ALFABET URODY: Celia Woman- błyszczyki które zawładnęły moimi ustami\nAutor: Kasia o 15:33\nKamyczek 21 września 2012 15:35\n02 piękny:) rozejrzę się:)\nMadlen 21 września 2012 15:47\nMiałam kilka ich lakierów. Są całkiem przyjemne, a błyszczyki bardzo mi się podobają :)\nKarotka 21 września 2012 15:51\nBardzo ładny efekt na ustach :]\nzoila 21 września 2012 15:53\n02 wygląda bardzo ładnie :)\nMaggie 21 września 2012 15:59\nna ustach wyglądają świetnie, podobają mi się obydwa kolory, na pewno chcoiaż jeden kupię !\nInvierno Beauty 21 września 2012 16:16\nFajnie wyglądają, na plus :)\nLola 21 września 2012 16:18\nBardzo lubię efekt tafli wody na ostach :)\nchodzpomalujmojswiat 21 września 2012 16:21\nwyglądają bosko :) ciekawe gdzie można je znaleźć, pewnie jakieś małe drogerie :)\nCoonfiesame 21 września 2012 16:29\nśliczne odcienie ;) wyglądają super na ustach, gdyby nie fakt, że mam za dużo błyszczyków bym się na nie skusiła\nChwila 21 września 2012 16:36\nŁadnie wyglądają na ustach. Ja nie przepadam za błyszczykami;-)\nshellmua 21 września 2012 16:37\nFaktycznie ładnie wygląda. Muszę się za tymi błyszczykami rozejrzeć i chyba się na nie skuszę :)) Pozdrawiam i zapraszam do siebie www.shellmua.blogspot.com\nMuStories 21 września 2012 17:09\nbardzo ładne. lubie takie mleczne wersje!\nkarmel-ciacho-tofi 21 września 2012 18:02\nJaka szkoda, że nie umiem ich nigdzie u siebie znaleźć :(\nMegan 21 września 2012 18:25\nO mamo! Ależ to są śliczności! Jak ładnie na ustach wyglądają! Cud, miód i maliny. Chyba będę szukała :)\npani-radosna 21 września 2012 18:44\nAj, muszę je gdzieś zlokalizować, bo naprawdę ślicznie się prezentują. :)\nŚwiat Wery 21 września 2012 20:51\nefekty świetne, i te ciekawe opakowania\nkobiece szufladki 21 września 2012 21:27\nJeszcze nigdzie nie spotkałam tych błyszczyków, a wyglądają świetnie!\nKasia 28 września 2012 20:30\nwarto szukać w mniejszych drogeriach, ja właśnie w takiej znalazłam kosmetyki Celii :)\nbecomingbeauty 22 września 2012 19:11\nwoooow fkatycznie robi wrazenie ;))\nKasia 28 września 2012 20:29\nBardzo się cieszę, że będzie okazja się spotkać i pogadać o wspólnej pasji :)\nLola`s clothes 23 września 2012 23:07\nbardzo ładnie na ustach wyglądają :)\nAnonimowy 24 września 2012 22:32\nfajny design i samo to jak wygladają na ustach :)\nGosza 27 września 2012 00:05\nNa ustach wyglądają niesamowicie zachęcająco :). A jeśli naprawdę mają działanie choć trochę odżywcze, to skuszę się na któryś na pewno :).


Gospodarka na zjeżdżalni? | Informacje\nWIG30 2483.01 -1.05%\nWIG 57906.53 -0.93%\nsWIG80 11625.07 +0.13%\nmWIG40 3752.53 -1.50%\n29 WRZEŚNIA 2008, 10:17\nGospodarka na zjeżdżalni?\nFoto: TVN24 Foto: Niepokojąca jest spadająca od kwietnia wydajność pracy\nCo czeka polską gospodarkę w najbliższych miesiącach? Jedną z przesłanek jest indeks BIEC - Wskaźnik Wyprzedzający Koniunktury (WWK), obliczany regularnie przez Biuro Inwestycji i Cykli Ekonomicznych. Wrześniowy wskaźnik spadł...\nPowód? Nadal kurczy się produkcja. Brakuje zamówień napływających zarówno z kraju, jak i zagranicy. Właśnie tych ostatnich ubywa najszybciej.\nPopyt zagraniczny zmniejsza się z kilku powodów, głównie w efekcie spowolnienia w gospodarkach europejskich oraz pogarszającej się konkurencyjności polskiej oferty przemysłowej. Stała się ona w ostatnim czasie relatywnie droższa na skutek umacniania się złotego i rosnących kosztów wytwarzania.\nCZYTAJ WIĘCEJ o kurczącej się produkcji\nZdążyć przed inflacją\n"Popyt krajowy w ciągu najbliższych miesięcy może jeszcze rosnąć, choć należy spodziewać się, że dynamika tego wzrostu również będzie słabnąca. Tempo wzrostu płac wyraźnie wyhamowuje, kredyty konsumpcyjne i hipoteczne ulegają ograniczeniu" – czytamy w komentarzu do raportu.\nInstytut BIEC zauważa, że ostatnie dane wskazują na ponowny wzrost zadłużenia gospodarstw z tytułu kredytów, po dość znacznym spadku w lipcu. Może to oznaczać, iż w najbliższym czasie nie zaniechamy zakupów.\nJak tłumaczą to zjawisko analitycy - jeśli wstępne dane nt. zadłużenia gospodarstw domowych z tytułu kredytów nie zostały zbytnio przeszacowane, to możemy mieć do czynienia z zachowaniem konsumentów wedle reguły "zdążyć z zakupami przed inflacją".\nNie chce nam się pracować?\nEkspertów niepokoi natomiast spadająca wydajność pracy. Tendencja do jej pogarszania się utrzymuje się od kwietnia tego roku.\n"Wpływa to niekorzystnie na sytuację finansową przedsiębiorstw i w konsekwencji odbije się na inwestycjach. Menedżerowie coraz bardziej sceptycznie oceniają stan finansów w swych firmach oraz perspektywy rozwojowe całej gospodarki" - napisano w raporcie.\nCZYTAJ WIĘCEJ o pogorszeniu się koniunktury w ostatnich miesiącach\nAutorzy raportu zaznaczają jednak, że nie należy oczekiwać wyczerpywania się sił ograniczających wzrost gospodarczy.\nSpośród ośmiu komponentów wskaźnika wyprzedzającego we wrześniu dwa poprawiły się w stosunku do notowań sprzed miesiąca, jeden pozostał na niezmienionym poziomie, zaś pozostałe cztery składowe pogorszyły się.\nPocieszającą może więc wydać się informacja, że tempo pogarszania się wskaźnika wyhamowało w stosunku do spadków, które odnotowano w czerwcu i lipcu tego roku.\nCZYTAJ WIĘCEJ: Nastroje konsumentów poprawiły się we wrześniu


Wino na głowie postawione - prezent pod choinkę, którego nikt się nie spodziewa - Chimmo.pl\nOd pewnego czasu zauważyliśmy prezentowo-choinkowy trend obdarowywania miłośników wina genialne pomysłową karafką-dekanterem, który dla duńskiej marki MENU stworzyła grupa architektów-designerów - Norm. Karafka do czerwonego wina posiada szerokie, służące napowietrzaniu trunku dno, nadające jej specyficznej przysadzistości.\nJednak forma karafki zaplanowana została z głębokim rozmysłem – pozwala przelewać wino wprost do karafki. Stabilna, wyraziście zarysowana podstawa jest też swoistym stabilizatorem butelki wina, którą umieszcza się na specjalnie zaprojektowanym systemie dekantującym. Nie trzeba podtrzymywać butelki, gdy wino przelewa się do karafki, napowietrzając się przy okazji. Z drugiej strony – wyśmienicie pomysłowa karafka-dekanter pozwala też przelać trunek z powrotem do butelki.\nZupełnie zjawiskowym jest fakt, że karafkę-dekanter grupy Norm polecają światowej sławy sommelierzy. Tak doskonałego sprzętu w tak wyśmienitej cenie miłośnicy wina mogli sobie dotychczas jedynie wymarzyć.\nW ten sposób człowiek po raz kolejny pokazał, że jego pomysłowość nie zna granic. Grupa Norm, której projekty zyskują sobie raz po raz renomę nadzwyczaj odkrywczych i są nagradzane na prestiżowych konkursach, podarowała miłośnikom form i pięknych i funkcjonalnych wyśmienity prezent pod choinkę, na urodziny, na rocznicę, czy – dla siebie – całkiem i zupełnie bez okazji.


Wywóz szamba Chotowa\nMapa firm z miejscowości Chotowa\nFirmy z miejscowości Chotowa\nNasza witryna jest stworzona specjalnie po to aby pomóc Wam odnaleźć firmę która trudni się opróżnianiem zbiorników na szamba w mieście Chotowa - jeśli widzisz to info oznacza to ze żadna firma jeszcze się nie reklamuje w tym miejscu - Dodaj firmę asenizacyjnej\nZawiadomienie dla mieszkańców miejscowości Chotowa\nPosiadacze gospodarstw domowych jeżeli nie mają dostępu do gminnej kanalizacji są obowiązani do podłączenia instalacji sanitarnej do bezodpływowych zbiorników na gnojowicę. Ważne aby taki zbiornik był atestowany i miał ważną aprobatę ITB również atest PZH. Sprawdzone firmy które instalują w rejonie miejscowości Chotowa to ABC Szamba Betonowe, Eurobet, BetoneX.\nFaktem jest że w tym roku wzmożone stały się przeglądy szczelności bezodpływowych zbiorników na szamba, badane po pierwsze czy ścieki nie są wylewane do rowów czy na pola ale też czy zbiorniki są atestowane i mają aprobatę ITB również atest PZH.\nDodaj do tej strony szambiarkę z miejscowości Chotowa kliknij\nWywóz szamba Chotowa, Opróżnianie szamba Chotowa, usługi asenizacyjne Chotowa, Szambiarka Chotowa, Szambowóz Chotowa.\n© Wywóz szamba Chotowa


Wzrokowiec, słuchowiec, dotykowiec, kinestetyk - każdy uczy się inaczej - Kumpel\nJesteś tutaj: Home1 / Aktualności2 / Dla rodziców3 / Wzrokowiec, słuchowiec, dotykowiec, kinestetyk – każdy uczy się in...\n– musi stale być w ruchu. Nawet ucząc się, lubi pracować mięśniami. Najlepsze metody nauki: odgrywanie ról, eksperymenty, uczestniczenie w różnych czynnościach. Najlepiej wychodzi mu nauka, gdy musi coś udowodnić, pokazać, jak coś działa, i wyjaśnić, dlaczego tak się dzieje. Jeśli Twojemu dziecku najbliżej do kinestetyka, to przeprowadzaj z nim doświadczenia, przygotowuj pokazy, prezentacje. Dodawaj ruch podczas nauki, np. niech spaceruje po pokoju, udaje, że prowadzi wykład, kozłuje piłką, wkuwając słówka z języka obcego itp.\nPrzybory dla niego:\n• jego ciało.\n– chłonie świat za pomocą słuchu. Utrwala wiedzę, słysząc siebie w rozmowie z innymi. Musi zwyczajnie przegadać temat. Najlepsze metody nauki: słuchanie i głośne powtarzanie tekstu, nagrywanie siebie i czytanie na głos. Jeśli Twoje dziecko jest słuchowcem, zaproponuj mu, żeby wygłaszało sobie pod nosem monologi (oczywiście w domu, nie w szkole ku uciesze klasowych dowcipnisiów, którzy od razu rzucają komentarze). Wyjdzie mu też na dobre praca w grupie, uczenie się z kimś i dyskusja.\n– stawia na dotyk, czucie i emocje. Łączy on to, czego się uczy, ze zmysłem dotyku i emocjami. Najlepsze metody nauki: potrzebuje przedmiotów, dotykania pomocy naukowych, budowania czegoś własnymi rękami. Jeśli dziecko lubi bawić się w czasie nauki np. długopisem, a podczas lekcji często bazgrze na kartce, to być może jest dotykowcem. W procesie uczenia się niech wykorzystuje muzykę, która nastraja pozytywnie, czy wizualizację – wyobrażanie sobie siebie podczas wykonywania opisywanych czynności. Podpowiedz dziecku , by próbowało wczuwać się w przeżycia postaci, np. ucząc się historii.\n• miły w dotyku piórnik,\n• zakładka do książki,\n• spinacz pod ręką,\n• CD z muzą.\n– nie słyszy, jeśli nie widzi rozmówcy, nie zapamiętuje, jeśli nie widzi tekstu – zgubi go poznawanie lektury z audiobooka. Najlepsze metody nauki: powinien robić jak najwięcej notatek, najlepiej w postaci schematów, tabelek, wykresów, rysunków. Sprawdzi się podkreślanie ważniejszych partii tekstu. Najmocniejszą stroną wzrokowców jest czytanie i duża wyobraźnia!\n• karteczki samoprzylepne,\n• plakat nad biurkiem,\n• specjalna tapetka w smartfonie,\n• wygaszacz w kompie,\n• kolorowe zakreślacze.\nTagi: kinestetyk, nauka, słuchowiec, wzrokowiec\nhttps://kumpel.com.pl/wp-content/uploads/sites/5/2017/11/TO-1.jpg 388 290 agnieszkaw http://grupacogito.pl/wp-content/uploads/sites/5/2017/01/kumpel_logo.png agnieszkaw2017-11-16 08:42:202017-11-16 12:21:43Wzrokowiec, słuchowiec, dotykowiec, kinestetyk – każdy uczy się inaczej\nNajnowszy film Disney/Pixar „Coco”. Tabelka Marzeń, czyli jeden dzień, który może zmienić życie dziecka


Maria Konopnicka: VADER: kroczek milowy gatunku\nVADER: kroczek milowy gatunku\n„Z dumą przedstawiamy zapowiadaną od dawna reedycję debiutanckiej płyty VADER – THE ULTIMATE INCANTATION. Debiut Vader to krok milowy w historii death metalu, ale również krok milowy w historii promocji polskiej muzyki poza granicami naszego kraju w czasach „żelaznej kurtyny”.” - czytamy na stronie Witching Hour. Czy to prawda? Po części tak, ale po części nie...\nNie ulega wątpliwości, że „The Ultimate Incantation” była płytą ważną dla Vadera i do dziś jest jedną z najważniejszych na naszej rodzimej scenie. Teledysk w MTV, płyta wydana dla zagranicznego dużego wydawcy, Vader podbija Europę i świat – tak, to robiło wrażenie w chwili gdy wychodził ten album.\nNie zgodzę się jednak, że ta płyta jest krokiem milowym w całej historii death metalu. Jeśli zawężymy tylko do Polski to bez wątpienia, ale jeśli spojrzymy na scenę death metalową szerzej – to nie przesadzajmy. Vader nagrał album dobry, przyzwoity, ale nic nad to. Rzekłbym nawet, że po demie „Morbid Reich”, które rozbudziło apetyty w sposób nieprawdopodobny, studyjny debiut Olsztynian mógł nawet nieco rozczarować.\nOd chwili premiery tego krążka słuchałem go pewnie nie dziesiątki, ale setki razy i wciąż czuję pewien niedosyt. Brzmienie „The Ultimate Incantation” jest płaskie, wokale przeciętne, utwory solidne, dobre nawet, ale nic ponadto. Iskry geniuszu nigdy na tym albumie nie stwierdziłem. Pamiętajmy, że to był roku 1992. Czasy, w których klasycy gatunku mieli na swoim koncie już po kilka płyt. I gdzie w tym wszystkim VADER? Jaki kamień milowy? Jakie epokowe dzieło? Nie wiem jakbyśmy się starali to tej rzeczywistości nie zaklniemy. „The Ultimate Incantation” było egzotyczną ciekawostka zza żelaznej kurtyny i niczym więcej. Nie była płytą odkrywczą czy szczególnie nowatorską, a powstała w czasie gdy nie tylko zespoły amerykańskie zdołały zdefiniować gatunek, ale i zespoły europejskie zdążyły go już zredefiniować i nadać mu własną tożsamość.\nNa mnie „The Ultimate Incantation” w chwili premiery zrobiła wrażenie głównie tym, że pokazała, że „my Polacy” nie jesteśmy gorsi i mamy swój zespół death metalowy, wydany przez wytwórnie i promowany na zachodzie, ramię w ramię z tuzami gatunku.Czułem dumę podobną do tej, którą kilka lat później czułem na wieść o sukcesach Behemoth czy wygranych Agnieszki Radwańskiej. Cieszę się, że moim rodakom się udaje, ale nie oznacza to, że kiedykolwiek uznam Behemoth za dobry czy ważny zespół, albo stanę się fanem tenisa ziemnego. Nic z tych rzeczy.\nMuzycznie, siła rażenia „The Ultimate Incantation” była nieporównywalnie mniejsza od bogów z Florydy, czy klasyków szwedzkiego grania, ale nawet inne europejskie, nie znaczące aż tak wiele zespoły, mogły robić większe wrażenie. Choćby SINISTER z "Cross The Styx", niemieckie ATROCITY z „Todessehnsucht”, GOREFEST z „False”, holenderski ASPHYX z drugą już płytą na koncie, czy MORGOTH z oryginalnym „Cursed”, wydanym rok wcześniej. I tak można by wymieniać i mnożyć konkurencję dla debiutu VADER, przy której nasz towar eksportowy jawił się dość bladziutko. Do roku 1992 nagrywano wiele oryginalniejszych, bardziej wyrazistych i po prostu lepszych płyt niż debiut VADERA.\nZdaję sobie sprawę, że to pogląd zupełnie niepatriotyczny i niepopularny – ale trzeba mieć odwagę spojrzeć prawdzie w oczy. Nie zmienia to jednego. Zamówię sobie reedycję „The Ultimate Incantation” na CD z bonusową sesją nagraniową ze szwedzkiego SUNLIGHT STUDIOS. Zamówiłbym sobie też na winylu, ale zmieniona okładka, póki co mnie jeszcze odstrasza. Możliwe jednak, że w ciągu kilku dni i do tej decyzji dojrzeję.\nSłucham właśnie „The Ultimate Incantation” i czuję, że wciąż nie dojrzałem do wielkości tego krążka. Ot, przyzwoity album, z różnych względów ważny dla polskich fanów, ale na pewno nie żaden krok milowy w death metalu.Gdybym miał jednak wskazać listę najbardziej przecenianych płyt w tym gatunku to z pewnością „The Ultimate Incantation” znalazłaby się w czołówce.\nAutor: Maria Konopnicka o 17:47:00\nEtykiety: polski death metal, Vader\nAnonimowy 5 kwietnia 2016 20:30\nZginiesz marnie za te słowa!\nMaria Konopnicka 5 kwietnia 2016 20:45\nAlbo co gorsza na kolejny koncert VADER zostanę niewpuszczony...


Apartament - Top 10 Liptov Apartment\nPrzytulne mieszkanie w samym sercu Liptowa\nTop Atrakcje tutaj\nPrzytulny apartament usytuowany w samym sercu Liptova oferuje Państwu idealny komfort, niezastąpiony przy aktywnym spędzaniu czasu w tym fascynującym regionie Słowacji.\nDwupokojowy apartament Top 10 Liptov, oferuje wygodne zakwaterowanie dla 4 osób. Goście mają do dyspozycji dwuosobową sypialnię z podwójnym łóżkiem oraz przestronny salon z rozkładaną sofą, która służy jako dodatkowe łóżko dla kolejnych 2 osób. Nie brakuje standardowego wyposażenia jak telewizja kablowa oraz Wi-Fi. W skład apartamentu wchodzi kompaktowa kuchnia z kuchenką elektryczną, lodówką, kuchenką mikrofalową i czajnikiem elektrycznym. Łącznik z salonem tworzy stół. W nowoczesnej łazience nie brakuje wanny, w której goście mogą się zrelaksować po całym dniu.\nApartament znajduje się na 4. piętrze. Wyposażony w meble balkon, usytuowany jest od strony podwórka. Rozciąga się z niego widok na znaną w Liptowskim Mikulaszu trasę wycieczkową Háj – Nicovô.\nDla Państwa wygody tuż przy budynku znajduje się bezpłatny parking. Do dyspozycji jest również prywatna przechowalnia nart, butów narciarskich czy rowerów, która mieści się w suterenie.\nNie chcą Państwo tracić czasu na gotowanie? Świetny pomysł! W budynku na parterze znajduje się restauracja serwująca śniadania oraz dania dnia w cenie od 3,50 EUR.\nRecepcja, która też jest umieszczona na terenie pensjonatu, oferuje swoje usługi od 8:00 do 22:00.\nApartament Top 10 Liptov położony jest we wschodniej części Liptowskiego Mikulasza, około 10 minut pieszo od zabytkowego centrum miasta. Bardzo blisko (5 minut pieszo) znajduje się Lidl, stacje benzynowe i fitness klub. Po przejściu zaledwie paruset metrów znajdą się Państwo na trasie rowerowej, która biegnie wzdłuż rzeki Wag od doliny Żarskiej aż do Liptowskiego Tarnowca położonego nad największym sztucznym zbiornikiem wodnym Słowacji – Liptowską Marą.\nNajbliżej usytuowane ośrodki narciarskie:\nChopok – Jasná (25 km);\nLiptovský Ján – Ski Javorovica (13,5 km);\nZávažná Poruba – Ski Opalisko (8 km).\nNiekwestionowaną atrakcją jest Liptowska Mara, oddalona o około 8 km, czy też otwarty przez cały rok aquapark Tatralandia (6.3 km od apartamentu Top 10 Liptov). Podczas wizyty w Tatralandii nie mogą Państwo przegapić wizyty w niepowtarzalnym aerodynamicznym tunelu Hurricane Factory oraz niedalekim mini ZOO.


Śmierć naszego Kolegi Tomka Podlaska - Aktualności - Strona www - SPCH Solidarność\nW dniu 12 maja 2016r. pożegnaliśmy naszego kolegę, przyjaciela - Tomasza Podlaska. Tomek był wiceprzewodniczącym Krajowego Sekretariatu Przemysłu Chemicznego NSZZ Solidarność, przewodniczącym Krajowej Sekcji Przemysłu Chemicznego, radnym miejskim i przewodniczącym Komisji Zakładowej NSZZ „Solidarność” T.C. Dębica S.A.\nW skład Rady Miejskiej w Dębicy wchodził przez trzy kolejne kadencje, od 2007 roku. W tym okresie był m.in. jej wiceprzewodniczącym. Obecnie kierował pracami Komisji Rodziny i Polityki Społecznej. Stał także na czele Miejskiej Komisji Rozwiązywania Problemów Alkoholowych.\nW parafii Matki Bożej Anielskiej przez lata działał w Katolickiej Poradni Rodzinnej. Należał również do Rady Duszpasterskiej, za co został w listopadzie 2013 roku uhonorowany medalem „Dei Regno Servire”, za „zasługi w dziele budowania królestwa Bożego” w diecezji tarnowskiej. Zaangażowany w Duszpasterstwo Ludzi Pracy, organizator i uczestnik autokarowych pielgrzymek na Jasną Górę oraz członek Liturgicznej Służby Ołtarza. Był także sędzią piłkarskim i przewodniczącym Kolegium Sędziów w podokręgu Dębica.\nTomasz Podlasek zmarł po długiej i ciężkiej chorobie w wieku 54 lat. Do ostatnich chwil starał się aktywnie działać na rzecz lokalnej społeczności.


Salewa TRAILteam Mistrzem Europy w AR! – Napieraj.pl\nMistrzostwa Europy 2013 w AR zakończone!\nZwyciężył zespół Salewa TRAILteam w składzie Maciek Dubaj, Łukasz Warmuz, Justyna Frączek, Artur Kurek, który pokonał liczącą niemal 500 km trasę składającą się z etapów pieszo-biegowych, biegówkowych (narciarskich), rowerowych oraz z etapu konnego i zadań specjalnych w ok. 78 h.\nNa przedostatnim etapie Salewa przyczaiła się za rosyjskim RedFoxem wiedząc, że ma nad nimi przewagę w postaci premii i kar czasowych dla Rosjan. Mimo to na finiszu pojawiła się pierwsza, Rosjanie spodziewani są lada chwila.\nZwycięski zespół zapewnił sobie prawo startu w Mistrzostwach Świata.


Pielęgnacja - barbiebar.pl\nDbaj o urodę oraz zdrowie ciała z naturalnymi preparatami czy działaniami pielęgnacyjnymi\nCoraz więcej zainteresowania oraz zaangażowania przykłada się, by zadbać o ładne ciało, kondycję oraz dobre samopoczucie. Zarówno kobiety, jak też mężczyźni chętnie odwiedzają specjalistyczne salony kosmetyczne oraz kliniki medycyny estetycznej, aby doskonalić własny wizerunek oraz niwelować mankamenty ciała. Coraz więcej uwagi przykłada się również do doboru najlepszych kosmetyków i innych preparatów pielęgnacyjnych.\nAbsolutnie każdy człowiek powinien zdawać sobie sprawę z tego, jak niezwykle istotne jest naprawdę efektywne dbanie o swoją skórę – istnieje bardzo wiele powodów dla których coś takiego zasługuje z naszej strony na najwyższą uwagę. Przede wszystkim jest to rzecz powiązana z naszym zdrowiem, bowiem zaniedbywanie dotyczących tego spraw może nas narazić na sporo rozmaitych dolegliwości. Często nawet nie zdajemy sobie z tego sprawy, ale skóra stanowi dość wrażliwy element naszego ciała, więc bez odpowiedniej opieki możemy z nią mieć mnóstwo najróżniejszych, niezbyt przyjemnych problemów.\nProdukty potrzebne do golenia są istotnymi produktami wytworzonymi specjalnie dla mężczyzn, którzy zmagają się między innymi z nadmiernie bujnym zarostem lub po prostu preferują jego brak. Zalecane produkty takiego typu można także napotkać w gazecie czy ulotkach reklamowych dużych oraz popularnych firm. Trzeba pamiętać, że dobry Ałun, podobnie, jak wiele kosmetyków wysokiej jakości, jest wartościowym środkiem do pielęgnacji dla mężczyzn, który wywiera działanie regeneracyjne i ochronne, a zarazem składa się z od lat polecanego, naturalnego składnika - ałunu potasowego, najczęściej używanego w sztyfcie.\nPotrzebujesz naprawdę dobrych kosmetyków do ciała? Oto nasze hity!\nW obecnych czasach wyjątkowo ważna jest odpowiednia pielęgnacja włosów, a właściwie całego ciała. W chwilach, kiedy ciągle jesteśmy narażone na oddziaływanie chemicznych składników, bardzo istotne jest właściwe dbanie o siebie. Chyba każda z nas ma swoje ukochane kosmetyki, które właściwie w ciemno może polecić swoim znajomym. Jakie są nasze typy do pielęgnacji włosów na zbliżający się sezon?\nZ czego powinniśmy korzystać dbając o włosy?\nMusimy się namyślić w jaki sposób dbać o nasze włosy, tak by były miękkie, grube oraz nie wypadały. W sklepach jest sporo różnorakich kosmetyków do ich pielęgnacji, przez to tak ważne będzie to, żeby wszystkim się dokładnie przypatrzeć, poznać ich skład oraz jednocześnie dowiedzieć się, które mają możliwość wzmocnić nasze zniszczone włosy.\nWiększość ludzi zwraca wielką uwagę do tego jak wygląda i w jaki sposób przedstawiają się ich poszczególne części ciała. Przez to także nie może nas zaskakiwać, że ważne będzie dla nich to, w jaki sposób prezentują się ich włosy.\nOd jakiegoś czasu na polskim rynku zauważalny jest wyraźny trend. Nastolatki nabywają azjatyckie kosmetyki. Skąd to się wzięło? Rzecz jasna z Azji. Jak powszechnie wiemy przedstawiciele krajów azjatyckich nie mają tak bardzo widocznych kłopotów skórnych, a wszystko dzięki przyzwyczajeniom w ich menu. Niemniej jednak artykuły, jakich używają pozwalają na zachowanie idealnej skóry przez nawet w starszym wieku.\nMamy teraz sezon zimowy, jednak - wbrew pozorom - jest to idealny czas na to żeby zaplanować urlop. Czemu tak wcześnie? Przede wszystkim pozwoli nam to spokojnie zaplanować czas wypoczynku, odpowiednio wcześnie powiadomić pracodawcę o terminie w jakim chcielibyśmy zwiedzić antyczne miasto Egipt, albo też kiedy zamyślamy wyjazd na ryby nad mazurskie jeziora. Pomoże to chlebodawcy w odpowiedni sposób zaplanować pracę w okresie letnim. My z kolei będziemy mieli dosyć czasu na zbadanie propozycji biur turystycznych i znalezienie naprawdę interesującej nas oferty, a nie tylko takiej która może wydawać się ciekawą na pierwszy rzut oka.\nUtrzymanie osobistej higieny jako czynnik warunkujący właściwe kontakty między ludźmi\nOdpowiednia higiena ciała od zarania dziejów była ważnym czynnikiem tego, jak jest się postrzeganym przez innych ludzi. To, czy będzie się pachnąć świeżo, choć niekoniecznie drogimi perfumami, czy jednak intensywnym zapachem będzie się chciało zatuszować własne zaniedbania w zakresie tej dość intymnej bądź co bądź sferze, będzie stanowić o poziomie i miedzy ludzkich relacjach takiej postaci z innymi.\nKażdy, kto miał okazję zostać rodzicem chrzestnym zapewne ma świadomość, jak dużym wyzwaniem jest kupienie prezentu dla dziecka. Wypada zadbać o to, aby prezent, jaki wręczamy z okazji chrztu zapewniał pamiątkę na długie lata. Chociaż w sklepach z prezentami dla dzieci jesteśmy w stanie znaleźć szeroką gamę niebanalnych rozwiązań, dużą część z nich nie jest w stanie podkreślić charakteru tak wspaniałego momentu, jakim jest chrzest.


Ekologiczne Chrupki jaglane o smaku mango marki Holle - Food Forum – czasopismo eksperckie o zdrowym odżywianiu\nEkologiczne Chrupki jaglane o smaku mango marki Holle\nEkologiczne Chrupki jaglane o smaku mango marki Holle to nowa propozycja w ofercie marki, dostosowana dla dzieci już od 8. miesiąca życia. Z powodzeniem mogą także stać się ekologiczną, lekką przekąską dla młodzieży i dorosłych! Chrupki jaglane mango Holle powstały na bazie ekologicznych mąk – jaglanej i kukurydzianej, zatem naturalnie nie zawierają glutenu. Nie zawierają także dodatkowego cukru, poza tym naturalnie występującym w zbożach czy mango. Chrupki jaglane o smaku mango marki Holle są produktem w 100% naturalnym (nie zawierają konserwantów, sztucznych barwników i aromatów), lekkostrawnym i niskokalorycznym. Idealnie pasują do małych rączek niemowlęcia, są lekkie i delikatne, a przede wszystkim w mgnieniu oka rozpływają się w ustach. To idealna przekąska na zaspokojenie małego głodu – niezależnie od miejsca czy czasu. Ekologiczne chrupki są także doskonałą lekką przekąską dla dorosłych będących na diecie lekkostrawnej oraz tych dbających o zdrowie i czystość swoich posiłków. Niewielkie opakowanie jest poręczne a jego zawartość może stać się przekąską, drugim śniadaniem lub podwieczorkiem dzieci, młodzieży i dorosłych.\n*HOLLE - Od ponad 80 lat marka Holle skupia się na propagowaniu zdrowej żywności dla dzieci i niemowląt. Produkty Holle pochodzą z ekologicznych lub biodynamicznych gospodarstw rolnych, w których poza kryteriami ekologicznymi uwzględniane są również dodatkowe uwarunkowania i wymogi, stawiane całemu procesowi technologicznemu. To właśnie dzięki najwyższym standardom doboru owoców i warzyw oraz rygorystycznym wskaźnikom bezpieczeństwa produkcji, produkty Holle cieszą się zasłużonym zaufaniem mam na całym świecie – na każdym etapie rozszerzania diety niemowlaka.


Podczas pierwszego badania USG, kiedy możliwe istnieje teraz zobaczenie naszego przyszłego potomka, otrzymujemy biometryczne wymiary płodu i kilka zdjęć wzbogaconych dziwnymi cyframi i oznaczeniami, które nie tylko dostarczają nas w stan ciężkiej konsternacji, tylko i niepokoju. Przede wszystkim ale pamiętajmy, że specjalista jest osobą kompetentną. A jeżeli na randce nie usłyszeliśmy, że pojawiło się jakiekolwiek zagrożenie płodu, kompletnie nie musimy się niczym przejmować.\nPoniżej przedstawiamy biometryczne wymiary płodu, czyli oznaczenia, jakie stosują specjalisty w sensie opisania wymiarów naszego nienarodzonego dziecka.\nGS (gestational sac) – istnieje obecne liczbę pęcherzyka ciążowego, jest doskonałe oznaczenie wymiarowe w sukcesu badania wczesnej ciąży bądź jej sprawdzeniu. Stanowi obecne pozycję stosowana od 4 do 7 tygodnia ciąży, natomiast w realizacji stanowi oznaczenie zarodka zanim będzie on na końcu wielki plus pewny, aby ważna go istniałoby w obcy rodzaj zmierzyć.\nYS (yolc sac) – wielkość ciałka żółtego. Podstawowy wymiar od 5 do 10 tygodnia ciąży. Zbyt wielka cena tego określenia oznacza nieprawidłowy rozwój płodu i dodatkowe szybkie poronienie. W przypadku zaistnienia tego zjawiska bezwzględnie zostaniemy pouczeni przez specjalisty.\nCRL (crown to rump length) – wielkość zarodka. Długość wynoszona od czubka osoby do najniżej położonej części miednicy i kształtowi ważną pozycja dziecka, jaka istnieje legalna w badaniach USG.\nHC (head circumference) – wielkość główki. Stanowi obwód główki dziecka w jej najpełniejszym miejscu i jest do określenia prawidłowego rozwoju płodu. Oraz może pomóc do powiedzenia szacowanego czasu ciaży w kolejnym trymetrze.\nFL (femur length) – długość kości udowej. Służy do określenia ewentualnych defektów dziecka w dalszej części ciąży. Może dlatego pozwalać na określenie między innymi karłowatości dziecka albo i nowych wad wrodzonych.\nAC (abdominal circumference) – obwód brzuszka. Służy ocenie harmonijności i proporcjonalności rozwoju płodu. Zły efekt może oznaczać innego sposobie wady wrodzone dziecka.\nOczywiście, podanych terminów jest wielu morze a są one w okresie większym lub mniejszym możliwe do odczytania przez laików. Nie należy zawsze się zbytnio przejmować, jeśli czegoś nie rozumiemy. Po pierwsze, wszelkie nieprawidłowości w ciągu dziecka będą nam od razu zgłoszone przez specjalisty przeprowadzającego badania. Jeśli jednak gryzie nas ciekawość, możemy poprosić przy okazji badania o rozwiązanie jego końców.


Richard jest outsiderem, wolnym strzelcem, fotografem, dziennikarzem... Właściwie mógłby stać się każdym, byle tylko pozbyć się wyniszczającego bólu, przerażających halucynacji, wymazać swoją kartotekę, zacząć życie od nowa. Niespodziewanie trafia się ku temu okazja. Dostaje zlecenie od niezwykłej i potężnej Evangeline. Otrzyma to, czego pragnie, jeśli odnajdzie dla niej cztery klepsydry. Początkowo zadanie wydaje się banalne, jednak gdy trop prowadzi do Sleepy Graves, niez...\nAutorzy: Alice Rosalie Reystone


fluid + puder sypki czy prasowany? - Wizaz.pl\nfluid + puder sypki czy prasowany?\n2005-05-06, 09:59 #1\nidę na wesele i wiem, że po pierwszym tańcu będę się świecić jak żarówka co będzie LEPSZE (czyli lepiej matujące) i wygodniejsze: poprawki dokonywane pudrem sypkim czy prasowanym? oczywiscie pod spod fluid czytam i czytam kwc i nie mogę się zdecydować w grę wchodzą niedrogie kosmetyki, do 20 zł\nhmm wyczytałam dużo dobrego o pudrach vipery... sama nie wiem...\nCzas edycji: 2005-05-06 o 10:02\n2005-05-06, 10:01 #2\nDot.: fluid + puder sypki czy prasowany?\nEleo765-do wykańczania makijażu lepszy jest sypki,do poprawek-z racji opakowania i wygody-prasowany.\nJa bardzo lubię puder pastelowy BOURJOIS.Jest w kamieniu,ale przy aplikacji pędzlem zamenia się w sypki\nDobrze zaopatrzyc się również w bibułki matujace i stosowac je przed przypudrowaniem twarzy przy poprawkach\n2005-05-06, 10:03 #3\nw kosmetyczce niewygodnie sie nosi puder sypki, wiec tradycyjnie do poprawek uzywa sie prasowanego, ale.....jak juz bylo chyba pisane sypki jest lepszy...latwiej sie go naklada, wyglada naturalniej......\nwiem, ze jest cos takiego jak puder fiksujacy....ma za zadanie utrwalac makijaz, ale znam go tylko z profesjonalnych kosmetykow do makijazu...\nWyślij prywatną wiadomość do Oliwia31\nZnajdź więcej postów Oliwia31\n2005-05-06, 10:04 #4\nczyli jak kupię prasowany i nałożę go pędzlem to będzie to?\n2005-05-06, 10:13 #5\nnie każdy puder prasowany ma takie własciwości Bourjois jest wypiekany.\nTylko jego cechą jest z tego co sie orientuję ,że przy apliakcji pędzlem zamienia się w sypki Jest bardzo miałki,drobniutki\n2005-05-06, 17:49 #6\nhmm kupiłam viperę transparentny i matujący, zobaczymy, na razie bardzo mi się podoba\n2005-05-07, 08:22 #7\nhmmm, mam ten sam problem. dziewczęta a co myślicie o profesjonalnie wykonanym makijażu w salonie kosmetycznym?? czy taki makijaż bedzie się dłużej trzymał?\n2005-05-07, 08:34 #8\nw salonach kosmetycznych z reguły są stosowane tanie kosmetyki typu Constance Carroll ,Celia czy Inglot.Na koniec makijażu twarz zostaje oprószona pudrem fixującym tzw.fixatorem,który ma za zadanie utrwalić makijaż.\n2005-05-07, 09:00 #9\nTak naprawdę jest to kwestia dyskusyjna.Wiele zależy od skóry i jej przygotowania. W przypadku cer bezproblemowych, doświadczona makijażystka może pomóc,(zwłaszcza jeśli nie stosujemy makijażu na codzień, takie prfesjonalne wykonanie jest cenne), ale osobiście radzę zawsze wykonywać makijaż próbny, a jesli same nie występujemy w roli bohaterki głównej, mija się to z celem.\nTrwałość takiego makijażu, zależy od w/wspomnianej cery. Jeśli posiadamy tłustą, a nie zostanie prawidłowo przygotowana do makijażu, jedynie szczodrze przypudrowana,nawet profesjonalmym kosmetykiem teatralnym, nie będziemy zadowolone z efektu. Makijaż tego typu miałam wykonywany wielokrotnie,nauczona doświadczeniem- sama przygotowuję skórę, sama nakładam podkład, makijażystce pozostawiam oczy i usta,lub zabieram swoje własne kosmetyki.\n2005-05-07, 09:15 #10\nno właśnie. a zresztą jak go potem poprawić, jeśli nie ma się tych samych kosmetyków, jakimi się zostało pomalowanym?\nmoże strzelę sobie taki makijaż na sierpień, będę świadkiem na ślubie mojej kuzynki\n2005-05-07, 09:15 #11\nJa polecalabym Vipera rozswiatlajacy. Zdecydowanie matuje buzie, a drobinki sa naprawde malutkie i niemalze niewidoczne. Zabralam go kiedys tez wlansie na wesele, bo pudru prasowanego nie uzywalam, nic sie nie rozsypalo, a buzia matowa idealnie byla i az milo ogladalo sie pozneij zdjecia\nTearz planuje kupc Bourjois, bo Clinique, Shiseido wcae takie tanie nie sa, a moze okaze sie rownie dobry


Panele Szklane Podświetlane do Spa - aranżacje, inspiracje, cena - Twoje-Fototapety.pl\nHome > Panele Szklane Podświetlane>Przeznaczenie>Do Spa\nFototapety z uwzględnieniem warunków panujących w SPA.\nFototapety montowane w SPA wymagają podwyższonej wytrzymałości na wycieranie a często też specjalną odporność na wilgoć , parę wodną . Mamy dla Was specjalne wykonanie , proponujemy wybrać podłoże typu winyl z podkładem papierowym i laminację Premium. Laminacja Premium , to laminat wykonany ze specjalnej folii przeźroczystej, matowej.\nWzornictwo idealne dla SPA.\nKażde SPA ma swoje autorskie pomysły zbawiennie działające na zdrowie całego ciała a prze wszystkim na nasze zmysły , psychikę. Dlaczego nie pochwalić się metodami , wypracowanymi przez zespół zatrudnionych specjalistów.? Zabiegi wykonywane w pięknej scenerii aż proszą się o uwiecznienie ich w dużym formacie i przeniesienie na ściany np. w ciągach komunikacyjnych prowadzących do sal zabiegowych. Polecamy także wzornictwo w stylu japońskim , promujące kulturę Zen . Storczyki pokryte kropelkami wody, pędy bambusa, zielone delikatne liście na tle bambusowych mat, wprowadzą ożywczą atmosferę w dekorowaną przestrzeń. Kwitnące japońskie wiśnie wykreują intymny nastrój np. w pokojach wypoczynkowych. W nastrój odprężenia wprawią nas motywy przedstawiające urocze zakątki leśne, wodospady, łąki pokryte dzikimi kwiatami.\nW zależności od rodzaju przestrzeni , jej kubatury a przede wszystkim przeznaczenia można odpowiednio wykreować odpowiednią dekorację. Mamy wzory odpowiednie do sal sportowych , jak i do sal relaksacyjnych. Proponujemy jednak aby przestrzenie wspólne np. sala recepcyjna, pokój przeznaczony na wspólne spotkania , czy sala restauracyjna miały dekoracje utrzymane w jednakowym stylu.


Wirginia Nieckarz 08 Grudzień, 2015 07:00\nGdy do dyspozycji mamy dużą wolną przestrzeń i odpowiednie zasoby finansowe, wówczas stwarzamy projektantom niemałe pole do popisu. Tym razem pokłony należą się niemieckim architektom z miejscowości Bonn. Stworzyli oni przeogromny dom liczący niemalże 275 m2, który zachwyca swoją elegancją i przestronnością. Ich głównym zadaniem było zaprojektowanie otwartej przestrzeni, niemalże bez granic, która w prosty sposób będzie łączyła wnętrze domu z otaczającą go naturą – i trzeba przyznać, wywiązali się oni z tego zadania na szkolną piątkę z plusem! Nie ma wątpliwości, że właściciele tej nieruchomości odnajdą w jej wnętrzu prawdziwy luksus, bowiem każdy jej detal został szczegółowo i perfekcyjnie dopracowany. Co tu dużo mówić, sprawdźcie sami jak wygląda to cudo z bliska!\nZaczynamy zwiedzanie tego intrygującego domu od spojrzenia na jego przednią elewację. Można powiedzieć, że dom ten składa się z dwóch sześcianów połączonych ze sobą podobnie jak puzzle. Wszechobecna biel ścian została przełamana przez czerwień podwójnego garażu oraz liczne przeszklenia, które w przypadku większego z sześcianów w głównej mierze zastępują ściany, sugerując już na wstępie, że mieszcząca się za nimi przestrzeń będzie prezentowała strefę dzienną, natomiast za ścianami mniejszego sześcianu będą się znajdować prywatne pokoje i sypialnie.\nŚciana na świat\nW przypadku tego domu nie możemy powiedzieć, że posiada ono okno na świat, lecz całą ścianę rozciągającą się przez obie kondygnacje budynku! To właśnie w ten sposób architekci osiągnęli efekt bezgraniczności i połączenia serca domu ze otaczającą go naturą. Sporych rozmiarów taras może w szybki sposób zostać połączony z parterem domu za pomocą dużych przesuwanych drzwi. Genialne, czyż nie?\nWchodząc od tarasu do wnętrza domu znajdziecie się w niezwykle przestronnym pomieszczeniu, które obfituje w elegancję i klasę. Pomieszczenie to łączy w sobie salon, kuchnię i jadalnię. Wnętrze zostało urządzone nader gustownie, zestawiono w nim jasną kolorystykę ścian i umeblowania z drewnianymi dodatkami. Poza rewelacyjnym oświetleniem naturalnym światłem, które beztrosko przenika przez szklane ściany do wnętrza, na ścianach i suficie zainstalowano efektowne oświetlenie punktowe. Poza zastosowaniem drewna, do wnętrza wprowadzono dodatkowe ciepło i przytulność dzięki kominkowi, którego tańczące płomienie ognia można obserwować odpoczywając na komfortowym komplecie wypoczynkowym.\nTym razem spoglądamy na drugi koniec pokoju, w którym mieści się nieskazitelna biała kuchnia, stół jadalny i schody prowadzące na piętro. W kuchni zastosowano meble otwierane na dotyk, dzięki czemu płaska powierzchnia ich frontów nie jest niczym przełamana. Na jej środku mieści się wyspa, do której przylega niewielki bar śniadaniowy dla tych, którzy niekoniecznie zawsze chcą spożywać posiłki przy stole jadalnym. Obszar kuchenny został dobrze oświetlony dzięki dużej ilości świateł punktowych. Zauważcie jednak, że w przypadku tego domu oświetlenie nie tylko pełni funkcję praktyczną, ale także dekoracyjną, tworzy ono klimat w jego wnętrzu i podkreśla jego elegancję, doskonałym tego przykładem są efektownie oświetlone schody znajdujące się na drugim planie zdjęcia.\nSchody prowadzące do części prywatnej domu są proste, a ich kolor odpowiada kolorowi podłogi w przedpokoju. Choć my rozpoczęliśmy wizytę domu od wejścia ze strony ogrodu, standardowi goście w pierwszej kolejności znajdą się w tej części parteru, gdzie tuż przy schodach mieszczą się drzwi wejściowe. Naprzeciw drzwi znajduje się wbudowana elegancka szafa, w której schować można odzienie wierzchnie, dzięki czemu przestrzeń ta nie jest zagracona wieszakami i stojakami na ubrania.\nNa piętrze znajduje się korytarz ze szklanymi balustradami i dużym prześwitem, pozwalającym na podziwianie ogromnej otwartej przestrzeni mieszczącej się na parterze. Z tego punktu rozchodzą się drzwi do poszczególnych pokoi, wśród których znajdują się: sypialnia dzieci z osobną łazienką, główna sypialnia z osobną garderobą, łazienka rodziców oraz pokój gościnny.\nWywiera wrażenie, prawda? Właśnie tak zjawiskowo prezentuje się ten dom po zapadnięciu zmroku, gdy do akcji wkracza jego starannie rozmieszczone oświetlenie. Jako, iż oszklona część domu wychodzi na ogród właścicieli, domownicy mają zapewniony nie tylko ładny widok, ale także poczucie prywatności mimo transparentności tej strony budynku.\nPodobają się wam domy z licznymi przeszkleniami? Wobec tego Lustrzany cud architektury z pewnością przypadnie wam do gustu!


Towar z likwidacji - co zrobić z posotałym asortymentem? | Blog Odkupimy\nStrona głównaBlogArchive by Category "Towar z likwidacji"\nStatystyki są nieubłagane. Każdego miesiąca notuje się w Polsce kilka tysięcy zamknięć firm. Począwszy od jednoosobowych działalności, aż po duże przedsiębiorstwa. Firmy usługowe, produkcyjne, handlowe. Zostają po nich puste biura oraz… [...]\nPrzeczytaj więcej Sprzedaż towarów po likwidacji działalności\nLikwidacja hurtowni – co zrobić z pozostałym towarem? Decyzja o likwidacji hurtowni może być podyktowana m.in. upadłością przedsiębiorstwa lub zmianą jego profilu działalności. Bez wnikania w kryjące się za tym krokiem przesłanki możemy z [...]\nPrzeczytaj więcej Likwidacja hurtowni – co zrobić z pozostałym towarem?\n500 od Pana w zielonej koszulce! 530 od Pani w czarnym kapeluszu! Zapraszam do licytacji wspaniałego magazynu! Kto da więcej? 530 po raz pierwszy, drugi i trzeci! Sprzedane uroczej damie! Od kiedy w publicznej telewizji zaczęły pojawiać się [...]\nPrzeczytaj więcej Aukcje magazynowe. Co to jest i co można zyskać?


Akt w czeskiej fotografii 1960-2000\nMiloslav Stibor, 1968\nWarszawa, Stara Galeria ZPAF, plac Zamkowy 8, 4.-19. 5. 2009\n„Nagość jest najbardziej naturalną rzeczą na świecie, czyni kobietę kobietą a mężczyznę mężczyzną, bez względu na to, czy dziś, czy sto lat temu. Rozbieram kobietę, aby była wieczna”\nAkt to najpopularniejszy i najczęściej uprawiany temat w czeskiej fotografii również przez wielu uznanych artystów takich jak: František Drtikol, Karel Ludwig czy Jan Saudek. Pomimo nie zawsze sprzyjających okoliczności w Czechosłowacji w latach 60., akty, które wówczas powstawały odznaczały się wysokim poziomem artystycznym. Najgorszy okres dogmatycznego totalitaryzmu zakończył się wraz ze śmiercią Stalina w 1953 roku, ale minęło kilkanaście lat zanim na scenie kulturalnej Czechosłowacji pojawiły się wyraźne oznaki swobody twórczej. Fotografowie zaczęli wprowadzać coraz ciekawsze rozwiązania jak: punktowe oświetlenie studyjne, wielowarstwowe montaże („sandwich montages“) z detalami różnych struktur, projekcje rastrowe na ciała modeli, efekt Sabattiera, eksponowanie ziarnistości oraz "rollage." Stylizowane prace Miroslava Háka i Karela Ludwiga znalazły również naśladowców wśród innych artystów. W 1960 roku Václav Chochola zrobił kilka klasycznych studyjnych aktów, podkreślając naturalne piękno modelki bez charakterystycznej stylizacji. Jeszcze w tym samym roku on i Jiří Kolář użyli tych fotografii w formie "rollages" i "prollages". Stylizacje z zastosowaniem ostrych świetlnych kontrastów i efektownych detali często były wykorzystywane w aktach, aby podkreślić podstawowe archetypy, proste kształty i proporcje. Miloslav Stibor stał się w latach 60. jednym z najbardziej znanych czeskich fotografów nagiego ciała na arenie międzynarodowej. W 1968 nawiązując do swoich wcześniejszych, pomysłowo wykończonych, technicznie dopracowanych „zimnych“ aktów, Stibor zaprezentował cykl zatytułowany „15 Fotografii dla Henrego Millera“. Te zmysłowe zdjęcia przedstawiają wykadrowane szczegóły kobiecych ciał i niewątpliwie pokazują szczytową formę autora. Z powodzeniem można uznać je za najlepsze czeskie akty lat 60. Ciała dramatycznie podświetlone, wyłaniające się z ciemności niczym fantomy, posiadają większą dawkę naturalizmu niż stylizacji. Jaroslav Vávra i Zdeněk Virt najczęściej do rejestracji nagiego ciała stosowali warstwowe montaże i projekcje rastrów lub filtrowane światłem wzory.\nTaras Kuščynskyj, 1972-73\nJan Saudek, 1985\nMichal Macků, 1989\nTono Stano, 1994\nIvan Pinkava, 1999\nPavel Mára, 1997\nPetr Sikula, 1973\nIluzję wolności i socjalizmu z ludzką twarzą, jaka w roku 1968 stanowiła apogeum okresu względnej odwilży politycznej lat 60., rozjechały sowieckie czołgi. Powrót komunistycznego totalitaryzmu po ustanowieniu normalizacyjnego reżimu Gustáva Husáka w kwietniu 1969 r. przebiegał jednak w fotografii w wolniejszym tempie i nie tak intensywnie jak w literaturze, filmie, czy malarstwie, o wiele baczniej śledzonych przez strażników czystości ideologicznej. Na początku lat 70. ciągle jeszcze można było wystawiać i publikować fotografie aktów, ale wraz ze stopniowym umacnianiem się oficjalnych, pruderyjnych stanowisk szybko ubywało możliwości publicznego ich prezentowania. Już w grudniu 1972 r. Muzeum Sztuk Użytkowych (Uměleckoprůmyslové museum) w Pradze było zmuszone usunąć z pierwszej wielkiej retrospektywy Františka Drtikola, przygotowanej przez Annę Fárovą, kilka aktów, dzisiaj powszechnie uznawanych za klasyczne, mistrzowskie dzieła. Aktów na różnych oficjalnych wystawach, w książkach i czasopismach – z chlubnym wyjątkiem „Revue Fotografie”, redagowanej w latach 1972–78 przez Danielę Mrázkovą – zaczęło szybko ubywać, a powracać zaczęły przeważnie dopiero w okresie liberalizacji Gorbaczowa w II połowie lat 80. Wymowne świadectwo tego, z jakimi problemami stykali się wówczas fotografowie aktów, zwłaszcza w mniejszych miastach, przedstawił, skądinąd niezbyt udany, film Karla Kachyni „Dobre światło” z roku 1986.\nJednocześnie nagie ciało należało do głównych motywów tzw. nowej fali czechosłowackiej fotografii inscenizowanej, która właśnie w latach 70. przeżywała kulminację. Nagie kobiece, a niekiedy i męskie postacie pojawiały się w pełnych egzaltacji scenach autorstwa członków brneńskiej grupy „Epos” – Rostislava Košt’ala, Františka Maršálka albo Jiřiego Horáka, będących pod wpływem zwłaszcza ruchu hippisowskiego, symbolizmu literackiego i plastycznego, a także odgłosów surrealizmu i egzystencjalizmu, jak również ówczesnych filmów z wyraźnymi symbolami obrazowymi (np. „Owoce rajskich drzew spożywamy” Věry Chytilovej, „Waleria i tydzień cudów” Jaromila Jireša i in.), teatru absurdu lub fotografii mody Williama Kleina, Helmuta Newtona, Jeanloupa Sieffa, czy Davida Bailey’a. W fotografiach figuralnych scen we wnętrzach i romantycznych plenerach, nierzadko groteskowych czy absurdalnych, zawsze jednak szokujących, szło częstokroć o metaforyczne wizualne wypowiedzenie pokoleniowych i osobistych odczuć, jak to wyraził np. František Maršálek: Dobrze wiem, że wiele moich fotografii jest na pograniczu oczywistości i pragnienia. Czasem jest w nich więcej tego pożądanego, jednak tylko w celu wyrażenia takich pojęć jak cywilizacja, lęk, niezdecydowanie, osamotnienie itd., w których też zwykle zawiera się najwięcej pragnień2.\nRostislav Košt’al, w którego fotografiach nagie postacie pojawiały się najczęściej, stopniowo zmierzał ku bardziej lirycznym ujęciom aktów kobiecych w pejzażu; niekiedy osobliwie parafrazował starsze wzory malarskie (np. „Uboga kraina” Maxa Švabinskiego), kiedy indziej z kolei z powodzeniem wykorzystywał dynamikę nieostrości poruszeń.\nFrantišek Maršálek przeszedł od szokujących aranżacji w plenerach do fragmentów aktów w pracowni (cykl „Esej” z pierwszej połowy lat 80.), w których z inwencją wykorzystał nietradycyjną kompozycję obrazową oraz pracę z odpowiednio działającym oświetleniem. Inny członek grupy „Epos”, Petr Sikula, tylko zupełnie wyjątkowo wykorzystał akt w konfrontacji z efektownie przedstawionym zdewastowanym krajobrazem przemysłowym pod Ostrawą.\nOd twórczości członków grupy „Epos”, zorientowanych na symboliczne wyrażanie pokoleniowych odczuć, odróżniał się Taras Kuščynskyj, który w przeważającej części swojej wolnej twórczości z lat 70. starał się oddać urok kobiet. Stopniowo przeszedł od prostych, harmonijnych aktów i portretów do bardziej dynamicznych aranżacji z egzaltowanymi gestami modelek. Coraz częściej również opuszczał wnętrze, fotografując w lasach i na polach wokół swej chaty na Wyżynie Czeskomorawskiej. Jego najlepsze dzieła, symbolicznie wyrażające harmonię człowieka z przyrodą (np. znane zdjęcie „Skulona”), subtelną miłość i ognistą namiętność, powstały we współpracy z modelką Daną Vašátkovą. Liczne spośród nich stały się częścią nierównej jakościowo makiety książki „Chcę” (1972-73), która doczekała się wydania dopiero w roku 1990, siedem lat po przedwczesnej śmierci Kuščynsky’ego. W ciągu pierwszej połowy lat 70. Taras Kuščynskyj, odnoszący coraz więcej sukcesów również w fotografii portretowej i reklamowej, umocnił się na pozycji jednego z najpopularniejszych czeskich fotografów, lubianego jednak bardziej przez szeroką publiczność niż przez krytyków, którzy często zarzucali mu powierzchowne efekciarstwo, tanią konkurencyjność oraz zbytnią zależność od zagranicznych wzorów. Chyba najostrzej wyraziła to w roku 1970 Milena Lamarová: Wykorzystując w widoczny sposób modne czasopisma zachodnie jako wzór, który jeszcze w dodatku, Bóg wie po co, liryzuje, przedstawia nam Kobietę jako napar słodkiego demona po kilkakrotnym zaparzeniu w Samum. (...) Jedna więcej artystycznie ukazana dziura w dżinsach – i przed prowincjonalnością nie uratuje Wieruszki von Grajdoł nawet najbardziej efektowne oblanie piersi z konewki3. Po dłuższym kryzysie twórczym stworzył poważnie chory Kuščynskyj na początku lat 80. serię sugestywnych, ekspresyjnych fotografii modelki owiniętej białym materiałem, która jest przypuszczalnie alegorycznym wyrażeniem bliskości śmierci.\nW połowie lat 70. wiele metod „nowej fali” zostało wyczerpanych i w pracach Dalibora Stacha, Jaroslava Novotnego oraz innych fotografów zaczęły się one coraz bardziej rozdrabniać. Wyjątek stanowiła twórczość Jana Saudka, która bez wątpienia stale oddalała się od subtelnych konfrontacji dzieciństwa z dorosłością czy snów z realnością w stronę intensywnego erotyzmu oraz symbolicznych przedstawień miłości, nienawiści, złożonych relacji mężczyzn i kobiet, zamiany tradycyjnych kobiecych i męskich ról, zmiany wyglądu i tożsamości osób nagich i ubranych, nieodwracalnego upływu czasu, a także nieuchronnej starości i śmierci. Sceną znacznej części zdjęć Saudka z „teatru życia” stała się na długie lata piwniczna pracownia na Žižkovie ze stałym tłem zawilgoconych ścian i jednego okna, w którym niekiedy, za pośrednictwem fotomontażu, pojawiały się kontrapunkty do scen w pomieszczeniu. Dwoistość aktualności i ponadczasowości jego fotografii nierzadko wzmacniają konfrontacje starych kostiumów i dekoracji spoza konkretnego czasu z typowymi wytworami końca XX wieku. Podobną rolę reminiscencji dawnych czasów, podkreślonej ponadto antydatowaniem zdjęć o całe stulecie, odgrywa też ręczne kolorowanie, które Saudek stosuje od 1977 r., a które niewątpliwie przyczynia się do wytworzenia aury rękodzielniczych oryginałów jego powiększeń. W swoich lirycznych, romantycznych, groteskowych i intensywnie erotycznych pracach Saudek wniósł do czeskiej fotografii aktu kilka nowych lub rzadko używanych elementów. Liczne spośród jego modelek nie odpowiadają swymi korpulentnymi kształtami aktualnym kryteriom estetycznym, jednak Saudek potrafi i w nich znaleźć indywidualne piękno. W niektórych zdjęciach Saudka, jako w jednych z pierwszych w powojennej fotografii czeskiej, zaczęły pojawiać się także nagie ciała mężczyzn, albo przeważnie samego fotografa, bądź jego krewnych lub przyjaciół. Nie można też zapomnieć, że w kilku przypadkach, głównie z późniejszego okresu, Saudek wykorzystywał i transformował w nowym kontekście także motywy z arsenału pornografii, jakie nie dziwią nas już zbytnio w dziełach Roberta Mapplethorpe’a, Joela-Petera Witkina, Jeffa Koonsa, czy Pierre’a i Gillesa, do jakich jednak nie przywykliśmy dotychczas w kontekście rodzimym. Twórczość Saudka od lat 70. zyskuje coraz większy rozgłos, była rozpowszechniana na niezliczonych wystawach, w wielu książkach i na setkach tysięcy pocztówek; znany w świecie autor musiał jednak aż do chwili rejestracji w Czeskiej Fundacji Sztuk Plastycznych w 1983 r. pracować jako robotnik w drukarni. Niezwykle mocne wejście postmodernizmu ze świadomą eksploatacją kiczu zrelatywizowało dyskusje o częstym balansowaniu przez Saudka na granicy dobrego smaku. W latach 90. Jan Saudek nie tylko dzięki swym entuzjastycznie opiewanym i żarliwie odrzucanym pracom, ale także poprzez częste wystąpienia w mediach oraz celowo stworzony i utrzymywany image, masowo odwiedzane wystawy i wielkonakładowe książki, stał się jedynym czeskim fotografem, którego sława w szerokich kręgach społecznych jest porównywalna ze sławą gwiazd pop-music. I to bez względu na jego własne odczucie, że u nas prawie nikt go nie zauważa.\nWróćmy jednak do aktu lat 70. i 80. Obok dominujących inscenizowanych fotografii „nowej fali” i pokrewnych autorów (należał do nich choćby Petr Zhoř, który nierzadko stosował konfrontację nagiej postaci z bezosobowym otoczeniem albo rzeźbą dla podkreślenia atmosfery przygnębienia i osamotnienia) pojawił się szereg bardziej klasycznie rozumianych artystycznych aktów. Milan Borovička, który już od połowy lat 60. ukierunkował się na portrety kobiet o uduchowionych twarzach, zaczął pod koniec następnej dekady tworzyć proste, harmonijne kompozycje z detalami kobiecego ciała. W jego komponowanych z wyczuciem fragmentach rąk, nóg, pleców lub piersi na czarnym tle, uproszczonych poprzez pominiecie drugorzędnych szczegółów, wyraziście uzupełniają się intymność motywu i monumentalność prezentacji. Z dzisiejszej perspektywy jest oczywiste, że prace te przy maksymalnie działających wyobrażeniach minimalnych motywów (formalna realizacja z pokrywaniem drugorzędnych elementów czarnym aksamitem mimo woli przypomina słynną fotografię „Zmysł” Tona Stana z 1992 r.) przetrwały próbę czasu znacznie lepiej niż niektóre inne portrety i akty Borovički, w których postacie modelek były uzupełniane pawimi piórami, liśćmi, owocami i innymi, już nieco zwietrzałymi ozdobami. Kolega Borovički z grup „Profil” i „Spotkanie” – Miroslav Bílek – zastosował w swoich aktach kilka stylów. Na pograniczu lat 60. I 70. łączył w „sandwiczowych” fotomontażach akty z ujęciami różnych, trudnych do zidentyfikowania struktur, a ponadto fasad starych domów, roślin i pejzaży. Kobiece ciało stawało się tutaj symbolem strachu, bezbronności i poczucia zagrożenia, częścią sennych przywidzeń i obiektów służących wyrażaniu własnych uczuć. Bílek w latach 80. powrócił do aktu i stworzył z jednej strony zbiór oddziałujących płaszczyzną fragmentów ciał, wykorzystując zniekształcenia optyczne i zredukowane skale tonów, z drugiej strony cykl delikatnych aktów w tonacji high key. Z podobną tonacją, ograniczoną do odcieni bieli i szarości, pracował również Michal Tůma w subtelnym cyklu kompozycyjnie wycyzelowanych fragmentów dziewczęcego ciała pt. „Ona”.\nFotomontaż znalazł w czeskim akcie lat 70. i 80. stosunkowo duże zastosowanie. Oprócz Bílka wykorzystywał go także Jan Šplíchal w dynamicznie działających, „rozfazowanych” aktach, złożonych z kilku wariantów zdjęć tej samej modelki lub w imaginacyjnych konfrontacjach kobiecego ciała z drzewami czy wodą. Liryczne, miejscami nawet przesłodzone zestrajanie przenikania ciała i przyrody pojawiło się u Jiřiego Škocha, podczas gdy w fotomontażach Martina Hruški z cyklu „Przerwane obserwacje” fragmenty aktów w różnorodnych, tajemniczo oddziałujących wnętrzach pomagały stworzyć atmosferę upiornego snu.\nJak już wspomniałem w związku z Janem Saudkiem męski akt w ówczesnej czeskiej fotografii pojawiał się wyjątkowo. W książce Šmoka „Akt w fotografii” z roku 1969 reprezentowany jest on jedynym, odstraszającym przykładem – kiczowatą aranżacją „Triumf republiki”. Autor zbywa całą problematykę męskiego aktu twierdzeniem, iż męskie ciało ma defekt nie do ominięcia – własne organy płciowe, które w artystycznie rozumianym akcie fotograficznym działają jako nie stylizowany plastycznie element zakłócający. W innym fragmencie książki autor wraca do tego tematu: Nie jest zabronione tworzenie męskich aktów, faktem jednak jest, że praktycznie nikt ich nie robi, gdyż powszechny stosunek do męskiego ciała jest dziś u nas inny niż do ciała kobiecego4.\nMimo iż znaleźlibyśmy czasem męskie akty, pomijając już wspomniane dzieła Saudka, również w fotografiach członków grupy „Epos”, Pavla Hudeca-Ahasvera, Petra Zhořa, Ladislava Dobromila Holana i kilku innych autorów, systematycznie od lat 60. poświęcał się im praktycznie tylko Clifford Seidling. W swoich aktach plenerowych i atelierowych akcentował estetyczne wartości męskiego ciała i nie unikał nawet znaczeń erotycznych. W rozmowie z Anną Fárovą v czasopiśmie „Československá fotografie” w roku 1976 nadmienił: Erotyka może tam być, nie może jednak być śmieszna5.\nNagie męskie i chłopięce ciała zaczęły się w większości pojawiać dopiero w latach 80. w pracach słowackich studentów praskiej FAMU Tona Stana, Vasila Stanka, Mira Švolika, Rudo Prekopa, Kamila Vargi i innych przedstawicieli „drugiej fali” fotografii inscenizowanej, z których większość po ukończeniu szkoły została w Pradze. Ze słowacką narodowością i czeskim obywatelstwem należą dziś zarówno do fotografii czeskiej, jak i słowackiej. Ich wystawa w praskiej galerii „Fotochema” w roku 1984, na której pojawiło się kilka męskich aktów, wywołała nadzwyczajne poruszenie. Z jednej strony wielbicielki męskiej urody, które podpisując się „grupa kobiet z okolic Loun”, „Sylvie Doležalová” lub „kobiety z Berouna” pisały entuzjastyczne, pełne uznania listy do prasy i do wystawiających, z drugiej strony wzburzenie niektórych zwiedzających było tak wielkie, że kilka fotografii z nagimi ciałami mężczyzn trzeba było zdjąć z ekspozycji.\nZaliczenie fotografii nagich ciał męskich do rozmaitych szokujących zdarzeń było jednak elementem poważniejszej rewolty młodych słowackich studentów FAMU. Podobnie jak wielu ich rówieśników z kręgu malarzy lub rzeźbiarzy – odrzucali tendencje do moralizowania, typowe dla artystów średniej generacji, bardzo niewiele też interesowała ich polityka i problematyka egzystencjalna, która wydawała im się już wyczerpana i nieaktualna. Swoją inspirację znaleźli głównie w postmodernizmie, wielokrotnie chodziło tu jednak o spontaniczną reakcję, bez głębszej znajomości zagranicznej sceny artystycznej. Możliwe przy tym, iż z tego właśnie powodu liczne z ich fotografii nie były niewolniczo zależne od obcych wzorów i odznaczały się niezbyt często u nas obecnym wysokim stopniem oryginalności i spontaniczności. Autorzy ci nie bali się eklektyzmu stylów, dodatkowych ingerencji w pozytywy i negatywy, reinterpretacji starszych prac, humoru, ironii ani erotyki – i bynajmniej nie ukrywali, że często chodzi im raczej o radość z twórczej zabawy niż o refleksje nad głębszymi problemami filozoficznymi. Nie chcieli zmieniać świata, lecz starali się relatywizować jego postrzeganie, poznanie i wartościowanie, kpić ze stereotypów i szablonów.\nKobiece i męskie nagie ciała w inscenizowanych fotografiach młodej generacji lat 80. nie były już w takim stopniu prezentowane w znaczeniach alegorycznych, wywodzących się z poetyki secesyjnej i symbolistycznej, jak to miało miejsce choćby w fotografiach członków grupy „Epos” lub Tarasa Kuščynsky’ego, były za to ciałami bardziej realnymi, z mięsa i kości. Tono Stano często akcentował erotykę swych żartobliwych konfrontacji nagich i ubranych modelek i modeli lub też mocno aranżowanych scen. Vasil Stanko w fotografiach trudnych do werbalnej interpretacji, mimowolnie przypominających niekiedy prace z szerokiego zakresu ówczesnej modnej fotografii, inscenizował coś w rodzaju żywych obrazów z grupą nagich postaci w pustych wnętrzach. Rudo Prekop w swoich mocno oddziałujących artystycznie aranżacjach figuralnych uzupełniał modele różnymi stylizowanymi rekwizytami wyciętymi z papieru, jak również prawdziwymi gałęziami drzew, korzeniami lub źdźbłami trawy. Od spontaniczności i lekkości tych prac odróżniały się autorefleksyjne fotografie Kamila Vargi, który dopełniał w nich własne nagie ciało ekspresyjnymi rysunkami światłem. Jednym z najoryginalniejszych i najmocniej działających dzieł naszego postmodernizmu fotograficznego był zbiór „Gra na czwartego” z lat 1985-86, będący efektem współpracy Tona Stana i Rudo Prekopa z ich praskim przyjacielem Michalem Paciną. Poprzez połączenie pomysłowych fotografii głów, które sporządził Pacina, ze zdjęciami ciał, sfotografowanych przez Prekopa oraz detalami nóg autorstwa Stana – powstały nie tylko oryginalne trójki zabawnych zdjęć, ale i pełen niezwykłej inwencji cykl, który wzbudził nadzwyczajne zainteresowanie już podczas swej wystawienniczej premiery w praskiej „Fomie”. „Grę na czwartego” można z dzisiejszej perspektywy uważać, obok lekkich, „żywych obrazów” Švolika, fotografowanych z lotu ptaka, za szczyt nowej fali fotografii inscenizowanej, która po wcześniejszej hegemonii dokumentu fotograficznego dominowała w twórczości czechosłowackich fotografów w drugiej połowie lat 80.. Chociaż słusznie bywa ona kojarzona przede wszystkim z nadzwyczaj aktywną grupą ówczesnych słowackich studentów FAMU, szereg prac w podobnym duchu, przeważnie jednak bez tak wyraźnej lekkości i łatwości odbioru, znajdziemy w twórczości fotografów czeskich – np. Gabina Fárová stworzyła w cyklu Praha misteryjną aranżację z nagimi i odzianymi postaciami w bezludnych sceneriach nocnego miasta, których niesamowitość wzmocniła dodatkowo kombinacją świateł istniejących i odbitych. Akty, przede wszystkim męskie, znalazły zastosowanie w introspekcyjnych, inscenizowanych fotografiach Stanislava Friedlaendera i Martina Vybírala albo w typowo postmodernistycznych aranżacjach Ivana Pinkavy z cyklów „Czy dobrze, czy źle” i „Niebo, piekło, raj”. Również w niektórych pracach Pavla Baňki z drugiej połowy lat 80. znajdziemy w pewnym stopniu reakcję na zabawnie inscenizowane zdjęcia słowackich studentów FAMU, aczkolwiek domeną Baňki były przede wszystkim wykwintne, eleganckie akty i portrety, wywodzące się z tradycji glamour i często wytwarzane na wielkoformatowych materiałach Polaroid. Niektóre z tych najlepszych powstały we współpracy z rzeźbiarzem i jubilerem Vratislavem Karelem Novákiem, którego klejnoty Baňka pomysłowo fotografował bezpośrednio na ciałach i twarzach modelek, wielokrotnie używając ich jako ważnego elementu obrazowego i treściowego.\nLiczne, początkowo szokujące, rysy tej fali fotografii inscenizowanej, z czasem jednak spowszedniały i przez nieustanne powtarzanie zostały rozmyte do tego stopnia, że na początku lat 90. stało się oczywiste, iż nurt ten ma już swój zenit za sobą. Podczas gdy niektórzy jego przedstawiciele jedynie mechanicznie wytwarzają wciąż następne warianty starszych zdjęć, od dawna stojąc już poza aktualnymi prądami współczesnej twórczości, Tonowi Stanowi udało się przejść do prostszych i bardziej eleganckich aktów, podkreślających wyraźne kształty, zdrową zmysłowość, a nierzadko też przemyślaną pracę ze światłami i cieniami, w pewnym sensie nawiązującą do dzieł Drtikola. Wyrafinowane zdjęcie „Zmysł” z roku 1992 zyskało międzynarodowy rozgłos, a jego mniej udana wersja pojawiła się ponadto na plakatach amerykańskiego filmu „Showgirls”. Komercyjny sukces tych aktów przyczynił się do tego, iż Tono Stano należy dziś, obok Jana Saudka i Michala Macků, do garstki czeskich fotografów żyjących głównie z wolnej twórczości.\nDo wyraźnych tendencji lat 80. należały prace intermedialne, w których również bardzo często pojawiały się motywy nagich ciał. Postmodernistyczne przewartościowanie zasad czystości obrazu fotograficznego, respektowanych przez dziesięciolecia od czasów Petera Henry'ego Emersona i Alfreda Stieglitza, prowadziło także w Czechosłowacji ku coraz częstszemu przekraczaniu granic między fotografią, malarstwem, grafiką lub rzeźbą. Na impulsy neoekspresjonistyczne prac Arnulfa Reinera czy Anselma Kiefera Pavel Jasanský zareagował cyklem „Ciała”, rozrastającym się od roku 1985. Wielkich rozmiarów fotografie nagich par i całych grup, które początkowo powstawały we współpracy z malarzem i rzeźbiarzem Jiřím Sozanským, uzupełnił pełnymi rozmachu tonowaniami czarnym kolorem; łączył je również w sekwencje lub tworzył z nich film wideo. Vladimír Židlický przeszedł od wyabstrahowanych fragmentów ciał z częstym zastosowaniem luminografii do dramatycznych scen z nagromadzeniem nagich postaci, wzmocnionych plastycznie poprzez rycie i drapanie negatywów, rysunki światłem oraz tonowanie powiększeń na brązowo. Podobnego rodzaju były też niektóre fotografie i motywy aktów Jiřiego Koreckégo. Kateřina Scheuflerová niegdyś uzupełniała swoje męskie akty ingerencjami rysunkowymi, od roku 1987 jako niewątpliwie pierwsza u nas korzysta z pomocy komputera. Rzeźbiarka Nadja Rawová stworzyła z fotografii nagich postaci prawie naturalnych rozmiarów, autorstwa Michala Paciny, bogate reliefy, zbliżone do prac polskiej artystki Izabeli Gustowskiej.\nUpadek reżimu komunistycznego i powrót demokracji stworzył dla aktu fotograficznego w Czechosłowacji od początku lat 90. nadzwyczaj liberalną atmosferę, która tak jakby miała szybko wynagrodzić długie lata cenzorskich ingerencji i oficjalnej pruderii. Pojawiły się dziesiątki erotycznych i pornograficznych czasopism, które u nas, w odróżnieniu od większości krajów zachodnioeuropejskich lub USA, są sprzedawane nie tylko w specjalnych sex-shopach, ale praktycznie we wszystkich kioskach. Nastąpiło też zupełne wymieszanie kryteriów wartości w dziedzinie fotografii erotycznej i artystycznego aktu. Całkiem zwyczajne wytwory soft-porno emigracyjnego hiper-kiczmana Jerry’ego Pasternaka były wystawione na festiwalu fotograficznym w Zd’arze nad Sazawą jako nadzwyczajne, uznane w świecie dzieła i publikowane razem z pochwalnymi tekstami w czasopismach popularnych i fachowych. O zręcznym medialnie, ale pozbawionym inwencji autorze ckliwych, barwnych aktów Jadranie Šetliku, którego nazwisko, o ile mi wiadomo, nie figuruje w ani jednej zagranicznej encyklopedii fotograficznej, pisze się powszechnie w niektórych dziennikach jako o najbardziej znanym za granicą czeskim fotografie, a okropne kicze duetu Zlatuše i Rostislav przeniknęły aż do galerii Instytutu Francuskiego w Pradze, przywykłej do wystaw Henri’ego Cartier-Bressona, Helmuta Newtona czy Franka Horvata.\nPomimo tych ekscesów lata 90. były dla czeskiego aktu fotograficznego okresem nadzwyczaj owocnym. Jeżeli w inscenizowanej fotografii poprzedniej dekady dominowały powroty do lekkości i bezkonfliktowości dadaizmu lub poetyzmu, w nowszych zdjęciach inscenizowanych Ivana Pinkavy, Václava Jiráska czy Michala Macků znajdziemy wpływy całkiem innych kierunków. Ivan Pinkava nierzadko szuka inspiracji aż w antyku, gotyku, renesansie, manieryzmie, baroku, okresie dekadencji czy symbolizmie sprzed stulecia. Fotografie Pinkavy nie mają lekkości, zabawności, ani humoru większości prac jego rówieśników, ich wyraz z kolei polega na egzystencjalnej treści i filozoficznej głębi. Wśród jego modeli, których egzaltowany wyraz bywa podkreślany krzykliwym makijażem, przeważają bezpłciowo wyglądający młodzi mężczyźni i starzejące się kobiety; jednakże w nowszych pracach, np. w fascynującej parafrazie słynnego portretu Jana Chrzciciela autorstwa Leonarda, wyjątkowo pojawiają się też młode kobiety z niezbyt wyraźnymi cechami obu płci. Pomimo iż wiele modeli w pracowni Pinkavy jest przedstawionych bez odzienia, nie chodzi o akty w prawdziwym znaczeniu tego słowa. Nagość przynosi tu jedynie informacje o konkretnym czasie i równocześnie nieco odsłania tajemnice duszy, ukryte w sfotografowanych ciałach, objawiające się niekiedy poprzez próby destrukcji tych ciał. Ludzie na fotografiach Pinkavy nierzadko wyglądają jak archetypy czy postacie mityczne, symbolizujące różne problemy psychiczne, międzyludzkie czy seksualne, podobnie jak pragnienie szukania czegoś głębszego i trwalszego niż to, co przeważnie oferuje pełna pośpiechu współczesność. Fotografie Pinkavy, których forma zewnętrzna jest w ostatnich latach stale upraszczana, podczas gdy sama ich treść, trudna do przedstawienia słowami, pogłębia się i komplikuje, nie są tylko wizualnymi metaforami tematów ogólnych, ale także w pewnym stopniu zwierciadłem własnych odczuć i przeżyć autora.\nVáclav Jirásek na początku istnienia grupy „Braterstwo”, na przełomie lat 80. I 90., wychodził z archetypów najbardziej dogmatycznego okresu realizmu socjalistycznego. Dziś jednak, podobnie jak Pinkava, szuka inspiracji w bardziej odległej przeszłości, sięgając nie tylko do symbolizmu czy gotyku, ale aż do mitów prehistorycznych. Jego fotografie o melancholijnym wyrazie, w których w ostatnim czasie pojawia się niekiedy sam jako nagi mężczyzna wśród romantycznej przyrody, badają otchłanie czasu, niezmiennych wartości, ponadindywidualnego porządku i wiary. Po jakiejś fikcyjnej spirali wracają do atmosfery duchowej końca XIX w., która wyrażała wielkie zainteresowanie podobną tematyką. Jest to dodatkowo podkreślone bogactwem skali tonalnej i ostrością odbitek stykowych z wielkoformatowych negatywów, z których czasami autor składa podłużne, panoramiczne obrazy.\nAkcentowanie treści i symboli obrazowych jest typowe również dla prac Michala Macků, które w ostatnim czasie wzbudziły nadzwyczajne zainteresowanie w Stanach Zjednoczonych i niektórych krajach europejskich. Macků z inwencją stosuje technikę tzw. gelażu, umożliwiającą ściąganie wilgotnej emulsji z negatywów wielkiego formatu i dodatkowe ich opracowywanie, włącznie ze zwielokrotnianiem tych samych motywów, rozproszeniem lub ściśnięciem pewnych detali czy deformacją przestrzeni. W motywach własnego nagiego ciała w wyimaginowanej przestrzeni symbolizuje tematykę przemocy, strachu, utraty indywidualności w bezosobowym tłumie, dualizmu ciała i duszy, transcendencji i postrzegania pozaracjonalnego. Jego starsze gelaże są w swej ekspresyjności, natarczywości i egzaltacji bliskie dziełom Francisa Bacona, a w czeskiej fotografii chyba najwyraźniej dokumentują odwrót niektórych twórców lat 90. od bezkonfliktowości postmodernizmu. Najnowsze prace z dość konwencjonalnymi kobiecymi aktami lub też ze skomplikowanymi symbolami astrologicznymi, niezrozumiałymi dla szerszej publiczności, nie osiągają jednak siły poprzednich dzieł tego autora.\nSwoje własne nagie ciało fotografuje też Zdeněk Lhoták, jednak jego prace wyraźnie różnią się od fotografii Michala Macků i od zbliżonych tematycznie prac Johna Coplansa. Fragmenty nagiej postaci są tu przedstawione pod tak niespodziewanymi kątami i w tak zadziwiającym modelowaniu, że powstają z nich jakieś znaki, w których stłumiony jest ładunek erotyczny na korzyść podkreślenia autorefleksji i złożonej symboliki, swobodnie inspirowanej jogą lub buddyzmem. Nowością w autoaktach Lhotáka, które on sam nazywa autoportretami, jest aplikacja koloru.\nPavel Mára stworzył w latach 90. kilka cykli zdjęć z motywami nagich ciał. W precyzyjnie wykonanych technicznie nadnaturalnych powiększeniach tryptyków, ukazujących twarze i całe nagie postacie kobiet i mężczyzn od dołu, symetrycznie, i od góry, przy równoległości linii pionowych, sugestywnie zadał pytanie o tożsamość i wygląd zewnętrzny człowieka oraz dokładność naszego postrzegania. Ze spokojem tych fotografii kontrastuje ekspresja czerwonych obupłciowych ciał z cyklu „Mechaniczne korpusy”, w szczególnej symbiozie łączących zmysłowość i chłód, zwierzęcość i utratę osobowości.\nInnym z niewielu autorów, którzy w akcie fotograficznym z inwencją pracują nad psychologicznymi i estetycznymi aspektami działania barw, jest Jiří David – jeden z najbardziej znanych artystów średniego pokolenia, który w swej twórczości często wykorzystuje fotografię. Jaskrawo barwne zdjęcia jego własnego nagiego syna z rewolwerem (trudno się domyślić, jak mogłaby zareagować na nie szersza publiczność w Stanach Zjednoczonych, doszukująca się nawet w lirycznych fotografiach nagich dzieci, autorstwa Sally Mann, cech dziecięcej pornografii) swą niezwykłą atmosferą mogą przypominać poetykę filmów Davida Lyncha. O wiele więcej ironii i sarkazmu znajdziemy w aktach innego znanego artysty Václava Stratila z jego prowokacyjnego cyklu „Mistrzowskie dzieła”. Aktów i fotografii nie ubranych ciał autorstwa fotografujących malarzy i rzeźbiarzy znaleźlibyśmy o wiele więcej, ponieważ fotografia odgrywa dziś w sztuce bardziej znaczącą rolę niż kiedykolwiek przedtem.\nPodczas gdy wcześniej wśród autorów czeskich fotografii tylko wyjątkowo pojawiały się kobiety – w okresie międzywojennym była to praktycznie tylko Gertruda Fischerová-Rösslerová, a w latach od 60. do 80. w tej dziedzinie poważniej odznaczyły się jedynie Věra Váchová-Šmoková ze swymi plastycznie stylizowanymi detalami kobiecych ciał i pojedynczymi aktami dziecięcymi i młodzieńczymi oraz w mniejszym stopniu Marie Šechtlová czy Olga Michalková – w ostatnich latach pojawił się u nas szereg autorek męskich i kobiecych aktów. Michaela Brachtlová już podczas studiów w FAMU zwróciła uwagę konfrontacjami detali ciał z roślinami, istotami morskimi oraz futrami, w których na wzór surrealistów podkreślała ukryte znaczenia erotyczne. Do swoich poniekąd groteskowo oddziałujących konfrontacji męskich ciał z fetyszystycznymi futrami swobodnie nawiązała także w iluzorycznych fragmentach ciał mężczyzn. Veronika Bromová, jedna z najpopularniejszych dziś protagonistek czeskiej sceny plastycznej, należy do stale rosnącego kręgu malarzy i rzeźbiarzy pracujących z fotografią. Po sugestywnych aktach i portretach, do których z pomocą komputera iluzyjnie włączyła fragmenty starych atlasów anatomicznych i autoaktów ze zbioru „Ja” z roku 1998, zwróciła uwagę także fotografiami własnego ciała oklejonego taśmą klejącą. Zdjęcia te, nietradycyjnie wykorzystujące tradycyjne motywy sadomasochistyczne, stanowiły część jej instalacji „Zemzoo”, która reprezentowała czeską sztukę na ostatnim Biennale w Wenecji. W stylistyce dokumentaryzmu, nawiązującej do pojedynczych „Nagich portretów” Jána Reča z lat 80., stworzyły swoje, wymowne socjologicznie i psychologicznie, portrety nagich mężczyzn i kobiet Irena Armutidisová i Jolana Havelková. Kobiet - fotografów oraz fotografujących malarek i rzeźbiarek, w których pracach pojawiają się akty lub fragmenty nagich ciał, jest dzisiaj o wiele więcej: Markéta Othová, Milena Dopitová, Helena Márová, Michaela Thelenová, Hana Sklenková, Vitězslava Ivičičová, Katarina Hanová, Markéta Adamcová, Jitka Lhotská i in. Nie świadczy to jedynie o emancypacji kobiet, ale i o tym, że akt należy do najbardziej popularnych, najbardziej ulubionych i najaktualniejszych gatunków współczesnej fotografii czeskiej. O tym opowiada zresztą nasza wystawa.\n1Saudek, Jan: Divadlo života. Text Daniela Mrázková. Panorama, Praha 1991, s. 6.\n2Maršálek, František: O režii a aranžmá. Revue Fotografie, 2/ 1972.\n3Lamarová Milena: Víznerová – šperky, Kuščynskyj – fotografie. Výtvarná práce, 8/1970.\n4Šmok, Ján: Akt vo fotografii. Osveta, Martin 1969, s. 50.\n5Fárová, Anna: Z tvůrčí dílny Clifforda Seidlinga. Československá fotografie, 11/ 1976\nTłumaczenie z języka czeskiego „Akt w czeskiej fotografii 1970 – 2000”: Krzysztof Dackiewicz\n| Autor: * redakce * | Vydáno dne 18. 05. 2009 | 6148 přečtení |\n| Počet komentářů: 1335 | Přidat komentář |


Angielski za darmo na Śląsku - Edukacja\nAngielski za darmo na Śląsku\nwww.esosnowiec.pl (IK/UM) • 2 kwietnia 2012 - 09:09\nMiasta tworzące Górnośląski Związek Metropolitalny podpisały porozumienie w sprawie zakupienia platformy e-learningowej „eProti”.\nTo kolejne zadanie, które przekazały do realizacji Metropolii „Silesia”, dzięki któremu prawie 160 tysięcy dzieci w wieku od 3 do 8 lat, również z Sosnowca (zabierz głos/oceń prezydenta), będzie mogło uczyć się w przedszkolach i szkołach języka angielskiego za darmo.\nKurs „eProti” to ogólnopolski projekt popularyzacji znajomości języka angielskiego wśród najmłodszych. Skierowany do dzieci w wieku od 3 do 8 lat oferuje naukę języka angielskiego poprzez Internet. Każde dziecko uczęszczające do przedszkola i szkoły w 14 miastach Metropolii Silesia otrzyma swój indywidualny login i kod dostępu, dzięki którym będzie mogło w każdej chwili, po wejściu na odpowiednią stronę internetową realizować kurs nauki języka angielskiego.\nTym samym miasta Metropolii „Silesia” przekazały do realizacji Związkowi części zadania publicznego polegającego na wspieraniu edukacji publicznej, obejmującego naukę języka angielskiego dla dzieci w wieku od 3 do 8 lat, zgodnie ze swoim statutem.\nKurs eProti został stworzony przez specjalistów języka angielskiego, grafików i dydaktyków. – Skuteczność dydaktyczną oferowanego przez nas narzędzia edukacyjnego gwarantuje system tzw. nauki przez zabawę. „EProti” to zestaw atrakcyjnych gier edukacyjnych, pionierski na polskim rynku – zapewnia prezes zarządu grupy GTW, Przemysław Woźniak. Kurs zawiera w sumie 57 różnych gier edukacyjnych. -Ważne jest również to, że rodzice będą mogli monitorować postępy swoich pociech – podkreśla prezes Woźniak.\nMetropolia „Silesia” przekaże nieodpłatnie poszczególnym miastom loginy upoważniające do dostępu do platformy e-learning, które z kolei dokonają ich nieodpłatnej dystrybucji wśród dzieci. Jak zapewniają przedstawiciele GZM, to niewątpliwie największe tego typu przedsięwzięcie w Polsce.\nW najbliższych dniach Związek podpisze umowę w sprawie zakupu całorocznego pakietu językowego platformy e-learnigowej „eProti”. Koszt całego projektu wynosi 68 tysięcy złotych. Po przeliczeniu tej kwoty przez liczbę dzieci, które będą miały dostęp do kursu, koszt jednostkowy całego projektu to zaledwie... 43 grosze. Pierwsze loginy umożliwiające dzieciom dostęp do internetowego kursu języka angielskiego powinny zostać dostarczone dzieciom w całej metropolii w drugiej połowie kwietnia br. Podobał się artykuł? Podziel się!


Trzy miesiące za rozboje i włamania – W Cieniu Jupiterów Mielec\n19 stycznia 2022 (środa) - 17:33\nMieleccy policjanci pracowali nad ustaleniem sprawcy kilku przestępstw, do których doszło w ostatnim czasie na terenie miasta. Funkcjonariusze gromadzili materiał dowodowy, ustalali świadków, sprawdzali nagrania monitoringu oraz analizowali zebrane przez technika ślady. Ich praca pozwoliła na wytypowanie i zatrzymania podejrzanego. To 35-letni mieszkaniec Mielca.\nMężczyzna podejrzany jest o rozbój, uszkodzenie mienia i włamanie. W toku prowadzonych czynności policjanci ustalili, że 15 marca br., podejrzany pobił mężczyznę, po czym zabrał swojej ofierze telefon komórkowy oraz okulary korekcyjne. Uszkodził także samochód pokrzywdzonego, odrywając klamkę drzwi, rysując maskę i zderzak oraz klapę bagażnika osobowego nissana. Policjanci ustalili również, że 35-latek kilka dni wcześniej włamał się do mieszkania przy ulicy Raciborskiego w Mielcu, skąd zabrał telefon, pieniądze, biżuterię, perfumy oraz mały sprzęt RTV. Mężczyzna ukradł także z mieszkania rasowego psa.\nWłaściciel wycenił straty powstałe w wyniku włamania na kwotę ponad 20 tysięcy złotych. Okazało się, że mężczyzna zeznawał nieprawdę, gdy był przesłuchiwany w charakterze świadka w innych sprawach. Podejrzany odpowie również za jazdę motocyklem, mimo zakazu sądowego oraz za posiadanie narkotyków. Zatrzymanemu mężczyźnie przedstawiono na razie 6 zarzutów. Na wniosek Prokuratury Rejonowej w Mielcu podejrzany decyzją sądu najbliższe trzy miesiące spędzi w areszcie.


Spotkanie autorskie Krystyny Mazurówny [FOTO]\nPoniedziałek, 10 grudnia 2018 Godz.: 18:11:33 Imieniny: Bogdana, Daniela, Julii Czytających: 6893 , Zalogowanych: 1 . Niezalogowany\nSpotkanie autorskie Krystyny Mazurówny\nNiedziela, 30 września 2018, 10:12\nW miniony piątek na terenie Starej Kopalni w Wałbrzychu odbyło się spotkanie autorskie Krystyny Mazurówny.\nKrystyna Mazurówna - absolwentka szkoły baletowej, tancerka, choreografka, pisarka, dziennikarka mieszka na stałe w Paryżu. Wczorajsze spotkanie autorskie było okazją do nieformalnych, osobistych rozmów z artystką na temat jej pracy, doświadczeń zawodowych, tańca i książek przez nią napisanych.\nDo tej pory ukazały się cztery książki Krystyny Mazurówny: "Ach, ci faceci!", "Burzliwe życie tancerki", "Moje noce z mężczyznami" i najnowsza - "Nas za granicą", opowiadająca o losach polaków na emigracji. Krystyna Mazurówna dzieli się w niej zarówno swoimi doświadczeniami jak i poczynionymi obserwacjami.


Usunięcie bloga Kosmiczne Ujawnienie – Kosmiczne Ujawnienie\nUsunięcie bloga Kosmiczne Ujawnienie\nBy Sławomir Lernaciński|2018-10-07T10:51:09+02:009 stycznia 2018|Kosmiczne Ujawnienie|19 komentarzy\nZ przykrością zawiadamiam, że zmuszony zostałem do zamknięcia oryginalnej strony: https://kosmiczne-ujawnienie.blogspot.co.uk/\nWszelkie opublikowane dotychczas odcinki będą ciągle dostępne na stronie: https://pl.spherebeingalliance.com/news/short/cosmic-disclosure.html\nProszę pozostawać w kontakcie, będę informował na bieżąco.\nTotal Page Visits: 2712 - Today Page Visits: 1\nSabina 9 stycznia 2018 w 08:15- Odpowiedz\nDlaczego został Pan zmuszony do usunięcia bloga? Jakie są tego przyczyny? Proszę.podac więcej informacji\nUjawnienie 9 stycznia 2018 w 08:20- Odpowiedz\nZe względu na naruszenie rzekomych praw autorskich, które otrzymaliśmy z oficjalnej strony Corey Goode. Nie mogę podać jeszcze więcej informacji ze względu na to, że sprawa ciągle jest w toku. Jedno jest pewne – blog w takiej formie istnieć nie będzie, bo zostały usunięty. Nie była to moja decyzja, ale muszę się do niej dostosować.\nWszystkie nowe tłumaczenia będą podawane na oficjalnej stronie Corey Goode na zakładce z Polskimi tłumaczeniami. Na tej stronie będę podawał wstęp i odnośniki. Pozdrawiam\nCosmic 9 stycznia 2018 w 21:11- Odpowiedz\nDużo pracy zostało włożone w bloga. Mam nadziej, że nic z tłumaczenia nie zostanie utracone. Czy jest dostępne archiwum PL do ściągnięcia w pliku aby czytać offline?\nCzy można zrobić alias aby kosmiczne ujawnienie przekierowywało po kliknięciu na linka na stronę orginalną?\nselena 9 stycznia 2018 w 09:07- Odpowiedz\nTakie zagrywki świadczą tylko o tym, jak bardzo Ciemne Kapelusze obawiają się PRAWDY i jak mocno dostają już w skórę. Sławku, jesteśmy z Tobą 🙂 Dziękujemy za już i ciągle prosimy o jeszcze. Pozdrawiam serdecznie 🙂\nUjawnienie 9 stycznia 2018 w 09:16- Odpowiedz\nDziękuję za dobre słowo. Postaram się tłumaczyć dalej, ale tym razem będzie to miało trochę inny wymiar. Pozdrawiam.\nJacek 10 stycznia 2018 w 16:54- Odpowiedz\nWitam, szkoda, pozdrawiam, do rychłego zobaczenia. Pomyślności Jacek.\nreplikant3d 9 stycznia 2018 w 17:52- Odpowiedz\nWidocznie ,,elitom,,wszystko się sypie. więc zaczynają ,,machać,,na oślep.\nUjawnienie 10 stycznia 2018 w 12:16- Odpowiedz\nTym razem to ja naruszyłem niechcący prawa autorskie, ale tak czy inaczej wszystkie wpisy są dostępne pod podanym adresem. Pozdrawiam\ntaka prawda 10 stycznia 2018 w 17:08- Odpowiedz\nNie za bardzo to rozumiem jeżeli ma być ujawnienie to tym bardziej Corey Goodowi powinno zależeć na propagowaniu i rozpowszechnianiu i ujawnianiu w różnych językach tego co robi na całym świecie .Dziwne to dla mnie i zupełnie nie zrozumiałe tym bardziej ,ze główna osoba Corey Goode i David Wilcock nie powinni tego blokować .Coś mi się to nie podoba .\nElżbieta 9 stycznia 2018 w 18:28- Odpowiedz\nSławku ja również trzymam kciuki, czekam na więcej. Pozdrawiam\nSylwia 9 stycznia 2018 w 19:16- Odpowiedz\nbardzo zrobilo mi sie przykro ze jest usuniety …. pozdrawiam I takze jestem z Toba.\nandrzej wanko 10 stycznia 2018 w 04:48- Odpowiedz\nHMMM.., to rzeczywiście smutne, tym bardziej, że wygląda na to iż sprawy UJAWNIENIA nabierają przyspieszenia, zarówno w tej formule, jak i zakrojonych na szeroką skalę działań dr. steevena greera, michaela sallę św. pamięci Wiliama Tompkinsa, ing. Pchila Sneidera i wielu, wielu innych odważnych ludzi, którzy oddali dla sprawy życie, stali się prawdziwymi ukrytymi bohaterami czasów ważnego przełomu, jakim jest CZAS TRANSFORMACJI 2012.\nTe wszystkie zmiany, również w obszarze GLOBALNEJ ŚWIADOMOŚCI, związane ze zjawiskiem SOMNIWIZJI( opisanym przez teofizyka Tuelę “kosmiczna telepatia i TY”), mało znanym, a o wielkim znaczeniu dla całej populacji, są procesem nieodwracalnym i żadna CIEMNA STRONA MOCY NIE JEST W STANIE TEGO ZATRZYMAĆ…TO JEST DOBRA INFORMACJA W TYM NOWYM ROKU 2018… Istnieje jednak stała potrzeba konsolidacji wszystkich pozytywnych ruchów na rzecz wyzwolenia i powrotu naszej planety do równowagi ekologicznej. To się dzieje w Polsce w dużym stopniu dzięki NTV Janusza Zagórskiego i innym ważnym źródłom informacji live streamowej.\nserdecznie pozdrawiam Sławku i jestem z Tobą…\nUjawnienie 10 stycznia 2018 w 07:24- Odpowiedz\nTutaj sprawa rozbija się tylko i wyłącznie o prawa autorskie ale nie wykluczone jest, że jeszcze ktoś w tym pomógł. Tak czy inaczej od teraz wszystkie udostępnione tłumaczenia będą na oryginalnej stronie SphereBeingAlliance. Pozdrawiam\nadam 10 stycznia 2018 w 17:58- Odpowiedz\nCześć, Wspaniała Praca, sam chciałem się tym zająć od lat śledze te informacje .Jestem gotów na pomoc przy tłumaczeniach. Proszę o Kontakt, pozdrawiam z Edynburgha.\nreplikant3d 10 stycznia 2018 w 19:27- Odpowiedz\nZaczął działać ,,kret,, elity wszędzie ich mają. najgorsze jest to że obecnie zdesperowani do granic możliwości aktywują wszystkich ,,uśpionych,,agentów. Więc znów będzie wielka chryja. Pytanie w co tym razem uderzą? Oni mają za dużo do stracenia. jak uchwalą te wszystkie przepisy dotyczące wolności internetu to nie będzie nawet blogów o tej tematyce. Zobaczcie jak szybko przepychają na świecie ( i w Polsce też) ustawy mające na celu zakneblować takie informacje. czuję że zanim to ujawnienie nastąpi czeka nas paskudna ,,łaźnia,,\nMarta 11 stycznia 2018 w 22:39- Odpowiedz\nPanie Sławku , bardzo dziękuję za tytaniczną pracę jaką Pan dla nas wszystkich wykonał. Jesli o mnie chodzi to otworzył mi Pan okno na świat. Pozdrawiam serdecznie!\nUjawnienie 13 stycznia 2018 w 17:12- Odpowiedz\nProszę bardzo i dziękuję za dobre słowa. Proszę zaglądać od czasu do czasu, regularnie będę umieszczał kolejne odcinki KU i aktualizacje od DW. Pozdrawiam serdecznie\nfarfalla5 14 stycznia 2018 w 22:44- Odpowiedz\nMyślałam ze padnę. Bardzo często wchodzę na tę stronę. A propo, na pewno tu nie chodzi o prawa autorskie bo i im, autorom, zależy na rozgłaszaniu tych informacji. Mieszkam we Włoszech i i tłumaczyłam na włoski z polskiego różnego rodzaju programy alternatywne no i zamknęli mi kanał na Youtube. Bardzo dziękuję za wspaniałą robotę, sama to robiłam więc wiem ile to czasu pochłania. Pozdrawiam.\nUjawnienie 15 stycznia 2018 w 07:24- Odpowiedz\nProszę przeczytać kolejny wpis zaraz po tym. Tam jest wyjaśnione co się dokładnie stało. Pozdrawiam serdecznie i dziękuję za komentarz.


German Truck Simulator - wystartował oficjalny serwis\nW najbliższym czasie na www.saints-row.pl znajdzie się dużo materia…\nTagi: informacja prasowa oficjalna strona topware German Truck Simulator\nZ wielką przyjemnością informujemy, że wczoraj o godzinie 20.00 ruszył oficjalny polski serwis poświęcony grze German Truck Simulator pod patronatem TopWare Poland! Strona będzie prowadzona przez doświadczoną grupę oddanych fanów gier o ciężarówkach.\nZnajdzie się tam mnóstwo elementów, które powinny zaciekawić wszystkich graczy. Strona będzie zawierała sporą ilość ekskluzywnych materiałów, niedostępnych w żadnym innym serwisie internetowym - takich jak wywiady, specjalne galerie, niedostępne nigdzie indziej modyfikacje.\nOrganizowane będę konkursy (np. takie jak obecny - Konkurs Truckera). Ponadto na stronie istnieje forum zrzeszające wielu miłośników gier tego typu, na którym to można wymieniać się swoimi opiniami, uzyskać pomoc, znaleźć ciekawe modyfikacje.\nSerdecznie zapraszamy wszystkich pod adres: http://www.germantrucksimulator.pl.\ntom2 lipca 2013\nma może ktoś kod do german track bo nie mogę znalezc\nminder1329 czerwca 2012\nnajlepiej to by było pójść do sklepu i samemu sobie kupić gts kosztuje 60 dyszek warto są tam 4 gry\nmister8 marca 2012\nej ile sie ściąga ta gra bo mi 6 godz . co musze zrobić żeby mi się szybciej ściągnełą??\nłuki4 października 2011\nfirme morzna załorzyć na wiele szybkich sposobuw ja osobiście znam tylko 2 jedna opcja to wpisać kod na pieniądze a drugi sposub to jeżdzić w firmie do tąd asz będzie cie stać na samochud i na gararz a jeśli chodzi o samochud to najlepsze to man i volvo nara i szerokiej drogi\nSZUMI5 maja 2011\n500EURO MAN JEST DOBRY\npiotr555517 kwietnia 2011\ncześć ile na początku gry dostaje się kasy i jakie auto jest silne ...........\nZbujKarol8 stycznia 2011\nJeśli chodzi o fimrę, trzeba przewieść jeden ladunek, puzniej trzeba odszukać takiego punktu gdzie sie zaklada firmę, no i mozna zalozyć:).Jesli chodzi o tira, jestem przekonany do iveco:)Może inne są lepsze ale on jest maly zgrabny i na swoją mase silny:)Pozdro:)\ntraker23 lipca 2010\nkoledzy jakiego tira byście doradzili jakiedoś mocnego\_\nSiwy3 marca 2010\nMożna jakoś założyć szybko swoją firme piszcie na gg 602029 Pozdrawiam\nhonda1 marca 2010\nidzie jakoś założyć własną firmę omijając początkowa prace dla jakiegoś ciecia pisac na gg 20976473 pozdro trakerzy


Centrum Przesiadkowe rusza - na razie w części tramwajowej | MZUiM Chorzów\nCentrum Przesiadkowe rusza - na razie w części tramwajowej\nczwartek, 17.12.2015, 16:24, brak komentarzy\nInformujemy, że od dnia 21.12.2015 roku rozpocznie funkcjonować część peronów budowanego Centrum Przystankowego w rejonie Rynku w Chorzowie. Zakończyła się część prac tak więc można udostępnić do obsługi pasażerów perony tramwajowe.\nPeron Niebieski obsługiwać będzie kierunki – Świętochłowice, Ruda Śląska.\nZachodnia strona peronu żółtego (tj. bliższa estakady) obsługiwać będzie kierunki – Chorzów Batory, Katowice Załęże\nWschodnia strona peronu żółtego obsługiwać będzie kierunek – Katowice\nZachodnia strona peronu czerwonego (tj. bliższa estakady) obsługiwać będzie - kierunek Bytom, Ruda Śląska-Chebzie.\nWschodnia strona peronu czerwonego obsłuży jedną z linii autobusowych w kierunku Chorzowa Batorego (od 22.12.2015 r.).\nOd 22.12.2015r autobusy w kierunku Tarnowskie Góry, Bytom zatrzymywać się będą na obecnym przystanku tramwajowym w ciągu ul. Katowickiej zlokalizowanym pomiędzy ulicami Szabatowskiego i Kościuszki. Od wtorku 22.12.2015r. otwarte zostanie połączenie ciągu ulicy Powstańców do ul. Kościuszki, tym samym zniknie ostatnie utrudnienie w ruchu w Chorzowie związane z prowadzonymi robotami. Komunikacja autobusowa wróci na stałe trasy.\nPrace przy budowie Centrum Przesiadkowego potrwają do czerwca 2016r. Po zmodernizowaniu fragmentu ulicy Kościuszki, ul.Moniuszki i wykonaniu nowego połączenia drogowego od ul. Katowickiej do ul.Moniuszki możliwe będzie przeniesienie pozostałych dwóch przystanków autobusowych z ul. Kościuszki (Plac Hutników) na teren Centrum przesiadkowego. To ważny węzeł komunikacyjny w Chorzowie. Krzyżuje się w tym miejscu większość linii tramwajowych i autobusowych przejeżdżających przez Chorzów, które dzięki prowadzonej inwestycji zostaną skupione w jednym miejscu poprawiając tym samym komfort podróżujących komunikacją zbiorową.\nNa chwilę obecną prace są na tyle zaawansowane, aby pasażerowie mogli bezpiecznie korzystać z nowych przystanków. Prowadzone będą jeszcze prace porządkowe oraz prace związane z wyposażeniem peronów, które jednak nie będą kolidowały z ich funkcjonowaniem.\nDojścia do peronów będą możliwe od strony ul. Kościuszki, od strony północnej gdzie w rejonie punktu obsługi KZK GOP zlokalizowane będzie przejście dla pieszych oraz od strony południowej w rejonie skrzyżowania z ul. Kościuszki.\nTeren pod estakadą stanowi jeszcze zaplecze budowy, więc przejście w tym miejscu w kierunku Urzędu Miasta będzie niemożliwe.\nUkład peronów Centrum Przesiadkowego w Chorzowie\ncentrum_przesiadkowe_perony.pdf - plik .pdf, ok. 456.7 KB


Forum Gospodarcze Europa Centralna-Afryka. Polskie firmy w Afryce - Rynki zagraniczne\nPortal Spożywczy •\t12-06-2018 06:55\nUczestnicy debaty "Polskie firmy w Afryce".\nZaczyna się czas Afryki. Wiedza na temat państw afrykańskich, tamtejszego biznesu i zarządzania firmami będzie w cenie - mówiono podczas Forum Gospodarczego Europa-Afryka, które odbyło się w ramach X Europejskiego Kongresu Gospodarczego.\nPodczas panelu "Polskie firmy w Afryce" Tomasz Pisula, prezes Polskiej Agencji Inwestycji i Handlu, mówił o jej działalności w Afryce. Podkreślił, że PAIH nie tylko pomaga w Afryce polskim inwestorom, ale także korzysta z doświadczeń tych, którzy już są na rynkach afrykańskich. - Do końca roku, w najbliższych miesiącach, zakładamy otwarcie kolejnych siedmiu biur - mówił prezes PAIH.\nPrelegent ocenił, że kraje afrykańskie mają olbrzymi potencjał pod kątem sprzedażowym i inwestycyjnym dla polskich przedsiębiorców.\nPrzyznał, że w ostatnich latach mieliśmy do czynienia z "zapaścią MSZ" w postaci likwidowania placówek zagranicznych. - Wycofywaliśmy się hurtowo z placówek w Ameryce Łacińskiej, Afryce, Azji - mówił. Na kontynencie afrykańskim Polska zlikwidowała sporą część placówek dyplomatycznych. - Trzeba być na miejscu, trzeba wyszukiwać okazji biznesowych dla polskich przedsiębiorców, dla polskiego przemysłu - powiedział.\nPrezes PAIH podkreślił, że część firm działających w Afryce, w tym Asseco, Ursus czy Pietrucha Group nie wymaga rządowego wsparcia i same wypracowują własne relacje handlowe. Natomiast - jak ocenił - aspirujące firmy krajowe są słabsze kapitałowo od swoich odpowiedników z bogatszych państw europejskich.\n- Polskich firm nie stać na to, żeby inwestować duże sumy w projekty obarczone wyższym niż średnim ryzykiem. A spora część projektów w Afryce z różnych przyczyn jest obarczona pewnym ryzykiem, czy to chodzi o różnice kulturowe, czy inne tempo robienia biznesu, zatory płatnicze, czasami specyfikę lokalną związaną np. z obsługą celną. Naszych konkurentów, Francuzów, Belgów, Holendrów stać na to, żeby mieć kilka projektów obarczonych pewnym ryzykiem. Stracić gdzieś milion euro, żeby w innym miejscu wyciągnąć 5 albo 6 mln euro. Dla polskich firm strata takich pieniędzy może być bardzo dużym wyzwaniem - dodał.\nStąd, jak podkreślił Pisula, zadanie dla polskich banków i instytucji finansowej w grupie Polskiego Funduszu Rozwoju, żeby wesprzeć polskich przedsiębiorców na tym kontynencie.\nCzytaj więcej o doświadczeniach polskich firm zdobywanych w Afryce\n0,031 EUR, 0,035 USD\n3,679 złoty (PLN)\n0,856 EUR, 0,961 USD\n2018-11-13 2018-11-12 2018-11-09 2018-11-08 2018-11-07 2018-11-06 2018-11-05 2018-11-02 2018-10-31 2018-10-30 2018-10-29 2018-10-26 2018-10-25 2018-10-24 2018-10-23 2018-10-22 2018-10-19 2018-10-18 2018-10-17 2018-10-16 2018-10-15 2018-10-12 2018-10-11 2018-10-10 2018-10-09 2018-10-08 2018-10-05 2018-10-04 2018-10-03 2018-10-02 2018-10-01 2018-09-28 2018-09-27 2018-09-26 2018-09-25 2018-09-24 2018-09-21 2018-09-20 2018-09-19 2018-09-18 2018-09-17 2018-09-14 2018-09-13 2018-09-12 2018-09-11 2018-09-10 2018-09-07 2018-09-06 2018-09-05 2018-09-04 2018-09-03 2018-08-31 2018-08-30 2018-08-29 2018-08-28 2018-08-27 2018-08-24 2018-08-23 2018-08-22 2018-08-21 2018-08-20 2018-08-17 2018-08-16 2018-08-14 2018-08-13 2018-08-10 2018-08-09 2018-08-08 2018-08-07 2018-08-06 2018-08-03 2018-08-02 2018-08-01 2018-07-31 2018-07-30 2018-07-27 2018-07-26 2018-07-25 2018-07-24 2018-07-23 2018-07-20 2018-07-19 2018-07-18 2018-07-17 2018-07-16 2018-07-13 2018-07-12 2018-07-11 2018-07-10 2018-07-09 2018-07-06 2018-07-05 2018-07-04 2018-07-03 2018-07-02 2018-06-29 2018-06-28 2018-06-27 2018-06-26 2018-06-25


PENTAX@PL :: Fototerapia\nPENTAX@PL Strona Główna » Gdzie... » Hyde Park » Fototerapia\nWysłany: 2019-06-11, 23:00 Cytuj\nzanabyłem drogą kupna wersję limited - metalową :) - zresztą w tej chwili akurat 40mm jak się okazuje najmniej mi pasuje i zbieram się żeby jednak zrobić porządek na półce :)\nale jakoś ciężko się rozstać\nWysłany: 2019-06-11, 23:37 Cytuj\nZe sprzętem jest się ciężko rozstać .... Mojej k100 nie byłam w sta ie porzucić pomimo zakupu k70\nWysłany: 2019-06-12, 09:44 Cytuj\nkoralik, no więc już się zaczęło. A tak się zarzekasz.\nWysłany: 2019-06-12, 10:48 Cytuj\npowalos, ale ja bym się w sumie mogła tylko z k100 rozstać ale to moje pierwsze lustro którym robilam zdjecia 10 lat. Jesteśmy jak jedność\nWysłany: 2019-06-12, 11:31 Cytuj\nkoralik mam podobnie zanim coś sprzedam długo gryzę temat i czasami się udaje sprzedać a czasami nie\nWysłany: 2019-06-12, 12:15 Cytuj\nfoto, chyba by mi serce pękło jaknbym miała moją pierwszą lustrzankę sprzedać\nWysłany: 2019-06-12, 13:51 Cytuj\ndobrze że moje serce nie pękło - chyba dlatego że nie sprzedałem bo mi ukradli (k200)\nWysłany: 2019-06-12, 14:12 Cytuj\nkoralik, też nigdy nie sprzedam mojej pierwszej lustrzanki Pentax'a czyli P50. Nabyłem ją od "prywatnego importera (przemyt)". Takie to były czasy. Teraz używam jej zamiennie z MX w J.A.05\nWysłany: 2019-06-13, 08:24 Cytuj\nHehe. A ja moją pierwszą lustrzankę cyfrową sprzedałem. Tu, na forum...\nAle najlepsze, że parę lat później znalazłem ją wystawioną na allegro przez tego właśnie użytkownika i odkupiłem z powrotem o-)\nWysłany: 2019-06-13, 09:08 Cytuj\nWysłany: 2019-06-13, 09:28 Cytuj\nGeneric, a jaki to był sprzęt ?? :D\nWysłany: 2019-06-13, 10:51 Cytuj\nkoralik, *ist DS.\nAle teraz już jest niestety w stanie słabo zdatnym do użytku o-( Ma problem z pomiarem światła, autofocus trochę nie trafia, matówka też trochę nie trafia, nie działa wbudowana lampa a po mojej próbie jej naprawienia przestała i stopka. A że składając naprawiałem jeszcze pęknięcie obudowy to już raczej nie mam opcji otwarcia ponownie o-) Brakuje też jednego uchwytu na pasek. A kitowy 18-55 ma takie luzy tubusu, ze na matówce widać jak się ostrość przesuwa o-)\nWysłany: 2019-06-26, 09:48 Cytuj\nCzy tylko ja mam taki zły dzień .... Czy to jest jalaś ogólna tendencja ??\nWysłany: 2019-06-26, 09:56 Cytuj\nPodbijam stawkę: wszystko mnie wk..., w domu wszyscy chorzy, a za oknem mamy ekipę kosiarzy spalinowych.\nWysłany: 2019-06-26, 10:04 Cytuj\nkoralik, szpajchel, łapiecie backfocus, czy jak?\nWysłany: 2019-06-26, 10:10 Cytuj\nszpajchel, ja myślałam że mam Przyjaciół okazało się że nie mam . Ale faktycznie nie wiem czy mnie nie przebiłeś\nWysłany: 2019-06-26, 10:21 Cytuj\nkoralik, jednak prowadzisz w klasyfikacji\nMnie przejdzie, zresztą zaraz posadzę w doniczce pietruszkę i szczypiorek i to będzie terapia zajęciowa Chyba jednak musisz się wybrać na jakiś PPD, tam można nałapać nowych przyjaciół jak raków do koszyka albo zająców we wnyki.\nWysłany: 2019-06-26, 10:28 Cytuj\nChyba jednak musisz się wybrać na jakiś PPD, tam można nałapać nowych przyjaciół jak raków do koszyka albo zająców we wnyki.\nDzisiaj w nocy w drodze do Pragi jeden zając chciał się chyba zaprzyjaźnić, bo wyskoczył mi pod koła. Na szczęście jechałem jak lamus, czyli przepisowo w terenie zabudowanym i zdążyłem wyhamować, nawet ABS się nie wtrącił w całą akcję.\nWysłany: 2019-06-26, 10:29 Cytuj\nszpajchel, Lubisz grzebać w ziemi ??\nJa żeby się nie poryczeć to zabrałam się za obrabianie zdjęć i włączyłam Rammstein\n[ Dodano: 2019-06-26, 10:30 ]\nKytutr, ja zawsze w takim razie prowadzę jak lamus\nWysłany: 2019-06-26, 10:43 Cytuj\nDzisiaj w nocy w drodze do Pragi jeden zając chciał się chyba zaprzyjaźnić, bo wyskoczył mi pod koła.\nDzisiaj, gdy robiłem poranny obchód po zakładzie, na trawniku kicał sobie jeden z tutejszych dzikich królików.


Monika Koszewska wydaje nową książkę! - Planeta Kobiet\nMonika Koszewska wydaje nową książkę!\n„Wszystkie moje książki, bez względu na to, czy bohater jest mordercą, ofiarą, czy ma problemy alkoholowe, przepełnione są sporą dawką humoru. Staram się, aby czytelnicy znaleźli w nich motywację do działania i oryginalną receptę na sukces” – opowiada o swojej pisarskiej twórczości Monika Koszewska i jednocześnie zachęca do lektury tej najnowszej, inspirowanej Krystyną Skarbek.\nKażdemu autorowi zdarzają się momenty zwątpienia, kryzysy. Czy w trakcie pisania przeżywasz tego typu momenty? I co motywuje Cię do tego, by ruszyć dalej? Iść do przodu...