Hufiec ZHP Lubliniec - Kronika Hufca 2009\nPrzekazanie "Betlejemskiego Ognia Pokoju"\nAkcję Betlejemskiego Światła Pokoju zapoczątkowano w 1986r. w Linz jako inicjatywę charytatywną na rzecz dzieci niepełnosprawnych i osób potrzebujących. Tego roku polscy harcerze podjeli je w Wiedniu, przewieźli do Częstochowy na Jasną Górę - skąd 13 grudnia 2009r. zostało przwiezione do Lublińca. 20 grudnia w Kościele pod wezwaniem Świętego Mikołaja podczas mszy świętej zostało przekazane przez harcerzy hufca Lubliniec - mieszkańcom naszego miasta.\nBetejemskie Światło pokoju jest iniciatywą, która ma pomóc zaprowadzić pokój, ale Ono samo nie wystarczy. Płonie wszakże jedynie kila dni w naszych domach. Musimyh podjąć wywzanie podtrzymywania tego płomenia w naszych sercach przez cały rok. Gdy uda nam się zaszcepić w sobie ten ogień na stałe, staniemy się przykładem dla osób z naszego otoczenia, które przeniosą Go dalej.\nWigilia Harcerska 2009\nDnia 18 grudnia w Szkole Podstawowej nr 1 w Lublińcu odbyło się uroczyste spotkanie Wigilijne dla zuchów, harcerzy, instruktorów i przyjaciół harcerstwa. Oprócz wspólnego kolędowania, zajadania się świątecznymi piernikami i łamania się opłatkiem miały miejsce znamienite wydarzenia, takie jak nadanie i poświęcenie Sztandaru II Lublinieckiemu Szczepowi Harcerskiemu ?Zielona Ósemka? im. ks. płk Jana Szymały, obietnica zuchowa, przyrzeczenie harcerskie oraz zobowiązanie instruktorskie Patryka Antosa. Prowadzącym imprezę był phm. Marek Budzyński, który wygłosił gawędę na temat ?istoty bohaterstwa na przestrzeni dziejów?.\nFundatorami Sztandaru były seniorki Harcerskiego Kręgu Królowej Jadwigi: hm. Krystyna Rożniewska, Eugenia Wajoras oraz Wacława Budzyńska. Zgodnie z ceremoniałem ZHP Komendantka Hufca hm. Aleksandra Miedźwiedzik przekazała go na ręce Komendanta Szczepu phm. Henryka Budzyńskiego, po czym nastąpiła jego prezentacja przed uczestnikami uroczystości.\nUroczystość uświetnili swoją obecnością liczni goście, wśród których znaleźli się Starosta Powiatu Lublinieckiego Joachim Smyła, Burmistrz miasta Lublińca Edward Maniura, Proboszcz Kościoła pod wezwaniem Podwyższenia Krzyża Świętego ks. Bronisław Jakubiszyn, Dyrektor Szkoły Podstawowej nr 1 mgr Bożena Droździok, członkowie Komendy Hufca ZHP Lubliniec, a ponadto 130 osobowa grupa zuchów, harcerzy i instruktorów oraz rodziców.\nKomenda Hufca Lubliniec w trakcie uroczystości przekazała włodarzom miasta i powiatu Betlejemskie Światło Pokoju oraz wyróżniła odznaczeniami przyjaciół harcerstwa w podzięce za współpracę. Milena Sady, Patryk Antos i phm. Grażyna Mazur zostali uhonorowani srebrnymi odznaczeniami "Za Zasługi dla Szczepu Zielona Ósemka".\nphm. Henryk Budzyński\nBetlejemskie Światło Pokoju już w Lublińcu\nW dniu dzisiejszym tj.13.12.2009r. ok godz.19.30 Betlejemskie Światło Pokoju dotarło do Lublińca. Ponad 30 osobowa reprezentacja Hufca ZHP Lubliniec uczestniczyła w spotkaniu harcerzy i łamaniu się opłatkiem z bardzo liczną bracią harcerską. Po przywitaniu Naczelniczki ZHP dh hm. Małgorzaty Sinicy i Betlejemskiego Światła Pokoju przywiezionego z Katedry we Wiedniu rozpoczęła się uroczysta Msza Św. koncelebrowana przez ks. Biskupa Józefa Nowaka. Ks.Biskup w towarzystwie kapłanów przekazali ogień oczekującym z różnorodnymi lampionami harcerzom. Uroczystości zakończył okrzyk "Czuwaj" oraz iskierki w poszczególnych środowiskach, gdyż ze względu na dużą liczbę uczestników wspólna nie była możliwa a temperatura nie rozpieszczała. Około 20.00 Betlejemskie Światło Pokoju dotarło do Olesna za sprawą reprezentacji oleskich drużyn. Od jutra harcerze ze Szczepu "Millenium", rozpoczną roznoszenie BŚP, w piątek przekażemy go władzom miasta i powiatu podczas hufcowej Wigilii a w niedzielę 20.12 2009r.o godz 10.00 podczas uroczystej mszy św. w Kościele Św. Mikołaja przekażemy go mieszkańcom miasta Lublińca.\nSprawozdanie z XXXVI Zajazdu ZHP Warszawa\nW dniu 3.12.2009r. nastąpiło otwarcie XXXVI Zjazdu ZHP, który odbył się w Warszawie w Centrum Konferencyjnym Wojska Polskiego w Warszawie. W pierwszym dniu zjazd wybrał prezydium Zjazdu, przyjął Regulamin oraz Porządek obrad. W trakcie tego dnia delegacji przyjęli, iż Zjazd będzie pracował nad zmianami do statutu na podstawie dokumentu przygotowanego przez Główną Kwaterę.\nDrugi dzień rozpoczęto od sprawozdań Centralnej Komisji Rewizyjnej i Naczelnego Sądu Harcerskiego. Po zakończeniu odczytywania sprawozdania przewodniczący CKR w wniosku o udzielenie absolutorium, zwrócił się do Zjazdu o nieudzielanie absolutorium 4 członkom GK, nie uzasadniając powodu. Brak uzasadnienia wniosku o nieudzielanie absolutorium czterem członkom GK był chyba głównym powodem, iż ostatecznie Zjazd nie przyjął sprawozdania CKR. Następnie głosowano nad udzieleniem bądź nie udzieleniem absolutorium dla członków GK ? szczegóły odsyłam do strony www.zjazd.zhp.pl. Kolejnym punktem tego dnia były prace nad zgłoszonymi przez delegatów do Komisji Statutowej poprawek do projektu nowego statutu przygotowanego przez GK. Wśród najbardziej kontrowersyjnych była zmiana wykreślająca kadencyjność władz na wszystkich szczeblach. Były też "pomysły" zlikwidowania CKR i przekazania całych uprawnień Radzie Naczelnej oraz zlikwidowania sądów harcerskich w hufcach jednak te poprawki nie przeszły.\nTrzeci dzień rozpoczął się od głosowania na całym statutem, jak wiadomo aby wszystkie zmiany były przyjęte 2/3 głosujących musiało być na "TAK" jednak brak odpowiedniej większości spowodował, iż nowy statut nie został przyjęty.W drugiej części dnia nastąpił wybór władz ZHP. Na naczelnika ZHP kandydowała ponownie dh. hm . Małgorzata Sinica, która ostatecznie została ponownie wybrana na naczelnika ZHP. Na Przewodniczącego ZHP były dwie kandydatury; dh. hm. Jan Olgebrand (ustępujący przewodniczący Naczelnego Sądu Harcerskiego, zawodowo Zastępca Głównego Inspektora Sanitarnego Kraju) natomiast drugim kandydatem był dh. hm. Adam Massalski (ustępujący przewodniczący ZHP, senator RP). Ostatecznie delegaci na przewodniczącego ZHP wybrali dh. Adama. W dalszej kolejności głosowano nad: Zastępcami Przewodniczącego ZHP, Składem GK, Członkami Rady Naczelnej, Członkami Centralnej Komisji Rewizyjnej, Członkami Naczelnego Sądu Harcerskiego. Ostatecznie z Śląskiej Komendy Chorągwi ZHP do władz wybrano:\nRada Naczelna: Dh. hm. Jadwiga Kosakowska, dh, hm. Andrzej Jąderko oraz dh. hm. Marcin Jurkowski\nCKR - dh. hm Anna Piekarz\nNSH - dh. hm. Artur Zięba\nOstatni dzień rozpoczął się od uroczystej mszy św. Następnie na wniosek zastępcy Naczelnika ZHP głosowano nad poprawką § 4, do obecnie obowiązującego Statutu, dotyczącą zakresu działania ZHP z uwagi na niejasności i konieczność sprecyzowania zadań ZHP, tak by ułatwić wszystkim aplikowanie o środki zewnętrzne - zjazd większością 2/3 przyjął tę jedną poprawkę.\nOstatnim punktem porządku obrad XXXVI zjazdu ZHP było głosowanie i dyskusja nad uchwałami. Z uwagi na nie przegłosowe poprawek w statucie w sprawie osobowości prawnej dla hufców, zjazd przyjął uchwałę w sprawie wniosków szczegółowych gdzie w punkcie 2 zamieszczono wniosek aby GK przygotowała taką możliwość podczas następnego zjazdu. W wnioskach szczegółowych znalazł się również zapis w pkt. 11 aby przygotowano standaryzację baz i ośrodków harcerskich.\nXXXVI Zajazd ZHP zakończył swoje obrady w dniu 6.12.2009r. około godziny 14,00. W trakcie zjazdu osoby z czynnym prawem wyborczym głosowały za pomocą elektronicznego systemu co znacznie usprawniło pracę - wszystkie głosowania, nawet tajne. Zjazd pracował przeważnie do godziny 22,00-24,00.\nW trakcie powrotu do hotelu w pierwszym dniu odbyliśmy wycieczkę autokarową po Warszawie, natomiast następnego wieczoru udaliśmy się na spacer Krakowskim Przedmieściem pod zamek Królewski. Warszawa urzekła wszystkich urokiem oświetlenia świątecznego - szczególnie na Krakowskim Przedmieściu. Szczegółowe informacje w sprawie zjazdu oraz galerię zdjęć, materiały video znajdziecie na stronie www.zjazd.zhp.pl\nCzuwaj - phm. Mariusz Maciów - Delegat na XXXVI Zajazd ZHP\nDzisiaj 9.12.2009r. w godzinach popołudniowych odeszła na wieczną wartę najstarsza instruktorka naszego hufca hm. Krystyna Rożniewska. Urodziła się 3 grudnia 1922r. w Częstochowie. Od 1926 roku mieszkała w Lublińcu. W 1930r. wstąpiła do gromady zuchów przy Szkole Podstawowej nr.1, w Lublińcu do której uczęszczała. W 1934 rozpoczęła naukę w lublinieckim Gimnazjum. W latach 1936-39 była zastępową w gimnazjalnej drużynie im. Anny Doroty Chrzanowskiej. W 1945 roku była współorganizatorką powojennego harcerstwa w naszym mieście a w latach 1946-49 pełniła obowiązki drużynowej w VI drużynie im. M.C.Skłodowskiej. Swoją harcerska działalność zawiesiła w 1949r, którą wznowiła po Zjeździe Łódzkim. W latach 1957-1966 była współpracownikiem komendy hufca i jego sekretarką. Będąc żoną Kazimierza Rożniewskiego, znanego instruktora lublinieckiej drużyny gimnazjalnej im. T.Kościuszki, brała udział we wszystkich powojennych obozach drużyny i hufca. Przez wiele lat była aktywna członkinią Hufcowej Komisji Stopni Instruktorskich i Przewodniczącą Harcerskiego Kręgu Seniora. Czynnie uczestniczyła w wielu przedsięwzięciach hufca, propagując harcerskie ideały wśród kolejnych pokoleń. Odeszła instruktorka będąca wzorem godnym do naśladowania. Czuwaj!\nWędrownicy w Domu Dziecka\nWędrownicy z 29 DW Le Millas w sobotę 5 grudnia zorganizowali na swojej mikołajkowej zbiórce dwa w jednym - świetną zabawę i dobry uczynek. Wyszliśmy w świat i - zadziałali :D\nPojechaliśmy do Domu Dziecka w Ciasnej, gdzie przebywa 42 dzieci i zorganizowaliśmy im wesoły wieczór zabaw połączony ze słodkim poczęstunkiem. Dzieci w wieku od 4 lat do 15 wzięły udział w kilku konkursach, mogły razem z harcerzami pośpiewać i pobawić się w ciekawe gry. Czas minął bardzo szybko i już trzeba było wyjeżdżać, i pożegnać nowo poznane dzieciaki. Obiecaliśmy im, że na pewno znów do nich pojedziemy, więc zachęcamy wszystkich chętnych do pomocy, by już się zgłaszali - naprawdę warto!\ndh Kasia Łukawska - Pasternak\nOdbył się I Harcerski Turniej Piłki Nożnej\nW turnieju piłki nożnej, zorganizowanym przez namiestnictwo harcerskie w dniu 5 grudnia, wzięło udział 6 ekip, w tym 3 w grupie harcerskiej i 3 w grupie starszoharcerskiej. Gościliśmy 2 drużyny z Olesna, ekipę z Dobrodzienia i z Lublińca oraz 2 drużyny mieszane. Mecze odbywały się w systemie każdy z każdym i na przemian, aby wszyscy mogli mieć chwilę wytchnienia między kolejnymi meczami. W pierwszym meczu grupy harcerskiej stanęły naprzeciwko siebie dwie ekipy z Olesna i mecz wygrała ekipa Oliwi z wynikiem 6-1. W kolejnym meczu zagrała drugi raz drużyna, której kapitanem była Oliwia z ekipą Jakuba z 9 DH. Mecz zakończył się zwycięstwem reprezentantów Millenium z wynikiem 4-0. W trzecim meczu zmierzyła się ta ekipa z drużyną mieszaną Patyka. Mecz zakończył się zwycięstwem ekipy Jakuba z wynikiem 4-2. Dwa zwycięstwa ekipy z 9DH zapewniły jej zwycięstwo i puchar komendantki hufca w kategorii harcerskiej. Na drugim miejscu w tabeli uplasowała się ekipa Oliwi, a trzecie miejsce zajął skład Patyka.\nGrupę starszoharcerską rozpoczął mecz ekipy z Dobrodzienia po wodzą Rafała z ekipą z Olesna, której kapitanem był Tomek. Mecz zakończył się zywcięstwem drużyny z Dobrodzienia z wynikiem 3-1. W drugim meczu ekipa z Dobrodzienia strzeliła 5 bramek wygrywając z drużyną mieszaną, pod wodza Pawła, którzy strzelili tylko jedną honorową bramkę. W trzecim meczu zagrała drużyna od Pawła i ekipa z Olesna i ten mecz zakończył się zwycięstwem Olesna. Dwa zwycięstwa z rzędu zapewniły drużynie z Dobrodzienia pierwsze miejsce i puchar komendantki hufca w kategorii starszoharcerskiej. Drugie zajęła ekipa Tomka z Olesna, a trzecie - Pawła z 9DH z Lublińca.\nPo części oficjalnej odbyła się część dodatkowych zabaw - mecze na czworakach i podbijanie piłki, które nagrodzone zostały słodkimi nagrodami. Przyznano też dyplomy specjalne dla najbardziej pomysłowego, zwariowanego i aktywnego zawodnika - Marcina, dla króla strzelców - Rafała i najlepszego bramkarza - Michała, najlepszej piłkarki - Oliwii oraz najmłodszedo uczestnika - Adama. Na imprezie gościliśmy sędziego z wydziału sędziowskiego Lubliniec - Sebastiana Kocybe, który czuwał nad grą fair play. Była również druhna namiestnik harcerski i dh komendantka hufca. Na imprezie bawiło się ok. 40 osób i już umowilismy się na rewanż wiosną.\ndh Maciej Wilk\nZuchy i bajki\nBył nieco mroźny listopadowy piątek, kiedy 7 Gromada Zuchowa z Lublińca opanowała kokotkowy hotel. Nasz pierwszy biwak w tym roku był o tematyce bajkowej. Piątek wiązał się z zajęciami integracyjnymi, poznawaniem zasad panujących na biwaku oraz podpisaniem kontraktu gromady. Dodatkowo nasz oboźny druh Adam ?zapodał bit? bajkowych piosenek i zagraliśmy w ?jaka to melodia?. Wieczorem, po pożegnaniu dnia za pomocą prześcieradła i projektora salę kominkową przemieniliśmy w małe kino i obejrzeliśmy "Króla Lwa". Sobota dostarczyła nam wiele wrażeń i zabawy. Zaraz po powitaniu dnia Kokotek zamienił się w bajkolandię. Dzieląc się na grupy wyruszyliśmy w odwiedziny bajkowych postaci. Spotkaliśmy Boba Budowniczego, któremu odnaleźliśmy narzędzia, Kopciuszka który szybko musiał posprzątać, bo spieszył się na bal, Królewnę Śnieżkę, której zniknęły z oczu krasnoludki oraz Alladyna którego dywan przestał latać. Oczywiście jak na zuchy przystało pomogliśmy wszystkim i wróciliśmy do hotelu. Na zbiórce przedbiwakowej pomagaliśmy Kłapołuchemu, który znowu zgubił swój ogon, ostatnia wiadomość jaką znaleźliśmy na zbiórce mówiła, że ogon znajduje się w Kokotku. Nie marnując pięknej pogody czym prędzej wyruszyliśmy i jemu pomóc.\nCzekało nas dużo zadań, po drodze szukaliśmy pszczółek, układaliśmy wielkie garnki miodu z igieł szyszek i liści, rysowaliśmy przyjaciół Kubusia Puchatka i układaliśmy domek Kłapołuchemu. Aż w końcu... natknęliśmy się na wiadomość, że ogon jest w biurze rzeczy znalezionych, które znajduje się przy trampach. W ten dzień działo się jeszcze wiele. Mieliśmy zajęcia z fragmentami bajek, podczas nich oglądaliśmy fragment przygód bohaterów. I tak właśnie lepiliśmy figurki z masy solnej jak dzwonnik z Notre Dame, konstruowaliśmy ptaka jak w ?dawno temu w trawie? i opowiadaliśmy kawały jak tata Nemo. Nie zabrakło też zajęć z samarytanki, zuchy po krótkim kursie pomagały oprzytomnieć śpiącej królewnie, powstrzymywały krwotok z nosa Lucky Lookowi i opatrywały Krzysia który się potknął biegnąc do Puchatka. Aż w końcu nadszedł wieczór... a wraz z nim wielka zuchowa uroczystość, czyli obietnica.\nWszyscy ubraliśmy nowe koszulki naszej gromady i zebraliśmy się na kominkowej wraz z zaproszonymi gośćmi- druhną komendantką oraz druhem skarbnikiem hufca. W bardzo miłej harcerskiej atmosferze Mateusz, Agatka i Łukasz złożyli obietnicę zuchową, którą odbierał nasz nowy namiestnik zuchowy. Zaśpiewaliśmy parę piosenek i tradycyjnie wysłuchaliśmy gawędy naszego druha skarbnika. Kiedy zrobiło się już naprawdę późno, w pidżamach pożegnaliśmy dzień i obejrzeliśmy następną część "Króla Lwa".\nW niedzielę jak zwykle powitaliśmy dzień, poszliśmy do kościoła, posprzątaliśmy, zrobiliśmy obrzędowy krąg rady i wraz z rodzicami puściliśmy ostatnią biwakowa iskierkę.\nBył to niezapomniany wyjazd zarówno dla kadry jak i dla dzieci. Jeszcze lepiej wzajemnie się poznaliśmy i zżyliśmy się ze sobą. Zuchy na następnej zbiórce pytały się kiedy będzie następny biwak, więc może warto już teraz o tym pomyśleć... :)\ndh Ola Augustyn - drużynowa\nRoczek Wszędobylskich zuchów\n19 Gromada Zuchowa "Wszędobylscy" z Kochanowic 20 listopada 2009 roku obchodziła pierwszy rok swojego istnienia. Z tej okazji odbyła się uroczystość na którą oprócz zuchów z 19 GZ przybyli rodzice, zaproszeni goście oraz zuchy z 6 GZ "Tropiciele Marzeń" z Olesna. Nasze urodziny zaczęły się oczywiście od powitania wszystkich gości, opowiedzenia naszej krótkiej lecz bogatej w zdarzenia historii oraz krótkiej przemowy dh Krzysztofa. Oczywiście jak to na urodzinach bywa musi być tort, lecz żeby go zjeść trzeba było najpierw go zrobić. Tak więc goście zostali podzieleni na trzy drużyny- drużynę rodziców i gości, drużynę 6 GZ oraz drużynę 19 GZ, przedstawiciele tych grup poszli zdobywać potrzebne do stworzenia tortu składniki (kremy, dżemy, posypki do ciast i inne niezbędne składniki), drużyna która zrobiła to pierwsza- zuchy obchodzące urodziny, zdobyła dyplom i nagrodę ?za najszybszy torcik na świecie?. Gdy torty były gotowe nie pozostało nic innego jak ich degustacja i pozostałych przepysznych ciast przygotowanych przez rodziców, za co serdecznie dziękujemy. Z brzuszkami pełnymi smakołyków, śpiewaliśmy i bawiliśmy jak na imprezie urodzinowej przystało. Następnie odbył się quiz "O 19 GZ", zuchy z 19 Gromady Zuchowej ?Wszędobylscy? nie zawiedli i zwyciężyli, lecz nie było łatwo bo pozostałe drużyny deptały im po piętach. Nasze spotkanie dobiegało końca zaśpiewaliśmy piosenkę, zostały przeczytane rozkazy, druhny drużynowej- o mianowaniu strażnika totemu i nadaniu gromadzie sprawności ?Wszędobylskiego? oraz komendanta Szczepu ZHP Millenium z życzeniami i podziękowaniem za prace. W ramach podziękowań za przybycie i okazane nam wsparcie przez okres działalności każdy otrzymał od zuchów symboliczną pomocną dłoń.\nZapraszamy do odwiedzenia naszej strony internetowej www.19gz.webs.com\ndrużynowa - Aleksandra Łebek\nW 91 Rocznicę Odzyskania Niepodległości 11 listopada 2009r lublinieccy harcerze uczestniczyli w uroczystościach w Lublińcu i Oleśnie. Mimo niesprzyjającej pogody poczty sztandarowe i harcerze reprezentowały nasz hufiec.Po mszach za Ojczyznę i wystąpieniach Burmistrzów złożono kwiaty. Po uroczystościach w Oleśnie odbyło się spotkanie uczestników uroczystości przy gorącym posiłku z władzami miasta i duchowieństwem.\nWarsztaty kadry w Kokotku\nW dniach 13 -15 listopada 2009 r. odbyły się coroczne warsztaty dla kadry, tym razem pod hasłem "10 KROKÓW I... KRAKÓW". Uczestniczyło w nich 29 harcerzy i instruktorów, pełniących funkcje drużynowych, przybocznych lub zastępowych w drużynach harcerskich, starszoharcerskich, wędrowniczych oraz w gromadach zuchowych naszego hufca. Wszyscy wspólnie podjęli przygotowania do przyszłorocznych obchodów 100lecia harcerstwa, poznając program "10 kroków do 100lecia" i sięgajac do korzeni, czyli koncepcji skautingu stworzonej przez Bi-Pi. Odbyła się m. in. gra terenowa dla "młodych skautów", dyskusja, bieg harcerski, zajęcia o motywowaniu i o braterstwie dla podsumowania roku 2009, jako roku "Braterstwa" oraz ognisko z przesłaniem o służbie, jako zadaniu na rok następny. Dodatkowo odbyły się spotkania namiestnictwa zuchowego i harcerskiego, które oba z zespołów bedą mile wspominać oraz wszyscy uczestnicy poznali mnustwo nowych zabaw, które moga wykorzystać w pracy ze swoimi podopiecznymi. Nie zabrakło też piosenek i gry ekonomicznej, która stała się prawdziwym hitem. Jednocześnie postanowilismy stworzyc naszą własną hufcową listę przebojów harcerskich, którą umieścimy wkrótce na stronie.\nUroczystą kulminacją tego weekendu było zorganizowanie zobowiazania instruktorskiego dla druhen Anny Kimel i Marty Bruchmuller oraz druha Tomasza Imiołczyka. Gratulacje dla nowych instruktorów !\nII Rajd Harcerski 1939-1989 w Raciborzu\nW dniach 16 - 17 października odbył się "II Rajd Harcerski 1939 - 1989" w Raciborzu. Według oficjalnych źródeł wzięło w nim udział ponad 85 osób. Jedną z ekip był patrol zorganizowany z członków Szczepu "Zielona Ósemka" w składzie: Kuba Drewniak, (patrolowy), Tomek Bury, Sebastian Piotrkowski, Olaf Antos i Patryk Antos (opiekun). Na Rajd składało się wiele konkurencji. Pierwszą z nich była inscenizacja wydarzenia historycznego. Nam przypadło przedstawienie obrad okrągłego stołu. Po tym jak każdy patrol przedstawił co miał przedstawić, dostaliśmy wspólne zadanie zainscenizowania obrony wieży spadochronowej, mieliśmy na to tylko godzinę co przy próbie zgrania dużej ilości osób było nie lada wyzwaniem. Na tym etapie skończył się pierwszy dzień rajdu.\nDrugiego dnia musieliśmy wcześnie wstać i szybko się spakować, ponieważ sztab rajdu przenosił się do innej lokacji. Nasze rzeczy zostały tam zabrane samochodami, a my w tym czasie zaliczaliśmy drugą grę - tym razem etap miejski. Polegał on na zaliczaniu punktów kontrolnych rozmieszczonych na terenie Raciborza (dowolna kolejność). Gra miała trwać do 15 jednak ostatecznie przedłużono ją do 15:30. Co nam nie było potrzebne ponieważ bez pomocy komunikacji miejskiej zaliczyliśmy ostatni punkt o godzinie 14:45. Po grze wróciliśmy do znajdującej się w centrum miasta szkoły tzw. Ekonomika.\nDruga gra tym razem nocna rozpoczęła się o godzinie 19:30. Również ustalone w mieście punkty, jednak tym razem każda drużyna miała je zaliczać w innej kolejności. Przez co np. musieliśmy biec przez całe centrum omijając kilka punktów. Na dodatek pierwszy z naszych punktów był zaznaczony dwie przecznice wcześniej i gdyby nie przypadkowe spotkanie organizatora po straconych 40 minutach utknęlibyśmy tam na dłużej. W grze mieliśmy również uważać na Agentów SB którzy mogli nam robić zdjęcia, każde zdjęcie oznaczało utratę punktów. Mogli nas też złapać lub wylegitymować jednak żadnej ekipie to się nie zdarzyło. Gra miała trwać do godz. 22:00 jednak została przedłużona o godzinę. Ostatecznie gra zakończyła się nad brzegiem Odry pod pomnikiem Matki Polki. Ułożona została kotwica Polski Walczącej ze zniczy. Była to ostania gra rajdu. Następnego dnia wszyscy spakowali się, posprzątali i po apelu kończącym udali się do domów. Ostatecznie zajęliśmy piąte miejsce. Poznaliśmy wielu ciekawych ludzi między innymi Harcerzy z Głuchołaz, Harcerzy z ZHP i ZHR - u z Raciborza oraz mieliśmy żywą lekcję historii.\nćwik Patryk Antos\nMillenium w Kokotku\nW sobotę 10 października drużyny szczepu "Millenium" przyjechały do ośrodka w Kokotku by rozpocząć rok harcerski od gier i zabaw w terenie. Zjawili się harcerze z 17 Drużyny Harcerskiej i 9 Drużyny Harcerskiej oraz kadra z 19 Gromady Zuchowej zajmująca się dziećmi, które przyjechały gościnnie z Kochcic. Harcerze przygotowali dla dzieci bieg na sprawność leśnego skrzata, a potem wszyscy wspólnie unikając deszczu usiedli w budynku komendy, by pośpiewać harcerskie piosenki i się rozgrzać. W tym czasie druhna Ania Kimel przygotowała uroczyste przekazanie swej funkcji drużynowej 9DH druhowi Pawłowi Krychowi w formie refleksyjnego biegu i przekazania granatowego sznura. Popołudniu wrócili wszyscy do domów z bagażem nowych przygód i pomysłów na ten nowy rok harcerski.\nEdterek w OH Kokotek\n9 i 10 października OH w Kokotku gościł uczniów Innowacyjnego Zespołu Edukcyjno Terapeutycznego ZSS nr 3 w Bytomiu. Uczniowie Edterka(tak się popularnie nazywają) przyjechali tutaj zdobywać sprawność "Człowieka Lasu" - rozbijanie namiotu, podchody, strzelanie z łuku, ognisko, gra nocna, nauka rozpoznawania drzew i ich owoców, przeprawa przez rzekę pontonem, zdobycie wielkiej piaszczystej góry i zabawa, śpiew i świetna atmosfera - to na gorąco i w pigułce to co przeżyli w Ośrodku. Uczniom w ich zmaganiach i przełamywaniach własnych słabości towarzyszyła kamera TV Silesia.\nJeżeli chcecie zobaczyć jak bawili się - kliknijcie na zdjęcia\nW dniach 2 - 3 października 2009 roku w naszym ośrodku harcerskim odbyły się zawody sportowe "Bieg o Nóż Komandosa". Organizatorem imprezy był Wojskowy Klub Biegacza META, 1. Pułk Specjalny Komandosów z Lublińca oraz nasz Hufiec.\n2 października odbyły się Mistrzostwa Polski Służb Mundurowych, gdzie zawodowi żołnierze, strażacy, policjanci i inni przedstawiciele służb mundurowych rywalizowali w biegu na 13 km (panowie) i 6 km (panie) w pełnym umundurowaniu. W imprezie uczestniczyli miedzy innymi: gen. dyw. rez. Roman Polko oraz gen. dyw. Włodzimierz Potasiński.\nNastępnego dnia, 3 października, odbył się bieg w którym, startowali zarówno sportowcy klubowi z całej Polski, przedstawiciele służb mundurowych, jak i amatorzy. Nie zapomniano także o najmłodszych sportowcach - dla nich przewidziano specjalną trasę.\nJesienny Harcerski Rajd Pieszy - Olesno 2009\nW dniu 3 października 2009r. odbył się Jesienny Harcerski Rajd Pieszy "Olesno 2009". Rajd został zorganizowany przez Radę oleskich harcerzy przy aktywnym wsparciu Burmistrza i Rady Miasta Olesno, Jednostki Wojskowej 2286, Nadleśnictwa Olesno i Komendy Powiatowej Policji w Oleśnie. Trasa rajdu przebiegała ulicami miasta do strzelnicy, gdzie uczestnicy zmierzyli się w strzelaniu z broni pneumatycznej. Następnie odwiedzili Komendę Policji gdzie był punkt kontrolny z zasad bezpieczeństwa w ruchu drogowym. Kolejny etap to kościół św. Anny, w którym pani Ewa Cichoń przekazała interesujące informacje o architekturze i historii zabytku. Ścieżka dydaktyczna pomiędzy kościołem, a Siedmioma Źródłami dostarczyła uczestnikom wiadomości dotyczących życia lasu oraz ekologii. Wiedza ta została od razu sprawdzona na punkcie kontrolnym przez pracownika Nadleśnictwa. Jeszcze jeden punkt kontrolny i sprawdzanie wiedzy dotyczącej orientacji w terenie. Na mecie w Siedmiu Źródłach harcerze sprawdzili swoje umiejętności w konkursie sprawnościowym i wiedzę w teście o terenie na którym odbył się rajd i z wiedzy harcerskiej. Nadwątlone siły podbudowali kiełbasą z rusztu i wojskową grochówką z kuchni polowej, serwowanej przez żołnierzy. Nie zabrakło również harcerskiego śpiewania gdyż rajdowicze zmierzyli się w konkursie piosenki. Podczas uroczystego zakończenia rajdu phm. Ewa Bebłot - przewodnicząca komitetu organizacyjnego ogłosiła wyniki: pierwsze miejsce patrol Jakkolwiek z Lublińca drugie- patrol Elita Pasikonika z Lublińca a trzecie Słoneczny Patrol z Olesna. Zwycięskiej drużynie Pan Burmistrz Sylwester Lewicki wręczył ufundowany przez siebie puchar. Zarówno zwycięzcy jak i pozostali uczestnicy rajdu otrzymali drobne upominki. Dowódca J.W. 2286 ufundował puchar dla zwycięskiej drużyny w strzelaniu -patrol Elita Pasikonika z Lublińca. Pogoda dopisała, humory też, dlatego harcerze zgodnie stwierdzili, że impreza była udana i atrakcyjna. Jeżeli chcesz zobaczyć więcej zdjęć - kliknij poniżej\nZadanie programowe "Kotwica"\nW związku z 70. rocznicą powstania Szarych Szeregów instruktorzy, wędrownicy i harcerze z naszego hufca podjęli się realizacji zadania programowego KOTWICA. Nasze kroki w tym szczególnym dniu skierowaliśmy tam, gdzie 70 lat temu stanęli na straży polskiej granicy żołnierze z 74 Górnośląskiego Pułku Piechoty, stacjonujący w Lublińcu. W okolicy naszego miasta zginął polski harcerz już 1 września niosąc meldunek z granicy. Ziemia naznaczona krwią podpowiedziała nam, że znak odwagi i nieustającej walki jakim była ?Polska walcząca? była na tym miejscu "krzyżami znaczona" i w tej formie też została przez nas przedstawiona. Ułożyliśmy ją z krzyży harcerzy naszego hufca, którzy wcześniej obejrzeli prezentację multimedialną o Szarych Szeregach i minutą ciszy uczcili wszystkich bohatersko zmarłych harcerzy, instruktorów a także żołnierzy. Ludności cywilnej mimo wcześniejszych zaproszeń było niewiele, ale udało się nam nawiązać kontakty z rodziną wojskową, czyli środowiskiem związanym ze wspomnianym 74 GPP. Żołnierze ci bohatersko walczyli w Lublińcu od 1 września 1939 r., by zakończyć tragicznie swój szlak bojowy pod Ciepielowem, gdzie gdy zabrakło im amunicji zostali wymordowani, po tym jak wzięto ich do niewoli.\nŁącznie w organizacji wspomnienia 70. rocznicy powstania Szarych Szeregów wzięło udział 16 osób. Do wielu serc trafiło nasze przesłanie - było też przypomnieniem, że Szare Szeregi nie myślały tylko o walce, ale i o przygotowaniu się do pracy dla wolnej Polski i to jest nasze zadanie na dziś.\nphm. Katarzyna Łukawska- Pasternak\npwd. Damian Głąb\nZwycięstwo w VII Ogólnopolskim Rajdzie "Szare Szeregi"\nHufiec Lubliniec w tym roku zdołał sformować na rajd dwa patrole złożone łącznie z 20 harcerzy. Opiekunami grupy zostali phm. Marek Budzyński oraz HO Jakub Mann. Pierwszy patrol nosił nazwę "Banda Pasikonika" i składał się z harcerzy wchodzących w skład zeszłorocznego patrolu "Jakkolwiek". Ich patrolowym został dh Dominik Michorzewski. Drugi patrol wybrał nazwę "Parasol", patrolowym został dh Jakub Drewniak. Podobnie jak w poprzedniej edycji rajdu na patrole Hufca Lubliniec składali się harcerze ze szczepów "Millenium" i "Zielona Ósemka" oraz 21 DSH "Wataha". Obydwa patrole wyruszyły w podróż do Myszkowa 25 września 2009 roku z dworca PKP w Lublińcu.\nFabuła tegorocznego rajdu "Szare Szeregi" była oparta na historii Powstania Warszawskiego. Nasze patrole przekonały się o tym od razu po przyjeździe na miejsce, gdzie czekał na nich powstańczy łącznik. Musieli znaleźć drogę do miejsca zakwaterowania przechodząc kolejno przez następujące po sobie punkty gry miejskiej, gdzie została sprawdzona ich wiedza na temat historii Powstania oraz umiejętności szyfrujące, pierwsza pomoc, musztra itp. Ciekawostką było znajdowanie kolejnych punktów na podstawie zdobytych zdjęć danych miejsc. Po przybyciu na miejsce i zakwaterowaniu w jednej z myszkowskich szkół podstawowych rozpoczął się apel inauguracyjny, a po nim tradycyjny kominek zapoznawczy.\nPo północy, pierwszego dnia rajdu rozpoczęła się nocna gra miejska. Jej celem było zabicie oficera SS, ukrytego gdzieś w Myszkowie. Nie było to jednak proste zadanie. Patrole musiały wcześniej zdobyć broń, pieniądze na broń oraz dowiedzieć się gdzie przebywa ten oficer. Za pomoc mieli jedynie kilka zdjęć oraz mapę Myszkowa z zaznaczonymi punktami, które mogą pomóc w osiągnięciu celu. Całą grę wspomagała panująca atmosfera grozy i niebezpieczeństwa, gdyż po mieście nie dość, że chodziły niemieckie patrole, to Gestapo jeździło kilkoma samochodami w celu złapania powstańców. Patrol ?Banda Pasikonika? jako trzeci osiągnął cel gry i był w czołówce kwalifikacji.\nSobota to piesza wędrówka. Nasi harcerze musieli przejść drogę z Myszkowa do Mirowa Szli przez tereny miejskie, lasy, pola, aby dojść do pięknego zabytkowego zamku w Mirowie. W podróży towarzyszyła im historia Powstania Warszawskiego - napotykali rozwieszone w różnych miejscach na szlaku kartki z urywakami historycznymi. Musieli też po drodze wykonywać zadania na punktach, które po raz kolejny sprawdzały ich umiejętności harcerskie, sprawnościowe oraz dokładną wiedzę z przebiegu Powstania. Na mecie czekała na nich ciepły posiłek oraz możliwość zwiedzenia wspomnianego wcześniej zamku. Po powrocie na miejsce zakwaterowania odbył się turniej piłki siatkowej, w którym drużyna złożona z naszych harcerzy zdobyła 2 miejsce. W nocy harcerze biorący udział w rajdzie ułożyli z siebie ?Polskę Walczącą? w celu uwiecznienia tego na pamiątkowych zdjęciach.\nW ten sposób dotrwaliśmy do niedzieli. Po sprzątnięciu kwater rozpoczął się apel podsumowujący cały rajd. Patrol "Banda Pasikonika" w zmniejszonym o jedną osobę składzie (dh Dominik musiał pilnie wyjechać - jego funkcję przejął dh Paweł Krych) zdobył pierwsze miejsce w ogólnej kwalifikacji rajdowej. To był jeszcze większy sukces niż w roku poprzednim (3 miejsce). Patrol z naszego hufca zwyciężył w ogólnopolskiej rywalizacji pokonując pozostałe 17 ekip z różnych części naszego kraju (niektóre z nich były z góry nastawione na zwycięstwo). Jest to niewątpliwie bardzo duży sukces drużyn naszego Hufca..\nObydwa patrole przez cały rajd odznaczały się bardzo pozytywnym nastawieniem do całego przedsięwzięcia. Ból nóg, trudności kwalifikacji i gier nie przeszkadzały im w ogóle w utrzymywaniu stałego, dosyć wysokiego poziomu humoru. Pokazaliśmy się tylko z dobrych stron, zarówno harcerskich jak i osobistych. Zaowocowało to nawiązaniem wielu kontaktów z innymi hufcami i przede wszystkim wartościowymi i pięknymi wspomnieniami. Oby w VIII edycji rajdu zapał naszych harcerzy do tej imprezy nie zmalał, a jedynie się zwiększył.\nHO Jakub Mann\nW dniu 1 września 2009r w 70 rocznicą wybuchu II Wojny Światowej obyły się uroczystości w naszym mieście. O godz. 17.00 w Sali Tradycji 1 Pułku Komandosów spotkali się bohaterowie września 1939 z żołnierzami, władzami miasta i powiatu oraz zaproszonymi gośćmi. Po wręczeniu odznaczeń i pamiątkowych medali, krótka lekcja z historii 74 Górnośląskiego Pułku Piechoty i przejście do kościoła garnizonowego na mszę św. Około godz 19.00 goście przeszli na cmentarz wojskowy gdzie harcerze zapalili 250 zniczy na grobach. W otoczeniu harcerzy z pochodniami goście,sztandary, orkiestra i kompania honorowa weszły na teren cmentarza wojskowego. Gimnazjum Nr 2 przedstawiło prezentację multimedialną historii 74GPP, po czym nastąpił apel poległych i krótkie przemówienia wygłosili starosta i burmistrz. Przygotowane specjalne znicze przez harcerzy składali goście i przedstawiciele organizacji, również harcerze naszego hufca. Harcerze oprócz sztandaru hufca wystawili poczet sztandarowy z historycznym sztandarem 74 GPP AK, który otrzymali przed 25 laty na uroczystościach we Włoszczowej. O godz 20.00 na lublinieckim rynku odbył się koncert pieśni patriotycznych w wykonaniu grupy z chóru Zespołu Pieśni i Tańca "Śląsk".\nGra miejska 'W krainie rozbitków"\nW sobotę 19 września odbyła się Gra Miejska pt. "W krainie rozbitków"dla lublinieckich dzieci, organizowana przez harcerzy z 29. Drużyny Wędrowniczej ze Szczepu ?Millenium? i przyjaciół z innych drużyn. Prowadzona była na terenie centrum Lublińca. Konkursami przygotowanymi dla dzieci były m.in.: chodzenie na szczudłach, nauka nadawania Morsem, przerzucanie balonów z wodą, puszczanie ogromnych baniek mydlanych, teatrzyk i wiele innych. A wszystko to odbywało się w klimacie tajemniczej wyspy. Po zakończonej Grze, dzieci miały okazję potańczyć i pobawić się wraz ze starszymi druhami i druhnami. Można było wygrać wiele nagród. Dla każdego coś miłego.\nWizyta Wojewody Ślaskiego w OH "KOKOTEK"\n22.07.2009r. uczestników letniego wypoczynku odwiedził Wojewoda Ślaski Zygmunt Łukaszczyk, Ślaski Kurator Oświaty Stanisław Faber, posłanka Izabela Leszczyna, Komendant Chorągwi Śląskiej hm. Andrzej Lichota, przedstawiciele władz lokalnych i wielu innych gości. Przy wspaniałej słonecznej pogodzie, w towarzystwie Komendantki Hufca hm. Aleksandry Miedźwiedzik, goście zwiedzili ośrodek a Wojewoda wiele czasu spędził w obozie harcerskim drużyny z Olesna przepytując harcerzy z wiedzy harcerskiej i grając świetnie gitarze śpiewał harcerskie piosenki. Wysoko ocenił warunki i program obozu. Kurator Oświaty spotkał się z uczestnikami koloni wypoczynkowej fundowanej przez kuratorium dzieciom o trudnych warunkach materialnych. Podobnie bardzo wysoko ocenił warunki wypoczynku, program i kadrę zajmującą się dziećmi. Wizyta na basenie harcerskim i bardzo wysoka ocena ośrodka uradowała wszystkich którzy z wielkim trudem przed wakacjami przygotowywali ośrodek. Wspólny obiad z uczestnikami, przeglądanie kronik i albumów z zdjęciami oraz wpisy do Złotej Księgi oraz gratulacje dla kadry instruktorskiej hufca zakończyły kilkugodzinne spotkanie. Goście zapewnili, że pomogą w większej promocji Harcerskiego Ośrodka "KOKOTEK".\nOśrodek Harcerski w Kokotku zaprasza wszystkich na Basen.\nGodziny otwarcia 10:00 - 18:00 WSTĘP BEZPŁATNY\nNa miejscu dla chętnych otwarty jest sklepik, w którym można zakupić napoje, lody, słodycze oraz coś do zjedzenia Zadanie realizowane w ramach zadania zleconego przez Burmistrza Lublińca\nW dniu 31.05.2009r na terenie Harcerskiego Ośrodka ZHP w Kokotku lublinieccy harcerze zorganizowali dla dzieci i mieszkańców miasta "Tęczowy Dzień". W imprezie wzięło udział prawie 160 pomimo niesprzyjającej rano pogody. Wszyscy bawili się doskonale w licznych zabawach: można było postrzelać do celu z pistoletu Paintball-owego, pod okiem instruktora samodzielnie rozebrać a następnie złożyć broń, samemu stworzyć sobie wspaniałego misiaczka czy słonika z siana, pośpiewać Karaoke, rozminować pole minowe, porozmawiać z światem z radiostacji SP9ZAK czy poskakać na dmuchanym zamku. Na każdym punkcie można było dostać coś słodkiego, ponadto na koniec każdy w ramach regeneracji sił otrzymał słuszną porcję KOKO-gruchówki, która podobnie do innego napoju dodaje skrzydeł oraz chęci do dalszego harcowania. Dla uczestników którzy nie byli w stanie dojechać własnym środkiem transportu (rowerem) zorganizowano transport. Cała impreza została zrealizowana w ramach zadania zleconego przez Burmistrza Lublińca


Tag: szybka pożyczka - SEO DUE 24 - nowoczesny katalog stron!\nW sieci jest wiele stron, na których można starać się o chwilówki. Takie pożyczki oferuje dla przykładu Funeda, która powinna się tobie wyświetlić w wynikach wyszukiwania po wpisaniu typowych haseł do wyszukiwarki takich, jak: pożyczki, chwilówki, szybka pożyczka oraz pożyczka 0%. Jest to ciekawa firma, która proponuje pożyczanie kapitału za pośrednictwem internetu, dlatego nie musisz nawet wychodzić z domu, by otrzymać środki. ... pokaż więcej »\nPożyczka przez internet na raty na pozycznaraty.pl\nDobra pożyczka na raty online pozwala na jej spłacanie w regularnych terminach. Dzięki rozłożeniu pożyczki na raty, klient ma możliwość wykorzystania pieniędzy w pełni bez obaw, że będzie musiał spłacać naraz całą sumę. Dlatego też internetowe pożyczki na raty to taka dobra opcja dla każdej pełnoletniej osoby. ... pokaż więcej »\nJeżeli interesuje Państwa konkurencyjna propozycja chwilówki, to zachęcamy do zapoznania się z informacjami, które zostały opublikowane na stronie internetowej lowcachwilowek. pl. Za sprawą opublikowanych przez nas danych klienci będą mogli dobrać najlepiej dopasowaną ofertę do określonych oczekiwań, spośród wszystkich dostępnych w branży. Zaprezentowaliśmy dużą liczbę ofert, które pochodzą od sprawdzonych firm. Zachęcamy także do zapoznania się z licznymi poradami, które zostały opracowane prze... pokaż więcej »\nZastanawia Cię, która firma oferuje szybkie pożyczki przez Internet, na najlepszych warunkach? Sądzisz, że jest to niemożliwego sprawdzenia? Mylisz się. Z nami, nie ma rzeczy niemożliwych! Wypróbuj naszą porównywarkę firm, oferujących pożyczki bankowe. Dzięki temu sprawdzisz czy najlepszą ofertę na rynku ma Vivus, SMART Pożyczka czy może Alfa Kredyt? Równie dobrze może być to inna spółka. Obok każdej koroporacji znajdują się informacje niezbędnie przy dokonaniu właściwego wyboru. Są nimi: kwota ... pokaż więcej »


Wyroby drewniane wciąż na topie. | Moda w najlepszym stylu\n27 lutego 2020\tOff\tBy k.s.\nJest wielu takich, dla których drzewo w pomieszczeniach kojarzy się ze złym gustem i lakierowaną boazerią. Style, które przybyły do Polski ze Skandynawii pokazują jednak, że drewno zawiera w sobie pewną szlachetność i odpowiednio zaadoptowane drewniane dodatki dodadzą naszemu mieszkaniu wyrazu.\nWyroby drewniane (drążki drewniane) na dobre powróciły do łask projektantów i designerów. Większość z nich przekonała się, że używanie surowców pochodzących z natury umożliwia wyrobom nadać nieprzemijający charakter i z korzyścią wypływa na nasze samopoczucie. (Zobacz też pudełko wykonane z drewna)\nW domu wyroby z drewna dobrze sprawdzają się w kuchni. Mieszając zupę drewnianą łyżką jesteśmy zmuszeni myśleć o tym, czy przy dużej temperaturze uwalniają się związki rakotwórcze lub dzieją się inne groźne reakcje chemiczne, tak jak to bywa w przypadku wielu tworzyw sztucznych. Nie raz można było usłyszeć o skandalach związanych z tym, że do produkcji kuchennej zastawy i dodatków wykorzystano szkodliwe materiały. W tym wypadku to tylko drewno, więc można czuć się pewnie. Co więcej drewniane przybory kuchenne nie kosztują wiele, dlatego też ich potencjalna wymiana, nie będzie przeciążać domowego budżetu.\nNajbardziej kultowymi przedmiotami domowego zastosowania są drewniane deski kuchenne. Deski takie są różnych wielkości, a niektóre możemy dostać w niezwykle wymyślnych kształtach. Dodatkowym plusem drewnianych desek jest fakt, że nie tępią one tak szybko noży, jak te zbudowane z tworzyw sztucznych.\nNader pragmatyczne w użyciu i eleganckie w wyglądzie są również skrzynka drewniana.\nJeśli zainteresował Cię opisany problem, odwiedź serwis skleposwietlenie.pl, gdzie odnajdziesz dodatkowe info. Poszerz swoją wiedzę.\nMogą nam służyć do przechowywania torebek z herbatą, suszonych grzybów lub owoców. Poniektórzy wykorzystują drewniane beczułki do przechowywania ogórków lub śledzi, twierdząc jednocześnie, że w wyniku tego produkty mają o wiele lepszy smak. Warto dodać, że do produkcji najbardziej wykwintnych napojów alkoholowych, również używa się drewniane beczki.\nBardzo fajne gadżety z drewna można obejrzeć pod adresem\nTagsdrewniane beczki wyroby z drewna\nPrevious PostPrevious W jaki sposób skierować odbiorców do sklepu online?


Współpraca z Chinami w dziedzinie praw człowieka\nThe Brookings Institution, 14 października 2004 roku\nOd początku lat dziewięćdziesiątych rząd Chin nawiązał dwustronne kontakty w dziedzinie praw człowieka z kilkunastoma państwami. Do tej pory odbył 19 rund takich rozmów z Unią Europejską. Rudna ostatnia, do której doszło przed kilkoma tygodniami, obejmowała trzydniową wizytę przedstawicieli Trojki UE w Tybecie oraz dyskusje na temat ratyfikacji Międzynarodowego paktu praw obywatelskich i politycznych, będące kontynuacją wspólnego seminarium chińsko-europejskiego, zorganizowanego w lipcu w Pekinie. Wielka Brytania przeprowadziła 12 rund rozmów z Chinami (ostatnią w Londynie w maju), a Szwajcaria siedem. Ostatnia runda rozmów chińsko-norweskich na temat praw człowieka i rządów prawa miała miejsce w czerwcu w Pekinie. Szwajcarzy i Norwegowie odwiedzili też centrum szkolenia straży więziennej ministerstwa sprawiedliwości w Baodingu, w prowincji Hebei i rozważają zorganizowanie wspólnych szkoleń owych służb.\nPekin zawiesił dialog ze Stanami Zjednoczonymi 23 marca w odpowiedzi na wniesienie przez USA projektu potępiającej Chiny rezolucji podczas dorocznej sesji Komisji Praw Człowieka ONZ w Genewie. Ostatnia runda rozmów chińsko-amerykańskich na temat praw człowieka odbyła się w Waszyngtonie w listopadzie 2002 roku. Chiński MSZ twierdzi, że było to trzynaste takie spotkanie od chwili nawiązania dialogu na początku lat dziewięćdziesiątych; wydaje się, że w Departamencie Stanu nikt nie prowadzi podobnych statystyk. Eksperci obu rządów rozmawiali na temat losu chińskich „kontrrewolucjonistów” w listopadzie 2003 i marcu 2004 roku, ale od dwóch lat nie odbyła się żadna formalna runda dialogu.\nW ciągu ostatnich dziesięciu lat Chiny przeprowadziły w sumie około stu rund rozmów na temat praw człowieka z innymi rządami. Problematyka praw człowieka zajmowała również znaczące miejsce w dwustronnych rozmowach Pekinu z państwami, z którymi nie prowadzi on formalnego dialogu na ten temat – m.in. z Francją, Szwecją i Włochami. Jako jedyne z byłych państw socjalistycznych dialog o prawach człowieka prowadzą z Chinami Węgry. Brazylia – duży kraj rozwijający się z buntowniczymi mniejszościami, przepaścią między bogatymi i biednymi oraz słynącymi z brutalności i arbitralnego używania środków przymusu siłami policyjnymi – rozmawia z Pekinem o tych problemach mniej formalnie. Te dwa państwa rzeczywiście mają sobie wiele do powiedzenia.\nPekin uruchomił program aktywnej współpracy technicznej z biurem Wysokiego Komisarza ONZ ds. Uchodźców i niedawno przyjął po raz trzeci Grupę Roboczą ONZ ds. Arbitralnych Uwięzień. W ciągu ostatnich dziesięciu lat Grupa Robocza wydała 39 opinii w sprawie 208 osób, które według wnioskodawców były arbitralnie więzione w Chinach. Grupa Robocze podzieliła tę opinię w 180 przypadkach. W sprawie pozostałych 28 osób opinii nie wydano z uwagi na ich zwolnienie przed zakończeniem dochodzenia lub brak informacji. Innymi słowy, Grupa Robocza nigdy nie wydała opinii korzystnej dla rządu Chin. Mimo to w ostatnich latach Pekin współpracuje z nią coraz ściślej.\nWizyty w Chinach składali sprawozdawca ds. nietolerancji religijnej oraz przedstawiciele innych ciał traktatowych i mechanizmów tematycznych – z wyjątkiem Specjalnego Sprawozdawcy ds. Tortur, który domaga się swobodnego dostępu, bez zapowiedzi, do wszystkich bez wyjątku aresztów śledczych. W świetle ostatnich statystyk i relacji, z których wynika, że problem stosowania tortur przez policję jest znacznie poważniejszy niż sądzono, do wizyty takiej – w warunkach pełnej swobody realizowania mandatu Specjalnego Sprawozdawcy – powinno dojść jak najszybciej.\nPekin wysłał na posiedzenie Komisji Praw Człowieka w Genewie zespół 40 dyplomatów, którzy na wszelkie sposoby zabiegali o odrzucenie amerykańskiego projektu rezolucji, podczas gdy lobbing Stanów Zjednoczonych o poparcie dla niej był stosunkowo niemrawy. Pekin jest dumny, że podpisał więcej międzynarodowych traktatów praw człowieka niż USA, i zdarza mu się przedstawiać wymagane sprawozdania bardziej terminowo niż Waszyngtonowi. Rokrocznie zaraz po opublikowaniu przez Departament Stanu raportu o przestrzeganiu praw człowieka w Chinach Pekin przedstawia własny raport poświęcony sytuacji w USA. Chiny najwyraźniej rywalizują z Ameryką i nie jest to rzecz zła.\nRząd Chin ma dobre relacje robocze z Międzynarodowym Komitetem Czerwonego Krzyża w kwestii uchodźców i prawa humanitarnego w warunkach wojennych, niemniej do zawarcia porozumienia w sprawie dostępu przedstawicieli MKCK do chińskich więzień jest najwyraźniej wciąż bardzo daleko. Z tego, co słyszę w Pekinie i gdzie indziej, perspektywa szybkiego utworzenia biura MKCK w Pekinie wydaje się jednak bardzo realna. Chiny zasiadają w Radzie Administracyjnej Międzynarodowej Organizacji Pracy i ratyfikowały jej wiele kluczowych konwencji. Odpowiadały na piśmie na liczne skargi przekazywane Komitetowi Wolności Związkowej przez związki zawodowe. Mniej mówi się o zabiegach UNESCO na rzecz chińskich więźniów, a są one znaczące.\nAby ogarnąć coraz intensywniejszy proces dialogu z różnymi rządami i ONZ, chińskie MSZ powołało Sekcję Praw Człowieka w Departamencie Organizacji i Konferencji Międzynarodowych. Mianowano również Specjalnego Przedstawiciela ds. Praw Człowieka, którego zadaniem jest kierowanie owymi rozmowami. Na czele rozrastającej się sekcji praw człowieka i „departamentu międzynarodowego” stali jedni z najzdolniejszych i najbardziej obiecujących chińskich dyplomatów, w tym Wang Guangya, ambasador ChRL w ONZ, piastujący stanowisko dyrektora generalnego w latach 1993-99, i Li Baodong, który negocjował z Lorne’m Cranerem i ambasadorem Sandy’m Randtem zwolnienie wielu znanych więźniów politycznych między 11 września a tegoroczną sesją Komisji Praw Człowieka. W sekcji praw człowieka zatrudniono zdolnych, doświadczonych, znających świat młodych ludzi, którzy należą do elity korpusu dyplomatycznego. Chiny traktują rozmowy na temat praw człowieka bardzo poważnie.\nPoza zadaniem głównym, którym jest kierowanie dialogiem z rządami, MSZ udziela dyrektyw i wskazówek innym ministerstwom, prowadzącym rozmowy na temat praw człowieka z organizacjami pozarządowymi. W Chinach szczególnie aktywne są centralne organizacje praw człowieka państw skandynawskich. Norweski Instytut Praw Człowieka zainicjował na przykład projekt, którego celem było przetłumaczenie, opublikowanie i dystrybucja trzech tysięcy egzemplarzy podręcznika, używanego obecnie przez kilka chińskich uniwersytetów, prowadzących zajęcia z międzynarodowego prawa praw człowieka. Szwedzki Instytut Raoula Wallenberga ma biuro w Pekinie. Duński Instytut Praw Człowieka organizował seminaria o karze śmierci w wielu chińskich miastach. Wywołały one falę artykułów w periodykach prawniczych i ożywiły debatę o ograniczeniu stosowania kary śmierci w Chinach. Niedawno przedstawiciel chińskich władz po raz pierwszy przedstawił przybliżoną liczbę ludzi, których rokrocznie traci się w Chinach: dziesięć tysięcy. Wielu z nich płaci najwyższą cenę za przestępstwa bez użycia przemocy, takie jak oszustwa podatkowe czy korupcja.\nOd 1990 roku prowadzę z rządem Chin rozmowy o ludziach, których uwięziono za pokojowe wyrażanie przekonań politycznych i religijnych. Odwiedziłem w tej sprawie Chiny jakieś 70 razy. Większość spotkań miała miejsce w Pekinie, ale jeździłem też do Lhasy, żeby spotykać się z więźniami przebywającymi w areszcie domowym. Wpuszczono mnie do więzień w Pekinie, Tianjinie, Szanghaju, Hebei, Guangdongu i Fujianie. W sumie przedstawiłem władzom chińskim listę około 900 więźniów politycznych. Nazwiska wielu z nich znaleźliśmy w bibliotekach i księgarniach na całym świecie. Dui Hua szuka informacji o przestępstwach politycznych przede wszystkim w „źródłach otwartych”, czyli publikacjach oficjalnych.\nCo przyniosły wszystkie te analizy i rozmowy na temat praw człowieka? Czy dialog z Chinami jest wart zachodu, a jeśli tak, jak należy go prowadzić? Czy Pekin widzi w nim li tylko parawan, za którym dławi wszelki opór i głosy wzywające do przeprowadzenia reform, czy też owe zabiegi faktycznie dają większą nadzieję – zawartą ostatnio w nowelizacji konstytucji – że rząd Chin będzie przestrzegać i strzec praw człowieka? Czy Stany Zjednoczone powinny starać się o powrót do dialogu, czy też trwać przy obecnym zawieszeniu, jak w latach w 1995-97, kiedy rządy USA i ChRL nie prowadziły niemal żadnych rozmów na temat praw człowieka?\nNie ulega wątpliwości, że rząd Chin wykorzystywał dialog na temat praw człowieka do osiągania – wewnętrznie i na arenie międzynarodowej – swoich celów politycznych. Pozbywał się kłopotliwych dysydentów, zsyłając ich na wygnanie, krzyżował amerykańskie plany potępiania go za naruszanie praw człowieka na forum ONZ, niemal przekonał UE do zniesienia nałożonych po Tiananmen sankcji na handel bronią i uzyskał prawo do zorganizowania Igrzysk Olimpijskich w 2008 roku, kreując łagodniejszy i lepszy wizerunek kraju. Niemniej fakt, że Pekin wykorzystywał dialog do swoich celów, nie jest sam w sobie argumentem przeciwko jego prowadzeniu. Zrozumienie, w jaki sposób Chiny rozgrywają karty, powinno raczej nauczyć nas lepiej wykorzystywać rozmowy do osiągania własnych celów politycznych, polegających na promowaniu praw człowieka i demokracji, oraz zmusić Pekin do płacenia najwyższej ceny za to, o co zabiega. Dyplomacja to wojna prowadzona innymi środkami.\nWnosząc z waszyngtońskich komentarzy – byłych i obecnych członków Kongresu, urzędników administracji Clintona i Busha, dziennikarzy, analityków i działaczy organizacji praw człowieka – dialog z Chinami ma wartość niewielką. Zwalnianie więźniów, któremu poświęcona jest zasadnicza część rozmów, zbywa się jako cyniczną grę o poprawę wizerunku Chin. Rutynową reakcją na owe zwolnienia są komentarze, że Pekin może sobie złapać kilku nowych dysydentów, żeby zapełnić opustoszałe cele. Choć argumenty takie mogą do kogoś przemawiać, nie odzwierciedlają charakteru działań policji politycznej. Partia komunistyczna i kontrolowany przez nią rząd zamykają ludzi, których – po prostu – uznają za zagrożenie dla swojej władzy. Liczba wolnych cel nie ma tu nic do rzeczy.\nPrzed każdą, coroczną sesją Komisji Praw Człowieka ONZ w Genewie Izba Reprezentantów jednogłośnie przyjmuje uchwałę, wzywającą Stany Zjednoczone do wniesienia „chińskiej rezolucji”, choć skazana jest ona na porażkę i daje Pekinowi pretekst to zawieszenia dialogu. Postawę pod tytułem „i co z tego?” najlepiej ilustruje odpowiedź rzecznika Departamentu Stanu na pytania dziennikarzy o reakcję USA: „To, że Chiny nie chcą kolejnej rundy rozmów, nie ma dla nas znaczenia (...) ostatnie trzy czy cztery nie przyniosły żadnych rezultatów”.\nDla chińskich urzędników, którzy pracowali nad zwolnieniem kilkudziesięciu więźniów – jak im mówiono, tak ważnych dla Stanów Zjednoczonych – dostarczali informacje o ponad 200 skazanych z listy Departamentu Stanu i organizowali pierwsze, historyczne rozmowy o uwięzionych za „kontrrewolucję”, uwagi takie dodają zniewagę do urazy. Dialog chińsko-amerykański o prawach człowieka utknął w martwym punkcie z wielu powodów – katastrofy Abu Gharib i jej konsekwencji dla amerykańskiej dyplomacji praw człowieka, odejścia głównych dyplomatów, którzy zajmowali się tą problematyką w obu stolicach, rozbieżności w sprawie losu ujgurskich więźniów z Guantanamo, niepewnego wyniku wyborów prezydenckich w USA i konsolidowania władzy przez Hu Jintao – niemniej główną przyczyną pozostaje powszechne przekonanie, że rozmowy z Pekinem są bezwartościowe. Założenie to nie tylko stawia pod znakiem zapytania kolejne rundy, ale i utrudnia przygotowanie do nich.\nKiedy dialog zostanie przywrócony (choćby po spotkaniu prezydentów Busha i Hu na listopadowym szczycie APEC w Chile), może – w każdym razie, przez pewien czas – nie przynieść rezultatów, jakie osiągano przez dwa i pół roku po atakach z 11 września. Chiny zapewne nagrodzą Unię Europejską pewnymi gestami w sferze praw człowieka i reform systemowych – prawdopodobnie w ramach umowy, tyczącej zniesienia embarga na dostawy broni. Los wielu ważnych więźniów politycznych – ludzi, na których koncentrowały się zerwane po Genewie rozmowy między USA a Chinami – pozostaje jednak niepewny.\nProwadząc od ponad 15 lat rozmowy z rządem Chin na temat więźniów politycznych, znam lepiej od wielu innych smak rozczarowania i rozgoryczenia, jakie towarzyszy próbom wciągnięcia Pekinu w dialog na temat praw człowieka. Nie można przecież twierdzić, że ów dialog nie przyniósł nic wartościowego; rząd Stanów Zjednoczonych powinien ogłosić to publicznie, zabiegając jednocześnie o namacalne i szybsze rezultaty. Jest ogromna różnica między oświadczeniem, iż nie osiągnięto nic, a stwierdzeniem, że uzyskano zbyt mało. Dialog mógł przynieść bardzo niewiele, niemniej to „niewiele” ma wciąż wielką wartość.\nRozmowy, które toczą się wokół dobrze udokumentowanych naruszeń praw człowieka, sprawiają, że problematyka ta nie znika z horyzontu chińskich przywódców. Muszą oni wiedzieć, że aresztowanie internetowych dysydentów czy dziennikarzy, takich jak współpracujący z Zhao Yan, rozbijanie domowych kościołów oraz prześladowanie ludzi, domagających się większej autonomii dla Tybetu i Xinjiangu, źle służy wizerunkowi Pekinu na arenie międzynarodowej i przeszkadza Chinom w zajęciu należnego im miejsca światowego mocarstwa.\nDo rządu Chin dociera dziś to, czego Stany Zjednoczone nauczyły się w latach czterdziestych i pięćdziesiątych – odbiór sposobu traktowania własnych obywateli na arenie międzynarodowej odbija się na zdolności realizowania celów polityki zagranicznej państwa. Znakomite analizy wpływu międzynarodowej opinii publicznej na prawa obywatelskie w powojennej Ameryce przedstawili m.in. Azza Salama Layton (International Politics and Civil Rights Policies in the United States, 1941-1960, Cambridge University Press 2000) i Mary Dudziak (Cold War Civil Rights, Princeton University Press 2000). Polecam te prace chińskim urzędnikom, którzy narzekają, że amerykańska krytyka przestrzegania praw człowieka w Chinach stanowi „mieszanie się w sprawy wewnętrzne” tego kraju. Mówię im, że jako Amerykanin jestem wdzięczny cudzoziemcom, którzy przed pięćdziesięciu laty krytykowali amerykańską politykę rasistowską w czasach, gdy większość Amerykanów, w tym ich demokratycznie wybrani przedstawiciele, miała światu za złe wtrącanie się w nasze sprawy wewnętrzne. To, co Chiny uważają za mieszanie się w kwestię praw człowieka, powinno budzić nie strach, lecz radość.\nNie ulega wątpliwości, że trzykrotne zaproszenie przedstawicieli Jego Świątobliwości Dalajlamy do złożenia wizyt w Pekinie i Lhasie wyrastało, przynajmniej po części, z pragnienia przekonania świata o otwartości i gotowości Chin do rozmawiania o jak najlepszym rozwiązaniu problemu Tybetu. Hu Jintao był sekretarzem partii w Tybecie. Doskonale zdaje sobie sprawę, co w kwestii autonomii Tybetu i powrotu Dalajlamy do Lhasy jest politycznie realne i możliwe do przyjęcia dla różnych stron.\nZaniepokojenie Pekinu reputacją Chin jako stolicy świata w dziedzinie egzekucji – kraju, w którym rokrocznie traci się więcej osób niż we wszystkich innych państwach razem wziętych – jest elementem debaty nie o tym, czy, ale jak ograniczyć stosowanie kary śmierci. Decyzja o ratyfikowaniu Międzynarodowego paktu praw obywatelskich i politycznych – czyli celu amerykańskiej i europejskiej dyplomacji praw człowieka – stała się impulsem niezliczonych apeli o zniesienie różnych form arbitralnych uwięzień, takich jak „reedukacja przez pracę”, „izolacja i edukacja” oraz „edukacja prawna”. Jedną z nich, „izolację i repatriację”, zdelegalizowano w zeszłym roku. Chiny przygotowują się do Igrzysk w 2008 roku. Nie zmienią stanowiska w sprawie Tajwanu i, moim zdaniem, organizacja Olimpiady nie wykluczy sięgnięcia po rozwiązanie siłowe. Jestem jednak przekonany, że Pekin jest gotowy do większej elastyczności w wielu kwestiach w sferze praw człowieka. Przed społecznością międzynarodową stoją otworem różne możliwości wywierania nacisku na wprowadzanie reform.\nDialog z różnymi państwami na temat praw człowieka doprowadził do większej transparencji chińskiego systemu prawnego i karnego. Tak w starożytnych, jak i współczesnych Chinach uznawano ją za pierwszy krok i niezbędny składnik reform politycznych. To, co przed dwoma tysiącami lat miał na ten temat do powiedzenia Konfucjusz, mówi dziś, niemal dosłownie Hu Jintao.\nMistrz pytany w Analektach, co uczyniłby, aby zostać najwyższym urzędnikiem w Królestwie Wei, powiada: „Najpierw trzeba przywrócić znaczenie słowom. Jeżeli nazwy nie są właściwe, a język nie oddaje prawdy, trudno liczyć na sukces przedsięwzięcia. Kiedy nie można osiągnąć celu, nie kwitnie muzyka i rytuał, a kary wymierzane są niewłaściwie. Ludzie nie wiedzą, jak poruszać rękoma i nogami. (...) Człowiek wielki przywiązuje więc wagę do właściwej wymowy nazw i precyzyjnego formułowania poleceń. W jego słowach nie może być żadnej niedokładności”.\nPrzed pięciu laty rząd Chin odmawiał przyjmowania list więźniów, które przekazywano mu przed i w trakcie rozmów na temat praw człowieka, ani nie udzielał informacji o ich losie. Dziś regularnie odpowiada na pytania, często na piśmie. Dui Hua otrzymała informacje o 150 więźniach, o których pytała samodzielnie lub za pośrednictwem innych partnerów. Dzięki badaniom chińskich „źródeł otwartych” – policyjnych rejestrów, roczników wyroków, prasy lokalnej itp. – podwoiliśmy listę znanych więźniów politycznych i osób więzionych za przekonania religijne, nadal jednak nie znamy danych ponad dziewięćdziesięciu procent uwięzionych. Naszym celem jest kolejne podwojenie tej liczby, a potem zrobimy to ponownie. Jak powiedział Milan Kundera, walka człowieka z władzą jest walką pamięci z zapomnieniem.\nDzięki dialogowi i pracy nad konkretnymi sprawami, którą umożliwiły oficjalne rozmowy, dotarliśmy do przepisów, zezwalających na przedterminowe zwolnienie ze względów zdrowotnych po odbyciu trzeciej części kary (przypadek Ngałanga Czephela), na przedterminowe zwolnienie osób skazanych jako małoletnie (Ngałang Sangdrol), na zaliczenie okresu dozoru policyjnego w poczet kary (Fong Fumin) oraz zakazujące osadzania obywateli Hongkongu w obozach reedukacji przez pracę (Alex Ho Waito). Na stronach internetowych chińskich sądów znaleźliśmy nazwiska osób skazanych za „podżeganie do działalności wywrotowej” i uzyskaliśmy odpowiedzi na pytania o ich los.\nPostępy są powolne mimo apeli przywódców o większą przejrzystość i odpowiedzialność. Niemniej w chińskich mediach zachodzą interesujące zmiany. W lipcu na stronie internetowej chińskiego Dziennika Prawniczego pojawiła się informacja o śmiertelnym pobiciu w areszcie człowieka, który rozprowadzał Biblie. Z tego, co wiem, jest to pierwsza autoryzowana przez władze relacja o torturowaniu osoby wierzącej – i to w czasie, gdy rząd oficjalnie zapewnia, że w Chinach istnieje pełna wolność religii.\nW maju rząd centralny ogłosił szeroką kampanię badania „naruszeń praw człowieka, do których doszło na skutek zaniedbania obowiązków służbowych”. Jej przedmiotem są przestępstwa, takie jak stosowanie tortur, wymuszanie zeznań, nielegalne zatrzymania oraz maltretowanie osadzonych przez straż więzienną. Niedawno jedna z gazet opublikowała wyniki śledztwa w Sichuanie. W pierwszym półroczu do prokuratury skierowano 510 spraw dotyczących naruszeń praw człowieka. W 255 toczyły śledztwa przeciwko 286 osobom – w tym wielu policjantom oskarżanym o stosowanie tortur. Na skutek popełnionych przez nich przestępstw straciło życie 118 osób. Jeżeli dane z Sichuanu są reprezentatywne, faktyczna liczba naruszeń praw człowieka w całym kraju jest znacznie wyższa od tej, którą podała w marcu Najwyższa Prokuratura Ludowa.\nWiemy, że ludzie, których nazwiska pojawiają się na listach przekazywanych w trakcie oficjalnych rozmów, mają większe szanse na przedterminowe zwolnienie i lepsze traktowane. W październiku 2001 roku, podczas dwunastej rundy rozmów chińsko-amerykańskich chińscy dyplomaci przekazali informacje o 50 więźniach politycznych. Od tego czasu większość z nich zwolniono – wielu przedterminowo. Są wśród nich dzielne kobiety i mężczyźni: „śpiewające mniszki” z Drapczi – Ngałang Sangdrol i Phuncog Njidron, więzień polityczny z najdłuższym „stażem” – Dzigme Sangpo, przewodniczący Demokratycznej Partii Chin Xu Wenli i jego zastępca Wang Youcai, działacz związkowy Kang Yuchun i reformator polityczny Fang Jue.\nZatrzymanie doktora Jiang Yanyonga, który ośmielił się wezwać władze do zmiany werdyktu w sprawie masakry 4 czerwca 1989 roku, wywołało międzynarodowe naciski na Chiny. Zwolniono go po kilku tygodniach, aczkolwiek nadal nie może swobodnie podróżować ani rozmawiać z mediami. Najważniejszym rzecznikiem praw pracowniczych jest dziś Han Dongfang, który za pośrednictwem Radia Wolna Azja przemawia z Hongkongu do mieszkańców całego kraju. Żyje dlatego, że w 1992 roku międzynarodowa presja zmusiła Chiny do wypuszczenia go na wolność. Nie można więc twierdzić, że zwalniani i wysłani za granicę działacze stają się bezużyteczni.\nW styczniu 2003 roku kończy się okres dwuletniego zawieszenia wykonania kary śmierci na buddyjskim nauczycielu Tenzinie Delku Rinpocze. Teraz, gdy ważą się jego losy, imię Rinpocze jest na ustach ludzi na całym świecie. Chiński rząd ma okazję do wykazania się wyrozumiałością – i modlę się, by to zrobił.\nPrzed kilkoma dniami oglądałem świeżo zmontowany dokument Ngałanga Czephela o tradycyjnej muzyce tybetańskiej. Pracował nad nim, gdy zatrzymano go w Tybecie w 1995 roku. To niezwykły, przejmująco piękny film. Niektóre sceny – na przykład ze szkoły tradycyjnej opery ludowej, której grozi całkowite zapomnienie – są unikatowe. Ngałang Czephel został skazany na 18 lat więzienia; prawdopodobnie nie przeżyłby tego wyroku. Zwolniono go między innymi dzięki wysiłkom ludzi zaangażowanych w proces dialogu z władzami chińskimi. Każdy, kto chciałby oceniać wady i zalety rozmów z Chinami, kładąc na drugiej szali np. ratowanie kultury Tybetu, powinien obejrzeć film Ngałanga Czephela. Kiedy ratuje się życie, ratuje się bardzo wiele.\nW Chinach nadal dochodzi do drastycznych naruszeń podstawowych praw człowieka. Teraz, gdy w szybko rozwijającym się kraju rośnie napięcie, a Hu Jintao idzie na ustępstwa, których wymaga konsolidowanie władzy, będziemy świadkami jeszcze brutalniejszych reakcji na polityczne sprzeciwy i protesty. Widzimy i zobaczymy jeszcze wyraźniej najbardziej odrażające oblicze państwa policyjnego – ale będziemy też oglądać wiele aktów odwagi ludzi, którzy stawiają mu czoło tak w strukturach władzy, jak poza nimi.\nPo zakończeniu plenum, na którym Jiang Zemin ustąpił z funkcji przewodniczącego Centralnej Komisji Wojskowej, dowiedzieliśmy się o zatrzymaniu dziennikarza Zhao Yana przez służby bezpieczeństwa. Najprawdopodobniej podejrzewa się go o uprzedzenie New York Timesa o rezygnacji Jianga (sama redakcja stanowczo temu zaprzecza). Docierają też do nas informacje o wysokich wyrokach członka Demokratycznej Partii Chin Kong Youpina (15 lat za działalność wywrotową) oraz internetowego eseisty i założyciela partii politycznej Huanga Jinqiu (12 lat za to samo przestępstwo). Coraz więcej osób protestujących przeciwko utracie domów czy emerytur wtrąca się do więzień za „wywoływanie poważnych niepokojów”.\nNie wiemy niemal nic o tragediach, takich jak zakatowanie Jianga Zongxiu, o którym mówiłem przed chwilą. Najczęściej dowiadujemy się od nich od organizacji pozarządowych, zajmujących się swobodami religijnymi. Niemniej cierpienia chrześcijan w Chinach bledną, gdy porównamy je z cierpieniami chrześcijan z Korei Północnej, którzy rozstają się z najbliższymi i ryzykują życiem, szukając wolności w Chinach. Nie zapominajmy, że poza ważnymi i okrutnymi wyjątkami Pekin toleruje na swoim terytorium setki tysięcy uchodźców, a 500 z nich, którym udało się dotrzeć do zagranicznych ambasad, umożliwił wyjazd do Korei Południowej. Chylę głowę przed chińskimi dyplomatami, którzy wyjednali zgodę na te humanitarne gesty.\nW chińskich więzieniach siedzi dziś tylu katolickich kapłanów, co w ostatnich latach. Dla ludzi wierzących jest to czas Krzyża. Ale i na tym morzu łez są wysepki nadziei. Przed czterema laty moja przyjaciółka z Kongresu Nancy Pelosi poprosiła mnie o poruszenie nieba i ziemi w sprawie księdza Jiang Suranga z prowincji Zhejiang, którego wtrącono do więzienia za drukowanie Biblii. Jestem szczęśliwy, mogąc powiadomić was dziś, że właśnie udało się wynegocjować jego zwolnienie na półtora roku przed zakończeniem kary.\nDo pierwszego ważnego testu, który pozwoli się nam przekonać, czy Hu Jintao rzeczywiście myśli o realizacji obietnicy, jaką było wpisanie ochrony praw człowieka do konstytucji, dojdzie w przyszłym miesiącu na posiedzeniu Stałego Komitetu Ogólnochińskiego Zgromadzenia Przedstawicieli Ludowych. Na początku roku chińscy dyplomaci mówili nam o planowanej „gruntownej reformie” systemu arbitralnych uwięzień, który nazywa się „reedukacją przez pracę”. Niestety, planom reformatorów, którzy chcieli się go pozbyć jak zniesionej przed rokiem – po zakatowaniu imigranta w areszcie w Guangzhou – „izolacji i repatriacji”, zadało cios skazanie przez policję z Guangdongu, bez procesu, demokratycznego kandydata w wyborach parlamentarnych w Hongkongu na sześć miesięcy „izolacji i edukacji”.\nStały Komitet OZPL miał również dyskutować o ograniczeniu stosowania kary śmierci, przywracając Najwyższemu Sądowi Ludowemu w Pekinie prerogatywę aprobowania egzekucji. Przekonamy się, czy tak będzie. Na szali leżą tysiące istnień. Konsekwencja, z jaką kraje europejskie nadają priorytetowy charakter kwestii kary śmierci w rozmowach z Pekinem, może zaowocować znacznym spadkiem liczby egzekucji. Trudno wyobrazić sobie bardziej pozytywny skutek jakichkolwiek kontaktów dwustronnych w kwestiach globalnych. Stanom Zjednoczonym trudno z kimkolwiek dyskutować o karze śmierci, gdyż jako jedno z kilku państw na świecie wykonują wyroki za przestępstwa, które popełniono przed osiągnięciem pełnoletności.\nUważam, że Stany Zjednoczone zawsze powinny występować w obronie ludzi prześladowanych za przekonania religijne i wiarę w demokrację oraz w świat rządów prawa, w którym naprawdę szanuje się prawa człowieka. Musimy wspierać rzeczników takich przemian w Chinach i wymawiać, wymawiać, wymawiać ich nazwiska, ponieważ wiemy, że w ten sposób ratujemy im życie i przybliżamy dzień, gdy sprawiedliwość i praworządność będzie w tym kraju tak pewna i niewzruszona jak nurt Jangcy.\nRozmawianie z Chinami o prawach człowieka w każdy możliwy sposób – w tym także szczegółowo, z myślą o natychmiastowych rezultatach, jak staram się to robić ja i fundacja Dui Hua – może przyczynić się do większej transparencji i świadomości owych praw tak wśród urzędników, jak zwykłych ludzi. I pomaga ratować życie wielu ludziom.\nRozmawianie z Chinami o prawach człowieka – mimo wszelkich porażek i rozczarowań – jest katalizatorem przemian. I dobra. Musimy wrócić do dialogu i wytrwale, bezustannie szukać metod poprawienia naszej pracy. W ten sposób możemy pomóc wypełnić proroctwo Izajasza, otwierając oczy niewidomym, uwalniając z więzień i wyprowadzając z cienia ich murów. Dziękuję.\nJohn Kamm jest założycielem Fundacji Dui Hua (chiń. dialog)


Glamping i Agriturismo\nGlamping w wiejskim domu\nTermin " glamping" lub wspaniały kemping powstał w Anglii w 2005 roku, ale ten szczególny rodzaj turystyki ma swoje korzenie we Francji w XVI wieku, a także w latach dwudziestych, kiedy używali go zamożni Anglicy i Amerykanie podczas afrykańskich safari. Jest to luksusowy kemping dla ... Zobacz Inne\nZaznaczone Właściwości - Wakacje w Glamping: przyjdź i odkryj nasze oferty\nSpójrz na powiązane przedmioty - Wakacje w Glamping: przyjdź i odkryj nasze oferty\nOsobliwe zakwaterowanie na pobyt we Włoszech\nTermin " glamping" lub wspaniały kemping powstał w Anglii w 2005 roku, ale ten szczególny rodzaj turystyki ma swoje korzenie we Francji w XVI wieku, a także w latach dwudziestych, kiedy używali go zamożni Anglicy i Amerykanie podczas afrykańskich safari. Jest to luksusowy kemping dla najbardziej wymagających miłośników przyrody, którzy chcą pozostać w zieleni, ale bez rezygnowania z komfortu. Ten rodzaj zielonej turystyki zyskał sławę w ostatnich latach w wielu krajach świata, w tym we Włoszech, i jest głęboko związany z koncepcją ekorozwójnego urlopu, ponieważ obiekty mają zerowy wpływ na środowisko .\nGlamping: kemping jak w hotelu\nCeny nie są oczywiście związane z normalnym campingiem, ponieważ oprócz wyrafinowanych namiotów, przyczep kempingowych w stylu retro, domków na drzewie, jurty i tipi, glamping oferuje materace, poduszki, pościel, eleganckie meble, elektryczność, a czasem nawet kuchnię, łazienkę z prysznicem lub hydromasaż i dla najbardziej wymagających, centrum odnowy biologicznej. To może być idealne rozwiązanie dla tych, którzy naprawdę chcieliby spróbować prawdziwych wrażeń natury, ale zachowując wszystkie wygody.\nJeśli chcesz spróbować doświadczenia Glamping , poszukaj naszych gospodarstw, które oferują tego rodzaju pobyt!


Maroko to miejsce dość niezwykłe pod każdym niemal względem: cywilizacyjnym, kulturowym, krajobrazowym. Każdy, kto zdecyduje się na obchodzenie Nowego Roku w tym właśnie zakątku świata, z pewnością nie pożałuje swojej decyzji.\nMaroko to kraj niezwykle barwny i obfitujący w wiele niespodzianek, z tego też względu nie dziwi fakt, że tak chętnie jest on odwiedzany przez rzesze turystów. Coraz częściej Maroko pojawia się też na liście miejsc, w których polscy turyści (szczególnie ci, pasjonujący się podróżami w dalekie strony) lubią spędzać egzotycznego Sylwestra.\nSylwester w Maroku jest tak samo niezwykły jak i sam ten kraj. Otóż obchody tego święta dzielą się na dwie kategorie. Pierwsza to bardzo huczne i radosne witanie Nowego Roku, dostosowane do wymogów czy potrzeb Europejczyków. Druga to ciche lokalne obchody Nowego Roku, charakterystyczne dla danego obszaru Maroka.\nWiele biur podróży oferuje w ramach propozycji Sylwestra w Maroku ciekawe i atrakcyjne wycieczki objazdowe. Obejmują one, prócz uczestnictwa w imprezach sylwestrowych, także zwiedzanie najbardziej malowniczych zakątków Maroka. Wycieczki te pozwalają zapoznać się ze zróżnicowaniem kulturowym i cywilizacyjnym, ale nie tylko. Udając się na tego typu podróż, można też zaobserwować jak – dosłownie z kilometra na kilometr – zmienia się krajobraz a wraz z nim także i warunki pogodowe. Zakwaterowanie, jakie oferują biura, to przede wszystkim pustynne hotele i pensjonaty z basenami.\nSylwester w Maroku to przede wszystkim imprezy dla gości z pensjonatów i restauracji hotelowych. Wtedy na stole króluje specjalnie przygotowane odświętne menu a goście mogą spędzić miłe chwile, słuchając koncertów na żywo.\nPoza tym, przed gośćmi czy turystami przybywającymi na Sylwestra do Maroka stoją otworem kluby nocne i wystawne restauracje. Tam zazwyczaj zabawa trwa po blady świt i jest ona organizowana specjalnie na potrzeby Europejczyków.\nTuryści oczekujący Nowego Roku w Maroku mogą też brać udział w licznych imprezach, organizowanych przy hotelowych basenach. Wtedy przyjemność jest podwójna: można nie tylko pysznie się bawić, ale również odpocząć sycąc się prawdziwym marokańskim latem.\nW tym czasie możemy też podziwiać puszczane kolorowe świetlne race.\ntamararSylwesteregzotyczny Sylwester, marokański Sylwester, Nowy Rok w Maroko, orientalny Sylwester, Sylwester w Afryce, Sylwester w ciepłych krajach, Sylwester w Maroko\nStudencka impreza sylwestrowa Nowy Rok w Państwie Środka\nfryzury sylwestrowe sylwestrowe długie fryzury fryzury na Sylwestra modny manicure Sylwester nad morzem dodatki do sukienki sukienki na Sylwestra sukienki balowe sylwestrowe buty na Sylwestra makijaż na Sylwestra Sylwester w ciepłych krajach manicure na Sylwestra sukienki sylwestrowe romantyczny Sylwester jaki makijaż na Sylwestra Sylwester egzotyczny Sylwester w górach jakie fryzury z długich włosów na sylwestra orientalny Sylwester eleganckie stroje na sylwestra Sylwester w Azji Sylwester w Europie egzotyczny Sylwester Sylwester we dwójkę moda sylwestrowa kreacje sylwestrowe Sylwester Sylwester góry makijaż sylwestrowy Sylwester góralski


Marian Marzyński: Żyd w polskim salonie – Studio Opinii\nMarian Marzyński, Muzeum Historii Żydów\nZbliżająca się do setki nieśmiertelna żydowska sierota, która dzięki sowieckim komuchom zagładę przeżyła w Samarkandzie, tak zareagowała na mój blog o Muzeum Historii Żydów Polskich: „pięknie napisany, nie widziałam, ale czytałam, jestem pewna, że się zgadzam”. A tak mój nieżydowski rówieśnik, kolega z czerwonej polskiej telewizji: „to pierwsze takie spojrzenie, wyobraź sobie, że moi przyjaciele (imaginuj sobie – „Dzieci Holocaustu” i ich dzieci) – wyszli zachwyceni, ja oczywiście podzielam twoją opinię”.\nKilku emigrantów marcowych zapewniło mnie, że z tym muzeum nie jest tak źle, że antysemickie pomyje są tam cytowane w dużych ilościach i czy nie uważam, że od polskiego muzeum wymagało to dużej odwagi cywilnej. Nie uważam i chętnie bym trochę tych pomyj odcedził, bo dobrze skonstruowana opowieść nie ilością, a jakością się broni. W warszawskim muzeum jest „wszystko” i to pewnie wystarcza pewnym Żydom, którym po zaproszeniu do polskiego salonu nie wypada pluć we własną grządkę.\nDo muzeum wybrałem się z wybitnym historykiem, konsultantem jednej z wystaw, który tak wyraził swoje frustracje: „mieliśmy do zagospodarowania tysiąc lat historii, dla porównania Muzeum Powstania Warszawskiego miało tylko 63 dni”. Głupio było mi mu odpowiedzieć, ze Muzeum Powstania uważam za historyczne kłamstwo, które – mam nadzieję – nie było modelem do naśladowania, chociaż to dzięki tamtemu pomysłowi w ramach polsko-żydowskiego „meczu”, Lech Kaczyński otworzył państwową kasę dla żydowskiego muzeum, które później, dla zmiękczenia nazwy, nazwano „Polin”.\nJa, dzieciak warszawskiego getta, doceniając skarby, jakie tam pomieszczono, jak również olbrzymi ludzki i finansowy wysiłek, który do tego doprowadził, nie najlepiej czuję się w tym salonie. Wracają do mnie myśli z czasów, gdy robiłem film „Żyd pośród Niemców”, o niemieckim dylemacie: jak powinien wyglądać pomnik pamięci wymordowanych Żydów Europy, który miał stanąć na eleganckim placu w środku Berlina, wśród szklanych wieżowców niemieckich korporacji. „Wolałbym, żebyśmy wciąż o tym pomniku dyskutowali i nigdy go nie zbudowali”, powiedział ktoś do mojej kamery.\nPomniki zamurowujące pamięć i muzea, pakujące ludzkie doświadczenie w ikony i eksponaty, stają się niebezpieczne bez krytycznego komentarza. Chciałem coś z tą martwotą zrobić, pisałem dla polskiego nie-żyda, podpowiadając mu: na co powinien być wrażliwy, bo od tej wrażliwości zależeć będzie co opowie swoim dzieciom o czasach, których już nikt nie będzie pamiętał.


Idą święta, więc... Brytyjczycy przypominają, jak zachować się w razie zamachu terrorystycznego | Niezależna\nIdą święta, więc... Brytyjczycy przypominają,…\nŚWIAT / WIADOMOŚĆ / 09.12.2019, godz. 17:13\nIdą święta, więc... Brytyjczycy przypominają, jak zachować się w razie zamachu terrorystycznego\nBrytyjska policja udostępniła dziś dostępne dla wszystkich kursy internetowe, w których wytłumaczone jest pożądane zachowanie na wypadek wystąpienia zamachu terrorystycznego.\nW ataku, który miał miejsce podczas odbywającego się w budynku Fishmongers' Hall seminarium na temat reintegracji skazanych, zabite zostały dwie osoby, a trzy inne zostały ranne. Sprawcą zamachu był skazany w przeszłości za terroryzm 28-letni Usman Khan, który w grudniu zeszłego roku został warunkowo zwolniony z więzienia. W powstrzymaniu napastnika przed atakowaniem kolejnych ofiar kluczową rolę odegrały przypadkowe osoby - uczestnicy seminarium, pracownicy budynku i przypadkowi przechodnie. Jednym z bohaterów tych wydarzeń był pracujący w kuchni w Fishmongers' Hall Polak o imieniu Łukasz.


Antyaborcyjny samochód fundacji Pro Prawo do Życia znów odholowany z tyłów opolskiej porodówki [WIDEO, ZDJĘCIA] | Opole Nasze Miasto\nAntyaborcyjne auto odholowane z tyłów szpitala ginekologiczno-położniczego w Opolu Mario\nŻuk ze zdjęciami zakrwawionych płodów zaparkował przy ul. Kołłątaja w Opolu w piątek 11 października. To był drugi pojazd zostawiony przez antyaborcyjnych aktywistów z fundacji Pro Prawo do Życia. Na początku września na tyłach szpitala ginekologiczno-położniczego w Opolu przez pewien czas stał dostawczy lublin.\nTen pojazd odholowano, ponieważ jego masa przekraczała 2,5 tony i nie mógł parkować na miejscach wyznaczonych na chodniku. Aktywiści przenieśli go na ul. Kościuszki, w rejon pl. Daszyńskiego, ale i stamtąd musieli odjechać, ponieważ w międzyczasie zmieniono tam organizację ruchu, umożliwiając parkowanie wyłącznie pojazdom osobowym.\nŻuk, którego aktywiści zaparkowali w piątek na tyłach szpitala, nie przekraczał już dopuszczalnej masy i był zaparkowany zgodnie z przepisami. W ratuszu słyszeliśmy, że służby miejskie wraz z policją sprawdzają, czy auto nie narusza innych przepisów i faktycznie może parkować w tym miejscu.\nW poniedziałek kilku opolan postanowiło zakleić kolorowymi karteczkami zdjęcia zakrwawionych płodów. W okolicy byli antyaborcyjni aktywiści pilnujący żuka. Wezwali policję. Mundurowi wylegitymowali wszystkich uczestników zdarzenia.\n- Nie doszło jednak do mechanicznego uszkodzenia pojazdu - mówi mł. asp. Agnieszka Nierychła, rzeczniczka prasowe Komendy Miejskiej Policji w Opolu.\nPo tej interwencji aktywiści przeparkowali żuka w inny punkt ul. Kołłątaja, aby był widoczny z budynku szpitala.\nW środę po południu policjanci ponownie pojawili się przy żuku. Stwierdzili, że w nowym miejscu zasłania wyjazd z parkingu na tyłach szpitala i tym samym zagraża bezpieczeństwu.\n- Oprócz tego z pojazdu wyciekały płyny eksploatacyjne. To wszystko stanowiło podstawę odholowania auta - wskazuje Agnieszka Nierychła.\nRzeczniczka KMP informuje, że w temacie antyaborcyjnego auta prowadzone są czynności wyjaśniające pod kątem możliwości naruszenia art. 141 Kodeksu Wykroczeń.\nTen dotyczy umieszcza w przestrzeni publicznej nieprzyzwoitych treści, za co grozi kara ograniczenia wolności, grzywna do 1500 złotych albo kara nagany.\nSeksuolog4 14.11.2019 17:43:28\nFundacja Pro mówi że edukatorzy seksualni rozbudzają seksualność naszych dzieci. Nikt nie może rozbudzić słownie seksualności dziecka. Jeśli ktoś opowiada dziecku np. o budowie organów płciowych to dziecko może zareagować co najwyżej śmiechem, nie wzbudzi to jego podniecenia. O gotowości płciowej człowieka decydują hormony i jest to poza naszą kontrolą. Edukacja seksualna daje dzieciom narzędzia do walki z pedofilami, mówi się na tych lekcjach że istnieje coś takiego jak zły dotyk, że nie wolno na to pozwalać dorosłym. Mówi się do kogo mogą się zwrócić w sytuacji gdy ktoś je krzywdzi.\nLudzie z pro są żałośni... 18.10.2019 09:07:11\nKażą wszystkim wokół rodzić niechciane dzieci, a sami ich mieć nie chcą lub nie mogą bo albo mają powyżej 50lat albo nie mogą zjeść w ciążę, albo nie mogą znaleźć partnera/partnerki xD\nJak usunąć wrak z ulicy 17.10.2019 16:46:01\nJest tyle gratów na różnych parkingach i nikt ich nie zabiera a tu proszę. Teraz już wiadomo jak się ich pozbyć - należy nakleić na taki wrak plakat antyaborcyjny i będzie po sprawie.\nGość 17.10.2019 16:14:05\n17 października, 12:15, Gość:\ni odholowany lawetą, która nie ma odpowiedniej ładowności :) coś pięknego\nZnawca się znalazl! Przyprowadza tam swoje dzieci, może weź jeszcze dzieci siostry i brata... A może masz wnuki? Pokaz im takie obrazki! W mózgach już Wam się posrało, obrońcy życia!\nGość 17.10.2019 15:22:03\nNiepotrzebnie...Komu to przeszkadza?\nGość 17.10.2019 13:57:59\nBiedny żuczek. Skończył jako w kiepskiej propagandzie.\nGość 17.10.2019 12:59:25\n17 października, 12:04, Gość:\nCiekawe jak by tak podstawić takie auto ze zdjęciami księży pedofilów gwałcących młodych ministrantów pod kościół jak szybko bo odholowali ??\n17 października, 12:10, Gość:\nCiekawe jak by postawić twoją gołą starą, ile czasu by stała ?\nCo ty, alfons twojej by ją przegonił bo to miejsce twojej starej, nie wiedziałeś?\ntadek 17.10.2019 12:44:52\nAle durnota, nie potrafią sobie poradzić. Niech tamci postawią auto (replikę żuka) ze styropianu, będzie ważył kilka kilogramów może naście. Temat się ciągnie już parę miesięcy. kto na tym wygrywa? ... ONI !!!\nGość 17.10.2019 12:15:47\nzuk 17.10.2019 11:04:11


Villa Ola Giewartów nad Jeziorem Powidzkim Wiatrowscy.pl , O regionie\nStrona główna O regionie\nGiewartów i okoliczne miejscowości jak Mieczownica , Kosewo , Naprusewo , Lipnica , Kierz , Salamonowo to raj dla turystów . Położone są wzdłuż wschodnich i południowych brzegów największego i najczystrzego w Wielkopolsce Jeziora Powidzkiego , na terenie powiatu SŁUPECKIEGO w gminie OSTROWITE a zarazem na obszarze Powidzkiego Parku Krajobrazowego .\nOstrowite Naprusewo Giewartów Kosewo\nW pobliżu znajdują się jeszcze cztery inne jeziora jak : Naprusewskie , Kańskie , Ostrowickie i Koziegłowskie - wszystkie niezwykle czyste , otoczone bogatą szatą roślinną , o urozmaiconym i atrakcyjnym krajobrazie . Tereny te są doskonałym miejscem dla plażowiczów , żeglarzy, wędkarzy , płetwonurków , turystów na szlakach pieszych i rowerowych jak również dla badaczy fauny i flory oraz historii .\nNa terenach tych zlokalizowanych jest szereg cennych zabytków pochodzących zarówno z epoki brązu , początków państwa polskiego czy Średniowiecza ale również z czasów nowożytnych . Zaliczyć do nich można : grodzisko wklęsłe w kształcie nieregularnego trójkąta z czasów osadnictwa kultury łużyckiej w miejscowości Święte , cmentarzysko z VII w. p.n.e. zlokalizowane w Wilczynie - Cegielni , znalezisko z okolic Kinna - skarb srebrny ( monety Mieszka I i Bolesława Chrobrego ) czy też grodziska stożkowe z Powidza lub Mrówek .\nCharakterystycznym dla tych terenów są liczne zabytkowe kościoły z XVII i XVIII wieku oraz XIX wieczne dworki właścicieli ziemskich z przylegającymi do nich parkami . Najciekawsze znajdują się w Mieczownicy , Giewartowie , Kosewie , Charbinie , Osówcu , Linówcu i Skorzęcinie . Dodać należy , że przez tereny te przebiegała granica zaborów Pruskiego i Rosyjskiego co też ma odzwierciedlenie w licznych charakterystycznych miejscach i pamiątkach będących jednocześnie Świadkami patriotyzmu i heroicznej postawy narodu polskiego .\nW okresie Powstania Styczniowego 2 marca 1863 roku miała miejsce bitwa pod Mieczownicą gdzie wojska rosyjskie krwawo rozgromiły dwa oddziały powstańców polskich . Pamiątką tamtych wydarzeń jest mogiła oraz pomnik powstańców znajdujące się na skraju Mieczownicy .\nGiewartów i okoliczne miejscowości stanowią doskonałą bazę wypadową na trochę dalsze ( do 100 km ) wypady krajoznawczo- turystyczne na " Szlak Piastowski " do Gniezna , Biskupina i Kruszwicy czy równie ciekawych miejscowości jak Licheń , Ląd i Ciążeń . Ciekawostką również jest to , że Giewartów stanie się niebawem jedyną bazą noclegowo-turystyczną w Polsce dla emerytowanych żołnierzy szwajcarskiej gwardii papieskiej , którzy z tego miejsca wyruszać będą na trasy pielgrzymek i miejsc pobytu Papieża Jana Pawła II .


TOP 10 największych pechowców PGNiG Superligi - Sport WP SportoweFakty\nTOP 10 największych pechowców PGNiG Superligi\nWielu zawodników minionego sezonu nie zaliczy do udanych. Komu kontuzje najbardziej skomplikowały plany? Prezentujemy ranking największych pechowców PGNiG Superligi.\nSławomir Bromboszcz 04 Lipca 2015, 13:41\n10. Krzysztof Lijewski (Vive Tauron Kielce)\nKrzysztof Lijewski to zawodnik, którego kontuzje nie omijają. Rozgrywający Vive Tauron Kielce znajdował się w znakomitej formie i był wiodącą postacią swojego zespołu. Niestety "Lijek" stracił dużą część sezonu z powodu kontuzji stopy, której doznał podczas mistrzostw świata w Katarze. Uraz początkowo wydawał się niezbyt poważny, jednak do jego wyleczenia konieczna była pomoc lekarzy Realu Madryt. Zawodnik do gry wrócił na początku maja.\nMaxi-102 05-07 13:37 Zgłoś komentarz\nMarkiszon a z ciebie to troll do entej potęgi...:)\nMaxi-102 05-07 12:50 Zgłoś komentarz\nPetrochemia 04-07 23:18 Zgłoś komentarz\n23 posty(w tym moje 3) zostaje 20 postów, w których do dyskusji nadaje się 1 -[quote] Nikomu nie należy zyczyć kontuzji, nawet zawodnikowi wrogiej drużyny. Niestety pewnym CYMBAŁOM jest\nto zupełnie obce[/quote]\nLolek 04-07 22:47 Zgłoś komentarz\nNajwiekszym pechowcem zdecydowanie Jurkiewicz. Jego pech polegal na tym ze spotkal w Plocku skrajnie niekompetnego trenera ktory go zajezdzal do bolu nawer gdy to nie bylo konieczne. Teraz\nzamiast przygotowywac sie do ME i podboju CL to leczy kontuzje. Niestety dopiero teraz bedzie pracpwal ze znakomitym trenerem co bedzie szanowal jego zdrowie a nie z typem co zajezdza wszystkich do granic mozliwosci. Na szczescie dla Mariusza i kadry to juz koniec jego przygody w Plocku.\nRMI 04-07 21:03 Zgłoś komentarz\nCo do artykułu nie zgadzam się, moim zdaniem Kostrzewa rozegra mistrzostwa w 2016.\nRMI 04-07 21:00 Zgłoś komentarz\nSTAL od wczoraj ma nowego trenera.\nMaxi-102 04-07 18:12 Zgłoś komentarz\nuły uły 04-07 17:14 Zgłoś komentarz\nCo się dziwić,na "nafciarkach" Bertusowi też już życzono śmierci,bo to jedyna szansa aby zdobyli MP...\nmgr inż. Uthar 04-07 16:51 Zgłoś komentarz\nkaczka wróci i odbuduje forme a Orleniarzy boli to, że wszyscy idą do kielc czy od nich odchodzą.\njaco65 04-07 15:47 Zgłoś komentarz\nJeśli jesteśmy przy podsumowaniach... to dorzucę coś od siebie. Najlepsi strzelcy kieleckiego zespołu w Lidze Mistrzów sezonu 2014/2015: 1. Karol Bielecki - 92 (16 meczów) 2. Denis\nBuntić - 55 (14 meczów) 3. Ivan Cupić - 55 (16 meczów) 4. Michał Jurecki - 47 (15 meczów) 5. Krzysztof Lijewski - 38 (10 meczów) 6. Julen Aginagalde - 34 (10 meczów) 7. Manuel Strlek - 33 (16 meczów) 8. Grzegorz Tkaczyk - 32 (16 meczów) 9. Uros Zorman - 29 (14 meczów) 10. Tobias Reichmann - 26 (12 meczów) źródło: EHFcl.com\nSTOPER 85 04-07 15:33 Zgłoś komentarz\nNikomu nie należy zyczyć kontuzji, nawet zawodnikowi wrogiej drużyny. Niestety pewnym CYMBAŁOM jest to zupełnie obce.\nAdam Kaniewski 04-07 14:28 Zgłoś komentarz\nMilutko widziec mariuszka na liscie :)))\nspoko22 04-07 14:06 Zgłoś komentarz\nJeszcze Łyżwa na ławce rezerwowych.\nPolska Piłka ręczna PGNiG Superliga Mężczyzn Damian Kostrzewa Jakub Łucak Krzysztof Lijewski Mariusz Jurkiewicz Michał Kubisztal Tomasz Rosiński Lech Kryński Ivan Nikcević Paweł Genda Miljan Pusica


get even | Polygamia\nW tym miejscu znajdziesz wszystkie informacje o grze get even. Chronologicznie posegregowane publikacje o grze get even, od pierwszych nieoficjalnych przecieków, przez oficjalne newsy, zapowiedzi, przedpremierowe playtesty, po recenzje i ciekawostki. Jeżeli gra get even już po premierze doczekała się istotnych przecen, to tutaj też o tym na pewno poinformujemy. Zebrane w tym miejscu wiadomości pozwolą ci w łatwy sposób sprawdzić na jakich platformach pojawiła się gra get even. Jeżeli get even jest na PC, to jakie są wymagania sprzętowe. Czy jest demo gry get even, a także szereg innych wiadomości.\nDla taga get even znaleziono  wyników\nGet Even – recenzja. Takiej gry jeszcze nie było\n21.06.2017 Maciej Kowalik\nByłem żołnierzem, byłem wariatem, byłem… Byłem?\nW sierpniu 2016 pisałem, że po 45 minutach z Get Even już wiem, że to coś więcej niż kolejny symulator chodzenia. Ale nie do końca wiedziałem jednak co dokładnie. Wizyta w The Farm 51 sporo mi rozjaśniła.


PKP od września startuje z remontami! | Gazetacodzienna\nRuszają remonty na liniach kolejowych w cieszyńskim. fot: ARC SPOT\nPowiat - 16 sierpnia 2016 14:00:00\nPKP Polskie Linie Kolejowe przygotowały już harmonogram remontowy na najbliższe tygodnie na torach województwa śląskiego, w tym też powiatu cieszyńskiego. Gdzie rozpoczną się remonty w cieszyńskim od września i których konkretnie odcinków kolejowych będą dotyczyć?\nJak podaje portal informacyjny silesiainfotransport.pl, we wrześniu będą toczyć się prace remontowe na linii kolejowej nr 90, czyli na torach kolejowych łączących Zebrzydowice i Cieszyn. Prace remontowe potrwają tam do 29 września. Jak podaje portal, będzie to kontynuacja prac związanych z naprawą obiektu inżynieryjnego na odcinku Cieszyn Marklowice - Cieszyn. W tym czasie na tym odcinku zostanie zapewniona komunikacja zastępcza za wszystkie pociągi Kolei Śląskich, z kolei pociągi międzynarodowe na odcinku Cieszyn - Czeski Cieszyn będą kursować bez zmian.\nZaplanowany remont linii nr 90 na odcinku Zebrzydowice - Cieszyn też już jest wpisany w najbliższy harmonogram. Według planów PKP PLK ma rozpocząć się 17 października br.\nSpore utrudnienia czekają podróżnych korzystających z pociągów do Wisły. W okresie od 4 września do 4 grudnia br. będzie też prowadzony remont na linii kolejowej nr 191, czyli Goleszów - Wisła Głębce. W tym okresie na czas naprawy obiektu inżynieryjnego nastąpi wstrzymanie ruchu na odcinku Goleszów - Ustroń. Na odcinkach Goleszów - Wisła Uzdrowisko oraz Skoczów - Wisła Głębce nie będą kursowały pociągi Kolei Śląskich, ale zostanie wyznaczona autobusowa komunikacja zastępcza (za każdy pociąg autobusy w obu relacjach). Z kolei weekendowe pociągi IC będą zaczynać i kończyć bieg w stacji Bielsko Biała Gł., z komunikacją zastępczą na odcinku Bielsko Biała GŁ. - Wisła Głębce.\nPełny artykuł portalu silesiainfotransport.pl tutaj.\nObili (niezweryfikowany) 21 sierpnia 2016 - 11:18\nKto z redakcji czytał ze zrozumieniem cytowany artykuł portalu silesiainfotransport.pl ?\nTam jest napisane, że remont infrastruktury na linii 90 Zebrzydowice – Cieszyn potrwa do 29 IX\nInna sprawa, że ani razu nie widziałem, żeby się tam coś działo (a jeżdżę tamtędy codziennie), no dobra pociągi towarowe jeżdżą tamtędy tak jak jeździły. Więc jaki remont, chyba na papierze?\nObili (niezweryfikowany) 21 sierpnia 2016 - 11:01\nNo to wszystko jasne - w rozkładzie jazdy PKP połączenie Cieszyn - Zebrzydowice na odcinku Cieszyn - Cieszyn Marklowice zostało wyznaczona komunikacja zastępcza - busami (Bus 94304). Tyle tylko, że taka komunikacja widnieje już od początku wakacji. Co to ma być, profilaktyka?\nAndrzej Martyniuk (niezweryfikowany) 16 sierpnia 2016 - 23:49\nJak dla mnie to nawet jeżeli nie ma remontu to pociągi jeżdżą na tyle wolno, że nic to czasem nie zmienia, niech remontują zobaczymy co z tego będzie\napropo polskich kolei to skojarzył mi się ten obrazek http://www.blasty.pl/upload/images/medium/2016/04/pkp-intercity-you-are-...\nWidać, że pomimo, że komunikacja na fejsbooku to obsługa marketingu z czasów PRLu xD, dopiero klient musiał ich pouczyć jak powinna wyglądać dobra komunikacja z klientem :D


Jazda na rowerze – jakie daje korzyści? | Upwoman\nJazda na rowerze to doskonała forma aktywności fizycznej. Pozwala się odprężyć i korzystnie wpływa na nasze zdrowie. Jakie jeszcze są zalety korzystania z jednośladu?\nJazda na rowerze to idealna aktywność zarówno dla dzieci, jak i dla dorosłych. To nie tylko doskonała rozrywka, ale i świetny sposób na zadbanie o swoje zdrowie oraz sylwetkę. Warto wiedzieć, jakie korzyści płyną z jazdy jednośladem i sięgać po swoje dwa kółka jak najczęściej!\n1. Ruch to samo zdrowie!\nJazda na rowerze, jak każda aktywność fizyczna, pozwala nam dłużej cieszyć się zdrowiem. Poprawia się wydolność organizmu oraz stajemy się odporniejsi na wiele chorób i infekcji. Warto wiedzieć, że regularne korzystanie z jednośladu sprawia, że poprawia się praca serca. Intensywna praca podczas pedałowania przyczynia się do niższego tętna spoczynkowego.\nZmniejszamy także ryzyko wystąpienia chorób wieńcowych. Jadąc rowerem, głęboko nabieramy powietrze, wdechy są częstsze i głębsze, a dzięki temu dotleniamy krew.\n2. Pozwalamy „odpocząć” swojej głowie\nMyśląc o sporcie, często skupiamy się głównie na ciele. A przecież jazda na rowerze czy jakakolwiek inna aktywność fizyczna korzystnie wpływa też na nasze zdrowie psychiczne. Możemy się zrelaksować, odprężyć i chociaż na chwilę zapomnieć o problemach w domu czy w pracy. Bardzo często po takim wysiłku okazuje się, że to, co nam ciążyło, nie jest wcale tak skomplikowane, jak się nam wcześniej wydawało! Nie bez powodu mówi się, że po wysiłku lepiej się myśli.\nfot. Marianna Lutkova/unsplash.com\n3. Dbamy o swoją sylwetkę\nOczywiście regularna jazda jednośladem doskonale rzeźbi nasze mięśnie. Gdy kręcimy pedałami, pracuje wiele naszych mięśni nóg, pośladków, brzucha, przykręgosłupowych, a nawet kończyn górnych. Warto podkreślić, iż sport ten nie obciąża stawów, jak to ma miejsce np. w przypadku joggingu. Rower poprawia też naszą koordynację ruchową.\nDla pań dużą zaletą tej aktywności jest to, że jazda jednośladem poprawia kształt pośladków i pozwala pozbyć się cellulitu.\n4. Gubimy nadprogramowe kilogramy\nJeżdżąc na rowerze, możemy spodziewać się utraty nadprogramowych kilogramów. Szacuje się, że jadąc 10 km w ciągu godziny, a więc średnim tempem, możemy spalić około 230 kcal. Poza tym uprawianie sportu poprawia nasz metabolizm, więc nawet schodząc z jednośladu, będziemy chudnąć!\n5. Oszczędzamy czas i pieniądze\nOprócz walorów zdrowotnych rower jest doskonałym sposobem na oszczędność czasu i pieniędzy. Jak to? Otóż nie musimy go tankować – napędzamy go przecież pracą naszych mięśni, więc jazda nie kosztuje nas nic poza naszym wysiłkiem. Jeśli codziennie będziemy dojeżdżać do pracy rowerem, w przeliczeniu miesięcznym może nam zostać całkiem spora kwota, którą normalnie zostawilibyśmy na stacji benzynowej.\nOkazuje się, że jazda na rowerze pozwala zaoszczędzić czas. Wydaje się to niemożliwe, ponieważ pedałujemy dłużej, niż jedziemy samochodem. Oczywiście jest to prawda, ale rowerem możemy jechać krótszymi trasami, a poza tym nie musimy stać w korkach. Rower jest także tańszy, jeśli chodzi o zakup i utrzymanie niż samochód.\n6. Dbamy o środowisko\nNaukowcy alarmują, że nasza planeta jest bardzo zanieczyszczona i może to doprowadzić do prawdziwej katastrofy. Dlatego coraz więcej osób stara się żyć eko, a rower świetnie się do tego nadaje. Dzięki jeździe na rowerze nie emitujemy tyle spalin i przyczyniamy się również do redukcji dwutlenku węgla, który wykorzystywany jest do wydobycia paliw kopalnych.\n7. Lepiej poznajemy swoje otoczenie\nJadąc samochodem, często nie zwracamy uwagi na malownicze okolice. Gdy wybierzemy jednoślad, możemy poznać jej uroki, dostrzec piękne uliczki, usłyszeć śpiew ptaków czy szum drzew. A na to nie można liczyć, siedząc w zamkniętym aucie!\nZdj. główne: Nhi Dam/unsplash.com\ndlaczego warto jeździć na rowerzerower – zaletyzalety jazdy na rowerze


Bacherts: November 2016\nRaduje mi się serducho na samą myśl o nadchodzącym czasie.\nMilion światełek dookoła, słodkie zapachy w powietrzu, ludzie którzy przy grzanym winie spędzają razem czas, uśmiechnięte dzieci (i dorośli) na karuzelach, zmarźnięte poliki, pyszności do zjedzenia, świąteczna muzyka w tle i i i .... można by wymieniać i zacieszać się w nieskończoność.\nJest to również czas oczekiwania, czas na uspokojenie ducha, czas dla bliskich nam sercu i bliskości, czas magii i radowania, czas na byciu wdzięcznym...\nZawsze powtarzam, że w Adwencie wszystko się może zdażyć :)\nMoje celebrowanie codzienności osiąga chwilowo apogeum.\nDaję z siebie wszystko, zanim wraz z nowym rokiem zwolnię i zmienię priorytety.\nWielokrotnie pytana jak to jest być Mamą dwojga chłopaków, nadal nie do końca potrafię odpowiedzieć.\nMam wrażenie, że Młodszy już od zawsze jest z nami. W tej samej sekundzie jednak wiem, że nie jest to prawdą, czuję więź, którą ze starszym bratem mam - 3 lata spędzone razem nie da się tak ot pominąć.\nStarszak nie jest już tym małym chłopczykiem, który jeździł ze mną na uczelnię, do którego mi czasem po cichu tęskno. A ja zapewne nie jestem już tą młodą mamą, którą przy nim byłam. Nowy członek rodziny wniósł własną dynamikę do naszego życia. Tyle wdzięczności i radości, ujęte w małym uśmiechu - trudne do opisania.\nNa pewno o jedne stópki więcej do wycałowania :)\nWięc główkuję, szukam, rozmyślam.\nJak to w końcu jest?!\nNie mam odpowiedzi. Bo dobrze jest, a nawet lepiej.\nRozczula mnie, że poza nami rodzicami.... mają teraz siebie.\nLabels: motherhood, thegoodlife\nMalutki niepozorny sklepik. Wchodząc tam poczułam się jakbym jedną nogą weszła do świata filmu Chocolat. Ta słodycz w powietrzu, której nie ma w innej kawiarni, regały zapełnione drobiazgami i przeszklona szuflada z własnoręcznie robionymi czekoladkami. Pani, niczym Vienne Roche, częstuje dobrociami dając mi za pierwszym razem smak passion fruit. Pyszne. Nie słodkie, nie gorzkie. Intensywny smak, który od razu rozpływa się w ustach.\nOd tej chwili minęło sporo czasu. Ostatnio poszłam z Mamą na gorącą czekoladę. Miałam możliwość poobserwować, że do każdego zamówienia Pani dodaje jeszcze małą pralinkę według uznania.\nZdziwiłam się, jak wraz z moim zamówieniem, Pani podała mi małą kuleczkę... "Pani jest dla mnie passion fruit - powiedziała, uśmiechając się - ale proszę mi następnym razem przypomnieć, dam Pani coś innego do spróbowania."\nNie powiem, miło się oglądało. Śmiesznie było. I nawet McDreamy był.\nJednak większą uwagę przykuła nabotoksowana Renee Zellweger. Obejrzę ponownie, choćby dla samego spokoju, bo naprawdę spodziewałam się czegoś więcej.


Jak się uczyć? | Preipo.pl\nNauczanie jest sztuką dobrze zakorzenione w praktycznych stosowanych, nauk behawioralnych. Na pewno są techniki, które okazały się działać lepiej niż typowy “Wszystko albo nic” wykładu lub prezentacji ich tylko informacji liniowej lub sekwencyjnego takich jak czytanie czy słuchanie wykładu. Zdjęcia, mapy i ręce na wysiłki mogą uczyć kilka pojęć jednocześnie, zamiast tylko odbieranie wiersz po wierszu do odczytu lub zapisu.\nWybrani nauczyciele koncentrują się bardziej na ułatwianiu sensowne, rozszerzone, o wiele reprezentacji informacji w doświadczenia uczenia się – i, w sumie, to nie jest tak trudne, aby dowiedzieć się, jak to zrobić. Czytaj dalej, aby dowiedzieć się podstawowych kroków do stania się dobrym nauczycielem w typowych sytuacjach dydaktycznych – od analizy potrzeb uczniów, rozwijanie i ułatwianie sensownych celów edukacyjnych dla swoich planów lekcji, aby po drodze na projektowaniu uczenia się i udzielanie informacji zwrotnej, z odpowiednimi ocenami. Zidentyfikowanie kluczowych umiejętności akademickich. Należą do czytania i podstawowych umiejętności matematycznych stosowanych w wielu innych przedmiotów. Priorytet – istotne lekcje. Zastanów się, jakie umiejętności uczniowie będą musieli zatrudnić w celu uczynienia go przez szkoły podstawowej i średniej, bądź gotowy do szkolnictwa wyższego i postępu naprzód w całym swoim życiu. Pomyśl o umiejętności użyć jako osoba dorosła, takich jak dobre umiejętności komunikacyjne, w tym przesłuchania i odważnego mówienia, a znalezienie / patrząc na to, co trzeba wiedzieć. Planowanie i zrealizują sposobów budowania tych umiejętności uczniów. Te powinny być umiejętności, które uczniowie muszą funkcjonować w różnych dziedzinach życia.