Pobierz - Magazyn Pielęgniarki Operacyjnej nr 11 - Islam\nPobierz - Magazyn Pielęgniarki Operacyjnej nr 11\n3M loban 2\n1. Efektywność pracy bloku operacyjnego\n– mgr Ewa Grabowska\n2. Akceptacja choroby przez pacjenta\n– dr n. med. Izabela Wróblewska, Maria Gryszczyk\n6. Wybitni chirurdzy – Ambroise Paré\n– dr n. med. Oskar Pelzer\n7. Biologiczne czynniki szkodliwe – Marcin Doskocz\n10. List z NRPiP – dr n. med. Grażyna Rogala-Pawelczyk\n12. Laparoskopowa mankietowa resekcja żołądka\n– sleeve-gastrectomy – lic. Izabela Szwed,\ndr Rafał Mulek, prof. dr hab. Wojciech Witkiewicz\n15. List EORNA – Caroline Higgins\n16. Protokół z XII konferencji naukowej\n„Blok Operacyjny – Pielęgniarstwo operacyjne\nw Polsce – Agnieszka Sierakowska\n19. Europejskie pielęgniarstwo operacyjne\n– Kształcenie, Kompetencje, Formy zatrudnienia\n21. Historia pielęgniarstwa operacyjnego w Polsce\n– mgr Maria Ciuruś\n25. System kształcenia pielęgniarek operacyjnych\nw Polsce – dr hab. Aleksandra Gaworska-Krzemińska\n27. Firma 3M finalistą konkursu Dobry Wzór 2014\nRedaktor naczelna: mgr Ewa Grabowska\nWydawca: Karkonoskie Stowarzyszenie Instrumentariuszek,\ndr n. med. Ryszard Kędra\ndr n. med. Oskar Pelzer\nmgr Magdalena Kulczycka\nPielęgniarki operacyjne WCSKJ – założycielki KSI\nW oczekiwaniu na Nowy Rok i nowe wyzwania zapraszam do\nlektury, ostatniego w tym roku Magazynu Pielęgniarek Operacyjnych.\nMam nadzieję, że Nowy Rok będzie lepszy i ciekawszy,\nże wszystko, co naj… jeszcze przede mną. Jest w tym coś\nz zaklinania rzeczywistości, ale, o dziwo sprawdza się. To także dlatego, że nasze pielęgniarstwo w dniu 03.12.2014 NRPiP\nprzyjęła standardy pielęgniarskiej praktyki klinicznej w dziedzinie pielęgniarstwa operacyjnego. Zostaną one przekazane\ndo dalszego procedowania w NRPiP do Komisji Legislacji\nw celu przygotowania rozporządzenia dot. pielęgniarstwa\nWażny i nieoczekiwany skok w stronę Europy, jesteśmy\nw EORNA, znajdziecie Państwo list J. Borzęckiej w tym numerze, która zaprezentowała OSI na mitingu w Tallinie, gdzie\nodbyło się głosowanie zarządu EORNA i 100% zagłosowało\nza przyjęciem naszego Stowarzyszenia, a tym samym Polski\ndo EORNA. Wprowadziliśmy nasze pielęgniarstwo do Europy.\nJesteśmy dumne i cieszymy się, że będziemy reprezentować\nPolskę, nasze pielęgniarstwo operacyjne na forum Europy.\nTraktuję niemal jak magiczny rytuał, sam w sobie gwarantujący ich spełnienie. Dlaczego tak? Bo pozytywne nastawienie\nto połowa sukcesu.\nSterylne pole operacyjne\nRedukuje ryzyko zakażenia miejsca operowanego\nW imieniu własnym i całego Zespołu życzę Wam Kochani,\noptymizmu, dużo szczęścia, dobrych wyborów, zdrowego\ni najlepszego Nowego Roku.\nmgr Ewa Grabowska\n• jedyna folia bakteriobójcza o potwierdzonym działaniu klinicznym\n• zawiera aktywny jodofor uwalniany stopniowo podczas zabiegu chirurgicznego\n• umożliwia tworzenie i utrzymanie sterylnego pola operacyjnego\n• zapewnia kontrolowane działanie w czasie trwania całego zabiegu\nWięcej informacji na www.3m.pl/produktymedyczne\n3M Poland Sp. z o.o., Al. Katowicka 117, Kajetany, 05-830 Nadarzyn, Tel. 22 739 60 00, Fax 22 739 60 01, www.3m.pl/produktymedyczne\n3M Ioban są znakami towarowymi ﬁrmy 3M. © 3M 2013 r. Wszystkie prawa zastrzeżone.\nEfektywność pracy bloku\nnio zaangażowanych w wykonywanie zabiegu operacyjnego.\nPielęgniarka oddziałowa bloku operacyjnego\noperacyjny kieruje mianowany lekarz lub osoba wskazana\nKonstrukcja bloku operacyjnego, to centralny blok operacyjny\nna przeliczeniu do potrzeb na 1 stół operacyjny 2 pielęgniarki\n– separowany, w tym część dla operacji planowanych, część\ndla potrzeb medycyny ratunkowej, lokalizacja, architektura,\nłączność i komunikacja, trakty dojazdowe i przejazdowe bloku\noperacyjnego, śluzy dla pacjentów i personelu, bezpośrednia\nłączność z centralną sterylizatornią, sale wybudzeń w bezpośredniej łączności z blokiem operacyjnym, stacja łóżek przy\nWyposażenie. Blok operacyjny wyposażony jest i dostosowany\ndo wszystkich oddziałów zabiegowych szpitala. Sale operacyjne klimatyzowane z nawiewem laminarnym, uniwersalne\nwyposażenie podstawowe sal operacyjnych. Nie powinno\nużywać się lepkich mat ani tzw. mat przeciwbakteryjnych,\nPersonel stały bloku operacyjnego stanowi zespół pracowników: pielęgniarki operacyjne, anestezjologiczne, personel\npomocniczy, sprzątający i transportowy. Zespołem i blokiem\njako kierownik bloku operacyjnego we współpracy z oddziałową bloku operacyjnego. Zespół stałych pracowników bloku\noperacyjnego nie powinien być rotowany z innym oddziałem\nszpitala. Powinna być stała liczba personelu bloku – stosowaoperacyjne i 1 pielęgniarka anestezjologiczna.\nPodległości organizacyjne: dyrektor szpitala, zastępca\nds. lecznictwa, zespół lekarzy operatorów, pielęgniarki operacyjne, lekarz anestezjolog z pielęgniarką anestezjologiczną\nstanowią zespół operacyjny.\nNadzorowanie sali operacyjnej i zabiegu (anestezjolog, chirurg). Interdyscyplinarne, profesjonalne wyszkolenie personelu. Plan i regulamin pracy bloku stanowi podstawę\npostępowania organizacyjnego. Praca bloku oparta jest na\nsprawdzonych standardach postępowania. Rozpisywanie\nplanowej pracy i zabiegów. Szkolenie ustawiczne wewnątrz-\nktóre są zbiorowiskiem brudu i bakterii.\nStoły operacyjne z wymiennymi blatami lub mobilne w zależ-\nFinansowanie bloku operacyjnego. W zależności od sytuacji\nności od wielkości bloku operacyjnego. Dobre oświetlenie\n– lampy operacyjne z satelitą, wysokospecjalistyczny sprzęt\ndo nowoczesnych technik operacyjnych wszędzie tam, gdzie\nwykonuje się lub mogą być wykonywane aparaty do hemostazy i odsysania pola operacyjnego. Podstawowy sprzęt\nlaparoskopowy należy zaliczyć do wyposażenia STANDARDOWEGO. Wysokospecjalistyczny zblokowany sprzęt anestezjologiczny, zestaw narzędzi – komplety w kontenerach,\npakietach lub zestawach do każdego rodzaju zabiegu osobno\ni w ilości dostosowane do potrzeb (średnio ilość zabiegów\nplanowanych na dany dzień, plus jeden zestaw zapasowy),\nmobilny aparat RTG z torem wizyjnym i z możliwością wyko-\nszpitala, zależnej przede wszystkim od wysokości kontraktu\nusług medycznych w NFZ, blok operacyjny stanowi koszty\nwewnętrzne, bezpośrednie szpitala. Blok operacyjny nie ma\npozycji oddziału klinicznego i nie kontraktuje bezpośrednio\nprocedur zabiegowych w NFZ. Dobrze by było, by w przyszłości była możliwość bezpośredniego kontaktowania usług\nu świadczeniodawcy. Zaczynamy odczuwać niedostatki\nfinansowania procedur zabiegowych, brakuje pieniędzy na\nzakupy uzupełniające podstawowego materiału operacyjnego i sprzętu. Uznanie realnych środków finansowych potrzebnych na bieżące utrzymanie bloku operacyjnego, zakupy uzupełniające sprzętu przez organ założycielski szpitala. Uznanie\nodpisów amortyzujących zgodnie z ustawą jest to ważna po-\nAparat UGS z głowicami śródoperacyjnymi, pełny monitoring\nkosztowy sprzęt medyczny pozostający w dyspozycji bloku.\nchorego i sali operacyjnej komputeryzacja bloku operacyjnego, konieczne niezbędne zapasy magazynowe sprzętu jedno-\nzycja w rachunku kosztów bloku i szpitala, z uwagi na bardzo\nNiezależnie od poziomu finansowania stara się nie obniżać\ni nie może pozwolić na obniżanie poziomu świadczenia usług\nrazowego użytku i materiału operacyjnego.\nzabiegowych według przyjętych standardów.\nPlanowa gospodarka zakupów uzupełniających sprzętu i ma-\nReasumując, jeżeli finansowanie procedur zabiegowych nie\nteriału operacyjnego i inwestycje rozwojowego bloku operacyjnego.\nOrganizacja pracy bloku operacyjnego stanowi wydzielony, zamknięty oddział szpitala, dostępny tylko dla osób bezpośred-\nzostanie urealnione i nie będzie dostatecznych środków finansowych, to nie będzie gwarancji utrzymania bloku oraz wykonywanych zabiegów na właściwym poziomie.\nAkceptacja choroby przez pacjenta\ndr n. med. Izabela Wróblewska,\n„Niczego w życiu nie należy się bać. Trzeba to tylko zrozumieć.”\nW wyniku choroby następują zmiany w funkcjonowaniu\npacjenta w społeczeństwie. Zmienia się życie rodzinne, zawodowe i towarzyskie człowieka. W zależności od struktu-\nJednym z największych osiągnięć współczesnej cywilizacji\nry rodziny, dojrzałości jej członków i czasu trwania choroby\njest wydłużenie średniej długości życia. Efekt ten osiągnięto\nmoże dojść do utrwalonej nadopiekuńczości ze strony rodzi-\ndzięki rozpowszechnieniu szczepień ochronnych, zastosowa-\nny. Sytuacja taka nie sprzyja uzyskaniu przez chorego samo-\nniu nowych metod leczenia i poprawie jakości życia. Jedno-\ndzielności. Zachowanie pacjenta może powodować konflikty\ncześnie Główny Urząd Statystyczny podaje, iż u 53% Polaków\nw rodzinie. Może też dojść do zerwania kontaktów towarzy-\nwystępuje chociaż jedna choroba przewlekła. Odsetek osób\nskich i w rezultacie do odizolowania się chorego nawet od\nchorujących wzrasta wraz z wiekiem, rośnie również liczba\nchorób, która występuje u jednej osoby. Pojawia się charakterystyczna dla wieku starczego wielochorobowość. Staty-\nRola pielęgniarki, która często jest koordynatorem miedzy\nstycznie pacjent powyżej 65 roku życia cierpi na co najmniej\nrodziną a pacjentem, musi być szczególnie ukierunkowana\n3 schorzenia jednocześnie.\nna edukację. Dotarcie do pacjenta, jak również jego rodziny\nnie jest łatwe i wymaga wielokierunkowego działania. Czę-\nSchorzenia przewlekłe, które dotyczą bardzo wielu pacjen-\nsto zadanie to jest niemożliwe do wykonania, albo możliwe\ntów, są często dla nich problemem nie do rozwiązania. Z ko-\ntylko w części.\nlei specyfika pracy pielęgniarki, polegająca na bezpośrednim\nkontakcie z chorym, pozwala na szczegółowe poznanie po-\nWedług Amerykańskiej Komisji ds. Chorób Przewlekłych\ntrzeb osób nimi dotkniętych.\nchoroba przewlekła to wszelkie zaburzenia lub odchylenia\nod normy, które charakteryzują się trwałością i pozostawiają\nNajwiększym problemem we wzajemnych relacjach pomię-\npo sobie inwalidztwo. Ich przyczyną są nieodwracalne zmia-\ndzy pacjentem, a pielęgniarką jest przełamanie bariery stra-\nny patologiczne, co wymaga specyficznego postępowania\nchu przed nową sytuacją, która zaistniała w wyniku choroby.\nprzez dłuższy okres, czyli m.in. monitorowania choroby i opie-\nDuże znaczenie ma w tym momencie wsparcie rodziny lub\nki nad pacjentem. Postępująca niesprawność zaburza pełnio-\nopiekuna pacjenta. Potrzeba niezmiernie dużo wysiłku, aby\nne przez chorego role rodzinne, zawodowe i społeczne. Wpły-\nczłowiek chory pogodził się z nową sytuacją w swoim życiu.\nwa to w znacznym stopniu na jego równowagę emocjonalną\nChoroba wywołuje u człowieka chorego różnego rodzaju\ni obniża poczucie własnej wartości. Osoba przewlekle chora\nobawy i lęki, które zależą od jego cech osobowości. Mogą\nstaje się uzależniona od innych ludzi.\npojawić się negatywne stany emocjonalne – przygnębienie,\npłacz, odizolowanie się od ludzi, a nawet depresja. Najczę-\nWedług koncepcji Kerr osoba przystosowująca się do zmian\nściej obserwuje się zbyt wyolbrzymione zainteresowanie\nsomatycznych zaistniałych w jej organizmie przechodzi przez\nswoją osobą i zaburzeniami swojego stanu zdrowia. Bardzo\nczęsto pacjenci są agresywni. Ich zachowanie można wytłu-\n1)szok – mechanizm zaprzeczenia,\nmaczyć bezsilnością wobec zagrożenia, jakim jest choroba.\n2)oczekiwanie na poprawę zdrowia,\nWiele osób ukrywa swoją chorobę ze względu na wstyd\nspowodowany na przykład raną przewlekłą na kończynie lub\n4)postawa prawidłowa – stawianie nowych celów\nwyłonieniem przetoki jelitowej. Jest to dużym utrudnieniem\nw procesie rehabilitacji i readaptacji społecznej chorego. Taka\npostawa może prowadzić do wytworzenia u pacjenta postawy rezygnacji z życia. Osoby te najczęściej uzależniają się od\nopieki rodziny i pielęgniarek.\ni realizowanie zadań,\n5)włączenie mechanizmów obronnych osobowości\n– zaprzeczenie skutkom inwalidztwa,\n6)przystosowanie się – zaakceptowanie swojego stanu\ni radzenie sobie z nim.\nW związku z czym pacjent przewlekle chory będzie wymagać\nnościach życia i o sposobach jego przezwyciężenia. Chory,\ndługotrwałego leczenia różnymi metodami (zachowawczymi,\naby wyjść z kryzysu, musi przewartościować swoje życie.\nchirurgicznymi lub paliatywnymi), profesjonalnej opieki pielę-\nNegatywne emocje nie dotyczą jednak tylko samego cho-\ngniarskiej, z czasem większej pomocy innych osób, działań\nrego. Należy pamiętać, że również rodzina pacjenta może\nprofilaktycznych w celu ograniczenia powikłań, które wynika-\nodczuwać złość i żal z powodu utraconych możliwości oraz\nją z unieruchomienia, długookresowych działań usprawnia-\njących oraz kompleksowej opieki ze strony całego zespołu\nKolejną reakcją na niemożność osiągnięcia celów stawianych sobie w życiu jest gniew, którego podstawą jest unie-\nChoroba stawia przed człowiekiem wiele nowych wyzwań,\nmożliwienie realizacji celów, jakie się wcześniej sobie po-\nprowadzi do zmian biologicznych i psychospołecznych, ma\nstawiło, a które zniweczyła choroba. W celu pozytywnego\nrównież wpływ na sytuację materialną pacjenta, gdyż często\nukierunkowania tego uczucia zaleca się je zaakceptować,\nwiąże się z utratą pracy. Wywiera również ogromny wpływ\nnastępnie kontrolować, aby stało się źródłem pozytywnej\nna stan psychiczny chorego, dlatego tak istotnym staje się\nenergii, a także znaleźć konstruktywny sposób na wyrażanie\nindywidualne podejście do pacjenta, jak również dostoso-\ngwałtownych uczuć (np. praca fizyczna) przy jednoczesnym\nwanie sposobów udzielanego wsparcia.\nnie obwinianiu innych osób i nie obracaniu przeciwko nim\nswojej złości. Należy także starać się panować nad złością,\nInformacja o rozpoznaniu choroby przewlekłej nie jest łatwa\naby poprawić sytuację w swoim otoczeniu.\ndo zaakceptowania. Potrzeba czasu, aby oswoić się z faktem, że choroba będzie częścią życia człowieka i może stać\nZalecenia te, choć klarowne teoretycznie nie są proste do\nsię poważnym utrudnieniem codziennego funkcjonowania.\nwprowadzenia w życie człowieka chorego. Życzliwość, bli-\nZazwyczaj pierwszą reakcją na chorobę jest żal i lęk o przy-\nskość i zrozumienie osób z otoczenia chorego, w tym perso-\nszłość. Człowiek, aby mógł poradzić sobie z tą sytuacją musi\nnelu pielęgniarskiego, będzie tu nieocenioną pomocą.\nzaakceptować swój los. Ważna jest w tym momencie rozmowa z kimś bliskim i zaufanym, czasami niezbędna staje\nLiteratura podaje dwa podstawowe sposoby radzenia sobie\nz chorobą: przez zmiany lub dostosowanie. Pewne sytuacje,\naby lepiej pasowały do postawionych sobie wymagań nale-\nZ utratą zdrowia zawsze trudno jest się pogodzić. W pierw-\nży zmienić, co w konsekwencji spowoduje likwidację proble-\nszym okresie człowiek zazwyczaj wypiera postawioną dia-\nmu. Z kolei radzenie sobie z chorobą poprzez dostosowanie\ngnozę, następnie będzie poszukiwał porad i sposobów le-\npolega na zmianie dotychczasowego myślenia i odczuć, nie\nczenia. Chory może w tym czasie zachowywać się wrogo\nmających wpływu na przebieg choroby. Dodatkowo można\nwobec otoczenia. Dopiero w momencie, gdy w jakimś sen-\nrównież opanowywać swoje reakcje na zmiany chorobowe.\nsie oswoi się ze schorzeniem zaczyna panować nad swoim\nNie jest to nowa umiejętność, ponieważ przez całe życie lu-\nżyciem. Sytuacja ta wymaga jednak znacznej determinacji\ndzie dostosowują swoje reakcje do zaistniałych sytuacji. Dla-\ni pozytywnego myślenia, jest przy tym skuteczna w prze-\ntego do walki z chorobą, która jest jednym z wyzwań, należy\nwykorzystać zdobyte uprzednio umiejętności.\nPacjentom chorującym przewlekle towarzyszą zazwyczaj\nWedług teorii psychoanalizy mechanizmy obronne organizmu,\ndwa bardzo intensywne uczucia. Są nimi nadzieja i lęk.\na więc zachowania podświadome, pełnią rolę przystosowaw-\nNadzieja jest uczuciem pozwalającym na optymistyczne\nczą, gdyż redukują lęk i cierpienie wobec sytuacji zagrażającej.\npatrzenie w przyszłość, nadaje sens działaniom i mobilizu-\nJednocześnie jednak blokują energię organizmu, ponieważ\nje siły do walki z trudnościami. Jednocześnie równoważy\nzniekształcają rzeczywistość lub jej zaprzeczają.\nlęk i zwątpienie, które staje się udziałem chorego. Według\nJ. Brehanta nadzieja na wyzdrowienie jest mechanizmem\nMechanizmy te można podzielić na:\nsamozachowawczym i nie da się jej całkowicie zniszczyć,\n• wyparcie – utrzymanie poza świadomością myśli i faktów\nnawet w sytuacjach całkowicie krytycznych.\noraz bolesnych wyobrażeń;\n• reakcję upozorowaną – wyrażanie uczuć i zachowań innych niż\nZ kolei lęk odczuwa człowiek, kiedy staje przed czymś niepewnym. Może on paraliżować i doprowadzić do paniki.\nDlatego najlepszym sposobem na poradzenie sobie z problemem, jakim jest choroba przewlekła jest rozmowa o trud-\nw rzeczywistości odczuwane, aby te prawdziwe zostały wyparte (np. maskowanie lęku śmiechem);\n• intelektualizację – odcięcie się od konfliktowych uczuć i myśli\nlub doznań cielesnych poprzez pracę intelektualną;\n• racjonalizację – samooszukiwanie się i usprawiedliwianie\nnadała nowy smak ich życiu i pozbawiła ich małostkowości.\nswoich nieakceptowanych zachowań i niepowodzeń (np.\nU większości chorych można zauważyć pewne wspólne\ntłumaczenie swoich dolegliwości bólowych, jako mało istot-\ncechy zaadoptowania się do danej sytuacji, co nazywa się\naleksytymiczną. Zaobserwował ją i opisał austriacki psychia-\n• zaprzeczenie – udawanie, że sytuacja nie jest groźna i szybko\n• selektywne przetwarzanie informacji – eliminowanie niepomyślnych informacji, co daje pozytywny obraz sytuacji;\n• zachowania magiczne – poszukiwanie paramedycznych metod\ni zdobywanie „cudownych specyfików”;\n• ucieczka w marzenia – fantazjowanie i wyobrażanie sobie czasów po uzyskaniu poprawy (np. planowanie zmian w życiu).\ntra Viktor Frankl. Według niego postawa ta cechuje osoby\nwyniszczone fizycznie i znajdujące się w stanie bardzo dużego stresu np. więźniów obozów koncentracyjnych. Osoby\nte są nastawione tylko na biologiczne przetrwanie, charakteryzują się apatią i pozorną obojętnością uczuciową oraz\nkoncentracją tylko na zaspokajaniu podstawowych potrzeb\nbiologicznych. Podobne zachowania obserwuje się u ludzi\nznajdujących się w zaawansowanym okresie choroby.\nZachowania świadome dają możliwość skutecznego proce-\nJedną z form akceptacji choroby jest przyzwyczajenie, które\nsu adaptacji do choroby. Pacjenci interesują się przyczyną\nwystępuje u ludzi z długotrwałą chorobą i postępującym po-\nswojej choroby i jej znaczeniem dla osobistego życia. Jeżeli\ngorszeniem stanu fizycznego. Polega ono na pogodzeniu się\nją odnajdą nawet, gdy nie jest ona prawdziwa, to przynosi im\nze swoimi ograniczeniami i uznaniu ich za „normalne”. W tej\nto ulgę i poczucie bezpieczeństwa.\nsytuacji otoczenie chorego odbiera jego sytuację gorzej, niż\njest odbierana przez samego pacjenta.\nNajlepszą postawę mają pacjenci, którzy wypracowali w sobie silny system wartości ponadosobistych (religijnych lub\nrodzinnych), ponieważ postawa taka daje mocną podporę\nNiezależnie od tego, na jakim etapie akceptacji swojej choroby znajdują się pacjenci istotnym jest, by w opiece nad\nnimi wykazywać się empatią. Starać się zrozumieć, wczuć\nsię w sytuację chorego i starać się pomóc mu w planowany,\nprzemyślany i profesjonalny sposób. Przy czym należy ukierunkować się na rozważne i przemyślane postępowanie, nie\nnarzucać niczego, być z pacjentem, rozmawiać z nim i tłumaczyć.\nPraca pielęgniarki polega na codziennej nauce cierpliwości\ni wyrozumiałości w stosunku do pacjenta, którego sytuacja,\nw jakiej się znalazł jest jedyna w swoim rodzaju. Działanie\nw stosunku do chorego powinno być fachowe, ale także\npełne zrozumienia i szacunku wobec człowieka cierpiącego.\nOpiekujmy się naszymi pacjentami w taki sposób, w jaki\nLudzie w procesie adaptacji zaczynają kierować swoim ży-\nchcielibyśmy, by inni opiekowali się naszymi bliskimi.\nciem pomimo tego, że choroba często zaburza realizację\nżyciowych celów. Chorzy zmieniają dotychczasowy tryb ży-\ndr n. med. Izabela Wróblewska, Maria Gryszczyk\ncia, wprowadzają na przykład nowe diety oraz różne techniki\nKolejnym etapem przystosowawczym jest próba przetworzenia informacji o sobie i o innych, czyli dostrzeganie innych osób jako bardziej chorych, ale radzących sobie w życiu. Etap ten łączy się ze zmianą dotychczasowego systemu\nwartości. Pacjenci na tym poziomie twierdzą, że choroba\nInnowacyjne urządzenie Lifestart\npozwala na opóźnienie odcięcia pępowiny\nKorzystne znaczenie dla zdrowia i rozwoju noworodków z opóźnionego odcięcia pępowiny jest już\npowszechnie znane, dlatego jest zalecane przez takie instytucje jak WHO i ILCOR (Międzynarodowy\nKomitet Łącznikowy w sprawach Resuscytacji).\nObecne wytyczne (nawet jeżeli opóźnienie odcięcia pępowiny jest praktykowane) to natychmiastowe\nprzecięcie pępowiny i zabranie dziecka do stanowiska do resuscytacji, jeśli jego życie jest\nw niebezpieczeństwie. Niestety, to właśnie te dzieci w stanach krytycznych, mogłyby czerpać\nnajwiększe korzyści z opóźnienia odcięcia pępowiny.\nLifeStart, został zaprojektowany, aby ułatwić opóźnienie\nodcięcia pępowiny. Dzięki temu innowacyjnemu urządzeniu\nistnieje możliwość resuscytacji noworodka przy łóżku matki\nz nienaruszoną pępowiną.\nUrządzenie Lifestart, dzięki ergonomicznej konstrukcji\npozwala na przeprowadzenie bezpiecznej resuscytacji bez\nkonieczności oddzielania dziecka od matki.\nW trakcie opóźnienia odcięcia pępowiny\nLifestart pozwala korzystać z dostawy mocno\nwysyconej tlenem krwi z łożyska i komórek\nmacierzystych, aż do momentu ustabilizowania\nsię spontanicznego oddechu, co ma zasadnicze\nznaczenie, zwłaszcza w przypadku porodu\nprzedterminowego czy dzieci z bardzo niską\nLifeStart można łatwo użyć podczas porodu\nstandardowego, kleszczowego lub cesarskiego\ncięcia, pełne zastosowanie znajduje również\nw mniej krytycznych sytuacjach umożliwiając\nprzebywanie dziecka blisko matki w ciągu\npierwszych minut po porodzie.\nWCZMiO ,,Żak-Med, Anna Rożek\nul. Obornicka 131\nTel/Fax: 71 322 07 54\nTel: 71 758 54 84\nul. Przemyslowa 12\nTel: 12 292 78 60\nFax: 12 350 42 11\n– Ambroise Paré (1510-1590)\nI Oddział Chirurgii Ogólnej i Onkologicznej\nOrdynator: dr n. med. Kazimierz Pichlak\ni terpentyną. Okazało się, że ranni są w dużo lepszej kondycji\nniż ci, których opatrzono w tradycyjny, stary rzymski sposób.\nNowa metoda doprowadziła do radykalnej zmiany leczenia\nran postrzałowych, a Ambrożemu przyniosła zasłużoną sławę.\nUpowszechnił on również znany w starożytności sposób\npodwiązywania naczyń krwionośnych podczas amputacji\nkończyny (zamiast przypalania kikutów rozpalonym żelazem).\nSkonstruował do tego specjalne kleszcze w kształcie kruczego dzioba. Paré wynalazł też wiele innych narzędzi chirurgicznych, w tym zakrzywiony nóż amputacyjny. Był on prostym\nbalwierzem, jednak mimo swojego stanu został mianowany\nchirurgiem i kamerdynerem królewskim, a dwa lata później\n– członkiem honorowym bractwa św. Kosmy (Collége de St.\nCome) oraz naczelnym chirurgiem Hotel Dieu. Poza nowinkami w dziedzinie chirurgii wojskowej, Paré w swoich tekstach\nopisuje protezy ortopedyczne, sztuczne nosy, oczy czy zęby\nz kości słoniowej lub zębów rekina. Proponuje zamykać ubytki podniebienia powstałe w następstwie ran postrzałowych\nzłotym lub srebrnymi płytkami. Przy deformacjach twarzy na\nskutek oparzeń lub dżumy, Paré proponuje maski zakrywające. Na zwyrodnienia kręgosłupa zaleca metalowy gorset,\na na stopę szpotawą u dzieci specjalnie wykonane cholewki.\nAmbroise Paré urodził się około 1510 roku w Bourg-Hersent we\nFrancji jako syn ubogiego rzemieślnika. Był najwybitniejszym\nchirurgiem epoki renesansu. Już jako dziecko obserwował\nswojego starszego brata, który praktykował chirurgię w Paryżu. Sam również odbył w tym mieście w Hotel Dieu kilkuletnią praktykę. W wieku dwudziestu lat rozpoczął swoją pracę\njako chirurg polowy francuskiej armii. Dzięki swoim dokonaniom i talentowi stał się chirurgiem królewskim Henryka II,\nFranciszka II, Karola IX oraz Henryka III. Największą sławę\nprzyniosło mu oblężenie Turynu. Zabrakło wówczas wrzącego oleju, którym zalewano rany postrzałowe i kikuty ampu-\nZnane są jego publikacje na temat ruchomej protezy ręki czy\nWarto zaznaczyć, że Paré jako balwierz nieznający łaciny pisze\nswe teksty w języku ojczystym. Wykonał on również osobiście wiele pionierskich i trudnych operacji, takich jak: skomplikowane amputacje kończyn, otwarcie i wyłuszczanie stawów, tracheotomia, usunięcie przepuklin pachwinowych bez\nkastracji. Umiera 20 grudnia 1590 roku w Paryżu.\ntowanych kończyn. W związku tym Ambroży zdecydował się\nzaopatrzyć rany olejkiem różanym zmieszanym z żółtkami jaj\nBiologiczne czynniki szkodliwe\nlicencjat pielęgniarstwa, magister ochrony środowiska, absolwent Politechniki Wrocławskiej Studia podyplomowe\nna kierunku BHP, pracownik Bloku Operacyjnego w Wojewódzkim Szpitalu Specjalistycznym we Wrocławiu\nZgodnie z rozporządzeniem Ministra Zdrowia z dnia 22 kwiet-\n• bakterie – 181 czynników;\nnia 2005 roku w sprawie szkodliwych czynników biologicz-\n• grzyby – 74 czynniki;\nnych dla zdrowia w środowisku pracy oraz ochrony zdrowia\n• czynniki roślinne – 77 czynników;\npracowników zawodowo narażonych na te czynniki (Dz.U.\n• czynniki zwierzęce – 152 czynniki.\n2005 nr 81 poz. 716), szkodliwymi czynnikami biologicznymi\nsą: drobnoustroje komórkowe, łącznie ze zmienionymi ge-\nPonadto czynniki biologiczne można podzielić ze względu na\nnetycznie, jednostki bezkomórkowe zdolne do replikacji lub\nrodzaj działania chorobotwórczego na organizm ludzki. I tak\nprzenoszenia materiału genetycznego, w tym zmodyfikowa-\nne genetycznie, hodowle komórkowe, pasożyty wewnętrzne\n• czynniki wywołujące choroby zakaźne i inwazyjne, na\nprzykład wirus zapalenia wątroby typu B,C, wirus HIV;\n• alergeny biologiczne: Absidia ramosa, Rhizopus spp.,\nWedług powyższego rozporządzenia, biologiczne czynniki\nszkodliwe klasyfikuje się na 4 grupy zagrożeń:\n• toksyny biologiczne;\n1. Grupa 1 zagrożenia to czynniki, przez które wywołanie cho-\n• czynniki rakotwórcze: pył drzew twardych;\nrób u ludzi jest mało prawdopodobne;\n• wektory biologiczne: kleszcze, komary.\n2. Grupa 2 zagrożenia to czynniki mogące wywołać choroby\nu ludzi, które stanowią niebezpieczeństwo dla pracowni-\nCzynniki biologiczne mogą przedostać się do organizmu\nków, jednak rozprzestrzenianie się ich w populacji ludzkiej\nczłowieka na różne sposoby (Waga 2009). Pierwszym z nich\njest mało prawdopodobne i zazwyczaj istnieją skuteczne\njest droga powietrzna (inhalacyjna), czyli przez wdychanie\nmetody leczenia oraz profilaktyki;\npowietrza zawierającego szkodliwe czynniki. W taki sposób\n3. Grupa 3 zagrożenia to czynniki, które mogą wywołać u lu-\nmożna zarazić się na przykład: gruźlicą, odrą, grypą. Drugą\ndzi ciężkie choroby; są niebezpieczne dla pracowników,\ndrogą jest droga skórna. Przez kontakt ze skórą, zazwyczaj\na rozprzestrzenianie się ich w populacji jest bardzo praw-\nuszkodzoną, i błonami śluzowymi (usta, nos, oczy) można\ndopodobne, zazwyczaj istnieją w stosunku do nich sku-\nsię zarazić np. WZW B i C, wirusem HIV. Trzecią drogą jest\nteczne metody leczenia i profilaktyki;\ndroga pokarmowa. Do zakażenia dochodzi przez jedzenie\na) grupa 3** to czynniki biologiczne zakwalifikowane do\ni\_lub picie produktów zawierających czynnik biologiczny. Tą\ngrupy 3 zagrożeń, mogące stanowić ograniczone ry-\ndroga może dojść do zakażenia WZW A, pałeczkami shigella\nzyko zakażenia dla pracownika, gdyż nie są zazwyczaj\nzakaźne drogą powietrzną;\n4. Grupa 4 zagrożenia to czynniki, które mogą wywołać u lu-\nNa sali operacyjnej do zakażenia może dojść głównie w trak-\ndzi ciężkie choroby, niebezpieczne dla pracownika, a roz-\ncie przeniesienia czynnika biologicznego na ostrych przed-\nprzestrzenianie się ich w populacji jest bardzo prawdopo-\nmiotach zabrudzonych krwią, poprzez zakłucie nienaruszonej\ndobne. Zazwyczaj nie ma skutecznych metod profilaktyki\nskóry, lub zabrudzenie potencjalnie zakażonymi materiałami\nskóry już uszkodzonej lub błony śluzowej i oczu.\nDo tej pory zidentyfikowano 622 czynniki biologiczne\nCzynniki biologiczne przenoszone przez krew\n(Dutkiewicz, Górny 2002). Jednakże liczba ta może być więk-\nZabiegi chirurgiczne przeprowadzane na salach operacyjnych\nsza. Biorąc pod uwagę taksonomię biologiczną czynniki te\nsą często związane z dużą utratą krwi przez pacjenta. Otwo-\nrzenie powłok skórnych u osoby operowanej i wiążące się\n• priony i wirusy – 138 czynników;\nz tym wynaczynienia krwi powodują duże ryzyko ekspozycji\nzawodowej, w szczególności zakażenie się mikroorganizma-\nzdrowia przebył zakażenie HBV a co 77 wykazuje markery\nmi przenoszącymi się przez krew należącymi do 3 kategorii\nzagrożenia biologicznego. Do zagrożeń tych należą HBV, HCV,\nHIV. Są to choroby które najczęściej występują u pracowni-\nków służby zdrowia.\nHCV został zidentyfikowany w Stanach Zjednoczonych\nw 1989 roku, zaliczany jest do flawiwirusów i składa się\nz jednoniciowego RNA zawierającego około 10 tys. par nu-\nJeżeli chodzi o zakażenia zawodowe pracowników służby\nkleotydów osłoniętych zewnętrzna osłonką lipidową (Czepiel\nzdrowia, zapalenia wątroby są najpoważniejszym proble-\ni wsp. 2008). Średnica wirusa to około 50-60 nm. Wirus ce-\nmem (Wacławik i wsp. 2003). Kiedy weźmie się pod uwagę\nchuje się dużą zmiennością, wyróżnia się co najmniej 6 jego\nepidemiologię i skutki biologiczne, to największe znacze-\ngenotypów oraz 50 podtypów. Ze względu na ten fakt wirus\nnie mają wirusy zapalenia wątroby typu B i C. Mechanizm\nskutecznie broni się przed mechanizmami obronnymi ukła-\nrozprzestrzeniania się wirusów hepatotropowych obejmuje\ndu odpornościowego osoby zakażonej, przez co nie jest on\ndwie drogi: pokarmową, jeśli chodzi o wirusy A i E oraz po-\neliminowany przez anty-HCV. Okres inkubacji wirusa wynosi\nzajelitową (przez krew), kiedy chodzi o wirusy C i E. Zaka-\nprzeciętnie 15 do 150 dni, średnio 40-50 dni. Przeciwciała\nżenie HAV wśród pracowników służby zdrowia zdarza się\nmożna wykryć najwcześniej po 4 tygodniach od zakażenia,\nsporadycznie. Zazwyczaj dochodzi do niego w wyniku nie\njednak w większości przypadków okres ten przekracza 10 ty-\nprzestrzegania podstawowych zasad higieny, takich jak na\ngodni. Do zakażenia poprzez krew może dojść podczas prze-\nprzykład zaniechanie mycia rąk po kontakcie z pacjentem,\ntaczania krwi, przeszczepienia narządów i zabiegów chirur-\nnie stosowanie rękawiczek. Do zakażeń HBV, HCV, HDV\ngicznych. U chorego z przewlekłym zakażeniem w 1 ml krwi\nmoże dojść wskutek wypadku przy pracy, w wyniku którego\nmoże znajdować się około 105-107 cząstek wirusa, a u 15%\ndoszło do uszkodzenia ciągłości tkanek poprzez skaleczenie\npacjentów nawet do 109 cząstek. W płynach ustrojowych\nsię ostrym narzędziem lub w wyniku ekspozycji błon ślu-\nliczba cząstek wirusa jest mniejsza.\nzowych na krew lub inny materiał zakaźny, np. zachlapanie\noczu. Do zakażenia może dojść również w wyniku zabrudze-\nZakażenie ”WZW C” uważane jest za najpowszechniejszą\nnia krwią lub innym materiałem infekcyjnym istniejącej już\nprzyczynę chorób wątroby (Bilski 2001). Jednak ze wzglę-\nrany na skórze.\ndu na fakt, że choroba ta ma często niemy przebieg (ostre\n”WZW C” przebiega bezobjawowo w 70% przypadków) re-\nRyzyko zakażenia HBV po ukłuciu igłą użytą wcześniej u pacjen-\njestracja jest niepełna. U 50-80% przypadków postać ostra\nta zakażonego wynosi 10-30%, w przypadku HCV około 1,8\nprzechodzi w postać przewlekłą, a odległymi następstwami\n-10%. Jest ono zdecydowanie wyższe niż ryzyko zakażenia HIV,\n”WZW C” może być marskość i rak wątroby. ”WZW C” jest\nktóre wynosi 0,3% dla jednorazowego kontaktu przezskórnego\nobecnie uznawany za najistotniejszy czynnik ryzyka pierwot-\ni 0,1% przy ekspozycji na śluzówki (Garus-Pakowska, Szatko\nnego raka wątroby.\n2011). W 2000 roku na całym świecie zakłucia brudnymi igłami doprowadziły do 21,7 miliona przypadków HBV, 2 milionów\nWśród chorych, u których występuje marskość wątroby\nHCV i 260 tys. przypadków HIV.\nśmiertelność wynosi 2-5%. Dochodzi do niej w wyniku rozwoju nadciśnienia wrotnego, niewydolności wątroby lub\nWedług Instytutu Medycyny Pracy im. J. Nofera, w roku\npierwotnego raka wątroby (Czepiel i wsp. 2008).\n2008 roku w Polsce WZW typu B i C stanowiło około połowy wszystkich udokumentowanych przypadków schorzeń\nRyzyko infekcji wśród pracowników służby zdrowia wynosi\nzawodowych wśród pracowników służby zdrowia (Gańcza\n0,3-10% i dotyczy ono głównie osób pracujących z narko-\n2010). Powyższe dane dotyczą jedynie przypadków zdiagno-\nmanami, pracowników stacji dializacyjnych i stomatologów\nzowanych. W przypadku patogenów takich jak HBV HCV\n(Bilski 2001). Istnieje szereg doniesień o możliwości przenie-\ni HIV, a także przenoszonych przez krew, udowodnienie za-\nsienia ”WZW C” przez ukłucie igłą oraz o możliwości prze-\nkażenia zawodowego jest trudne, ze względu na fakt niskiej\nniesienia tego wirusa w wyniku ugryzienia przez pacjenta.\nzgłaszalności ekspozycji zawodowej. Aby udokumentować,\nRyzyko zakażenia po zakłuciu igłą wynosi 1,2-10%. Najwięk-\niż serokonwersja ma związek z wypadkiem przy pracy, nale-\nszy poziom przeciwciał przeciwko ”WZW C” notuje się u osób\nży u poszkodowanego pracownika wykonać w dniu wypad-\nw grupie wiekowej 30-39 lat.\nku test w kierunku obecności przeciwciał przeciwko wirusowi C lub B, a wynik testu powinien być ujemny. Jak wynika\nz badań przeprowadzonych w Polsce, co 7 pracownik służby\nWZW B jest wywoływane przez wirus Hepatitis B należą-\ncy do rodziny Hepadnaviridae, z rodziny Hepadnawirusów\nprzez kontakty seksualne, drogą pozajelitową (przetaczanie\n(Mizerski 2009). Przenosi się przede wszystkim przez krew\nkrwi, przeszczepienie narządów oraz używanie zakażonych\ni droga płciową. Do zakażenia dochodzi głównie wskutek\nigieł) i drogą wertykalną (z matki na dziecko). Zakażenia\ntransfuzji lub innych zabiegów medycznych. Do zakażenia\nu pracowników służby zdrowia udokumentowano jedynie\nmoże dojść również w wyniku używania niesterylnych strzy-\nw przypadku kontaktów z krwią lub z płynami ustrojowymi\nkawek lub zakłucia brudnym narzędziem (ostrzem, strzykaw-\nzawierającymi widoczną domieszkę krwi. Najwięcej udoku-\nką lub innym) nie tylko używanym w trakcie zabiegu, ale rów-\nmentowanych i prawdopodobnych zakażeń zawodowych\nnież po, gdyż wirus może na nich przetrwać dłuższy czas.\nHIV na świecie stwierdza się u pielęgniarek i położnych. Wy-\nDo zakażenia WZW B dochodzi łatwiej niż do zakażenia HIV.\nnika to z faktu częstego stosowania igieł przez te grupy za-\nOkres wylęgania odbywa się od 1 do 6 miesięcy. Większość\nwodowe i nie zawsze przestrzegania zasad bezpieczeństwa\nprzypadków przebiega bezobjawowo i kończy się całkowi-\n(np. ponowne nakładanie plastikowej osłonki na zużyte igły).\nRyzyko zakażenia HIV można zmniejszyć przez zastosowanie\nrękawiczek ochronnych. Dzieje się tak dlatego, że w trakcie\nNależy zwrócić uwagę, że zakładanie podwójnych rękawi-\nzakłucia krew z igły pozostaje na rękawiczce. W przypadku za-\nczek ochronnych nie jest udokumentowanym sposobem\nkłucia igłą do iniekcji ilość krwi może zmniejszyć się o 46-63%,\nzapobiegania transmisji wirusa HBV (Bilski 2001). Bada-\na w przypadku igieł chirurgicznych nawet o 86%.\nnia potwierdzają jednak, że podwójne rękawiczki redukują\nmożliwość zabrudzenia rąk personelu operacyjnego. We\nW wyniku zakażenia wirusem HIV, może dojść do rozwoju AIDS\nwszelkich dziedzinach, gdzie może dojść do masowego wy-\n(ang Acquired Immune Deficiency Syndrome – zespół nabyte-\nnaczynienia krwi (chirurgia urazowa, transplantacje wątro-\ngo niedoboru odporności). Jest to zespół chorób, który moż-\nby), zespół operacyjny powinien używać dodatkowo osłon\nna rozpoznać na podstawie obrazu klinicznego, czyli chorób\nw celu uniknięcia zachlapania tułowia oraz osłony oczu, by\nokreślonych, których rozpoznanie następuje u osoby zakażonej\nuniknąć zachlapania śluzówki oka.\nHIV (Grajcarek 2010). Nie należy zatem identyfikować AIDS jako\njednej jednostki chorobowej. W czasie trwania AIDS dochodzi\nJedną z metod przerwania drogi szerzenia się zakażeń HBV\ndo zakażenia organizmami oportunistycznymi, czyli takimi, któ-\njest szczepienie. Szczepienie w układzie 0-1-6 miesięcy jest\nre u zdrowego człowieka nie wywołują choroby.\nskuteczne w 95% (Bilski 2001). Do osób z ryzykiem braku\nserokonwersji należą: mężczyźni, osoby palące, osoby bar-\ndzo otyłe oraz osoby starsze. Bezpłatne szczepienia obejmują pracowników służby zdrowia, studentów studiów\nmedycznych oraz uczniów szkół medycznych. Szczepionki\nHBVAX II, Euvax, Engerix-B wytwarzane są metodami inżynierii genetycznej.\nWirus HIV jest wirusem prawie kulistym o średnicy około\n0,12 mikrona. Jest wirusem należącym do rodziny retrowirusów, posiada dwuniciowe RNA (Mizerski 2009).\nWirus HIV (ang. Human Immunodeficiency Virus – ludzki\nwirus niedoboru odporności) jest czynnikiem powodującym\nAIDS, czyli zespól nabytego niedoboru odporności (Grajcarek 2010). Po raz pierwszy wirus ten rozpoznano w Stanach\nZjednoczonych w roku 1981, natomiast w roku 1982 rozpoczęto rejestrację zachorowań. Materiałem zakaźnym jest\nkrew, nasienie (i preejakulat), wydzielina z pochwy i mleko\nkobiece. Ponadto wirus HIV można stwierdzić w płynie mózgowo-rdzeniowym, gdzie może osiągnąć wyższe stężenie\nniż we krwi. W płynach zapalnych (opłucnowym, stawowym)\nstwierdza się zakażone wirusem HIV limfocyty T, aczkolwiek do tej pory nie stwierdzono zakażalności tych płynów.\nWirus HIV może rozprzestrzeniać się trzema sposobami:\n1. Bilski B., Wysocki K.: Wirusowe zapalenie wątroby, jako choroba o podłożu zawodowym, Medycyna Pracy, 2001; 52; 3;\n2. Czepiel J., Biesiada G., Mach T.: Wirusowe zapalenie wątroby\ntypu C, Polskie Archiwum Medycyny Wewnętrznej 2008;\n3. Dutkiewicz J. Górny R.: Biologiczne czynniki szkodliwe dla zdrowia – klasyfikacja i kryteria oceny narażenia,\nMedycyna Pracy. 53.1. 29-39.\n4. Gańcza M.: Zakażenia zawodowe patogenami krwiopochodnymi wśród personelu medycznego w kontekście zadań\ndla zdrowia publicznego. Przewodnik Lekarski 2010, Nr 2.,\n5. Garus-Pakowska A., Szatko F.: Ekspozycje przezskórne personelu medycznego, Medycyna Pracy 2011;62 (5):473–480\n6. Grajcarek A. [red.]: Poradnik dla pielęgniarek i położnych jak\nzmniejszyć ryzyko zakażenia HIV w praktyce pielęgniarskiej.\nWydawnictwo Fundacji ad vocem. Kraków 2010.\n7. Mizerski W.: Zarazki których należy unikać, Wydawnictwo\nAdamantan. Warszawa 2009\n8. Wacławik J., Gąsiorowski J. Inglot M., Andrzejak R.,\nGładysz A.: Epidemiologia chorób zawodowych o etiologii\nzakaźnej u pracowników służby zdrowia regionu Wrocławskiego, Medycyna Pracy 2003; 54 (6): 535-541\n9. Waga I.: Zagrożenia czynnikami biologicznymi w miejscu\npracy. Główny inspektorat pracy Warszawa 2009\nList z NRPiP\nLaparoskopowa mankietowa resekcja żołądka\nlic. Izabela Szwed, dr Rafał Mulek,\nprof. dr hab. Wojciech Witkiewicz\nWojewódzki Szpital Specjalistyczny Ośrodek\nBadawczo-Rozwojowy we Wrocławiu\nMówiąc o otyłości mamy na myśli, nie tylko nadmiar kilo-\n”śmiertelność była bardzo wysoka, obecnie dzięki laparoskopii,\ngramów, ale cały zespół objawów i chorób towarzyszących.\nśmiertelność wynosi jedynie 0,2-0,5%.\nU osób z nadwagą i otyłością obserwuje się zwiększone\nwystępowanie nadciśnienia tętniczego, cukrzycy, zawałów\nKWALIFIKACJA CHORYCH DO OPERACJI\nserca, udarów mózgu, niewydolności żylnej kończyn dol-\nJednym z czynników decydujących o zastosowaniu lecze-\nnych, zmian zwyrodnieniowych stawów, zespołu bezdechu\nnia operacyjnego jest stopień otyłości. Obecnie najbardziej\nsennego oraz chorób nowotworowych (raka jelita grubego).\nprzydatny i miarodajny jest wskaźnik masy ciała BMI (body\nOtyłość jest rezultatem spożywania większej ilości kalorii niż\nwynika to z zapotrzebowania energetycznego organizmu na\npodstawową przemianę materii i aktywność fizyczną. Kon-\nDodatkowymi czynnikami są: wiek, nadciśnienie tętnicze,\nsekwencją siedzącego trybu życia i nieodpowiedniej diety\nstłuszczenie wątroby, hipercholesterolemia, bezdech senny,\njest narastająca epidemia otyłości. Wiele krajów w tym także\nzaburzenia hormonalne (zespół policystycznych jajników),\nPolska zmaga się z tym poważnym problemem zdrowotnym.\nPodstawową metodą leczenia otyłości jest leczenie zacho-\nwawcze. Chirurgiczne leczenie otyłości powinno być zare-\nChorzy w wieku 18-60 lat\nzerwowane dla chorych z krańcową otyłością, u których dłu-\n1) Z BMI > 40 kg/2\ngotrwałe leczenie polegające na stosowaniu odpowiedniej\n2) Z BMI 35-40 kg/2 z chorobami towarzyszącymi jw. (zaburze-\ndiety, aktywności fizycznej oraz leczenia farmakologicznego\nnia metaboliczne, choroby sercowo- oddechowe). Jedną\nokazało się nieskuteczne. Decyzja o poddaniu się operacji\nz metod operacyjnych, stosowanych w leczeniu otyłości\npowinna być dokładnie przemyślana przez pacjenta i skon-\njest operacja mankietowej resekcji żołądka.\nsultowana z chirurgiem, dietetykiem, fizjoterapeutą psychologiem, kardiologiem i pulmonologiem.\nChory jest układany na plecach z rozłożonymi kończynami\ndolnymi. Stół jest pochylony do 30-45 stopni w pozycji anty-\nPierwsza operacja w leczenia otyłości została wykonana na\nTrendelenburga, co wymaga dodatkowego przywiązania koń-\npoczątku lat pięćdziesiątych XX wieku. Po badaniach prze-\nczyn dolnych na wysokości ud oraz pasa biodrowego zapo-\nprowadzonych na zwierzętach Kremen, Linner i Nelson prze-\nbiega zsunięciu się chorego. Chirurg operator stoi pomiędzy\nprowadzili operację wyłączając większą część jelita cienkie-\nnogami chorego, pierwsza asysta (hak wątrobowy i optyka)\ngo u 34 letniej kobiety ważącej 175 kg.\nstoi po lewej stronie chorego a drugi asystent trzymający hak\nwątrobowy i optykę po stronie prawej. Instrumentariuszka ze\nW 1976 roku Alden z Minneapolis jako pierwszy zastosował\nstolikiem narzędziowym obok pierwszej asysty.\nliniowy stapler do przeszycia żołądka.\nWraz z rozwojem technik i chirurgii małoinwazyjnej operacje\nDo laparoskopowej mankietowej resekcji żołądka potrzebne są:\nbariatryczne można przeprowadzić metodą laparoskopową\n• tor wizyjny, optyka 30o typowe instrumentarium laparo-\nlub robotem chirurgicznym da Vinci. Rozwój laparoskopii,\nskopowe 45 cm (preparator, kleszczyki Babcocka, mięk-\nbył kamieniem milowym w leczeniu chorych otyłych, po ope-\nracjach przeprowadzonych w sposób klasyczny ,,otwarto\n• retraktor wątrobowy;\n• nóż harmoniczny endoskopowy;\noperator musi zwrócić szczególną uwagę w rejonie górnego\n• stapler endoskopowy 60 mm;\nbieguna śledziony, aby nie uszkodzić tego narządu, co może\n• niebieskie, złote, zielone, fioletowe magazynki do staplera;\ngrozić krwawieniem. W przypadku wystąpienia krwawienia\n• sonda nosowo-żołądkowa-kalibrująca – 32 Fr- 36 Fr;\nz naczyń żołądkowych krótkich można zastosować klipsy.\n• trokary o średnicach: 5 mm (1-2 szt.), 10 mm (2 szt.),\nPo mobilizacji dna żołądka wraz z górną częścią trzonu, na-\n12 mm (2 szt.), w wyjątkowych sytuacjach 15 mm (1 szt.);\nleży rozpocząć preparowanie wzdłuż krzywizny większej\n• imadła – 2 sztuk,\nw kierunku odźwiernika. Preparowanie krzywizny większej\n• ssanie – płukanie;\nzakończymy ok. 4-5 cm od odźwiernika. W przypadku gdy\n• sonda kalibrująca\nściana żołądka w części przedodzwiernikowej jest dość gru-\n• klipsownica, igła Veressa, szew wchłanialny 3.0.\nba, wskazane jest zastosowanie jako pierwszego zielonego\nmagazynku 60 mm do przecięcia tkanki żołądka. Endosko-\npowy liniowy stapler tnący początkowo jest wprowadzany\nPo miejscowym znieczuleniu, nacięciu skóry pod lewym łu-\nprzez trokar umieszczony po stronie prawej chorego. W celu\nkiem żebrowym operator przy pomocy igły Veresa wytwa-\nprzecięcia dystalnej części żołądka zaczynamy w miejscu,\nrza odmę. Pierwszy trokar 12 mm wprowadzany jest, kilka\ncm pod igłą Veressa. Jednorazowy jest bardziej bezpieczny niż trokar wielorazowy 10 mm .Następny wprowadzany\njest trokar 10 mm nad pępkiem dla kamery, 12 mm lub 15\nmm trokar w prawym górnym kwadrancie, poniżej krawędzi wątroby, pod wyrostkiem mieczykowatym wprowadzany\njest trokar 10 mm – na hak wątrobowy, w lewym podżebrzu\ntrokar 5 mm dla asysty .Lewy płat wątrobowy jest podniesiony za pomocą retraktora wątrobowego. Preparowanie\nrozpoczynamy najczęściej w górnej połowie krzywizny większej, mniej więcej na środku, ponieważ w tym miejscu sieć\nwiększa jest najcieńsza. Kierujemy się w kierunku kąta Hisa,\npoprzez naczynia żołądkowe krótkie. Naczynia żołądkowe\nkrótkie, jak również sieć większą przecina się za pomocą\nnoża harmonicznego, zaczynając od środka krzywizny większe, blisko ściany żołądka. Podczas preparowania żołądka\ngdzie skończyliśmy preparowanie sieci większej, czyli ok.\nleczenia chirurgicznego zależy od zaangażowania i samody-\n4 cm od odźwiernika, a następnie kontynuujemy równole-\nscypliny pacjenta, który chce zmienić nawyki żywieniowe\ngle do krzywizny mniejszej kalikrując mankiet żołądkowy na\ni styl życia. Chirurgia bariatryczna jest nieodwracalną inge-\nsondzie. Zgłębnik żołądkowy 32 Fr jest wprowadzany przez\nrencją w funkcjonowanie naszego organizmu na całe życie.\nusta aż do części przedodzwiernikowej żołądka. Kolejne\nSchematyczne przedstawienie laparoskopowej mankieto-\nmagazynki operator zakłada wzdłuż zgłębnika żołądkowe-\nwej resekcji żołądka.\ngo. Wielkość ładunków nie jest stała, zależy od obserwacji\ntego, jak zachowuje się tkanka po zamknięciu i przecięciu\nstaplerem. Czy jest napięta, czy krwawi. Im bliżej w kierun-\nprof. dr. hab. Wojciech Witkiewicz\nku kąta Hisa, tym mniejszy rozmiar kolejnych ładunków, najczęściej rozpoczynamy od zielonego, potem fioletowy lub\nzłoty (w zależności od tego, staplera której firmy używamy).\n1. Waldemar Kostewicz: Chirurgia laparoskopowa\nNastępnie najczęściej kontynuujemy resekcję przy użyciu\n2. Waldemar Kostewicz: Atlas chirurgii laparoskopowej\nniebieskich. Przy zakładaniu magazynków bardzo ważna jest\nkomunikacja z osobą, która wprowadza zgłębnik do żołądka.\nMusimy pamiętać aby nie przyszyć zgłębnika do ścian żołąd-\ni zabiegów małoinwazyjnych\n3. M. Meinero, G. Melotti, PH. Mouret: Laparoscopic surgery,\nka. Materiał wzmacniający miejsce zszycia (V-loc 3/0) może\nzostać użyty w celu zmniejszenia krwawienia z lini cięcia.\nResekowany fragment żołądka usuwa się za pomocą worka\nEndo-bag. Następnie do żołądka, poprzez zgłębnik 18 Fr, podaje się błękit metylenowy (ok. 100 ml). W celu sprawdzenia\nszczelności zeszycia ścian żołądka. Pozostawiamy drenaż\numieszczony wzdłuż linii zszywek. Rany po trokarach zamykamy za pomocą nici 0 Surgicry.\nMusimy pamiętać, że chirurgia bariatryczna niesie ze sobą\nryzyko, dlatego decyzja o takim leczeniu nie może być podejmowana zbyt pochopnie. Należy zwrócić uwagę, iż operacja chirurgiczna nie jest panaceum samym w sobie. Sukces\nDroga Barbaro oraz wszyscy nasi polscy okołooperacyjni Koleżanki i Koledzy,\nżyczę Państwu, wszystkiego najlepszego podczas nadchodzącej Państwa konferencji oraz rozwoju\nPaństwa organizacji. Bardzo ważne jest dzielenie się wiedzą i doświadczeniem. To gwarancja rozwoju\nnaszego zawodu, ale przede wszystkim zapewnia wzrost opieki i bezpieczeństwa pacjentów. Jednym\nz najważniejszych elementów zapewniających bezpieczeństwo jest edukacja i praktyka personelu oddziału\noperacyjnego. Dobrze poinformowany i wykształcony zespół jest lepiej przygotowany do niesienia\nbezpiecznej, wysokiej jakości pomocy.\nDla każdego uczestnictwo w takich konferencjach jest bardzo ważne - zapewnia wiedzę, możliwość nauki\noraz poszerzanie kontaktów. Niezmiernie istotny jest także fakt iż nabyta podczas takich konferencji wiedza\npowinna być przekazywana innym pracownikom naszych zespołów.\nDlatego też zachęcam Państwa do ciągłego samokształcenia, rozwoju i nauki.\nTylko te elementy zapewnią wysoki standard opieki nad pacjentem oraz\nrealizację naszej misji.\nPROTOKÓŁ Z XII KONFERENCJI NAUKOWEJ\n,,Blok Operacyjny – Pielęgniarstwo operacyjne\nXII Konferencja Naukowa ,,Blok Operacyjny – Pielęgniarstwo\nJohnson&Johnson, Konkret, 3M, Magnus Medical, Meden\noperacyjne w Polsce” odbyła się w dniach 23-24.10.2014\nInmed, Medicom, Mercatror Medical, Mölnlycke Health Care\nroku w Jeleniej Górze-Cieplice. Konferencję zorganizowało\nKarkonoskie Stowarzyszenie Instrumentariuszek w Jeleniej\nGórze we współpracy z Wojewódzkim Centrum Szpitalnym\nPierwszy wykład: „Nieszczelność zespolenia jelitowego – czyn-\nKotliny Jeleniogórskiej i Europejskim Centrum Kształcenia\nniki ryzyka”, wygłosił Pan Profesor Krzysztof Bielecki, który\nPodyplomowe we Wrocławiu, które przyznało uczestnikom\npo raz drugi uczestniczył w Konferencji. Przyjechał z Warsza-\n10 punktów edukacyjnych. W organizacji uczestniczyły\nwy – specjalista II stopnia w dziedzinie chirurgii z tytułem\nrównież: Starostwo Powiatu Jeleniogórskiego, Prezydent\nprofesora zwyczajnego. W swojej karierze zawodowej był\nMiasta Jeleniej Góry, Okręgowa Izba Pielęgniarek i Położnych\nm.in. ordynatorem Oddziału Chirurgii Szpitala Bielańskiego\nw Jeleniej Górze oraz Zdrojowy Teatr Animacji w Jeleniej\nw Warszawie oraz Kliniki Chirurgii Ogólnej i Przewodu Po-\nGórze. Dnia 23.10.2014 r. o godzinie 09:00 nastąpiło uro-\nkarmowego Centrum Medycznego Kształcenia Podyplomo-\nczyste otwarcie konferencji przez Panią Ewę Grabowską\nwego w Warszawie. Członek wielu organizacji medycznych\n– Przewodniczącą Karkonoskiego Stowarzyszenia Instru-\nzarówno polskich jak i zagranicznych, m.in. Towarzystwa\nmentariuszek, Pielęgniarkę Oddziałową Bloku Operacyjnego\nChirurgów Polskich, Polskiego Towarzystwa Gastroenterolo-\nWCSKJ w Jeleniej Górze oraz Pana Jacka Baranowicza – le-\ngicznego. W latach 1994-1998, Konsultant Krajowy w Dzie-\nkarza anestezjologii i intensywnej terapii – kierownika Bloku\ndzinie Chirurgii Ogólnej, obecnie członek Rady Towarzystwa\nMedycyny Ratunkowej oraz Towarzystwa Urazów Wielonarządowych przy Ministerstwie Zdrowia. W treści wykładu\nPrzybyłych gości, wykładowców i przedstawicieli firm me-\nzawarte były informacje na temat przyczyn powstawania,\ndycznych przywitała Agnieszka Sierakowska – sekretarz KSI,\nobjawów oraz technik operacyjnych stosowanych w przy-\npielęgniarka operacyjna WCSKJ – moderator pierwszego\npadkach nieszczelności zespoleń jelitowych.\nTomasz Maletz – Przedstawiciel Medyczny na rejon PołudnioWśród zaproszonych gości byli przedstawiciele Rady Powiatu\nwo-Zachodniej Polski z firmy Johnson&Johnson Dział Ethicon\nJeleniogórskiego, Prezydent Miasta Jelenia Góra, Przedsta-\nGlobal Surgery, specjalizujący się w sprzęcie medycznym\nwiciele Okręgowej Izby Pielęgniarek i Położnych w Jeleniej\nwygłosił prelekcję „Profilaktyka antybakteryjna w operacjach\nGórze, Przedstawiciel Małopolskiej Rady Pielęgniarek i Położ-\nchirurgicznych – materiały szewne”. Przedstawił rodzaje nici chi-\nnych, Przedstawiciel Rady Pielęgniarek i Położnych w Opolu,\nrurgicznych z powłoką antybakteryjną, które skutecznie ogra-\nPrzedstawicielka Ogólnopolskiego Stowarzyszenia Instru-\nniczają rozwój infekcji miejsca operowanego.\nmentariuszek z Białegostoku oraz Dyrekcja Wojewódzkiego\nCentrum Szpitalnego Kotliny Jeleniogórskiej w Jeleniej Górze.\n„Chirurgia wątroby” to tytuł wykładu prof. dr hab. n. med.\nDariusza Patrzałka, wybitnego specjalisty w zakresie trans-\nXII Konferencja Naukowa odbyła się dzięki wsparciu Prezyden-\nplantologii, z 4 Wojskowego Szpitala Klinicznego z Wrocławia.\nta Miasta Jelenia Góra, Starostwa Powiatowego w Jeleniej\nW prelekcji w ciekawy i obrazowy sposób przedstawione zo-\nGórze, Okręgowej Izby Pielęgniarek i Położnych w Jeleniej\nstały metody i techniki operacyjne od tradycyjnych, poprzez\nGórze, Zdrojowego Teatru Animacji w Jeleniej Górze, Euro-\nlaparoskopowe, elektrochirurgiczne oraz laserowe z uży-\npejskiego Centrum Kształcenia Podyplomowego oraz firm\nciem noży ultradźwiękowych, klipsów tytanowych, a także\nmedycznych: B/Braun, Bowa, Dr. Weigert, Ecolab, Garmex,\nklejów tkankowych. Uczestnicy zapoznali się z różnorodno-\nścią przypadków, jak i zabiegów dokonywanych na ludzkiej\ncjalistycznego we Wrocławiu przedstawili temat „Chirurgia\nrobotowa – przygotowanie robota da Vinci do operacji”. Uczestnicy obejrzeli materiał filmowy przedstawiający krok po kroku\nAsystent Oddziału Chirurgii Ogólnej I i Pododdziału Chirurgii\nprzygotowanie jedynego w Polsce robota da Vinci do za-\nOnkologicznej Wojewódzkiego Centrum Szpitalnego Kotliny\nbiegu operacyjnego. Instrumentowanie przy zabiegu z uży-\nJeleniogórskiej w Jeleniej Górze – dr n. med. Oskar Pelzer\nciem robota bardzo różni się od tego klasycznego. Istotną\nzaprezentował temat: ,,Leczenie i opatrywanie ran trudno goją-\nrolę odgrywa również komunikacja, w której szereg poleceń\ncych”. Jedną z metod, leczenia takich ran jest odprowadzanie\noperatora musi być słownie potwierdzona przez instrumen-\nzakaźnej wydzieliny za pomocą wytwarzanego w ranie podci-\ntariuszkę oraz asystę.\nśnienia, które następnie pomaga w tworzeniu tkanki ziarninowej. Takim sposobem leczy się najczęściej ostre powikłane\n„Ocenę wybranych czynników środowiskowych determinujących\nrany pooperacyjne, odleżyny, owrzodzenia podudzi.\npracę pielęgniarek operacyjnych” w obszernym wykładzie,\nprzedstawiła dr n. o zdrowiu Bożena Majchrowicz. Na pod-\nPo w/w wykładzie uczestnicy konferencji udali się na przerwę,\nstawie przeprowadzonej ankiety wśród instrumentariuszek\ndo stoisk firm medycznych, gdzie przedstawiciele w ramach\nprzeanalizowała szereg czynników wpływających na ich pra-\nwarsztatów omawiali swoje produkty, takie jak: laparoskopo-\ncę. Konkluzją badania było stwierdzenie, że 82% ankietowa-\nwe narzędzia chirurgiczne, rękawice, obłożenia operacyjne,\nnych ponownie wybrałoby ten zawód.\nnici, materiały opatrunkowe, a także wyposażenie sal operacyjnych – stoły, lampy, sprzęt do elektrokoagulacji.\nNa zakończenie I dnia XII Konferencji Naukowej Agnieszka\nHarhala z firmy B/Braun przedstawiła prezentację „Monofi-\nPo przerwie, Justyna Furdzik – Przedstawiciel Medyczny Dzia-\nlamenty – profilaktyka i bezpieczeństwo zapobiegające reopera-\nłu Ethicon w firmie Johnson&Johnson przedstawiła prezen-\ncjom”. W swojej prezentacji omówiła oraz porównała sze-\ntację „Nowoczesna hemostaza śródoperacyjna”. Szczegółowo\nrokie spektrum materiałów szewnych monofilamentowych\nomówiła produkt Surgicel, który nie tylko skutecznie hamuje\nniepożądane krwawienia, ale także działa bakteriobójczo.\nW drugim dniu konferencji 24.10.2014 r. o godz. 9:00\nWykład profesora dr hab. Wojciecha Kielana – pracownika\nuczestników, wykładowców i gości przywitała Agnieszka\nKliniki Chirurgii Ogólnej i Chirurgii Onkologicznej Akademic-\nJastrzębska – pielęgniarka operacyjna Bloku Operacyjnego\nkiego Szpitala Klinicznego im. Jana Mikulicza-Radeckiego\nw WCSKJ – moderator drugiego dnia konferencji.\nwe Wrocławiu „Chirurgia w chorobie uchyłkowatości jelita grubego” wygłosiła młoda adeptka chirurgii – Ewelina Frejlich.\nWykłady rozpoczęła mecenas Ilona Grabas – prawnik przy\nOmówiła różne stadia jednostki chorobowej, zwracając\nOkręgowej Izbie Pielęgniarek i Położnych w Jeleniej Górze\nuwagę na zmiany bezobjawowe lub o łagodnym przebiegu –\ntematem „Prawa a obowiązki pielęgniarki operacyjnej w świetle\nnie wymagające leczenia, dopiero w stadium zaawansowa-\nprzepisów prawnych”. W obszernym wykładzie zreferowała\nnym z powikłaniami, gdzie leczenie zachowawcze nie przy-\nszereg zagadnień prawnych dotyczących pracy instrumen-\nnosi efektów rozważa się przypadki leczenia operacyjnego.\nZwróciła uwagę na znaczny wzrost występowania choroby\nu ludzi młodych.\nMałgorzata Nowicka – przedstawicielka Polskiego Stowarzyszenia Dezynfekcji i Sterylizacji Medycznej zreferowała „Re-\nW swoim drugim wystąpieniu profesor Krzysztof Bielecki\ngulacje prawne w zakresie użytkowania wyrobów medycznych”.\nwygłosił prelekcję „Hemostaza miejscowa”. Przedstawił róż-\nW pierwszej części wykładu przestawiła Stowarzyszenie,\nne metody tamowania krwawienia śródoperacyjnego, takie\nktóre reprezentowała. Następnie zwróciła uwagę na szereg\njak: stosowanie szwów, podwiązek, tamponada chustami,\nistotnych czynników mających znaczenie w procesie steryli-\nelektrokoagulacja, koagulacja laserowa i argonowa, kleje\nzacji wyrobów medycznych, a także jak ważne są wytyczne\ntkankowe, wchłanialne materiały hemostatyczne (tachosil,\nproducenta przy produktach jednorazowego użytku.\nsurgicel). Ale najbardziej pożądanym efektem jest chirurgia\nbezkrwawa, gdzie kluczem do sukcesu jest perfekcyjna zna-\n„Zakres kompetencji pielęgniarki w różnych krajach” to temat wy-\njomość anatomii przez chirurga operatora oraz współpraca\nkładu dr n. med. Izabeli Wróblewskiej. Uczestnicy dowiedzieli\ncałego zespołu przy stole operacyjnym.\nsię jak wygląda nauka zawodu oraz praca pielęgniarek w krajach Unii Europejskiej, takich jak: Francja, Wielka Brytania,\nPielęgniarka operacyjna Izabela Szwed i kierownik Bloku\nDania, Holandia oraz Belgia.\nOperacyjnego Jakub Turek z Wojewódzkiego Szpitala Spe-\nDr n. med. Igor Madej – kierownik Bloku Operacyjnego,\nciel spółek: Education Lounge Polska Sp. z o.o. oraz Educa-\nprzedstawił prezentację: „Organizacja i funkcjonowanie bloku\ntion Lounge GmbH z siedzibą w Hamburgu/Niemcy pomaga\noperacyjnego w Dolnośląskim Centrum Onkologii”. Omówił do-\npielęgniarkom z Polski i innych krajów otrzymać pracę w nie-\nkładnie strukturę bloku oraz drogę, którą przebywa pacjent\nmieckich szpitalach i klinikach.\nod momentu wjazdu, aż do sali operacyjnej. Przedstawił\nrównież zadania personelu.\nW konferencji uczestniczyło ok. 200 osób – uczestników,\nwykładowców, gości oraz przedstawicieli firm medycznych.\nO „Zakażeniach miejsca operowanego (ZMO)” opowiedziała\nInteresująca tematyka wykładów, urocze miejsce, jakim jest\nmgr Jolanta Sitarz – Specjalista ds. epidemiologii w Szpita-\nTeatr Zdrojowy Animacji oraz miła atmosfera złożyły się na\nlu w Wadowicach i w Wielospecjalistycznym Szpitalu im.\nbardzo pozytywny odbiór ze strony uczestników.\nŚw. Barbary w Sosnowcu. Wymieniła endogenne i egzogenne źródła zakażeń występujące w szpitalu, a także podział\nZMO na: powierzchowne, głębokie i narządowe.\nNa zakończenie obrad wystąpił Sławomir Kubiak, który przyjechał z Hamburga (Niemcy). W swojej prezentacji przedstawił „Wykształcenie pielęgniarek instrumentariuszek w Niemczech\ni rynek pracy dla pielęgniarek”Z. Szczegółowo omówił uzyskanie dyplomu oraz warunki zatrudnienia. Jako prezes i właści-\nXII Konferencja Naukowa\n,,Blok Operacyjny – Pielęgniarstwo\noperacyjne w Polsce”\nEuropejskie pielęgniarstwo operacyjne\nKSZTAŁCENIE, KOMPETENCJE, FORMY ZATRUDNIENIA\nW dniach 11-12 września 2014 r., w Centrum Konferencyjno\nW konferencji uczestniczyły pielęgniarki operacyjne z całej\nApartamentowym „Mrówka”, odbyła się pierwsza w Polsce\nPolski oraz przewodniczące Zespołów Pielęgniarek Opera-\nMiędzynarodowa Konferencja Pielęgniarek Operacyjnych,\ncyjnych działających przy Okręgowych Radach Pielęgniarek\nzorganizowana przez Ogólnopolskie Stowarzyszenie Instru-\nTematyka konferencji obejmowała głównie jakość kształcenia\nW tym ważnym dla nas wydarzeniu o zasięgu międzynaro-\nw różnych krajach Europy, kompetencje pielęgniarek opera-\ndowym uczestniczyły pielęgniarki operacyjne z kilku państw\ncyjnych uzyskiwane w trakcie nauki zawodu oraz w czasie\n– członków Unii Europejskiej oraz Prezes Międzynarodowe-\nszkolenia podyplomowego, a także formy zatrudnienia w pla-\ngo Stowarzyszenia Pielęgniarek Operacyjnych EORNA, Pani\nCaroline Higgins z Irlandii.\nKoleżanki i koledzy z innych krajów prezentowali formy kształObecność na polskiej konferencji Prezesa EORNA to dla nasze-\ncenia w dziedzinie pielęgniarstwa operacyjnego, co pozwoliło\ngo środowiska ogromny zaszczyt, tym bardziej, że w listopa-\nnam porównać jakość kształcenia i kompetencje zawodowe\ndzie, w Tallinie – stolicy Estonii – Ogólnopolskie Stowarzyszenie\noraz ocenić czy jesteśmy w czołówce europejskiej, czy też się\nInstrumentariuszek zostanie przyjęte do EORNA – stowarzy-\ndo niej dopiero zbliżamy.\nszenia o zasięgu międzynarodowym. Zaproszenie Prezesa OSI\np. Barbary Dąbrowskiej przyjęły m.in.:\nGość specjalny, Prezes EORNA, Pani. C. Higgins, zaprezento-\n• Wiceprezes NRPiP – Teresa Kuziara\nwała sposoby kształcenia pielęgniarek operacyjnych w Irlan-\n• Zastępca Dyrektora Departamentu Pielęgniarek i Położ-\ndii. Zapoznała wszystkich z misją EORNA oraz przedstawiła\nnych – Jolanta Skolimowska\n• Prezes ZG PTP – dr n. o zdr. Grażyna Wójcik\nbardzo interesującą prezentację „Pielęgniarstwo okołooperacyjne – zawód blisko człowieka”.\n• dr hab. n. med. Aleksandra Gaworska-Krzemińska – koordynator badań naukowych w dziedzinie pielęgniarstwa\nGościem honorowym była Pani Maria Ciuruś, autorka pod-\nręcznika dla pielęgniarek operacyjnych oraz autorka książki\n• Przewodnicząca OZZPiP – Lucyna Dargiewicz\n„Historia pielęgniarstwa operacyjnego w Polsce”, która nie-\n• Przewodnicząca Zarządu Krajowego OZZPBOA i IT – Beata\ndługo zostanie wydana.\nW swoim wystąpieniu bardzo szczegółowo przedstawiła historię pielęgniarstwa operacyjnego od 1950 roku do chwili\nAleksandra Gaworska-Krzemińska w swojej prezentacji opi-\nWarsztatową formę kształcenia pielęgniarek operacyjnych\nsała drogę kształcenia polskich pielęgniarek operacyjnych.\nprzybliżyła Ewa Zamojska-Kosciów.\nJakie są etapy kształcenia w Wielkiej Brytanii prezentowała\nMetody kształcenia w Niemczech prezentował S. Kubiak.\nKim Lesley Grigsby.\nWyniki badań naukowych w pielęgniarstwie operacyjnym\nw Polsce przedstawiły dr Bożena Majchrowicz oraz dr Joanna\nKształcenie pielęgniarek operacyjnych we Francji przedsta-\nwiła May Karam.\nWszystkie prezentacje przedstawione przez nasze koleżanki\nWłoski system edukacji w dziedzinie pielęgniarstwa około-\ni kolegów pokazały, że system kształcenia w Polsce jest na\noperacyjnego prezentowała Beata Grużewska, we współ-\nbardzo wysokim poziomie i należy go utrzymać.\npracy z Danutą Lichosik-Favara z Mediolanu.\nPierwszy dzień Konferencji uświetnił niesamowity, dotykający duszy, występ zespołu CZARDASZ TRIO z Łodzi.\nW drugim dniu konferencji, na zakończenie prezentacji, odbyła się część warsztatowa, w której uczestnicy zadawali\npytania prezenterom. Była to intensywna praca zarówno\nwszystkich zagranicznych gości jak i Pani tłumacz, która muEdukację czeskich pielęgniarek okołooperacyjnych przedstawi-\nsiała spełnić oczekiwania obu uczestniczących w dyskusji\nły pielęgniarki ze Szpitala Uniwersyteckiego w Brnie – Jaloslava\nstron. Taka forma konferencji okazała się niezmiernie po-\nJedličkova i Jana Tubačova.\ntrzebna w celu wymiany doświadczeń między pielęgniarkami innych państw UE i otworzyła możliwości wprowadzenia\npotrzebnych zmian na ich podstawie.\nSpotkanie pielęgniarek operacyjnych Zjednoczonej Europy\nto duży krok w stronę standaryzacji naszej specjalności.\nRównież wstąpienie w szeregi EORNA podniesie rangę zawodu pielęgniarki i położnej operacyjnej w Polsce, ponieważ\nbędziemy mówiły jednym głosem i zawsze będziemy mogły\nliczyć na pomoc międzynarodowego gremium pielęgniarek\nHistoria pielęgniarstwa operacyjnego w Polsce\nmgr Maria Ciuruś\nPierwsze instrumentariuszki nie zawsze były pielęgniarkami,\nczasem były one szkolone przez lekarzy chirurgów a następ-\nUtworzenie pierwszej specjalizacji dla pielęgniarek operacyj-\nnie przystępowały do egzaminu państwowego i otrzymywa-\nnych w Szpitalu przy ul. Banacha w Warszawie.\nły dyplom pielęgniarki. Pierwsze „dyplomowane” pielęgniarki kształciły praktycznie tj. w warunkach sali operacyjnej\nnowe koleżanki instrumentariuszki.\nZorganizowanie specjalizacji przez Centrum Doskonalenia\nNauczycieli i średnich Kadr Medycznych w Lublinie.\nDo ok.1950 r. w salach operacyjnych pracował jeden zespół\npielęgniarek, które zajmowały się znieczulaniem eterowym\ni pomaganiem chirurgowi. Po ok. 1950 r. nastąpiło rozdziele-\nSekcja Pielęgniarek Operacyjnych przy Zarządzie Głównym\nnie zadań wykonywanych przez pielęgniarki bloku operacyj-\nPolskiego Towarzystwa Pielęgniarskiego w Warszawie zor-\nnego Zaczęły się tworzyć dwie odrębne specjalności:\nganizowała dwa konkursy na trzytygodniowe stypendium\n• pielęgniarstwo operacyjne (instrumentariuszki),\nfundowane przez Firmę Davis&Geck do Wielkiej Brytanii\n• pielęgniarstwo anestezjologiczne.\n(w 1985 r. konkurs wygrała Maria Ciuruś; trzy tygodnie pracowała w bloku operacyjnym Szpitala w Benenden).\nPowstawały pierwsze książki, z których pielęgniarki bloku\noperacyjnego mogły czerpać wiedzę.\nCentrum Zdrowia Dziecka w Warszawie – przy współpracy\nz Firmą J&J zorganizowano kurs kwalifikacyjny dla pielęgnia-\nDanuta Kasina – Podręcznik dla instrumentariuszek, PZWL,\nrek operacyjnych. Opiekę merytoryczną nad kursem spra-\nWarszawa, I wydanie.\nwowała Ellen Murphy, Prezydent Amerykańskiego Stowarzyszenia Pielęgniarek Operacyjnych (Association of Operating\nPowstanie Ośrodka Doskonalenia Kadr Medycznych w Warszawie.\nPowstał pierwszy program kształcenia pielęgniarek instru-\nSpotkanie pielęgniarek instrumentariuszek w Mikołajkach\nmentariuszek, który obowiązywał do 1995 r. Pierwsze kursy\nzorganizowane przez Firmę Johnson&Johnson. W spotkaniu\nkwalifikacyjne i specjalizacje odbywały się w Wojewódzkich\nuczestniczyła Ellen Murphy. W czasie zjazdu zrodził się po-\nOśrodkach Doskonalenia Kadr Medycznych (WODKM).\nmysł na rozpoczęcie kształcenia pielęgniarek operacyjnych\n• Powołanie zespołu ds. opracowania nowego programu\nDanuta Wejroch (Danuta Kasina-Wejroch) – Praca instrumen-\nkształcenia podyplomowego pielęgniarek operacyjnych\ntariuszki, PZWL, Warszawa, II wydanie książki Podręcznik\nw Centrum Edukacji Medycznej.\n• Opracowanie programu kursu kwalifikacyjnego dla pielęgniarek/położnych operacyjnych.\n• Powstanie Stowarzyszenia Instrumentariuszek Polskich\nW ramach programu nauczania pielęgniarstwa uczenni-\n– pierwszego stowarzyszenia pielęgniarek operacyjnych\nce szkół pielęgniarskich tj. 5-letniego liceum medycznego\nw Polsce (w krótkim okresie stowarzyszenie rozpadło się).\ni 2-letniego medycznego studium zawodowego odbywały\ndwutygodniowe zajęcia praktyczne w blokach operacyjnych\n(10 dni po 7 godzin zegarowych). Od czasu wprowadzenia\nW 10 ośrodkach wojewódzkich zorganizowano kursy kwalifi-\nstudiów pierwszego stopnia (licencjatu) zlikwidowano zaję-\nkacyjne wg nowego programu. Kursy były finansowane przez\ncia praktyczne w blokach operacyjnych.\nFirmę Johnson&Johnson. Kształcenie było merytorycznie\nnadzorowane przez CEM. We wszystkich ośrodkach prowa-\nzaliczać bloku ogólnozawodowego, zaliczała tylko blok spe-\ndzących kształcenie przeprowadzano hospitacje zajęć teore-\ncjalistyczny. Opracowane programy będą obowiązywały do\ntycznych i praktycznych. Po zakończeniu kursów w CEM zor-\n23 sierpnia 2015r. (Dz.U.z dnia 20 sierpnia 2013r, Poz. 940.\nganizowano warsztaty szkoleniowe, w których wzięli udział\nUstawa z dnia 26 lipca 2013r o zmianie ustawy o zawodach\nczłonkowie zespołu opracowującego program kursu kwalifi-\npielęgniarki i położnej). W ciągu najbliższych lat 2013-2015\nkacyjnego oraz przedstawiciele organizatorów szkolenia ze\nmają być zmodyfikowane programy kształcenia podyplomo-\nwszystkich ośrodków. Obie strony wymieniły doświadczenia.\nwego pielęgniarek i położnych.\nWprowadzono poprawki do programu kursu\nMaria Ciuruś – Pielęgniarstwo operacyjne ADI, Łódź, II wy-\nPowstanie Towarzystwa Pielęgniarek i Położnych Operacyjnych\ndanie Podstaw pielęgniarstwa operacyjnego – książka zosta-\nw Bydgoszczy. Przewodniczącą Towarzystwa jest mgr Lucyna\nła zaktualizowana i uzupełniona.\nZenona Czarnecka, Wiesława Malińska – Instrumentarium\ni przebieg zabiegów w chirurgii, ginekologii i urologii, ADI,\nŁódź, I wydanie.\nPonownie zorganizowano kursy pilotażowe w 10 ośrodkach\nBlok Operacyjny – ABACUS, Warszawa (kwartalnik).\nwojewódzkich, prowadzono nadzór merytoryczny ze strony CEM. Ponownie zorganizowano warsztaty szkoleniowe,\nktóre zaowocowały wprowadzeniem kolejnych zmian do\nGertraud Harmsen – Przebieg operacji od A do Z. Praktyczny\nprogramu kursu. Równocześnie opracowano program spe-\nprzewodnik dla instrumentariuszek, Wydawnictwo Lekarskie\nPZWL, Warszawa, (książka przetłumaczona z języka niemieckiego przez Marka Orkiszewskiego).\nPonieważ w czasie prowadzenia kursów, pielęgniarki nie\nmiały żadnej aktualnej książki do nauczania pielęgniarstwa\nKonferencja Naukowo-Szkoleniowa „Blok Operacyjny – or-\noperacyjnego, na prośbę środowiska pielęgniarskiego zo-\nganizacja i funkcjonowanie” organizowana w czerwcu każ-\nstała napisana i wydana pierwsza książka dla pielęgniarek\ndego roku. Organizatorem konferencji jest ABACUS Biuro\nbloków operacyjnych autorstwa Marii Ciuruś pt. „Podstawy\nPromocji Medycznej. Celem konferencji było zintegrowanie\npielęgniarstwa operacyjnego”, OIPIP Łódź.\npersonelu pracującego w bloku operacyjnym tj. zespołu zabiegowego (pielęgniarek operacyjnych i lekarzy chirurgów\nwszelkich specjalności zabiegowych) i zespołu anestezjo-\nOpracowanie kolejnej wersji programu kursu kwalifikacyj-\nlogicznego (pielęgniarek anestezjologicznych i lekarzy ane-\nnego dla pielęgniarek/położnych operacyjnych i specjalizacji\nstezjologów). W pierwszych konferencjach uczestniczyło\nw dziedzinie pielęgniarstwa operacyjnego. (Drukiem oba\nponad 600 osób reprezentujących wszystkie grupy pracow-\nprogramy zostały wydane w 1999 r.).\nników bloku operacyjnego. Obecnie frekwencja jest o wiele\n• Utworzenie CKPPIP na mocy Rozp. MZIOS z dnia\nmniejsza i wśród uczestników dominują pielęgniarki opera-\n17.12.1998 r. w sprawie kształcenia podyplomowego\ncyjne. Powstanie Ogólnopolskiego Stowarzyszenia Instru-\npielęgniarek i położnych. CKPPIP postawiło sobie za cel:\nmentariuszek w Białymstoku. Prezesem została mgr Barbara\n• ujednolicenie systemu kształcenia podyplomowego pie-\nDąbrowska. Celem stowarzyszenia była ponowna integracja\nlęgniarek i położnych we wszystkich specjalnościach,\npielęgniarek operacyjnych i stworzenie jednego, dużego\n• opracowanie ramowych programów kształcenia pody-\nstowarzyszenia z regionalnymi strukturami. Zainteresowanie\nplomowego: kursów kwalifikacyjnych i specjalizacji.\ntworzeniem regionalnych struktur było niewielkie, dlatego\ndokonano zmian w statucie i nie tworzono struktur regional-\nW tym celu powołano zespoły do opracowania nowych\nnych. Działalność stowarzyszenia obejmowała w większości\nprogramów kursów kwalifikacyjnych i specjalizacji w wielu\nspecjalnościach w tym i w pielęgniarstwie operacyjnym.\nZaplanowano dwuetapowe kształcenie zarówno w ramach\nkursu kwalifikacyjnego jak i specjalizacji. Obowiązkowe było\nPielęgniarstwo operacyjne jako przedmiot wprowadzony na\nzaliczenie bloku ogólnozawodowego i bloku specjalistyczne-\nWydziale Pielęgniarstwa Uniwersytetu Medycznego w Łodzi\ngo. W przypadku, kiedy pielęgniarka miała zamiar ukończe-\nna studiach II stopnia, II rok nauczania w wymiarze 40 godzin\nnia kolejnego kursu czy specjalizacji, nie musiała ponownie\n(w tym były zajęcia praktyczne w bloku operacyjnym).\nMaria Ciuruś – Pielęgniarstwo operacyjne Mak-Med, Lublin,\nIII wydanie (zaktualizowane i uzupełnione).\ni przebieg zabiegów w chirurgii, ginekologii i urologii, MakMed,\nLublin, II wydanie.\nOpracowanie i wydanie przez Ministerstwo Pracy i Polityki\nSpołecznej Departament Rynku Pracy odrębnych standar-\ndów dla pielęgniarek operacyjnych i chirurgicznych:\nGertraud Luce-Wunderle, Anita Debrand-Passard Pielęgniar-\nKrajowego Standardu Kwalifikacji zawodowych „Pielęgniar-\nstwo operacyjne, Elsevier Urban&Partner, Wrocław (tłuma-\nka specjalista pielęgniarstwa operacyjnego (nr 2241112)”\nczenie z języka niemieckiego; red. wyd. polskiego Tadeusz\ni Krajowego Standardu Kwalifikacji zawodowych „Pielęgniar-\nka specjalista w dziedzinie pielęgniarstwa chirurgicznego\nPowstanie Zespołu ds. Pielęgniarstwa Operacyjnego przy\nOkręgowej Izbie Pielęgniarek i Położnych w Katowicach.\nAutorami standardu kwalifikacji specjalisty pielęgniarstwa ope-\nPrzewodniczącą została mgr Danuta Siemiątkowska.\nracyjnego były: mgr Joanna Przybek-Mita – Ośrodek Kształcenia Podyplomowego Pielęgniarek i Położnych w Rzeszowie,\nPowstanie Karkonoskiego Stowarzyszenia Instrumentariu-\nmgr Maria Radomska – szpital Wojskowy w Lublinie.\nszek w Jeleniej Górze. Prezesem jest mgr Ewa Grabowska.\nRecenzentami standardu były: mgr Maria Ciuruś – Katedra\nOd czerwca 2011 r. Stowarzyszenie wydaje „Magazyn Pielę-\nNauczania Pielęgniarstwa Uniwersytetu Medycznego w Łodzi,\nmgr Grażyna Złotkowska-Zapletal – Centrum Onkologii– Instytut im. Marii Skłodowskiej-Curie w Warszawie.\nPowołanie Konsultanta Krajowego w dziedzinie Pielęgniar-\nstwa Chirurgicznego i Operacyjnego. Na stanowisko kon-\nRejestracja Stowarzyszenia Instrumentariuszek Ortopedycz-\nsultanta powołano dnia 20.12.2011 r. dr hab. n. med. Marię\nnych. Prezesem Stowarzyszenia jest mgr Renata Grzebalska.\nTeresę Szewczyk (Zakład Nauczania Pielęgniarstwa Chirur-\nWydawanie Biuletynu Instrumentariuszek Ortopedycznych\ngicznego CM UMK w Bydgoszczy, Szpital Uniwersytecki nr 2\n(od 21.02.2008r). Stowarzyszenie z siedzibą w Warszawie\nim. dr J. Biziela w Bydgoszczy).\nma charakter ogólnopolski.\nracyjnych. Po raz pierwszy zaprezentowano Standard Pielę-\nPropozycja Ministerstwa Zdrowia dotycząca połączenia spe-\ngniarskiej Praktyki Klinicznej autorstwa mgr Joanny Borzęc-\ncjalizacji i kursu kwalifikacyjnego w dziedzinie pielęgniar-\nkiej i zespołu pielęgniarek operacyjnych z Lublina. Debatę\nstwa operacyjnego ze specjalizacją i kursem w dziedzinie\nzakończono opracowaniem wniosków, które miały być skie-\npielęgniarstwa chirurgicznego (w nowym Rozporządzeniu\nrowane do Ministerstwa Zdrowia, Departamentu Pielęgnia-\nMinistra Zdrowia w sprawie wykazu dziedzin pielęgniarstwa\nrek i Położnych, Naczelnej Rady Pielęgniarek i Położnych,\noraz dziedzin mających zastosowanie w ochronie zdrowia).\nNarodowego Funduszu Zdrowia, Ogólnopolskiego Związku\nZawodowego Pielęgniarek i Położnych.\nWystosowanie pisma przez Ogólnopolskie Stowarzyszenie\nZaproponowano następujące wnioski:\nInstrumentariuszek w/w sprawie do Krajowego Konsultanta\n• ustalenie minimalnych norm zatrudnienia na poziomie za-\nw dziedzinie pielęgniarstwa chirurgicznego i operacyjnego,\npewniającym bezpieczne i zgodne z normami ISO 9001\nDepartamentu Pielęgniarek i Położnych, Naczelnej Rady\nPielęgniarek i Położnych, Polskiego Towarzystwa Pielęgniar-\nprzeprowadzenie operacji/badania inwazyjnego,\n• utrzymania specjalizacji w dziedzinie pielęgniarstwa ope-\nskiego. Ogólnopolskie Stowarzyszenie Instrumentariuszek\nracyjnego jako odrębnego szkolenia specjalizacyjnego,\nprzygotowało listy sprzeciwu i rozpoczęło zbieranie podpi-\n• wyraźnego zapisu w kontraktach podpisywanych z NFZ\nsów w całej Polsce. W ciągu 1 miesiąca zebrano 1716 pod-\no składzie osobowym zespołów operacyjnych i umiesz-\npisów osób sprzeciwiających się łączeniu dwóch różnych\nczenia w nich pielęgniarek/położnych operacyjnych,\nspecjalności pielęgniarskich. Rozpoczęto również starania\n• wyższych niż w innych specjalnościach wynagrodzeń za\no powołanie odrębnego konsultanta ds. pielęgniarstwa ope-\npracę (na wzór uposażeń pielęgniarek operacyjnych w in-\nracyjnego. 03.04.2012r. wysłano pismo do Ministra Zdrowia\nwraz z wnioskami stowarzyszenia i listami sprzeciwu.\nZebranie grupy roboczej pielęgniarek i położnych operacyj-\nWystosowanie pisma do Dyrektora Departamentu Pielęgnia-\nnych w Centrum Onkologii w Warszawie. Zebranie prowadzi-\nrek i Położnych w Ministerstwie Zdrowia w sprawie utrzyma-\nła mgr Barbara Lewandowska z Centrum Onkologii w War-\nnia specjalizacji w dziedzinie pielęgniarstwa operacyjnego\nszawie. W czasie zebrania dyskutowano nt. wzmocnienia\noraz liczby zatrudnionych pielęgniarek w sali operacyjnej.\nreprezentatywności Stowarzyszenia na poziomie ogólnopol-\nAutorem pisma na prośbę środowiska pielęgniarek opera-\nskim przez zorganizowanie zespołów ds. pielęgniarstwa ope-\ncyjnych była Maria Ciuruś. Kopię pisma przekazano do Krajo-\nracyjnego przy Okręgowych Izbach Pielęgniarek i Położnych,\nwego konsultanta w dziedzinie Pielęgniarstwa Chirurgiczne-\nw których nie działają takie zespoły. Powołano Ogólnopolski\ngo i Operacyjnego, Naczelnej Rady Pielęgniarek i Położnych,\nZespół Koordynujący działania Stowarzyszenia w skład, któ-\nCentrum Kształcenia Podyplomowego Pielęgniarek i Położ-\nrego weszło 15 osób z różnych miast całego kraju. Zadaniem\nnych, Ogólnopolskiego Stowarzyszenia Instrumentariuszek,\nzespołu jest ścisła współpraca z Ogólnopolskim Stowarzysze-\nOgólnopolskiego Związku Zawodowego Pracowników Blo-\nniem Instrumentariuszek i usprawnienie przepływu informa-\nku Operacyjnego, Anestezjologii i Intensywnej Terapii.\ncji. Zainicjowano rozpoczęcie badań naukowych. Powołano\nKierownika Zespołu Koordynatorów ds. badań naukowych\nw pielęgniarstwie operacyjnym – dr n. o zdr. Bożenę Majchro-\nPierwsza debata pielęgniarek operacyjnych z całej Polski\nwicz oraz koordynatorów – dr n. hum. Joannę Przybek Mita,\nw Centrum Onkologii w Warszawie. Inicjatorem debaty były\nmgr Marka Rafalskiego i mgr Beatę Szyszkę.\nmgr Barbara Lewandowska – pielęgniarka operacyjna z Centrum Onkologii i mgr Barbara Dąbrowska – Prezes Ogólno-\npolskiego Stowarzyszenia Instrumentariuszek.\nKonferencja „Blok Operacyjny – organizacja i funkcjonowanie”. W drugim dniu konferencji pielęgniarki operacyjne mia-\nW czasie debaty omawiano obecną sytuację w polskim pie-\nły jedną sesję poświęconą pielęgniarstwu operacyjnemu.\nlęgniarstwie operacyjnym, odrębność zawodową pielęgniar-\nByła okazja do wymiany doświadczeń z liczną grupą pielę-\nstwa operacyjnego jako ważny powód do nie łączenia tej\ngniarek operacyjnych z całej Polski.\nspecjalności z pielęgniarstwem chirurgicznym. Toczyła się\nburzliwa dyskusja nt. „norm zatrudnienia” w blokach ope-\nracyjnych, kompetencji zawodowych i kształcenia zawodo-\nSpotkanie w Ministerstwie Zdrowia w sprawie kształcenia\nwego/podyplomowego pielęgniarek. Omawiano również\npodyplomowego pielęgniarek i położnych. W czasie spo-\nsprawę awansu zawodowego i prestiżu pielęgniarek ope-\ntkania zapadła decyzja o utrzymaniu kursu kwalifikacyjnego\ni specjalizacji w dziedzinie pielęgniarstwa operacyjnego.\nspecjalizacji w dziedzinie pielęgniarstwa operacyjnego, kur-\nW spotkaniu brała udział mgr Barbara Dąbrowska – Prezes\nsu kwalifikacyjnego dla pielęgniarek w dziedzinie pielęgniar-\nogólnopolskiego Stowarzyszenia Instrumentariuszek.\nstwa operacyjnego, kursu kwalifikacyjnego dla położnych\nw dziedzinie pielęgniarstwa operacyjnego.\nUstawa z dnia 26 lipca 2013r. o zmianie ustawy o zawodach\nRozdzielono dotychczas wspólny dla pielęgniarek i położ-\npielęgniarki i położnej. Pojawia się zapis, że Centrum Kształ-\nnych kurs kwalifikacyjny w dziedzinie pielęgniarstwa opera-\ncenia Podyplomowego Pielęgniarek i Położnych przygotuje\ncyjnego na dwa odrębne kursy dla każdej grupy zawodowej.\nnowe programy kształcenia pielęgniarek i położnych do dnia\nZłożenie przez Ogólnopolskie Stowarzyszenie Instrumentariuszek wniosku do Europejskiego Stowarzyszenia Pielę-\ndr hab. Aleksandra Gaworska-Krzemińska\ngniarek Bloku Operacyjnego (EORNA) z prośbą o przyjęcie\nSystem kształcenia pielęgniarek operacyjnych w Polsce\nPielęgniarstwo operacyjne w Polsce aktualnie przeżywa swój\nZorganizowanie pierwszej konferencji przez Ogólnopolskie\nrozkwit. Przedstawiciele tej dziedziny intensywnie starają się\nStowarzyszenie Instrumentariuszek. Konferencja odbyła się\no właściwe miejsce ich profesji w systemie ochrony zdrowia\nw Warszawie pod hasłem „Współczesne pielęgniarstwo\npodejmując wiele profesjonalnych działań w zakresie zrze-\noperacyjne w Polsce – rozwój i integracja” Wśród wykładow-\nszania, wymiany doświadczeń, kształcenia podyplomowe-\nców oprócz polskich pielęgniarek operacyjnych byli również\ngo, badań naukowych i standaryzacji praktyki zawodowej.\ngoście z Włoch (Danuta Lichosik-Favara RNMSc – koordynator szkoły chirurgii robotem z Europejskiego Instytutu Onko-\nKształcenie zawodowe pielęgniarek/położnych operacyj-\nlogii w Mediolanie) i Niemiec (Christoph Müller – pielęgniarz\nnych/instrumentariuszek oparte jest na podbudowie 12 lat\noperacyjny oraz Jörg Mollers – asystent chirurga w Hospital\nkształcenia podstawowego ze zdaniem egzaminu matural-\nSt. Antonius w Gronau). W czasie konferencji dominowa-\nnego, a następnie koniecznością ukończenia studiów licen-\nły wykłady nt. nowoczesnych technik operacyjnych w tym\ncjackich I stopnia na kierunku pielęgniarstwo lub położnic-\noperacji wykonywanych z udziałem robota da-Vinci. W kon-\ntwo. Standardy kształcenia na tych kierunkach są zgodne\nferencji wzięło udział ponad 200 pielęgniarek operacyjnych\nz Dyrektywą UE (wcześniej - Directive 2005/36/EC, aktualnie\n2013/55/EC) o uznawaniu kwalifikacji zawodowych. Absolwentki kierunku pielęgniarstwo i położnictwo chcąc pra-\nSpośród wielu zaproszonych gości zaszczyciły uczestników\ncować na bloku operacyjnym i uzyskać kwalifikacje muszą\nkonferencji swoją obecnością m.in. Prezes Naczelnej Rady\nukończyć podyplomowy kurs kwalifikacyjny w dziedzinie\nPielęgniarek i Położnych, Dyrektor i Wicedyrektor Depar-\npielęgniarstwa operacyjnego (trwa 3-6 miesięcy). Kolejnym\ntamentu Pielęgniarek i Położnych Ministerstwa Zdrowia,\netapem rozszerzenia kwalifikacji w tej dziedzinie jest ukoń-\nprzedstawiciele Związku Zawodowego Pielęgniarek i Położ-\nczenie specjalizacji (aktualnie trwa 18-24 m-ce), jednak mogą\nnych oraz Polskiego Towarzystwa Pielęgniarskiego.\ndo niej przystąpić tylko pielęgniarki ze względu na szersze\nKonferencja była bardzo dobrze zorganizowana.\nprzygotowanie zawodowe z wielu dziedzin zabiegowych.\nOsoby zainteresowane dalszym rozwojem zawodowym i na-\nNowe rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 12.12.2013 r.\nukowym mogą podjąć studia magisterskie II stopnia, a na-\nw sprawie wykazu dziedzin pielęgniarstwa oraz dziedzin ma-\nstępnie studia doktoranckie III stopnia.\njących zastosowanie w ochronie zdrowia, w których może\nbyć prowadzona specjalizacja i kursy kwalifikacyjne. W roz-\nporządzeniu znajduje się zapis dotyczący:\n3M Strzygarka chirurgiczna nowej generacji 9681\n• 160 minut ciągłej pracy*\n• czas ładowania - tylko 3 godziny\n• unikalna konstrukcja ostrza minimalizująca ryzyko potencjalnych uszkodzeń skóry\n• pierwsza i jedyna na rynku wyposażona w LED-owy wskaźnik naładowania baterii\n• jedno ostrze skuteczne we wszystkich rodzajach zabiegów chirurgicznych\n• usuwa każdy rodzaj owłosienia za jednym pociągnięciem ostrza\n* W zależności od warunków pracy.\n3M Poland Sp. z o.o., Al. Katowicka 117, Kajetany, 05-830 Nadarzyn, tel.: 22 739 60 00, fax.: 22 739 60 01, www.3m.pl/produktymedyczne\n3M jest zastrzeżonym znakiem towarowymi ﬁrmy 3M. © 3M 2015. Wszystkie prawa zastrzeżone.\nFirma 3M finalistą konkursu Dobry Wzór 2014\n24 października w Instytucie Wzornictwa Przemysłowego odbyła się uroczysta gala 21 edycji konkursu Dobry\nWzór 2014, podczas której zostały nagrodzone najlepiej zaprojektowane produkty i usługi na polskim rynku. Wśród\nfinalistów znalazła się także strzygarka chirurgiczna firmy 3M.\nKonkurs Dobry Wzór 2014 to plebiscyt organizowany od\n- Konstrukcja ostrza pozwala działać delikatnie, niezależnie\n1993 roku przez Instytut Wzornictwa Przemysłowego.\nod dostępności miejsca i wrażliwości skóry. Strzygarka, chroniąc przed zranieniem, zmniejsza liczbę powikłań po zabie-\nTo jedyny w kraju niezależny monitoring wzorniczy rynku. Do\ngach. Nie do przecenienia jest także komfort pacjenta przy-\nkonkursu zapraszani są producenci, dystrybutorzy, usługo-\ngotowywanego do operacji. Wygląd zewnętrzny - gładkie,\ndawcy i studia projektowe, których produkty i usługi zostały\nlśniące powierzchnie i stosowna kolorystyka - daje odczucie\nrekomendowane przez ekspertów Instytutu jako spełniające\nkontaktu z przedmiotem higienicznie czystym, zaawanso-\nwymogi dobrego wzornictwa.\nwanym technicznie, a więc bezpiecznym, budzącym zaufanie. Ergonomiczny kształt rękojeści, długi czas pracy baterii\nSpośród 159 nominowanych w tym roku artykułów wybra-\ni szybkie jej ładowanie dopełniają obrazu produktu przemy-\nno ostatecznie 102 finałowe produkty, które rywalizowały\nślanego pod względem funkcji i spełniającego kryteria do-\no miano laureata plebiscytu w siedmiu kategoriach: Sfera\nbrego wzornictwa – uzasadniła decyzję Katarzyna Rzehak,\ndomu, Sfera pracy, Sfera publiczna, Sfera usług, Nowe tech-\nekspert Instytutu Wzornictwa Przemysłowego.\nnologie, Grafika użytkowa i opakowania oraz Nowe materiały. Dodatkowymi wyróżnieniami były także, przyznawana\nOd 24 października do 3 grudnia 2014 roku w Instytucie Wzor-\nprzez Ministra Gospodarki, nagroda Wzór Roku oraz tytuł\nnictwa Przemysłowego przy ul. Świętojerskiej 5/7 w Warsza-\nDesignera Roku, nadawany przez prezes IWP.\nwie będzie można oglądać wszystkie produkty, które znalazły\nsię w ścisłym finale konkursu Dobry Wzór 2014.\nStrzygarka chirurgiczna Nowej Generacji 9681 firmy 3M została nominowana do finału i znalazła się wśród prezentowanych produktów w kategorii Sfera Publiczna.\nŹródło 3M Poland\n- Jest to innowacyjne urządzenie, które pomaga personelowi\nmedycznemu przygotować w sposób bezpieczny pacjentów\ndo operacji. Z raportu „Innowacyjny Polak 2014” wynika, że\naż 88 proc. Polaków zgadza się ze stwierdzeniem, że innowacyjne rozwiązania mają wpływ na skuteczność leczenia\ni komfort pacjentów. Strzygarka jest jednym z takich produktów. Jej wykonanie pozwala na minimalizowanie ryzyka\nuszkodzenia skóry, usuwa owłosienie za jednym pociągnięciem, a dzięki jednorazowym ostrzom eliminuje ryzyko zakażenia – tłumaczy Beata Cywińska z Dywizji Zapobiegania\nInfekcjom Firmy 3M.\nW uzasadnieniu wyróżnienia dla 3M, kapituła konkursowa\npodkreśliła zarówno funkcjonalność urządzenia jak i jego\n„PR OFESSIONAL NURSE - De v eloping an English, G erman\nPrace i Materiały Kwidzyn 2010 1\nBiuletyn 3/2008 - Okręgowa Izba Pielęgniarek i Położnych w\nBiuletyn NASZE SPRAWY - Okręgowa Izba Pielęgniarek i Położnych\nBiuletyn maj-czerwiec 2013r. - Okręgowa Izba Pielęgniarek i\nIgły i n s u l i n o w e Igły i n s u l i n o w e są ważnym e l e m e n t e m l e  c z e n i a c u k r z y c y z a pomocą i n s u l i n y . S p e c j a  l i s t y c z n e igły w y k o r z y s t y...\nbiuletyn informacyjny - okręgowa izba pielęgniarek i położnych w\nBiuletyn w pliku PDF - Okręgowa Izba Pielęgniarek i Położnych w\nSZTUKA PIELĘGNOWANIA - Okręgowa Izba Pielęgniarek i\nPobierz plik PDF - okręgowa izba pielęgniarek i położnych w\nPobierz plik w postaci PDF - okręgowa izba pielęgniarek i położnych\nNS+2+13.786 - Okręgowa Izba Pielęgniarek i Położnych\nW numerze - Szczecińska Izba Pielęgniarek i Położnych\nUntitled - Okręgowa Izba Pielęgniarek i Położnych w Bydgoszczy\nMarzec 2014 - Pielęgniarstwo Specjalistyczne\nBiuletyn OIPiP - Okręgowa Izba Pielęgniarek i Położnych w Białej\nMarzec 2007 Nr 1\n„Nasz G³os” - Pismo Okręgowej Izby Pielęgniarek i


Zielona płyta winylowa - często limitowane wersje albumów wydawane są na kolorowych płytach, w odróżnieniu od standardowego nakładu na czarnym krążku. Zdjęcie wykonane zostało w Winylowni Sopot.\nWinyle mają się dziś naprawdę dobrze, coraz lepiej - przetrwały kasety magnetofonowe, kompakty oraz rewolucję cyfrową, dzięki której pliki muzyczne pozyskujemy w zasadzie bezkosztowo. Nie sprzedają się w zawrotnych ilościach, jednak grono ich miłośników - pewnych absolutnej wyższości dźwięku analogowego, nawet w konfrontacji z coraz doskonalszą techniką cyfrową - rośnie. Nie tylko na Zachodzie, także w Polsce. Do swoich racji przekonywali nas pasjonaci - właściciele trójmiejskich winylowni.\nCzytaj także: Muzyka z płyt winylowych. Jaki gramofon wybrać?\nPrzede wszystkim miły dla ucha, głęboki dźwięk\nWinyl ceniony jest przede wszystkim za jakość dźwięku. Pozwala delektować się muzyką i pod tym względem ponoć nie ma sobie równych.\n- W płycie winylowej urzekło nas przede wszystkim naturalne, ciepłe brzmienie. Nagrywana jest oraz odtwarzana w taki sam sposób, w jaki słyszymy, czyli mechaniczny. Dlatego znajdziemy na niej tylko te częstotliwości, te dźwięki, które odbieramy w sposób naturalny. Płyta gra cieplej, spokojniej - to nasze subiektywne odczucie, ale dzieli je z nami coraz więcej osób - twierdzą Małgorzata Rutkowska oraz Andrzej Jakielaszek z Winylowo Gdańsk.\n- Format cyfrowy, w odróżnieniu od analogowego, w ogóle nie przenosi niektórych częstotliwości. Zapis studyjny nagrania po przerzuceniu na mp3 zawiera ok. 30 proc. jego całkowitej wartości dźwiękowej - to mało, trudno się taką muzyką delektować. Na kompaktach np. wysokie tony są często mocno powyciągane, co powoduje, że po 6 godzinach słuchania kłują w uszy, organizm sam na to przeciążenie reaguje zmęczeniem. Winyl nie męczy, dźwięku analogowego możemy słuchać przez kilka godzin bez żadnego dyskomfortu. No i basy zawsze będą na nim cieplejsze - twierdzi Tomasz Samociuk z Winylowni Sopot.\nAndrzej Kubiak z Muzycznej Piwnicy dodatkowo podkreśla, że jakości te gwarantują przeważnie płyty stare, nie nowe.\n- Płyty gramofonowe produkowane są dziś zupełnie inną technologią niż 20 czy 30 lat temu. Kiedyś powstawały na podstawie nośnika analogowego, taśmy nagranej wielopasmowo - w niej jest ich dźwięk pogrzebany. Dziś są remasteringiem cyfrowym, a to zamyka drogę do czystych brzmień. Uważam, że wydane w latach 80. płyty Metalliki czy Iron Maiden przewyższają pod względem jakości ich współczesne reedycje, i to wielokrotnie. De facto dzieli je przepaść. Dlatego w naszym sklepie staramy się nie sprzedawać nowych pozycji - wiemy, co w sobie kryją, że są pułapką. Zaoferować możemy stare płyty, np. pierwsze wydanie "In the Wake of Poseidon" brytyjskiego zespołu King Crimson. Mamy też pierwszą i trzecią płytę Black Sabbath - w oryginale. To wydania w tzw. boksie - dość rzadkie, kosztują nawet kilkaset złotych.\nProwadzący sopocką Winylownię nie podważyli tej opinii, zauważyli jednak, że nie wszystkie nowe płyty tłoczone są w wersji cyfrowej. Warto pamiętać, że niektóre reedycje albumów powstają z oryginalnych taśm, a muzyka współcześnie tworzona także nagrywana bywa analogowo - tak jak chociażby ostatni album Radiohead.\n- Poza wersją zwykłą oraz wersją na białym winylu, album wydany został także w postaci książki na płytach odwzorowujących szelaki, czyli pierwotną formę płyty winylowej. Dodatkowo do każdego wydania dodany został jeden cal oryginalnej taśmy z nagraniem. Za taką przyjemność trzeba zapłacić już około 500 zł. Dla kolekcjonerów to gratka - dodaje Krystian Woźniak z Winylowni Sopot.\nKrystian Woźniak i Tomasz Samociuk z Winylowni Sopot\nTureckie wydanie płyty grupy Pink Floyd "The Dark Side of the Moon", dostępne w Winylowni Sopot.\nMałgorzata Rutkowska i Andrzej Jakielaszek z Winylowo Gdańsk\nPłyta ACDC z limitowanego wydania, dostępna w Winylowo Gdańsk\nMałgorzata Rutkowska z Winylowo Gdańsk\nTomasz Samociuk z Winylowni Sopot\nKrystian Woźniak z Winylowni Sopot\nWinyl z nadrukowaną grafiką - ścieżka dźwiękowa "Gwiezdnych Wojen", dostępna w Winylowi Sopot.\nPłyta Camel Mirage z pierwszego tłoczenia, 1974 r. (first press), dostępna w Winylowo Gdańsk.\nBiała płyta winylowa\nRóżne wielkości płyt winylowych\nAdapter / Winylowo Gdańsk.\nUnikatowe, kolekcjonerskie egzemplarze\nZ całą pewnością płyty winylowe mają potencjał kolekcjonerski. Ze względu na swój wiek bywają rzadkie, trudno dostępne, często pochodzą z limitowanych edycji. Współcześnie wydawane krążki, wzbogacone wyjątkową grafiką i unikatowymi opakowaniami, także pojawiają się na rynku w ograniczonej liczbie egzemplarzy. Wszystko, co w płytach gramofonowych niepowtarzalne i osobliwe - nie tylko walory dźwiękowe, ale też estetyczne - potrafi podbijać ich wartość i windować cenę w górę.\nPłyt winylowych nie słucha się w tle, ich po prostu się słucha.\n- Smaczkami dla kolekcjonerów potrafią być nawet tzw. misprinty, czyli chociażby literówki na okładkach, z powodu których zatrzymano produkcję albumu. Potrafią uczynić go droższym - bo jest inny, bo nie ma wielu podobnych. W swojej ofercie mamy np. tureckie wydanie kultowego krążka grupy Pink Floyd "The Dark Side of the Moon". Na jego okładce logo albumu - czyli schemat działania pryzmatu - przedrukowany został do góry nogami. Trudno taką płytę nawet wycenić, to egzemplarz dla kolekcjonera.\nCeny płyt zresztą potrafią się dziwnie kształtować, niektórych nawet czasem nie warto z folii odpakowywać, gdyż szybko zyskują na wartości. Tak było z ostatnim albumem Davida Bowie. 8 stycznia - w dniu wydaniu albumu - jego wersję na przezroczystym winylu i z litografiami można było kupić na stronie artysty za ok 300 zł. Po dwóch dniach, 10 stycznia - zaraz po jego śmierci - cena ta wzrosła do 3 500 zł. Mieliśmy u siebie trzy takie płyty, wszystkie zostały sprzedane.\nWinyl ma wyjątkowy urok, także estetyczny. Otwierając nowy krążek nie wiadomo, jakie niespodzianki kryje. Ostatnia koncertówka Motörhead przy otwarciu zaskakuje np. trójwymiarowym, rozkładanym szablonem. Sporo okładek projektowanych jest przez cenionych artystów, np. "Sticky Fingers" Rolling Stonesów - przedstawia rozporek spodni, z prawdziwym zamkiem, po jego rozpięciu ukazuje się podpis autora grafiki - Andy'ego Warhola. Klasykiem - w wykonaniu tego samego artysty - jest okładka The Velvet Underground - żółty banan na białym tle. Z okładek pierwszego wydania płyty banana można było zerwać i odkryć jego różową wersję pod spodem. W chwili obecnej osiągają wysokie ceny - tłumaczy Krystian Woźniak z Winylowni Sopot.\nWymóg uwagi i skupienia\n- Winyl ma także ważny aspekt społeczny - narzuca skupienie, uważne słuchanie. W dzisiejszych czasach wszyscy pędzą, nie mają czasu na nic, wykonują kilka czynności naraz. Uruchamianie muzyki w formie pliku cyfrowego - jednym kliknięciem - jest wyrazem tego wariactwa. Tymczasem winyl odwraca się od tej tendencji. Trzeba się natrudzić, aby go dostać, dbać o jego przechowanie, przygotować do odtworzenia, zmienić igłę, przełożyć w trakcie grania na drugą stronę. Wymaga starań i koncentracji - zauważa Tomasz Samociuk.\n- Płyt winylowych nie słucha się w tle, ich po prostu się słucha - podsumowuje Andrzej Jakielaszek.\nZobacz także reportaż o najstarszym sklepie z winylami w Gdańsku - Muzycznej Piwnicy:\nInteresuje cię muzyka? Sprawdź listę sklepów muzycznych w Trójmieście.\nCzy słuchałeś płyty winylowej na żywo?\ntak, ale w czasach młodości\nzbieram płyty, gramofon uruchamiam w domu\nnigdy, korzystam tylko z najnowszych nośników\nGaleria Winylowo Ogarna 102Gdańsk + oceń\nMuzyczna Piwnica al. Rzeczypospolitej 1/DGdańsk + oceń


Services - Atlantic Clinic Southampton\n- Ostre i przewlekłe zespoły bólowe układu kostno-stawowego i kręgosłupa: rwa ramienna i kulszowa; dyskopatie; zmiany dedeneracyjne dużych stawów; bóle w obrębie miednicy, żeber i mostka;\n- Bóle narządu ruchu takie jak: bolesny bark, łokieć tenisisty/golfisty;\n- Bóle promieniujące i drętwienie w obrębie kończyn;\nHipnoza jest stanem zbliżonym do silnej relaksacji połączonej ze skoncentrowaniem uwagi na słowach wypowiadanych przez hipnoterapeutę. Pacjenci mają różną podatność na wprowadzenie w stan hipnozy. Najczęściej na początku muszą pozbyć się różnych potocznych przekonań, które narosły wokół hipnozy ( np.: że można się nie obudzić z hipnozy itd. ). To z kolei powoduje, że do prawidłowego efektu potrzebne jest kilka spotkań z hipnoterapeutą. Najczęściej potrzebne są trzy – cztery sesje terapeutyczne.\nMikrodermabrazja diamentowa należy do zabiegów mechanicznego ścierania naskórka. Pozwala na powolne, kontrolowane ścieranie powierzchni skóry, mikro-warstwa po mikro warstwie, aż do pożądanego poziomu, pod stałą kontrolą wizualną.\nMasaż leczniczy jest formą fizycznego oddziaływania na organizm ludzki za pomocą bodźców mechanicznych, głównie pod postacią ucisku na tkanki, którego celem jest wywołanie odczynu miejscowego i ogólnego; przemiana energii mechanicznej masażu na energię elektryczną w postaci impulsu elektrycznego.\nCelem masażu leczniczego jest oddziaływanie terapeutyczne na tkanki miejscowo oraz na cały ustrój.\nMedycyna rodzinna nazywana jest też medycyną ogólną. Obejmuje swoim zakresem zarówno dzieci, dorosłych jak i osoby starsze. Każda z grup wiekowych ma swoje specyficzne schorzenia, dlatego lekarz ogólny musi znać cały szeroki zakres schorzeń oraz umieć prowadzić ich leczenie.\nDermatolog- Dr Hanna Smagalska\nW 1998 roku , w Klinice Dermatologii AM w Łodzi , uzyskałam tytuł specjalisty II stopnia z Dermatologii i Wenerologii.\nW naszej poradni ginekologicznej świadczone są usługi w zakresie:\n1. diagnostyki i leczenia chorób kobiecych\n2. leczenie stanów zapalnych narządu rodnego oraz układu moczowego\n3. antykoncepcji – porady, dobór metod: spirale, hormonalna, po stosunku, planowania rodziny, monitorowanie wpływu terapii hormonalnej na śluzówkę jamy macicy\nHematologia – dziedzina medycyny zajmująca się chorobami układu krwiotwórczego i krwi. Narządami biorącymi udział w wytwarzaniu elementów krwi są śledziona, szpik kostnym i węzły chłonne wątroba.\nPoradnia ortopedyczna zapewnia specjalistyczną diagnostykę i leczenie schorzeń narządu ruchu, wad i urazów. Jej głównym zadaniem jest kwalifikowanie do leczenia zachowawczego oraz operacyjnego. Oferta Poradni ortopedycznej kierowana jest zarówno do osób po zabiegach operacyjnych jak również Pacjentów z przewlekłymi zespołami bólowymi, mniejszymi urazami oraz schorzeniami.\nW zakresie psychiatrii leczymy:\n1. zaburzenia psychiczne i psychozy, w tym schizofreniczne ( stany zmienionego postrzegania rzeczywistości, połączone często z agresją, omamami, urojeniami )\n2. nerwice i zaburzenia lękowe ( lęki pojawiające się nagle, gwałtownie, niepokoje )\n3. zaburzenia natręctw ( myśli lub zachowania stale i natrętnie pojawiające się i nie pozwalające normalnie funkcjonować )\n- gdy mamy poczucie nawarstwiających się problemów i nasilających się stanów emocjonalnych;\n- gdy chcemy dowiedzieć się więcej o sobie samych, poznać własne predyspozycje i możliwości (np. intelektualne, osobowościowe, temperamentu lub w zakresie budowania relacji uczuciowych) ;\nW naszym dziale stomatologicznym świadczymy usługi z zakresu różnych dziedzin stomatologii stosując nowoczesne metody leczenia z wykorzystaniem najlepszych materiałów renomowanych firm.


GEOFORUM - Odkurzacz kartuje dostępność internetu\n|2018-01-05| GIS, Mapy\nOdkurzacz kartuje dostępność internetu\nJuż wkrótce autonomiczne odkurzacze marki Roomba zyskają funkcję kartowania dostępności sieci wi-fi.\nPod koniec tego miesiąca taka opcja zostanie wprowadzona w mobilnej aplikacji iRobot. Działanie narzędzia jest proste. Po uruchomieniu odkurzania urządzenie będzie nie tylko wciągać brud, ale także mierzyć siłę sygnałów wi-fi. Po zakończeniu pracy wyniki pomiarów zostaną przedstawione na ekranie smartfona czy tabletu. Bazując na tych informacjach, użytkownik będzie mógł np. lepiej rozplanować rozmieszczenie routerów w biurze czy mieszkaniu.\nW pierwszej fazie funkcja będzie miała charakter testowy i zostanie udostępniona tylko wybranym użytkownikom w Stanach Zjednoczonych.\nNie włożyłem wysiłku w odszukanie oryginalnego news'a, ale zdaje się że zupełnie o co innego chodzi. Można przygotować taką mapę, posługując się sygnałami z kilku routerów. na podstawie analizy sygnałów wifi istnieje możliwość oceny pozycji urządzenia. W taki sposób Roomba może stworzyć mapę. Moim zdaniem bazując na zbieranych informacjach, można pokazać na smartfonie które miejsca powinny być lepiej odkurzane, lub w które miejsca odkurzacz nie powinien się zapuszczać. Wniosek że za pomocą Roomby będzie można zaplanować sobie lepsze rozmieszczenie router'ów jest kompletnie na bani. Już w tej chwili są aplikacje na smartfony pokazujące siłę sygnału wifi. Akurat Roomba nie jest do tego potrzebna.\n~KartoSamba 2018-01-08 12:27:56\njak kartograf kartuje pokoje to jestem w szoku. Kolejny komentarz świadczący o tym że kolejne komentarze głupsze od poprzednich.\n~j 2018-01-06 13:24:43\nnastępny przykład, że zawód kartografa odchodzi do lamusa.\n~6151 2018-01-06 11:12:00