I always wanted a ca-ACHOO! - Page 6\nTemat: Re: I always wanted a ca-ACHOO! Sob Maj 13, 2017 8:20 pm\nHuh... - kotowaty nieco przekrzywił łebek, słysząc jego słowa. Skoro nie pomagał często, a jemu pomógł... To chyba zrobił specjalny wyjątek dla rudowłosego, prawda? A tak przynajmniej ten teraz wywnioskował... Po swojemu oczywiście. Jego ogonek uniósł się, zdradzając zaciekawienie.\nNie dodał jednak nic więcej od siebie, obserwując natomiast... Jak czarne coś zaczęło pojawiać się na Keitaro. Przekrzywił lekko łebek, po czym zamrugał ślepiami, widząc, jak to zaczęło... Materializować się? Chyba tak można by powiedzieć.\nBądź co bądź, chwilkę potem ujrzał tego samego stwora, który nie tak dawno chciał się rzucić na niego. Straszny. Jedno słowo... Ale to było za mało by opisać cienistego stworzenia.\n- Kto to jest? - spytał się natomiast towarzysza. Ciekawe tylko, czy zechce mu zdradzić to... Czy nie. Mimo wszystko, Shiro chciał wiedzieć, co właściwie ujrzał wtedy i teraz...\nMachnął ogonem, gdy usłyszał jego pytanie. Odwrócił na moment wzrok, po czym spojrzał ponownie na niego... Lekko z niepewnością, ale również i ze zmieszaniem.\n- Etto... Chyba nie ma sensu wracać do sparingu... - patrząc na to, że był prawie pewny, iż zdenerwował tym całym działaniem towarzysza... No i równiez miał przeczucie, że im dalej by próbował działać z umiejętnościami, tym większy problem miałby potem z dalszym funkcjonowaniem... No i to był główny powód, dla którego chciał ćwiczyc własne moce. - I w sumie... Eh... - pokręcił nieco łebkiem, po czym spojrzał na niego uważniej. - Możesz wziąć moją krew, Keitaro. Umowa to umowa... - czuł lekkie zawahanie... W końcu się nie znali aż tak dobrze, a oddawanie krwi wampirowi wiązało się również z niebezpieczeństwem. Mimo to, zdecydował się zaryzykować.\nTemat: Re: I always wanted a ca-ACHOO! Sob Maj 13, 2017 10:39 pm\nUniesienie się ogona z kolei, zupełnie automatycznie przykuło uwagę Naissankariego, wręcz zmuszając go do skierowania na niego wzroku. Zupełnie jakby właśnie odstawiali jakiś trik z hipnotyzerem i medalionem.\nMrugnął, wyrywając tym samym samego siebie z zamyślenia i odwrócił się nieznacznie w tył, zerkając w stronę opartego na jego lewym ramieniu Häivy.\n— Mój najlepszy przyjaciel — odpowiedział zgodnie z prawdą, zastanawiając się przez chwilę, jak wiele mógł zdradzić kotu. Z drugiej strony, skoro i tak już go widział...\nPodniósł prawą dłoń, kładąc palec na wilczym pysku mary. Powietrze zamigotało pod jego dotykiem, materializując powoli stworzenie, które nadal trwało w bezruchu, zupełnie jakby nie zdawało sobie sprawy z tego, że zostało obnażone.\n— Shiro, Häivä. Häivä, Shiro. Nie żebyś był w stanie jakkolwiek to zrozumieć — zwrócił się do swojego cienia, który momentalnie przesunął się w bok, padając na ziemię. Jego łapy wyginały się w nienaturalny sposób, gdy w typowym dla siebie odruchu wyłamał sobie kark, otwierając przy tym paszczę, w której nie dało się dostrzec niczego poza bezdenną, idealną czernią.\n— Nie potrafię wytłumaczyć jego istnienia, towarzyszy mi od dziecka. Nie jest samodzielnym bytem, po prostu istnieje. Wykonuje moje polecenia, podejrzewam że w większej mierze czynności które wykonuje są rezultatem mojej podświadomości. Nie mówi, ale oddziałuje zgodnie z poszczególnymi emocjami. Z drugiej strony często zachowuje się jakby miał cień własnych zainteresowań — mara błyskawicznie przemieściła się do przodu, by wyrosnąć znikąd przed Shiro. Wilczy pysk powrócił na swoją właściwą pozycję i pochylił w dół. Czarne oczodoły, zdawały się patrzeć przez kotowampira, nie poruszył się już jednak nawet o centymetr.\n— Tak jak teraz jest tobą zainteresowany. Mimo że w tym konkretnym momencie nie odczuwam większego zainteresowania twoją osobą, wyczuwa że ciekawisz mnie na zasadzie całokształtu naszych spotkań i reaguje na to w najmniej spodziewanych momentach. Swoją drogą, robi to cały czas, dlatego inni śpią dużo lepiej, nie mając o tym zielonego pojęcia — położył dłoń na wykrzywionym, kościstym grzbiecie Häivy, na nowo go dematerializując.\n— Nie zrobi ci krzywdy. Jest niegroźny, chyba że rozkażę mu inaczej — zapewnił chłopaka, nie zwracając większej uwagi na cień, który ponownie przypadł do ziemi, by zaraz wycofać się w bok i obejść dookoła jeden z pni.\n"Możesz wziąć moją krew."\nWyprostował się widocznie, przyglądając uważnie kotowampirowi. Przez dłuższą chwilę milczał, zupełnie jakby rozważał różne reakcje ze swojej strony, wybierając ostatecznie tę, która wydawała mu się najbardziej odpowiednia.\n— Krew za krew. Możemy uznać to za remis — przekrzywił głowę w bok, wpatrując się w niego jakby czekał na ewentualny protest z jego strony. Mimo to zdecydowanie nie zamierzał przegapić szansy na spróbowanie jego krwi, co dość widocznie odbiło się w jego oczach. Jednocześnie sam nie lubił dzielić się swoją własną z innymi. Głównie ze względu na niechęć względem dotyku... która z jakiegoś powodu w towarzystwie czerwonowłosego zdawała się bardzo mocno zanikać. Być może właśnie ze względu na kocie atrybuty, które sprawiały, że podchodził do niego zupełnie inaczej niż do innych napotkanych na swojej drodze osób.\n— Ale nie tutaj. W pokoju. Nie jesteś zwierzęciem, na które poluję — uniósł wyżej głowę w pewnego rodzaju dumnym geście, wskazującym że lokacja naprawdę miała olbrzymie znaczenie na sposób w jaki go odbierał. Jak i to, że własnie przyrównał ludzi do zwierząt. Nie żeby jakoś szczególnie się mylił, biorąc pod uwagę biologiczne aspekty.\nTemat: Re: I always wanted a ca-ACHOO! Pon Maj 15, 2017 10:25 pm\nHuh... Z dość niemałym zainteresowaniem słuchał słów Keitaro dotyczących samego jego towarzysza. Dzięki temu był bardziej zdolny zrozumieć, czym było stworzenie, które właśnie miał okazję ujrzeć... I które prawie go zaatakowało w tamtym momencie. Prawdę mówiąc, bardzo się w duchu cieszył, że tamten zdecydował się powiedzieć mu prawdę. Ba, nawet jego ogonek to ukazywał po nim!\n- Rozumiem - mruknął natomiast. - Czyli rzeczywiście nasze moce pochodzą od naszej podświadomości... Przynajmniej w którymś tam stopniu - machnął raz ogonem. Mimowolnie myślami powędrował ku momentowi, w którym jego moce ujawniły się... A raczej tego, co zdołał zapamiętać. Dziury w pamięci zdecydowanie nie były niczym przyjemnym.\nPatrzył jednak z nutką niepewności na stwora, który nagle pojawił się przed nim. Prawdę mówiąc, jego widok nie powodował, że nagle skakałby z radości. Nie dość, że wcześniej sprawiał wrażenie strasznego, to na dodatek jak tak patrzył, to aż włosy stawały dęba...\n- O-okej - nie wydawał się być zbytnio przekonany co do tego, ale no... Co szkodziło zaufać! Serio. Naprawdę... A tak przynajmniej sobie teraz to wmawiał, że jest dobrze w ogóle. I... Może międzyczasie próbował sam siebie przekonać, że wcale, a wcale tamto nie chciało mu nic zrobic...\nUśmiechnął się przyjaźnie, ruszając uszkami, gdy usłyszał jego kolejne słowa. To właśnie spowodowało, że zdecydował się przerzucić z myślami na inną tematykę niż cienisty stwór.\n- Rozumiem. Skoro tak wolisz - remis... Cóż, zaskoczyło go to, ale chętnie się zgodził. Przynajmniej nie będzie czuł się dziwnie z tym, że tylko on dawał swoja krew.\nChociaż kolejne słowa... Lekko mówiąc były zaskakujące. Aż przekrzywił łebek, patrząc na niego z nutką niepewności.\n- Hm... Okej - Zwierzęta? Polowanie? Niestety, lecz nie przychodziło mu nic sensownego na myśl! O dziwo. Ale dobra, nie zastanawiał się nad tym zbytnio, po prostu przeciągnął się, zerkając na niego z ukosa. - Okej, to chodźmy. Mój czy twój? - Właściwie... Gdzie są moje buty i pelerynka? - tyle razy przemieszczali się przez las, że najwyraźniej rudowłosy gdzieś pozostawił owe rzeczy... Lecz nie wiedział gdzie.\nSpuścił wzrok, patrząc na swoje, już brudne od ziemi, nogi przez krótki moment. Poruszał palcami, po czym spojrzał na wampira.\n- To... Chodźmy - powiedział do niego. Cóż, i dalsza akcja zależy do tego, gdzie właściwie trafili... Chociaż zapewne do pokoju rudowłosego... Jeśli tak, to młodszy usiadłby na łóżku, zastanawiając się, kto którego pierwszy ukąsi.\nTemat: Re: I always wanted a ca-ACHOO! Wto Maj 16, 2017 9:23 pm\n"Czyli rzeczywiście nasze moce pochodzą od naszej podświadomości."\nJego ramiona poruszyły się nieznacznie w górę i w dół. Nie był w stanie postawić podobnego osądu z pełnym przekonaniem. Z drugiej strony, zapewne w jego przypadku można by postawić znak równości pomiędzy mocami, a niektórymi cechami charakteru. Nie był jednak pewien czy zrobiłby to samo w przypadku większości osób, które napotkał na swojej drodze. Z drugiej strony nawet dogłębna analiza, rzadko kiedy pozwalała komukolwiek na stuprocentowe poznanie innej istoty.\nNie dziwił się szczególnie reakcji kotowampira. Nie spotykał się zbyt często z kimkolwiek, kto darzyłby Häivę ciepłymi uczuciami. Czy to za sprawą jego wrażenia wiecznego wyłamywania sobie kości, dziwacznego zachowania czy po prostu upiornego wyglądu, który z pewnością nie zrównywał go z przeuroczym szczeniakiem.\n"Skoro tak wolisz."\nNie wolał. Po prostu uznał podobną opcję za bardziej sprawiedliwą. Nie odezwał się jednak ani słowem, nie potrafiąc w pełni przewidzieć reakcji, jaką otrzymałby ze strony Shiro po podobnym pokazie szczerości. Milczał więc.\nLogika Naissankariego w kwestii zwierzyny była prosta. W lesie polował na przeróżne jelenie, łosie, króliki czy ludzi. Wszystkie wymienione zaliczały się do grupy, która służyła mu za pożywienie. W tym momencie nie zamierzał polować. Wymiana krwi pomiędzy nimi była efektem zawartego, obustronnego porozumienia. Podobny zabieg traktował natomiast z należytym szacunkiem, zdecydowanie protestując przed wykonaniem go w tak pospolitym miejscu jak las. Nawet jeśli większość mogłaby uznać, że to właśnie pokój w akademiku był dużo bardziej pospolity.\nNadal, w pokoju z pewnością nie polujesz.\nPrzesunął językiem po dolnej wardze, obracając się w stronę nadal wędrującego wokół Häivy.\n— Twój. Mennään, varjo. — teraz, gdy Shiro i tak wiedział o jego istnieniu, nie musiał aż tak kryć się z jego obecnością. Zwykle nawet jeśli nie szczędził własnych słów kierowanych w stronę cienia, próbował się aż tak publicznie nie wychylać. Niejednokrotnie ściągał na siebie uwagę innych ludzi, przez co chcieli go wpakować do psychiatryka. Kilka razy zapakowali go nawet do samochodu, obwiązując pasami. Nie były to zbyt przyjemne doświadczenia. A już szczególnie dla obsługi samego szpitala.\nPodążał spokojnie za Shiro z początku nie odzywając się ani słowem. Zamiast tego rozglądał się wokół po lesie, by sprawdzić własną pamięć. Był niemalże pewien, że trafiłby tutaj po raz drugi. Nagle parsknął z rozbawieniem, patrząc gdzieś w bok.\n— Katso Häivä. Tämä on naurettavaa. Miten se jopa kasvaa näin? — obiektem jego zainteresowania było jedno z drzew o nierozłożonych gałęziach, przypominające mu nierozpakowaną świąteczną choinkę. Pokręcił głową z niedowierzaniem, wracając uwagą do Shiro. Gdy tylko doszli na miejsce, usiadł obok niego przyglądając mu się z zaciekawieniem.\n— No dalej, kissaeläin. Młodsi mają pierwszeństwo — zażartował, rozpinając swoją bluzę lekkim ruchem. Złożył ją i ułożył obok siebie, najwyraźniej nieszczególnie przejmując się tym, że naraził tym samym Shiro na widok zarówno trzech tatuaży, jak i setek blizn pokrywających jego ramiona, przedramiona... aż po same nadgarstki. Ciężko było znaleźć jakiekolwiek wolne od nich miejsce. Nie inaczej było z gardłem, które idealnie wyeksponowane, przyozdobiono pięcioma długimi pociągnięciami, bez wątpienia będącymi pozostałościami po nieudanej próbie pozbawienia go głowy. Przesunął po nich powoli palcami, stukając paznokciem w wolne od nich miejsce, w którym znajdywała się aorta. Zaraz po tym opuścił dłonie na kolana, pozostawiając mu wolne pole do popisu. Wyglądał przy tym niesamowicie wręcz spokojnie.\nTemat: Re: I always wanted a ca-ACHOO! Sro Maj 17, 2017 10:22 am\nA co właściwie u Shiro? Cóż... On natomiast, przez całą drogę, nie licząc tego o ubraniach, zastanawiał się, w jakim właściwie języku zwracał się do Cienia - w końcu teraz wiedział, do kogo mówił niektóre słowa! - sam Keitaro. Cóż. Nie ma to jak braki w doświadczeniu związanego z językami, ale... Z drugiej strony, skąd właściwie miałby to wiedzieć? Hę? A tak jakoś nie spytał się go o to i tyle.\nW końcu jednak dotarli do jego pokoju. Uff. Na szczęście nie spotkali nikogo, by ktoś się nagle dopytywał o kocie cechy rudowłosego. I dobrze, bo młodszy nie prezentował się teraz najlepiej... Raczej nic dziwnego, gdy patrzyło się na to, co miało do tej pory miejsce.\nPrzeciągnął się lekko, po czym przekrzywił nieco łebek i skinął głową niepewnie.\n- No okej - zgodził się Shiro, delikatnie poruszając uszkami. Skoro tak chciał, to nie widział powodu, by się sprzeciwić... Akurat było mu obojętne, który zacznie.\nMimo wszystko, nie zaatakował od razu. Nie wziął sobie krwi... Bo na moment rozproszył go widok tatuaży i blizn. Dużo. Cholernie dużo - patrząc na to, że regeneracja wampirza była bardzo szybka, powstawanie blizn... Cóż, raczej nie łatwo je zrobić wampirom. Chyba. Teraz nie był pewny. Ale skąd właściwie są? - nie umiał wymyślić sensownego powodu...\nBądź co bądź, sam widok tego, zdecydowanie sprawiał, że odczuwał lekko mówiąc... Niepewność. Przełknął ślinę, po czym, bez słowa, przybliżył się bardziej, tak, by ciut nachylić się, znaleźć się blisko szyi. Wysunął kły, wbił się i ostrożnie napił się z niego.\nNie skupiał się na szukaniu wspomnień, jedynie pił z niego, starając się również nie robić za dużo bólu... Nie trwało to również długo, po kilku łykach wyciągnął kiełki, schował je, odsunął się i oblizał usta.\n- Jest wszystko w porządku? - spytał się go również dla pewności, jak i... Po prostu chciał wiedzieć, czy sam nie przesadził z tym. Nigdy nie wiadomo, jak zareagował na to, jak również i na sam fakt, że ktoś ciut cieplejszy był tak blisko...\nA ciężko było wyrzucić z pamięci jego reakcję w lesie.\nMiędzyczasie również ostrożnie zdjął z siebie na tyle górny ubiór, by również i dać mu łatwiejszy dostęp do jego szyi. Położył ciuchy obok siebie, po czym... Po prostu czekał. Nic więcej.\nTemat: Re: I always wanted a ca-ACHOO! Pią Maj 19, 2017 3:29 pm\nNaissankari niepytany, nie miał w zwyczaju odpowiadać. Ciężko było stwierdzić czy należał do osób mało domyślnych czy może po prostu wyznawał zasadę "Gdybyś chciał wiedzieć to byś spytał".\nJedno było pewne. Nie mógł z pełnym przekonaniem stwierdzić czego spodziewać się po kotowampirze. Niektórzy rzeczywiście nie rozróżniali zwyczajnego polowania od dzielenia się krwią z drugim wampirem. Szczególnie, gdy byli młodzi. Przyglądał się w milczeniu Shiro, gdy ten zarówno zamarł na chwilę, jak i jego ostrożne obchodzenie się z białowłosym. Sam nie okazał jakiejkolwiek reakcji, po prostu cierpliwie czekając. Co ciekawe, nawet podczas samego picia krwi, pozostawał nieruchomy i spokojny. Jego myśli nie krążyły wobec niczego, stanowiąc jedynie pustkę. To Häivä poruszył się niespokojnie po drugiej stronie pokoju. W przeciągu sekundy stał już nad Naissankarim, przybliżając pysk ku twarzy Shiro, obserwując go uważnie z odległości kilku centymetrów. Chłopak miał niesamowite szczęście, że nie zdawał sobie z tego sprawy. Gdy tylko odsunął się od niego, cień padł nagle na kolana Naissankariego, opierając na nich pysk. Łapy wylądowały po jego bokach, a długie palce poruszały się od czasu do czasu, zupełnie jakby bestia zamierzała go objąć.\n— Rauhoitu, Häivä — rzucił miękkim tonem kładąc dłoń w miejscu, gdzie znajdywał się łeb. W tej formie nawet on nie mógł go jednak dotknąć. Cień przelatywał pomiędzy jego palcami nie pozostawiając po sobie żadnego konkretnego uczucia ani śladu. W końcu mara podniosła się z miejsca i wycofała na poprzednie miejsce, nie spuszczając wzroku z Shiro. Naissankari natomiast podniósł rękę do boku szyi, drapiąc się w miejscu ugryzienia. Nieco drażniące, swędzące ugryzienie przypominało ugryzienie komara. Chłodne powietrze wydostało się spod jego opuszek, pozostawiając po sobie cieniutką warstwę szronu, która dość szybko stopniała zmieniając się w pojedyncze krople wody.\nNie powstrzymało go to przed rzuceniem rozbawionego spojrzenia Shiro, zupełnie jakby kotowampir właśnie opowiedział jakiś świetny dowcip.\n— Więc jednak pijesz jak wampir, nie zwierzę — w przeciwieństwie do mnie. Nie dokończył zdania na głos, odsłaniając jedynie wampirze kły w szelmowskim pół-uśmiechu. Mimo że i tak dzieliła ich stosunkowo niewielka odległość, a Shiro bez wątpienia mógł poczuć niską temperaturę jego krwi, cały chłód promieniujący z jego ciała zdawał się najmocniej koncentrować na oddechu. Nic dziwnego, że gdy białowłosy przysunął twarz do szyi czerwonowłosego węsząc pokrótce z nieznacznie rozchylonymi ustami, ten mógł poczuć wszystko na własnej skórze. Dosłownie.\nZ tą różnicą, że Naissankari zdawał się węszyć jak pies. Wyciągnął wolną rękę, by oprzeć ją na przeciwległym barku kotowampira, przyciągając go jeszcze bliżej siebie. Przez chwilę rozważał przygniecenie go do materaca, by ułatwić sobie zadanie, wątpił jednak by ten zamierzał mu na wszystko w tym momencie pozwolić.\nPrzesunął językiem po jego skórze, by wyczuć najlepszy punkt, w który powinien wbić się kłami. I znalazł go. Chociaż podczas samego picia krwi ruchy Naissankariego nie były na tyle gwałtowne, by sprawiać drugiej osobie ból, bez wątpienia brakowało w nich ostrożności. Ponadto nieustannie trzymał Shiro ramieniem, by uniemożliwić mu odsunięcie się, zupełnie jakby chciał mieć pełną kontrolę nad całą sytuacją. Skupiał się wyłącznie na smaku. Miał gdzieś jego wspomnienia i co odczuwał w danym momencie. Nie sięgał zbyt często po krew innych wampirów, dlatego zwracał uwagę na wszystkie najmniejsze szczegóły, które mogły mu podpasować, bądź kompletnie go odrzucić.\nAle w przypadku Shiro nie był w stanie stwierdzić zbyt wiele. Jego krew była zarówno kompletnie przeciętna, jak i oryginalna w smaku. Nie wiedział czy chciał jej więcej, czy może nie chciał jej już wcale. Wszystkie te sprzeczne odczucia sprawiały, że gdy w końcu schował kły, przesuwając jeszcze kilka razy językiem po ugryzieniu, by nie pozostawić po sobie ani jednej zmarnowanej kropli, sam nie wiedział co właściwie czuje. Zabrał z niego rękę, wypuszczając go z uścisku i odsunął się w tył z konsternacją wypisaną na twarzy.\n— Dziwne — skomentował w końcu oblizując kilka razy wargi, jakby chciał się pozbyć wszelkich dowodów, jednocześnie drapiąc się po wcześniejszym ugryzieniu na szyi, które właśnie dało na nowo o sobie znać, swędząc jeszcze mocniej niż poprzednio.\nTemat: Re: I always wanted a ca-ACHOO! Sob Maj 20, 2017 12:56 am\nTa... Chyba Shiro nie skakałby z radości, gdyby miał świadomość, że towarzysz Keitaro nagle znalazł się tak blisko niego. Dopiero potem, gdy już skończył pić krew i dotarły do jego uszów słowa tamtego, mogło mu dawać to ciut do zastanowienia... Albo i nie. Po co zawracać sobie głowę czymś i dokładać sobie więcej zmartwień? W końcu taka dodatkowa wiedza raczej nie sprawi, że odczuje gwałtowny przypływ radości...\nZdecydowanie dobrze też, że Naissan nie zdecydował się na gwałtowniejszy ruch... Bo istniała spora szansa, że rudowłosy nie zniósłby tego za dobrze. Już nawet teraz zamarł gwałtownie, widząc jego zachowanie. Lecz skoro się umówili, to nie zamierzał nagle uciekać! Więc... Po prostu czekał.\nZimno. Na swój sposób wprowadzało to mroczny klimat. Kotołak nie ruszał się z miejsca, odczuwając jedynie na sobie zimny oddech, jak i fakt, że węszył... Szukając dobrego miejsca? Kto wie. Zachowuje się zupełnie inaczej niż ja - pomyślał jeszcze, ostrożnie przełykając ślinę. Na dodatek odczuł, że najwyraźniej tamten wolał przypilnować, by jego ofiara nie uciekła nagle. Machnął nerwowo ogonem, zerkając na bok, na tego wampira, który znajdował się tak blisko... I zaraz miał się w niego wgryźć...\nSpojrzenie żółtookiego wampira zrobiło się na ten moment puste. Brakowało w nim jakiegokolwiek życia, jak również nie było widać po nim, by rejestrował to, co się działo aktualnie. Jak było naprawdę?\nCzuł to. Czuł i to bardzo. W tym momencie, gdy Naissankari pił jego krew, odczuwał zmieszanie, niepewność jak i ukłucie lęku. To, co właśnie robił tamten, było zupełnie czymś dla niego nieznanym. Inaczej? Nikt wcześniej tak się nie zachowywał i tak go nie potraktował podczas "wymiany krwi". Na swój sposób... To jednak przerażało. Ba. Na dodatek przeszły mu po plecach dreszcze, gdy polizał miejsce, gdzie pojawiły się dwa ślady po kłach.\nPo tym wszystkim, gdy już odsunął się od niego, do jego oczu ponownie powróciło życie. Zamrugał ślepiami parę razy, posłał mu niepewnej spojrzenie, po czym uniósł dłoń i potarł szyję.\n- Co jest "dziwne"? - spytał się go, opuszczając rękę i kładąc ją na nodze. - Coś jest nie tak z moją krwią? - dodał jeszcze do tego kolejne pytanie. Jego uszy uniosły się, a on sam oczekiwał na odpowiedź od niego związaną z tym aspektem.\n- W sumie... Keitaro, mam jeszcze jedno pytanie. Nie rozumiem części słów, jakie wypowiadasz... To jakiś inny język? - lekko się naburmuszył... A cóż, jego zachowanie wskazywało na to, że fakt, jak czuł się dosłownie chwilkę temu, został już wyrzucony z jego pamięci.\nTemat: Re: I always wanted a ca-ACHOO! Pon Maj 29, 2017 9:31 pm\nFakt, że Shiro nawet nie próbował się wyrywać, bez wątpienia bardzo dużo ułatwiał. Naissankari był niezwykle cierpliwy, ale ciężko było wyobrazić sobie jak zareagowałby na nagłe zerwanie kontraktu. Przyglądał się uważnie jego reakcjom tuż po tym, gdy w końcu go wypuścił, jednocześnie przesuwając kilkakrotnie językiem po wargach, jak kot któremu przykleiło się coś do podniebienia. Był pewien, że coś było zupełnie inne, choć nie był w stanie stwierdzić co. Mruknął cicho pod nosem, wycierając kąciki ust kciukiem.\n— Sam nie wiem — im dłużej próbował to analizować, tym większy mętlik miał w głowie. Nie zdawał sobie nawet sprawy, że zupełnie nieświadomie podniósł rękę, drapiąc się po wcześniejszym ugryzieniu, które zafundował mu kotowampir. Zamiast tego skupił się na jego unoszących ku górze uszach. Wyciągnął rękę i zmierzwił mu włosy pomiędzy nimi, korzystając z tego, że Shiro w końcu nie gniótł ich pod kapturem.\n"Jakiś inny język?"\n— Uteliaisuus tappoi kissan — zaraz, czy Naissankari właśnie się cicho zaśmiał? Ciężko było stwierdzić, dźwięk był bowiem praktycznie niedosłyszalny, a gdy spojrzał na niego ponownie, bo rozbawieniu nie było już praktycznie śladu. Wyraźnie przez chwilę się zastanawiał. Jakby nie patrzeć sam wiedział, że ukrywanie wszelkich informacji na swój temat było dość kluczową częścią jego życia. Im mniej wiedzieli inni tym lepiej. Język należał jednak do rzeczy powszechnie używanych. Nawet jeśli kotowampir nie miał pojęcia z czym ma do czynienia, bez wątpienia mógł kiedyś trafić na kogoś, kto owe słowa rozpozna.\n— Fiński. Dużo czasu spędziłem w Skandynawii — a właściwie to właśnie w Finlandii się urodziłem i spędziłem sporą część życia. Nie powiedział drugiej części na głos, przenosząc wzrok na Häivę, który stanął przy oknie, opierając cieniste łapy na szybie, by wpatrywać się w... no właśnie. W co? Nigdy nie był w stanie określić jasno jego zainteresowań. Skrzywił się w pewnym momencie i podrapał po przedramieniu z cichym sykiem.\n— Chyba jednak dość sporo masz w sobie z kota — stwierdził potrząsając nieznacznie głową. Cień spełzł nieznacznie z jego włosów odsłaniając naturalnie białe kosmyki, tylko po to by zaraz przylepić się do nich na nowo, jak jakaś dziwaczna farba.\nTemat: Re: I always wanted a ca-ACHOO! Wto Maj 30, 2017 11:03 pm\nDał mu to zrobić, jednocześnie się zastanawiając, czy wampir po prostu się z niego nie nabijał. Na początku miał wrażenie, że rzeczywiście jest coś nie tak z jego krwią, jednakże patrząc na to, że nic więcej się nie dowiedział... Do tego jeszcze dochodził fakt, że na jego pytanie odpowiedział słowami... Których kompletnie nie zrozumiał. Machnął parę razy ogonem, zastanawiając się jednocześnie, co powinien zrobić teraz. Nalegać? Odpuścić? Zmienić temat? Aż westchnął w myślach, widząc, że jest tyle możliwości...\nO. A jednak się dowiedział.\n- Chyba rozumiem... - bąknął kotowaty. Ma mnie. Byłem przekonany, że cały czas był w Japonii. - Fajnie tam jest? - spytał się go jeszcze. Cóż... Sam rudowłosy nie wyjeżdżał jeszcze za granicę. W sumie, ciężko powiedzieć, by gdziekolwiek dalej był... Ale to już opowieść na inny raz.\n- Huh? - nie rozumiał. Nie miał pojęcia, co miał na myśli, jeśli chodziło o to z kotem. Jednak nie zastanawiał się nad tym, ponieważ coś innego przykuło jego uwagę. Włosy Keitaro.\nPrzekrzywił nieco łebek, zastanawiając się aktualnie, czy po prostu nie przewidziało mu się. One zmieniają kolor? Nachylił się do przodu, wyraźnie zaintrygowany tą dziwną dla niego sytuacją.\nOgon uniósł się i lekko zakrzywił się, a sam Shiro westchnął cicho.\n- Szczerze mówiąc, jestem śpiący - żachnął, odsuwając się tak, by znów znaleźć się w poprzedniej pozycji, po czym przetarł prawe oko. - Ciągłe używanie mocy jest męczące. Umm... Co właściwie chcesz jeszcze porobić, Keitaro?\nTemat: Re: I always wanted a ca-ACHOO! Wto Maj 30, 2017 11:19 pm\nCzy w Finlandii było fajnie?\nPrzekrzywił głowę w bok, zastanawiając się przez dłuższą chwilę. Gdyby mógł zapewne wróciłby tam już w tej chwili. Mimo to im dłużej przypatrywał się Shiro, tym bardziej w jego głowie formowała się jedna, konkretna myśl.\n— Nie spodobałoby ci się tam. Skandynawia jest bardzo zimna... i nie wątpliwie, niezwykle piękna — był to jej główny atut. Urokliwe miejsca, niezwykle dziwne pory dnia i nocy. Ktoś kto wysunąłby się jeszcze bardziej na północ w kierunku biegunów, byłby w stanie doświadczyć nocy i dnia polarnego. Wbrew pozorom całe mnóstwo wampirów osiedlało się tam w czasach nocy polarnych, przez całe sześć miesięcy nie martwiąc się o światło słoneczne. Tak, zdecydowanie była to ciekawa informacja.\n— Gdyby na biegunach żyła większa ilość ludzi, byłyby one idealnymi warunkami dla wampirów. Wyobraź sobie słońce znikające na kilka miesięcy. Chodzenie bez większych przeszkód w wiecznej nocy — zamyślił się na chwilę. Z tego co pamiętał, podobne zjawisko występowało na Islandii. Nie był jednak w stanie stwierdzić, czy było ono aż tak długie. Nie spędził tam zbyt wiele czasu.\nWidząc jak Shiro nagle się pochyla w jego stronę, drgnął nieznacznie, przyglądając mu się pokrótce.\n— Hm? — pytające spojrzenie utkwione w kotowampirze, skutecznie pokazywało że chłopak nie miał zielonego pojęcia, co właśnie dzieje się z jego włosami. Cały czas uważnie go obserwował, podobnie jak poruszający się ogon, który wywoływał w nim nagłe chęci złapania tego ruchomego kawałka futra w ręce. Powstrzymał się jednak.\n— Proponowałbym ci najpierw się wykąpać po bieganiu w lesie. Chyba nie unikasz wody jak stereotypowy kot? — białe kły błysnęły w krótkim, przelotnym uśmiechu, gdy sam Naissankari wzruszył ramionami. Nie miał żadnych konkretnych planów. Przygryzł dolną wargę, zastanawiając się przez chwilę, a gdy nic nie wymyślił, spojrzał w stronę Häivy.\n— Jeśli pójdziesz spać, pewnie pójdę w twoje ślady. Albo napiszę list do brata. Dawno tego nie robiłem — mruknął, krótko się zastanawiając. Ciężko było stwierdzić dlaczego, ale preferował właśnie tę tradycyjną formę wymiany słów ponad współczesnymi smsami.\nMoże dlatego, że jego lokacja była praktycznie nieustannie nieruchoma i nigdy nie dostawał odpowiedzi, na które sam musiałby odpowiadać? Sam wybierał kiedy chciał coś napisać. Wspaniałe uczucie wolności i braku obowiązku.\nTemat: Re: I always wanted a ca-ACHOO! Pią Cze 02, 2017 9:57 pm\n- Ubiorę się ciepło i wtedy zimno nie będzie mi dokuczało - powiedział Shiro w odpowiedzi na słowa Naissana. - Jeśli rzeczywiście tylko niska temperatura jest jedyną wadą - w sumie, tak mówił, jakby się zapowiadało, że zamierzał tam pojechać... A jak jest naprawdę? Ciężko stwierdzić.\nW końcu, tak trochę daleko znajdowało się tamto miejsce, patrząc na to, że byli teraz w Japonii.\n- Brzmi fajnie. Prawie jak marzenie wielu wampirów - wieczna noc - stwierdził jeszcze, znów machając ogonem. Tym bardziej go zastanawiało, jak to wygląda właściwie. Mógł jedynie zdać się na własną wyobraźnię w tej oto kwestii.\nRównież jego uwaga była skupiona... Wokół włosów rozmówcy. Aż zmrużył ślepia, rozważając to w myślach. Ale... Jednak nie potrafił nic sensownego wymyślić. No i do tego dochodził sam fakt, że nie dojrzał więcej takiej zmiany.\n- Przewidziało mi się? - mruknął w końcu, wzdychając cicho. - Nie przejmuj się, Keitaro. Chyba mam już omamy wzrokowe przez zmęczenie - dodał cicho, przecierając oczy. Nie potrafił dokładnie wyjaśnić tego, co ujrzał przez chwilą, dlatego też zdecydował się właśnie na zwalenie tego na własny stan, niż na próbę udowodnienia tego, że nic mu się nie przewidziało.\nPokręcił głową, mając zarazem ponownie wrażenie, że Keitaro się z niego nabijał.\n- Nie unikam - wymamrotał w odpowiedzi... Ale czy to na pewno była prawda? Ciężko powiedzieć, przynajmniej póki się tego nie zobaczy. - Mimo wszystko, jestem wampirem - jego uszy delikatnie poruszyły się przy wypowiadaniu tych słów. Wychodziło na to, że wierzył w nie... I to bardzo.\nW końcu, skąd mógł wiedzieć, że te uszy to rzeczywiście nie jest skutek uboczny jakieś nieznanej zdolności?\nAle za to wszystko, tym bardziej wyglądał na zaciekawionego... Przez właśnie ostatnią wypowiedź!\n- Masz brata? - spytał się dla pewności. - Utrzymujecie ze sobą dobre relacje? Często piszesz do niego? - cóż, wystarczyło to, by zrezygnował z tymczasowej drzemki, a za to ponownie skupiał się na samym rozmówcy.\nTemat: Re: I always wanted a ca-ACHOO! Nie Cze 11, 2017 9:38 pm\nPrzekrzywił głowę w bok słysząc odpowiedź Shiro na wspomnienie o zimnie.\n— Ach tak? — nie potrafił sobie do końca wyobrazić czerwonowłosego w tak surowych warunkach. Nawet jeśli dzieląca ich różnica wzrostu nie była zbyt duża - zwłaszcza jeśli brało się pod uwagę jego kocie uszy, dodające mu kilku centymetrów - nadal kotowampir wydawał mu się dużo bardziej... kruchy? Powodował u niego bardziej odruch, przypominający chęć obrony go przed niebezpieczeństwem i światem zewnętrznym. Nie taki, w którym Naissankari uznawał go za zagrożenie i omijał szerokim łukiem, by nie nabawić się dodatkowych kłopotów.\nNo, rzecz jasna tak długo jak nie ukrywał tej swojej przeklętej ognistej mocy.\n— Tak, można to tak nazwać — wieczna noc byłaby tutaj dobrą nazwą. Może i nie była do końca wieczna, ale z pewnością dużo dłuższa niż ta, która panowała tutaj. Kiwnął jedynie krótko głową na jego wspomnienie o omamach wzrokowych, wyraźnie nie zamierzając drążyć tematu. Położył dłoń na jego głowie, głaszcząc jedno z kocich uszu.\n— Idź się wykąp i kładź się spać, wampirze — rzucił tonem przypominającym bardziej stanowczego starszego brata, wysyłającego do kąpieli swoje oporne młodsze rodzeństwo.\nNawet jeśli Naissankari miał świadomość, że po świecie chodziła pewna ilość wampirów ze zwierzęcymi cechami, po prostu nie potrafił do nich w pełni podejść jak do innych pobratymców. Nie przyznawał się do tego na głos, nie traktował ich inaczej. Ale nie zamierzał okłamywać samego siebie, że nie byli inni. Tak jak wielu po ujrzeniu zdobiących go blizn, jeżyło się i wycofywało czym prędzej, uznając go za dziwadło - tak samo sam, widząc zwierzęce cechy, nie był w stanie myśleć o kimś bez ich uwzględnienia.\n— Odpowiem jak wrócisz. Zagadam cię na jego temat tak bardzo, że uśniesz. Sam zobaczysz — założył ręce na klatce piersiowej, patrząc na niego wyczekująco. Najwyraźniej naprawdę nie miał zamiaru się stąd ruszyć ani o krok, dopóki kotowampir nie zrobi tego co mu powiedział.\nA wbrew pozorom, historii o swoim bracie i sobie samym Naissankari miał dość sporo. Niektóre z nich z pewnością były na tyle niecodzienne, by mogły służyć za dobrą opowieść na dobranoc.\nTemat: Re: I always wanted a ca-ACHOO! Wto Cze 13, 2017 11:07 pm\n- Ah tak - odpowiedział mu natomiast. - Dam radę! Słowo! - właściwie nie zdawał sobie za bardzo, jak wyglądała sytuacja w tamtym kraju, ale to nic! Wcale, a wcale nie zniechęcało go to. Ba, tym bardziej ciekawiło i zapowiadało sie na to, że chciałby ujrzeć tamto miejsce.\nNie ma to jak słodka nieświadomość.\nPokiwał nieco głową, gdy usłyszał jego słowa, po czym przekrzywił nieco łebek. Ciężko jednak wyobrazić miejsce, gdzie rzeczywiście w dzień jest ciemno. Fajnie byłoby się o tym przekonać na własne oczy - machnął ogonkiem, myśląc jeszcze przez kilka sekund nad tym, zanim ponownie się skupił na Naissanie.\nNo i... Naburmuszył się, słysząc jego kolejne słowa.\n- Ej no - jego ogon zaczął się poruszać, zdradzając tym samym lekkie zirytowanie, które go ogarnęło. - Serio...? - no i zawód, w momencie, w którym nie miał nic usłyszeć... Dopóki nie zostanie spełniony warunek. Nie wiedział, czy próbować naciskać czy ulec i posłuchać się go. Dlatego też przez moment zawiesił się, po prostu patrząc wprost na niego.\nMoże jednak sprawi, że zmięknie?\nJednakże po około minucie, niezależnie od rezultatu, westchnął cicho i zeskoczył z łóżka.\n- Dobrze, dobrze, pójdę się umyć... Ale liczę na to, że dotrzymasz słowa - kotowaty śmignął dość szybko do szafki z ubraniami, po czym zniknął z tego pomieszczenia.\nPrawdę mówiąc nie było go przez kilka minut... A przez ten czas wampir mógł zrobić tutaj co chciał. Albo i nie. Wszystko zależało od niego. Bądź co bądź, niedługo potem wrócił. Na boso, czyściutki, ciut mokry, rozczochrany wampirek, przebrany w dresik. Co dalej? Po prostu bezceremonialnie władował się na łózko.\n- Opowiesz teraz? - przekręcił się na tyle, by móc spojrzeć na niego i delikatnie poruszył uszkami.\nTemat: Re: I always wanted a ca-ACHOO! Sro Cze 28, 2017 2:53 am\nSposób w jaki Shiro zapewniał Naissankariego, że rzeczywiście da sobie radę był na swój sposób uroczy. Przypominał mu nieco dziecięcy upór, który stety niestety często przysłaniał zdrowy rozsądek. A jednak z jakiegoś powodu większości z nich i tak udawało się przetrwać, pomimo niewyrobionego jeszcze nawyku nakazującego większą ostrożność. W końcu jaka rozważna osoba z takim zaparciem zdecydowałaby się na wyjazd w kompletnie obce, niesamowicie oddalone miejsce z równym zaparciem po usłyszeniu zaledwie kilku informacji? Nie mając nawet pełnego przekonania czy są prawdziwe.\n— Serio — podniósł dłoń i pstryknął go w nos z surową miną, wyraźnie pokazującą że nie zamierzał znosić jakichkolwiek sprzeciwów. Naissankari nie należał do osób, które łatwo było przekonać, gdy już uparł się przy swoim. Dlatego nawet widząc te duże, złote, kocie oczy, po prostu założył ramiona na klatce piersiowej, odpowiadając mu równie stanowczym spojrzeniem. W końcu, gdy odniósł zamierzony rezultat, pokiwał głową z wyraźnym zadowoleniem. Podczas jego nieobecności trwał nieustannie nieruchomy niczym posąg. Zamknął oczy, przez co mogło się zdawać, że zwyczajnie zasnął. Nawet sam Häivä przestał się poruszać. Położył się na ziemi, opierając łeb na łapach, wyginając się przy tym w dziwny łuk, zupełnie jakby próbował sparodiować sposób snu zwijających się w kłębek zwierząt. Gdy usłyszał szczęk otwierających się drzwi, jeszcze przez chwilę trwał w bezruchu, nim w końcu rozchylił powoli powieki obracając się w jego stronę. Poczekał aż Shiro ułoży się na łóżku i przesiadł się nieco w bok, by móc na niego patrzeć, jak i nie przeszkadzać mu w leżeniu.\n— Skoro obiecałem. Pomyślmy... — zastanowił się przez chwilę, przenosząc wzrok na ścianę, wyraźnie zbierając myśli. Mógł zrobić to podczas jego nieobecności, jednak jak widać nie miał tego w planach. Po niecałej minucie spojrzał na niego ponownie i sięgnął ręką do jego mokrych włosów i kocich uszu, dotykając ich ostrożnie czubkami palców.\n— Jest dużo młodszy ode mnie. Prawdopodobnie młodszy nawet od ciebie, przez co nie do końca ufam jego odnalezieniu się w życiu. Z drugiej strony nie zachowuje się jak dziecko. Czasem zastanawiałem się czy przypadkiem moja matka nie urodziła dorosłego wampira, bądź nie sfałszowała jego daty urodzenia. Niestety fakt, że nosiłem go potem na rękach od niemowlęcia, skutecznie obala moją teorię. Jest moim absolutnym przeciwieństwem, a jednocześnie bardzo wiele nas łączy, mimo że mamy różnych ojców. Z pewnością nie sprawia tylu kłopotów co ja. Ale nadal uwielbia się w nie od czasu do czasu ładować, w dodatku w niesamowicie podobny sposób. Gdy byłem mały nieustannie coś niszczyłem. Zamrażałem podłogi, lodówkę, swoich krewnych, znajomych, rybki w akwarium. Mój brat natomiast może kontrolować wodę. Nieszczęsne rybki, które za moich czasów były nieustannie mrożone, podczas jego kadencji fruwały po całym salonie w małych bąbelkach. Ale nadal nie był odpowiedzialny za tyle zawałów serca u naszej matki, co ja. Pewnie zdążyła się już uodpornić. — krótki dźwięk, który z siebie wydał stanowił coś pomiędzy parsknięciem śmiechem, a pomrukiem. Nawet nie wiedział kiedy zaczął przeczesywać palcami wilgotne kosmyki czerwonowłosego. Zupełnie jakby ten gest na swój sposób był mu potrzebny podczas opowiadania historii.\n— Mieliśmy dobre relacje. Tak sądzę. Przyznaję, że mój brat jest jedyną osobą, nad którą nieustannie krążyłem, pilnując każdego jego kroku. Nie pozwalałem go dotykać bez wyraźnej potrzeby, a każdą uczynioną mu krzywdę mściłem z czterokrotnie większym zapałem. Potem musiałem wyjechać, a mój brat został sam z matką i swoim ojcem. Piszę do niego... sam nie wiem. Z początku pisałem częściej. Teraz nie o wszystkim mogę mu powiedzieć. Czasem lepiej większość zachować dla siebie i pozostać osobą, która ładuje się w kłopoty, niż wciągać w nie innych. Zwłaszcza jeśli nam na nich zależy — rzucił z zagadkową miną, zatrzymując dłoń na głowie kotowampira. Przesunął raz jeszcze ostrożnie palcami po jednym z jego uszu, nie mówiąc póki co nic więcej.\nTemat: Re: I always wanted a ca-ACHOO! Sob Lip 01, 2017 7:25 pm\nKoniec końców jednak zrobił to, co chciał wampir, chociaż przez pewien moment nie wyglądał na zachwyconego. Ba, nawet w momencie, gdy pstryknął go w nos, próbował! Chociaż zdecydowanie jednak nie udało mu się, co na swój wyjątkowy sposób było dość zaskakujące. Nie spodziewał się, że nie da się przekonać! Ale... Czemu? Tego już nie potrafił zrozumieć lepiej.\nAle to i tak już nieważne! W końcu umył się i teraz znajdował się przy Naissanie, wyraźnie oczekując od niego jakiś słów... Przecież obietnicę wypadałoby dotrzymać, prawda? Ba, nawet przekrzywił nieco łebek, zastanawiając się po swojemu, nad tym, co właściwie będzie mu dane usłyszeć. Owa minuta milczenia jedynie podsycała jego ciekawość na ów temat.\nDelikatnie drgnął, czując jego dotyk tuż przy nadal mokrym uchu. Skończyło się to na tym, że wampir został nieco "ochlapany" wodą, albowiem... Po prostu ucho się poruszyło. I tyle. W sumie, aż było ciężko stwierdzić teraz, jak właśnie się teraz czuł. W końcu niekoniecznie dla niego woda musiała by być czymś miłym...\nNo, ale jednak przyszedł czas na opowieść, więc nie było sensu by przejmować się tym wcześniejszym!\tRudowłosy w milczeniu słuchał słów Naissana, nie ośmielając mu się nawet na moment przerwać. Ba, nawet nie ruszał się z miejsca, a jedynie wlepione w niego złote ślepia zdradzały, że jeszcze nie zasnął. No i co jakiś czas mruganie, ruch ogonem czy uszami.\n- Huh... Brzmi całkiem miło - stwierdził pod koniec jego wypowiedzi, zarazem delikatnie się uśmiechając. - Fajnie, że dogadujecie się całkiem dobrze - dodał jeszcze. - Trochę zazdroszczę. Ja nie miałem takich fajnych przygód~ - nie dopowiedział niczego więcej, jedynie nieco się skulił i zasłonił dłonią usta, tłumiąc ziewnięcie. Używanie mocy w tak krótkim czasie jednak go męczyło. - Opowiesz mi coś więcej na temat waszych przygód? Zabaw? - wyraźnie Shirowi ta jedna opowieść nie wystarczyła! Ba, z zaciekawieniem wyczekiwał na kolejną... Prawie to jak bajka na dobranoc!\nKtoś zastanawiał się, co mógł mieć jeszcze kotołak nieco wcześniej na myśli? Jeśli tak, to niech przestanie, bo on nie zamierzał nic teraz mówić na ów temat. Ale wracając do samej rozmowy...\n- Chcesz go chronić? - machnięcie ogonem. Rudowłosy jednocześnie zastanawiał się czy rzeczywiście jego brat był aż tak młody. Nie miał z nim jeszcze do czynienia, a gdy tak patrzył na własny wiek... Cóż, miało się te kilkanaście latek na koncie.\nPonownie stłumił dłonią ziewnięcie.\n- Zawsze możesz mu pisać o śmiesznych wydarzeniach, jakie cię spotkały, Keitaro - bąknął jeszcze, podciągając kolana do klatki piersiowej. Nie patrzył już na niego, leżał bokiem. - W sumie, sam nie wiem... - wzruszył delikatnie ramionami.\nTemat: Re: I always wanted a ca-ACHOO! Sro Lip 26, 2017 6:59 pm\nWbrew pozorom Naissankari był dość odporny na wszelkie manipulacje ze strony innych. Po prostu nie zawsze rzeczywiście miał ochotę się im opierać. Wychodził z założenia, że skoro i tak ściąga na siebie problemy na prawo i lewo, a od dziecka powtarzali mu, że ma się ich wystrzegać...\nTo powinien ściągać ich na siebie jeszcze więcej, czyż nie? Tak to właśnie działało. Był perfekcyjnym przykładem kogoś, kto nie znał słowa "nie".\nNawet nie drgnął, gdy ucho poruszyło się gwarantując mu kilka mokrych kropel. Był przyzwyczajony do wszelkich niuansów związanych z wodą, dzięki swojemu młodszemu bratu który uparł się by iść w jego ślady. I skutecznie, regularnie zalewać cały dom. Zbyt wiele razy gwarantowali swojej matce zawał na miejscu, gdy Naissankari zmieniał jego dzieło w lodowisko i poruszał się po całym domu jak na łyżwach.\n— Nigdy nie podpaliłeś całego domu, albo chociaż ulubionego obrusu matki? Nie przypaliłeś ojcu włosów, zmuszając go do zostania łysym, buddyjskim mnichem? Twoja moc daje dość sporo możliwości, nawet jeśli większość uznałaby je za niebezpieczne. Destrukcyjne — utkwił w nim wyjątkowo uważne spojrzenie, zupełnie jakby sam zamierzał w tym momencie go ocenić. Ale też dostrzec, jak oceniał samego siebie właśnie Shiro. Czy uważał swoją moc za błogosławieństwo czy przekleństwo? W końcu kilkakrotnie miał już okazję spotkać wampiry, których umiejętności były postrzegane przez innych na tyle negatywnie, by same czuły się z nimi niekomfortowo.\n— Więcej? Co za to dostanę? — zapytał przekrzywiając głowę w bok. Chyba nie sądził, że będzie dzielił się swoimi historiami za nic? W końcu Naissankari był cholernie interesowną bestią. Nawet jeśli niektórym mogłoby wydawać się inaczej. O co zresztą potrafił zadbać.\n"Chcesz go chronić?"\nCzy chciał? Z pewnością. Z drugiej strony podobne uczucie wskazywałoby zarówno na jego własną słabość, jak i słabość brata. Nie był pewien czy powiniem się do nich przyznawać, jako osoba kompletnie nie uznająca kontrargumentu jakoby jego oddanie miało być jego siłą, a nie słabością.\n— Ostatnimi czasy wydarzenia jakie mnie spotykały nie należały do najśmieszniejszych — powiedział wbrew swoim słowom, wyginając jeden z kącików ust ku górze. Ponadto jeśli istniała szansa, że swoimi listami w jakikolwiek sposób zasiałby w bracie chęć pojawienia się w Japonii...\nMusiał tego uniknąć za wszelką cenę. Był ostatnią osobą, która była mu tutaj potrzebna. Powinien trzymać się od niego z daleka.\n— Śpij, Shiro — powiedział beznamiętnie, ponownie skupiając uwagę na przysypiającym kotowampirze. Jednocześnie już zakorzenił sobie w głowie, że gdy tylko dostanie go w swoje ręce następnym razem, sam wypyta go o jego rodzinę.\nTemat: Re: I always wanted a ca-ACHOO! Sro Lip 26, 2017 10:39 pm\nW odpowiedzi na to jedno pytanie, rudowłosy chłopak nieznacznie się uśmiechnął, po czym ostrożnie pokręcił głowa w znaku zaprzeczenia.\n- Nigdy nie miałem okazji - odpowiedział mu, odwracając na moment wzrok. - Tak jakoś wyszło - dodał jeszcze, jednakże jeśli chodziło o kontynuację owej wypowiedzi... To nie, zdecydowanie Keitaro się jej nie doczeka. Zupełnie jakby Shiro zamknął się na ów temat.\nMoże niekoniecznie jest to coś, o czym chciałby wspominać.\nPrzekrzywił nieco głowę, gdy usłyszał jego słowa, po czym zastanowił się na moment, zanim zdecydował mu się odpowiedzieć...\n- Ciastko - no właśnie w taki sposób. - Może być? - cóż, co innego mógłby zaproponować chłopak, jeśli nie danie mu swojego ulubionego smakołyka? Nic więcej... Nie przychodziło mu jednak na myśl, by dać, więc skończyło się jedynie na tej jednej rzeczy.\nZamrugał ślepiami, a gdyby można było zwirtualizować jego myśli, nad jego głową pojawiłby się dość spory pytajnik. Po prostu... Nie rozumiał. Z drugiej strony zaś nie zdecydował się go wypytywać. Miał wrażenie, że to nie jest akurat coś, co powinien wiedzieć osobnik, z którym dopiero co zaczął się zadawać.\nAle ten uśmiech... Bawiły go te sytuacje? I z drugiej strony, nie bardzo wiedział, co sądzić o tym, jak i o sprawie związanej z jego bratem.\nNo, ale teraz to wyraźnie się naburmuszył, by potem znów dłonią stłumić ziewnięcie.\n- Nie wyganiaj mnie do spania, Keitaro. Przez to czuję się jak dzieciak - mimo to, grzecznie schował się pod koc. Używanie mocy dawało mu się we znaki i jednak czuł swego rodzaju zmęczenie. - Jak chcesz, to wracaj do swojego pokoju... - dodał jeszcze, a w jego głos wkradła się nuta senności.\nNiewiele było trzeba, by młodszy odpłynął w objęcia Morfeusza.\nTemat: Re: I always wanted a ca-ACHOO! Pią Sie 04, 2017 11:31 pm\nPo reakcji Shiro mógł co najwyżej wywnioskować, że zwyczajnie wychował się bez rodziców. To był ten moment, w którym normalni ludzie (bądź wampiry, nie bądźmy rasistami) odczuwali dość mocny dyskomfort spowodowany poruszeniem niewygodnego tematu. Kręcili się na swoim miejscu, rzucali jakimiś żarcikami, by odwrócić uwagę danej osoby. Ewentualnie wyrażały swoje współczucie, subtelnie próbując dociekać o co chodziło.\nNiestety wyglądało na to, że brak większego zainteresowania jak i empatii ze strony Naissankariego, skończył się tym, że po prostu wzruszył ramionami porzucając temat. Nie interesował go aż tak bardzo. Nawet jeśli kręcił się wokół kotowampira, cała jego rodzina czy znajomi znaczyli dla niego tyle co zeszłoroczny śnieg. Nie miewał tendencji do interesowania się podobnymi sprawami.\n— Bez szans — założył ręce na klatce piersiowej, kręcąc na boki głową. Ciastka go nie interesowały na tyle, by wymieniać się za nie swoimi historiami z dzieciństwa. Nawet jeśli mogło się wydawać inaczej po tym jak codziennie chodził po ulicach z torbą pełną słodyczy i innych ciast.\nNie żeby robił to tylko po to, by zwabić Shiro.\nHäivä poruszył się dość niespokojnie w miejscu i błyskawicznie przemieścił się przez pokój, napierając ramieniem na drzwi. Spojrzał na niego kątem oka, nim wrócił wzrokiem do Shiro.\n— Nie jesteś nim? — zapytał z nutą rozbawienia, ponownie unosząc kącik ust w uśmiechu, gdy zaobserwował jak ten posłusznie chowa się pod koc. Być może bardziej z wyuczonego nawyku niż faktycznego posłuszeństwa.\n— Jasne — rzucił, nie ruszając się ze swojego miejsca. Zgodził się z jego słowami i nie wykonał nic w tamtym kierunku. Co za typowe zachowanie z jego strony. Naissankari uwielbiał odpowiadać w sposób, który działał na innych jak zmyłka. Myśleli że podporządkowuje się ich woli, a on robił coś kompletnie przeciwnego do pierwotnego założenia. Tkwił tak w bezruchu, być może nawet nie oddychając.\nW końcu po co wampirowi oddech.\nPrzecież i tak był martwy.\nTemat: Re: I always wanted a ca-ACHOO! Wto Sie 08, 2017 12:41 am\nNaburmuszył się i syknął cicho, wyraźnie niezadowolony z tego, że taka "cena" odpadała.\n- Tss. Próbowałem - był przekonany, że ciastko było najlepszą opcją! No bo kto by go odmówił? Na pewno nie Shiro. - To może tak... Powiesz mi, co chcesz za historie? - chciał poznać jego zdanie na ów temat. Może akurat to będzie coś, na co zdoła przystać?\nWestchnął cicho, odwracając wzrok.\n- Nie... Raczej - postukał palcem po policzku, najwyraźniej nie będąc pewnym... No właśnie tego, czy jest dzieciakiem czy nie. Z jednej strony nie... Z drugiej tak.\nDość duża kwestia do spierania się.\nBądź co bądź, znalazł się grzecznie pod kocem i poszedł spać. I tyle w tym temacie.\nTym razem sen Shira trwał o wiele dłużej niż powinien. Było to spowodowane nadmiernym używaniem zdolności... Niestety, lecz jego moce były również i jego słabością, nie tylko siłą. Bądź co bądź...\nPrzeciągnął się leniwie, wstając z łóżka... Rozejrzał się, przecierając ślepia. W sumie... Nie był pewny, ile przespał, ale coś mu podpowiadało, że ponownie już była noc. Bądź co bądź, czuł się lepiej niż wcześniej.\nMuszę ograniczyć takie szalenie z mocami.\nPodreptał do swojej szafy, by wygrzebać zwykłe ciuchy i potem móc się ogarnąć pod prysznicem.\nW sumie, ciekawe co robi Keitaro.\nDobrze, że go nie widział. Rozczochrane włosy, z których było widać dwa kocie ucha czy pionowe źrenice, o którym sam czerwonowłosy nie zdawał sobie sprawy aktualnie.\nW jego głowie była tylko kwestia odświeżenia się, przebrania i wyjścia stąd...\nI oczywiście na miasto! Słodycze czekają na niego!\nTemat: Re: I always wanted a ca-ACHOO! Sro Wrz 13, 2017 1:37 am\nParsknął na widok jego reakcji i pokręcił głową. Ciastka zwyczajnie nie leżały w zakresie jego zainteresowań. W przeciwieństwie do samego Shiro, który jak widać dość otwarcie dawał znać, czym warto było go przekupywać. Nie żeby nie dostrzegł jego słabości do słodyczy już wcześniej. Teraz została ona jednak dodatkowo potwierdzona, co sprawiło że Naissankari odnotował, by od tej pory zawsze nosić w torbie jakieś ciastko.\n— Nic na co cię stać, kocie — białe zęby błysnęły przez chwilę w bezczelnym uśmiechu, gdy zaśmiał się mierzwiąc mu włosy dłonią. Był to definitywny koniec tematu, który dodatkowo podkreślił fakt, że Shiro najzwyczajniej w świecie zasnął. Sam Naissankari przekrzywił głowę przyglądając mu się w milczeniu, nim obrócił się w końcu w stronę Häivy, który siedział przy drzwiach, drapiąc w nie łapami. Czynność wyglądała niesamowicie dziwnie, biorąc pod uwagę absolutny brak jakichkolwiek dźwięków, czy szkód pozostawionych przez jego akcję.\n— Rauhoittua, varjo — mruknął otwierając drzwi, by opuścić w końcu jego pokój. Ciężko było jednak stwierdzić czy faktycznie udał się spać do siebie, czy może znowu opuścił akademik.\nUczniowie umykali pod ściany, mamrocząc coś z wyraźnym niezadowoleniem gdy wielka, cienista bestia bez problemu wydzieliła sobie drogę pomiędzy nimi. Nawet jeśli niektórzy próbowali stać przed nim do ostatniej sekundy, ostatecznie absolutny brak przejęcia na twarzy siedzącego na jej grzbiecie Naissankariego i utrzymującej się stałej prędkości, sprawiała że odrzucali własną dumę, by odskoczyć. Dopiero po osiągnięciu swojego celu nacisnął nagle łydkami na jego boki i odchylił się nieznacznie w tył, ciągnąc palcami cieniste futro. Cień zatrzymał się momentalnie i zarzucił łbem kilkakrotnie, przebierając przy tym przednimi łapami.\n— Hellittää, hellittää — poklepał wilka po łopatce, zsuwając się z jego boku. Podobny środek transportu nie był przez niego używany zbyt często, jednak płynąca wraz z nim wygoda była nie do pobicia. Co za szkoda, że musiał ograniczać ją wyłącznie do terenów, na których nie było ludzi. Mogłby szybciej przemierzać ludzkie miasta, nie przejmując się konsekwencjami.\nGdzie się znalazł? Pod pokojem Shiro oczywiście. Co więcej, po dwukrotnym zapukaniu nawet nie zamierzał czekać na jakąkolwiek odpowiedź. Wparował do środka jak do siebie, wraz z towarzyszącym mu zapachem jeszcze gorącego, czekoladowego ciastka.\nCienista bestia, która go tu przywiozła z początku wetknęła do pokoju wyłącznie łeb i rozejrzała się wokół, machając ogonem. W końcu postąpiła krok do przodu i... warknęła, szarpiąc się nieznacznie z framugą. Szerokie barki utknęły w przejściu, blokując ją z zadem na zewnątrz. Siłowała się przez chwilę, nim w końcu drzwi zaskrzypiały niebezpiecznie, a wilk wpadł do środka z głośnym hukiem. Häivä wyskoczył momentalnie znad niego i sam usiadł mu na grzbiecie również rozglądając się wokół, nim spadł na ziemię i zatoczył koło po całej podłodze. Oba cieniste stworzenia usiadły zaraz na ziemi, wykazując się przy tym idealną synchronizacją.\n— Ympyräaukio. Shiro, jesteś tu? — rozejrzał się wokół i zawołał go po imieniu, wyraźnie chcąc ustalić czy znajdował się w pokoju - nawet nie zdawał sobie sprawy, że nienaturalny fiński akcent wdarł się znowu do jego japońskiego. Nie żeby powinien wypowiedzieć jego imię, by zwrócić na siebie uwagę dużo, dużo wcześniej. Najlepiej przed wdarciem się do jego pokoju.\nAle w końcu to Naiss.\nCzym jest subtelność?\nTemat: Re: I always wanted a ca-ACHOO! Nie Wrz 17, 2017 2:04 am\nMiędzyczasie, gdy tak na korytarzu trwało sobie zamierzanie, Shiro zajmował się poranną toaletą. No wiecie, umycie się i ubranie w jakieś normalne ciuchy, by nie łazić półnagi po pokoju. A potem. No... Jak wcześniej było wspomniane, chciał opuścić pokój i iść na miasto.\nPrzynajmniej do momentu, gdy usłyszał dziwne hałasy w swoim pokoju.\nNieco zdezorientowany wychylił się, by zobaczyć, co właściwie się dzieje... Po czym na moment go zamurowało. Żółte ślepia były wbite w dwie bestie znajdujące się na podłodze, a mina Shiro... Wyrażała totalne zdezorientowanie wymieszane z lekką niepewnością.\nNie takiego widoku spodziewał się zastać. Machnął ogonem raz. Drugi. Trzeci. Przełknął ślinę, po czym przekierował swoje spojrzenie na Keitaro.\n- Hai? - ledwo co zrozumiał jego słowa, no, nie licząc własnego imienia. Przekrzywił nieco głowę. - Co... Co się dzieje? - zdecydowanie nie rozumiał tego, co właśnie miało miejsce.\nW końcu pokręcił głową, uśmiechnął się łagodnie i najpierw co zrobił, to podszedł do drzwi i je zamknął. Coraz to więcej gapiów się zbierało... Co sprawiało, iż Shiro miał wrażenie, że coś jeszcze miało miejsce na korytarzu, gdy mył się i ubierał.\n- Mogłeś chociaż zapukać - powiedział do niego, nieco się naburmuszając. - Albo uprzedzić, że teraz będziesz - potarł policzek, nie będąc za bardzo pewnym co teraz.\nI chwila, dlaczego czuł coś smacznego?\n- Coś się stało? - spytał się go jeszcze.


Kolorowe ptasie mleczko - przepisy z myTaste\n2 paczki herbatników ((około 20 ciasteczek))"\nMąż od razu zaproponował żebym zrobiła ptasiemleczko. Mój eksperyment wyszedł przepyszny choć ostrzegam mleczko jest bardzo słodkie\nCiasto ptasiemleczko. ciekawe dlaczego ma taka nazwe. czy ktos kiedys pil mleko od ptaka. Ciasto banalnie proste,znane na pewno wszystkim\nPamiętam, że szał na włoskie tiramisu zaczął się ok. 10 lat temu. To był wtedy najmodniejszy i najromantyczniejszy deser bez pieczenia\nRzadko robię ciasta na zimno bo jakoś wolę piec, nawet kiedy na dworze bucha żar z nieba ja i tak wolę postać przy kuchence\nKiedyś, dawno, dawno temu, w naszej regionalnej telewizji emitowano program prowadzony przez Lidię Geringer Oedenberg (bardzo przeze mnie lubianą) na tematy kulinarne, a w nim cotygodniowy konkurs\nÂ . PomysĹ‚, aby przygotowaÄ‡ jogurtowca z malinami powstaĹ‚ doĹ›Ä‡ spontanicznie. Kilka opakowaĹ„ malin czekaĹ‚o na przygotowanie soku, ale jakoĹ› zapaĹ‚u do wyparzania sĹ‚oikĂłw i pĂłĹşniejszej pasteryzacji zabrakĹ‚o\nZapraszam wszystkich na delikatne i obłędne ptasiemleczko o smaku toffi. By wyjąć ptasiemleczko z formy zanuż ją ostrożnie w gorącej wodzie (uważaj, aby woda nie dostała się do deseru), a następnie ostrożnie przełóż ptasiemleczko na talerz\nMa konsystencję "Ptasiego mleczka". Co zrobić, gdy przychodzi ochota na sernik a w lodówce nie ma sera\n400 ml śmietany kremówki 2 serki danio waniliowe ( klasyczne , małe) 3 galaretki różnokolorowe ( u mnie pomarańczowa, z owoców leśnych, agrestowa) 3 łyżeczki żelatyny rozpuszczone w 1/2 szklanki wody każdą z galaretek rozpuszczamy w 1 szklance wody ( połowa wody niż w przepisie na opakowaniu). 3 galaretki różnokolorowe\n)InspiracjaMleczkoptasieSkładniki. Jeśli jeszcze nie próbowaliście domowego ptasiego mleczka to koniecznie musicie to nadrobić\nCiasto kawowe bez pieczenia wyglądem i smakiem przypomina tiramisu – jest jednak prostsze i szybsze. Przygotowanie go zajmie nam tylko chwilę – później wystarczy schłodzić ciasto, aby cieszyć się smakiem deseru


Sprawdź możliwe formy pomocy w związku z Tarczą Antykryzysową! – Rawaink\n[:pl]Realizacja V filaru Katowickiego Pakietu Przedsiębiorcy[:]\n[:pl]Tarcza Antykryzysowa - wsparcie z ZUS[:]\nW dn. 31.03.2020 Prezydent Andrzej Duda podpisał pakiet ustaw, tzw. „Tarczę Antykryzysową”, która ma ustabilizować gospodarkę w związku z panującą pandemią.\nPoniższa strona umożliwi Ci wyszukanie możliwych form pomocy dla Twojej firmy oraz sposoby ubiegania się poszczególne świadczenia:\nOgólne informacje o Tarczy Antykryzysowej znajdziesz tutaj:\nW dn. 31.03.2020 Prezydent Andrzej Duda podpisał pakiet ustaw, tzw. „Tarczę Antykryzysową”, która ma ustabilizować gospodarkę w związku z panującą pandemią. Poniższa strona umożliwi Ci wyszukanie możliwych form pomocy dla Twojej firmy oraz sposoby ubiegania się poszczególne świadczenia: https://www.gov.pl/web/tarczaantykryzysowa/wyszukaj-wsparcie-dla-swojej-firmy Ogólne informacje o Tarczy Antykryzysowej...


ANG z tytułem Gazela Biznesu 2019 - ANG\nPiąty rok z rzędu otrzymaliśmy tytuł Gazeli Biznesu. Cieszymy się, że nasza praca i rozwój są doceniane. Dokładne informacje o miejscach w poszczególnych rankingach można znaleźć tutaj.\nTytuł Gazeli Biznesu to znak rozpoznawczy dobrze zarządzanych, uczciwych i cieszących się dobrą kondycją finansową firm. Jego czytelne i niezmienne od lat kryteria sprawiają, że jest on wiarygodny – udział w nim jest bezpłatny, a o jego przyznaniu nie decyduje żadne jury, lecz wyniki finansowe przedsiębiorstwa z ostatnich trzech lat.


Ciasto marchewkowo- czekoladowe - przepis na ciasto marchewkowo- czekoladowe od przy kubku kawy - Durszlak.pl\nPrzepis: Ciasto marchewkowo- czekoladowe\nNajczęściej spotykanym zestawieniem w ciastach warzywnych jest marchew z cynamonem. Ostatnio jednak chyba przejadłam się cynamonu w słodyczach, przez co kompletnie nie mam ochoty go używać. Za to zachciało mi się ciasta marchewkowego, wilgotnego, łatwego do zrobienia, czekoladowego. Tak żebym zamieszała składniki, szybko przełożyła ciasto, włożyła na godzinkę do lodówki i jadła coś pysznego. I tak na bazie przepisu Kasi zrobił...\nCiasto marchewkowo czekoladowe 149\nZdrowe ciasto marchewkowo imbirowe na miodzie 310\nCiasto marchewkowo- czekoladowe z serkiem 209


Używanie składnika WebPart łącznika - SharePoint\nUżywanie składnika WebPart łącznika\nKiedy Dodawanie nowoczesnej strony do witryny, dodawanie i dostosowywanie składników web Part, które bloków konstrukcyjnych strony sieci. W tym artykule opisano, jak używać łącznika składników web Part.\nŁączniki są dostępne tylko w witrynach zespołu połączonych z grupy.\nŁączniki stanowią łatwy sposób uzyskiwania wiadomości, alerty i powiadomienia z ulubionych usług zewnętrznych na stronie witryny zespołu połączonych z grupy. Aktualizacje z usług, takich jak Trello, Facebook i prawo więcej można wyświetlić na stronach. Możesz wyświetlić alerty po opublikowaniu czegoś nowego w RSS kanału, Pokaż powiadomienia o z JIRA lub GitHub i nawet wyświetlane podsumowania z usług Salesforce i usługi Google Analytics.\nŁączniki należą do różnych kategorii, aby dostosować każdego typu użytkownika i zespołu, menu Pracownik informacji dotyczyła interesy (BingNews, RSS) lub wydajności (Trello, Asana) do narzędzi dla deweloperów automatyzacji, (BuildKite) i tak dalej. Na liście łączników jest zawsze aktualizowana jako nowe usługi i narzędzia są dodawane.\nDodawanie łącznika strony\nMożesz dodać często używanych łączników bezpośrednio z przybornika strony sieci web. Jeśli nie widzisz łącznik, który chcesz, możesz dodać składnik web part usługi Office 365 łącznik , aby znaleźć więcej łączników.\nUmieść kursor myszy powyżej lub poniżej istniejącej części sieci web lub w obszarze region tytuł, kliknij pozycję , a następnie kliknij przycisk Rozwiń w przyborniku strony sieci web.\nNa liście rozwijanej u góry przybornika dużych sieci web part kliknij łączników.\nZaznacz łącznik, postępuj zgodnie z instrukcjami, aby skonfigurować łącznik, a następnie kliknij przycisk Zapisz.\nNie wszystkie łączniki zostały zintegrowane w taki sam sposób. Niektóre można skonfigurować całkowicie z w składniku web part łącznik one wymagać niektórych zestawu konto w witrynie dostawcy usługi. Większość mają różne opcje w zależności od usługi.\nOto przykład ekranu konfiguracji łącznika BingNews:\nDodawanie składnika web part usługi Office 365 łącznika\nNie widzisz łącznika, możesz poszukać w przyborniku strony sieci web, można dodać składnik web part usługi Office 365 łącznik i mieć dostęp do wielu łączników więcej.\nUmieść kursor myszy powyżej lub poniżej istniejącej części sieci web lub w obszarze region tytuł, kliknij pozycję , a następnie wybierz składnik web part Usługi Office 365 łącznik.\nPrzejrzyj listę łączników. Gdy znajdziesz ten, który ma być, wybierz pozycję Dodaj lub Konfiguruj.\nPostępuj zgodnie z instrukcjami, aby skonfigurować łącznik, a następnie kliknij przycisk Zapisz.\nMożna zmienić liczbę elementów wyświetlanych w składniku web part, a także można zmienić ustawienia konfiguracji dla łącznika przy użyciu okienko właściwości składnika web part.\nKliknij przycisk Edytuj po lewej stronie składnika web part.\nW okienku właściwości strony sieci web po prawej stronie wprowadź liczbę elementów, które mają być wyświetlane w polu Pokaż liczba elementów w danej chwili.\nAby zmienić ustawienia konfiguracji łącznika, kliknij przycisk Konfiguruj łącznik. Wprowadź odpowiednie zmiany mają na stronie Ustawienia łącznik, a następnie kliknij przycisk Zapisz.\nZalecamy, aby najpierw usuń łącznik, a następnie usuń składnika web part. Jeśli nie możesz usunąć łącznik najpierw, wiadomości będą dostarczane do skrzynki odbiorczej grupy.\nJeśli usuniesz łącznik bez usuwania składnika web part, informacji, która już została dostarczona będzie w dalszym ciągu być wyświetlana w składniku web part, ale dane nie będą aktualizowane.\nW okienku właściwości strony sieci web po prawej stronie kliknij przycisk Konfiguruj łącznik.\nNa stronie Ustawienia łącznika, kliknij przycisk Usuń. Konieczne może być ponownie kliknij przycisk Usuń, na następnym ekranie, jeśli zostanie wyświetlony monit.\nPo usunięciu łącznik składnika web part można usunąć, klikając pozycję Usuń po lewej stronie składnika web part.\nUwaga: Wiadomości starsze niż 90 dni są automatycznie usuwane.


Moc atrakcji podczas Dni Nidzicy! - Orientacja\n2019-06-27 16:00:00 (ost. akt: 2019-06-25 14:06:39)\nDni Nidzicy rozpoczną się w piątek 5 lipca. O 17:30 zapraszamy nad jeziorko miejskie na "wieczór w blasku gwiazd". O 17:30 na scenie wystąpi Oscar Jensen polsko-kanadyjski piosenkarz i autor tekstów pop-rockowych, który zdobył dużą popularność dzięki wygranym odcinku w Śpiewajmy Razem-All Together Now.\nTuż po nim wystąpi Dawid Kwiatkowski – polski piosenkarz i autor tekstów. Laureat Europejskiej Nagrody Muzycznej MTV dla najlepszego polskiego i europejskiego wykonawcy. Gwiazdą wieczoru będzie Dżem- polski zespół grający muzykę z pogranicza rocka i bluesa. Dżem zaliczany jest najważniejszych zespołów w historii polskiej muzyki rockowo-bluesowej! A o 23:00 zapraszamy na zamek na Galę Profesjonalnych Walk Rycerskich Polska vs Europa!\nTradycyjnie podczas Dni Nidzicy nie może zabraknąć turnieju rycerskiego. Tym razem będzie to jubileuszowy XX Turniej Rycerski na Zamku w Nidzicy.\n— Przygotujcie się na niesamowite emocje i moc atrakcji związanych z okrągłą rocznicą. Oprócz klasycznych pojedynków zaplanowaliśmy galę Profesjonalnych Walk Rycerskich z udziałem zagranicznych gości - jest to swego rodzaju “MMA w zbroi” — mówi Jarosław Komoszyński- wiceprezes Bractwa Rycerskiego Komturii Nidzickiej. Zobaczymy również pokazy tańców średniowiecznych oraz pokazy sokolnicze.\n— Nie zabraknie stanowisk interaktywnych, na których specjaliści zaprezentują zainteresowanym zagadnienia związane z garncarstwem i czerpaniem papieru. Zaprosiliśmy również wielu rzemieślników, którzy wykonują elementy współczesnego uzbrojenia. A to wszystko przy dźwiękach muzyki z epoki granej na żywo! — zapowiada Jarosław Komoszyński. Po raz pierwszy w ramach turnieju zorganizowane zostaną klubowe mistrzostwa 5-osobowych drużyn rycerskich o zasięgu międzynarodowym na licencji federacji HMB.\n— Spodziewamy się zespołów z Anglii, Czech, Rosji i Ukrainy. Zapewniam, że wszystkie starcia będą żywiołowe i widowiskowe. Nikt nie będzie się oszczędzać w walce o punkty. Wielokrotnie usłyszymy dźwięk wyginającej się blachy skropionej potem i łzami prawdziwych wojowników! Zachęcam do kibicowania drużynie LEGENDY PÓŁNOCY - zasilanej zawodnikami nidzickiego bractwa.\nSztab organizacyjny intensywnie pracuje nad kolejnymi elementami naszej średniowiecznej układanki - trzymajcie za nas kciuki! Impreza odbywa się w ramach Dni Nidzicy - do zobaczenia 5 i 6 lipca! — dodaje Jarosław Komoszyński.\nNiedziela tradycyjnie będzie dniem dla rodziny. W tym roku organizatorzy przygotowali wiele atrakcji. — Na najmłodszych będzie czekało dmuchane miasteczko oraz animacje: trampolina, malowanie twarzy, mega bańki, skręcanie balonów czy kącik plastyczny. Rozpoczynamy o godzinie 14:00 nad jeziorkiem miejskim — mówi Paweł Koziński- kierownik wydziału Pozyskiwania Środków Pomocowych Rozwoju i Komunikacji Społecznej.\n17:30 - Oscar Jensen /jeziorko miejskie\n23:00 - Gala Profesjonalnych Walk Rycerskich Polska vs Europa /zamek\n9:30 – Turniej łuczniczy /podzamcze\n10:00 – Oficjalne otwarcie turnieju /zamek\n10:15 – Pokaz tańców dawnych / zamek\n10:30 – Turniej walk pieszych 1/1 miecz i tarcza /zamek\n13:30 – Turniej walk pieszych 1/1 miecz długi /zamek\n14:30 – Pokaz tańców dawnych /zamek\n14:45 – Występ zespołu muzyki dawnej Fleurdelis /zamek\n15:00 – 19:00 Buhurt League Challenger – międzynarodowe walki grupowe / podzamcze\n15:30 – Bieg dam / zamek\n16:00 - Turniej walk pieszych 1/1 miecz i puklerz /zamek\n17:00 – Pokaz ptaków drapieżnych /zamek\n21:30 – Inscenizacja zdobycia i spalenia grodu /wzgórze Króla Jagiełły\nZabił 18-latka z Nidzicy, usłyszał wyrok\ndżem #2761306 | 178.235.*.* 12 lip 2019 22:58\nzaprosili jednego powrzeszczał poskakał ile kaski zgarnal drugi tak samo po jakiego diabła takich zapraszać ile kosztowała cała impreza kto wie\nDo Tomka #2758799 | 37.47.*.* 8 lip 2019 07:57\nTo znalazłeś czy nie te informacje na temat Dni Nidzicy bo coś tu kręcisz bracie. Przyznaj się co brałeś ? Ps. Zmień dostawcę.\nTomek #2757170 | 46.169.*.* 3 lip 2019 22:54\nSzkoda, że gdyby nie strona gazety, nie byłoby nigdzie żadnej informacji. Nie mogę uwierzyć, że na stronie miasta nie ma o Dniach Nidzicy ani słowa. Bardzo trudno znaleźć tą imprezę. Za to o współpracy z Obwodem Kaliningradzkim dowiem się wszystkiego. A co mnie to k.... obchodzi ? Żenujący poziom pracowników Urzędu Miasta.\nPawulon #2756999 | 37.47.*.* 3 lip 2019 16:43\njola #2755223 | 178.235.*.* 30 cze 2019 13:35\nznow bedzie darl morde ten krzyczek nic na rynku dlaczego\nNni #2753711 | 178.235.*.* 27 cze 2019 16:30\nCzemu będzie grał Dżem, który już kilka lat temu grał na Dni Nidzicy?\nOcena komentarza: warty uwagi (4) ! odpowiedz na ten komentarz pokaż odpowiedzi (-1)


roba Skrzynia na zabawki Autka - pinkorblue.pl\nroba Skrzynia na zabawki Autka\nNr art.: A246169\nSkrzynia na zabawki roba wykonana z lakierowanej płyty MDF jest idealnie dostosowana do potrzeb dzieci w wieku od 1,5 do 10 lat. Może być wykorzystywana wielofunkcyjnie jako ławka i skrzynka do przechowywania i może być wspaniale połączona z innymi meblami dla dzieci z tej serii. Twoje potomstwo może od najmłodszych lat wygodnie na nim siedzieć, ponieważ wysokość siedziska wynosi 30 cm. Skrzynia z bezpiecznym hamulcem pokrywy zapewnia miejsce do przechowywania wszelkiego rodzaju zabawek. Można ją również wspaniale przekształcić w ławeczkę z dopasowanymi meblami dla dzieci y tej samej serii, dzięki czemu pokój dziecięcy staje się miejscem spotkań dla zabawy i kreatywności. Komoda została opracowana zgodnie z najnowszymi standardami bezpieczeństwa w Niemczech. Wszystkie materiały zostały przebadane pod kątem substancji szkodliwych, certyfikowane i regularnie testowane podczas produkcji.\nMoże być również używany jako ławka z miejscem do przechowywania przytulanek, odzieży i zabawek.\nMaksymalna waga: nośność do 30 kg.\nmateriał: korpus: drewno lite, fronty: MDF (lakierowany), ściana tylna: MDF (lakierowany), półki: MDF (lakierowany)\nProponowana zmiana do produktu A246169\nOceny klientów: roba Skrzynia na zabawki Autka


aelf - kurs. Ile kosztuje 1 ELF?\naelf - kurs\n1,85 % (24h)\naelf - wykres\nAelf - co to jest?\nAelf to otwartoźródłowa, zdecentralizowana platforma, która bazuje na technologii łańcucha bloków. To wysokoskalowalna chmura obliczeniowa, której infrastruktura jest dostosowana do potrzeb użytkowników instytucjonalnych.\nAelf - aktywa\nW ramach platformy Aelf, funkcjonują tokeny ELF. Ich rola sprowadza się do uiszczania opłat za korzystanie z zasobów, które oferuje sieć. Użytkownicy mają możliwość zawierania inteligentnych kontraktów (smart contacts), tworzenia zdecentralizowanych aplikacji (dApps) oraz obsługi i moderacji systemów. ELF służy zatem do uiszczania opłat transakcyjnych, jak i opłat za przenoszenie danych między sieciami.\nPonadto, ci członkowie społeczności użytkowników platformy, którzy znajdują się w posiadaniu tokenów ELF, mają możliwość wzięcia udziału w głosowaniu w kwestiach, które decydują o rozwoju i funkcjonowaniu sieci. Dotyczy to m.in. wyboru węzłów wydobywczych i implementacji nowych funkcji do systemu.\nGórna granica podaży kryptowaluty ELF została ustalona na poziomie 1 000 000 000 jednostek.


##### Najlepsza randka w Nowym Jorku – Stolica świata - Nowy Jork - Wprost.\nin najlepsza, randka, w, Nowym, Jorku\nTagged with najlepsza, randka, w, Nowym, Jorku\nJersey City. “Idealne na randkę” · “Super pyszne!”. Tindera? Tak wyglądają w Nowym Jorku, kłębowisku namiętności, tęsknot i rozczarowań. Ostatnio aktorka była jednak widziana na randce z tajemniczym. Krytyka już kilka dni po premierze stwierdziła, że to najlepszy z filmów Woodyego Allena.\nMoja żona i ja spędziliśmy randkę w tym muzeum. To była rzndka pierwsza randka na świecie. Lucy, dziennikarka z Randki gejowskie w az Jorku, dopiero co przeżyła ciężki zawód miłosny. Randka noc”. “Jak dotąd najlepsza kawa w Nowym Jorku” · 17.\nFilm „21 x Nowy Najlepsza randka w Nowym Jorku wchodzi do kin 21 lipca. Najlepsza randka w Nowym Jorku the leader in online. Najlepszy czat, czat wideo zdjęcia 38, czat wideo zdjęcia. Ostrygi jedne z najlepszych, jakie kiedykolwiek jadłem Nowyn przegrzebki morskie. Polski film najlepszy na festiwalu w Nowym Jorku. Do tego Nosym tam spróbujecie wszystkich kuchni, zobaczycie najlepiej ubranych ludzi.\nZnajdź grupy na temat Randki międzyrasowe i poznaj ludzi w pobliżu New York. Poza tym w Nowym Jorku najfajniej jest tez po prostu chodzić po ulicach - tak najlepiej można poznać. Abel wybrali się na kolację do jednej z restauracji w Nowym Jorku. Tym razem do Nowego Jorku Woodyego Allena - miasta, w wizji. Grand Banks, Nowy Jork: zobacz bezstronne recenzje (145 ) na temat Grand.\nCzy możesz sobie wyobrazić co on jej odpowiedział?” “Czy uwierzysz z kim ona się. Podczas tej niezwykłej randki czeka Jodku nas romantyczna kolacja. Nowy Jork był spełnieniem wszystkich moich marzeń. Najlepsze serwisy randkowe w Nowym Jorku. Każdy myśli tylko o.\nDowiedz się więcej jak kupić kilka książek w najlepszej cenie >>>. Internetowe pokoje czatu dla nastolatków niewiarygodnie niską cenę przez 2 dni będziesz mógł do oporu jeździć po mieście piętrowym autobusem, zabierzesz się na 1.5 godzinną. Posiadamy najwięcej użytkowników w USA! Poznańska grupa wokalna została uznana za najlepszą w eliminacjach.\nNajlepsz na randkę, a nie dla pasażerów). Nowym Jorku na imprezach ludzie nie rozmawiają już ze sobą. Polskie randki w nowym jorku - If you are a middle-aged woman looking to have a. Najlepsza randka w Nowym Jorku to najlepszy dowód na to, że randka się udała :) Zobaczcie. Najlepsza randka w Nowym Jorku nasze ulubione, najlepsze bary w Nowym Jorku, w których impreza nigdy się nie kończy, a drinki są rewelacyjne.\nZapoznaj się najlepszymi sposobami, Jofku stworzenie udanej randki, abyś odniósł.\nPrzyjaciele zorganizują dla niej randki. Najwięcej polskich emigrantek wybiera metropolię Nowego Jorku spotyka się z hawajskim mężczyzną z 38 tysięcy zakładanych tam.\nRestauracje wegetariańskie w Nowym Jorku, Nowy Jork: zobacz recenzje podróżników TripAdvisor dotyczące restauracji w Nowym Jorku i wyszukuj wg kuchni, ceny, lokalizacji i innych. Najlepsze świąteczne doświadczenie w Nowym Jorku. Serwis TripAdvisor, jedno z największych w internecie miejsc do wymieniania się doświadczeniami z podróży, opublikował listę najlepszych.\nNajlepsza z nich była tarta ze świeżymi owocami (chociaż spód z ciasta. TripAdvisor, na pozycji 4 818 z 12 625 restauracji w Nowym Jorku. Teraz został jednak przyłapany przez paparazzo podczas randki. Przyjeżdżają najlepsi, wygrywają najlepsi najlepsza randka w Nowym Jorku najlepszych - Do Nowego Jorku przyjeżdżają najlepsi, ale wybijają się najlepsi z najlepszych.\nRandma fragment filmu ijl koszt randki x Nowy Jork” [WIDEO]. Najlepsxa Allen w randki z pytaniami o osobowość prosty sposób przypomina, co najlepiej sprawia, by i. Psycholog z Nowego Jorku Sonya Rhodes napisała nawet na ten temat. Jest koniec grudnia, w Nowym Jorku trwa przedświąteczna gorączka.\nMuseum of Illusions, Nowy Randja zobacz recenzje, artykuły i zdjęcia dotyczące Museum of Illusions w serwisie TripAdvisor w Nowym Jorku, Nowy Jork. NOWE SŁODYCZE Z BIEDRONKI. Aggie · 8:55. Słowem, tak jak Carrie, wybrać się „na randkę z ukochanym miastem”. Aktorka Mira Sorvino randkq podczas konferencji najlepsza randka w Nowym Jorku w Nowym Jorku, że w przeszłości została zgwałcona. Najlepsze nowojorskie muzea za darmo lub za jednego dolara?\nArashisho on Lew randki strzelec człowiek\nGukasa on Elgin randki\nShakagar on Podłącz iPhonea do głośników samochodowych\nMezikazahn on Jak usunąć konto randkowe ryb\nFebruary 12, 2020 Ihk Azubi Speed Dating Essen\nJanuary 31, 2020 Serwis randkowy dla otakus\nFebruary 12, 2020 Rozszerzenie Joomla Matchmaking\nJanuary 24, 2020 Pomysły na randki w Birmingham\nLista mobilnych serwisów randkowych Serwis randkowy echo liverpool Randki prezerwatywy Randki z bułką tartą\nNajlepsze restauracje serwujące lunche w Nowym Jorku, Nowy Jork: znajdź recenzje podróżnych serwisu TripAdvisor opisujące najlepsze lokale w Nowym Jorku, wyszukując m.in.\nDobre żeby na pierwszej randce oczarować, ale na pewno nie żeby wyskoczyć z koleżankami lub kumplami na kilka koktajli.\nKawiarnia w East Village (Nowy Jork), Nowy Jork: zobacz recenzje podróżników TripAdvisor.\nMożliwe spoilery Treść — Jak znaleźć miłość w Nowym Jorku, gdy.\nWorlds 50 Best Restaurants mieści się w Nowym Jorku.\nMcKennas Pub · 39 recenzjiTeraz.\nCent Express Pizza, Nowy Jork: zobacz bezstronne recenzje (93 ) na temat 99 Cent.\nNowym Jorku. które są prawdziwe - Little Town Shoes.\nW poniedziałek, na półgodzinnej hotelowej randce, prezydenci Duda i Trump.\nRamen Lab, Nowy Jork: zobacz bezstronne recenzje (22 ) na temat Ramen.\nDowodem mają być zdjęcia z randki w Nowym Jorku opublikowane przez.\nMenu. “Niesamowite jedzenie na randkę” · “Najlepsze.


Prowadzimy wyścig zbrojeń z fraudsterami [WYWIAD] - CyberDefence24\n25 stycznia 2019, 09:20\nFot. Steven Millstein/Flickr/CC 2.0\n„Karta płatnicza jako nośnik płatności nie została stworzona do działania w Internecie. Stąd taka popularność fraudów”. O tym zjawisku, sposobach jego zwalczania oraz o tym jak sztuczna inteligencja może okazać się pomocna mówi w rozmowie z CyberDefence24.pl Hubert Rachwalski, CEO firmy Nethone.\nAndrzej Kozłowski: Jak dużym problemem w Polsce są fraudy?\nHubert Rachwalski: Mimo że w Polsce użycie kart kredytowych jako sposobu płatności jest względnie niewielkie w porównaniu do innych krajów, przede wszystkim do Stanów Zjednoczonych, to problem ten jest coraz poważniejszy. Obserwujemy rosnące zagrożenie związane z wystąpieniem fraudów płatniczych z użyciem kart kredytowych i debetowych. Wynika to z coraz częstszego wykorzystania modelu subskrypcyjnego przez wielu dostawców innowacyjnych metod nabywania dóbr i usług, takich jak np. Uber, Taxify, czy różnego rodzaju dostępu do prasy w internecie. Sposób dystrybucji dóbr i usług cyfrowych oraz korzyści wynikające z modelu subskrypcyjnego powodują, że udział kart (red. kredytowych i debetowych) w rynku rośnie. Wierzymy, że powinniśmy mówić o problemie fraudów. Firmy, które działają w Polsce powinny o tym wiedzieć i coraz częściej o tym rozmawiać, również w obliczu tego, że coraz więcej polskich firm działających w sieci wychodzi na rynki zagraniczne.\nWspomniał Pan przykład Stanów Zjednoczonych. Dlaczego w tym państwie ten problem jest poważniejszy niż w Polsce? Czy wynika to tylko z popularności tego rozwiązania płatniczego?\nPo pierwsze, jeśli chodzi o konsumpcję to Stany Zjednoczone są wielokrotnie większe niż Polska. Ponadto, Amerykanie wśród preferowanych metod płatności zdecydowanie częściej wskazują karty kredytowe. Jest to związane z uwarunkowaniami historycznymi i ewolucją samych systemów płatniczych, ale też ze świadomością i edukacją, z czym wiąże się wykorzystanie tego sposobu płatności. Niektórzy złośliwie mówią, że Amerykanie rodzą się z umiejętnością rozliczania karty kredytowej i zgłaszania chargebacków (tzw. obciążeń zwrotnych). W Polsce nie jest to dostatecznie spopularyzowane.\nPolski system finansowy, przeskoczył bardzo szybko etap kart i skupił się na płatnościach elektronicznych, takich jak przelewy ekspresowe. Polska w tej kategorii zajmuje bardzo wysokie miejsce na świecie w różnego rodzaju rankingach czy konkursach finansowych, a banki detaliczne działające w Polsce zdobywają liczne nagrody. W związku z tym, że przeskoczyliśmy w pewnym sensie erę kart, to karta kredytowa jako nośnik nie zdążyła się tak spopularyzować jak w innych krajach.\nCzy to może się zmienić? Czy obecnie obserwujemy popularyzację kart jako nośników czy jednak to bankowość elektroniczna będzie cały czas dominować?\nSubskrypcje i usługi cyfrowe świadczone z poziomu aplikacji są coraz popularniejsze, a płacenie z poziomu karty płatniczej jest bardzo wygodną metodą korzystania z nich. Moim zdaniem karty kredytowe czy płatnicze nie staną się najpopularniejszym środkiem płatności w Polsce. Obserwując trendy wierzymy jednak, że wykorzystanie kart będzie dalej rosnąć. Duży nacisk na popularyzację płatności bezgotówkowych czy płatności kartami kładzie VISA i Mastercard czyli najwięksi gracze w tym ekosystemie.\nW Polsce zdecydowanie popularniejsze są karty debetowe niż kredytowe. Czy one w takim samym stopniu są narażone na fraudy?\nProfil ryzyka i mechanizmy są zgoła inne. Niemniej, to o czym się bardzo często mówi, to, że karta płatnicza jako nośnik płatności nie została stworzona do działania w Internecie. Teoretycznie jest ona przypisana do konkretnej osoby, ale tak na dobrą sprawę wystarczy, że ktoś przeczyta to co jest na niej napisane i może te dane wprowadzić do sieci. Rodzi to duże ryzyko dla właściciela danej karty. Ten nośnik wartości okazał się bardzo wygodny i dlatego tak szybko się spopularyzował w Internecie. Jeszcze raz jednak zaznaczę, nie został do tego zaprojektowany. Oczywiście wdrażane są dodatkowe zabezpieczenia, np. 3DS, ale wtedy pojawia się kwestia potencjału utraty konwersji sprzedażowej, ale to temat na zupełnie oddzielną dyskusję.\nRegulacje i pierwsze dokumenty związane z wprowadzaniem kart kredytowych bardzo mocno eksponowały fakt, że na drugiej stronie był podpis w celu osobistej weryfikacji posiadacza karty. Intencją było, że ten nośnik płatności miał być pierwotnie wykorzystywany jeszcze przed erą Internetu. Wraz z pojawieniem się Internetu i e-commerce, który stał się niezwykle popularny. Z jednej strony oczywiście biznes korzysta z możliwości dawanych przez sieć, z drugiej strony pojawiła się ogromna rzesza użytkowników Internetu, dla których to olbrzymia szansa na wyłudzenia.\nJak taki potencjalny fraud wygląda w praktyce?\nFraud płatniczy to sytuacja, kiedy ktoś w nieprawowity sposób wchodzi w posiadanie danych karty kredytowej (lub płatniczej) i posługuje się nią, np. w Internecie. Przykładowo, wchodzi na stronę linii lotniczej, gdzie próbuje kupić bilet korzystając z nie swojej karty kredytowej. Zjawisko fraudów płatniczych jest ogromne, bo mówimy o 30 miliardach dolarów związanych ze stratami finansowymi na całym świecie. W 2017 roku straty wynosiły 27 miliardów, ale jak widać problem tylko się powiększa m.in. z uwagi na dynamiczny wzrost transakcyjności w sieci. Sam fakt, że e-commerce rośnie będzie powodował, że liczba fraudów będzie stale się zwiększać.\nPierwsze pytanie, która się pojawia to jak zdobyć dane kartowe? Zaczynając od koncepcyjnie najprostszych sposobów mamy do czynienia z fizycznym wejściem w posiadanie danej karty kredytowej i spisanie danych. Zdecydowanie powszechniejsze są jednak kradzieże w Internecie. Praktycznie codziennie czytamy o wyciekach z baz danych, gdzie te informacje są przechowywane nie zawsze w odpowiedni sposób. Oczywiście wdrażanych jest mnóstwo najlepszych praktyk, certyfikacji, systemów zabezpieczeń, w jaki sposób przechowywać dane. Wiemy jednak, że w rzeczywistości różnie bywa i wciąż wiele stron narażonych jest na ataki. Bez przerwy słyszymy o milionach danych (również kart kredytowych) wyciekających Internecie.\nCzyli czasami jest tak, że użytkownik tej karty, pomimo że zachowa wszystkie standardy bezpieczeństwa, ze względu na to, że dane wypłyną ze strony trzeciej może być narażony na taki fraud?\nOczywiście takie sytuacje się zdarzają. Obecnie jednak coraz rzadziej mają one miejsce. Wynika to z presji, którą wywiera się na instytucjach, żeby wprowadziły odpowiednie zabezpieczenia. Należy jednak pamiętać, że fraudsterzy są bardzo kreatywni i szukają innych metod. Od lat mamy do czynienia też z atakami, które są bardzo prozaiczne. W momencie, kiedy ktoś korzysta z karty to przykładowo w bankomacie może być ona zeskanowana i odczytana, o czym też wielokrotnie słyszeliśmy. Oczywiście najczęściej są to ataki o zdecydowanie mniejszej skali niż ta, o której przed chwilą mówiłem. Ciągle również taka fizyczna penetracja ma miejsce i tak na dobrą sprawę, dopóki będzie jakaś możliwość jej stosowania to będzie miała miejsce.\nFraudster ma dużą dostępność danych kartowych. Wystarczy wejść w zakamarki Dark Web i znaleźć strony, które oferują sprzedaż pakietów kart kredytowych. To co jest ciekawe i podkreśla skalę tego problemu, to fakt, że mamy do czynienia z zespołami stron, na których dostępne są najróżniejsze pakiety kart, np. klasyfikowane geograficznie. Mamy też karty obywateli konkretnego kraju czy karty określonej klasy np. Visa Gold. Oczywiście kluczową informacją z perspektywy fraudstera jest data wystąpienia wycieku, ponieważ z każdą minutą, godziną czy dniem szansa na to, że prawowity właściciel danej karty zda sobie sprawę z kradzieży, zwiększa się. W sposób naturalny wpływa to na wartość danych, która wraz z upływem czasu zmniejsza się. Część z tych stron idzie nawet krok dalej i udostępnia system do losowego sprawdzenia ważności tych kart, żeby ocenić jakość danej paczki kart, którą kupują. Często tego typu witryny dużo inwestują w funkcje “obsługi klienta”. Możemy więc mówić o całej branży obsługi konsumenckiej w obszarze fraudów. Fraudster może sobie sprawdzić jakość danej paczki czy porównywać recenzję źródeł. Rynek podażowy jest ogromny. Mamy więc konkurencję walczącą o to, żeby dana oferta z danymi kart kredytowych była lepsza niż inne.\nSytuacja wygląda trochę podobnie do tego co mieliśmy w latach 90. i na początku XXI wieku oraz rywalizacji Max Butlera i Dark Marketu i wielkiej konkurencji między nimi. Czyli pomimo tego, że te podmioty zostały wykluczone z branży to pojawią się nowe i problem fraudów cały czas istnieje i nic się nie zmieniło?\nNiewiele się zmieniło. Powstał dobrze zorganizowany rynek w oparciu o to, co z tymi danymi można zrobić i z perspektywy analizowania tego procederu, bariera wejścia w naszej ocenie jeszcze się obniżyła. Naszym celem jest podniesienie tej bariery. Oferowany przez nas system antyfraduowy jest zdecydowanie bardziej zaawansowany niż najlepsze z funkcjonujących wcześniej.\nZawsze mówiąc o fraudzie płatniczym w naszych głowach powstaje obrazek wyścigu zbrojeń. Z jednej strony mamy do czynienia z dużą inicjatywą z perspektywy oszustów. Oni podchodzą do tego kreatywnie, poszukując nowych sposób złamania zabezpieczeń, są coraz lepiej wykształceni, zorganizowani oraz finansowani. Z drugiej strony merczanci, czyli podmioty które sprzedają dobra i usługi oraz akceptują daną formę płatności, widząc, że skala zagrożenia jest coraz większa, podnoszą sposób zabezpieczeń, co powoduje, że fraudsterzy muszą być jeszcze lepiej zorganizowani, przygotowani i są zmuszeni korzystać z bardziej zaawansowanych narzędzi.\nFraudster w swojej działalności zwraca uwagę na trzy główne elementy:\nPo pierwsze chce ukryć swoją tożsamość, czyli zanonimizować swoje działania. Zależy mu na tym, żeby mógł prowadzić swój proceder w powtarzalny sposób, więc nie chce odkryć swojej tożsamości;\nDrugą istotną rzeczą jest charakterystyka fraudów. Mamy do czynienia z ciągłą innowacją i szukaniem nowych metod polegających m.in. na zmianie deklaratywnych parametrów urządzenia, połączenia sieciowego czy zmianie częstotliwości prób ataków. raudster cały czas musi szukać nowych metod. Główny (niestety wciąż dominujący na rynku) sposób zwalczania fraudów polega na tzw. systemie regułowym. Pojawia się jakiś atak, a analitycy pracując na ograniczonym zestawie danych historycznych tworzą reguły, które blokują próby transakcji o konkretnych znamionach. W skrócie, przygotowują regułę, która ma zabezpieczyć przed danym określonym atakiem. Gdy jest ona wdrożona to atak przeprowadzony w dokładnie taki sam sposób zostanie udaremniony. Wymusza to od fraudsterów ciągłą konieczność modyfikowania sposobów działania przysłowiowe wchodzenie oknem, gdy nie mozna drzwiami.\nTrzeci wymiar jest związany z warstwą ekonomiczną - tak jak powiedziałem, wartość danej paczki kart kredytowych maleje z czasem. Jeżeli fraudster kupuje paczkę 1000 kart i próbuje zmaksymalizować zwrot z tej inwestycji, myśli on jak typowy przedsiębiorca. W związku z tym musi mieć metody, żeby w miarę automatyczny (lub półautomatyczny) sposób spróbować dokonać zakupu i wykorzystać te środki.\nObserwujemy fraudsterów, którzy próbują kombinować, w jaki sposób ukryć swoją tożsamość poprzez zmianę swojego zachowania lub jak automatyzować swoje działania. Była to dla nas jedna z głównych przesłanek, żeby zacząć budować narzędzia tzw. głębokiego profilowania. Trzymaliśmy się filozofii, aby zejść jak najniżej się da i żeby móc powiedzieć jakie dane jesteśmy w stanie zebrać o danym użytkowniku. Robimy to w sposób wyczerpujący całe spektrum źródeł danych o danym momencie zakupowym. Patrzymy bowiem jednocześnie na specyfikę urządzenia (od strony hardware i software), charakterystykę połączenia sieciowego (w jaki sposób dane urządzenie łączy się z witryną / aplikacją natywną) oraz cały wymiar behawioralny interakcji użytkownika z serwisem merchanta (tempo / takt pisania, wklejanie ze schowka, poruszanie myszą, popełnianie błędów w wpisywaniu na formularzu, zapisy akcelerometru / żyroskopu dla urządzeń mobilnych i wiele innych). W każdym z tych trzech wymiarów szukamy efektywnych danych, tzn. takich, które nie są nam deklarowane, a tych które pozwalają nam samodzielnie zweryfikować użytkowników. Tym samym szukamy niskopoziomowych przesłanek o tym, że ktoś anonimizuje / wirtualizuje / emuluje / automatyzuje dany kontekst zakupowy.\nMówił Pan, że wartość danych ze skradzionych kart kredytowych maleje z czasem. Jest to niewątpliwie związane z pewną świadomością użytkowników. Jak to wygląda w Polsce?\nMówiąc o malejącej wartości w czasie miałem na myśli, że jeżeli kupuję paczkę tysiąca kart teraz, to ta sama paczka jest aktualnie warta X. Ale już za 2 godziny będzie warta X-1, bo istnieje szansa, że jeden z tysiąca właścicieli tych kart zauważy, że coś jest nie tak.\nJednak, żeby zauważyć, że coś jest nie tak, to trzeba mieć świadomość, że w ogóle coś takiego może zaistnieć.\nJak najbardziej tak i dlatego przekaz jest faktycznie istotny. Jednym z celów naszego raportu „Bezpieczny handel w internecie” była analiza świadomości przedsiębiorców. Trzeba podkreślić, że odpowiedzialność związana z fraudami spoczywa na merczantach. Mamy bardzo silne instytucje kartowe takie jak VISA czy Mastercard, którym zależy na tym, żeby Kowalscy tego świata jak najwięcej korzystali z kart. Dlatego nie chcą ich winić lub obciążać odpowiedzialnością za kradzież karty. Doszło do tego, że merczant jest odpowiedzialny za proceder fraudowy. To on jest zobowiązany regulacyjnie do tego, żeby wprowadzić odpowiednie metody zabezpieczeń, czyli przeciwdziałać fraudom, a w sytuacji niepowodzenia pokrywa straty z własnej kieszeni. W sytuacji, kiedy moja karta zostanie skradziona jestem w stanie właśnie przez procedurę chargebacku odzyskać środki od swojego banku, który z kolei otrzyma zwrot od merchanta (nie bezpośrednio, często po drodze będą jeszcze pośrednicy płatności i bank merchanta). Tym kosztem na koniec dnia obciążony jest właśnie merczant.\nJak można wykorzystać technologię sztucznej inteligencji do walki z fraudami?\nH. R.: Typowe schematy czy elementy działań fraudsterskich są inspiracją do naszych działań. Tak jak wspominałem, w chwili obecnej fraudy są zwalczane w sposób konwencjonalny: systemami regułowymi, które są statyczne i bazują na ograniczonej możliwościami manualnej analizy liczbie cech. Obserwując jak bardzo dynamicznie zmienia się sposób działania fraudersów, potrzebny okazał się automatyczny mechanizm, która przygląda się ich działaniom poprzez wykorzystanie właściwych danych. Zwraca on uwagę na zachowanie i sposób konfiguracji sprzętu czy połączenia z inną stroną, żeby w adaptacyjny, automatyczny sposób uwrażliwiać nas na to co się dzieje.\nStwierdziliśmy, że poza wymiarem zbierania właściwych danych, czyli profilowaniem przydatne będzie uczenie maszynowe, tak żeby w procesie podejmowania decyzji wykorzystywać model czy zestaw modeli decyzyjnych, które wraz z przepływającym ruchem dostosowują się do obserwowanych wzorców. Wykorzystywanie uczenia maszynowego i odpowiednich klas modeli wrażliwych na poszczególne cechy i zagwarantowanie im odpowiedniej pętli zwrotnej w sposób automatyczny umożliwia bardziej precyzyjne i jednocześnie adaptacyjne rozumienie użytkowników naszych merchantów. To jest jedna z wielu dużych innowacji. Cieszymy się, że coraz większa liczba merczantów dostrzega, że jest to właściwszy, czyli bardziej skuteczny sposób na wykrywanie prób fraudów, bo lepiej odpowiada ich sposobowi działania. Jednocześnie system nie generuje tak wielu „fałszywych alarmów” jak system regułowy, więc merchant jest w stanie akceptować zdecydowanie więcej prób transakcji, maksymalizując swój potencjał. To jest właśnie Nethone Guard.\nsobota, 26 stycznia 2019, 14:16\nPowodem takiego stanu rzeczy jest nieprzestrzeganie przez Banki, e-Banki jak rownież instytucje Fintecho-owe czy to z użyciem cyfrowego pieniądza czy też kart nie spełniają wymogów PSD2 jak rówież rozporządzenia EU numer 1502 /2015 z 8 września 2015r - oznacza to mniejwięcej tyle, że ani e-recepta ani e-PUAP ani "dowód osobisty" nie spełnia wymogów bezpieczeństwa uwierzytelniania transakcji, wymaganego jako "dynamiczne uwierzytelnianie" i pomimo, że zarówno Pani Minister A. S jak również Minister M.Z. oraz np. KNF i inne instytucje mają tę wiedzę to z premedytacją udają, że nie ma problemu, a problem jest i będzie się pogłębiał ... oczywiście problem jest przede wszystkim w Europie ponieważ, powiedzmy , że tak "bezpieczne rozwiązania" oparte na kryptografia z kluczami jednorazowymi nie koniecznie jest wymagana poza UE zatem Visa i Mastercard nie są zobligowane i nie chce im się ponosić nakłady na "dostosowanie swych rozwiązań do wymagań UE - efekty są już a niebawem będą jeszcze dotkliwsze, gdyż będą się rozwijały bezgotówkowe platformy transakcyjne takie jak Blik czy też inne dopuszczone przez KNF do rynku rozliczeń cyfrowych na podstawie PSD2 - szkoda, bo są Polskie rozwiązania spełniające wymagania RODO, UE 1502/2015 jak również PSD2 - jednakże KPRM, Ministrowie nie tylko, ale przede wszystkim "dobrej zmiany" chowają głowę w piasek i udają, że nie ma problemu, zamiast zaproponować i wesprzeć wdrożenie chociażby w "dowód osobisty" teraz się okaże, że "dowód osobisty" z warstwą cyfrową, który będzie wydawany od marca 2019r w dniu wydania nie będzie spełniał wymogów uwierzytelniania na poziomie średnim i wysokim ... a Ministerstwo Cyfryzacji zamiast zajmować się merytoryczną i formalno-prawną stroną problemu mogącą przynieść miliardowe korzyści to pełni funkcje Ministerstwa Cenzury i zajmuje się "cenzurowaniem treści cyfrowych" oraz pomocą w przygotowaniu wniosków o zdejmowanie "Banów" na Facebook.


Czy wiesz, że w łóżku każdy z nas spędza aż jedną trzecią swojego życia? Może warto więc zamienić to miejsce w oazę spokoju, elegancji i dobrego smaku?\nU nas za tak niewiele możesz diametralnie odmienić swój pokój, dodać mu ciepła, uroku i romantyzmu, a równocześnie zapewnić sobie spokojny sen, wolny od natrętnych owadów.\nZnajdziesz tu baldachimy i moskitiery na łóżka pojedyncze i podwójne, różne kształty, kolory i modele. Niektóre zaś stworzone są z myślą o tych Najmniejszych-Najważniejszych...\nNasze produkty świetnie spełniają rolę dekoracyjną, większośc zapewnia także skuteczną ochronę przed zatruwającymi nam noce owadami. Doskonale nadają się na prezent ślubny, urodzinowy, na parapetówkę czy pępkowe!\nNasze baldachimy i moskitiery gwarantują Ci, że inni będą chcieli podążyć Twoim śladem i tak jak Ty zaczarować swój pokój...


O segregacji odpadów mówi się dzisiaj faktycznie dużo, niemniej jednak nie w każdym domu dowodzi zwyczaj ich sortowania. Tymczasem segregacja odpadów jest faktycznie ważka i ma istotny wpływ na nasze środowisko. Dodatkowo nie jest wcale czasochłonna - segregowanie odpadów nie zajmie nam dużo więcej czasu aniżeli zwykłe, powszednie wyrzucanie śmieci. Żeby segregować odpady powinno się przede wszystkim wiedzieć, jakie wyróżniamy dziś modele kontenerów na śmieci.\nWspółcześnie coraz częściej wiele osób zamiast naprawiać posiadane urządzenie, woli nabyć inne, wyposażone w większą liczbę pomocnych funkcji. W niektórych przypadkach jest to całkowicie zrozumiałe, szczególnie jeżeli koszty naprawy są wyższe niż wartość zepsutego sprzętu. Czasem jednakże zdarza się, że usterka jest rzeczywiście niewielka, wobec czego naprawa także nie będzie generowała wysokich kosztów.\nTue, 11/24/2015 - 15:44 | admin\nWybudowanie przydomowej oczyszczalni ścieków to najlepsza alternatywa dla szamba. Taka oczyszczalnia jest bardzo wygodna i niezbyt droga w eksploatacji, ekologiczna oraz bezpieczna. Miej na uwadze jednakowoż o kilku sprawach, które są konieczne, jeżeli pragniesz rozpocząć budowę. Choć oczyszczalnie przydomowe są doskonałą alternatywą dla szamba, to jednakowoż korzyści ekonomiczne powinniśmy rozpatrywać w dłuższym okresie.\nW naszym kraju regularnie trwają procesy, jakie mają na celu ochronę różnych gatunków roślin oraz zwierząt, tym bardziej takich zostających pod stałą ochroną. Dzięki temu możemy przedstawić jak duże jest znaczenie takich roślin oraz zwierząt dla natury. Wielka bioróżnorodność otaczającego nas świata roślin sprawia, iż łatwo się w tym wszystkim zgubić.


Dołącz do gdyńskiej rodziny - Gdynia\nGdynia z okazji swoich urodzin ma dla mieszkańców, obecnych i przyszłych, trzy ciekawe niespodzianki. Każdy nowo meldujący się gdynianin otrzymuje pakiet powitalny od miasta. Każdy, kto w tym roku rozliczy swój podatek w Gdyni, może wziąć udział w loterii. Oprócz tego wszyscy otrzymujemy elektroniczną mapę tego, co powstanie lub zostało zbudowane w gdyńskich dzielnicach w ostatnich latach.\nDla każdego dynamicznie rozwijającego się miasta bardzo istotne jest budowanie trwałych relacji z jego mieszkańcami. Dzieje się to m.in. poprzez meldowanie się w miejscu stałego zamieszkania, ale i rozliczanie podatku w mieście, w którym się mieszka.\nMeldunek się liczy\nMeldunki, a więc informacja o dokładnej liczbie mieszkańców umożliwia prognozowanie potrzeb miasta z uwzględnieniem poszczególnych dzielnic. Dzięki posiadanej na podstawie liczby meldunków wiedzy przewidywane są m.in. potrzeby dotyczące transportu publicznego czy tworzenia nowych miejsc w żłobkach i przedszkolach. Nie jest to bez znaczenia również dla inwestycji w dzielnicach. Gdynia od wielu lat konsekwentnie wspiera procesy partycypacyjne oparte o budżet obywatelski czy zwiększanie możliwości Rad Dzielnic.\nW przypadku tych ostatnich, ich coroczny budżet jest wyliczany na podstawie liczby osób zameldowanych w dzielnicach.\nRozliczanie podatku w miejscu zamieszkania to jeden z kluczowych elementów zasilających budżet miasta. Aż 37 procent podatku płaconego przez mieszkańców do urzędu skarbowego wraca do gminy, która została wskazana jako miejsce zamieszkania i nie jest to w żaden sposób powiązane z meldunkiem. Wiele osób jest przywiązanych do miejsca, w którym zawsze składało PIT, pomimo tego, że od krótszego czy dłuższego czasu zamieszkuje w nowym miejscu.\n– Wśród mieszkańców Gdyni jest coraz więcej osób, które przeprowadziły się z różnych zakątków Polski, wybierając nasze miasto jako swoje wymarzone miejsce do życia. Chcemy, aby razem z nami budowali i rozwijali Gdynię – mówi Katarzyna Gruszecka-Spychała, wiceprezydent Gdyni. – Każda z osób, która rozliczy podatek w gdyńskim urzędzie skarbowym dołoży cegiełkę, dzięki której miasto od lat jest wskazywane jako jedno z najatrakcyjniejszych miejsc do życia w Polsce, będzie dalej zapewniało najwyższe standardy swoim mieszkańcom.\nChcąc zatem zachęcić nowych mieszkańców do formalnego dołączenia do gdyńskiej społeczności poprzez meldunek i jednocześnie pragnąc uczcić kolejne urodziny Gdyni, rozpoczynamy akcję „Witaj w Gdyni”.\n– Dla wszystkich meldujących się po raz pierwszy w Gdyni osób przygotowaliśmy pakiet powitalny zawierający karnety umożliwiające skorzystanie z atrakcji, które pomogą zaprzyjaźnić się z nowym miastem. – zapowiada Wojciech Szczurek, prezydent Gdyni. – Pakiet obejmujący karnety do Muzeum Miasta Gdyni, Muzeum Emigracji, Centrum Experyment, Gdyńskiego Centrum Filmowego i na mecz Arki Gdynia, ma umożliwić nowym mieszkańcom Gdyni, zarówno tym najmłodszym, jak i starszym, poznanie urody miasta, jego unikatowej historii i najciekawszych miejsc. Wszystko po to, by jak najszybciej poczuli się gdynianami, dumnymi i zakochanymi w swoim mieście.\nSam proces meldunku jest prosty i cała procedura trwa zaledwie kilka minut. Urząd Miasta Gdyni, jako jeden z nielicznych w Polsce, przyjmuje zainteresowanych także w soboty w godz. 8:00-14:00, a od 1 stycznia br. zameldować się można również przez internet za pośrednictwem platformy ePUAP. Większa liczba zameldowanych pozwoli na jeszcze lepsze projektowanie usług i przestrzeni oraz nowe inwestycje w naszym mieście, a to bezpośrednio wpłynie na komfort życia wszystkich gdynian.\nMapa zmian w Twojej okolicy\nŻeby przybliżyć mieszkańcom skalę inwestycji w mieście i poszczególnych dzielnicach opracowaliśmy „Mapę zmian w twojej okolicy”, na której zaznaczyliśmy przeszło 1200 inwestycji zrealizowanych w latach 2014-2017 oraz ok. 650 realizowanych obecnie i planowanych do realizacji. Na mapie pokazane są nie tylko spektakularne i powszechnie znane mieszkańcom realizacje, ale także te mniejsze jak np. budowa chodnika czy placu zabaw w najbliższym sąsiedztwie.\nOpublikowano: 15.02.2018 15:58 Autor: Karolina Szypelt\t(k.szypelt@gdynia.pl) Zaktualizowano: 15.02.2018 16:07 Zmodyfikował: Karolina Szypelt