* 07/16/96 Dobrowolne zobowiązania producentów a obligatoryjne wymogi efektywności energetycznej silników elektrycznych – doświadczenia programu PEMP. - ppt pobierz\n* 07/16/96 Dobrowolne zobowiązania producentów a obligatoryjne wymogi efektywności energetycznej silników elektrycznych – doświadczenia programu PEMP.\nOpublikowałNadzieja Huczko Został zmieniony 4 lata temu\nPrezentacja na temat: "* 07/16/96 Dobrowolne zobowiązania producentów a obligatoryjne wymogi efektywności energetycznej silników elektrycznych – doświadczenia programu PEMP."— Zapis prezentacji:\n1 * 07/16/96 Dobrowolne zobowiązania producentów a obligatoryjne wymogi efektywności energetycznej silników elektrycznych – doświadczenia programu PEMP Konferencja „EFEKTYWNOŚĆ ENERGETYCZNA Krzysztof Brzoza-Brzezina Niższe koszty energii w przemyśle” *\n2 Spis zawartości Etykietowanie silników elektrycznych – stan obecny i nowe propozycje. Obligatoryjne wymogi minimalnej efektywności energetycznej silników elektrycznych na przykładzie USA. Dobrowolne porozumienie producentów silników elektrycznych na przykładzie Unii Europejskiej. Podejście do efektywności energetycznej silników elektrycznych w Polsce. Przykłady innych mechanizmów wspierających rozwój elektrycznych silników energooszczędnych. Polski Program Efektywnego Wykorzystania Energii w Napędach Elektrycznych (PEMP). Podsumowanie. Krajowa Agencja Poszanowania Energii S.A.\n3 Etykietowanie silników\nEtykietowanie ma służyć łatwemu rozpoznawaniu efektywności energetycznej silników elektrycznych. Etykietowaniem wprowadzonym w Europie przez „European Committee of Manufacturers of Machines and Power Electronics - CEMEP” objęte są obecnie silniki asynchroniczne o mocy od 1,1 do 90 kW. Silniki elektryczne produkowane przez producentów zrzeszonych w CEMEP oznaczane są etykietami: - eff1 silniki o najwyższej klasie sprawności (silniki energooszczędne) - eff2 silniki o średniej klasie sprawności (silniki standardowe) - eff3 silniki o najniższej klasie sprawności Krajowa Agencja Poszanowania Energii S.A.\n4 Klasy sprawności silników elektrycznych wg CEMEP\nEfektywność energetyczna Moc silnika Krajowa Agencja Poszanowania Energii S.A.\n5 Etykietowanie w ramach planowanej normy IEC 60034-30:200X\nPlanowane objęcie etykietowaniem silników o mocy 0,75 – 370 kW. Wprowadzenie klas sprawności: - IE1 (Standard) 2, 4, 6 - biegunów - IE2 (High) 2, 4, 6 - biegunów - IE3 (Premium)\t2, 4, 6 - biegunów - IE4 (Super-Premium) – w przyszłości Trwałe oznaczenie na/lub w pobliżu tabliczki znamionowej silnika, np.: IE2 – 84,0% . Krajowa Agencja Poszanowania Energii S.A.\n6 Etykietowanie w ramach planowanej normy IEC 60034-30:200X\nSilniki elektryczne o sprawności poniżej „Standard Efficiency” (IE 1) nie maja być oznaczane żadną klasą sprawności. Uwzględnienie w klasach sprawności różnic w sprawnościach minimalnych wynikających z częstotliwości sieci w Europie i USA (50/60 Hz). Wprowadzenie normy IEC :200X spowoduje uporządkowanie i ujednolicenie systemu etykietowania silników elektrycznych na Świecie. Krajowa Agencja Poszanowania Energii S.A.\n7 Podejście do sprawności energetycznej silników w USA\nWprowadzenie w 1997 r. wymogu minimalnych poziomów sprawności energetycznej silników. Było to wynikiem zaaprobowania przez Kongres USA w 1992 r. Energy Policy Act (EPAct). Obligatoryjna sprawność minimalna silników w USA odpowiada w przybliżeniu najwyższej klasie eff1, która ustanowiona zastała w Europie przez organizację CEMEP. Obecnie silniki EPAct stanowią 54 %udziału w rynku silników indukcyjnych w USA. Krajowa Agencja Poszanowania Energii S.A.\n8 Podejście do sprawności energetycznej silników w USA –c.d.\nW 2001 r. ustanowiona została przez organizację „National Electrical Manufacturers Association (NEMA)” specjalna etykieta NEMA-Premium dla silników o szczególnie wysokiej sprawności energetycznej. Silniki NEMA-Premium stanowiły w roku % udziału w rynku silników w USA. Zachętę do stosowania tych silników stanowią programy rabatowe skierowane do użytkowników końcowych. Razem udział EPACT i NEMA-Premium; 70%. Krajowa Agencja Poszanowania Energii S.A.\n9 Podejście do sprawności energetycznej silników w Unii Europejskiej\nW Unii Europejskiej nie istnieje obecnie wymóg minimalnej efektywności energetycznej silników elektrycznych. W 1999 roku producenci zrzeszeni w CEMEP zobowiązali się w ramach Dobrowolnego Porozumienia CEMEP do stopniowego ograniczania produkcji silników o najniższej sprawności eff3. Do końca 2003 roku ograniczenie produkcji silników eff3 na konto wyższych klas miało wynosić 50%. Krajowa Agencja Poszanowania Energii S.A.\n10 Podejście do sprawności energetycznej silników w Unii Europejskiej - c\nPodejście do sprawności energetycznej silników w Unii Europejskiej - c.d. Krajowa Agencja Poszanowania Energii S.A.\n11 Podejście do sprawności energetycznej silników w Unii Europejskiej- c\nPodejście do sprawności energetycznej silników w Unii Europejskiej- c.d. W 2005 roku CEMEP ogłosił zakończenie realizacji porozumienia. Wyniki za rok 2004 wynosił: - 8% silników w klasie eff3 - 85% w klasie eff2 - 7% w klasie eff1 W 2007 roku CEMEP poinformował o osiągnięciu udziału silników o klasie eff1na poziomie 10%. Krajowa Agencja Poszanowania Energii S.A.\n12 Podejście do sprawności energetycznej silników w Unii Europejskiej- c\nPodejście do sprawności energetycznej silników w Unii Europejskiej- c.d. Głównym celem porozumienia CEMEP było ograniczenie produkcji silników o najniższej klasie sprawności (eff3) i zwiększenie udziału w rynku silników o średniej klasie sprawności (eff2). Pod względem udziału w rynku silników o klasie o najwyższej klasie sprawności (eff1), Unia Europejska pozostaje daleko w tyle za USA oraz innymi krajami jak między innymi Kanada, Meksyk, Australia. Coraz więcej krajów decyduje się na wprowadzanie obligatoryjnych standardów minimalnych (MEPS) na poziomie odpowiadającym w przybliżeniu eff1. Krajowa Agencja Poszanowania Energii S.A.\n13 Podejście do sprawności energetycznej silników w Unii Europejskiej- c\nPodejście do sprawności energetycznej silników w Unii Europejskiej- c.d. W Unii Europejskiej istnieje świadomość potrzeby zdecydowanych działań na rzecz poprawy efektywności energetycznej. Dyrektywa Ecodesign EuP (Energy Using Products) zmierza w kierunku ustanowienia minimalnych standardów w krajach Unii Europejskiej. Elektryczne układy napędowe są jednym z priorytetów tej dyrektywy. Krajowa Agencja Poszanowania Energii S.A.\n14 Podejście do sprawności energetycznej silników w Unii Europejskiej- c\nPodejście do sprawności energetycznej silników w Unii Europejskiej- c.d. Przedstawiciel CEMEP ogłosił na konferencji EEMODS 2007, że członkowie tego zrzeszenia zdecydowali się na wprowadzanie standardu minimum energetycznego (MEPS) dla silników na poziomie klasy eff1. Krajowa Agencja Poszanowania Energii S.A.\n15 Podejście do sprawności energetycznej silników w Polsce\nPrzed wejściem do Unii Europejskiej: - zarządzenie Ministra Gospodarki z dn ustanawiające poziom minimalnych sprawności silników elektrycznych na poziomie odpowiadającym w przybliżeniu klasie eff2. Po wstąpieniu w 2004 roku do Unii Europejskiej: - brak wymogów minimalnych standardów - podążanie za rozwiązaniami wprowadzanymi w Unii Europejskiej Krajowa Agencja Poszanowania Energii S.A.\n16 Przykłady działań wspierających rozwój rynku silników energooszczędnych\nDuński program „Sparemotor” – dopłaty do silników energooszczędnych skierowane do użytkowników końcowych. Możliwość szybkiej amortyzacji silników energooszczędnych w Wielkiej Brytanii. Polski Program Efektywnego Wykorzystania Energii w Napędach Elektrycznych (PEMP) – dopłaty dla producentów silników energooszczędnych. Umieszczenie silników energooszczędnych w katalogu kryteriów środowiskowych Zamówień Publicznych Krajowa Agencja Poszanowania Energii S.A.\n17 Program PEMP Zadaniem projektu Polski Program Efektywnego Wykorzystania Energii w Napędach Elektrycznych (PEMP) jest upowszechnienie w Polsce elektrycznych układów i silników energooszczędnych. Silniki te charakteryzuje najwyższa sprawność energetyczna oraz większa trwałość i niezawodność. Okres wdrażania projektu: lata 2004 – 2009. Krajowa Agencja Poszanowania Energii S.A.\n18 System rabatowy programu PEMP\nJednym z mechanizmów projektu PEMP jest system zachęt materialnych mający stymulować wzrost produkcji i sprzedaży elektrycznych silników energooszczędnych w Polsce. System dopłat obejmuje standardowe 3-fazowe silniki asynchroniczne na napięcie 400 V (oraz 500V), 2 i 4 biegunowe, o mocy 0,75–160 kW, przeznaczone do pracy ciągłej S1. Krajowa Agencja Poszanowania Energii S.A.\n19 System rabatowy programu PEMP\nSystem zachęt materialnych skierowany jest do producentów, którzy otrzymują dopłaty po wyprodukowaniu i sprzedaży silników energooszczędnych spełniających wymogi określone w projekcie. Głównym wymogiem do spełnienia jest minimalna sprawność energetyczna silników. Dopłaty, które skierowane są do producentów silników przekładają się na atrakcyjne niższe ceny dla kupujących. Krajowa Agencja Poszanowania Energii S.A.\n20 System rabatowy programu PEMP\nSilniki energooszczędne objęte dofinansowaniem z programu PEMP można nabywać u producentów silników biorących udział w programie: - Besel S.A. - Celma S.A. - Indukta S.A. - Siemens Sp. z o.o. - Tamel S.A. Krajowa Agencja Poszanowania Energii S.A.\n21 Udział silników energooszczędnych w polskim rynku silników elektrycznych\nPodgrupa mocy Moc znamionowa (kW) Liczba silników objętych dopłatami w ramach programu w roku 2006 i 2007 (szt.) Rok 2006 Rok (do końca III kwartału) Podgrupa 1: 0.75 – 7.5 254 Podgrupa 2: 11 – 37 167 723 Podgrupa 3: 45 – 160 12 31 Ogółem: 179 1008 Ogółem do końca 3 kwartału 2007 1187 Udział w całkowitej sprzedaży silników: 0,12% 0,8% Krajowa Agencja Poszanowania Energii S.A.\n22 System rabatowy programu PEMP\nSilniki objęte programem są oznakowane etykietą PEMP: Krajowa Agencja Poszanowania Energii S.A.\n23 Podsumowanie Standardy minimalne (przykład USA) – duża skuteczność, wysoki udział silników energooszczędnych w rynku. Dobrowolne zobowiązania producentów (przykład UE) - znacznie mniejsza skuteczność (brak ochrony rynku przed importem tanich produktów o niskiej jakości). Projekt PEMP może być pomocny w przygotowaniach do wprowadzenia minimalnych standardów efektywności energetycznej silników elektrycznych w Polsce. Krajowa Agencja Poszanowania Energii S.A.\nPobierz ppt "* 07/16/96 Dobrowolne zobowiązania producentów a obligatoryjne wymogi efektywności energetycznej silników elektrycznych – doświadczenia programu PEMP."\nDLACZEGO STOSOWAĆ SILNIKI ENERGOOSZCZĘDNE ?


Bytomski Klub Karate Tradycyjnego - Silesia Cup 2012 - podsumowanie i wyniki\nWystartowało 278 zawodników z 26 klubów z Polski i Republiki Czeskiej. Nagrodę główną - japoński miecz wykuty specjalnie na tę okazję przez kowala artystę p. Jana Dubiela i tym samym tytuł najlepszego zawodnika zdobył Sebastian Końcowik z Łęknicy. Nagrodę za najładniejszą akcję w kumite otrzymała Klaudia Mleko z Niepołomic. Ona też została uznana wraz z koleżanką z klubu Anną Mleko za najlepszą zawodniczkę turnieju. W klasyfikacji klubowej triumfowali: AKT Niepołomice, MUKS Bytom i SKP Vsetin.\nPrezydent Bytomia p. Piotr Koj ufundował również nagrody dla najmłodszego uczestnika zawodów i najlepszego bytomianina. Wyróżnieni nimi zostali Jan Janusz z Niepołomic (rocznik 2007) i Michał Sowa zdobywca dwóch złotych medali w kata i kumite juniorów (w tej kategorii wiekowej zdobyto najwięcej ipponów i przytłaczająca większość walk skończyła się przed czasem).\nTurniej obserwował vice-prezes PZKT i trener kadry narodowej juniorów p. Andrzej Maciejewski.\nRelacje oraz zdjęcia z turnieju można znaleźć także na stronach: Polskiego Związku Karate Tradycyjnego, Czeskiego Związku Karate Tradycyjnego oraz Akademii Karate Tradycyjnego z Niepołomic.\nFinał juniorów w kumite\nFinały seniorek w kata


Spotkania. Opowieść o wierze w człowieka Dawid Kubiatowski, Marian Zembala. Książka, ebook, audiobook - Księgarnia Editio.pl\nRozmowa z prof. Marianem Zembalą odbyła się w ramach cyklu spotkań "Pomocnik psychologiczny pedagoga w czasach zarazy".\n2017-09-27 Data wydania ebooka często jest dniem wprowadzenia tytułu do sprzedaży i może nie być równoznaczna z datą wydania książki papierowej. Dodatkowe informacje możesz znaleźć w darmowym fragmencie. Jeśli masz wątpliwości skontaktuj się z nami sklep@editio.pl.\n2018-06-18 Data wydania audiobooka często jest dniem wprowadzenia tytułu do sprzedaży i może nie być równoznaczna z datą wydania książki papierowej. Dodatkowe informacje możesz znaleźć w darmowym fragmencie. Jeśli masz wątpliwości skontaktuj się z nami sklep@editio.pl.


Whirlpool VIP Outlet - sposób na tani sprzęt AGD - PanParagon\nWhirlpool VIP Outlet – sposób na tani sprzęt AGD\nUrządzasz kuchnię? Chcesz kupić tani sprzęt AGD i odświeżyć coś w domu? A może właśnie rozkręcasz biznes gastronomiczny i potrzebujesz profesjonalnych urządzeń w atrakcyjnych cenach? Świetnie się składa, bo PanParagon niedawno połączył siły z Whirlpool VIP Outlet! Co to oznacza dla Ciebie? Spieszymy z odpowiedzią! 🙂\nTak tanio jeszcze nie było! 😉 Kupując z PanemParagonem w Whirlpool VIP Outlet możesz zaoszczędzić nawet do 46%. W ofercie skierowanej wyłącznie do użytkowników PanaParagona znajdziesz nie tylko tani sprzęt AGD, ale też klimatyzatory i urządzenia profesjonalne.\nNiskie ceny to nie jedyne korzyści dla Ciebie. Robiąc zakupy z PanemParagonem w Whirlpool VIP Outlet, zyskasz:\nzniżkę do -50% na ubezpieczenie sprzętu w PanuParagonie ze specjalnym kodem rabatowym,\ntransport na terenie całego kraju gratis,\ndostawę w ciągu 3 dni roboczych,\ndarmowe wniesienie zamówionego sprzętu,\ndarmowe odebranie i utylizację starego urządzenia,\nbrak ograniczeń ilościowych zamawianego sprzętu.\nSprzęt AGD warto jest dodatkowo ubezpieczyć, by nie przysparzać sobie niepotrzebnych zmartwień w nagłych sytuacjach losowych. Zajrzyj więc do kuponów i gazetek promocyjnych w naszej aplikacji, odbierz specjalny kod rabatowy i skorzystaj ze zniżki aż do -50% na ubezpieczenie sprzętu elektronicznego.\nTakie promocje nie trafiają się często! Jeśli więc na Twoim telefonie nie ma jeszcze PanaParagona, zainstaluj naszą aplikację, otwórz zakładkę „Kupony i okazje” lub „Gazetki” i skorzystaj ze zniżek w Whirpool VIP Outlet.


Brązowy fotel z jesionu z elementami skórzanymi EMKO Naïve | Bonami\nŻółty fotel z jesionu z elementami skórzanymi EMKO Naïve Szary fotel z jesionu z elementami skórzanymi EMKO Naïve Czarny fotel z jesionu z elementami skórzanymi EMKO Naïve Ciemnoniebieski fotel z jesionu z elementami skórzanymi EMKO Naïve Ciemnobrązowy fotel z jesionu z elementami skórzanymi EMKO Naïve Brązowy fotel z jesionu z elementami skórzanymi EMKO Naïve\nNaïve to jeden z najnowszych projektów marki EMKO. Bez dwóch zdań jest bardzo udany. Konstrukcja jest stworzona z solidnego i eleganckiego drewna jesionowego. Oparcie zawiera elementy skórzane dodające ekskluzywnego wyglądu, a całe wytworzone jest czesanej wełny i nylonowych włókien. Jesteśmy zachwyceni ♥


Folia kolorowa w sklepach - Ebooke\nFolia kolorowa w sklepach\nOpublikowany 12 kwietnia 2018 12 kwietnia 2018 przez Ksawery Zawadzki\nProwadziliśmy wspólnie ze znajomymi sklep z folią do nadruków i faktycznie zgodzilibyście się, jakbym wam powiedział, ile jest rodzajów folii, którą można wykorzystywać do różnego rodzaju pracy. Przede wszystkim zawsze staraliśmy się dobierać i doradzać klientowi takie produkty, z których wiedzieliśmy, że będzie on zadowolony, jednak jak się domyślacie nie zawsze było to proste zadanie.\nKolorowe folie do kupienia\nZ tego względu, że codziennie przychodziły do nas nowe folie, które musieliśmy wdrożyć do sklepu i wprowadzić do systemu. Kolorowa folia flex i sklep do dyspozycji w naszym mieście był bardzo atrakcyjną opcją z tego względu, że jeszcze nie mieliśmy okazji spotkać się z takimi sklepami w okolicy. Dzięki temu faktycznie kolorowa folia flex – sklep był dla nas niemal otwartą furtką oraz wieloma możliwościami do rozwoju. Z czasem myśleliśmy nawet, aby otworzyć własny sklep internetowy, który idealnie spełniałby sprzedaż stacjonarną, jednak branża jest bardzo niszowa i póki co nie wiedzieliśmy, czy będzie to miało większy sens. Postanowiłem jednak, żę kolorową folię flex będziemy bardzo mocno eksponować, jednak czym jest przedstawianie produktu w sklepie, jak nie mamy na niego klientów. Postanowiliśmy kolorową folię flex promować przy współpracy z firmami, które zajmują się nadrukami, czyli są jakby na drugim etapie pracy z folią. My ją dostarczaliśmy, a oni robili nam praktycznie darmową, bo chodziło tylko o koszty materiałów – reklamę.\nDzięki temu każdy w naszym mieście mniej więcej kojarzył, co może kupić w naszej firmie. Postanowiliśmy na bieżąco jednak sprawdzać konkurencję, która także się kształciła obok nas. Mój znajomy też odpowiedzialny był za śledzenie zmian na rynku oraz trendów, abyśmy mogli być uważani za nowoczesne przedsiębiorstwo.\n← „Rośnie popularność altan ogrodowych”\n„Apartamenty dla każdego na Towarowej w Warszawie” →


Lampa wisząca - szklana kula na żarówkę MW-LIGHT Industrial | sklep internetowy GaleriaLimonka.pl\nLampa wisząca - szklana kula na żarówkę MW-LIGHT Industrial\nKod produktu: 720010101\nCENA: 522,90 zł 581,00\nLampa wisząca - szklana kula na żarówkę MW-LIGHT Industrial. Oryginalna, nowoczesna lampa, która idealnie nadaje się do oświetlenia strefy w pomieszczeniu. Podstawa z metalu prezentowana jest w odcieniu antycznego brązu. Główną atrakcją kompozycji jest kulisty, szklany klosz w kolorze przezroczystym. Model wygląda bardzo stylowo i będzie wyglądał szczególnie efektownie we wnętrzach urządzonych w stylu loft, industrialnym.\nEkskluzywne zawieszenie w stylu retro na łańcuszku, podobne do lampy Edisona. Tradycyjne lampy dają ciepłe, relaksujące światło. Podstawa wykonana jest z metalu, ocynkowanego w kolorze antycznego brązu, patynowanego, lakierowanego. Klosz: formowane szkło bezbarwne.\nLampa wisząca w stylu loft - kula na żarówkę MW-LIGHT Industrial


Strajk Przedsiębiorców - narodziny partii - KORONA Forum\nStrona główna Dyskusja Ogólna Polityka\nStrajk Przedsiębiorców - narodziny partii\nO ważnych sprawach i zmianach w polityce w związku z pandemią\nRejestracja: śr maja 06, 2020 7:14 pm\nLokalizacja: Centrum Pandemii\nSkontaktuj się z 5k18a\nwt maja 19, 2020 12:01 pm\nPartie czy ruchy społeczne zakładane na bazie społecznego niezadowolenia i protestów są jak sztuczne ognie. Łatwo je podpalić, efektownie wybuchają i szybko znikają.\nCzas masowych awantur i brania ludzi za łby, zawsze stanowił rzadkie okazje, które budują nowych liderów ale też przypominają o starych i zapomnianych. Kiedy emocje biorą górę tam pojawią się ci którzy te góry przenoszą. My czyli niezadowoleni łatwo ulegamy stadnym zachowaniom, kiedy krzykną biegnij na barykady to pędzisz bez zastanowienia. Ścierasz się z tymi, którzy barykad bronią i też nie są bez emocjonalnymi istotami.\nDlatego marsze niezadowolenia odpowiednio podsycone, potrafią spolaryzować ludzi na my i oni a po środku zostaje tylko próżnia. Moim zdaniem najgorszym rozwiązaniem są manifestacje, w których stawia się na konfrontację. Każdy kto idzie na taki marsz wie że przerodzi się w walkę - bo żadna władza nie ugnie się przed tzw suwerenem, nie po to rządzący tak długo eksploatowali wcześniejsze niezadowolenie, żeby dzisiaj upaść przy aktualnym. I do tego zmierzam że jesteśmy chyba w cyklu niekończących się zrywów, które oddajemy w zarządzanie tym, którzy w swoim mniemaniu są predestynowani do przywództwa.\nNie przypadkiem padł pomysł budowy partii przez Pawła Tanajno o budowie partii. Jak nie teraz to chyba nigdy, dlatego łatwo dzisiaj widzieć jakie kto ma motywacje. Zagospodarowanie gniewu jest dosyć proste i sporo ludzi pójdzie za inicjatywą, która już krąży po pierwszej manifestacji i pryskaniu gazem pieprzowym, kiedy ludzie chcą dać upust emocjom. Dlatego uważam, że ostatnia "klęska" marszu, była wielkim zwycięstwem Tanajno, bo zyskał rząd dusz. Nie pójdzie za nim ogromna grupa ludzi, ale na pewno wystarczająca dla jego potrzeb.\nJakie to ma konsekwencje? Ano takie, że coś co mogło zjednoczyć społeczeństwo już tego nie zrobi, bo wielu potencjalnych sympatyków nie chce stanowić zaplecza rodzącej się partii. Ci co mają nosa już się zlatują i mamy Agrounię i kolejne byty. A prawda jest taka że ruch społeczny nie potrzebuje obudowy partyjnej. Nie sądzę że trzeba konfrontować swój sprzeciw z pałkami i gazem policji - bo oni są w tej samej sytuacji tylko z jeszcze mniejszym wyborem.\nWyjściem jest absolutnie masowe i ogólnopolskie wyrażanie sprzeciwu. Czyli strajk taki jaki powinien być, nie przez krzyki tłumu i uganianie się z policjantami - bo to jest rewolucja a nie strajk. Zawieście informację o strajku na witrynach swoich sklepów, samochodach. Wywieście flagi symbolizujące sprzeciw. Wśród wszystkich ze Strajku znajdują się setki osób znających się osobiście z policjantami bo to tacy ludzie jak i my. Rozmawiajcie z nimi, zapraszajcie ich do dyskusji i nie obrażajcie nikogo - bo właśnie takim zachowaniem niweczymy swoje szanse. Każdy cios rodzi chęć odwetu i to napędza perpetuum mobile nieustannej walki.\nwt maja 19, 2020 12:06 pm\nDodam jeszcze jedną rzecz, żeby była jasność. Zapoznałem się z tym wywiadem z roku 2015, Gdzie Tanajno odpowiada na pytania dziennikarki i powiem tyle, że nie można się nie zgodzić z tym co tam mówi. Są to pewne oczywiste oczywistości, które łatwo wypowiedzieć i łatwo sprzedać. Trudno też powiedzieć że nie można się pod nimi podpisać. Bo to jest jak by powiedzieć, nie nie chcemy żeby było lepiej. No jasne że każdy chce więcej sprawiedliwości i mądrzejszej władzy. tylko że to jest demagogia. Tanajno opowiada frazesy z których nic nie wynika.\nwt maja 19, 2020 2:46 pm\nMoże to nie jest pierwszej świeżości bo pochodzi z dnia 21.kwietnia ale nie śledziłem aż tak Tanajny, żeby być z nim na bieżąco. Jest tak jak pisałem wyżej, czyli Tanajno jest mężem opatrznościowym na wzór Wałęsy - "nie chcem, ale muszem"\nCzyli on wcale nie myślał o partii ale skoro [jego słowa -5k18a]: "NIECH SIĘ DZIEJE WASZA WOLA PANIE I PANOWIE". Weźmie na siebie ten krzyż i będzie maszerował ulicami Warszawy żeby dbać o nasze interesy... Ok kiedy mamy do czynienia z takim powtarzalnym banałem, to ja mam mocno zapaloną czerwoną lampkę.\ntanajno-partia.gif (74.42 KiB) Przejrzano 6946 razy\nwt maja 19, 2020 3:21 pm\nNo tak, wszystko idzie tak jak zakładałem. Lider jest jeden, tylko retoryka powtarzalna - bo jest dokładnie taka: "tyle co ja wam naobiecuje to nikt inny wam nie obieca!" ale... zagłosujcie na mnie ja zrobię w waszym imieniu deal, a potem głosy pójdą na PiS\nNie wiem czy on się przejęzyczył czy już plecie co mu ślina na język przyniesie....


→ Rajd Chorwacji 2022: Kajetan Kajetanowicz drugi! - Sportowa Jazda Samochodem Driving Experience\nRajd Chorwacji 2022: Kajetan Kajetanowicz drugi!\nSportowa Jazda Samochodem > Blog > Rajd Chorwacji 2022: Kajetan Kajetanowicz drugi!\nŚwietne wieści napłynęły wczoraj do nas z Chorwacji!\nKajetan Kajetanowicz i Maciek Szczepaniak po fantastycznej walce wrócili w znakomitym, mistrzowskim stylu na najtrudniejsze trasy Rajdowych Mistrzostw Świata, zajmując drugie miejsce w Rajdzie Chorwacji (WRC2)! Osiągnęli także świetną, ósmą pozycję w klasyfikacji generalnej.\n„Drugie miejsce w tegorocznym Rajdzie Chorwacji smakuje doskonale! (…) Jestem dumny i szczęśliwy, że wróciliśmy na trasy Rajdowych Mistrzostw Świata w takim stylu. Dziękuję Maćkowi, wszystkim w LOTOS Rally Team i oczywiście moim wspaniałym partnerom, bez których nie mógłbym celebrować sukcesów takich jak ten. Dziękuję kibicom, którzy licznie przyjechali do Chorwacji i tym, którzy ściskali kciuki w domach. To mnie mocno motywuje! ” – skwitował swój występ Kajto!\nZ radością i dumą informujemy, iż SJS Driving Experience wspiera wszystkie starty Kajetana Kajetanowicza!


Paznokcie Jolki - Forum o Joannie Chmielewskiej i Jolancie Rutowicz\nForum Forum o Joannie Chmielewskiej i Jolancie Rutowicz Strona Główna -> BigBrother\nWysłany: Wto 22:40, 19 Lut 2008 Temat postu: Paznokcie Jolki\nJolka ma zarąbiste pazurki nikt chyba nie chciałby zostac podrapany przez naszą kochaniutką Jolantę.Niestety spotkało to Marco<biedaczek>.Wielki Brat zabronił jej nosic długie paznokcie, z tego powodu.Joluś jestes najlepsza!!!!\nMógł jej nie draznić, to by go nie podrapała xD Sam sie zaczynał Z resztą Jola sama mowiła, ze nie chciała tego zrobić Wielki Brat jest za surowy dla Joli...\nWysłany: Pon 15:45, 05 Mar 2018 Temat postu:\nza nimi, starajac sie trzymac blisko. W wielkim salonie bylo kilka osob ubranych elegancko, ale\nwiekszosc miala na sobie swobodne studenckie ciuchy i Claire zaczela powoli nabierac pewnosci, ze\nten swobodnie ubrany tlum to byly osoby, ktore nie zostaly na impreze zaproszone.\nMonica stala u szczytu schodow, z zalozonymi rekoma, i patrzyla prosto na nich.\n-Oho, mamy moment zdjeciowy - powiedziala Eve i uniosla komorke, zeby uwiecznic\nskrzywiona mine Moniki. - Prosze, udalo sie.\nPrzybila piatke Shane'owi, ktory wyraznie tego oczekiwal. Monica z pewnym wysilkiem\nopanowala irytacje i zaczela schodzic po schodach. Miala na sobie rozowa obcisla sukienke w wielkie\nkwiaty o platkach obrzezonych jasna zolcia, wspinajace sie po materiale. Buty dobrala idealnie, tez\nForum Forum o Joannie Chmielewskiej i Jolancie Rutowicz Strona Główna -> BigBrother Wszystkie czasy w strefie EET (Europa)


Strona:Maria Konopnicka - Szkice.djvu/137 - Wikiźródła, wolna biblioteka\nStrona:Maria Konopnicka - Szkice.djvu/137\nwiających się częstokroć wbrew zamiarowi, ale zawsze ściśle wedle nieubłaganych praw logiki dziejowej.\nTa jest arena, na której metoda historyczna odgrywać może dramaty swoje i swoje tragedye, w zakresie własnej natury i własnych środków.\nAle patetyczność ani się z naturą tą nie zgadza, ani w zakres środków tych nie wchodzi. Patetycznem może być tylko — podanie. Ono bowiem jedno nie liczy się z niczem i tworzy sobie własną perspektywę uczuciową, tworzy to oddalenie i wyosobnienie, jakie jest koniecznym warunkiem patetyczności.\nOno samo, jako wyrwane ze wszystkich stosunków zależności dziejowych, olbrzymieje w oczach naszych tak, że wypełnia nam sobą cały horyzont czucia i myślenia, ogniskuje i skupia na sobie całą sumę wraźliwości naszej w danym momencie, i niepodzielnie panuje nad nami.\nOno dopuszcza wszelką egzaltacyę, wszelką egzageracyę, tak ściśle, i nawet tak nieuchronnie z czynnikiem patetyczności związane.\nOno uderza w najwyższy ton, daje najbar-\nOstatnio edytowano 31 gru 2018 o 22:10


Jako, że właśnie testuje nową szczoteczkę elektryczną od Oral B Genius 9000 to postanowiłam, że założę taki ogólny temat o szczoteczkach elektrycznych\nWypowiadajmy się jakie szczoteczki elektryczne polecamy, gdzie najlepiej kupić, jakie końcówki, aktualne promocje, no wszystko odnośnie tego tematu\nJa Oral B Genius mam od 4 dni i jestem zaskoczona działaniem, serio Jako, że nigdy nie używałam szczoteczki elektrycznej to jestem pozytywnie zaskoczona. Moja posiada wiele trybów, ale moim ulubionym jest tryb wybielania, a na koniec zawsze używam trybu masażu dziąseł i czyszczenia języka. Końcówka zdecydowanie 3d white, ta wybielająca jest świetna i chyba się z nią nie rozstanę Dodatkowe gadżety takie jak uchwyt na telefon, by aplikacja odmierzała nam czas oraz etui podróżne z wbudowaną ładowarką na plus! No i taki bajer, że można sobie zmienić kolor pierścienia w aplikacji 😻 Liliowy jest przepiękny!\nA wy jakie polecacie? Stosujecie jakieś pasty wybielające? Możecie jakaś polecić?\n7679|3 lata temu\nja mam swoją też z oral b, ale dawno jej nie używałam bo chyba bateria siadła, tzn. po ładowaniu bardzo szybko się rozładowuje - da się wymienić baterię?\nja mam swoją też z oral b, ale dawno jej nie używałam bo chyba bateria siadła, tzn. po ładowaniu bardzo szybko się rozładowuje - da się wymienić baterię? :D\nZ tego co wiem chyba tak, wystarczy, że oddasz do serwisu może masz jeszcze gwarancję?\nZ tego co wiem chyba tak, wystarczy, że oddasz do serwisu :) może masz jeszcze gwarancję? :)\nnieee, raczej szczoteczka jest starsza\nnieee, raczej szczoteczka jest starsza :P\nna pewno da się wymienić, trzeba popytać\nMam takie samo odczucie co Ty co to czystości zębów w porównaniu do manualnej szczoteczki miałam oral b vitality czyli taki szczoteczkowy klasyk, służyła mi dzielnie jakieś 5 lat aż spadła z półki i się uszkodziła . Co do końcówek to oprócz oryginalnych kupiłam zamienniki na aliexpress i całkiem dobrze się sprawdzały, teraz szykuje się zakup kolejnej vitality\nsacharoza • 3 lata temu\nMam takie samo odczucie co Ty co to czystości zębów w porównaniu do manualnej szczoteczki :) miałam oral b vitality czyli taki szczoteczkowy klasyk, służyła mi dzielnie jakieś 5 lat aż spadła z półki i się uszkodziła :( . Co do końcówek to oprócz oryginalnych kupiłam zamienniki na aliexpress i całkiem dobrze się sprawdzały, teraz szykuje się zakup kolejnej vitality :)\nMoja siostra ma vitality i też sobie chwali Ogólnie uczucie czystych zębów jest ogromne, może dlatego, że sama niedokładnie myłam manualną (wiadomo jak to z tym jest, człowiek się spieszy)\na używasz może past wybielających? Szukam dobrej i ciężko, bo wybór ogromny.\nNiestety nie znam żadnych szałowych, ale szczoteczka z oral B taka z gumką sprawiła, że zęby były ładniejsze + dokładne nitkowanie czasem jak kupię jakiś blend a med, na którym jest napisane, że wybiela to też jest mała różnica w dobrą stronę\nojej, ta Twoja ma sporo bajerów, ja mam tylko zwyczajną oral-b z timerem, końcówki kupuję na grouponie\nco do pasty to sama nie wiem, też chętnie wypróbowałabym coś wybielającego z polecenia...\nDzisiaj widziałam blenda med accelelator czy coś takiego ciekawe Dużo osób poleca opalescence i tego jestem najbardziej ciekawa, podobno wybiela w 100%\n2262|3 lata temu\nGdzie najkorzystniej kupić końcówki wymienne, wie ktoś i ma link?\nOo wygląda i brzmi ciekawie, ja jednak wciąż używam tradycyjnej, mimo, że nie raz korzystałam z elektrycznych, ale chyba były jakieś ciulowe, bo mi nie podpasowały\nKulturalne narzekanie na rzeczywistość! Uwaga - zawiera offtopy! Okularnice, HELP Klik dla Sofiyi Co czytacie? NETFLIX - polecamy ostatnio oglądane Dresscloud Café Jestem szczęśliwa bo.. zużywamy razem - akcja denkowanie! STYCZEŃ - nowy rok, nowa ja - zużywam wszystko co mi zalega! Cebula deals Aliexpres Klik dla Haneczki Klikamy dla psiaków i kociaków :) co nowego w pepco? Nasze rośliny 🌿 Odznaki DC lista Co dziś na obiad ?\nIle osób weszło dzisiaj na Twój profil? Imię na na ostatnią literę poprzedniego OBECNOŚĆ ! Ile dziś dostałaś kryształków. Ile rozdałaś kryształków?


We wtorek do Tomaszowa zawitają gwiazdy światowej siatkówki - Nasz Tomaszów - codzienna gazeta internetowa\nWe wtorek do Tomaszowa zawitają gwiazdy światowej…\n13.01.2020, 16:43 (aktualizacja 17.01.2020, 16:14)\nJuż jutro o godzinie 17.30 w hali samochodówki rozpocznie się sportowe wydarzenie roku w naszym mieście. Na obiekcie położonym przy ulicy Legionów odbędzie się ćwierćfinałowy mecz Pucharu Polski, a naszym rywalem będzie klub VERVA Warszawa Orlen Paliwa, w którym grają gwiazdy światowego formatu.\nPiotr Nowakowski, świeżo upieczeni olimpijczycy: Kevin Tillie oraz Antoine Brizard; Andrzej Wrona to tylko niektóre nazwiska siatkarzy, których być może jutro zobaczymy w naszym mieście. Verva to obecnie drugi zespół rozgrywek PlusLigi, zespół z aspiracjami na tytuł mistrzowski.\nKibice siatkówki w mieście z pewnością liczą, iż Lechiści nie przestraszą się bardziej utytułowanych rywali i zaprezentują walkę o każdy centymetr boiska, o każdy punkt. Szanse na wygraną z pewnością są niewielkie, ale dopóki piłka w grze wszystko jest możliwe.\nZwycięzca rywalizacji zmierzy się ze zwycięzcą pary: PGE SKRA Bełchatów - Indykpol AZS Olsztyn. Drugą część drabinki tworzą parę: Jastrzębski Węgiel - TREFL Gdańsk; oraz BBTS Bielsko Biała - ZAKSA Kędzierzyn Koźle.\nWszystkich mieszkańców naszego miasta zapraszamy na mecz. Transmisja także na kanałach Polsatu Sport.


Lemberger IPA - ocen-piwo.pl\n» Katalog piw » Lemberger IPA\n« Lemberger Weizen | Lemberger Dark »\nCiemny lager warzony na zamówienie dla poznańskiego United Distribution Holding. Piwo ma nawiązywać do Lwowa.\nPiwo górnej fermentacji typu India Pale Ale, pasteryzowane, niefiltrowane. Składniki: woda, słód jęczmienny pilzneński, słód jęczmienny karmelowy, słód jęczmienny pale ale, słód pszeniczny, chmiel, drożdże.\nDodał: nietzsche - 2019-08-07 07:24:58\nUżytkownicy 4 / ilość: 5\nśrednia 4 / ilość: 5\nPiwo kupione w Leclercu z datą kończącą się pod koniec drugiej dekady marca, więc i tańsze, i w teorii mniej buchające chmielem niż świeże, ale i w tej samej teorii powinno być i tak wciąż dobre.\nWygląd - kolor bursztynowy, zamglone, piana średniej wysokości, ale z lacingiem i ładnym kożuszkiem. Aromat - bardzo delikatny - trochę zboża i nieco ciasteczek i nut winno-karmelowych. Smak - na pierwszym planie alkoholowa goryczka plus cukrowa słodycz; potem ciasteczka i goryczka (łodygowa).\nCałość maks. 4/10 - podobnie jak APA z tej serii - tutaj największym atutem wygląd, ale reszta to porażka, nie sromotna, ale nijak się to ma do deklarowanego stylu - dystrybutor na stronie podaje, że to wersja klasyczna (angielska), pisząc, że użyto dwóch chmieli (Chinook, Cascade) o amerykańskim rodowodzie. A tutaj zero Ameryki, ślady Anglii i dużo niedociągnięć. Przypuszczam, że oba chmiele pochodzą z polskich plantacji i o tym ani słowa (ich charakterystyka jest inna, co nie powinno dziwić, może i brytyjska...). Jeszcze - na stronie podano inne wartości ekstraktu i alkoholu niż tu (15,1 i 5,8) i te słabsze są na butelce. Nie polecam ani osobom lubującym się w AIPA, ani w English IPA. Może ktoś, kto próbuje z ciekawszymi piwami i jest znudzony Okocimiem Mocnym ucieszyłby się z takiej odmiany. A tak dla mnie wydaje się być bardziej nęcącym, zapach śledzia, zjedzonego po południu, który wraca przy \_"odgazowywaniu\_".\nPomyliłem się w opisie (który pierwotnie należał do Dark Lagera warzonego dla UDH), ale niewiele, to lager półciemny :3\n3 ( smak: 2, zapach: 2, wygląd: 5 )\nWYgląd: Barwa jasna miedź, nieklarowne, piana na alibi\nZapach: koszmar polskiego krafciku, czyli karmel z nutą cytrusówą tu w asyście kanałowej nuty niczym z Głubczyc.\nSmak: najgorsza możliwa sztampa, piwo karmelowe, puste, jednowymiarowe, z nutą cytrusów, w dodatku bardzo alkoholowe, co przy tych parametrach jest wyjątkowym osiągnięciem producenta. Bardzo dawno temu piłem IPA z Niechanowa i nigdy do niego nie wróciłem, więc pewnie nie było dobre, ale to jest dramat. Piwo smakuje jak tani strong lager, taki marketowy, muśnięty amerykańskimi chmielami. W Polsce panuje przekonanie, że jak się g***o muśnie amerykańskimi chmielami to zamienia się w złoto, a tak nie jest.


Przyszłościowe kierunki studiów. Jak mądrze pokierować swoją karierą? - TEST\n1 year ago kierunki studiów 2020, pierwsza praca, porady rekrutera, poszukiwanie pracy\nMatura odbyła się w tym roku w trudnych okolicznościach – to jednak nie koniec. Teraz czeka Cię kolejne wyzwanie – musisz zdecydować się, co chcesz robić w przyszłości. Stoisz, więc przed wyborem studiów – wszak w większości ofert pracy jednym z wymogów jest wykształcenie wyższe, prawda?\nWybór kierunku odpowiedniego dla Ciebie to już połowa sukcesu. Jeśli pójdziesz na studia, które nie są dla Ciebie dobre szybko się znudzisz i zniechęcisz. To może poskutkować tym, że po kilku miesiącach będziesz chciał je zmieniać. Oczywiście nie ma w tym nic złego i takie sytuacje zdarzają się często, jednak warto już na samym początku poświęcić czas, by przeanalizować kwestie, które pomogą Ci dokonać właściwego wyboru.\nPrzede wszystkim weź pod uwagę swoje zainteresowania. Zastanów się, co Cię ciekawi – pamiętaj, że robiąc to, co lubisz, nigdy tak naprawdę nie będziesz pracować. W takiej sytuacji obowiązki zawodowe będą sprawiać Ci przyjemność. Bardzo ważne jest również zapotrzebowanie na rynku na daną kompetencję. Dzięki temu masz większą pewność, że nawet podczas studiów znajdziesz zatrudnienie w zawodzie, a w późniejszym czasie będziesz z łatwością mógł zmienić pracę. Nie ukrywajmy również, że w przypadku dużej liczby organizacji z branży i deficytu specjalistów będziesz mógł liczyć na atrakcyjne zarobki. Aby to sprawdzić, możesz zerknąć na oferty pracy, a także raporty związane z analizą rynku. Ostatnią kwestią, którą warto wziąć pod uwagę, są Twoje predyspozycje – jeśli np. nie przepadasz za kontaktem z ludźmi, to praca w handlu będzie dla Ciebie udręką. Przejdź, więc test predyspozycji zawodowych, by zobaczyć, w którym zawodzie będzie Ci łatwiej osiągnąć dobre rezultaty.\nBranża IT od lat cierpi na niedobór ludzi – głównie programistów. Jest to rozwojowy sektor, który w najbliższym czasie tylko wzmocni swoją pozycję. Pracownicy mogą liczyć na duże zarobki, a już na starcie kwota w okolicy średniej krajowej nie jest zaskoczeniem. Studiowanie informatyki jest, więc dobrym wyborem, jeśli chcesz zacząć działać w tej branży. Ten kierunek da Ci podstawy i pokaże, jak wiele obszarów IT masz do wyborów. Jeśli ciekawią Cię najnowsze technologie, warto zainteresować się tematem Big Data.\nTen kierunek studiów przyda się w większości branż – między innymi w omawianym już sektorze IT. Przedsiębiorstwa działają obecnie na zasadzie projektów, których celem jest dostarczenie klientowi produktu końcowego. Takie studia pozwolą Ci, więc na szeroki wybór firm, do których możesz aplikować. Zdobędziesz na nich wiedzę o tym, czym jest projekt, jak nim zarządzać, a także wykorzystywanych metodykach i sposobach na motywowanie zespołu.\nStudia, na których biegle nauczysz się języka obcego, są dobrym wyborem dla humanistów. Postaw na naukę popularnych języków europejskich (np. niemiecki, francuski i hiszpański), a także orientalnych (takich jak języki Azji). Nie myśl sobie jednak, że po tych studiach czeka Cię jedynie kariera tłumacza lub nauczyciela. Sektor SSC/BPO ma duże zapotrzebowanie na osoby mówiące takimi językami – wystarczy zobaczyć na oferty pracy. Aby zdobyć zatrudnienie, wystarczy jedynie komunikatywna znajomość docelowego języka – całej reszty zostaniesz nauczony już w firmie.\nCzy na rynku liczą się tylko studia?\nPamiętaj, że studia to nie tylko specjalistyczne wykształcenie – to również okazja do zdobycia szeregu umiejętności społecznych, takich jak np. współpraca w grupie. Takie kompetencje są niezwykle cenne i wręcz konieczne w pracy zawodowej. Wystarczy, że zrobisz research wymagań w ofertach pracy – sam się przekonasz, jak wiele umiejętności miękkich trzeba posiąść. Podczas studiów zainteresuj się, więc dodatkowymi aktywnościami, takimi ja wolontariat, pomoc w organizacji wydarzeń i kongresów, albo udział w stowarzyszeniach studenckich.


Rybnik: Jak nie należy jeździć samochodem, czyli zdjęcia ku przestrodze | Rybnik Nasze Miasto\nRybnik: Jak nie…\nBarbara Kubica 22 marca 2013, 12:53\nStanowice, ul. Wyzwolenia Policjanci z Czerwionki - Leszczyn zatrzymali mężczyznę, który pod wpływem alkoholu doprowadził do wypadku drogowego, znieważył i naruszył nietykalność interweniujących funkcjonariuszy. Na dodatek 34-letni kierowca punto miał czynny zakaz prowadzenia pojazdów. Do czołowego zderzenia punto i mercedesa doszło w Stanowicach, na ul.Wyzwolenia. Kierowca punto jadąc od zjazdu z A1 w Stanowicach zderzył się czołowo z mercedesem. W wypadku ucierpiał pasażer fiata, który z obrażeniami klatki piersiowej został przewieziony do rybnickiego szpitala. Kiedy w szpitalu okazało się, że będzie musiał zapłacić za leczenie, ponieważ nie był ubezpieczony - oddalił się z placówki. Kierowca fiata punto 34-letni mieszkaniec Rybnika podczas interwencji policjantów był bardzo agresywny, obrażał i groził funkcjonariuszom. Po przebadaniu na zawartość alkoholu w organizmie okazało się, że ma 2,3 prom. Dodatkowo nie miał prawa jazdy, ponieważ niedawno utracił je za kierowanie samochodem w stanie nietrzeźwości.\nWydaje Wam się, że warunki na drogach są dobre? Lepiej uważajcie, bo może być w najbliższych dniach ślisko! Ku przestrodze pokazujemy Wam zdjęci z wypadków z rybnickich dróg. Lepiej zdjąć nogę z gazu. A jak Waszym zdaniem jeździ się po rybnickich drogach? Piszcie? Widzicie kolizję? Róbcie zdjęcia komórką i ślijcie do nas na adres: [email protected]\nNOWE Niepożądane odczyny poszczepienne w woj. śląskim. Co najczęściej dolega pacjentom? Sprawdź dane z września 2021


Muzyka do leczenia i zapobiegania demencji - profesjonalna terapia\n> Muzyka relaksacyjna A-Z>Demenz - Muzyka do leczenia i zapobiegania demencji\nCzas / Tempo 59 min. / 61 bmp - tempo wolne\nOdgłosy natury Utwory 1 i 3 : morze, strumienie, ptaki\nTagi: Frühlingsstimmung, Blumengarten, Am Strand, Wohlgefühl, demencja\nBurnout - syndrom...\nGut Schlafen - Do...\nHealing the Mind to...\nHealing The Mind ...\nDostałam od córki i to chyba była reklama\nTen prezent to była reklama tego sklepu. Płyta mi się podoba tak że postanowiłam poszukać więcej i znalazłam tyle że mnie nie stać, aby wszystko za jednym razem kupić. Ale dumna jestem z tego że daję sobie radę z tym całym internatem.\nPrezent i lekarstwo w jednym\nAle uwaga moja mamusia zażyczyła sobie nowego odtwarzacza, a więc prezent może nieść za sobą kolejne wydatki;-)\nmetoda dziwna ale chyba można na tym polegać\nPoczątkowo miałam obawy bo może nie wierzyłem ze muzyka może mieć jakiś wpływ na choroby, ale teraz czuję że w jakiś sposób pomaga mi to słuchania muzyki.\nPłytę kupiłam dla starszej osoby. Zaczynamy powoli domową muzyczną terapię. Trzymajcie kciuki!\nDobry pomysł na prezent dla starszej osoby.\nWspaniała płyta idealna\nWspaniała płyta, idealna do gabinetu Wellness & SPA. POLECAM!! To nie tylko terapia.\nAlbumy MP3 , Albumy CD, Programy dla dorosłych, tempo spoczynkowe 60 bmp, muzyka do relaksacji, 48-66 bmp - wolne , Muzyka w/g tempa , muzyka do pracy , muzyka do gabinetu kosmetycznego, muzyka do domów wczasowych, muzyka do sanatorium, muzyka dla ludzi starszych, muzyka uspokajająca, instrumentalna, muzyka do nauki , muzyka do relaksacji, poprawiająca samopoczucie, muzyka antystresowa, muzyka terapeutyczna, Arnd Stein VTM, muzyka do słuchania, muzyka do czytania, Muzyka do ..., potoki i strumienie, muzyka i śpiew ptaków, muzyka i odgłosy morza, Muzyka i natura, muzyka do zabiegów, muzyka do masażu, Muzyka do lokalu, Muzyka lecznicza, muzyka relaksacyjna, Gatunki i style muzyczne, Muzyka relaksacyjna A-Z, Muzyka bez opłat


WOLNY CZYN: Świadek Moskwy może zeznawać uzbrojony – powiada sąd - 3obieg.pl - Serwis informacyjny dziennikarstwa obywatelskiego.\n9 stycznia 2014 r. Sąd Rejonowy Katowice Zachód w Katowicach – przewodniczy pani sędzia Patrycja Łukasik-Swoboda (sygn. III Kp 636/13) – kontynuował rozprawę w sprawie skargi na bezprawne pozbawienie wolności Adama Słomki, Zygmunta Miernika i Mariusza Cysewskiego.\nPełna relacja będzie opublikowana w najbliższym czasie. Zeznania złożyło trzech świadków z milicji moskiewskiej. Jeden wyznał, że pod pomnikiem NKWD w Katowicach Polaków napadli funkcjonariusze spoza struktury dowodzenia milicji. Inny zeznając jako świadek ostentacyjnie eksponował broń, z jaką przybył do sądu – co wywołało żywiołowy protest obecnych i wniosek o wykluczenie sędzi przewodniczącej, a po jego złożeniu usunięcie wnioskodawcy Zygmunta Miernika z sali sądowej\n10 lipca 2013 r. środowiska patriotyczne przystąpiły do nieudanej próby demontażu własnymi siłami pomnika NKWD w Katowicach na pl. Wolności. Policja zatrzymała kilka osób. Osoby te złożyły skargi na poczynania policji (dalsze informacje – zob. łącza poniżej).\nPOPRZEDNI ARTYKUŁKto naprawdę rządzi w Polsce cz.2: Królowie życia. I śmierci\nNASTĘPNY ARTYKUŁZagryziakowie, czyli wojna na portale


Mamy nową, jesienną księżniczkę poetyckiej pieśni polskiej. Grand Prix i Puchar Dyrektora III LO w Świdnicy wyśpiewała długowłosa, utalentowana Jagoda Banaszczyk- ze Szkoły Muzycznej II stopnia w Wałbrzychu. VIII Powiatowy Konkurs Piosenki Poetyckiej to już historia.\nAle trzeba ją zapisać tak, aby wszyscy pamiętali, że III Liceum to nie tylko kuźnia młodych muzycznych talentów, ale również miejsce, w którym można posłuchać dobrej muzyki, o którą dba Grzegorz Gołębiowski oraz nacieszyć oko barwami scenografii Kamy Karst. Autorskie plakaty, dyplomy oraz czujne oko dyrektora III, LO Ryszarda Skórki to niezastąpiony atut tego typu uroczystości. Nagrody- sprzęt multimedialny zostały ufundowane przez Starostwo Powiatowe w Świdnicy oraz pana Piotra Maderę z Salonu na ulicy Puławskiego. Puchar Grand Prix ufundował dyr. III LO Pan Ryszard Skórka. Patronem Medialnym był pan Tomasz Wyrwa – wydawca tygodnika Ekspressem a Honorowy Patronat pełnił starosta pan Zygmunt Worsa. Ciężkim i odpowiedzialnym zadaniem było wyłonienie laureatów tegorocznego konkursu. W protokole odczytanym przez Artura Janickiego (animatora kultury- Biuro Promocji Artystycznej „Arte”) usłyszeliśmy słowa o wysokim poziomie konkursu. Pod protokołem podpisali się również pani Anna Borowska (dyrektor d/s promocji w starostwie świdnickim), Bogumiła Zdzisława Patała ( nauczyciel muzyki w III LO) oraz wspomniany Tomasz Wyrwa (informatyk i miłośnik muzyki w III LO).\n1 miejsce –Magdalena Wąż- Publiczne Gimnazjum nr 1 Ząbkowice Śląskie\nOrganizatorami konkursu były: Teresa Pulsakowska- Daniel, Barbara Piórkowska i Bogumiła Zdzisława Patała. Wśród publiczności, byli uczniowie III LO, uczestnicy konkursu i ich opiekunowie, prasa ( Nowy Tygodnik Świdnicki) oraz nauczyciele. Bieżący rok szkolny dał nam niecodzienną okazję do przywitania się z naszymi absolwentami. Przepraszam, jeśli nie zapamiętałam wszystkich, ale było przyjemnością spotkać się z dawnymi uczniami: Sylwia Gruba, Beata Figurna (NTŚ), Kamila Banaszczyk ( mama laureatki Grand Prix) Łukasz Grabicki, Krzysztof Dawiec, Mateusz Jakubczak, Dariusz Szpak oraz dawne absolwentki SWP z Ząbkowic Śląskich, które teraz przysyłają na nasz konkurs swoich uczniów-można to tylko podsumować w jeden sposób: III Liceum Ogólnokształcące to szkoła, która dzięki swojej dobrej pracy artystyczno- wychowawczej skupia wiele pokoleń i jest, dlatego- jedną z najlepszych szkół!


Nóż True Utility FishFace Multitool 12w1 pudełko wodoszczelne gratis Militaria Demobil Sklep militarny turystyczny wojskowy Survival Outdoor\n» Nóż True Utility FishFace Multitool 12w1 pudełko wodoszczelne gratis\nIndeks produktu: 926-046\nFishFace jest idealnym narzędziem kieszonkowym. Posiada 18 funkcji w 1 mikro narzędziu.\nIdealne do codziennych zadań, takich jak otwieranie pudełek, dokręcanie śrub i otwieranie butelek.\n- płaski śrubokręt(x3)\n- ponadto posiada mini karabinek do kluczy\nWykonany z czarnej stali nierdzewnej pokrytej tytanową powłoką... Fishface ma oszałamiający wygląd i mocną konstrukcję!\nFishFace ma podobną wielkość jak typowy klucz do domu, dzięki czemu jest fantastycznym prezentem dla każdego. Ten produkt jest również w 100% bezpieczny podczas lotu, co oznacza, że możesz podróżować z nim bez obaw o wpuszczenie na pokład samolotu.\nEtui Pokrowiec wodoodporny na telefon dokumenty 100x230mm zielony Mil Tec


Dziwogłówka wiosenna: Różnice pomiędzy wersjami – Wikipedia, wolna encyklopedia\nDziwogłówka wiosenna: Różnice pomiędzy wersjami\nDziwogłówka wiosenna (edytuj)\nWersja z 19:33, 5 lis 2019\nWersja z 23:20, 18 sty 2018 (edytuj)\nAktualna wersja na dzień 19:33, 5 lis 2019 (edytuj) (anuluj edycję)\nKrzysM99 (dyskusja | edycje)\nJaja dojrzewają ok. 6-8 dni, początkowo są białawe, dojrzałe mają czerwoną barwę i ok. 0,25 mm średnicy. Bezpośrednio przed złożeniem jaj samica zrzuca wylinkę. Za jednym razem składa ona ok. 50 jaj. Zaraz po złożeniu jaj dochodzi do kopulacji<ref name=autonazwa1 />.\nDługość życia uzależniona jest od przebieg średnich temperatury w danym roku czy strefie klimatycznej. Przy temperaturze 5,2 °C przeżywa do 90 dni, a przy temperaturze 7,8 °C już tylko 78. Jeszcze krócej przy temperaturze 13,5 °C - zaledwie 50 dni. Larwy wylęgają się już po 2 godzinach od zalania wodą. Dalszy rozwój jest również szybki<ref>[[Eugeniusz Grabda]] (red.), 1985. Zoologia, bezkręgowce, tom II, część pierwsza (wydanie drugie zmienione), PWN, Warszawa 1985, </ref>.\nDziwogłówki są zwierzętami zimnolubnymi. Do rozwoju jaja tych skorupiaków wymagają przesuszenia i przemrożenia. Można traktować to jako przystosowanie do sytuacji, gdy np. po letniej burzy zostanie na kilka dni zalany zbiornik okresowy. Wylęgłe wówczas larwy zginęłyby, nie kończąc rozwoju. Dziwogłówki nie występują w zbiornikach stałych, w których dodatkowo populacja byłaby ograniczaneograniczana drapieżnictwem ryb<ref name=autonazwa1 />.


Na pewno uwielbiamy spędzać czas w naszym własnym ogrodzie. Zatem znajdźmy też dobry sposób na to, żeby tam porządnie odpocząć. Mogę być pewny, że wszyscy słyszeliśmy o czymś takim jak suny. Jest to doskonały sposób na to, żeby odpocząć po całym, długim oraz meczących dniu w pracy czy w domu. Na pewno docenimy tę drobną, ale naprawdę znaczącą zmianę w swoim otoczeniu. Możemy również pozwolić sobie na c\nSzybalski-stomatologia.plPierwsze dzieckoKomfort termiczny - fajna sprawaProblemy z sercem? Koniecznie zró” badania u kardiologa...Dywanowe szaleństwoJak się bawią dzisiejsze dzieci na dworze?Czy panele słoneczne się opłacają?Ścieżki i dróżki w ogrodzieCzy można sprowadzić samochód w pracy?Optima EPR dla firmWymiana części i serwisowanie pojazdówImplantolog ChorzówCo można powiedzieć o nowoczesnym ogrzewaniu?Leczenie zębów u stomatologaNigdy Nie Rób Tych 5 Rzeczy Jeśli Chcesz prowadzić sprawy prawneMateriały poligraficzneZegarkiUWAGA! Stosując Te 8 Błędów NIGDY Nie Dowiesz Się Jak transportować ponadgabarytyO przypadkach silnego bólu zębaJak oszczędzić na energii elektrycznej?Opłaca się jeździć do pracy za granicą busemRegularna konserwacja to gwarancja długoletniego funkcjonowania urządzeńWycena tego jak naprawić laptopaVisit CracowZegarki damskieDentysta ZabrzeO atrakcjach w AndaluzjiJak stworzyć sobie wygodny wjazdFolie grzewcze - w teorii i praktyceNie bój się stomatologa


Wiadomości: WGP: Złote Amerykanki\nStrona Główna > Aktualności > Grand Prix > WGP: Złote Amerykanki\nWGP: Złote Amerykanki\n26 lipca 2015 02:23\nGospodynie turnieju finałowego I dywizji World Grand Prix na dzień przed ostatnią kolejką spotkań zapewniły już sobie zwycięstwo w tegorocznych rozgrywkach. Pierwsze miejsce USA przypieczętowała wygrana w trzech setach nad ekipą canarinhos.\nAmerykanki rozpoczęły spotkanie z Brazylijkami od pewnych ataków, przez co szybko wyszły na trzypunktowe prowadzenie. Po chwili jednak tym samym odpowiedziały rywalki i gra się wyrównała. Udane zbicie z lewego skrzydła Kelsey Robinson zarządziło pierwszą przerwę techniczną (8:7). Po niej amerykańskie siatkarki w końcu wskoczyły na swój wysoki poziom i wywierały presję na Brazylijkach. Tymczasem brazylijski zespół nie potrafił ułożyć swojej gry, po niedokładnych przyjęciach nie mógł wyprowadzić skutecznego ataku, a w bloku był bezradny. Tym ostatnim elementem za to świetnie grały gospodynie, a w szczególności Christa Dietzen, która bez problemów czytała brazylijskie rozegranie i szybko dochodziła do koleżanek na skrzydłach. Po drugiej przerwie technicznej zespół USA miał już pięć oczek przewagi i pewnie zmierzał do zwycięstwa. W końcówce prawdziwą liderką gospodyń była doświadczona środkowa – Foluke Akinradewo, która wykonała niesamowitą pracę w polu serwisowym, utrudniając przeciwnikowi dokładne dogranie piłki do siatki, a na sam koniec posyłając asa (25:16).\nDrugiego seta lepiej zaczęły Brazylijki, które po błędach Amerykanek wyszły na trzypunktowe prowadzenie. Skuteczna na skrzydle była Gabi, a Juciely była czujna w bloku. Dopiero po pierwszej przerwie technicznej, na której Brazylia miała cztery oczka przewagi, gospodynie powoli odrabiały straty. Kiedy już wydawało się, że weszły na właściwą drogę, zagrywką pokąsała je Monique (10:13). W następnej fazie seta obie ekipy wymieniały się widowiskowymi atakami ze środka, skuteczniejsze z czasem stały się Amerykanki i doprowadziły do wyrównania przed drugą przerwą techniczną. Po powrocie na boisko toczyła się walka punkt za punkt, aż w końcu uderzenie Kimberly Hill przeważyło szalę na korzyść gospodyń spotkania. W decydującym momencie dwupunktowe prowadzenie całkowicie wystarczyło reprezentacji USA, aby zakończyć partię wygraną. O wyniku ponownie zadecydowała dyspozycja w polu serwisowym amerykańskiej drużyny i tym razem zagrywka Karsty Lowe okazała się gwoździem do trumny canarinhos (25:22).\nWyrównana walka rozpoczęła trzeciego seta, po jednej stronie punktowała nie tylko atakiem, ale również blokiem Lowe, a po drugiej Monique. Pierwszą przerwę techniczną zarządziło udane zbicie ze środka Akinradewo (8:7). Po niej ta zawodniczka ponownie z bardzo dobrej strony pokazała się w polu serwisowym, utrudniając przeciwnikowi wyprowadzenie akcji, a w kontrach skuteczna była Hill. To spowodowało, że do drugiego czasu technicznego Amerykanki zbudowały sobie cztery oczka przewagi. Wydawało się, że taka różnica punktowa, dla nie najlepiej dysponowanych w tym dniu Brazylijek, będzie niemożliwa do odrobienia, jednak rzeczywistość okazała się dla nich łaskawa. Najpierw serią na zagrywce popisała się Juciely, a następnie jej koleżanka ze środka – Carol nie dała przejść rywalkom przez swój blok. W dodatku gospodynie nie ustrzegły się błędów własnych w końcówce, a to spowodowało, że na tablicy wyników widniał remis po 21. Ostatecznie dwa dobre zagrania Dietzen oraz atak po rękach blokujących Lowe zakończyły spotkanie na korzyść amerykańskiej ekipy.\nUSA – Brazylia 3:0\nUSA: Dietzen (14), Lowe (12), Hill (10), Akinradewo (10), Robinson (7), Kreklow (1), Banwarth (libero) oraz Murphy (5), Thompson i Larson-Burbach\nBrazylia: Monique (12), Carol (9), Juciely (7), Gabi (7), Natalia (7), Dani Lins (2), Leia (libero) oraz Roberta (1), Ivna, Suelle i Ellen\nWyniki i tabela 4. kolejki finałów World Grand Prix\nBrazylia, USA, World Grand Prix


Wycena starego kompa - Sprzęt komputerowy - dobreprogramy - forum\nJagoda (Lammermoor) 2008-02-20 09:50:29 UTC #1\nKoleżanka nie daje mi spokoju, przyniosła używany komputer od znajomych i chce go kupić, na lepszy aktualnie nie ma kasy. Jest razem z monitorem, klawiaturą i głośnikami. Sprawdziłam Everestem, komp słaby i na dodatek nie podobają mi się temperatury, szczególnie napięcie na +12V ( BIOS podaje trochę niższe, ale blisko 12.70 V).\nGłównie chodzi o to, ile ten komp jest wart i czy w ogóle opłaca się go kupić, mając na względzie ewentualną wymianę zasilacza ( jaki kupić, żeby nie był zbyt drogi a funkcjonalny?), jak również chyba dołożenie RAMu. Poza tym jej brat pyta czy da się go jakoś "zmodernizować", żeby chodził Microsoft Flight Simulator, ta starsza wersja. Osobiście wydaje mi się, że to raczej odpada przy tym procesorze. Bardzo proszę o pomoc, bo trzeba ten zabytek kupić, albo oddać do wieczora.\nNazwa płyty głównej Epox EP-8K9A7I (5 PCI, 1 AGP, 3 DDR DIMM, Audio, LAN)\nTyp BIOS'u Award (01/08/04)\nKarta wideo GeForce4 MX 440 with AGP8X (64 MB)\nKarta wideo NVIDIA GeForce4 MX 440 with AGP8X (Microsoft Corporation) (64 MB)\nAkcelerator 3D nVIDIA GeForce4 MX 440 with AGP8X\nMonitor Samsung SyncMaster 703DF(X)/753DF(X)/783DF(X)/MagicSyncMaster CD173A(T) [17" CRT] (HVDWC03777)\nKarta dźwiękowa Realtek ALC655 @ VIA AC'97 Enhanced Audio Controller\nNapięcie rdzenia procesora 1.60 V\n+5 V podczas wstrzymania pracy 5.64 V\nDIMM 2.70 V\nAGP 1.50 V\nMETEOR30 (Indyk 30) 2008-02-20 09:59:57 UTC #2\nwitek-pl (witek-pl) 2008-02-20 10:25:10 UTC #3\nNapięcia +5 oraz +12 rzeczywiście sporo za wysokie, z tego zestawu to procek (można go jeszcze podkręcić) i mobo są coś warte (za te 150 zeta, jak nie więcej, pójdą bez problemu na allegro) więc pewnie koleś nie puści tak nisko… reszta podzespołów za cukierki no może poza moniotrem.\ndybos (dybos) 2008-02-20 10:41:40 UTC #4\nTak więc dałbym za niego 150 zł +50 dych za monitor.\nZasilacz do tego to fortron 400W.\nCo do pamięci to nie wiem czy jest sens dokładać sdramy są bardzo drogie (wiem bo sam chciałem kupić).\nDo internetu to spokojnie wystarczy, gry taki ja CMR1, Football Menagery to na tym bardzo powoli ale pojda. Nic nowszego na tym nie pojdzie. (jak dolozysz ramu to menagery i stare gry beda chodzily lepiej, ale i tak nowych gier nie odpali sie bo grafa to zabytek).\nOsobiście uważam, że mozna wziąć bo potem do muzeum techniki będzie można oddać :mrgreen: :mrgreen:\nJagoda (Lammermoor) 2008-02-20 10:47:34 UTC #5\nMonitor ile może być wart? Może sama bym wzięła? - jak robię coś przy kompach znajomych, co ostatnio często się zdarza, to muszę ciągle podłączać mój LCD.\nDalej nie wiem czy brać tego kompa czy nie? Doliczając cenę zasilacza, już nawet bez RAM, to nie wiem czy nie lepiej wziąć jakiegoś “gotowca” z marketu za niewiele ponad 700zł ( nawet na raty), albo coś złożyć, nie wiem co taniej wyjdzie? Jak na razie to koleżance potrzebny komputer głównie do pisania i przeglądania netu, przydałby sie taki do rozbudowy w późniejszym czasie, najgorsze to, że aktualnie nie ma środków.\nP.S. Minęły się odpowiedzi i dopiero po wysłaniu mojej, odczytałam poprzedni post. Tak myślałam, że monitor ok. 50zl.\nwitek-pl (witek-pl) 2008-02-20 10:47:51 UTC #6\n@dybos jakie SDRAMy (nie myl SDram z DDR SDram)?! Tam jest chipset KT400A więc wszystkie DDRki idą ( z 400 włącznie). Dokupi 1GB (w jednej kości, lub 2X512 jak będzie taniej) i starczy bo więcej nie potrzeba. Do tego jakaś tania karta (pokroju Radeon 9600 Pro albo 9800) i trochę mozna pograć.\n@Jagodka gotowe zestawy marketowe mają to do siebie że zazwyczaj nie za bardzo nadają się do rozbudowy. Dają mocny procek i trochę więcej ramu (ale najczęściej najwolniejszego) jakis w miarę dysk a reszta to już low budget. Szkoda kasy wywalać.\n@destroy oczyWIŚCIE że miernikiem ale skoro program i bios pokazują tak spore odchyły to coś musi być nie tak z zasiłką…\ndestroy (Mateusz 931) 2008-02-20 10:57:11 UTC #7\nNapięcie mierzy się miernikiem a nie programem komputerowym :x\nIle koleżanka ma pieniędzy na ulepszenie go albo w ogóle na zakup nowej platformy ?\ndybos (dybos) 2008-02-20 10:57:36 UTC #8\n@dybos jakie SDRAMy (nie myl SDram z DDR SDram)?! Tam jest chipset KT400 więc wszystkie DDRki idą ( z 400 włącznie). Dokupi 1GB (w jednej kości) i starczy bo więcej nie potrzeba. Do tego jakaś tania karta (pokroju Radeon 9600 Pro albo 9800) i trochę mozna pograć.\n:x :x Nie zauważyłem tego sorry\nJagoda (Lammermoor) 2008-02-20 11:00:11 UTC #9\nPrzede wszystkim to dziekuję za zainteresowanie tematem i odpowiedzi.\nZ tego co zrozumiałam, to można dać 200zł za całość i to wszystko, dokupić zasilacz i RAM, ale to w sumie wyjdzie ok. 400zł. No i mamy następny dylemat, może lepiej dołożyć ok. 300zł ( najlepiej na raty, więc Allegro odpada) i kupić coś o lepszych parametrach? Tylko nie wiem gdzie?\nNapięcie mierzy się miernikiem a nie programem komputerowym :x Ile koleżanka ma pieniędzy na ulepszenie go albo w ogóle na zakup nowej platformy ?\nWiem, że miernikiem, ale swój pożyczyłam i aktualnie nie mam takiej możliwości.\nBIOS podaje takie: +5V - > 4.91V\n+12V - > 12.64V do 12.70V\nAktualnie wcale nie ma na taki zakup kasy, 200zł może dać już, jak nowy wchodzi w grę coś na raty.\nwitek-pl (witek-pl) 2008-02-20 11:14:58 UTC #10\nRaty to ostateczność bo niestety odsetki są wysokie (no chyba że rzeczywiście trafisz na prawdziwe 0%), za te 700 zeta cudów nie będzie, ale bardzo rzadko można trafić na takle marketowe super okazje (gdy opylają towar który całkowicie leży odłogiem). U mnie w markecie własnie zrobili taka promocję na budę z jakimś Celofanem a wszystko za 540 zeta, niestety co w środku jest bóg jeden wie.


Czwarty czerwony [Stefan Türschmid] << KLIKAJ I CZYTAJ ONLINE\n00323 005448 20469301 na godz. na dobę w sumie\nAutor: Stefan Türschmid Liczba stron:\nISBN: 9788380628649 Data wydania:\nMojej Żonie Agacie, z podziękowaniem za pierwsze czytanie, za liczne inspiracje oraz za konsultacje psychologiczne bohaterów tej książki i Profesorowi Januszowi Zagrodzkiemu, staremu Przyjacielowi, z wdzięcznością za uwagi, szczególnie z dziedziny historii sztuki\nCzęść pierwsza WOJNA\nNicea Jan zjechał na parter, windziarz otworzył drzwi. W ogromnym holu światła były przygaszone. Kwiaty w wazonach i rząd palm w wielkich donicach trwały nieruchomo w półmroku. Matowo lśniły marmury podłogi, ścian, parapetów i złocenia ciągnącej się na dwadzieścia metrów lady recepcji. Pod ścianami brązowe i ciepłe zagłębienia skórzanych foteli i sof. Za weneckimi oknami w górze błękitniało przygasające niebo, a w dole odpoczywało morze z białymi grzbietami biegnących fal. Inny świat, nie jego. Wciąż jeszcze się dziwił, że się tu znalazł. Wczoraj przy obiedzie widział, jak szef ekipy, książę Babenberg, dał kelnerowi napiwek, za który on mógłby spokojnie żyć przez tydzień. W głębi holu jaśniały przezroczyste drzwi z kolorowego witrażu z rysunkiem kwiatów. Szedł po tak grubym i miękkim dywanie, że nie słyszał swoich kroków. Tylko z dala, zza tych drzwi dochodził stłumiony odgłos orkiestry grającej wiedeńskiego walca. Przez chwilę wahał się, czy nie wejść. Jego koledzy z drużyny niezawodnie musieli tam być. Podszedł kilka kroków w tamtą stronę i zatrzymał się. Widział ich, siedzieli przy jednym ze stolików obok parkietu. Hrabia Steinhoff też go spostrzegł. Podniósł kieliszek i dawał zapraszające znaki. Jan niepewnie pokręcił głową, a Steinhoff zerwał się i podbiegł do drzwi. Buchnęło przez nie oślepiające światło, gwar, zgiełk i zapach perfum zmieszany z dymem cygar. – Panie poruczniku, prosimy do nas. Niechże pan nie będzie takim odludkiem. No, proszę! – Steinhoff, niski i drobny jak dżokej, szedł w rozpiętym mundurze i brzęczał ostrogami. Miał zaczerwienioną twarz i oczy błyszczące od alkoholu. – Dziękuję. – Jan wciąż był niezdecydowany. Wyszedł z zamiarem przejścia się nadmorskim bulwarem. – Dobrze, na chwilę. – Na początek koniak, prawda? – rotmistrz Wiesse, kapitan drużyny, nalał kieliszek do pełna. – Podwójnie, bo to karny. – Barbarzyństwo tak traktować dobry koniak – oburzył się von Dohanyi. Jan wypił łyk i odstawił kieliszek. – Panowie, jutro nasz wielki dzień – mówił brygadier Grossman. – My albo Włosi, innych zagrożeń nie widzę. Rosjanie się nie liczą, Francuzi i Niemcy to już nie ta klasa co przed laty. Ośrodek w Saumur marnieje w oczach, szkoła hanowerska zeszła na psy. Anglicy słabi po kontuzjach swoich najlepszych koni. Musimy zwyciężyć. – Czas by było jednak zainteresować się naturalną szkołą Caprillego – rzekł von Dohanyi. Rozgorzała dyskusja nad wadami i zaletami starej i nowej szkoły jeździeckiej w skokach przez przeszkody. Jak zwykle. Jan słuchał tego wiele razy i nie miał ochoty się odzywać. Był pół roku na praktyce we włoskich ośrodkach Pinerolo i Tor di Quinto; nie miał wątpliwości. Szkoła Caprillego to przyszłość. Przyglądał się parom tańczącym na parkiecie. Mężczyzna we fraku i szczupła kobieta w czerwonej sukni z rozpuszczonymi włosami tańczyli tango, poruszając się jak żaglowce przechylające się na falach. Zamierali w bezruchu i ruszali ponownie, przyspieszając i obracając się jak liście wirujące na wietrze. On obejmował ją i przyciągał do siebie; zbliżał usta do jej ust. Musieli to być zawodowi tancerze, nikt z towarzystwa nie ośmieliłby się tak odważnie prezentować erotyzmu tanga. Potem jego koledzy zamówili od razu cztery butelki szampana. Przyszedł książę Babenberg, który dotychczas bawił się przy zestawionych razem stolikach Francuzów i Włochów. Też nieco już wstawiony. Po godzinie pili koniak szklankami. Zaczepiali kobiety przy sąsiednich stolikach, pojawiły się jakieś panie niepewnej konduity. Zanosiło się na skandal. Jan wstał i opuścił towarzystwo bez pożegnania. Ruszył w stronę recepcji. Była tam miła i ładna recepcjonistka, którą widział już kilka razy. – Mówi pani po niemiecku? – Naturalnie. Ale… pan porucznik Szawernowski, prawda? – Tak! – zdziwił się. – Więc możemy rozmawiać po polsku. Jest pan przecież Polakiem? – Tak, a pani jest Polką?! Coś takiego. – Mieszkam w Nicei już od kilkunastu lat, ale nie zapominam o Polsce. Dwa dni temu Jan dostał telegram z Krakowa o nagłej śmierci matki i to przypomnienie Polski odebrał jak policzek. Siostra, z którą z biegiem lat kontaktował się coraz rzadziej, nie mogła ustalić, gdzie się znajduje, i telegram wysłała dopiero dzień po pogrzebie. Nie powiedział więc o tym nikomu, uznał, że musi dotrwać do końca zawodów i przecierpieć po cichu. – To miłe. Chciałem spytać, do której godziny są czynne kasyna gry. – Jan nie miał zamiaru grać w ruletkę, ale nagle zapragnął zostać sam. – Do rana oczywiście. Co najmniej do świtu. – Dziękuję pani. Położył klucz do pokoju na ladzie i ruszył szybko do wyjścia, zostawiając ją zdziwioną nagłym zakończeniem rozmowy. Popatrzył przelotnie w wielkie lustro na filarze. Nacisnął czapkę na czoło i stwierdził, że wygląda nie najgorzej. Mundur wyczyszczony i wyprasowany przez Rudiego, ordynansa – choć trochę już znoszony – był bez zarzutu. Skórzane leje na bryczesach dodawały im sportowej elegancji. Błyszczały wysokie buty z czarnej skóry. Ciepły dotyk wiatru objął go przyjaźnie, gdy tylko znalazł się za obrotowymi drzwiami. Było parno i duszno, zbierało się na burzę. Czerwony automobil z białymi oponami, chromowanymi reflektorami i dużą liczbą lśniących listew i ozdób, zatoczył się cicho na podjazd. Służący i szofer dźwigali wielkie kufry, a wielka jak piec dama, spocona w rozpiętym futrze, kroczyła dostojnie w stronę wejścia. Obok dreptał na smyczy mały piesek ze złotą obróżką. Biżuteria damy wystarczyłaby pewnie na zakup trzech takich folwarków jak Jana rodzinne Borowice pod Krakowem. Nad szyldem hotelu zegar wskazywał pół do dwunastej w nocy, lecz promenada nie całkiem jeszcze opustoszała. Kobiety ze swoimi towarzyszami sunęły w sukniach do ziemi i w wielkich, piętrowych kapeluszach, ciężkich od sztucznych kwiatów. Mężczyźni z laskami, w wysokich cylindrach i surdutach prowadzili je dumni, jeśli były piękne, i zmartwieni, gdy były grube, stare lub brzydkie. Spacerowali tu najbogatsi ludzie świata, międzynarodowi szulerzy, arystokracja, Amerykanie, Europejczycy, potwornie bogaci, beztroscy i znudzeni. Na słupie ogłoszeniowym spostrzegł plakat z sylwetką konia i jeźdźca nad przeszkodą. „Comité des Fêtes et des Sports” zapraszał na Międzynarodowe Zawody Hippiczne Nicea 1913. Poniżej – ośmiodniowy program konkursów i kolorowe flagi reprezentujące narodowości zawodników. Wszędzie tych plakatów było pełno. W tej części Riwiery zawody były ważnym wydarzeniem początku sezonu. Z drugiej strony słupa rzucał się w oczy jeszcze większy plakat przedstawiający kilka butelek szampana i niezliczone rzędy kieliszków. Sieć hoteli i restauracji Perroquet ogłaszała tradycyjny coroczny wielki konkurs picia szampana o Puchar Perroquet. Konkurs pijacki, kto wypije najwięcej najdroższego szampana świata! Na koszt organizatora. Minął klomb z tysiącami goździków i szedł powoli Promenade des Anglais, przyglądając się morzu, kwitnącym krzewom i palmom. Mijał hotele Ruhl i Negresco, luksusowe pensjonaty i kasyna. Domy wznosiły się na stromym wzgórzu, a nad nimi czerniały góry nad zatoką. Tysiące światełek unosiło się aż do linii lasu, a w dali na cyplu migała latarnia morska w Cagnes sur Mer. Pierwszy raz był w Nicei. Tylko raz jako kilkunastolatek był z rodzicami w Sopocie nad Bałtykiem. A morze go fascynowało. Gdyby nie był kawalerzystą, na pewno zostałby marynarzem. Wielkie statki, okręty, oceany, sztormy i plaże na dalekich wyspach – jako chłopak wciąż o tym czytał i o tym marzył. Na niebie przesuwały się ciężkie chmury, przesłaniając wielki, jasny księżyc. Fale leniwie uderzały o kamienisty brzeg, szumiały cicho i uspokajająco. Jan oddychał głęboko i czuł się tak świetnie, że aż poczuł wyrzuty sumienia. Dobrze, że uciekł z tej restauracji i prawie nic nie pił. Zobaczymy, jak oni jutro będą jeździć. Od przyjazdu do Nicei każdego wieczoru pili, a potem jakoś jednak trzymali się na koniach. Ale to już siódmy dzień tego pijaństwa! Na ławce jakaś para tuliła się do siebie. Usłyszał zbliżający się odgłos kopyt końskich na kostce chodnika. Nie oglądając się, wiedział, że to musi być para lekkich koni zaprzęgowych. Szły powoli, stępem. Zbliżały się rozbawione głosy. Głęboki baryton podśpiewywał jakiś tęskny romans, kobiety się śmiały. Strzelił korek szampana. Siwe konie wyprzedzały go powoli, stangret tkwił nieruchomo na koźle. W otwartym powozie mężczyzna w średnim wieku i trzy kobiety. Jedna bardzo starsza i dwie młode. Mężczyzna w mundurze rosyjskiej gwardii; dobrze znał te mundury, widział takie w Warszawie. Jan szedł równolegle z powozem, który nie wiadomo dlaczego jechał chodnikiem. Mijał go bardzo powoli. Rozmawiali po rosyjsku. – Spójrz, Katiu, jaki piękny oficer, to musi być Austriak, zaczepię go! – Ani się waż, Nadieżdo! – rozległ się niski i szorstki głos starszej kobiety. Paliła papierosa w długiej lufce. – Zaczepiać nieznajomych po nocach! Za dużo wypiłaś! Mężczyzna podśpiewywał jej do ucha, Nadieżda zaśmiała się. – Poproszę jeszcze szampana! Mężczyzna wpatrywał się w nią z podziwem i zazdrością. Napełnił kieliszek i podał jej. – Panie oficerze, startuje pan w zawodach? – spytała po francusku i mocno wychyliła się z powozu. – My bardzo kochamy konie, a jeszcze bardziej kawalerzystów! Jan zatrzymał się i zasalutował. Powóz stanął. Kobieta była ładna, mogła się zbliżać do czterdziestki. Kiedy się śmiała, odsłaniała dziąsła nad białymi, równymi ząbkami. Mężczyzna usiłował ją objąć i pociągnąć w głąb powozu. – Proszę wybaczyć, proszę wybaczyć – odezwała się charczącym głosem starsza pani. – Moja siostrzenica jest dziś… niedysponowana. Jan spostrzegł, że do starszej pani przytula się młodziutka twarz z burzą jasnych, kręconych włosów i wielkimi, ciemnymi oczami. Lekko rozchylone wargi i zażenowany uśmiech. Miał odejść bez słowa, lecz ta piękna twarz sprawiła, że został. – Jan Szawernowski, porucznik Pierwszego Pułku Ułanów Galicyjskich – powiedział i skinął głową. – Startuję w ekipie Austrii. Zapraszam państwa jutro, a właściwie już dziś, na hipodrom, na najważniejszy konkurs, Puchar Narodów. Kiedy odezwał się po rosyjsku, na ich twarzach odmalowało się zdziwienie. – Pan pozwoli, że przedstawię, skoro już się tak nietypowo poznajemy – powiedział dudniącym głosem mężczyzna. – Księżna Ludmiła Leontiewa i jej siostrzenica pani Nadieżda Niesłuchowa z córką Katią. Hrabia Sergiusz Karsow, podpułkownik gwardii. Na pewno przyjdziemy podziwiać pana i pańskich kolegów na zawodach. Bardzo przepraszam za tak bezceremonialne zachowanie mojej przemiłej przyjaciółki. Nadieżda jeszcze mocniej wychyliła się z powozu i przesłała Janowi pocałunek palcami od ust. Starsza pani szturchnęła stangreta: – Jedź, ruszaj! – Ależ ciociu! Chcemy porozmawiać… Konie poszły od razu kłusem, a Nadieżda Niesłuchowa machała do Jana dłonią w długiej rękawiczce i posyłała pocałunek za pocałunkiem. Przez chwilę widział jeszcze wielkie, ciekawie wpatrujące się w niego oczy i burzę włosów Katii. Potem powóz przyspieszył i znikł w mroku. Zawrócił i szedł szybko w stronę hipodromu i stajni. Niebo teraz wisiało już niskie i zachmurzone. Wiatr się wzmagał, a rozmyte cienie palm biegały po chodniku. Stajnie Palais de Sport pachniały sianem, końmi i koniakiem. Pięciogwiazdkowy koniak służył tu do nacierania ścięgien, końskich grzbietów, łopatek i zadów. Jego woń unosiła się nad boksami, w których drzemały sportowe wierzchowce poprzykrywane derkami. Jan wziął od wartownika przy wejściu latarkę i idąc, świecił nią wzdłuż setki boksów, poszukując swoich. Jasiek i Picador1 spały na stojąco. W sąsiednim boksie zbudził się Rudi i w samych bryczesach i podkoszulce, ze źdźbłami siana we włosach, na bosaka, meldował, że wszystko w porządku. Jan dał koniom po kostce cukru, kazał Rudiemu zdjąć owijki z nadpęci, przesuwał palcami po ścięgnach. Były gładkie i chłodne jak szkło. Picador trącał go pyskiem i pocierał łbem o kieszeń kurtki, domagając się jeszcze więcej cukru. Jan pogładził go po szyi i chuchnął w nozdrza. * * * Rano był w stajni, zanim jego koledzy zdążyli odespać kaca. Nocą nad Riwierą przetoczyła się burza, padało jeszcze rankiem i tor na hipodromie rozmiękł zupełnie. W stajni wisiały listy startowe i ogłoszenia, że konkurs o Puchar Narodów odbędzie się w krytym maneżu. Organizatorzy przepraszali, tak złej pogody o tej porze roku na Lazurowym Wybrzeżu nikt nie pamiętał. Jan poszedł obejrzeć parcours. Rudi właśnie wyprowadził konie na spacer po mniejszej ujeżdżalni służącej za rozprężalnię. Jasiek kroczył dostojnie, a Picador pobrykiwał wesoło. Rudi szarpał za uwiąz przymocowany do kantara i ledwo sobie z nim radził. W ogromnej krytej ujeżdżalni, najnowocześniejszej w Europie, obsługa toru w wielkim pośpiechu budowała parcours konkursu pucharowego. Zwożono przeszkody ze stadionu. Wszędzie ustawiano krzewy ozdobne i kwiaty. Tor tonął w kwiatach. Było za wcześnie, żeby zorientować się w przebiegu trasy konkursu, więc Jan zawrócił do stajni. Byli już tam koledzy i książę Babenberg. Studiowali listy startowe i szkic parcoursu. Von Dohanyi miał zapuchnięte oczy i poruszał się jak lunatyk, a maleńki hrabia Steinhoff siedział na snopkach słomy i pił wodę mineralną. Tylko Wiesse wyglądał zupełnie nieźle. – Oto prawdziwy sportowiec – rzekł. – Popatrzcie tylko. – Wskazał Jana. – Nieskacowany i trzeźwy jak dziecko. On dzisiaj wygra, zobaczycie! * * * Jan podjechał galopem do bandy i zasalutował w stronę jury. Już poprzednio, kiedy zaczynał pierwszy nawrót, widział na trybunie dla gości honorowych księżnę Leontiewę i jej siostrzenicę z córką. Były tam wśród koronowanych głów, obok księcia Monako i dostojników Francji. Zasalutował w ich stronę, a Nadieżda Niesłuchowa w odpowiedzi pomachała mu chusteczką. Cofnął kilka kroków Picadora, który wciąż się denerwował. Pogłaskał konia po szyi, przemawiał do niego uspokajająco, gadał byle co, byle łagodnie. Po pierwszym nawrocie prowadzili Włosi. Austriacy byli na drugim miejscu, lecz Francuzi tylko o pięć punktów za nimi. Steinhoff i Wiesse spisali się zadziwiająco dobrze, łącznie tylko cztery punkty karne. Wynik Sandora von Dohanyi, jako najgorszy w zespole w tym przebiegu nie liczył się do punktacji. Jan przejechał pierwszy nawrót bezbłędnie. To był prawie cud, bo Picador parł do przodu nieprzytomnie; pomiędzy przeszkodami brykał i ciskał się, jakby zupełnie oszalał. Dostali sygnał do startu. Ruszyli. Teraz Picador galopował już dużo spokojniej. Jan mógł dać mu więcej swobody, Picador to lubił. Raz tylko bryknął po potrójnym szeregu. Wszystkie najazdy pasowały. Miejsca odbicia doskonale trafione, skoki pewne. Dobrze, dobrze… dobrze. Jeszcze riwiera, czyli rów z wodą. Dobrze. Szeroki okser, triplebar i ostatnia przeszkoda, paskudnie wąska angielska bramka. Czysto! Nie mógł powstrzymać gestu zwycięstwa. Uniósł zaciśniętą pięść, a Picador teraz dopiero popisał się całą serią baranich skoków i wierzganiem zadem. Cieszył się! Wśród oklasków zjeżdżali z areny, Jan klepał go po szyi, głaskał, kochał go po prostu. Drużynowo nic jeszcze nie było pewne. Ale indywidualnie nikt już nie mógł go pokonać. Nikt oprócz niego nie miał czystego przebiegu w pierwszym nawrocie, a Jan miał za obydwa zero punktów karnych. W tym momencie nie pamiętał o śmierci mamy. Nigdy w życiu nie czuł się bardziej szczęśliwy. Steinhoff przejechał bezbłędnie. Anglicy zarobili osiem punktów karnych. Włosi w drugim nawrocie tylko trzy punkty – świetnie, wygrali. Austriacy niestety, drugie – jednak w tak świetnym towarzystwie – bardzo dobre miejsce. Potem były dekoracje, wstęgi i runda honorowa. Orkiestra grała galopadę z Lekkiej kawalerii, operetki Franza von Suppégo, konie parskały wesoło. Puchary i splendory. Jan siedział na kręcącym się i trochę jeszcze pobudzonym koniu, czekając na dekorację i nagrodę indywidualną. Jednak nic takiego nie nastąpiło. W ogóle nie ogłoszono klasyfikacji indywidualnej. Zjechał do stajni. Książę Babenberg rozkładał bezradnie ręce. – Nie ma żadnej nagrody indywidualnej – mówił. – To zdumiewające, ale Francuzi mówią, że to konkurs drużynowy i nie przewidzieli nagrody indywidualnej. – Dziwne. – To skandal, żabojady się kompromitują – mówił von Dohanyi. Koledzy klepali Jana po plecach, pocieszali. – Żadnej nagrody dla najlepszego jeźdźca najtrudniejszego konkursu! To skandal! Mówią, że to konkurs drużynowy. – Idioci. – Świnie! Jan zaciskał zęby, wściekł się, lecz starał się tego nie okazywać. Wygrał najważniejszy konkurs w Nicei, jury nawet tego nie ogłosiło, nie miał żadnej nagrody, pucharu ani nawet floos, wstążek przypinanych zwycięzcom. * * * Wieczorem w hotelu Perroquet pożegnalny bankiet i konkurs szampana. Jan widział, jak przy wejściu portierzy wyrzucili za drzwi dwóch biedaków we frakach, chętnych do napicia się za darmo najdroższego szampana świata. Tu wstęp mieli tylko wybrani. Stoły ustawione w podkowę obsiedli uczestnicy zawodów, organizatorzy i fundatorzy nagród. Księżna Leontiewa siedziała obok pary książęcej Monako i księcia Walii; jej siostrzenica i Katia tuż obok. Podawano kawior do maleńkich kanapek, zupę żółwiową, a następnie polędwiczki po parysku na słodko, w likierze. Jan siedział pomiędzy brygadierem Grossmanem a von Dohanyim, jadł z apetytem. Nie od razu zwrócił uwagę, gdy księżna Leontiewa zastukała nożem o szklankę. – Szanowni państwo – mówiła charczącym, niskim głosem. – Jest wśród nas cichy bohater tych zawodów, porucznik Jan Szawernowski, który z niepojętych powodów nie został uhonorowany. Dwukrotnie bezbłędnie przejechał na swoim wspaniałym Picadorze najtrudniejszy parcours zawodów. Ustanawiam dla niego nagrodę specjalną. Panie poruczniku, proszę przyjechać do moich stadnin koni pełnej krwi pod Briańskiem i wybrać sobie dwulatka, który najbardziej się panu spodoba. A tymczasem proszę wybaczyć tę improwizację i przyjąć ode mnie tę broszkę. Może służyć jako spinka do krawata. – Księżna odpinała z trudem broszkę, która jakoś nie chciała dać się odczepić. – Bardzo proszę! Jan ruszył w stronę stołu najważniejszych gości bankietu i idąc, słyszał wystąpienie księcia Walii: – Mnie również zdziwiło, że organizatorzy nie przewidzieli nagrody dla najlepszego wyniku indywidualnego. Oto moja nagroda. – Podniósł jakiś przedmiot i pokazywał wszystkim dookoła. Była to bardzo gruba złota papierośnica z herbem, wysadzana brylantami. – Jutro zlecę wygrawerowanie odpowiedniego napisu. Panie poruczniku, gratulujemy. Podziwiamy pana i pańskiego Picadora! Jan dziękował, odebrał broszę przedstawiającą szpicrutę, toczek jeździecki i ostrogi, pocałował księżnę w rękę i już chciał iść podziękować za papierośnicę, kiedy wstała Nadieżda Niesłuchowa. – A oto moja nadzwyczajna nagroda – powiedziała. – Pocałunek dla zwycięzcy. – Podeszła szybko, ujęła głowę Jana w ręce i obdarzyła długim pocałunkiem. Sala zaszumiała oklaskami, ale też pomrukiem dezaprobaty. Jan spostrzegł teraz, że Nadieżda Niesłuchowa musi mieć trochę więcej lat, niż mu się wydawało, gdy ją widział nocą na promenadzie. Popatrzył na Katię. Zaczerwieniła się, odwróciła wzrok, wstydziła się zachowania matki. – Mama postanowiła zostać największą skandalistką Riwiery – powiedziała. * * * Kelnerzy ubrani na biało, w białych butach i białych rękawiczkach, nalewali szampana do litrowych kryształowych pucharów. Należało wypić zawartość w ciągu minuty, żeby nie uleciały bąbelki. Jan wypił jedną butelkę i zrezygnował. Koledzy wydali jęk zawodu, ale nie miał zamiaru się upijać. Wrócił do stołu, usiadł między księciem Walii a Katią. Jej matka wdzięczyła się uwodzicielsko, lecz nie zwracał na to uwagi. Katia milczała. Jan próbował z nią rozmawiać, lecz odpowiadała zdawkowo i niechętnie. Ożywiła się dopiero, gdy spytał o angielskie stadniny księżnej. Pytała o rodowód Picadora. – Ma tylko palenie stadniny z Lipicy i nic więcej o jego pochodzeniu nie wiemy. Wziąłem go z artylerii. Był koniem pociągowym, ciągnął armaty. Nawet nie wiem dokładnie, ile ma lat. Kiedyś zobaczyłem, jak się spłoszył, gdy w czasie burzy niedaleko uderzył piorun. Razem ze swoim jeźdźcem przeskoczył półtorametrowy żywopłot, zrzucił biedaka i uciekł do stajni. Pomyślałem, że to może być skoczek. Odkupiłem go od wojska i nie pomyliłem się. – No rzeczywiście, nie sprawia wrażenia bardzo szlachetnego… Ten kurtyzowany ogon i koścista sylwetka… Ale jest wspaniały, wspaniały! – Jeździ pani konno? – O tak! Nawet w męskim siodle. – W czerwcu tego roku w Wiedniu Maria Zandbangowa, Polka, wygrała międzynarodowy konkurs dla pań. Podobno skacze w damskim siodle przeszkody sto sześćdziesiąt centymetrów! – Niesłychane! Sto sześćdziesiąt w damskim siodle?! Przy stole konkursowym walczyli finaliści szampana. Von Dohanyi zrezygnował po ósmej butelce. Koledzy odprowadzili go na sofy dla pokonanych. Leżało tam, kiwając się lub drzemiąc w niedbałych pozach, dwudziestu mężczyzn. Trzymał się tylko jeszcze Francuz Demariot i hrabia Steinhoff. Hrabia miał metr sześćdziesiąt wzrostu i ważył może pięćdziesiąt pięć kilogramów. Jak w tym maleńkim ciele mieściło się tyle litrów trunku!? Stał na szeroko rozstawionych nogach i powoli opróżniał kolejny kryształowy puchar. Chwiał się, ale stał dzielnie. Dziennikarze błyskali fleszami. Zdjęcia do jutrzejszej prasy – wielka reklama firmy Perroquet. Potem pił Francuz. W połowie pucharu zachwiał się, nogi się pod nim ugięły, zatoczył się i oparł o kelnera. Jeszcze raz podniósł puchar, lecz wypadł mu z rąk i szampan rozlał się po stole. Kelnerzy odprowadzili go na sofę. Steinhoff triumfował. Wymamrotał coś do kelnera, który napełnił mu jeszcze jeden puchar. Steinhoff zaczął pić, ale już nie mógł. Odstawił go na stół i szybkim krokiem ruszył do wyjścia. Towarzyszyły mu oklaski. Rzucił się do drzwi, nie zdążył, zwymiotował. Poślizgnął się i wywrócił. Z holu dobiegł odgłos wystrzału. To już nie był szampan. Wystrzał z pistoletu. Za drzwiami restauracji zapanowało zamieszanie. Jan i kilku gości bankietu ruszyło zobaczyć, co się stało. Minął pieniące się jeszcze wymiociny i usiłującego podnieść się z nich hrabiego Steinhoffa. Koło recepcji leżał, krwawiąc z ucha, młody mężczyzna we fraku z rozpiętą do pasa koszulą. Miał otwarte, nieruchome oczy. Pistolet wysunął mu się z dłoni. Rosła plama krwi. Ludzie tłoczyli się nad ciałem, dziwnie skręconym i opartym ramieniem o recepcję. – Zgrał się do grosza! – stwierdził ktoś obok. – To już drugi samobójca w tym sezonie. – To hrabia Krestiakow – rzekła recepcjonistka. – Taki młody człowiek! Taki młody! – I w dodatku był potwornie bogaty. Kolosalnie! Dziennikarze fotografowali, przepychali się przez gapiów, robili zdjęcia ze wszystkich stron. W zbliżeniach i z daleka, z góry, ze schodów. 1 Jasiek i Picador to imiona koni rotmistrza Królikiewicza, który zwyciężał na nich w Nicei kilka lat później w barwach wolnej już Polski po pierwszej wojnie światowej.\nŁukiszki, folwark majątku Gołubyje Prudy Świniak miotał się nieprzytomnie i Iwan Jurko razem z ojcem nie mogli sobie z nim poradzić, załadować na wóz. Iwan zawołał swoją kobietę i najstarszą córkę, szesnastoletnią Nastię i dopiero we czwórkę jakoś wrzucili kwiczącego prosiaka na wóz i uwiązali. – No, nie ma rady, trzeba – powiedział ojciec. – Ano, trzeba – potwierdził Iwan. – Co będzie z ratą dla banku? – Trzeba będzie pożyczyć od Żyda. Świniaka mieli utuczyć i sprzedać na rynku, a pieniądze przeznaczyć na następną ratę, a tu dziewczynki zachorowały. Za trzy miesiące można by było wziąć za niego dużo więcej. Potem buraki, pszenica, ziemniaki, owoce z sadu… – Doktor weźmie co najmniej półtora rubla, no i jeszcze lekarstwa. – Żeby tylko przeżyły. Mój Boże, żeby przeżyły! Przez pięć lat od reform Stołypina stary Jurko spłacał ziemię, potem Iwan przejął gospodarkę i spłacał następne pięć lat. Jedli wyłącznie ziemniaki i kaszę, ale spłacali. Jeszcze tylko dwa lata i ziemia będzie należała do nich. Na zawsze i na wieki – ich własna ziemia. Szmat tłustego czarnoziemu pod lasem, piętnaście dziesięcin. Majątek! Jak skończą spłacać, zaczną żyć jak ludzie. Odłączyli się od obszcziny, wiejskiej wspólnoty, cała wieś ich znienawidziła. Ale niech tam! Muszą być na własnym. Stary, a po nim młody Jurko, od lat wojował ze wspólnotą. Nawet z popem wojował. Pop ciemniak, nie wiadomo, czy przeczytał w życiu pięć książek, a Iwan Jurko, jedyny piśmienny chłop we wsi, wciąż coś czytał. Nawet czasem we dworze mu książki pożyczali. A teraz dziewczynki tak się pochorowały. Trzy lata temu zmarł maleńki Misza; nie mieli pieniędzy na lekarza. A co będzie teraz z Marusią i Olą? Rano Iwan aż się przestraszył, kiedy dotykał ich główek. Rozpalone. Oczy nieprzytomne, wysypka, twarze zaczerwienione i spuchnięte. Marusia coś majaczyła o tańcach w karczmie. Wóz trząsł się na koleinach, prosiak kwiczał i kwiczał bez przerwy. Iwan przeżegnał się koło kapliczki na rozstaju, skręcił w stronę miasta. Z przeciwka, od strony majątku Gołubyje Prudy, nadjechała konno dziedziczka, Katia Niesłuchowa. Zatrzymała się. – Pochwalony Jezus Chrystus, panienko. – Pochwalony. A dokąd to, Iwanie? – Muszę sprzedać świniaka, córki chorują, potrzebuję na lekarza. – Źle z nimi? – Bardzo. – Przyślę wam po południu doktora Stilmanna. Będzie dziś u ciotki. Zresztą, przyjadę z nim, bo trzeba dopilnować. Nie lubi chodzić po chałupach. – Wielkie dzięki, panienko. Wielkie dzięki. – Nie ma za co. Świniaka zabierajcie do domu, przyda się wam, doktora opłacę. Odjechała galopem, zanim zdążył jeszcze raz podziękować. * * * Przyjechali bryczką pod wieczór. Stilmann mruczał coś pod nosem, chałupa z zewnątrz wyglądała ubogo. Spodziewał się zobaczyć brud i smród w środku. Dwa białe króliczki czmychnęły spod pierzyny dziewcząt, schowały się przed obcymi za piecem. Izba była pobielona i jasna, z dużymi oknami, komodą pomalowaną w kolorowe kwiaty i szafą z książkami w kącie. Lekarz rozglądał się zdziwiony. Badał, oglądał wysypkę na brzuszkach i pod pachami, zaglądał do ust, naciskał języki łyżeczką. Katia przywiozła słój śmietany, pół kopy jajek i zająca. – Brat upolował – rzekła. – Trzeba było tydzień temu… – narzekał Stilmann. – Czemu tak późno? Jak można tak zaniedbać? Jak można? Tyfus, oczywiście. Byle się to nie rozniosło. – Lekarstwa miał ze sobą, wypisał kartkę z zaleceniami. – Widzę, że jesteście piśmienni – powiedział do Iwana. Kobieta chciała częstować owocową herbatą, ale doktor podziękował. – A pani? Po co tutaj? – Jurko usłyszał, jak doktor mówił do Katii, kiedy już wychodzili. – Można się zarazić. Tyfus to nie żarty. – Dajcie znać, Iwanie, jak córki, czy zdrowieją – powiedziała Katia. – Zresztą sama przyjadę.\nCzęść druga REWOLUCJA Dostępne w wersji pełnej\nEPILOG Pięć lat później, Warszawa 14 listopada 1926 roku Dostępne w wersji pełnej\nCopyright © by Stefan Türschmid, 2017 All rights reserved Copyright © for the Polish e-book edition by REBIS Publishing House Ltd., Poznań 2017 Informacja o zabezpieczeniach W celu ochrony autorskich praw majątkowych przed prawnie niedozwolonym utrwalaniem, zwielokrotnianiem i rozpowszechnianiem każdy egzemplarz książki został cyfrowo zabezpieczony. Usuwanie lub zmiana zabezpieczeń stanowi naruszenie prawa. Redaktor: Elżbieta Jeżewska Konsultacja historyczna: dr hab. Jakub Wojtkowiak Projekt i opracowanie graficzne okładki Ewa Skrzypiec Michał Pawłowski / www.kreskaikropka.pl Fotografie na okładce © Nilufer Barin / Arcangel (portret kobiety) Narodowe Archiwum Cyfrowe (ułani) Photoglob Zürich / Biblioteka Kongresu / Domena publiczna (widok Wiednia) Wydanie I e-book (opracowane na podstawie wydania książkowego: Czwarty czerwony, wyd. I, Poznań 2017) ISBN 978-83-8062-864-9 Dom Wydawniczy REBIS Sp. z o.o. ul. Żmigrodzka 41/49, 60-171 Poznań tel. 61-867-47-08, 61-867-81-40; fax 61-867-37-74 e-mail: rebis@rebis.com.pl www.rebis.com.pl Plik opracował i przygotował Woblink woblink.com\n<a href="https://cyfroteka.pl/ebooki/Czwarty_czerwony-ebookRO/p04014473i040" target="_blank" title="Czwarty czerwony [Stefan Türschmid] - KLIKAJ I CZYTAJ ONLINE" > <img src="https://cyfroteka.pl/images/BRD.png" style="border:none;background:none transparent;box-shadow:none;-webkit-box-shadow:none;-webkit-border-radius:0;border-radius:0;" alt="Czwarty czerwony [Stefan Türschmid] - KLIKAJ I CZYTAJ ONLINE"/></a>


Lekcja „ pierwszej pomocy”\nUczniowie klasy III „c” z wizytą w GEOPARKU KIELCE\n9 marca uczniowie klasy III „c” odwiedzili Centrum Geoedukacji w Kielcach. Zwiedzili wystawę zatytułowaną „Galeria Ziemi”. Dzięki kapsule 5D odbyli „Podróż do wnętrza Ziemi”.\nOd 5 do 9 marca w naszej szkole, podobnie jak w całym województwie świętokrzyskim, trwały obchody XXVI Tygodnia Kultury Języka. Przebiegał on zgodnie z tegorocznymi hasłami: Czytelnictwo zawsze w modzie, Język recytacji i oracji. Zaczęliśmy 5 marca od konkursu pięknego czytania, w którym wzięło udział 16 uczniów z klas IV – VII.\nZaproszenie na 11 Piknik Filatelistyczny\nZarząd Okręgu Świętokrzyskiego Polskieg Związku Filatelistów zaprasza na 11 Piknik Filatelistów.\nW grudniu i lutym najmłodsi uczniowie naszej szkoły zostali uroczyście przyjęci w POCZET CZYTELNIKÓW BIBLIOTEKI SZKOLNEJ - KLASA IB – 14.12.2017r., KLASA IC – 21.12.2017r., KLASA IA – 06.02.2018r.\nJuż kolejny raz mieszkańcy Bilczy uczestniczyli w niezwykłym widowisku, jakim niewątpliwie była wieczornica środowiskowa przygotowana przez p. Annę Krzemińską i p. Annę Ślusarz. 8 lutego o godzinie 18.00 publiczność zgromadzona w Hali Sportowej "Bilcza" po raz dziesiąty miała okazję przenieść się w magiczny świat muzyki, poezji i tańca, wyruszając tym samym w ekscytującą podróż z poezją i muzyką.\nW rodzinnym gronie…\nPrzedstawienie „Jaś i Małgosia” w wykonaniu uczniów klasy III „c” spotkało się z entuzjastycznym przyjęciem zaproszonych na tę uroczystość gości. Rodzice i dziadkowie byli pod wrażeniem umiejętności (aktorskich, wokalnych, tanecznych) zaprezentowanych przez uczniów.\nInauguracja „Nie-czadowej wizyty”\nWraz z rozpoczęciem sezonu grzewczego wzrasta zagrożenie zatruciem tlenkiem węgla. Aby temu zapobiec strażacy z Ochotniczej Straży Pożarnej w Bilczy rozpoczęli akcję „Nie-czadowa wizyta”. W jej ramach będą odwiedzać mieszkańców i przekazywać wszelkie informacje mające na celu zabezpieczenie się przed czadem.\nNa przełomie listopada i grudnia został zorganizowany konkurs „Matematyczna bombka origami”. Zadaniem w konkursie było wykonanie papierowej bombki w technice origami. Uczniowie biorący udział w konkursie wykazali się znajomością origami, a ich prace były dokładnie i samodzielnie wykonane.\n„Idą, idą bajki w świat w czarodziejskiej szacie...”\nW ramach akcji „KSIĄŻKA NAJLEPSZYM PRZYJACIELEM DZIECKA” od 1 grudnia 2017 roku do 31 stycznia 2018 roku bibliotekarz szkolny raz w tygodniu spotykał się z uczniami każdej klasy pierwszej i głośno czytał baśnie, bajki oraz wiersze.


[Tylko u nas] Tadeusz Płużański: Pozbawić czerwonego mordercę Virtuti Militari\nTadeusz Pietrzak – późniejszy komunistyczny generał brygady, wiceminister spraw wewnętrznych PRL - osobiście zabijał chłopaków z NSZ. Rzucał granaty w mordowanych żołnierzy kpt. Henryka Flamego, ps. „Bartek” uczestnicząc w stalinowskiej zbrodni: operacja „Lawina” była największym – po Obławie Augustowskiej - masowym mordem UB i NKWD na polskim podziemiu niepodległościowym.\nTadeusz Pietrzak / grafika własna\nTadeusz Pietrzak, urodzony w 1926 r. we wsi Pacyna na Mazowszu, był nie tylko szychą w komunistycznej cywilnej bezpiece. Życie poświęcił jeszcze bardziej zbrodniczemu kontrwywiadowi wojskowemu. Bo ten „zasłużony” towarzysz pełnił funkcję zastępcy szefa Informacji Wojskowej (Główny Zarząd Informacji WP), przekształconej następnie w Wojskową Służbę Wewnętrzną. W późniejszym okresie, jako dowódca wojsk wewnętrznych, nadzorował przestępczy Korpus Bezpieczeństwa Wewnętrznego.\nCzerwoną karierę rozpoczął w czasie II wojny światowej w podporządkowanej sowietom: Gwardii Ludowej/Armii Ludowej. Potem „służył” w Milicji Obywatelskiej, m.in. jako komendant wojewódzki MO w Warszawie i Poznaniu (był nim również podczas pacyfikowania powstania poznańskiego w czerwcu 1956 r.) Do tej struktury wrócił w 1965 r. na stanowisko komendanta głównego. W latach 1968-1978 był wiceministrem spraw wewnętrznych.\nI jeszcze jedna haniebna rola. W grudniu 1970 r. Tadeusz Pietrzak uczestniczył w naradzie w gabinecie I sekretarza KC PZPR Władysława Gomułki, podczas której podjęto decyzję o użyciu broni wobec protestujących na Wybrzeżu. Ale przecież miał doświadczenie z poznańskiego czerwca…\nZa wszystkie swoje zbrodnie i nikczemności został ostatecznie dyplomatą: w latach 1978-1983 był ambasadorem PRL w Budapeszcie. Zasłużony utrwalacz władzy „ludowej” czas umilał sobie również pisaniem bajek o komunistycznej partyzantce.\nBył też – a jakże – „społecznikiem”. Pełnił funkcje w Związku Bojowników o Wolność i Demokrację, który w ramach „obalania” komuny został przemianowany w Związek Kombatantów RP i byłych Więźniów Politycznych, gdzie m.in. przewodniczył Krajowej Radzie Żołnierzy Armii Ludowej.\nI jeszcze jedna ważna fucha. Wiceszefowanie i szefowanie w latach 1978-1990 Polskiemu Związkowi Łowieckiemu. Żeby tego było mało, należał do Międzynarodowej Rady Łowieckiej, w ramach której był wiceprezesem Komisji Ptactwa Migrującego (1973–1990).\nW związku z tym kolejnym zamiłowaniem, w 2016 r. można było przeczytać (na portalu zywiecwsieci.pl) wspomnienie następcy Pietrzaka na stanowisku prezesa Naczelnej Rady Łowieckiej - Andrzeja Gduli: „Tadeusz pełnił w swym życiu wiele eksponowanych funkcji i mógł posługiwać się różnymi tytułami: od ambasadora i ministra po profesora i prezesa Naczelnej Rady Łowieckiej, jednak wszystkim znany był jako generał. Kiedyś, zapytany przez jednego z myśliwych, jak ma się do niego zwracać, odpowiedział bez namysłu: „Tadeusz”.\nZdaniem Andrzeja Gduli „Generał zawsze był bezpośredni, zdecydowany i skromny. Niewiele osób dziś o tym pamięta, że to właśnie dzięki Jego osobistym wpływom i zabiegom na początku lat 70. ubiegłego wieku udało się udaremnić pierwszy poważny zamach na autonomię Polskiego Związku Łowieckiego. Dzięki Tadeuszowi, w wyniku przyjętej nowelizacji ustawy Prawo łowieckie, zamiast, jak planowano, całkowitej degradacji, uzyskaliśmy o wiele mocniejsze umocowanie ustawowe w procesie decyzyjnym oraz przejęliśmy odpowiedzialność za prowadzenie gospodarki łowieckiej w całym kraju.”\nKim jest Andrzej Gdula? Ten honorowany do dziś przez władze Żywca obywatel (kiedy ktoś zrobi z tym porządek?), to w latach 80-tych prawa ręka zbrodniarza Kiszczaka. Zdaniem historyka Antoniego Dudka został skierowany tam z PZPR, aby „zrobić porządek w resorcie po zabójstwie ks. Popiełuszki”. Po zrealizowaniu tej misji awansował do KC PZPR jako kierownik „wydziału społeczno-prawnego ds. stosunków z MSW, MON i Kościołami.” Innymi słowy z ramienia partii nadzorował komunistyczne służby specjalne, w tym zbrodniczą sekcję „D” Departamentu IV MSW (zabójstwa przeciwników politycznych).\nTadeusz Pietrzak zmarł w 2014 r. Przeciwko pochówkowi zbrodniarza na Powązkach Wojskowych protestował Związek Żołnierzy Narodowych Sił Zbrojnych Okręg Podbeskidzie: „Powtórnie informujemy, m.in. na podstawie jego własnych zeznań złożonych przed prokuratorem Oddziałowej Komisji Badania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu w Katowicach, że był on uczestnikiem zbrodniczej operacji Ministerstwa Bezpieczeństwa Publicznego, w trakcie której, we wrześniu 1946 roku uczestniczący w niej funkcjonariusze zamordowali w okolicach miejscowości Stary Grodków i Barut na Śląsku Opolskim żołnierzy Narodowych Ził Zbrojnych ze Zgrupowania Partyzanckiego pod dowództwem kpt. Henryka Flame ps. „Bartek”.\nI dalej: „Państwowy i wojskowy charakter pogrzebu zostanie przez nas potraktowany jako jednoznaczne opowiedzenie się organizatorów takiej formy pochówku po stronie oprawców żołnierzy polskiego podziemia niepodległościowego" - napisał kpt. Władysław Foksa, Prezes Honorowy i Władysław Sanetra, Prezes Okręgu Podbeskidzie, którzy wcześniej wnioskowali o degradację skompromitowanego gen. Pietrzaka do stopnia szeregowca i odebranie odznaczeń państwowych, w tym Orderu Virtuti Militari. Ówczesny prezydent RP Bronisław Komorowski pozostał wobec tych wniosków obojętny.\nTo, co się udało, to zablokowanie przez Fundację „Łączka” podczas pogrzebu Tadeusza Pietrzaka na Powązkach Wojskowych asysty honorowej szykowanej już przez Garnizon Warszawa.\nDziś – zdaje się w lepszych czasach – wnioskuję o pozbawienie tego zbrodniarza komunistycznego - Orderu Virtuti Militari. I przeniesienie grobu z Powązek – nekropolii chwały polskiego oręża – na cmentarz komunalny.\nData: 05.12.2020 00:31\nTagi: , Tadeusz Pietrzak, Henryk Flame, Bartek, NSZ, Tadeusz Płużański,


Posłowie określili próg przychodu rocznego dla rolnika! - AgroNews - Wiadomości rolnicze - Ceny rolne\nPosłowie określili próg przychodu rocznego dla rolnika!\n3 kwietnia 2014 r. Komisje: Finansów Publicznych oraz Rolnictwa i Rozwoju Wsi rozpatrzyły sprawozdanie podkomisji nadzwyczajnej o projekcie ustawy o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz niektórych innych ustaw (druki nr 1640 i 1942).\nProjekt z druku nr 1640 dotyczy umożliwienia rolnikom nieopodatkowanej produkcji i sprzedaży przetworzonych produktów rolnych takich jak np. pieczywo czy sery. Posłowie zdecydowali, że zwolnienie będzie limitowane kwotą 7.000 zł przychodu rocznie.\nW dniu 5 lutego br. Komisje podjęły decyzję o odstąpieniu od rozpatrywania poprawek zgłoszonych w czasie drugiego czytania do ww. projektu i wystąpieniu do Prezydium Sejmu z wnioskiem o ponowne skierowanie sprawozdania z druku nr 1942 do Komisji w celu sporządzenia poprawionego sprawozdania.\nW dniu 11 lutego br. Prezydium Sejmu – zgodnie z art. 47 ust. 3 regulaminu Sejmu – skierowało sprawozdanie z druku nr 1942 ponownie do Komisji Finansów Publicznych oraz Komisji Rolnictwa i Rozwoju Wsi w celu sporządzenia poprawionego sprawozdania.\nKomisje, kierując się przesłankami, o których mowa w art. 47 ust. 2 pkt 2 regulaminu Sejmu, przyjęły poprawione sprawozdanie w brzmieniu sprawozdania podkomisji.\nWyznaczono do 9 kwietnia br. termin dla ministra właściwego do spraw członkostwa RP w UE na przedstawienie opinii.\nW posiedzeniu uczestniczyli: sekretarz stanu w Ministerstwie Finansów – Janusz Cichoń oraz podsekretarz stanu w Ministerstwie Rolnictwa i Rozwoju Wsi – Tadeusz Nalewajk.\nPoprzedni artykułTendencje na rynku pomidorów!\nNastępny artykułIle kawy pije przeciętny Polak?