Ławki pod wielkim drzewem - Page 8\nRe: Ławki pod wielkim drzewem Pon Lis 27 2017, 11:50;\nTak szczerze? Też by się nie zdziwił. Wręcz jako pierwszego podejrzanego, wskazałby siebie. Bo czemu nie? Źle mu z oczu patrzy, w ogóle jakiś taki dziwny i nieprzyjemny się wydaje. Ludzie potrafili sobie wiele rzeczy dopowiedzieć, co się stanie, kiedy większość okaże się prawdą? Perwersem nigdy nie był. Chyba.\n- Ależ wierzę! Rzekłbym, że często jesteście gorsze od facetów w tej kwestii. Kto wie co, siedzi pod tymi waszymi główkami.- Zadrżał na samą myśl o tym, że miałby tam zajrzeć. Było to miejsce nieznane i dzikie. Czyli w sumie takie, jakie powinno go interesować. Uśmiechnął się lekko.- Nie wiedziałem, że wolno wam zdradzać wasze brudne sekreciki drugiej połówce tego świata. Nie zostaniesz wykluczona czy coś w tym stylu?- Był dzisiaj nadzwyczaj rozmowny. Nienormalna? Nie odczuwał żadnego dyskomfortu, rzekłby, że lepiej mu było w towarzystwie jakieś obcej i prawdopodobnie "nienormalnej" dziewczyny niż w swoim osamotnieniu. A to już coś. A może po prostu psychole mają to do siebie, że nieważne jak tragiczna będzie rozmowa, znajdą jeden temat, którego będą się trzymać.\nJeżeli ma to być dziwna fantazja czy możliwości uśmiercenia przez gałąź. Czemu nie.\nGdyby go nie trzymała, zapewne uniósłby dłonie w obronnym geście. Czyżby poznał kogoś równie upartego co on? W jego przypadku często skutkowało to obitym ryjem.\n- I Ty wciąż z tym nic nie zrobiłaś?- Mógł użyć siły. Ale nie chciał. Po co... Po co miałby oglądać jej plecy, kiedy w końcu zorientuje się, że jest z niego niezły pojeb. Prawie prychnął, słysząc jej słowa. Nikt jeszcze nie zarzucił mu takiej bzdury. Troska. Pf.- Jaka troska. Nawet ja wiem, że lepiej to załatwić teraz. Mam sprawne paluszki. Nie martw się.- Powiedział. Tak. To była stuprocentowa prawda. Wyciągnął wolną dłoń i zamachał palcami, prezentując swoje umiejętności. Nie używał zaklęć. Jeszcze zanim stały się one problemem.\n-Słuchaj, jak chcesz pretekstu do obmacywania mnie, to znajdziesz zdecydowanie lepsze. -Powiedział, unosząc jedną brew do góry. Zaśmiał się, nawet gdyby chciał, nie byłby to przyjemny dźwięk. - Ah ten odwieczny kompleks mamusi. Aż tak źle chyba ze mną nie jest.- I co takiego mogła zapamiętać. Zapewne nic szczególnego. Już prawie zapomnianego siniaka pod okiem, spojrzenie, które już dawno straciło tę żywą moc. Teraz jednak lekko się uśmiechał. Rozbawiony. Oparł głowę o pień. Jeżeli nie da dłoni, bywa. Z drugiej strony jak trochę rozświetli im się widok. Będzie mogła bezceremonalnie mu się przyglądać. A to przecież zaszczyt.\nZ drugiej strony czuł się trochę nieswojo, gdy tak wlepiała w niego swoje ślepia. Rzadko tego doświadczał albo z powodu tego, że po prostu nikt tego nie robił lub dlatego, że nie dawał nikomu na to odpowiedniej ilości czasu. Nie wiadomo co tam jeszcze dostrzegą, wiedział jedno. Na pewno mu się to nie spodoba.\nRe: Ławki pod wielkim drzewem Pon Lis 27 2017, 12:24;\nZaśmiała się nawet z jego słów, co było wyznacznikiem tego, że się go nie boi, jak prawdopodobnie większość osób, a jednak oszczędziła sobie opowieści, że ona też nie bardzo umie w świat kobiet i nie rozumie pewnych zachowań.\n- Szczerze mówiąc, mam to w dupie. - Na dobrą sprawę już była wykluczona i sama tego dokonała, znacznie bardziej odnajdując się w samotnym życiu ze swoim kotem, kadzidłami i wizjami, które niejednokrotnie spędzały jej sen z powiek. Nie umiała rozmawiać o sukienkach i nowych trendach w modzie, nawet niespecjalnie lubiła się malować, mimo to zdarzały się dni, kiedy wyglądała naprawdę kobieco. - Nie wstydzę się swoich brudnych sekrecików. - Przynajmniej części z nich; o tej drugiej połowie nikt nie wiedział i tak było dobrze. - A ty? I twoje sekreciki? - Odbiła piłeczkę, bo skoro wkroczyli w grząski temat kobiecych sekretów, to również chciała posłuchać o sekretach drugiej strony.\nSama się dziwiła, że jeszcze nie zrobiła pięknego zwrotu na pięcie, zwieńczonego spektakularnym trzaśnięciem drzwi, ale najwidoczniej poznawanie dziwaków było kolejną jej tradycją. Aleksander lubował się w zakazanych artefaktach, Daniel miał rozdwojenie jaźni - czymże więc był przy tym samotnik, który ukrywał się przed ludźmi? Domyślała się, że pod tą otoczką znajduje się o wiele więcej i pragnęła się przekonać, że ma rację.\n- Zdecydowanie bardziej wolałabym je sprawdzić w innej sytuacji. - Te paluszki, rzecz jasna. Na przykład podczas zielarstwa przy wyskubywaniu nasion z roślin, czy przy odmierzaniu odpowiedniej ilości składników na eliksirach. Albo w kilku innych rzeczach, a nie w takiej sytuacji, jak ta. Niechętnie i z wielkimi oporami wreszcie wysunęła skaleczoną dłoń, otworzyła ją i podsunęła chłopakowi pod nos, a jednocześnie odwróciła głowę. Nie chciała go rozpraszać i niespecjalnie chciała patrzyć jak wydłubuje jej drzazgi ze skóry. Wystarczy, że będzie to czuć, ale nie piśnie słowem, próbując pokazać jak bardzo jej to nie rusza. - Stoimy pod drzewem, na środku dziedzińca, więc tu co najwyżej mogę pomacać cię po ręce. - Wiele zdążyła zapamiętać z jego twarzy, zauważyć pozostałości po siniaku pod okiem i kilka zadrapań, których istnienia nie skomentowała. Nie, dopóki trzymał jej rękę, przeprowadzając skomplikowany zabieg na żywym organizmie. - Ale jak zaboli, to przestanę cię macać. Albo pomacam tak, że i ciebie zaboli. - Zmarszczyła czoło, zaciskając zęby i zastanawiała się czy już skończył, czy w ogóle dopiero miał zamiar zacząć.\nRe: Ławki pod wielkim drzewem Pon Lis 27 2017, 14:20;\nBać się go? Nie. Po prostu unikać. Nigdy nie narzekał, że nie wchodzi ludziom w paradę, ani, że oni w jego. Tak żyło się znacznie lepiej. Przynajmniej jemu. Wiedział, że niektóre osoby miały kompletnie odmienne zdanie na ten temat.\nZaśmiał się, słysząc jej słowa. Naprawdę. Większość osób chce gdzieś przynależeć, chce znać swoje miejsce na świecie, zobaczyć, że sam nie stoi w tym całym bagnie. Nie widział sensu w szukaniu, miejsca czy kogoś podobnego do siebie. Pewnie szybko sielanka by się zakończyła i skończyliby tę znajomość w dosyć nieprzyjemnych warunkach. Nieważne.\n-To znaczy, że chętnie mi o nich opowiesz? Normalnie nie mogę się doczekać.-Powiedział, rzucając niedopałek na ziemię i przygniatając go wierzchem buta. Chyba nie zamierzała go teraz tak zostawić, z tą niewiedzą, dodatkowo robiąc mu niezłego smaka na informacje, które mógłby poznać.-Trzymamy się bardzo dobrze, dziękuje, że pytasz.-Dodał. Czy naprawdę warto byłoby wyciągać wszystko na wierzch? Wątpił, że to, co ma za uszami, dotyczyło wszystkich reprezentantów "jego strony". Na pewno jednak z kimś by się identyfikowały.\nNajwidoczniej miała niesamowitego pecha, a może po prostu coś ciągnęło do niej tych wszystkich popaprańców. Los chciał, aby na jej drodze trafił zwykły szaraczek. Niemalże niczym niewyróżniający się facet. Z pewnością nie ujrzy go w prawdziwej formie, kiedy znajdują się po tej stronie bramy. Rzeczywistość dosięga go jedynie w tych najciemniejszych zaułkach.\n-Oj z pewnością byś chciała.-Powiedział spokojnie. Tak, jakby te słowa nie miały drugiego dna. No proszę cię, on i jakieś drugie dno? Walił prosto z mostu. Co kwalifikowało go często do pozycji prostaka.\nKlasnąłby, gdyby tylko mógł. Czymże ją przekonał? Jego dar w tej kwestii trochę kulał i zwykle uciekał się do innych środków perswazji. Mógł być z siebie dumny, czyżby to początek nowego Lennoxa? Meh, na pewno nie.\nUjął jej dłoń i odsunął się od drzewa, odwracając się w kierunku światła, które dawało mu naprawdę sporę pole. W końcu nie było aż tak ciemno, a jego wzrok był całkiem niezły, przynajemniej, kiedy jeszcze ostatnio sprawdzał. Przyjrzał się drzazgom i mógłby przysiąc, że na jego wargach pojawił się ślad uśmiechu, którego starannie ukrywał. Czy była to reakcja na odwrócenie wzroku przez dziewczynę? Oczywiście.\n-Nie wiem, czy próbujesz mnie rozproszyć, czy nie, ale chyba lepiej by było, gdybym skupił się na robocie, a nie na rozmowie z Tobą.-Powiedział, unosząc spojrzenie znad jej dłoni. Prawda była taka, że skupić potrafi się w naprawdę fatalnych warunkach, rozmowa była tylko dodatkiem do całego procesu.-Tylko się nie wierć, bo inaczej będę musiał rozciąć tę delikatną skórę, aby dostać się głębiej do resztek drzazg.-Owszem, mógł to zrobić, o ile coś by tam zostało. Jednak te małe skurwiele były dosyć sporej wielkości i było ich tylko cztery. Na szczęście dla niej.\n-To groźba czy obietnica?-Mruknął, z tą zabawną zmarszczką między brwiami. Dwie z drzazg wyszły bez problemu, za to dwie pozostałe musiał podejść. Lekko zacisnął skórę wokół jednej i szybko z precyzją chirurga usunął problem. Czwartą musiał wysunąć pod kątem i proszę... Jej dłoń była tylko lekko czerwona w miejscach, w których wcześniej znajdowało się drewno. Zdmuchnął resztki kory, która jeszcze znajdowała się na jej dłoni i przyjrzał się krytycznie swojemu dziełu.-Dobra. Jak coś będzie Cię później boleć, to znaczy, że dostało się głębiej. Wtedy rozcinanie będzie już konieczne.-Wyprostował się.-I co, aż tak źle było, że musiałaś tyle gadać?-Był prawdziwym bohaterem, prawie jak rycerz na białym koniu. W tym wypadku, bez konia, miecza, zbroi... I miana rycerza.\nRe: Ławki pod wielkim drzewem Pon Lis 27 2017, 19:09;\n- Jeśli ładnie poprosisz, to się zastanowię. - Skwitowała krótko temat. Mogła mu poopowiadać o kobiecych dziwactwach i o innych absurdalnych rzeczach. Mogła zdradzić dzikie fantazje, wytwarzane przez babski mózg i rzeczy, których inne dziewczęta pewnie się wstydzą, a na samą myśl płoną dziewiczym rumieńcem. Mogła zrobić to nawet w bardzo ładny sposób, na ucho, ale z pewnością nie w tym miejscu i nie o tej porze, kiedy przemarzła i marzyła o napiciu się gorącej czekolady, a potem zakopaniu pod kołdrą. Nie urządzało jej stanie na środku dziedzińca.\nNieśmiało zerknęła kątem oka na to co wyczyniał z jej ręką, a kiedy przeszedł do naciskania skóry, aż przestąpiła z nogi na nogę. Nie było to najprzyjemniejsze uczucie, szczególnie przy ostatniej drzazdze, która najwidoczniej dziwnie weszła w skórę - wtedy odruchowo złapała chłopaka za nadgarstek, zaciskając na nim swoje chude palce.\n- A co byś wolał? - Nie wiedziała: może lubił, jak kobiety mu groziły bolesnym obmacywaniem? Nie czytała mu przecież w głowie. Gdy zaś powiedział, że skończył, rozluźniła znacznie uścisk. - I już? Gdzie całus na gojenie się? - Spytała, przyglądając się zaczerwienionej dłoni, tak samo intensywnie jak on. Cóż, nie zrobił jej krzywdy, nie musiała niczego amputować ani nikomu robić krzywdy. Przynajmniej teraz mogła zacisnąć ją w pięść, czy chociaż schować do kieszeni płaszcza - niemal od razu to uczyniła, zabierając i drugą rękę. Zmarzła, zaś pojawiająca się na jej ciele gęsia skórka powodowała, że nie mogłaby skłamać. - Jest mi zimno, tobie chyba też. Dalej będziemy tu tak stać? - Spytała wreszcie, zerkając w kierunku wejścia do szkoły.\nRe: Ławki pod wielkim drzewem Pon Lis 27 2017, 20:28;\n-Tak się nie bawię.-Powiedział, prawie wydął wargi jak jedno z tych zawiedzionych dzieci, które nie dostają tego, czego chciały. Jeszcze nigdy o nic nie prosił i zamierzał się tego trzymać. Miał jakiś konkretny powód? Mhm, Może po prostu były inne sposoby na to aby dostać to, czego się chciało. A Z racji tego, że nie był dobry w normalnych relacjach z ludźmi... Wychodziło jak wychodziło. Były więc dwie opcje albo się nad nim zlituje i zacznie swoje niesamowite opowieści (które zapewne i tak nie pomogą mu niczego zrozumieć, bo może nawet nie chce tego robić lub nigdy nie będzie wstanie tej wiedzy podołać) lub będzie równie uparta, jak on.\n- Co się stanie, jak powiem, że zostawiam to Twojej wyobraźni? - Wzruszył lekko ramionami. Ciekaw, cóż takiego mogłoby siedzieć w jej głowie. Polecił głową.- Jeszcze czego. Miałabyś za dobrze.- Już miał rzucić bardzo ciekawą anegdotkę o kobietach i ich fanaberiach, ale się powstrzymał. Obyło się bez większych szkoda, prawda. Może czas obrać kompletnie inny kierunek po ukończeniu szkoły? Mógłby zajmować się tym zawodowo. Ważne, aby dobrze płacili.\n- Dobra. Odprowadzę Cię do szkoły, a potem przejdę się jeszcze po błoniach. - Uśmiechnął się lekko.- Ja nigdy nie mam dosyć.-Tak. Może był lekkim maszynistą i zamierzał dalej marznąć na dworze. A chociaż propozycja była kusząca, nie byłby sobą, gdyby ot, tak wybrał ją ponad siebie i swoje nikomu niezrozumiałe zachcianki.\nW każdym bądź razie ruszył w kierunku szkoły. Zerknął tylko szybko za siebie czy za nim szła, jak się okazało pomimo drobnego wyglądu bardzo dobrze radziła sobie z wiatrem i fatalnym warunkami pogodowymi, bo szybko go wyprzedziła. Wizja ciepłego miejsca musiała być naprawdę kusząca.\nRe: Ławki pod wielkim drzewem Wto Lis 28 2017, 23:17;\nWzruszyła ramionami, posyłając mu - zapewne ledwo dostrzegalny - perfidny uśmiech. Pierwsza zasada rozmów z kobietami: szybko zmieniały zdanie. I o ile wcześniej była skłonna mu powiedzieć o wszystkich brudnych sekretach damskiego świata, tak teraz musiał ją do tego zachęcić, podjąć się głupiej gierki, którą ponownie chciała rozegrać. Nie zważywszy na konsekwencje i dawne obietnice przed lustrem - rozdawanie kart zawsze było jej ulubionym zadaniem, manipulowanie sytuacją. Chciała zresztą sprawdzić jak zachowa się w obliczu takiej sytuacji Lennox. Skoro już wyszedł z czeluści piekieł musiała skorzystać. Kolejny komentarz spowodował, że uniosła wysoko brew.\n- Moja wyobraźnia jest nieograniczona, brudna i lepiej, żeby nic jej nie zostawiać. - Przyznała szczerze, nie ukrywając specjalnie faktu, że jest psychopatką, wariatką, uśpioną nimfomanką i wiele, wiele innych. - Nigdy nie wiesz, kiedy wyobrażam sobie ciebie nago. Co, jeśli robię to właśnie teraz? - W rozmowie była zaskakująco bezpośrednia i całkowicie omijała standardy oraz granice dobrego wychowania. Posłała mu nawet wymowne spojrzenie, zaraz po tym mierząc go wzrokiem od góry do dołu i z powrotem, z kolei dolną wargę przygryzła sugestywnie, zastanawiając się jak zareaguje tym razem. Dziwiła się, że ktokolwiek był z nią w stanie wytrzymać jako (niezbyt) wierną partnerką.\nFakt, że obiecał odprowadzić ją do szkoły był miły - nie przepadała za samotnymi spacerami korytarzami w podziemiach zamku. Wspomniana wyobraźnia potrafiła czasami płatać jej figle, stawiając na jej drodze wyimaginowane stwory, potwory i mary nocne, które tkwiły tylko i wyłącznie w głowie brunetki. Ruszyła za nim, chociaż kilka metrów dalej zatrzymała się w miejscu jak wryta. Nie odezwała się, nie zareagowała też na silny wiatr, który w tej chwili mógł ją spokojnie porwać, póki co szarpiąc jej włosami oraz szatą na boki. Nie opierała się również przed tym, co miało nadejść - obiecała sobie, że nie będzie blokować już żadnych wizji, by po raz kolejny nie wrócić do ciotki na pranie mózgu, więc poddała się temu. Schemat powtórzył się: z szerokimi do granic możliwości, jak po wstrzyknięciu sobie jadu bazyliszka, źrenicami wgapiała się w martwy punkt nie widząc przed sobą nic - w myślach zaś widziała rozmawiającego z nią przed chwilą chłopaka i to, jak po raz kolejny wpada w kłopoty. Widziała zakrwawione i stłuczone dłonie i pobitego, leżącego bez ruchu na ziemi przeciwnika. Jasna cera, blond włosy... nie kojarzyła go, zresztą, w szkole było wielu blondynów. Nie umiała przypisać sytuacji ani miejsca, ani konkretnej daty. Wokół było ciemno, jednak nie była pewna, czy znajdowali się jeszcze w szkole czy już poza jej terenem.\nOcknęła się, wyłapując przed sobą jedynie przez ułamek sekundy oczy Ślizgona, zaraz po tym osunęła się bezwładnie na ziemię urywając w połowie wypowiadane słowo. Coraz częściej zdarzało jej się tracić przytomność nawet po tych niewyczerpujących i nieangażujących wizjach.\nRe: Ławki pod wielkim drzewem Sro Lis 29 2017, 18:47;\nNigdy nie rozumiał kobiet. Nigdy też nie starał się ich zrozumieć, nie miało to większego sensu, prawda? Szybka zmiana tematu i manipulacja powodowała, że człowiek mógł się nieźle pogubić. Zapewne one same w pewnym momencie gubiły się w tych wszystkich swoich podchodach. Nie wchodził w takie układy. Lepiej, aby się nie dowiedział, że stawiała go w takiej pozycji. Do czego był zdolny? Nie ma rzeczy niemożliwych. Tego się trzymał. Sam też był ciekawy.\n-Robisz się coraz bardziej interesująca. Nie wiem tylko, czy próbujesz mnie zachęcić, czy sprawdzić, czy sobie odpuszczę.-Uśmiechnął się szeroko, był to gest, który Ophelia określiła jako "wilczy". A z racji tego, że dawno przyjęli, że miała rację, nie spierał się. Wróżył kłopoty, te przyjemne. Spojrzał na nią i wybuchnął śmiechem. Ta bezceremonialność! Cudownie.-Czekaj, mam się obrócić, abyś mogła mnie sobie dalej wyobrażać?-Uniósł lekko dłonie i jak powiedział, tak zrobił. Teraz miała idealny widok na jego tyłek. Odwrócił się w jej stronę, chowając swoje walory, utkwił w niej swoje spojrzenie i uniósł dłoń, aby wydobyć jej wargę spod nacisku jej zębów. Miał tak stać i wodzić za nią maślanym wzrokiem? Nie ten typ.\nTak, miły to na pewno jego drugie imię. Po prostu chciał ją jeszcze przez moment wykorzystać, w końcu była jego sposobem na uratowanie się od szaleństwa. Człowiek, który większość czasu spędza w swojej samotni, od czasu do czasu powinien do kogoś otworzyć buzię. Czy przygotować jeden ze swoich popisowych ciosów.\nNie przejmował się ciszą, która zapadła. Dokładnie tak, jakby była na miejscu. Dopiero kiedy zorientował się, że nie było jej przy nim, odwrócił się w poszukiwaniu dziewczyny. I dostrzegł ją jak stała kilka metrów przed nim. Patrząc w jego kierunku ale nie na niego. Zmarszczył brwi, bo coś zdecydowanie mu tu nie pasowało.\nPodszedł do niej szybko, dopiero teraz uświadamiając sobie, że nawet nie poznał jej imienia. -Co się stało?-Pochylił się lekko. Jakby to, że spojrzy jej w twarz, miało jakoś pomóc. Nie miał zielonego pojęcia, co się właśnie dzieje ani to, jak powinien się zachować. Położył dłonie na jej ramionach, coś mu podpowiadało, że nie na pewno w grę nie wchodziły krzyki ani potrząsanie.\nTrwało to dosłownie chwilę, a jej wzrok na moment wrócił do rzeczywistości i już myślał, że jej przeszło... Dosłownie w momencie, w którym tak pomyślał, ona zaczęła osuwać się na ziemię. Cholera. Nawet nie zarejestrował tego, co mówiła. Nie było na to czasu. Chwycił ją mocniej i uniósł. Nie musiał chyba mówić, że pierwszy raz znalazł się w takiej sytuacji. Naśmiewanie się z rycerzy i ich lśniących zbroi nie było już takie zabawne, kiedy kierował się do szkoły, niosąc na rękach dziewczynę. To musiał być spektakularny widok. Wszedł do szkoły.\nGaleony : 31022\nLiczba postów : 62457\nRe: Ławki pod wielkim drzewem Czw Lut 08 2018, 22:56;\nBycie asystentem nauczyciela nie należało do szczególnie wdzięcznych zadań, jednakże @Tilda Thìdley dawała sobie radę z nadążaniem za nauczycielem transmutacji. Niestety oprócz obowiązków związanych ze zgłębianiem transmutacji Tilda miała na swojej głowie mniej fascynujące czynności jak chociażby sprawdzanie klasówek albo patrolowanie korytarzy. Tego wieczoru Tilda miała za zadanie obejść dziedziniec - początkowo wszystko było w porządku, a w oczy kobiety nie rzucił się żaden niesforny uczeń, który łamałby ciszę nocną. Wszystko zmieniło się, gdy dziewczyna dostrzegła dziwny błysk w okolicy ławek - błyskawicznie pobiegła w tamtą stronę, gdzie ku jej przerażeniu wybuchł pożar, najprawdopodobniej spowodowany niedopałkiem pozostawionym przez któregoś ze studentów. Nie był on wprawdzie duży, ale trawił swoim ogniem jedną ławkę nieopodal drzewa - jego rozprzestrzenienie na drzewo mogło mieć tragiczne skutki! Czy Tildzie uda się zachować zimną krew i zapanować nad swoim strachem?\n1,2 - próbujesz ugasić ogień, lecz niestety blokuje Ci się różdżka, a na dodatek płomień przenosi się na Twoją kurtkę. Zrzucasz ją z siebie dostatecznie szybko, więc unikasz jakichkolwiek obrażeń i pośpiesznie wzywasz na pomoc któregoś z nauczycieli. Udaje się opanować płomienie, niestety Twoja kurtka jest dość mocno zniszczona! Musisz zapłacić za jej naprawę 15 galeonów - odnotuj stratę w odpowiednim temacie.\n3,4 - mimo silnej awersji do ognia zachowujesz zimną krew i pomocą jednego zaklęcia błyskawicznie opanowujesz sytuację. Może to nic wielkiego, ale dyrektor docenia Twój wyczyn i nagradza Cię małą premią w postaci 20 galeonów - odnotuj zysk w odpowiednim temacie.\n5,6 - Masz dzisiaj szczęście! Na miejscu oprócz Ciebie był również jeden z Twoich starszych kolegów, więc zanim zdążyłaś dobiec do ognia i rzucić odpowiednią formułę mężczyzna ugasił pożar za Ciebie. Mimo wszystko nie obyło się bez strachu - to był dość ciężki tydzień, więc wykorzystaj weekend na odpoczynek!\nRe: Ławki pod wielkim drzewem Sro Lut 21 2018, 02:22;\nPatrolowanie korytarzy w dzień oraz w nocy było prawdopodobnie moim ulubionym zajęciem w pracy asystentki. Nauczyciele często wysługiwali się swoimi asystentami właśnie w tego typu zajęciach, na które im zwyczajnie szkoda było czasu i nerwów, lecz ja nie czułam się żaden sposób wykorzystana. Możliwość spacerowania po Hogwarcie była wisienką na torcie w całym moim powrocie do zamku, ponieważ mogłam bez problemu chłonąć wszystkie te widoki, odkrywać nowe miejsca, ukryte korytarze, klasy i przejścia, oglądać i zagadywać obrazy, wspominać dawne czasy. I jeszcze mi za to płacili, wprost wybornie!\nDziedziniec nie był moim ulubionym miejscem, ale nie narzekałam. Co prawda zdecydowanie bardzie wolałam patrolować zamkowe piętra, gdyż nie musiała się wtedy ubierać w dwie warstwy odzienia wierzchniego, lecz dzisiaj nawet to mi nie przeszkadzało. Oddychałam zimnym, lutowym powietrzem, czując szczypiący w policzki mróz. Wodziłam wzrokiem po usypanych kupkach śniegu w rogach dziedzińca, po ławkach znaczonych zębem czasu i po krużgankach, które były niemal filmowym miejscem na spotkania zakochanych. Westchnęłam cicho, analizując ową scenerię i przywołując z pamięci wszystkie przedstawienia teatralne, których scenografia uwzględniała podobne obiekty, gdy nagle coś błysnęło. Początkowo myślałam, że mi się wydawało, lecz gdy spojrzałam uważniej, dostrzegłam języki ognia czające się przy wielkim drzewie. Na moment zamarłam - ogień, tutaj, teraz? Lecz szybko pozbierałam się do kupy. Ruszyłam szybkim krokiem w tamtym kierunku, wyciągając zza pazuchy różdżkę i celując w ogień. Udało mi się szybko z nim uporać. Po wszystkim drżącymi rękami włożyłam różdżkę z powrotem na jej miejsce, a mój wzrok błądził po ziemi w poszukiwaniu powodu, dla którego drzewo w ogóle stanęło w ogniu. Niedopałki?\nRe: Ławki pod wielkim drzewem Pią Lis 16 2018, 18:57;\n| Jakiś czas po spotkaniu z Winter |\nUcieszył się, że koleżanka z tego samego domu, acz zupełnie innego rocznika zgodziła się na to spotkanie. Przez cały dzień chodził zamyślony, co mogą porabiać, zastanawiał się również, gdzie mogą iść. Szczerze powiedziawszy, z wielką chęcią poszedłby z nią do Hogsmeade. Napić się czegoś ciepłego... ah, jak bardzo tego pragnął! Ale wolał nie zapeszać, bo dziewczyna zwyczajnie mogłaby się nie zgodzić. Postanowił więc, że to jej da wolną kartę. W końcu jest kobietą, prawda? A on postara się być prawdziwym gentlemanem. Cóż, z jego gadulstwem to dość trudne, ale... w sumie, co ma piernik do wiatraka? Przynajmniej on sam tak uważał.\nPrzybył w umówione wcześniej miejsce i od razu siadł sobie na ławce. Zaczął machać nogami.. To dość infantylne, zgadza się, acz co się dziwić komuś w jego wieku?\nNagle wzięło mu się na wspominki. Pomyślał o Winter, którą spędził parę chwil. Owszem, początkowo nie było miło, ale, przynajmniej według samego Arkadiusza, z czasem atmosfera zaczęła się... polepszać? To odpowiednie określenie?\nZarzucił nogę na nogę i zaczął nucić pod nosem osobliwą melodię. Nie wiedział, skąd ta wzięła się nagle w jego umyśle. Tak czy owak, nucił ją i pewnie nuci w tym samym momencie, w którym pojawiła się jego starsza koleżanka...\nRe: Ławki pod wielkim drzewem Pią Lis 16 2018, 20:00;\nPrzez ostatnie miesiące, Mirabelle dużo myślała, nad swoim życiem i o tym, co chce z nim później zrobić. Nie była pewna czy powinna iść w ślady swojej matki, czy zabrać się za jakiś mugolski zawód. Przekręciła się na drugi bok, przypominając sobie, że była umówiona na spotkanie z młodszym od siebie puchonem. Tak jak zawsze o tej porze, musiała zrobić sobie krótką drzemkę, by nie zasnąć w jakimś nieodpowiednim miejscu, gdzie mogłaby trafić na zimny bruk czy nawet trawę. Nie chciała też, by przypadkowi obserwatorzy bali się o nią i – co gorsza – wołali kogoś ze skrzydła szpitalnego. Zaraz po zjedzeniu małego obiadu, udała się do swojego pokoju z prędkością światła. Czuła, jak obejmuje ją senność, sprawiając, że jej powieki stawały się coraz cięższe. Usiadła na skraju swojego łóżka, przeciągnęła się i równocześnie rozejrzała w poszukiwaniu stojącego zegarka. Dostrzegła go kilka chwil później, gdy jej oczy przyzwyczaiły się do ciemności. Szybko zdała sobie sprawę, że była już spóźniona, a Arek na pewno już na nią czekał! Zerwała się z łóżka, złapała za zasłony i jednym ruchem je odsłoniła, wpuszczając do środka ledwo widoczne przebłyski światła. Było już coraz ciemniej i mimo że była czternasta, na niebie nie było widać słońca, które zostało zasłonięte przez gęste chmury. Mira cicho westchnęła, tęskniła za uczuciem ciepła na twarzy, niespowodowanego przez kominek czy rumieńce, często goszczące na jej twarzy. Chwilę wpatrywała się w okno, ale po chwili przypomniała sobie, po co wstała. Ruszyła szybkim krokiem do swojej szafy, by zarzucić jakiś płaszcz i niedługo po tym, szła już w stronę dziedzińca, na umówione miejsce z młodzieńcem. Zgodziła się z nim spotkać nie dlatego, że go lubiła, choć była to prawda. Nie miała czasu na jakieś pogaduszki, była zbyt zajęta nauką. Tym razem jednak postanowiła zrobić wyjątek, dla tego uroczego chłopca z delikatnymi loczkami wokół twarzyczki. Zawsze rozczulała się na jego widok, a słowa dziecka tylko pogłębiały przyjemne uczucie w jej sercu. Potrafił rozjaśnić jej dzień, nawet wtedy, gdy myślała o swoim ojcu. Uśmiech z twarzy Mirabelle nagle zgasł, pozostawiając po sobie ślad, który w szybkim czasie zmienił się w grymas. Nie dostała odpowiedzi na żaden swój list, a nawet nie miała pewności, że do niego trafiają. Był na zamkniętym oddziale już tak długo… A może w ogóle go tam nie było, a ciotka chciała sprawić jej przykrość? Dziewczyna szybko pokręciła głową, odrzucając taką możliwość. Ta kobieta była zbyt kochana, by mogła zrobić coś tak okropnego w stosunku do swojej siostrzenicy. Zanim się obejrzała, była już przy ławkach, pod wielkim drzewem na dziedzińcu. Uśmiechnęła się szeroko, gdy spostrzegła chłopca, siedzącego i machającego uroczo nogami. Podeszła bliżej i usłyszała, że nuci jakąś znaną jej piosenkę, ale nie mogła sobie przypomnieć jaką.\n— Witaj, Arek! Przepraszam bardzo za spóźnienie, ale coś mnie zatrzymało. Mam nadzieję, że nie nudziłeś się za bardzo! — powiedziała dosyć głośno, siadając obok niego na ławce. Zastanawiała się, o czym chciał pogadać młodszy kolega. Zazwyczaj młodsi puchoni szukali jej, żeby dawała im korepetycje, co robiła z wielką chęcią. Założyłaby się, że ma w Hufflepuff reputację dobrej nauczycielki, dającej ciastka i inne przysmaki. Założyła ręce na piersiach i zaczęła pocierać swoje ramiona, mimo że miała na nich płaszcz.\nOstatnio zmieniony przez Mirabelle Reiter dnia Sob Lis 17 2018, 13:37, w całości zmieniany 1 raz\nRe: Ławki pod wielkim drzewem Sob Lis 17 2018, 12:25;\nSiedział na ławce, nucił melodię i czekał na starszą koleżankę. W głowie już zaczęły mu się tworzyć pomysły co powiedzieć, o czym mówić... a wiemy, że gadulstwo to jego chleb powszedni. Uwielbiał mówić, nawet jeśli wygaduje bzdury. Cóż, dla niego najważniejsze by w ogóle coś mówić. Opowiadać. Zadawać pytania i w równie wylewny sposób odpowiadać na nie. Ta melodia nie dawała mu spokoju. Wszczepiła się w jego młody umysł i nie chciała za wszelką cenę puścić. I to pewnie dlatego nie zauważył nawet, że Mirabelle podeszła do niego. Zwrócił na nią uwagę dopiero, gdy ta zawarła głos. Chłopak przestał nucić muzyczną kompozycję i spojrzał na jej twarz, przy czym żeby to uczynić, Arkadiusz musiał podnieść głowę ku górze. Potem to nie było aż tak bardzo potrzebne, gdyż dziewczyna zajęła miejsce na ławce, obok niego. Arka nieco zbiła z tropu ta bliskość fizyczna, mimo że inni na pewno by nie pomyśleli o tym w tych kategoriach. Może dlatego, że rzadko bywał w podobnej sytuacji.\nUśmiechnął się, gdy ta usiadła. Mimo tego, co opisaliśmy chwilę temu, czuł się coraz to śmielej. Już nie odczuwał skrępowania. Nie odczuwał dyskomfortu ani niczego w tym stylu. Gdy tylko dziewczyna zajęła miejsce na ławce, gdzie siedział Arkadiusz, ten ostatni postanowił wreszcie się odezwać.\n- W porządku. Nic się nie stało. Wiesz, podczas twojej nieobecności miałem szansę kontemplować to wielkie drzewo – tu wskazał pokaźną roślinę palcem wskazującym. - Ciekawe, ile ma lat.... jak sądzisz? Bo ja wolę nie zgadywać, nie mam nosa do takich rzeczy. Nie mam nosa do oceniania wieku czegokolwiek... no, może poza ludźmi. – uśmiechnął się ku niej szeroko - Tak czy owak, oglądałem sobie to drzewo i w ten sposób się bardzo zrelaksowałem. Oj tak. Tobie też to polecam, byś i ty patrzyła na okazy zieleni kiedy tylko możesz. Bo wiesz na pewno, że zieleń działa dobrze na oczy? Jeśli nie, to jestem szczęśliwy, że to właśnie ja mogłem cię w tym uświadomić. Jeśli tak, to i tak lepiej, to w końcu prawda powszechna. – najwidoczniej jego angielski poprawiał się. Z każdym dniem, i to jego kolejny pretekst, by dużo mówić – w ten sposób bowiem "trenuje" swoje umiejętności z tej kategorii – A w ogóle, to jak przekręcę jakieś słowo, coś powiem niepoprawnie, proszę, uświadom mnie w tym, dobrze? Dobrze? Bardzo proszę! No bo mój angielski nie jest idealny... ale ćwiczę się w tym. – i zaiste, idealny nie był, ale w jakim stopniu, to ocenić tu i teraz mogła to tylko Mirabelle. - Wiesz, dzisiaj cały dzień myślałem o naszym spotkaniu. Byłem taki podekscytowany! Nawet sobie nie wyobrażasz. – tu następuje krótka pauza, by Arek mógł się namyśleć, acz nie trwała ona dłużej niż trzy sekundy. No dobra. Ewentualnie cztery. Ale, w sumie, co to za różnica? - Ale nareszcie, nadeszła pora spotkania. Słuchaj... co porobimy? Posiedzimy tutaj i pogadamy, a może gdzieś pójdziemy? Może do Hogsmeade, co ty na to? Do jakiejś kawiarenki, pubu? Chętnie wypiłbym coś ciepłego... czekoladę, herbatę albo cappuccino. Bo czarnej kawy nie wezmę, bo się jej brzydzę. Tatuś za to ją uwielbia. Mnie obrzydza sam zapach. A może to się kiedyś zmieni? Jak sądzisz? – uśmiechnął się ponownie – Dobra. To jakie mamy plany na dzisiaj? – puścił jej porozumiewawcze oczko.\nRe: Ławki pod wielkim drzewem Pon Lis 19 2018, 17:27;\nArek przypominał jej samą siebie, gdy była szczęśliwym dzieckiem w dwóch kucykach. Tak jak on, mówiła dużo, co czasami irytowało ludzi. Poza tym aspektem ten blondasek był naprawdę pocieszny, zawsze poprawiał jej humor, nawet wtedy, gdy nikt inny nie potrafił. Za każdym razem miała ochotę wytarmosić go za policzki, tak samo, jak robiła to jej babcia, gdy była zbyt słodka. Mira westchnęła głośno, a potem wygodniej oparła się o tył drewnianej ławki, pozwalając, by jej włosy zwisały bezwładnie. Odkąd chłopiec zaczął mówić, dziewczyna poczuła ulgę, że nie był zły za jej delikatne spóźnienie. Wspomniał o starym drzewie nad nimi, a Mirabelle automatycznie podniosła głowę i zaczęła wpatrywać się w roślinę. Zastanawiała się nad jego niepozornym pytaniem, odnoszącym się do wieku tego drzewa. Zamyśliła się, podczas gdy chłopiec mówił dalej, nie przerywając ani na chwilę. Dopiero po krótkim czasie ocknęła się i spojrzała z powrotem w jego stronę, uśmiechając się delikatnie. Skinęła głową na wiadomość o tym, że zieleń dobrze działa na oczy, sama nie wiedziała, dlaczego to zrobiła, choć wcześniej o tym nie słyszała. Mały był mądry, skoro wiedział takie rzeczy, a ona nie. Zawsze była pewna jego inteligencji, zauważyła ją od razu, gdy się spotkali. Było to widać w jego oczach, że kiedy dorośnie, będzie stworzony do wyższych celów. Arek poprawił swój język angielski, potrafił teraz wypowiadać coraz więcej słów, bez zatrzymania ani zająknięcia. Była dumna z tego małego szkraba, który z kolejnym dniem starał się jeszcze bardziej. Uśmiechnęła się szeroko i skinąwszy głową, chciała coś mu odpowiedzieć, żeby nie myślał, że się nie interesuje. Zanim się namyśliła, chłopiec znowu zaczął mówić, tym razem szybciej niż poprzednio. Pokręciła głową z niedowierzaniem, ale nie miała zamiaru mu przerywać, bo sama nie lubiła, gdy ktoś robił to jej. Oparła ramię na rączce ławki, spoglądając przed siebie. Analizowała każde słowo chłopaka, żeby zastanowić się co będzie dla nich najkorzystniejsze. Kiedy skończył, w końcu odetchnęła z ulgą i oblizała suche wargi, by zaraz zacząć mówić.\n— Myślę, że to, czy polubisz kawę, zależy od twojego gustu. Ja nadal jej nie lubię, a jestem już dosyć wyrośnięta — odparła na ostatnie pytanie, rozbawiona jego niewinnością. Pokręciła głową z niedowierzaniem, a następnie ponownie zwróciła wzrok w jego stronę. — Jest dosyć chłodno i chyba zbiera się na burzę — skomentowała, wskazując na pochmurne niebo i wstając z ławki. — Pójdźmy do Hogsmeade, chętnie napiłabym się kakao, nie wiem jak ty. — Otrzepała tył swoich spodni, a następnie odwróciła się do niego, czekając na odpowiedź. W ustach miała już smak idealnie zrobionego czekoladowego napoju, z piankami i ciasteczkami w środku.\nRe: Ławki pod wielkim drzewem Pon Lis 19 2018, 20:29;\nOwszem, Arek uwielbia gadać. Ale nie oznacza to, iż nie potrafi słuchać. Owszem, to drugie przychodziło mu nieco gorzej, niż pierwsze, ale i tak miał dobrze rozwiniętą umiejętność słuchania. Dla niektórych takie coś może okazać się nieodpowiednie. Ale nie dla niego. Nie dla Arkadiusza.\nW końcu skończył mówić, bo – co zdarza mu się wyjątkowo rzadko – zabrakło mu słów, jakich mógłby użyć, do których mógłby się uciec w chwili milczenia. Ale wiedział też, że nie może mówić ciągle. To by było uciążliwe. Nie myślał jednak o sobie w takich kategoriach. Co to to nie. Nie sądził, że jego gadulstwo to coś złego. Zwłaszcza, że bardzo lubi mówić. Jak już wiemy, to jego chleb powszedni.\nKiedy zaś wspomniała o kawie, miał już w głowie pomysł, co na to odpowiedzieć. Czyżby szykował się kolejny monolog z jego strony?\n- Ah, więc podzielasz moje zdanie. Widzisz, ile nas łączy? Ten sam dom, niechęć do kawy... kto wie, może łączy nas jeszcze więcej? Więcej, niż sądzimy. Dlatego sądzę, że mimo iż znamy się już dość dobrze, musisz mi opowiedzieć o sobie jeszcze coś więcej. Nie sądzisz? Bo ja tak właśnie sądzę. Po co? No bo wtedy może wyjdzie na jaw, co nas jeszcze łączy! To bardzo dobry pomysł, a skoro godzisz się na niego, może opowiesz mi o sobie, jak już zajdziemy do jakiegoś miłego miejsca w Hogsmeade? Co ty na to? – uniósł znacząco jedną brew ku górze.\nNie wiedział, co ona sądzi o nim. Może dowie się, gdy usiądą przy czymś ciepłym w jakimś miłym, przytulnym, a co najważniejszy – ciepłym miejscu w Hogsmeade? Szczerze powiedziawszy, nigdy się nad tym zbytnio nie zastanawiał. Może warto zainteresować się tym tematem?\n- To co idziemy? – spytał, wstając i otrzepując z grubsza swe odzienie. A raczej – wygładzając, w końcu musi jakoś wyglądać, skoro idą do takiego miejsca, jak Hogsmeade, prawda?\nI zapomniał odpowiedzieć na jej pytanie... dlatego od razu się poprawił, odpowiadając:\n- Kakao, albo coś innego... jeszcze nie do końca wiem, co wybiorę. - ach, i znowu ten jego rozbrajający uśmiech pojawił się na jego obliczu.\nRe: Ławki pod wielkim drzewem Nie Lut 03 2019, 11:12;\nKolejny dyżur poza zamkiem,\nileż tego można, Danielu Bergmannie?\nKolejne spędzanie czasu wśród zatęsknionych za używkami uczniami. Oj tak, tego na pewno Ci brakowało, gdy Bennett postanowiła wepchnąć właśnie Twoją osobę na większość z możliwych dyżurów w najmniej przyjaznych ku temu miejscach. Proste pytanie w jej stronę nie pozostawiło żadnej odpowiedzi, zamiast tego, pod kopułą czaszki, nadal znajdowały się zdania zakończone pytajnikami. No cóż – mogłeś jedynie teatralnie westchnąć, ponarzekać w myślach, kiedy to postanowiłeś wziąć się za swoje nauczycielskie obowiązki, starając się dopiąć wszystko na ostatni z możliwych guzików.\nZima nadal dawała o sobie znać – poniekąd, jakby nie było, luty został zarezerwowany na delikatne przejaskrawienia, niektóre promienie słońca przedzierały się przez fasadę chmur zdobiących niebo. Być może klimat Wielkiej Brytanii zdawał się być wyjątkowo bezlitosny, niemniej jednak ten dzień, okrywając się płaszczem, musiałeś spędzić odrobinę na zewnątrz.\n1, 6 - postanawiasz patrolować teren za pomocą postaci kruka – wzbijasz się zatem w powietrze, penetrując wzrokiem i błyskiem niebieskich tęczówek teren. Okazało się, że był to niemalże strzał w dziesiątkę; zauważasz uczniów powoli zamieniających się w studentów przy ławkach, którzy postanowili zapalić papierosy. Klasyka. Udaje Ci się tym samym ich odpowiednio zatrzymać, wlepić odpowiednią ilość punktów minusowych oraz przy okazji odprawić na szlaban. Tym samym zyskujesz jeden punkt do transmutacji – zgłoś się po niego w odpowiednim temacie!\n2, 4 - nikogo tutaj nie ma. Nie było. Jedynie błoga cisza przedzierająca się poprzez delikatny powiew wiatru muskający Twoja skórę. Spojrzałeś na drewniane deski, z których została wykonana ławka; dostrzegasz na niej coś nietypowego. Rzuć jeszcze raz kostką!\nNieparzysta – okazuje się, że są to nasiona jakiejś bliżej nieokreślonej rośliny, pozostawione prawdopodobnie przez ucznia zafascynowanego zielarstwem. Fruwokwiat – czy jesteś jednak w stanie rozpoznać roślinę? Jeżeli masz minimum 5 pkt z Zielarstwa, robisz to bez większego problemu. W przeciwnym przypadku – zmuszony jesteś poprosić o pomoc bardziej doświadczoną osobę. Zgłoś się po przedmiot w odpowiednim temacie!\nParzysta – niestety, tylko przewidziało Ci się. Nie ma tutaj niczego, co mogłoby być godne Twojej profesorskiej uwagi; jedynie cisza zdaje się udzielać odpowiedzi na proste pytanie – czas ruszyć do zamku.\n3, 5 - zauważasz coś poruszającego się w wiecznie zielonych zaroślach; nie wiesz, co to jest, nie reaguje na żadne słowa, więc postanawiasz podejść oraz sprawdzić, co dokładnie zakłóca Twój wewnętrzny spokój. Niebieskie tęczówki zwróciły się w stronę hałasu, kroki zaś skierowały wprost w jego stronę – czy rozważnie, tego nie wiedziałeś. Rzuć jeszcze raz kostką!\nParzysta – okazuje się, że tym, co zakłóciło Twój wewnętrzny spokój, był… porzucony przez kogoś mały puszek pigmejski. Przestraszony oraz zimny, cóż się mogłeś dziwić, że postanowił wskoczyć na Twoje ręce. Niezależnie od nastawienia, od tego, czy chcesz go przygarnąć, czy też i nie, czy zwierzęta za Tobą przepadają – zwierzątko podąża za Twoją sylwetką, w wyniku czego ostatecznie jesteś zmuszony go ze sobą wziąć… A co z nim dalej zrobisz, to już zależy od Ciebie. Upomnij się o niego w odpowiednim temacie!\nNieparzysta – jeden krok zakończył się wyjątkowo niefortunnie; nie zauważyłeś dziury, przez którą skręciłeś sobie kostkę. Ból na pewno nie był przyjemny, nie pozwalając w żaden sposób na dalsze poruszanie się po tychże terenach. Możesz przyjąć, że zamieniłeś się w kruka bądź zwyczajnie grupka młodzieży zauważyła Twój problem, postanawiając tym samym pomóc. Jesteś zobowiązany do napisania jednego krótkiego posta w gabinecie pielęgniarki.\nRe: Ławki pod wielkim drzewem Pon Lut 04 2019, 01:04;\nWylosowane: 1 dowód\nKolejny, obciążający go obowiązek\nnieprzyjemnie zrzucony, ugniatający barki. Schemat wręcz identyczny - rytuał - nieustannych przechadzek w obrębie terenu Hogwartu. Chcąc nie chcąc, spotkał się też z wątpliwym zobowiązaniem przeczesywania nie tyle - wnętrza samego zamku, co również obserwowania okolic. Ostatnie z minionych zdarzeń, zaistniałe w przypadku krużganków, zdołało wyostrzyć zmysły. Spowodowało również kaskadę rozmaitych pouczeń - także, w obrębie grona nauczycieli. Nakazywano sprawdzać wnikliwie, połacie okolic szkoły. Incydent, spowodował zawiadomienie rodziców i owocował przykuciem do szpitalnego łóżka. Osobiście, sam Bergmann, nie mógł uczynić nic ponad - różdżka, kąsana przez anomalie magii, zdołała być nieposłuszną - wyłącznie, zaprowadził ofiary własnej lekkomyślności do szpitalnego skrzydła. Wymierzył szlaban, chociaż, analogiczne wprost sytuacje mogły się bez wątpienia powtórzyć. Lata nagromadzonych doświadczeń, dokładnie wyrzeźbionych w obrębie skarbu pamięci - zdołały już ukształtować Bergmanna. Zdołały wytworzyć, dodatkowy mur nieufności pod względem uczniów; w zasadzie - nigdy, przesadnie nikomu nie zwykł zaufać, tym bardziej nieupierzonym i uporczywym w swojej niechlubnej większości istotom.\nZnużony przebiegiem dyżuru, postanowił zdobyć się na odmianę. Metamorfoza w kruka, pozwalała mężczyźnie prześledzić teren o wiele szybciej, niźli w przypadku kolejnych, stawianych kroków. Miał zamiar wykonać lot, całkowicie niespieszny oraz następnie powrócić do korytarzy zamku. Intuicja, jednakże słusznie biła na alarm - o czym, był w stanie bezsprzecznie przekonać się za niedługo. Tymczasem, zmienił się w swoją zwierzęcą postać; ciemną, wręcz zdolną zlewać się z atramentem nocy, wyróżnioną jedynie przez jasność swoich tęczówek. Szybował, rozpościerając skrzydła na tle zakrytego chmurami nieba. Banał. Częsty niezmiernie banał. Dostrzegł, niedługo później na ławce grupę studentów. Zapach wypalanego tytoniu mile podrażniał nozdrza (sam, niebywale chętnie zaczerpnąłby nikotyny), chociaż zasady - głosiły całkowicie inaczej. Był jednak ponad zasięgiem ich ramion, w przeciwieństwie do kilku, nieświadomych jeszcze młodzieńców. Przysiadł, nieopodal; tak, aby ich nie rozproszyć. Niedługo później, spokojnym, chociaż zdecydowanym krokiem znalazł się przy nich oraz obwieścił znienawidzoną formalność. Szlaban. Punkty ujemne dla domów.\nCóż. Przynajmniej zdołał wypełnić sprawnie ową wątpliwą przyjemność.\nRe: Ławki pod wielkim drzewem Czw Wrz 26 2019, 21:17;\nShawn bardzo powoli przyzwyczajał się do swojej nowej pracy i nowego trybu życia. W szkole pracował prawie miesiąc, a on dalej musiał sobie przypominać, że teraz jest nauczycielem, nie uczniem, choć niektórzy studenci wyglądali dużo starzej od niego. Reed był jednak nowym nabytkiem Hogwartu i widział, że wiele spojrzeń się na nim zatrzymywało, często z dość dziwnym wyrazem twarzy. Był niemalże pewien, że mało kto postrzega go jako nauczyciela, prędzej jako przyjezdnego – był przecież cały w tatuażach, miał lekko buntowniczą mimikę i do tego ta niespotykana srebrna ręka, którą mógł ruszać jak zwykłą, biologiczną.\nNa lekcjach nie szukał sympatii uczniów, nie był też pewien czy robi je nawet dla nich, a nie dla samego siebie. Ciekawe było poruszanie niecodziennych tematów i słuchanie opinii młodych ludzi, ich różnorodność wyborów była dla niego lekko intrygująca. Dlatego też starał się przygotowywać do swoich lekcji, żeby nie wiały nudą. Na razie miał zajęcia jedynie z młodszymi klasami, po których ewidentnie widział, że uczniowie się go bali. Za niedługo będzie czas i na studentów i to w nich Reed miał nadzieje.\nTego dnia jednak, pozwolił sobie na chwile spokojnego wyjścia na dziedziniec i nieprzejmowania się swoim wizerunkiem. Usiadł na ławce w cieniu drzewa, gdzie miał widok na cały plac, jednocześnie samemu nie rzucając się w oczy. Metalową dłonią trzymał kubek z kawą, pod pachą zaś miał rolkę pergaminu, która była wypracowaniem jednego z uczniów, który szczególnie przykuł jego uwagę. Chłopiec z czwartej klasy zaczął opisywać szczegółowo dlaczego centaury są zagrożeniem dla społeczeństwa, cytując „są to największe koniary jakie można spotkać na świecie, jedyne co mogą dać światu to własną głupotę”. Reed nie do końca rozumiał tego dzieciaka, ale lektura tej wypowiedzi mocno poprawiła mu humor.\nNajwiększym utrapieniem pracy w Hogwarcie był zakaz palenia. Shawn musiał się z tym kryć, czując się przy tym jak piątoklasista, który ucieka na błonie popalić sobie fajki kupione przez starszego kolegę, a boi się konsekwencji. Na szczęście do gabinetu nikt mu raczej nie wchodzi bez pytania, więc tam może się czuć w pełni swobodnie, w każdej chwili mógł jednym machnięciem dłoni przewietrzyć cały pokój.\nUpił łyk czarnej parzonej, rozkoszując się w jej gorzkim smaku, który ostatnimi czasy mocno przypadł mu do gustu i skupił się na pracy, czasem przerzucając wzrok na dziedziniec, gdzie można było ujrzeć paru uczniów, kilka par i ogólnie pełen spokój.\nRe: Ławki pod wielkim drzewem Wto Gru 24 2019, 22:02;\nPewnego dnia wolnego od nauki, Arek, przechadzając się po terenach przynależących do szkoły, natknął się na pewne wielkie drzewo z ławeczkami stojącymi nieopodal. Chłopiec poczuł, że już tu kiedyś był, acz nie był pewien co do czasu i czy był wówczas sam, a może z jedną bądź większą ilością osób? Tak czy owak, nie było to tu i teraz aż tak ważne, bardziej istotne, czy zdecyduje się zająć którąś z ławek. Nie widział w pobliżu żadnych innych osób. Dobrze, czy źle? Z jednej strony dobrze, będzie miał czas na osobiste przemyślenia i wyciszenie się. Z drugiej zaś - jego potrzeba "rozmowy" wzmogła się, bardzo chciał podjąć się rozległego monologu, ale niestety, nikogo tu nie było, o czym już wiemy.\nFinalnie usiadł na omawianym wcześniej siedzisku i postanowił się nieco zrelaksować. Ot, w tym celu zamknął powieki, te same który chroniły oczy nad wyraz ciekawe świata, z taką samą pasją oglądające to, co piękne, wartościowe, czytające zazwyczaj materiały o starożytnych runach, a wiadomo, że Arek miał po prostu na ich punkcie fioła.\nA właśnie! Chyba powinien gdzieś tu mieć książkę o takiej tematyce! Szybko sięgnął do swojej torby, którą uprzednio położył tuż obok siebie a potem kompletnie o niej zapominając, i wyjął z niej książkę o... no, wiadomo chyba o co chodzi, nieprawdaż? O starożytne runy właśnie. Z wielką pasją, widoczną w oczach w których płonęły małe iskierki, zaczął chłonąć litery. Te zmieniały się w słowa, składające się na zdania. Zdania te informowały każdego czytelnika o runach. Ah, chłopiec był w siódmym niebie, zapoznając się z tego typu treściami.\nNa chwilę oderwał wzrok od (przynajmniej dla niego) fascynującej lektury, gdyż zauważył mętnym wzrokiem, jak zbliża się ku niemu jakaś nieodgadniona postać...\nRe: Ławki pod wielkim drzewem Czw Sty 16 2020, 16:11;\nDo dwudziestej drugiej była jeszcze ponad godzina, więc wysyłanie sobie wierszyków z córką nauczyciela i późniejsze spotkanie się z nią na fajkę, wydało się Rowle'owi idealnym pomysłem na wieczór. Bo kto lubił palić w samotności? Zaintrygowany młodą pisarką, zwlókł się z łóżka i wciągnął czarne spodnie od dresu, białe adidasy i zieloną bluzę z kapturem, a na to kurtkę. Wcale jej nie miał za złe, że zwlokła go z łóżka. Wziął paczkę oraz upewnić się, że w kieszeni wierzchniego odzienia wciąż ma zapalniczkę, zanim złapał za obiecaną czapkę, wsunął ją w kieszeń i wyszedł z dormitorium. Droga na dziedziniec z lochów była szybka, a on i tak pokonał ją truchtem, nie chcąc, żeby dziewczyna marzła. Pchnął drewniane, ciężki drzwi, które oznajmiły jego przyjście przeraźliwym skrzypieniem, a następnie rozejrzał się dookoła, poszukując znajomej sylwetki. Gdy tęczówki o mętnym, zielonym kolorze napotkały siedzącą na ławce ślizgonkę, wyszczerzył się i ruszył w jej stronę. Zlustrował ją bezwstydnie wzrokiem, stając naprzeciw.\n- Nie czekałaś za długo, kwiatuszku? - zaczął zadziornie, puszczając jej oczko i nawiązując do ich wcześniejszej wymiany zdań na wizengerze. Zaraz jednak zapiął kurtkę i wsunął kaptur na głowę, chowając brązowe włosy przed mroźnym, zimowym powietrzem. Dzięki otaczających ich śnieżnym zaspom było naprawdę jasno. Chłopak kucnął przed nią, sięgając z kieszeni swoją czapką i wsuwając jej na głowę, salutując następnie, niczym jakiś kapitan. - Tak, jak obiecałem! Chcesz fajkę? Mieszane mam. Nie wiem, którą wylosujesz, ale jeden rodzaj jest niesamowicie mocny.\nDodał jeszcze, wyciągając paczkę w jej stronę i jedną z fajek wsuwając sobie pomiędzy usta. Niezależnie od tego, czy miała swoje, czy skorzystała z jego zasobów, odpalił je za pomocą zapalniczki. Magiczny przedmiot miał kształt rogogona węgierskiego. Wstał, przeciągnął się leniwie i oparł o olbrzymi dąb, wsuwając wolną dłoń do kieszeni, a drugą delektując się używką, zaraz po schowaniu smoka do kieszeni. Zaciągnął się mocno, czując przyjemnie łaskoczący dym w płucach. Gdy po dłuższej chwili szary dym uciekł mu spomiędzy warg, obrócił głowę w stronę dziewczyny, patrząc na nią ze wciąż widocznym błyskiem w oczach.\n- Od dawna taka z Ciebie poetka, Shercliffe?\nNie było złośliwości czy kpin w jego tonie, bo laska otwarcie używająca brzydkich słów i niepiekląca się o epitety ze słownika dla niegrzecznych, była na wagę złota w tych czasach.\nC. szczególne : magiczny tatuaż w formie węża\nRe: Ławki pod wielkim drzewem Czw Sty 16 2020, 21:22;\nNie czekała długo, to należało mu przyznać i pomimo mrozu, o którym mu wspomniała, nie miała nic przeciwko chwili samotności w tak uroczej scenerii. Siedziała po turecku w czarnych, znoszonych jeansach i tego samego koloru bluzce z ostentacyjnym napisem, głoszącym: Clever as the devil and twice as pretty. Przed wyjściem, zamiast kurtki, narzuciła na siebie wełniany, oversizeowy kardigan w odcieniu ciemnej zieleni, jak na Ślizgonkę przystało, a gdy dostrzegła zbliżającego się chłopaka, opuściła stopy na udeptaną ścieżkę pod ławką, ukazując dopełniające jej stylizację kapcie w kształcie wielkich, wilczych łap o wysuniętych pazurach, które pomimo wędrówki z dormitorium jakimś cudem pozostawały suche.\n— Do wieczności jeszcze sporo brakuje, więc wyrobiłeś się przed czasem, poeto — pochwaliła, odpowiadając mu uniesieniem kącika ust w równie zadziornym grymasie.\nPozwoliła nasunąć sobie czapkę na głowę, poprawiając ją tylko, kiedy Charlie się odsunął. Nakryła nią szczelniej uszy, bo wbrew dosyć niedbałemu pod względem doboru do temperatury strojowi, jedynie w uszy było jej faktycznie zimno.\n— Dziękuję — mruknęła.\nOdmówiła jednak sięgnięcia po jednego z jego papierosów i wyciągnęła własną paczkę najzwyklejszych, mugolskich, bo te jakoś odpowiadały jej najbardziej. Wsunęła filtr do ust i pochyliła się, by odpalić używkę od płomienia. Na moment zawiesiła spojrzenie na samej zapalniczce, a potem przeniosła je na towarzysza. Wcisnęła się w kąt ławki, jedną nogę pozostawiając na ziemi, a stopę drugiej wspierając na szczeblach ogrodowego mebla.\n— A co? Urzekła cię moja artystyczna dusza, Rowle? — odpowiedziała pytaniem na pytanie, z początku jedynie się z nim drocząc. Potem jednak zaciągnęła się, wypuściła gęsty obłok dymu i odetchnęła. — Jakoś tak wyszło, chyba od zawsze — sprostowała, wzruszając nieznacznie ramionami. Oparła dłoń o ugięte kolano i przechyliła głowę. — Heroizm ślizgonów tak mnie inspiruje — dodała już w ramach drobnego żartu.\n@Charlie O. Rowle\nRe: Ławki pod wielkim drzewem Pią Sty 17 2020, 00:56;\nNie wyglądała na znudzoną i zniecierpliwioną, więc automatycznie uznał, że zapulsował. Nigdy nie mieli okazji dłużej rozmawiać, jedynie krótkie konwersacje w pokoju wspólnym lub podczas wspólnych imprez domu po wygranych meczach, Kolejna ślizgonka, której natura zdawała się skrajnie różnić od koleżanek, a Charlie bardzo lubił takowe rozwiązywać. Przesunął dłonią po buzi, poprawiając kaptur i prychając pod nosem, jak poczuł pod palcami świeży zarost. Tak strasznie nie lubił się golić! Rozważał nawet kiedyś zapuszczenie wąsa, ale chyba jednak wyglądałby zbyt głupio. Zawiesił spojrzenie zielonych oczu na brunetce.\n- A czekałabyś wieczność? - zapytał z błyskiem w oczach, szczerząc się nonszalancko i przyglądając się dokładnie jej buzi, bo akurat kucnął. Ubieranie czapki niczym małemu dziecku dało mu możliwość dostrzeżenia dwóch ciemnoniebieskich kryształów, wpatrujących się w niego zza wachlarza rzęs. Zawsze miała takie ładne oczy? Wydał z siebie ciche mruknięcie zadowolenia, gdy mu podziękowała i zgarnął jej kosmyk włosów za ucho, delikatnie wciskając pod czapkę. - Pasuje Ci ta czapka. Mogę Ci pożyczyć na dłużej, jeśli chcesz!\nZaproponował entuzjastycznie, wstając i przesuwając dłońmi po spodniach dresowych, zdawał się zrzucać z nich drobinki niewidzialnego kurzu — który w rzeczywistości na pewno utkwił w materiale. Mocny dym wypełnił płuca, a on skrzywił się nieco na widok jej papierosów. Jako zagorzały zwolennik czystości krwi i pomysłów Voldemorta, nie mógł tego nie skomentować.\n- Jak taka fajna dziewczyna, jak Ty, może palić takie mugolskie, brudne gówno?\nBrzmiał całkiem poważnie, unosząc przy tym jedną brew, chociaż nie wiedział, czy w ogóle będzie chciała mu na to pytanie odpowiedzieć. Na jej słowa wzruszył ramionami, może nieco nawet zadowolony. Nikt mu nigdy nie wierzył, że ma duszę prawdziwego artysty!\n- Niesamowicie. Przecież tu jestem, nie? Mało kto mnie skłania do wstania z łóżka i ubrania się, jak już gniję w gaciach pod kołdrą.- zaczął z tym swoim zaczepnym, figlarnym tonem. Obserwowana wcześniej przez niego przestrzeń, została porzucona na korzyść jej buzi. Wypuścił dym, strzepując popiół gdzieś na bok. Gdy odchyliła głowę i oparła się dłonią o kolano, wyglądała naprawdę uroczo. Zwłaszcza w jego czapce i brązowych kaskadach włosów, które próbowały za wszelką cenę spod niej uciec.\n- A ja głupi łudziłem się, że obudziłem w Tobie talent i zostałem Twoją prywatną inspiracją. Złamałaś mi serce, Shercliffe. A może raczej, Key? - zapytał retorycznie, nachylając się nieco w jej stronę z uśmiechem, zagłębiając się jeszcze na chwilę w jej oczach. Wcale nie podobało mu się, że każdego ze ślizgonów uważała za heroicznego, bo Nox na pewno takowy nie był. Zrobił krok w jej stronę, przywierając mocniej plecami do kory drzewa, po czym kucnął pod nim, wsuwając papierosa do ust. Chciał mieć ją bliżej, bardziej na oku.\nRe: Ławki pod wielkim drzewem Pią Sty 17 2020, 11:39;\nPrzyjrzała się Charliemu nieco uważniej, szacując w duchu na ile mogła potraktować jego słowa jako kpinę, a na ile jako zwykły żart. Ostatecznie jednak uznała, że to nie ma większego znaczenia, bo już dawno nauczyła się trzymać opinię innych w głębokim poważaniu, jeśli nie była poparta sensownymi argumentami. Dlatego też pokręciła lekko głową.\n— Nie, pisałam ci już, że jestem zbyt niecierpliwa na wieczność — przypomniała mu, mając na myśli jedną z wiadomości, w której podkreśliła, że akurat wiecznie czekać nie będzie.\nI chociaż wszystkie jej mięśnie zastygły w gotowości do uskoczenia na bok, gdy naruszył jej przestrzeń osobistą, pozostała w miejscu i nie dała niczego po sobie poznać. Nieoczekiwany dotyk, jakkolwiek drażniący by nie był, trwał zaledwie chwilę i była w stanie to tolerować, skoro to ona poprosiła Ślizgona o czapkę. Z czystego lenistwa, należy dodać, a więc musiała zaakceptować konsekwencje swoich czynów.\nKeyira zmarszczyła delikatnie brwi na propozycję zatrzymania czapki. Zaciągnęła się dymem, przetrzymując go w płucach nieco dłużej niż to było konieczne, a potem wypuściła ze świstem i oblizała usta, krzywiąc się nieznacznie na posmak dymu.\n— Liczysz na to, że będziesz mnie w niej oglądał częściej, Rowle? — zapytała zaczepnie, strzepując popiół na ziemię, nim ponownie wsunęła filtr między wargi, by móc wesprzeć się obiema dłońmi i poprawić pozycję na nieco wygodniejszą. — Podziękuję — zaśmiała się pod nosem i pokazała mu język.\nJego kolejne słowa sprawiły tylko, że umilkła na moment. No tak, zupełnie zapomniała jaki Charlie potrafił być uprzedzony do mugoli. Niech szlag trafi Voldemorta i jego ignorancję, o poplecznikach nie wspominając... Następnie westchnęła ciężko i wycelowała w towarzysza palce, przytrzymujące fajkę w powietrzu.\n— Hej — upomniała go, choć bez szczególnej przygany w głosie. — Możesz myśleć o mugolach co ci się podoba, ale tylko ci najbardziej ograniczeni nie potrafią docenić przydatności wynalazków — oznajmiła, całkiem szczerze, bo tak właśnie uważała. — Nie zbrzydnę od mugolskich fajek, nie martw się, a jeśli tak... Pozwę producenta — zapewniła, cofając dłoń, by raz jeszcze się zaciągnąć. — Tak więc do tego czasu, Rowle, bądź tak miły i nie krytykuj moich wyborów — dodała, ale nie była ostra. Mówiła bardziej tak, jakby była znudzona.\nZaśmiała się jednak, choć bez szczególnego przekonania, kiedy Charlie podkreślił jak wyjątkowa była to sytuacja.\n— A więc mam uwierzyć, że twój ewentualny nałóg nie miał w tej sytuacji nic do rzeczy? — mruknęła, podchwytując jego ton. — Od razu czuję się bardziej doceniona — prychnęła, ale była wyraźnie rozbawiona.\nObserwowała czujnie zmianę jego pozycji, kapciem w kształcie łapy muskając zaspę obok, kiedy zaczęła bujać nogą.\n— Zostanie czyjąś muzą to raczej niewielka aspiracja, Charlie — zauważyła, posyłając mu kolejny, nieznaczny uśmiech. Zwracając się do niego po imieniu jednocześnie udzieliła zgody na to, by i on zwracał się do niej wedle uznania. — Gdzie się podziały marzenia o zostaniu ministrem magii? Albo treserem smoków? Wielkim podróżnikiem...?\nRe: Ławki pod wielkim drzewem Pon Sty 20 2020, 03:01;\nCzuł na sobie jej wzrok, jednocześnie zastanawiając się, co kryło się za pięknymi oczyma. O czym myślała? Oceniała go? Niewiele o niej wiedział, a tajemnice tylko sprawiały, że w oczach bruneta była jeszcze bardziej atrakcyjna. Rowle zawsze mówił tak, jak myślał i to, co chciał, dopasowując ton do kontekstu wypowiedzi, więc na próżno było szukanie pomiędzy słowami ukrytych przesłanek, cichych docinków. Gdy chciałby kpić, robiłby to otwarcie.\n- Myślałem, że zmienisz zdanie, skoro już mnie wyciągnęłaś z łóżka. - odparł zgodnie z prawdą, wzruszając delikatnie ramionami. Po ustach błądził mu łobuzerski uśmiech, pojawiły się dołeczki w policzkach. Niesforne kosmyki brązowych włosów opadały na czoło za każdym razem, gdy ruszał głową. Ucieszył się, że dała mu ubrać czapkę, przez co doszedł do wniosku, że ma w sobie brunetka coś uroczego. Zadowolony z siebie odsunął się, nie chcąc bez zaproszenia naruszać jej przestrzeni. Wydawało się, że nie jest fanką tego typu zachować, a on je szanował, zwłaszcza u porządnych dziewcząt z dobrego domu. Pociągnął papierosa jej śladem, czując relaks i spokój. Namiastka wyciszenia przyszła sama, dawno nie był tak łagodny w swoim zachowaniu oraz słowach. Zaśmiał się na jej słowa, kiwając głową i rozkładając bezradnie ręce, niczym przyłapany na kradzieży. W jednej z dłoni trzymał swoją fajkę.\n- Bam! Przejrzałaś mnie! - przyznał się od razu ze skruszoną miną biednego pieska, w której był całkiem niezły. Zaraz jednak roześmiał się raz jeszcze, przygryzając na chwilę dolną wargę. Poza urokiem było w niej coś zabawnego i chyba sobie pulsowała. Była niezwykła swoboda konwersacji z nią, nawet tak niedostępną. Ten zaczepny ton głosu dawał mu jednak iskrę nadziei, że spojrzy na niego przychylniej i może da się ponieść chwili, dzikości. - Jeszcze będziesz żałować i sama po nią przyjdziesz! Tylko wtedy nie wiem, czy Ci dam.\nTeż jej pokazał język, puszczając oczko. Przysunął papierosa do ust, odwracając wzrok. Znów poczuł w ustach cierpki smak dymu, a następnie łaskotanie w płucach. Dostrzegając milczenie i wyraz twarzy dziewczyny, westchnął bezgłośnie, a szara smuga uciekła spomiędzy warg. Jego antymugolskie poglądy nie były tajemnicą, dumnie o nich mówił — ku niezadowoleniu siostry.\n- Mogą mieć dobre wynalazki, nie przeczę. Pokazuje to tylko, że wcale nie potrzebują magii i nie powinni jej używać. Jednak nie chciałbym z nich korzystać. - zaczął z delikatnym wzruszeniem ramion, przesuwając spojrzeniem po jej twarzy. Mówił ze spokojem, daleko było do przestawienia klepki i wybuchu agresji. Głupie papierosy brudasów nie mogły przecież spowodować armagedonu, jedynie zostawić maleńki minus przy jej nazwisku. Nie tracił jednak jeszcze nadziei. Jej kolejne słowa o producencie sprawiły jednak, że parsknął śmiechem. - Szkoda by było, gdybyś zbrzydła, naprawdę. To byłaby olbrzymia strata dla społeczeństwa! Mogę Ci obiecać, że się postaram!\nZapewnił tylko, ruszając się z miejsca. Przesunął się, kucając i zerkając na niebo, obserwując jednocześnie żar fajki, która powoli się kończyła. Dobrze, że jeszcze miał ponad połowę paczki. Kiwnął głową, posyłając jej krótkie spojrzenie.\n- Absolutnie nie, stanowi tylko maleńki dodatek. Prawie Ci wierzę, ale chociaż się uśmiechasz. Z tym Ci jeszcze ładniej, Key.\nOdparł ze wzruszeniem ramion i tym swoim nonszalanckim błyskiem w oku, który podkreślił łobuzerskim uśmiechem. Przesunął po niej wzrokiem, bujała nogą — czyżby była zrelaksowana i nie bawiła się w towarzystwie ślizgona aż tak źle? Odwzajemnił uśmiech, wydając z siebie mruknięcie zastanowienia. Właśnie Rowle, gdzie były te marzenia?\n- To tylko przystanek w podróży. - przerwał w końcu milczenie, całkiem pewnym tonem. Wrócił mętnymi, zielonymi ślepiami do jej tęczówek. - Nie wiem, chyba mają urlop. Ciągle się kształtują. A jakie Ty masz marzenia?\nRe: Ławki pod wielkim drzewem Wto Kwi 07 2020, 10:48;\nNajohydniejsza pora roku się kończyła, dlatego jej podły humor również uciekał w zapomnienie. Czekała na pierwsze promienie słoneczne od bardzo dawna. Dlatego, kiedy tylko pierwsze przebiły się przez gęste chmury, postanowiła wyjść z zamczyska. Był dzień wolny, dlatego nie było mowy o założeniu mundurka szkolnego, tak strasznie krępującego jej ruchu. Narzuciła na siebie za duży sweter i wyszła z dormitorium, bez konkretnego celu, co chyba nie było niczym dziwnym w jej przypadku. Plan działania nie był jej mocną stroną, gdyż zawsze stawiała na spontaniczność i szybkość reagowania na nadążające się okazje.\nKiedy wyszła na dziedziniec, tak naprawdę chciała udać się gdzie indziej. Jednak kiedy zobaczyła Wierę, która siedziała na jednej z ławek, postanowiła do niej podejść, prawdopodobnie w celu porwania jej na spacer... Lub do wioski, gdzie mogłyby się napić. Każdy dzień był dobry na Piwo Kremowe, do których zaczynała się przekonywać. Zaszła ją od tyłu i pochyliła się nad nią.-Cześć! Co tam ukrywasz.-Zawołała, może troszkę zbyt głośno. Podniosła się, uważając na ewentualnego liścia, gdyby przypadkiem dziewczyna miała coś takiego jak niekontrolowane odruchy.\nKiedy zobaczyła, że dziewczyna trzyma w dłoniach karty do durnia, jej oczy się rozświetliły. Od razu zajęła miejsce przed nią, siadając na ławie okrakiem.-Teraz musimy zagrać!-I właśnie to są te możliwości, które pojawiają się znikąd.\nWiera R. Krawczyk\nC. szczególne : rude włosy, piegi, wyzywające stroje\nRe: Ławki pod wielkim drzewem Wto Kwi 07 2020, 22:28;\nZima nie tylko Luc dołowała. Wiera lubiła zimę tylko na początku. Potem śnieg już nie sprawiał takiej przyjemności jak na samym początku. Padał śnieg, mało kto rzucał się śnieżkami, mało kto wychodził nawet na zewnątrz z powodu niezbyt sprzyjającej pogody. Natomiast kiedy nieco się ociepliło, zrobiło się straszne błoto i wtedy już całkiem nie miała ochoty wyjść na zewnątrz. Jednak teraz było całkiem inaczej. Robił się sucho, a i wiatr wcale nie był taki groźny, ale trzeba wspomnieć, że trochę się przeliczyła.\nJakiś czas temu myślała, że naprawdę jest ciepło i można odsłonić trochę ciała. W rezultacie dostała smoczej ospy. Cholerstwo było zaraźliwe i paskudne. Wylądowała w mungu z zieloną twarzą. Słyszała, że niektóre przypadki mogą nawet doprowadzić do śmierci, dlatego tak ją to wszystko zaniepokoiło. Jednak wszystko przebiegło pomyślnie i w końcu mogła stanąć na nogi.\nCzy dostała nauczkę? Niezupełnie. Oto teraz siedziała tutaj w skromnym stroju, który podkreślał jej dekolt oraz szczupłe nogi. Była taka ładna pogoda, że aż żal było siedzieć w szkole. Zabrała ze sobą karty do durnia, bo może trafi się ktoś chętny, a to była przecież jej ulubiona gra.\nJuż miała się zwijać, kiedy ktoś zaszedł ją od tyłu. Przestraszyła się nie na żarty. Już miała zbesztać tę osobę, kiedy okazało się, że to nie kto inny jak Luc. Lubiła tę dziewczynę. Była taka ładna i mądra. Miała coś w sobie.\n- To karty do durnia. Do trzech kolejek?- zapytała, unosząc pytająco brew. Wokół kręciła się grupka osób, wiedziała, że podczas gry robiło się dziwne rzeczy jak na przykład taniec bez muzyki czy działanie amortencji. Nie przeszkadzało jej to jakoś zbytnio. Obserwatorzy są wszędzie.\nRe: Ławki pod wielkim drzewem Czw Kwi 09 2020, 16:24;\nOstatni raz chorowała... Jeju, chyba jak miała pięć lat. Dodatkowo była to zwyczajna mugolska choroba. Czy to dobrze, czy źle? Gorzej, jak trzepnie ją, kiedy będzie stara, a przeżywalność tej choroby zależy od młodego wieku. Wolała na sam koniec zrobić coś bardziej spektakularnego, niż skonać we własnym łóżku.\nWiedziała, że nie otrzyma słów reprymendy, a nawet gdyby Wiera faktycznie miała coś przeciwko jej zachowaniu, zachowa to dla siebie. Uśmiechnęła się szeroko, jakby refleksy we włosach dziewczyny dodawały jej większego uroku. Lucia rzadko kiedy komuś czegoś zazdrościła, a kiedy już to robiła, było to raczej w dobrej wierze i w dobrym guście. W tym przypadku zazdrościła tego koloru włosów, z którym jej towarzyszka się urodziła. Ritcher wielokrotnie zmieniła kolor swoich, a pomimo tego, że lubi naturalność w pełnej swojej postaci, to nie pogardziłaby czymś tak unikalnym. Bo przyznajmy szczerze, rudy był unikalny, szczególnie taki ładny odcień.\n-Nie musisz dwa razy pytać. Zacznę.-Klasnęła lekko w dłonie, przygotowując się do gry. Nie miała częstych okazji do gier, bo po pierwsze, preferowała inne, a po drugie, nie miała z kim. Każdą wolną chwilę starała się spędzać intensywnie, zwykle są to wyjścia lub aktywność fizyczną, którą sobie specjalnie ceni. Gry karciane? Ewentualnie po pijaku i to w jakieś opuszczonej sali, jakby robiło się coś złego. A może tylko ona tak trafiała.\n-Zobaczymy czy na trzech się skończy.-Zaśmiała się lekko, odrzucając włosy do tyłu i związując je w luźny kucyk. Podobno, kiedy kobieta związuje sobie włosy, to znak, że zaczyna robić się poważnie. Nie miewała w zwyczaju przegrywać, a chociaż liczył się tu los, zabawnie będzie obserwować magiczne wyzwania, które narzucają im karty. Ośmieszanie się na arenie szkolnej raczej jej nie przeszkadzało.\nRzuciła dwiema kośćmi... Cesarzowa, niemal czuła jak jej wargi rozciągają się bardziej. Ciekawy wybór, ciekawe czy Wiera ją przebije. Spojrzała na Puchonkę.


Ponad 20 najlepszych przepisów na sałatki z pomidorami • Kuchnia Lidla\n481 łatwy 0:30 4\n145 łatwy 0:35 4\nPonad 20 najlepszych przepisów na sałatki z pomidorami Ponad 20 najlepszych przepisów na sałatki z pomidorami ⭐ Odkryj pomysły na pyszne sałatki, którymi zachwycisz najbliższych ⭐ Sprawdź przepisy w Kuchni Lidla! Choć wywodzą się z Ameryki Południowej, to w europejskiej kuchni zdążyły zapuścić już silne korzenie. Pomidory, bo o nich mowa, przewijają się w codziennym jadłospisie każdego Polaka, stając się również częstym składnikiem sałatek. Smakują najlepiej latem i jesienią. W jaki sposób je wykorzystać w sałatkach? Kuchnia Lidla pozwoli wam odkryć na nowo pomidory!


Polka Przedsiębiorcza – Polka Przedsiębiorcza\nChcesz odejść z etatu i rozpocząć własny biznes? Potrzebujesz rozruszać ten, który prowadzisz? Projekt Polka Przedsiębiorcza jest właśnie dla Ciebie.\nZapraszam Patrycja Załuska\nJuż 13 września wracamy z warsztatami w ramach #Net_Smolna 2019! Od września do listopada warszawscy przedsiębiorcy będą...\nPo raz kolejny miasto st. Warszawa wesprze przedsiębiorców, oferując bezpłatny dostęp do eksperckiej wiedzy i kontaktów biznesowych....\nNetworking ma ogromny wpływ na rozwój twojego biznesu. Niestety ciągle przez wielu jest kojarzony wyłącznie z akwizycją i narzucaniem się. Tymczasem...\nKsiążka „reStart Kariery.\nZbuduj swoją przewagę na rynku pracy”\nKsiążka jest skierowana do osób chcących znaleźć takie miejsce na rynku pracy, które będzie odpowiadało ich wartościom, kompetencjom, potrzebom i możliwościom. W książce, oprócz wskazówek i praktycznych ćwiczeń, znajdziecie plan działania oraz prawdziwe historie osób, które mimo przeciwności znalazły rozwiązanie swoich zawodowych sytuacji i dzisiaj ze swojej pracy czerpią satysfakcję i spełnienie.\nJuż 13 września wracamy z warsztatami w ramach #Net_Smolna 2019! Od września do listopada warszawscy przedsiębiorcy będą mogli uczestniczyć w programie bezpłatnych spotkań sieciujących połączonych z eksperckimi warsztatami tematycznymi. Wykonawcą tegorocznego #Net_Smolna jest firma reStart kariery. Otwartość, inicjatywa i gotowość na dzielenie się doświadczeniem, to wszystko charakteryzuje #Net_Smolna 2019. Wszelkie...\nPo raz kolejny miasto st. Warszawa wesprze przedsiębiorców, oferując bezpłatny dostęp do eksperckiej wiedzy i kontaktów biznesowych. Rusza trzecia edycja programu #Net_Smolna – cyklu spotkań networkingowych, będącego częścią długofalowej strategii wsparcia stołecznego ekosystemu przedsiębiorczości. Od kwietnia do listopada warszawscy przedsiębiorcy będą mogli uczestniczyć w programie bezpłatnych spotkań sieciujących połączonych z...\nNetworking ma ogromny wpływ na rozwój twojego biznesu. Niestety ciągle przez wielu jest kojarzony wyłącznie z akwizycją i narzucaniem się. Tymczasem budowanie sieci kontaktów oznacza nawiązywanie długoterminowych znajomości i podtrzymywanie pozytywnych relacji. Według Roberta Wendta – światowej sławy specjalisty od marketingu, założyciela m.in. firmy Cultivate Communications, networking to świadomy proces wymiany informacji, zasobów, wzajemnego poparcia i możliwości, prowadzony za pomocą...\nMasz złe doświadczenia z klientami? Wykorzystaj to! Każdy przedsiębiorca ma zarówno dobre jak i złe doświadczenia z klientami. We wpisie dotyczącym klienta rentownego pisałam o tym, że warto dążyć do takiej sytuacji kiedy nasz model biznesowy zawiera 2-3 profile tzw. klientów idealnych czyli takich, którzy: 1. mają potrzebę, którą twój...\nCzy istnieje klient idealny? Klienci są osią każdego modelu biznesowego. Klienci to konkretne osoby, które są skłonne zapłacić za otrzymywane korzyści. Staramy się do nich docierać i chcemy ich obsługiwać gdyż to od nich zależy nasze "be or not to be" na rynku. Abyśmy mogli utrzymać się mimo silnej konkurencji,...\nPropozycja wartości, którą oferujesz klientom jest niczym innym jak obietnicą, iż to co im proponujesz będzie dostarczone i przyniesie oczekiwany efekt. Jeśli chcesz wiedzieć jak określić propozycję wartości zajrzyj TUTAJ. Warto wiedzieć jaką „moc” ma oferowana przez ciebie propozycja wartości. Możesz przekonać się o tym w dwóch krokach. Krok 1: Zidentyfikuj skuteczną propozycję wartości Oferowana...\nPrawdopodobnie każdy z nas lub przynajmniej większość, spotkała się w swoim życiu zawodowym z reakcją klienta na prezentowaną przez nas ofertę „OK. Ale co z tego?”. Jeśli tak faktycznie było i reakcja ta pojawiła się w głowie naszego klienta, przyczyna mogła być tylko jedna. Nie zadbanie do tej pory o...\nJeśli masz pytania, chcesz opowiedzieć i doradzić się w sprawie swojego biznesu polecam Patrycję Załuską. Godzina rozmowy na pełnych obrotach, szerokie spojrzenie na biznes i życie. Poczucie, że było się wysłuchanym i że uzyskało się odpowiedź na swoje pytania dodało mi energii i mobilizacji. Koniecznie trzeba sobie przygotować kartkę i długopis, aby nie zapomnieć kluczowych elementów rozmowy. Pomimo tego, że śledzę tematykę rozwoju biznesu, potrzebowałam treści, które będą odnosić się bezpośrednio do mnie, do mojego pomysłu na biznes, dlatego zwróciłam się do Patrycji, która jest niewątpliwym specjalistą w swojej dziedzinie. Moja współpraca na pewno nie kończy się na jednym spotkaniu.


Jest umowa z Iranem – niemieckie firmy już zacierają ręce\n/15.07.2015/ Po zawarciu z Iranem porozumienia ws. programu nuklearnego niemieccy przedsiębiorcy cieszą się na przyszłe zyski z eksportu do tego kraju.\nNiemcy sprzedali w 2014 w Iranie towary za łącznie 2,4 mld euro. Gdyby sankcje gospodarcze nałożone na Iran zostały uchylone, mogłoby się to szybko zmienić. – Możemy podwoić nasz eksport do 5 miliardów w zaledwie dwa lata – ocenia Volker Treier, szef ds. współpracy zagranicznej Niemieckiego Związku Izb Przemysłowo-Handlowych. – A jakby poszło naprawdę dobrze, moglibyśmy w 3-4 lata osiągnąć poziom 10 miliardów – dodaje.\nŹródło: Deutsche Welle http://www.dw.com/pl/jest-umowa-z-iranem-niemieckie-firmy-ju%C5%BC-zacieraj%C4%85-r%C4%99ce/a-18583955\nAudi und BMW können Abwärtstrend in China nicht stoppen Pilotenstreik eskaliert - 1000 Lufthansa-Flüge fallen am Mittwoch aus Czy we wrocławskiej fabryce Fagor Mastercook rozpoczną wkrótce produkcję? Lufthansa. Kolejny strajk pilotów BASF und Gazprom besiegeln Tausch milliardenschwerer Beteiligungen Sprzedajesz na Allegro? Nie zawsze ci się to opłaci Deutsche Russland-Exporte brechen um fast ein Drittel ein Niemcy: plany wyłączenia z sieci elektrowni zagrażają zaopatrzeniu energetycznemu Wielka klapa Niemców. Podejrzenia o korupcję, miliardowe przekroczenia planów finansowych, niedotrzymywanie terminów EU-Jugend ohne Job - Deutschland als (vermeintlicher) Musterknabe Zaskakująca analiza. To państwo najbardziej skorzysta na greckim kryzysie Ekspansja niemieckiego Lidla w Polsce Deutsche Bahn baut um - Millioneneinsparungen geplant Gazprom rozbuduje Gazociąg Północny o 2 nowe nitki Gabriel will deutscher Wirtschaft den Weg in den Iran bereiten Jest umowa z Iranem – niemieckie firmy już zacierają ręce Chińczycy kupują mniej audi Berlin für «Europäisierung» der deutschen Rüstungsindustrie Skandal z finansowaniem Lidla i Kauflandu z pieniędzy międzynarodowych instytucji finansowych Eksperci zalecają spokój i nie uciekanie teraz od złotówki za każdą cenę Deutsche Bank erwartet Welle von Übernahmen deutscher Firmen Reallöhne in Deutschland im ersten Quartal kräftig gestiegen Czym będzie się ogrzewała Ukraina zimą? Czy na bankructwie Grecji najbardziej stracą Niemcy? Prognoza Ifo: Szefowie niemieckich firm coraz bardziej pesymistyczni Niemcy: Sankcje wobec Rosji, straty dla Europy Rosja i UE planują budowę nowych nitek Gazociągu Północnego po dnie Bałtyku Spór z Komisją Europejską opóźni wprowadzenie opłat na autostradach w Niemczech Rotawirusy w mrożonych truskawkach. ALDI ostrzega przed konsumpcją Amerykanie wycofują się ze szczelinowania w Polsce Inflation in Deutschland im Mai auf niedrigem Niveau erneut gestiegen Daimler bringt stationäre Energiespeicher auf den Markt "Tagesspiegel": Łamistrajk z Polski. Stał z paczką w drzwiach i nie rozumiał ani słowa po niemiecku. Szwajcaria: Niemcy i Polacy na liście domniemanych oszustów podatkowych Powolne umieranie sieci fast foodów? Deutsche Pkw-Maut beschlossene Sache - Bundesrat winkt sie durch Polacy będą jednak płacić za autostrady w Niemczech Deutsche Industrieproduktion überraschend gesunken Wirtschaft: Bahnstreik kostet bis zu einer halben Milliarde Euro W Niemczech sześć godzin pracy dziennie. Marzenie może się ziścić "Fakt": Niemiecki pracodawca do Polaków: Zrobię wam drugi Auschwitz! Niezwykły sukces Polki w Niemczech. "Zawsze kochałam luksus" Zeitenwende bei VW: Patriarch Piëch verliert Machtkampf und geht Von Heiko Lossie und Andreas Hoenig, dpa Bericht: VW prüft bei Baustelle Billigauto Kooperation in China Deutsche Bahn bereitet sich auf erneuten Lokführerstreik vor Europa potrzebuje przemysłu Polsko-niemiecki handel bije rekordy Już nie tylko Niemcy ale i Chińczycy chcą kupić wrocławskią fabrykę Agor Mastercook? Dobrze m.in. dla Polaków, gorzej dla amatorów szparagów 100 dni płacy minimalnej w Niemczech. Czas na bilans i zmiany Kontrowersyjna sprzedaż Fagora Niemcom jest możliwa Gewinnmaschine Autobau: Deutschlands Hersteller legen 2014 kräftig zu SZ o polskich opiekunkach: "3 euro w ramach podziękowania za współpracę" 4,61 Prozent Lohnplus für Beschäftigte in deutschen Bundesländern Official presentation of the ‘Completing Europe’ report during a high-level meeting in Brussels Oficjalna prezentacja raportu „Dokończyć zjednoczenie Europy” podczas spotkania na wysokim szczeblu w Brukseli Niemiecki biznes ma po dziurki w nosie sankcji wobec Rosji i nie chce tracić miliardów przez Ukrainę Bundesbank: Deutsche Wirtschaft zu Jahresbeginn kräftig gewachsen «Handelsblatt»: Erste Lizenz für islamische Bank in Deutschland Lufthansa sagt wegen Pilotenstreik erneut Hunderte Flüge ab Lufthansa przedłuża strajk pilotów. Jego skutki odczują także Polacy. Chorwacki HEP dołącza do Central Europe Energy Partners W Niemczech kierowcy pilnie poszukiwani NISSAN QASHQAI – wrażenia z jazdy Coraz więcej Niemców odkrywa Polskę Biznes po wrocławsku Legnicka Specjalna Strefa Ekonomiczna oraz Wałbrzyska Specjalna Strefa Ekonomiczna „Invest-Park” rozpoczynają współpracę z Instytutem Autostrada Technologii i Innowacji (IATI). TTIP nie taki straszny, jak go malują? Spiegel: Tani import z Polski i Chin udręką niemieckich producentów Das Rathaus schreibt die größte Sause des Jahres aus. Rekordowy rok 2014. Niemiecki eksport i import mają się doskonale "Focus": Menadżer VW pełen uznania dla Polaków. "Niesłychana identyfikacja z firmą" Federalny Urząd Pracy w Bonn ma ofertę pracy wakacyjnej w Niemczech dla studentów z Polski na lato 2015. Central Europe Energy Partners podsumowuje rok 2014 Central Europe Energy Partners podsumowuje rok 2014 Central Europe Energy Partners podsumowuje rok 2014 Europa Forum: Prognoza gospodarcza na 2015 rok. Minister Wasiak jedzie do Berlina rozmawiać z Niemcami o płacy minimalnej przewoźników. W jej sukces nikt nie wierzy. Volkswagen, Audi i Porsche aż z 93.500 wyprodukowanych samochodów muszą usnąć usterki Der Spiegel: Decyzja EBC może mieć fatalne następstwa dla złotego Niemcy: Pracownicy kradną, pracodawcy tracą miliardy Nawet 500 tys. euro kary dla polskich przewoźników w Niemczech Wspólna polityka energetyczna Unii Europejskiej: marzenie czy realna szansa? Niemcy przewidują w najbliższym czasie osłabienie kursu euro. Bydgoska Pesa ma podobny problem w Niemczech do producenta Pendolino? BASF Polska Sp. z o.o. oraz Rileta Sp. z o.o. podpisały właśnie listy intencyjne w sprawie współpracy dotyczącej przygotowania wykwalifikowanych kadr Fagor Mastercook jednak nie dla Boscha? Ciąg dalszy problemów z Fagor Mastercook Prawie 80 000 euro rocznie zarabiają lekarze. Ale nie u nas. "Urwane palce lub dłonie, pokiereszowana twarz, utrata słuchu". Niemiecka prasa o fajerwerkach z Polski PKP likwiduje kolejne połączenie z Niemcami Firma BMW wzywa aż 140 000 właścicieli aut jej marki do warsztatu BASF i Gazprom wstrzymują miliardowy interes Niemcy kupią wrocławską fabryką Fagor Mastercook Płace minimalne w RFN od Nowego Roku. Firmy już kombinują, jak je obejść Polska firma przejmie zakład w Niemczech od Thyssen Krupp "Akcje, Pieniądze, Złoto i Pałace" – czyli jak być jeszcze bardziej bogatym Wychodzi szydło z worka. Za myto na drogach zapłacą też niemieccy kierowcy Firma Schweiker Sp. z o.o. rozpoczęła budowę nowej fabryki w Komornikach (gm. Środa Śląska) "Der Spiegel": Niemcy wyzyskują pracowników z Europy Wschodniej Niemcy: Znów rośnie popyt na czołgi made in Germany Niemcy zaczynają kurczowo ściskać portfele. Groźba recesji? Niemiecki eksport cierpi pod sankcjami wobec Rosji Chińczycy na ulic`ach demonstrowali przeciwko awariom Volkswagena Dziennik Gazeta Prawna: Polska trucicielem klimatu? To mit, bardziej niż my trują Niemcy i Francuzi Niemiecki raport: "polska jakość" może wkrótce zagrozić marce "Made in Germany" Komentarz Jerzego Buzka oraz Andrzeja Grzyba do rozpoczynającego się dzisiaj szczytu Rady UE ws. pakietu klimatycznego: Polacy płacą za jedzenie więcej niż Niemcy Firma VOSS Automotive zainwestowała 50 milionów złotych w rozbudowę zakładów produkcyjnych w Legnickim Polu Jesienna prognoza gospodarcza. Analitycy krytykują politykę rządu RFN Nie będzie specjalnego traktowania dla South Streamu - Alenka Bratusek odpowiada Andrzejowi Grzybowi Minimalna stawką za godzinę 8,5 euro! Tyle że nie w Polsce ale w Niemczech Szefowie wielkich firm ostro krytykują niemiecki rząd. "Sypie się infrastruktura" Niemcy nie przestrzegają sankcji nałożonych na Rosję. Niemiecki statek wycieczkowy przypłynął na Krym "Seuddeutsche Zeitung": Szef Siemensa „imprezował” z rosyjskimi oligarchami Fotorelacja: Forum Ekonomiczne w Krynicy 2014 Jarosław Kaczyński w Krynicy: Jak zapewnić bezpieczeństwo Europie i Polsce? Forum Ekonomiczne w Krynicy 2014 przeszło do historii Coraz więcej imigrantów zakłada w Niemczech firmy. Również Polacy Trudności w polskiej gospodarce wpłyną na sytuację na rynku pracy RFN Niemcy cofnęły kontrakt zbrojeniowy z Rosją, choć nie musiały „Die Welt”: Myto odstraszy turystów z Polski i Czech Niemcy: Sankcje wobec Rosji obciążają eksport Niemiecki BASF otworzył w Środzie Śląskiej fabrykę katalizatorów OFE vs. GPW - Koktajl Inwestycyjny Dlaczego ludzie nie dostrzegają nadciągającego megakryzysu? Opłaty za korzystanie z sieci drogowej w Niemczech. Minister ujawnia szczegóły Największe niemieckie koncerny pogrążone w stagnacji Niemcy: Utopione biliony Niemcy: załamują się transakcje z Rosją i Ukrainą „Der Spiegel" o unii energetycznej: Polacy żądają konkretów Czy już wkrótce Niemcy doprowadzą do upadku polskiego górnictwa? Rząd Merkel dba o swoich, kosztem polskiego górnictwa i przemysłu kopalnianego? Presentation by Prof. Wolfgang Steiger during the European Congress of Technology Na Politechnice Wrocławskiej odbywa się Europejski Kongres Technologiczny Co trzeciego Niemca stać byłoby na własnościowe mieszkanie. Dlaczego go nie mają? Koncern Siemensa zwalnia ponad 11 tys. osób Poland-TV powstało w wyniku partnerstwa z Grid Content Group AG, który od prawie 20 lat posiada patent na ciągłą transmisje programów online. Poland-TV jako niezależny partner niemieckiego GCGAG jest pierwszą zagraniczną landing page. Wyłącznym licencjobiorcą w Polsce jest Peter Stahn. Greenpeace: Toksyczne substancje w produktach firm Adidas, Nike i Puma Gigantyczna łapówka dla niemieckich polityków SPD za kontakt zbrojeniowy dla Grecji? Niemcy przejmują kolejnego producenta samochodów Jak ubiegać się o pracę w Niemczech. Porady rekrutera Polska atrakcyjna, mówią inwestorzy Nagana OECD: Niemcy pralnią brudnych pieniędzy Niemiecka prasa ekonomiczna: Polski średni biznes inwestuje więcej niż niemiecki Jak pracujesz w Niemczech na czarno - możesz nie dostać pieniędzy za swoją pracę FAZ: Niemieccy farmerzy grożą, że nie będą zatrudniać Polaków Śledztwo przeciwko kilkunastu niemieckim bankom Praca sezonowa. Niemieccy farmerzy krytykują nowe stawki minimalne Kanclerz Merkel przyzwala na nowe projekty gazowe z Rosją Niemcy z Chińczykami rozmawiają o biznesie i wielkiej polityce, a nie o prawach człowieka Uważaj jeśli jutro planujesz lot Lufthansą. Odwołano 600 lotów Niemieckie inwestycje w Rosji wstrzymane Wojna gospodarcza Zachodu z Rosją? Ten kraj skorzysta najbardziej 2300 etatów w fabryce Volkswagena we Wrześni Rosyjscy oligarchowie przejmują niemiecką spółkę Rosyjski Gazprom przejmuje niemieckie gazociągi Niemiecka prasa: Niemcy boją się polskich elektrowni atomowych „wPolityce.pl”: Premier Tusk krytykuje Angelę Merkel: "Uzależnienie Niemców od gazu rosyjskiego może uzależniać resztę Europy od Rosji" Gerhard Schröder będzie pracował dla rosyjskiego giganta? Niemcy: Pracownicy z Europy Wschodniej dyskryminowani na rynku pracy Kanapka zamiast Big Mac’a. Spada popularność McDonald’sa w Niemczech Niemiecki automobilklub ADAC okazał się być oszustem. Praca na czarno i szara strefa. "Uczciwy wychodzi na głupka" Ulubione marki Niemców Volkswagen planuje nową fabrykę w Polsce Zanim kupisz mieszkanie na kredyt, odpowiedz sobie na te pytania Hamulec na czynsze. Stanowcze kroki ws. biednych imigrantów w RFN Niemcy mają dość zmian w energetyce. Czyżby początek końca sztucznego „parcia” na energetykę odnawialną? Stiftung Warentest przegrała z Ritter Sport Bruksela domaga się "socjalu" dla wszystkich. Niemcy oburzeni Brauchen „DIE“ keine Jobs? Biopaliwa - ekologiczny niewypał Klimatycznie i konstruktywnie. Klimatycznie i konstruktywnie 2 Odżył popyt krajowy pompowany nowymi kredytami Laureaci Forum Polityczno-Gospodarczego w Krzyżowej 2013 r. Szymański: Klimatyczna rewolucja szkodzi także środowisku Subwencje dla zielonej energii. Bruksela krytykuje Niemcy Nowa afera bankowa w Niemczech? Opłaty za korzystanie z niemieckich autostrad? "Bild": rząd przygotowuje plany Niemcy sprzedadzą reżimowi w Arabii Saudyjskiej U-Boty za 2,5 miliarda euro? Triumf producentów niemieckich aut. Odwleczone zaostrzenie norm emisji spalin TAXING TIMES Competitive costs allow the Iberia Group to recover the connection with the German capital WSPÓŁPRACA TRANSGRANICZNA I BEZPIECZEŃSTWO ENERGETYCZNE Parlament Europejski: NIE dla przyspieszonej ścieżki legislacyjnej w sprawie ograniczeń na rynku biopaliw Zmarł Hans Riegel, twórca misiów Haribo Niemcy blokują ustawę klimatyczną Oferta dla Niemców. Na jesień życia do Polski? Dobre produkty, słaby marketing. Niemcy o polskiej żywności Amozon z Niemiec do Polski Ogromny sukces niemieckiej sieci ALDI w Wielkiej Brytanii. Jak prowadzić w Niemczech firmę budowlaną, by nie paść ofiarą oszustów Rekordowe majątki na świecie. Niemcy nigdy jeszcze nie byli tak bogaci China ist nicht so weit... Szymański: To sama UE dusi przemysł stalowy w Europie FOTORELACJA KRYNICA 2013 Niebezpieczne niemieckie piwo! Może zabić! Eksperci: Polacy znakomicie odnajdują się na niemieckim rynku pracy Zmiany na rynku biopaliw – PE zadecydował o rozpoczęciu pracy od nowa Szymański: Mamy atut w negocjacjach z Gazpromem? Kłopoty BMW w Chinach Specjalne strefy ekonomiczne instrumentem rozwoju regionów Niemiecki koncern chemiczny BASF – ofiarą kryzysu w Chinach? Nie daj się zacytować Czy Wrocław będzie robił interesy z Görlitz? Trzeba jak najwcześniej uzależnić młodych ludzi W Niemczech Praktiker bankrutuje List wicepremiera Janusza Piechocińskiego do Ambasadorów UE Biopaliwa – nie należy zmieniać reguł w trakcie gry "Ich bin Lobbyist der Wirtschaft" "Biopaliwa – zmiana przepisów unijnych" Nie możemy się uzależniać od zewnętrznych technologii energetyki odnawialnej Regarding the article published in Die ZEIT on 27/06/2013 Niemcy: planowany gazociąg NABUCCO nie będzie zrealizowany? Rozpoczęła się bitwa o Środziemie Austriacki gigant budowlany Alpine upadnie? Właśnie przeczytałem, że „Areny Euro 2012 będą dawać zyski”. Komunikat w sprawie stanu środków walutowych oraz operacji Związanych z zarządzaniem długiem zagranicznym Skarbu Państwa Niemiecka gospodarka ma się dobrze Szymański: Potrzebujemy nowego porozumienia w sprawie polityki energetycznej i klimatycznej UE Trinkwasserprivatisierung Bezpieczeństwo Energetyczne w Europie Środkowej Null Komma Eins Niemiecka CDU twardo opowiada się za euro Banki zaduszą Hiszpanię, a pieniądze ciągle uciekają z Włoch Polska z Ukrainą – po pierwsze gospodarka! Niemieckie silniki to szmelc? Zaskakujący ranking! O DALSZE DOSKONALENIE SYSTEMU EMERYTALNEGO: BY OFE ROSŁY W SIŁĘ A EMERYTOM SIĘ ŻYŁO DOSTATNIEJ\tRekordowa liczba e-deklaracji Konkurenci zyskują po plajcie sieci drogerii Schlecker Hipotetycznie gaz może pogorszyć stosunki polsko- ukraińskie Gospodarka na pierwszym miesjscu UKRAINE BANKS ON POLAND A Komentator - Europa - Niemcy - Polska exclusive The commentary of the Ukrainian Deputy Minister for Fuel and Energy Władimir Makucha on Putin's proposal to build a second section of Yamal Europa gas pipeline : KONJUNKTUR ZIEHT WIEDER AN Czy Francja rozsadzi strefę euro? Niemcom znów opłaca się tankować w Polsce CeBIT szansą dla Dolnego Śląska Projekt „Sarmatia”: ukraińsko-polskie mrzonki? GWAŁT NA AFRODYCIE Polnische Wirtschaft – Niemcy chętnie tu inwestują Kolejne używane niemieckie Leopardy trafią do Polski? Merkel i Tusk na CeBit Japońska agencja ratingowa Japan Credit Rating Agency (JCR) podwyższyła 1.03.2013 r. rating Polski Nie chcą umierać za Amiens Henkel rozbudowuje swoje interesy w Europie Wschodnie W Niemczech kupisz taniej jak w Polsce Szymański: Mamy sukces! Odrzuciliśmy zaostrzenie polityki klimatycznej Wie Rewe und Edeka ihre Kunden betrügen Port Lotniczy Berlin Brandenburg: Naukowcy z Bonn Komentarz Ministra Finansów Jacka Rostowskiego do decyzji Rady Polityki Pieniężnej Rozliczenia rocznych dochodów pracowników przez ich pracodawcę Przestrzeń Kobiecych Inspiracji Wie geht’s Helga? Rumuni patrzą na nas z innowacyjnej góry Złote Euro reakcja wiceministra piechocińskiego Bogaci Niemcy inwestują w złoto Załamanie inwestycji i konsumpcji Fotorelacja z III Dolnośląsko – Saksońskim Forum Turystycznym Forum Edukacji Zawodowej III Dolnośląsko – Saksońskim Forum Turystycznym Forum Edukacji Zawodowej Niemcy zarabiają na krwawych konfliktach miliardy Euro IX Polsko – Saksońskie Forum GospodarczeW dniu 10 października 2012 r. odbyło się w Dreźnie IX Polsko – Saksońskie Forum Gospodarcze. Tematem przewodnim Forum Gospodarczego była: „Oszczędność energetyczna w budynkach”. Powyższa tematyka została pogłębiona w ramach dwóch bloków tematycznych: Workshop 1-Budynki, Workshop 2 - Technika. Konferencja „Dolny Śląsk –Brandenburgia współpraca z dziedzinie energii“ Polen wird 2013 offizielles Partnerland der CeBIT-Messe. Gaz łupkowy tak – elektrownie atomowe niekoniecznie Zakończyła się sprzedaż oferowanych we wrześniu 2012 r. obligacji skarbowych dwuletnich airberlin: od marca 2013 r. trzy razy dziennie z Berlina do Warszawy Ceny ropy będą rosnąć Durchsetzung von Forderungen in Deutschland Polsko- niemiecka wymiana doświadczeń publicznych służb zatrudnienia Czy Polska wiele zarobi na gazie łupkowym? Upadek euro jest możliwy, jest wyobrażalny, ale jest mało prawdopodobny Kryzys w strefie euro jako starcie starych i nowych elit Atrakcyjność inwestycyjna projektów dotyczących odnawialnych źródeł energii na Ukrainie - cz 2 Die Kannibalisierung der Onlineshops Komentarz Szefa Służby Celnej, wiceministra finansów Jacka Kapicy dot. dzisiejszego wyroku TSUE. Kuchenne Rywalizacje Lider Rynku Lokalnego 2012 Trybunał Sprawiedliwości UE wydał orzeczenie w połączonych sprawach C-213/11, C-214/11 i C-217/11 Fortuna i inni, nie stwierdzając niezgodności przepisów ustawy o grach hazardowych z prawem Unii Europejskiej Nasze kochane podatki W 1999 roku myślałem, że tworzenie OFE to czysta głupota. Teraz zaczynam się skłaniać do poglądu, że chyba jednak sabotaż. Komisja Nadzoru Finansowego razem z ekspertami Polskiej Konfederacji Pracodawców Prywatnych „Lewiatan”, którzy zasłynęli z tego, że OFE bronili jak kiedyś gen. Jaruzelski bronił socjalizmu, przygotowali nowy projekt skoku na kasę. Niebywałe! Amerykański urząd patentowy udzielił koncernowi Apple ochrony na prostokąt z zaokrąglonymi brzegami! Patent numer D670,286 dotyczy „przenośnego urządzenia z wyświetlaczem”! Prawie wszystkie linie rysunkowego schematu dołączonego do zgłoszenia patentowego są przerywane. Ciągłą linią zaznaczono jedynie obrys przedniej krawędzi urządzenia. W opisie stwierdzono, że linie przerywane oznaczają części, które patentem objęte nie są. A więc patent obejmuje sam kształt! Euforia na „rynkach finansowych” Coraz mniejsze oszczędności Zielona sprawiedliwość Włochy podążąją grecką drogą Rusza moda na Polskę. Kompleksowa promocja na świecie zaczyna przynosić efekty Zielony Korytarz na EURO. Atrakcyjność inwestycyjna projektów dotyczących odnawialnych źródeł energii na Ukrainie - cz 1 Dolnośląska Gmina odznaczona godłem TERAZ POLSKA Euro – szklanka do połowy pusta czy jednak do połowy pełna? prof Leszek Balcerowicz- energia odnawialna Niemcy nie zbudują lotniska na czas kajdany z papieru wicekonsul RFN we Wrocławiu Die wirtschaftliche Zusammenarbeit an erster Stelle! Zarządzanie talentami czynnikiem wspierającym projektowanie rozwoju firmy i wzrost konkurencyjności przedsiębiorstw. Porozumienie w sprawie współpracy w ramach instytucji Bretton Woods GAUSGANG wypowiedzenia Dolnośląski dealer najlepszy w Polsce! Interview with Nick Holdcraft, GOVECS 300 Jobs Innowacyjność Unii Europejskiej – kontekst polityczno-narodowy in einer kleinen\nZweifel in Polen an angeblichem Bodenradarbild von «Gold-Zug» Fußball EM-Qualifikation Deutschland Polen Karkonosze – wrześniowe imprezy i nowa mapa dla cyklistów Socjolog: Importujemy konflikty kulturowe Kontroverse um Sprinkler in Auschwitz 76. rocznica napaści Niemiec na Polskę i wybuchu II wojny światowej /01.09.2015/ 1 września 1939 r. wojska niemieckie przekroczyły granice Polski, rozpoczynając II wojnę światową. Osamotnione Wojsko Polskie nie mogło skutecznie przeciwstawić się agresji Niemiec i sowieckiej inwazji rozpoczętej 17 września. W konsekwencji Hitler i Stalin dokonali IV rozbioru Polski. Żydzi i Rosjanie chcą położyć łapę” na „złotym pociągu”. Niemcy krytykują Polaków Poważny problem Niemiec. Merkel jedzie na miejsce zamieszek Noc zamkowa w Czechach Przed kilkoma tygodniami w Muzeum Śląskim w Görlitz otwarto wystawę czasową pt. „Sztuka czasu wojny 1914-1918“. Pokazano na niej prawie 200 eksponatów autorstwa 23 artystów związanych ze Śląskiem. Wystawa powinna wzbudzić szerokie zainteresowanie. Można na niej zobaczyć m.in. prace takich artystów, jak profesor Królewskiej Szkoły Sztuki i Rzemiosła Artystycznego, Max Wislicenus, rzeźbiarz i medalier Theodor von Gosen, grafik Heinrich Tischler czy malarz Ivo Hautpmann, syn dramaturga i pisarza, laureata Literackiej Nagrody Nobla, Gerharda Hauptmanna. Wystawie towarzyszy starannie wydany po polsku i niemiecku katalog. Autorami zamieszczonych w nim tekstów są kurator wystawy Johanna Brade i historyk Tobias Weger. Ile kosztuje uchodźca? Znamy liczby Rekordowy wzrost ataków na obozy uchodźców Koncerty Pojednania 2015 - Polsko-Niemiecka Młoda Filharmonia 11 lat więzienia dla niemieckiego dżihadysty Verstecktes Gold aus der NS-Zeit gibt Forschern Rätsel auf Erstes Training mit Manchester United: Schweinsteiger mit Spaß dabei Niemcy: Polska szajka skradła ponad 30 luksusowych aut. Ruszył proces Wiza za łapówki? Podejrzenie w ambasadach Niemiec w Bejrucie i Ankarze Jubileuszowa edycja festiwalu filmowego w Karlowych Warach Niemcy wydają miliardy na zwierzęta domowe Weekend Otwartych Ogródów w Czechach Blatter-Rückzug auch in Deutschland begrüßt Udane powroty bezdomnych Polaków „Nie wiemy nic i jesteśmy zagubieni” . 4 pułapki przy osiedlaniu się w Niemczech Spendable Chinesen - Luxus-Tourismus in Berlin wächst Do Niemiec ze stetoskopem w walizce. Emigracja lekarzy Erste Bilder aus Gurlitt-Sammlung gehen an Erben FC Barcelona - Bayern Monachium. Bawarczycy pokonani Karlowe Wary inaugurują sezon Raport: śmiertelne żniwo narkotyków w Niemczech Bildung Deutschland Russland Polen Sprache Całe Niemcy czczą w Kolonii pamięć ofiar katastrofy Germanwings Hamburger SV nun Ligaletzter - Spitzenquartett eine Klasse für sich Von Andreas Schirmer, dpa Neiße Filmfestival präsentiert im Dreiländereck rund 100 Filme Online-Dokumentation zur letzten DDR-Regierung Nowe stacje metra w Pradze Nielegalna migracja do Niemiec osiągnęła rekordowy poziom Rettungskräfte: An Absturzstelle bisher nur Leichenteile geborgen Nach Flugzeugkatastrophe: Gauck besucht trauernde Stadt Haltern Copilot brachte Germanwings-Maschine absichtlich zum Absturz Haltern w żałobie: „Śmiech zniknął na zawsze” Nach Germanwings-Absturz: Arbeiten an Unglücksstelle gehen weiter Katastrofa niemieckiego samolotu we Francji "Die Welt": Młodzi Polacy na rauszu Motorsport Formel 1 GP Deutschland Ist Social Media, allen voran Facebook eine riesige Blase? Osiedlasz się w Niemczech? To musisz wiedzieć Na wycieczkę do Pragi z Czech Airlines „Wasserpolacken. Relacja Polaka w służbie Wehrmachtu” - historia na nowo odkrywana Karkonosze – zimowe imprezy Nowelizacja ustawy o prostytucji w RFN. Płatny seks tylko z prezerwatywą Studia w Niemczech. To musisz wiedzieć Niemcy tracą zdrowie na siedząco Coraz lepsze warunki narciarskie w Czechach Ostatni kurs EuroCity „Wawel“. Regres w polsko-niemieckich relacjach? W Dreźnie okradają turystów z Polski Zaproszenie na dyskusję panelową nt. „Ekspansja na Wschodzie? Cele i plany wojenne podczas I wojny światowej”. Prasa niemiecka: Jak można doprowadzić Polaków do szału? Przemieszczone w wyniku działań wojennych dobra kultury: „Droga Krzyżowa” rozpoczęła Tydzień Filmu Niemieckiego we Wrocławiu Bedford-Strohm nowym przewodniczącym Rady Kościoła Ewangelickiego w RFN Wystawa „Roman Lipski: Malarstwo” Tydzień Filmu Niemieckiego 2014 Ebola coraz bliżej Polski. W Lipsku zmarł pacjent chory na ebolę Trener niemieckiej reprezentacji: Gratuluję Polakom. Grali z zaangażowaniem [WYWIAD] Niemcy Pokonani 2:0 Rozwój kształcenia zawodowego Zum ersten Mal die Getsix Golf Trophy „Siła kobiet w biznesie” Preferencje niemieckich turystów się zmieniają Piosenka disco polo "Ona tańczy dla mnie" grupy Weekend będą tańczyć Niemcy? Niemcy w euforii po zwycięstwie na mistrzostwach świata Dziś wielki mecz: Polska vs Niemcy Pijaczki będą sprzątać ulice w Essen. Za piwko Siatkarskie MŚ: Polacy mistrzami świata! Teraz kolej na Niemcy! 10 lat razem w Unii Europejskiej: Niemiecko-Francuski Dzień Otwartych Drzwi Pierwszy w Niemczech pacjent z wirusem EBOLA Za Niemca zapłacono „pokaźny okup”, Amerykanin Foley nie miał szans wpolityce: Niemiecki spiker tłumaczy się z chamskiego dowcipu o Polakach Pilzno – najlepszy pomysł na wycieczkę w roku 2014 Berliner Kurier: Polscy złodzieje ukradli tuzin mazd w ciągu 2 miesięcy Wypadek polskiego autobusu w Niemczech. Są zabici i ranni 7:1 dla Niemców. Nowe oblicze Joachima Löwa: więcej pewności siebie i luzu Polacy zasmakowali w Morawach Wschodnich Sprawa Adolfa Weinmüllera. Nowy skandal ze zrabowaną sztuką? Ausstellung „Lernt polnisch“ in der Botschaft Rekordowa imigracja do Niemiec. Polacy w czołówce Niemcy siedzą po ciemku, bo nie stać ich na prąd Merkel na włoskich wakacjach Pić a może lepiej nie pić. Spór o promile w Niemczech Cicha dyskryminacja. Johann dostanie pracę, Mehmet raczej nie Sąd orzekł: Uli Hoeness idzie na 3,5 roku do więzienia Jugendamt odebrał polskiej rodzinie z Berlinie dzieci. Rodzicie nie mogą rozmawiać z własnymi dziećmi po polsku. Film oczerniający Armię Krajową otrzymał najwyższą niemiecką nagrodę Niemcy nieufni wobec europejskiej polityki antykryzysowej Ginekolog został skazany na 3,5 roku więzienia. Robił z ukrycia zdjęcia pacjentkom Karkonosze – narciarski raj Mieszkańcy Twisteden nie tylko solidarni z biskupem Limburga Polonizacja niemieckiej prowincji Bayern Monachium na czele Bundesligi. Także finansowo W kinach gdzie właściciele kasują za oglądanie reklam wejściówki powinny być za darmo Niemcy nagradzają za kłamstwa o Polakach? Tragedia w niemieckiej kopalni. Zginęło trzech górników Polsko-Niemiecka Młoda Filharmonia zagrała we Wrocławiu Niemieckie kobiety najlepsze w Europie Polsko-Niemiecka Młoda Filharmonia w przyszłym roku świętować będzie 15-lecie swojej działalności Coś smacznego po niemiecku i po polsku Szumawa – wypoczynek na zielonym dachu Europy Jazda konna Antypolski kompleks Niemców V EDYCJA PRZESTRZENI KOBIECYCH INSPIRACJI. Czechy - Festiwal Nocy Muzealnych 2013 Wrestling to sport, który ma wielu sympatyków w Polsce i w Niemczech. Wiosenne imprezy gastronomiczne w Czechach Robert Lewandowski boższyszczem niemieckich mediów „Unsere Mütter, unsere Väter“ -Film telewizji ZDF pokazuje partyzantów z AK jako brudnych, niechlujnych antysemitów Ogłoszeni w niemieckich gazetach: Die Sexkäuferinnen – czyli jak starsze Niemki kupują sobie młodych chłopców