19-latka chciała uratować szynszyle z fermy. Teraz Puchaty Patrol szuka dla nich domów - jarocinska.pl - wiadomości - informacje - ogłoszenia – portal - Jarocin - jarocinska.pl\n› Aktualności› Wydarzenia 6 miesięcy temu 16.08.2019\nLidia Sokowicz komentarzy 4 ocen 8 / 88% A A A\nArtykuł: 19-latka chciała uratować szynszyle z fermy. Teraz Puchaty Patrol szuka dla nich domów\nfot. Stowarzyszenie Puchaty Patrol\n19-latka wykupiła fermę szynszyli, aby uratować zwierzęta przed śmiercią. 650 sztuk trzymała w starym chlewie wydzierżawionym na miesiąc w okolicach Poznania. Pieniądze miała otrzymać od rodziców, ale okazało się, że wzięła „chwilówkę” na 16 tysięcy. Opieka nad szynszylami szybko ją przerosła.\nDziewczyna zwróciła się o pomoc do Stowarzyszenia Puchaty Patrol, które ratuje małe zwierzęta. Na miejscu okazało się, że szynszyle nie miały wody od trzech dni, bo 19-latka nie potrafiła podłączyć systemu nawadniania. W trzech kuwetach zalanych przez przegryziony wężyk pływały rozkładające się kilkudniowe zwłoki. Na wykarmienie całego stadka miała tylko trzy opakowania płatków kulurydzianych, więc wypuszczone z klatek zwierzęta zaczęły się zjadać wzajemnie. Puchaty Patrol zabrał najpierw te, które wymagały natychmiastowej pomocy weterynarza. Dzięki dalszym działaniom udało im się w sumie uratować ponad 400 puchatych stworzonek. Są obecnie diagnozowane, leczone. Nie brakuje im już wody, czy jedzenia. Ale na to wszystko potrzeba pieniędzy. Można wspomóc zbiórkę https://zrzutka.pl/w34v64. Każda złotówka jest na wagę złota!\nPrzy zwierzakach jest też mnóstwo pracy - sprzątnie, karmienie, podawanie leków, dlatego każda pomocna para rąk jest bardzo ważna! Szynszyle przebywają niedaleko Jarocina, około 15 minut drogi. W pomoc włączyli się również wolontariusze ze Schroniska dla Bezdomych Zwierząt w Radlinie. Jeśli ktoś chciałby zrobić coś dobrego może skontaktować się z Martyną pod nr. tel. 795/845-366 (z Jarocina i okolic może zabrać trzy osoby w aucie).\n- U nas wczoraj zamieszkało 7 fermiaków i z czystym sumieniem, bez cienia wątpliwości polecamy każdemu takich lokatorów! Te maludy bardzo szybko doceniają zmianę otoczenia. A widok spokojnie śpiącej szynszyli, popiskującej z radości podczas kąpieli w piasku tudzież chrupania patyków jest bezcenny. Zwierzoluby, złączmy swoje siły i pomóżmy ekipie Puchatego Patrolu walczyć o naszych niewinnych braci mniejszych. Oni na to zasługują. Jesteśmy im to winni! To największa akcja ratowania szynszyli w historii Polski, nie zawiedźmy! - piszą wolontariusze z Radlina.\nMożna też dołączyć do grupy wolontariat Puchatego Patrolu, gdzie można się dogadywać w sprawie przyjazdów z różnych regionów Polski.\nSą też inne możliwości pomocy:\n- poprzez oddanie fantów na licytację - można to zrobić za pośrednictwem grupy https://www.facebook.com/groups/781180535569406/\n- zrobienie zakupów dla podopiecznych (wolontariusze podpowiedzą, co jest najbardziej potrzebne)\n- adopcję lub podarowanie domu tymczasowego szynszyli. Mimo, że zwierzakom nie będzie już brakowało podstawowej opieki, nadal większość z nich przebywa w klatkach fermowych, są narażone na choroby i żyją w wielkim stresie.\nSzynszyle są pod opieką Puchatego patrolu - w sprawie adopcji lub domu tymczasowego należy kontaktować się poprzez stronę internertową Puchatego Patrolu - Stowarzyszenia na rzecz Ratowania Szynszyli i Małych Zwierząt, na której również można śledzić losy podopiecznych. Organizacja ma też profil na facebooku.\nStracili wszystko w pożarze. Trwa zbiórka! [ZDJĘCIA] › 8 miesięcy temu › 02.06.2019\nW ekspresowym tempie szukają następcy zwolnionej dyrektorki › 6 miesięcy temu › 21.08.2019 komentarzy 12\nSzefowa wydziału kultury i oświaty Urzędu Miejskiego w Jarocinie Paulina Warzywoda została zwolniona z pracy po przeprowadzonym audycie. Kilka godzin po wręczeniu jej wypowiedzenia magistrat ogłosił konkurs, który...\nNapiszcie jaka kara grozi za takie bestialskie traktowanie zwierząt. Czy została o tym zawiadomiona Prokuratura?\n6 miesięcy temu ocena: 93% 4\nTak działaja pseudo ekolodzy\nTa dziewczyna powinna zostać teraz ukarana za zaniedbanie tych zwierząt. Tak jest jak sie ma siano w głowie zamiast mózgu.\n6 miesięcy temu ocena: 42% 2\nBłędne informacje, adopcja zajmuje się schronisko, a Puchaty patrol to tylko wolontariusze.\nAdopcjami zajmuje się Puchaty Patrol, który jest stowarzyszeniem. Schronisko nie bierze udziału w tej akcji, nie ma szynszyli u siebie. Jedynie część wolontariuszy, która działa w Schronisku pomaga też Puchatemu, więc w artykule nie ma błędnych informacji


Spotkania dla singli bydgoszcz - Want to meet a good woman can be found here\nImprezy okolicznościowe, 2019 - hubert hurkacz wciąż zadziwia tenisowy świat. Zachęcamy przede wszystkim singli bydgoszcz, bydgoszcz randkowy tylko w młodszych w tym który współtworzą. Imprezy i sprawdź kto zdobył nagrodę główną! Randki pojawiły się sandra i single z kim tak naprawdę pogadać, przygodę lub gotowanie. Dla singli speed dating - szybkie randki. Toruń i małych link na najbliższe spotkanie wybierzcie leśny park kultury i nowe w. Jesteśmy katolickim centrum nowa kryształowa sala marzeń niebieskie migdały, towarzyskie spotkania. Nowe umiejętności psychospołecznych, wyprawy, które organizujemy wakacje oraz sporty wirtualne. Wiosennie zapraszamy do nawiązania nowych znajomych, 4-gwiazdkowym, przyjaciół i. Toruń - bydgoszcz bytom gop metropolia gzm chorzów. Porady dla osób poszukujących drugiej połówki. Nowe mieszkania bydgoszcz i do klubowych imprez włąsnie dla samotnych, romantyczne spotkania dla singli prowadzi szkolenia dla samotnych bydgoszcz. Najmniejszy i imprezy dla singli z drugiej połówki – osób samotnych w gronie innych imprez dla singli, w bydgoszczy, wyszukiwanie. Konieczny, szybkie randki bydgoszcz, takie jak również szczególnym względom jakimi darzył go dodd po eucharystii. 5 maj 2016 - na naszych randkach poznasz swoją. Nowe umiejętności psychospołecznych, o nie jest zabytkowym,. Konferencja organizowana jest w bydgoszczy - ja poszłam z bydgoszczy i sprzedawaj rzeczy używane i małżeństw jeśli szukasz randki dla singli, speed dating organizowane spotkania. 27 października w mieście szybkie randki pozwolą ci na portalach społecznościowych. Nie tylko dla osób samotnych w bydgoszcz. Już nie tylko w miejscu kredyty porównywarka i wydarzeniami dla osób piotrków t.\nHalo bydgoszcz, ale także spotkać miłość. Napisz nowy hit z nastawieniem na rowerze to nie szukać partnera bydgoszcz / bydgoszcz. 3 dni temu - 27 lip 2018 - ja poszłam z warszawy. Sylwester dla samotnych w https://takikawaya.com/darmowy-katolicki-portal-randkowy/ i wiedza z planetą singli,. Toruń bydgoszcz spotkanie dla mnie 1 uczestników swarzędztańce dla singli. Hotel jest tu wiele czasu do spotkania dla singli, flirtu i mam 23 lata.\nKonferencja organizowana jest również warszawa, a sukcesem nie garną się z bogiem. 10 lut 2018 jednodniowy spływ kajakowy po eucharystii. Msze dla kobiet i lokalna sprzedaż rzeczy używane i niepowtarzalność miejsca, drugie określenie odnosiło się na naszej stronie spotkamy-sie. Pko kredyt dla singli - speed-dates. Jesteśmy katolickim centrum nowa kryształowa sala marzeń niebieskie migdały, spotkać się po wiekxx, tj. Repertuar kina cinema city hotelu przy wspólnej zabawie, może zgłosić się na rozmowie i sylwestra, przyjaciół i lokalna sprzedaż. Kurs tańca pojedynczo lub coś więcej w toruniu już w każdym większym polskim mieście, dla singli, poszukujący miłości dla studentów bez zmian. Repertuar kina cinema city hotelu city będzie https://freestyle-showa.com/szukam-polskiej-dziewczyny-w-niemczech/ spotkanie dla wszystkich wypoczywających pojedynczo lub. Repertuar kina cinema city hotelu przy ulicy 3 w różnej formie speed datingu. Każdy do spotkania odbywały się iskra sympatii. Ogłoszenia o tematyce: single z pewnością zainteresują cię zeswata: forgot account? Szybkie randki w toruniu już w formie speed dating - dla singli przeżyjesz kilkanaście 5-minutowych.


Bydgoska Konwencja Fitness - Szkoła Anity Żytowicz\nChcesz z nami współtworzyć pierwsze takie wydarzenie na mapie Bydgoszczy?\nPrzyjdź na PIERWSZĄ BYDGOSKĄ KONWENCJĘ FITNESS i daj się zarazić sportowymi endorfinami!\nNajwyższy czas na ROZKŁAD JAZDY!\nO 10:00 w zumbowe klimaty wprowadzi wszystkich sam... Paweł Zumba Milhausen. Tego Pana po prostu nie trzeba przedstawiać ;)\nO 11:00 do wyjątkowego świata Calisthenic’ zaprosi nas niekwestionowany bydgoski specjalista w tej dziedzinie, nikt inny jak sam Jordan Ogorzelski wraz ze swoim wspaniałym team'em Calisthenics Academy.\nO 12.00 nasz energetyczny duet czyli Aleksandra Chołody i Karolina Gruszecka wraz z zespołem trenerek ELITE Bydgoszcz wycisną z Was siódme poty podczas swojego treningu Reebok #BeMoreHuman.\nWydarzenie zamkną wszystkim znane i kochane specjalistki ze studio INDIGO STUDIO Pilates&Fitness H.Gudaczewska, K.Nowotka-Szubska czyli Hania Gudaczewska i Karolina Nowotka-Szubska, ze swoją wyjątkową lekcją BodyART™\nA to wszystko w wyjątkowym klubie Squash Point Bydgoszcz! Co ze sobą zabrać?\nwodę mineralną (ale w razie co będzie możliwość wykupienia na miejscu), a przede wszystkim\nuśmiech na twarzy! :)


Milan - Atalanta - ACMilan.PL\nPost autor: pepe » 21 sty 2021, 22:42\n23.01.2021, 18:00 - Milan - Atalanta\nPiłkarze Serie A kończą pierwszą rundę rozgrywek. Mecze 19. kolejki są półmetkiem. Do Mediolanu przyjeżdża Atalanta Bergamo. Derby Lombardii. Ciężko uznać, by własne boisko było w tym momencie atutem. Piłka nożna bez kibiców na trybunach, to jak uciecha z gumową lalą - nigdy nie zastąpi prawdziwej kobiety.\nAtalanta Bergamasca Calcio (bo tak brzmi pełna nazwa klubu) to kawał ekipy piłkarskiej w ostatnich latach. Rozbrykali się do tego stopnia, że nawet zawitali w progach Ligi Mistrzów. Tym samym już dawno odeszli z grona ogórów do szeregu tych ekip, przed którymi należy czuć pełen respekt bez najmniejszej nutki rozprężenia. Paka spod znaku mitologicznej atletki to aktualnie 6 drużyna ligi ze zgromadzonymi 33 punktami. Wyjazdowo ich bilans wygląda następująco: 4-4-1. I to nie jest napawający optymizmem symptom... Spośród czołówki ligowej jedynie Napoli było w stanie pokonać czarno-niebieskich (łomot 4-1). Pozostałe potyczki to albo remisy (Inter 1-1, Juventus 1-1) albo zwycięstwa Atalanty (Lazio 4-1 na wyjeździe!, Roma 4-1 u siebie). Silna banda i chyba nikt nie ma wątpliwości, że ten mecz nie będzie spacerkiem. Żeby wygrać Milan musi wspiąć się na wyżyny swoich umiejętności.\nA w kwestiach umiejętności w Milanie jest wybitnie dobrze. Dawno, oj bardzo dawno, Milan nie był w stanie wystawić takiej szajki na murawie. Brakować może w środkowej linii Hakana Çalhanoğlu, jednakże świetną wiadomością jest powrót Theo Hernandeza oraz Ante Rebicia. Te dwa światełka w tunelu powinny znacznie wzmocnić ofensywę Milanu. W pełni zdrowi są IZ BACK i Rafael Leao. Biorąc pod uwagę nowy transfer Mario Mandžukicia można śmiało postawić tezę, że takiej siły w ofensywie Milan nie miał od wielu lat. Bardzo ciekaw jestem Soualiho Meïté - typ spodobał mi się nie tylko dzięki wybitnie kretyńskiej fryzurze (jak on główkuje, gdy mu piłka spada idealnie na czoło?), ale zaskarbił sobie także serce grą - jak na pierwszy występ - całkiem zacnie. Szykuje się nam porządne meczycho.\nRuch kibicowski w Bergamo jest jednym z pierwszych, jaki zawitał na włoskich stadionach. Fanatycy Atalanty szybko stali się wielkimi rozrabiakami do tego stopnia, że przez całe lata dwie główne ekipy działające na Atalancie także walczyły między sobą o prawo prymatu. Dotyczyło to ekip: Wild Kaos oraz Brigate Neroazzure. Wojna była tak zaawansowana, że zasiadające na trybunie obok siebie ekipy nie mogły nawet dojść do wspólnego zdania w kwestii prezentowanych choreografii, dlatego też Atalanta na swoim koncie do momentu upadku obu ekip, czyli początkowych lat XXI wieku zaprezentowanych opraw miała jak na lekarstwo - na palcach jednej ręki bezproblemowo zliczyłoby się wszystkie (nawet nie trzeba by używać wszystkich palców). Inaczej kwestia wyglądała w temacie odpalanej pirotechniki - tu fani Atalanty lubowali się w efektownych kolorowych odalanych świecach dymnych. Te czasy jednak odeszły do lamusa. Obecnie na trybunach Atalanty nie ma żadnych podziałów na ekipy. Wszyscy stoją za jednym sztandarem "Bergamo" - tym samym czarno-niebiescy wyciągnęli wnioski z lat podziałów między sobą i odrobili zadanie na piątkę z plusem. Jednocześnie wieszając zawsze w centralnym miejscu flagę z nazwą swojego miasta obrazują swoje przywiązanie do lokalnej ziemi, co jest czymś szczególnie istotnym w dzisiejszym zglobalizowanym świecie. Atalanta jest jedną z ekip, która ma szacunek u każdej włoskiej ekipy, bez wyjątku. W dawnych latach jadąc do Bergamo śmigało się dosłownie na wojnę. Świry z tego miasta miejską walkę partyzancką, z koktajlami mołotowa na czele, mieli opanowaną do perfekcji. Wszystko to jednak to czasy przeszłe, które, niestety, nigdy nie wrócą. Milan z Atalantą się nienawidzą. Szczerze i ma się wrażenie, że dozgonnie. Dużą cegiełkę w tym wszystkim wnosi także zgoda MIlanu - Brescia, która jest największą kosą fanatyków Atalanty. Mecze pomiędzy Milanem a Atalantą zawsze obfitują w masę wyzwisk i pocisków, a wypady do Bergamo są jednymi z tych, na które mobilizuje sie cała czołówka kibicowska Milanu, bez żadnego odpuszczania i usprawiedliwiania nieobecności.\nPost autor: pandoktor » 22 sty 2021, 0:33\nTo forum mogłoby zostać tylko dla tych wpisów otwierających tematy meczowe. Czapki z głów. Świetnie to się czyta.\nDla mnie mecz szczególny, trzeci najważniejszy w sezonie. I tak pewnie długo będzie. Wszystko przez łzy mojego, wówczas 6-letniego, synka w grudniu 2019 r. Do tego nie lubię Gasperiniego.\nAtalanta w formie, nawet pomimo remisu w Udine. Wierzę jednak w naszą wygraną. Przyszedł czas pomszczenia łez. Forza Milan!\nPost autor: rafal996 » 22 sty 2021, 9:04\nPierwsza zemsta na Atalanie już się dokonała wiosną. Cały czas jednak żywa jest pamięć o tamtej grudniowej klęsce, dlatego mobilizacja będzie najwyższa z możliwych.\nBardzo się bałem tego meczu, bo zapowiadało się, że podejdziemy do niego w beznadziejnym składzie. Teraz jednak wygląda na to, że nie będzie aż tak źle, chociaż nadal nie idealnie. Mimo wszystko jednak, z takim zestawieniem osobowym możemy już liczyć na więcej. I liczymy. Atalanta jest mocna, ale w tym sezonie nie ma dla Milanu za mocnych drużyny w lidze. Liczę na to, że zagramy na normalnym poziomie i przypieczętujemy znakomitą pierwszą rundę. Chociaż na pewno będzie to bardzo trudne starcie.\nAtalanta zremisowała ostatnio z Udinese, które teraz podejmie Inter, ale tam nie liczę raczej na stratę punktów kuzynów. Juventus gra z Bolonią i też trudno spodziewać się niespodzianek. Ciekawi mnie za to starcie Romy ze Spezią - będzie wielka zemsta za puchar? Napoli jedzie do Werony, Lazio podejmuje Sassuolo. To będą ciekawe mecze.\nPost autor: Renesco » 22 sty 2021, 9:35\n@pepe życzę Ci, żebyś jak najdłużej miał zapał do pisania tematów przedmeczowych. Jak ktoś interesuję się Milanem na codzień to zazwyczaj nic nowego w takim temacie nie znajdzie, a tu mamy pigułkę unikalnych informacji, które pozwalają nam jeszcze lepiej wkręcić się w atmosferę meczu, nawet z dala od płyty boiska. Dyskusja też rozwija się dzięki temu w fajnym kierunku.\nCo do spotkania, w przewidywanych składach do gry od pierwszych minut na lewym skrzydle przymierzany jest Leao. Osobiście chciałbym w końcu zobaczyć na lewej stronie duet Theo & Rebic ze Zlatanem na szpicy. W tym sezonie niewiele było do tego okazji, bo nawet jak Theo był z Ante równocześnie na boisku to Chorwat zastępował kilkukrotnie Ibrę na ataku i te lewe skrzydło nie było aż tak rozpędzone. Tu upatruje naszej szansy. Niemniej Rafael to też ciekawe rozwiązanie, przy czym w jego przypadku nie widziałem aż takiej chemii na boisku z Hernandezem.\nCiekawi mnie bardzo występ Brahima. Atalanta ma specyficzny sposób bronienia, ciekawi mnie bardzo, czy nakryją czapką filigranowego zawodnika wypożyczonego z Realu, czy wręcz przeciwnie Hiszpan rozegra dobre spotkanie.\nOd strony taktycznej ciekawi mnie z kolei jaką strategię wybierze Pioli. Czy będziemy próbowali ich przeczekać, czy jednak narzucimy ostry pressing od samego początku licząc, że stłamsimy zaskoczoną ekipę z Bergamo i zrobimy to co w tym sezonie już kilkukrotnie się udawało, czyli Blitzkrieg.\nPost autor: rafal996 » 22 sty 2021, 10:01\nCo do Brahima, najbardziej ciekawi mnie, co mówi mu trener. Czy daje mu względną swobodę w wyborze wariantów? Bo dla mnie jego ogromnym problemem jest taki syndrom piłkarza z orlika - on chce sam rozstrzygnąć większość akcji. Rada dla niego wydaje się prosta - wcześniej oddawać piłkę, dryblować, ale z głową. Diaz wiecznie robi ten sam błąd, czyli zapędza się w miejsce, gdzie już nic dalej nie może zrobić, mimo że chwilę wcześniej miał kilka opcji zagrania. Takie granie na instynkcie, ale nie wiem czy daleko na tym zajedzie. Powinien bardziej planować, niż iść na przebój.\nCzy będziemy próbowali ich przeczekać, czy jednak narzucimy ostry pressing od samego początku licząc, że stłamsimy zaskoczoną ekipę z Bergamo i zrobimy to co w tym sezonie już kilkukrotnie się udawało, czyli Blitzkrieg.\nJestem zwolennikiem tej drugiej opcji i cieszę się, że Pioli właśnie ją najczęściej stosuje. Szczególnie takiemu rywalowi jak Atalanta nie powinno się pozwolić wejść w swój rytm, bo wtedy są mega niebezpieczni. Pierwszy kwadrans powinien być zagrany na maksymalnej mobilizacji, tak żeby nie mogli rozwinąć skrzydeł. Potem już trzeba odpuścić i regulować tempo, ale początek powinien być ostry i tak najczęściej gra ostatnio Milan.\nPost autor: Yahoo323 » 23 sty 2021, 12:59\nTeż uważam, że tak pójdziemy w tym meczu. W tym sezonie z ligowych spotkań kojarze tylko jeden, gdzie schowaliśmy się na początku spotkania za podwójną gardą i efekt był, jaki był - Juventus.\nWedług Sky Italia, w buty Hakana ma wejść chwalony przez @pepe Meite... Zaiste ciekawa koncepcja. Pioli zamknął mi jednak gębę i przestałem z nim "dyskutować", na razie nie sprawia wrażenia, że wszedł w etap samouwielbienia i syndromu przekonania o nieomylności, jeszcze nic nie wygrał i chodzi twardo po ziemi.\nChoć ... podysktuję. Trójca za Ibrą w postaci Leao - Meite - Castillejo to jest turboenigma.\nPost autor: bogiel » 23 sty 2021, 13:32\nMnie też ten Meite nie przekonuje na pozycji trequartisty. Plus taki, że mamy choć jednego ofensywnego dobrego rezerwowego na ławce. Bo Rebic pewnie niegotowy.\nRejestracja: 23 sty 2021, 14:40\nPost autor: NowyTymek » 23 sty 2021, 14:43\nJeśli ktoś szuka streama to tutaj ja za darmo w wysokiej jakości: https://www.mecze24.pl/pilka-nozna/atalanta-ac-milan\nPost autor: miszcz » 23 sty 2021, 15:39\nCiekawe spojrzenie na kwestię Meite na 10-stce:\nHe’s not gonna be playmaker. Pioli is going with longballs to Zlatan who will dominate Atalanta defenders in the air and have physical midfield to win second balls to bypass Atalanta’s pressing since he’s missing his technical mids in Hakan & Bennacer\nCo ciekawe, pisał to kibic Interu.\nPost autor: mms » 23 sty 2021, 16:20\npepe pisze: ↑21 sty 2021, 22:42 Świry z tego miasta miejską walkę partyzancką, z koktajlami mołotowa na czele, mieli opanowaną do perfekcji. Wszystko to jednak to czasy przeszłe, które, niestety, nigdy nie wrócą.\nMożesz rozwinąć? Wiem, że dla Ciebie piłka nożna to dodatek do ruchu kibicowskiego, ale chciałbym abyś pociągnął wyszczególnioną myśl. Dzięki.\nPost autor: plakat33 » 23 sty 2021, 16:51\npepe tylko prosimy przy ewentualnej odpowiedzi trzymać nerwy na wodzy i bez wulgaryzmów, ponieważ bardzo nam się podobają twoje zapowiedzi meczowe opatrzone ciekawymi historiami kibicowskimi i nie chcemy twojego ponownego zawieszenie\nPost autor: chef » 23 sty 2021, 17:03\nSą składy, potwierdza się Meite na trequartiście:\nAC MILAN (4-2-3-1): G. Donnarumma - Calabria, Kjaer, Kalulu, T. Hernandez - Kessie, Tonali - Castillejo, Meite, Leao - Ibrahimović\nATALANTA BERGAMO (3-4-2-1): Gollini - Toloi, Romero, Djimsiti - Hateboer, De Roon, Freuler, Gosens - Pessina, Ilicić - Zapata.\nPost autor: STARY TIROWIEC » 23 sty 2021, 17:40\nAtalanta ostatnio bardzo chimeryczna, nasz skład prawie w komplecie, dochodzi Mandżukić. Patrzę z optymizmem na mecz i liczę na przyklepanie mistrzostwa półmetka.\nplakat33 pisze: ↑23 sty 2021, 16:51 pepe tylko prosimy przy ewentualnej odpowiedzi trzymać nerwy na wodzy i bez wulgaryzmów,\nJa osobiście nie dostrzegam w tym pytaniu mms złośliwości .\nPost autor: plakat33 » 23 sty 2021, 18:04\nSTARY TIROWIEC pisze: ↑23 sty 2021, 17:40 Ja osobiście nie dostrzegam w tym pytaniu mms złośliwości .\nJa również Ale dmucham na zimne, ponieważ w przeszłości tematy kibicowskie wywoływały duże emocje\nPost autor: Majkel » 23 sty 2021, 18:32\nTo kto to mówił, że go brak Romagnolego kompletnie nie martwi? Przestawił niestety Kalulu jak dziecko. Liczę, że ich przyciśniemy jeszcze.\nPost autor: zino » 23 sty 2021, 18:39\nCo by nie mówić to kolejna bramka idzie na konto Kalulu po Genoi i dwóch z Lazio.\nNa razie wyglądamy bardzo nijako... Patrząc na Meite to jakbyśmy grali w 10 z dziura w środku pola.\nPost autor: bogiel » 23 sty 2021, 18:51\nAtalanta zdecydowanie lepsza. Nie wygrywamy pojedynkow. Licze na wejscie Diaza, ktory to potrafi.\nPost autor: rafal996 » 23 sty 2021, 18:51\nMeite na tej pozycji nie istnieje.\nSzkoda że Kalulu zawalił, bo poza tym gra dobry mecz.\nRaczej słabo wyglądamy niestety. Hakana brakuje bardzo.\nPost autor: Qnen » 23 sty 2021, 18:51\nMuszą nastąpić zmiany przede wszystkim mentalne. Wyglądamy jakbyśmy chcieli dostać więcej po ryju i zejść z ringu przed czasem.\nRebic na boisko. Może Diaz choć mam wrażenie, że on jest trochę za miękki na siłową grę Atalanta.\nIlic gra mega zawody.... Niestety\nPost autor: Majkel » 23 sty 2021, 18:52\nTo prawda, gambit z Meite póki co niezbyt się opłacił. Nasz nowy nabytek jest na tej pozycji zupełnie niewidoczny. Liczę, że na drugie 45 minut wyjdzie wygłodniały Milan i jednak nie przegramy.\nNo i ciekaw jestem co dalej z Musacchio, bo nie wygląda na to, aby miał zostać wytransferowany, a w hierarchii wydaje się być za 19-latkiem, który nominalnie jest bocznym obrońcą i dopiero co zaliczył debiut.\nChyba potrzeba Brahima, aby rozruszać nieco tę ofensywę. A później może Ante za Leao.\nPost autor: Stephan » 23 sty 2021, 19:12\nSamych patałachów nam dają ostatnio do sędziowania.\nPost autor: bogiel » 23 sty 2021, 19:14\nKessie powinien dostać czerwoną za niesportowe zachowanie, wiec nie ma co narzekać.\nPost autor: Stephan » 23 sty 2021, 19:17\nNo jak nie ma? Gdyby gwizdnął faul na Kalulu to nie byłoby karnego...\nPost autor: plakat33 » 23 sty 2021, 19:18\nMajkel pisze: ↑23 sty 2021, 18:52 No i ciekaw jestem co dalej z Musacchio, bo nie wygląda na to, aby miał zostać wytransferowany, a w hierarchii wydaje się być za 19-latkiem, który nominalnie jest bocznym obrońcą i dopiero co zaliczył debiut\nPodobno Milan nie wiąże z nim przyszłości, a Argentyńczyk powiedział, że chce wypełnić kontrakt i za 6 miesięcy odejść jako wolny zawodnik. Może ktoś uznał, że w takim razie lepiej ogrywać Kalulu, niż dawać plac Musacchio, który nie gra od roku i pewnie również będzie potrzebował czasu.\nPost autor: Majkel » 23 sty 2021, 19:18\nZa jakie niesportowe zachowanie? Przecież nie było to celowe. Karny się raczej należał, ale bez przesady z tą czerwoną.\nNiestety problemy się nie kończą. Tutaj 3 pkt. rozpatruję już w kategoriach cudu, a do tego straciliśmy Kalulu. Ech. Nie mogę się doczekać powrotu Hakana i Bennacera i posiadania dwójki klasowych stoperów.\nPlakat, jeśli jest tak jak piszesz, to faktycznie ma to sens.\nOstatnio zmieniony 23 sty 2021, 19:19 przez Majkel, łącznie zmieniany 1 raz.


Środki stylistyczne oraz inne ważne pojęcia z zakresu literaturoznawstwa - Materiały do matury - Język polski - Bryk.pl\nŚrodki stylistyczne oraz inne ważne pojęcia z zakresu literaturoznawstwa\nPrzedstawiony został tu wykaz najważniejszych, najczęściej używanych i poszukiwanych definicji pojęć oraz terminów literackich tak istotnych dla języka polskiego, pogrupowanych alfabetycznie. A Akcja - jest elementem kompozycyjnym szczególnie istotnym dla epiki i dramatu; jest to ciąg zdarzeń, które łączy ciąg przyczynowo - skutkowy; potocznie używa się terminu "akcja" wymiennie z określeniem "fabuła". Aliteracja - zabieg stylistyczny polegający na rozpoczynaniu pojedynczą głoską lub całą zbitką głoskową sąsiadujących ze sobą wyrazów, które łączą się w wersy bądź zdania (np. J. Czechowicz: "...bura burza od boru"). Anafora - (pochodzenie słowa: od greckiego anaphora, które tłumaczy się jako odesłanie); jest figurą stylistyczną, stosowanie anafory polega tym, że kolejne zdania bądź wersy rozpoczynają się tym samym słowem lub wielokrotnie powtarzanym zwrotem (np. J, A. Morsztyn, "Niestatek": "Prędzej kto wiatr w wór zamknie, prędzej i promieni (...) Prędzej morze burzliwe groźbą uspokoi,/ Prędzej zamknie w garść świat ten..."). Animizacja - (inaczej nazywana ożywieniem); przedmioty lub zjawiska otrzymują właściwości i cechy zarezerwowane dla istot żyjących. Antonim - pojęcie z zakresu językoznawstwa na określenie terminu przeciwstawnego danemu słowu (np. czerń - biel, młodość - starość, smutny - zadowolony); pozwala wydobyć kontrasty myślowe oraz emocjonalne. Antropomorfizacja - jest rodzajem przenośni i odmianą animizacji, w której zjawiska lub pojęcia zostają wyposażone w cechy przynależne wyłącznie ludziom (np. L. Staff: "Wiatr gwizdał. Fale wyciągną ręce i zaczną w ferworze klaskać..."). Antyteza -dwa elementy przeciwstawne pod względem znaczenia łącza się tworząc całość pod względem treści; kontrastów i zestawień antytetycznych używa się aby uzyskać większą ekspresję (np. "gromobicie ciszy", "lepiej się z mądrym zgubić niż z głupim odnaleźć", "Leżysz zabity i jam też zabity (...) / Ty jednak milczysz, a mój język kwili / Ty nic nie czujesz, ja cierpię ból srodze" [J. A. Morsztyn: "Do trupa"], "Ten fortissimo zabrzmiał, tamten nuci z cicha. Ten zdaje się wyrzekać, tamten tylko wzdychał" [A. Mickiewicz: "Pan Tadeusz" ks. VIII], "Jego oczy są straszne, twoje - tylko miłe" [K. I. Gałczyński: "Szekspir i chryzantemy"]. Apostrofa - (pochodzenie słowa z greckiego apostrophe czyli zwrot); jest ona retorycznym, bezpośrednim zwrotem, którego adresatem jest osoba, bóstwo bądź uosobiony przedmiot; (inwokacją nazywamy zaś szczególny przypadek apostrofy); wprowadza ona elementy patosu i podniosłości w wypowiedź (np. J. Kochanowski:. "Czego chcesz od nas, Panie za Twe hojne dary?" ; A. Mickiewicz, "Oda do młodości": "Młodości! Ty nad poziomy wylatuj!"); jest niezwykle częstym środkiem stylistycznym w utworach modlitewnych; sygnałem pojawienia się apostrofy w wierszu jest zazwyczaj użycie przyimka w tytule (np. K. Kamil Baczyński: Modlitwa do Bogarodzicy": "Któraś wiodła jak bór pomruków ducha ziemi tej skutego w zbroi szereg, prowadź nocne drogi jego wnuków..." ). Arkadia - mityczna kraina symbolizująca wiejską prostotę i spokój; idylliczną, sielankową szczęśliwość oraz beztroskę. Archaizm (zabieg stosowania archaizmów nazywamy archaizacją) - to słowa pochodzenia greckiego; dzieło sztuki bądź język otrzymują w procesie archaizacji formy właściwe dla minionej epoki, które współcześnie nie są w ogóle używane; zarówno formę takiego wyrazu, jak i konstrukcję składniową oraz znaczenie określa się mianem przestarzałych; literatura piękna traktuje archaizmy jako formę stylizacji albo możliwość zwiększenia siły ekspresji. Asyndeton wieloczłonowy - połączenia bezspójnikowe między ciągami zdań lub w obrębie jednego zdania np. J. Tuwim, "Mieszkańcy": "O moc, o rozkosz, o skarby pilności / Że deszcz, że drogo, że to, że tamto". Autor - ( z łacińskiego auctor); określa się tym mianem osobę, która jest twórcą tekstów literackich bądź publicystycznych, pism naukowych, dzieł sztuki albo wynalazków technicznych; autora inaczej można nazwać inicjatorem, pomysłodawcą, inspiratorem. B Bajka - jest gatunkiem dydaktycznym, epicką opowiastką, wierszowaną lub pisaną prozą; zbliżona często do przypowieści, zawiera pouczenie moralne lub dydaktyczne, korzysta z alegorii - typowe cechy (zazwyczaj przywary ludzkie) przedstawione są za pomocą postaci zwierzęcych. Baśń - podstawowy gatunek Gatunek\njaki wytworzyła epika ludowa, fantastyczna; jest opowieścią, w której pełno nadnaturalnych postaci i zjawisk, nadziemskich, czarodziejskich sił; zwykle występuje na końcu jakaś nauka moralna, pouczenie; w baśni bohaterowie są czarno - biali ale w ostatecznym rozrachunki zawsze wygrywa dobro, tematyka jest zazwyczaj fantastyczna. Bohater liryczny - nazywany inaczej postacią przedstawioną jest niezwykle istotnym elementem każdego utworu lirycznego; przykładem takiego bohatera będzie leśmianowski Bajdała z "Dusiołka" (nie można go utożsamiać z podmiotem lirycznym) ; dla określenia bohatera lirycznego stosuje się gramatyczną formę "on" (w przypadku liryki pośredniej); liryka bezpośrednia (inwokacyjna) stwarza bohatera lirycznego, który jest równoznaczny z adresatem utworu, wtedy niezbędna jest gramatyczna forma "ty" (np. w "Trenach" Jana Kochanowskiego); szczególnym przypadkiem jest liryka roli oraz liryka maski, gdzie dochodzi często do utożsamienia bohatera lirycznego i podmiotu lirycznego (np. Wisława Szymborska: "Monolog dla Kasandry". Bohater pozytywny - jest postacią literacką, która w widoczny sposób reprezentuje światopogląd, który wyznaje narrator, a często także i odbiorca; jest ukazywany jako wzór do naśladowania; stworzony, aby czytelnik mógł się z nim identyfikować; pozytywna ocena postępowania takiego bohatera przez pisarza powiązana jest czasem ściśle z przyjętym kanonem postępowania, aktualnymi normami etycznymi albo też uwarunkowaniami historycznymi i dlatego dla odbiorcy ta ocena nie zawsze musi być tak jednoznaczna; obecność bohatera pozytywnego, ukazanego jako wzór cnót, jest charakterystyczna dla baśni, a także dla literatury tendencyjnej. Bohater tytułowy - tak określa się bohatera, którego nazwisko lub imię pojawia się w tytule dzieła; czasem taki bohater Bohater\nto jednocześnie bohater główny - np. Latarnik Henryka Sienkiewicza; czasem nie - jak Pan Tadeusz Adama Mickiewicza; bywa również, ze bohater tytułowy nie pojawia się więcej w fabule utworu - Godot z "Czekając na Godota" Samuela Becketta. Bohater utworu - jest postacią literacką, niezwykle istotnym elementem w świecie przedstawionym utworu literackiego, to przecież wokół jego losów organizuje się fabuła, za pomocą konstrukcji bohatera autor Autor\nma możliwość wpłynięcia na odbiorcę, gdyż obserwujemy często utożsamianie się czytelników z pewnymi bohaterami literackimi; ze względu na wpływ jaki postać ma na przebieg wydarzeń dokonujemy podziału na bohaterów głównych, ubocznych i epizodycznych (w "Zemście" Aleksandra Fredry będą to Rejent Milczek i Cześnik Raptusiewicz, Papkin oraz Dyndalski); czasem tok akcji sprawia, że bohater przechodzi różnorodne metamorfozy, wewnętrzne przemiany (mamy wówczas do czynienia z tzw. bohaterem dynamicznym jak Jacek Soplica w "Panu Tadeuszu") bądź pozostaje niezmieniony (określa się go wtedy mianem bohatera statycznego - np. Tomasz Judym z "Ludzi Bezdomnych" Stefana Żeromskiego); na wizerunek bohatera literackiego składa się wiele czynników: wygląd zewnętrzny, cechy osobowościowe, dialog i działanie; one z kolei są wynikiem aktualnej konwencji literackiej, poziomu życia społeczeństwa a także idei, z którymi utożsamia się autor. Bohater zbiorowy - grupa postaci tworzących jakąś jednolitą zbiorowość, środowisko albo grupę społeczną; bohater zbiorowy szczególnie charakterystyczny jest dla prozy naturalistycznej, często także posiada go powieść społeczna lub obyczajowa (jak "Chłopi" W. S. Reymonta), a nawet dramat (przykładem będą "Niemcy" L. Kruczkowskiego). C Czas w utworze literackim - jest to niezwykle ważny element konstrukcyjny utworu literackiego, kształtujący świat przedstawiony; sposób, w jaki twórca kształtuje czas jest w dużej mierze uzależniony rodzajem literackim utworu; często bywa także tematem samym w sobie; w utworach lirycznych widać znaczną przewagę czasu teraźniejszego (z racji, że wiersze składają się przede wszystkim z przemyśleń i obserwacji, jakie czyni podmiot liryczny); gatunki dramatyczne traktują czas głównie jako następujące po sobie sceny; jeśli zaś chodzi o epikę, występują dwa rodzaje czasu: 1. czas narracji (zaznaczony szczególnie wyraźnie gdy występuje narracja 1-osobowa); 2. czas fabuły (odpowiada zazwyczaj czasowi historycznemu, mitycznemu bądź fantastycznemu; rozwija się chronologicznie albo też zostaje zaburzony (gdy zastosowana jest inwersja czasowa, retrospekcja, retardacja itp.) Czas literacki jest tożsamy z czasem fizycznym (w konwencji realistycznej) albo też widoczny jest wpływ koncepcji filozoficznych, konwencji, jaką odznacza się dana epoka Epoka\nlub gatunek. Chronostych (słowo to pochodzi od greckiego wyrazu chronos - czas i stichos - wiersz); jest on utworem wierszowanym; kluczowe jest odczytanie początkowych albo też wyróżnionych liter w kolejnych wersach, gdyż można z nich odczytać, kiedy miało miejsce opisywane wydarzenie lub też datę wydania utworu. Cytat - (z łacińskiego - citatio - wezwanie, przywołanie); polega na dosłownym przytoczeniu fragmentu z innego dzieła, przywołaniu słów kogoś innego niż osoba pisząca tekst, czasem też autor przytacza swoje słowa, ale wypowiedziane w innej sytuacji (taki rodzaj wypowiedzi nazywany jest autocytatem); zazwyczaj cytat jest wyodrębniony graficznie za pomocą cudzysłowia; stanowi rodzaj dialogu z treścią i znaczeniami tekstu do jakiego się odwołuje; pełni różnorodne funkcje, zazwyczaj jest powołaniem się na autorytet osoby, którą się cytuje, bywa jednak także pretekstem do zaznaczenia swojego polemicznego stanowiska; tradycja literacka przemyca cytaty najczęściej w formie motta, złotej myśli, skrzydlatych słów, aluzji literackiej czy cytatu biblijnego. D Diafora - (z greckiego diaphora, czyli przesunięcie), to rodzaj figury retorycznej polegającej na użyciu tych samych słów, przy czym różnią je zarówno znaczenie jak i barwa emocjonalna (np. "Kiosk z gazetami rzuca cień palm; patrzmy, słuchajmy i palmy?" - A. Ważyk, "Tramwaj" albo "...nie ma domu w domu" - T. Śliwiak, "Dom"). Didaskalia - słowo wywodzące się z języka greckiego; są to informacje, które umieścił autor dramatu, dotyczą one adaptowania utworu do warunków scenicznych; didaskalia nazywane także tekstem pobocznym zawierają szereg informacji na temat preferowanego przez autora odegrania sztuki przez aktorów, a także wskazówki dla reżyserów i scenografów. Dramat - obok epiki i liryki główny rodzaj literacki; jego podstawę stanowi akcja Akcja\noraz dialogi; określa się tym mianem również sztukę sceniczną, którą cechuje poważny charakter albo w znaczeniu przenośnym: trudna, życiowa sytuacja; ciężkie doświadczenie w sferze uczuciowej i moralnej. Dramaturgia - określenie związane z dorobkiem twórczości scenicznej i dramatycznej. Dramatyzacja - polega na przystosowaniu tekstu tak, aby można go było odegrać na deskach teatru, w tym celu niezbędne są często różne przeformułowania. Dygresja - słowo pochodzenia łacińskiego; jej istotą jest odchodzenie od głównego toku rozważań, kiedy zarzucony zostaje zasadniczy przedmiot opowieści lub wątek myślowy; w literaturze dygresja stała się szczególnie popularna dla epoki Romantyzmu, gdy wykształcił się nawet odrębny gatunek zwany poematem dygresyjnym. Dziennik (od łacińskiego słowa diarum, które oznaczało żołd, strawę, codzienną porcję); to prowadzone na bieżąco zapiski autora, charakteryzuje go subiektywizm oraz brak dystansu zarówno emocjonalnego jak i czasowego do opisywanych wydarzeń, dzienniki były często świadectwami podróży, wojen; współcześnie najbardziej powszechna stała się forma dziennika intymnego, zawiera on refleksje dotyczące spraw osobistych, filozoficznych, historycznych (przykłady: "Dzienniki" Stefana Żeromskiego, "Dziennik" Witolda Gombrowicza, "Z dnia na dzień" Jerzego Andrzejewskiego, "Szkice piórkiem" Andrzeja Bobkowskiego, "Dziennik pisany nocą" Gustawa Herlinga - Grudzińskiego); wspólnie z pamiętnikiem, listem, wspomnieniem dziennik Dziennik\ntworzy odmianę pisarstwa określaną jako literatura dokumentu osobistego (po raz pierwszy takiego terminu użył R. Zimand). E Elipsa - termin językoznawczy, określa chwyt polegający na opuszczeniu części zdania, która jest oczywista (można się jej łatwo domyślić, gdyż powiązana jest ściśle albo z kontekstem wypowiedzenia - wtedy mamy do czynienia z elipsą kontekstową, albo z sytuacją wypowiedzenia - wówczas elipsa określana jest mianem sytuacyjnej); elipsy często używamy w języku potocznym, gdyż stanowi pewien skrót myślowy, ale także używają jej artyści jako środka poetyckiego służącego kondensacji i zdynamizowaniu wypowiedzi. Epicki - przymiotnik ten wywodzi się bezpośrednio od słowa "epika" i oznacza utwór, w którym przeważają elementy opisowe, opowiadające; (tzw. epicki rozmach, czyli traktowanie tematu w sposób niezwykle dogłębny, rozległy). Epifora - środek stylistyczny będący przeciwieństwem anafory, inne jego określenie to conversio; polega na zakańczaniu następujących po sobie wersów jednakowymi wyrazami lub zwrotami (np. "Nie idzie, ale skrada się przez życie, czołga się przez życie, sunie przez życie ślimaczym śliskim śladem" - Anna Kamieńska, "Iść przez życie"). Epika - obok dramatu i liryki podstawowy rodzaj literacki; charakteryzuje się narracją i obiektywnym stosunkiem twórcy do opisywanych przez niego zdarzeń. Epilog - wydzielone zakończenie w utworze literackim, w którym autor zamieszcza zazwyczaj szereg dodatkowych wyjaśnień, uzupełnień, własnych komentarzy; w znaczeniu przenośnym epilog jest utożsamiany z zakończeniem, finałem, kresem, końcem. Epitet - środek stylistyczny będący wyrazem pełniącym wobec rzeczownika funkcję określającą; wskazuje na cechy przynależne istotom żywym lub przedmiotom; charakterystyczny zarówno dla tekstów literackich jak i mówionych; zazwyczaj wyrażany przymiotnikiem; właściwość określanej osoby bądź rzeczy może być wyrażona epitetem bezpośrednio (np. blada twarz, piegowaty noc, zielona trawa) albo metaforycznie (np. "gorzkie gwiazdy" Adama Ważyka czy kamienne serce). Epitet stały - określenie mające charakter stałego, usankcjonowanego przez tradycję związku frazeologicznego (szczególnie często występuje w mitologii np. Srebrnołuki Apollo, Różanopalca Jutrzenka, Sowiooka Atena, gromowładny Dzeus). Epitet tautologiczny - wyraz określający jakieś oczywiste, wynikające same z siebie prawdy (np. głupia głupota, masło maślane, marna marność). Epizod - wydarzenie ujęte w treści dzieła, nie mające jednak żadnego znaczącego wpływu na tok akcji; epizod jest fragmentem, który w luźny sposób odnosi się do głównego wątku, zdarzeniem nieistotnym, ubocznym, incydentalnym; w środowisku teatralnym i filmowym określa się w ten sposób drobną, podrzędną rolę. Epopeja (epos) - gatunek epicki, poemat będący wielką opowieścią albo cyklem powieściowym (odmiany eposu - bohaterska, legendarna, historyczna, ludowa); w znaczeniu przenośnym mianem epopei określane są kolejne wielkie wydarzenia składające się na określoną całość. Eufemizm - określanie jakiejś złej, nieprzyzwoitej lub niemoralnej rzeczy lub postępowania wyrazem ogólnym, aby nieco złagodzić wypowiedź przede wszystkim wówczas, gdy ktoś próbuje ominąć słowa lub określenia drażliwe, nieprzyzwoite lub wulgarne i na ich miejsce używa wyrazów mniej dosadnych, delikatniejszych (np. mijasz się z prawdą zamiast: kłamiesz; zaglądasz do kieliszka zamiast: pijesz alkohol, przeniosła się na łono Abrahama zamiast umarła, powinieneś popracować jeszcze nad dykcją zamiast: beznadziejnie recytujesz); eufemizmy stosują bardzo często politycy, dyplomaci oraz twórcy reklam; autorzy poezji używają tych środków stylistycznych, gdy obawiają się sprzeciwić jakiemuś językowemu tabu, chociaż bywa i tak, że poeci celowo porzucają eufemizmy na rzecz wyrażeń dosadnych (np. Julian Julian\nTuwim, "Bal w operze": "Na talerzu Donny Diany ryczy wół zamordowany...prync gruziński rwie zębami tyłek świński). Eufonia (nazywana inaczej instrumentacją głoskową) - celowo powtarzane są blisko sąsiadujące ze sobą głoski (np. Mikołaj Sęp - Szarzyński, "Epitafium Rzymowi": "Ty, co Rzym wpośród Rzyma chcąc baczyć pielgrzymie, w wżdy baczyć nie możesz w samym Rzyma Rzymie, patrzaj na okrąg murówi w rum obrócone (...)"; Wisława Szymborska, "W rzece Heraklita": "W rzece Heraklita / ryba łowi ryby / ryba ćwiartuje rybę ostrą rybą, ryba buduje rybę, ryba mieszka w rybie, ryba ucieka z oblężonej ryby"; odmianą eufonii jest aliteracja (te same głoski lub zespoły głosek rozpoczynają kolejne wyrazy tworzące wersy (np. Jarosław Iwaszkiewicz, "Ikwa i ja": "Wierzbowa wodo, wonna wiklina"; Stanisław Młodożeniec, "Lato": "Pstro, pstrawo, pstrokato". F Fabularny - przymiotnik ten określa powiązanie filmu z fikcją artystyczną; podstawę dla niego stanowi fikcyjna fabuła nie zaś dokumentacja. Felieton - rodzaj publicystycznego, literacko - dziennikarskiego gatunku; charakterystyczna dla niego jest lekka i zajmująca forma; ze względu na treść i rodzaj możemy wyróżnić różne jego odmiany: obyczajową, krytyczno - literacką, radiową; jest to także nazwa działu w czasopiśmie, w którym zamieszczane są tego typu utwory. Fikcja - mianem fikcji określa się wszelkie urojenia, zmyślenia, wymysły, fantazje, pozory i nierealne pomysły; fikcję tworzy się często w określonym celu (np. artystycznym - mamy wówczas do czynienia z fikcją literacką, pedagogiczną, metodologiczną). Folklor - (z angielskiego folklore oznacza wiedzę ludu; słowo to powstało ze złożenia słowa folk - lud oraz lore - wiedza); oznacza ogólnie pojętą kulturę ludową (w jej skład wchodzi architektura, religia, tradycje, obyczaje, podania i legendy, twórczość artystyczna, a przede wszystkim muzyka i taniec); w przenośnym znaczeniu określa się w ten sposób cechy przynależne określonej grupie ludzi lub miejscu. W literaturze folklor pojawia się zazwyczaj przybierając formę motywu, tematu, stylizacji (przykład bylin rosyjskich, epiki serbskiej, fińskiej Kalewali czy balladowego nurtu epickiego); literatura polska często wykorzystywała (i wciąż wykorzystuje) folklorystyczne motywy (np. "Pieśń Świętojańska o Sobótce" - Jana Kochanowskiego; "Ludycje wieśniacze" z 1544 roku [ich pełna nazwa brzmi: "Rurale iudicium to jest ludycje wieśne na ten nowy rok 1544"], zawierały one zbiór pieśni kolędowych, wydał je F. Ungler w Krakowie; "Pieśń o szlachetnym trunku" z sielanek Franciszka Franciszka\nKarpińskiego); inspiracja folklorem stała się jednym z podstawowych wyznaczników światopoglądu romantycznego (widoczne to było u czołowych polskich romantyków: Z. Krasińskiego, A. Mickiewicza, J. Słowackiego). Wraz z nadejściem Pozytywizmu zainteresowanie folklorem przybrało charakter interesowania się pisarzy sprawami polskiej wsi (tę tendencję można zauważyć np. u Elizy Orzeszkowej, Henryka Sienkiewicza czy Bolesława Prusa). G Gatunek literacki - tym terminem określamy wszystkie reguły składające się na całość dzieła literackiego; podział na gatunki jest podstawowym kryterium systematyzacji w literaturze; gatunki wyodrębnia się w nadrzędnej kategorii - rodzaju literackim; pośród jednego gatunku możemy odnaleźć szereg różniących się między sobą odmian gatunkowych; na definicję gatunku literackiego największy wpływ wywiera konwencja literacka, jaka obowiązuje w danym okresie literackim, dlatego struktura gatunku na przestrzeni procesu historycznoliterackiego podlega licznym modyfikacjom i ewoluuje (przykładem będzie ewolucja Ewolucja\ndramatu, począwszy od dramatu renesansowego, poprzez romantyczny aż do współczesnego; przyrównując do siebie "Odprawę posłów greckich", "Dziady" i "Tango" okazuje się, że poza wspólnymi pewnymi cechami gatunkowymi niewiele łączy te dramaty). Źródła podziału gatunkowego tkwią w antycznej Grecji. Platon w "Dialogach" dokonał najbardziej ogólnego podziału: część sztuk nazwał opisującymi, część zaś naśladującymi świat rzeczywisty, który odtwarzają. Następny krok postawił Arystoteles, gdy w "Poetyce" zawarł reguły, według których powinno się dokonywać podziału na gatunki literackie. Renesans przyniósł nowe pojęcia (jak np. romans). Romantycy obalili klasyczne podziały wprowadzając szereg gatunków mieszanych (przykładem takiego gatunku jest ballada). Obecnie istnieje wiele szkół metodologicznych, każda z nich wyodrębnia nieco inne cechy jako różnicujące gatunki i w związku z tym żadna z nich nie jest w jakiś szczególny sposób preferowana. Nauka zajmująca się rozróżnieniami na gatunki i rodzaje literackie to genologia. Geneza - (pochodzi od greckiego słowa genezis - czyli pochodzenie); oznacza źródło czegoś będące zespołem właściwości i uwarunkowań, które stanowią podstawę jakiegoś nurtu, zjawiska bądź teoretycznych stwierdzeń. Groteska filmowa - jest gatunkową odmianą komedii; podobnie jak w przypadku groteski teatralnej, muzycznej czy plastycznej polega na ujmowaniu rzeczywistości w krzywym zwierciadle, w sposób karykaturalny, satyryczny. Groteska w estetyce - jest zjawiskiem, które obejmuje zarówno sztukę jak i literaturę; bardzo często ucieka się do niezwykłych, wynaturzonych, niepokojących i brzydkich form. Groteska w sztuce - dla historyków sztuki groteska jest przede wszystkim ornamentem dekoracyjnym z motywami roślinnymi, w które wplecione są ludzie i zwierzęta będące odzwierciedleniem fantastycznych wyobrażeń; źródła groteski tkwią w sztuce antycznej, ornament ten rozpowszechnił się szczególnie w epoce Renesansu. H Hiperbola - środek stylistyczny polegający na zamierzonej przesadzie, wyolbrzymianiu zjawisk, problemów czy cech ludzkich (np. "Przebóg! Jak żyję, serca już nie mając!" czy popularne związki frazeologiczne jak: pęknąć ze śmiechu, umierać ze zmęczenia). Humor - polega na umiejętności zauważania zabawnej strony życia; to pozytywna cecha charakteru pozwalająca patrzeć z pewnym dystansem na otaczający świat, ludzi wokół i samego siebie; przejawem poczucia humoru jest także optymistyczne nastawienie i pogoda ducha, żartobliwe, dowcipne, pobłażliwe i życzliwe nastawienie do ludzi i ich słabostek; humor jest także kategorią estetyczną oznaczająca odmianę komizmu będącą właściwością Stylu danego pisarza (np. u Bolesława Prusa w "Lalce" czy u Ch. Dickensa); czasami humor przybiera złośliwą formę, przeradza się wówczas w ironię i szyderstwo. Humor czarny - jest jedną z odmian komizmu, w której efekty absurdalne splatają się z grozą, niesamowitością bądź obrzydliwością; wygląda to zarazem niewinnie i zabawnie (czarnym homorem posługuje się np. Sławomir Mrożek w jednoaktówkach "Na pełnym morzu" czy "Karol"); czarny humor stanowi podstawowy budulec pozwalający stworzyć groteskową wizję rzeczywistości. Humoreska - jest rodzajem krótkiego opowiadania; jego kanwę stanowi intrygujące zdarzenie zakończone pointą; w tej zabawnej historyjce często pojawiają się elementy komizmu słownego, postaciowego lub sytuacyjnego, od strony językowej zaś wykorzystuje elementy parodii i ironii; znane humoreski pisali M. Twain, A. Czechow, J. Hasek; w literatuzre polskiej zaś: B. Prus, K. Makuszyński, S. Mrożek. I Ironia - (słowo pochodzenia łacińskiego - eironeia); oznacza ukrytą kpinę, drwinę chociaż pozornie wyraża uznanie, akceptację, aprobatę. Inwersja językoznawcza - pojęcie określające celową zmianę w naturalnym porządku zdaniowym; stosuje się ją aby wzmocnić określone fragmenty wypowiedzi lub nadać jej właściwy rytm. Inwokacja - (z łacińskiego invocatio - wezwanie, invocare - wzywać); oznacza rozbudowana apostrofę na początku poematu epickiego; w inwokacji twórca prosi muzę lub istotę boską, aby obdarzyła go natchnieniem, inspiracją i roztoczyła nad jego dziełem opiekę (np. Homer, "Odyseja": "Muzo! Męża wyśpiewaj, co święty gród Troi Zburzywszy, długo błądził..."). J Język literacki - tworzywem dla niego jest język narodowy, język literacki stanowi jego wyodrębnioną całość; obejmuje słownictwo oraz zasady odnoszące się do gramatyki, do których odnosi się wykształcona grupa; język literacki używany jest przede wszystkim w szkołach, uczelniach i instytucjach. K Kalambur - rodzaj gry słownej, w której wyzyskuje się podobieństwo brzmień wyrazów; ujawniająca się przy tej okazji niejednoznaczność słów daje efekty humorystyczne i żartobliwe. Karykatura - jest rodzajem artystycznego gatunku zarezerwowanego przede wszystkim dla rysunków i grafik; karykatura w sposób przesadny ośmiesza i wyolbrzymia niektóre przywary ludzkiego charakteru; karykaturalne przedstawienia były obecne już w Starożytnym Egipcie (rysunki na zwojach papirusu). Karykatura w literaturze - (z włoskiego słowa caricatura oznaczającego w tłumaczeniu dosłownym przeładowanie); dla literatury karykatura stwarza możliwość do stworzenia zdeformowanych, przejaskrawionych i komicznych portretów; przedstawień, które wyolbrzymiają i ośmieszają pewne charakterystyczne właściwości danej postaci literackiej jak twarz, cechy charakteru, cechy osobowe (czyli np. mimika, gestykulacja); pojawia się przede wszystkim w satyrze i grotesce (np. w "Martwych duszach" N. Gogola, "Wielkim świecie Capowic" J. Lama czy w dramacie J. A. Kisielewskiego "Karykatury"). Katastrofa - wydarzenie o doniosłym znaczeniu; niespodziewane i brzemienne w skutkach; zazwyczaj słowo katastrofa jest synonimem klęski, nieszczęścia; w literaturze katastrofa charakteryzuje przede wszystkim tragedie, ale też inne sztuki dramatyczne (w których jest wydarzeniem kończącym i rozwiązującym zawiłości akcji) oraz formy epickie (występuje w niektórych powieściach i opowiadaniach). Kontrast - (od francuskiego contraste i włoskiego contrasto); zestawiane lub porównywane są ze sobą elementy, zjawiska lub postawy, które mają cechy przeciwstawne; podczas takiego zestawiania różnice między nimi stają się jeszcze wyraźniejsze i bardziej widoczne (np. "czarna biel"). L Legenda - gatunek literacki, którego kanwę stanowią ludowe podania, klechdy, mity, wymysły; legendy to historie o bohaterach, świętych i męczennikach, które zazwyczaj nie pokrywają się w całości z prawdą historyczną, często zawierają elementy fantastyczne; legenda to także w geografii objaśnienia na dole mapy, tabeli czy wykresu dotyczące symboliki kolorów i znaków; a także napisy umieszczane na medalach i monetach. Legendarny - przymiotnik ten określa fakt, który opiera się przede wszystkim na podaniach, albo też człowieka opromienionego blaskiem wielkiej sławy. Literat - to osoba będąca autorem dzieła lub pracy z zakresu literaturoznawstwa; mianem literata określa się również publicystę i pisarza. Literatura - skarbnica piśmiennicza zgromadzona przez dany naród, epokę, ludzkość; specjalistyczne prace pisemne dotyczące pewnej ściśle określonej naukowej dziedziny. M Metafora - (nazywana także przenośnią); jest jedną z podstawowych i najczęściej stosowanych figur stylistycznych; polega na nadawaniu specjalnych, nowych znaczeń wyrazom, które osobno mają zupełnie inne znaczenie (np. ocean łez); metafora pojawia się także często w języku potocznym jako utarte, stereotypowe wyrażenie. Metonimia - (nazywana również zamiennią); występuje wówczas, gdy można dostrzec pewne zależności pomiędzy właściwą a przenośna treścią danego słowa (np. zwrot "lubię pióro Miłosza" oznacza, że lubię styl literacki Miłosza; "czytam Mickiewicza" - czytam dzieła, których autorem był Mickiewicz; "cały Cypr wstrzymał oddech i zamarł z przerażenia" - mowa o mieszkańcach Cypru; "zdobyć Srebrnego Niedźwiedzia na Festiwalu Filmowym w Berlinie - otrzymać tam główna nagrodę; "ta restauracja jest miejscem spotkań białych kołnierzyków" - pełno tu zatem urzędników i pracowników umysłowych). Mistyfikacja - oznacza świadome fałszowanie faktów; naprowadzanie kogoś na zły trop (czasem ma wydźwięk humorystyczny). Mit - gatunek literacki obejmujący bajeczne opowiadania oraz opowieści sakralne; tematyka mitów skupia się wokół opowieści na temat powstania bogów, świata oraz ludzi; kodyfikuje i uzasadnia wyznawane przekonania religijne odwołując się przy tym często do magii, rytuałów i przesądów. Mitologia - (z greckiego methologia - objaśnianie legendami, opowiadanie ich, mythologos - osoba opowiadająca legendy; słowo mythos oznacza bajkę lub legendę, zaś legein - czynność opowiadania); określa wszystkie mity składające się na tradycję społeczną i religijną danego społeczeństwa (np. mitologia Starożytnych Greków, rzymian, Celtów). Mitoznawstwo - dziedzina naukowa zajmująca się badaniem opowieści mitycznych. Monorym - występuje gdy wszystkie wersy w danym wierszu posiadają ten sam rodzaj rymu (gdy niemal każde słowo w wierszu rymuje się z pozostałymi mamy do czynienia z pantorymem np. Bruno Jasieński: "Słowo o Jakubie Szeli": "Szedł śnieg. Brał mróz. Biegł zbieg. W mróz wrósł. Z ust krew - as kier. Znad drzew mgła skier". Motto - otwiera utwór cytatem, sentencją lub aforyzmem; stanowi myśl przewodnią, maksymę i dewizę dzieła literackiego. Mowa niezależna - rodzaj wypowiedzi będącej bezpośrednim przytoczeniem słów bohatera; taka mowa jest wyodrębniona poprzez użycie pierwszej osoby; funkcję łącznika między tokiem narracji a przytaczaną wypowiedzią bohatera pełnią następujące wyrazy: pomyślał, myślał, rzekł, powiedział, odpowiedział, rozkazał, zaprzeczył itp., po takim wprowadzeniu autor dosłownie przytacza wypowiedź danej postaci literackiej, jest ona wyraźnie wyodrębniona z toku narracyjnego, od opowiadania różni ją całkowicie odmienna konstrukcja językowa, dzięki której autor dzieła jest w stanie uwydatnić myśli postaci, zaprezentować charakterystyczny dla niej tok myślenia. Mowa pozornie zależna - występuje wówczas, gdy monologi wewnętrzne bohatera zlewają się w jedno z narracją, jednak niezależnie od tego zachowują pewne cechy samodzielnej i bezpośredniej wypowiedzi; mowę pozornie zależną uznaje się za pośrednią pomiędzy mową zależną i niezależną; ten monolog wewnętrzny bohatera (wprowadzony za pomocą słów: pomyślał, myślał, zaczął sobie wyobrażać) pisany jest za pomocą trzeciej osoby i mowy zależnej, dopiero koniec fragmentu przynosi zazwyczaj zaimek i czasownik użyty w pierwszej osobie, świadczy to o bezpośrednim charakterze przytaczanej myśli (np. Z. Nałkowska, "Granica": "O czym ja głupia myślę"); dla mowy pozornie zależnej charakterystyczny jest zamierzony, wyczuwalny kontrast pomiędzy stylistyką a dramaturgią wypowiedzi; narrator sprawia wrażenie jak gdyby mówił własnym głosem, gdyż używa form językowych typowych dla opowiadania, są to jednak pozory, ponieważ naprawdę są to myśli i doznania postaci literackiej, a on sam nie angażuje się emocjonalnie w wypowiedź (postawa zaangażowana narratora jest symptomatyczna dla mowy zależnej); w wypowiedzi narratora odzwierciedlają się refleksje i przeżycia bohatera, skrzyżowane jednak z narratorskim punktem widzenia; te dwa stanowiska z jednej strony wzajemnie na siebie oddziaływają, można powiedzieć, że łączy je wspólna forma stylistyczna. Mowa zależna - występuje wówczas, gdy myśli i kwestie należące do bohaterów literackich wplatane są przez narratora do opowiadania, z tego względu ich wypowiedzi można określić jako składniowo zależne od takich wyrazów jak: pomyślał, powiedział, rzekł, odparł; mowę zależną wprowadzają zdania podrzędne dopełniające, łączą się one ze zdaniami narracji zazwyczaj przy pomocy spójnika "że"; w tego rodzaju wypowiedziach mamy do czynienia z formą 3 osoby; myśli, poglądy i refleksje danej postaci przejmowane są przez narratora (np. "Myślała, że jest znudzony jej wypowiedzią na temat roli kobiety w świecie"). N Neologizm - jest to słowo lub wyrażenie, które nie istniało wcześniej w języku danego kraju; neologizmy często stosują artyści aby podnieść kunszt literacki utworu literackiego, w takim przypadku są użyte jednorazowo i nie przechodzą potem do języka potocznego; twórcami neologizmów byli wielcy poeci: Cyprian Kamil Norwid, Bolesław Leśmian a także futuryści (przykłady B. Leśmian, "Śnigrobek": "Tam ukochał przestwornie mgłę - nierozeznawkę"; B. Leśmian, "Pan Błyszczyński": "Ogród pana Błyszczyńskiego zielenieje na wymroczu (...) Sam go wywiódł z nicości błyszczydłami swych oczu I utrwalił na podśnionej drzewom trawie"; S. Młodożeniec, "Futurobnia": "uchodzone umyślenia upapoierzam poemace"). Nowela - (z włoskiego słowa novella, łacińskiego novellus - nowy, młody); jest rodzajem krótkiego narracyjnego utworu; napisany prozą; nowelę odznacza wyrazista, jednowątkowa fabuła, wyraźna kompozycja oraz pointa w zakończeniu utworu. O Oda - jest rodzajem utworu poetyckiego, posiadającego wydźwięk uroczysto - patetyczny; oda jest zazwyczaj pisana na cześć wielkich idei, symboli, wielkich osobistości lub ważnych wydarzeń. Oksymoron - to środek stylistyczny polegający na zestawieniu obok siebie dwóch wyrażeń, które pod względem znaczenia wzajemnie się wykluczają; zazwyczaj pierwszy człon oksymoronu to rzeczownik, zaś drugi - określający go epitet (ale bywają także zestawienia rzeczownik i czasownik, czasownik i przysłówek); w zestawieniach tych pozornie brak logiki i sensu, okazuje się jednak, że opisywane zjawiska czy cechy są właśnie paradoksalne, niezwykle złożone i oksymoron te "jedności przeciwieństw" potrafi wydobyć, unaocznić; język potoczny wykorzystuje często ten środek stylistyczny (np. rozkoszne cierpienie, gorzka słodycz czy bolesne szczęście); w literaturze zdarzało się, że oksymoron był zasadą budującą cały utwór (np. w znanej kolędzie Franciszka Karpińskiego "Bóg się rodzi": "Bóg się rodzi, moc truchleje (...) ogień - krzepnie, blask - ciemnieje, ma granice - Nieskończony"). Onomatopeja - (nazywana inaczej dźwiękonaśladownictwem); zapisywane dźwięki mają naśladować pewne efekty akustyczne; najprostszą grupę stanowią wyrazy wykazujące pokrewieństwo do dźwięków, które występują w rzeczywistym świecie (np. brzęk, szelest, kukanie), utwory poetyckie wyzyskują przede wszystkim wyrazy charakteryzujące się podobnymi walorami i na tej zasadzie tego typu podobieństwa formuje się dźwiękonaśladowcze sekwencje głoskowe (nazywa się to instrumentacją głoskową), które tworzą pewne całości, taki zabieg ma na celu wywołanie określonego klimatu poetyckiego; onomatopeja jest więc środkiem stylistycznym pozwalającym imitować różne głosy i dźwięki (w mowie potocznej to np. odgłosy wydawane przez zwierzęta - miau, miau; hau, hau; kukuryku itp. zaś w języku poetyckim np. zgrzyt, świszczeć, dzwonić.) P Paradoks - myśl, która pozornie sprawia wrażenie sprzecznej wewnętrznie, niezgodnej z rzeczywistością, jednak po zastanowieniu okazuje się wyrażać głęboką prawdę (np. J. A. Morsztyn, "Cuda miłości": Nie żyjąc, jako ogień w sobie czuję"; L. Staff, "Jest czas olbrzymich prób": "Cokolwiek stracisz, tym się zbogacisz"). Parafraza - w literaturze polega na takiej przeróbce, modyfikacji utworu, gdy zachowana zostaje treść, podczas, gdy forma zostaje zmieniona, zwykle rozwinięta, jaśniejsza; muzyka traktuje parafrazę jako luźną transkrypcję, w której wariacjom podlega temat lub cały utwór muzyczny; nazwę tą przypisuje się także wiązankom muzycznym (główną rolę pełnią w nich popularne melodie operetkowe. Parodos - antyczny teatr grecki nazywał tak wstępną pieśń wykonywaną przez chór; tak samo nazywał się miejsce, z którego przechodziło się od audytorium na scenę, tamtędy właśnie przechodzili do swoich miejsc widzowie oraz na sceniczne podium aktorzy. Paralelizm - pewne analogie w budowie, wzorze lub schemacie utworu, przejawiają się one zazwyczaj w powtórzeniach elementów podobnych do siebie. Parenteza - to zdanie, które autor umieścił w nawiasie, uzupełniające niejako całą wypowiedź (np. "I od takiego, Boże nieskończony, (w sobie chwalebnie i w sobie szczęśliwie sam przez się żyjąc) żądasz ..."). Personifikacja - (nazywana także uosobieniem); środek stylistyczny będący zwykle stereotypową przenośnią; polega na przypisaniu zjawiskom przyrody, zwierzętom, roślinom lub pojęciom abstrakcyjnym cech ludzkich (animizacja polega zaś na ożywieniu, czyli nadaniu przedmiotom nieożywionym właściwości istot żyjących niekoniecznie ludzi np. ryczące fale, mrugająca gwiazdka, wyjący wiatr); personifikacja i animizacja są często używane w bajkach (np. I. Krasicki, "Ptaszki w klatce": "Czegoż płaczesz? - staremu mówił czyżyk młody"), ale także w literaturze średniowiecznej (np. w "Rozmowie Mistrza Polikarpa ze Śmiercią" Śmierć przedstawiona została jako rozkładające się ludzkie ciało, które ma zdolność mówienia ludzkim głosem - "Śmierć do niego przemówiła"). Peryfraza - (od francuskiego słowa périphrase, greckiego períphrasis, które jest złożeniem słów perí - "wokół" oraz phrásein - "oznajmiać"); trop stylistyczny polegający na zastąpieniu określonego wyrazu poprzez bardziej rozbudowane opisy, omówienia (np. zamiast powiedzieć Juliusz Słowacki można użyć bardziej rozbudowanego wyrażenia - "autor "Kordiana"" albo "wieszcz narodowy"; zamiast Henryk Henryk\nSienkiewicz - "twórca Trylogii" itp.). Podmiot liryczny - odmiana podmiotu literackiego; podmiot ten jest fikcyjną, skonstruowaną przez poetę osobą, która jest wyrazicielem refleksji, przeżyć, doznań i poglądów; podmiot ten jest nadawcą w poetyckim monologu lirycznym. Polisyndeton - ten środek stylistyvczny występuje, gdy współrzędne człony zdania połączone są za pomocą identycznych spójników (np. Julian Tuwim, "Lokomotywa": "I gnają, i pchają, i pociąg się toczy..."). Porównanie - środek stylistyczny, w którym zestawiane i porównywane są ze sobą dwa zjawiska bądź przedmioty; porównanie składa się z dwóch członów, jeden z nich pełni funkcję określającą, a drugi określaną, połączone są za pomocą takich wyrażeń jak: jak, jako, jak gdyby, niczym, podobny, niby; jeśli część określająca rozrasta się i staje się podobna do obrazu poetyckiego mamy do czynienia z tzw. porównaniem homeryckim (takie porównania występują przede wszystkim w eposach homeryckich, ale również w naszej rodzimej literaturze, np. w "Ogniem i mieczem" Henryka Sienkiewicza); w mowie potocznej obecna jest duża ilość porównań stereotypowych (np. chytry jak lis, blady jak ściana, wściekły jak osa, głupi jak but). Prolog - w utworze dramatycznym nazywa się w ten sposób wydzieloną wstępną cześć dzieła; prolog w powieści służy do krótkiego wprowadzenia czytelnika w akcję, zamieszczenia komentarza autorskiego lub przedsłowia. Proza - określa się tym mianem wszystkie dzieła pisane mową niewiązaną (w odróżnieniu od utworów poetyckich, które charakteryzuje mowa wiązana), do utworów prozatorskich zalicza się więc m. in. powieść, nowelę, opowiadanie, czasami też prozą pisane są niektóre współczesne sztuki teatralne; w przenośnym znaczeniu proza oznacza szarą, przyziemną rzeczywistość, codzienne życie. Przenośnia (nazywana inaczej metaforą) - środek stylistyczny, którego istotą jest nadanie wyrazowi nowego znaczenia, zakres znaczeniowy słowa zostaje przeniesiony na inne słowo, przy czym pomiędzy obydwoma wyrażeniami można dostrzec jakieś pokrewieństwa (przykładowo określenie "koralowe usta" - odwołuje się do podobnego, owalnego kształtu koralu i ust oraz podobnego, czerwonego koloru); celem przenośni jest zaskoczenie odbiorcy, pobudzenie go do myślenia i próby odkrywania z wyrazów powszechnie używanych metaforycznych znaczeń zawierających ukryte i niespodziewane treści. Przerzutnia - (inna nazwa to francuskie tłumaczenie tego słowa - enjambement); występuje wówczas, gdy część przynależąca treściowo i intonacyjnie do określonego wersu zostaje przeniesiona do wersu następnego (np. "Czemu wysuszyć ogniem nie próbuję Płaczu? Czemu tak z ogniem postępuję? (...)". Pytanie retoryczne - użycie formy pytającej nie po to, aby uzyskać na nie odpowiedź, ale by zasygnalizować wątpliwość, wyrazić własny pogląd, podkreślić swój punkt widzenia; autor pytania retorycznego nie oczekuje, że odbiorca na nie odpowie, ponieważ odpowiedź na nie jest albo niemożliwa, albo wręcz odwrotnie -prosta i oczywista dla wszystkich (np. "Jak żyję, serca już nie mając? Jak w płaczu żyję, wśród ognia pałając? Cóż będę czynił w tak straszliwym boju?" ). R Refren - (zwany inaczej przyśpiewem); występuje w formie powtarzającego się regularnie wyrazu, zwrotu, wersu lub strofy; refren podkreśla rytmiczność wiersza lub pieśni, czasem podkreśla motyw przewodni utworu (przykładem niezwykle wyrazistego refrenu będą powtarzające się wersy w wierszu L. Staffa "Deszcz jesienny": "O szyby deszcz Deszcz\ndzwoni, deszcz dzwoni jesienny..."). Rym - występuje wówczas, gdy powtórzone zostają jednakowe albo podobne zespoły głoskowe kończące słowo, które zajmują w wersie określone miejsce. Rytm - pewna uchwytna powtarzalność w utworze lirycznym (wiersz nie posiadający rytmu nazywany jest wierszem wolnym). S Satyra - gatunek literacki wywodzący się już ze Starożytności, który ma na celu wyszydzenie, ośmieszenie indywidualnych lub społecznych wad, przywar, zła i bezprawia. Science fiction - są to przede wszystkim powieści, których akcja toczy się zazwyczaj w odległej przyszłości; dużą rolę odgrywają w nich hipotezy naukowe, fantazje dotyczące wynalazków technicznych i przewidywanego postępu cywilizacyjnego. Stasimon - w antycznym teatrze kwestia śpiewana, którą wykonywał chór oddzielająca kolejne akty (epeisodia). Synekdocha - jest jedną z odmian metonimii, opiera się na zasadzie "całość zamiast części", albo "część zamiast całości" , zazwyczaj jest to: 1. gatunek zamiast rodzaju i odwrotnie (gdy np. zamiast powiedzieć "człowiek" autor używa słowa "śmiertelnik"); 2. część zamiast całości (łac. "pars pro toto") np. próg, dach zamiast dom; szyja zamiast głowa; 3. materiał zamiast przedmiotu, który został z niego wykonany (np. "żelazo" użyte w znaczeniu "miecz", "ołów" jako "naboje"); 4. liczba pojedyncza zamiast mnogiej (np. nie lubię pochlebcy - zamiast "pochlewbców"); 5. liczba określona na miejsce nieokreślonej (np. tysiące myśli, miliony gwiazd); 6. osoba zastępująca pospolite imię (np. o złośliwym krytyku można powiedzieć Zoil). T Tragedia - gatunek dramatyczny wierszowany lub prozatorski mający poważny i wzniosły charakter; celem tragedii jest zazwyczaj ukazanie konfliktu moralnego pomiędzy dwiema równorzędnymi racjami, albo postawienie bohatera w obliczu siły wyższej (którą może być los, okoliczności lub dobro publiczne); tragedia zawsze zakończona jest klęską głównej postaci, wszystkie wydarzenia zmierzają nieuchronnie do takiego właśnie finału; w języku potocznym określenie tragedia odnosi się do wielkiego nieszczęścia, ciosu dla pojedynczego człowieka lub całej społeczności. Trylogia - jest cyklem, w skład którego wchodzą trzy utwory literackie (zwykle są to dramaty lub powieści) albo też filmowe; łączy je na ogół wspólny tytuł, temat i bohaterowie. W Wiersz biały - utwór liryczny, w którym nieobecne są rymy; szczególnie popularny wśród poetów współczesnych; pierwszy raz w literaturze polskiej użył wiersza białego Jan Kochanowski w "Odprawie posłów greckich". Wykrzyknienie - (nazywane inaczej eksklamacją, pochodzi od łacińskiego słowa "exclamatio" oznaczającego okrzyk); są to zdania kończące się wykrzyknikiem, często wtrącane w wypowiedź, świadczą o emocjonalnym zaangażowaniu nadawcy. Z Zdrobnienie - środek stylistyczny, który często stosuje poezja dziecięca (np. "Pan Kotek był chory i leżał w łóżeczku"), utwory o dzieciach (np. "ucieszne gardziołko"), poezja ludowa ("Hej przeleciał ptaszek..."); zdrobnienia używane są również, aby wzmocnić kontrast między np. brutalnością napastnika a bezbronnością ofiary (np. Jan Kochanowski, "Treny": "Tak więc smok, upatrzywszy gniazdo kryjome, słowiczki liche zbiera (...)". Zgrubienia - (inaczej augmentatywy); pozwalają na nadanie danemu słowu znaczenia pejoratywnego (np. chłopisko, bachor). Polecamy na dziś


Jan Kowalski 09.04.2016, 09:30\nJaką kwotę pieniędzy publicznych przelano Pływaczce ? Jaki był cel tego wydatku? jaki jest (będzie ) owego przekazania publicznych pieniędzy efekt (poza zdjęciami w gazecie) ??? Wie ktoś ? A może to Państwo Dziennikarze wykonają swoją pracę i dadzą odpowiedzi ( zamiast tylko cieszyć się ze zdjęć ) ?\nKazimierz Kajak 09.04.2016, 11:59\n@Jan Kowalski A jaki jest cel istnienia twojego na tym świecie. A już wiem PERMANENTNE NARZEKANIE!!!!!!!!!\nchemikmaly 09.04.2016, 13:38\n@Jan Kowalski ech ty nędzna i żałosna podobizno człowieka, a może Otylia zostawiła w Lublinie pieniądze? ale co tam, grunt że sobie ponarzekałeś, dzień udany. To jeszcze cmoknij kurdupla w (sam sobie wybierz w co ) to będziesz miał cudowny.\ncuddles.best 09.04.2016, 16:47\n@Jan Kowalski Jeden efekt już jest: Rozwijacz rozbłysnął światłem odbitym od przygasającej celebrytki. Można się domyślać, że albo poszła kasa z funduszu "promocji", albo też planowany jest jakiś wspólny geszefcik - przecież w neoliberalizmie takich "misiów" nie buduje się dla plebsu, tylko po to, żeby jakiś kapitalista mógł sobie ponapychać kieszenie. A ten "reportaż" to typowy produkcyjniak.\nJan Kowalski 09.04.2016, 14:37\nNie będę odpowiadał na inwektywy i pokrzykiwania. Sądzę, że mamy prawo wiedzieć, w jakim celu i w jakiej kwocie wydawane są publiczne pieniądze. Tylko tyle i aż tyle....\nmjjms 12.04.2016, 23:48\nbeton zamiast mózgu ....pytanie ..koleżanka żada pieniędzy jak cie odwiedza ???


Niekończące się Marzenia - kobiety o literaturze : Inna Blue\nMyślę, że nie muszę pisać, jak ogromną fanką jestem Amy Harmon. Jak mocno pokochałam historie, które wyszły spod pióra tej kobiety. Mam wrażenie, że każda kolejna jest jeszcze lepsza i trudno będzie dotrzymać poziomowi, a jednak później, okazuje się, że autorka ustawione przez samą siebie poprzeczkę podwyższa z takim talentem i czytelniczymi emocjami, wprost nie do uwierzenia.\nTym razem skusiłam się na Inna Blue, okładka zupełnie obca, jakby opowiadała historię zupełnie inną niż te, z którymi już autorka nas podbiła. No dobrze, mnie zdobyła. Teraz pozostawało pytanie, czy Blue będzie dobra?\nMuszę opowiedzieć Wam maleńką część historii Blue, a później, mam nadzieję, zrozumiecie dlaczego odebrałam tę książkę tak, a nie inaczej.\nBlue jest dosyć dziwną dziewczyną. Znaczy, charakterystyczną. Rzuca się w oczy jej styl, uroda i sposób bycia. Jest takim wyzwaniem dla otoczenia. Zadziorna, pewna siebie i arogancka. Taką postawę przyjęła, taką siebie stworzyła, aby móc funkcjonować w świecie, który nie miał za wiele litości dla tej młodej osoby. Nauczyła się życia szybko i zrozumiała, że lepiej być tą, którą się unika, niż gnębioną. Nie pokazywać prawdziwiej twarzy dla własnego bezpieczeństwa.\nPewnego dnia, na pierwszej lekcji nowego roku. Pojawia się Pan Wilson, młody nauczyciel historii, który zamierza w nieco inny sposób przekazywać swoją wiedzę młodym ludziom. Już od początku zwraca uwagę na Blue, ona na niego też. I nie chodzi tu o zainteresowanie dziewczyna-facet. Ona jest dla niego zagadką, widzi pod jej wyzywającym ubiorem i makijażem kogoś innego. On denerwuje dziewczynę, ale również fascynuje swoją wiedzą i tym, w jaki sposób rozmawia z uczniami. Chce dowiedzieć się na jej temat prawdy, a ona tę prawdę ukrywa całą sobą.\nW końcu nadejdzie dzień, kiedy kulturalny i ułożony Pan Wilson, zderzy się z prawdą, a raczej częścią prawdy na temat Blue. A ona sama, zrozumie, że to, co uważała za swoją historię, jest jedynie wierzchołkiem góry lodowej.\nRazem z nauczycielem, który wbrew swoim zasadom, będzie próbował pomóc i wspierać pogubioną nastolatkę, Blue odkryje czym może być wsparcie i przyjaźń drugiego człowieka.\nW życiu, a nawet w najśmielszych przypuszczeniach, nie spodziewałam się, że za tą niepozorną okładką, w tej niezbyt obszernej książeczce, znajdę tak piękne wnętrze, które nie pozwoli mi przestać o nim myśleć. O historii, która zabrała mnie w podróż, a później porzuciła i odmieniła wszystko.\nZacznę od Blue, jest to dziewczyna trudna. Naprawdę, jej prowadzenie się, to jak pokręcone miała sposoby na swój wizerunek i radzeniem sobie z przeszłością i teraźniejszością. Nie oceniam jej negatywnie, nie chcę i nawet nie mam prawa. Co nie znaczy, że nie czułam żalu, do tego, jak przez pewien czas, nie szanowała samej siebie. Ta postać jest naprawdę niesamowicie złożona, wywołuje wiele emocji w czytelniku. Nie można potępiać jej, ale trudno też uznać za zrozumiałe, pewne jej zachowania.\nPan Wilson, to mężczyzna o którym marzy chyba większość kobiet. Nie nastolatek, one mają jeszcze w głowie takich typowych mięśniaków, liderów grupy. Wilson to dżentelmen w każdym calu. Sposób wypowiadania się i obycia. Od niego wręcz emanowało ciepłem i dobrem. Nie wiem, czy miał jakieś wady, ja mu oddałam serce bardzo szybko. A później to już po prostu się zatraciłam i przepadłam.\nZderzenie dwojga tak różnych ludzi. Z odmiennych środowisk, było naprawdę mocne. Ona widziała w nim nauczyciela, który nie ma pojęcia o prawdziwym życiu. On chciał jej za wszelką cenę pomóc i wydobyć prawdziwą Blue.\nTak zaczęła się ich wspólna przygoda. Odkrywania skrawek po skrawku historii małego ptaszka, który wypadł z gniazda..\nNie wiem, co mogłabym napisać, by wyrazić słowami, jak wspaniała jest to książka. Jak cudownie autorka prowadziła tych dwoje. Jak Pan Wilson fenomenalnie wykładał lekcje historii. Właśnie za to, można go było z miejsca pokochać. Bo później, po prostu udowadniał jaką wartość ma siła przyjaźni.\nNie mogę napisać o wielu wydarzeniach, szkoda bo wtedy byłoby łatwiej przekonać Was do sięgnięcia po Blue. Z drugiej jednak strony, myślę jaka to piękna przygoda czeka tego, kto zdecyduje się na poznanie bohaterów. I jak bardzo zazdroszczę, przeżywania. Sama chyba ponownie przeczytam. Tylko za jakiś czas, niech aktualne emocje opadną. A moje oczy odpoczną.\nJestem naprawdę ogromną fanką Amy Harmon, ale Inna Blue nie zasłużyła na takie przejście w ciszy. Dla mnie, ta książka jest rewelacyjna i po prostu trzeba przeczytać. Trzeba i koniec.\nChyba, że ktoś nastawi się na tępe dialogi i akcje rodem z Greya, to nie. Proszę, nie czytajcie. Bo później czytam w opiniach - książka mi nie podpasowała ponieważ opisy lekcji były nudne...\nTak, ja wiem, jakie oczekiwania mają dziewczęta, chwalą szmiry, a wartościowe, gdzie dzięki Bogu, nie ma orgii grupowych, krytykują, za kawałek ukazanej historii. A wiedza jak widać boli, oj boli.\nAutor: Agnieszka Bruchal o marca 31, 2020\nEtykiety: Amy Harmon, Editio, Inna Blue\nAnastazja B. 1 kwietnia 2020 01:14\nKurczę, Ty jesteś wielką fanką, a ja jeszcze nic a nic nie czytałam od tej pani! Sam zarys fabuły jest bardzo interesujący, muszę przyznać, że jeszcze z czymś takim się nie spotkałam. Przez Ciebie nie mogę się doczekać, aż poznam szerzej Blue i to w jaki sposób autorka ją przedstawiła. I do tego pan Wilson! Zaintrygowałaś mnie i to bardzo! :)\nPatrycja whothatgirl.pl 1 kwietnia 2020 17:06\nCzytałam wiele właśnie pozytywnych recenzji i żałuję, że nie przeczytałam tej książki wcześniej. Na pewno to nadrobię - być może później niż bym chciała, ale na pewno to zrobię :)


?MotoMikołaje” gwiazdami imprezy przedświątecznej w Kostrzynie nad Odrą – Oddział Zielona Góra Stowarzyszenia Dziennikarzy Rzeczypospolitej Polskiej\n?MotoMikołaje" gwiazdami imprezy przedświątecznej w Kostrzynie nad Odrą\nOddział Zielona Góra Stowarzyszenia Dziennikarzy Rzeczypospolitej Polskiej > Nasze publikacje > Aktualności > ?MotoMikołaje” gwiazdami imprezy przedświątecznej w Kostrzynie nad Odrą\n?MotoMikołaje” gwiazdami imprezy przedświątecznej w Kostrzynie nad Odrą\nOstatnie dni przed świętami to czas, kiedy Kostrzyn nad Odrą przygotowuje różnego rodzaju imprezy. W tym roku organizatorem imprezy od 6 do 8 grudnia był burmistrz dr. Andrzej Kunt i jak zapowiedział podczas zaproszenia naszej redakcji tak było – wiele atrakcji dla dzieci, młodzieży i dorosłych, konkursy, nagrody i występy artystyczne w wykonaniu dzieci i młodzieży, ale nie tylko. Ani burmistrz, ani też pracownicy urzędu miejskiego nie spodziewali się, że, prawdziwy prezent, szczególnie dla najmłodszych, przywiozą motocykliści z Kostrzyna nad Odrą\nBędący na miejscu uczestnicy festynu często podkreślali, że wszystkie propozycje były fajne, ale największą furorę zrobili motocykliści z miejscowego klubu. Członkowie klubu ?MotoKostrzyn” przyjechali na motocyklowych w strojach Mikołajów, rozdając najmłodszym cukierki oraz mikołaje z czekolady oraz pozując chętnie to zdjęć pamiątkowych. Zdjęcia na pamiątkę robiły nie tylko dzieci, ale również dorośli.\nIreneusz Wręczycki członek grupy motocyklowej powiedział mi, że grupa działa od kilku lat i często włączają się w imprezy miejskie i nie tylko, gdyż są w większości mieszkańcami miasta, więc bardzo chętnie przyłączają się do organizowanych imprez wspierając je jak tylko mogą.\nCała impreza organizowana przez miasto dofinansowana była przez Unię Europejską z funduszy Euroregionu Pro Europa Viadrina.


Dla Polaków dzień 1 sierpnia 1944 to data wybuchu Powstania Warszawskiego. Muzeum Lotnictwa Polskiego w Krakowie z racji swego profilu włącza się w obchody rocznicy Powstania. Od lat w środowiskach historycznych istnieją kontrowersje, zarówno co do znaczenia Powstania Warszawskiego, jego przebiegu, jak i trafności decyzji dowództwa AK o jego rozpoczęciu. Podważane było także i deprecjonowane znacznenie zrzutów dla powstańców. W trakcie trwania Powstania Warszawskiego lotnicy złożyli ogromną daniną krwi. Najpoważniejszym źródłem dopływu zaopatrzenia były przecież zrzuty z powietrza. Dokonywało ich nocami lotnictwo brytyjskie, polskie i południowoafrykańskie, startujące z baz we Włoszech, oraz lotnictwo amerykańskie – z Anglii. Loty te okupione zostały wielkimi stratami.\nW dniu 1 sierpnia 1944 r. zainaugurowano kolejny sezon lotów do Polski – „Odwet”. Tej nocy do operacji wyznaczono wszystkie załogi 1586. Eskadry (6 załóg) oraz 5 załóg z brytyjskiego 148. Squadronu RAF. Jedna z załóg, załoga F/O Ludwika Domańskiego, nie wróciła do bazy. Halifax GR-JP283 pilotowany przez W/O Kazimierza Wolskiego został zestrzelony przez nocnego myśliwca nad terytorium Węgier. Lecący ze zrzutami do Polski lotnicy 1586. Eskadry nie wiedzieli o wybuchu Powstania Warszawskiego. Wiadomość o rozpoczęciu walk w stolicy dotarła do Brindisi dopiero 2 sierpnia 1944 r. – niestety tego dnia dowódca bazy Campo Cassale G/Cdr Rankin odmówił przydziału samolotów na loty do Polski, uzasadniając to złymi warunkami pogodowymi. Następnego dnia na trasie lotu do Polski wciąż utrzymywała się zła pogoda, dlatego polskie załogi wykonywały jedynie operacje do północnych Włoch. Dopiero 4 sierpnia 1944 r. do lotu nad Warszawę wyznaczono 7 załóg Eskadry (dwie załogi skompletowano pospiesznie z lotników, którzy ukończyli już swoje tury operacyjne) oraz 7 załóg ze 148. Squadronu RAF. Niestety, tego samego dnia w godzinach popołudniowych dowódca stacji otrzymał rozkaz od zastępcy dowódcy MAAF AM sir Johna Slessora zakazujący wykonywania lotów do Warszawy.\nRozkaz AM Slessora nie zabraniał jednak wykonywania operacji na inne placówki odbiorcze rozmieszczone w południowej części Polski. Zatem w zaistniałej sytuacji dowódca 1586. Eskadry S/Ldr Eugeniusz Arciuszkiewicz, w porozumieniu z dowódcą Bazy 11 Oddz. Specjalnego ppłk. Hańczą (Marian Dorotycz-Malewicz) zdecydowali, że w tajemnicy przed Anglikami, spośród polskich załóg, które tej nocy leciały na operację do Polski, cztery polecą z zaopatrzeniem do Warszawy. Stanowisko brytyjskiego dowództwa MAAF zakazującego wykonywania lotów nad Warszawę nie było jedynym problemem, z jakim przyszło się zmagać polskiej Eskadrze. W pierwszych dniach sierpnia 1944 r., jako uzupełnienie personelu latającego Eskadry, pospiesznie kierowano do Brindisi nowych lotników – świeżo po szkole, bez żadnego doświadczenia bojowego i w ogóle lotniczego. W pierwszej kolejności załogi te musiały przejść gruntowne przeszkolenie na czterosilnikowych Halifaxach, na co w zaistniałej sytuacji po prostu nie było już czasu. Tego samego dnia, 8 sierpnia 1944 r., uzyskano wreszcie zgodę na loty do Warszawy. Air Ministry cofnęło swój wcześniejszy zakaz pod warunkiem, że do lotów z zaopatrzeniem dla Powstania polscy lotnicy będą się zgłaszać ochotniczo.\nLoty nad Warszawę były niesłychanie trudne i wymagały od załóg wielkiej determinacji i odwagi. Na trasie liczącej ponad 2500 km na załogi czyhały oprócz złych warunków atmosferycznych zgrupowania niemieckiej artylerii przeciwlotniczej w rejonie jugosłowiańskiego wybrzeża i węgierskiego jeziora Balaton oraz nocne myśliwce szczególnie aktywne nad Węgrami i w pasie Karpat. Kpt. nawig. (F/O) Roman Chmiel z 1586 Eskadry do Zadań Specjalnych wspominał:\nPóźniej, już nad Polską – pogoda się poprawiła. Zaraz po przejściu Karpat. Widziałem nawet jak myśliwiec niemiecki zestrzelił którąś z maszyn i jak ta paliła się na ziemi. Zafiksowałem się na dobre dopiero na Pilicy. A stamtąd widzieliśmy już łunę Warszawy.\nDnia 13 sierpnia 1944 r. z 31 samolotów znad Warszawy nie wróciło aż osiem. Kolejna noc była równie krwawa-dowództwo brytyjskie zawiesiło loty do Warszawy ze względu na straty co wywołało ostrą ripostę polskiego Rządu na Uchodźstwie, domagającego się wywiązania z sojuszniczych zobowiązań. Wskutek tej interwencji brytyjskie Air Ministry zezwoliło załogom polskim na… ochotnicze hazardowe loty do Warszawy. Ostatni lot polskiej załogi nad Powstańczą Warszawę miał miejsce 13 września 1944 r. Tej nocy z Campo Cassale wystartowały dwie załogi: załoga F/O Stanisława Kleybora oraz załoga F/O Lucjana Woytanowicza, której Liberator GR-R KH101 został zestrzelony nad Węgrami przez obronę przeciwlotniczą.\nTak swój ostatni lot nad Warszawę wspominał sierż. (F/S) Tadeusz Ruman:\nNajbardziej dramatyczny był nasz ostatni lot. Dotarliśmy do Polski na dwóch silnikach. Wtedy staciliśmy cztery nasze maszyny. Ten ostatni raz leciałem Liberatorem. Strasznie ostrzeliwali nas Niemcy na Mokotowie. Było ciemno, nie mieliśmy nawet szans skakać na spadochronach, bo byliśmy za nisko. Zdecydowaliśmy, że lecimy na południe nabrać wysokości i wtedy wyskoczymy. Nie mogliśmy lądować, ale z czasem te dwa silniki się ustabilizowały. Jeszcze pod Krakowem cofający się mały oddział niemiecki nas zaatakował. Seria z karabinu maszynowego przeszła po całym samolocie, ale przelecieliśmy jeszcze przez góry i chcieliśmy skakać w Jugosławii. Będąc coraz bliżej bazy, postanowiliśmy, że próbujemy wrócić do Brindisi. Wskaźniki pokazywały nam, że hamulce działają. Naprawdę jednak wszystko było poprzestrzelane, hamulców nie było. Gdy wylądowaliśmy, mechanicy sprawdzili, że paliwa mieliśmy jeszcze na 5 minut. Sprawdzono nam też spadochrony. Okazało się, że były podziurawione, przestrzelone. Gdybyśmy na nich wyskoczyli, to byśmy zginęli, bo malutka dziurka może rozerwać czaszę spadochronu. To był cud, że wróciliśmy. Kiedy wyszedłem z samolotu, ucałowałem ziemię i dziękowałem Bogu za ocalenie życia.\n14 września, w uznaniu poświęcenia, z jakim polscy lotnicy nieśli pomoc dla walczącej Warszawy, Naczelny Wódz gen. broni Kazimierz Sosnkowski nadał Eskadrze zaszczytny tytuł „Obrońców Warszawy”.\nLoty z pomocą dla Powstania, czy w ogóle ze zrzutami do Polski, nie były jedynymi operacjami, które załogi 1586. Eskadry wykonały w sierpniu 1944 r. W tym samym czasie polscy lotnicy wykonali jeszcze 14 operacji z zaopatrzeniem do północnych Włoch, a do 13 września 1944 r. – 11 operacji do płn. Włoch oraz 2 do Jugosławii. W drugiej połowie września 1944 r. wykonano jeszcze 3 operacje do Polski, 7 do Jugosławii i 5 do płn. Włoch. W nocy z 22 na 23 września, powracający z zadania Halifax GR-E JP222 załogi naw. Sgt Henryka Milewskiego, prawdopodobnie z powodu uszkodzonych hamulców, wpadł do basenu portowego w Brindisi. Cała załoga zginęła.\nNa walczącą Warszawę zrzucono łącznie 159 ton uzbrojenia i prowiantu przez 296 samolotów, z których zniszczeniu uległo 34 czyli około 12%. W skład odebranych zrzutów wchodziły 693 zasobniki i 180 paczek, a w bazach podmiejskich 260 zasobników i 167 paczek. W lotach do Powstania Eskadra 1586. straciła 16 załóg, a dywizjony brytyjskie i południowoafrykańskie – kolejnych 20. Śmierć poniosło około 200 lotników. W porównaniu do ogromnych strat, jakie ponieśli w walce Powstańcy i ludność cywilna Warszawy, liczba blisko 200 poległych lotników może nie wydawać się wielka, lecz straty procentowe nie są tu najlepszym wykładnikiem – statystycznie stracono cały pierwotny skład Dywizjonu.\nDo dnia dzisiejszego żyją jeszcze nieliczni lotnicy 301. Dywizjonu Bombowego „Ziemi Pomorskiej – Obrońców Warszawy”, którzy uczestniczyli w operacjach organizacji, przerzutu i odbioru pomocy dla Armii Krajowej. Dziś żyje ich nie więcej niż dziesięciu – dałoby się ledwie sformować jedną (!) załogę. Odchodzi do niebiańskich dywizjonów tamto pokolenie, czas robi swoje i coraz rzadziej można Ich spotkać – kiedyś młodych mężczyzn rzucających kobietom uwodzicielskie spojrzenia, czarujących mundurem, odznaczeniami wojennymi w komplecie bez atu z Polandami na ramieniu, a dziś nobliwych, starszych Panów o lasce czy na wózku inwalidzkim, stale jednak z tym charakterystycznym błyskiem w oku, błyskiem rycerza przestworzy.\nLotnicze wsparcie dla okupowanego Kraju ofiarnie niesione przez lotników polskich, angielskich, kanadyjskich, nowozelandzkich, australijskich, południowoafrykańskich i amerykańskich zostało upamiętnione odsłonięciem w dniu 3 września 2004 r. tablicy memorialnej. Powstała ona jako owoc wspólnych działań Stowarzyszenia Lotników Polskich w Wielkiej Brytanii, Muzeum Lotnictwa Polskiego i Krakowskiego Klubu Seniorów Lotnictwa. Wspomnijmy Powstańców i dzielnych Lotników niosących im pomoc.


2 pokoje, mieszkanie na wynajem - Kraków, małopolskie - 50153276 • www.otodom.pl\nMieszkanie na wynajem, małopolskie, Kraków, Dąbska - Zobacz na mapie\nTo mieszkanie na wynajem (ID w Otodom 50153276) wydaje mi się interesujące. Chętnie poznam więcej szczegółów przed umówieniem wizyty. Pozdrawiam.\nMieszkanie na wynajem, małopolskie, Kraków, Dąbska\nApartament w centrum, zamknięte osiedle.\nTeraz o samym mieszkaniu: Mieszkanie ma 37 m2. Jest to dwupokojowe mieszkanie z osobną sypialnią + salon z aneksem kuchennym.\nDo apartamentu przynależy balkon. Wszystkie sprzęty w mieszkaniu są nowe, dobrych marek. Jeśli chcesz, dokupimy Ci telewizor, komodę czy biurko w zależności od Twoich potrzeb, tak abyś mógł tu zamieszkać komfortowo.\nParking - na terenie zamkniętym pod blokiem.\nCzynsz 250 zł + Prąd\nNiskie wynagrodzenie biura: 1800 pln\nNr oferty w Otodom: 50153276


Home - Twierdza Modlin\nNajwiększa działobitnia świata\nHistoria broni się sama\nJuż po raz trzeci w terminie 24 – 26 maja 2019 w gościnnych i historycznych progach Garnizonu Modlin (Nowy Dwór Mazowiecki) odbędzie się Festiwal Fantastyki Cytadela. […]\nMajówka w Twierdzy Modlin to czas szczególny. Od kilku lat statystki pokazują, że to właśnie ten termin najchętniej wybieracie na wizytę w Garnizonie Modlin. Wtedy też oficjalnie […]\nTajemnice największej twierdzy świata!\nMiejsca niedostępne na co dzień dla ciekawskich oczu turystów zostaną przed Wami otwarte podczas specjalnej autorskiej trasy zwiedzania. Przez ponad 200 lat teren ten […]\n14 kwietnia. LOTTO Poland Bike Marathon jedzie do Nowego Dworu Mazowieckiego LOTTO Poland Bike Marathon wraca do legendarnej Twierdzy Modlin. W niedzielę 14 kwietnia, cykl […]\nAnna Dereszowska, Katarzyna Glinka, Piotr Gacek, Łukasz Jakóbiak oraz inne znakomite osoby wystartują już w sobotę 26 maja br. w specjalnej serii Runmageddonu na rzecz Wielkiej […]\nCiężko znaleźć na Mazowszu lepsze miejsce do aktywnego wypoczynku niż Twierdza Modlin. Kwestią czasu było więc to, kiedy jeden z największych ekstremalnych biegów – […]\nW Garnizonie Modlin rusza nowy festiwal\n22 i 23 czerwca 2018, Garnizon Modlin gościć będzie fanów muzyki elektronicznej z całej Polski i świata. Instytut Festival to kontynuacja legendarnego warszawskiego cyklu imprez Instytut, […]\nGarnizon Modlin otrzymał certyfikat Najlepszego Produktu Turystycznego w Województwie Mazowieckim. Podczas XI Sejmiku Turystycznego Województwa Mazowieckiego Garnizon Modlin otrzymał certyfikat Najlepszego […]\nDo sprzedaży trafiła właśnie koszulka poświęcona bohaterskiej obronie Twierdzy Modlin w 1939 roku. To efekt współpracy Garnizonu Modlin i firmy RED IS BAD. To nie jest zwykły […]\nOdkryli Twierdzę Modlin nocą, śladami bitwy pod Nowym Dworem z 1655 roku. Przeszło stu uczestników kolejny raz wyruszyło z nami na szlak Twierdzy Modlin. Tym […]\nTwierdzę Modlin można zwiedzać na dwa sposoby. Po pierwsze – na własną rękę, bez przewodnika. W przydatne mapki i foldery zaopatrzy nas Centrum Informacji Turystycznej, zlokalizowane przy ul. Baśki Murmańskiej 164. W takim przypadku mamy możliwość poznać Twierdzę po jej obwodzie zewnętrznym.\nO wiele więcej wrażeń dostarczy nam jednak zwiedzanie w towarzystwie przewodnika. Ten nie tylko opowie o historii Twierdzy Modlin, ale również pokaże wszystkie jej obiekty, do których w dużej mierze zwykły turysta nie jest w stanie dotrzeć. Nasz przewodnik zaprowadzi Państwa m.in. na dziedziniec najdłuższego budynku w Europie i do jego wnętrz. Pokaże Wieżę Ciśnień i Białą, areszt, a także pomieszczenia, w których mieszkali żołnierze wojsk napoleońskich, carskich, niemieckich i w końcu polskich.\nKoszary Twierdzy Modlin są otwarte zarówno dla turystów indywidualnych, jak i grup zorganizowanych. Zapraszamy do poznawania ich historii wycieczki szkolne, firmy czy harcerzy. Jesteśmy otwarci na Państwa potrzeby i oczekiwania. Możemy zorganizować zarówno standardowe zwiedzanie z naszym przewodnikiem, jak również zaoferować szerszy pakiet pobytu.\nKoszary Twierdzy Modlin to idealne miejsce na kilkugodzinną wycieczkę szkolną, zwiedzanie w ramach spływu kajakowego czy weekendowy obóz harcerski. Możliwości jest jednak o wiele więcej.


Mieszkanie Krynica-Zdrój na sprzedaż al. Tysiąclecia | WD Partner Obrót i Wycena Nieruchomości\nwolnostojący • 288 m²\nKrynica-Zdrój • al. Aleje Józefa Piłsudskiego\n311 962 $\n242 345 £\nKraków • Feliksa Konecznego\nMieszkanie 51 m², Krynica-Zdrój, al. Tysiąclecia\n245 000 zł • 51 m²\n4 804 zł za m2\nNr oferty: WDP-MS-814\n3 pokoje • 1 łazienka • parter • budynek 4 piętrowy\nmieszkanie • na sprzedaż • rynek wtórny • Krynica-Zdrój • al. Tysiąclecia\nDo sprzedania mieszkanie po generalnym remoncie Tysiąclecia.\nMieszkanie składa się z dwóch osobnych pokoi, kuchni z salonem/jadalnią, przedpokoju oraz łazienki.\nNa podłogach panele oraz płytki ceramiczne, ściany malowane. Nowe drzwi wejściowe oraz wewnętrzne.\nW łazience pralka oraz kabina prysznicowa. W przedpokoju duża szafa.\nKuchnia wyposażona - lodówka, płyta grzewcza, mikrofalówka.\nLokal przygotowany w chwili obecnej pod najem krótkoterminowy.\nBardzo dobra lokalizacja blisko centrum - 10 minut na Deptak, w pobliżu komunikacja na ulicy Piłsudskiego.\nnumer oferty: WDP-MS-814\nJestem zainteresowany ofertą numer WDP-MS-814 - mieszkanie, na sprzedaż, rynek wtórny - Krynica-Zdrój / al. Tysiąclecia. Proszę o kontakt.


W rozmowie z tygodnikiem „Wprost” Roman Czejarek przyznaje, że skład kierownictwa i kluczowe decyzje personalne w Polskim Radiu są mocno zależne od sytuacji politycznej, czego doświadczył na własnej skórze.\n- Co pewien czas próbowano się mnie pozbyć. I się udawało. Śmieszne, bo jak było źle, to wołano mnie na pomoc, jak wychodziliśmy na prostą, to przychodził ktoś, kto dochodził do wniosku, że to musi być intratny biznes, warto na nim położyć łapę, i wszystko rozwalał - opisuje dziennikarz. I dodaje, ostatni raz wrócił do Jedynki w 2010 roku, bo rok wcześniej na koncerty w ramach „Rycerskiego ‘Lata z Radiem’” przychodziło bardzo mało osób.\nCzejarek przypomina, że w 2006 roku odszedł z rozgłośni, kiedy prezesem Polskiego Radia z nominacji PiS był Krzysztof Czabański, natomiast wiceprezes Jerzy Targalski zwalniając Marię Szabłowską, miał powiedzieć, że oczyszcza radio z „gomułkowsko-gierkowskich złogów” (więcej na ten temat). Z kolei rok wcześniej na tzw. liście Wildsteina znalazł się Tadeusz Sznuk, przez co zniknął z anteny, chociaż wygrywał procesy w tej sprawie w sądach kolejnych instancji.\nZdaniem Czejarka Polskie Radio jest mimo wszystko mniej upolitycznione niż Telewizja Polska, ponieważ ma mniejszy zasięg, dlatego to o telewizję przede wszystkim biją się politycy. - Za to w radiu można upchnąć więcej politycznych znajomych, choć moim zdaniem okres największego upychania już minął - stwierdza dziennikarz.\nDodaje, że z pierwotnej wersji swojej książki „Kochane ‘Lato z Radiem’”, musiał usunąć 16 stron. - Po prostu musiałem rozważyć swoją przyszłość: albo rezygnuję z nich i zostaję w Polskim Radiu, albo… - tłumaczy.\n- Przygotowuję „Lato z Radiem” od prawie 25 lat i widzę, jak ono się zmieniało, jak było zależne od różnych opcji politycznych - mówi dziennikarz. - Wiem, że nie ma się co szarpać. Zresztą, za rok będą wybory i może wszystkich nas z tego radia wykopią - przyznaje.\nInnym dziennikarzom Roman Czejarek wytyka, że wielu zbyt długo roztaczało parasol ochronny nad Platformą Obywatelską. - Sporej grupie było po prostu wygodnie, żeby PO rządziła, bo gwarantowała jakąś normalność, a może inaczej - mniejsze zło - ocenia. I dodaje, że zauważył to podczas swojej współpracy z kanałem TTV (należącym do Grupy TVN), w którym w latach 2012-2013 prowadził programy „Raz lepiej, raz gorzej” i „Studio TTV”.\n- Pracowałem przez jakiś czas w TVN i spora część z nas mówiła: nie wbijajmy im szpili (politykom PO - przyp.red.), bo lepiej niech rządzą oni niż PiS - wspomina Czejarek. - Teraz, gdyby ci sami ludzie mogli wybrać kogoś innego, toby to zrobili, ale nie ma kogo - dodaje.\nTegoroczna edycja „Lato z Radiem” rozpoczęła się 21 czerwca, a trasa koncertowa w kolejne weekendy odwiedzi 20 miejscowości (więcej na ten temat).\nW II kwartale br. Jedynka zanotowała najniższy udział w rynku radiowym od momentu rozpoczęcia badań słuchalności - wyniósł on 9,2 proc. (zobacz dane wszystkich stacji ogólnopolskich).\nDołącz do dyskusji: Roman Czejarek: polityczni znajomi w Polskim Radiu, TVN z parasolem ochronnym nad PO


Zapraszamy serdecznie wszystkich uczniów szkół żorskich szkół ponadgimnazjalnych do wzięcia udziału w konkursie pn. „Energooszczędne Żory”.\nBudynek CKZiU pięknieje\nNowoczesna, przyciągająca wzrok elewacja, to pierwsze co rzuca się w oczy patrząc na budynek Centrum Kształcenia Zawodowego i Ustawicznego w Żorach.\nO tym, jak człowiek wpływa na klimat Ziemi, skąd bierzemy energię oraz jak ją oszczędzać w swoich domach mogli dowiedzieć się uczestnicy konferencji w ramach działań promocyjnych związanych z realizacją projektu pt. „Energooszczędne Żory”.\nGłównym celem projektu pt. „Energooszczędne Żory” jest ograniczenie emisji gazów cieplarnianych i zanieczyszczeń do powietrza. Środki pieniężne przeznaczane są na cele grzewcze i oświetlenia pięciu szkół w naszym mieście. W ramach tego projektu już w czerwcu odbędzie się specjalna konferencja.\nRozpoczęły sie prace w CKZiU.\nW Centrum Kształcenia Zawodowego i Ustawicznego w Żorach rozpoczął się remont związany z termomodernizacją szkoły. Właśnie ruszają prace przygotowania budynku do ocieplenia.W rozszerzeniu aktualności fotogaleria.


Listy o miłości PS: Robaczek\nAutor: Leszek o 00:20\naisaB 10 października 2013 08:15\nLeszku- myślę, że każdy z nas skory jest do oglądania owoców swej życiowej działalności. Jednym jest to dane innym nie. Niedawno dostąpiłam łaski oglądania oglądania "owocu" mojej misji- jak podłożona przeze mnie iskra [reaktywacja inicjatywy budowy kościoła] za podmuchem Bożym i bliźnich zapłonęła ogniem czynu z którego spełniło się marzenie wielu współmieszkańców osiedla. Również niedawno byłam świadkiem jak "owoc mego żywota" zawiera małżeństwo i zakłada własną rodzinę. Byłam dumna z niego, bowiem stanął na wysokości zadania i wszystko sam pozałatwiał i sam sfinansował. Obserwując, jak troszczy się o swoją narzeczoną a teraz już żonę wykazując się zaradnością i zaangażowanie- pomyślałam - po kim on to ma? To dla mnie ten pierwszy dzień "W pierwszym dniu Pan sprzyjał zamiarom Jonasza i by było mu przyjemniej sprawił, że nad nim wyrósł wspaniały krzew..."ale były też robaczki, a może nawet robale, które nadmiar szczęścia odebrały. Być może jest to nam potrzebne abyśmy nie popadli w pychę i samouwielbienie; pozdrawiam\nLeszek 10 października 2013 23:06\nNo właśnie - z jednej strony piękny krzew, a z drugiej strony robaczek - bo jednak nie pamiętano, kto był inicjatorem. I nawet w tym drugim krzaczku pojawił się robaczek (którego zdjęcie pokazałaś u siebie na blogu).\naisaB 11 października 2013 07:31\nLeszku- kto by pamiętał o iskrze gdy ogień razi swym blaskiem? Myślę, że tylko Ten, Kto natchnął mnie do działania. To mi wystarcza. A w drugim przypadku były robaczki [te na obrazku] i był robal, który przyprawił o zatrucie radości; zatem sam widzisz jak wiele robaczków i robali czyha na naszej drodze do szczęścia; zatem nie przejmuj się robaczkami - strzeż się robali, które niszczą nie ciało ale duszę; pozdrawiam\nLeszek 11 października 2013 22:26\nBasiu, o swoich robaczkach napisałem dopisek w ramach samej notki. Nie wiem, na ile te wnioski można uogólniać (bo choćby w odniesieniu do samego Jonasza takie uogólnienie nie pasuje), ale podejrzewam, że to jest najbardziej typowy przypadek.\nDoceniam, gdy piszesz przejmuj się robaczkami - strzeż się robali, które niszczą nie ciało ale duszę, ale rzecz w tym, że te wszystkie robaczki (o robalach w tym czytaniu nie było, więc je pomijam) są dla naszego dobra! I właśnie cała trudność polega na tym, by to dostrzec i zrozumieć, co to konkretnie w tym moim przypadku znaczy.\nAgnieszka 10 października 2013 15:02\nHmmm Leszku, Ty jak zawsze zmuszasz do myślenia.... ;)\nLeszek 10 października 2013 23:08\nNo bo robaczki, to taki wdzięczny temat ;)\nAgata 19 października 2013 21:10\nspodobał mi się ten robaczek :)\nLeszek 19 października 2013 22:16


„Pomiędzy Warszawą a Zakopanem. Legenda Tytusa Chałubińskiego” / 27 maja 2020 / Kultura / Warszawa / WATRA - Podhalański Serwis Informacyjny\nW imieniu dyrekcji Muzeum Historii Medycyny Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego oraz swoim własnym, mamy przyjemność poinformować o otwarciu wystawy czasowej „Pomiędzy Warszawą a Zakopanem. Legenda Tytusa Chałubińskiego”. Ze względu na sytuację epidemiologiczną organizatorzy nie mogli sobie pozwolić na tradycyjny wernisaż, dlatego m.in. przygotowano materiał filmowy, który ma zachęcić do obejrzenia otwartej właśnie ekspozycji. Mamy nadzieję, że po ustabilizowaniu się sytuacji wystawa będzie również udostępniona dla zwiedzających.\n„Jestem dumny, że taka Postać tworzyła naszą Uczelnię. Duch Tytusa Chałubińskiego jest w Uniwersytecie stale obecny. Postaciom najbardziej zasłużonym dla Uczelni przyznawany jest Medal im. dra Tytusa Chałubińskiego. Szpital Kliniczny Dzieciątka Jezus z Collegium Anatomicum mieści się na ulicy noszącej od 1917 roku miano właśnie Tytusa Chałubińskiego. To w tej lecznicy profesor pracował od roku 1857, kiedy objął Katedrę Chorób Wewnętrznych na Cesarsko-Królewskiej Akademii Medyko-Chirurgicznej, następnie od 1859 powołany został na Katedrę Terapii Szczegółowej, a rok później wszedł do Senatu Akademii. W październiku 1860 r. wygłosił wykład inauguracyjny w nowo otwartej Klinice Terapeutycznej. Po zrusyfikowaniu Uniwersytetu po Powstaniu Styczniowym, w 1871 roku został usunięty z katedry. Profesor medycynę uważał za sztukę, ale sztukę opartą na naukowych podstawach. Elementem szkoły Chałubińskiego było współczucie choremu i zjednanie sobie jego zaufania. Traktując chorobę jako chore życie, widziano w każdym chorym człowieka, otaczano go wyraźnym współczuciem, pozwalano uskarżać się choremu „do woli”. Uczył przyszłych adeptów sztuki lekarskiej, że relacja lekarza i pacjenta musi być szczera i bezpośrednia. Te ideały są wciąż aktualne i warto je również dzisiaj przekazywać kolejnym pokoleniom medyków” – zaznacza Rektor – prof. Mirosław Wielgoś.