C. ROZGRZESZENIE W FORMIE ABSOLUCJI GENERALNEJ\n1. Kompetencja Kościoła\nw sprawie sakramentów\nWładza nadrzędna czy tylko zarząd\nZagadnienie ‘rozgrzeszenia ogólnego’ (łac.: absolutio generalis = absolucja generalna = rozgrzeszenie ogólne) wymaga szczegółowszego potraktowania. Są kraje – szczególnie w Europie Zachodniej, ale i gdzie indziej po świecie, gdzie poszczególni kapłani, a nawet biskupi – wbrew wyraźnym ustaleniom Urzędu Nauczycielskiego Kościoła, który z kolei musi nieustannie wsłuchiwać się w wolę Chrystusa, a nie arbitralne sugestie ludzkiej słabości, hojnie szafują tym sposobem dostępowania odpuszczenia grzechów: poprzez wspólnotowo wzbudzany akt żalu za grzechy, po czym kapłan udziela tzw. ‘absolucji generalnej’, tzn. ‘rozgrzeszenia ogólnego: zbiorczego’.\n– Wierni sądzą i łudzą się, że otrzymują tą drogą rzeczywiste rozgrzeszenie z popełnionych grzechów: powszednich, a nawet ciężkich. I że wobec tego nie potrzeba już przystąpić do spowiedzi świętej indywidualnej.\nTymczasem w rzeczywistości w takich okolicznościach wierni nie uzyskują odpuszczenia grzechów. Nic nie pomoże wtedy ich twierdzenie, że całymi latami zawsze jedynie w taki właśnie sposób ‘się spowiadają’ i mogą spokojnie przystępować do Komunii świętej, tym bardziej że każda Msza święta rozpoczyna się od powszechnego wyznania win i takiegoż ogólnego odpuszczenia grzechów.\nNie ulega wątpliwości, że biada kapłanom, a po części niektórym biskupom, którzy wprowadzają zamęt w ludzkie sumienia i wiodą powierzone sobie owce nie ku zdrojom odkupienia, lecz skutecznie odcinają wiernych od tajemnicy krzyża i możliwości rzeczywistego pojednania z Bogiem, Kościołem i pomiędzy sobą.\nW poprzednio przytoczonych słowach (RP 33), Namiestnik Chrystusa jedynie przypomniał – a nie ustanawiał żadnego nowego ‘prawa’ czy przykazania kościelnego: że sakramenty święte nie są własnością Kościoła. Kościół został ustanowiony jedynie Zarządcą m.in. sakramentów świętych. Zarządca zaś nie ma prawa ani władzy dokonywać jakichkolwiek istotnych zmian w tym, co nadal pozostaje własnością samego Chrystusa.\nChrystus założył Kościół: ‘swój’ Kościół, jeden jedyny.\n– Wzniósł go na „Skale”, którą z Jego woli jest i pozostaje „Piotr” – wraz z pozostającymi pod jego jurysdykcją Apostołami oraz w jedności z nim w nauczaniu wiary i postępowania moralnego.\nInnymi słowy sam w sobie Kościół, a tym samym każdorazowy Papież, ani tym bardziej poszczególny biskup nie ma władzy dokonywania jakiejkolwiek istotnej zmiany w tym co pochodzi z ustanowienia samego Jezusa Chrystusa.\n– Dotyczy to w całkiem szczególny sposób sprawowania sakramentu odpuszczenia grzechów, czyli spowiedzi świętej. Tu chodzi wciąż o sprawy najdelikatniejsze: tego co się rozgrywa pomiędzy Trójjedynym a poszczególnym odkupionym, przychodzącym z ufną prośbą o rzeczywiste zgładzenie jego grzechów – mocą zasług odkupieńczej śmierci i zmartwychwstania Syna Bożego, Jezusa Chrystusa.\nJan Paweł II a praktyka spowiedzi świętej\nJan Paweł II zajął się w ciągu swego pontyfikatu kilkakrotnie omawianym w tej chwili zagadnieniem: spowiedzi świętej indywidualnej – oraz uzyskiwaniem rozgrzeszenia w formie absolucji generalnej.\na) Po raz pierwszy za jego pontyfikatu znalazła sprawa ‘rozgrzeszenia ogólnego’ swój oficjalny wyraz w nowym wydaniu ‘Kodeksu Prawa Kanonicznego’ w 1983 r. (zob. zwł. CIC, can. 960-962).\nb) Wkrótce potem omówił Ojciec święty to zagadnienie obszernie w swej Adhortacji Apostolskiej „Reconciliatio et Poenitentia” [= O Pojednaniu i Pokucie] z r. 1984 (zob. RP 30-34, a zwł. 32.33; dokument łatwo dostępny z naszej strony internetowej, zob. SPIS TREŚCI, kolumna 4, schowek dokumentów z Pontyfikatu Jana Pawła II).\nAdhortacja ta jest jego Apostolskim podsumowaniem obrad świeżo wtedy zakończonego Synodu Biskupów poświęconego problematyce Pojednania i Pokuty, będącego tematem przeżywanego wtedy Nadzwyczajnego Roku Jubileuszu Odkupienia (1983-1984: Jubileusz 1950 lat od odkupieńczej śmierci Chrystusa).\nOjciec święty omawia w tej adhortacji szczegółowo najpierw zagadnienie grzechu, struktur grzechu, poczucia Boga i poczucia grzechu itd., sprawę pokuty i wielorakich aspektów pojednania, po czym przechodzi do obszernego omówienia sakramentu spowiedzi świętej, łącznie z zagadnieniem absolucji generalnej (zwł. RP 32.33).\nc) Ponownie podjął Jan Paweł II temat absolucji generalnej w niemal 20 lat później (w r. 2002) w swym krótkim „Motu Proprio” pt. „Misericordia Dei [= Z Miłosierdzia Boga] – O niektórych aspektach sprawowania Sakramentu Pokuty” (wyd. 7.IV.2002 w Niedzielę Miłosierdzia Bożego 2002 r.). Dokument ten jest nauczycielską odpowiedzią i interwencją w obliczu szerzących się nieporozumień i nadużyć w tym względzie.\nd) W rok później, czyli w 2003 r. (również w Niedzielę Miłosierdzia Bożego), Papież po raz kolejny nawiązał do praktyki Sakramentu Pokuty, tym razem w swym znamiennym przemówieniu na Zgromadzeniu Plenarnym Świętej Penitencjarii, tzn. papieskiego urzędu zajmującego się bezpośrednio sprawą sakramentu pojednania-spowiedzi.\n– Jan Paweł II podkreśla w tym wystąpieniu przede wszystkim kwestię integralności spowiedzi świętej w ścisłym nawiązaniu do grzechów małżeńskich, jako warunku pochodzącego z „ustanowienia Bożego” dla uzyskiwania rozgrzeszenia z popełnianych grzechów.\nWymienione dokumenty papieskie należy obecnie zreferować, na ile tego będzie wymagała tematyka aktualnie poruszanej sprawy spowiedzi świętej oraz rozgrzeszenia uzyskiwanego czy to w spowiedzi indywidualnej, czy też zupełnie wyjątkowo w sposób zbiorowy.\n2. Kodeks Prawa Kanonicznego o Spowiedzi świętej\nKanon wprowadzający o spowiedzi świętej\nObszernie przedstawił Jan Paweł II zagadnienie spowiedzi świętej indywidualnej a absolucji generalnej we wspomnianej Adhortacji Apostolskiej ‘Reconciliatio et Poenitentia’. Jan Paweł II omawia tam jasno wyjątkowe sytuacje, w jakich Kościół dopuszcza możliwość jednorazowego odpuszczenia grzechów w formie rozgrzeszenia ogólnego, tzn. nie poprzedzonego indywidualną spowiedzią świętą (zob. RP 33).\nOjciec święty nawiązuje w swej Adhortacji wyraźnie do nowo wydanego przez siebie, do współczesnej sytuacji Kościoła i świata dostosowanego ‘Kodeksu Prawa Kanonicznego’. Tamże ujęta jest w formie prawnej Apostolska wiara Kościoła dotycząca sprawowania sakramentu pokuty. Ze względu na wyjątkową wagę tego zagadnienia przytoczymy najpierw pełne brzmienie odnośnych i pokrewnych ‘kanonów’ Kodeksu Prawa Kanonicznego (z 1983 r.), dotyczących sprawowania sakramentu pokuty-spowiedzi.\nOto kanon wprowadzający Kodeksu Prawa Kanonicznego do tytułu o ‘Sakramencie Pokuty’. Przedstawia on ogólne, wstępne warunki uzyskiwania rozgrzeszenia: zarówno od strony szafarza, jak i penitenta, czyli osoby spowiadającej się.\nJest rzeczą jasną, że kapłan pełniący posługę spowiednika musi posiadać oprócz ważnych święceń kapłańskich ponadto wyraźne upoważnienie do sprawowania sakramentu pokuty na danym terenie, czyli tzw. ‘jurysdykcję’.\n– Oto wspomniany paragraf wprowadzający:\nCan. 959 – W sakramencie pokuty, wierni wyznający uprawnionemu szafarzowi grzechy, wyrażający za nie żal i mający postanowienie poprawy, przez rozgrzeszenie udzielone przez tegoż szafarza, otrzymują od Boga odpuszczenie grzechów po chrzcie popełnionych i jednocześnie dostępują pojednania z Kościołem, któremu grzesząc zadali ranę.\nRozgrzeszenie indywidualne a ogólne\nNastępują cztery kanony, dotyczące spowiedzi świętej indywidualnej, a rozgrzeszenia ogólnego, przewidzianego na sytuacje zupełnie wyjątkowe. Oto one:\nCan. 960. – indywidualna i integralna spowiedź oraz rozgrzeszenie stanowią jedyny zwyczajny sposób, przez który wierny, świadomy grzechu ciężkiego, dostępuje pojednania z Bogiem i Kościołem. Jedynie niemożliwość fizyczna lub moralna zwalnia od takiej spowiedzi. W takim wypadku pojednanie może się dokonać również innymi sposobami.\nCan. 961, § 1. – Absolucja wielu równocześnie penitentów bez uprzedniej indywidualnej spowiedzi, w sposób ogólny, nie może być udzielona, chyba że:\n– 1° zagraża niebezpieczeństwo śmierci i brak czasu na to, by kapłan lub kapłani wyspowiadali poszczególnych penitentów;\n– 2° istnieje poważna konieczność, a mianowicie kiedy z uwagi na liczbę penitentów nie ma dostatecznie dużo spowiedników do należytego wyspowiadania każdego z osobna w odpowiednim czasie, na skutek czego penitenci bez własnej winy muszą pozostawać przez długi czas bez łaski sakramentalnej albo Komunii świętej; nie jest uważane za dostateczną konieczność, gdy nie ma wystarczającej liczby spowiedników jedynie z powodu wielkiego napływu penitentów, jaki może się zdarzyć podczas jakiejś wielkiej uroczystości lub pielgrzymki.\n§ 2. Wydawanie osądu, czy zachodzą warunki wymagane zgodnie z § 1, n. 2°, należy do biskupa diecezjalnego, który wziąwszy pod uwagę kryteria uzgodnione z pozostałymi członkami Konferencji Episkopatu, może określić wypadek takiej konieczności.\nCan. 962, § 1. – By wierny ważnie korzystał z sakramentalnej absolucji udzielonej wielu penitentom jednocześnie, wymaga się nie tylko odpowiedniej dyspozycji, lecz również postanowienia, że we właściwym czasie wyzna grzechy ciężkie, których teraz wyznać nie może.\nCan. 963. – Z zachowaniem obowiązku, o którym w can. 989 [= zob. zaraz poniżej, jego pełny tekst] ten, komu zostają odpuszczone grzechy ciężkie przez absolucję generalną, powinien jak najszybciej przy nadarzającej się okazji odbyć spowiedź indywidualną, zanim przyjmie następną absolucję generalną, chyba że istnieje słuszna przyczyna.\nW ostatnim z przytoczonych ‘kanonów’ mieści się odnośnik do obowiązku przystępowania przynajmniej raz w roku do Spowiedzi świętej (Can. 689). Przytoczymy ten kanon – jednak w kontekście otaczających go innych jeszcze kanonów dotyczących penitenta:\nCan. 987. – Wierny, aby otrzymać zbawczy środek sakramentu pokuty, powinien być tak usposobiony, by odrzucając grzechy, które popełnił, i mając postanowienie poprawy nawracał się do Boga.\nCan. 988 – § 1. Wierny jest obowiązany wyznać co do liczby i rodzaju wszelkie grzechy ciężkie popełnione po chrzcie, a jeszcze przez władzę Kluczy Kościoła bezpośrednio nie odpuszczone i nie wyznane w indywidualnej spowiedzi, które sobie przypomina po dokładnym rachunku sumienia.\nCan. 989. – Każdy wierny, po osiągnięciu wieku rozeznania, obowiązany jest przynajmniej raz w roku wyznać wiernie wszystkie swoje grzechy ciężkie.\n(Uwaga: Konferencja Episkopatu Polski uściśliła ten kanon dla Polski w 2002 r., wiążąc obowiązek Spowiedzi i Komunii świętej z Okresem Wielkanocnym; zob. tekst poniż.: Pięć Przykazań Kościelnych).\nCan. 990. – Nikomu nie zabrania się spowiadać za pośrednictwem tłumacza, z wykluczeniem wszakże nadużyć i zgorszenia i z zachowaniem przepisu Can. 983, § 2 [= kanon dotyczący Tajemnicy Spowiedzi, obowiązującej tak spowiednika, jak m.in. tłumacza].\nCan. 991. – Każdy wierny ma prawo wyznać swoje grzechy wybranemu przez siebie spowiednikowi, także innego obrządku, zatwierdzonemu zgodnie z prawem.\nRozgrzeszenie w niebezpieczeństwie śmierci\nI jeszcze jeden, niezwykle użyteczny kanon dotyczący przypadku, gdy penitent znajdzie się w niebezpieczeństwie śmierci. W takiej sytuacji każdy kapłan, chociażby był osobiście pozbawiony jurysdykcji, był suspendowany czy ekskomunikowany, otrzymuje w tym momencie od Kościoła jurysdykcję nadzwyczajną nieodzowną do udzielenia ważnego i godziwego rozgrzeszenia:\nCan. 976. – Każdy kapłan, chociaż nie ma upoważnienia do spowiadania, ważnie i godziwie rozgrzesza jakichkolwiek penitentów znajdujących się w niebezpieczeństwie śmierci z wszelkich cenzur i grzechów, nawet gdy jest obecny kapłan upoważniony.\n3. Absolucja generalna według dokumentu z 1984 r.\nDotychczasowa praktyka Kościoła\nPrzy czytaniu przytoczonych przepisów Kodeksu Prawa Kanonicznego zauważamy natychmiast, że Urząd Nauczycielski Kościoła precyzyjnie rozróżnia formę zwyczajną od nie-zwyczajnej formy uzyskiwania rozgrzeszenia poprzez sakramentalne rozgrzeszenie.\nKościół zawsze wyznawał, że w razie klęski, katastrofy, na polu bitwy, w przypadku tonącego okrętu, płonącego domu czy samolotu itp. można było uzyskać rozgrzeszenie ogólne [= absolucję generalną], mimo iż ze zrozumiałych względów nie ma wtedy szans na indywidualne wyznanie grzechów.\nJednocześnie Kościół zawsze uczył, że jeśliby ktoś wówczas z katastrofy ocalał, zobowiązany jest wyznać przy najbliższej sposobności w spowiedzi indywidualnej wszystkie grzechy ciężkie, nie wyznane jeszcze od ostatniego rozgrzeszenia indywidualnego.\nInnymi słowy warunkiem uzyskania rozgrzeszenia w sytuacji krytycznej jest wewnętrzna gotowość penitenta wyznania wszystkich grzechów ciężkich przy najbliższej sposobności w spowiedzi indywidualnej. Wspomniana wewnętrzna dyspozycja jest zatem warunkiem, by ktoś w sposób ważny uzyskał odpuszczenie grzechów ciężkich z okazji np. klęski, kiedy to w sam raz obecny kapłan udziela jej uczestnikom absolucji generalnej, przy czym niektórzy wtedy jednak ocaleją.\nWyjaśnienia z ‘Reconciliatio et Poenitentia’ (RP 33)\nWątpliwości interpretacyjne pojawiły się w związku ze sformułowaniem w wyżej przytoczonym kanonie (CIC, can. 961, § 1, 2°) o możliwości absolucji generalnej w przypadku „poważnej konieczności” względem znacznej liczby penitentów oraz braku dostatecznej ilości spowiedników.\nWypada podkreślić, że już nowy Kodeks (z 1983 r.) natychmiast się zastrzega, że nie wchodzi w rachubę sam tylko „wielki napływ penitentów ... podczas wielkiej uroczystości lub pielgrzymki” jako powód, kiedy by można było uciec się do rozgrzeszenia w formie absolucji generalnej.\n– Już też Kodeks dodaje, że osąd w tej sprawie należy co prawda do ordynariusza diecezji, ale dopiero po uzgodnieniu owych okoliczności z Konferencją Episkopatu danego kraju (CIC can. 961, § 2; oraz RP 33).\nJan Paweł II podejmuje to zagadnienie dokładniej w wyżej wspomnianej Adhortacji Apostolskiej ‘Reconciliatio et Poenitentia’. Ojciec święty podkreśla zaraz na wstępie z dużym naciskiem, gdy przystępuje do omawiania możliwości uzyskania rozgrzeszenia ogólnego:\n„Przepisy i rozporządzenia odnośnie do tego punktu, owoce dojrzałych i roztropnych rozważań, winny być przyjęte i stosowane bez jakiejkolwiek samowolnej interpretacji” (RP 33).\n„... O ile jest prawdą, że wówczas, gdy zachodzą warunki wymagane przez przepisy prawne, można zastosować trzecią formę sprawowania sakramentu [= absolucję generalną, bez indywidualnego wyznania], to jednak nie wolno zapominać, że nie może ona stać się formą zwyczajną i że nie może i nie powinna być stosowana ... jak tylko ‘w przypadkach poważnej konieczności’, z zachowaniem obowiązku indywidulanego wyznania grzechów ciężkich przed ponownym korzystaniem z rozgrzeszenia ogólnego” (RP 33).\nOjciec święty podkreśla jednocześnie jako sprawę sumienia kwestię oceny, jaką podejmie biskup, działający w porozumieniu z Konferencją Episkopatu danego kraju odnośnie do przewidywanej „poważnej konieczności” (CIC, can. 961, § 1, 2°). Albowiem również biskup nie może tu działać arbitralnie. Chodzi o:\n– „Dochowanie wierności woli Jezusa Chrystusa, przekazanej przez naukę Kościoła”;\n– Oraz o „posłuszeństwo Prawom Kościoła” oraz działanie zgodne ze „starodawną praktyką pokutną” Kościoła.\nJednakże właśnie dlatego, jak mówi Jan Paweł II:\n„Wyjątkowe zastosowanie trzeciej formy sprawowania Sakramentu [= Absolucji Generalnej] nie może też nigdy prowadzić do pomniejszenia znaczenia, tym mniej do zarzucenia zwyczajnych form, czy też do przyjęcia tej formy jako alternatywnej wobec dwóch pozostałych:\nDuszpasterzom i wiernym nie pozostawia się zatem swobody wyboru spośród wspomnianych form sprawowania sakramentu tej, którą uważaliby za najodpowiedniejszą.\nNa Pasterzach spoczywa obowiązek ułatwienia wiernym praktyki indywidualnej i całościowej spowiedzi, która będąc potrzebą duszy, nie tylko jest obowiązkiem, ale też ich niezaprzeczalnym i niezbywalnym prawem.\nUżycie trzeciej formy [= absolucji generalnej] sprawowania Sakramentu nakłada na wiernych obowiązek podporządkowania się wszystkim przepisom regulującym jej zastosowanie, łącznie z tym, że nie mogą korzystać ponownie z absolucji generalnej bez uprzedniego odbycia zwyczajnej spowiedzi indywidualnej ze wszystkich grzechów ciężkich, której powinni dopełnić, gdy będzie to tylko możliwe.\nO tym przepisie i obowiązku jego przestrzegania wierni powinni być uświadomieni i pouczeni przez kapłana przed udzieleniem absolucji” (RP 33).\nJan Paweł II kończy te przypomnienia z ‘Reconciliatio et Poenitentia’ wskazaniem na podstawowy fakt, iż sakramenty święty nie są własnością Kościoła:\n„Odwołując się do Nauczania i Prawa Kościoła, pragnę zwrócić szczególną uwagę na żywe poczucie odpowiedzialności, które winno nami kierować w sprawie traktowania rzeczy świętych, które, jak sakramenty, nie są naszą własnością, czy też, jak w przypadku sumień, mają prawo do tego, by nie były zdane na niepewność czy zamieszanie.\nDo rzeczy świętych należą – powtarzam – i jedne, i drugie: sakramenty i sumienia, z naszej strony wymagają one posługi w prawdzie. Taka też jest racja Prawa Kościoła” (RP 33).\n4. Ustalenia do stosowania absolucji generalnej z 2002 r.\nOkoliczności uzasadniające wydanie Motu Proprio ‘Misericordia Dei’ (2002 r.)\nW niemal 20 lat po Adhortacji ‘Reconciliatio et Poenitentia’ (1984 r.) wraca Jan Paweł II do tych samych ustaleń jeszcze raz – w wyżej wspomnianym swym ‘Motu Proprio’ [= dokument-reskrypt papieski wydany z własnej inicjatywy] pt. „Misericordia Dei (= Z Miłosierdzia Boga, Ojca Pojednania): O niektórych aspektach sprawowania Sakramentu Pokuty” (Niedziela Bożego Miłosierdzia, 7.IV.2002 r.).\nOjciec święty nawiązuje w tym krótkim dokumencie do przeżyć minionego Wielkiego Roku Jubileuszu Roku 2000, który „szczególnie mocno odwoływał się do pokuty sakramentalnej ...” (MiD Wstęp). Ojciec święty przypomina kapłanom prawo wiernych do korzystania ze spowiedzi świętej sakramentalnej:\n„... Pragnę dodać odwagi i równocześnie zachęcić mych Braci Biskupów – a przez nich również wszystkich prezbiterów [= kapłanów] – do szczególnej troski o sprawowanie sakramentu pojednania, czego domaga się również autentyczna miłość i prawdziwa sprawiedliwość duszpasterska przypominając im, iż każdy wierny, posiadający konieczną dyspozycję wewnętrzną, ma prawo do otrzymania osobiście daru sakramentalnego” (MiD Wstęp).\nNastępnie przechodzi Ojciec święty do przypomnień związanych z dyspozycjami penitenta, jakie są wymagane do ważnej spowiedzi świętej. Do tych warunków należy – prócz przeprowadzenia rachunku sumienia oraz wzbudzenia żalu za grzechy wraz z postanowieniem poprawy, również integralność samego wyznania grzechów, czyli pełne wyznanie grzechów ciężkich co do ilości oraz okoliczności modyfikujących jakość popełnionego grzechu.\nW tej chwili pomijamy zagadnienie integralności wyznania przy spowiedzi świętej, przesuwając je na dalszy ciąg naszych rozważań. Podejmiemy natomiast doprecyzowania Ojca świętego dotyczące absolucji generalnej. Ojciec święty pisze – pełen niepokoju:\n„... W niektórych regionach można zaobserwować odchodzenie od spowiedzi indywidualnej, połączone z bezprawnym uciekaniem się do ‘absolucji generalnej’ albo ‘zbiorowej’, tak że nie uważa się już za formę nadzwyczajną, stosowaną w sytuacjach rzeczywiście wyjątkowych.\n– Na skutek samowolnego rozszerzenia pojęcia ‘poważnej konieczności’ [CIC, can. 961, § 1, 2°] w praktyce traci się z oczu wierność pochodzącej z ustanowienia Bożego strukturze Sakramentu, czyli konieczność spowiedzi indywidualnej, co prowadzi do wielkich szkód w życiu duchowym wiernych i w świętości Kościoła” (MiD Wstęp).\nPrzypomnienia pod adresem kapłanów-spowiedników\nW tej sytuacji Namiestnik Chrystusa, po wysłuchaniu swych Urzędów doradczych: Kongregacji Nauki Wiary, Kongregacji do spraw Kultu Bożego i Dyscypliny Sakramentów oraz Papieskiej Rady do spraw interpretacji tekstów prawnych, a ponadto Kardynałów przewodniczących różnych dykasterii Kurii Rzymskiej – potwierdza przede wszystkim Naukę Katolicką odnośnie do sakramentu pokuty-pojednania. Jest ona syntetycznie ujęta w ‘Katechizmie Kościoła Katolickiego’, który Jan Paweł II wydał w międzyczasie, w 30 rocznicę Soboru Watykańskiego II (1962-1965; Katechizm ukazał się w 1992 r.; o spowiedzi św. zob. tamże: KKK 980-987.1114-1134.1420-1498).\n– Po czym Papież przedstawia dziewięć szczegółowych rozporządzeń, zaopatrzonych w szereg podpunktów. Przytoczymy obecnie bardziej charakterystyczne, zwłaszcza związane z zagadnieniem absolucji generalnej.\nOjciec święty podkreśla przede wszystkim ponownie obowiązek kapłanów ofiarowania wiernym możliwości korzystania z sakramentu pojednania:\n1 b. „Dlatego ‘każdy, komu na mocy urzędu została zlecona troska duszpasterska, jest obowiązany dbać o to, żeby wierni jemu powierzeni mogli się wyspowiadać, jeśli w sposób uzasadniony o to proszą, a także by dać im sposobność przystępowania do indywidualnej spowiedzi, w ustalonych i dogodnych dla nich dniach i godzinach’ (CIC can. 986, § 1).\n– Ponadto wszyscy kapłani posiadający upoważnienie do sprawowania sakramentu pokuty, niech okażą zawsze pełną gotowość do udzielania go, gdy wierni w sposób uzasadniony o to proszą (por. PO 13; Ordo Poenit. Praenot. 10b). Brak gotowości przyjęcia zranionych owiec, co więcej, wychodzenia im naprzeciw, aby na nowo przyprowadzić je do owczarni, byłby bolesnym znakiem zaniku świadomości duszpasterskiej u tego, kto na mocy święceń kapłańskich winien odzwierciedlać w sobie postać Dobrego Pasterza” (MiD 1b).\n3 b. „Ponieważ ‘wierny jest zobowiązany wyznać co do liczby i rodzaju wszelkie grzechy ciężkie popełnione po chrzcie, a jeszcze przez władzę Kluczy Kościoła bezpośrednio nie odpuszczone i nie wyznane w indywidualnej spowiedzi, które sobie przypomina po dokładnym rachunku sumienia’ (CiC can. 988, § 1), należy potępić jakikolwiek zwyczaj, który ograniczałby wyznanie do ogólnego oskarżenia lub jedynie jednego albo kilku grzechów uważanych za bardziej znaczące. Z drugiej strony, mając na uwadze, iż wszyscy wierni są powołani do świętości, zaleca się im, by wyznawali także grzechy powszednie” (MiD 2; oraz zob. CIC can. 988, § 2; RP 32; KKK 1458).\nDoprecyzowania z 2002 r. do stosowania absolucji generalnej\nW tym momencie przechodzi Ojciec święty do dalszego doprecyzowania przepisów regulujących stosowanie absolucji generalnej, czyli rozgrzeszenia „wielu penitentów równocześnie bez uprzedniej spowiedzi indywidualnej” (zob. CIC can. 961).\nOjciec święty zastrzega zaraz na wstępie, że:\n„Ma ona ... ‘charakter nadzwyczajny’ ...” (zob. RP 32); oraz że:\n„w sposób ogólny nie może być udzielona, chyba że ...” (MiD 4).\nTutaj wymienia Ojciec święty jeszcze raz okoliczności, w jakich istnieje możliwość stosowania rozgrzeszenia zbiorowego. Są to w zasadzie powtórzenia wszystkiego, co wyjaśnił już 20 lat wcześniej w swej Adhortacji Apostolskiej ‘Reconciliatio et Poenitentia’ (RP 33; 1984 r.), z tym że szereg aspektów zagadnienia doczekało się obecnie znacznie większej precyzji.\nNajpierw cytuje Jan Paweł II ponownie ustalenia wyżej przytoczonych kanonów Kodeksu Prawa Kanonicznego. Po czym dodaje niezbędne wyjaśnienia:\n4. „W świetle i w kontekście poprzednich norm winna być rozumiana i prawidłowo stosowana absolucja wielu penitentów równocześnie bez uprzedniej spowiedzi indywidualnej, przewidziana w kan. 961 KPK. Ma ona bowiem ‘charakter nadzwyczajny’ i w sposób ogólny nie może być udzielona, chyba że:\n– 1°. zagraża niebezpieczeństwo śmierci i brak czasu na to, by kapłan lub kapłani wyspowiadali poszczególnych penitentów;\n– 2°. istnieje poważna konieczność, a mianowicie kiedy z uwagi na liczbę penitentów nie ma dostatecznie dużo spowiedników do należytego wyspowiadania każdego z osobna w odpowiednim czasie, na skutek czego penitenci bez własnej winy muszą pozostawać przez długi czas bez łaski sakramentalnej albo Komunii świętej;\n– Nie jest uważane za dostateczną konieczność, gdy nie ma wystarczającej liczby spowiedników jedynie z powodu wielkiego napływu penitentów, jaki może się zdarzyć podczas jakiejś wielkiej uroczystości lub pielgrzymki" (MiD 4-1°, 2°).\nRozumienie ‘POWAŻNEJ KONIECZNOŚCI’\nTutaj precyzuje Papież dokładniej, jak należy rozumieć omawiane już określenie Kodeksu Prawa Kanonicznego dotyczące ‘poważnej konieczności’ (CIC, can. 961, § 1, 2°). Oto dalszy ciąg jego ustaleń:\n„4. 2°. – Odnośnie do przypadku ‘poważnej konieczności’ (CIC, can. 961, § 1, 2°) uściśla się, co następuje:\na) Chodzi o sytuacje, które obiektywnie są wyjątkowe, jak te, które mogą mieć miejsce na terenach misyjnych czy odizolowanych wspólnotach wiernych, do których kapłan może dotrzeć jedynie raz lub niewiele razy w roku, czy też gdy warunki wojenne, meteorologiczne albo tym podobne okoliczności na to pozwalają.\nb) Dwa warunki, jakie zostały podane w kanonie dla zaistnienia poważnej konieczności, są nierozłączne, dlatego nigdy nie jest wystarczająca jedynie niemożliwość ‘należytego’ wyspowiadania poszczególnych osób ‘w odpowiednim czasie’ z powodu niewystarczającej liczby kapłanów;\n– taka niemożliwość musi się wiązać z faktem, że w przeciwnym razie penitenci byliby zmuszeni bez ich winy do pozostawania ‘przez długi czas’ bez możliwości otrzymania łaski sakramentalnej. Dlatego trzeba wziąć pod uwagę całościową sytuację penitentów i diecezji, jeśli chodzi o jej organizację duszpasterską i możliwość dostępu wiernych do sakramentu pokuty.\nc) Pierwszy warunek, niemożliwość ‘należytego’ wysłuchania spowiedzi ‘w odpowiednim czasie’, odnosi się jedynie do czasu, jaki rozsądnie jest potrzebny do spełnienia tego, co istotne, by sakrament był udzielony w sposób ważny i godny, nie zaś do dłuższej duszpasterskiej rozmowy, która może być odłożona do chwili, gdy okoliczności będą bardziej sprzyjające. Czas rozsądnie potrzebny do wysłuchania spowiedzi będzie zależał od rzeczywistych możliwości spowiednika lub spowiedników oraz od samych penitentów.\nd) Jeśli chodzi o drugi warunek, potrzeba roztropnego osądu, aby ocenić, jak długi powinien być okres pozbawienia łaski sakramentalnej, aby zaistniała prawdziwa niemożliwość zgodnie z kanonem 960, skoro nie ma zagrażającego niebezpieczeństwa śmierci.\n– Osąd taki nie jest roztropny, jeśli wypacza sens niemożności fizycznej lub moralnej, co na przykład miałoby miejsce, gdyby zostało uznane, iż okres krótszy od jednego miesiąca oznaczałby pozostawanie ‘przez długi czas’ w stanie braku tejże łaski.\ne) Nie jest dozwolone tworzenie lub dopuszczanie sytuacji pozornej poważnej niemożności, wynikającej z zaniedbań w zwyczajnym sprawowaniu sakramentu wskutek niezachowywania wyżej wskazanych norm, a tym bardziej z opowiadania się penitentów za absolucją generalną, tak jakby chodziło o możliwość normalną i równoważną z dwiema zwyczajnymi formami sprawowania wskazanymi przez Rytuał.\nf) Sam wielki napływ penitentów nie stanowi wystarczającej konieczności, nie tylko przy okazji wielkiego święta czy pielgrzymki, ale również z powodu turystyki czy innych podobnych racji pojawiających się przy wzrastającym przemieszczaniu się osób” (MiD 4– 2°,a-f).\nDoprecyzowanie dotyczące Biskupa\nObecnie przechodzi Ojciec święty do doprecyzowania kompetencji biskupa oraz Konferencji Episkopatu w nawiązaniu do stosowania rozgrzeszenia w formie absolucji generalnej. Oto słowa Papieskie:\n„5. Osąd, czy zachodzą warunki określone przez normę kanonu 961, § 1, 2°, nie należy do spowiednika, ale do ‘biskupa diecezjalnego, który wziąwszy pod uwagę kryteria uzgodnione z pozostałymi członkami Konferencji Episkopatu, może określić wypadek takiej konieczności’.\n– Te pastoralne kryteria winny być wyrazem dążenia do całkowitej wierności, w okolicznościach danego terytorium, fundamentalnym kryteriom wyrażonym w powszechnym Prawie Kościoła, które zresztą opierają się na wymaganiach wynikających z samego sakramentu pokuty ujmowanego w takiej strukturze, w jakiej został ustanowiony przez Boga” (MiD 5).\n„6. Ponieważ w materii tak istotnej dla życia Kościoła pełna harmonia pomiędzy różnymi Episkopatami w świecie ma fundamentalne znaczenie, Konferencje Episkopatów zgodnie z normą kanonu 455 § 2 CIC jak najszybciej prześlą do Kongregacji ds. Kultu Bożego i Dyscypliny Sakramentów tekst norm, jakie mają zamiar wydać lub uaktualnić w świetle tego Motu proprio o zastosowaniu kanonu 961 CIC. Będzie to sprzyjało umocnieniu komunii pomiędzy biskupami całego Kościoła i zachęci wiernych we wszystkich zakątkach świata, aby obficie czerpali ze źródeł miłosierdzia Bożego, które nieustannie tryskają w sakramencie pojednania.\n– W duchu tej komunii wskazane jest, aby biskupi diecezjalni zreferowali wobec własnych Konferencji Episkopatu, czy w granicach ich jurysdykcji mają miejsce przypadki poważnej konieczności.\n– Z kolei zadaniem Konferencji Episkopatu będzie poinformować wyżej wymienioną Kongregację o faktycznej sytuacji na ich terytorium i o ewentualnych zmianach, jakie winny być poczynione w przyszłości” (MiD 6).\nCharakter normatywny zarządzeń z 2002 r.\nPo przedstawionych doprecyzowaniach, dotyczących dyskutowanego określenia Kodeksu Prawa Kanonicznego, kan. 961, § 1, 2°: „poważna konieczność”, określa Jan Paweł II na końcu swego Motu Proprio charakter normatywny tej wypowiedzi apostolskiej:\n„Zarządzam, aby wszystko, co postanowiłem w tym Liście Apostolskim w formie Motu Proprio, obowiązywało w pełni i trwale oraz by było zachowywane od dnia dzisiejszego, chociażby istniała jakakolwiek inna dyspozycja przeciwna.\n– To, co postanowiłem w tym Liście, ze swej natury odnosi się także do czcigodnych Katolickich Kościołów Wschodnich, zgodnie z odpowiednimi kanonami ich własnego Kodeksu.\n– W Rzymie, u grobu św. Piotra, 7 kwietnia, w II Niedzielę Wielkanocną czyli Miłosierdzia Bożego, w roku Pańskim 2002, dwudziestym czwartym mego pontyfikatu” (MiD – zakończenie).\n5. Podsumowanie ustaleń\ndotyczących absolucji generalnej\nWypada dokonać podsumowania przytoczonych doprecyzowań Namiestnika Chrystusowego. Na podstawie obecnie dokładniej niż 20 lat wcześniej (w RC 33: 1984 r.) określonych okoliczności, w których ewentualnie mogłaby zachodzić „poważna konieczność” (CIC, can. 961, § 1, 2°), kiedy to ordynariusz danej diecezji, w porozumieniu z Episkopatem danego kraju, który z kolei obowiązany jest uzgodnić swoje ustalenia z kompetentnymi urzędami Papieskimi w Rzymie – byłby upoważniony do zastosowania w określonym przypadku możliwości udzielenia absolucji generalnej, widzimy, że sytuacje takie sprowadzają się w zasadzie do zera. Kwestia rozgrzeszenia ogólnego może zachodzić istotnie jedynie w sytuacjach klęsk żywiołowych, katastrof itp., czyli tak jak to było praktykowane przez wszystkie wieki dotychczasowego istnienia Kościoła.\nW normalnych warunkach, pomimo zachodzących wszelkich trudności z powodu wystawania w długich kolejkach do spowiedzi świętej np. w okresie masowych pielgrzymek, spowiedzi misyjnych itp., nie ma mowy o stosowaniu jakichkolwiek rozwiązań arbitralnych po linii pozornych ‘udogodnień’ czy to dla penitentów, czy i spowiedników.\nJeśli Ojciec święty wyraźnie zawęża sytuacje, w których zachodziłaby konieczność udzielenia ‘absolucji generalnej’, nie kieruje się w żadnym wypadku chęcią utrudnienia możliwości uzyskania rozgrzeszenia ‘prędko i możliwie jak najłatwiej’. Jego zadaniem – niewątpliwie bardziej niż kogokolwiek innego w Kościele Chrystusa, jest strzec depozytu wiary Apostolskiej, a raczej bardziej precyzyjnie: okazać „posłuszeństwo wierze” (por. Rz 16,26) samemu Odkupicielowi w formie wprowadzenia w czyn woli Jezusa Chrystusa, Boga-Człowieka, jedynego Właściciela Kościoła świętego.\nOn to, Jezus Chrystus, jest również Właścicielem Sakramentów świętych. Jako Odkupiciel człowieka powierzył je, jako szczególne skarby dokonanego na krzyżu odkupienia, trosce pasterskiej założonego przez siebie Kościoła.\nJest wolą Odkupiciela, żeby każde rozgrzeszenie dokonywało się poprzez posługę na to właśnie przez Niego ustanowionego Kościoła.\nWładzą rozgrzeszania obdarzył Jezus Chrystus w dniu zmartwychwstania Apostołów, oraz konsekwentnie wszystkich ważnie wyświęconych kapłanów. Oni to są zwyczajnymi szafarzami sakramentu pojednania.\nW chwili sprawowania sakramentu pokuty-pojednania, sam ON – Odkupiciel człowieka, staje się w osobie kapłana obecny, działa w nich i przez nich oraz utożsamia się z nimi w sposób sakramentalny.\nJeśli sam fakt odkupienia człowieka ‘kosztował’ Jezusa Chrystusa, Boga-Człowieka nieprawdopodobnie drogo: Jego Bożo-Ludzką krew przelaną na krzyżu, nic dziwnego, że darowanie przez Trójjedynego tak winy, jak kary – wiecznej, musi kosztować z kolei i odkupionego: mężczyznę i kobietę – chociażby tylko symbolicznie, w postaci poproszenia o rozgrzeszenie łącznie z wszystkimi wewnętrznymi i zewnętrznymi aktami, nieodzownymi do ważnej i godziwej spowiedzi świętej.\nPrzystępując do sakramentu pokuty, penitent ujawnia się jako grzesznik. I wyraźnie prosi ustanowionego przez Chrystusa Sługę, szafarza sakramentu, o odpuszczenie mu wszystkich win i kar, poczynając od tych wiecznych.\nOwocem przejścia przez trybunał – ale Bożego miłosierdzia, będzie pewność uzyskanego odpuszczenia grzechów oraz odzyskanie radości i pokoju serca w Duchu Świętym.\nNikt prócz samego Jezusa Chrystusa nie jest upoważniony do zaproponowania jakichkolwiek ‘lżejszych’ warunków odzyskania stanu łaski w sakramencie Bożej krwi przebaczenia.\nNiezależnie zaś od tego, grzesznik przystępujący do spowiedzi świętej powinien uświadomić sobie parę faktów, gdyby ‘Pięć warunków dobrej spowiedzi’ miały mu się wydawać trudne do przyjęcia. Mianowicie:\nCzymże jest ów trud przygotowania się do sakramentu pojednania i wymocowania się w sumieniu z sobą samym,\nby z pomocą Ducha Świętego wypracować w sobie akt skruchy i decyzję nie-grzeszenia;\nby przemyśleć okoliczności zdarzających się upadków i wyrządzonych komuś krzywd,\nby podjąć odpowiednie decyzje zadośćuczynienia za nie tak Bogu jak i ludziom?\nA w końcu czymże jest sam w sobie niewątpliwie niekiedy naprawdę duży trud szczerego wyspowiadania się,\nw porównaniu z tym, co penitent dzięki szczerej, ważnej spowiedzi świętej otrzymuje:\ndar rzeczywistego zgładzenia-zniszczenia zarówno winy wiecznej, jak i kary wiecznej z racji popełnionych grzechów?\nNa tym tle trzeba sobie jasno zdać sprawę:\nNIEWAŻNE są z zasady, wszelkie otrzymywane tzw. ‘absolucje generalne’, jakimi tu i ówdzie szafują kapłani, łudząc wiernych, że obrzęd wspólnotowo wzbudzonego aktu żalu i następującego potem ‘rozgrzeszenia ogólnego’ wystarcza dla uzyskania rzeczywistego odpuszczenia grzechów ciężkich.\nJuż pomijając tę istotną okoliczność, że gdyby nawet w przypadku zaistniałej kanonicznej „poważnej konieczności” (CIC, can. 961, § 1, 2°) kapłan faktycznie udzielił absolucji generalnej, warunkiem uzyskania w taki sam sposób rozgrzeszenia po raz kolejny jest uprzednie odprawienie zwyczajnej, szczerej, integralnej spowiedzi świętej indywidualnej z wszystkich grzechów ciężkich oraz towarzyszących im modyfikujących jakość grzechu okoliczności z okresu czasu od ostatniej odprawionej indywidualnej spowiedzi świętej.\nGdyby kogoś z Drogich Czytelników dotyczyć miała przedstawiona tu sytuacja, nie ma innego wyjścia, jak odprawić spowiedź świętą generalną, tzn. z całego być może długiego okresu, poczynając od ostatniej ważnej spowiedzi świętej indywidualnej. Chociażby ta ostatnia spowiedź święta indywidualna – ważna, odprawiona była wiele, wiele lat temu.\n– Chodzi o tę spowiedź świętą, w której penitent rzeczywiście wyznał wszystkie swoje grzechy – bez zatajeń i manipulacji przy wyznawaniu grzechów, i na której podjął wymaganą przy sakramencie decyzję nie-grzeszenia więcej oraz naprawienia szkód wyrządzonych tak Bogu, jak bliźnim.\nNiech Spowiedź święta ‘kosztuje’ ile tylko kosztować może! Byle za tę cenę uzyskać pewność znalezienia się ponownie, chociażby po bardzo długim czasie, w promieniach Bożego miłosierdzia i znalezienia się kiedyś konsekwentnie w Domu Ojca (J 14,2nn)!\nD. WARUNKI WAŻNEJ\nJan Paweł II przypomina, że „... sama spowiedź odbywa się w formie procedury sądowej, chociaż przypomina ona raczej postępowanie przed ‘trybunałem miłosierdzia niż ścisłej i surowej sprawiedliwości’ ...” (RP 31/ II). Ponieważ spowiedź święta ma charakter nie tylko oskarżeniowy, ale i leczniczy, konieczne jest:\n„... ze strony penitenta szczere i pełne oskarżenie się z grzechów\n... jako należące do samej natury sakramentu” (RP 31/ II).\nRachunek sumienia nie powinien się przeradzać w samą tylko „trwożliwą introspekcję psychologiczną”. Przeciwnie, rachunek sumienia pod kątem dobrej, ważnej spowiedzi świętej powinien stać się:\n„... szczerą i spokojną konfrontacją z wewnętrznym prawem moralnym,\nz normami Ewangelicznymi podanymi przez Kościół, z samym Chrystusem,\nktóry jest naszym Nauczycielem i wzorem życia,\noraz z Ojcem Niebieskim, który powołuje nas do dobra i doskonałości” (RP 31/ III).\nSkrucha za grzechy i decyzja nie-grzeszenia\nNajważniejszym warunkiem ważnej Spowiedzi świętej jest żal za grzechy, który idzie ściśle w parze z mocnym postanowieniem poprawy. A oto cechy owego żalu za grzechy:\n– Żal za grzechy nie może polegać na uświadomieniu sobie istnienia bezosobowego ‘zła’ na świecie – i nic poza tym.\n– Nie wystarczy też stwierdzić, że bezosobowo pojmowany ‘świat’ jest grzeszny, pełen niesprawiedliwości, zbrodniczości i wszelakiego zła społecznego, państwowego, rodzinnego i indywidualnego.\n– Nie wystarczy też określić istniejące poza moją osobą ‘zło’ mianem „grzechu”.\nZwrócenie się w Sakramencie Pokuty do Boga z prośbą o przebaczenie nie ma sensu, dopóki penitent nie uświadomi sobie, że tym grzeszącym przeciw Bogu i ludziom ... jest on osobiście, odpowiedzialny za swoje czyny, czyli dopóki nie wyzna, że:\n„... grzech sprzeciwia się normie etycznej, zapisanej w głębi jego jestestwa;\njak długo nie uzna, że dopuścił się tego sprzeniewierzenia osobiście i w sposób odpowiedzialny;\njak długo nie powie nie tylko: ‘istnieje grzech’, ale ‘ja zgrzeszyłem’;\nnie przyzna, że grzech wprowadził w jego sumienie podział,\nktóry następnie przenika cały jego byt, oddziela go od Boga i braci” (RP 31/ III).\nRachunek sumienia, podejmowany w zamiarze zgłoszenia się ze skruchą serca u Odkupiciela, nie powinien prowadzić do zasklepienia się w poczuciu swej winy. Mogłoby to w pewnych wypadkach przerodzić się w rozpacz i myśli samobójcze. Uwaga skruszonego grzesznika, który wyciąga dłonie po owoc odkupienia z krzyża, powinna koncentrować się coraz bardziej na bólu zadanym przez jego grzech samemu Trójjedynemu, którego grzesznik chciałby obecnie przeprosić.\nPenitent chciałby obecnie, z pomocą Odkupiciela zaprosić Trójcę Przenajświętszą ponownie do swego serca. Pragnie w skrusze serca ukochać Boga ponownie.\n– Jednocześnie chciałby przedstawić Bogu w posłuszeństwie wierze swą decyzję, iż stanowczo odcina się od grzechu, szczególnie zaś od wszelkiego grzechu ciężkiego.\nJan Paweł II wyraża się z właściwą sobie głębią, z jaką analizuje wewnętrzne akty rozgrywające się w pionie pomiędzy Bogiem a wracającym do Niego grzesznikiem, w następujących słowach o żalu za grzechy. Jest to mianowicie:\n„... jasne i zdecydowane odrzucenie popełnionego grzechu\n– Tak pojęty żal jest więc podstawą i duszą nawrócenia,\n... [które] przyprowadza człowieka do Boga, jak syna marnotrawnego powracającego do ojca,\ni [które] znajduje w sakramencie pokuty swój znak widzialny, doskonalący ową skruchę.\nDlatego ‘prawdziwość pokuty zależy od tej skruchy serca’ ...” (RP 31/ III).\nŻal i skrucha wiążą się niewątpliwie z gotowością podjęcia się pokut oraz środków nieodzownych dla zmiany życia. Niemniej:\n„... żal i nawrócenie są o wiele bardziej zbliżeniem się do Świętości Boga\noraz odnalezieniem własnej wewnętrznej prawdy, zakłóconej i naruszonej przez grzech,\nwyzwoleniem w głębi własnego człowieczeństwa,\na przez to odzyskaniem utraconej radości: radości, że się jest zbawionym” (RP 31/ III).\nDalszym aktem, który jest kolejnym warunkiem ważnej spowiedzi świętej sakramentalnej jest pełne, szczere oskarżenie się z popełnionych grzechów. Pełne wyznanie grzechów jest:\n„... konieczne przede wszystkim po to, by grzesznik mógł być poznany przez tego,\nkto pełni w sakramencie rolę sędziego, i by spowiednik mógł ocenić\nzarówno ciężar grzechów, jak i skruchę penitenta,\na jako lekarz poznać stan chorego, aby go leczyć i uzdrawiać” (RP 31/ III).\nOjciec święty dodaje w tym miejscu:\n„Spowiedź indywidualna posiada jednak jeszcze wartość znaku: znaku spotkania grzesznika z pośrednictwem Kościoła w osobie szafarza; znaku jego ujawnienia się jako grzesznika wobec Boga i Kościoła, jego odnalezienia siebie samego w prawdzie przed obliczem Boga ...” (RP 31/ III).\nChrystus uobecniony w osobie kapłana\nKapłan zwraca się obecnie do penitenta zwykle w słowach zachęty i pouczenia.\n– Następnie przystępuje do udzielenia penitentowi sakramentalnego rozgrzeszenia. Spowiednik działa w tej chwili jako szafarz, który szafuje darami nieskończonej ceny – krwawo przez Boga-Człowieka dokonanego odkupienia człowieka.\nKapłan występuje przy sprawowaniu sakramentu pojednania na płaszczyźnie wiary w sakramentalnym utożsamieniu z Osobą Chrystusa. Język teologiczny wyraża tę rzeczywistość w zwięzłym, bogatym w treść określeniu, iż kapłan działa w tej chwili „in persona Christi – w Osobie Chrystusie”. Jest to chwila pełna nadprzyrodzoności, a zarazem pełna radosnej rzeczywistości.\nJezus Chrystus użycza określonemu grzesznikowi przez posługę kapłana-spowiednika owoców swej odkupieńczej śmierci na krzyżu i swego zmartwychwstania. W tej właśnie chwili:\n„... Chrystus, który przez osobę spowiednika jest uobecniony i za jego pośrednictwem dokonuje tajemnicy odpuszczenia grzechów, jest Tym, który okazuje się bratem człowieka, miłosiernym, wiernym i współczującym arcykapłanem, Pasterzem gotowym szukać zbłąkanej owcy, lekarzem, który leczy i pociesza, jedynym Nauczycielem, który jest prawdomówny i naucza drogi Bożej, ‘Sędzią żywych i umarłych’, który sądzi prawdziwie, a nie według pozorów” (RP 29).\nRozgrzeszenie – dzieło całej Trójcy Świętej\nSamo w sobie rozgrzeszenie należy oczywiście do kompetencji wyłącznie Bożej. W sakramencie pokuty rozgrzeszenia udziela cała Trójca Przenajświętsza. Jej największym przymiotem, świadczącym o Bożej Wszechmocy, jest Miłosierdzie (por. DiM 13). Dokonuje się to w chwili, gdy kapłan wypowiada w imieniu Jezusa Chrystusa – i w Duchu Świętym słowa rozgrzeszenia-absolucji:\n„... I ja odpuszczam tobie grzechy ... ".\nKapłan wyciąga w tym momencie dłoń nad grzesznikiem i wykonuje nad nim znak Krzyża świętego. W Krzyżu Trójjedyny zawarł szczyt swego Miłosierdzia. Tu właśnie realizuje się zarówno prawo grzesznika do osobistego spotkania ze swoim Odkupicielem, jak z kolei prawo Odkupiciela do spotkania z każdym z osobna z odkupionych za tak wielką cenę: swej śmierci na krzyżu. Jest to spotkanie Boga z grzesznikiem:\n„... w tym kluczowym momencie życia duszy,\njakim jest moment nawrócenia a zarazem odpuszczenia” (RH 20).\n„... skruszony i nawrócony grzesznik spotyka się z mocą i miłosierdziem Boga. Jest to moment, w którym... obecna jest Trójca Przenajświętsza, aby zgładzić jego grzech i przywrócić niewinność; zbawcza moc męki, śmierci i zmartwychwstania Chrystusa zostaje ogłoszona penitentowi jako ‘miłosierdzie mocniejsze od winy i zniewagi’ ...\n– Tym, który w pierwszym rzędzie zostaje zawsze znieważony przez grzech, jest Bóg ... i tylko Bóg może udzielić przebaczenia. A zatem rozgrzeszenie, którego kapłan, szafarz przebaczenia, chociaż sam grzeszny, udziela penitentowi, jest skutecznym znakiem interwencji Ojca w każdej absolucji, i znakiem ‘zmartwychwstania’ ze ‘śmierci duchowej’ ...” (RP 31/ III).\nKapłan nakłada jeszcze przed rozgrzeszeniem pokutę sakramentalną. Pokuta ta winna stać się zadośćuczynieniem Bogu i ludziom.\n– Nie jest to oczywiście:\n„... Cena, którą płaci się za odpuszczony grzech i za otrzymane przebaczenie:\nżadna ludzka cena nie może wyrównać tego, co się otrzymało,\nowocu Przenajdroższej Krwi Chrystusowej” (RP 31/ III).\nWykonanie pokuty zadanej przy spowiedzi świętej winno się stać przede wszystkim:\n„ ... znakiem osobistego zaangażowania, które chrześcijanin podejmuje w sakramencie wobec Boga, aby rozpocząć nowe życie (dlatego zadośćuczynienie nie powinno sprowadzać się tylko do odmówienia pewnych modlitw, ale winno ono obejmować akty czci Bożej, uczynki miłości, miłosierdzia i wynagrodzenia)” (RP 31/ III).\nPenitent wyraża tym samym wolę osobistego wkładu w zaowocowanie męki i śmierci Chrystusa. Niezależnie od tego wykonanie pokuty staje się uświadomieniem sobie, że:\n„... także po rozgrzeszeniu pozostaje w duszy chrześcijanina pewien obszar mroku, będący skutkiem ran grzechowych, niedoskonałości skruchy, osłabienia władz duchowych, w których tkwi jeszcze pozostałe zakaźne ognisko grzechu, wciąż wymagające walki z nim poprzez umartwienie i pokutę” (RP 31/ III).\nGrzesznik pojednany z Bogiem, jedna się tym samym również z całym swoim otoczeniem, a nawet z całym światem:\n„... Każdy konfesjonał to uprzywilejowane i błogosławione miejsce,\nw którym ... rodzi się nowy, nieskażony i pojednany człowiek i pojednany świat” (RP 31/ V).\nRE-lektura: cz.IV, rozdz.3b.\n1. Kompetencja Kościoła w sprawie Sakramentów\nRozgrzeszenie indywidualna a ogólne\n5. Podsumowanie ustaleń dotyczących absolucji generalnej\nD. WARUNKI WAŻNEJ SPOWIEDZI ŚWIĘTEJ\n1. Rachunek sumienia – żal i skrucha – postanowienie poprawy\n2. Wyznanie grzechów oraz pokuta\nRyc.1. Jan Paweł II z Bp Stanisławem Dziwiszem w czasie liturgii\nRyc.2. Kozice wdrapujące się na stromą skałę jak po prostej drodze\nRyc.3. Uśmiechnięty niepełnosprawny Staś z zabawkami\nRyc.4. Jezus w Ciemnicy skuty łańcuchem. Częstochowa, Kaplica Pojednania\nRyc.5. Jan Paweł II – ciężko chory, niezmiennie wita, błogosławi tłumy na Placu Piotrowym


Loty Fly Montserrat\nSzukasz taniego lotu linią lotniczą Fly Montserrat? Wyszukiwarka Skyscanner pozwala przeglądać loty linii Fly Montserrat oraz znaleźć najniższe ceny i najdogodniejsze terminy lotów linii Fly Montserrat. Kliknij wybrane łącze, aby po najlepszej cenie zarezerwować tani lot bezpośrednio u przewoźnika lub w biurze podróży — serwis Skyscanner nie pobiera żadnej prowizji.\nSkyscanner to najlepsza wyszukiwarka tanich lotów oferowanych przez linie lotnicze Fly Montserrat, ponieważ umożliwia znalezienie najtańszych lotów bez konieczności podawania szczegółowych dat ani nawet miejsc docelowych.\nAby zarezerwować tani lot liniami lotniczymi Fly Montserrat, wybierz go z poniższej listy lotów linii Fly Montserrat lub uzyskaj więcej informacji o lotach, korzystając z łączy z boku strony. Aby rozpocząć nowe wyszukiwanie lotów, użyj powyższych pól wyszukiwania.


Czy ilość posiłków w ciągu dnia ma znaczenie? - Dietbox Blog\nCzy ilość posiłków w ciągu dnia ma znaczenie?\nPierwszą i podstawową zasadą, którą każdy kojarzy ze zdrowym odżywianiem jest spożywanie pięciu posiłków dziennie. Nie mniej, nie więcej. Czy aby na pewno jest to jedyne słuszne rozwiązanie?\nLiczba posiłków spożywanych w ciągu dnia powinna zostać dopasowana do Ciebie indywidualnie. Teoria, że jedynie pięć posiłków dziennie jest zdrowym i odpowiednim wyborem już dawno została obalona. Nie znaczy to, że jeżeli jesz pięć razy dziennie powinieneś to zmieniać. Znaczy to jedynie tyle, że nie jest to doskonałe i jedyne prawidłowe rozwiązanie dla wszystkich.\nJak dopasować ilość posiłków do siebie?\nWeź pod uwagę swój styl życia. Jeżeli Twój dzień zaczyna się wcześnie rano, a kończy w środku nocy powinieneś rozważyć większą ilość posiłków, tak, aby przez cały czas mieć dostarczaną energię. W tym przypadku pięć, a nawet sześć posiłków może przynosić korzystne rezultaty, takie jak, odpowiednie skupienie, stałą ilość energii oraz brak senności czy rozdrażnienia. Jeśli natomiast Twój dzień jest krótki, a wieczorem masz czas na relaks – wówczas ilość posiłków może być mniejsza. W takim przypadku nawet trzy posiłki mogą być wystarczające do odpowiedniej pracy przez cały dzień.\nKolejną istotną kwestią jest kaloryczność Twojej diety. Im większa kaloryczność, tym większą ilość posiłków powinieneś rozważyć. Jeśli spożywasz więcej niż 3000 kcal dziennie, ciężko będzie Ci jednorazowo przyjąć ok. 1000 kcal przy spożywaniu tylko trzech posiłków dziennie. Dlatego w takim przypadku powinieneś jeść nie mniej niż cztery posiłki w ciągu dnia.\nAktywność fizyczna znacząco wpływa na rozkład potraw w ciągu dnia. Przy dwóch treningach dziennie powinieneś spożywać minimum 4 posiłki dziennie. Dodatkowo jeżeli trenujesz trzy razy w tygodniu, w dni treningowe możesz dodać jeden posiłek okołotreningowy.\nWarto także pamiętać o innych, równie ważnych zasadach :\n– posiłki jedz regularnie – wpłynie to pozytywnie na poziom glukozy we krwi, a przez to na Twoje poczucie głodu i sytości.\n– nie podjadaj – jeżeli masz ochotę na dodatkowe przekąski w ciągu dnia, spróbuj dołożyć jeden zbilansowany i zdrowy posiłek lub zmodyfikuj rozkład makroskładników w swojej diecie.\n– jedz nie mniej niż trzy posiłki dziennie – staraj się unikać sytuacji, kiedy spożywasz jedynie dwa lub jeden posiłek w ciągu całego dnia. Tak mała ilość posiłków może mieć negatywne konsekwencje zdrowotne, możesz odczuwać większe zmęczenie czy być stale rozkojarzony.\n– nie zapominaj o wodzie – poza odpowiednią ilością posiłków pamiętaj o odpowiednim nawodnieniu. Po wodę sięgaj często i niezależnie od tego czy jesz trzy czy sześć dań dziennie. Staraj się jednak nie zamieniać wody na inne napoje zwłaszcza kolorowe i gazowane – zaburzą one kaloryczność Twojej diety, jak również, spowodują skoki glukozy we krwi.\nPamiętaj jednak, że najważniejsze są Twoje indywidualne preferencje. Jedz tyle, ile potrzebujesz i lubisz. Jeżeli od lat jesz trzy posiłki – jedz trzy posiłki. Nie zmuszaj się do zmian, które zniechęcą Cię do zdrowego odżywiania. Pamiętaj, że dieta ma być na lata, nie na lato ?


PlayStation 5? Nie sądzę, że powstanie | Gadżetomania.pl\nWyobraźmy sobie, że jest rok 2020:\nLudzie mają telefony komórkowe, a smartfony doskonale nadają się do grania. Do tego dochodzą malutkie, przenośne komputery, niezwykle wydajne, które przesyłają obraz nie tylko na telewizory, ale również ekrany telefonów. Wiele gier na smartfony i komputery to darmowe produkcje, albo gry, w których można zacząć zabawę, nie płacąc nic. Osobiście jestem wielkim fanem PlayStation 4 i bardzo ciężko pracowałem przy projekcie każdego elementu tej konsol, ale ta sytuacja nie sprzyja powstaniu PlayStation 5, ponieważ rynek gier mobilnych i free-to-play jest dominujący. — mówi Sony Computer Entertainment Worldwide Studios, Shuhei Yoshida.\nCall of Duty: Free-to-play bije kolejne rekordy popularności. Całkiem nieźle radzi sobie Battlefield F2P, ale 120 mln aktywnych użytkowników to za mało. EA powinno się cieszyć, że ma w swojej ofercie świetnie zarabiającą FIFĘ Online, w którą gra prawie miliard osób. Produkcja PS4 i Xboksa One wstrzymana. “Nie będzie kolejnej generacji konsol” - mówi szef Sony. Firma na targach E3 złamała się i także postanowiła dodać mikrotransakcje do swoich najpopularniejszych marek: Killzone’a, Uncharted i Gran Turismo. Niedługo te produkcje ukażą się za darmo; płatne będą nowe bronie, poziomy, samochody oraz tory. Wcześniej na taki krok zdecydował się Microsoft, który dzięki temu wreszcie zaczął zarabiać i ma najlepsze wyniki od 2015 roku: Halo Online, Forza Free i Gears of War F2P cieszą się coraz większym zainteresowaniem.\nCytat z początku tekstu jest tylko delikatnie przerobionym fragmentem newsa z gram.pl - tak naprawdę chodzi nie o PlayStation 4, a PlayStation Vita. Dodałem jeszcze wzmiankę o pecetach. A poza tym wszystko się zgadza: Sony właśnie w ten sposób tłumaczy teraz porażkę Vity i wyjaśnia, dlaczego szanse na jej następce są niewielkie. Wszystko przez rynek mobilny i gry za darmo.\nTłumaczenie “wszyscy winni tylko nie ja” jest ciekawe z innego powodu. Jakby się nad tym zastanowić, poruszona kwestia dotyczy też rynku “dużych” sprzętów. Póki co mamy do czynienia z ledwo widocznym zagrożeniem. Konsole radzą sobie świetnie, sprzedaż komputerowych podzespołów rośnie, gry wysokobudżetowe zarabiają miliony. A mimo to mogę wyobrazić sobie sytuację, w której nagle zainteresowanie konsolami spadnie, a gier nikt nie będzie chciał kupować. A i tak będzie mógł grać. Ludzie wybiorą darmowe produkcje i PS4 skończy jak Vita.\nNowy Hitman ukaże się w eksperymentalnej formie. Na początku dostaniemy sześć misji, trzy otwarte lokacje i zadania do wykonania. W kolejnych miesiącach dojdą następne poziomy i misje. Pierwsza wersja gry, która ukaże się w marcu, kosztować będzie 35 dolarów. “Dodatek” - 30 dolarów. Można kupić całość, ale można też pozostać przy “podstawowej”, dużo tańszej edycji.\nTo jeszcze nie jest to, co znamy z gier free-to-play. Ale widać, w jakim kierunku idziemy. Wydawca Hitmana wie, że współczesne gry są drogie. Wie, że jest ich dużo. Wie, że ma olbrzymią konkurencję: i mowa nie tylko o innych “pudełkowych” tytułach, ale też grach free-to-play czy usługach. Mając Games with Gold, EA Access czy PlayStation Plus możemy zapłacić raz (i mało!) i co chwila dostajemy kolejne dania. Jesteśmy syci, mamy ogromny wybór, więc niechętnie wydajemy 250 zł na kolejne tytuły. Kasę dostają nieliczni.\nDla twórców i wydawców to koszmarna sytuacja. Nawet dla dobrych, ale nie wybitnych gier, zaczyna brakować miejsca. Coraz rzadziej sięga się po tytuły z ocenami 7–8, gracze wrzucają je do worka “średniaki”, “kupię jak będzie w promocji”. A studio musi zarabiać szybko i dużo — w innym przypadku będzie miało finansowe kłopoty, skoro wydało wiele na promocję i produkcję. Radzą sobie najwięksi, najbogatsi, których marki od lat cieszą się dużym zainteresowaniem i mogą przyciągnąć do siebie 15–20 mln graczy. Dla wielu grających wybór jest prosty: Call of Duty czy Mad Max? Oczywiste jest to, że sięgną po coś, co znają. Malutcy mają problem.\nEarly access — nieskończone gry się sprzedają\nWypuszczenie gotowego produktu przestaje się opłacać. Gracz płaci raz i tyle go widziano, więcej się na nim nie zarobi, dopóki nie wypuści się nowej gry. W dużo lepszej sytuacji są ci, którzy non stop dają przynętę. Mówią: nie odchodź, zostań, kup coś jeszcze. Stąd tak wiele drobnych DLC, stąd też coraz większa popularność modelu “early access”.\nTwórcy sprzedają nieskończoną grę, ale pozwalają testować ją przed premierą. Można wpływać na rozwój, doradzać twórcom. Przede wszystkim chodzi jednak o to, że gra się wcześniej i ciągle dostaje nowe rzeczy. Ważne jest też to, że płaci się mniej.\nW tym roku na Steam sześć gier przekroczyło liczbę miliona sprzedanych egzemplarzy. Trzy z nich to tytuły z early access. Nieskończone gry sprzedają się lepiej niż kompletne, pozbawione ordynarnych błędów wydania. Paradoks?\nByć może. Widocznie jednak tego gracze potrzebują. Chcą ciągle dostawać coś nowego, widzieć zmiany, ale jednocześnie płacić mało. Takie gry jak World of Tanks czy League of Legend wyglądają zupełnie inaczej niż gdy zostały wypuszczone. Z jednej strony to wciąż ten sam tytuł, z drugiej — wiele rzeczy, których wcześniej nie było. Podobną drogą chce iść Hitman i zapewne tak postąpią też inni wydawcy. Innego wyjścia nie mają. Muszą zejść z ceny. A to jest coś, co nie jest problemem wyłącznie konsol przenośnych.\nFree-to-play przestaje być pecetową domeną, coraz więcej tego typu produkcji wkracza na konsolę. Niewykluczone, że Sony i Microsoft hodują na własnej piersi potwora, który zje obecny model dystrybucji. A może właśnie o to chodzi? Giganci są świadomi, że stara sprzedaż gier nie ma przyszłości, więc spokojnie czekają, aż źródełko wyschnie. A potem wszyscy przeniosą się np. na model f2p albo streaming…\nTanie = lepsze\nJeżeli ktoś twierdzi, że przenośne konsole umierają, bo zabija je rynek gier mobilnych, to musi pogodzić się z tym, że prędzej czy później dotyczyć będzie to także dużych sprzętów. Innego wyjścia nie ma: ludzie zawsze będą szukali tańszej alternatywy. Vita może być więc zapowiedzią tego, co stanie się z konsolami za cztery-pięć lat. Przenośna konsola nie umarła przez swoje wyjątkowe problemy — jest ofiarą trendu, który dotknąć może też większe sprzęty. Co na to giganci?\nNa PlayStation VR będziemy grać na siedząco Nintendo Switch oficjalnie ujawnione. Co wiadomo o nowej konsoli? Przenośne konsole to wymierający gatunek? Tylko z winy producentów! Zła informacja. Pod nowego Xboxa będziesz musiał kupić nowy mebel Killzone czy Halo? Nie musisz wybierać: PlayBox to laptop z PlayStation 4 i Xbox One! Dlaczego ktoś to zrobił?! Rocznicowa edycja PlayStation 4 pokryta kryształami Swarovskiego wygląda okropnie! TechFlash - polska cena PlayStation VR, mechaniczne klawiatury Logitecha i Skull Canyon NUC PS4 Pro rozłożone na części i ocenione pod kątem trudności w naprawie PlayStation 5: dwie wersje konsol. Sony zwiastuje przyszłość bez płyt Gry na PlayStation VR: 90 klatek na sekundę ma być standardem Armiga i inne retro konsole to nostalgiczne oszustwo. Staroszkolne granie nie umarło Nowe PlayStation 4 i nowy Xbox One jeszcze w tym roku? Konsola, sprzęt na lata - to już nieaktualne


BJT119 Zajezdnia dla trzech lokomotyw do kolejek drewnianych - sklep zabawkowy Kimland.pl\nDumel Digi Birds Śpiewające Ptaszki - Zestaw z drzewkiem seria 3\nDJECO 03261 Ruchoma pozytywka Kotki\n(109.76 PLN netto)\t109.00 PLN\nMattel AmiGami BLV44 PIESEK I DOMEK\nStrona główna » BJT119 Zajezdnia dla trzech lokomotyw do kolejek drewnianych\nCena: 79.00 PLN (64.23 PLN netto)\nOpis Produkty powiązane (54) Zadaj pytanie\nKolejka Drewniana BJT119 Drewniana Zajezdnia\nKażdy miłośnik kolei wie, że dobry tor kolejki drewnianej powinien być wyposażony w zajezdnię. Parowozownia to miejsce odpoczynku dla pociągów po całym dniu pracy. W tym miejscu mają również postuj te pociągi, które nie wyjeżdżają akurat w trasę. Wydrążone tory tworzą drogi dojazdowe do każdego ze stanowisk. Produkt ten na pewno pobudzi wyobraźnię każdego dziecka, dostarczy nowych pomysłów do zabawy kolejką oraz zapewni wiele frajdy. Pakiet wykonano bardzo starannie, z zachowaniem dbałości o najdrobniejsze szczegóły. Dzięki temu produkt ten odznacza się wysoką jakością, co sprawia, że można się cieszyć zabawą przez długie lata.\nWymiary opakowania: 27 cm x 23 cm x 15 cm\nWymiary zajezdni: 27 cm x 23 cm x 15 cm\nTagi: bigjigs, kolejka drewniana, zajezdnia


Letnie menu w food trucku – na co warto postawić? | Blog Warkgroup\nLetnie menu w food trucku – na co warto postawić?\nvasili 13 lipca, 2021\nSezon letni w pełni trwa, dlatego czas odświeżyć menu w naszym food trucku! Co powinno znaleźć się w wakacyjnym jadłospisie, aby przyciągnąć do nas szeroką rzeszę klientów? Podpowiadamy!\nSezonowe smaki w food trucku\nZastanawiając się nad tym, w jaki sposób możemy udoskonalić kartę dań w naszym food trucku warto jest zrobić sobie spacer na lokalny ryneczek czy też targowisko, żeby zobaczyć, jakie warzywa i owoce obecnie tam królują. Letnie smaki sezonowe na pewno świetnie urozmaicą ofertę naszej mobilnej restauracji! Pod uwagę weźmy chociażby rabarbar, który nada wakacyjnego akcentu deserom – możemy na przykład podać go z goframi lub też zrobić cudowną rabarbarową tartę! Możemy go również zastosować do przygotowania napojów, na przykład orzeźwiającej lemoniady! Inną sezonową opcją są szparagi, które ciekawie smakują na przykład podane w cieście francuskim z dojrzewającą szynką czy też na przykład w wegeburgerze! Pysznych sezonowych warzyw jest naprawdę wiele, wskażemy tutaj również przykładowo zielony groszek, botwinę, szczaw, szpinak, rzodkiew czy kalarepę. A gdyby tak wykorzystać je na przykład na kolorowej wakacyjnej zapiekance? Brzmi to naprawdę smacznie!\nAkcenty kuchni świata\nMówiąc o kuchniach świata na myśli mamy tutaj przede wszystkim kuchnię śródziemnomorską, która wielu z nas kojarzy się z wakacjami! Czego nie powinno zabraknąć w naszym food trucku? Świetnie sprawdzą się płaskie chlebki, na myśli dokładniej mamy tutaj pitę oraz lavash, które łączyć możemy ze świeżymi warzywami, skropionymi na przykład oliwą z oliwek o greckim charakterze! Nie możemy zapomnieć też o pysznych serach, takich jak feta czy halloumi. Wbrew pozorom nie musimy mocno zmieniać naszego menu tylko wystarczy delikatnie odświeżyć dania, które dotychczas podawaliśmy! Może na przykład postawić na tortillę z dodatkiem ananasa lub też mięsem gyros, zamiast klasycznego, smażonego kurczaka? Albo dorzucić sałatkę grecką? Jesteśmy przekonani, że to naprawdę świetny pomysł!\nPostaw na owoce morza\nMówiąc o wakacjach nie można oczywiście zapomnieć o owocach morza, które obowiązkowo powinni się pojawić w naszym menu. Wbrew pozorom ich przyrządzenie naprawdę nie jest trudne i wiele z nich będzie świetnie pasować do food truckowej kuchni, jak chociażby krewetki smażone w specjalnej panierce, czyli tempurze czy też kalmary, które naprawdę świetnie smakują w cieście piwnym podane z różnego rodzaju sosami. Pewnym klasykiem, który sprawdzi się także dobrze będzie klasyczne jest, już bardziej angielskie, fish and chips! Owoce morza, takie jak ostrygi czy wspomniane już dzisiaj krewetki znakomicie komponują się również z makaronami! Daniem już bardziej skomplikowanym, jednak równie pysznym będzie charakterystyczna dla Hiszpanii paella, która bez wątpienia podbije serca naszych klientów.\nLetnie menu w food trucku? Bez wątpienia jest to naprawdę świetny pomysł, na który warto jest postawić. Jesteśmy pewni, że tego typu modyfikacje przyciągną rzeszę gości.\nvasiliLetnie menu w food trucku – na co warto postawić? 07.13.2021


I Ty możesz pomóc ciężko choremu Krzyśkowi! |\nI Ty możesz pomóc ciężko choremu Krzyśkowi!\nW najbliższy wtorek o godzinie 19 na scenie Bałtyckim Teatrze Dramatycznym wystawiony zostanie spektakl charytatywny „Cafe Sax”. Dochód trafi na rehabilitację ciężko chorego Krzysztofa Czerwińskiego.\nTo wspólna inicjatywa pracowników Urzędu Miejskiego i Fundacji Pokoloruj Świat. Krzysztof Czerwiński jest studentem II roku europeistyki Politechniki Koszalińskiej. Cierpi na najcięższą odmianę dystrofii mięśniowej. Opiekuje się nim mama Joanna, na co dzień ratuszowa urzędniczka. Pieniądze są potrzebne na rehabilitację i opiekę nad młodzieńcem, gdy jego mama jest w pracy.\n– Znamy sytuację Asi, która 21 lat samotnie wychowuje dwoje dzieci. Postanowiliśmy pomóc. Spotkaliśmy się ze sporym odzewem w urzędzie sprzedaliśmy kilkadziesiąt cegiełek – mówi Maria Lis z ratusza.\nSpektakl „Cafe Sax” to najdłużej grane przedstawienie na scenie koszalińskiej. Wystawiane jest od 9 lat. Bilet-cegiełka kosztuje 30 zł. Przygotowano 400 takich wejściówek. Spodziewane wpływy to 12 tysięcy złotych.\n– Pieniądze do ręki mamy Krzysia nie trafią. Każda kwota będzie rozliczana przez księgowość, choć zaliczek na wydatki nie wykluczamy – twierdzi Teresa Żurowska, prezes Fundacji „Pokoloruj Świat”. To nie pierwsza akcja charytatywna firmowana przez tę organizację. – Wszystkim nie pomożemy, ale jeśli jest możliwość wsparcia jednej osoby, to trzeba to zrobić – powiedziała pani prezes.\nNastępny artykuł 11 listopada: zmiany w komunikacji miejskiej\nPoprzedni artykuł Podwójne zabójstwo w Szczecinie: Nowe Fakty! (FOTO)


Reedycja: Złoto dla zuchwałych – wspomnienia ze szlaku « Ostatnia Kohorta\nReedycja: Złoto dla zuchwałych – wspomnienia ze szlaku\nZnowu muszę podziękować lewakom, którzy swego czasu dali mi namiar do części materiałów z mojej starej, już nie istniejącej strony. Jak zawsze kierowała nimi chęć doniesienia na milicję, acz efektem ubocznym tego jest fakt, że dziś mogę Wam przypomnieć mój tekst wspomnieniowy o początkach przygody stadionowej na Bałtyku. Tekst pochodzi z czerwca 2011, wspomnienia pochodzą z serca…\nJa wiem, że to się może komuś nie podobać, albo kogoś razić, ale mam to w dupie. Jestem takim chamem jakiego widzicie i takim poetą jakiego widzicie…Na pewno chciałbym być świętym, ale nie ma we mnie tyle pychy by w to wierzyć…Choć z drugiej strony wiara czyni cuda…\nAle nie ta Wałęsy, w swą nieskazitelność i heroizm – dygresja.\nTakoż, by nie przedłużać wciskam guzik machiny czasu, a Wy zapadacie się w przeszłość razem ze mną. W czas odległy, choć w sumie nieodległy – inne czasy…\nWtedy gdy prezydentem był jeszcze taki mały złodziej i konfident Wałęsa i wcześniej. Zapraszam:\nMiało być zaraz, ale jest po bardzo długim czasie…W dodatku nie wiem dokładnie, kiedy będą następne i to nie dlatego że nie mam co pisać – mam i to duuużo, ale dlatego że „jadę na improwizacji” i jakoś się mnie terminarze , tudzież plany nie trzymają. W szkole nie lubiłem fizyki i matematyki , za to uwielbiałem historię i język polski – może to więc dlatego…? Na korytarzu w podstawówce stoczyłem walkę z niejakim W, który się woził z klubem z Ejsmonta…Do czasu…Jak mówię; miłość powstała od razu , a później to uczucie ulegało stałemu pogłębieniu, choć i zdarzały się okresy mniejszej aktywności…które jednak tylko jeszcze bardziej potęgowały następujące eksplozje szaleństwa fanatyzmu…Gdy się zdobyło trochę jako takiego „faszystowskiego” światopoglądu – to dopiero można było poczuć smak przygody i w pełni kosztować chwile wolności , gdzieś w Polsce, z kumplami…No oczywiście…A jak! – takimi samymi jak ja, „faszystami”…O czym ja mówię teraz…? O tym co było , czyli o wspomnieniach ze szlaków kibicowskich , okraszonych subiektywizmem i jakby ujętych w ten „strumień świadomości” , o którym pisał Proust w „W poszukiwaniu straconego czasu”…Nikt nigdy Wam nie obiecywał , że będzie na maksa prymitywnie, ani na maksa kulturalnie…Tak , tak…Zagłębiamy się w Strumień Świadomości…Było nas w Wejherowie czterech – bo kiedyś tam mieszkałem…Oczywiście; czterech tych prowodyrów, gdyż ekipa Bałtyku stamtąd w najlepszych czasach osiągała do 80 głów! Takie to były czasy…A więc: Z, S, Gibo i ja…Gibo nie żyje, pozostałych dwóch się wykruszyło , choć sympatyzują….Ale kiedyś…\nPamiętam jak się zaczęło…Mój kolega Z, z którym poznałem się na Bałtyku , przyprowadził mi kiedyś do bloku na klatkę gościa i mówi: No cześć Goły, to jest S i jeździ na Bałtyk…Młody Gibo już był wtedy z nami…Małolaty, gnoje…Koniec podstawówki…? Tak jakoś…Albo początek szkoły średniej…Nie było weekendu żeby nie było jakiegoś wyjazdu…Bo trzeba Wam wiedzieć , że wtedy mecz Bałtyku u siebie to było też coś! Już pisałem wcześniej , że to święto. Powiem jeszcze raz , by zarysować obraz sytuacji – W dniu meczu Bałtyku było to widać. Ludzie ciągnęli sznurkiem na kolejkę i perony tętniły fanatyzmem. Tłumy , rozmowy o piłce i pierwsze nieśmiałe – o stosowaniu przemocy fizycznej w konfrontacjach z przeciwnikami z innych klubów 🙂 I naprawdę było wtedy tak, że ten drugi klub z Gdyni jakoś mniej się miało na myśli , w sensie konfrontacji – bo i mniej ich było widać…Moje pierwsze tak zwane „rozpoznania walką”, to były ganianki z ekipami z Gdańska…A kontakty były częste; raz że regularnie grane derby Trójmiasta – o których teraz jakoś media zapominają w statystykach, a one przecież były derbami!…Poza tym, czasy były mocno sportowe i nie siedziało się w domu w weekend – nawet gdy nie było wyjazdu , czy meczu u siebie…Jeździliśmy na wiele innych sportów. Sekcja piłki ręcznej kobiet na Bałtyku to był standard…Jednak ekipą jeździliśmy też na Spójnię Gdańsk, Wybrzeże w żużel, Stoczniowiec i Wybrzeże w męską ręczną….plus turnieje juniorów w piłkę, zimą…Nie było komputerów, za to były prawdziwe doznania…Huj , że lekcje nie odrobione i że potem w poniedziałek ból głowy z tego powodu…Ważna była akcja! Bo my zawsze jeździliśmy jako Bałtyk , choć oczywiście często się kitrając 🙂 Z czasem stało się tak że Z i ja staliśmy się „specjalistami” od przemocy fizycznej , a S nam pomagał jak mógł…G to był wrażliwy i bardzo dobry młody chłopak , nasza maskotka…Totalnie zakochany w Bałtyku…Bardzo mi Go brakuje…\nW tych czasach , gdy powstał już Klub Kibica na Bałtyku…u mnie w piwnicy zostały odkręcone nogi od stołu dębowego :)…Nie , nie…Nie dlatego , że chcieliśmy je odrestaurować czy ulepszyć…Choć może i poniekąd…ponieważ zostały lekko spiłowane, skrócone…Tak by lepiej leżały w ręku, by – parafrazując jeden z dzisiejszych już transparentów meczowych – po ruchach pałki można było poznać rękę mistrza :)…Tak właśnie było…Najbardziej znany incydent z tym związany miał miejsce kiedyś w kolejce na przystanku Janowo…Nas może z sześciu, plus jakieś dzieci…I wpada , zbiegając po schodkach z góry , ekipa naszych adwersarzy z tej wieśniackiej strony Gdyni…Koło 30 – tu ich…Słyszę tylko , że ich forpoczta już jest w środku więc sięgam za nogę od stołu…Nie zdążyłem – Z. wpadł w szał i bez umiaru zaczął wywijać tym co miał w ręku…Było to dramatycznie skuteczne…Kilku oberwało, a jeden zupełnie znokautowany leżał na peronie, reszta uciekła…To nie były jeszcze czasy ustawek , zasad, sztywnych reguł…To był czas wolności i improwizacji…No to Z zaimprowizował:)…A ten gość co wtedy padł, był później przedstawicielem firmy , która dostarczała kawy i serwisowała sprzęt w klubie marynarskim, który prowadziłem…Miły człowiek…ale do tamtego wydarzenia nigdy nie chciał się przypucować…no jakoś go rozumiem 😉\nTo wszystko działo się na miejscu, w naszym małym , trójmiejskim świecie…A były przecież wyjazdy jeszcze…One się zaczynały z problemami, gdyż wiadomo , że mało który rodzic puści swego syna na kryminalną i alkoholową eskapadę przez całą Polskę :)…Ale my dawaliśmy radę:) Jeden z pierwszych wyjazdów naszej grupy to był Radom. Wyjazd autokarowy – wtedy jeszcze to były fajne sprawy, bo wszystko było nieprzewidywalne…Ja uprosiłem jakoś matkę i ojca – nie wiem jak…ale np. G i S musieli skłamać, że jadą na Oazę:)…W rzeczywistości noc spędzili śpiąc u mnie w klubie w piwnicy, o czym moi rodzice też nie wiedzieli…Jak i o tym , że będzie tam pity alkohol…i że Gibo zaraz po obudzeniu przeze mnie, puści pawia wszystko zabrudzając…4 rano, szybkie śniadanie…na klatce – herbata , kanapki i w drogę! Na Oazę…oazę szaleństwa , wolności , walki i futbolowego fanatyzmu…Nie będę opisywać całego wyjazdu do Radomia , bo już to robiłem milion razy. Dość , że powiem iż w przerwie spiker na Radomiaku zamiast zwyczajowych statystyk, mówił dramatycznym tonem coś takiego: Ja naprawdę bardzo proszę kibiców Bałtyku o niewyrywanie ławek z trybun!!! Apel niestety pozostał bez skutku:)…lub wręcz miał skutek odwrotny:)…Szala zwycięstwa przechylała się kilkakrotnie; raz w jedną , raz w drugą stronę…Chyba stanęło na remisie:)…którego wesołym podsumowaniem była radośnie wybuchająca pod milicyjną „suką” , rzucona przeze mnie z okna autobusu ; petarda…Było to bardzo malownicze, muszę przyznać…Do tego stopnia się ludzie wzruszyli emocjami , że i niepasteryzowane piwo z promocji w drodze powrotnej smakowało wyjątkowo wyśmienicie…Znowu parafrazując: Piwo po walce ma jak wino smak…? Heh, trochę bez sensu ale smak miało naprawdę wyborny!…Tak rodziły się przyjaźnie na Bałtyku! Przyjaźnie dozgonne – dosłownie…! Z czasem do młodocianych patologów z dzielnicy dołączali nowi , gdyż sława zakazanego owocu niosła się i coraz to okazywało się , że jest ten i ten , na dzielnicy takiej i takiej…W końcu ganiały się już całe grupy…Nie każdy i nie zawsze jeździł na wyjazdy, ale…prawie zawsze:)\nDlaczego, nie mówię iż za każdym razem męczyliśmy się w spartańskich warunkach – bez kasy , żarcia, wódki itd…Wcale nie…Bo np. w Legnicy czekał na nas pokój w hotelu…Przygotował go nam P, stary fanatyk , który akurat jechał z drużyną na wyjazd i tak zakombinował , że dostał pokój:) Mogliśmy więc – po oczywistej długiej i pełnej przemocy podróży pociągowej; odświeżyć się przed meczem…Prysznic, kilka szybkich małpek(małych wódeczek:) i przystąpić można do czynności rutynowych…tzn do wycinania nożem na materacu celtyków i malowania – bodajże jakąś pastą do butów(?) – również rzeczonych symboli na suficie pokoju hotelowego…Tak „odświeżeni” i umotywowani, ruszyliśmy na stadion i zrobiliśmy konkretną jazdę nie dając się miejscowym , będącym rzecz jasna w przeważającej sile! Czy to „na huki”, czy przemocą na przemian…Dość że obroniliśmy flagę i prowadziliśmy doping cały mecz!:) Było nas razem pięciu…I nasze szczęście , że zabrali nas na powrót piłkarze – odjeżdżając dostrzegliśmy koło 3 dyszek miejscowych skinheads, którzy już „na huki” by się nie dali wziąć :)…Szczęście sprzyja lepszym! Złoto dla zuchwałych! Carpe diem , czy jak tam…Wyjazd do przodu i z tarczą! Nie musi być dużo, by było kozacko!…\nBędę dawkować wrażenia, dlatego kończę ten odcinek , nie chcąc dzisiejszych kibiców modern futbolu przyprawić o zawał serca….Kibiców , nie fanatyków – bo tych mamy w Polsce na szczęście najlepszych na świecie i jestem spokojny o ich charaktery! Ciąg dalszy – jak Bóg da – nastąpi…:)\n← Koniec świata prostytutek…\nWidzisz przedstawienie, nie widzisz gry… →


Nowy MAN w remizie OSP Stare Budkowice. To pierwszy fabrycznie nowy wóz strażaków. [WIDEO][ZDJĘCIA] - osp.pl\nNowy MAN w remizie OSP Stare Budkowice. To pierwszy fabrycznie nowy wóz strażaków.\nMAN TGM 13.290 z napędem 4x4 zaparkował w piątkowy wieczór w remizie OSP Stare Budkowice na Opolszczyźnie. Druhowie cieszą z nowego nabytku - na stanie jednostki do tej pory był 60-letni Magirus, wiekowy Star 244 oraz Fiat Ducato.\nMAN TGM 13.290 4x4 został zabudowany przez firmę Moto-truck. Wóz ma zbiornik wody o pojemności 3500 litrów oraz zbiornik na środek pianotwórczy o pojemności 350 litrów. Pojazd jest wyposażony m.in. w linię szybkiego natarcia o długości 60 m, wyciągarkę, zestaw narzędzi hydraulicznych, torbę PSP R1, a także sprzęt burzący oraz podręczny.\n- To pierwszy nowy samochód, który zasilił szeregi OSP. Do tej pory do OSP trafiały używane samochody przekazywane przez inne jednostki – informuje prezes OSP Stare Budkowice Henryk Skibiński w rozmowie z Radiem Doxa.\nWóz kosztował 800 730 złotych, z czego 280 tysięcy pozyskane zostało z budżetu gminy, 380 tysięcy z Komendy Głównej PSP, 130 tysięcy z budżetu firm ubezpieczeniowych Komendy Głównej PSP. Wkład własny jednostki to 10 730 złotych.\nZobaczcie relację z przywitania nowego wozu w jednostce:\n21 listopada 2020 16:31\nWyświetlenia: | Tagi: OSP Stare Budkowice, MAN TGM 13.290, nowy wóz ratowniczo-gaśniczy,\nNowy średni ratowniczo-gaśniczy MAN dla druhów z OS ...


Opłata za ogrzewanie, a VAT – sprawdź szczegóły | Experto24.pl\nArray ( [docId] => 40469 )\nSprawa dotyczyła gminy, która w celu realizacji zadań własnych w zakresie zarządzania gminnymi lokalami i budynkami mieszkaniowymi zawiera umowy najmu lokali mieszkaniowych z najemcami. Na podstawie zawartych umów opłaty za centralne ogrzewanie wyliczone są na podstawie kryterium powierzchni mieszkania i stawki wynikającej z kalkulacji poniesionych kosztów.\nWątpliwości gminy dotyczyły tego, czy usługa dostarczenia energii cieplnej powinna być opodatkowana 23% stawką VAT, czy też powinna być zwolniona i włączona do usługi najmu.\nDyrektor Krajowej Informacji Skarbowej (dalej: KIS) przypomniał, że jednostki samorządu terytorialnego są podatnikami podatku od towarów i usług jedynie w zakresie wszelkich czynności, które mają charakter cywilnoprawny, tzn. są przez nie realizowane na podstawie umów cywilnoprawnych. Będą to zatem wszystkie realizowane przez te jednostki (urzędy) czynności w sferze ich aktywności cywilnoprawnej, np. czynności sprzedaży, zamiany (nieruchomości i ruchomości), wynajmu, dzierżawy itp., umów prawa cywilnego (nazwanych i nienazwanych).\nNajem bez VAT\nJak wyjaśnił organ podatkowy, usługa najmu nieruchomości korzysta ze zwolnienia z VAT na podstawie ww. art. 43 ust. 1 pkt 36 ustawy, pod warunkiem łącznego spełnienia przesłanek co do podmiotu, przedmiotu i celu takiej umowy.\nPodatnik VAT będzie mógł zatem skorzystać ze zwolnienia z opodatkowania podatkiem od towarów i usług, jeśli umowa najmu w swojej treści zawiera między innymi postanowienia, z których w sposób niebudzący wątpliwości wynika, że dotyczy ona lokalu mieszkalnego i lokal ten może być wykorzystany przez najemcę tylko w celach mieszkaniowych.\nW konsekwencji zwolnione od podatku od towarów i usług są usługi w zakresie wynajmowania i wydzierżawiania nieruchomości o charakterze mieszkalnym na własny rachunek, natomiast usługi w zakresie wynajmowania lub wydzierżawiania nieruchomości o charakterze niemieszkalnym opodatkowane są stawką podatku w wysokości 23%.\nNatomiast odnosząc się do problematyki świadczenia złożonego, należy wskazać, że dla celów VAT każde świadczenie powinno być zwykle uznawane za odrębne i niezależne, na co wskazuje art. 1 ust. 2 akapit drugi Dyrektywy 2006/112/WE Rady.\nZ utrwalonego orzecznictwa Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej wynika, że w pewnych okolicznościach formalnie odrębne świadczenia, które mogą być wykonywane oddzielnie, a zatem które mogą oddzielnie prowadzić do opodatkowania lub zwolnienia, należy uważać za jedną transakcję, jeżeli nie są one od siebie niezależne.\nZgodnie z aktualną linią orzecznictwa TSUE wynika, że w sytuacji, gdy mamy do czynienia z mediami takimi jak: dostawa wody, energii elektrycznej, energii cieplnej czy gazu, to, co do zasady, uznajemy je za usługi odrębne od usługi najmu w sytuacji, gdy najemca ma możliwość wyboru ilości zużycia mediów.\nZasadą jest, że towarzyszące czynności udostępniania nieruchomości dostawy towarów i usług, np. wody, energii elektrycznej i cieplnej, odprowadzanie ścieków, powinny być uważane za odrębne świadczenia, jeżeli najemca ma możliwość wyboru sposobu korzystania z nich (tj. danych towarów i usług) poprzez decydowanie o wielkości ich zużycia.\nSytuacja taka występuje w szczególności w przypadku odrębnego rozliczania zużycia tych mediów w oparciu o wskazania liczników lub podliczników. Taką samą zasadę należy również przyjąć w przypadku gdy umowa przewiduje odrębne rozliczanie mediów, a wysokość opłaty z tego tytułu ustalana jest w umowie na podstawie kryteriów innych niż opomiarowanie wg liczników, uwzględniających zużycie tych mediów przez najemcę.\nNatomiast w przypadku gdy wyodrębnienie wskazanych powyżej mediów miałoby charakter sztuczny, świadczenia takie należy traktować jako jedną usługę, usługę najmu.\nPrzy rozpatrywaniu kwestii złożoności czynności najmu oraz dostawy energii cieplnej mają znaczenie postanowienia umowne wiążące wynajmującego (Gminę) z najemcą, a kryterium zużycia ma charakter decydujący o zakwalifikowaniu mediów jako świadczeń odrębnych od czynności najmu nieruchomości.\nW opisanej sytuacji gmina określiła w umowach zawieranych z najemcami kryteria rozliczania zużytych mediów, tj. opłaty te zależne są od wielkości powierzchni lokalu i stawki wynikającej z kalkulacji poniesionych kosztów. Zdaniem dyrektora KIS nie ma podstaw do traktowania tych należności jako elementu kalkulacyjnego opłaty czynszowej za usługi najmu.\nNajem z jednoczesnym obciążaniem najemców opłatami za energię cieplną stanowią dwa odrębne świadczenia, tj. najem lokali mieszkalnych oraz dostawę towarów – energii cieplnej.\nW stosunku do sprzedawanej energii cieplnej gmina nie powinna stosować jednolitych zasad opodatkowania właściwych dla usług najmu lokali mieszkalnych wykorzystywanych na cele mieszkalne, tj. zwolnienia od podatku. Przy sprzedaży energii trzeba zastosować stawkę właściwą dla tej dostawy, tj. stawkę podstawową w wysokości 23% VAT.\nPolecamy więcej w PoratluFK:\nInterpretacja indywidualna dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 24 maja 2017 r., nr 0115-KDIT1-1.4012.108.2017.1.MN


Gazeta Parlamentarna - Duda wygrywa na życzenie propagandy Kurskiego\nOpublikowano: wtorek, 30, czerwiec 2020 06:12\nTak się składa, że dziennikarzem jestem od ponad 25 lat. Zaczynałem moją przygodę z dziennikarstwem w Paryżu. Sporo w życiu widziałem i słyszałem, ale tego co dzieje się obecnie w TVP nie wyobrażałem sobie nigdy, że tak można nisko upaść. TVP stała się telewizją propagandową a przestała być telewizją informacyjną. To wszystko zasługa Jacka Kurskiego, do niedawna prezesa Telewizji Polskiej S.A., a obecnie Członka Zarządu.\nZdaniem Doroty Gawryluk, szefowej pionu informacji i publicystyki w Telewizji Polsat, w TVN24 zdarzały się równie stronnicze napisy na „paskach” jak w „Wiadomościach” TVP. - Kurski zrobił jedno - przestał udawać, że nie robi partyjnej telewizji publicznej. Tak, on ją robi i jest z tego dumny - uważa Gawryluk. I dalej: w wywiadzie zamieszczonym w piątkowym numerze „Dziennika Gazety Prawnej” Dorota Gawryluk została zapytana przez Roberta Mazurka o niedawny napis na „pasku” w „Wiadomościach”: „Czy Trzaskowski zabierze Polakom 200 mld?”. Skargę na tę relację złożyło Środkowoeuropejskie biuro American Jewish Committee, a Rada Etyki Mediów oceniła, że materiał miał wydźwięk antysemicki. Nad rzetelnością serwisów informacyjnych w TVP nie zająknął się Krzysztof Skowroński - prezes Stowarzyszenia Dziennikarzy Polskich, wielki obrońca wolności mediów. Nie dziwię się. Ma przecież swój autorski program w TVP Info! Został zakneblowany i tyle.\nWedług Doroty Gawryluk obecna sytuacja w pionie informacyjno-publicystycznym Telewizji Polskiej jest kontynuacją trwającego od 30 lat podporządkowania TVP politykom . - Jakoś nikt wtedy tak nie ujadał, że propaganda, że stronnicze media, że skandal… - zauważyła dziennikarka. Jej zdaniem różnica polega wyłącznie na tym, że obecnie w TVP nie są już zachowywane pozory bezstronności. - Kurski zrobił jedno - przestał udawać, że nie robi partyjnej telewizji publicznej. Tak, on ją robi i jest z tego dumny. Różnica między nim a poprzednikami polega wyłącznie na stylu. On jest mniej finezyjny, bo tak wybrał - skomentowała Gawryluk.\nPowiem więcej. Jacka Kurskiego nie stać na finezję, bo do tego trzeba być przygotowanym i wykształconym. Liczy się inteligencja a nie buta polityczna! Tej buty politycznej jest sporo w Telewizji Polskiej. Porównuję serwisy informacyjne we francuskiej telewizji publicznej i niemieckiej telewizji publicznej oraz w telewizji publicznej w Polsce, z całą odpowiedzialnością za słowa, powiem, że jeszcze nigdy TVP nie upadła tak nisko. Dzielnie znosiłem nadawane w PRL serwisy informacyjne. Zanim wyemigrowałem do Francji wierzyłem, że tak nie będzie zawsze. Po cichu liczyłem, że komuna upadnie i narodzi się demokracja. Pokładałem nadzieję w NSZZ „Solidarność”. Nie spodziewałem się, że po 30 latach demokracji w Polsce będziemy mieli do czynienia z dyktaturą PiS a serwisy informacyjne będą propagandową tubą rządzącej partii.\nZgodnie z tym rozumowaniem Dorota Gawryluk oceniła materiał w „Wiadomościach” z zeszłej środy, w którym na tle podniosłej muzyki pokazywano ujęcia spotkań Andrzeja Dudy ze zwolennikami i wyliczano osiągnięcia jego prezydentury. Prawie jak w Korei Północnej! Na materiał złożono ponad 20 skarg do Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji. - Powiedziałabym, że (Jacek Kurski – przyp. AK) ma prawo kaduka i tradycję, bo robi to, co jego poprzednicy - powiedziała Gawryluk. - Czasem myślę, że oddałabym całą telewizję publiczną politykom, niech ją sobie wezmą i dadzą nam spokój z mówieniem o misji. Nie cierpię ich hipokryzji - zaznaczyła. Wyjaśniła, na czym jej zdaniem jest oparta pozycja Jacka Kurskiego we władzach Telewizji Polskiej. - Kurski bez wątpienia wmówił nie tylko Kaczyńskiemu i liderom PiS, że telewizja publiczna jest potrzebna, bo była nierównowaga na rynku, a on ją zapewnił - stwierdziła. Jacek Kurski został prezesem Telewizji Polskiej w styczniu 2016 roku. Szybko zmieniła się większość dziennikarzy w czołowych programach informacyjnych i publicystycznych, na czele z „Wiadomościami”. Kurski został zdymisjonowany na początku marca br., jednocześnie prezydent Andrzej Duda podpisał ustawę dającą mediom publicznym 1,95 mld zł kolejnej rekompensaty abonamentowej (zdecydowana większość tej kwoty trafiła do TVP). Do zarządu firmy Jacek Kurski ponownie został powołany na początku czerwca, podlegają mu m.in. informacje, publicystyka i TVP Sport.\nI gdzie jest ten obiektywizm informacyjny w Telewizji Polskiej? Daleko od oczekiwań.\nNajbardziej wyważone materiały dotyczące kampanii do europarlamentu wyemitowały "Wydarzenia" - wynika z raportu Press Service na zlecenie Wirtualnej Polski. W badaniu, w którym przeanalizowano 50 godz. nagrań z okresu od 28.04 do 2.06, doceniono obiektywizm dziennikarzy Polsatu. "Wyniki są jednoznaczne. Fakty TVN mają emocjonalne nastawienie do PiS. TVP broni partii rządzącej przed atakami opozycji i innych mediów. Najkorzystniej wypadają materiały i serwisy kierowanego przez Dorotę Gawryluk z Polsatu, bo jego dziennikarze zachowują obiektywizm" - informuje wp.pl, powołując się na wyniki raportu Press Service, polskiej firmy specjalizującej się w monitorowaniu mediów. Badanie obejmowało 1077 materiałów dziennikarskich z "Wydarzeń" (Polsat), "Faktów" (TVN) i "Wiadomości" (TVP) oraz programów publicystycznych: "Wydarzenia i Opinie" (Polsat), "Fakty po Faktach" (TVN) oraz "Gość Wiadomości" (TVP). Najważniejsze tematy w analizowanym okresie to strajk nauczycieli, rocznica przystąpienia Polski do Unii Europejskiej, wykład Donalda Tuska na Uniwersytecie Warszawskim, Marsz Suwerenności, kwestia Ustawy 447, film braci Sekielskich, powodzie i kampania do Parlamentu Europejskiego.\nW ostatnim czasie IBRIS przeprowadził dla Onetu sondaż ws. opinii Polaków na temat najpopularniejszych programów informacyjnych. Wynika z niego, że serwisem najrzetelniej przekazującym informacje ws. kampanii wyborczej są "Wydarzenia" Polsatu. Na drugim miejscu znalazł się kanał Polsat News.\nPod ocenę podano rzetelność relacjonowania kampanii wyborczej w wyborach prezydenckich przez: "Wiadomości" TVP, "Fakty" TVN, "Wydarzenia" Polsatu, TVP Info, TVN24 oraz Polsat News.\nJako rzetelne medium najczęściej wskazywano "Wydarzenia" Polsatu - 41,2 proc oraz Polsat News (36,9 proc.). Na kolejnych miejscach znalazła się stacja TVN24 (35,8 proc.) oraz "Fakty" TVN (35,1 proc.). Z nimi TVP Info (21 proc.) i "Wiadomości" TVP (17,6 proc.).\n- Chcę przede wszystkim podziękować widzom za zaufanie i docenienie naszej pracy - parafrazując pewne słowa - warto być obiektywnym i niezależnym. Tego typu badania są szczególne ważne dla dziennikarzy, bo oceniają nas ci, dla których robimy nasze programy, czyli widzowie. Obiecuję, że nadal będziemy walczyć o jak największą rzetelność w polskich mediach - to jest nasz, dziennikarzy obowiązek wobec milionów naszych widzów - powiedziała Dorota Gawryluk, Dyrektor Pionu Informacji i Publicystyki Telewizji Polsat.\n- Cieszymy się, że po raz kolejny nasze programy informacyjne według badań są uznawane za najbardziej rzetelne i cieszą się zaufaniem widzów. To zasługa świetnego zespołu dziennikarskiego, który każdego dnia ciężko pracuje by w sposób obiektywny przedstawiać najważniejsze informacje, którymi żyje kraj i świat - przekazał Adam Nowe, Członek Zarządu Telewizji Polsat.\n51 proc. ankietowanych uznało "Wiadomości" TVP za nierzetelne źródło informacji. Na następnym miejscu uplasowało się TVP Info (49,7 proc). Kolejno tuż za nim "Fakty" TVN (16,8 proc.), TVN24 (16,1 proc.), "Wydarzenia Polsatu" (8,7 proc.), Polsat News (7,8 proc.).\nNie mam najmniejszej wątpliwości, że urzędujący prezydent RP Andrzej Duda wygrał pierwszą turę Wyborów Prezydenckich 2020, bo prowadziła go do zwycięstwa mało wiarogodna TVP. Jeśli miałbym składać gratulacje to złożyłbym je Jackowi Kurskiemu z tytułu osiągnięcia szczytu propagandy, a to mu się udało.\nZnamy ostateczne wyniki I tury wyborów prezydenckich 2020. Przewodniczący PKW Sylwester Marciniak poinformował o ostatecznych wynikach I tury wyborów prezydenckich. Andrzej Duda zdobył 43,5 proc. głosów. Rafał Trzaskowski ma 30,46 proc. głosów. Frekwencja wyniosła 64,51 proc. Państwowa Komisja Wyborcza podała dane ze 100 proc. obwodów głosowania. Andrzej Duda zdobył 8 450 513 głosów ważnych, co daje 43,5 proc. głosów. Na Rafała Trzaskowskiego zagłosowało 5 917 340 osób, co daje mu 30,46 proc. głosów. Na trzecim miejscu znalazł się Szymon Hołownia z wynikiem 13,87 proc. (2 693 397 głosów), czwartym Krzysztof Bosak - 6,78 proc. (1 317 380 głosów). Piąty był Władysław Kosiniak-Kamysz - 2,36 proc. (459 365 głosów). Ostatnie miejsce z czołówki kandydatów zajął Robert Biedroń z wynikiem 2,22 proc. (432 129 głosów). Pozostali kandydaci uzyskali mniej niż 1 proc. głosów: Stanisław Żółtek - 0,23 proc., Marek Jakubiak 0,17 proc., Paweł Tanajno 0,14 proc., Waldemar Witkowski 0,14 proc., Mirosław Piotrowski 0,11 proc.\nKrótko i na temat. Przestałem już oglądać „Wiadomości” w Programie 1 TVP czy „Panoramę” w Programie 2 TVP a nawet nie oglądam już także „Teleexpress-u” w Programie 1 TVP.\nPropaganda Jacka Kurskiego przyniosła odwrotny skutek. Jeszcze do ubiegłego roku byłem zwolennikiem PiS. W pierwszej turze wyborów prezydenckich zagłosowałem na Krzysztofa Bosaka, który jest dla mnie wyśmienitym politykiem. Tworzy dobry zespół z reżyserem i Posłem na Sejm RP Grzegorzem Braunem, z posłem na Sejm RP Robertem Winnickim. Do jego towarzystwa kompletnie nie pasuje Janusz Korwin-Mikke. To facet z innej bajki. Dla dobra sprawy trzeba zaakceptować taki układ. Razem tworzą Konfederację Wolność i Niepodległość. Krzysztofowi Bosakowi zaufało ok. 1,5 mln wyborców i tego nie można zmarnować. Konfederacja stała trzecią siła polityczną w Polsce. W II turze wyborów trzeba dokonać wyboru mniejszego zła. Trzeba zagłosować na urzędującego prezydenta Andrzeja Dudę. To jedyna szansa na prawidłowy rozwój Polski.\nPo drugiej turze wyborów prezydenckich i wygranej urzędującego prezydenta Andrzeja Dudy trzeba odebrać TVP Jackowi Kurskiemu (odsunąć go z Zarządu TVP) i przekazać w ręce komuś kto zrobi z TVP rzetelną i wiarygodną Telewizję Polską.\nNie pozwólmy ogłupiać się JACKOWI KURSKIEMU.\nZapraszam do także lektury tekstów na: https://www.wirtualnemedia.pl/artykul/dorota-gawryluk-w-tvn24-byly-podobne-paski-jak-w-wiadomosciach-tvp-partyjna-telewizja\nWięcej na: https://www.polsatnews.pl/wiadomosc/2020-06-28/wybory-prezydenckie-2020-sprawdz-wyniki-exit-poll/?ref=aside_najnowsze


Koń trojański dla piratów - Newsy - gamedot.pl\nStfuWi - 20 lutego 2018 14:18\nNa niecodzienny pomysł walki z internetowym piractwem wpadła firma produkująca dodatki do gier - FSLabs. FSLabs zajmuje się głównie tworzeniem dodatków do popularnej gry Microsoftu Flight Simulator, a ostatnimi czasy również złośliwego oprogramowania.\nUżytkownicy Reddita stoją jak zawsze na straży. Niedawno na tym portalu pojawił się wpis jednego z internautów o znalezieniu w instalatorze modelu A320 (wersja 2.0.1.231) podejrzanego plik pod nazwą test.exe. Jak się później okazało pod tą nazwą krył się Chrome Password Dump, czyli narzędzie do wykradania haseł z przeglądarki internetowej.\nFSLabs przyznało, że jest to złośliwe oprogramowanie i umyślnie zamieszcza je w swoich plikach. Linią obrony producenta jest fakt, że trojan działa tylko u osób, które przy uruchamianiu pliku użyli znanego pirackiego, seryjnego numeru produktu. Uczciwi gracze nie muszą się niczego obawiać, ponieważ wirus pojawia się wyłącznie w chwili instalowania dodatku, a później zostaje automatycznie usunięty. Według założyciela firmy, zabiegł miał na celu walkę z piratami, jednakże po krytyce środowiska, obiecał, że plik nie będzie dalej wgrywany.


XIV sesja SWM - podsumowanie • malopolskaonline.pl\nŚroda, 30 października 2019 16:15\nXIV sesja SWM - podsumowanie\nUroczyste ślubowanie nowych radnych województwa, wybór Przewodniczącego Sejmiku Województwa Małopolskiego i powołanie nowego członka zarządu – to najważniejsze punkty dzisiejszego posiedzenia SWM. Radni zdecydowali także o: udzieleniu wsparcia finansowego dla małopolskich strażaków, dofinansowaniu prac konserwatorskich i renowacyjnych przy zabytkach wpisanych do rejestru zabytków, a także o powierzeniu gminom Miechów, Myślenice, Wadowice i Gorlice organizacji jarmarków bożonarodzeniowych.\nPrzypomnijmy, że w ostatnich wyborach parlamentarnych mandaty poselskie zdobyło sześciu małopolskich radnych. Wśród nich: pięcioro reprezentowało klub Prawa i Sprawiedliwości – Rafał Bochenek, Stanisław Bukowiec, Filip Kaczyński, Anna Pieczarka i Patryk Wicher, a Urszula Nowogórska reprezentowała klub Polskiego Stronnictwa Ludowego. Sejmik musiał wygasić mandaty tych radnych tak, aby mogli oni objąć mandaty parlamentarne. Nowo wybrani radni to: Mirosław Dróżdż, Danuta Kawa, Piotr Dziurdzia, Anna Mikosz, Witold Kozłowski i Stanisław Pasoń.\nSejmik przyjął uchwałę w sprawie wygaśnięcia mandatu radnego Województwa Małopolskiego, Rafała Bochenka. W związku z objęciem przez niego funkcji posła, Sejmik wybrał nowego przewodniczącego. Został nim prof. Jan Tadeusz Duda z klubu Prawa i Sprawiedliwości.\nPodczas sesji Anna Pieczarka z rąk marszałka Witold Kozłowskiego odebrała medal przyznany przez ministra kultury i dziedzictwa narodowego Piotra Glińskiego. Odznaczenie jest wyrazem podziękowania i docenienia pracy Anny Pieczarki na rzecz polskiej kultury.\nKłaj, Gdów, Krzeszowice, Słaboszów i Uście Gorlickie – to gminy, które otrzymają wsparcie finansowe z przeznaczeniem na dofinansowanie działalności Ochotniczych Straży Pożarnych. Jednostki te zostały wyróżnione w konkursach na „Najlepszą Jednostkę Ochotniczej Straży Pożarnej Województwa Małopolskiego 2019 roku” i „Najlepszą Młodzieżową Drużynę Pożarniczą Województwa Małopolskiego 2019 roku”.\nDo wybranych pięciu OSP trafi łącznie 50 tys. zł, z czego jednostka w Kłaju otrzyma 30 tys. zł, jednostka w Gdowie – 10 tys. zł, jednostka w Siedlcu – 5 tys. zł, jednostka w Święcicach – 2 tys. zł i jednostka w Gładyszowie – 2 tys. zł. Pomoc finansowa będzie mogła być przeznaczona na wyposażenie nagrodzonej jednostki w sprzęt pożarniczy, wyposażenie ochrony osobistej strażaków, samochody pożarnicze lub na poprawę stanu technicznego bazy OSP.\nPrawie 1,2 mln zł – to środki, które już wkrótce zostaną przeznaczone na prace konserwatorskie, restauratorskie i roboty budowlane przy zabytkach wpisanych do rejestru zabytków, położonych na terenie całego województwa.\n- Opieka nad regionalnym dziedzictwem kulturowym jest jednym z najważniejszych zadań samorządu województwa. Chcemy zadbać o cenne dzieła architektury murowanej i drewnianej, aby zapobiec zniszczeniu i zachować ich pierwotny charakter. Jesteśmy zobowiązani, aby troszczyć się o nasze dziedzictwo, tak by zostało zachowane dla kolejnych pokoleń - mówi marszałek Witold Kozłowski.\nŁącznie, 28 zabytków odzyska swój dawny blask, a wśród nich są m.in.: polichromie ścienne w klasztorze oo. Cystersów w Mogile, drewniana dzwonnica przy kościele parafialnym pw. Wszystkich Świętych w Sobolowie, ambona, stalla i obraz Trójcy Świętej w kościele w Czaplach Wielkich, czy też ikonostas w cerkwi greckokatolickiej Opieki NMP w Bielance.\nMiechów, Myślenice, Wadowice, Gorlice – to miejscowości, do których zawita w tym roku Małopolski Jarmark Bożonarodzeniowy. Radni zadecydowali, że na organizację tego wyjątkowego wydarzenia każda z gmin może otrzymać dofinansowanie do 50 tys. zł.


Boiduda - Lubelski, Jakub » Antykwariat z Książkami\nStrona główna » PROZA POLSKA » Boiduda\nAutor: Lubelski, Jakub\nPoruszająca, z rozmachem napisana opowieść o dorastaniu dziecka wychowywanego bez ojca, o poszukiwaniu fundamentu i przedwczesnej dojrzałości, do której zmusza konieczność zbudowania tego, co inni dostają gotowe. Piękna opowieść o matce i synu, o tym jak ojcem staje się każde z nich, ale chyba również opowieść o pokoleniu, które dziś dochodzi do głosu. Czy dzisiejsi trzydziestolatkowie nie są pokoleniem wychowanym bez doświadczonych przewodników? Pokoleniem, które musiało wymyślić swoją drogę i siebie, bo ich rodzice rozumieli często z nowej rzeczywistości mniej niż ich dzieci? Bardzo intrygująca proza! Debiut, którego nie wolno przeoczyć!\nWydawca Fronda PL Sp z o.o. Warszawa 2012 rok.\nStan egzemplarza idealny. Książka nowa.


Najpopularniejsze damskie zapachy perfum - Strona Piękna\nStrona główna Uroda Kosmetyki Najpopularniejsze damskie zapachy perfum\nWspólnie z serwisem Ceneo sprawdziliśmy, jakich perfum najczęściej poszukują kobiety w sieci. Niekwestionowanym liderem jest Calvin Klein Euphoria Woman. Tych perfum szuka statystycznie co piąta kobieta. Ile kosztuje buteleczka tych perfum? Najtaniej kupimy ją już za 135 zł a najdrożej nawet za blisko 860 zł. Zobaczcie pozostałe popularne zapachy.\nDolce Gabbana Light Blue Woda Toaletowa 100ml\n– nuta głowy: sycylijska cytryna, zielone jabłko, kwiat dzwonka\n– nuta serca: jaśmin, bambus, biała róża\n– nuta podstawy: cedrowe drzewo, piżmo, ambra\nAmbra, Bergamotka, Cedr, Limonka, Orchidea, Piżmo, Porzeczka, Wanilia\nChanel Coco Mademoiselle Woman Woda Perfumowana 100ml\nNuty zapachowe: kwiat pomarańczy, bergamot, jaśmin, róża, paczula, wetiwer.\nBlack Opium marki Yves Saint Laurent to orientalno – przyprawowe perfumy dla kobiet. Są to nowe perfumy, Black Opium został wydany w 2014 roku. Black Opium stworzyli Nathalie Lorson, Marie Salamagne, Olivier Cresp i Honorine Blanc. Nutami głowy są różowy pieprz, kwiat pomarańczy i gruszka; nutami serca są kawa i jaśmin; nutami bazy są wanilia, paczula i cedr.\nFrezja, Paczula, Porzeczka, Róża, Wanilia\nancome La Vie Est Belle Woda Perfumowana 75ml\nBób, Gruszka, Irys, Jaśmin, Paczula, Pomarańcza, Porzeczka, Wanilia\nEternity – kwiatowe perfumy dla kobiet, wprowadzone na rynek w 1998 roku.\nHistoria tego zapachu zaczęła się od ślubu Kleina z jego byłą asystentką, Kelly Rector. Kreator mody podarował jej wówczas zabytkową, ozdabianą brylancikami obrączkę, którą przed laty książe Windsoru Edward wręczył ukochanej, Wallis Warfield Simpson. Na wewnętrznej stronie tego klejnotu wygrawerowane było słowo eternity – symbol wielkiej miłości i oddania.\nChanel Coco Mademoiselle Woman Woda perfumowana 50 ml spray\nPoprzedni artykułPerfumy Karolina Kurkova Winter Edition\nNastępny artykułCiepły aromat wypieków ze świecą X-mas Bakery\nNadmierna potliwość: Jak pozbyć się problemu