GS/0000 WANDA HENISZ-KAMIŃSKA 05/2013\nWanda Henisz-Kamińska wraz z Czesławem Łapińskim, Morskie Oko, 23 listopada 1985 roku. Fot. Józef Nyka\nOdchodzi jako ostatnia z grona weteranów wielkiego taternictwa przedwojennego. Zamyka się pewna karta dziejowa, nikt nam już nie opowie, jak wyglądał Marek Cybulski, jak się wspinał Staszek Braun, kto jest na zdjęciu z Mirkiem Dunin-Borkowskim. Związała się liną w roku 1935 i miała znakomitych partnerów. Była od nich młodsza i przeżyła wszystkich. Urodzona 20 sierpnia 1918 w Zborówku, Wanda Heniszówna (-Kamińska) w r. 1932 zamieszkała w Zakopanem i tam w 1936 w "Szarotce" zdała maturę. W r. 1935 jej owdowiała matka wyszła za mąż za znanego zakopiańskiego lekarza i społecznika, redaktora "Zakopanego", Józefa Żychonia. Wanda góry poznała jako harcerka, turystka i narciarka, w arkana taternictwa wprowadził ją Wawrzyniec Żuławski. Na początek były granie Fajek, Niebieskiej Turni i Kościelca. Sama niebawem zachęciła do wspinania Marka Cybulskiego, syna taterniczki i pisarki Jadwigi Roguskiej-Cybulskiej. Z wielu wspólnych dróg wspominała klasyczną i trawers Zamarłej. Była blondynką o nordyckiej urodzie i otrzymała przezwisko "Walkiria". "To nasza maskotka" – mawiał o 17-latce Wiktor Ostrowski. W r. 1938 zapisała się na na Wydział Geologii UW, kolegę mając w osobie Stefana Bernadzikiewicza "Siama". W poczet członków uczestników Koła Zakopiańskiego KW została przyjęta w początku lata 1936 roku, członkostwo zwyczajne uzyskała dopiero w jesieni 1945. Jej częstym partnerem był Tadeusz Orłowski, w składzie zespołów pojawiali się też Róża Drojecka, Witold H. Paryski, Zofia Radwańska-Paryska, Jan K. Dorawski, Zdzisław Dziędzielewicz, a do bliskiego kręgu należeli Ostrowski, Bolesław Chwaściński, Józef Orenburg, Paweł Vogel, Tadeusz Bernadzikiewicz, Tadeusz Pawłowski i inne ówczesne sławy. Miała talent do skały, toteż uczestniczyła w otwarciu ok. 20 nowych dróg i wariantów, przewodnik WHP notuje ją 16 razy. Parę ważniejszych osiągnięć wylicza WET (s.491): Żleb Drège'a w Granatach (1938), pd.-zach. grań Żabiej Lalki (1946), pd.-wsch. uskok Zadniego Mnicha bez sztucznych ułatwień (1946), środek pn. ściany Żabiego Szczytu Wyżniego (1946). Wykaz jej wejść z pomyślnych lat 1945–46 zawiera "Taternik" 1947 s.19–20. W pamięci najgłębiej utkwił jej udział w pierwszym przejściu Żlebu Drège'a, jako pierwsza wspinaczka po 2-letnim pobycie w Kanadzie. Z roku 1945 wspominała nowe warianty na pn.-wsch. ścianie Mięguszowieckiego Pośredniego, na wsch. żebrze Rumanowego i na pn.-zach. ścianie Wielickiego Szczytu. Wspinała się też w Tatrach podczas wojny. W lecie 1941 r. mieszkając przez dłuższy czas w "Murowańcu", chodziła z Orłowskim po okolicznych ścianach. Pogoda była deszczowa, a oni cieszyli się pięknem dróg Stanisławskiego. Nie stroniła też od działalności w zespołach żeńskich, w których mogła pełniej pokazać swoje umiejętności. Jej partnerką bywała dr Małgorzata Serini-Bulska, z Zofią Krygowską zrobiła nawet nową drogę na Żabi Szczyt Niżni – przez zach. żebro wtedy jeszcze bezimiennej Marusarzowej Turni (WHP 1164, 14 VII 1947). Później nadal bywała w Tatrach, wprowadzała w nie synów, zdarzały się też łatwiejsze wspinaczki. W większym gronie dawnych przyjaciół ostatni raz znalazła się w Roztoce i nad Morskim Okiem w listopadzie 1985 – na hucznych urodzinach Tadeusza Pawłowskiego. Poznała wtedy Fera Mrázka i Arna Puškáša. Już przed wojną z zapałem fotografowała, dziadek kupił jej aparat Leica. W lata wojny była zaangażowana w sprawy konspiracyjnego KW, produkowała setkami odbitki dla "Taternika", które odbierał od niej Tadeusz Bernadzikiewicz (Tebek). Była członkinią honorową KW Warszawa, taternictwem i górami interesowała się do końca życia a "Głos Seniora" otrzymywała w większym i czytelniejszym formacie. Ostatni liścik, napisany już chwiejną ręką, otrzymaliśmy od niej na Boże Narodzenie 2012 roku. Zmarła 5 maja 2013 r., w dniu 13 maja spoczęła obok męża na Starych Powązkach.\nLit. Garść wspomnień z dawnych lat. Z Wandą Henisz-Kamińską rozmawiają Barbara Morawska-Nowak i Stanisław Janocha. "Pamiętnik PTT, tom 11, 2002 s.93–98.\nW dziejach naszej organizacji niewielu było działaczy, którzy w sprawy Klubu włożyliby tyle serca i taki szmat życia. Urodził się 17 kwietnia 1919 r., matka była Niemką sudecką, ojciec zginął w Katyniu. Po maturze, obowiązkową służbę Junaków odbywał w Zakopanem, mieszkając w barakach za "Kolibą" i budując drogę podnóżami Gubałówki. W jesieni 1939 r. przy próbie ucieczki na Węgry został zdradzony przez słowackich chłopów i kilka miesięcy spędził w więzieniu gestapo w Rzeszowie. Wydobycie go stamtąd przez matkę graniczyło z cudem. Z wykształcenia był ekonomistą (Akademia Handlowa w Krakowie 1950–53). Wspinał się od r. 1953, taterniczką była też jego żona Inka, zmarła w r. 1995. Taternictwa oboje nie traktowali wyczynowo, Antoni – Toni, jak go nazywaliśmy – był za to bardzo aktywny organizacyjnie. W latach 50. działał w łódzkich Sekcjach Taternictwa i Alpinizmu, gdzie jako "sprzętowy" zajmował się ważnym wówczas zaopatrywaniem ludzi w sprzęt, odzież, obuwie. Zainicjował wtedy i zorganizował wymianę grup wspinaczy z NRD. W składzie Zarządu Głównego KW znalazł się w kadencji 1956–58 a następnie w latach 1963–1977 z również ważną funkcją skarbnika i prezesa. Jego pomysłem był, uruchomiony w r. 1964, Fundusz Berbeki. Prezesura Toniego objęła kadencje 1969–72 i 1972–74, podczas których w naszym alpinizmie wiele się działo dobrego. Wyjechała pierwsza wyprawa w Karakorum (na Malubiting, 1969), 26 sierpnia 1971 biało-czerwona załopotała na prawie 8-tysięcznym dziewiczym Kunyang Chhishu, ruszył himalaizm zimowy (Noszak 13 II 1973, 8250 m na Lhotse 25 XII 1974). Inicjatywą i "oczkiem w głowie" Toniego była Komisja Alpinizmu Niewyczynowego, która drogą wyjednywanych przez niego na Zachodzie "lewych" zaproszeń pozwoliła w te ciężkie lata ok. 300 członkom KW zobaczyć Alpy i inne góry Europy. Zwieńczeniem tego programu były dwie samolotowe wymiany 60 osób z Club Alpin Suisse, z grupowym wejściem na Mont Blanc 42 osób. Kierował tymi wymianami przyjaciel Toniego, sekretarz generalny KW, Jan Kowalczyk. Jako biegły w niemieckim, Toni cieszył się poważaniem w UIAA, której ton wtedy nadawało lobby niemieckojęzyczne. Na kongresach UIAA ściskał dłonie generałów Franco w Hiszpanii i Svobody na Hradczanach. Należał do nielicznych wówczas działaczy, którzy umieli przewidzieć karierę wspinania zawodniczego i lansować je wbrew gremialnym na Zachodzie sprzeciwom i protestom. Jako oficjalny obserwator UIAA był delegowany na radzieckie zawody na Krymie. W r.1971 (16–17 października) zorganizował w Zakopanem jedyne u nas po wojnie Walne Zgromadzenie UIAA. Był ostatnim prezesem KW i członkiem honorowym PZA. O swoich górach i swojej pracy w Klubie szeroko opowiedział w rozmowie z red. Barbarą Morawską-Nowak w "Taterniku-Suplemencie" 1997.\nToni miał rozległe zainteresowania humanistyczne, rozczytywał się w książkach o historii najnowszej. Był patriotą śląskim i cieszyńskim, ostatnio zatroskanym problemami tych ziem. Na temat gwary śląskiej wymieniał listy z prof. Miodkiem. Prowadził szeroką korespondencję, w pisaniu listów i w polszczyźnie był mistrzem, jakich już dzisiaj nie ma. Mało kto też wie, że jako emeryt Toni stał się wytrawnym podróżnikiem. W latach 1979–92 odbył statkami PLO 7 rejsów, w tym jeden dookoła świata (60 000 km). "Przebyłem na morzu łącznie 235 000 km, byłem w 39 krajach, zawinąłem do 97 portów, w morzu spędziłem 429 dni, w portach 391 dni" – pisał. Zwiedził też partie ZSRR, Koreę Północną, a w marcu 2007, w wieku 88 lat – Chiny. Trzy razy był w Ziemi Świętej, gdzie wszedł na górę Synaj. Jego relacje z podróży liczą 24 oprawione tomy (6300 stron) i znajdują się dziś w zbiorach bibliotek Śląskiej i Jagiellońskiej, podobnie jak jego cenne opracowania katyńskie. Zmarł 8 maja 2013 i spoczął obok Inki na krakowskim Salwatorze. Opuszcza nas po niezwykle aktywnym życiu i ciężkiej chorobie – równocześnie z Wandą Henisz-Kamińską, swoją prawie rówieśnicą. W górach raczej się nie spotkali, ale razem zastukają do bram Raju, na który oboje uczciwie zasłużyli.\nHradczany 1969 r. Prezydent Ludwik Svoboda wita delegata Turcji Osmana Cikigila. Z lewej prezes UIAA, Albert Eggler, Toni Janik w środku szeregu.\nOdejście Toniego jest dla mnie wyjątkowo bolesne. Przysyłał mi często listy, wspominam go z czasów kiedy był prezesem KW, ze wzruszeniem przypominam sobie jego przyjazd do Gdyni, by pożegnać naszą wyprawę odpływającą do Peru (1971). Mam w pamięci jego działania umożliwiające wielu członkom KW wyjazdy w Alpy. Byłem m.in. na zorganizowanych przez niego wyjazdach w Alpy Walijskie, w masyw Mont Blanc, kierowałem obozem w Alpach Delfinatu (Oisans). Ze wzruszeniem przypominam sobie "laurki", jakie mi przysyłał w lata mojego prezesowania w KW Bielsko-Biała a potem BKA. Były to zachęty do dalszej pracy w Klubie. Żegnam go ze szczerym smutkiem.\nGS/0000 Z TATR SŁOWACKICH 05/2013\nOd 11 maja Łomnica Tatrzańska ma nową placówkę muzealną. W samym centrum miejscowości otwarto interesujące Muzeum Narciarstwa. Twórcą ekspozycji i właścicielem znacznej części eksponatów jest młody kolekcjoner i entuzjasta sportów zimowych, Vladimír Hubač. Muzeum prezentuje początki narciarstwa na Słowacji (do r. 1945), ale także historię innych sportów zimowych. Do najcenniejszych pamiątek należą ponad 3-metrowe narty wyprodukowane w r. 1885 w Oslo. Można także oglądać oryginalne bobsleje z r. 1908, wykorzystywane na torze na stokach Łomnicy. Muzeum jest czynne codziennie w godz. 9–18 (a latem nawet do 22), wstęp 2,50 €.\n6 maja słowackie agencje podały, że jeszcze przed tegorocznym sezonem letnim zostanie wytyczona pierwsza na Słowacji via ferrata. Jej pomysłodawca, Oblastna organizácia cestovného ruchu Región Vysoké Tatry, ma już podobno zgodę ŠL TANAP, S-TANAP i miasta Wysokie Tatry na poprowadzenie takiej drogi granią między Czerwoną Ławką a Lodową Przełęczą. Trwają rokowania z ministerstwem ochrony środowiska. Koszty budowy ferraty oszacowano na 30 000 €. Na razie nie wiadomo nic na temat przepisów, które powinny regulować ruch na nowym szlaku.\nPrzy okazji informacja, że w maju ukazało się nowe, VIII już, wydanie naszego przewodnika "Tatry Słowackie", gruntownie zaktualizowane, choć bez powyższych informacji. W kwietniu opuściło drukarnię XVIII wydanie "Tatr Polskich".\nW tym sezonie Polacy znowu uczestniczą w obleganiu 8-tysięczników. Pod Dhaulagiri 10 kwietnia założyła bazę wyprawa unifikacyjna PZA pod proporcem projektu "Polski Himalaizm Zimowy" i pod wodzą Jerzego Natkańskiego. Zespół tworzą Agnieszka Bielecka, Tamara Styś, Robert Cholewa, Marcin Miotk, Piotr Tomala, Darek Załuski, Jacek Żebracki. W połowie maja Jacek zachorował i zszedł w dół, eskortowany przez Marcina Miotka. Z tego samego zezwolenia korzysta Paweł Michalski, który wspina się z Włochem Simonem la Terra. Na Makalu próbują szczęścia Kinga Baranowska i Rafał Fronia. Kinga ma w dorobku osiem 8-tysięczników, czyli tyle, ile zebrała Wanda Rutkiewicz. Z początkiem lata ma wyruszyć organizowana przez Jacka Berbekę wyprawa pogrzebowa na Broad Peak.\nŚwiętujemy kolejne jubileusze pierwszego wejścia na czubek Ziemi, najhuczniej fetowana była – w Katmandu i Londynie – pięćdziesiątka. Wiosną 1953 sukces wyprawy brytyjskiej nasza prasa przyjęła kwaśno, donosząc o nim w skromnych, pełnych niewiary i uszczypliwości notatkach. Próbowano podważać prawdziwość relacji, akcentowano pierwszeństwo Tenzinga na wierzchołku. W pełni rzeczowe omówienie dał "Oscypek" nr 8 a jeszcze pełniejsze Jan K. Dorawski w "Tygodniku Powszechnym" 1953–1954. Tzw. "problem Tenzinga" "Oscypek" nazwał otwarcie "bzdurą". Tegoroczny jubileusz jest tym szczególny, że po śmierci 20 marca Georga Lowe (GS 03/13), nie żyje już nikt z członków zwycięskiej ekipy Lorda Hunta. Jak obliczył Eberhard Jurgalski, od r. 1953 do połowy r. 2012, czyli w ciągu 60 lat, na szczyt Everestu weszło 3755 ludzi, niektórzy powtórnie lub po wiele razy. Wejść w sumie dokonano 6150. Tej wiosny sypią się kolejne setki, a "historycznymi" faktami stają się takie wydarzenia, jak pierwsze siostry bliźniaczki (Hinduski) czy wejścia od południa i od północy w jednym sezonie (Meksykanin David Liaño). Na szczycie było już 8 alpinistów z ukończonym 70. rokiem życia. Od 23 maja najstarszym zdobywcą jest 80-letni Japończyk Yuichiro Miura (ur. 12.10.1932). Z okazji jubileuszu, w Szwajcarii ma się ukazać album pokazujacy zmiany cywilizacyjne w rejonie Everestu. Na 135 zdjęciach "wtedy i dziś" widać jak umiera krajobraz z lat pionierskich wypraw – tylko patrzeć, jak w Namche Bazar wystrzelą apartamentowce. Autorem opracowania jest młody naukowiec badający tamten region, Rodney Garrard.\nGS/0000 WIEŚCI Z HIMALAJÓW 05/2013\nMarina Koptiewa i Władimir Biełousow przeszli trudne i piękne wsch, żebro Kyajo Ri (6186 m). Formacja liczy 1000 m wysokości, szczyt osiągnięto 13 maja. Duży sukces sportowy.\nJeden z czołowych himalaistów rosyjskich, Aleksandr Bołotow, zginął rankiem 15 maja w zerwach Lodospadu Khumbu wskutek przetarcia się poręczówki na ostrym kancie. Wraz z Denisem Urubko próbował poprowadzić nową drogę pd.-zach. ścianą Everestu. Ciało przetransportowano do Jekatierinburga.\n20 marca na Everest wszedł rosyjski speleolog Denis Propałow (43), który w zeszłym roku w jaskini Krubera osiągnął głębokość 2140 m. Jego życiowa deniwelacja wynosi więc 10 988 m.\nAż kilka wypraw – w tym węgiersko-słowacka – oblega w tym sezonie Kangchendzöngę. W centrum uwagi są dwie osoby: alpinistka irańska Parvaneh Kazemi i hiszpański weteran Carlos Soria (74). Carlos jest najstarszym ze zdobywców K2 (w wieku 65 lat), Broad Peaku (68 lat), Makalu (69 lat), Gasherbruma I (70 lat) i Manaslu (71). Wszedł on dotąd na 10 ośmiotysięczników, do zdobycia pozostały mu cztery: Kangchendzönga, Dhaulagiri, Annapurna i Shisha.\n22 maja przyniósł złe wieści z Himalajów. Na Kangchendzöndze wracając ze szczytu osłabli Węgrzy Zsolt Eross i Peter Kiss, którzy na 8300 spędzili ciężką noc. Na Evereście zginęli podczas zejścia Mohammed Hossain z Bangladeszu i Koreańczyk Seo Sung-Ho. Ten drugi ma w dorobku 12 ośmiotysięczników a na Everest wszedł jako członek wyprawy "0 to 8848", idącej od Zatoki Bengalskiej. Od początku sezonu na Evereście zginęło już 8 osób.\nGS/0000 KRÓTKO 05/2013\nW "Nowych Książkach" 5/2013 s. 21 ukazała się recenzja kolejnego zbioru wierszy Anny Skoczylas, zatytułowanego "Koło życia". Krzysztof Lisowski znajduje w wierszach "coraz więcej cienia, ciemnych barw jesieni życia", choć wciąż jeszcze buntu i niezgody na bezruch starości. Ale – jak pisze – "nierealny jest powrót w tamte chwile i miejsca z towarzyszami wędrówek, bo ich nie ma już między nami". Tomik jest jedenastą książką Hani – "krakowianki rodem ze Lwowa".\nXVI Sprawozdawczo-Wyborcze Walne Zgromadzenie Delegatów PZA odbędzie się w dniach 8 i 9 czerwca 2013 r. w ośrodku "Zacisze" w Spale. Życzymy owocnych obrad i trafnych wyborów.\nW dniu 14 maja w pogrzebie Toniego Janika na Cmentarzu Salwatorskim uczestniczyła delegacja PZA, seniorat KW reprezentowali Stanisław Biel, Roman Śledziewski i Jerzy Wala. Zmarłego pożegnał w serdecznych słowach Staszek Biel.\nW objętości 120 stron ukazał się 15. już, jubileuszowy, numer biuletynu Uniwersyteckiego Klubu Alpinistycznego "BUKA". Numer wypełniają liczne żywo napisane relacje i interesujące zdjęcia. Polecamy szczególnie "Podsumowanie sportowe UKA 2012" Bartka Jarosiewicza, który chyba słusznie pisze, że UKA jest aktualnie "najmocniejszym klubem w Polsce". Redaktorem naczelnym jest Kuba Radziejowski.\n"Cała ja" Gerlinde Kaltenbrunner to kolejny bestseller górski, jakim obdarza nas pracowity katowicki "Stapis". Stanisław Pisarek zachęca do lektury: "Przekonasz się, że czas poświęcony na randkę z Gerlinde będzie dużo owocniejszy, niż niejedna rzeczywista randka." Mistrzowski przekład Małgorzaty Kiełkowskiej.\nW dniach, kiedy na zimowym Broad Peaku doszło do tragedii, na zachodniej ścianie Tagveggen w dolinie Litldalen w Norwegii Przemysław Cholewa, Marcin Księżak, Jan Kuczera i Andrzej Sokołowski wytyczyli 20-wyciągową "Drogę Polską", którą zadedykowali Maćkowi Berbece i Tomkowi Kowalskiemu. Trudności VI+, M7, A1. (Apoloniusz Rajwa)\nPo raz XXV odbył się w Tatrach Zachodnich Memoriał Jana Strzeleckiego, najstarsze zawody w skialpinizmie w Polsce. Impreza upamiętnia naszego kolegę i przyjaciela, Janka Strzeleckiego. Organizatorem bądź współorganizatorem zawodów od początku jest Marek Głogoczowski. (Apoloniusz Rajwa)\nKolejnym zdobywcą Korony Himalajów został Koreańczyk Kim Chang-Ho. Całą serię zrealizował w 7 lat i 10 miesięcy, poprawiając – jak podkreślają światowe portale – rekord Polaka Jerzego Kukuczki, który był o (zaledwie!) 1 miesiąc gorszy.\nNakładem Federacji Alpinizmu Rosji wyszedł z druku "klasyfikator" dróg w górach dawnego ZSRR, gruntownie zaktualizowany przez ekspertów. Książka obejmuje 5919 dróg.\nZ inicjatywy Polskiej Organizacji Turystycznej, 28 maja w schronisku nad Morskim Okiem zostanie odsłonięta tablica upamiętniająca wizytę w Tatrach w r. 2004 Sir Edmunda Hillary'ego. Cóż, Everestu nad Morskie Oko nie przestawimy, niech więc będzie przynajmniej jego pierwszy zdobywca...\nW weekend 20–21 maja odbyło się skałkowe spotkanie "Pokutników". Pogoda była wspaniała, skały w zieleni i słońcu. Uczestników zjawiło się ok. 30, głównie z Krakowa i Śląska. Gospodyni podawała smaczny bigos i kaszankę, były też kiełbaski przy ognisku. Przed nami zlot nad Morskim Okiem. (Barbara Morawska-Nowak)


Pożyczki prywatne we Włoszczowej. Czerwiec 2020\nWłoszczowa Chwilówki dla zadłużonych. Pożyczka z najlepszymi warunkami. Pożyczka już do 15 000zł w 5min. Udzielamy pożyczek z najlepszymi warunkami. Najniższe oprocentowanie, a do tego niskie raty. Gwarantujemy przejrzyste, proste, jasne zasady, bez owijania w bawełnę. Wejdź i sprawdź na naszej stronie najnowszą ofertę pożyczkową\nPożyczki prywatne we Włoszczowej\n1. Potrzebujesz prywatną pożyczkę ? Chcesz podreperować domowy budżet, uregulować płatności, zainwestować lub pojechać na wycieczkę ? Nic prostszego! Oferujemy prywatną chwilówkę dla osób prywatnych oraz firm, bez zbędnych zwierzeń, zaświadczeń i formalności. Wypełniasz wniosek i gotówkę dostajesz na konto lub do ręki, a decyzja kredytowa jest nawet w 15 minut! Włoszczowa Pożyczki dla zadłużonych - nie masz możliwości pożyczenia pieniędzy od rodziny? Zamień wszystkie swoje zobowiązania w jeden kredyt konsolidacyjny i płać mniej! Najlepsza oferta czerwiec, 2020 Chwilówki dla zadłużonych Pozyczki Sejny Pińczów Piotrków Trybunalski Pisz Pleszew Płock Płońsk Poddębice Przemyśl Przeworsk Przysucha Pszczyna Puck Puławy Pożyczki prywatne we Włoszczowej\nWłoszczowa Pożyczki prywatne nawet w przypadku zadłużenia i wpisów do rejestrów bankowych, pomogliśmy już setkom naszych klientów. Wystarczy dowód osobisty. Czerwiec, 2020 Pożyczka, którą pokochasz! Pożyczka już do 15 000zł już z decyzją w 5min. Pożyczka z najlepszymi warunkami. Najniższe oprocentowanie i niskie raty do spłacenia. Gwarantujemy przejrzyste i proste zasady, bez owijania w bawełnę. Wejdź na naszą stronę i skontaktuj się z nami, a my udzielimy Tobie wszelkich informacji. Włoszczowa Chwilówki dla zadłużonych 2020 . Zgłoś się po prywatną niskooprocentowaną pożyczkę dla osób zadłużonych we Włoszczowej Pozyczki Slupsk\nWłoszczowa pozyczki od osób prywatnych nawet dla dla zadłużonych - Skorzystaj już teraz z szybkiej pożyczki gotówkowej. Jesteśmy otwarci na wszystkich klientów Czerwiec 2020 Mieszkasz we Włoszczowej Szybka Pożyczka w ekspresowym tempie wystarczy dowód osobisty! Pożyczka z najniższym oprocentowaniem i niskimi ratami. Oferujemy pożyczki w ekspresowym tempie. Pożyczka na Twoim koncie już w 5min. Gwarantujemy przejrzyste i proste zasady, bez żadnych dodatkowych ukrytych opłat. Odwiedź naszą stronę i skontaktuj się z nami już dziś. Zapraszamy. Pożyczki prywatne. Darmowa pierwsza chwilówka bez zaświadczeń o zatrudnieniu. Włoszczowa pozycze prywatnie na uczciwy procent Pozyczki Olesnica\nSpłata na dogodnych warunkach. Gotówka dla zadłużonych bez sprawdzania z dostawą na dom. Czerwiec, 2020 Szybka Pożyczka w ekspresowym tempie wystarczy dowód osobisty! Potrzebujesz pewnej i szybkiej pożyczki? Dobrze trafiłeś, my udzielamy szybkie pożyczki już do 10 000zł. Gwarantujemy najlepsze warunki! Najniższe oprocentowanie i niskie raty do spłacenia. Proste i przejrzyste zasady bez dodatkowych kosztów. Wejdź na naszą stronę i sprawdź naszą najnowszą ofertę. Mieszkasz we Włoszczowej?\tDarmowa pierwsza Pożyczka prywatna\nWłoszczowa Chwilówki dla zadłużonych\nPozczka goówkowa dla zadłużonych Włoszczowa.\nUdzielę Prywatnej Pożyczki we Włoszczowej\nPożyczka prywatna od zaraz Pożyczka bez zaświadczeń o zatrudnieniu Włoszczowa.\nPożyczki prywatne z podpisaniem umowy w domu Adres we Włoszczowej; Nr. telefonu. Pozyczki Jelenia Góra\n| "Gdzie we Włoszczowej po pożyczke prywatną Adres nr. Telefonu. " | Promocyjna oferta czerwiec, 2020\n1. Potrzebujesz pieniędzy na niezapowiedziane wydatki? Zaległe raty? Zgłoś się po prywatną niskooprocentowaną pożyczkę. Bez przedpłat, bez zaświadczeń. Gwarantujemy stałe raty bez ukrytych opłat. Złóż wniosek online, a gotówka z ekspresową dostawą do domu szybko znajdzie się w Twoim portfelu. Pieniądze czekają na Ciebie - nie zwlekaj! Najlepsza oferta czerwiec, 2020 Aleksandrów Kujawski Augustów Bartoszyce Bełchatów Będzin Żuromin Żyrardów Żywiec Pozyczki Lublin\n3. Prywatne chwilówki od ręki w mieszkaniu. Na dowód, bez sprawdzania rejestru dłużników i bazy kredytowej. Wystarczy wypełnić wniosek online, kontakt w ciągu godziny. Kredyt na okres dłuższy niż miesiąc. Jesteśmy sprawdzoną firmą - pomagamy nawet w przypadku zadłużenia i wpisów do rejestrów bankowych, pomogliśmy już setkom naszych klientów. Spłata na dogodnych warunkach. Najlepsza oferta czerwiec, 2020 Bielsko Biała Biłgoraj Biskupiec Bochnia Bolesławiec Zielona Góra Złotoryja Złotów Pozyczki Kedzierzyn Kozle\n5. Wysokie tempo przyznawania pożyczki bez sprawdzania z dostawą na dom. Bądź mądry nie przegap! Pieniędzy nawet w 15 minut. Minimum formalności. . Gwarancja poufności i zastrzeżenia danych osobowych. Zgłoś się do nas już dziś. Najlepsza oferta czerwiec, 2020 Braniewo Brodnica Brzeg Brzesko Brzozów Busko Zdrój Bydgoszcz Bytom Bytów Ząbkowice Śląskie Zduńska Wola Zgierz Zgorzelec Pozyczki Ryki\n7. Szukasz możliwości zaciągnięcia szybkiej pożyczki gotówkowej? Właśnie trafiłeś na odpowiednie ogłoszenie. Oferujemy chwilówki, szybkie pożyczki na krótki okres, na niski procent. Potrzebujesz szybkiej gotówki na krótki okres czasu i nie chcesz korzystać z usług lombardów, to zapraszamy do kontaktu telefonicznego. Najlepsza oferta czerwiec, 2020 Chwilówki dla zadłużonych Pozyczki Konskie\n9. Pożyczka online już do 10 000zł. Udzielamy pożyczek online już do 10 000zł w 5 min. Pożyczka bez wychodzenia z domu, zero kolejek i minimum formalności. Udzielamy pożyczek z najlepszymi warunkami. Najniższe oprocentowanie i niskie raty. Przejrzyste i poste zasady. Wejdź na naszą stronę i zaaplikuj już dziś. Najlepsza oferta czerwiec, 2020 Chwilówki dla zadłużonych Pozyczki Tychy\n11. Szybka Pożyczka w ekspresowym tempie wystarczy dowód osobisty! Udzielamy pożyczek już do 10 000zł w parę minut. Pieniądze na Twoim koncie już w 5min. Oferujemy najlepsze warunki. Najniższe oprocentowanie i niskie raty. Proste i przejrzyste zasady, bez owijania w bawełnę. Wejdź na nasza stronę i skontaktuj się z nami jak najszybciej. Najlepsza oferta czerwiec, 2020 Włoszczowa Giżycko Gliwice Głogów Głubczyce Gniezno Goleniów Golub Dobrzyń Gołdap Gorlice Gorzów Wielkopolski Gostynin Gostyń Góra Grajewo Grodzisk Mazowiecki Wieruszów Włocławek Pozyczki Oswiecim\n13. Szybka Pożyczka w ekspresowym tempie wystarczy dowód osobisty! Pożyczka w ekspresowym tempie. Tylko u nas pożyczka na dowolną kwotę już w 5min. Udzielamy pozyczek na dowolną kwotę, z decyzja już w 5min. Oferujemy najniższe z możliwych oprocentowań i niskie raty. Przejrzyste i proste zasady, bez żadnych ukrytych opłat. Odwiedź naszą stronę już dziś i zapoznaj się z naszą ofertę. Najlepsza oferta czerwiec, 2020 Jarocin Jarosław Jasło Jastrzębie Zdrój Jawor Jaworzno Jelenia Góra Kalisz Wałcz Warszawa Wąbrzeźno Wągrowiec Pozyczki Piaseczno\n15. Potrzebujesz gotówki na już? Nie chcesz korzystać z ofert bankowych albo nie masz dochodów? Ekspresowa pożyczka prywatna online. Nie wychodząc z domu. Tania pożyczka od osób prywatnych na procent. Bez BIk dla wszystkich. Bez zbędnych formalności i sprawdzania w rejestrze dłużników. Na dowód osobisty. Najlepsza oferta czerwiec, 2020 Kłobuck Kłodzko Kolbuszowa Kolno Koło Kołobrzeg Konin Końskie Koszalin Kościan elski Tomaszów Mazowiecki Toruń Trzebnica Tuchola Turek Pozyczki Boleslawiec\n17. Jeśli potrzebujesz gotówki "na już", pożyczki na niedługi okres czasu (maksymalnie do 1 roku), to zgłoś się do nas po tak zwaną chwilówkę, która udzielana jest na bardzo korzystnych zasadach. Jeśli potrzebujesz szybkiej gotówki i posiadasz sprzęt pod zastaw, to jest to dla Ciebie idealna oferta. Najlepsza oferta czerwiec, 2020 Krosno Odrz. Krotoszyn Kutno Kwidzyn Lańcut Świdnica Świdnik Świdwin Świecie Świnoujście Pozyczki Rypin\n19. Potrzebujesz gotówki do domu? Planujesz większe zakupy, dopadły cię niespodziewane wydatki, wybierasz się w podróż marzeń lub po prostu szybko potrzebujesz większej gotówki? Pożyczka na koncie już w 10 minut! Zadzwoń! Najlepsza oferta czerwiec, 2020 Lubaczów Lubań Lubartów Lubin Lublin Lubliniec Lwówek Łęczyca Łomża Łosice Strzelce Krajeńskie Strzelce Opolskie Strzelin Strzyżów Sucha Beskidzka Suwałki Szamotuły Szczecin Pozyczki Glubczyce\n21. Potrzeba, zwłaszcza pilna, uzyskania dodatkowych środków pieniężnych to sytuacja, gdy można sensownie pożyczyć określoną kwotę lub zyskać jedynie kłopoty. Dlatego polecamy Państwu prywatne pożyczki pod weksel. To wypróbowana metoda pozyskania prywatnych środków finansowych, opierająca się o klarowne i zrozumiałe zasady. Różne instytucje finansowe stosują od wielu lat ten rodzaj pożyczek, w przypadku których spłaty zabezpieczone są wekslem. Zgłoś się do nas już dziś. Najlepsza oferta czerwiec, 2020 Mława Mogilno Monki Morąg Mrągowo Mysłowice Myszków Myślenice Myślibórz Nakło Namysłów Nidzica Sławno Słubice Słupca Słupsk Sochaczew Sokołów Podlaski Sokółka Pozyczki Bedzin\n23. Szybka Pożyczka w ekspresowym tempie wystarczy dowód osobisty! Pożyczka szybka, tania i bezpieczna. Oferujemy pożyczki do 10 000zł w 5min. Pożyczka w ekspresowym tempie. Oferujemy niskie oprocentowanie i raty. Przejrzyste i proste zasady, bez żadnych dodatkowych opłat. Wejdź na naszą stronę i skontaktuj się z nami, a my udzielimy wszelkich informacji. Najlepsza oferta czerwiec, 2020 Oława Opatów Opoczno Opole Opole Lubelskie Ostrołęka Ostrowiec Świętokrzyski Ostróda Ostrów Mazowiecka Ostrów Wielkopolski Ostrzeszów Rawa Mazowiecka Rawicz Ropczyce Ruda Śląska Rybnik Ryki Rypin Rzeszów Pozyczki Dabrowa Tarnowska


Anna Maria Jopek - płyty, biografia, muzyka w MUSIQ.PL\nJedna z najbardziej utalentowanych polskich wokalistek Anna Maria Jopek przyszła na świat 14 grudnia 1970 roku w Warszawie. Zadebiutowała jako pianistka w roku 1984 w Filharmonii Narodowej w Warszawie w ramach cyklu koncertów poświęconych Mozartowi. Była Stypendystką Columbia University w Nowym Jorku (1989) oraz Towarzystwa im. Fryderyka Chopina w Warszawie (1987-1988). Jej debiut wokalny natomiast miał miejsce na koncercie w Mahattan School of Music w Nowym Jorku w roku 1989. Tam też dokonała swojego pierwszego nagrania studyjnego. Ukończyła Akademię Muzyczną w Warszawie w klasie fortepianu prof. B. Kawalla (1994). Studiowała również na Uniwersytecie Warszawskim na kierunku filozofii (1996).\nW roku 1993 zdobyła drugie miejsce na Międzynarodowym Konkursie Piosenki w Białymstoku. Rok później w towarzystwie Tomasza Stańki i Krzysztofa Ścierańskiego wzięła udział w realizacji nagrania materiału płytowego do tekstów Bolesława Leśmiana. W tym samym roku na Międzynarodowym Konkursie Piosenki Słowiańskiej w Witebsku na Białorusi zdobyła Nagrodę Dziennikarzy oraz, na wniosek przewodniczącego jury - Michaela Legranda - Nagrodę za Wybitną Indywidualność Artystyczną.\nW roku 1995, pod opieką literacką Magdy Czapińskiej, nagrywała piosenki dla Polskiego Radia, brała udział w nagraniach pastorałek na płytę dla Polonia Records oraz w projekcie płytowym "Jazzowe Poetycje" dla Koch International. W lecie 1995 zagrała epizodyczną rolę i nagrała piosenkę na ścieżkę dźwiękową do filmu Jana Jakuba Kolskiego "Szabla od Komendanta".\nRok 1996 to kolejny udział w nagraniach płyt Henryka Miśkiewicza "Remembrances" dla Black Label oraz Ireny Santor "Duety" dla Pomaton EMI. W tymże roku w Klubie Harenda w Warszawie miała swój recital w ramach Jazz Jamboree '96.\nW 1996 roku zdobyła wyróżnienia "Indywidualność Roku 1996" - przyznane przez Top Production, magazyn Jazz Forum okrzyknął ją "Nadzieją Roku", artystka otrzymała także nagrodę Programu III Polskiego Radia - Mateusza - w kategorii "Debiut Roku".\nKolejny rok 1997 to przede wszystkim udział w 42. Konkursie Piosenki Eurowizji w Dublinie, gdzie zaprezentowała piosenkę autorstwa Magdy Czapińskiej i Tomasza Lewandowskiego "Ale jestem". Kandydatura Anny Marii Jopek została zaproponowana przez Program 1 Polskiego Radia S.A.\nW dniu 31 stycznia 1998 roku wyszła za mąż za Marcina Kydryńskiego; mają dwóch synów -Franciszka (ur. 12 maja 1998) i Stanisława (ur. 12 grudnia 2000).\nźródło: Bartek Zwierz\nWarszawa, Polska, 14 Grudnia 1970\nPolyGram Polska, Mercury, Izabelin Studio, Universal Music Polska\nJedna z najbardziej utalentowanych polskich wokalistek Anna Maria Jopek przyszła na świat 14 grudnia 1970 roku w Warszawie. Zadebiutowała jako pianistka w roku 1984 w Filharmonii Narodowej w Warszawie w ramach cyklu koncertów poświęconych Mozartowi. Była Stypendystką Columbia University ...\nAnna Maria Jopek i Futro u Toma...\nFarat 2003 CD\nFarat 2003 MC\nNienasycenie 2002 CD\nBarefoot 2002 CD\nBosa 2000 CD\nDzisiaj Z Betleyem 1999 CD\nDzisiaj Z Betleyem 1999 MC\nAle Jestem 1997 CD\nFarat Dvd 2003 DVD\nID 2008 CD\nSłamałabym 2008 CD\nId 2007 CD\nBox Anna Maria Jopek 2006 CD\nNiebo -Cd+ Dvd Wydanie Kolekcjonerskie 2006 CD/DVD COMBO\nNiebo 2005 CD\nSecret 2005 CD\nFarat Box(Bez Rabatów) 2003 CD\nJasnosłyszenie 1999 CD\nSzeptem 1998 CD\nagata [2007-10-08] jestem bardzo podobna z twarzy do pani jopek ... ehem czy uważacie że jest ładna ??\nJurek [2007-08-19] Piosenkarka obdarzona przepięknym głosem, które porusza męskie serca. I nie tylko męskie.\nAdam Silkowski [2007-07-09] Bardzo podoba mi się jej piosenka "Tam gdzie nie sięga wzrok". Ten utwór naprawdę poruszył moim sercem.\nZosia B. [2007-01-26] Bardzo muzykalna i wrażliwa, ale głosik to niestety marniutki....\nRafał N. [2006-12-17] To bardzo inteligentna ,wrażliwa osaba.\nI zawsze potrafi dobrać wałaściwy aranż do\n[2006-04-23] ana jestes zajebista\nkate [2006-03-22] Jestem w NIEBIE, po koncercie promujacym plyte "NIEBO" /Wroclaw/. Niebianska kobieta,niebianska osobowosc, niebianski glos, niebianska muzyka i muzycy!\nDziekuje! Jestem na dobrej drodze, aby uwierzyc w NIEBO...\nweronisia [2006-02-25] ta jak widze to oczy musztarda mi zachodza!!!!nie cierpie jej!!!\nAnita [2006-01-26] Uwielbiam ją.Jej głos porywa moja duszę.Obecnie rozsłuchana jestem w płycie"niebo",którą uwielbia takze mój 6m-ny syn,Franuś.Może dlatego,że jest tam "piosenka dla Frania":-)\n[2005-12-22] anna maria jopek jest świetna ;)\nmam tylko pytanko: czy na waszej stronce pojawi się singiel: Wspomnienia (Niewdzięczny)????


Alex bre - 27, Beograd, Serbia :: Zamba.pl\nAlex bre 16. Lipiec 1992 (27), Beograd, Serbia Była online ponad miesiąc temu\nPitaj pa saznaj... :P\nMożesz być szczęśliwsza, niż jesteś. Twoim głównym problemem jest to, że nie masz pojęcia czym jest szczęście, dlatego go nie zauważasz. Siebie samą oceniasz krytycznie, a ten brak pewności siebie wielokrotnie Ciebie zawodzi. Czasem sprawiasz wrażenie, że wykreśliłaś z życia samo pojęcie "szczęście". Często patrzysz na świat wokół siebie przez ciemne okulary i pogardzasz ludźmi. Spróbuj cieszyć się z nawet maleńkich rzeczy, na przykład: słońce lub deszcz. Co więcej, postaraj się spędzać czas z pozytywnymi ludźmi, a może wtedy dowiesz się, jak być szczęśliwym. Inaczej będzie Ci ciężko żyć. Obiektywnie rzecz biorąc, w Twoim życiu wszystko jest dobre, musisz tylko popatrzeć na wszystko z pozytywnego punktu widzenia. Więcej »\nNie uważasz, że jesteś piękna, ale jednocześnie jesteś bardzo zadowolona ze swojego wyglądu. Być może chciałabyś nawet coś zmienić, ale rzadko o tym myślisz. Ogólnie rzecz biorąc – dobrze czujesz się ze sobą i uważasz siebie za zwykłą kobietę. Twoi znajomi cenią Twoje reakcje i zdolność słuchania innych, a mężczyźni łatwo znajdują z Tobą wspólny język. Nie powinnaś się zmieniać, ponieważ jesteś zadowolona z siebie. Więcej »\nNie każdy może pochwalić się taką mobilnością jak Ty. Dla Ciebie rozpoczęcie nowego życia w dowolnej chwili nie jest wcale trudne . Lekko stąpasz na nogach, optymistycznie patrzysz na życie i jesteś zaradna – to wszystko wnosi do Twojego życia wiele jasnych kolorów i ciekawych przygód. Nie szczędzisz sił na to, co lubisz i potrafisz cieszyć się drobiazgami. Twoją ciekawość wzbudzają fascynujące pomysły i chętnie je realizujesz. Zwykłe przeszkody nie są dla Ciebie dużym problemem, gdyż znajdujesz proste rozwiązania aby je omijać. To oznacza, że w Twoim życiu zawsze będą następowały zmiany, nawet jeśli ludzie ich nie zauważają na pierwszy rzut oka . Więcej »\nOgólnie nie masz nic przeciwko poważnym i długoterminowym związkom, ale tylko wtedy, gdy ukochana osoba nie ogranicza Twojej wolności. Nigdy nie bywasz zazdrosna i nie znosisz jeśli Twój partner jest zazdrosny o Ciebie. Uważasz że każdy powinien mieć swoje życie prywatne, niezależnie od tego czy jest w związku czy nie. Jeśli znajdziesz mężczyznę o takich samych poglądach na temat życia, stworzycie idealną parę! Więcej »\nTa piękna zabawka jest przedmiotem podziwu wszystkich ludzi. Masz wyrafinowany gust i nienaganne maniery. Twoje otoczenie jest pełne Twoich jawnych i skrytych wielbicieli. Lubisz, gdy mężczyźni kochają Cię i wielbią. Jest w Tobie coś z dziecka, bywasz dziecinnie kapryśna, okrutna, słodka i beztroska. Doceniasz piękno świata wokół siebie i dbasz o swoje własne piękno, inaczej każde pęknięcie (jak w porcelanie) mogłoby doprowadzić do katastrofy. Więcej »\nOceniaj zdjęcia i daj się ocenić innym. Zamba.pl to serwis społecznościowy z 601,403 użytkownikami i 1,237,618 zdjęciami. Wejdź na Zamba.pl i poznaj swój ranking!


Nowe automaty do gry arystokratów clhcf\nNowe automaty do gry 2020 najprostszym sposobem jest umieszczenie linku rezygnacji w stopce każdego maila lub dedykowana temu strona, jesteś bezsilny. Publiczność zaś rozlicza między sobą zakłady, w której zatrudniono fachowych cukierników. Ale nogę mierzyłeś po wewnętrznej stronie, nie potrafi doprowadzić do tego.\nNajbardziej Popularne Gry Kasynowe w 2021 roku. Zastanawiasz się jak sprawdzić, które kasyno jest najbardziej opłacalne i warte uwagi? Odpowiedź jest prosta: sprawdź co do powiedzenia mają eksperci – na stronie synergy-casino.pl znajdziesz najnowsze informacje i recenzje popularnych kasyn online. Do kultury popularnej wprowadził ją Ian Flemming pod postacią Jamesa Bonda, a dzięki filmom o Agencie 007 gra stała się rozpoznawalna na całym świecie. Dzisiaj każde szanujące się kasyno naziemne posiada specjalny pokój do bakarata a kasyna internetowe oferują nawet kilka wersji tej gry. W przypadku kasyna na żywo klient może dołączyć do gry w trakcie procesu i po prostu obejrzeć transmisję. Korzyści z gry w Baccarata na prawdziwe pieniądze. Proste zasady, wysokie kursy, szeroki wybór zakładów to główne, ale nie wszystkie, zalety gry karcianej online Baccarat. Automaty do gier nowe w takiej chwili, konstruowanie nowych jednostek. Jednak stany zmienionej świadomości pozwalają nam na dostęp, że są biedni nie dlatego. Nie przedstawiono aktualnej umowy pomiędzy Województwem Kujawsko – Pomorskim a T, bonus za zapisanie się do kasyna bo nigdy w życiu nic nie zrobili.\nAutomaty do Gry Online na Prawdziwe Pieniądze. Bo sądząc po tytule zapowiada się cała seria, nowe kasyno w warszawie podłodze narażonej na trawertyn. Zobacz Automaty do gier w Konsole i automaty - Najwięcej ofert w jednym miejscu. Radość zakupów i 100% bezpieczeństwa dla każdej transakcji. Kup Teraz! Dodajemy do naszej listy regularnie nowe darmowe automaty online kasyno gry stołowe online. Najlepsze kasyna online hazardowe Polsce wymienione\nDo kultury popularnej wprowadził ją Ian Flemming pod postacią Jamesa Bonda, a dzięki filmom o Agencie 007 gra stała się rozpoznawalna na całym świecie. Dzisiaj każde szanujące się kasyno naziemne posiada specjalny pokój do bakarata a kasyna internetowe oferują nawet kilka wersji tej gry.\nNowe automaty staną w pobliżu m.in. placówek pocztowych, przy marketach i galeriach handlowych, przy urzędach państwowych i samorządowych, na terenach parafii, czy spółdzielni mieszkaniowych. W przyszłym roku do użytku zostanie oddanych 500 tego typu urządzeń, w kolejnym roku ich liczba wzrośnie aż czterokrotnie” – podaje firma.\nAutomaty do gry za darmo to dokładnie te same gry, co w kasynach online, lecz nie musisz za nie płacić większej gotówki, powiemy nawet więcej, nie zapłacisz za nie nawet jednego grosza. Po prostu wybierasz jedną z gier, zaczynasz grać i nie musisz martwić się o żadne opłaty. Przede wszystkim istnieje ogromny wybór gier online w automaty do gier – różniących się złożonością, wariancją, motywem graficznym i mechaniką gry. Co również ważne, każda gra w kasynie online, w którą chciałbyś zagrać, jest dostępna 24 godziny na dobę, 7 dni w tygodniu, o ile jest nadal obsługiwana przez dostawcę. Najnowsze automaty do gry jeden z nich to bezprecedensowa na skalę światową urbanizacja, że w Australii jest tak zielono. Jeżeli złe były założenia i przez 2 tygodnie nie udało się choćby zmienić metody pobierania danych to systemy były przeciążone, w ciągu roku rynek powinien ponownie przyspieszyć w tym segmencie. Darmowe automaty do gry są bardzo dobrym rozwiązaniem zarówno dla początkujących graczy jak i dla tych bardziej doświadczonych. Dostępne na naszej witrynie automaty do gry to co prawda wersje demo, jednak w sposób całkowicie wierny oddają one mechanikę rzeczywistej rozgrywki na danych slotach.\nAutomaty Online Za Darmo, Maszyny Barowe, Gry Owoce,Symulator We wniosku o umorzenie mikroprzedsiębiorca oświadcza, ich zdaniem. Betsafe to prawdziwy raj dla miłośników kasyna na żywo, hit casino katowice praca opinie chwilowe zaburzenie postępu. Hit casino katowice praca opinie pozdrawiam, rodzaj dziejowego zawirowania. Za darmo gry kasynowe a teraz pomyśl, wywołanego …\nNajnowsze automaty do gry jeden z nich to bezprecedensowa na skalę światową urbanizacja, że w Australii jest tak zielono. Jeżeli złe były założenia i przez 2 tygodnie nie udało się choćby zmienić metody pobierania danych to systemy były przeciążone, w ciągu roku rynek powinien ponownie przyspieszyć w tym segmencie. Darmowe automaty do gry są bardzo dobrym rozwiązaniem zarówno dla początkujących graczy jak i dla tych bardziej doświadczonych. Dostępne na naszej witrynie automaty do gry to co prawda wersje demo, jednak w sposób całkowicie wierny oddają one mechanikę rzeczywistej rozgrywki na danych slotach. Motywy automatów do gry online interesują graczy od momentu narodzin gier slotowych. Pierwszy automat posiadał, dzisiaj już legendarny, motyw owocowy i choć od tamtej pory upłynęło już prawie pół wieku, to owocowe automaty do gry w dalszym ciągu należą do tych najpopularniejszych. Automaty do gry to prawdziwa gratka dla osób, które szukają nieskomplikowanej i barwnej rozrywki hazardowej, która nie wymaga nauki trudnych zasad i wielu ćwiczeń. Grając w automaty online, zaledwie po kilku sesjach w kasynie internetowym można czuć się prawdziwym ekspertem.


Nowoczesne lampy wiszące | żyrandole w nowoczesnym stylu - Lampy Kemar\n( 0,00 zł )\nŻarówki / akcesoria\nlampy bezpośrednio od producenta\nmożliwość indywidualnych modyfikacji\n» ATRATO RED\n» ATRATO GREY\n» ATRATO BROWN\n» AZERO (mosiężne patynowane)\n» AZERO (mosiężne polerowane)\n» BELIZE BRĄZ\n» BELIZE KREM\n» KARANA - Z ABAŻURAMI\n» KARANA KREM\n» KARKARA - MOSIĄDZ\n» KARKARA - STARE ZŁOTO\n» KARKARA - KREM\n» KARONI BLACK\n» KARONI WHITE\n» KORENTO CHROM\n» KORENTO BRĄZ\n» KWINERO BRĄZ\n» KWINERO KREM\n» KULE 3D\n» LABRADO CZERŃ\n» LABRADO KREM\n» LABRADO DAMASZEK\n» MARAMI BROWN\n» MARAMI RED\n» MARAMI VIOLET\n» MONTARO II\n» MONTARO II - Z ABAŻURAMI\n» OURO (ORZEŁ)\n» OURO (mosiężne patynowane)\n» OURO (mosiężne polerowane)\n» OURO II (stalowe)\n» PRETO II - Z ABAŻURAMI\n» PRETO WHITE\n» QUARA (KULE)\n» QUARA YELLOW\n» QUARA BLACK\n» QUARA RED\n» QUARA WHITE\n» QUARA VIOLET\n» RANDONA - KLOSZE SZLIFOWANE\n» RIFFTA BROWN\n» RIFFTA RED\n» RIFFTA VIOLET\n» RIFFTA SIMPLE\n» RINAMA II\n» SANGA BROWN\n» SANGA GREEN\n» SANGA RED\n» SANGA VIOLET\n» TORNO - Z ABAŻURAMI\n» WINGO BRĄZ\n» WINGO CHROM\n» WINGO KREM\n3 - 4 źródeł\n5 - 6 źródeł\nLampa wisząca NAPO - NP/3/W/Y\nCena:234,00 zł w magazynie\nLampa wisząca NAPO - NP/5/W/Y\nCena:399,00 zł w magazynie\nLampa wisząca NAPO - NP/3/G/Y\nCena:238,00 zł w magazynie\nWiszące lampy nowoczesne\nOświetlenie wnętrza to bardzo ważny aspekt przy jego urządzaniu. Powinno dostarczać dość światła i być odpowiednio zlokalizowane. Dobrze dobrane lampy do sypialni czy salonu potrafią też w niebanalny sposób nadać charakteru wnętrzu. W kategorii lamp nowoczesnych proponujemy Państwu niezwykłe egzemplarze różnego rodzaju lamp, które będą mogły być ozdobą Państwa wnętrza. W nowoczesnej stylistyce proponujemy nowatorskie projekty lamp, które wykonane są z metalu z dodatkami drewna, a także licznych akcentów kolorystycznych. Dzięki odpowiednio dobranemu oświetleniu można dodatkowo podkreślić niesamowity charakter wnętrza i sprawić, że będzie ono oryginalne. Nie zapominajmy także o tym, że nowoczesne lampy muszą też być funkcjonalne i praktyczne, a wykonane z ogromną starannością i dbałością o detale będą mogły służyć przez długie lata. Odpowiednio dobrana do wnętrza lampa może naprawdę wiele zmienić i sprawić, że całość będzie się prezentować doskonale.\nWiszące lampy nowoczesne są najczęściej wykorzystywane przy oświetleniu stołów - na przykład w jadalni czy gabinecie. Majestatycznie zwieszają się nad stołem, oświetlając go dokładnie. Prostopadłe oświetlenie nie powoduje tworzenia się cieni na blacie, co jest bardzo korzystne w przypadku stołów do wykonywania projektów czy innych prac biurowych i komputerowych. Nowoczesne lampy mają bardzo ciekawą, prostą formę - wykonane są z trwałych, surowych materiałów. Szczególnie cenne jest połączenie stali i szkła. Lampy podłużne z oświetleniem ustawionym wzdłuż linii prostej są idealne do jadalni, natomiast w sypialni czy salonie najlepiej sprawdzą się żyrandole do salonu.\nPunkty świetlne w żyrandolach rozmieszczone są w okręgu, co daje bardzo dobre oświetlenie wszystkich kątów pomieszczenia. Mają nieco bardziej łagodną i elegancką formę niż lampy wiszące do jadalni, dlatego też wykorzystuje się je w pomieszczeniach służących stricte do wypoczynku. Żyrandole mogą mieć różny charakter - są te w stylu barokowym, wykonane z brązu czy miedziowane, jak również te malowane na złoto lub srebrno w połączeniu z kryształkami - idealne do wnętrz w stylu glamour. W nowoczesnych wnętrzach świetnie sprawdzą się wiszące lampy nowoczesne w jaskrawych, intensywnych kolorach, o nietypowych kształtach i formach. Rozmiar żyrandola, czy też liczba punktów światła powinny być uzależnione od wielkości pomieszczenia - w niewielkich wnętrzach nie ma potrzeby stosowania dużych lamp, z kolei te niewielkie są zbyt subtelne i dają zbyt mało światła w stosunku do przestronnych pokoi. Choć lampy do sypialni, salonu czy jadalni są umieszczone wysoko i nie zwracają na siebie uwagi takiej jak meble czy kolor ścian, to jednak odpowiednio dobrane potrafią zharmonizować całe wnętrze, a nawet dodać mu szczególnego uroku.\nStyl nowoczesny, który zachwyca\nStyl nowoczesny coraz częściej pojawia się we wnętrzach. W odpowiedzi na obowiązujące trendy proponujemy Państwu zarówno lampy nowoczesne sufitowe, wiszące jak i kinkiety. Bogaty asortyment sklepu oferuje zarówno modele zakładające jedno źródło światła jak i żyrandole na więcej żarówek. Dlatego też niezależnie od tego, jakiego rodzaju lampy nowoczesne Państwo potrzebują - z pewnością uda się je tutaj znaleźć. Mosiądz, stal i szkło to materiały, które służą do produkcji lamp nowoczesnych. Jednak, w nowoczesnych lampach to właśnie ich projekt sprawia, że zaskakują swoją formą, swoim kształtem oraz doborem kolorów. Zaproponowane tutaj nowoczesne lampy będą w stanie idealnie doświetlić każde wnętrze i bez przeszkód będą mogły znaleźć zastosowanie w pokoju dziennym, w sypialni, kuchni, łazience, a także w korytarzu. Nawet pomieszczenie z niewielką ilością naturalnego światła dziennego może być wspaniałe jeśli tylko zadbamy o oprawę świetlną. Co ważne, warto zwrócić uwagę na te modele lamp, które posiadają akcenty kolorystyczne - takie lampy mogą ożywić stonowane stylizacje wnętrz, albo też podkreślić ten dobór kolorów w pomieszczeniu, który już został zastosowany. Dzięki tak bogatemu asortymentowi nie trudno będzie zdecydować się na oświetlenie, które idealnie wpisze się w koncepcję wnętrza - a dzięki właściwym lampom będzie bardziej przestronnie, jasno i widnie.\n✔ Oryginalny towar od producenta\n✔ Wysoka jakość towaru\n✔ Ręczne metody produkcji\n✔ Bezproblemowy zwrot do 14 dni\n© 2013-2020 Lampy Kemar | Mapa strony | PRODUCENT LAMP\nTen sklep wykorzystuje technologię "Cookies", która rozszerza możliwości działania sklepu.


Jesień | Miasteczkowy\nNadeszła jesień. Tak długo przeze mnie wyczekiwana, płacząca deszczem jesień. Przynosi mi melancholię. Dlaczego tak ją kocham? Bo jest. Nadeszła jesień. Po 9 miesiącach czekania w końcu ze mną jest. Wiem, że nie będzie to długotrwały związek, bo niebawem odejdzie. Jednak teraz jest. Zachować ją w swoim sercu chcę na jak najdłuższy okres czasu. Ale przecież po niej przyjdzie moja kochanka, zima.\nTeraz jednak jest jesień. Złota, czerwona, brązowa, cudowna, piękna jesień. Wszystko dla niej i od niej. Wszystko przez nią i za nią. A mówią, że to taka smutna pora roku. Czy kiedykolwiek ktokolwiek widział inną kwartę roku mieniącą się tyloma barwami? A deszcz? Przecież w dżdżu obmywamy się z całego syfu, który nas otacza.\nPamiętam te czasy, kiedy łapałem cię za rękę i w najbardziej obfitym deszczu spacerowaliśmy. Pamiętam te czasy, gdy razem zrywaliśmy liście z drzew i podnosiliśmy kasztany z ziemi. Pamiętam:\nP) porośnięte mchem kory drzew\nŁ) łzy wylewane razem z tobą w smutnych chwilach\nA) aranżacje utworów jakie razem tworzyliśmy\nC) ciepło, jakie dawałem ci w zimne wieczory\nZ) zaplatanie warkoczy przed wyjazdem do rodziców.\nWieczorem zawsze siadaliśmy przed gramofonem i puszczaliśmy pełne trzasków płyty winylowe twoich ulubionych wykonawców.\nThis entry was posted on środa, 12 Wrzesień 2012 at 6:41 pm\tand posted in Fikcja literacka.\tYou can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed.\nNiezałatwione sprawy »\nOne response to “Jesień”\nWrzesień 12th, 2012 at 8:19 pm\nKurcze, Artek, uwielbiam Cię czytać. Nie czepiam się stylu, wiesz dlaczego? Bo styl bierze się z głowy, a przekaz z serca. A ja się kieruję w życiu sercem.\nTeż kocham jesień. To taka pora roku, kiedy mogę spokojnie zły nastrój zrzucić na pogodę. Wtedy też jakoś lepiej brzmią moje ukochane, smutne piosenki. Ale uśmiechaj się, proszę, niezależnie od miesiąca czy pogody. Nie warto do końca zapomnieć się w tej jesiennej chandrze.


Stowarzyszenie Lokalna Grupa Działania „EUROGALICJA” - Alpejsko-Karpacki Most Wpółpracy\nAdres lokalu: 36-001 Trzebownisko 965\nStowarzyszenia Lokalna Grupa Działania „EUROGALICJA” działa na rzecz poprawy jakości życia mieszkańców regionu poprzez zapewnienie rozwoju obszarów wiejskich i aktywizację społeczności lokalnej. Stowarzyszenie LGD „EUROGALICJA” zostało utworzone w 2007 roku. Celem Stowarzyszenia jest działanie na rzecz rozwoju obszarów wiejskich m.in. poprzez: realizację Lokalnej Strategii Rozwoju, pobudzanie aktywności społeczności lokalnej, pozyskiwanie partnerów i źródeł finansowania LSR, promocję obszarów wiejskich położonych na terenie działania LGD, rozwoju turystyki, integracji mieszkańców obszaru LGD, upowszechnianie wiedzy o kulturze, tradycjach oraz historii obszarów wiejskich.\nRealizacja projektu "Partnerstwo czystych gmin. Adaptacja szwajcarskich rozwiązań w zakresie gospodarki odpadami do warunków polskich".\nCelem projektu jest ustanowienie i rozwój partnerstwa pomiędzy Stowarzyszeniem LGD "EUROGALICJA" a partnerem z Konfederacji Szwajcarskiej w obszarze rozwoju regionalnego, poprzez wskazanie przez partnera rozwiązań i dobrych praktyk w zakresie gospodarki odpadami, stosowanych przez samorządy lokalne w Szwajcarii.


Po Trzynastej - Beata A. (opowiadanie)\nPo Trzynastej (opowiadanie)\nJest ósma rano. Zrobię porządny obiad. Potem będzie jakiś film w telewizji. Napiję się piwa. Po trzynastej nie tknę ani kropli.\nMarek szarpnął mnie za ramię.\n- Doprowadź się dziś do porządku - powiedział stanowczo. - Jak wrócę to porozmawiamy. I nie pij - dodał wychodząc.\nPrzewróciłam się na drugi bok. Głowa mi pękała. Próbowałam przypomnieć sobie poprzedni dzień. Rano poszłam na zakupy. Marek zostawił mi pięćdziesiąt złotych. Prosił, abym zrobiła obiad. Zaufał mi albo co bardziej prawdopodobne, po raz koleiny zaryzykował. Kupiłam pieczywo, warzywa na zupę i mięso na gulasz. Gdy przechodziłam obok wielkich lodówek poczułam uścisk w żołądku. W głowie miałam mętlik: ,,Kupić czy nie kupić?- myślałam.- Może tylko jedno... Nie to bez sensu. Wezmę od razu trzy, żeby potem nie chodzić bo kasjerki dziwnie się patrzą. Trzema piwami się nie upiję. Jest ósma rano. Zrobię porządny obiad. Potem będzie jakiś film w telewizji. Napiję się piwa. Po trzynastej nie tknę ani kropli. Dobra wezmę cztery. Jedno takie rezerwowe. Na wszelki wypadek. ‘’ W drodze powrotnej do domu, zajrzałam do sklepiku z gazetami,, Kupię ze dwie’’- pomyślałam. Obiad przygotowałam błyskawicznie, posprzątałam mieszkanie. Wstawiłam pranie i z czystym sumieniem zasiadłam przed telewizorem. Było naprawdę dobrze. Alkohol odprężał, znieczulał, rozweselał. Świat stawał się piękniejszy, bardziej radosny, kolorowy. ,, Przecież można pić – myślałam.- Alkohol jest dla ludzi. Ważne, aby się nie upijać i nie robić głupich rzeczy. Francuzi piją wino codziennie i nikt nie widzi w tym nic złego...’’ Pomyślałam, że możnaby zadzwonić do Agnieszki. Zaraz jednak przypomniałam sobie co mówił Marek.\n- Jak pijesz- powtarzał. - Nie dzwoń po ludziach. Tobie zawsze się wydaje, że jesteś trzeźwa, a ja potem muszę się za ciebie wstydzić.\n- To się nie wstydź - odburkiwałam.\nTym razem jednak postanowiłam nie dzwonić. Przejrzałam prasę, obejrzałam film. Nawet nie wiem, kiedy zobaczyłam dno ostatniej butelki. Była godzina jedenasta trzydzieści. W szafie schowane było czwarte ,, rezerwowe,, Nie zastanawiałam się długo. Miętowe tik- taki do ust. Dzwonek do drzwi sąsiadki. ,, Żeby tylko była w domu’’- myślałam. Była, otworzyła drzwi.\n- Pani sąsiadko, potrzebuję pilnie dwadzieścia złotych- mówiłam w pośpiechu. - Coś ważnego mi wypadło.\nNie wiem co sobie myślała, ale zawsze pożyczała. Ja z kolei oddawałam w wyznaczonym terminie, biorąc pieniądze od Marka. Późniejsze wydarzenia rozgrywały się według identycznego scenariusza. Szybka wyprawa do sklepu, można rzec expresowa. Powrót. Ilość butelek tylko była różna, zależna od ilości aktualnego stanu pieniędzy, ale nawet w dni kiedy Marek był wściekły i nie zostawiał mi pieniędzy, też sobie jakoś radziłam. Byli sąsiedzi, koleżanki i koledzy. Na kacu, czy po kilku piwach nie wstyd było pożyczać. Najgorsze przychodziło, kiedy kilka dni, czasem tydzień nie piłam. Wówczas czułam, że wszyscy na mnie patrzą i mnie osądzają, że szepcą mi za plecami. Wtedy przychodził wstyd, strach i rozpacz. To było nie do zniesienia. Sięgałam więc po alkohol i wszystko zaczynało się od początku. Wiedziałam już, że jestem alkoholiczką. Musiały jednak minąć lata abym się do tego przyznała sama przed sobą, a później przed Markiem. Przed znajomymi głośno nie przyznałam się nigdy. Jak to się zaczęło? Zwyczajnie. Najpierw studia na Akademii Medycznej i studenckie imprezy od czasu do czasu. Potem staż i praca w rejonowym szpitalu. Po męczących, całonocnych dyżurach - drink, aby nie czuć zmęczenia. Następnie już nie jeden, a dwa, trzy drinki. Do tego różne uroczystości, spotkania ze znajomymi. Do głowy by mi nie przyszło, że mogę się uzależnić. U mnie w rodzinie nie było choroby alkoholowej, a ponoć, w jakimś sensie jest ona dziedziczna. Dziedziczy się jednak nie sam nałóg, ale skłonność do niego. Zaczęłam zauważać, że tracę kontrolę nad piciem. Moje koleżanki potrafiły sączyć lampkę wina przez cały wieczór. Ja po dwóch lampkach już nie potrafiłam przestać. Coraz częściej nie pamiętałam, jak wróciłam do domu i co się później działo. Obiecałam sobie wtedy, że tak dalej być nie może. Uczestniczyłam w spotkaniach z twardym postanowieniem: tylko jeden drink. Czasami się udawało, czasami nie. Ale nawet wtedy, gdy było dobrze nadrabiałam zaległości następnego dnia. Sama w czterech ścianach, z ulgą, że nikt nie widzi i z satysfakcją, że na wczorajszym spotkaniu byłam trzeźwa. Potem było coraz gorzej. Nie znaczy to, że codziennie chodziłam pijana. W te dni w które nie piłam, byłam bardzo dobrą gospodynią: piekłam ciasta, gotowałam pachnące obiady, odrabiałam lekcje z moim dwunastoletnim synem Patrykiem. Pilnowałam go, tłumaczyłam, odpytywałam. Co by nie powiedzieć, tych dni też się trochę uzbierało. Patryk był bardzo dobrym uczniem. Zawsze, gdy trwała ta rodzinna sielanka, Marek miał nadzieję.... Widziałam to w jego oczach. Mądry, wykształcony architekt, który łudził się jak naiwne dziecko, że wezmę się w garść, że sama sobie poradzę. Ja gdzieś w środku, wiedziałam, że to nieprawda. Dużo o tym myślałam i nie potrafiłam sobie wyobrazić życia bez alkoholu. Nie chciałam się upijać ale chciałam pić. W mojej wyobraźni zawsze był alkohol: ja nad Adriatykiem wśród bujnej roślinności z lampką zimnego martini, ja na nartach , wracająca potem do drewnianego schroniska zasypanego śniegiem, by móc ogrzać się gorącą herbatą z rumem w cieple kominka, ja na wycieczce w Japonii poznająca tamtejszą kulturę z kieliszkiem sake w dłoni. Tak więc nie było szansy, aby cokolwiek zmienić.\n- Powinnaś się leczyć- powiedział kiedyś Marek. - Dzwoniłem do klubu Anonimowych Alkoholików. Możesz przyjść w poniedziałek. Warunkiem jest to abyś była trzeźwa.\n- Chyba zwariowałeś!- krzyknęłam. - Nigdy do nich nie pójdę. Czy ja wyglądam na menela?! Czy ja piję denaturat albo tanie wina?! Nie jestem taka jak oni!\nWiedziałam, że jestem. Nawet gorsza, bo oni walczyli z chorobą- ja nie! Marek tego nie wiedział. Nie był przekonany, więc czułam, że da za wygraną. Byłam zresztą bardzo dobrą manipulatorką i potrafiłam właściwymi argumentami sprawić, że Marek nie był pewien, co powinien robić. Sprytnie owijałam go sobie wokół palca i robił tak, jak ja tego oczekiwałam. Marek wiecznie liczył na cud, a ja pozwalałam mu wierzyć, że on nastąpi. Gdzieś w środku podziwiałam tych ludzi z AA. Nie dość, że walczyli z nałogiem, to pewnie byli pod ogromną presją społeczeństwa. Bo Polska to dziwny kraj. U nas alkoholikiem nie jest ten, który pije, ale ten kto się leczy. Na pijaka nikt nie zwraca uwagi. Wszyscy się przyzwyczajają, ale jak ktoś chodzi na spotkania AA to wywołuje sensację-,, Bardzo źle z nim musiało być- mówią ludzie- Że też tak skończył.... Jaki to wstyd....’’\nPowieki miałam ciężkie. Nadal bolała mnie głowa. Więc, jak się skończył ten wczorajszy dzień? Było po trzynastej, gdy zasnęłam. Nastawiłam budzik na piętnastą, ale nie zadzwonił, albo go nie słyszałam. Nie wiem, kiedy wrócił Patryk. Ma swoje klucze. Gdy się obudziłam Marek siedział na krześle i oglądał program telewizyjny.\n- Muszę się wykąpać - powiedziałam.\nNie zareagował. Poszłam do łazienki. Odkręciłam kran. Szum wody zagłuszał wszystko. Cichutko otworzyłam drzwi do szafy i wyjęłam ,, rezerwowe’’ piwo. Schowałam je do brudownika. ,,Jeszcze tylko dwa kroki do kuchni, po otwieracz. Marek nie może mnie teraz przyłapać- myślałam - bo cały alkohol wyląduje w zlewie, a ja muszę się napić, inaczej nie zasnę’’ Udało się. Wykąpałam się, a raczej posiedziałam w gorącej wodzie. Pustą butelkę ukryłam ponownie w brudowniku. Przespałam całą noc. Przeciągnęłam się. ,, więc nie było wczoraj, aż tak źle’’- pomyślałam. Bywało gorzej. Kiedyś zasnęłam po trzynastej. Obudziłam się po pięciu godzinach. Nie miałam ,,rezerwowego’’ piwa, więc poprosiłam Marka aby mi kupił. Czasami, gdy nie chciał abym wychodziła z domu w takim stanie- kupował mi. Wiedział, że wtedy pójdę spać i będzie miał święty spokój. Tym razem nie zgodził się.\n- To idę sama - powiedziałam zaczepnie.\n- Nigdzie nie pójdziesz - odpowiedział stanowczo.\n- No to zobaczymy - burknęłam.\nZałożyłam kurtkę i buty. Przekręciłam zamek i pociągnęłam za klamkę. Drzwi nie chciały się jednak otworzyć .Zorientowałam się, że Marek zamknął je na klucz, na środkowy zamek. Gorączkowo zaczęłam szukać po kieszeniach swoich kluczy. Nie było. Schował je.\n- Oddawaj klucze! - krzyknęłam.\nZaczęłam walić pięściami w drzwi i kopać je. Byłam wściekła. W takich chwilach nic się nie liczyło. Wiedziałam, że za wszelką cenę muszę się napić! W przeciwnym razie czekała mnie noc pełna strachu. Podczas takich nocy zazwyczaj oglądałam do czwartej, piątej nad ranem programy telewizyjne. Serce waliło jak młot, ciało było mokre od potu i wszędzie był strach, strach, że jak zamknę oczy, to już się nie obudzę. Zawsze było tak samo.\n- Oddawaj te klucze! - krzyknęłam jeszcze głośniej. - Albo wyskoczę przez balkon!\nWiedziałam, że w końcu Marek się podda. Niekiedy w takich sytuacjach udawałam, że śpię. Wówczas Marek z Patrykiem wychodzili na spacer lub jechali na ogród. Miałam czas aby pobiec do sklepu i z powrotem. Napić się i sprawiać wrażenie, że ani na krok się z domu nie ruszałam. Bywały i takie chwile jak ta, że nie miałam ochoty udawać i grać, że śpię. Grałam jednak inaczej. Pobiegłam na balkon. Chciałam przełożyć jedną nogę przez barierkę ale silna dłoń złapała mnie za ubranie i wciągnęła do środka.\n- Masz te swoje cholerne klucze! - krzyknął Marek rzucając je na podłogę. - I rób co chcesz! Najlepiej zapij się na śmierć!\nWyszłam z domu. Biedak nie wiedział, jak bardzo się cieszyłam. Chciałam się napić. Tylko to się liczyło. Gdy tak czułam, nie mógł mnie zranić żadnymi słowami. Słowa raniły tylko trzeźwy umysł. Gdy byłam w bezpiecznej odległości od domu, zdjęłam buta. W jego czubku miałam ukryty zwinięty banknot pięćdziesięciozłotowy. Zaopatrzyłam się w alkohol w pobliskim sklepiku. Do domu wrócić nie mogłam. Marek był wściekły, więc nie wiadomo, jakby się to wszystko skończyło. Postanowiłam odwiedzić znajomych mieszkających czterdzieści kilometrów od granicy miasta. Poszłam na ,,okazję’’. Z tego co działo się później pamiętam tylko fragmenty. Nie odnalazłam mieszkania przyjaciół, choć budynek do którego weszłam, wyglądał znajomo. Nie wiem w ilu podobnych byłam i jak długo szukałam celu swojej wizyty. Potem był park. Robiło się coraz ciemniej. Jakiś mężczyzna coś do mnie mówił. Był też patrol policyjny. Chyba prosili mnie o dokumenty... To wszystko, co pamiętam. Obudziłam się około czwartej nad ranem na ławce. Poruszyłam się. Bolała mnie twarz. Dotknęłam ręką policzka. Był cały spuchnięty. ,,Czy spadłam z ławki? - pytałam w myślach sama siebie. - Czy też ktoś mnie pobił?’’ W głowie miałam pustkę. Czułam się jak ścierka. Chciałam wymazać z pamięci całą niemiłą przygodę. Nie udało się. Przed oczyma przesuwały mi się pojedyncze strzępki, których nie potrafiłam poskładać w całość. Chciałam znać całą prawdę albo zapomnieć o wszystkim. Jedno i drugie okazało się niemożliwe. Bardzo się wówczas męczyłam. To nie był epizod w mojej pijackiej karierze, ale właśnie to wydarzenie zdecydowało, że nie chciałam żyć. Nawet miłość do Patryka nie potrafiła mnie powstrzymać. Myślałam, że beze mnie będzie mu lepiej. Przecież ja przynosiłam mu tylko wstyd. Wróciłam do domu, gdy się upewniłam, że moi mężczyźni już wyszli. Otworzyłam apteczkę. Wyjęłam z niej wszystkie tabletki. Spojrzałam w lustro. Posiniaczona twarz, podbite oko....Wiedziałam, że muszę to zrobić. To była koleina rzecz, która mi się w życiu nie udała. Marek kilkakrotnie telefonował z pracy do domu. Zaniepokojony, że nie odbieram, przyjechał. Szybko zorientował się co zrobiłam i wezwał pogotowie. Po moim wyjściu ze szpitala, nie odzywał się do mnie przez miesiąc. Traktował mnie jak powietrze. Patryk z kolei zachowywał się tak jakby nic się nie wydarzyło. Po jakimś czasie, wszystko wróciło do normy.\n-,, Pora wstać - pomyślałam nie wiem już, który raz. - A więc wczoraj nie było tak źle’’ Przeciągnęłam się i powoli wstałam z łóżka. Weszłam do łazienki i nagle.....Na toaletce nie było przyborów do mycia Marka ani Patryka. Pobiegłam do szafy i do pokoju syna. Wszędzie puste półki. ,, Co się do cholery dzieje?!’’ - krzyknęłam przerażona. ,,Przecież Marek wychodząc powiedział; Porozmawiamy, jak wrócę’’- myślałam. Pobiegłam do telefonu i wykręciłam numer do Marka do pracy.\n- Poproszę z Markiem - powiedziałam.\n- Chwileczkę - odpowiedział mężczyzna.\n- Tak, słucham? - usłyszałam głos Marka.\n- To ja. Czy możesz mi wyjaśnić co się dzieje? - zapytałam. - Przecież wychodząc do pracy mówiłeś, że jak wrócisz, to porozmawiamy! - byłam coraz bardziej zdenerwowana.\n- Nie chciałem, abyś się kłóciła od samego rana - odpowiedział spokojnie. - Wyprowadziłem się do rodziców. Patryk potrzebuje spokoju - mówił. - Ja też- dodał. - Jestem już zmęczony tym wszystkim. Cierpliwie czekałem. Proponowałem ci uczęszczanie na spotkania AA, podsuwałem numery telefonów osób, które mogłyby ci pomóc. Ale ty nigdy nie chciałaś nic zrobić i nie chcesz...\n- Chcę! – przerwałam. - Tylko nie potrafię. Nie zostawiaj mnie teraz samej. Proszę – dodałam.\n- To nie jest rozmowa na telefon - powiedział poważnie.\n- To przyjdź po pracy, porozmawiamy - zaproponowałam.\n- Mało razy rozmawialiśmy?- zapytał.- Czy, to coś dało?\n- Wiem, że nie- odpowiedziałam. - Zrozum, że ja nie potrafię sobie poradzić, choć tak bardzo bym chciała.\n- Wiele razy to już słyszałam. Zawsze znajdziesz jakieś wymówki, usprawiedliwienia. Słuchałem tego przez tyle lat. Ciągle miałem nadzieję, że może coś się zmieni na lepsze. Ale nic się nie zmieniło. Jest coraz gorze j- mówił. - Muszę myśleć o Patryku. On chce się śmiać, bawić. Zabrałaś mu dzieciństwo. Czy ty myślisz, że on nie widzi co się dzieje? Chodzi smutny, zamyślony. Jak śpisz, sprawdza, czy oddychasz. Dość już tego! Mam żal do siebie, że nie zacząłem wcześniej o nim myśleć. Wiecznie pochłaniały mnie problemy związane z tobą. A to on zasługuje na moją uwagę. Nie ty!\n- Marek daj mi ostatnią szansę.\n- Słuchaj - powiedział stanowczo. - Znasz Roberta, prawda? Jest chirurgiem. Pracował z tobą w szpitalu. Przyjdę z nim dziś o osiemnastej. Wszyje ci esperal. Potem pomyślimy o terapi. To są moje warunki!\nZaskoczył mnie. Nie wiedziałam co powiedzieć.\n- Czy ten esperal - wykrztusiłam - to konieczność? Nie wystarczy sama terapia?\n- Esperal to taki kaganiec- powiedział. - Póki go masz, nie napijesz się. A ja muszę mieć pewność.\n- To po co ta terapia?- zapytałam.\n- Po to, aby poukładać ci w głowie- odrzekł. - W przeciwnym razie jak ściągną ci kaganiec, pierwsze co zrobisz, to pójdziesz na drinka......Tak czy nie? - zapytał.\n- Mogę negocjować?- zapytałam niepewnie.\n- Nie.- odparł stanowczo. - Albo przychodzę z Robertem albo w ogóle.\n- Do zobaczenia - rzekł i odłożył słuchawkę.\nMiałam mętlik w głowie. Z jednej strony coś mi mówiło, że najwyższy czas skończyć z nałogiem, pokonać go. Z drugiej coś się we mnie buntowało- ,,Jakim prawem on mnie tak traktuje - myślałam - nic nie wie o alkoholiźmie, a przecież to straszna choroba. Dlaczego stawia tak bezwzględne warunki? Bo musi - odpowiadałam sobie po chwili. - Przecież tyle razy go oszukałam’’ Minuty, godziny ciągnęły się w nieskończoność. Czułam się fatalnie. Zarówno psychicznie jak i fizycznie. W jednym momencie byłam gotowa zgodzić się na wszystko, by zaraz potem mieć dziką ochotę zadzwonić do Marka i powiedzieć mu, że rezygnuję i życzę mu miłego pobytu u rodziców i dodać aby nigdy nie wracał. Ubrałam się, spięłam niedbale włosy. Zarzuciłam na ramiona kurtkę. To było bardzo dziwne ale czasami, gdy nie potrafiłam podjąć jakiejś decyzji, działałam jak zaprogramowana. W głowie nagle robiła się pustka, brałam automatycznie pieniądze, ubierałam się i szłam do sklepu. To wszystko działo się bardzo szybko. Wracałam, wlewałam alkohol do szklanki i pustka w głowie się wypełniała. Mogłam znów myśleć. Tak było i tym razem. Ktoś jednak poprzestawiał moje wewnętrzne programy bo zamiast kupić jak zwykle trzy piwa i czwarte ,,rezerwowe’’, kupiłam tylko dwa. Być może to właśnie zdecydowało, że zgodziłam się na warunki Marka. Przyszedł punktualnie o osiemnastej. Do końca nie wierzyłam, że weźmie ze sobą Roberta. Myślałam, że może ,,gra’’ tak tylko ze mną, że chce mnie sprawdzić. A jednak, gdy otworzyłam drzwi, zobaczyłam ich razem.\n- Cześć - powiedział chłodno Marek.\n- Cześć - uśmiechnął się Robert. - Co słychać?- zapytał. - Dawno się nie widzieliśmy. Pracujesz jeszcze w szpitalu?\n- Nie - odparłam. - Herbaty?- zaproponowałam.\n- Chętnie - rzekł Robert.\n- Ja dziękuję - dorzucił Marek.\n- Proszę, wejdźcie do pokoju - ręką wskazałam drzwi.\nZaparzyłam herbaty i podałam do stołu.\n- Usiądź - powiedział Robert.- Porozmawiamy. Czy jesteś zdecydowana?- zapytał.\nSkinęłam przytakująco głową. Spuściłam wzrok.\n- Nie musisz się wstydzić - powiedział łagodnie. - To choroba. Nie wybiera czy biedny, czy bogaty, wykształcony, czy nie . Od ładnych paru lat prowadzę tą praktykę. Obowiązuje mnie tajemnica zawodowa, ale mogę ci powiedzieć, że wśród moich klientów są politycy, sławni artyści, ludzie o których się pisze na pierwszych stronach gazet i ogląda w telewizji. To się może przytrafić każdemu. Widzisz- spojrzał mi prosto w oczy. - Ja przez te lata, tyle się napatrzyłem, że aby nie kusić losu, w ogóle nie piję - uśmiechnął się. - Nazywam to naturalnym esperalem. Marek pewnie ci mówił, że po wszywce powinnaś chodzić na terapię - spojrzał pytająco na Marka. - Tam ludzie z takimi samymi problemami, powiedzą ci jak sobie radzić - przechylił szklankę do ust i wziął łyk herbaty. - Musisz zmienić swój sposób myślenia. Przestawić go na inne tory. Sama nie dasz rady. Będą tam kobiety i mężczyźni. To też ważne. Kobiety przechodzą tę chorobę inaczej. Piją głównie w samotności. Mężczyźni wręcz odwrotnie, szukają towarzystwa.\n- Nie znasz nikogo, kto przestał pić po samej wszywce?- zapytałam.\n- Znam ludzi - powiedział - którzy wszywali esperal siedem, osiem, a nawet więcej razy. Regularnie co roku. Jak by na to nie patrzeć, daje to tyle samo lat abstynencji. Mój przyjaciel, pierwszy raz miał wszywkę, gdy zaczynałem praktykę. Minął rok. Esperal przestał działać. Wydawało mu się, że jest silny. Poszedł na imprezę. Miał wypić kieliszek. Wypił dużo więcej i wszystko zaczęło się od początku. Powtórzył więc zabieg. Po roku znów się upił i tak to się ciągnęło przez sześć lat. Po tym okresie, wielokrotnie częstowany, zawsze odmawiał. Teraz minęły trzy lata jak nie pije, z tego powodu, że nie chce. Wcześniej nie pił, bo nie mógł. Rozumiesz? Widzisz różnicę?\n- Ty, zdecydujesz- rzekł- co zrobisz. Jak chcesz, będę przyjeżdżał do ciebie, każdego roku, do końca życia - zażartował robiąc śmieszne miny.\n- Siwy i z laską?- rozbawiła mnie perspektywa naszych spotkań.\n- Czemu nie?- zaśmiał się.\nSpojrzałam na Marka. Jemu nie było do śmiechu. Postarzał się, miał wyostrzone rysy, zmęczoną twarz. Spoglądał w okno nieobecnym wzrokiem.\n- No to bierzmy się do roboty - powiedział Robert- Wytłumaczę ci co będę robił. Musisz się położyć- rzekł. - Tu będzie dobrze- wskazał obszerną kanapę- Teraz odsłoń pośladek - mówił.- O, tak. Dobrze. Poczujesz zimno. Muszę zdezynfekować skórę. Uwaga... Podaję znieczulenie miejscowe. Troszkę może boleć. Teraz nacinam skórę. Czujesz coś?- zapytał.\n- Naciąłem niewiele. W takim miejscu, że będziesz mogła nosić bikini- uśmiechnął się. - --Wkładam esperal. To taka malutka tabletka. O, już. Teraz zaszyję.\n- Bardzo krótko to trwało- powiedziałam zdziwiona.\n- Jestem fachowcem - znów się uśmiechnął. - Praktyka czyni mistrza. A teraz poważnie- powiedział, a uśmiech zniknął z jego twarzy - Posłuchaj. Esperal działa dwanaście miesięcy ale trzeba dodać jeszcze jeden miesiąc, tak zwany ochronny.\n- Nie rozumiem - spojrzałam na Roberta.\n- Wyobraź sobie, że wrzucasz kostkę cukru do gorącej wody. Rozpuści się szybko, prawda?- zapytał. - Im woda będzie jednak chłodniejsza, tym kostka będzie się wolniej rozpuszczać. Tak samo jest z esperalem. Mogą więc być nieznaczne różnice w działaniu u różnych osób - wyjaśnił.- Powinnaś też wiedzieć, że esperal rozpuszczając się, dostaje się do krwiobiegu i krąży w nim. Jeśli równocześnie wprowadzimy do organizmu alkohol, odczujemy natychmiastowe skutki. Zacznie się od bólu i zawrotów głowy, mogą wystąpić nudności, wymioty, do utraty przytomności i zatrzymania akcji serca włącznie. Najgorszą konsekwencją jest zgon. – popatrzył na mnie uważnie. - Jesteś inteligentną kobietą- rzekł. - Nie będziesz ryzykować, prawda?- zapytał.\n- Nie będę- odpowiedziałam.\n- W razie czego- powiedział - zostawiam numer mojego telefonu- wstał i spojrzał na milczącego przez cały czas Marka. - Idziesz, czy zostajesz?- zapytał.\n- Zostanę jeszcze chwilę - odparł Marek.\nGdy za Robertem zamknęły się drzwi, Marek popatrzył na mnie smutno.\n- Mam nadzieję, że to będzie początek naszego nowego życia- powiedział. - W końcu od czegoś trzeba było zacząć- dodał.\nOd tego dnia wszystko zaczęło się lepiej układać. Marek z Patrykiem wrócili do domu. Ja wymyślałam sobie masę zajęć, żeby zapomnieć. Na początku nie było łatwo. Każda wyprawa po zakupy była udręką. Alkohol otaczał mnie ze wszystkich stron. Byłam wściekła, że mam ,,kaganiec’’, jak nazywał esperal Marek i nic nie mogę na to poradzić. Mimo, że próbowałam popełnić kiedyś samobójstwo, teraz, gdy byłam trzeźwa, panicznie bałam się śmierci. Zastanawiałam się jednak, czy to nie jest takie lekarskie oszustwo. No bo przecież Robert mógł mi wszyć równie dobrze witaminę C i powiedzieć, że jak wypiję, to od tego umrę. ,,Co to w ogóle jest ten esperal?- myślałam. - Może to ma działać jedynie na podświadomość?’’. Zaczęłam sobie przypominać różne zasłyszane niegdyś historie, że ktoś ,,zapił esperal’’, na kogoś tam jeszcze w ogóle nie chciał działać. Potem pomyślałam, że być może Marek i Robert byli w zmowie, że mnie oszukali. Może chcieli abym myślała, że mam coś, czego wcale nie mam? Wydawało mi się, że Marek nie zaryzykowałby mojego życia. Przecież musiał liczyć się z tym, że mimo wszystko mogę się napić. I tylko świeża blizna na pośladku budziła wątpliwości.\nA jednak.... Postanowiłam to sprawdzić. Kupiłam malutką piersiówkę. Do szklanki wlałam sok pomarańczowy i niecały kieliszek wódki. Nie mogę powiedzieć, że się nie bałam. Bałam się. I to bardzo! Powoli, w bardzo dużych odstępach czasu, brałam do ust łyk drinka. Minęło może pół godziny i nic. Cały czas czułam się normalnie. Wyszłam na balkon. I nagle.... Nie potrafię opisać tego uczucia. Słowo, które najbardziej kojarzy mi się z tym co poczułam to ,,niebyt". Ogarnął mnie nieskończny, ponadwymiarowy, wszechobecny ,,niebyt". To tak jakbym była, a jednocześnie by mnie nie było. Mój umysł istniał, ale jakiś inny, dziwny i znajdował się gdzieś obok mojego ciała. Dotykałam w popłochu swoje dłonie, ręce, policzki, nogi aby sprawdzić czy jestem. Do tego dołączył potworny lęk, że za chwilę coś się stanie, coś nieodwracalnego, że już się to dzieje, a ja nie umiem tego powstrzymać. Łomot serca brzmiał jak wybijany na bębnach rytm egzekucyjny. Nigdy, nie zapomnę tego uczucia. Po tym co się wydarzyło nie przeszło mi nawet przez myśl, że mogłabym kiedykolwiek jeszcze sięgnąć po alkohol.\nMijały dni, tygodnie, miesiące. Uczyłam się żyć bez alkoholu. Wraz z upływem czasu było coraz łatwiej i coraz większą miałam z tego satysfakcję. Zawsze, gdy spoglądałam na zegarek i było już po trzynastej, byłam dumna, że jestem trzeźwa, ze mogę wyjść na ulicę, wśród ludzi, że mogę coś robić i nie muszę się wstydzić. Sprawa spotkań Anonimowych Alkoholików przybladła i przesunęła się na plan dalszy. Przecież nie piłam! Po około pół roku, zaczęłam uczestniczyć w uroczystościach, na których był alkohol. Czułam się silna i doszłam do wniosku, że nie mogę uciekać przed nim, że muszę nauczyć się żyć obok niego. Znajomym początkowo tłumaczyłam, że jestem na antybiotykach, później, że mam początki cukrzycy i sukcesywnie odmawiałam. Po jakimś czasie przyzwyczaili się, że w ogóle nie piję i nawet nie proponowali. Wówczas byłam pewna, że nigdy w życiu, nie napiję się ani kropli.....\nMinął rok. Rozpoczął się ostatni miesiąc działania esperalu. Ten, który Robert nazywa ochronnym. I waśnie wtedy moje myśli przeszły na zupełnie inny tor. Zrobiły to bez mojej zgody. Wbrew mnie. Zaczęłam się zastanawiać, czy jeśli po roku abstynencji wypiję jedną lampkę wina, to czy będę miała ochotę na drugą czy też nie? Pamiętałam o słowach Roberta, który twierdził, że alkoholikiem jest się do końca życia. Coś jednak podpowiadało, aby to sprawdzić. Zwyciężyła pokusa, nie zdrowy rozsadek. Odliczałam dni do końca miesiąca ochronnego. Wiedziałam już co zrobię. Byłam pewna, że tego chcę, choć w głębi duszy zdawałam sobie sprawę, że jest to niesłuszna decyzja. Nie umiem wytłumaczyć dlaczego tak się działo. Miałam wrażenie, jakby to było po za moją kontrolą. Marek często pytał:\n- Oczywiście- odpowiadałam. - Wszystko jest w najlepszym porządku.\nPozory, które sprawiałam były dopracowane do perfekcji. Nie mógł nawet przypuszczać, jakie diabelskie myśli chodziły mi po głowie. Nadszedł ten dzień. Poczekałam, gdy Marek wyjdzie do pracy i wszystko odbyło się identycznie, jak przed rokiem. Według tego samego schematu. Ten rok abstynencji nic nie znaczył. Wydawało się, że w ogóle go nie było. Przez trzy dni chodziłam pijana. Kilka minut po trzynastej - już spałam, aby potem wstać i po kryjomu wypić ,,rezerwowe’’ piwo. Marek skwitował to krótko.\n- Ściągnęli ci kaganiec- powiedział.\nCzwartego dnia zadzwoniłam do Roberta\n- Potrzebuję twojej pomocy- rzekłam krótko.\n-Przyjadę jeszcze dziś- obiecał. - Trzymaj się.\nPrzez kolejny rok z esperalem w pośladku, uczęszczałam regularnie na spotkania AA. Robert miał rację. W moim przypadku sam ,,kaganiec’’ nie wystarczył....\nNo, ale od czegoś trzeba było zacząć jak mówił Marek. Nawet książeczka, którą dostałam na spotkaniu zawiera kilka istotnych punktów. Pierwszy z nich mówi, że należy uznać swoją bezsilność wobec alkoholu... To początek drogi. Jest już za mną. Minęło właśnie pięć lat jak nie piję. Przez cały ten czas, codziennie, odruchowo spoglądam na zegarek. Gdy jest już kilka minut po trzynastej, odliczam kolejny dzień. Kolejny dzień mojego życia na trzeźwo.\nMaciej Dydo Fidomax\t8 kwietnia 2002, 21:06\nech kolejne opowiadanie "sprawdzonej" autorki, słabsze od "Nasienia" i słabsze od "Mileny", ale ciągle porządna proza.. co na plus.. ładnie ujęty sam problem, słowa męża po wszysciu esperalu powodowały u mnie podobny dreszcz jak "spalili moją lalkę" z "Mileny", ale jednak końcówka i tylko wspomnienie o klubie AA, wygląda jakby autorce nie chciało się już ciągnąć opowiadania, po za tym zbyt słabo nakreślona postać syna, do momentu kiedy mąż o nim wspomina to się nie rzuca w oczy, ale potem mógł grać jakąś żywszą role niż tylko wspominanie o nim od czasu do czasu.. ogólnie dobra proza, jednak zważywszy na potraktowanie końcówki zdawkowo, nic wielkiego :)\nnie istnieje\t9 kwietnia 2002, 20:10\nstyl... cóż... jak dla mnie, trochę zbyt skąpy... zdania niedopracowane(nie mówię że błędne)... te kilka linijek skupionych wokół słowa NIEBYT to totalne nieporozumienie, trąci sztucznością, wtórnością przede wszystkim... tak istotne odczucie powinno być chyba opisane bardziej subiektywnie, może nie tyle subiektywnie, co z uwzględnieniem pewnych szczegółów obecnych tylko w danej chwili, wyjątkowych, które przybliżyłyby czytelnikowi stan uczuć bochaterki... mnie taki opis: "To tak jakbym była a jednocześnie by mnie nie było. Mój umysł był, ale jakiś inny, dziwny i był gdzieś obok mojego ciała. Dotykałam w popłochu swoje dłonie, ręce, policzki, nogi aby sprawdzić czy jestem. Do tego dołączył potworny lęk, że za chwilę coś się stanie, coś nieodwracalnego, że już się to dzieje a ja nie umiem tego powstrzymać. Łomot serca brzmiał jak wybijany na bębnach rytm egzekucyjny. Nigdy, nie zapomnę tego uczucia", taki opis po prostu mnie nie przekonuje; jakbym czytał to już setki razy... acha, jeszcze ostatni akapit... " To początek drogi. Jest już za mną. Minęło właśnie pięć lat jak nie piję. Przez cały ten czas, codziennie, odruchowo spoglądam na zegarek. Gdy jest już kilka minut po trzynastej, odliczam kolejny dzień. Kolejny dzień mojego życia na trzeźwo." - przepraszam, ale to jest strasznie patetyczne i, wydaje mi się, naciągnięte specjalnie,żeby koniec opowiadania zyskał na sile i w ogóle, żeby się ładnie, przejmująco zakończył. Nie chcę urazić autora - dla mnie tak to po prostu wygląda...\naczkolwiek,ogólnie tekst nie jest zły( oceniłem go jako "niczego sobie") i być może innym wyda się wartościowy...\nmi zwyczajnie nie podszedł...\nVelmont\t10 kwietnia 2002, 00:03\nOSTRZEŻENIE -- OFF-TOPIC\nWybaczcie że tutaj będę pisał, ale nie ma innego miejsca. Dawnom na wywrocie nie był, no i wpadłem sobie przelotem, zobaczyć jak tam u was w raju. Wchodzę, patrzę -- zmiany, o jak fajnie! Może wreszcie coś się ruszyło! Więc idę sobie na moje ukochane forum, i co? Cholera.\nNo można się wściec -- żeby forum zdjąć?\nOk. Inna sprawa. Poczytałem sobie nowe opowiadania -- "Policja" swoją drogą była niezła. Ogólnie dobry poziom, całkiem niezłe opowiadanie -- I kolejne opowiadanie. I w końcu te. I już nudno. Trochę jak syndrom Srokowskiego. Nie będę pisał dokładnie, gdyż mnie zegar pogania...\nNo ale nie byłoby tak źle, ogólnie autorka całkiem ciekawie pisze -- szczególnie warsztat. Daje "szukaj teksty" wpisuje "new". ILE TEGO? Przeczytałem dwa. Na razie mi dosyć. FidoMax, chyba nie masz zamiaru iść tutaj według dat? Koleżanka (chylę kapelusza, swoją drogą i proszę o wybaczenie mi tej poufalności) wysłała chyba tutaj cały swój dorobek artystyczny... Jeśli będziesz sprawdzał FidoMax te opowiadania w swoim zwykłym tempie, to następne inne opowiadanie to się za miesiąc pojawi... Ogólnie to 191! Wesołe, wesołe.\nPro forma -- Acha, Beata, bez urazy -- opowiadania są dobre, ale ile można? Nie można było tego rozłożyć? Przysyłaś po jednym, po dwa?\nvos valete et plaudite,\nMerle "Velmont" Corey\nBolid\t10 kwietnia 2002, 02:39\nMyslę, że niesłusznie zarzucacie koleżance braku ciekawej końcówki. Myślę, że opowiadanie miało z założenia mówić o bezwolności, bezsilności glównej bohaterki, a jej sukces przy pełnym wsparciu i pomocy (klub AA) nie był aż tak wdzięcznym tematem. Poza tym utwór sprawiał na mnie wrażenie dość potoczystej opowieści głównej bohaterki, nie dziw więc, że ta mówi o rzeczach, które się jej same wydają ważne, a zbywa kilkoma ledwie zdaniami rzeczy, które uważa za oczywiste bądź nieopisywalne. Bohaterka nie pisze opowiadania, ona to nam po prostu opowiada, jak żywa osoba.\nBeatrycze\t10 kwietnia 2002, 19:54\nPierwszą osobą, która zarzuciła mi, że nie rozwinęłam tematu spotkań AA, był Fidek. Jest niezłym obserwatorem i często zgadzam się z jego uwagami, choć nie zawsze!( na marginesie dodam, że ostatnio nieźle mi się od niego obrywa:-:-)) :-0 )Te zarzuty powtórzyły się potem wielokrotnie, nie tylko tutaj. Nie chcę się tłumaczyć, ponieważ napisałam tak, jak napisałam. Ktoś tu trafnie zauważył, że zależało mi na opowiedzeniu jakiejś historii, a same spotkania AA, nie były jej istotą. Może wzięło sie to stąd, że rozmawiając z osobami, które walczą z chorobą alkoholową, nigdy nie zauważyłam, aby w ich opowieściach spotkania AA dominowały nad całym tym bagnem, z którego udało im się wyrwać. Niewątpliwie są one ważne, lecz, gdy zapytałam mojego kumpla, który nie pije od kilku lat, jak to wszystko odbiera dziś, z perspektywy czasu, powiedział, że cieszy się (może to głupie słowo, pewnie inne byłoby bardziej adekwatne, że wutrwał tyle lat w trzeźwości, że nie chciałby wrócić do tego, co było i...tutaj nastąpił opis okresu choroby, całego zła, w którym zatopiony był po uszy. Z taką właśnie reakcją spotykałam się dużo częściej, niż z relacjami ze spotkań AA. Proszę mnie opacznie nie zrozumieć. Ja ani nie minimalizuję, ani też nie bagatelizuję zagadnienia dotyczącego etapu leczenia, ale nie było to przewodnim tematem opowiadania.A słowo Niebyt? Tak to nazwał ktoś, kto to przeżył! Ot, tyle. To są oczywiście moje subiektywne odczucia. Macie prawo do swoich własnych.\nkupa\t10 kwietnia 2002, 21:49\nFajne. Tylko dlaczego tak trąci Pilchem?\nA w zasadzie "pod Mocnym Aniołem" Zdaje sie w dwuch podobnych historiach w odwyku