Canna-trip: top 10 miejsc na świecie związanych z marihuaną\nStrona główna Świat Top 10 miejsc na świecie związanych z marihuaną, do których warto pojechać\nTop 10 miejsc na świecie związanych z marihuaną, do których warto pojechać\nLato mamy w pełni. Dla większości z czytających to najdogodniejszy moment wyjazdu na wakacje. Jeśli jeszcze nigdzie nie byliście może warto byście pomyśleli o swoistym canna-trip. Oto top 10 miejsc na świecie, w których fan zioła powinien odwiedzić, by przeżyć coś fajnego, związanego z Mary Jane.\nZacznijmy od miejsc kultowych, potem przejdziemy do tych mniej oczywistych.\nReggae, blanty, rastafarianie, słońce i uśmiechnięci ludzie (którzy mówią często kompletnie niezrozumiałym angielskim) przez cały rok – to wszystko tak jakoś do siebie świetnie pasuje. Palić skręta w kraju w którym część ludzi traktuje tę czynność jako przyjmowanie sakramentu to zupełnie co innego niż zwykłe jaranie (poczytajcie sobie o ruchu i religii rastafari. Dużo lepiej niż na Wikipedii został opisany tutaj). Wokół gandzi na tej niewielkiej wyspie wykształciła się niepowtarzalna, specyficzna kultura i od wielu lat spora część turystów wyprawia się do tego kraju właśnie po to by poczuć i przeżyć to samemu.\nW kraju tym od dłuższego przymykano oczy na palenie marihuany, niedawno została ona jednak całkowicie zdekryminalizowana (określono jednak wartość graniczną, jaką można posiadać – 2 uncje, czyli ok. 56,7 g. Szerzej pisaliśmy już o tym tutaj). Co więcej rządzący ojczyzną Boba Marleya, chyba doskonale zdają sobie sprawę ze swojego ogromnego potencjału pod kątem canna-trips, dlatego już za niedługo na wszystkich międzynarodowych lotniskach mają stanąć automaty, w których będzie można kupić Mary Jane. Miejscowi organizują też dla przyjezdnych specjalne turnusy na których można się porządnie zjarać, a przy okazji zobaczyć plantacje marihuany.\n2. Amsterdam w Holandii\nEuropejska Mekka dla wszystkich jarających zioło. Coffee-shopy (pierwszy z nich Mellow Yellow został założony już w latach 70.) to coś, co trzeba zobaczyć, być tam i przeżyć to. Jeżeli lubicie klimat zadymionych, nieco ciemnych i zagraconych, „piwnicznych” lokali, w których towar podają ludzie wyglądający jak Chich lub Chong z filmu „Up in smoke” to w stolicy Holandii macie największą szansę, że takie miejsce znajdziecie.\nAmsterdam oznacza także bardzo otwartych i tolerancyjnych ludzi i odnosi się to zarówno do miejscowych, jak i dużej części marihuanowych turystów. Warto też dodać, że oprócz coffee-shopów istnieją tzw. smartshopy, w których sprzedaje się pokaźną gamę środków psychodelicznych. W dzielnicy De Wallen możecie znaleźć także budzące zainteresowanie Muzeum Marihuany i Haszu, jakkolwiek ci którzy mieli okazję w nim być twierdzą, że nie warto na nie tracić czas.\nWbrew temu co wielu ludzi myśli Mary Jane nie jest legalna w Holandii (a sam status prawny coffee-shopów jest dość dwuznaczny), natomiast posiadanie do 5-ciu g. nie jest karane. W ostatnich latach powstało sporo zamieszania odnośnie tego czy obcokrajowcy będą mogli cokolwiek kupić w coffee-shopie – tamtejsze władze eksperymentowały bowiem z zaostrzeniem prawa mającego uderzyć w narko-turystów. Wprowadzono najpierw tzw. Wietpassy, których zdobycie dla obcokrajowców było nadzwyczaj trudne, a potem na ich miejsce wprowadzono nowe prawo, które ograniczało możliwość wejścia do coffee-shopów praktycznie tylko do miejscowej ludności. Obecnie wszystko jest po staremu – jeśli masz 18 lat będziesz w stanie bez problemów kupić tam zioło. Warto też nadmienić, że z wszystkich tych regulacji utrudniających nabycie gandzi Amsterdam był zawsze wyłączony.\n3. Barcelona w Hiszpanii\nNazywana jest przez niektórych „nowym Amsterdamem”, chyba jeszcze trochę na wyrost. Niemniej to miasto ma niezwykle bogate życie nocne, fantastyczną architekturę, jedną z najładniejszych plaż miejskich na świecie (Barceloneta), no i „last but not least” urokliwą ulicę la rampa przy której mieszczą się najpopularniejsze z tamtejszych ponad 200-stu Cannabis Social Clubs. Kłopot w tym, że na chwilę obecną z nich raczej nie skorzystacie, bo żeby to zrobić trzeba wyrobić sobie specjalną kartę, na którą się oczekuje 2 tygodnie. Ilość dni które się czeka jest podyktowana właśnie tym, by drastycznie ograniczyć liczbę turystów korzystających z tych klubów.\nAle nic straconego. Na tej samej la Rampie (a także w jej okolicach) jeszcze zanim zdążycie zauważyć jakikolwiek Cannabis Club nieznajomi w porze wieczornej co najmniej kilka razy zaproponują wam zakup zioła. A jeśli zabraknie wam go rano, to w każdym większym parku można trafić na grupki, najczęściej czarnoskórych, muzyków, pytających często z już daleka na migi czy chcecie zapalić. Policja na to wszystko przymyka oczy, zresztą samo posiadanie nie jest obecnie w Hiszpanii karane.\nPrzy planowaniu wycieczki do Barcelony warto zwrócić uwagę na kalendarz konopnych imprez, odbywa się ich tam naprawdę wiele. W tym największe w Europie marihuanowe targi wystawiennicze – Spannabis (byliśmy na tegorocznych, tutaj znajdziecie naszą relację wideo).\n4. Denver w stanie Kolorado, w USA\nTo miejsce, które obecnie z uwagą obserwuje cały konopny świat. Tutaj możecie zjarać się praktycznie bez ograniczeń. Tutaj wokół zioła wykształca się ogromny wielomiliardowy biznes. Tutaj powstają wszelkie nowe gadżety, w tym moda na waporyzery. Tutaj sklepy z ogólnodostępną marihuaną, upodabniane są do Apple Store, Starbucksa i Virgin Store. Tutaj obecnie zjeżdża się cała Ameryka by wziąć udział w organizowanych specjalnie pod gandzię turnusach, na których się zwiedza zwykle kilka drug disnepsaries, jakąś marihuanową farmę, czasem i jeszcze jakieś SPA, gdzie jaranie jest połączone z zabiegami kosmetycznymi na bazie konopi.\nTutaj liść konopi staje się czymś masowym, produktem, który ma być „trendy” i dostosowanym do potrzeb i oczekiwań każdego klienta. Fajne to i nie fajne zarazem. Warto zwłaszcza odwiedzić tamtejsze sklepy z marihuaną i np. amsterdamskie coffee-shopy, żeby porównać atmosferę.\nDobra, teraz przejdźmy do miejsc, o których część z was pewnie nie słyszała.\n5. Nimbin w Australii\nTo małe miasteczko, opanowane kilkadziesiąt lat temu przez grupę hippisów. Jest malownicze, otoczone górami. Uważane jest za marihuanową stolicę kontynentu, media swego czasu okrzyknęły jest społecznym kontrkulturowym eksperymentem, nad którym non-stop unosi się zapach marihuany. Pomimo tego, że w regionie, do którego miasteczko należy posiadanie i sprzedaż gandzi są surowo karane jest to robione otwarcie w Nimbin. Miejscowość oficjalnie liczy tylko 400-stu mieszkańców, jednak przez cały rok przewija tam się sporo ludzi chcących poczuć klimat panującej tam wolności. Miasteczko jest kolorowe, cały dzień wypełnia je muzyka, organizowane są na okrągło przeróżne warsztaty, poświęcone walce o pełną legalizację zioła w Australii, czy ekologii. Nimbin to taka mocno lewacka (we właściwym sensie tego słowa) osada, gdzie otwartość na ludzi połączona z new age’ową medycyną i klimatem przypominającym nieco Woodstock czasów Jimiego Hendrixa.\nOd 1993 jest tam co roku organizowany olbrzymi konopny festiwal Mardi Grass, który ściąga tłumy entuzjastów. Trwa zwykle tydzień, a jego kolorowe pochody są przeplatane politycznymi wystąpieniami, imprezami tanecznymi i koncertami. W jego trakcie odbywa się także „konopna Olimpiada”, gdzie zawodnicy…\nNimba 8 sierpnia, 2016 At 11:45 pm\nCzemu w miasteczku podobnego do lewactwa jest ganja, tzn. Że to nie jest podobne do lewactwa bo lewactwo wszystko sprzeda i wszystko stanie sie\nszuszu 11 sierpnia, 2016 At 4:43 pm\nnie la Rampla tylko la RAMBLA nieuki\nsmoke 22 sierpnia, 2016 At 1:03 pm\nteż mnie to ukłuło. la rampa ale obciach…PLUS NIE PISZCZIE BZDUR jak masz dowód i jesteś kontaktowy to za 15 euro tego samego dnia wydadzą tobie kartę członkowską, wiem bo mam, byłem, zbuszyłem a lokal to Kush accb Barcelona jakby ktoś szukał można znaleźć na fejsie 🙂 Mają dobry dżynks, jointy można kupić na sztuki licząc w eurocentach a do tego pan w kantorku ma szeroki wachlarz asortymentu od Wielkiego Białego Rekina do OG 🙂 Pozdrawiam


Gwiazdor - Piotr C - ebook + audiobook + książka - Legimi online\nGwiazdor ebook i audiobook\nCzas: 8 godz. 31 min\n3,9 (397 ocen)\nBardzo dobry lektor z charakterystycznym głosem.\nK. Hellishdeer, Felix Fabian\nŚroda, 22 styczniaWarszawa Powiśle, godzina 13.00\nNajbardziej przejebana rzecz pod słońcem:\nMieć czterdzieści lat.\nBez ochoty na seks.\nW zlewie stoi sterta talerzy po sushi, wieprzowinie z imbirem, tofu z rzepą donburi, kaczce z salsą mango oraz grillowanym łososiu. I brudna woda. W wodzie pływa imbir i sos sojowy. Ktoś wstawił je do zlewu, a później zalał. Nie ja.\nWczoraj było tu czterech mężczyzn i trzy kobiety. Poszło sześć butelek czerwonego wina, cztery białego, dwa szampany i butelka whisky Johnnie Walker Blue przyniesiona przez krępego producenta. Dostał ją pewnie jako łapówkę. Nikt normalny nie przynosi w gości whisky za siedem stów. Butelki odstawiam do kartonu. Nie wierzę w segregację, ale robię segregację. Brudne garnki. Jeden upaprany brązową breją. Koło północy któraś z kobiet robiła budyń czekoladowy. Gości wyprosiłem po trzeciej rano. Nie słuchałem, co mają do powiedzenia. Mówiłem: „Idźcie sobie. Jestem już wami znudzony”.\nPatrzę na talerze. Wyjmuję je ze zlewu, zgarniam z nich resztki do śmietnika i ustawiam w zmywarce. To, co zostało, wystarczy na trzydzieści trzy kolejne zmywarki. Wkładam rękę do brudnej wody w zlewie. Jest zimna. Nie powinienem tak ostro zaczynać od rana. Znaczy od pracy.\nWoda spływa ze zlewu, ale bardzo wolno. Jest usyfiona jak polski polityk, ale nie będziemy teraz myśleć o politykach, bo od tego robi się niedobrze. Będziemy skupiać się na udrażnianiu. Dłubię w zlewie pałeczką do sushi. Nic. Myję ręce w łazience. Rozważam przez moment wezwanie hydraulika, ale szybko z tego głupiego pomysłu rezygnuję. Warszawski hydraulik ceni się, jakby pracował w Nowym Jorku, a kalendarz zleceń ma zazwyczaj zapchany niczym wzięty neurochirurg. Jak koledze zapchał się sedes, modlił się przy nim z godzinę. Kiedy zadzwonił do dziesięciu hydraulików, odebrało trzech; dwóm się nie opłacało, trzeci wyznaczył mu termin na kwiecień. Był luty. Gówno nas pochłonie.\nUruchamiam laptopa. Znajduję na YouTubie film: „Jak i czym przepchać zlew”. Raz internet przyda się do czegoś porządnego, a nie tylko do oglądania porno i kotów.\nMężczyzna z wąsem na ekranie przedstawia trzy sposoby na odetkanie rury. Ten wąs to plus sto do hydraulicznego ataku, jak mniemam. Ten wąs niejedną cipą trząsł – jak mówi pewien znany mi raper.\nWąsaty wymienia rzeczy, których nie mam. Przepychaczka, soda, ocet…\nDzwonek domofonu. To na pewno pomyłka. Z nikim się nie umawiałem. Złośliwe języki mówią, że dzieci, które dzwoniły do ludzi przez domofony i uciekały, teraz pracują w DPD albo na Poczcie Polskiej. Jak widać, kolejne pokolenie rośnie i już się wprawia.\nMężczyzna z wąsem proponuje drugą metodę. Sól i gorąca woda. Pauza. Idę sprawdzić, czy mam w kuchni jakąś sól. Jest. Himalajska, różowa, ale nie sądzę, aby rurom to robiło jakąś różnicę.\nPo chuju fest.\nPrzerywam prace koncepcyjne. Idę powoli. Ding-dong-ding-dong-ding-dong – trzy szybkie dzwonki wskazują, że osoba za drzwiami oczekuje, że ktoś otworzy. Może jednak kogoś trzeba opierdolić solidnie. Otwieram drzwi i słyszę:\n– Nie wiem, szanowna pani, czy pan Bernard jest obecny. Ale powiem pani, że dawno nie było u niego takiej kobiety. A wczoraj były trzy!!!\n– Dzień dobry pani – mówię do kobiety. – Dzień dobry, panie Ciechanowski – mówię do głowy z czaszką jak nakrapiane jajo wystającej zza sąsiednich drzwi. – Jak życie?\nKobieta jest młoda. Wygląda znajomo. Czy ja ją znam?\n– Co to za życie, panie Benku – odpowiada Ciechanowski, lat na oko sześćdziesiąt kilka, kilogramów, również na oko, ze dwadzieścia za dużo. – Jeść już nie mogę, bo zgaga i niestrawność. – Łysol lekceważąco macha ręką. – Pić nie mogę, bo lekarz zabrania. Jak czytam, to mam ochotę podkręcić radio, żeby obraz wyostrzyć. A seks? Ile się to człowiek naczeka, zanim coś z tego będzie… Ile tabletek nabierze… Pan to ma szczęście, panie Benku… – stwierdza z rozmarzeniem, obcinając bezwstydnie kołyszące się na boki biodra kobiety, która korzysta z okazji i wbija mi się do mieszkania.\nOkej. Jestem zdziwiony, ale działy się tu już dziwniejsze rzeczy.\n– Moja babcia Lodzia mawiała: „Kto cnotliwy, ten szczęśliwy”, panie Ciechanowski – mówię.\n– Moja babka mówiła, że kupę i sprawy miłosne trzeba załatwiać każdego ranka – prycha Ciechanowski. – Straszny był z niej kawał cholery. Lała mnie pogrzebaczem, niech jej ziemia ciężką będzie…\n– Widzi sąsiad? Zostały nam w życiu jeszcze jakieś przyjemności.\nZamykam drzwi. Odwracam głowę. Przyglądam się. Kobieta ma młodą twarz, ale stare oczy. Wygląda jak lalka Barbie, świeżo wyciągnięta z przypominającego trumnę pudełka. Pudełka z frontem z przeźroczystego plastiku i z bladoróżowym wnętrzem. Jak modelka „Playboya” z początków Photoshopa. Zawsze miałem słabość do kobiet z dużymi piersiami i piegami na twarzy. A może to było w poprzednim życiu?\n– To ty! To naprawdę ty!!! – mówi.\nNie odpowiadam. Może sama wyjdzie. Ale znam to spojrzenie. Teraz będzie, że utyłem, pomarszczyłem się i włosy mi wypadają. To są skutki picia wódki. Co będzie, jak wypiję za dużo wódki? Będzie pojutrze.\n– Wyglądasz jak z krzyża zdjęty. Ale ja się tobą zajmę. Po mojej wizycie będziesz jak nowo narodzony!\nCzy ja ją znam, że ona tak do mnie mówi? Familiarnie? Mam strasznie słabą pamięć do twarzy. Pamiętam, jak całuję szyję podobnej blondynki w łazience w jakimś klubie na placu Teatralnym, na podłodze było pełno wody, bo toaleta wybiła. Wtedy mi to nie przeszkadzało.\n– Lubię cię – mówiłem.\nZawsze jest „lubię cię”. Nigdy „kocham cię”. Słowa się szybko zużywają. Nigdy nie ma „kocham cię”, bo pewne deklaracje powinny być szczere, bo mówię, co myślę. Żyje się wtedy dużo łatwiej.\nPięknie się prezentowała ta kobieta z łazienki, jak te mieszkania przy Polu Mokotowskim, które sprzedaje się, jak głosi reklama, „już od 4 mln zł”. Miała skórę w kolorze mleka, długie nogi i włosy do połowy pleców.\n(Trzymałem ją później, jak Indianie trzymali konie, czyli za grzywę, obijając się biodrami o jej tyłek. To były jednak dawne czasy, ze cztery, a może pięć lat temu najmarniej, kiedy jeszcze to dla mnie miało jakieś większe znaczenie).\nMoże to ta sama? A może nie? Może to było kiedy indziej? – frasuję się.\n– Tak, to ja – mówię zrezygnowany. – Czy ja…? Czy my…?\nPytania wiszą w powietrzu.\n(Czy my kiedykolwiek spotkaliśmy się w celu erotycznym, którego teraz nie pamiętam, bo widać byłem pijany, widać łączyłem szampana i wódkę, a nie powinienem łączyć szampana i wódki, a może miłość cielesna nie była zbyt udana).\nZaprzecza. Bez wahania.\n– Kim pani jest? – pytam w końcu.\n– Julia. Ale możesz do mnie mówić, jak tylko masz ochotę. Angelina też może być.\nUśmiech. Bardzo białe zęby. Dlaczego ja mam talent do pakowania się w takie sytuacje?\n– Skąd ja panią znam?\n– Rygiel mnie przysłał – mówi w końcu.\nMogłem się tego domyślić. Muszę się napić. Czasami są takie dni. Jakby to miasto generowało problemy z dupy wyjęte. Na blacie w kuchni stoi butelka koniaku. Tak, kieliszek koniaku byłby teraz w sam raz. A może jeszcze jedna kawa do tego?\n– Pani wejdzie. Pani usiądzie – mówię. – Muszę zadzwonić.\nI kogoś obić pogrzebaczem. Babka sąsiada Ciechanowskiego to była bardzo mądra kobieta.\nJulia vel Angelina przechodzi koło mnie. Znienacka i figlarnie dotyka mojej ręki. Przytrzymuje ją, gładzi, jej mały palec u dłoni dotyka mojego małego palca.\n– Rygiel mi mówił, że robiłeś ten serial. Jestem twoją największą fanką. – Jej twarz się rozjaśnia, jakby ktoś nacisnął enter.\n– Na pewno – przerywam jej.\n– Ta scena… Z psem. Zawsze płaczę, jak ją oglądam.\nSiada na mojej pomarańczowej lub – jak wolą kobiety – ceglastej sofie stojącej pod wielkim plakatem z szatynką z wyeksponowanym bufetem. Bufet i szatynka pojawiły się w czwartym odcinku, w drugim sezonie i już zostały.\nPlakat dostałem, kiedy zawieszono zdjęcia, jako podziękowanie od ekipy. Były na nim podpisy wszystkich ludzi z produkcji, wręczała go sama szatynka zaróżowiona na twarzy. Była na pół rozebrana, bo sukienką tego nie można było nazwać. Chciałem, aby to jak najszybciej się skończyło. Szatynka chciała wrócić ze mną do tego mieszkania. Czy wróciła? Nie pamiętam.\nTeraz nie ma szatynki, jest blondynka, która siedzi na kanapie. Absurdalnie krótka sukienka podwija się, co dostrzegam kątem oka, ale nie, nie robi to na mnie wrażenia, nie może to na mnie robić wrażenia, jestem dorosłym mężczyzną, widziałem niejedną nagą kobietę. Idę do łazienki, odwracam się na pięcie, wychodzę z łazienki, idę po telefon, który leży na stoliku przed pomarańczową kanapą, spoglądam jeszcze raz na nogi kobiety i znowu idę do łazienki. Ostrożnie zamykam za sobą drzwi.\nŁazienka jest biała. Patrzę w lustro. Widzę starego mężczyznę o twarzy porośniętej niegolonym od wczoraj zarostem. Pucułowata morda zbolałego basseta.\nJesteś starym człowiekiem – myślę. – Masz czterdzieści lat.\nTrzydzieści dziewięć i pół – pociesza lustro.\nCzyli czterdzieści. Będzie gorzej. Jak masz czterdzieści lat, to już możesz umrzeć, bo powiedzą: „Trochę pożył”. Nie to, co dwudziestolatek.\nWyceniam się na trzy nekrologi i dwie wzmianki w specjalistycznych serwisach internetowych.\n– Słyszałeś? Benek umarł.\n– No, szkoda gościa.\nWłączam telefon Nokia 6310i, najbardziej zaawansowany model w historii telefonii komórkowej, rok produkcji 2003. Kiedyś przejechałem po nim samochodem, wystarczyło zmienić obudowę i działa dalej. Wybieram na ekranie pierwszy numer. Rygiel. Rygiel jest odpowiedzią na wszystkie moje pytania.\nCztery dzwonki. Pięć dzwonków. Idzie szósty. Głos w słuchawce jest ochrypły i w dziwny sposób przeciąga sylaby.\n– Siema, mordeczko, jak życie?\n– Kim jest ta kobieta i co ona robi w moim domu? – pytam bezceremonialnie.\nNie jestem zdenerwowany. Jestem znużony.\n– Coś ci pod kopułą nie pyka – mówi Rygiel. – Masz depresję.\n– Dziękuję, panie doktorze – odpowiadam. – Dlaczego przysłałeś mi tę… młodą damę?\n– Pięć lat temu potrafiłeś imprezować przez czterdzieści osiem godzin z rzędu, a after ci przechodził w…\nCelebryci nie słuchają. Mają jakiś błąd w oprogramowaniu. Wirus. Może to zresztą odróżnia ich od zwykłych śmiertelników. Rygiel na tym rynku jest od dwudziestu lat i ciągle się trzyma w czołówce. Mówią o nim, że jest jak Janusz Panasewicz, całkowicie niezniszczalny i odporny na mody. Nagrał dwa albumy, które znalazły się na liście stu dwudziestu najważniejszych płyt polskiego hip-hopu. Ma swoją wytwórnię, sprzedaje ciuchy sygnowane brandem Rygiel. Występował jako juror w pierwszej edycji show „Śpiewać każdy umie”. Został wtedy przez swoje środowisko uznany za sprzedawczyka. Że poleciał na hajs.\nIle można słuchać, że się sprzedałeś, w środowisku, gdzie sprzedają się wszyscy? Mam w dupie tę całą scenę, to jest banda zakłamanych gości.\nPobił kilku fotografów, pobił kilku raperów, umawiał się z nimi na solo.\n– Strasznie się nie lubię bić. Ale co robić. Taka praca – mówi.\nJest uzależniony od sławy i tego, że go rozpoznają. Jak mówi: „Od tego, że cię rozpoznają, gorsze jest tylko to, że cię nie rozpoznają”.\n– Pięć lat temu to ja miałem trzydzieści cztery lata. Teraz mam sto trzydzieści cztery – odpowiadam.\n– Spotykasz się z kimś? Potrzebujesz zacząć się z kimś spotykać.\nO nie. Tego nie potrzebuję na pewno.\n– Wczoraj miałem gości. Czterech mężczyzn, trzy kobiety, dużo alkoholu – odpowiadam.\n– Sztywniutko – sapie, będąc najwyraźniej pod wrażeniem. – Mała orgietka? Silikonowe cycki i botoks? Koks był posypany? – dopytuje się. – Robiłeś je na tej swojej podłodze z betonowego plastiku?\nRygiel nie szanuje mojej podłogi. Twierdzi, że identyczną ma u siebie w garażu i owszem, jest praktyczna, jak ci się olej wyleje, ale nic poza tym. Nie wykluczam, że ma trochę racji.\n– To byli ludzie z NTM – ucinam jego zapał.\n– Te kurwy niemyte – sapie jeszcze raz. – No, im dymanie akurat by się przydało. Tyle że te suki to modliszki, zaraz by ci go odgryzły.\nNie komentuję. Ale ma rację.\nPoznaliśmy się z Ryglem na planie serialu. Produkcja nalegała, aby go zatrudnić do epizodu, bo miało to nam zrobić dobrze w dolnej części grupy wiekowej 16–49. Ryglowi poszło jednak na tyle dobrze, że jego rola została rozszerzona. Grał właściwie siebie, rapera siedzącego na ławce przed blokiem, z VIP-em mocnym z Biedronki (tylko logo trzeba było zakryć, bo się co do product placementu nie dogadano), w rozciągniętym dresie marzącego o karierze na scenie. Małolaty patrzyły na niego i się chyba identyfikowały.\n– Ja cię wyleczę. Jak cię ten lachon pociągnie za dźwignię, to ci się białko w oczach zagotuje.\n– Wolę mniej ścięte – wyznaję.\n– Ona świetnie robi laseczkę, ale możesz jej też wsadzić w dupeczkę. Zrobisz jej w łóżku tajfun. I ona ci to zrobi za darmo… – Wyglądało, jakby nagle się zaciął i próbował sobie coś tam poukładać w głowie.\nRygiel miał tak często. On mówił, że to proces twórczy. Ja, że za dużo alko i dragów.\n– Czekaj, czekaj, zapiszę to, mam nowego leszcza w wytwórni, jemu to się spodoba, ta fraza… Te wsioki będą to ryczeć na koncertach… – mówi mimochodem i słyszę, że szuka kawałka papieru i czegoś do pisania.\n– Wsioki? – pytam.\nRygiel mruczy pod nosem coś, co brzmi jak: „Moja dupa mówi mi szeptem: Chcę pieprzyć cię”.\n– Publiczność – dodaje w końcu.\nPrzez moment milczymy. Słyszę, jak szeleści papier.\n– Wolisz: „poznasz mego pana, zaraz pojawi się śmietana” czy „robi się mokra w moim CLS-ie, zaraz go possie, zaraz go podniesie”? – pyta wyraźnie zainteresowany.\n– Jedno i drugie jest do dupy.\n– Masz rację. – Rygiel zaczyna coś jeść i słyszę, jak przełyka. – Zachowam obie wersje – kwituje.\n– Rygiel, czy ty jesz i srasz, jak ze mną rozmawiasz?\n– Oczywiście – przyznaje bez skrępowania. – Wykorzystuję każdą wolną chwilę. – To się nazywa optymalizacja. Nie słyszałeś?\n– W korporacji się zatrudnij – radzę. – Albo za coaching się weź.\nRygiel znowu nie słyszy albo nie chce słyszeć, co na jedno wychodzi.\n– Piosenka dla ludu musi zawierać wszystko to, za czym lud tęskni i czego nie dostanie – wyjaśnia. – To będzie takie gówno jak Lil Pump. Gucci czapki, Gucci szmaty, oni chcą je mieć od tyłu, one chcą ich sosu, robienie loda w amg na przednim siedzeniu, koks posypany – wylicza beznamiętnie.\n– Twórczość raperów faktycznie osiągnęła nieznany od lat poziom szczerości. Ich faktycznie interesują tylko ciuchy, koks i dziwki. Są spójni – komentuję.\nRygiel się śmieje.\n– Wpadniesz do mnie dzisiaj? – pyta. – Mam interes.\n– To dobrze. To go używaj. Masz moje błogosławieństwo. Ta kobieta to łapówka? – mówię, nie pytam.\n– Ładna, nie? – zauważa chełpliwie Rygiel. – Ta laska jest genialna. Francuska estetyka i niemiecka precyzja. Pozwiedzaj ją, póki nie zaparkowało w niej jeszcze pół miasta.\n– Nein – mówię. – Nie uprawiam seksu na fakturę.\n– Bądź człowiekiem. Daj pipinie zarobić. Ona tego przecież nie robi dla przyjemności, tylko dla moich pieniędzy.\nPatrzę w lustro.\n– Czy widziałeś, żebym ja miał na drzwiach napisane: Urząd Pracy?\n– Jak taki kawał cyca nie pomoże na twoje troski, to nic nie pomoże – mówi niefrasobliwie Rygiel.\nChcę mu jeszcze powiedzieć, że korzystanie z usług kobiet za pieniądze ma w sobie tyle samo emocji, co łowienie ryb w stawie hodowlanym przez wrzucanie do środka granatów. W seksie powinny być jakieś emocje, że ktoś kogoś chociaż lubi albo nienawidzi, że najbardziej się człowiek podnieca nie na widok piersi czy tyłka, ale wyrazu oczu właśnie. Że są takie rzeczy, które kobiety dają za darmo, i o nie chodzi w życiu.\n– Nie, Rygiel. Miłe to, ale dzięki – ucinam.\n– A to już twoja sprawa – nadyma się. – Nie chcesz prezentu, to ją oddam Ryjowi.\nRyj to agent Rygla. Ma nieproporcjonalnie wielką głowę. Chyba ma na imię Mariusz, ale wszyscy mówią do niego per Ryj. Albo Ryju.\nRyj jest agentem Rygla już jakieś dziesięć lat. Na ścianach w wytwórni są jego zdjęcia, jak zaczynał. Był z niego chudy jak pelikan chłopaczek z włosami jak żyto po przejeździe kombajnu. Od tej pory utył jakieś trzydzieści kilo i goli się na łyso. Chodzi w dresach Plein Sport albo Dsquared2 w rozmiarze XXL i koszulkach z wielkim logo Givenchy. Zadbany, ogolony i pachnący. Dobrze się kłóci o pieniądze. Jest odpowiednio agresywny. I odpowiednio groźny.\nProblem z Ryjem jest taki, że lubi psuć kobiety. Traktuje je jak połcie mięsa z dziurami, które trzeba dobrze zbić. Nie chce go obsługiwać już żaden dom publiczny na całym Mokotowie, może dlatego, że kiedyś jedną pannę chciał zmusić do stosunku ze swoim owczarkiem niemieckim. A to nie był wcale jego najgorszy pomysł.\nW tej branży jest jednak tak, że zawsze jakieś dziewczęta ze zbyt dużą ilością tuszu na rzęsach kręcą się po garderobie. A po koncercie chcą pójść z Ryglem do łóżka lub chociaż objąć ustami pełnię jego talentu. Zazwyczaj są to osiemnasto- dziewiętnastolatki, dla których możliwość zaliczenia celebryty jest niczym wygrana w „Tańcu z gwiazdami” lub osiemdziesiąt procent zniżki w Sephorze. Rygiel wybiera z nich jedną, góra dwie – pozostałe są dla członków ekipy. Muzyków, dźwiękowców, chłopaków od noszenia sprzętu. Ryj też jest na tej liście.\nNie żebym darzył panią prostytutkę szczególnie gorącymi uczuciami. Ale seksualnego obcowania z Ryjem to ja nie życzę nikomu. No, może poza kilkoma politykami.\n– Jak nie chcesz jej dymać, to przynajmniej wpadnij wieczorem. Koło dwudziestej trzeciej będę już wolny.\n– Następnym razem po prostu zadzwoń i powiedz: Czy mógłbyś do mnie wpaść, serdecznie zapraszam – radzę.\n– I to poskutkuje? – dziwi się.\n– Spróbuj, to się przekonasz.\nŚroda, 22 styczniaWarszawa Powiśle, godzina 13.11\nJest styczeń, nie ma słońca, idę do salonu i zastanawiam się, jak załatwić tę sprawę w sposób kulturalny. W poprzednich odcinkach wszystko było łatwiejsze.\n– Kawy się pani napije? Koniaku? – proponuję.\n– Kawa może być – odpowiada.\nMa przyjemny głos. Bardzo ciepły. Jak wczasy na Mykonosie, gdzie za piwo chcą od ciebie dwadzieścia euro. Patrzy na mnie z uśmiechem. Prosto w oczy. Ktoś ją tego nauczył albo sama się dowiedziała, że tak trzeba. Jest user-friendly. Chrząkam.\n– Czy lubi pani dużych mężczyzn z nadwagą i zarostem na twarzy?\nJulia, słysząc pytanie, obcina mnie spojrzeniem jak student kiełbasę na grillu. Oblizuje usta.\n– Nie mam nic przeciwko.\n– To dobrze – mruczę. – A czy istnieje szansa, że lubi pani bardzo agresywny seks analny połączony z duszeniem i prawdopodobnie oddawaniem moczu?\n– Ja duszę czy ktoś dusi? – pyta konkretnie.\n– Ja oddaję mocz czy ktoś?\n– To niechętnie – odpowiada.\n– Aha. Tak przypuszczałem – mówię.\nJestem trochę rozczarowany. No, ale w takiej sytuacji Ryj faktycznie nie wchodzi w grę.\n– Z mlekiem czy bez mleka? – pytam.\n– Z mlekiem poproszę – odpowiada.\nRobię kawę w ekspresie. Kobieta obserwuje, jak spieniam mleko. Przynoszę jej filiżankę i wracam do zlewu.\n– Co chcesz ze mną zrobić? – pyta.\n– Za chwilę – mówię. – Muszę odetkać zlew.\n– Umiesz odetkać zlew? – dziwi się, jakbym powiedział, że umiem galopować na różowym jednorożcu.\n– Umiem oglądać filmy na YouTubie – odpowiadam zgodnie z prawdą.\n– To jest to samo?\n– Dość podobne.\nNastawiam elektryczny czajnik. Jest czarny i matowy, wygląda jak obcy albo urządzenie do lewatywy. Z boku ma napis: Fellow Stagg EKG. Dostałem go w prezencie od kobiety, która kiedyś była dla mnie bardzo ważna.\nZawsze najpiękniejsze światy to te, które już umarły.\nDo stojącej w zlewie wody wsypuję kilka łyżek soli, a po chwili zalewam to wszystko gorącą wodą. W zlewie zaczyna jakby bulgotać. Leję dalej gorącą wodę z czajnika. Brud ustępuje. Szara breja spływa, zostawiając zasyfione ściany zlewu.\nW „M jak miłość” pociągnęliby tę scenę lepiej. Ale to fajne uczucie. Mieć takie poczucie sprawstwa. Robisz coś i widzisz, że działa.\nPowinienem zostać robotnikiem budowlanym, mieć zleceń na pół roku, przychodzić wieczorem spocony i zadowolony do swojego domu, gdzie uśmiechnięta Mariola podawałaby mi zimne piwo prosto z lodówki. Życie jest prostsze, kiedy za dużo nie myślisz. Kiedy po prostu działasz – nie analizujesz.\nKobieta podchodzi do blatu. Ma ruchy powolne niczym u mistrzów tai-chi.\n– Jesteś taki zdolny – mówi.\nJej piersi wyglądają nagle na bardziej obfite. Usta na bardziej wilgotne. Jak kobiety uruchamiają ten tryb???\n– Sam siebie zaskoczyłem – odpowiadam szczerze. – „Sąsiedzi” to dla mnie nie jest bajka. To dokument.\nKobieta przechyla głowę na bok. Jej włosy rozsypują się na ramię.\n– I męski. Podobają mi się twoje ręce. Są takie silne.\nJej głos staje się nagle duszny i jęczący, jakby zainstalowała sobie aplikację z jednego z tych serwisów pornograficznych.\n– Dzięki. Pani też jest niczego sobie – mówię.\nMężczyźni to lubią jedno: jak im się powtarza, jacy są zajebiści. Kobiety są jednak bardziej wyrafinowane. Julia bierze moją dłoń i kładzie na swojej piersi.\nMoja dłoń jest duża, ale pierś jeszcze większa i sztuczna, bo czuję się trochę tak, jakbym ugniatał worek z wodą.\n– Nie mów do mnie pani – szepcze zmysłowo. – Nie jestem stara. Jestem młoda i ładna. Nie masz ochoty mnie wykorzystać? Mocno? Bardzo mocno? – pyta.\nSpoglądam na stertę naczyń leżącą koło zlewu.\n– Uwierz mi, to będzie bardzo mocne – obiecuję.\nKoniec zbliżenia na twarz Julii.\n– Sprawdzisz, jak bardzo jestem mokra? – pyta.\n– Będziesz cała mokra – obiecuję uroczyście.\nPrzekłada moją rękę na swój brzuch. Jest płaski i twardy. W sumie to takie „Kac Wawa” zmieszane z „Klanem” i „Królewną Śnieżką” – myślę.\n– Długo? – pyta marzycielskim tonem.\n– Co najmniej pół godziny. Jak nic – odpowiadam. – To będzie polski Christian Grey.\n– Jak mam stanąć? – szepcze.\nOdrywam dłoń od jej brzucha.\n– Podejdź tutaj, proszę – mówię.\nJulia idzie do mnie, kołysząc uwodzicielsko biodrami.\n– Ściągniesz mi majteczki? Albo przesuniesz je po prostu na bok?\n– Bardzo blisko. – Kiwam głową z uznaniem dla jej prognoz. – Stań tu.\nUstawiam ją przy zlewie. Tyłem do mnie.\n– Tak? – Julia opiera się rękami o blat. Wypina pośladki, które bardzo interesująco rysują się pod materiałem. Wyglądają, jakby ich właścicielka spędzała pół życia na stepperze, a drugie pół, krzycząc na zajęciach z zumby.\nPatrzę na nie z pewną przyjemnością, tak jak podziwiam piękną katedrę. Ale nie w każdej pięknej kobiecie muszę zaparkować, tak jak nie każdy pielgrzym, który wchodzi do katedry, musi zostać księdzem. Staję za nią.\n– Jesteś gotowa? – pytam.\nNie odpowiada. Nie musi. Napiera biodrami na moje biodra. Pachnie czekoladą.\n– Doskonale – potwierdzam. – A teraz bierzesz ten płyn do zmywania, który jest po prawej stronie, oraz gąbkę i zaczynasz zmywać.\nJulia odwraca się w moim kierunku. Ma minę, jakby pękła jej szybka w iPhonie.\n– To całkiem zabawne – mówi.\n– Małgorzata Rozenek tak zaczynała i spójrz, gdzie jest teraz – odpowiadam.\n– Ale zniszczę sobie paznokcie!!! – protestuje.\n– Tam są rękawiczki. – Wskazuję na szufladę koło piekarnika.\n– Masz zmywarkę.\n– Jest, jak widzisz, pełna. Będzie zmywać jeszcze dwie godziny.\n– Jesteś psychiczny. I zboczony – prycha. – To najgorsza rzecz, jaką ktoś mi proponował!!!\n– Potraktuję to jako komplement. Chyba że chcesz, żeby Rygiel wystawił cię na Allegro – proponuję.\nPrzecząco kręci głową. Uśmiecha się do mnie. Trochę inaczej niż do tej pory. Sytuacja chyba zaczyna ją bawić.\n– Jak chcesz. – Wygina się seksownie na bok, stojąc cały czas tyłem do mnie. – Pociągnij za suwak z tyłu, dobrze? Nie chcę przecież zmoczyć sukienki.\nRozpinam suwak. Robię krok w tył. Kobieta przestępuje z nogi na nogę, zsuwając sukienkę. Jej majtki to właściwie wąski kawałek koronki, tuż nad pośladkami. Ma na sobie pończochy, ale samonośne.\nOdwraca się w moim kierunku. Powoli. Puszcza do mnie oko. Po czym kładzie sukienkę na kuchennym krześle i sięga do szuflady po kuchenne rękawiczki.\n– Naprawdę nie wolisz lodzika? Mężczyźni bardzo lubią, jak im na początek wypolerować gałę. W wielu przypadkach to zresztą wystarcza – mówi.\n– Seks jest przereklamowany – mówię. – A już zwłaszcza płatny.\nJulia się krztusi.\n– Słucham? – pyta. – Nigdy nie brałeś żadnej dziwki? Nigdy nie korzystałeś z płatnego seksu? Nie wierzę.\nStwierdzam, że faktycznie nie jest to pierwsza historia tego rodzaju. Około pięć lat temu pewien producent stacji, w której pracowałem – płytki oddech, przekrwione oczy, dążący do sferycznego kształtu – zaproponował mi skorzystanie z sesji, jak to określił, odstresowującej. Chodziło o masaż o dziwacznej nazwie nuru. Nic mi to nie mówiło. Producent klepał mnie przy tym po ramieniu i mrugał okiem, jakby mu tam coś wpadło.\nNie było pretekstu, aby odmówić. Wylądowaliśmy w centrum, w okolicach Jasnej. Pierwsze moje zdziwienie nastąpiło, kiedy kazano mi się rozebrać do naga. Do tej pory u masażysty, pana Krzysztofa, człowieka o posturze zawodowego boksera wagi ciężkiej i łysym czerepie, raczej zostawałem w gaciach. Myśl, że miałby mnie oglądać całkiem nagiego, wydawała mi się co najmniej dziwaczna. A jeden ruch jego rudej, owłosionej łapy wywoływał w moich oczach łzy.\nDrugie zdziwienie nastąpiło, kiedy masażystka, która się pojawiła, dla odmiany miała na sobie coś, co od biedy mogło uchodzić za majtki, ale za nic więcej. Pomyślałem, że nie ma się co uprzedzać. Kobieta mówiła z wyraźnym ukraińskim akcentem. Była też niezaprzeczalnie ładna, bez żadnych udziwnień w postaci przedłużanych włosów czy powiększanych ust. Przypominała dziewczynę z sąsiedztwa z tych seriali puszczanych o czwartej nad ranem na kanałach, których nikt nie ogląda, a trzeba jakoś wypełnić nocne pasmo dla wszystkich nieszczęśliwych ludzi, którzy nie mogą spać.\n– Mam na imię Nika. Jestem z Odessy. Mam dwadzieścia trzy lata.\nNic z tego pewnie nie było prawdą. Pani była zbudowana dość imponująco, miała bardzo dobry i duży biust, ewidentnie naturalny. Jeszcze wygrywał z grawitacją.\nPóźniej wypadki potoczyły się raczej zaskakująco. Kobieta usiadła na moich plecach. Wylała na nie kubeł przeźroczystego żelu robionego na bazie glonów i zaczęła się o mnie ocierać.\nDo tego momentu było to nawet całkiem przyjemne. Później niestety odwróciła mnie na plecy, chwyciła za przyrodzenie i zaczęła szarpać, jakby ubijała kotlety schabowe. Wytrzymałem tak piętnaście sekund, po czym grzecznie podziękowałem.\nTo jednak nie były przeżycia, którymi chciałem się dzielić, a tym bardziej nie były to przeżycia, którymi chciałbym się dzielić akurat z tą kobietą.\nJulia myje szklanki i odstawia je na ścierkę, którą rozłożyła na blacie.\n– Mężczyźni uważają, że bez seksu nie da się żyć – mówi.\n– Powietrze jest jednak nieco ważniejsze – protestuję.\n– Naprawdę nie masz na mnie ochoty? – pyta.\n– Człowiek to zwierzę, które samo wybiera swoje przyjemności.\n– Mężczyzna, który panuje nad swoim penisem, jest dla kobiet śmiertelnie niebezpieczny – stwierdza i wraca do mycia talerza.\nNalewam sobie hojnie koniaku. Ciągnie starym siodłem. Po namyśle dolewam kolejną porcję, siadam na kanapie.\nKobieta kończy myć naczynia, wkłada z powrotem sukienkę i wypija swoją kawę.\nWychodzi punktualnie o 13.50.\nZamykam za nią drzwi. Bez żalu.\nŚroda, 22 styczniaWarszawa Praga, godzina 23.07\nRygiel siedzi w swojej dziupli na Pradze, gdzie w starych magazynach po kolejarzach siedzibę ma jego wytwórnia.\nPrzechodzę przez wielki plac. Po prawej ogromny czarny Merch AMG 6.3 należący do Rygla, po lewej jego zielone BMW 7 oraz krwistoczerwony Ford Mustang.\nRygiel ma w sumie sześć czy siedem aut, ich liczba cały czas się zmienia. Część jest tutaj, część na Wilanowie, w podziemnym garażu apartamentowca, w którym mieszka.\nJak raz zrobiło się tam spięcie w instalacji elektrycznej i coś na parkingu zaczęło się fajczyć, Rygiel, zamiast jak pozostali mieszkańcy uciekać w podskokach, zjechał windą, co przy awarii elektryki było dość ułańskim ruchem, do garażu i po kolei wyprowadził swoje samochody.\n– Musiałem, inaczej śmierdziałyby spalenizną – mówił.\nKiedy zjawiłem się tu po raz pierwszy, byłem rozczarowany. Spodziewałem się nie wiem czego, atmosfery jak z teledysków, dużej ilości na pół rozebranych kobiet, a zastałem coś między składem felg, sztang i opon a nudnym biurowcem.\nMyślisz „Californication”, a wychodzi „The Office”.\nRygiel chwali się, że ma w swoim studio, które nazywa kuchnią, jeden z najnowocześniejszych sprzętów do nagrywania w Polsce. „Jestem w pierwszej trójce” – powtarza i akurat pod tym względem można mu wierzyć.\nWchodzę do środka. Na recepcji siedzi drobna, młoda blondynka, czyli Lucynka. Cud słowiańskiej urody, nieco przaśnej, ale w wysokiej rozdzielczości. Ma spojrzenie aktorki z prywatnej telewizji. W serialu jest najlepszą przyjaciółką głównej bohaterki i wiecznie zmienia chłopaków. Podryguje jak ryba w saku, tyle że rytmicznie do tępego, głuchego łoskotu odbijającego się od ścian, muzyczki ewidentnie dla półgłuchych, za to z tandetnym bitem.\nDopiero po chwili orientuję się, że to rapuje KOrek, nowa gwiazda wytwórni Rygla. Ciało blondynki opina różowy T-shirt z napisem: „Girls suck, women swallow. Act your age”. Wygina się, macha rękami i jednocześnie je przy tym minimarchewki.\nBawi mnie to, patrzę na nią o sekundę za długo. Z przyjemnością – jak patrzy się na coś wyjątkowo ładnego i harmonijnego. Jest w niej jakaś radość życia. I nikt nie ma serca podejść do niej i powiedzieć: „Ale wiesz, że nie ma z czego się cieszyć?”.\nLucynka przyjechała do Warszawy z jakiejś dziury pod Słupskiem. Bardzo nie chciała tam wrócić. To, że rodzina i znajomi uczyniliby z jej życia piekło, tępiąc ją i wyśmiewając za nieudaną próbę, to jedno. Ale najbardziej bała się, że jeśli wróci, jej życie sprowadzi się do dyskoteki w sobotę, piwa i hot doga z Orlenu oraz pospiesznego seksu w łazience na stacji albo w samochodzie. Gdzie będzie ciągnąć brudnego fleta jakiegoś lokalnego figo-fago.\n– Tam nie było nawet Tesco – powiedziała mi kiedyś.\nNasz wzrok się spotyka, zielone oczy Lucynki spoglądają na mnie kpiąco. Wyszczerzam się w odpowiedzi, mówię „cześć”, po czym skręcam w lewo i idę wąskim korytarzem. Na podłodze leży gruba, czerwona wykładzina, na ścianach wiszą złote i platynowe płyty Rygla. W głośnikach dalej dudni. Lecą frazy:\nKłamię tylko na policji.\nZ fartem prawilne mordeczki.\nZgłoszone do sądu ulicznego.\nPiona i z fartem na propsie.\nJebać frajera, co na psach mordę otwiera.\nJest ciemno. Duszno. Pachnie samochodowym smarem. Starymi płytami gramofonowymi, skórą oraz smołą. Pod ścianą stoi gigantyczna lodówka. Pełno w niej piwa, wódki, lodu i starego hindusa na ostro.\nTutaj jest magazyn internetowego sklepu z ciuchami, wytwórnia, biuro oraz ruchalnia. To loża VIP. Luksusowy kawałek Polski, o którym marzą młodzi ludzie, kiedy przeglądają Instagrama. Zazwyczaj kręci się tu dużo kumpli Rygla. Są wytatuowani, chodzą w starannie wybieranych czapkach z daszkiem, a raz na tydzień, najrzadziej raz na dwa tygodnie odwiedzają barbera.\nDziś jest jednak trochę inaczej. Rygiel okupuje skórzaną kanapę ubrany w czarny, spłowiały podkoszulek, czarne spodnie, czarną bejsbolówkę, ciemne okulary oraz czarne sportowe buty z białą podeszwą i napisem Balenciaga.\nWygląda jak dzikie, wypuszczone z klatki zwierzę. Ponad sto kilo, ale to same mięśnie. Miks hormonu wzrostu oraz insuliny. Dzięki temu dobrze wychodzi na zdjęciach, a młodzi chcą być tacy jak on, uważając, że jest ziomem spod bloku, który się wybił.\nKiedy Rygiel miał piętnaście lat i nie był jeszcze Ryglem, tylko Kubą z warszawskiego Ursynowa, też ważył dużo ponad sto kilo, ale wtedy wiele osób się z niego śmiało, nazywając grubą jebaną świnią albo pulpetem. Kradli mu kanapki z plecaka. Wtedy nie miał kilku samochodów, World Elite MasterCard w portfelu i nie pokazywał się na mieście z tępymi gwiazdkami w krótkich kieckach i z cyckami na wierzchu.\nMiał za to w sobie lęki. Dużo lęków. Ciekawe, czy nadal w nim są.\nNa jego udach leżą nogi kobiety. Głaszcze je, jak głaszcze się psa. Kobieta ma na sobie sukienkę w kolorze burgunda. Znam ją. Jestem odrobinę zdziwiony, że ją znowu widzę. Trochę, nie bardzo.\nRygiel uśmiecha się na mój widok, jego oprószona pudrem twarz pęka na moment jak rana. Podnosi do góry rękę, przybijamy piątkę z głośnym plaskiem.\nNaprzeciwko Rygla, na drugiej, identycznej kanapie siedzi mężczyzna w jasnoniebieskim garniturze. Siedzi rozparty jak szejk. Jego nie znam. Jest bardzo szczupły, ma długie, starannie ułożone włosy, zaczesane do góry. Długie, bardzo długie palce. Jak szpony. Twarz zastygła mu w obojętnym obrzydzeniu, jakby widział już w życiu wszystko i nic nie było w stanie go zdziwić. Takie warszawskie ustawienia fabryczne.\n– Kto to? – Nieznajomy facet patrzy na mnie badawczo, jakby coś śmierdzącego przykleiło mi się do podeszwy. Aż mam ochotę sprawdzić swoje buty.\n– To jest Bernard – mówi Julia i się do mnie uśmiecha, tak jak tylko ona potrafi uśmiechać się do mężczyzn.\n– Bernardyn, rodzice wieszali ci beczkę na szyi i wysyłali szukać turystów w Alpach? – pyta człowiek w niebieskim garniturze.\n– Jakbyś tam był – odpowiadam.\nNa stoliku stoi kilka butelek wody mineralnej Evian. Nad stolikiem wisi wielka miedziana lampa. Rzuca przyduszone światło. W takim świetle wszyscy wyglądają lepiej. Lekko rozmazani.\nSiadam obok nieznajomego faceta z głośnym klapnięciem. Ale tak, że dzieli nas przynajmniej metr. Tonę. Kanapa mnie pochłania. Bardzo trudno się z niej wstaje. Staram się nie myśleć o tym, co zazwyczaj się na niej dzieje, i mam nadzieję, że od czasu do czasu ktoś tu po seksie wylewa wiadro płynu do dezynfekcji.\n– A co on tutaj robi? – Mężczyzna patrzy na mnie dziwnie, poruszając rękami.\n– Spoko, mordo, to mój dobry koleżka. – Rygiel uspokaja go gestem ręki.\nTo działa jak zaklęcie. Szponiasty ma nagle trochę mniej spiętą twarz.\n– To jest Kazik. Kazik jest muzykiem, gra na fortepianie oraz dupach. To jest Benek, Benek jest emerytowanym scenarzystą i emerytowanym bawidamkiem. – Rygiel robi autoprezentację i śmieje się bardzo głośno i bardzo zaraźliwie.\nTo dlatego, że kiedyś opowiedziałem mu dowcip.\nBaronowa tańczy na balu z generałem. W pewnym momencie pyta:\n– A ten młody oficer przy drzwiach to kto?\n– Aaaaaa… Tooooo… porucznik Rżewski, taki bawidamek– pierdnie, chuja pokaże.\nOd tej pory na hasło „bawidamek” Rygiel łzawi z oczu.\n– Siema, Benek.\n– Dzień dobry, Kazimierzu.\nPatrzę na niego. Przypomina mi tych facetów z Mazowieckiej i Level 27, którzy zamieszczają posty na grupach na Fejsie:\nSzukam kolegi, który jest przystojny, do wspólnego podrywania szmateczek warszawskich. Spisujemy się i idziemy na miasto. Idziemy na ilość. Samemu mi się nie chce podchodzić do tych pustaczków, bo psuje się morale, jak zgryźliwie odpowiadają, ale razem można się przejść i motywować się wzajemnie. Ogłoszenie poważne. Normalnych kobiet i tak nie ma. Więc po prostu powyrywajmy razem te insta girls i inne puste dziwolągi.\nW tym mieście zachodzi przyspieszony proces gnilny. Goście pokroju Kazimierza są w nim jak nawóz. Ich twarze widać często na ulicach w kabrioletach, w czapkach z daszkiem za półtora tysiąca. Tak naprawdę nie interesują się niczym, zajmują się głównie sprawdzaniem stanu swojego konta i obserwowaniem, czy wszyscy dookoła zazdroszczą im tak, jak powinni. Mogę się założyć, że Kazimierz masturbuje się do swojego zdjęcia.\nPatrzę na Rygla.\n– Co jest, chłopaku? – pytam. – Co masz do mnie za broszkę?\nRygiel uśmiecha się całą paletą wybielonych zębów, które błyszczą tak, że mógłby nimi nadawać sygnały świetlne na latarni w Jastarni.\n– Później, mordo, później, wszystko ci wyjaśnię, ale później, poczekaj… – ciągnie z lekko pijacką manierą.\nKiwam głową, że poczekam.\nKazimierz długo grzebie w kieszeni marynarki, wydobywa w końcu plastikowe pudełko, w którym jest zawinięta w sreberko kulka. Pod sreberkiem jest mała torebka strunowa. Kinder niespodzianka.\nKazik wysypuje biały proszek, który raczej na pewno nie jest proszkiem Ariel, na ekran swojego wielkiego telefonu, po czym kartą od bankomatu formuje trzy tłuste, długie, białe linie. Po chwili, jakby po namyśle, dokłada do tego czwartą.\n– Benek, masz jakiś sos? – pyta.\nZaczynam grzebać w kieszeniach i po chwili wyjmuję piątkę i dwie dwójki. Kładę na blacie i przesuwam w jego kierunku.\n– Tyle mam – mówię.\nOczy Kazimierza powiększają się do rozmiaru leżącej przed nim piątki. Odwraca głowę w kierunku Rygla.\n– Co to za leśnik jest? – W jego głosie słychać bezbrzeżne zdumienie.\nRygiel znowu się śmieje.\n– Benek, nie rób sobie jaj z kolegi – upomina mnie niczym ojciec swoje rozpaskudzone dziecko, z którego w rzeczywistości jest jednak dumny.\nJulia bez słowa podaje Kazimierzowi banknot stuzłotowy wyjęty z czarnej pikowanej torebki ze złotym logo CC.\n– Hej, a znacie to? Niemiec, Turek i Polak idą do burdelu, nie? – mówi Kazimierz, zwijając banknot w rurkę, ale idzie mu to dość nieporadnie. Jakby ręce nie kontaktowały się od razu z mózgiem, jakby były tu jakieś lagi w połączeniu. – Niemiec rucha i wychodzi. – Ma problem z wpakowaniem rurki do nosa, chyba się trochę rozwinęła. Ale w końcu trafia i ciągnie. – Turek wchodzi po nim i sprząta. A na koniec przyjeżdża Polak odebrać swoją żonę z pracy.\nKazimierz rechocze, Rygiel przyłącza się do niego, Julia uśmiecha się uprzejmie.\n– Dobre, nie?\n– Nie – odpowiadam.\nKazimierz szturcha Rygla, ten nachyla się nad telefonem i ciągnie swoją ścieżkę. Co za banał.\n– Bernardyn, weź coś na wzmocnienie – proponuje Kazik. – Mój pokemon zachwalał, że świetna.\nKręcę przecząco głową. Nie chcę wypalać sobie mózgu. Alkaloidy o szkielecie tropanu to pożyczka. Pożyczasz dobre samopoczucie, pożyczasz, pożyczasz, ale w końcu będziesz musiał oddać. Tyle że nie będziesz w stanie tego spłacić. Ta pożyczka jest jak spirala długów w Providencie. To miasto naglę zaczęło pożyczać na skalę, której wcześniej nikt tu nie widział. Nowa moda. Nowy styl. Napuchłe usta. Białe nosy.\nKazimierz pociera nos. Pociera usta.\n– Pocę się od tego i w uszach mi piszczy. Jestem zwolennikiem agrokultury zbożowo-ziemniaczanej – odpowiadam.\n– Mówi się „słucham”. Wolę śledzia i wódkę.\nZ głośników dobiega jakiś dynamiczny rap. Dopiero po chwili rozpoznaję, to Eminem – „Lose Yourself”. Kiedy ostatnio tego słuchałem? Piętnaście lat temu? Dwadzieścia? Chyba bliżej dwudziestu. Byłem wtedy jeszcze na studiach.\nJest nowy, szczęśliwy 2020 rok. 2050 jest bliżej niż 1990.\nCo robiłem w 1990? Miałem piękny dres z kreszu. FIOLETOWY. Ależ to był szacunek na dzielni. Do tego turecki sweter, rzecz jasna.\n– Juliaaa? – Kazik trzyma zwinięty banknot na wyciągniętej w jej kierunku dłoni.\n– Nie chcę teraz – odpowiada.\nRygiel dalej głaszcze Julię po nodze.\nTeraz widzę tam tatuaż. Lubię tatuaże, sam mam jeden. Kobieta ma na łydce łacińską sentencję: Quod me nutrit me destruit – Co mnie żywi, niszczy mnie.\n– Gdzie moje maniery? – pyta Rygiel. – Przynieś nam wódki, kochanie – mówi do Julii. – Schłodzonej, nie tej zmrożonej dla plebsu, Benek nie lubi zmrożonej. Czyń honory domu, koteczku.\nJulia wstaje, idzie do lodówki. Wyjmuje drogą francuską wódkę Grey Goose, a z zamrażalnika cztery metalowe kieliszki typu szklanka. Stawia je przed nami. W każdym mieści się jak nic sto gramów wódki. Rozlewa nam po kieliszku, Kazimierz wypija swój od razu, po czym przejeżdża językiem po zębach.\nPatrzę na niego z fascynacją, jak na aportującego pekińczyka. Oglądam go jak serial o małpach w National Geographic. Albo ten show: „Rolnik szuka żony”.\n– Jeszcze jeden, ale więcej. – To było do Julii, jakby tłumaczył tępej kelnerce, że nie robi dobrze tego, za co się jej płaci.\nKobieta wstaje, nachyla się nad stolikiem i długo leje wódkę do jego kieliszka. Kazimierz patrzy na nią wzrokiem, w którym jest pogarda.


Ostatnie koleje w ustawie o VAT, które zaczęły działać od stycznia 2015 roku, wprowadziły konieczność prowadzenia rozliczeń z użyciem kasy fiskalnej wśród nowych grup przedsiębiorców. I choć nadal część przedsiębiorców jest zrezygnowana z obowiązku wydawania paragonów, to firmy proponujące nasze usługi klientom innym są zobligowane do rozliczania prac z wykorzystaniem kas fiskalnych.\nKasy finansowe są potrzebne w przedsiębiorstwach, które własną rola idą do głów fizycznych (B2C). I firmy, których roczne obroty nie przekraczają 20 tysięcy złotych netto, nie mają obowiązku wydawania paragonów fiskalnych. Z zmian jeśli przedsiębiorca rozpoczyna energia w trakcie trwania roku podatkowego, wówczas obowiązek posiadania kasy pojawia się, gdy obroty przekroczą 20 tysięcy złotych. W dalszym ciągu istnieje katalog działalności, jakie nie podlegają konieczności wydawania paragonów wydawanych przez kasę fiskalną.\nPomoc i cele związane z byciem kas fiskalnych.\nZanim przedsiębiorca zacznie mieć z kasy fiskalnej, musi zgłosić ten fakt do bliskiego urzędu skarbowego wraz z podaniem adresu, gdzie kasa będzie wykorzystywana. Wraz ze wspomnianymi dokumentami należy zwrócić oryginalny dowód zakupu kasy oraz zaświadczenie potwierdzające, że zakupiona kasa fiskalna spełnia wymogi – technologiczne i efektywne – określone w uchwale o podatku VAT. Wymogi formalne, które należy wykonać przed rozpoczęciem używania kasy, uzależnione są również z ulgą, którą ważna osiągnąć za zakup kasy. Ulga, związana z nabyciem kasy, sięga do 90% kosztów zakupu kasy, przecież nie wysoce niż 700 zł. Posiadacz kasy musi jeszcze mieć o jej prawidłowym serwisowaniu w autoryzowanych punktach, przy czym serwisowanie kasy nie może następować rzadziej niż co 25 miesięcy. Wydłużenie tego momentu może spowodować konieczność zwrotu ulgi z tytułu zakupu kasy.\nPosiadanie kasy to i konieczność wydawania oryginalnych paragonów klientom i przechowywanie kopii paragonów przez 2 lata mając z zakończenia roku rozliczeniowego, w jakim były wydane. Użytkownik kasy musi jeszcze drukować raporty okresowe – dzienne, tygodniowe i miesięczne – generowane przez kasę fiskalną.\nPraca w przemysle spozywczym warszawa\nStrona internetowa jako wartosc niematerialna i prawna\nDlug na dobre potrzeby


2 Systemowa obsługa rekrutacji do szkół ponadgimnazjalnych NABÓR 2 Wstęp Drogi Gimnazjalisto! Wkrótce w Twoim życiu zacznie się nowy etap - nauka w szkole ponadgimnazjalnej. Może on potrwać dwa, trzy lub nawet cztery lata. To, gdzie i w jaki sposób je spędzisz, zależy w dużej mierze od Ciebie. Ten krótki poradnik pomoże Ci przebrnąć przez wybór nowej szkoły i w załatwieniu niezbędnych formalności. Podzielony jest on na następujące części: Wstęp który właśnie czytasz. Jak wybrać szkołę i oddział? ta część przeznaczona jest dla niezdecydowanych. Tu dowiesz się, co zrobić, aby podjąć właściwą decyzję o wyborze szkoły i oddziału. Przebieg rekrutacji to opis wszystkich czynności, które musisz wykonać, aby dostać się do wybranej szkoły i oddziału. Wniosek do szkoły ponadgimnazjalnej to szczegółowy poradnik jak wypełnić wniosek do szkoły. Informacje dostępne w Internecie tu znajdziesz informację na temat tego, jakie dane będą dla Ciebie dostępne za pośrednictwem Internetu. Harmonogram rekrutacji to lista terminów, których musisz się trzymać. Pamiętaj, że na Twoje wszelkie pytania i wątpliwości odpowie Twój wychowawca w gimnazjum. Dodatkowo, wszelkie informacje dotyczące rekrutacji będą umieszczane na stronie internetowej W tym roku po raz kolejny rekrutacja do szkół ponadgimnazjalnych w Olsztynie będzie prowadzona przy pomocy systemu elektronicznego. Mamy nadzieję, że ten sposób rekrutacji zaoszczędzi wszystkim niepotrzebnego stresu. Skróci też do minimum czas oczekiwania na wyniki. Jak wybrać szkołę i oddział? Wybór szkoły ponadgimnazjalnej to trudna, odpowiedzialna i ważna decyzja. Może ona zaważyć na całym Twoim późniejszym życiu. Dlatego powinieneś tę decyzję podjąć rozważnie. Weź pod uwagę swoje zainteresowania i zdolności. Pomocy i porady\n3 Systemowa obsługa rekrutacji do szkół ponadgimnazjalnych NABÓR 3 możesz szukać u swoich rodziców (opiekunów), wychowawcy, doradcy zawodowego, szkolnego pedagoga. Warto też odwiedzić kilka szkół, którymi jesteś zainteresowany, zobaczyć, jaka panuje tam atmosfera. Możesz porozmawiać z pedagogiem w szkole, w której chciałbyś się uczyć. Wybrać możesz aż trzy szkoły ponadgimnazjalne i dowolny oddział w tych szkołach. Na pierwszym miejscu wpisz tę szkołę i oddział, w której najbardziej chciałbyś się uczyć. Nawet jeśli obawiasz się, że zabraknie Ci punktów na to, aby się tam dostać. W najgorszym przypadku znajdziesz miejsce w drugiej lub trzeciej szkole, a może innym oddziale. Przebieg rekrutacji Oto kilka sformułowań, które powinieneś znać przed przystąpieniem do rekrutacji: Lista preferencji Lista, na której wpisujesz szkoły i oddziały, w których chciałbyś się w przyszłości uczyć. Szkoła pierwszego wyboru Szkoła, którą wpisałeś jako pierwszą na swojej liście preferencji. Rekrutacja składa się z następujących etapów (harmonogram rekrutacji dotyczący wszystkich etapów podany jest na końcu tego dokumentu): Wybór szkół i oddziałów, w których chcesz kontynuować naukę To oczywiście pierwszy krok. Wskazówki, jak to zrobić, przedstawiliśmy w poprzedniej części tego poradnika. Wypełnienie i złożenie wniosku do szkoły ponadgimnazjalnej To formalne potwierdzenie Twojego wyboru. Wniosek i sposób jego wypełnienia są szczegółowo opisane w następnej części. Zmiana listy preferencji W terminie składania wniosków, masz czas na zmianę decyzji o wybranych szkołach i oddziałach. Uwzględniając egzamin gimnazjalny będziesz mógł spróbować dostać się do szkół, gdzie jest większa konkurencja i wymagana jest większa liczba punktów. W tym celu wypełniasz wniosek ponownie, podając nową listę preferencji. Wniosek dostarczasz do szkoły pierwszego wyboru. Jeśli szkoła pierwszego wyboru się zmieniła, musisz najpierw zabrać stary wniosek ze szkoły pierwszego wyboru, a dopiero potem dostarczyć nowy wniosek wraz z kompletem pozostałych dokumentów do nowej szkoły pierwszego wyboru. Dobrze przemyśl swoją decyzję, bowiem zmiany możesz dokonać tylko jeden raz w terminie określonym w l.p. 1 harmonogramu rekrutacji.\n4 Systemowa obsługa rekrutacji do szkół ponadgimnazjalnych NABÓR 4 Dostarczenie kopii świadectwa do szkoły pierwszego wyboru Wraz ze świadectwem możesz otrzymać jego kopię potwierdzoną przez Twoje gimnazjum. Wraz z kopią świadectwa zanieś do szkoły pierwszego wyboru kopię zaświadczenia o wynikach egzaminu gimnazjalnego. Ogłoszenie listy kandydatów zakwalifikowanych i kandydatów niezakwalifikowanych Na podstawie Twojej listy preferencji oraz liczby punktów system dokona przydziału. Informację o tym, do którego oddziału klasy pierwszej się zakwalifikowałeś, znajdziesz w Internecie oraz w Twojej szkole pierwszego wyboru. Jeśli nie uda Ci się zakwalifikować do żadnej z klas, wówczas przejrzyj listę wolnych miejsc w terminie określonym w l.p. 6 harmonogramu rekrutacji. Będzie ona dostępna w każdej szkole ponadgimnazjalnej oraz w Internecie. Dostarczenie oryginału świadectwa do szkoły Jeśli zakwalifikowałeś się do jednej z wybranych przez siebie szkół, jak najszybciej zanieś do niej oryginał świadectwa i zaświadczenia o wynikach egzaminu gimnazjalnego. W ten sposób potwierdzisz swoją wolę nauki w tej szkole i oddziale. Postępowanie uzupełniające Jeśli nie udało Ci się dostać do żadnej z wybranych szkół, przejrzyj listę wolnych miejsc. Wybierz oddział, w którym są jeszcze wolne miejsca. Idź do szkoły, do której należy ten oddział. Tam złóż wniosek o przyjęcie do tego oddziału wraz z kompletem dokumentów. Na tym rekrutacja się kończy. Od tej chwili jesteś uczniem szkoły ponadgimnazjalnej! Wniosek do szkoły ponadgimnazjalnej Wniosek składa się z czterech części: danych osobowych, informacji o gimnazjum, listy preferencji, informacji dodatkowych. Dane osobowe Dane osobowe, które musisz podać, to imię i nazwisko, numer PESEL oraz telefon kontaktowy. PESEL jest to specjalny numer, który nadawany jest każdemu obywatelowi Polski w dniu jego urodzin. Numer ten jest inny dla każdego mieszkańca naszego kraju. To on będzie Cię identyfikował w systemie informatycznym użytym do rekrutacji. O ten numer zapytaj jak najszybciej swoich rodziców (opiekunów). Mogą oni jeszcze nie znać Twojego numeru i będą musieli poprosić w Twoim imieniu odpowiedni urząd o jego podanie. Koniecznie podaj też prawidłowy numer telefonu.\n5 Systemowa obsługa rekrutacji do szkół ponadgimnazjalnych NABÓR 5 Przyda się, kiedy pracownicy Twojej wymarzonej szkoły ponadgimnazjalnej będą się chcieli z Tobą skontaktować. Dane gimnazjum Kolejne pozycje na formularzu to dane Twojego gimnazjum. W odpowiednie pola wpisz nazwę i numer gimnazjum, miejscowość, w którym się ono znajduje, gminę, powiat i województwo. Jeśli nie wiesz, do jakiej gminy lub powiatu należy Twoje gimnazjum, zapytaj o to swojego wychowawcę lub rodziców (opiekunów). Lista preferencji Teraz nadszedł czas na omówienie listy preferencji. Na tę listę wpisujesz te szkoły i oddziały, w których chciałbyś się w przyszłości uczyć. Pamiętaj przy tym o następujących sprawach: Rekrutacja prowadzona jest do oddziałów, a nie do szkół. Oznacza to, że tak naprawdę wybierasz konkretny oddział lub oddziały w szkole, w której chcesz się uczyć. Spróbujmy to prześledzić na przykładzie. Załóżmy, że w Twojej wymarzonej szkole są cztery oddziały: IA, IB, IC i ID. Ty na swoją listę preferencji wpisałeś tylko IA. W wyniku przydziału okazało się, że zabrakło Ci punktów, aby dostać się do oddziału IA. Ponieważ jednak nie wpisałeś żadnego innego oddziału z tej szkoły, system nawet nie będzie próbował przydzielić Cię do oddziałów IB, IC i ID. Nawet, jeśli starczyłoby Ci punktów, nie dostaniesz się do żadnego z tych oddziałów. Pamiętaj, że jeśli chcesz, możesz na swojej liście preferencji podać nawet wszystkie oddziały z wybranej szkoły. Kolejność, w jakiej wpisujesz poszczególne oddziały, jest ważna. Najpierw wpisz te oddziały, w których chcesz się uczyć najbardziej. System informatyczny będzie najpierw próbował przydzielić Cię do tego oddziału, który jest na pierwszym miejscu Twojej listy. Jeśli okaże się, że masz za mało punktów, będzie próbował przydzielić Cię do oddziału znajdującego się na drugim miejscu Twojej listy. I tak będzie dalej próbował, aż znajdzie dla Ciebie miejsce w jednym z podanych przez Ciebie oddziałów lub dotrze do końca Twojej listy. Podaj jak najdłuższą listę. Jeśli wybierzesz bardzo mało oddziałów i zabraknie Ci punktów, nie dostaniesz się nigdzie. Daj systemowi szansę dokonania korzystnego dla Ciebie przydziału. Możesz wybierać oddziały należące do trzech różnych szkół. Na Twojej liście możesz umieścić oddziały pod warunkiem, że znajdują się one w trzech różnych szkołach.\n6 Systemowa obsługa rekrutacji do szkół ponadgimnazjalnych NABÓR 6 Nie wpisuj szkół, które nie są objęte elektronicznym systemem rekrutacji w Olsztynie. Lista preferencji jest wpisywana do systemu informatycznego. Nie wszystkie olsztyńskie szkoły ponadgimnazjalne biorą udział w rekrutacji elektronicznej. Listę szkół biorących w niej udział możesz sprawdzić na stronie internetowej Jeśli zamierzasz ubiegać się o przyjęcie do szkoły, która jest poza systemem, nie wpisuj jej na listę preferencji. Musisz się do niej udać osobiście i złożyć tam wszystkie wymagane przez tę szkołę dokumenty. Oto przykład wypełnionej listy preferencji: Tabela 1. Lista preferencji Pozycja Szkoła Oddział 1 III Liceum Ogólnokształcące I A 2 III Liceum Ogólnokształcące I B 3 VII Liceum Ogólnokształcące I D 4 Technikum Nr 4 I TB 5 Technikum Nr 4 I TD 6 III Liceum Ogólnokształcące I C 7 VII Liceum Ogólnokształcące I A 8 VII Liceum Ogólnokształcące I C W tym przykładzie widać, że można na liście preferencji,,przeplatać'' oddziały z różnych trzech szkół. Z każdej szkoły można wybrać dowolną liczbę oddziałów. Szkoła, która znajduje się na pozycji 1 listy preferencji jest Twoją szkołą pierwszego wyboru. Od tej pory to właśnie ona będzie się Tobą opiekować w procesie rekrutacji i to do niej będziesz musiał zanosić wszelkie dokumenty. Także wniosek zawierający listę preferencji. Informacje dodatkowe Jeśli do wniosku załączasz jakieś dodatkowe oświadczenia i zaświadczenia, to w tym miejscu należy to zaznaczyć. Tutaj także musisz zaznaczyć, czy chcesz mieć dostęp do swoich danych przez Internet. Jeśli nie zaznaczysz odpowiedniej kratki, Twoje dane nie pojawią się w Internecie. Będziesz mógł je sprawdzić tylko w szkole pierwszego wyboru. Jeśli zgodzisz się na umieszczenie Swoich danych w Internecie, podczas składania dokumentów otrzymasz w szkole specjalny numer PIN dotyczy kandydatów, którzy wypełniają dokumenty ręcznie. Kandydaci, którzy wypełniają dokumenty w informatorze internetowym od razu uzyskują numer PIN. Twoje dane będą dostępne z dowolnego komputera podłączonego do Internetu pod warunkiem, że podasz swój numer PESEL oraz ten numer PIN. Oznacza to, że PIN jest\n7 Systemowa obsługa rekrutacji do szkół ponadgimnazjalnych NABÓR 7 Twoim poufnym hasłem. Jeśli nie chcesz, aby Twoje dane wpadły w niepowołane ręce, powinieneś chronić swój numer PIN. Jak wypełnić wniosek? Najpierw zapoznaj się dokładnie z ofertą szkół. Kiedy już to zrobisz, możesz przystąpić do wypełnienia wniosku. Możesz to uczynić na dwa sposoby: tradycyjnie, długopisem, lub też w Internecie. Jeśli zdecydujesz się na pierwszy sposób, musisz wykonać następujące kroki: odbierz formularz wniosku w szkole ponadgimnazjalnej, wypełnij czytelnie wszystkie pola formularza, podpisz formularz poproś swoich rodziców (opiekunów) o podpisanie wypełnionego formularza, wypełniony formularz zanieś do szkoły pierwszego wyboru. Jeśli zdecydujesz się wypełnić formularz w Internecie: udaj się na stronę stwórz swoją listę preferencji, wypełnij pozostałe pola formularza, wydrukuj wypełniony formularz i podpisz własnoręcznie długopisem, poproś swoich rodziców (opiekunów) o podpisanie wydrukowanego formularza, zanieś formularz do szkoły pierwszego wyboru. Uwaga: Preferowane jest wypełnienie dokumentów w Internecie, a następnie wydrukowanie i podpisanie ich ostatniej (aktualnej) wersji. Informacje dostępne w Internecie W Internecie znajdziesz szereg przydatnych informacji. Oprócz publikowanych aktualności, znajdziesz tam: Informator o ofercie szkół Informator to szczegółowy opis oferty szkół ponadgimnazjalnych, poszczególnych oddziałów, języków obcych, zawodów i rozszerzeń w oddziałach. Korzystając z tego właśnie informatora, będziesz mógł elektronicznie wypełnić wniosek o przyjęcie do szkoły ponadgimnazjalnej. Informacje o obłożeniu oddziałów Podczas trwania rekrutacji, będziesz mógł sprawdzić, ilu kandydatów zgłosiło się do poszczególnych oddziałów. Będą to informacje aktualizowane na bieżąco. Należy je zatem traktować tylko jako dane orientacyjne. Kiedy bowiem zgłoszą się nowi kandydaci lub ktoś zmieni swoją listę preferencji, także i te informacje ulegną zmianie.\n8 Systemowa obsługa rekrutacji do szkół ponadgimnazjalnych NABÓR 8 Twoje dane i wyniki rekrutacji O ile zgodziłeś się na umieszczenie swoich danych w Internecie, będą one dla Ciebie dostępne po podaniu numeru PESEL oraz PIN-u. Znajdziesz tu informacje o swoich preferencjach (możesz sprawdzić, czy są poprawne), o ocenach i wreszcie o wynikach rekrutacji. Informacje o wolnych miejscach Będziesz mógł tu znaleźć informacje o tym, które szkoły i oddziały mają jeszcze wolne miejsca. W razie niepowodzenia podczas pierwszego przydziału, tu będziesz mógł znaleźć szkołę i oddział dla siebie w postępowaniu uzupełniającym. Harmonogram rekrutacji Tabela 2. Harmonogram rekrutacji L.p. Informacja Termin Szkoły przyjmują wnioski i inne 19 maja 3 czerwca wymagane dokumenty 2014r. Szkoły przeprowadzają sprawdzian uzdolnień kierunkowych do oddziału do 30 maja 2014r. dwujęzycznego oraz próbę sprawności godz. 14 fizycznej do oddziału sportowego lub 00 szkoły mistrzostwa sportowego Szkoły przyjmują świadectwa i 27 czerwca 1 lipca zaświadczenia OKE 2014r. do godz Szkoły ogłaszają listy kandydatów 4 lipca 2014r. zakwalifikowanych i kandydatów godz. 10 niezakwalifikowanych 00 Szkoły przyjmują oświadczenia woli 4 8 lipca 2014r. podjęcia nauki w szkole w postaci do godz. 14 oryginałów świadectw i zaświadczeń 00 Szkoły ogłaszają listy kandydatów 10 lipca 2014r. przyjętych i nieprzyjętych lub podają godz. 10 informację o wolnych miejscach 00 Termin postępowania uzupełniającego sierpnia 2014r sierpnia 2014r. godz sierpnia 2014r. do godz sierpnia 2014r. godz


Pasek do zegarka Armani AR0540 Skórzany 21mm\nPasek do zegarka Armani AR0540 Skórzany Bord...\nPasek do zegarka Armani AR0540 Skórzany Bordeaux 21mm\nOryginalny pasek do zegarka Armani AR0540 Skórzany Bordeaux 21mm\nPasek do zegarka firmy Armani pasuje do modelu zegarka AR0540. Kliknij Modele alternatywne, aby wyświetlić wszystkie alternatywne paski. Szerokość występu tego paska zegarka wynosi 21mm, środkowa część paska ma szerokość -. Ten pasek do zegarka ma prosty koniec. Oznacza to, że ten pasek zegarka pasuje również do innych modeli zegarków (od tej samej marki, ale także innych marek), pod warunkiem, że ...\tPrzeczytaj pełny opis produktu\nPasek do zegarka firmy Armani pasuje do modelu zegarka AR0540. Kliknij Modele alternatywne, aby wyświetlić wszystkie alternatywne paski. Szerokość występu tego paska zegarka wynosi 21mm, środkowa część paska ma szerokość -. Ten pasek do zegarka ma prosty koniec. Oznacza to, że ten pasek zegarka pasuje również do innych modeli zegarków (od tej samej marki, ale także innych marek), pod warunkiem, że szerokość paska jest taka sama, a oryginalny pasek ma również prosty koniec. Aby uzyskać więcej informacji na temat tego paska zegarka, przeczytaj Specyfikacja produktu.\nW większości przypadków nie jest bardzo trudno wymienić pasek do zegarka Armani AR0540; potrzebujesz odpowiednich narzędzi. Możesz łatwo zamówić te narzędzia, wybierając je jako opcję niestandardową (dostępne dla większości produktów na stronie produktu). Możliwe jest również, aby nasze centrum naprawcze wymieniło pasek zegarka. Skontaktuj się z nami w celu uzyskania informacji.


Blog - FHU Denis\nZastanawiasz się, jaki proszek do prania dla niemowląt wybrać? Sprawdzamy!\nChcesz wyprać ubranka przed pojawieniem się maleństwa na świecie? Nie wiesz, jaki środek piorący wybrać i jakie kwestie warto wziąć pod uwagę? Z naszego dzisiejszego artykułu dowiesz się, jaki proszek do prania będzie najlepszy w przypadku ubranek i akcesoriów dziecięcych — liczymy, że pomożemy Ci w podjęciu ostatecznej decyzji.\nNie wiesz, jak prać kurtkę? Poznaj nasze wskazówki!\nOdzież wierzchnia, taka jak kurtki czy płaszcze, wymaga regularnego prania. Warto wiedzieć, jak ją czyścić w prawidłowy sposób. To właśnie od Twoich działań zależy, czy nie straci swoich właściwości. Jak zatem prać ten rodzaj garderoby? W naszym dzisiejszym artykule znajdziesz garść przydatnych informacji, które rozwieją wszystkie Twoje wątpliwości!\nJak i czym myć włosy? Sprawdź, czy robisz to prawidłowo!\nMycie włosów z pozoru wydaje się bardzo łatwe. W praktyce okazuje się jednak, że wiele osób robi to nieprawidłowo. To wszystko zasługa powielania powszechnych mitów. W dzisiejszym artykule postaramy się więc je obalić. Odpowiemy również na pytanie o to, jak i czym myć włosy.\nSprzątanie po remoncie – jak powinno wyglądać, by było efektywne? Krótki poradnik\nRemont potrafi całkowicie odmienić wnętrze. Nadaje mu świeżości i pięknego wyglądu. Aby jednak móc cieszyć się z efektów tego przedsięwzięcia, konieczne jest gruntowne posprzątanie pozostałego bałaganu. Pył, kurz, resztki materiałów budowlanych i inne uporczywe zabrudzenia znajdują się niemal wszędzie, znacząco zaburzając odbiór rezultatu prac. Czynności sprzątające niestety nie należą do zbyt przyjemnych. Są nie tylko wymagające, ale i również c\nJak wyczyścić sztućce srebrne i stalowe? Jak o nie dbać?\nSztućce wykorzystywane są w każdym gospodarstwie domowym. Nie ma bez nich żadnej eleganckiej kolacji czy przyjęcia. Jednak, aby zrobić na gościach wrażenie, muszą one naprawdę lśnić. Zatem jak wyczyścić sztućce? Spore znaczenie ma z całą pewnością materiał, z którego są wykonane.


Obrotowe krzesło siodłowe regulowane | Magnum-Pro wyposażenie gastronomii i przemysłu\n» Obrotowe krzesło siodłowe regulowane\nObrotowe krzesło siodłowe regulowane\nKod produktu: MP10040182\nKrzesło siodłowe, regulowane Berlin Black - MP10040182\nKrzesło siodłowe marki Physa stanowi doskonałej jakości połączenie eleganckiego designu, trwałych materiałów oraz funkcjonalności. Sprawdzi się zarówno w salonach kosmetycznych i fryzjerskich, studiach tatuażu, gabinetach lekarskich oraz fizjoterapeutycznych, jak również w biurach czy też w warunkach domowych.\nOferowany fotel łączy w sobie wygodę, ergonomię oraz elegancki design. Siedzisko z miękkiej pianki pokryte zostało wytrzymałą i elegancką skórą ekologiczną w kolorze czarnym. Jest ona wodo- i olejoodporna, dzięki czemu łatwo otrzymać ją w higienicznej czystości.\n5 obrotowych kółek osadzonych na metalowym stelażu ułatwia przesuwanie fotela.\nKrzesło zapewnia użytkownikowi wygodę nawet w czasie długo godzinnej pracy dzięki możliwości regulacji wysokości siedziska oraz kąta pochylenia oparcia.\nArtykuł Krzesło siodłowe Berlin Black\nNr katalogowy MP10040182\nWymiary siedziska (DxSxW) 34 x 39 cm\nWymiary (DxSxW) 41,5 x 51 x 98 cm\nPodpora pod nogi


Pokój dla dziecka – meble dla dzieci\nKiedy dziecko już dorasta i staje się bardziej samodzielne to znaczy, że niedługo będzie czas kiedy powinniśmy zająć się rearanżacją pokoju dziecięcego. Trzeba powiedzieć, że dzieciaki szybko rosną i powinno się się dostosowywać do tego. Zmieniają się ichniejszym ulubione bajki,… (READ MORE)\nDecyzja o wózku – wózki sklep\nW obecnych czasach w naszych sklepach jest coraz więcej towarów dla dzieci. W bardzo wielu przypadkach rodzice, w szczególności Wszyscy ludzie, którzy będą nimi po raz pierwszy mają dużą zagwozdkę i nie wiedzą co wybrać, co kupić, co się najlepiej… (READ MORE)\nTrzeba powiedzieć, że kiedy zbliża się czas przyjścia na świat dziecka to rodzice rozpoczynają szaleć i wpadają w szał zakupowy. Z pewnością rodzice uwielbiają kupować zabawki, ubranka i inne drobne rzeczy, które kupuje się już na przyszłe miesiące, bo wszak… (READ MORE)\nWybór wózka – wózki dziecięce 2014\nKażdy młody rodzic musi całkowicie przestawić swój tryb życia i skierować swoje decyzje na dobro dziecka. Powinno się powiedzieć, że kupowanie rzeczy dla dziecka w ogromnej liczbie przypadków stwarza nie lada problemy, a jednym z większych jest wybór wózka dziecięcego…. (READ MORE)\nZakup wózka dziecięcego – wózki wielofunkcyjne\nWielu rodziców posiada duży problem w trakcie kupowania wózka dziecięcego. Warto tutaj powiedzieć, że nie powinno się go nabywać pośpiesznie i bez dokładnego przemyślenia. Zdecydowanie warto rozważyć wiele bardzo poważnych treści. Głównie nie powinieneś tutaj oszczędzać. Wózek musi być dla… (READ MORE)\n← Previous 1 … 1 801 1 802 1 803 1 804 1 805 … 2 158 Next →


Spray odświeżający loki Curl Manifesto\nCurl Manifesto to specjalna formuła, łączącą zaawansowaną technologię i luksus z ceramidami i miodem manuka. Ceramidy to opatentowany składnik, opracowany po 4 latach badań, który naśladuje działanie znajdujących się głęboko w korze włosa naturalnych substancji uszczelniających łuski włosowe. Dzięki temu włosy są wzmocnione i bardziej elastyczne. Miód manuka to naturalna kopalnia składników odżywczych z Nowej Zelandii, dzięki której włosy odzyskują objętość i połysk. Spray odświeżający loki Curl Manifesto nie zawiera parabenów, siarczanów i olejów mineralnych.


Uczennice Gimnazjum we Wzdowie – animatorkami zajęć dla dzieci. - Brzozowiana.pl - Regionalny Portal Informacyjno-Kulturalny\nUczennice Gimnazjum we Wzdowie – animatorkami zajęć dla dzieci.\nwtorek, 10 luty 2015 13:26\nfot. arch. ZS Wzdów\nCzytany 3880 razy\nUczennice klasy III Gimnazjum we Wzdowie przygotowały i przeprowadziły cykl zajęć dla uczniów klas szkoły podstawowej. W dniach 12 – 17 stycznia z inicjatywy p. Danuty Ziemiańskiej - nauczycielki geografii w miejscowej szkole, zorganizowano tydzień kultury japońskiej. Każdego dnia podczas długiej przerwy dzieci uczestniczyły w kilkuminutowych zajęciach typu: modelowanie tradycyjnego stroju japońskiego, wykonywanie ilustracji japońskiego krajobrazu, orgiami, poznanie elementów walk wschodnich oraz muzyki japońskiej. Podsumowaniem był test z wiedzy o kulturze, gospodarce i położeniu geograficznemu Japonii oraz parada w stylu japońskim. Najlepsi zostali nagrodzeni. Kolejnym przedsięwzięciem był dzień w stylu hawajskim przeprowadzony wśród przedszkolaków. Dzieci mogły zobaczyć makietę wybuchającego wulkanu oraz uczestniczyć w zabawach związanych z kulturą regionu.\nPodczas ferii zimowych, gimnazjalistki z inicjatywy polonistki Magdaleny Kopczyk, przeprowadziły zajęcia poświęcone baśniom H.Ch. Andersena. Podczas dwugodzinnych zajęć dzieci miały okazję poznać fabułę ośmiu baśni, wykonywać ćwiczenia manualne, plastyczne, ruchowe oraz muzyczne związane z tematyką prezentowanych utworów. Wszystkie zajęcia były doskonałą okazją do nauki poprzez zabawę, integracji uczniów różniących się wiekiem a przede wszystkim szansa do pozytywnej aktywności i współpracy.\nOstatnio zmienianywtorek, 10 luty 2015 13:31\nWięcej w tej kategorii: « Dzień Babci i Dziadka w ZS w Jasionowie Przygotowania do obchodów Dnia Patrona Szkoły.. »


19. CINEMAFORUM i American Film Festival ze wspólnym przeglądem filmów krótkometrażowych - Aktualizowany codziennie repertuar kin z ponad 400 lokalizacji w Polsce. Premiery, aktualności filmowe - Coigdzie.pl®\n19. CINEMAFORUM i American Film Festival ze wspólnym przeglądem filmów krótkometrażowych\n19. Międzynarodowe Forum Filmów Krótkometrażowych w dniach 4-8 listopada 2020 r. w Warszawie\nWszystkie wydarzenia będą odbywać się w reżimie sanitarnym, zgodnie z obowiązującymi przepisami. Podczas CINEMAFORUM obowiązywać będą wytyczne Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego dla organizatorów imprez kulturalnych i rozrywkowych w trakcie epidemii wirusa SARS-CoV-2 w Polsce na dany dzień.\nOrganizatorem festiwalu jest Stowarzyszenie FILMFORUM. Projekt dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego pochodzących z Funduszu Promocji Kultury oraz ze środków Miasta Stołecznego Warszawy. Festiwal współfinansuje Polski Instytut Sztuki Filmowej. Partnerami programowymi imprezy są: Goethe-Institut w Warszawie, Mazovia Warsaw Film Commission, Mazowiecki Instytut Kultury oraz Warszawska Szkoła Filmowa. Partnerami branżowymi wydarzeń festiwalowych są: Stowarzyszenie Filmowców Polskich, Stowarzyszenie Autorów ZAIKS, Związek Artystów Scen Polskich ZASP, Polish Society of Cinematographers oraz Polskie Stowarzyszenie Montażystów PSM. Towarzyszące Festiwalowi działania edukacyjne wspiera Program Unii Europejskiej ERASMUS+. Program wydarzeń branżowych w ramach cyklu „INTERFILMLAB 4.0” dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego pochodzących z Funduszu Promocji Kultury oraz ze środków Enterprise Europe Network Central Poland przy Sieci Badawczej Łukasiewicz - IMBiGS.\nWywiad z Jessie Kahnweiler - reżyserką filmu He's the One (j. ang.)


≡ JYSK ᐈ Środa Wielkopolska Gazetka i katalogi | Styczeń 2022\nGazetka i katalogi21.12 - 02.01.2022Środa Wielkopolska\nJYSK znajduje się we wszystkich większych miastach Polski, takich jak między innymi Warszawa, Białystok, Środa Wielkopolska, Katowice czy Szczecin. Sklepy są otwarte od poniedziałku do piątku od 10:00 do 20:00, a w soboty od 10:00- 19:00. Nowa gazetka promocyjna wychodzi w co tydzień. Przeglądaj regularnie ulotki sieci JYSK, w których znajdziesz informacje o najnowszych rabatach, wyprzedażach oraz wielu interesujących wydarzeniach.\nSklepy i godziny otwarcia Środa Wielkopolska


Dronem w ściągawki na maturze - Puls Biznesu - pb.pl\nDronem w ściągawki na maturze\nopublikowano: 09-06-2015, 16:00\nWładze chińskich centrów egzaminacyjnych dla licealistów wpadły na pomysł zatrudnienia dronów do pilnowania uczciwości abiturientów- donosi agencja Associated Press.\nZdalnie sterowane latające pojazdy mają nie tylko odstraszać potencjalnych podpowiadaczy ale też wyłapywać, czy do klas podczas egzaminów nie dociera sygnał z urządzeń mobilnych z gotowymi odpowiedziami.\nPoczątek czerwca to tradycyjnie w chińskich szkołach ponadpodstawowych okres matur, które w tym roku zdaje 9 milionów młodych Chińczyków. Ich wynik to przepustka na studia albo wyrok skazujący na poprawkę lub słabo opłacaną pracę przez najbliższy rok.\nDlatego właśnie licealiści chwytają się różnych metod, mających ułatwić zdanie 3-dniowych testów: kupują zestawy prawdopodobnych pytań i odpowiedzi, opłacają zdolniejszych surogatów, mających pod ich nazwiskiem podejść do testu albo inwestują w nowoczesne technologie, pozwalające na łączność radiową z podpowiadaczem w czasie rzeczywistym.\nZ tym ostatnim sposobem nieuczciwości władze dwóch centrów egzaminacyjnych w Luoyang, prowincja Henan walczą za pomocą dronów. Miejscowy portal informacyjny donosi już, że w pierwszym dniu trwania egzaminu urządzenie nie wychwyciło żadnych niepokojących sygnałów ze strony zdających lub osób im kibicujących.\nPodpis: AD, AP\nKNF: spadl zysk netto sektora bankowego\nCyberiada , Urządzenia mobilne , Urządzenia , Zestaw , Pojazdy , Łączność\nPo godzinach / Dronem w ściągawki na maturze


dzieci - Kraina dzieci\n(...) Rozwód rodziców jest niewątpliwie olbrzymią traumą dla dziecka. Może również być sporym problemem dla rodziców. Podstawową sprawą wiążącą się z rozwodem, w przypadku gdy w rodzinie jest dziecko, staje się uzyskanie alimentów na jego (...)\n(...) Zbliża się maj, a wraz z nim nieuchronnie czas Pierwszej Komunii. Rodzice Chrzestni, jak i rodzice dzieci przystępujących do Komunii mają nie lada zagwozdkę: jaki prezent kupić dziecku? Z czego będzie się cieszyć? Oczywiście zależy to od indywidualnych preferencji i płci dziecka, jednak jest kilka powszechnych podarków, których (...)\n(...) Od najmłodszych lat warto zaszczepić w dziecku sens podróżowania. Wieczorami zamiast tradycyjnych bajek o księżniczkach na ziarnku grochu opowiadać o innych krajach, kulturach i obyczajach. Wiadomo, że nic tak nie kształci jak podróże. Wiedza zdobyta przez poznanie mocno utrwala się w pamięci. Może księgarnia z mapami pomoże? W księgarni możesz kupić atlas świata i inne mapy ilustracje rozbudzą ciekawość malucha. Liczne propozycje szlaków turystycznych wytyczonych w zakątkach świata (...)\nGdzie zorganizować imprezę urodzinową dla dziecka?\n(...) Każdy, kto posiada dziecko, wie doskonale, jak ważne dla dzieci są ich urodziny, a wraz z nimi impreza urodzinowa, na którą zapraszani są ulubieni koledzy i koleżanki z przedszkola lub z klasy naszej pociechy. Co zatem zrobić, aby impreza urodzinowa była spełnieniem marzeń naszego dziecka? Otóż jest wiele rozwiązań, na imprezy dla dzieci. (...)\nWspólne gry i zabawy dla dzieci\n(...) Nasze dzieci bardzo szybko się rozwijają, a przez to mają również coraz większe potrzeby. Warto pomagać im w tym rozwoju, ponieważ będzie to procentować w przyszłości. Niekoniecznie trzeba je skazywać na wielogodzinną naukę i ćwiczenia jakiś talentów. Doskonałym sposobem na ich rozwój jest wspólna zabawa z rówieśnikami, podczas (...)\n(...) Zaprojektowanie idealnego pokoju dla dzieci wbrew pozorom wcale nie jest takie proste. Dlatego przemyślmy dokładnie każdy swój krok. Zaplanujmy wygląd całego pomieszczenia i według tego dokonujmy powoli różnych zmian. Dzięki temu na pewno będziemy zachwyceni efektami końcowymi naszych prac.Na początku warto oczywiście w jakiś sposób pomalować taki pokój. Zdecydujmy się na jasne, ciepłe barwy, które będą dobrze kojarzyć się naszym dzieciom. Bardzo (...)\nW co ubrać się w czasie ciąży?\n(...) produkty dla ciężarnych, takie jak: specjalne biustonosze ciążowe, bielizna, kapelusze i wózki dla dzieci.Kobiety, które są w ciąży odczuwają także problemy, gdy zostają zaproszone na wesela i inne uroczyste okazje. Trudno jest znaleźć dobry sklep z odzieżą ciążową, w którym znajdowałyby się nie tylko codzienne kreacje i bielizna, ale także zgrabne sukienki ciążowe na duże okazje. Świat tak jakby zapomniał, że kobieta w ciąży może jak (...)\nWybierz najlepsze wczasy z dziećmi\n(...) Wakacje to jedno z najważniejszych wydarzeń w ciągu roku. Każdy z nas uwielbia podróże. Wakacje z dziećmi wymagają jednak dużo lepszej organizacji niż samotne wyjazdy. Oferty wczasów rodzinnych są na szczęście bardzo zróżnicowane i dopasowane do potrzeb każdej rodziny. Pewnie wiele rodzin zastanawia się gdzie spędzić ciekawe wakacje z dzieckiem. (...)\nCopyright © 2018 Kraina - Designed by Free CSS Templates 4.0.3


Tablety - szuker.pl\nRynek elektroniki rozwija się w dynamiczny sposób. Co parę miesięcy wychodzą nowe sprzęty, a projektanci przeganiają się w nowinkach technicznych które mają zachęcić konsumentów do kupna akurat ich produktów. Mocno zmieniły także preferencje jeśli chodzi o przekątną ekranu. Do niedawna najbardziej popularne były modele 10 i 7 calowe, lecz obecnie coraz częściej można spotkać inne wymiary, przykładowo 8 lub 9 cali. Dla przykładu firma lenovo w swojej ofercie posiada oba najbardziej popularne rozmiary tabletów. Tablet Lenovo A1000 (59-369818) to typowe urządzenie w najbardziej popularnej grupie sprzętów z 7-calową przekątną. Matryca posiada rozdzielczość 1024×600 pixeli\n, a 16-gigowa pamięć z pewnością pozwoli na wygodne używanie większości gier. Ogromnym plusem tej wersji tabletu jest dźwięk wysokiej jakości, uzyskiwany dzięki dwóm mocnym głośniczkom stereo. Za to Tablet Lenovo S6000 (59-368571) to 10 cali upakowane w eleganckiej ciemnej obudowę. Tablet już od pierwszego wejrzenia będzie sprawiał wrażenie porządnie zrobionego, a przy tym eleganckiego i stylowego. Wewnątrz jest podobnie, procesor z czterema rdzeniami bez żadnych problemów sobie poradzi z każdą aplikacją, a duża ilość pamięci zagwarantuje dobrą pracę w każdej bez wyjątku włączanej grze. Poza tym model ten wyposażony został w modem 3G, dzięki czemu będzie on miał możliwość połączenia z internetem w dowolnym miejscu. No i trzeba jeszcze pamiętać o pojemnej, która sporo przedłużyła czas jaki urządzenie pracuje.\nPodobny zestaw parametrów posiada Tablet Kiano Core 10.1 Dual 3G. Matryca o przekątnej 10 cali gwarantuje wyraźny i ostry obraz o bardzo dużej rozdzielczości, a procesor z dwoma rdzeniami wydajność, która wystarczy do sprawnej i szybkiej pracy. Także model tej firmy ma na wyposażeniu modem 3G i bardzo pojemny akumulator, a w wykonanych testach prezentuje się bardzo korzystnie w porównaniu z innymi konkurentami. Firma Kiano zdecydowała się zaprojektować coś także dla najmłodszych, i dla nich jest przeznaczony Tablet Kiano Young 9 Dual, z ekranem na 9 cali. Dzięki niewysokiej cenie i dobremu wykonaniu ten model tabletu świetnie będzie się nadawał jako upominek dla wszystkich maluchów.


One Piece - Kaizoku ni Narou! Polska Strona o One Piece! - Artykuły: Davy Back Fight\nCC10 - dojazdy\nAutor: Eikichi dnia 14/07/20 21:22\nCC9 - Trupiarniane śniadanie mi..\nAutor: Ena dnia 14/07/20 15:30\nAutor: okiren dnia 14/07/20 14:58\nArtykuły » Sagi » Davy Back Fight\nTo stara piracka gra gra wymyślona na wyspie była rajem dla piratów.\nTa gra wzięła swą nazwę od straszliwego władcy mórz Davy Jonesa, który , która zgodnie z tym, co głosi legenda, został przeklęty przez samego diabła i zesłany na dno oceanu. Jones zbiera monety i skarby, które utonęły, po czym zamyka je w swej skrytce. Zbiera wszystko to, co mu się tylko podoba. Zwycięzca w tej grze robi tak samo, bierze co chce, i stąd właśnie owa nazwa.\nPowstała ona po to, by w szybkim czasie stworzyć silną załogę. Z zasady nie powinno być piratów, którzy tej gry nie znają, ale Słomiani są przecież wyjątkowi. Do zawiązania gry dochodzi, gdy jeden z kapitanów wyzwie kapitana wrogiej załogi, a ten przyjmie wyzwanie. I wtedy nie ma, że boli, liczy się cała załoga. Gra rozpoczyna się w momencie, gdy kapitanowie oddadzą strzał z pistoletu w tym samym momencie. Piraci rywalizowali ze sobą stawiając na szali swoich kamratów. Zwycięzca ma prawo wybrać sobie dowolnego członka z przeciwnej załogi. W ten sposób piraci, chcąc nie chcąc, opuszczają swoja załogę i wchodzą na pokład statku zwycięskiej drużyny. Ponadto, ta osoba musi natychmiast złożyć przysięgę lojalności swojemu nowemu szefowi w imię wielkiego władcy głębin Davy Jonesa. W wypadku, jeśli nie ma już członków załogi, to zwycięzca zgarnia życie statku, czyli piracką flagę. Stawka jest wysoka, ale można dzięki temu pozyskać silnych załogantów. Nie znaczy to jednak, że jak przegrasz to nic tylko podciąć sobie żyły. Na ten przykład Załoga Kła Żaby była specjalnie przybita, a wręcz przeciwnie.\nGłówne zasady obowiązujące stronę, co przegrała:\n1.\tPo pierwsze towarzyszy, których się utraci w Davy Back Fight można odzyskać tylko i wyłącznie poprzez tę grę piracką.\n2.\tNowy członek musi natychmiast złożyć przysięgę wierności.\n3.\tJeśli przegra się flagę, to nie wolno jej już nigdy więcej użyć.\nJeśli którakolwiek z tych zasad zostanie złamana, to załoga na wieli okryje się hańbą,a kapitan zostanie wrzucony do więzienia Davy Jonesa.\nIlość monet jaką załogi wybiorą określa liczbę konkurencji, w których się zmierzą. Można wybrać od jednej do trzech. Foxy dał Luffy’emu wybór. Mógł wziąć tylko jedną monetę i stanąć do jednej konkurencji ryzykując utracenie tylko jednego towarzysza. Ale co tam się będzie cackał jak to powiedział „im więcej gry tym jest zabawniej”.\nPo wybraniu konkurencji następuje „poinformowanie” o tym Davy Jonesa, poprzez wrzucenie monet do wody. Ten zwyczaj również jest związany z powyżej wspomnianą legendą.\nPrzed rozpoczęciem zabawy zawodnicy otrzymują spis konkurencji. Sa to:\n1.\tWyścig – nie ma limitu osób mogących wziąć udział w tym zmaganiu.\n2.\tGra w piłkę – Drużyna składa się z trzech osób.\n3.\tKonkurencja drużynowa – udział może wziąć pięć osób.\nNa owej liście należy wpisać członków drużyn. Dany członek załogi może wziąć udział maksymalnie w dwóch konkurencjach. Listę oddaje się sędziemu. Gdy ta zostanie już zatwierdzona nie można dokonywać zmian w drużynie.\nKliknij za nazwę aby czytać całość.\nRound all Around\nTraf i Zabij Piłką!\nDocchi Tocchi Daruma\nNapisane przez Komimasa dnia 24 grudzień 2010 · Kategoria: Sagi ·\n· 1 komentarz · 2496 czytań ·\nMatii (dnia 23 luty 2014 16:32:27) #1\nW tej sadze głupota Luffiego dała się bardzo we znaki. xd\n8,679,508 unikalne wizyty


Agresywne gimnazjalistki z Gdańska WYJĄ W SĄDZIE. Błagały o wybaczenie... - Wykop.pl - strona 4\ninvit 1 rok 11 mies. temu\nNie jestem pewny czy kara poprawczaka jest odpowiednia. Znałem kilka osób które tam wylądowały i żadna z nich nie poprawiła.\n@invit: to raczej zabezpieczenie reszty przed nimi. Wiezienie tez nie poprawia skazanych ;)\n@invit: Młodzieżowy Osrodek Wywchowawczy to jeszcze nie poprawczak. Są szanse na resocjalizację. Zależy do, kórej placówki trafią.\n@invit za kratami człowiek na dobre się zmienia, gdyby tak nie było po co były by więzienia\nja w to wierzę, że się chłopaki zmienią, a jak nie no to niech tam dożywotnio siedzą\n(⌐ ͡■ ͜ʖ ͡■) #pdk\n@invit: p??%#$!isz, moj kolega byl w poprawczaku skonczyl studia i nie to jakas p??%#$!ogie, ale konstrukcje budowlane inzynierskie i pracuje jako inzynier.\nzkandal 1 rok 11 mies. temu\n@dbc4razy: powinni je wszystkie porozdzielać, bo tylko w watasze są groźne dla otoczenia.\n@zkandal: prawdopodobnie będą rozdzielone, trafią do różnych watah, mamy w Polsce całkiem przyjemne MOW-y i bardzo nieprzyjemne, poza tym ośrodki regularnie wymieniają się wychowankami sprawiającymi kłopoty. tak, czy inaczej żadna bajka, kraty, rygor, wszechobecna agresja, przemoc i codzienna walka o przetrwanie\n@dbc4razy: Ośrodek w gackach kumpel za "dychę" parę lat temu siedział pół roku...bicie przez wychowawców, wpieprz na starcie przez "kolegów", doszło nawet do gwałtu na cyganie. Podział na kasty "gitów", "normalnych", "frajerów". Wyszedł sporo zmieniony ale nie popełnia przestępstw( nie licząc jakiś tam bójek ale nie robi tego z ducha winnymi ludzmi więc przymknijmy na to oko). pewnie dlatego, że był wtedy skinem i gardził tym dresiarską kulturą, ale jakby było inaczej to czarno to widzę.\n@lumpex200: pol roku za dziesione, troche malo, moze mial pol do osiemnastki, albo do skonczenia szkoly. MOW to nie bajka o gitach i frajerach. Tam to sie dzieje na zywo, troche inaczej to wyglada niz w filmach. To czyste zlo. Tam nie ma zadnych skinow, ani innego pajacowania. Albo ciebie ruchaja jak psa, albo ty ruchasz. Normalsi, mowisz?\nGural_z_Bydgoszczu 1 rok 11 mies. temu\n@dbc4razy: jednym słowem pedalstwo! Tego nigdy nie będę kumał "nie lubię gościa to się z nim porucham"..\n@dbc4razy: Ja Ci mówie tak jak słyszałem...."normalni" tacy neutralni co chcą odbębnić i tyle, jak nie sprzedałeś i szybko podłapiesz zasady da się przeżyć, kumpel miał 16 lat wtedy zrobił sobie jeszcze geniusz tam jakąś koślawą swastyke na nodze za która dostał wpieprz od wychowawcy. Te ośrodki to ogień nic przez 20 lat nie ruszyły z miejsca.\nI w końcu sąd stanął na wysokości zadania, nad zwyrolami nie ma co się litować. Maksymalny wymiar kary dla patusów.\nPanCore 1 rok 11 mies. temu via Android\nNajwidoczniej setki lajków pod zdjęciami od Pato-Sebków i Pato-Karyn na nic się zdały przy zderzeniu z rzeczywistością. Ale jak to płakać przed sądem? Przecież JP na 100%... Jak to w końcu jest? Takie kozaczki i buntowniczki a przyszło co do czego to niemalże pod siebie nie zrobiły ze strachu. Jestem pewien, że znaczna większość tego pokolenia internetowych jpków zachowałaby się identycznie jak one.\n@PanCore: pewnie, tylko co z tego wynika?\n@Aster1981 Według mnie wynika z tego to, że takie osoby mają błędne przekonanie, że są bezkarne i wszystko im wolno. Według nich mogą robić wszystko np. żartować z czego tylko chcą, bo liczy się poklask i złudne uznanie. Myślą, że jedno przepraszam lub "to tylko żarty" zniweluje całe zajście. Co dalej z tego wynika? Brak jakiegokolwiek instynktu samozachowawczego, brak przewidywania konsekwencji swoich czynów i brania odpowiedzialności za nie. A to rodzi poważne następstwa przez taki margines społeczny.\n@PanCore: yyyy to mialoby wynikac ze przez chwile sie boja?\nNie masz tez racji z ta bezkarnoscia. W 99% takich sytuacji sprawcy pozostaja bezkarni.\n@Aster1981 Nie przez chwile. Chodzi mi o to, że na własnej skórze odczuły skutki swoich działań. Biły i poniżały inne osoby przez co kreowały się na typowe patusy (jp, lajki, chwilowy fejm). Teraz następne takie Karyny zastanowią się nad tym co robią i co wrzucają do neta, bo jak widać nic nie ginie.\n@PanCore: nie zastanowia. CO jakis czas sa skandale zwiazane z przesladowaniami. Patusy szukajace atencji w ten sposob nadal beda to robic.\nA w swoim srodowisku te patusiary zyskuja slawe i obroncow. Obstawiam ze ich pozycja i strach przed nimi wzrosnie; szczegolnie jesli trafia do poprawczaka - inni sie potem takich naprawde obawiaja.\n@Aster1981 Moim zdaniem nawet jeżeli nagłośnienie tej sprawy dało do myślenia chociażby jednemu innemu patusowi to znaczy, że trybiki w jego głowie zaczęły działać. Pewnym jest, że żadna taka akcja nie da samych pozytywnych skutków ani nie zmieni to diametralnie zachowania podobnych do nich marginesowi społecznemu. Tak jak wspomniałem bardzo cieszy mnie zdemaskowanie fałszywego kozaczenia i ukazanie płaczących napastniczek właśnie przed tym organem, którego tak bardzo się nie bały.\n@PanCore: spoko. Mam nieco znajomych w szkolnictwie i wiem, ze to nic nie zmienia. Lokalnie takie sprawy sa czesciej i reszta lokalnych patusow wie ze ktos dostal nadzor kuratora a niektorzy i poprawczak czy inny zaklad polotwarty.\nTacy zostaja bohaterami i przewodnikami innych patusow. W zakladach nawiazuja kontakty i potem zalatwiaja dragi, "fanty"(czyli przedmioty z kradziezy) oraz wciagaja dziewczyny w prostytucje. Czym awansuja w swiatku pato-bandziorkow.\nPod tym względem USA jednak jest do przodu. Gdy bachor naodp?@!?!!a to nauczyciel ma prawo wymierzyć karę cielesną.\n@CzysteButy: No chyba nie bardzo...\n@CzysteButy: Z tego artykułu wynika, że chodzi o możliwość zamiany kary na klapsy, ale zgodę musi wyrazić rodzic. Nauczyciel nie może sam z siebie uderzyć dziecka.\nBo przepraszać trzeba z klasą!\nźródło: taktyczny szachmat.jpg\nstworek_potworek_pokaze_jezorek 1 rok 11 mies. temu


bluzy patriotyczne - 7katalog.pl\nSklep online Odzież Uliczna jest przedsiębiorstwem, które posiada bogaty asortyment różnego rodzaju ubrań, a w szczególności odzieży w stylu ulicznym. Pośród towarów sprzedawanych przez sklep można wymienić w szczególności koszulki, bluzy, spodnie, spodenki, swetry, albo kurtki. Odzież Uliczna zajmuje się także sprzedażą różnego rodzaju akcesoriów, wśród których można wyszczególnić saszetki i również torebki, a oprócz tego szaliki. Wszystkie artykuły sprzedawane przez firmę cechują się wysokimi parametrami jakościowymi. Produkowane są z najlepszych, dostępnych materiałów. Odzież Uliczna współpracuje ze znanymi oraz renomowanymi producentami odzieży a także akcesoriów, między których można wymienić w szczególności przedsiębiorstwa takie jak Extreme, Profit oraz Tytan Sport. Sprawia to, że towary spełniają najwyższe standardy jakościowe.\nTagi:\tsklep patriotyczny, odzież na siłownię, koszulki patriotyczne, odzież patriotyczna\nindeks, hotele, producent, spis stron www, strony internetowe, darmowy, reklama, autorski, marketing, kolczyki, Perfumy, wroclaw, moderowany, lokaty bankowe, ogloszenia, mieszkania, przyjazny, pierścionki, linki, Gdańsk


Galeria Bryk - NaszeMiasto.pl\nGaleria Bryk 2019. Wielki finał niebawem!\nPrzygotowujemy kolejną edycję Galerii Bryk. To już 12. spotkanie właścicieli samochodów i motocykli - miłośników motoryzacji.\nWięcej na temat: galeria bryk 2018 galeria bryk zdjęcia zdjęcia galeria bryk\nWięcej na temat: galeria bryk zdjęcia galeria bryk zdjęcia galeria bryk łódź galeria bryk łódź galeria łódzka galeria łódzka zdjęciagaleria bryk\nGaleria bryk 2012 na dachu Galerii Łódzkiej\nW niedzielę odbyła się V edycji Galerii Bryk "Expressu Ilustrowanego" i Galerii Łódzkiej. W 2012 roku konkurencja była ogromna. Zwyciężyło bmw Artura Gruszczyńskiego. Na podium znalazły się citroen 2CV Mateusza Najberta i fiat coupe Michała Rózgi.\nWięcej na temat: Galeria Bryk w Galerii Łódzkiej artur gruszczyński bmw e30 auta galeria łódzka galeria bryk 2012 galeria bryk express ilustrowany galeria bryk łódź samochody galeria łódzka zdięcia super bryk\nW niedzielę V edycja Galerii Bryk\nW niedzielę 24 czerwca na parkingu na dachu Galerii Łódzkiej odbędzie się doroczna impreza motoryzacyjna „Expressu Ilustrowanego” i Galerii Łódzkiej. W godz. 14-17 łodziaie będą mogli obejrzeć blisko 100 niezwykłych samochodów.\nWięcej na temat: Galeria Bryk 2012 Galeria Bryk Łódź galeria bryk łódź 2013\nW niedzielę Galeria Bryk w Galerii Łódzkiej!\nJuż w niedzielę zapraszamy na IV edycję motoryzacyjnego show Galeria Bryk. Szykują się nie lada emocje, bo w zabawie zaprezentują się naprawdę nietuzinkowe samochody. Konkurencja będzie ogromna, a zwycięzcę, czyli superbrykę, tradycyjnie już wybiorą widzowie.\nWięcej na temat: galeria bryk 2011 galeria bryk express ilustrowany galeria bryk w galerii łódzkiej galeria bryk łódź galeria łódzka galeria bryk kto wygral pokaz bryke w galerii motoryzacyjne show łódź\nGaleria Bryk na dachu Galerii Łódzkiej - pierwsze zgłoszenia\nSą już pierwsze zgłoszenia do IV edycji motoryzacyjnego show pod hasłem "Galeria Bryk" - na tę wyjątkową imprezę zapraszamy wszystkich właścicieli nietypowych, stuningowanych i niebanalnych aut. Nie liczy się ani marka pojazdu, ani to, ile pieniędzy kierowca włożył w tuning samochodu. Ważny jest za to motoryzacyjny gust, smak i wyczucie.\nWięcej na temat: Galeria lodzka galeria bryk 2011 galeria bryk express ilustrowany galeria bryk lodz 2011 galeria bryk łódź galeria łódzka galeria bryk motoryzacyjne show łódź\nIV edycja motoryzacyjnego show Galeria Bryk\nRozpoczyna się IV edycja motoryzacyjnego show „Galeria Bryk”. To wyjątkowa impreza, na którą zapraszamy właścicieli nietypowych, stuningowanych i niebanalnych aut. W imprezie może wziąć udział każdy.\nWięcej na temat: galeria bryk 2011 galeria bryk express ilustrowany galeria bryk łódź motoryzacyjne show łódź\nGaleria Bryk 2012\nGaleria Bryk 2014