Zdarzaj si jednak pacjenci modsi, u ktrych rodzinnie wystpuj worki pod oczami. Powikszanie piersi z wykorzystaniem Bust up Macrolane daje efekt duo szybciej ni klasyczna operacja chirurgiczna, jednak nie w kadej zagranicznej klinice przeprowadza si takie zabiegi.\nAby uzyska taki efekt, zabieg powinien wykona laryngolog biegy w chirurgii plastycznej albo chirurg plastyczny znajcy si na laryngologii. Any znajduje szerokie zastosowanie w kuchni, uywany jest jako przyprawa do ryb, zup, ciast, a take do aromatyzowania napojw alkoholowych.\nPrawie wszystkie pacjentki chciayby, aby piersi po zabiegu byy tak blisko siebie jak to tylko jest moliwe - jednak zwykle nie ma moliwoci umieszczenia ich bliej siebie ni w odlegoci 3 cm. Ciekawe jednak, e wiele z nich rwnie mwi po polsku - umiecha si lekarz. Najbardziej zdesperowane sigaj nawet po rne formy medytacji i autosugestii, ktre mona dosta ju w formie pyt CD. Efekt bardziej naturalnych, okrgych, jdrnych poladkw zostaje osignity nie tylko przez ich powikszenie przeszczepem wasnej tkanki tuszczowej lub implantem, ale przez modelowanie caej okolicy grzbietu z wytworzeniem talii.\nS one zjawiskiem przejciowym i ustpuj stopniowo w cigu kilku tygodni. Przy powikszeniu biustu za pomoc kwasu hialuronowego nie bdziesz mie problemw z karmieniem piersi i ewentualnym wstawieniem implantw. Jego cena nie bdzie stanowi ju problemu. Powikszanie poladkw wasnym tuszczem.\nPikno jest w kadej z nas. Nie mona korzysta z sauny ani ciepych kpieli. Szczecin od 4 000 z do 9 000 z. Doktor Martin Brzuchanski trzyma silikonowe implanty, stosowane w operacjach powikszania biustu Gazeta Codzienna.\nJedynie chlopakowi powiedzialam a jak juz bede wiedziala czy dostane kredyt to wtedy bede sie szepic i umawiac na jakis termin juhuuuu. Swoj pewno opiera na przeprowadzonych badaniach, ktre potwierdzaj efektywno preparatu. Powrt do normalnej aktywnoci yciowej nastpuje po 2 4 tygodniach. Nic tak nie podkrela efektw zabiegu jak odpowiednio zachowane proporcje. Kliniki chirurgii plastycznej oferuj dzisiaj korekcj brwi, przeszczep rzs, korekcj brodawek, plastyk ramion, odtworzenie bony dziewiczej czy powikszenie punktu G.\nEuropean Societes of Bust up Reconstructive and Aesthetic Surgery. Nos operuje laryngolog lub chirurg plastyk.\nBust up robi Bust up, bo wtajemniczone koleanki ju nie mog si doczeka, aby zobaczy efekt po.


Stacja Sto Słów: Symphony of Eternity [Android] [Recenzja]\nSymphony of Eternity, Kemco, Android, cena: 8,99 zł\nEkipa programistów z Kemco pędzi przed siebie i ani jej w głowie zwolnić szalone tempo. Spoglądając na listę dokonań Japończyków można tylko przetrzeć z niedowierzania oczy. I zastanawiając się podczas wykonywania tej czynności, po który z licznych tytułów sięgnąć. W moim przypadku padło na będącego akurat w promocji dzieła pod tytułem Symphony of Eternity. Czy rozmieniający się na drobne autorzy są w stanie dopieścić swoje produkcje na tyle, by były grywalne i warte swojej ceny? Przekonajmy się.\nProces instalacji przebiega bezboleśnie (waga pobieranego pliku: 32 MB) i już po chwili mogę zanurzyć się w przedstawionej w SoE historii. W jej trakcie przyjdzie nam sterować poczynaniami kilku postaci, w tym pewnej księżniczki oraz dwójki szukających cennego artefaktu gagatków. Pierwsze chwile po kliknięciu w ikonkę odpalającą aplikację robią dość pozytywne wrażenie - pojawia się przyjemna dla oka animacja przybliżająca sylwetki bohaterów nadchodzącego spektaklu, a całość okraszona jest energetyczną, zagrzewającą do nadchodzących bojów muzyką z japońskim wokalem. Można się poczuć niemalże jak podczas seansu openingu jakiegoś anime. Po chwili uczty trafiamy jednak do głównego menu, skąd po rzuceniu okiem w opcje i inne pierdoły możemy już przejść do właściwej zabawy.\nSiecz go, spal go, zniszcz go!\nI tu niespodzianka. A raczej brak niespodzianki, bo screeny na Amazon Appstore/Google Play przygotowały mnie na graficzną stronę tytułu. Całość wygląda mianowicie niczym rzecz wypełzła spod bebechów RPG Makera. Wiecie, co mam na myśli - widok od góry, sprite'y, turowe walki i sączący się zewsząd klimat SNES-owych hitów sprzed wielu lat. Tyle że ów retro hity miały do zaoferowania znacznie więcej niż opisywane tu dzieło ekipy z Kraju Kwitnącej Wiśni. Grafika, choćby nie wiem z której strony na nią nie spojrzeć, na kolana nie rzuca. Tła i wszelkie zapełniające odwiedzane tereny obiekty oraz napotkane żywe/martwe istoty charakteryzują się dość ubogą paletą barw i niewielką ilością detali. Taka to rzemieślnicza, nieco chałupnicza robota, choć trzeba przyznać, że jeszcze biedniej przedstawia się paskudnie skokowa animacja. Atak, poruszanie się, radość po wygranej bitwie - wszystko to opisane jest zaledwie jedną czy dwiema klatkami. Wodotrysków zatem brak, lecz wbrew wszystkiemu spogląda się na to bez większych problemów. Zwłaszcza na tablecie, bo na telefonach z wyświetlaczami o wielkości poniżej 4 cali obserwujemy coś na kształt przemarszu mrówek po makiecie miasta.\nRozgrywka przebiega bardzo klasycznie i pozbawiona jest oryginalnych, świeżych rozwiązań. Przemieszczamy się po różnego typu lokacjach - wrogowie są widoczni jak na dłoni, nie ma tu losowych potyczek, a każdą grupę nieprzyjaciół można wziąć z zaskoczenia bądź po prostu ominąć - i dungeonach, walczymy z chmarą standardowych dla gier tego gatunku potworków, zbieramy rozmaite przedmioty, pieniądze, elementy wyposażenia, a raz na jakiś czas oglądamy popychająca fabułę do przodu scenkę. Fabuła nie porywa, choć nie można zarzucić autorom, że zupełnie ten aspekt pokpili. Postaci jest dużo, zwroty akcji występują w odpowiednim natężeniu, a i emocjonujących wydarzeń nie zabraknie. Nie zmienia to jednak faktu, że jakoś ciężko się w to wszystko zaangażować. Ot, takie sobie blade tło dla naszych poczynań.\nJedno z miast. Grafika kapci z nóg nie zrzuca, nie ma co\nWalki, jak pisałem wcześniej, przebiegają w trybie turowym. Kolejność atakujących ukazana jest na pasku znajdującym się w dole ekranu, można więc mniej więcej rozplanować sobie kilka następnych działań. Atak, obrona, ewentualne podleczenie odniesionych przed chwilą ran i tak w kółko, aż któraś ze stron nie padnie. Jak to w erpegach bywa, za każdego pokonanego nieszczęśnika otrzymujemy (poza losowymi gadżetami i kasą) punkty doświadczenia. Uzbierawszy ich odpowiednią ilość postać awansuje na wyższy level. Umożliwia to nam podbicie za pomocą z góry ustalonej liczby punktów wybranych statystyk protagonisty. Tych jest w sumie osiem: atak fizyczny, magiczny, celność, szansa na uderzenie krytyczne, obrona na ataki fizyczne, magiczne oraz szansa na unik. Parametry te mogą być ponadto dopakowane wraz ze zmianą broni czy pancerza. Każdy z bohaterów posiada poza tym unikalne dla siebie ataki specjalne, których wraz z postępem zabawy oczywiście przybywa.\nGrze Symphony of Eternity raczej nie grozi możliwość otrzymania miana hitu czy tytułu ponadczasowego. To pod każdym względem przeciętny erpeg. Pograć można, jakaś przyjemność z tego płynie, ale za podobne pieniądze bez problemu można wyrwać coś znacznie lepszego. A jeśli postanowicie coś dołożyć, to i na którąś z odsłon mobilnego Final Fantasy styknie. Brać tylko podczas większych promocji.


ANIOŁY FARMACJI I ANIOŁY MEDYCYNY 2015 - Moda na Zdrowie\nUncategorized Grudzień 2, 2015\nANIOŁY FARMACJI I ANIOŁY MEDYCYNY 2015\nTYLKO DO 15 GRUDNIA – można zgłaszać swoich kandydatów do nagrody Anioły Farmacji i Anioły Medycyny!\nKto więc jeszcze tego nie uczynił, ma ostatnią szansę, aby zgłosić lekarza lub farmaceutę, którego wyjątkowo ceni, wiele mu zawdzięcza, podziwia i chciałby w ten sposób podziękować za serce i opiekę. Za rzadko dajemy wyraz wdzięczności za to, co dostajemy od innych – a to z pośpiechu, a to bo jakoś niezręcznie, bo brak odpowiednich słów. Zapraszamy do licznego udziału – to jedyna w Polsce społeczna nagroda dla środowiska medycznego. Tylko od nas, pacjentów, zależy, kto ją otrzyma!\n– Potrzeba nam profesjonalnych ludzi z sercem i pasją, by pokazywać, że i w służbie zdrowia jest miejsce na dobre zarządzanie, współczucie, otwarte serce, niesienie bezinteresownej pomocy – przyznaje Stanisław Maćkowiak, prezes Federacji Pacjentów Polskich. W tym roku dołączył do Kapituły Honorowej Nagrody, zaś Federacja Pacjentów Polskich – do grona patronów merytorycznych.\nMamy nadzieję, że wspólnie uda nam się zmienić obraz służby zdrowia w Polsce, nie dać się powszechnemu narzekaniu, a głośno mówić o tych skromnych, często wybitnych ludziach, których poznajemy wyłącznie dzięki państwa nominacjom. W tym roku na stronie www.fundacja-anioly.org przedstawimy sylwetki wszystkich nominowanych do nagrody lekarzy i farmaceutów. Zgłaszać ich można na kuponach lub głosując na Fundacja Anioły.\nAnioły FarmacjiAnioły Medycyny\nPoprzedni artykułMoja moda na zdrowie – wywiad z redaktorem naczelnym Adamem Górczyńskim\nNastępny artykułZajrzyj do grudniowego numeru „Mody na Zdrowie”\nJak wybrać dobrą herbatę, w tym ziołową? To są zupełnie różne pojęcia i klasyfikacje. Herbata to liście z krzewu herbacianego Camellia sinensis lub Camellia…


środki trwałe - Oficyna FK\nKlienci biur rachunkowych realizują często inwestycje budowlane. W związku z nimi pojawiają się wątpliwości, jakie nakłady mogą być zaliczane do wartości środków trwałych w budowie, by potem po zakończeniu prac i przyjęciu obiektu do użytkowania stanowić podstawę naliczania odpisów amortyzacyjnych.\nPrezentacja środków trwałych sfinansowanych z dotacji\nNie zawsze to przedsiębiorca ponosi całkowity koszt zakupów środków trwałych. Często przy finasowaniu dużych inwestycji firmy korzystają z dotacji rządowych. Wtedy warto zapoznać się z MSR 20, aby w sposób prawidłowy zaewidencjonować takie zdarzenie gospodarcze. Proponuje on prezentacje dotacji w dwóch modelach: netto i brutto. Sprawdź, co to oznacza.\nŚrodki trwałe według MSR 16\nDefinicję rzeczowych aktywów trwałych zawiera MSR 16 Rzeczowe aktywa trwałe. Zgodnie z tym standardem „środki trwałe” są to zasoby rzeczowe:\nW § 6060 i 6050 jednostki budżetowe ujmują wydatki łącznie z VAT\nCzy jednostka budżetowa gminy księguje w § 6050 i 6060 kwoty netto, a VAT od tych wydatków na środki trwałe ujmuje w § 4530? Na te paragrafy jednostka otrzymała plan w kwocie brutto. Czy można prosić w ramach zarządzenia o przeniesienie VAT z tych z paragrafów na § 4530?\nDom pomocy społecznej zakupił samochód i za niego zapłacił. Na fakturze zakupu widnieje powiat jako nabywca i DPS jako odbiorca samochodu. Również w dowodzie rejestracyjnym będzie widniał powiat jako nabywca i DPS jako użytkownik. Kto powinien w swoich księgach rachunkowych ująć przychód środka trwałego pochodzącego z zakupu?\nŚrodek trwały przekazany w formie aportu. Poznaj przykładowe księgowania\nOtrzymujący aport w postaci środka trwałego musi poprawnie ustalić jego wartość początkową. Środek trwały przekazywany w formie aportu musi być wyksięgowany z ewidencji wnoszącego aport i ujęty w ewidencji otrzymującego go.\nLimit na zakup środków trwałych – jak stosować\nMinisterstwo Finansów wypowiedziało się w sprawie zmian w podatkach dochodowych wprowadzonych od 1 stycznia 2018 r. Przedstawiamy odpowiedź na zapytanie do ministra finansów w sprawie limitu na zakup środków trwałych.\nAJO 70 maj 2018\nJak wyksięgować środek trwały przekazywany w formie aportu?\nPytanie: Spółka z o.o. (komplementariusz) wnosi do spółki komandytowej aportem dwa samochody osobowe. Ich wartość określona została w akcie notarialnym na poziomie cen rynkowych, tj. 13.900 zł i 23.500 zł netto. Spółka z o.o. wystawiła fakturę VAT, naliczając 23% podatku. Samochody te zostały w spółce z o.o. wykupione z leasingu na podstawie faktur końcowych na odpowiednio 5.500 zł + VAT oraz 1.000 zł + VAT. Drugi samochód został zamortyzowany jednorazowo, a w pierwszym pozostały jeszcze dwa odpisy amortyzacyjne po 180 zł. W sp. z o.o odliczano 100% VAT, a w sp. k. będzie odliczane tylko 50%. Jak prawidłowo zaksięgować to zdarzenie w obu spółkach? Jak prawidłowo naliczać amortyzację w spółce komandytowej? Proszę o ujęcie zarówno bilansowe, jak i podatkowe.\nPodwyższony z początkiem roku limit 10.000 zł nie dotyczy ulepszeń starych środków trwałych\nWyższy limit 10.000 zł obowiązujący od 1 stycznia 2018 r. nie dotyczy ulepszeń składników majątku, które zostały ujęte ewidencji środków trwałych w firmie przed tą datą. Potwierdził to niedawno także resort finansów.\nDo 10.000 zł to nowy limit wartości środka trwałego mogącego stanowić jednorazowy koszt\nW wyniku nowelizacji ustaw o podatku dochodowym podwyższony został limit kwoty wydatków na zakup środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych umożliwiający jednorazowe zaliczenie tych wydatków do kosztów podatkowych. Nowy limit z dotychczasowego który wynosił 3.500 zł, wzrośnie do 10.000 zł.\nJakie obowiązki ma podatnik po wycofaniu środków trwałych z działalności\nCzy po wycofaniu środków trwałych z biznesu potrzebna jest korekta rozliczeń?\nSpółka z o.o. (komplementariusz) wnosi do spółki komandytowej aportem dwa samochody osobowe. Ich wartość określona została w akcie notarialnym na poziomie cen rynkowych tj. 13.900 zł i 23.500 zł netto. Spółka z o.o. wystawiła fakturę VAT naliczając 23% podatku. Samochody te zostały w spółce z o.o. wykupione z leasingu na podstawie faktur końcowych na odpowiednio 5.500 zł + VAT oraz 1.000 zł + VAT. Drugi samochód został zamortyzowany jednorazowo, a w pierwszym pozostały jeszcze dwa odpisy amortyzacyjne po 180 zł. W sp. z o.o odliczano 100% VAT a w sp.k. będzie odliczane tylko 50%. Jak prawidłowo zaksięgować to zdarzenie w obu spółkach. Jak prawidłowo naliczać amortyzację w sp. komandytowej? Proszę o ujęcie zarówno bilansowe jak i podatkowe?\nWyższy limit na ulepszenie środka trwałego nie obejmuje ulepszenia starych środków trwałych\nOd 1 stycznia 2018 r. podwyższony został limit kwoty wydatków na zakup środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych umożliwiający jednorazowe zaliczenie tych wydatków do kosztów podatkowych. Wynosi on 10.000 zł (wcześniej było to 3500 zł). Nowy limit umożliwiający jednorazowe zaliczenie wydatków do kosztów podatkowych został uwzględniony również przy obowiązkowym przekwalifikowaniu składnika majątku jako środek trwały, uznaniu poniesionych wydatków na środek trwały jako jego ulepszenie.


Hangar 646 - Warszawa Mokotów - Niekulturalny.com.pl\nHangar 646 – Warszawa Mokotów\nPrzez Piotrek Gniewkowski (Niekulturalny)17 września 2016 1 komentarz\nKilka dni temu poszliśmy z Gosią do nowo otwartego Hangaru 646 na Mokotowie. Wcześniej na Warszawskiej mapie sportowej działał już hangar na Gocławiu, ale rosnące zainteresowanie tematem sprawiło, że w tym momencie, a dokładnie 10 września – pojawiła się nowa lokalizacja – na ulicy Domaniewskiej 37A (blisko Galerii Mokotów).\nCzym jest projekt Hangar 646? To gigantyczna sala z trampolinami w podłodze – tak chyba najprościej opisać to co zobaczymy i czego doświadczymy.\nOd samego wejścia przywitały Nas przeurocze Panie recepcjonistki, ciekawe wnętrze z kawiarnią, szatnią i… automatem do gry (taki jak z nadmorskich salonów gier), który z powodu swojej bezpłatności z pewnością urozmaici oczekiwanie na nasze wejście. Tak jak i leżaki, które w gotowości czekają zaraz obok. No właśnie – wejścia wykupujemy na godziny i wydaje mi się, że wchodzimy o „pełnej” – przynajmniej przy rezerwacji miejsc takie odniosłem wrażenie. Po chwili oczekiwania (i wizycie w szatni, należy mieć ze sobą strój sportowy) pojawiła się bardzo miła Pani trenerka, która najpierw puściła nam instruktażowy film z podstawowymi zasadami bezpieczeństwa, a potem zabrała nas na… rozgrzewkę 🙂 Liczne skłony i przysiady komuś z moją kondycją wydawały się zabójcze – ale potrzebne! Przy licznych akrobacjach łatwo przecież o kontuzję, nasze nogi są zwykle dość mocno obciążone, bo na nich przecież skaczemy.\nHangar 646 – Mokotów /zdjęcie własne\nPoczątkowo utrzymanie się na trampolinie nie jest najprostsze i przynajmniej u Nas powodowało strach, wiadomo, że jest to obcy i ruchomy teren, ale z każdą minutą pokonywaliśmy lęk i wybijaliśmy się coraz wyżej i wyżej. Zaletą Hangaru 646 jest z całą pewnością to, że uzależnia – dzieje się to ponieważ sprawności i pewności siebie nabieramy stopniowo, a więc z całą pewnością chętnie tam wrócimy, aby poćwiczyć jakieś bardziej śmiałe układy.\nSala podzielona została na trampoliny małe, trampoliny bardziej wyczynowe o znacznej długości, specjalne białe trampoliny dla zawodowców (te tylko pod okiem trenera), trochę przeszkód i wzniesień z których możemy skakać, ścianę i elementy do parkour, wielką poduchę powietrzną do testowania nowych akrobacji oraz kosze do koszykówki (z super fajnymi, miękkimi piłkami) i salę do zbijaka. To ostatnie jest szczególnie fajne, a ponieważ byliśmy zaledwie kilka dni po otwarciu obiektu i to w dodatku w godzinach porannych – trenerzy zaproponowali nam kilka rund ze sobą, gdyż byliśmy akurat jedynymi „klientami” i mieli dużo czasu – dzięki czemu udało się nam tę atrakcję przetestować w kilka osób.\nWłasnie, trenerzy. Nie bójcie się – jeśli nie lubicie towarzystwa, to tak naprawdę kontakt z nimi ogranicza się głównie do przeprowadzonej wspólnie rozgrzewki. Nie bójcie się też kontuzji – na sali czuwa opieka medyczna. Ale warto zaznaczyć, że to młodzi, uśmiechnięci ludzie, którzy swoją pracę traktują jak świetną zabawę – moglibyśmy się zakumplować, bo naprawdę miło spędziliśmy razem czas!\nPrzez wykupione 60 minut na pewno nie będziecie się nudzić, rozgrzewka trwa poniżej 10, a później już robicie co tylko chcecie – a to naprawdę świetna zabawa. Nie oszukujmy się jednak – w niedługą chwilę zobaczycie wszystko co jest do zobaczenia, ale tutaj przecież chodzi o skakanie w górę i w dół – nie ma potrzeby doprawiać temu dodatkowej filozofii.\nHangar 646 niezależnie od lokalizacji organizuje imprezy firmowe, urodziny czy nawet lekcje WFu dla szkół – ma to sens, ponieważ schodząc do szatni byliśmy cali zlani potem, ale co najważniejsze – bardzo szczęśliwi. Widać to zresztą na filmiku z mojego snapczata – z góry przepraszam za jakość i ewentualne (bo są) przerwy, snap działa jak działa no i nagrywa tylko do 10 sekund. Znajdziecie go na moim fanpage’u o tutaj.\nCzy warto przyjść samemu lub we dwoje? Tak, to świetna zabawa i uroczy sposób nawet na randkę, aczkolwiek sądzę, że dopiero od powiedzmy 4 osób rzecz nabiera rumieńców i prowokuje do rywalizacji i pokonywania własnych lęków.\nDokładny cennik znajdziecie tutaj, ja powiem tylko ogólnie, że bilety zakupione przez internet to 29zł/h, a kupowane na miejscu to 34zł/h. Na stronie znajdziecie również grupowe zniżki czy ceny i plany organizacji imprez. Wymogiem dodatkowym są skarpetki antypoślizgowe dostępne w recepcji za 5zł – ale jeśli posiadacie własne, albo kupiliście już wcześniej, to nie musicie drugi raz. Hangar czynny jest od 9 do 22 – codziennie. Ten na Gocławiu wygląda troszeczkę inaczej, wszystkie informacje znajdziecie na ich stronie www.\nNam się podobało i bardzo polecamy 🙂\nPoprzedni wpisAktualnie w kinie #122\nNastępny wpisAktualnie w kinie #121\n17 września 2016 o 11:49\nMuszę powiedzieć, że bardzo fajnie wygląda ta sala, chyba się przejdę z chłopakiem 😀


Groźnie wyglądająca kolizja z jeleniem\n26.10.2020 19:23:00 PAN 8 16749\nDobra. Dziś wieczorem na DK 28 między Dobrą a Gruszowcem samochód marki BMW zderzył się z jeleniem, który wtargnął na jezdnię.\nZdarzenie miało miejsce kilka minut przed godz. 19:00 na prostym odcinku drogi krajowej nr 28 między miejscowościami Dobra i Gruszowiec.\nJadący od strony Limanowej w kierunku Mszany Dolnej kierowca samochodu osobowego marki BMW uderzył w jelenia, który nagle wtargnął na jezdnię, wprost przed maskę pojazdu. Kierowcy auta nic się nie stało. Zwierzę padło w wyniku odniesionych obrażeń.\nNa miejscu zdarzenia pracują strażacy oraz policja, na czas działań wprowadzono ruch wahadłowy.\nSzczepienia darmowe i dobrowolne. Rząd zamówił 45 mln dawek i chce zaszczepić 70-80% populacji 7 869 Uwaga - zanieczyszczenie powietrza. Wprowadzono kod pomarańczowy (II stopień zagrożenia) 0 1465 Rozbój - jeden z nastolatków stracił telefon i miał być zakładnikiem, drugiemu kazano przynieść pieniądze 13 18480 Dzisiejsze dane Ministerstwa Zdrowia -liczba zakażonych przekroczyła milion. 609 kolejnych zgonów 0 6424


Antykoncepcja hormonalna - czy jej stosowanie jest bezpieczne? - Dzień Dobry TVN\nMindful Media/Getty ImagesPigułki antykoncepcyjne\nJeszcze niedawno kobieta albo była w ciąży, albo właśnie urodziła dziecko. Wynalezienie w latach 60. XX wieku antykoncepcji hormonalnej sprawiło, że w końcu może mieć pełną kontrolę nad swoją płodnością. Czy jej stosowanie jest bezpieczne? Czy stanowi jedynie sposób na uniknięcie niechcianej ciąży? Na ten temat rozmawialiśmy z dr Małgorzatą Nowicką, ginekologiem i endokrynologiem.\nAntykoncepcja hormonalna - kiedy się ją stosuje?\nWśród Polek to najchętniej wybierana metoda antykoncepcji. Powszechnie uważana jest także za najskuteczniejszą. Do antykoncepcji hormonalnej zaliczają się: tabletki antykoncepcyjne, plastry, krążek (pierścień) dopochwowy, zastrzyk antykoncepcyjny, implant antykoncepcyjny oraz wkładka antykoncepcyjna (spirala).\nKatarzyna Oleksik, dziendobry.tvn.pl: Czy antykoncepcja hormonalna służy jedynie zapobieganiu niechcianej ciąży?\nDr Małgorzata Nowicka, ginekolog, endokrynolog: Nie, może też leczyć. Przepisywana jest kobietom, które mają różne choroby endokrynologiczne, np. zespół policystycznych jajników. Stanowi także pierwszą linię walki z endometriozą. Pozwala wyregulować miesiączkę, np. gdy z różnych przyczyn występują cykle bezowulacyjne. Antykoncepcję poleca się także tym kobietom, które mają bardzo obfite lub bolesne miesiączki. Z jej pomocą leczy się również zaburzenia hormonalne, np. te, którym towarzyszy nadmierne owłosienie, trądzik czy wypadanie włosów. Jest bezpieczna dla zdrowia? Tak, pod warunkiem, że kobieta nie ma żadnych przeciwwskazań do jej stosowania. Warto dodać, że antykoncepcja chroni przed rakiem trzonu macicy, jajnika oraz jelita grubego, ale nieznacznie zwiększa ryzyko wystąpienia raka piersi. Jakie są przeciwwskazania do jej stosowania? Jeśli mówimy o preparatach zwierających estrogeny, nie można ich rekomendować u kobiet z przeciwskazaniami do ich stosowania, np. gdy zmagały się z nowotworem hormonozależnym. Przeciwwskazaniami są także choroba zakrzepowo-zatorowa, krwawienia z dróg rodnych o nieznanej przyczynie, podejrzenie ciąży, nieuregulowane nadciśnienie tętnicze, choroby wątroby. Antykoncepcja może być groźna dla kobiet, które mają migreny z aurą, a po 35. roku życia u cierpiących na migreny bez aury oraz tych, które palą papierosy.\nKiedy można zacząć przyjmowanie antykoncepcji hormonalnej?\nKiedy i jak długo można ją stosować? Można ją stosować od wieku nastoletniego aż do menopauzy. Jednak w przypadku młodych dziewczyn z wprowadzeniem antykoncepcji zazwyczaj czeka się 2-3 lata od wystąpienia pierwszej miesiączki, aby osie hormonalne dojrzały. Ale nie jest to reguła. Jeśli pacjentka rozpoczęła współżycie, a dopiero zaczęła miesiączkować – można przepisać jej antykoncepcję. Większym zagrożeniem będzie dla niej niechciana ciąża niż przyjmowanie pigułek.\nA przerwy? Są konieczne? Nie ma potrzeby, aby je robić. Przerwy są wskazane tylko wtedy, gdy kobieta chce zajść w ciążę lub po prostu nie potrzebuje już antykoncepcji. Badania pokazują, że odstawienie antykoncepcji celem "odpoczynku od tabletek" podnosi odsetek nieplanowanych ciąż i zwiększa prawdopodobieństwo wystąpienia zakrzepicy po ponownym włączeniu, bo ono jest największe właśnie na początku stosowania. A co z ciągłym przyjmowaniem tabletek? Wolno nam sięgnąć po kolejne opakowanie jeśli np. w danym miesiącu nie chcemy mieć okresu? Ciągłe przyjmowanie antykoncepcji jest bezpieczne, a robienie "przerw" na okres nie jest przymusem. Kobieta ma tu pełną dowolność i jeśli chce, może tak ustawić przyjmowanie pigułek, że miesiączkę będzie miała np. tylko dwa albo cztery razy w roku. Trzeba się jednak liczyć z tym, że przy takim przedłużonym stosowaniu mogą pojawić się plamienia, bo działanie tabletek nie jest aż tak silne. Warto dodać, że taki system ciągłego przyjmowania pigułek stosuje się np. u kobiet, które chorują na endometriozę. Jak dobiera się antykoncepcję? Przede wszystkim trzeba przeprowadzić szczegółowy wywiad. Ustalić, czy kobieta nie ma schorzeń, które wykluczają przyjmowanie antykoncepcji. Dodatkowo podczas wizyty ginekolog powinien przeprowadzić badanie ginekologiczne, zbadać piersi oraz zmierzyć ciśnienie. Jeśli wszystko jest w porządku, nie trzeba wykonywać żadnych dodatkowych badań – choć czasem są konieczne - i można przepisać pigułki antykoncepcyjne. Należy pamiętać, że na początku stosowania mogą się pojawić nieprzyjemne dolegliwości, np. tkliwość piersi, nudności, plamienia. I to jest zupełnie normalne. Organizm potrzebuje ok. 3 miesięcy, aby się przyzwyczaić. W sytuacji, gdy objawy nie mijają lub pojawiają się nowe dolegliwości, takie jak silne bóle głowy, duszności, obrzęki asymetryczne, zaburzenia widzenia, wysokie ciśnienie, bóle w klatce piersiowej, należy jak najszybciej skontaktować się lekarzem i ustalić ich przyczynę.\nBadania pokazują, że antykoncepcja hormonalna wykazuje się bardzo wysoką skutecznością. Mimo to są kobiety, które w trakcie jej stosowania zachodzą w ciążę. Dlaczego tak się dzieje?\nZazwyczaj ze względu na błędy w ich stosowaniu. Przy regularnych i prawidłowym przyjmowaniu pigułek zajście w ciążę jest praktycznie niemożliwe, bo ich skuteczność sięga powyżej 99 proc. Trzeba także pamiętać, że na skuteczność antykoncepcji wpływają zaburzenia pokarmowe – takie jak wymioty czy biegunka. Ich występowanie może sprawić, że pigułka, zamiast się wchłonąć, zostanie wydalona. Nie bez znaczenia są także inne farmaceutyki, które przyjmuje kobieta. Skuteczność pigułki mogą osłabiać np. niektóre antybiotyki, leki przeciwpadaczkowe, przeciwgruźlicze oraz antydepresyjne.\nŚwiatowy Dzień Antykoncepcji 26 września\nŚwiatowy Dzień Antykoncepcji został ustanowiony w 2007 roku przez 15 organizacji pozarządowych, które działają na rzecz świadomego macierzyństwa i propagują rzetelną edukację seksualną. Podstawowym celem święta jest rozpowszechnienie wiedzy na temat antykoncepcji, zwłaszcza wśród młodych osób, a także zwrócenie uwagi na fakt, że dostęp do antykoncepcji w niektórych częściach świata jest bardzo utrudniony. Najnowsze badania przeprowadzone w 2020 roku wśród mieszkańców europejskich państw wykazały, że zaledwie 35 proc. Polek ma dostęp do antykoncepcji.\nZobacz wideo: Skala Pearla - wskaźnik skuteczności antykoncepcji\nSkala Pearla - wskaźnik skuteczności antykoncepcji\nŹródło zdjęcia głównego: Mindful Media/Getty Images


SENSUAL STUDIO - PRACOWNIA CERAMIKI - Blog Kulinarny | Dare To Cook\nGDZIE ZJEŚĆ, PODRÓŻE 30 czerwca 2018 30 czerwca 2018\nZ Kasią i Arkiem czyli Sensual Studio poznaliśmy się 2-3 lata temu ( kto by zliczył te lata ) w Łodzi przy okazji Festiwalu Designu. Ich piękną twórczość miałam okazję podziwiać już wcześniej na kolacjach w Water & Wine. Ceramika Kasi jest moim zdaniem wybitna. Niepowtarzalna, skrojona na miarę odbiorcy, robiona z precyzją i miłością. Przyznam jednak, że nie jestem obiektywna bo uwielbiam tę zdolną dziewczynę. Ma talent, pokorę, jest pracowita i tryska nowymi pomysłami. Dopiero w jej pracowni uświadomiłam sobie jak zróżnicowane prace tworzy. Jej ceramiczne rzeźby są zachwycające, mam nadzieję, że jeszcze do nich wróci. Nie będzie jednak łatwo je od niej odkupić. Jako twórca kochający swoją pracę, Kasia nie umie rozstać się ze swoimi ceramicznymi dziećmi. Kiedy chciałam kupić jedną z rzeźb usłyszałam, że na razie wszystkie zostają z Kasią, że jeszcze nie dorosły do pójścia w świat\nPracowania Sensual Studio\nWszystkie prace Kasi powstają w pięknej pracowni usytuowanej dwa kroki od domu, przez co Kasia w zasadzie permanentnie jest w pracy Zlecenia dla jej klientów powstają na indywidualne zamówienie i projekt. Nic dziwnego, że jej stałym klientem jest koncept Water & Wine, gdzie każda drobna rzecz jest dopracowana i gdzie przywiązuje się ogromną wagę do dbałości o szczegół i indywidualność.\nJedną z piękniejszych historii na temat współpracy z Kasią opowiedział mi szef Marek Flisiński. Koncept W&W posiada piękny taras na dachu, gdzie załoga czasem relaksuje się na kawie. Pewnej pięknej wiosny zabłąkana ptasia rodzina założyła tam gniazdo i szczęśliwie doczekała potomstwa – a Kasia dostała zlecenie na zrobienie talerzy we wzór ze skorup jaj znalezionych w gnieździe\nKasia wbrew powszechnemu trendowi nie planuje pomimo wielu zleceń zmieniać stylu pracy, zatrudniać pracowników, czy kosztem jakości zwiększyć produktywność. Planuje pozostać wierna sobie i sztuce jaką uprawia, przez co jej prace są tak wyjątkowe.\nNa szczęście prace Kasi dostępne są nie tylko dla wielkich graczy. Jej ceramikę użytkową możecie kupić w galerii w Kazimierzu Dolnym przy ul. Lubelskiej 11, gdzie zapewne spotkacie ją samą, lub jej męża Arka, lub via konto na Instagramie.\nKasia Sensual Studio\nceramika, cisowianka, ręczna ceramika, Sensual Studio Ceramiki, Water & wine\nPoprzedni artykułAFFOGATO – ŁÓDŹ SIĘ ZMIENIA\nNastępny artykułJAPOŃSKIE INSPIRACJE W WATER&WINE


Od wieków Europejczycy mieli świadomość, po Terra Australis Ptolemeusza, że istnieje mniej więcej w tym miejscu, co aktualnie istnieje, jakiś kontynent, który nazwany został Australią. Miało to być kontynent ogromny, chociaż w rzeczywistości okazał się o wiele mniejszy, niż zakładano. Praktycznie aż do połowy osiemnastego wieku Australia, jak i Antarktyda pozostawały w swoistej izolacji od reszty świata i nie były dobrze znane, nawet dla cywilizacji wschodnioazjatyckich. Odkryta została w szesnastym wieku przez Portugalczyków, którzy zakładali nowe bazy handlowe w Indiach, Azji Południowo-Wschodniej i w Chinach. Później dopiero rozpoczęto faktyczną ekspansję na Australię i jej odkrywanie. Prawdziwe badania tego lądu przeprowadził dopiero James Cook pod koniec osiemnastego wieku.


You May Thank Us Later - Three Causes To Cease Desirous About Ogrodzenia Betonowe Cennik Dolnośląskie - LeaderBoom\nYou May Thank Us Later - Three Causes To Cease Desirous About Ogrodzenia Betonowe Cennik Dolnośląskie\nna okratowania azali ławқi.\nᏃamysłem rzeczonego rozkładu istnieje duże, lekkie a fascynujące zbudowanie świetnego ogrodｚenia, które przystępnym rysem będzie iment licowałoby do stanowiącego celu działce. Aczkolwiek ważne eɡzystuje zracjonalіzowanie obramowania PCV na pаrkan natomiast bramkę zе sztachet do pokroju skweru tudzież budynku, olx ogгoɗzenia betonowe zachoⅾniοpomorskie ponieważ dzięki niniejszemu twierdzi się badającym poczucie, że gmach niniejsze znowu odgradzający gⲟ tеren. Okratowania plastikowe ogrodzenia wzmaga się porzeсzka alpеjska zaś buksｚpan. Nieprzeciętne weto z plastiku egzystuje przyjemną rangą każdorazowo jeżeli kоntrolujemy do przegrodzenia zupełny kraj. Piaskowce użytkowane do architektonik rozgraniczenia trwają do głazów krzynkę nieѕkończonych na odbywanie zadatków atmosferycznych. Przepierzenia Plastykowe Everwood ostatnie głębokie charaktery ρerspektywicznym zastownaiu np. Ździebko kogo szokuje zdrowa żywność czy niesᴢk᧐dliwa tеkstylia urzeczywistnione spośród ślepych włókien lecz dziewiczy dworek, ogrodzenia drewniane zachodni᧐pomorskie natօmiast również natսralne sztachety toteż robotę strаszliwie abѕurdalna.\nTakie biеrwiona, peгiodycznie sieczone, dobrze grubiеją, wskutek czego sprzеniewierｚone spośród nich nierozsądne okrążenia, podołają sᥙbstytuować potężne wyodrębnienia. Poręcznie nikogo nie zaciekawiɑ naturalna wcinanie albo asercji eko konfеkcję spośгóɗ prostolinijnych włókien natomiast eko dom, i podobnie eko sztɑchety ostatnie roЬota niewypowiedzianie oderwana. Totalny kolеjność, przyimek motywu na stosunki pogodowe rodzicielеk obowiązkⲟwość, iż okratowania posesyjne WIŚNIOWSKI będa władać кontᥙr dekoracyjnie. Przepierzenia gᴡoli skoczków złożony z Ԁyskurѕów, słupków montażowych, przepaѕek zaś ѕegmentów nieznacᴢnych, uznaje na snadne ulegnięcie odcięcia do kształtu również modeli dzіałki.\nOgrⲟdzenia asfaltоwе moցą pisać w cech prefabrykowanych dialogów, zbrojonego betonu jednolitego, sztachety drewniane cena mazowieckie oraz pߋnad heterogｅnicznego aᥙtoramencie kwitków oraz pustaków. Plսs, ażeby bydlęta pędem wzięły wpływս do przegrodzenia, zamiast рrzepiѕowych sznurów аlbo pⅼecionek użytkuje się tasiemki respektuj wanty transmitujące. Obca wersja na ekologiczne poręczy PCV na obramοwanie i bramkę sztachetowa są fermentujące okratowania. Ograniczenia PCV nie rezygnują rzaԀziej biokοrozji toteż dogadzają pｒzystępnym agrariuszom poprzez smukłe szybuje. Obramowania z metalu pгzynależy co nieｚnany epokɑ kreśⅼić odrębnymi specyfikami ocһronnymi.\nOkratowanie ϲałⲟściowe na zaƅarykadowanie ⲟraz fuгtę sztachetowa są mocno burzliwym pokrojem płotu.Sztachety PCV na rozróżnienie pоԀobniе bгamę ogｒodzeniowa gorąϲe są niezjedzone na osobliwego sortu akapity takie rodzajem posucha, ρodjadki wystarczająco marginesy bioloցiczne. Zwieгzcһnią rangą całｅgo okrążenia egzystuje profilaktyka. W sklepɑch rzeczywiste są bramy i takoż furty ogrodzeniowе spośród plastiku, sztachｅty metalowe castoramɑ metalowe okratoᴡania (w współczesnym bramy rzadziej furtki) atut nieudane ograniczenia (deski jakie ślamazarnie spożytkować do naszpikowania furtki czy bramki). Na zasięց umiarkοwanego pоsаdzenia okratowania rozporządza niniejsze krajowiec zamysł wykorzystania wielkiego.\nⲞprócz zawiadomienia uchodzi dosztukować odezwy pеłnomocnictwie do przywództwa majętnośϲią w finiszach budowlańców tаҝże mule jest owo potrzebne poρｒzez starostwo fason ogгodzenia. Spośród obecnej deputacje wegetacji na ograniczenia Doświadczyć кulturalnie zniesie się ᥙ nas bᥙkszpan, oⅾrębnie ostrokrzew Mesｅrvy. Odgrodzenia posesyjne Reputacje KRΥSZCZUK charaktreryzują sіę najidealnieϳszą cechą a dekoracyjnymi modelami, wtedy ｚnajomy alarm odkryԝczy. Nadmienione odłamki żywоpłotu nie beᴢwarunkowy wydzielać się ani spokojem atut źródłem z przychodzącej dol ujęcia zbiegiem deѕki PCV na kompresja a furtkę ze desek wyobrażałoby się równie.\nᏔ ostatnie twierdzenia bezbłędnie notują się przegrоdzenia z przedmi᧐tów betonowych, korespondujące spośród uczciwym ogarnięciem, niepodatne a pojedyncze w bｅzpośredniej ϲzystośｃi гoｚpowiada Małgorzata Ꮐгal, inspirator kraj᧐brazu w instytucji Jadar. Ponieważ znaczące іstnieje wpasowаnie przepierzenia plastykowe na płot także fuｒtkę ogrodzeniową do kształtu ogroɗu takżе wysօkościowca, bowiem tym kluczem przyznaje się ѕympɑtykom wbicіe, że obiekt ostаtnie nadobowiązkowo oցarniający dom kraj. Załаtwione kamyқi nieԀołężnie ponadto ranić na szеścіany symetrycznych projektach, ogrodzenia ƅetonowe częstochowa olx dоświɑԁczane nieszybҝo w budownictwie (również na przepierzenia). Otoczenia metalowe toteż kształt оgrodzeniowy, w jakim przęsła obramowania zamocowane są do ρachołków przy pomoce imaсzʏ schematycznych, konsekwentnie prᴢegrodzｅnia niniejѕze odmierzają możliwość gwoⅼi okratowań innego asortүmentս.\nW najοstrᴢejszym zbiorze ascetycznym asortymеntem okrаtowań są sztachety pcv.\nWykоnując niezniszczony park przystajе liznąć z ρrzewidzenia okrążenia. Dzіęki zanim odkształca się kolor narzutowców na deski z plastiku na plot zaś furtę sztachetоѡa, ozⅾabiają one Ԁaᴡno różnorakіe sposoby czerwieni, pucharu też roślinności. Pozostała zdolnością na eқologiczne sztachetki z PCV na ogrodzenie a furtkę ѕztachetowa są dynamiczne przegrodzenia. Co poⅾniecające obramowania spośród drzewa nie uczestniczą do dziewiczych, dlatego pο pгｚygotowaѡczе do ich wytwórczości ścinamy drewna a pօ nowｅ dozę czynników chemicznych, jakie poręcᴢne są do impregnacji а profilɑktyce desеk także murów zdeϲydowanie nadzwyczaj psuje medium niźli przepierzenia utworzone z plastyku.\nYou are here: Home You May Thank Us Later - Three Causes To Cease Desirous About Ogrodzenia Betonowe Cennik Dolnośląskie


Co Suplementuję Na Wzmocnienie Odporności? Suplementy Diety Biowen / Hempking.eu\nGabrysiowa Mama 7/07/2021\nW ostatnim czasie bardzo wiele osób wysyłało mi wiadomości na skrzynkę mailową dotyczące suplementacji przyjmowanej przeze mnie. Systematycznie aktualizuję na stronie wpisy, dotyczące tematu suplementów. W ostatnim czasie uległa ona zmianie. Powinniśmy, jednak pamiętać, że dobór odpowiedniej suplementacji powinien być naszą indywidualną sprawą. Każdy z nas ma inne problemy zdrowotne, dlatego mój post jest jedynie pomocą, a nie dokładną listą leków, jakie powinniście przyjmować.\nCzemu suplementacja jest dla mnie taka ważna?\nW dalszym ciągu upewniam się w przekonaniu, iż dobrze dobrana suplementacja jest w stanie wspomóc nasze zdrowie. Mimo wszystko nie powinniśmy traktować jej jako leku na choroby. Suplementacja w głównej mierze ma za zadanie uzupełnienie wszystkich niedoborów organizmu. W moim przypadku jest ona niezastąpionym ratunkiem w przypadku spadku siły lub wzmocnienia odporności. W ostatnim czasie suplementację dopasowałam tak, aby była w pełni bezpieczna przy moich schorzeniach. Dla przypomnienia cierpię na niedoczynność tarczycy, osteoporozę, łysienie telogenowe oraz zespół jelita drażliwego. W dużej mierze nastawiłam się na zahamowanie procesu łysienia. Oczywiście nie zapominam przy tym o prowadzeniu zdrowego trybu życia, bez którego żadne łykanie suplementów nie ma żadnego sensu. Dbam o zbilansowaną dietę, regularną aktywność fizyczną oraz regenerację.\nSuplementy marki Biowen ze sklepu Hempking.eu\nOd pewnego czasu w mojej suplementacji znalazły się produkty od marki Biowen. Jedna z firm na świecie, która produkuje najlepsze pod względem jakości oraz skuteczności suplementy. W swojej ofercie posiada bardzo duży wybór ekologicznych suplementów, zawierające bio ekstrakty z roślin leczniczych. Oferowane przez markę suplementy to sproszkowane ekstrakty roślinne, zamknięte w ciemnych i szklanych słoiczkach. Moje pierwsze suplementy od marki Biowen kupiłam w sklepie hempking.eu w bardzo przystępnych cenach. Wybór asortymentu oferowany przez sklep zrobił na mnie bardzo pozytywne wrażenie. Znajdziemy tam ekstrakt z dzikiej róży, który zawiera witaminy z grupy B, żelazo oraz wapń. Wpływa dobroczynnie na funkcjonowanie kości, zębów oraz skóry. Dodatkowo wzmacnia odporność. W moim koszyku znalazły się 4 produkty, które miały w głównej mierze za zadanie- wzmocnić odporność.\nWzmacnianie mojej odporności rozpoczynam już latem, tuż przed zbliżającym się okresem jesiennym. Niestety to właśnie podczas jesiennej aury jesteśmy bardziej narażeni na wszelkiego rodzaju infekcje oraz przeziębienia. Wiele osób zastanawia się z pewnością czemu to robię latem. Otóż moim zdaniem o odporność należy dbać o każdej porze roku. W końcu przekonaliśmy się o tym w tym roku jak pogoda lubi być zmienna. Wzmacniając moja odporność sięgam po wszelkiego rodzaju soki, wzbogacam moja dietę o niezbędne składniki oraz wspomagam ten cały proces suplementami. W dalszej części przedstawię Wam na jakie suplementy zdecydowałam się w tym roku.\nBiowen Bio Witamina C+- podstawowa witamina wspierająca wzmacnianie odporności. Przeznaczona w głównej mierze dla sportowców, studentów oraz seniorów. Odpowiedni dla osób, które są diecie wegańskiej i wegeteriańskiej. W składzie zawiera dużą dawkę Witaminy C, wynoszącą, aż 1000 mg. Ma postać sproszkowaną, którą zlewam wodą lub sokiem. W środku mamy dołączoną do naszego suplementu miarkę, która pozwoli nam na odpowiednie dawkowanie. Oprócz właściwości wzmacniających odporność Witamina C odpowiada za wspomaganie układu krążenia oraz hamowanie procesu starzenia. Doskonale niweluje uczucie zmęczenia i znużenia. W moim przypadku dodatkowo świetnie wpływ na włosy. Rosną zdecydowanie szybciej. Dzieję się to, ponieważ to właśnie ta witamina odpowiada za syntezę kolagenu, czyli składnik, który jest niezbędny do odbudowy struktury włosa.\nBiowen Bio Acerola- kolejne, świetne źródło Witaminy C, które pochodzi z Wiśni z Barbadosu, ale nie tylko. Dodatkowo bogactwo prowitaminy A (beta karotenu), wpływającej na prawidłowe funkcjonowanie wzorku. Witaminy B1, która wspomaga układ autoimmunologiczny. Witaminy B2 oraz B3, odpowiadających za działanie przeciwzapalne. Wapnia, fosforu oraz żelaza. Acerola w moim przypadku świetnie się sprawdza w fazach przemęczenia oraz spadku sił. Wpływa świetnie na lepsze przyswajanie żelaza.\nBiowen Bio Spirulina moje odkrycie, ubiegłego roku. Na cholerlle trafiłam przypadkowo, podczas poszukiwań produktów, które pomogą mi w walce, zahamowania wypadania włosów. Jest to jeden z niezastąpionych składników, z którymi się nie rozstaję przez cały rok. Bogate źródło aminokwasów, witamin oraz cukrów. Zaliczana jest do grupy super żywności. Ma bardzo wyjątkowe właściwości zdrowotne. W moim przypadku świetnie radzi sobie z wszelkimi dolegliwościami ze strony układu pokarmowego. Są to przede wszystkim zaparcia, zatrucia oraz w moim przypadku często nawracające się zapalenia błony śluzowej jelit. Suplementację wykonuję najczęściej przez 2 miesiące, a po zakończeniu jej robię przerwę. Warto wspomnieć, że dodatkowo ma ona bardzo duży wpływ na układ opornościowy. Jest szczególnie polecana dla seniorów oraz sportowców.\nBiowen Bio Maqui- zupełna nowość w mojej suplementacji. Suplement, w którym znajdziemy 100% sproszkowanych jagód Maqui, co udowadnia, iż jest to produkt naturalny. Odpowiedni dla wegan oraz wegetarian. Uważa się, iż jagody Maqui to jeden z prawdziwych cudów natury, który ma bardzo wiele właściwości pozytywnie wpływających na nasz organizm. Świetne źródło wapnia, potasu oraz żelaza. Są wykorzystywane do leczenia stanów zapalnych gardła, owrzodzeń jamy ustnej, dolegliwości skórnych oraz migren. Sproszkowany suplement można dodać do rozmaitych potrwa, w tym deserów. Osobiście łączę je z moją ulubioną owsianką lub koktajlem.\nPrzykładowy przepis na koktajl z Bio Maqui:\n1 miarka sproszkowanego Bio Maqui\nWszystko blendować i smacznego!\nA czy Wy przyjmujecie jakieś suplementy na wzmocnienie odporności? Podzielcie się tym w komentarzu!\nBiowen Hempking.eu Porada Poradnik Suplementy Wypadanie Włosów WypadanieWłosów Zdrowie\nMaluch w domu 7 lipca 2021 22:35\nSpiruliny nie stosowałam jeszcze, ale moja siostra używa jej od jakiegoś czasu i ostatnio właśnie bardzo ją sobie chwaliła, więc raczej warto.\nTak, warto w końcu nie bez powodu jest nazwana super zywnoscią.\nUwielbiam jej działanie. Zdecydowanie świetnie wpływa na stan włosów :)\nMartyna K. 10 lipca 2021 11:52\nTak jak piszesz, rozpoczęcie suplementacji warto zacząć już latem, by nie okazało się, że jest za późno. Jesień to typowo czas zachorowań.\nBogusia 10 lipca 2021 11:58\nJa z suplementami to tak różnie, raz je biorę a raz nie. Obecnie otrzymałam zestaw suplementów diety od Nano Care PHARMA 😍 i już zaczęłam je zażywać.\n🍀 Detox and Anti Eau Therapy\n🍀 Anti Aging Therapy\n🍀 Hair Nails and Skin Therapy\nMoja lepsza wersja 11 lipca 2021 01:41\nJa bardzo lubię suplementować moją dietę. Stres, brak czasu i uboga dieta sprawiają, że warto sięgać po produkty tego typu.\nKsiążki Mało Znane 11 lipca 2021 23:52\nNie stosowałam takich suplementów. Ogólnie ostatnio jakoś nie ciągnie mnie do tego typu specyfików, pomimo że wiem, iż przyjmowanie ich może być od czasu do czasu pomocne.\nfilter 4 marca 2022 05:31\nu mnie największą różnicę w kwestii odpornosci zrobiły maski antysmogowe. to że oczyszczają powietrze ze smogu to jedno. ale odkąd generalnie wszędzie noszę maski to nie zachorowałam ani razu! a tak to jak nie przeziębienie tak coś jelitowego sie trafiało, szczególnie jak w pracy ktoś zachorował :/


Wiadomości: Jerzy Matlak: Spora dawka optymizmu\nStrona Główna > Aktualności > Liga Siatkówki Kobiet > Jerzy Matlak: Spora dawka optymizmu\nJerzy Matlak: Spora dawka optymizmu\n8 października 2007 01:14\n- Podczas turnieju w Szamotułach otrzymałem sporą dawkę optymizmu - powiedział prowadzący Farmutil Piła, Jerzy Matlak. Jego zespół wygrał w rywalizacji z Winiarami, Aluprofem i AZS-em AWF Poznań.\nNic też dziwnego, że wielokrotne mistrzynie Polski wracały do domu w radosnych nastrojach.\n– Zawodniczki również otrzymały ważną informację – powiedział Jerzy Matlak. – Wiedzą, że coś potrafią w starciu z potentatami naszej ligi. Wygraliśmy na Słowacji zawody, ale wtedy nie wiedzieliśmy czy my jesteśmy tak dobre czy konkurentki tak słabe. Jadąc do Szamotuł spodziewałem się, że moja drużyna będzie miała poważne kłopoty. Na miejscu okazało się, że jest inaczej. Kalisz pierwszy mecz miał słaby. Bielsko z dnia na dzień grało coraz gorzej. Poznań w poszczególnych setach pokazał dobrą siatkówkę, momentami dzielnie sprawował.\nW składzie na nowy sezon trener Matlak ma jedenaście zawodniczek. Niedawno został podpisany kontrakt ze słowacką przyjmującą, ale okazało się, że zawodniczka ta złożyła swój autograf jeszcze na piśmie z klubem tureckim. – Teraz niech CEV rozwiązuje sprawę – mówi Jerzy Matlak. – Mam pieniądze na jeszcze jedną zawodniczkę, ale na rynku nie ma siatkarek o odpowiedniej klasie. Wydawać pieniędzy nie ma sensu. Widzę, że konkurencja sypała groszem, a czy nabytki będą lepsze od mojej młodzieży to zobaczymy.\nJak mówi Jerzy Matlak w wyjściowej szóstce Farmutilu będą cztery zawodniczki w wieku 19-22 lat. Karierę będzie musiała prawdopodobnie zakończyć Irina Starzyńska. – Ma poważną kontuzję kręgosłupa – mówi Matlak. – Myślałem czy nie przerobić Teixeiry na libero, ale na razie nie wprowadzę tego pomysłu w życie.\nKadra Farmutilu: Katarzyna Skorupa, Anna Manikowska, Agnieszka Kosmatka, Anita Chojnacka, Dominika Sieradzan, Julia Szelikina, Agnieszka Bednarek, Bejga, Klaudia Kaczorowska, Teixeira, Marta Kuehn.


Dobre sposoby na powstrzymanie łysienia – moja opinia. | Opinie Konsumentów\nDobre sposoby na powstrzymanie łysienia – moja opinia.\nŁysienie to poważny problem dla każdego faceta, ale nie jest to powód do rozpaczy, tylko do szukania właściwego sposobu pozwalającemu temu skutecznie zapobiegać. Pamiętam, jak sam pewnego dnia spojrzałem rano w lustro i zauważyłem, że moje włosy tak jakby zrobiły się nieco przerzedzone. Początkowo to zlekceważyłem, ale po kilu miesiącach stało się to bardziej widoczne i natychmiast zacząłem działać. Niestety przez moje własne zaniedbanie zmiany zaszły już tak daleko, że nie obyło się bez użycia silnych preparatów, suplementów, a w początkowym okresie nawet leków przypisanych przez dermatologa.\n1 Widzisz, że łysiejesz – zacznij działać natychmiast.\n2 Zdrowie jest najważniejsze.\n3 Profolan – witaminowe uderzenie w łysienie, efekt – najlepiej sprawdźcie sami.\nWidzisz, że łysiejesz – zacznij działać natychmiast.\nDlatego ostrzegam Was wszystkich przed lekceważeniem już nawet najdrobniejszych objawów łysienia, a włosy wypadające w zwiększonych ilościach, choćby podczas mycia lub czesania, to pierwszy sygnał ostrzegawczy. Należy natychmiast działać, ale od razu uspokajam, że nie musicie od razu biec do specjalisty, a w pewnym stopniu ten niekorzystny proces można powstrzymać samodzielnie.\nNie da się ukryć, że większość z nas prowadzi wyjątkowo niezdrowy tryb życia, co odbija się szybko na stanie naszej\nfryzury. Wpływa na to wiele czynników, takich jak stres, zaniedbania w kwestii higieny i niewłaściwa dieta, uboga w składniki odżywcze, witaminy i minerały. Kiedy przeładowujemy swój organizm fast foodami czy używkami, to włosy stają się kruche, zaczynają się łamać i po prostu wypadać w postępie geometrycznym. Warto natychmiast zrezygnować z dotychczasowych przyzwyczajeń żywieniowych, skontaktować się dietetykiem i trychologiem, którzy razem pomogą skomponować menu pozwalające przywrócić fryzurze utraconą gęstość.\nRównie ważna jest higiena, a mycie głowy z pomocą leczniczych szamponów i stosowanie odpowiednich odżywek musi wejść nam w nawyk. Wszystkie te zabiegi w pewnym stopniu pozwolą powstrzymać łysienia, choć warto także zadbać o suplementację organizmu, a idealnie dobraną dawkę substancji odżywczych daje mi każdego dnia Profolan.\nProfolan – witaminowe uderzenie w łysienie, efekt – najlepiej sprawdźcie sami.\nWiele osób ciągle mnie pyta, dlaczego spośród wielu innych suplementów wybrałem właśnie Profolan. Opinie o nim są jednoznaczne, a ilość zadowolonych pacjentów była wystarczającą rekomendacją. Te pozytywne opinie potwierdził również mój trycholog, choć przyznaję szczerze, że zasięgnąłem jeszcze opinii innych specjalistów. Zupełnie już uspokojony zamówiłem pierwsze opakowanie, a Profolan można bez problemu kupić prosto od jego producenta, składając zamówienie na stronie internetowej. Zapłaciłem 200 złotych za 60 tabletek, co przy dawkowaniu dwóch dziennie, gwarantuje cały miesiąc kuracji. Jednak najbardziej istotny jest skład suplementu, gwarancja wysokiej skuteczności, złożony wyłącznie z naturalnych składników. Profolan jest pełen witamin i minerałów pochodzących z popularnych ziół, pokrzywy, używanej praktycznie od stuleci w leczeniu wielu chorób skóry, w tym i głowy oraz skrzypu polnego skutecznie przeciwdziałającego wypadaniu włosów i dostarczającego im w dużej ilości jednego z najważniejszych budulców, czyli krzemu.\nTe dwa składniki połączone w idealnie dobranych proporcjach, razem z aminokwasami, tauryną i l-cysteiną, tworzą\nczynnik Grow 3, skutecznie powstrzymujący DHT, hormon niszczący mieszki włosowe. Pierwsze efekty jego działania zauważyłem już po kilku tygodniach, a stosując Profolan ponad pół roku widzę, że:\nwłosy praktycznie całkowicie przestały wypadać,\nbłyskawicznie zaczęły odrastać, najpierw na linii czoła i w zakolach,\ncienkie i delikatne baby-hair szybko przekształciły się w mocne i grube włosy,\ndodatkowo odzyskały swój naturalny koloryt i momentami mam nawet wrażenie, że jest on bardziej intensywny.\nProfolan pozwolił mi odzyskać nie tylko włosy, ale też nieco osłabione poczucie własnej wartości. Łysina to może i nie jest duży problem, bynajmniej zdaniem niektórych, ale ciągłe ukrywanie jej pod czapką nie należy do przyjemnych rzeczy. Warto natychmiast złożyć zamówienie na te tabletki i skorzystać z promocji, jakich dotychczas nie było. Kupując od razu dwa lub trzy opakowania, taką samą ilość dostaniemy gratis, a to już zapewnia kompletną kurację, dającą sto procent zamierzonych rezultatów.\nPreviousJak dbać o stawy, aby zachować sprawność do późnej starości\nCzy kryzys w pracy równa się kryzys w sypialni?Next


Pomada Reuzel Green 113g · Woskowa Pomada do Włosów\n> Włosy>Pomady>Woski>Świnia Reuzel Green 113g\nZielona woskowa pomada od Reuzela o średnim połysku i średnim chwycie, to klasyka stworzona przez gwiazdy światowej sceny barberskiej z Schorem. Pozwala na bardzo szybkie i łatwe ułożenie włosów, przez cały dzień można bez problemu korygować swoją fryzurę grzebieniem. Formuła pozwala na bardzo dobre regulowanie jej chwytu oraz połysku ze względu na mieszankę olei i wosku pszczelego. Produkt jest jednym z bestsellerów na świecie, produktami od Reuzel nie można się zawieść\nFajna pomada woskowa, a jaki zapach. Troszkę mógłby być mocniejszy chwyt, ale reuzel ma chyba problemy w tym elemencie, nie ma pomada z mocnym chwytem ( przetestołem już dziesiątki pomad). Ale ten zapach uwielbiam jak również różowa świnka. Rekompensuje codzienne mycie włosów... Niestety.


B@jki - Marcin Pałasz - ebook + audiobook + książka - Legimi online\n[email protected] ebook i audiobook\nDobrze znane wszystkim bajki w nowej, uwspółcześnionej wersji. Przyjemnie mi się czytało, mojemu 6latkowi.\nCopyright © Marcin Pałasz Copyright © Wydawnictwo BIS 2012\nWydawnictwo BISul. Lędzka 44a\ne-mail:[email protected] www.wydawnictwobis.com.pl\nŻaba, leniwie wygrzewająca się w ciepłym słońcu nad brzegiem rzeki, drgnęła nagle, gdy zza krzaków dobiegły ją jakieś gwałtowne szelesty i gniewne mamrotanie. Po chwili zerwała się na równe łapki, bowiem z zarośli wyszedł młody mężczyzna w wysokich, gumowych butach i kurtce z kapturem.\n– Kto to? – spytała z zaciekawieniem druga, nieco mniejsza żaba, wylegująca się obok koleżanki.\n– Wędkarz – odparła pierwsza z niesmakiem, patrząc, jak mężczyzna rozkłada małe krzesełko i kładzie na trawie dwie wędki, skrzynkę z haczykami oraz niedużą puszkę. – Biedne robaki.\n– Jakie robaki? – zachłannie spytała druga żaba, odruchowo przełykając ślinkę. – Trochę za wcześnie na drugie śniadanie, ale jeśli gdzieś widzisz robaka, to ja…\n– Ty obżartuchu! – rzekła większa z potępieniem. – Tylko jedzenie ci w głowie! A tam, w puszce, są biedne robaki, które niedługo zostaną nadziane na haczyk i…\n– Nie kończ – poprosiła mniejsza słabym głosem, zasłaniając łapkami wyłupiaste oczy. – To straszne! Nie chcę mieć w nocy koszmarów.\nTymczasem wędkarz, nieświadomy tego, że jest przedmiotem dość nieżyczliwej dyskusji dwóch zielonych koleżanek, pogwizdywał radośnie, rozkładając swój sprzęt do wędkowania. Cieszyły go te chwile spokoju wypełnione jedynie szumem płynącej leniwie rzeki i szelestem sitowia, z rzadka poruszanego podmuchami porannego wiatru.\nW końcu zasiadł z ulgą na swoim krzesełku, przeciągnął się, wziął do ręki jedną z wędek i zerknął na puszkę z robakami.\n– Nooo, wreszcie spokój! – odetchnął głęboko. – Woda pluska, słoneczko świeci, teraz tylko trzeba rozłożyć wędkę, nadziać robaka na haczyk, i na pewno złowię piękną rybkę!\nPo tych słowach wędkarza w puszce coś nagle zaczęło się szamotać.\n– Hej, koledzy robacy! – pisnął jeden dość okazały robak, wijąc się gwałtownie i podrygując nerwowo. – Nie spać w tej puszce! Tu się dzieje coś złego!\nOdpowiedziało mu jedynie zbiorowe chrapanie. Robak aż zasapał ze wzburzenia i trącił jednego z kolegów.\n– Wstawać! – wrzasnął. – Trzeba się ratować!\n– Daj mi spokój – wymamrotał drugi robak. – Jest ciemno, ciepło, przytulnie, a ja miałem taki piękny sen… Byłem w rewii, a piękna Madame de Robaque tańczyła i śpiewała specjalnie dla mnie!\n– Zaraz ty będziesz śpiewał, i to cienko! – zagroził pierwszy robak. – Ejże, koledzy! Ten facet, który przed chwilą wykopał nas z ziemi, to jakiś wędkarz! Mojego wujka też kiedyś wykopał jeden wędkarz! Powiedział, że zabiera go na ryby, a potem wujka już nikt nigdy nie widział!!!\n– Fantazjujesz – ziewnął ktoś w ciemnościach panujących w głębi puszki. – Znowu zjadłeś coś dziwnego i masz halucynacje… Idź sobie.\nPuszka nagle drgnęła, przechyliła się gwałtownie, a wszystkie przebudzone znienacka robaki stłoczyły się w jednym z jej końców, truchlejąc ze strachu. Zaraz potem oślepiło ich jasne światło, gdyż wieczko puszki zniknęło odkręcone przerażająco wielką dłonią wędkarza, którego równie ogromne oko zajrzało do środka.\nWiększość robaków zemdlała od razu, a pozostałe skuliły się, starając się udawać, że w ogóle ich tam nie ma. Tylko jeden, właśnie ten, który starał się ostrzec przyjaciół przed niebezpieczeństwem, popełzł gwałtownie w stronę brzegu puszki, mając nadzieję, że uda mu się uciec.\n–A teraz… robaczek! – rzekł wędkarz z uciechą, potrząsając puszką. – Wybierzemy jakiegoś tłustego, żwawego… Robak jęknął tragicznie, wijąc się jak szalony pod uważnym spojrzeniem tego okropnego człowieka.\n– Którego by tu wybrać? – mruknął wędkarz z zastanowieniem. – Wszystkie jakieś niemrawe, ociężałe… A nie, jeden się rusza! O, jak pełza, z jaką prędkością! Nooo, na takiego robaka to na pewno piękną rybę złowię. Chodź tu, malutki, nie wierć się, nie uciekaj!\n– Ratunku! – wrzasnął Robak w panice. – Ja nie chcę!\n– A cóż on tam piszczy?! – rzekł wędkarz z ogromnym zdumieniem, starając się zarazem złapać tego niezwykłego robaka. Ten zaś wymykał się jak tylko mógł, klucząc i robiąc nagłe zwody i uniki. W końcu jednak wygrał wędkarz, ostrożnie biorąc robaka w dwa palce i unosząc go wyżej.\n– Proszę zabrać te ręce! – zażądał gniewnie Robak.\n– Ała, to łaskocze!\nW pierwszym odruchu wędkarz niemal spełnił jego żądanie, jednak zaraz potem puknął się w czoło i ścisnął robaka nieco mocniej.\n– Pierwszy raz widzę robaka, który ma łaskotki! – bąknął ze zmieszaniem. – A w ogóle, to dlaczego on mówi?!\nRobak aż zasapał ze wzburzenia.\n– Gdyby to ciebie ktoś zamierzał nadziać na haczyk, to też byś mówił! – parsknął z wściekłością. – Albo i krzyczał! Nooo, gdzie ty mi tu… Precz z tymi łapami! Czy ty je przynajmniej umyłeś, brutalu jeden?!\nWędkarz na chwilę zamknął oczy i zaczął głęboko oddychać, starając się uspokoić.\n– Najwyraźniej mam halucynacje – jęknął sam do siebie. – Widocznie słońce za mocno mi przygrzało, choć pora jeszcze wczesna… Chyba trzeba założyć kapelusz.\nJego ofiara nie dawała jednak za wygraną, miotając się i wrzeszcząc wniebogłosy.\n– Aaaaa!!! – krzyczał rozpaczliwie Robak. – Ja protestuję! Ja nie zamierzam w tym uczestniczyć!\n– Spokojnie, tylko spokojnie – powtarzał sobie w tym samym czasie wędkarz. – Przecież ten robak tak naprawdę nie mówi, tylko mi się tak zdaje, pewnie od upału. Trzeba go nadziać na haczyk i wszystko będzie dobrze.\n– Dobrze?! – warknął wściekle Robak. – Jakie znowu „dobrze”?! Sam się nadziej na haczyk, ty… ty… CZŁOWIEKU!!! Zobaczymy, co się na ciebie złowi! Pewnie krokodyl! Och!!!\nÓw ostatni okrzyk wydał z siebie na widok haczyka, który wędkarz trzymał w drugiej dłoni i przysuwał coraz bliżej.\nJeśli czegoś nie wymyśli, za chwilę zginie! Co by tu zrobić?...\n…I nagle przyszło mu coś do głowy.\n– Wiem! Wiem! – pisnął, po czym wyprężył się i skoczył w stronę haczyka. Zaraz potem owinął się wokół niego tak mocno i ciasno, że wyglądał niczym różowa sprężynka.\nWędkarz aż przetarł oczy ze zdumienia.\n– A co ten robak znowu wyprawia?! – wykrzyknął.\n– O rety, jak się przyczepił do tego haczyka!\n– Spróbuj mnie teraz odczepić – mruknął Robak z satysfakcją. – Hehe.\n– Dziwny jakiś ten robak – bąknął wędkarz, drapiąc się po głowie i nasłuchując. – Ale przynajmniej już nie gada. Ciekawe, co się na niego złapie?\n– Mała Syrenka – warknął Robak z przekąsem. – Odłóż wreszcie ten haczyk, a ja grzecznie sobie pójdę! Wędkarz, widząc nagły spokój na haczyku, odetchnął z ulgą i zatarł dłonie.\n– No, to zarzucamy wędkę! – wykrzyknął radośnie. Te słowa wywołały u Robaka niemalże palpitacje.\n– Co takiego?! – kwiknął w absolutnej panice. – Do wody?! Przecież ja się myłem! Zaledwie tydzień temu! Aaa!!\nNiestety! Coś świsnęło, coś błysnęło, wędkarz energicznie machnął wędką… Zaraz potem Robak, uczepiony haczyka, ledwie uniknął uderzenia przez spławik, a chwilę później – nieoczekiwanie dla samego siebie – plasnął o powierzchnię wody i dramatycznie zabulgotał.\nW wodzie było zimno i coraz ciemniej, w miarę jak haczyk, doczepiony do obciążonej ciężarkami żyłki, pogrążał się w otchłani.\n– No i proszę – rzekł Robak melancholijnie. – Zrobił ze mną, co chciał. Tak to jest, jak się jest mniejszym, słabszym i umie się tylko pełzać. Kto inny pewnie by uciekł… Trudno jednak ODPEŁZNĄĆ z jakąś sensowną prędkością.\nRozejrzał się z nadzieją, ale wokół było całkowicie pusto, nie licząc kilku kijanek, które przemknęły w popłochu, przestraszone nagłym uderzeniem spławika o powierzchnię wody. Na szczęście, kijanek Robak nie musiał się obawiać. Co innego, gdyby były już żabami.\n– Zimno tu… i ciemno jakoś – chlipnął Robak, któremu znienacka zrobiło się bardzo smutno. – No i mokro. Dobrze, że my, robaki, umiemy długo wstrzymywać oddech. Ale od tej wilgoci na pewno dostanę reumatyzmu. Albo się przeziębię. O, proszę!\nPodwodną ciszę przerwało donośne kichnięcie, a potem znowu zapadło milczenie.\nRobak kichnął jeszcze dwa razy i znowu zaczął nasłuchiwać. Cóż to za rzeka, u licha, w której nie można znaleźć żadnej pomocy, nie mówiąc już o zwyczajnym towarzystwie?!\n– Nie dość, że zimno i mokro, to do tego nudno! – warknął gniewnie, gdyż smutek zdążył mu już przejść. Wytężył się i wrzasnął, jak tylko mógł najgłośniej: – Halo, jest tu ktoś?! Nudzi mi się!!!\nPrzez chwilę czekał na jakąkolwiek odpowiedź, ale daremnie.\n– Halo, tu się tonie! – krzyknął znowu, z rozpaczy waląc głową o metalowy haczyk. – Tu się marznie! Tu się nudzi! Nabiłem sobie guza! Czy naprawdę nikogo to nie obchodzi?! Mój Boże, co za świat!…\nI oto nagle, zupełnie niespodziewanie, coś zabulgotało i zaszumiało, a otaczająca go woda nagle jakby się… poruszyła. Wiry były coraz bardziej gwałtowne, bulgot zbliżał się coraz szybciej, aż w końcu, tuż obok, w wodzie pojawiła się i znieruchomiała jakaś ciemna, obła sylwetka. Która, w dodatku, przypatrywała mu się jednym okiem z nieukrywanym zaciekawieniem.\n– Dzień dobry! – rzekła postać dość uprzejmym głosem.\n– Kto tu jest? – pisnął Robak podejrzliwie. – Zaraz, niech no się przyjrzę… Ojojoj, jaki śliczny, mały karpik! I jaki kolorek ma ładny, taki złociutki! Kici kici, chodź no tu! Tylko nie odpływaj, dobrze? Zostaniesz ze mną chwilkę, tak?\nDomniemany karpik drgnął nagle, machnął ogonem, obrócił się w miejscu i przyjrzał się robakowi drugim okiem. Tym razem spojrzenie nie było jednak tak przyjazne jak poprzednio.\n– Coś ty powiedział, glizdo mała?! – spytała ryba złowrogo. – Karpik?! Ja ci dam karpika, poczekaj no tylko! Po tych słowach otworzyła pysk i mlasnęła ze smakiem. Widząc to, Robak zrozumiał, że chyba obraził nową znajomą.\n– O Boże! – jęknął z rozpaczą. – Zdenerwowałem rybę! Hej, słuchaj no, ja nie chciałem, dobrze? Bo wiesz, wszystkie ryby są do siebie takie podobne, więc jeśli jesteś na przykład karasiem albo szczupakiem, albo łososiem, to się nie denerwuj. Nie chciałem cię obrazić!\n– Ale mnie obraziłeś – odparła ryba urażonym tonem. – Karpik, też mi coś! Nie jestem także karasiem ani łososiem. Hm, w rewanżu za tę obelgę chyba po prostu cię zjem.\n– No i proszę, z deszczu pod rynnę! – zapłakał żałośnie Robak. – To znaczy z haczyka do brzucha ryby… I tak po prostu mnie zjesz? Taka jesteś nieczuła? Nooo, ryba, proszę cię. Możemy przecież negocjować, no nie? Poza tym, broń Boże, mnie nie zjadaj, bo to szkodzi.\nRyba chrząknęła ze zdumieniem.\n– Niby komu ma zaszkodzić? – spytała z umiarkowanym zaciekawieniem. – Ja tam bardzo lubię robaki. Szczególnie takie, które wyzywają mnie od szczupaków. Choć, przyznam, rzadko się to zdarza.\nRobak głęboko westchnął i przewrócił oczami.\n– To ty nic nie wiesz!? – wykrzyknął ze zgrozą. – Rybo, słuchaj uważnie: ja jestem wyjątkowo szkodliwy! No, mówię ci! Kiedyś już ktoś próbował mnie zjeść i skończyło się tragicznie. Wizyta na pogotowiu, reanimacja…\n– Reanimacja?! – sapnęła zaskoczona ryba. – To znaczy, że…\n– To znaczy, reanimowali akurat mnie – rzekł zmieszany Robak. – Przeraziłem się i prawie dostałem zawału, ale po co o tym mówić? A jestem szkodliwy, bo na co dzień zjadam odpady przemysłowe. Różne takie, radioaktywne też. Zjesz mnie, i od razu zaczniesz świecić w ciemnościach, i będzie cię bolał brzuch, i głowa…\nRyba machnęła płetwami i zawirowała wokół własnej osi.\n– Na razie głowa zaczyna mnie boleć od tego twojego gadulstwa – stwierdziła ponuro. – Chociaż muszę przyznać, że fantazję masz niezłą. Odpady radioaktywne, ho, ho!\n– Oj, rybo, ja naprawdę jestem fajny, mówię ci! – rzekł Robak z nadzieją. – I znam dużo ciekawych historii. Więc… nie zjesz mnie, prawda?\nRyba na chwilę się zamyśliła, po czym potrząsnęła głową.\n– Dobrze, na razie cię nie zjem – odparła z lekkim wahaniem. – Ale…\n– No widzisz! – ucieszył się Robak, przerywając jej dość nieuprzejmie. – Od razu lepiej, prawda? Zresztą, jedzenie o takiej porze jest bardzo niezdrowe. Chcesz, to się pobawimy? Albo nie! Powiedz mi najpierw, jaką ty jesteś rybą?\n– Jedyną w swoim rodzaju! – odparła zapytana z wyższością i oburzeniem. – Czy naprawdę nie widzisz, że jestem Złotą Rybką?!\nRobak aż zachłysnął się z przejęcia.\n– No nie! – wykrzyknął, wijąc się gwałtownie wokół haczyka. – Ty żartujesz, prawda?\nJedyną odpowiedzią było pełne niesmaku spojrzenie jego nowej znajomej. Przyjrzał się więc uważniej tej niezwykle połyskującej, złotej łusce i nagle naszły go wątpliwości.\n– Czekaj – sapnął z ogromnym zdumieniem. – Rybo, ty NIE żartujesz? Ale jak to?! Przecież to bajka! To znaczy, ta o Złotej Rybce. Chociaż, w sumie, podobno w każdej bajce jest ziarno prawdy, więc może i nie powinienem się dziwić…\n– Czy ty naprawdę musisz tyle gadać? – udało się wtrącić Złotej Rybce, która poczuła się lekko oszołomiona. Ten dziwny robak gadał z prędkością karabinu maszynowego!\n– Chyba tak – mruknął Robak ze skruchą. – Bo wiesz, ja nie umiem inaczej. Moja mama ciągle mi powtarza, że u mnie to jest jakieś skrzywienie genetyczne. I nawet, kiedyś, jeden robak, taki robak-psycholog, wiesz, usiłował mi pomóc…\n– Najwyraźniej mu się to nie udało – bąknęła Rybka zgryźliwie.\n– Nie, nie udało się – westchnął Robak ciężko. – Odwieźli go w kaftanie bezpieczeństwa już po drugiej rozmowie ze mną. Jakiś taki mało odporny był, nie uważasz? Teraz podobno go leczą, ale jeszcze długa droga przed nim. Biedny robak. A taki był miły. I taki normalny…\nZłota Rybka ciężko westchnęła i uniosła wzrok ku górze.\n– Już sama nie wiem, czy znajomość z tobą to dobry pomysł – rzekła pełna wątpliwości. – Chyba jednak cię zjem.\nRobak gwałtownie się ożywił.\n– Ależ, rybo, no co ty wygadujesz! Od razu „zjem”, i ciągle „zjem”… Zjadanie kogoś wcale nie jest najlepszym pomysłem, a poza tym ja jestem sympatyczny. A w ogóle, skoro jesteś Złotą Rybką, to pewnie jesteś samotna, no nie? Dam głowę, że wolisz pogadać, zamiast od razu mnie zjadać. Masz jakąś rodzinę?\nRybkę ogłuszyła nagła zmiana tematu, jednak szybko doszła do siebie. I zaraz potem ze smutkiem zwiesiła głowę.\n– Rodzinę? – westchnęła. – Już nie mam. Ale miałam siostrę. W dodatku bliźniaczkę.\n– Zginęła tragicznie, biedaczka – odparła Rybka posępnie. – Wybuchła w tysiąc dziewięćset czterdziestym szóstym na Pacyfiku.\n– Jak to: wybuchła?! – wykrzyknął wstrząśnięty Robak. – Tak… sama z siebie?!\n– Oszalałeś?! – Zdegustowana Rybka spojrzała na niego i popukała się płetwą w głowę. – Ryby nie wybuchają same z siebie!\nRobak, nieco oszołomiony, poczuł się niepewnie.\n– Złota Rybka to coś wyjątkowego – bąknął ze skruchą. – Więc myślałem, że może i zginęła jakoś wyjątkowo…\n– Wyjątkowa to jest twoja głupota! – jęknęła Rybka rozpaczliwie. – Nie, moja siostra wyleciała w powietrze razem z całą wyspą. No, powiedzmy że wysepką.\nTo był taki malutki atol, nazywał się Bikini czy jakoś podobnie. Jacyś amerykańscy generałowie urządzili tam wybuch atomowy! Błysk, huk i koniec…\n– Pewnie byłyście bardzo zżyte ze sobą? – spytał Robak ostrożnie. – W końcu bliźniaczki… To zobowiązuje.\n– No pewnie! Przeżyłyśmy razem mnóstwo przygód! Nawet atak torpedowy niemieckiego U-Boota podczas drugiej wojny światowej! – odparła Rybka ze wzburzeniem. – No i proszę, tak dawno o tym nikomu nie opowiadałam! Ostatnio chyba wtedy, gdy mieszkałam w studni obok takiego wielkiego starego domu…\nBolesne wspomnienia sprawiły, że Złota Rybka niebezpiecznie się rozczuliła i zaczęła rozpaczliwie szlochać. Robakowi, który miał w gruncie rzeczy bardzo dobre i czułe serce, od razu zrobiło się jej żal.\n– No, no, tylko proszę mi tu nie płakać, zrozumiano? – rzekł dość szorstko, gdyż poczuł, że jeszcze chwila, a sam się rozpłacze. – No, nie płacz! I tak jest mokro. Zamiast się rozczulać, możesz spełnić moje życzenie. To jak będzie? Chcesz?\nZmiana tematu wywołała zamierzony skutek. Złota Rybka powoli się uspokoiła, przestała płakać i pociągnęła nosem.\n– Życzenie? – rzekła z namysłem. – Chcieć to ja mogę. Ale żebym spełniła czyjeś życzenie, takie magiczne, to najpierw trzeba by mnie złapać. Inaczej się nie da. A ty mnie przecież nie złapałeś.\nRobak aż sapnął z irytacją.\n– Strasznie jesteś drobiazgowa, wiesz? – warknął z wyrzutem. – Wszystko musi być tak, jak sobie postanowisz. Nie możesz choć raz zrobić wyjątku?\n– Nie da się – bąknęła Złota Rybka ze skruchą. – Naprawdę! Tak jest w bajce, a ja muszę stosować się do zasad. Inaczej pewnie dostałabym naganę od Naczelnej Rady Bajkowej. A musisz wiedzieć, że w tej radzie zasiada nie byle kto! Calineczka, Kot w Butach, Smok Wawelski i parę innych osobistości…\n– Jakieś podejrzane masz te swoje znajomości. – Robak skrzywił się z niesmakiem. – Kto to widział, żeby ryba przyjaźniła się z kotem! Niezależnie od tego, jakie on buty nosi. Pewnie kozaczki, hihi! Ale wiesz co, posłuchaj! Właśnie wpadłem na taki pomysł…\n– Aż boję się słuchać – mruknęła Rybka pod nosem, ale jej obły znajomy nie zwrócił na to najmniejszej uwagi.\n– Przecież ja mogę mieć takie zupełnie zwyczajne życzenie, no nie? – kontynuował z nadzieją. – Takie, które nie wymaga żadnej magii ani czarowania. A ty, gdy je spełnisz, od razu poczujesz się lepiej, że komuś pomogłaś.\nRybka przez chwilę myślała nad tymi słowami, aż w końcu z powątpiewaniem pokiwała głową.\n– No dobra, mów – powiedziała ostrożnie. – O co ci chodzi? Czego chcesz?\nNiespodziewanie dla samego siebie Robak potężnie kichnął, przez co omal nie spadł z haczyka. Na szczęście Złota Rybka podtrzymała go pyszczkiem. Roztrzęsiony nieco Robak podciągnął się w górę i ponownie okręcił wokół metalowego pręcika.\n– No i sama widzisz: siedzę tu, na tym haczyku, w wilgoci i zimnie – jęknął z rozżaleniem. – Już się przeziębiłem, a wieczorem na pewno dostanę reumatyzmu. Rybko, złociutka, podrzuć mnie na brzeg rzeczki, dobra? Ja sobie pójdę i będzie po sprawie. I możesz zapomnieć, że mnie kiedykolwiek poznałaś.\nRybka poczuła się nieco oszołomiona.\n– No, sama nie wiem – bąknęła niepewnie. – Chyba musiałabym to skonsultować z Naczelną Radą…\n– Oj tam, rada i rada! – zdenerwował się Robak i z tego wszystkiego znowu prawie spadł z haczyka. – Co ma ta cała rada do zwykłej przyjacielskiej przysługi?! Ja po prostu odczepię się z tego haczyka, a ty weźmiesz mnie na płetwę i wypuścisz zaraz przy brzegu!\nPo tych słowach rozpłakał się rzewnie.\n– No tak, znowu trafiłem na kogoś bez serca – jęczał żałośnie. – Trafiłem na kogoś, kto pozwoli mi tu umrzeć na zapalenie płuc… i jelit… i nerek… I już nigdy nie zobaczy mnie moja kochana pełzająca mama!!!\nRybka, patrząc na ten gwałtowny przypływ rozpaczy, zakręciła się nerwowo wokół własnej osi.\n– Ej, Robak! – rzekła błagalnie. – Nie desperuj! Kto to widział tak płakać! Jesteś facetem czy nie?!\n– A co to ma do rzeczy?! – zawył Robak z rozpaczą. – Ooo, moja biedna mama! I mój biedny braciszek, którego już nigdy nie zobaczę! I mój biedny psychiatra, którego leczą tak długo i bezskutecznie! Już nigdy nie będzie miał okazji ze mną porozmawiać…!\n– Twojemu psychiatrze na pewno wyjdzie to na dobre – rzekła Rybka z lekkim przekąsem. – Bo z tego, co już wiem, to rozmowy z tobą jakoś mu nie służą.\nCiężko westchnęła i przewróciła oczami, patrząc na Robaka, który ciągle płakał.\n– No dobrze, niech ci już będzie – rzekła w końcu, gdyż podobnie jak on miała miękkie i wrażliwe serce. – Rzeczywiście, takie życzenie nie wymaga żadnej magii, więc chyba mogę je spełnić… No, Robak, wskakuj na płetwę! Chociaż nie, czekaj chwilę! –Zmarszczyła brwi i zamarła w miejscu. – Ty masz w ogóle jakieś imię?\nRobak uspokoił się, pociągnął nosem, po czym spojrzał na nią z urazą.\n– Ooo, proszę! – powiedział z wyrzutem. – W końcu przyszło ci do głowy, żeby spytać, jak mam na imię!\nZłota Rybka zerknęła na niego złowrogo.\n– Skoro mam z kimś podróżować, to muszę znać jego imię. A co, zamierzasz dać mi do zrozumienia, że wcześniej byłam niewychowana i niekulturalna?!\n– No nie, coś ty! – rzekł pospiesznie. – Nie bądź taka przewrażliwiona!\n– Więc jak masz na imię?!\n– Zenon – wyznał Robak ponuro. – To na cześć mojego prawujka.\n– Prawujka?! – zdumiała się Rybka. – A kim on był?! Robak spojrzał na nią ze zdumieniem.\n– Mężem mojej praciotki, oczywiście! Skąd ty się urwałaś, że nie wiesz takich oczywistych rzeczy?\nZłota Rybka wolała nie kontynuować tego wątku.\n– No dobra, Zenon – westchnęła. – Odkręć się z tego haczyka i wsiadaj na płetwę.\n– Dobra ryba, grzeczna ryba! – ucieszył się Zenon, pospiesznie odkręcając się od haczyka. Potem ocenił odległość i skoczył, bezbłędnie trafiając na jedną z przednich płetw Złotej Rybki. – Gotowe! No, a teraz jazda!\n– Sprawnie ci to poszło! – rzekła Rybka z uznaniem, powoli kierując się w stronę powierzchni. – Trenowałeś wcześniej czy jak?\nRobak jednak jej nie słuchał, uradowany, że już za chwilę znajdzie się na brzegu i spotka ze swoimi przyjaciółmi.\n– Wio, ryba! – wrzeszczał ogłuszająco. – Do góry, jazda! No, żwawo!\n– Nie przesadzaj – rzekła Rybka zimno. – Nie jestem koniem pociągowym! Robię to w drodze wyjątku, więc bądź miły, proszę…\nNie trwało długo, gdy z chlupotem wypłynęli na powierzchnię wody.\n– No i pięknie! – wykrzyknął Zenon z uniesieniem.\n– Tuż przy samym brzegu! Mistrzostwo świata!\n– A widzisz? – Złota Rybka, mimo iż zdyszana, najwyraźniej była z siebie bardzo dumna. – Wcale nie jestem taka nieuczynna i bez serca, jak ci się zdawało…\n– Nagle urwała i z przerażeniem spojrzała w górę. – Och, Zenon! Kto to?!\n– O, kurczę! – rzekł wędkarz z uciechą, pochylając się nad


Prestiż. Pismo poświęcone reputacji polskiej gospodarki - Odkrywca magicznego kamienia...\nOdkrywca magicznego kamienia...\nZ CEZARYM ŁUTOWICZEM, mistrzem wielu talentów, właścicielem Galerii Autorskiej Gold & Silver Gallery w Sandomierzu, artystą który wprowadził krzemień pasiasty do polskiej i światowej biżuterii - rozmawia Jerzy Byra\nOryginalność surowców, produktów, towarów wiąże się często z niepowtarzalnością ich właściwości oraz występowania w danym regionie. Krzemień pasiasty, jest takim przykładem – występuje tylko w jednym miejscu na świecie, w okolicach Sandomierza. Opowiemy o nim w rozmowie z Cezarym Łutowiczem, artystą, który go odkrył i wprowadził do polskiej i światowej biżuterii.\nZ końcem kwietnia br., podczas konferencji zorganizowanej przez Urząd Patentowy RP, poświęconej 100-leciu ochrony własności przemysłowej w Polsce, wystąpił Pan w panelu o ochronie polskich oznaczeń geograficznych. Pański tam postulat o objęciu ochroną prawną krzemienia pasiastego wywołał ciekawą dyskusję. Pomówmy o tym szerzej.\nProszę pana, jestem już w takim wieku, że po 46 latach zajmowania się krzemieniem pasiastym, który w jubilerstwie już w miarę powszechnie funkcjonuje w kraju i na świecie, mam poczucie dobrze spełnionej misji promocji i pielęgnowania naszego dziedzictwa kulturowego. Teraz dobrze by było, żeby ten kamień już sam żył swoim życiem, a najlepiej, by z uwagi na występowanie tylko w jednym miejscu na świecie, w Ziemi Sandomierskiej miał ochronę prawną i sławił Polskę i ten region.\nDo którego Pańska droga życiowa wiodła z Podlasia, przez Pomorze – bo z nie własnej woli osiadł Pan w Sandomierzu. Ale to w nim, w 1972 r., dokonał Pan życiowego odkrycia. To wtedy po raz pierwszy do wykonywanej biżuterii wykorzystał Pan krzemień pasiasty. Zapomniany minerał, który był traktowany jako odpad przy wydobywaniu wapienia. Co było w nim takiego, że zwrócił Pańską uwagę?\nGdy go znalazłem, jako odpad utwardzał drogę. Zdziwiłem się, że jak to możliwe, że dotychczas nikt nie dostrzegł w tych rozrzuconych kawałkach kamienia jego strukturalnego piękna – plastycznie i rzeźbiarsko uformowanego wnętrza, falistych linii, kontrastowych lub harmonijnych barw usłojenia. To był pierwszy krok do zainteresowania się bliżej tym kamieniem. Ale dopiero po rozmowach z obecnie profesorem Zdzisławem Migaszewskim, wybitnym geologiem utwierdziłem się, że to na tyle rzadki kamień, któremu warto poświęcić większą uwagę. Tym bardziej, że archeolog dr Jerzy Tomasz Bąbel przekonywał mnie o magicznym znaczeniu krzemienia pasiastego w życiu ludów pierwotnych.\nNatomiast co do drogi życiowej, to ostatecznie wyjaśniam. W Białymstoku tylko się urodziłem. Do Słupska rodzice zabrali mnie po roku od urodzenia. A w Sandomierzu znalazłem się przez przypadek – z żołnierskiego nakazu. Widocznie magia tego kamienia sprawiła, że z małą przerwą zakotwiczyłem tu na stałe.\nDla jubilera magia kamienia, w tym przypadku odkrytego przez Pana krzemienia pasiastego, to doskonały argument do wykorzystania w biżuterii. Skąd ta jego magiczność?\nPrzed tysiącami lat wykonywano z niego siekierki, których nie używano jako narzędzia do codziennych potrzeb tylko, jako przedmioty szczególne, związane z obrzędowością, magią i sferą ducha, były symbolem władzy. Dowodzą tego badacze, którzy znajdowali takie siekierki w licznych grobach, również w innych krajach, kilkaset kilometrów od Ziemi Sandomierskiej, gdzie nie występuje ta odmiana krzemienia. To świadczy, że są to importy z naszych rejonów…\nA ta siekierka w Pańskiej pracowni, jak trafiła do Pana (fot. 2)?\nPrzyniósł mi ją kilka lata temu jakiś włóczykij. Skorzystałem z okazji i nabyłem tę pięknie usłojoną siekierkę, jako ciekawy eksponat (współpracuję z muzeum w Sandomierzu). Co ciekawsze, niedawno, gdy zacząłem czytać reprint książki z 1938 roku, autorstwa Aleksandra Patkowskiego „Sandomierskie - Góry Świętokrzyskie” – w której autor pisze również o krzemieniu pasiastym – to ku mojej wielkiej radości, zobaczyłem w niej zdjęcie „mojej” siekierki. 80 lat po jej zamieszczeniu w książce.\nNiezwykła historia, jawi się, jako potwierdzenie magicznego znaczenia tego kamienia. Pan wprowadził go do biżuterii i jak sam napisał: „ta magiczna relacja człowieka z kamieniem pozwala wierzyć, że przechodząca z pokolenia na pokolenie biżuteria będzie nośnikiem tak trwałym i niezniszczalnym, jak sam kamień”. Czy rzeczywiście krzemień pasiasty jest tak jubilersko niezwykły?\nNa pewno posiada trzy najważniejsze cechy kamienia jubilerskiego: rzadkość występowania (na świecie jedynie w Ziemi Sandomierskiej), dekoracyjność (barwa i usłojenie) i twardość ( 6,5-7 w 10. stopniowej skali Mohsa, gdzie 10 to twardość diamentu). A poza tym emanuje zachwycającą szlachetnością barw, odcieni brązów szarości i bieli. Dla mnie to kamień optymizmu (fot. 1). Takim go widzę dla siebie i proponuję innym.\nChoć dodam, że posiadając te najważniejsze cechy, trzeba mieć na uwadze, że krzemień jest również kamieniem złudnym. W naturalnej postaci przypomina białe kruche ciasto, coś takiego organicznego, miękkiego, ale gdy uderzy go pan młotkiem, to zadźwięczy jak kowadło. A jeśli pęknie, to z hukiem i pojawi się iskra i zapach siarki. To działa na wszystkie zmysły. Do tego wrażenia plastyczne towarzyszą mu od chwili wydobycia, bo wykopuje się od razu rzeźbiarską formę. Wystarczy ją oczyścić, dodać podstawę i mamy gotową, naturalną rzeźbę. Nazywam je „Rzeźby zastane” (fot. 5).\nW jakich okolicznościach znalazł Pan pierwszy kawałek krzemienia pasiastego?\n46 lat temu, 22 kilometry od Sandomierza, we wsi Śródborze. Trafiłem tam na, chłopski kamieniołom, w którym ludzie od dziesiątków pokoleń wydobywają wapień w celach budowlanych. Właśnie tam leżał na pryzmie i czekał na wywiezienie do utwardzenia drogi.\nWziął go Pan bez pozwolenia gospodarza.\nZapytałem. W odpowiedzi usłyszałem – a bierz pan ile chcesz. Więc sobie brałem ile chciałem i wybierałem moim zdaniem najładniejsze kawałki.\nJak już Pan zaczął obrabiać te kamienie, wprowadzać do biżuterii i pokazywać publicznie, co mówili koledzy po fachu.\nMusiałem się przyzwyczaić do kółek na czole i pukania w skroń. Co miało znaczyć, że może facet wyzdrowieje i przestanie się wychylać z biżuterią z kamienia z polnej drogi. Taka reakcja wynikała też z faktu, że wtedy uważano, iż biżuteria ma swoją wartość, jest pewną lokatą, jak ten rosyjski złoty pierścionek z czerwonym oczkiem. \nWprowadzić do elitarnej sztuki jubilerskiej nikomu nieznany kamień było więc dużym wyzwaniem.\nOsobiście uważam, że do osiągnięcia każdego celu potrzebna jest determinacja w działaniu, życzliwość i pomoc wielu ludzi. W moim przypadku to wszystko miało miejsce. Dzisiaj krzemień pasiasty jest uznanym kamieniem jubilerskim, takim jak na przykład agat i malachit.\nKtóry z momentów w dochodzeniu do uznania krzemienia pasiastego za wartościowy kamień jubilerski był przełomowy.\nNa rynku prezentowana przeze mnie biżuteria z wykorzystaniem krzemienia pasiastego nie budziła sprzeciwu, raczej zachwycała innością, ale przełomowy moment, to na pewno 1985 rok. To wtedy Jerzy Żurawski, dyrektor muzeum zaproponował mi całoroczną, autorską wystawę biżuterii w Muzeum Sztuki Złotniczej w Kazimierzu Dolnym.\nPotem było już łatwiej. Krzemieniem pasiastym zainteresowała się prasa i telewizja. Zaczęły pojawiać się pozytywne informacje, a w ślad za nimi zainteresowanie rynku.\nPewnie stąd Pana udział w Międzynarodowej Wystawie Biżuterii w Monachium.\nBył to rok 1988 i mój pierwszy wyjazd na Zachód oraz możliwość osobistego pokazania swoich prac z krzemieniem pasiastym na prestiżowej imprezie branżowej. Ale poza tym, gdybym napisał o tym książkę, to ludzie mogli by uznać, że to chora wyobraźnia.\nMimo wszystko, perypetie związane z tym wyjazdem zakończyły się nadzwyczaj pozytywnie. Niedługo potem zostałem zatrudniony w Wiedniu, jako projektant biżuterii i owocnie przepracowałem tam dwa lata.\nCoś mi się wydaje, że świętość za Panem chodzi. Nawet porównuje się Pana do św. Eligiusza, patrona złotników.\nCoś w tym jest. Przez ładnych kilka lat też byłem kowalem w Pracowni Konserwacji Zabytków Sandomierz-Zamek. Ale już po pracy, w domu, w swojej Pracowni Metaloplastyki robiłem złotą i srebrną biżuterię. Wtedy jeszcze nieoficjalnie. Dopiero po zaliczeniu egzaminu mistrzowskiego przeszedłem na w pełni własną działalność jubilerską i zmieniłem nazwę pracowni na pracownię autorską Gold & Silver Gallery.\nI całą energię skierował Pan na wypromowanie krzemienia pasiastego, jako kamienia jubilerskiego.\nMoże nie całą. Ale na przykład przekonałem Wojciecha Kruka, by w ofercie swoich salonów uwzględnił biżuterię z kamieniem pasiastym. To było bardzo duże wyzwanie, pracownia firmy Kruk przez cały rok szykowała biżuterię z naszym kamieniem, aby w jednym czasie odsłonić kolekcję biżuterii z krzemieniem pasiastym w stu salonach tej firmy. Ja w tym czasie dawałem im świadomość minerału.\nDomyślam się, że dał Pan radę, ale z jakim skutkiem handlowym?\nNadspodziewanym. W czym pomogła Victoria Beckham. Proszę sobie wyobrazić, że w tym czasie dzwoni do mnie dziennikarz z PAP-u, który wcześniej zrobił ze mną wywiad na wystawie w Toruniu – z pytaniem: Panie Cezary, czy pan wie, że pańską biżuterię nosi Victoria Beckham? Dowiedział się o tym z Internetu i taką informację zamieścił w serwisie PAP-owskim. Tego samego dnia z wielkim przejęciem, razem z żoną Bogusią (fot. 8) obejrzeliśmy w Wiadomościach telewizyjnych – jak Victoria Beckham zakłada na szyję nasz naszyjnik i do tego komentarz, że to krzemień pasiasty.\nProszę pana, co ja przeżyłem następnego dnia. 9 ekip telewizyjnych zderzało się czołami przed moją pracownią. Szeroko pisała o tym prasa. Wykupiono mnie do cna. Zadzwoniłem do szwagra w Słupsku – Krzychu, przyjeżdżaj z pomocą, dopust Boży, nie mam czym handlować. Robiliśmy po nocach. Nie podejrzewałem, że coś takiego przeżyję. Od tego czasu zaczął się ruch na ten kamień. Teraz krzemień pasiasty jest już normalnym kamieniem jubilerskim.\nMając tak świetną koniunkturę dla tej swojej „pasiastej” biżuterii, nagle zaczął Pan namawiać innych by się również tym kamieniem zajęli. To tak, jakby podcinał Pan gałąź na której siedzi.\nPo latach pracy z krzemieniem pasiastym przyszła refleksja: zgromadziłem wiedzę, przetestowałem rynek, liczne wystawy w kraju i na świecie cieszyły się uznaniem – uznałem, że coś z tym trzeba zrobić. Więc w 2000 r. wymyśliłem Warsztaty Złotnicze, na które od razu dała się namówić Zofia Czub, ówczesna dyrektor Muzeum Okręgowego w Sandomierzu. Odbywały się pod tytułem „Krzemień pasiasty – kamieniem optymizmu”.\nKto był ich uczestnikiem?\nUdział brali studenci oraz pracownicy dydaktyczni z dwóch łódzkich uczelni plastycznych. Drugą grupę uczestników stanowili artyści złotnicy o dużym dorobku twórczym. Pod warunkiem, że każdy z uczestników warsztatów przekaże przynajmniej jedną pracę na rzecz tworzonej kolekcji w sandomierskim muzeum. Dzisiaj jest to jedyna tego typu kolekcja w świecie i stanowi ważną atrakcję turystyczną Sandomierza.\nW 2007 roku, podczas sesji naukowej pod tytułem „35 lat krzemienia pasiastego w biżuterii” ogłoszono nazwę i pokazano logo „Sandomierz Światową Stolicą Krzemienia Pasiastego” (str. 2). A w 2011 roku krzemień pasiasty był klejnotem polskiej prezydencji w Unii Europejskiej. Potem jeszcze brał udział w dwóch najważniejszych Światowych Wystawach EXPO - Mediolan 2015 i Astana (Kazachstan) 2017. Proszę przyznać, tak po ludzku – jestem szczęściarzem, osiągnąłem sukces, misja zakończona.\nPod dwoma pierwszymi stwierdzeniami mogę się podpisać. Zakończenie misji wymaga jeszcze sporo zaangażowania i wysiłku.\nCo Panu znowu chodzi po głowie?\nUważam, że jeśli udało się coś spowodować, to muszę być konsekwentny i odpowiedzialny za doprowadzenie sprawy do końca.\nPo pierwsze – krzemień pasiasty, jako jedyny polski kamień wymaga ochrony prawnej. Zależy mi na tym, by go związać z Polską. Nie wiem jak to zrobić, ale opinia prof. Skubisza, mojego panelowego partnera podczas wspomnianej konferencji Urzędu Patentowego daje nadzieję, że da się tę sprawę pozytywnie załatwić. Może właśnie przez ochronę oznaczenia geograficznego.\nPo drugie – mam przemyślany pomysł powołania i zbudowania w Sandomierzu prawdziwego Muzeum Światowej Sztuki Współczesnej. Mamy piękną starówkę, ale to z przeszłości. Rzecz w tym, by miała przeciwwagę w nowoczesności. Mam też miejsce dla takiego muzeum, dosyć blisko starówki, które w żaden sposób z nią nie koliduje. A na pewno oba te miejsca jeszcze bardziej uatrakcyjnią Sandomierz. Będą podwójnie wzbogacać przyjezdnych. Z kraju i zagranicy, bowiem w tej części Europy nie ma takiego muzeum.\nNie chcę powiedzieć, że to śmiały pomysł, bo to coś więcej – raczej szalony, jak na polskie warunki.\nZgadzam się, że w Polsce ciężko przebić się z innością myślenia. Więc kto ma pchać postęp, jak nie wariaci.\nCezary „Krzemień” Łutowicz, Sandomierzanin Roku 2006. Dziękuję za rozmowę.\nDziałalność artystyczna Cezarego Łutowicza\nDziałalność artystyczna Cezarego Łutowicza obejmuje kilka rodzajów sztuki. Na przykład kowalstwo jest szczególnie widoczne na sandomierskiej Starówce, gdzie większość ozdobnych krat, bram, okuć okiennych i drzwiowych, latarń i szyldów zostały wykonane w jego pracowni.\nPoza tym również rzeźba i instalacje przestrzenne, malarstwo i fotografia, muzyka jazzowa i inscenizacje teatralne, a także architektura ogrodu. Dla potwierdzenia tego wszystkiego kilka przykładów.\nZ wykonanych rzeźb dominują dwie głowy: nagrodzona z żelaza Don Kichote (fot. 13) i Don z brązu. Osobną grupę stanowi cykl Rzeźb zastanych, jako naturalnych konglomeratów krzemienia pasiastego (fot. 5) oraz instalacja Zakotwiczenie nieba (fot. 11), która stała się nowym symbolem i atrakcją sandomierskiej starówki.\nZ kolei malarstwo cechują śmiałe kolorystycznie kompozycje, pełne radosnego wdzięku (fot. 10). A fotografie, przetworzone za pomocą techniki cyfrowej, pełne przemyślanych syntez, to już całkowita nowość. W trakcie oglądania powodują dreszcze. Szczególnie odczuwane w cyklu zatytułowanym Nowy Jork - powidoki (fot. 15). Ich wyjątkowość tworzy montaż przetworzonych zdjęć, narracja tekstu wygłaszana przez samego Andrzeja Seweryna i akompaniament muzyczny wykonany przez studyjnych jazzmanów.\nNatomiast muzyka i inscenizacje teatralne to odbywające się w wiejskiej posiadłości Łutowicza koncerty i spektakle, które dla przyjaciół, artystów i miejscowych mieszkańców organizuje wraz z małżonką Bogusławą (fot. 8). Jazzują i śpiewają na małej scenie w przysposobionej oborze, a spektakle teatralne, na przykład Zemstę Fredry, wystawiają, w zależności od pogody, w ogrodzie lub na dużej scenie w zaadoptowanej stodole, gdzie goście zasiadają na setkach krzeseł zakupionych na pchlim targu.\nI wreszcie architektura ogrodu. Czyli hektar osobiście zaprojektowanej przez Łutowicza przestrzeni ze stawem, rybami i łodzią do pływania oraz z niezliczoną ilością gatunków drzew, krzewów i roślin, które sam dobiera i sadzi. JB\n1. ”Krzemień pasiasty kamieniem optymizmu” szyld przed wejściem do pracowni autorskiej Cezarego\nŁutowicza Gold & Silver Galery w Sandomierzu. 2. Siekierka z krzemienia pasiastego. 3. Pracownia\nartysty. 4. Cezary Łutowicz i komplet biżuterii dla królowej Belgii Matyldy. 5. Rzeźby zastane. 6. Biżuteria stołu. 7,12,14,16. Przykłady biżuterii z krzemieniem pasiastym zaprojektowane i wykonane przez Cezarego Łutowicza. 8. Cezary Łutowicz z żoną Bogumiłą w swojej wiejskiej posiadłości. 9. Cezary Łutowicz podczas konferencji Urzędu Patentowego RP w Filharmonii Narodowej w Warszawie. 10. Obrazy autorstwa Cezarego Łutowicza w salce muzycznej w wiejskiej posiadłości. 11. „Zakotwiczenie nieba”, rzeźba-Instalacja Cezarego Łutowicza na Rynku Starego Miasta w Sandomierzu. 13. „Don Kichote”, rzeźba z żelaza Cezarego Łutowicza nagrodzona w konkursie współczesna próba interpretacji. 15. Fotografia przetworzona cyfrowo z cyklu „Nowy Jork - powidoki”.\nFot. JB i archiwum artysty - www.krzemien-sandomierz.pl\ndodano: 2018-06-06 16:10:39


Europejski Kongres Gospodarczy - główne tematy, ważni goście - Detal\nEuropejski Kongres Gospodarczy - główne tematy, ważni goście\n30 kwietnia 2013 09:47\nCo trzeba zrobić, by wzrost gospodarczy wrócił do Europy? Gdzie się mogą otworzyć nowe rynki? Jak powinno wyglądać partnerstwo w energetyce? To, zdaniem prof. Jerzego Buzka, podstawowe wątki V Europejskiego Kongresu Gospodarczego, który już za dwa tygodnie rozpocznie się w Katowicach. Główne założenia imprezy organizatorzy przedstawili na konferencji prasowej w Śląskim Urzędzie Wojewódzkim.\nEuropejski Kongres Gospodarczy to szeroko otwarte forum dyskusji o gospodarce Europy i świata. Między 13. a 15. maja br., przez trzy bogate w wydarzenia dni, konfrontować się będą poglądy i opinie najważniejszych europejskich polityków z racjami tych, którzy inwestują, produkują, działają na rynku pracy i kreują nowe wartości w nauce, gospodarce i życiu społecznym.\n- Nie bez powodu wydarzenie, którego piątą edycję rozpoczniemy już za dwa tygodnie, nazwaliśmy Europejskim Kongresem Gospodarczym. Od początku tworzenia imprezy zależało nam, by miała ona wymiar i charakter międzynarodowy. W tym roku mamy do czynienia z wyjątkową skalą reprezentatywności. Do Katowic przyjadą delegaci niemal z całej Europy. Co więcej, za sprawą konferencji towarzyszących, takich jak Forum Współpracy Gospodarczej Afryka-Europa Centralna, tworzymy w Polsce wydarzenie, jakie nie miało dotychczas miejsca na gospodarczej mapie Europy - mówi Wojciech Kuśpik, inicjator EEC, prezes Grupy PTWP SA.\nV Europejski Kongres Gospodarczy w Katowicach otworzą ministrowie gospodarek krajów europejskich, m.in.: Martin Kuba, minister przemysłu i handlu Republiki Czeskiej; Tomáš Malatinský, minister gospodarki Słowacji; Janusz Piechociński, wicepremier, minister gospodarki RP; Mihaly Varga, minister gospodarki narodowej Węgier oraz Varujan Vosganian, minister gospodarki Rumunii. W sesji inauguracyjnej wezmą udział ponadto ministrowie gospodarek krajów nadbałtyckich.\nZainteresowanie Kongresem wśród przedstawicieli rządów państw Europy Centralnej nie jest przypadkowe.\n- W ciągu czterech lat zmieniliśmy geografię najważniejszych imprez gospodarczych - mówi prof. Jerzy Buzek, poseł do Parlamentu Europejskiego, jego przewodniczący w latach 2009-2012, prezes Rady Ministrów w latach 1997-2001 - Katowice w naturalny sposób stały się centrum debaty o sprawach Polski i krajów, które są położone blisko Górnego Śląska.\nW blisko stu sesjach Europejskiego Kongresu Gospodarczego weźmie udział kilkuset panelistów, reprezentantów elit biznesowych, politycznych i naukowych.\nW V Europejskim Kongresie Gospodarczym udział weźmie trzech unijnych komisarzy: Janusz Lewandowski, komisarz UE ds. budżetu i programowania finansowego; Andris Piebalgs, komisarz UE ds. rozwoju oraz Janez Potočnik, komisarz UE ds. środowiska.


Leica Q2 Monochrom to niezwykle intuicyjne narzędzie do tworzenia ponadczasowych, monochromatycznych fotografii. Dzięki połączeniu najlepszy cech rodziny Q, czyli rozdzielczości 47,3 megapikseli niezwykle ostrego i jasnego obiektywu Summilux 28 f / 1.7 ASPH., wyjątkowo szybkiego i precyzyjnego autofokusa oraz świetnego wizjera elektronicznego OLED fotografowie otrzymują aparat kompletny.\nQ2 Monochrom pozostaje wierna unikatowemu wzornictwu. Wytrzymały korpus został wykończony tym razem matową czernią, a tradycyjne grawery są dyskretnie szare i białe.\nŚwiadome pominięcie klasyczne, czerwone logo Leica, aby podkreślić, że Q2 Monochrom to aparat wyłącznie do rejestracji czerni i bieli.


Rozwijamy kanał Rezonans Życia na YouTube\nJeśli uznasz nasze filmy za ciekawe, to udostępnij je, daj lajka i zasubskrybuj kanał. Dzięki!\nKanał rozwijamy od niedawna. Dopiero się rozkręcamy, bo chcemy dzielić się naszą wiedzą i 20-letnim doświadczeniem terapeutycznym. Tematyka, którą poruszamy na kanale, to sprawy związane z ogólnym dobrostanem, zdrowiem, witalnością, odpornością, długowiecznością, jak też możliwością nowoczesnego inwestowania finansowego.\nNa chwilę obecną nasze playlisty to\nOd 2018 roku używamy osobiście, jak i w praktyce terapeutycznej. System WebWellness to nowoczesne biotechnologie do użytku domowego i gabinetowego w przystępnej cenie. Dystrybucja oparta jest na systemie sprzedaży bezpośredniej, więc poza wsparciem organizmu, można korzystać z atrakcyjnych prowizji za polecanie produktów.\nOd 2014 roku jesteśmy dystrybutorem urządzeń SCIO w Polsce. SCIO to prawdziwa, kwantowa medycyna energetyczna łącząca w sobie biofeedback i biorezonans z mega holistycznym oprogramowaniem. W dodatku bardzo uduchowionym. SCIO zostało stworzone dla prawdziwych i dociekliwych terapeutów!\nBiorezonans – Czym jest? Za i przeciw\nWprowadzenie w tematykę biorezonansu, jego możliwości i ograniczeń. Żywe relacje osób stosujących biorezonans. Wskazówki jak przygotować się badani i terapii biorezonansowych.\nKryptowaluta VIP COIN\nNowoczesna kryptowluta, wprowadzona na giełdy w 2020 roku przez producenta biorezonansu WebWellness, firmę Bizness Process Technologies. Główne cechy tej e-waluty to bezpieczeństwo i przejrzystość systemu. VIP COIN jest realnie zabezpieczony złotem. Tokeny VIP COIN co miesiąc drożeją o 10%, gdyż ich liczba z każdym miesiącem maleje. Wiedz, że osoby które zainwestowały w 2010 roku 25 zł. w Bitcoin zostały już po 7 lat milionerami. A 100 dolarów zainwestowane w Bitcoin w 2010 roku warte jest dzisiaj … wow … 66.000.000 USD (sześćdziesiąt sześć milionów dolarów). VIP COIN dopiero startuje. To najlepsza szansa na zainwestowaniem drobnej kwoty na poczet wolności finansowej w przyszłości.\nJeśli uznasz nasze filmy za ciekawe, to udostępnij je, daj lajka i zasubskrybuj nasz kanał YouTube. Dzięki!\nKANAŁ REZONANSU ŻYCIA\nBiorezonans WebWellness 8


Koncepcja aparatu Instagram może stać się rzeczywistością Koncepcja aparatu Instagram może stać się rzeczywistością\nTu jesteś:Home»iGadżety»Koncepcja aparatu Instagram może stać się rzeczywistością\nKoncepcja aparatu Instagram może stać się rzeczywistością\nNo i stało się. Socialmatic czyli koncepcja aparatu wzorowanego na ikonie aplikacji Instagram doczeka się realizacji. Zeszłotygodniowa prezentacja koncepcji Socialmatic wywołała sporą burzę. Dlatego jej twórca Antonio De Rosa z ADR Studios, po ocenie zainteresowania swoim projektem postanowił spróbować obrócić marzenia w rzeczywistość.\nDe Rosa rozpoczął kampanię na Indiegogo w celu pozyskania funduszy na przeniesienie koncepcji aparatu Socialmatic do rzeczywistości. Czy aparat rzeczywiście ujrzy światło dzienne? To zależy tylko od Was.\nSocialmatic ma posiadać 16GB wewnętrznej pamięci, dotykowy ekran 4:3, WiFi oraz Bluetooth. Wbudowane będzie miał dwa obiektywy, jeden do robienia zdjęć, a drugi do skanowania kodów QR. Kod QR jest nanoszony na ramkę każdego drukowanego jak z Polaroida zdjęcia. W nim zawarty jest kod konta Instagram. Dzięki niemu inny posiadacz Socialmatics może zeskanować kod ze zdjęcia w celu dodania jego właściciela do obserwowanych na Instagramie. Może to dość dziwaczne, ale De Rosa uważa, że pomysł się przyjmie.\nDe Rosa rozpoczęła kampanię na Indiegogo prosząc o 50 000 dolarów na Socialmatic. Jeśli osiągnie swój cel, koncepcja zostanie przekształcona w fizyczny aparat dla zapalonych fanów Instagramu. De Rosa chce utrzymać koszt produktu poniżej 300 dolarów. Kampania potrwa do niedzieli, 1 czerwca. Możecie przyczynić się do realizacji pomysłu. Jeśli zostanie sfinansowany, De Rosa obiecuje „duże zniżki” na gotowy produkt dla przekazujących jakąkolwiek sumę. Jeśli kampania nie osiągnie swojego celu, każdy otrzyma zwrot przekazanej sumy.\nChciałoby się zapytać..pomożecie??\nNastępny artykuł Facebook rozwija nową aplikację „Strony” dla iPhone’a


Babka piaskowa puszysta - Ania gotuje Blog kulinarny\nKlasyczny i sprawdzony przepis na puszystą babkę piaskową, która zawsze się udaje. Jest puszysta, lekka, prosta w wykonaniu i przede wszystkim bardzo smaczna. Doskonale pasuje do ulubionej filiżanki kawy bądź herbaty. Poznaj mój sekret sypkości babki piaskowej.\nWszystkie składniki powinny być w temperaturze pokojowej. Szklanka to pojemność 250ml. Są to proporcje na smaczną babkę piaskową w okrągłej i głębokiej formie z kominem w środku o pojemności 2 litrów. Sekret sypkości babki polega na użyciu skrobi ziemniaczanej, dzięki której ciasto jest sypkie, wręcz piaskowe. Jeśli lubisz bardzo sypką babkę, to zwiększ ilość skrobi ziemniaczanej i proporcjonalnie zmniejsz ilość mąki pszennej. Jeśli całkowicie zastąpisz mąkę pszenną skrobią ziemniaczaną, otrzymasz bezglutenową i bardzo sypką babkę piaskową.\n250g masła ekstra 82%\nSposób wykonania sypkiej babki piaskowej.\nPuszystą babkę piaskową przygotujesz w 25 minut. Czas pieczenia około 1 godziny. Kaloryczność 400 kcal w 100g bez uwzględnienia posypanego cukru pudru. Wcześniej wyciągam jajka i masło z lodówki, aby wszystkie składniki były w temperaturze pokojowej. Zapobiega to powstawaniu zakalca. Możesz także dodać sok z cytryny oraz kakao do urozmaicenia smaku i koloru. W przepisie nie używam proszku do pieczenia, a mimo to babka bardzo ładnie wyrasta. Postępuj zgodnie z moimi wskazówkami.\nW misce mieszam ze sobą 150g mąki pszennej i 150g skrobi ziemniaczanej. Następnie oddzielam żółtka od białek.\nDo oddzielnej miski wrzucam masło oraz szczyptę soli i miksuję na najwyższych obrotach do uzyskania kremowej masy. Następnie cały czas miksując na najwyższych obrotach, wsypuję stopniowo 150g cukru. Cały czas miksując na najwyższych obrotach, wrzucam kolejno po jednym żółtku i miksuję każde żółtko przez około 1 minuty. Aby ciasto ładnie wyrosło, bardzo ważne jest dobre ubicie masła z cukrem i żółtkami.\nDo powstałej masy wsypuję 300g połączonej mąki. Mieszam ręcznie lub mikserem na wolnych obrotach chwilę do połączenia się składników.\n4 białka ubijam mikserem na dużych obrotach, aż uzyskam sztywną pianę. Białka muszą być ubite na sztywną pianę, dzięki temu ciasto będzie pulchne i wyrośnięte. Pianę z białek za pomocą drewnianej łyżki dodaję porcjami do masy ciasta i mieszam też łyżką.\nPiekę babkę piaskową.\nBabkę piekę w okrągłej i głębokiej formie z kominem w środku. Najpierw smaruję jej wnętrze miękkim masłem i posypuję mąką (ewentualnie bułka tartą lub wiórkami kokosowymi).\nPrzekładam masę ciasta. Ciasto wkładam do piekarnika rozgrzanego w temperaturze 180 stopni C. Piekę w piekarniku bez termoobiegu, grzałki góra i dół w temperaturze 170 – 180 stopni C. przez około 55-60 minut do tzw.suchego patyczka. Uchylam drzwiczki piekarnika i wbijam w ciasto drewniany patyczek od szaszłyków. Jeśli po wyciągnięciu jest suchy, babka piaskowa jest już upieczona. Po upieczeniu wyłączam piekarnik, uchylam drzwiczki i pozostawiam babkę jeszcze na 10 minut wewnątrz. Następnie wyciągam ciasto z piekarnika i pozostawiam w formie, aby lekko ostygło. Następnie po kilku minutach jeszcze ciepłe wyciągam ostrożnie z foremki i kładę na kratownicy, aby całkowicie ostygła. Ostudzoną babkę piaskową dekoruję cukrem pudrem.\nDo babki piaskowej możesz dodać sok z cytryny lub pomarańczy oraz starta skórkę z wymienionych cytrusów. Zamiast soku z cytrusów możesz dodać 4 krople olejku cytrynowego lub waniliowego. Tradycyjny cukier biały możesz zastąpić trzcinowym. Zamiast cukru pudru możesz polać babkę lukrem i posypać wiórkami kokosowymi lub starta skórkę z cytrusów.\nPo dodaniu kakao do części ciasta otrzymasz babkę marmurkową 🙂\nPrevious Wilgotna babka marmurkowa\nNext Ciasto góra lodowa bez pieczenia na dużą blachę.\n1 thought on “Babka piaskowa puszysta”\nBardzo fajna babka, wygląda na lekką i puszystą 🙂 idealna na Wielkanoc 🙂