Przewód pięciożyłowy RGBW do instalacji LED ENERDECOR Hurtownia Oświetlenia LED\n» Przewód pięciożyłowy RGBW do instalacji LED\nPrzewód pięciożyłowy RGBW do instalacji LED\nKod produktu: EDR-0024\nKolor izolacji: +WGRB .\nPrzewód do instalacji RGBW, wysokiej jakości, sprawdzony w wielu specjalistycznych instalacjach. Ze względu na unikalny design pozwala na łatwy i bezproblemowy montaż taśm RGB/RGBW. Dopasowany do współpracy z występującymi na rynku taśmami led RGBW. Polecamy go do taśm led RGBW z naszej oferty. Typowe napięcie pracy 5V-24V. Przekrój przewodu:5x0,35m2


Pokaż córce, jak to jest | Moich 100 błędów wychowawczych\nPokaż córce, jak to jest\n31.07.2013 10 514 odsłon 11 komentarzy\nCodziennie rano Córka Pierwsza wymyśla, co by chciała założyć. Nie zawsze to coś odpowiada aktualnej pogodzie oraz zapotrzebowaniu, więc są spięcia. Dzisiaj Córka Druga przyniosła wybraną przez siebie sukienkę:\n– Ta nie, ta ci spada – powiedziałam, po czym zwróciłam się do Córki Pierwszej: – Pójdziesz z nią i znajdziesz dla niej inną sukienkę?\nCórka Pierwsza poszła, otworzyła szufladę i słyszę:\n– Może tę sukienkę chcesz?\n– Ale czemu nie? Ona jest ładna… No dobrze poszukam innej… Może ta???\n– Mamoooooooo, jej się nic nie podoba! Ona się nie chce ubrać!!!!!!!\nA masz! Zobacz jak to jest marudo codzienna ty…..\n– Szukaj, coś znajdziesz…… – odkrzyknęłam.\nOstatecznie Córka Pierwsza znalazła dla Córki Drugiej najładniejszą sukienkę, jaką ta miała w szafie. Obie zaakceptowały. Córka Pierwsza nadal siedzi w piżamie…..\nPoprzedni wpisDajcie się zrobić w trąbę!Następny wpisBędzie wyżera\n11 thoughts on “Pokaż córce, jak to jest”\n31.07.2013 o 08:32\nZapowiada się piżama party dziś 😉\n31.07.2013 o 08:34\nU mnie masakra, codziennie wybieranie ubrań i marudzenie przejął młodszy syn. Też staje i mówi: nie, misiem (ubranko z misiem chcę) 🙂\n31.07.2013 o 08:46\nU nas nie ważne co by było różowe bleee\nZdarzały się czasy kiedy na termometrze 26 na plusie a młoda nakładała rajstopy z froty ;P\n31.07.2013 o 08:54\nojj faza sukienkowa. moja mała to tylko w sukienkach chce chodzić i wbredna jest strasznie, a ta co była najcudowniejsza dzisiaj za 2 dni to pewnie będzie „beee” i bądź tu mądry\n31.07.2013 o 08:57\nw wersji męskiej niestety to zjawisko też występuje:(\n31.07.2013 o 09:22\nW końcu małe kobietki 🙂\n31.07.2013 o 10:06\nNo tak jest gdy w domu mieszkają dwie małe kobietki 🙂 Za kilka lat będzie jeszcze gorzej 🙂\n31.07.2013 o 10:36\nA moj elegancik lat 4 przebiera sie 20 razy dziennie, skarpetki pod kolor gaci, w sklepach ze szmatami lata pomiedzy wieszakami jak natchniony…za to Corka, lat 10 – coz…zdarzy jej sie zalozyc spodnie tyl na przod i na lewa strone jednoczesnie, nie-do-u-wie-rze-nia…\n31.07.2013 o 10:54\nA ja myslałam że mój syn ma fiu bździu. Ubrania przygotowuję mu ja, ale nie raz słysze ” No co ty, nie pójdę w tej koszulce!”. Ja głupia się łudziłam że takie cos to bedzie jak młody bedzie miał 15 lat, a on juz jako 4 latek zaczyna:/\n31.07.2013 o 13:12\nU nas młody chyba już dla zasady nie chce się ubrać, nie ważne w co… ucieka albo się szarpie… więc siedzi w piżamie czasem do południa ;D dopiero jak koledzy do niego przyjdą i chcą iść bawić się do ogrodu to ubiera się w popłochu,,,\n31.07.2013 o 21:17\nno to ja nie wiem, moze moje chłopaki jakies trefne są… co przygotuję założą, jak nie przygotuję , biorą sami… żadnego problemu z ubieraniem ( lat 7 i 5) czy to cisza przed burzą????????


Architektura islamu - Sciaga.pl\nARCHITEKTURA ISLAMUIslam — objawiona religia monoteistyczna. Słowo islam tłumaczone jest w języku arabskim na poddanie się Bogu. Była to początkowo religia ludów arabskich, jednak szybko rozprzestrzeniła się na różne kontynenty. Szacuje się, że obecnie około 20% ludności świata to wyznawcy islamu - głównie w Azji i Afryce; szacunkowe dane mówią o ponad 1,2 miliarda ludzi. Za ostatniego proroka islam uznaje Muhammada, a za ostatnią objawioną księgę - Koran. Każdy muzułmanin ma pięć obowiązków, zwanych pięcioma filarami islamu (Arkan ad-din, Arkan-al-Islam). W kręgu kultury islamu niektóre państwa zrównały prawo religijne z państwowym, tak więc w państwie muzułmańskim - kalifacie - religia, moralność oraz prawo państwowe są ze sobą nierozerwalnie związane.\nArchitektura islamu obejmuje wszelkie zjawiska architektoniczne będące wytworem islamu jako zjawiska społecznego, kulturowego, politycznego i religijnego. Stąd obejmuje zarówno budynki służące celom kultowym, jak i świeckim, historyczne jak i współczesne, a także twórczość ośrodków będących pod wpływem islamu.\nCharakterystyczne elementy architektury islamskiej\n·\tMeczety z minaretami-\nMeczet- muzułmańska budowla kultowa przeznaczona do wspólnych modłów; pierwsze meczety były wzorowane na domu Mahometa; obejmowały zamknięty, kwadratowy dziedziniec, otoczony kolumnadą i nakrytą budowlę po stronie kibli (kibla jest to kierunek, w którym muzułmanie zawracają się podczas modlitwy), która od VIII wieku miała przynajmniej jeden minaret. Pośrodku dziedzińca zwykle znajduje się studnia, basen lub fontanna, służące do rytualnych ablucji.\nNajważniejsze elementy meczetu to: mihrab, minbar, maksura, midha oraz dakka. Wyróżnia się meczety piątkowe, główne meczety w danej miejscowości dość duże, aby pomieścić cała gminę w czasie modlitw w piątki oraz zwykłe, budowane z myślą o modłach codziennych.\nMinaret- wysoka, zwykle smukła wieża stawiana przy meczecie z nadwieszonym balkonem lub galeryjką, z którego muezin (duchowny islamski) mógł nawoływać wiernych na modlitwę.\n·\tWielkie dziedzińce są często połączone z centralną salą modlitw\n·\tDekoracja za pomocą geometrycznych i powtarzalnych ornamentów (arabesek- ornament architektoniczny)\n·\tCzęste używanie dekoracyjnego kaligrafowanego pisma jako ornamentu\n·\tSkierowanie uwagi raczej na przestrzeń wewnętrzną niż zewnętrzną budowli\n·\tRzadkie są przedstawienia figuralne (ludzi i zwierząt). Częstym motywem są - zazwyczaj stylizowane i uproszczone - liście roślin.\n·\tArchitektura islamu jest często nazywana "architekturą zasłony", gdyż jej piękno leży w przestrzeniach wewnętrznych (dziedzińcach i pokojach), które nie są widoczne z zewnątrz.\n·\tUżycie monumentalnych form, takich jak wielkie kopuły, wysokie minarety i duże dziedzińce, ma sprawiać wrażenie siły i potęgi.\nWpływy innych kultur na architekturę islamu\nCharakterystyczny dla islamu styl rozwinął się wkrótce po śmierci proroka Mahometa w 632 r. Od początku korzystała ona z dorobku architektury starożytnego Rzymu, Egiptu, a także architektury perskiej i bizantyjskiej. Wczesnym przykładem takiego może być meczet Kopuła Skały (budowla na jerozolimskim wzgórzu świątynnym, uważana za jedno z najwspanialszych dzieł islamskiej architektury).W Jerozolimie ze sklepionymi przestrzeniami wewnątrz, okrągłą kopułą i użyciem powtarzalnych elementów dekoracyjnych.\nWielki Meczet w Samarze w Iraku, ukończony w 847, składa się z sali z rzędami kolumn, na której wspiera się wielki spiralny minaret.\n79% Teatr starożytny\n85% Podstawowe pojecia zwiazane z porzadkami architektonicznymi\nminiunia96 dużo błędów. !!\npraca niestaranna , poprawiłam ją trochę .\nruda_cholera Praca dośc uboga i ma kilka błędów.\nPo pierwsze gdy piszesz takie nazwy jak minbar, midha, dekka itd warto opisac co to takiego.\nWyróżnia się trzy rodzaje meczetów! A nie piatkowe...\nW Islamie nie ma rzadkich przedstawień figuralnych ich po prostu BRAK są absolutnie zakazane, chociaż nie przez Koran.\nI ostatnia uwaga; wyróżniasz wpływy innych kultur ale zapominasz napisac o najważnieszych wpływach wczesnochrześcijańskich.


Mięsa, kiełbasy, wędliny / PRACA ZBIOROWA 7,47 zł | Książka w Gandalf.com.pl\nMięsa, kiełbasy, wędliny 250 przepisów\nDomowy wyrób wędlin. Kiełbasy, szynki, ...\n27,50 zł taniej -21%\nWędliny szynki, kiełbasy, pasztety, ...\nDomowe kiełbasy 100 najlepszych ...\n24,23 zł taniej -19%\nKuchnia: Krok po kroku Wędliny domowe - ...\nMięsa. Najlepsze potrawy i marynaty\n26,85 zł taniej -10%\n24,28 zł taniej -27%\n108,61 zł taniej -27%\nMięsa, kiełbasy, wędliny\n250 przepisów (miękka)\n\nMięsa, kiełbasy, wędliny, 250 przepisów - opis produktu:\nNajwięcej receptur przedstawiamy na specjały pieczone (także na ruszcie) i duszone.\nPrezentujemy również wiele ciekawych pomysłów na potrawy smażone oraz gotowane - np. potrawkę z kury z rodzynkami, kieszonki schabowe z ananasem czy medaliony z piersi indyka.\nPonadto podajemy przepisy na wędliny - kiełbasy, kaszankę, pasztety, szynki czy baleron - które bez trudu przyrządzisz samodzielnie.\nMięsa, kiełbasy, wędliny, 250 przepisów - szczegółowe informacje:\nMięsa, kiełbasy, wędliny, 250 przepisów - recenzje klientów\nWspółcześnie coraz większą popularnością cieszą samodzielnie wyprodukowane wędliny. Polacy coraz częściej wracają do tradycyjnych smaków, do własnoręcznie zrobionych wędlin z możliwie najlepszych produktów i według sprawdzonych przepisów, nierzadko przekazywanych z pokolenia na pokolenie. Książka "Wędliny" to poradnik dla amatorów tradycyjnego...\nW Mięsach od A do Z zebraliśmy przepisy na potrawy z drobiu, wieprzowiny, wołowiny, cielęciny, a nawet mniej popularnych Dziczyzny, królika, jagnięciny i baraniny. Ponadto proponujemy ciekawy zestaw receptur na wędliny, pasztety i galarety.\nJak rozpoznać dobre mięso i jak je dzielić? W jaki sposób oczyścić żeberka, wiązać wołowinę czy pokroić udziec jagnięcy? W czym tkwi sekret smacznego bulionu wołowego? Mnóstwo wskazówek i dobrych rad dla wszystkich, przygotowujących mięso, to wstęp do zestawu blisko stu inspirujących przepisów na najlepsze mięsne potrawy, m.in. na idealny stek, tradycyjne...\nEncyklopedia domowych wyrobów Chleb. Wędliny....\nTęsknota za niezapomnianymi zapachami i smakami dzieciństwa oraz, niestety, w coraz większym stopniu zmodyfikowana żywność, skłaniają do samodzielnego wytwarzania jedzenia. Bo cóż może być smaczniejszego i bardziej wartościowego jak własnoręcznie wypieczony chleb, zamarynowane warzywa oraz tłoczone soki? Encyklopedia domowych wyrobów to kompendium wiedzy na...\nEncyklopedia domowych wyrobów - pdf Chleb....\nTęsknota za niezapomnianymi zapachami i smakami dzieciństwa oraz, niestety, w coraz większym stopniu zmodyfikowana żywność, skłaniają do samodzielnego wytwarzania jedzenia. Bo cóż może być smaczniejszego i bardziej wartościowego jak własnoręcznie wypieczony chleb, zamarynowane warzywa oraz tłoczone soki? Encyklopedia domowych wyrobów to kompendium wiedzy...


Davidoff perfumy damskie - Perfumetki.com.pl\nMarka Davidoff, która działaniem obejmuje sporą ilość luksusowych towarów, ma na swoim koncie oryginalne i ponadczasowe linie perfum, które są rozpoznawalne na całym świecie. Orzeźwiające, morskie, ozonowe i cytrusowe nuty perfum damskich Davidoff odmieniły oblicze rynku zapachów. Symbolem najlepiej odzwierciedlającym charakter kompozycji Davidoff jest bezkresny ocean, rwąca rzeka, czy delikatna tafla jeziora. Żywioł wody to z pewnością domena marki Davidoff, która od wielu lat zyskuje coraz większą popularność i grono oddanych wielbicielek.\nDavidoff perfumy damskie znad Pacyfiku\nSukces pierwszej linii zapachowej o chłodzącym, przyjemnie cytrusowym charakterze, pozwolił marce rozkwitnąć na rynku perfum. W wyniku tego Davidoff wprowadził kolejne linie perfum prosto z dzikich krain. Kompozycja o zapachu granatu, jaśminu i pistacji uwodzi swoimi egzotycznymi nutami i zadziornym charakterem. Podczas podróży po oceanie zmysłowości nie może zabraknąć również zapachu znad samego Pacyfiku. W kolejnej odsłonie znajdziemy nuty gruszki, delikatnej róży i zmysłowych, otulających woni drzewno-piżmowych. W innych kompozycjach znajdziesz również nuty limonki i słonego bursztynu.\nTrudno oprzeć się liniom perfum Davidoff. Marka skutecznie łączy świeże aromaty znad oceanu z ciepłymi i kwiatowymi akcentami. Jedyne w swoim rodzaju turkusowo-niebieskie flakoniki przyciągają wzrok i emanują nieskazitelną świeżością. Davidoff sprawi, że nawet w mieście poczujesz się jak na desce surfingowej. Wskakuj na falę i poczuj oceaniczną bryzę perfum na własnej skórze!


Spodenki do biegania Asics Icon 7in 2011B052 - Szorty sportowe męskie Asics, z aplikacjami, z materiału, sportowe. W wyprzedaży za 89.99 zł. - Szorty sportowe męskie - Spodnie sportowe męskie - Odzież sportowa męska - Moda dla mężczyzn - Sklep Antyradio.pl\nUltralekkie męskie spodenki Asics przeznaczone do biegania. Ich przewiewna tkanina zapewnia sprawne odprowadzanie wilgoci i wydajną wentylację. Mają zdobienie niewielkim przednim logo i bocznym printem wzdłuż nogawki. Elementy odblaskowe poprawiają widoczność i bezpieczeństwo w trakcie treningów po zmroku, a regulacja ułatwia dopasowanie w pasie. Lekki materiał, który sprawnie odprowadza wilgoć Regulacja obwodu Boczny print Elementy […]\nszorty sportowe męskie asics moda dla mężczyzn intersport szorty sportowe męskie ze sklepu intersport moda dla mężczyzn asics


Dziś obchodzimy Światowy Dzień Walki z Pustynnieniem i Suszą\nW środę, 17 czerwca przypada Światowy Dzień Walki z Pustynnieniem i Suszą. Przez nasilające się zmiany klimatu Polska, której grozi pustynnienie, musi się liczyć z częstszym występowaniem zarówno suszy, jak i powodzi – podkreślają naukowcy.\n‹ Powrót • 17 czerwca 2020 • Zrównoważony rozwój\nSusze nowym zjawiskiem nie są, ale są coraz częstsze. W latach 1951-1981 odnotowano w Polsce zaledwie sześć susz (jedną średnio co 5 lat), w latach 1982–2011 aż 18 (występowały średnio co 2 lata), a od 2013 – susza dotyka nas każdego roku. W 2020 roku po raz pierwszy doświadczyliśmy suszy już wiosną - zwracają uwagę w prasowym komunikacie eksperci Centrum Współpracy i Dialogu Uniwersytetu Warszawskiego w ramach inicjatywy #UWażniNaSuszę. - Jeszcze do niedawna 40 proc. opadów występowało w półroczu letnim, a 60 proc. w zimowym. Ostatnie 5 lat charakteryzował natomiast niekorzystny typ rozkładu czasowego opadu w Polsce – najniższe zasilanie opadowe występowało pod koniec lata i na początku jesieni. W kwietniu 2019 i 2020 roku odnotowaliśmy minimalne opady, które wynosiły w niektórych regionach 1-2 mm w skali miesiąca przy dotychczasowych 20 mm. Mamy więc do czynienia ze zjawiskiem niespotykanym nigdy wcześniej – suszy wiosennej związanej z niedoborem opadu oraz deficytem wilgotności gleby już na wiosnę – wyjaśnia dr Maciej Lenartowicz z Wydziału Geografii i Studiów Regionalnych Uniwersytetu Warszawskiego, cytowany w komunikacie.\nCiepła zimy, suche lato\nUczeni z grupy doradczej ds. spraw kryzysu klimatycznego powołanej przez prezesa Polskiej Akademii Nauk (PAN) przypominają, że nasz kraj ma jedne z najskromniejszych zasobów wodnych w Europie. Przez nasilające się zmiany klimatu Polska musi się liczyć z częstszym występowaniem zarówno suszy, jak i powodzi – podkreślają naukowcy w komunikacie przesłanym PAP. Zwracają uwagę, że zmiany klimatu mają ogromny wpływ na przyrodę, gospodarkę i życie ludzi. Alarmują, że w przypadku rolnictwa (dziś zależnego od deszczu) wkrótce koniecznością stanie się dodatkowe nawadnianie upraw. Z kolei w miastach, w których znajduje się wiele powierzchni nieprzepuszczalnych, intensywne opady zwiększają straty wywołane tzw. szybkimi powodziami miejskimi - zauważają.\n- Musimy pamiętać, że suszę nie zawsze widać gołym okiem, widać ją w rzekach i w zbiornikach podziemnych. Na pewno grożą nam kłopoty z dostępem do części owoców i warzyw, na pewno będziemy musieli wprowadzać nowe uprawy, realne są także kłopoty z dostawami prądu, ale przede wszystkim grozi nam pustynnienie Polski. Zatem jeśli nie podejmiemy działań przeciwdziałających suszom, nasz kraj zmieni się w step. Powinniśmy mieć świadomość zagrożeń, które są realne, jeśli nie powstrzymamy zmian klimatu i nie podejmiemy działań, żeby naprawiać to, co zepsuliśmy – tłumaczy w komunikacie UW prof. Szymon Malinowski, fizyk atmosfery z Instytutu Geofizyki Wydziału Fizyki Uniwersytetu Warszawskiego, przewodniczący Komitetu Geofizyki PAN.\nZ kolei Fundacja WWF Polska w komunikacie przesłanym PAP przypomina, że ostatnie częste deszcze dają złudne poczucie bezpieczeństwa, że susza w tym roku może nie okaże się aż tak dotkliwa i poważna. - Nic bardziej mylnego. Nawet obfite majowe opady nie poprawią stanu hydrologicznego Polski. Skutki suszy odczuje każdy Polak, bo przed zmianą klimatu deszcz nas nie uratuje - napisano w komunikacie WWF.\n- Naturalne rzeki i doliny rzeczne, obszary zalesione, wilgotne łąki i mokradła skutecznie zatrzymują wodę i są istotnym narzędziem łagodzenia suszy rolniczej i hydrologicznej oraz zmniejszania ryzyka powodzi – podkreślają eksperci PAN. Dodają, że w planowaniu urbanistycznym priorytetem powinno być uwzględnienie terenów zielonych połączonych z retencją wód opadowych. W ich ocenie potrzebna jest gotowość do podjęcia konsekwentnych, długoterminowych i zintegrowanych działań opartych na wiedzy. (PAP)\nDo 2050 r. skutki susz odczuje 75% ludzkości na świecie. Trwa Światowy Dzień Walki z Pustynnieniem i Suszą (17 czerwca 2022)15. Konferencja stron Konwencji UNCCD zakończona. Co postanowiono? (23 maja 2022)Branża wod-kan i zmiana klimatu. Zagrożenia dla infrastruktury technicznej (12 maja 2022)Gospodarka wodna to przyszłość! Uczelnie i kierunki związane z gospodarowaniem wodą (02 maja 2022)Średnia wilgotność wierzchniej warstwy gleby w Polsce wyniosła 35%. Na optymizm jeszcze za wcześnie (28 kwietnia 2022)


[PL] Liverpool FC - Sunderland A.F.C (26.11.2016) - Forum LiverpoolFC.pl\n[PL] Liverpool FC - Sunderland A.F.C (26.11.2016)\nStarted By Adam_, 26-11-2016 16:03\nNapisano 26 listopad 2016 - 16:03\n13 kolejka Barclays Premier League\nSobota, 26.11.2016, godzina 16.00\nPo rozczarowującym i bezbramkowym remisie na St. Mary's podejmujemy dzisiaj na Anfield drużynę Davida Moyesa. Czarne Koty znajdują się obecnie na przedostatnim 19 miejscu w lidze. The Reds chcą odzyskać stracne w zeszły weekend prowadzenie w lidze. W składzie LFC brakuje Adama Lallany i Danny'ego Ingsa, którzy leczą kontuzje. W barwach gości zabraknie m.in byłego napastnika Liverpoolu - Fabio Boriniego.\nW poprzednim sezonie pierwsze spotkanie zakończyło się skromną wygraną 1:0 gości z Liverpoolu. W drugim meczu na Anfield Road padł natomiast remis 2:2.\nLicze na dobry mecz, a inny wynik niż zwycięstwo LFC będzie wielkim zaskoczeniem.\nLiverpool: Karius - Clyne, Lovren, Matip, Milner - Wijnaldum, Henderson, Can - Mane, Firmino, Coutinho\n(monthy python @ 09-01-2011 - 19:11) CytatPowiem krotko.Popiepszyly mi sie swieta.To nie na narodziny Jezuska Krystuska bedziemy ciupac jak automaty.\nTo na swieto jego zamordowania.Teraz juz napewno sie nie pomyle.\nNapisano 26 listopad 2016 - 16:21\nOby się nie okazało że Lallana to sekrety składnik naszego dotychczasowego sukcesu.\nNa razie Karius na plus. Milner na minus - bezproduktywne dośrodkowania.\nSent from OnePlus 2\nNapisano 26 listopad 2016 - 16:26\nTeż miałem taką myśl.\nJak na razie oglądamy festiwal nieprzemyślanych strzałów graczy LFC.\nNapisano 26 listopad 2016 - 16:34\nNajpierw Lallana teraz Coutinho :/\nNapisano 26 listopad 2016 - 16:43\nOczywiście że Lallana jest jednym z najważniejszych ogniw w tym sezonie. Mecz wyrównany, i zdaje mi się że Cou wypada nam na dłużej. Zobaczymy jaki plan ma Klopp kiedy odpada najważniejsze ogniwo. Mecz wyraźnie się nie układa i nie widać nikogo kto wziąłby ciężar na swoje barki. Do góry\nNapisano 26 listopad 2016 - 16:50\nWielka strata w postaci pechowej kontuzji Coutinho. Na razie walimy głową w mur. Może się okazać że mecz będzie wyglądał identycznie jak z Southampton i możemy liczyć na 2 okazje plus jakiś prezent od przeciwnika.\nNapisano 26 listopad 2016 - 17:38\nBrawo Origi! (monthy python @ 09-01-2011 - 19:11) CytatPowiem krotko.Popiepszyly mi sie swieta.To nie na narodziny Jezuska Krystuska bedziemy ciupac jak automaty.\nUf, Origi strzela praktycznie z niczego. Teraz pewnie Sunderland się otworzy więc dobrze by było strzelić drugą bramkę bo nam się strzela gole bardzo łatwo.\nNapisano 26 listopad 2016 - 17:45\nTak łatwo to od 2 tygodni już nie. Raczej wraca Hodgsonowsko-Dalglishowska nieskuteczność\nNapisano 26 listopad 2016 - 17:51\nNiezawodny Milner. I drugie czyste konto z rzędu. Nie było łatwo ale są jakieś pozytywy.\nNapisano 26 listopad 2016 - 17:52\nKarny jak zwykle wykonany perfekcyjnie. Leicester w tym samym czasie również dzięki karnemu wyrównał. Brawo Milner i Slimani! (monthy python @ 09-01-2011 - 19:11) CytatPowiem krotko.Popiepszyly mi sie swieta.To nie na narodziny Jezuska Krystuska bedziemy ciupac jak automaty.\nNapisano 26 listopad 2016 - 17:54\nWracamy na szczyt i kibicujemy dziś Spurs.\nSkąd:Galway IRL/Cieszyn PL\nNapisano 26 listopad 2016 - 18:26\nDzisiaj w końcu Karius pokazał dlaczego to on stoi na bramce. Do tego mamy wreszcie prawdziwego trenera. Nie dość, ze poukładał zespół to nawet doping prowadzi Użytkownik edek004 edytował ten post 26 listopad 2016 - 18:31\nStary jest ten kto rezygnuje z młodości - W. Churchill\nNapisano 26 listopad 2016 - 22:25\nsposób na Liverpool? postawić podwójny autobus najpierw junajted, potem święci a teraz koty. Całe szczęście że tym ostatnim się nie udało. Jurgen powinien mieć jakiś plan B. Szkoda że Stu wypadł bo pewnie by wszedł za Cou.\nOrigi wyglądał jak ten z przed zeszłosezonowej kontuzji in+ oczywiście.\nUżytkownik Merseyside Red edytował ten post 26 listopad 2016 - 22:28\n"Therefore, you should never underestimate the amazing Liverpool fans, their passion and desire to acquire trophies, championship of England in particular, and desire to be better than Manchester United."\nJurgen Klopp: "Who needs clean sheets when you get three points?"\n"If we still had Suarez, he'd be on the bench."\n"the £16m spent on Mario Balotelli would have been better invested in a new block of toilets in the Main Stand redevelopment" - Paul Tomkins\nWróć do Mecze Liverpoolu\n→ Mecze Liverpoolu


Tagi: Britney Spears, muzyka, teledysk, dzieci, załamanie nerwowe\nBritney Spears zagra seksowną panią domu pieczącą ciasto w swoim nowym teledysku, który będzie towarzyszył kontrowersyjnej piosence "If You Seek Amy".\nGwiazda zaczęła pracować nad promującym teledyskiem we wtorek. Czy wygląda na nim tak seksownie jak zawsze? Podobno Britney ma na głowie perukę blond, różową koszulę i krótką, białą spódniczkę – niczym ideał z lat 50-tych.\nPewne źródło podaje, że nowy teledysk Britney jest bardzo prowokujący. Dlaczego? Podobno teledysk jest odzwierciedleniem pewnego etapu w życiu piosenkarki. Przecież w roku 2007 piosenkarka – matka dwójki dzieci – próbowała udowodnić, że jest idealną żoną.\nTeledysk "If You Seek Amy" wywołał prawdziwą burzę wśród zgromadzeń rodzinnych, które chciałyby zabronić puszczania jej nowej piosenki w stacjach radiowych z powodu pikantnych i prowokujących słów piosenki. Podobno Britney w refrenie śpiewa angielskie słowo zaczynające się na F***.\nAż sama jestem ciekawa tej piosenki, skoro zrobiono wokół niej taki szum. Może Britney w końcu dostrzegła, że okres prób bycia perfekcyjna matką nic jej nie dał, tylko ból, cierpienie i załamanie nerwowe. Teraz pora wrócić do życia scenicznego i pokazać, jak nie należy żyć.\nMałgorzata Marek (2009-02-13 16:06:46)\nno cóż, teraz tak się kręci klipy, byleby było o nim głośno, wtedy jest oglądalność. Na tym się teraz buduje kariere - na skandalu !!!


Solarius | Prognoza kwiecień 2012\nZ łac. „człowiek zręczny, majster” – pojęcie z antropologii oznaczające człowieka wytwórcę, twórcę, człowieka pracy.\nPrzetaczająca się przez cały zachodni świat – ale też i Polskę – dyskusja o przedłużeniu wieku emerytalnego, o umowach śmieciowych, o zabezpieczeniach społecznych, o demografii i starzeniu się społeczeństw, to temat dość dobrze znany i nienowy. Jednak ma on inny, niż tylko socjologiczny i ekonomiczny, wymiar dyskusji między wolnym rynkiem a społeczną gospodarką rynkową, która narodziła się w powojennych Niemczech za sprawą Ludwiga Erharda. Zdobycze socjalne, jakimi był powszechny system emerytalny, społeczna gospodarka rynkowa, dała złudzenie, że powstało coś, co pozwoli ludziom uzyskać poczucie bezpieczeństwa i spokoju, że nie trzeba się będzie martwić o swoją starość. Że po latach ciężkich wyrzeczeń, poświęceń, utraty zdrowia i energii człowiek wreszcie odpocznie. Bo trzeba powiedzieć sobie jedną rzecz – pracę w większości traktujemy jako coś w rodzaju przykrego obowiązku, smutnej, bolesnej konieczności, warunku godnego życia.\nW tejże wizji odejście na emeryturę jawiło się niemal jak uwolnienie z więzienia, cierpienia, obozu karnego. Patrząc na los naszych rodziców i dziadków, którzy ze zrujnowanym zdrowiem, zniszczeni wieloletnią katorgą nie bez ulgi i wytchnienia szli na zasłużoną emeryturę – skromną, biedną, ale jednak oczekiwaną i upragnioną. Mniej nas tu jednak interesują kwestie stricte ekonomiczne, naturalna zastępowalność pokoleń, redystrybucja budżetu państwa skierowana na emerytury i kapitałowe systemy emerytalne. Dużo ważniejsza jest sama kwestia pracy, jej sensu, znaczenia. Ludzkość stopniowo będzie odchodzić od fizycznej pracy – męczącej, rujnującej zdrowie i niebezpiecznej. Za kilkadziesiąt lat ciężką i niebezpieczną pracę wykonywać będą wyłącznie maszyny, więc zapotrzebowanie na nią będzie się zmniejszać. W nadchodzącej Erze Wodnika niemal całkowicie zmieni się sam sens i cel pracy. Ludzie nie będą pracować dlatego, że muszą, że trzeba za coś zapłacić rachunki, by przeżyć, by zarobić na wakacje, samochód i naukę.\nEkonomiczny cel pracy zejdzie na dalszy plan, a właściwie zupełnie zniknie. Ludzie będą w większości wykonywać pracę, która nada ich życiu sens, która jest spełnieniem ich przeznaczenia, karmy, duchowej powinności. Dziś mówimy o zawodach misyjnych – lekarze, nauczyciele, psycholodzy. W przyszłości wszystkie zawodowy będą miały „misję”. Robotnik budowlany, górnik lub hutnik idąc na emeryturę ma wreszcie szansę „odpocząć”. Ale idący na emeryturę profesor, zasłużony lekarz lub szef firmy wcale nie musi być z tego powodu szczęśliwy, że idzie na emeryturę. Coraz więcej ludzi pracuje do później starości i wcale z tego powodu nie narzeka. Warren Buffet – jeden z najbogatszych ludzi na świecie, ma w tej chwili 82 lata i jest szefem jednego z największych biznesowych konsorcjów – Berkshire Hathaway. Buffet jest nadal aktywny i pracuje. Nie narzeka, że jest stary i chory. Zmarły w wieku 87 lat w zeszłym roku, wspaniały dziennikarz radiowy Andrzej Zalewski – twórca Ekoradia – do ostatnich chwil prowadził swój program na antenie Jedynki w Polskim Radio. Z kim kojarzymy mądrość filozofów, intelektualistów, wybitnych aktorów? Właśnie z ich wiekiem.\nW Erze Wodnika wszyscy będziemy pracować do końca życia – o ile pozwoli nam na to zdrowie. Ale nawet ludzie niepełnosprawni i chorzy też będą coś robić. Właściwie nie będzie czegoś takiego jak emerytura – przynajmniej w naszym rozumieniu. Ludzie będą pracować dotąd, dokąd będą mogli i chcieli. A okaże się, że naprawdę będą mieli zajęcie. Wielokrotnie zmieniając zawody, profesje, miejsce pracy, rodzaj i funkcje – będziemy przechodzić – niczym w tarocie – przez kolejne wtajemniczenia i inicjacje. Nie będzie związków zawodowych, stosunku i prawa pracy, nie będzie w ogóle proletariatu, klasy pracowniczej. Każdy będzie się sam zatrudniał i realizował według swojego pomysłu i planu, więc strajki, konflikty, rywalizacja, korporacyjny wyścig szczurów – to będą jakieś odległe wspomnienia – jak opowieści o wyzyskiwanych biednych robotnikach z XIX wiecznych marksistowskich dzieł. Pogrążeni w depresji i chorobach starzy ludzie, pełni lęków i wycofujący się przez zagrażającą im rzeczywistością, zdziwaczali i sfrustrowani, wymagający ciągłej opieki i pomocy – to będą tylko karty podręczników historii z dawnych, odległych epok, z XXI wieku, gdy mijała stara epoka Ryb. Starość odzyska swój sens. Ale stanie się też coś, co dla wielu może być przerażające. Do nas bowiem będzie należała decyzja, jak długo chcemy żyć, a zatem kiedy zechcemy umrzeć. Zmieniające się relacje ekonomiczne stworzą zupełnie nową jakość. Praca zaś stanie się formą rozwoju osobistego i duchową ścieżką – a ta – jak wiemy – nigdy się nie kończy.\nSłońce przebywa w Baranie, by 19.04 o godz. 18.13 wejść w znak Byka, gdzie znajduje się również Jowisz. Merkury wychodzi z ruchu wstecznego w Rybach i wkroczy do Barana. Wenus znajduje się w Bliźniętach. Z retrogradacji do ruchu postępowego w Pannie, w połowie miesiąca przejdzie Mars. Retrogradować w Wadze będzie zaś Saturn. Uran przebywa w Baranie, Neptun w Rybach, Pluton zaś w Koziorożcu, gdzie w połowie miesiąca wkroczy w ruch wsteczny. Pełnia Księżyca będzie mieć miejsce 06.04 w Wadze. Nów zaś 21.04 w Byku.\nW kontekście wyjątkowo ważnego i zarazem niezwykle pozytywnego układu astrologicznego, jaki miał miejsce w marcu i ma w kwietniu – Latawca – pojawia się kilka pytań. Jak można połączyć piękną ideę Latawca – pomyślne zmiany, postęp, wolność, szczęście, rozwój, nadzieję i dążenie do dobra z potężnymi zagrożeniami współczesnego świata – światowym kryzysem, nadciągającą interwencją zbrojną w Iranie, radykalizującymi się ruchami religijnymi? Otóż można. Na świecie bowiem zawsze są jakieś wojny, konflikty, katastrofy i zagrożenia. Jest takie arabskie przysłowie: deszcz pada jednako – zarówno na kwiaty w ogrodzie, jak i na ciernie na bagnach. Latawiec tworzą: Neptun w Rybach i naprzeciwko Mars w Pannie, a po bokach Pluton w Koziorożcu, oraz nów (koniunkcja Słońca i Księżyca). Konstelacja ta pokazuje kierunki zmian w nadchodzących latach, a więc niewiele ma wspólnego z bieżącymi zdarzeniami, choćby to była nawet wojna w Iranie. Jednakże w kwietniu mają też miejsce dość mocno konfrontacyjne formacje. Na pełni Księżyca bowiem (06.04) utworzy się półkrzyż między pełnią w pasie Baran – Waga, a Plutonem w Koziorożcu. Jeśli więc naprawdę grożą nam jakieś niebezpieczne momenty, to pierwsza dekada kwietnia przyniesie ich wiele. Będzie to także okres Wielkanocy. Trudno jednak oczekiwać, by Izraelczycy i Amerykanie w tym świętym czasie dokonali interwencji zbrojnej. Może więc półkrzyż przynieść inne zagrożenie lub nieszczęście, ale jednak z polityką, wojną, zamachami i konfliktem w tle.\nTo także moment dużych zawirowań pogodowych lub kataklizmów przyrodniczych – być może jednych z najsilniejszych w tym roku. Wzmocni militarystyczną aktywność Mars, który w połowie miesiąca po dość długim okresie retrogradacji w Pannie wraca do ruchu postępowego. Jego swoiste „wyłączenie” na blisko 3 miesiące nieco spacyfikowało agresywne zapędy. Jednak od połowy kwietnia można się spodziewać nasilenia ataków terrorystycznych, nowej odsłony wojny w Afganistanie, wzmocnienia się twardo nastawionych „jastrzębi” w wielu państwach (Chiny, Korea Płn., Rosja), co mocno podniesie temperaturę emocji w światowej dyplomacji, tym bardziej, że w kwietniu ma miejsce ostra opozycja Urana do Wenus w horoskopie NATO. Jowisz – wprawdzie w maju – w koniunkcji ze Słońcem horoskopu Izraela, może coraz bardziej rozkręcać machinę wojenną, gdyż Jowisz wspiera spektakularne, widowiskowe działania. Uaktywnią się także protestujący w Grecji, Hiszpanii i w innych krajach. Więcej będzie strajków, sporów, zamieszek i pogromów. Wszakże III dekada miesiąca przynieść może jakieś spektakularne wydarzenie lub informację z obszaru polityki i finansów, ważną decyzję związaną z przyszłością strefy Euro, zmiany polityczno-ekonomiczne w Chinach, jakieś optymistyczne sygnały ze światowej gospodarki.\nUran na Merkurym w horoskopie Chrztu Polski z 966 roku przyniesie jakieś spektakularne newsy z zagranicy, być może decyzję USA o wprowadzeniu bezwizowego ruchu z Polską, optymistyczny sygnał z UE w sprawie nowego budżetu, korzystne oferty, propozycje, ale też jakąś prowokacyjną informację polityczną, która ostro zmobilizuje nasze władze. Kolejne sensacyjne wieści o czekających nas przedwczesnych wyborach można włożyć między bajki. Nie ma o nich mowy, co nie oznacza, że obecna koalicja przetrwa do końca kadencji. Pluton na ascendencie II kadencji rządu Tuska może przynieść zmianę koalicjanta na SLD, choć Ruch Palikota też nie jest wykluczony, jako przyszły partner. Obchody II rocznicy katastrofy smoleńskiej nie przyniosą jakichś szczególnych nowości. Brednie Macierewicza o zamachu rozgrzeją obóz IV RP. Trygon Jowisza do ascendentu horoskopu Jarosława Kaczyńskiego mocno wspiera prezesa PiS w walce o kontrolę nad populistyczno-konserwatywną prawicą, więc nadzieje Solidarnej Polski Ziobry i Kurskiego na przejęcie rządu dusz po Kaczyńskim są niemal zerowe. Dużo się będzie w kwietniu mówiło o Lechu Wałęsie. Jowisz na Medium Coeli jego horoskopu sprawia, że Wałęsa znów się znajdzie w centrum uwagi w tym w sumie bardzo trudnym dla niego roku.\nPremier Tusk też nieźle sobie będzie radzić w kwietniu. Koniunkcja Jowisza z Merkurym sprawia, że konsekwentnie przeprowadzi niepopularne podniesienie wieku emerytalnego. Za rok, dwa już nikt nie będzie pamiętać dzisiejszych gorących dyskusji traktując te zmiany jako oczywiste, tak jak to stało się z podwyżką VAT i przejęciem części składek emerytalnych przez ZUS. Nie będzie zatem w kwietniu jakiegoś wielkiego, masowego protestu przeciwników reform. Są one możliwe później – mianowicie jesienią. W kolejnych latach czekają nas kolejne cięcia przywilejów – dla nauczycieli, górników, prokuratorów, mundurówki i rolników. Pluton na ascendencie rządu Tuska sprawia, że premier nie wycofa się przed – być może – jeszcze bardziej radykalnymi reformami, niż obecna. Nie ma jednak przed nimi żadnego odwrotu. Przypominać będą one chwilami kontrowersje w czasie wielkiej transformacji ustrojowej za czasów Balcerowicza. Tym razem jednak będą bardziej przemyślane i lepiej przygotowane politycznie.\nJowisz stale obecny w X domu horoskopu Polski przynosić będzie kolejne znakomite opinie na nasz temat w światowej prasie ekonomicznej. Znów kolejne banki i instytucje finansowe podniosą prognozę wzrostu PKB Polski za rok 2012. Przygotowania do EURO 2012, choć mamy za sobą kompromitujące wpadki i opóźnienia w inwestycjach, staną się doskonałą reklamą dla Polski. Jednak dla złotego kwiecień będzie kiepski. Opozycja Neptuna do Marsa może przynieść kolejną falę przeceny na złotym – ale jednocześnie potężnie rozkręci eksport. Na szczęście – mimo zamieszania wokół Iranu – spadać zaczną notowania ropy na rynkach światowych, co uchroni nas przed jakimś radykalnym wzrostem cen paliw, ale kolejne podwyżki i tak są w tym roku nieuniknione. W kwietniu warszawska giełda zaliczy spore spadki – przede wszystkim w III dekadzie miesiąca. Opozycja Saturna do Słońca horoskopu WIG i WIG 20 idzie jakby wbrew trendom na amerykańskiej giełdzie, gdzie od pewnego czasu widzimy spory wzrost. Jednak w I i częściowo w II dekadzie kwietnia rynek nieco wzrośnie. Większe odbicie na GPW będzie mieć miejsce dopiero pod koniec roku.


...ten, kto kocha naprawdę, kocha w milczeniu, uczynkiem, a nie słowami: Rozdział 16\nWydaje mi się, że po raz pierwszy byłam pewna tego co robię i nie przychodziło mi nawet do głowy myślenie, że to niestosowne. Czułam wewnątrz siebie wielką radość i podekscytowanie. Harry Styles zabiera mnie w góry. To nie może być nie fajne.\nZ radia leciała głośno piosenka Miley Cyrus. Podśpiewywałam ją choć w cale nie umiem śpiewać. Harry skupiony był na drodze, ale czasem spojrzał na mnie i uśmiechnął się pokazując swoje dołeczki. Droga stawała się nudna, a ja coraz bardziej nie mogłam się doczekać celu. Tym bardziej, że nigdy nie byłam w górach, a słyszałam wiele pozytywnych rzeczy na ich temat. Próbowałam sobie wyobrazić mnie i Harry’ego wśród wielkich wyżyn, ale nie byłam do tego zdolna, bo przekraczało to moje umiejętności. Nie mogę przestać się zachwycać faktem iż jadę tam z Stylesem.\nMoje nogi ścierpły, z resztą jak wszystkie inne kończyny mojego ciała. Zaczęłam się wiercić, a gdy nie znalazłam odpowiedniego miejsca mruknęłam z niezadowoleniem.\n- Daleko jeszcze?- Mruknęłam okręcając głowę w jego stronę.\n- Wyglądasz jak osioł z Shereka- Zaczął się bezczelnie śmiać. Moja usta były rozwarte, bo nie spodziewałam się, że zachce mu się ze mnie żartować. Uderzyłam go w bark i udałam obrażoną.\n- Ej... nie chciałem cię obrazić- Przeszedł mnie dreszcz gdy poczułam jego dłoń na moim udzie. Uśmiechnęłam się i położyłam swoją o wiele mniejszą dłoń na jego. Wziął swoją, a mi zrobiło się strasznie głupio. Odwróciłam głowę w stronę szyby by nie mógł zobaczyć mojego wyrazu twarzy albo rumieńców. Poczułam z powrotem jego dłoń i zmarszczyłam czoło.\n- Nie patrz tak na mnie- Mówi i wierci się na fotelu. Dociera do mnie, że przecież musi zmieniać biegi. Tracę przy nim głowę!\n- Jak?- Pytam nie wiedząc o co mu chodzi.\n- Zagryzasz wargę, a to powoduje, że mam ochotę cię pocałować- Jego słowa sprawiają, że wstrzymuję oddech, a po chwili szybko je wypuszczam. Moja klatka piersiowa drży przez kilka chwil.\n- Przepraszam- Wydusiłam z siebie i skopiłam uwagę na drodze.\n- Nie masz za co- Nastała między nami cisza, którą zakłócało tylko radio- Zaraz będzie stacja benzynowa. Będziesz mogła się rozprostować\n- Super- Nie mogę doczekać się by wyjść z auta i postawić moje nogi. Brakuje mi też świeżego powietrza.\nWjeżdżamy na stację i tankujemy auto. Harry zjeżdża na bok by nie zajmować kolejki.\n- Chcesz coś do jedzenia?- Pyta zanim wychodzi z auta.\n- Hot-doga- Unoszę kącik ust i obserwuję jego ciało - Pójdę do toalety- Mówię trzaskając drzwiami. Kiwa głową i wchodzi do środka. Idę na tyły budynku, tak jak wskazuje strzałka. Powietrze jest lodowate, do tego zimny wiatr i co jakiś czas pada śnieg. Popycham ciężkie drzwi i wchodzę do niezbyt schludnego pomieszczenia. Załatwiam swoje potrzeby fizjologiczne i wychodzę.\n- Zgubiłaś się?- Ignoruję faceta o długiej rudej brodzie i ubraniach w stylu punk- Mogę cię gdzieś podwieźć- Idzie za mną więc przyśpieszam.- Hej mówię do ciebie!- Krzyczy w momencie gdy na kogoś wpadam. Serce wali mi w klatce, ale gdy unoszę głowę widzę Harry'ego. Wzdycham z ulgą.\n- Jakiś problem?- Pyta Harry. Jego głos jest twardy, stanowczy i zły. Wtulam się w jego klatkę.\n- Rozmawiałem z tą ślicznotką- Mówi kiwając na mnie. Czuję jak śniadanie mi się wraca. Ohydny facet. Mięśnie Harry'ego napinają się. Gdy robi krok przytrzymuję jego klatkę.\n- Chodź- Popycham go w stronę auta. Mierzy mnie wściekłym wzrokiem, a po chwili jego tęczówki stają się ciemne z pożądania. Kładzie jedzenie na dach auta, a mnie przypiera do drzwi. Próbuję stłumić jęk gdy mocno na mnie napiera. Jego dłonie suną po udach i docierają do moich pośladków. Podnosi mnie, a ja oplatam jego talię nogami. Całuje mnie agresywnie, a zaraz po tym przenosi się na szyję. Ssa ją mocno.\n- Ałł- Syczę gdy przygryza wrażliwa skórę zębami.\n- Jesteś moja- Patrzy w moje oczy tak intensywnie, że mam ochotę stać się strusiem i schować głowę w piasek. Nie wiem co powiedzieć, zrobić. Jestem zbita z tropu - Powiedz to- Wzdłuż kręgosłupa przebiega mnie dreszcz gdy spoglądam w jego tęczówki. Są ciemne, nie zielone. Zastanawiam się czy to ten sam Harry - Powiedz to- Mówi szeptem w moje usta. Marszczę czoło nie wiedząc o co mu chodzi.\n- Jestem twoja, Harry- Wypowiadam te słowa z nutką niepewności, ponieważ dziwi mnie zachowanie Stylesa. Zanim zdążam zareagować jego usta przywierają do moich, a po chwili język domaga się o wejście. Przenoszę dłonie na jego klatkę i odrywam się od niego.\n- Jestem głodna i zimno mi- Mówię i wchodzę do auta. Ucieczka zawsze była najlepszym sposobem na rozwiązanie problemów.\n- Przepraszam- Jego głos roznosi się w aucie- Coś mnie poniosło- Spuszcza wzrok i zagryza wargę. Już wiem co czuje gdy ja zagryzam wargę. Kładę dłoń na jego policzku i pocieram jego delikatną skórę. W dole mojego brzucha pojawia się uczucie jakby stado motylków łaskotało moją skórę. Podnosi na mnie wzrok, a jego oczy nie są już ciemne. Powróciła zieleń, którą uwielbiam.\n- Jesteś cudowna, Rose- Czerwień wkrada się nieproszona na moje policzka. Spuszczam wzrok i już mam zdjąć swoją gdy ją przytrzymuje. Drugą dłonią chwyta moje biodro i zmusza mnie bym usiadła na nim okrakiem. Całujemy się z wielką pasją i czułością, ale dominuje namiętność. Jego ręce suną po moim ciele jakby chciały zapamiętać każdy element. Odsuwam się gwałtownie gdy przejeżdża po wrażliwym miejscu gdzie znajdują się moje łaskotki. Podskakuję gdy przypadkowo wduszam klakson. Kilka osób patrzy się na nasze auto. Oblewam się rumieńcem, ale odcień staje się prawie bordowy gdy jęk wydobywa się z ust Harry’ego. Zakrywam twarz dłońmi. Chwyta tył mojej głowy i kładzie ją sobie na ramieniu. Wybucham śmiechem, a po chwili i on.\nZajeżdżamy na miejsce późnym południem. Na dworze nie ma wiele osób zapewne ze względu na niezbyt sprzyjającą pogodę. Jest mróz i sypie śnieg.\nAuto zatrzymuje się na dużym podjeździe, a gdy brama się otwiera wjeżdżamyna parking hotelu.\n- Jeśli ty to nazywasz normalnym hotelem to ja nie wiem jaki jest dla ciebie nie normalny- Mówię oszołomiona pięknością i estetyką budynku. Wygląda na świeżo wybudowany. W większości dominuje kolor biały, ale można doszukać się i brązu. Schody wykonane są z granitu. Wokół jest pełno roślin, które mimo panującej zimy wyglądają na zadbane.\n- Chodź, Rose- Wyciąga do mnie dłoń.\n- Mogłeś powiedzieć, że to będzie jakiś ekskluzywny hotel. Ubrałabym się inaczej- Marudzę gdy gramolę się z auta.\n- Ja zawsze sypiam w ekskluzywnych hotelach, złotko- Mruga do mnie zadziornie. Parskam śmiechem.\n- Nie wątpię Panie Styles- Daję mu kuksańca w bok.\n- O ty!- Śmieje się i rzuca we mnie kulką śniegu. Piszczę i wbiegam do budynku. Kobieta z recepcji patrzy na mnie jak na wariatkę, a po chwili na Harry'ego, który łaskocze mnie. Kobieta odchrząkuje, a my cicho chichoczemy. Styles idzie nas zameldować, a ja czekam z boku. Rozglądam się po pomieszczeniu. Wszystko wygląda tutaj na drogie i staram się nie myśleć ile wyniósł właściciela ten hotel.\n- Chodź- Chwyta moją rękę i prowadzi mnie na schody. Wchodzimy na drugie piętro i szukamy pokoju z numerem 269.\n- Tutaj- Pokazuję na drzwi.\n- Patrz to przeznaczenie- Zakrywa dwójkę ręką.\n- Zboczeniec!- Śmieję się gdy wchodzę do środka- Wow- Wymyka mi się. To wielkie pomieszczenie z widokiem na ogród. Na środku znajduje się wielkie łóżko- A gdzie drugie?- żartuję wskazując na łóżko. Harry uśmiecha się podczas wnoszenia walizek. Postanawiam zadzwonić do brata.\n- Hej Rose!- Krzyczy do słuchawki.\n- Hej James. Jesteśmy na miejscu. Tutaj jest cudownie!\n- Macie oddzielne pokoje?\n- Dwa oddzielne łóżka?\n- Ok, zaraz jestem- Wybucham śmiechem.\n- Spadaj James\n- No, no. Tylko nie przywieź pamiątki.\n- O Boże James!- Piszczę do słuchawki. Słyszę jak się rechocze.\n- Wiesz... nie chciałbym być wu...\n- Dobra, zamknij się Jam\n- Ok. ok, ale ja na pieluchy dawać nie będę\n- Pa!- Krzyczę gdy on mówi głupstwa. Rozłączam się i parskam śmiechem.\n- Co cię tak bawi?- Pyta Harry.\n- Nic, nic. James'owi zebrało się na żarty- Kiwa głową i siada obok mnie.\n- Dobrze, że go masz- Jego dłoń spoczywa na moim kolanie.\n- To prawda- Kiwam głową- A ty? Masz rodzeństwo?- Odchrząkuje.\n- Tak, mam brata i siostrę\n- Brata?- Poruszam zabawnie brwiami.\n- Jest o rok młodszy- Kiwam głową. Cieszę się, że wiem coś więcej o nim. - Masz może na coś ochotę?\n- Na dobre wino- Podnosi się i idzie do szafki nocnej. Dzwoni i zamawia dla nas alkohol. Włączam w tym czasie radio.\n- Umiesz tańczyć?- Szepcze do moje ucha, powodując, że włoski na mojej szyi stają dęba.\n- Nie. Nie jestem w tym dobra- Bawię się dłońmi.\n- Nauczę cię\n- Nie Harry- Jęczę gdy chwyta moją dłoń. Pociąga za nią tak, że wpadam w jego ramiona. Kołysze nami przez chwilę, bo po chwili okręca mnie. Jedna z jego dłoni znajduje się na mojej talii. Kieruje mną i dopiero teraz zauważam, że tańczę walca. Poruszamy się z rytem muzyki. Jestem oczarowana jego umiejętnościami, ale zdecydowanie jestem zdumiona... nim. Nie mogę oderwać oczu od jego. Zawsze działają na mnie hipnotyzująco.\n- Gdzie nauczyłeś się tak tańczyć?- Pytam gdy muzyka się kończy i siadamy na kanapie.\n- To sprawka mamy- Widzę zakłopotanie w jego oczach więc wolę nie wnikać w szczegóły. W pomieszczeniu roznosi się odgłos pukania do drzwi. Harry wstaje i odbiera wino, gasi światło i zapala świeczki. Moje oczy nie spuszczają z niego wzroku. Nalewa czerwonej cieczy do kieliszków. Podaje mi jeden i siada obok mnie. Chwyta moje nogi i kładzie ja na swoich kolanach.\n- Mmm... pyszne- Zachwycam się winem i wypijam je prawie do reszty gdy Harry cały czas świdruje mnie wzrokiem i nawet nie tyka alkoholu.\n- Musze ci coś powiedzieć\nTa dam! Oto nowy rozdział :D dodaję późno i z góry przepraszam za błędy, ale nie myślę już trzeźwo :D Mam nadzieję, że przypadnie wam do gustu tak jak i poprzedni rozdział. A właśnie! Zrobiliście mi straszną niespodziankę... Tyle komentarzy! Ach, jestem tak podekscytowana xD dziękuję wam bardzo i naprawdę nie wiem co napisać i jak podziękować za tyle wspaniałych słów.\nZauważyłam, że nie lubicie matki Rose... to dobrze, bo ja tez haha :D Najbardziej ciesze się gdy piszecie, że świetnie opisuję uczucia i wgl, bo zawsze uważałam, ze mi to nie wychodzi :D\nDziękuję za miłe słowa szalonemu anonimowi haha :*\nDziekuję Zły kocie xD mam nadzieję, ze i ten ci sie spodoba ♥\nBardzo, ale to bardzo chciałabym podziękować anonimowi, który polecił mój blog na: http://humannature-fanfiction.blogspot.com kocham cię ♥♥♥\nNie musicie mi sie pytać czy możecie rozgłaszać blog, bo to chyba oczywiste, że chcę xD ( brzmi trochę egoistycznie )\nDo anonimów!--- Pospisujcie się ^^\nChciałbym wam przedstawić zwiastun nowego bloga, który będzie miał premierę już wkrótce ♥ Jeśli się wam podoba to zapraszam na Dolinę Zwiastunów. Tworzą wspaniałe zwiastuny, ale Melodia jest dla mnie number 1 :D\nBuziaki, kochani ;*****\nAutor: Rosie o 15:55\nMelodia. 1 marca 2014 16:19\nNie. Gadam. Z. Tobą.\nCo On musi jej do cholery powiedzieć!?\nMówię Ci, załatwie Cię! Zobaczysz jak to dobrze!\nNo... A tak to rozdział genialny :3\nNa tej stacji - mroczny Harry, awww ! Spłynęłam! Te oczy, takie seksowne!\nAle ten facet o bleee :/ Ja bym zawału dostała. Ale od czego jest klata pana Stylesa xd\nTen moment z tymi biegami w samochodzie był przeslodki <3 Sama nie wiem dlaczego. Może dlatego, że wyobraziłam sobie, jak zmienia te biegi xd\nTak, James, HAHAHA xd Pamiątkę! Z drewna chyba xd\nUbawilam się z tego! :D\nA ten ich taniec... Kurde! Jak Ty to genialnie opisujesz... Te emocje, czułości! Aww ! <3\nNo. A tutaj ten zły moment!\nMasz mi szybko 17 dodawać!\nJa number 1? xd Serio? Niee ;p Przesadzasz !\nCzekam na kolejny rozdział, życzę weny i pozdrawiam ^^\nMała Wariatka 1 marca 2014 16:19\nUwielbiam brata Rose! James rządzi xD\nTak uroczo opisujesz uczucia ;)\nWeny życzę i z niecierpliwością czekam na następne części ;)\nEveline OneD 1 marca 2014 17:59\nŚwietny rozdział, tak się zastanawiam co zamierza powiedzieć, tak w ogóle to czekam też kiedy się wyjaśni z tą dyrektor, dlaczego się z nią całował itp miejmy nadzieję, ze harry zmieni swoją postawę! ! Czekam na nexta! !\nRose 2 marca 2014 00:44\nDlaczego dlaczego w takim momencie ja już się wczułam w akcje i te emocje a tu co NICO hahahah błagam pisz kolejny bo nie wytrzymam rozdział świetny i ta akcja na stacji i z jej bratem a potem mały dancing :-) awww sama słodycz czekam na next i duuuuużo weny życze :-)\nAstrid00xoxo 2 marca 2014 02:59\nO mamuniu :0000 w takim momencie przerwać, nie masz serca :( kocham i czekam na next :*\nAnonimowy 2 marca 2014 04:04\njesteś podłą w takim momencie przerwać ....chyba nie wytrzymam tego czekania , uzależniło mnie to opowiadanie :)\nAnonimowy 2 marca 2014 05:55\nHaha nie ma za co skarbie :* <3 też cię kocham i twoje opowiadanie <3 Natalia :)\nwiktoria sobaniec 2 marca 2014 07:41\nRita Szcześniak 2 marca 2014 10:03\nno kurde w takim momencie ?! ej bez kitu uwielbiam cię masz wielką wyobraźnie i fakt bardzo dobrze opisujesz uczucia <3 jesteś świetna czekam na next z niecierpliwością :)\nAnonimowy 2 marca 2014 11:56\nA jak powie jej, że jest Jednorożcem?O.o No właśnie my tu gadu, gadu a tam takie rzeczy się dzieją!(no właściwie to będą działy xD) Na poważnie to, ja w ogóle przepraszam, za to ale JAK TAK MOŻNA, NO?! TAKI MOMENT? TACY LUDZIE? TAKIE MIEJSCE? A ten rudy! Brrr........jakoś zebrało mi się na rzy*anie krwią.-.-I to przez te wszystkie opowiadania boję się, że jak idę przez miasto to mn ktoś zgwałci, to wy jesteście sprawczyniami, wy cudownie piszące opowiadania dziewczyny(no chłopaka nie spotkałam) przy których mam niekontrolowane ruchy i drgawki! Muszę się jeszcze trochę powyżywać na bohaterach: A JEJ MATKA?! Chrystee.....Zabić to zanim złoży jaja!(ups! trochę źle dobrałam słowa,wybacz) Zmieniamy klimat-Kochanananannanannana aaaaaa chciałabym mieć taką wenę i lekkość pisania jak ty, żeby opisać co myślę o rozdziale( same pozytywy oczywiście!). Choć nie wybacze, że tak kończysz to, to brak słów! No jeeeejku, jak będę wiedziała jak to wszystko określić-dam znać;) Koniec moich nieudanych działań.:*Mam się podpisywać? Jeśli chodzi o twittera czy google+ to sory nie mam( choć muszę przyznać, że przez cb miałam zamiar założyć), ale jeśli to tak bardzo ważne to coś teraz wymyśle.............................PikaczuPikaczu! hahha z powodów, ze byłam wielką fanka pokemonów, no musiałam:P Chyba nie muszę pisać kim jestem, bo znowu bym się narzucała i niezręcznie czuła(TA POWALONA, PISZĄCA NIEKOMPLETNE KOMENTARZE) Ale ciii........nie wolno się chwalić;) PikaczuPikaczu\nAnonimowy 2 marca 2014 12:19\nW takim momencie...\nBoski jak zawsze.\nAnonimowy 3 marca 2014 09:16\nNaomi. 3 marca 2014 10:10\nTak wczoraj usiadłam i przeczytałam wszystkie rozdziały! Piszesz na prawdę dobrze. ^^ Ugh, Harry jest taki aww :3 Tak fajnie im się wszystko układa i oby tak dalej! Jak mogłaś przerwać w takim momencie ja się pytam?! Kurde, co on miał jej powiedzieć?! Ych, teraz się będę ciągle zastanawiać!\nCzekam na kolejny, życzę weny i pozdrawiam <3\nPS. Zapraszam do siebie na http://our-time-is-short.blogspot.com/ :3\nAnonimowy 4 marca 2014 06:27\nZuzka 4 marca 2014 06:37\nJeśli dobrze pójdzie to dzisiaj, a jeśli nie to w weekend :D


Jest umowa na budowę obwodnicy Starachowic i rozbudowę DW 744 - Rynek Infrastruktury: Porty, Stocznie, Lotnisko, Porty lotnicze, Autostrada, Obwodnica, Energetyka, Ciepłownictwo, Linie kolejowe, PKP PLK, Telekomunikacja, Operatorzy\nJest umowa na budowę obwodnicy Starachowic i rozbudowę DW 744\n| Przemysław Farsewicz ⚫ źródło: RI ⚫ 17.06.2022 ⚫ ▶\nUroczyście podpisano umowę na budowę północno-zachodniej obwodnicy Starachowic, którą realizuje Świętokrzyski Zarząd Dróg Wojewódzkich. To jedna z największych inwestycji drogowych w ostatnich latach w województwie świętokrzyskim. Wartość zadania do prawie 137 mln zł.\nPrzedsięwzięcie obejmuje rozbudowę drogi wojewódzkiej nr 744 na odcinku Tychów Stary – Starachowice wraz z budową obwodnicy Starachowic i estakady nad torami kolejowymi oraz rzeką Kamienną. Trakt omijałby Starachowice po północno-zachodniej stronie. Nowa droga wyprowadzi dzięki temu ruch samochodów ciężarowych z miasta i ma być łatwiejszym dostępem do Specjalnej Strefy Ekonomicznej.\nWe wtorek 14 czerwca podpisano umowę z wykonawcą. Obecni w wydarzeniu byli Andrzej Bętkowski, marszałek województwa, Andrzej Pruś, przewodniczący Sejmiku Województwa Świętokrzyskiego oraz Jerzy Wrona, dyrektor Świętokrzyskiego Zarządu Dróg Wojewódzkich.\n– To ważna inwestycja dla północnej części województwa, ale szczególnie dla mieszkańców samych Starachowic, którzy muszą znosić ruch ciężkich samochodów. Dlatego ogromnie się cieszę, że ten pierwszy etap całego przedsięwzięcia udało się doprowadzić do szczęśliwego finału – dodał Andrzej Pruś, przewodniczący Sejmiku Województwa Świętokrzyskiego.\nRoboty przeprowadzi firma Fabe Polska. Wykonawca ma 18 miesięcy na zrealizowanie prac. Wartość tej największej od lat w województwie świętokrzyskim inwestycji to 136,94 mln zł. Zadanie współfinansowane jest ze środków Rządowego Programu Uzupełnienia Lokalnej i Regionalnej Infrastruktury Drogowej – Mosty dla Regionów. Wartość wsparcia to 96,6 mln złotych. Reszta środków pochodzi z budżetu województwa.\nObwodnica ma mieć 3,5 km długości. Będzie to droga klasy GP o szerokości jezdni 7,0 m, pobocza o szerokości 2,0 m, w tym 0,5 m pobocza utwardzonego i 1,5 m pobocza umocnionego kruszywem. Poza obwodnicą Starachowic powstanie także 42-metrowe rondo na skrzyżowaniu z DW 744. Wybudowane ma zostać także skrzyżowanie w Wąchocku na skrzyżowaniu z drogą krajową DK 42. Droga nr 42 zostanie ponadto przebudowana i będzie stanowiła dojazd do obwodnicy. Ponadto nad rzeką Kamienną i torami kolejowymi linii nr 25 relacji Łódź Kaliska – Dębica zostanie wybudowana 680-metrowa, trzynastoprzęsłowa estakada.\nPółnocno-zachodnia obwodnica Starachowic rozpocznie swój bieg na drodze krajowej nr 42 pomiędzy Starachowicami i Wąchockiem. Trakt przetnie rzekę Kamienną i dalej przebiegać będzie obok terenów Specjalnej Strefy Ekonomicznej. Dowiązana zostanie do drogi wojewódzkie nr 744 w miejscowości Tychów Stary, gdzie powstanie rondo.\nColas ukończył obwodnicę Wronek. Trwają odbiory\nOd Gdyni do Władysławowa. Pomorskie bierze się za Via Maris\nObwodnica Tuchowa już w wakacje\nJest pozwolenie dla ważnej drogi pod Krakowem\nWielkopolska. Most w Rogalinku po kluczowych próbach\nŁódzkie. Będzie łatwiej przejechać przez Kwasków


- Opowiadam o miłości na smutno i wesoło. Kiedy kończą ci się argumenty, brakuje ci słów, nie wiesz jak to wyrazić, zaczyna się właśnie piosenka, śpiewasz - mówi PAP Ewa Konstancja Bułhak. W wywiadzie aktorka ujawniła szczegóły spektaklu "Niestety, to nie ty", który będzie miał premierę w Teatrze Roma 25 stycznia.\nTak się złożyło, że w pewnym momencie wszystko zaczęło układać mi się - w mam nadzieję - spójną całość. Muzyczny świat został dopełniony tekstami napisanymi przez Noemi Słame, młodą scenarzystkę. Opowiadam o miłości na smutno i na bardzo wesoło, zadaję sobie wiele pytań, do przykrych wspomnień nie wracam, bo jak mówi moja bohaterka "Po co przywiązywać do tego taką wartość, skoro to tak szybko potrafi minąć"\nBardzo jestem wdzięczna dyrektorowi Wojciechowi Kępczyńskiemu za propozycję i naszą współpracę. Spotkanie z Teatrem Roma o czymś mi przypomniało, a może obudziły śpiące demony (śmiech). Rok temu zostałam gościnnie zaproszona przez Katarzynę Zielińską do spektaklu "Nowy Jork. Prohibicja", który z wielkim powodzeniem gramy na Nowej Scenie Teatru Roma i w całej Polsce. Myślę, że dzięki mojej długoletniej pracy pedagogicznej w Akademii Teatralnej dyrektor Kępczyński zaprosił mnie do pracy w roli coacha w musicalach "Once" i "Aida".\nE.K.B.: Jakub Lubowicz, który jest kierownikiem muzycznym, aranżuje wszystkie utwory i będzie grał na fortepianie; Dawid Lubowicz - na skrzypcach, Fryderyk Młynarski - perkusja; gitara basowa, kontrabas - Marcin Murawski. Znamy się bardzo dobrze z naszej poprzedniej wspólnej pracy, było to "Siodło Pegaza" w Teatrze Narodowym. To jest skład nad składy i tego się trzymamy.\nW Romie zapraszam na "Niestety to nie ty" i "Prohibicję". W Teatrze Narodowym jestem w próbach do "Woyzecka" w reżyserii Piotra Cieplaka, późnej zobaczymy, cały czas kręcimy "Ojca Mateusza", gdzie moja Basia za dobrze się poczuje... W Teatrze Telewizji gram Podstolinę w "Zemście" Fredry. Do kin zapraszam na "Doktora Dolittle", gdzie dubbingowałam wspaniałą Emmę Thompson - dzieje się i jest pięknie. Tego sobie i państwu życzę.\nEwa Konstancja Bułhak - aktorka Teatru Narodowego (od 1998 roku). Absolwentka warszawskiej Państwowej Wyższej Szkoły Teatralnej im. Aleksandra Zelwerowicza (1995). W latach 1995-1998 była aktorką Teatru Polskiego w Warszawie. Współpracowała również z teatrami warszawskimi: Montownia, Dramatycznym, na Woli im. Tadeusza Łomnickiego, Wytwórnia, Studio Buffo, Polonia, OCH-Teatrem. Grała m.in.: Jenny w "Tańcu śmierci" Augusta Strindbergz, reż. Adam Hanuszkiewicz (1998), Tytanię w "Śnie nocy letniej", Williama Szekspira, reż. Jerzy Grzegorzewski (2001), "Pchłę Szachrajkę" Jana Brzechwy w reżyserii Anny Seniuk (2013) Telimenę w inscenizacji dwunastu ksiąg "Pana Tadeusza" w sześć dni, Adama Mickiewicza, reż. Piotr Cieplak (2016 ), Yvette w spektaklu "Matka Courage i jej dzieci", Bertolta Brechta / muz. Paul Dessau, w reż. Michała Zadary (2016). Na scenie Teatru Muzycznego Roma można ją zobaczyć w spektaklu "Nowy Jork. Prohibicja", a od 25 stycznia w recitalu "Niestety, to nie ty".


Dżungli w StarGames ciąg dalszy\nByły już sloty traktujące o gorylach, teraz przyszedł czas na kolejną grę dla fanów zwierzątek.\nPytanie jednak brzmi czy faktycznie możemy mówić tutaj o "zwierzątkach". Do czynienia będziemy mieli bowiem nie tyle ze zwierzątkami tylko z prawdziwymi bestiami natury. A mowa tu o orkach, dokładnie tych samych, które oglądać było w kultowym filmie familijnym "Uwolnić Orkę". Orca, bo tak nazywa się ten slot dostępny jest już dla wszystkich w kasynie StarGames.\nAby zagrać wystarczy się zarejestrować. Dokonując pierwszej wpłaty natomiast czeka na was atrakcyjny bonus. Kliknij tutaj i odbierz - Bonus 200 eur!


Zawsze uważałam, że szczęście mnie omija szerokim łukiem, że mnie nie widzi i nawet nie chce widzieć. Marzyłam o śmierci i wiecznym szczęściu w niebie razem z mamą. Gdy wydawało mi się, że gorzej być nie może, przychodził on- pech. To chyba przyjaciel mojego ojca. Za każdym razem przychodzili razem, ze swoimi dobrymi kolegami bólem i cierpieniem. Wytrzymywałam każdą chwilę w tym pikle jakie miałam na ziemi. Nie poddawałam się, nawet nie chciałam się poddać. Wtedy ukazał się ktoś, to mógł dać mi odprężenie – papieros. Zaczęłam palić coraz częściej, aż wpadłam w nałóg. Tylko to mi pomagało, tylko tego pragnęłam. Ten dym nikotynowy, który pieścił moje płuca, który pomagał rozluźnić się wiecznie spiętym ze stresu mięśniom. Czy to normalne, że przyjacielem człowieka jest rzecz ? Nie zwykła rzecz, coś bez czego nie umiemy żyć. Niektórzy mają psa, kota, chomika, a mi wystarczy paczka papierosów i zapalniczka.\n— Lola, jesteśmy na miejscu – wyrwał mnie z zamyślenia wujek, jeżeli mogę go tak nazywać. Jest ode mnie nie dużo starszy.\nWyszłam ze szpitala i teraz mam zapoznać się z moim nowym domem i ‘rodziną’. Dave mi dużo o nich opowiadał. Wiem, że będę mieszkać z pięcioma chłopakami niedużo starszymi ode mnie, że śpiewają w jakimś zespole i lubią się wygłupiać. Ogólnie nie moje klimaty. Wyszłam powoli z czarnego samochodu. Zaczęłam się rozglądać. Moim oczom ukazał się duży dom. Nie była to jakaś super nowoczesna willa. Dookoła była masa kwiatów i zielona trawa. Nie mogłam w to uwierzyć. Podbiegłam do wujka i przytuliłam go z zaskoczenia. Jego mina- bezcenna. Odsunęłam się od niego i uśmiechnęłam. To dziwne, ale dawno tego nie robiłam.\nNa twarzy nadal miałam kilka ran i plastrów oraz siniaki. Wstydziłam się pokazać w takim stanie tym chłopakom. Pomimo tego, że nie zamierzałam się do nich przywiązywać, nie chciałam wyjść na jakąś dziwaczkę, która woje problemy chce załatwić samobójstwem.\n— Dave możesz im nie mówić – poprosiłam. Skinął głową – Jak będę gotowa to może sama im opowiem – dodałam spuszczając głowę.\nSzliśmy powoli, ramie w ramię w stronę wejścia. Ciągle przegryzałam dolną wargę, taki nawyk. Zdarzało mi się, że z nerwów gryzłam ją tak mocno, że ciekła mi krew. Sama się nieświadomie raniłam. Bawiłam się palcem mojej prawej dłoni ze stresu.\n— Ej mała spokojnie, nie bój się oni ci nic nie zrobią – powiedział czarnowłosy łapiąc mnie za obie dłonie.\n— Czy ty widzisz jak wyglądam ? – zapytałam pokazując swoją twarz – Nie chce ich już zrazić do siebie w pierwszym dniu – dodałam. Nic nie odpowiedział, po prostu mnie przytulił. Nawet nie zdawał sobie sprawy ile to dla mnie znaczy. Przez tyle lat nikt mną się tak nie zajmował jak on. – Dziękuje – wyszeptałam.\nZanim się otrząsnęłam drzwi były już otwarte. Dave objął mnie w pasie i pociągnął do środka, nie sprzeciwiałam się. Jak staliśmy w holu uwolniłam się z objęcia i schowałam za jego ciałem. Czekałam, czekałam, a tu nic. Cisza.\n— Chłopcy wróciłem ! – krzyknął mój wujek tak głośno, że aż podskoczyłam. – Przepraszam – wyszeptał cicho tak, żebym tylko ja usłyszała.\nNagle usłyszałam trzaski drzwi na piętrze, a później jakieś szybkie kroki na schodach. Odważyłam się zerknąć. Zbiegało po nich pięciu przystojnych chłopaków w dresach. Uśmiechali się promiennie. Stanęli w rzędzie przed nami. Zastanawiałam się czy to jakiś obowiązek ? Oni im kazał? W każdym bądź razie wyglądali jak żołnierze.\n— Więc tak, to jest Lola – przedstawił mnie, a ja się wynurzyłam zza niego. Miny im zżęły. Pewnie myśleli, że jestem ładniejsza, albo zobaczyli plastry i rany – Lola to jest Zayn – pokazał na mulata o brązowych oczach i czarnych włosach. Wyglądał sympatycznie, posłałam mu uśmiech, ale on nic. Stał osłupiony i wpatrywał się we mnie jak w ducha. Wujek odchrząknął znacząco. Widać było, że wymusił uśmiech i podał mi rękę – To jest Louis, domowy wesołek. Jak ci coś zaproponuje to nie zgadzaj się – powiedział, a ja się zaśmiałam cicho. Przede mną stał brunet o szaro-niebieskich oczach z promiennym uśmiechem. Grzywkę miał postawioną do góry. Podałam mu dłoń, a on ją ścisną delikatnie jakby się bał, że coś mi połamie – Następny w kolejce to Liam – pokazał na bruneta z brązowymi oczami. Uśmiechał się do mnie, odwzajemniłam to. Podaliśmy sobie dłonie tak jak z poprzednimi chłopakami – To Niall, żarłok, je wszystko co się da – podszedł do mnie blondyn. Wydawało mi się, że jest farbowany, ale pewna nie jestem. Jego niebieskie oczy zaczęły mnie hipnotyzować, ale szybko się otrząsnęłam. Uśmiechnął się, pokazując biały aparat. W jednej dłoni trzymał kanapkę, a drugą mi podał. – No i na końcu nasz kochany podrywacz Harry – ten był jakiś dziwny. Nie uśmiechał się, nawet na mnie nie patrzył. Jego kręcone, brązowe włosy zasłaniały twarz. Popatrzyłam po reszcie i uśmiechnęłam się szczerze. Zdziwiło mnie tylko, że ten ostatni się nie odzywał. – Mieszka z nami jeszcze siostra loczka, a dziewczyna Louisa, Megi, ale teraz wyjechała do rodziców w odwiedziny- dodał z uśmiechem, przypominając sobie o nieobecnej dziewczynie.\nSpuściłam głowę i zatonęłam w myślach. Czy ja naprawdę wyglądam tak źle ? Zareagowali dość dziwnie. Może powinnam stąd uciec, dać im zapomnieć. Zobaczyli ofiarę losu, cierpiętnice. Znów przegryzłam wargę.\n— Może pokaże ci twój pokój – przerwał niezręczną cisze wujek. Spojrzałam w jego czarne oczy i kiwnęłam głową.\n— Tylko, że wszystkie moje rzeczy zostały tam… - przerwałam i przełknęłam głośno ślinę. Na samą myśl o tamtym "domu" robiło mi się słabo.\n— Spokojnie zaraz przyjadą chłopcy z ochrony i pojedziemy do ciebie – oznajmił Dave nieco ciszej.\n— A po co wam ochrona ? – zapytał z tego co pamiętam to Louis. Uśmiechał się.\n— Długa historia – odpowiedziałam i popatrzyłam na wujka błagalnie. Złapał mnie za rękę i pociągnął schodami na górę. Zatrzymaliśmy się przed białymi drzwiami.\n— Słuchaj ten dom wydaje się duży, ale nie jest. Nie mam dla ciebie pokoju, po prostu wyremontowałem strych. Jest ocieplony i tak dalej – powiedział. Uśmiechnęłam się i pocałowałam go w policzek.\n— I tak już dużo dla mnie zrobiłeś. Mogłabym spać nawet na podłodze byleby tam nie wracać. – powiedziałam z wymuszonym uśmiechem.\nDave otworzył drzwi i naszym oczom ukazały się schody. Rozglądnęłam się, po czym zrobiłam pierwszy krok. Nie wiem dlaczego, ale trochę się wystraszyłam. Kojarzyło mi się to z jakimś horrorem. Choć z drugiej strony cieszyłam się. Przecież będę z dala od tych chłopaków. Wydawali się sympatyczni. Nie mogłam zapomnieć o reakcji tego mulata i zlekceważenia mnie przez tego w loczkach. Nawet mnie nie znał.\nWeszłam na pierwsze schodki i moim oczom ukazał się duże pomieszczenie. Naprzeciwko wejścia była ściana pokryta białą boazerią. Sufit był pod skosem. Rozglądałam się dookoła, z uśmiechem. To wszystko było takie piękne, nie mogłam w to uwierzyć. Od razu podbiegłam do wujka i rzuciłam mu się na szyję.\n— Dziękuje – wyszeptałam jak staliśmy w uścisku.\n— To jeszcze nic, przecież musimy jechać po meble – odpowiedział jak się od siebie odsunęliśmy.\n— Wystarczy łóżko – odpowiedziałam. Nie chciałam go naciągać.\n— Nawet nie żartuj ! – krzyknął i pociągnął mnie za rękę w dół po schodach. Biegliśmy śmiejąc się głośno. – Chłopaki my wychodzimy. Będziemy wieczorem – krzyknął jak wybiegaliśmy z domu.\nPrzy tym człowieku czułam się taka wolna i szczęśliwa. Nie przejmowałam się niczym, ani nikim. Wszystko było takie łatwe.\nZakupy minęły dość szybko. Strasznie bolą mnie nogi. Zwiedziliśmy chyba wszystkie sklepy meblowe w Londynie, dobrze się przy tym bawiąc. Wypróbowywaliśmy wszystkie sofy i wszystkie materace. Już dawno się tyle nie śmiałam. Najgorsze dopiero mnie czekało…\nJechaliśmy z pełną obstawą do mojego starego domu, pełnego złych wspomnień. Dave ciągle mnie przytulał i powtarzał, że wszystko będzie dobrze. Wymuszałam uśmiech, by pokazać, że wszystko jest ok, choć nie było. Z nerwów w dłoni ciągle gniotłam kawałek mojej koszulki.\nW końcu samochód się zatrzymał. Kierowca poinformował nas, że jesteśmy na miejscu. Serce zaczęło mi walić tak mocno, bałam się, że zaraz wyskoczy z mojej piersi. Spojrzałam na mojego towarzysza. Uśmiechał się.\nWysiedliśmy razem, po czym szliśmy ramię w ramię. Z tylnej kieszeni moich spodni wyciągnęłam klucz do tego piekła. Ręce tak mi się trzęsły, że nie mogłam sobie trafić do zamka. Na szczęście Dave widząc jak się stresuje przejął klucz. Oddychałam głęboko, w duchu modląc się by w środku nie było człowieka, którego tak nienawidzę.\n— Ostatnim razem jak tu byłem, trochę inaczej patrzyłem na to wszystko - powiedział niepewnie. Przekręcił klucz w zamku z charakterystycznym dźwiękiem. Spojrzałam na niego pytająco, nie wiedziałam o co mu chodzi - Zastanawiałem się, czy nie odejść. Widząc ten pięknym domek i wokoło wiele kwiatów ... - przerwał - wydawało mi się, że jesteś szczęśliwa. Nie chciałem psuć równowagi w twoim życiu, wahałem się - znów się zawiesił, ale na dłuższą chwilę. Siedziałam cicho, czekałam na dalszą część jego wypowiedzi - Nie żałuje, cieszę się, że cie znalazłem i mogę pomóc - dokończył. Przytuliłam się do niego z uśmiechem, który po pary sekundach znikną z twarzy nas obojga.\nDrzwi się otworzyły. Zrobiłam niepewny krok. Rozglądnęłam się, nasłuchując. Nikogo nie było. Złapałam wujka za rękę i pociągnęłam w głąb domu. On tylko coś krzyknął do towarzyszących nam ochroniarzy. Szybko wbiegłam po schodach, kierując się do mojego pokoju. Na dywanie w holu, obok łazienki była krew, moja krew. Nie zwracając na to uwagi wbiegłam do mojego azylu. Zaczęłam nerwowo się rozglądać. Próbowałam wysilić mózg, by mi pomógł pozbierać myśli. Nie miałam pojęcia co mam wziąć. Za mną wszedł wujek z kartonami, podał mi je bez słowa. Wrzucałam do nich wszystko. Poczynając od ubrań, a kończąc na zeszytach. Zaglądnęłam jeszcze pod łóżko gdzie znalazłam stary nie rozpakowany karton. Był jeszcze z przeprowadzki. Zapomniałam o nim. Nie miałam czasu, żeby teraz go przeglądać, więc postanowiłam go wziąć ze sobą. Na mojej szafce leżało zdjęcie mamy, które starannie i delikatnie położyłam na samym wierzchu. Z biurka jeszcze wzięłam moje zdjęcie z Hiszpanii.\nLeżałam na moim starym łóżku, w starym pokoju. Pamiętam, że robiła je mama, już wtedy była chora. Snuła się po pokojach, wymuszając uśmiech. Nie miała już siły, wszyscy to widzieli. Miałam wtedy wszystko. Szczęście, normalną rodzinę, muzykę i nadzieję.\nStanęłam na chwilę i wpatrywałam się w fotografię. Czym ja sobie zasłużyłam na takie cierpienie ? Czy rodząc się zaburzyłam jakiś życiowy ład ? Może miałam odpokutować za grzechy innych ... Po policzku poleciała łza. Od razu ją otarłam.\n— Co jest mała ? – zapytał wujek kładąc mi rękę na ramieniu. Dotąd, krążył po pokoju bez słowa oglądając moje prywatne skarby. Odwróciłam się i wymusiłam uśmiech.\n— Wszystko okey. Mam już prawie wszystko, jeszcze tylko do łazienki – odpowiedziałam i wpakowałam zdjęcie. Wzięłam jeden karton i udałam się do wspomnianego wcześniej pomieszczenia.\nOtworzyłam drzwi, a moim oczom ukazała się wielka, czerwona plama. Cofnęłam się. To była moje krew. Przypomniały mi się wydarzenia z przed kilku dni. Wszystko wróciło. Ból, cierpienie, strach, bezsilność, histeria. Nie ruszałam się. Wrosłam w płytki i tępym wzrokiem wpatrywałam się w okno naprzeciwko. Wszystko stanęło mi przed oczami, jak jakaś retrospekcja. Ten obleśny koleś, jego gorące dłonie błądzące po moim ciele, śmiech ojca, kopanie, ból przeszywający mój brzuch, żyletka, krew, tabletki i ciemność…\nUsiadłam na podłodze, ale nie płakałam. Wpatrywałam się w czerwoną plamę, która idealnie kontrastowała z bielą płytek.\n— Lola pośpiesz … - przerwał. Chyba dostrzegł to, w co ja się wpatrywałam. Opadł na podłogę tuż obok mnie. Siedzieliśmy tak bez słowa, w ciszy, która niszczyła nas od środka. Wiedziałam, że ma do mnie tyle pytań, ale ja nie chciałam odpowiadać. Postanowiłam zrobić pierwszy stanowczy krok. Wstałam i zaczęłam pakować kosmetyki do kartonu. On nadal się nie ruszał. Chciałam jak najszybciej wymazać wspomnienia, moje i jego.\nZłapałam za jakąś ścierkę i zaczęłam ścierać plamę.\n— Co ty wyprawiasz ? Zamierzasz to posprzątać ? – w końcu się odezwał.\n— Symboliczne wymazywanie wspomnień. To ona mi przypomniała o tamtym dniu – odpowiedziałam spokojnie – Idź do pokoju i znoś powoli tamte kartony, są już spakowane – dodałam uśmiechając się blado. Zrobił to o co go prosiłam.\nPo jakiś 30 minutach wszystko było wpakowane do samochodu. Uparłam się jeszcze, że chce odwiedzić panią Stefanię. Zgodził się, ale musiałam go trochę długo namawiać. Zostawił mi samochód i jednego ochroniarza, a sam z resztą pojechał do domu, przygotować mój pokój.\nOstrożnie weszłam po schodkach prowadzących do drzwi. Zastukałam kilka razy i zanim się obejrzałam, moim oczom ukazała się sympatyczna twarzyczka staruszki. Uśmiechała się do mnie promiennie, po czym bez słowa mnie przytuliła. To była jedyna osoba na tej ulicy, która się mną interesowała. Spojrzała na umięśnionego mężczyznę, który stał za mną.\n— Ochroniarz – odpowiedziałam.\nWeszliśmy do środka. Wypiłyśmy po kubku ciepłej herbaty i powspominałyśmy. Ucieszyła się na wieść, że wynoszę się z tego domu. Wiedziałam, że życzyła mi jak najlepiej. Traktowałam ją jak babcie, bo biologicznej nie pamiętam, zero kontaktu. Smutno mi się robiło jak pomyślałam, że muszę ją zostawić tu samą. Zawsze po szkole odwiedzałam ją. Piłyśmy kakao i opowiadałyśmy sobie cały miniony dzień. A tej jej ciasteczka, pychota... Wieczór spędziłam w naprawdę miłej atmosferze. Mój wierny ochroniarz się nie nudził. Od czasu do czasu spoglądałam na niego, wydawał się zaciekawiony naszą rozmową, a czasami nawet się uśmiechał.\n— Trzymaj się dziecino – powiedziała pani Stefania przytulając mnie. Właśnie się żegnałyśmy, bo ja dostałam już dwadzieścia telefonów, że wszystko jest gotowe, i że mam wracać. – Zajrzyj jeszcze do mnie kiedyś – poprosiła odrywając się ode mnie.\n— Na pewno – odpowiedziałam i się uśmiechnęłam.\nWyszłam z Henrym (ochroniarz) i od razu skierowaliśmy się do samochodu. Zerknęłam na mój stary dom. Świeciło się w salonie, czyli już wrócił. Pewnie nawet nie zauważył, że mnie nie ma już od kilku dni. Swoją drogą ciekawiło mnie co robi, czy o mnie myśli, jak się czuje. Przecież to mój ojciec, może znienawidzony, ale jednak ojciec. Odepchnęłam te myśli od siebie jak najdalej i wsiadłam do zaparkowanego przed domem staruszki, czarnego samochodu.\nDroga minęła nam w ciszy. On nic nie mówił, bo taką ma pracę, a ja kochałam ciszę i spokój, bo mogłam się zanurzyć we własnych rozmyślaniach. Oparła głowę o fotel i przymknęłam powieki. Czy teraz, po tak długim czasie bólu i smutku, mam być szczęśliwa ? Czy los się do mnie uśmiechnie ? Może wycierpiałam już swoje i mogę normalnie żyć. Chodzić do szkoły z uśmiechem, wracać, uczyć się i spać. Może zwyczajne i monotonne, ale dla mnie takie nowe. Zasłużyłam w końcu, na chwilę ucieczki od problemów ? Nie mam pojęcia, ale wiem, że ten czas będzie najlepszy w moim życiu.\n— Panienko, już jesteśmy na miejscu – usłyszałam męski głos. Szybkim ruchem odpięłam pas i otworzyłam drzwi. Miałam już odchodzić, ale postanowiłam jeszcze coś powiedzieć:\n— Dziękuję ci Henry, że ze mną byłeś. Wiem, że to twoja praca, ale dziękuję.\n— Do usług – odpowiedział z uśmiechem.\nZatrzasnęłam drzwi i wolnym krokiem skierowałam się do drzwi. Było już ciemno na dworze. Małe światełka oświetlały mi drogę. Rozglądałam się dookoła. Wszędzie było pełno różnokolorowych kwiatów. Podobało mi się tu i to bardzo. Akurat szłam obok małego jeziorka. Światło błysnęło na moją twarz i zobaczyłam swoje odbicie. Aż otworzyłam buzie z zaskoczenia. Wyglądałam koszmarnie, nie dziwie się, że chłopcy tak zareagowali. Prawa brew była przyozdobiona plastrem, na policzkach miałam zadrapania i siniaki, a na czole widniały jakieś sznureczki, zapewne szwy. Szybkim ruchem pozbyłam się gumki, która utrzymywała moje włosy w luźnym koku. Niesforne blond loki opadły na moją twarz i ramiona. „Teraz o wiele lepiej”, pocieszyłam się w myślach i podeszłam do głównego wejścia. Nie wiedziałam co mam zrobić. Zapukać, czy tak po prostu wejść ? Postanowiłam na to pierwsze. Zastukałam kilka razy w dębowe drzwi. Uchyliły się, a ja ujrzałam blond czuprynę.\n— A to ty. No wchodź szybko ! – krzyknął i pociągnął mnie za rękę do środka. Zadrżałam. Nawet nie ze strachu, ale z bólu. Chyba to zauważył, bo od razu mnie puścił. Spojrzał przepraszająco, a ja po raz kolejny dzisiejszego dnia wymusiłam uśmiech. – Choć na górę, wszyscy już tam czekają – powiedział i ruszył po schodach. Poszłam w jego ślady.\nNie odzywał się. Chyba dziwnie się poczuł. Może powinnam ich jednak unikać ? Nie chce by uważali mnie za dziwaczkę, która boi się jak ktoś jej dotknie. Stąpałam nogami po drewnianych schodkach rozglądając się na boki. Ten dom był naprawdę piękny. Oni to mieli życie… po co ja się w to pcham ? Zniszczę równowagę każdego ich poukładanego dnia. Większe rachunki, a do tego jeszcze te meble…\nMiałam dziwną nieodpartą ochotę na odwrócenie się o 180 stopni i ucieczkę. Tylko dokąd ? Choć w sumie Dave nie dał by za wygraną i na pewno prędzej czy później, by mnie znalazł na jakimś pustkowiu, w melinie z biedakami. Nie chciałam znów przysparzać mu pracy i wysiłku. "Niech będzie tak jak jest", pomyślałam i uśmiechnęłam się do swoich myśli.\nWchodziliśmy już po „moich” schodach. Spuściłam głowę by włosy zasłoniły moją paskudną twarz. Dopiero niedawno zdałam sobie sprawę, że wyglądam strasznie. Musiałam uważać, by nie pokazać więcej ciała, bo to mogło spowodować masę niepotrzebnych i krępujących pytań. Co jeden człowiek może zrobić z całym życiem ? On wziął i rozwalił je jak idealną wieże z klocków.\nUjrzałam mój nowy pokój. Miejsce, gdzie będę spędzać większość mojego wolnego czasu. Zaparło mi dech w piersiach. To było najpiękniejsze miejsce pod słońcem.\nZaraz przy wejściu był mały salonik, w którym stała sofa, fotel i stolik. Wszystko w jasnych odcieniach. Mówiłam mu, że nie chce go naciągać na taką sumę pieniędzy, ale się uparł. Przy ścianach, naprzeciwko siebie stały małe komody, na których spoczywały już moje zdjęcia i inne pierdoły. A w koncie stała jasnobrązowa gitara. Wołała mnie, prosiła bym się zbliżyła. W końcu się poddałam i podeszłam do niej. Opuszkiem palca musnęłam strunę, a ona pod wpływem mojego dotyku zadrgała lekko. Wydobył się z niej cichy dźwięk, który bodajże słyszałam tylko ja. Tak dawno tego nie robiłam. Szybko odsunęłam rękę, przypominając sobie moja obietnice z dzieciństwa.\n— Grasz ? – zapytał blondynek. Wtedy sobie przypomniałam, że obserwuje mnie cały zespół i mój wujek. Odwróciłam się w ich stronę. Patrzyli na mnie wyczekując odpowiedzi. Zmieszałam się nieco.\n— Daleka przeszłość – powiedziałam wymijająco. Nie chciałam o tym gadać.\nOminęłam ich i poszłam w stronę wnęki. Zastałam tam moje wymarzone łóżko, które oczywiście sama wybierałam. Przejechałam palcem po metalowym, czarnym zagłówku i uśmiechnęłam się. Było takie idealne, twarde, a zarazem delikatne. Na materacu spoczywała śnieżnobiała pościel. Dotknęłam jej. Wszystko chciałam zapamiętać dokładnie. Każdy szczegół zakodowałam w swoim mózgu z dokładnością.\nObok mojego nowego legowiska do spania stała toaletka. Wpasowywała się idealnie w całe otoczenie. Lusterka wpatrywały się w moje dłonie. Spojrzałam na nie. Paznokcie poobgryzane do krwi, szorstkie, poobdrapywane. Wyglądały tak staro. Odwróciłam od nich wzrok, nie chciałam o tym myśleć.\nNiedaleko łóżka stała szafa. Duża i wbudowana w ścianę. Odsunęłam jeden drzwiczki. Była pełna ! Jak to możliwe ? Widziałam kilka znajomych rzeczy, ale większość była mi obca. Wytrzeszczyłam oczy i zaczęłam dotykać nieznanych mi ubrań. Były takie miękkie i delikatne.\n— Chłopcy pomagali mi wybierać – usłyszałam czyjś głos za sobą. Odwróciłam się i zobaczyłam Dava.\n— Dziękuje – wyszeptałam po czym znalazłam się w jego ramionach. Tylko jego się nie bałam. Wiedziałam, że mi nic nie zrobi. – Jesteś wspaniały – dodałam.\n— Nie tylko mi powinnaś dziękować – wyszeptał uwalniając mnie z uścisku. Spojrzałam na niego zaskoczona. – Chłopcy mi dużo pomagali – dodał.\nRuszyłam w stronę mojego saloniku. Stali w tym samym miejscu co przed chwilą. Odchrząknęłam znacząco. Odwrócili się. Prawie wszyscy byli uśmiechnięci. Znów ten w loczkach był jakiś dziwny. W ogóle na mnie nie patrzył, wpatrywał się w podłogę. Rysy twarzy nie wyrażały żadnych emocji. Postanowiłam nie zwracać na niego uwagi.\n— Dziękuję wam. Nie wiecie ile to dla mnie znaczy, mieć w końcu normalny dom – powiedziałam niepewnie. Patrzyli na mnie zaciekawieni. Ups, chyba za dużo powiedziałam. Na szczęście na ratunek przyszedł Dave.\nWszyscy zeszli na dół, zostawiając mnie ze swoim pokojem. Od razu udałam się w stronę mały drzwiczek w ścianie, naprzeciwko mojej „sypialni”. Uchyliłam się i zobaczyłam łazienkę, moją własną łazienkę. Po policzkach poleciały mi łzy, łzy szczęścia.\nDzisiaj trochę dużo zdjęć, ale chciałam, żebyście to sobie wszystko zobrazowały. W tym pokoju będzie się dużo działo. To chyba najważniejsze miejsce tego opowiadania. W niektórych zdjęciach są inne ściany niż napisałam, więc nie zwracajcie na nie uwagi :)\nJak myślicie co chłopcy myślą o tej zwykłej dziewczynie ? Dlaczego Harry zachowuje się tak dziwnie ?\nCzekam na wasze odpowiedzi i propozycje w komentarzach.\nJutro moje urodzinki, jest w końcu 15 ! ;)\nDziękuję za wszystko <333\nPozdrawiam i całuję, Zaczarowana.\nPaulina S. 28 grudnia 2012 23:30\nwoow rozdział jest wspaniały, idealny uwielbiam takie długie... a co do tego jak ją przyjmą, to sądzę, że dobrze i, że się zaprzyjaźnią :) , a jeśli chodzi o Harrego to nie mam pojęcia, o i wszystkiego najlepszego wiem, wiem trochę spóźnione życzenia, ale są :) :*\nвℓєѕѕ † 29 grudnia 2012 12:17\nKochaaaam Cię za ten rozdział ! :3 Masz coś takiego,że twój sposób pisania jest tak wciągający,że nie da się oderwać wzroku ! Czekam na nexta <33 Weny ;)\npatty lubi żelki 29 grudnia 2012 18:01\nCieszę się, że Lola zaczyna nowe życie ;) Mam nadzieję, że w końcu będzie szczęśliwa :)\nWiesz że kocham tego bloga? nie? to już wiesz. Rozdział zajebisty jak każdy. Co do Harrego to nie wiem, ale ty coś wymyślisz ja to wiem! Hahaha Wszystkiego najlepszego żeby cię wena twórcza nigdy nie opuściła! Upojnego sylwestra z mężami!.\nWpadaj na mojego bloga; thesedaysyoucanttrustpeople.blogspot.com <3\nJulkα . ♥ 29 grudnia 2012 20:44\nKocham wszystkie twoje blogi : ) Nie wiem, jak odpowiedzieć na zadane pytania ; p Czekam na nn ^^ Weny < 333\nM. Lilianna 29 grudnia 2012 21:31\nPo pierwsze: spóźnione wszystkiego najlepszego! Żeby Ci wena dusze zalała, żebyś była szczęśliwa, zdała jak najlepiej egzaminy i była szczęśliwa i zdrowa bo to najważniejsze <3 Co do Twoich pytań: Co myślą o niej? Wydaje mi się, że w pewien sposób odczuwają to co ona przeszła, w senie rozumieją ją i chcą ją jak najlepiej wyciągnąć z tego makabrycznego świata, jaki wcześniej miała. Dlaczego tak się Haroldzik zachowuje? Może ma jakiś sekret? Nie wiem :) Czekam na kolejny rozdział, proszę informuj mnie o każdym nowym rozdziale @Mary102666 Jeszcze raz wszystkiego najlepszego <333 !!! Pięknie opisujesz wszystko!\nDaniela Cebenko 30 grudnia 2012 00:03\nI am rеally impressed togethеr with your writing skillѕ аs neatly aѕ with the structuгe for уour blog.\nІs this а рaiԁ thеme or did you сustomize it yοur ѕelf?\nAnyωay kеep up the nice high qualitу writing, it's uncommon to look a great blog like this one today..\nMy homepage ... doniczki Coubi


Legalizacja pobytu oraz pozwolenie na pracę w Polsce | EkstraRobota.pl\nLegalizacja pobytu i pozwolenie na pracę\nNasza Agencja pracy pomaga również każdej osobie poszukującej pracy w legalizacji pobytu. Jeżeli jesteś osobą z zagranicy i szukasz legalnej pracy w Polsce, będziesz potrzebował pozwolenia na pracę oraz zgłoszenia pobytu w naszym kraju.\nWażne jest, abyś miał to wszystko zorganizowane zgodnie z obowiązującym prawem, a więc ważne stają się takie rzeczy jak legalizacja pobytu oraz otrzymanie zezwolenia na pracę w Polsce.\nNasza Agencja pomoże Ci we wszystkich formalnościach oraz dokona wszystkich potrzebnych zgłoszeń zgodnie z polskim prawem.\nNa każdym etapie naszej współpracy masz wsparcie prawne i księgowe. To bardzo ważne, abyś mógł się skupić na nowej pracy, szkoleniach i rozwoju osobistym, a nam pozostawił inne sprawy związane z legalnością i dokumentami potwierdzającymi Twoją pracę i bezpieczeństwo.\nJeżeli chcesz uzyskać pozwolenie na pracę i pobyt w Polsce lub masz dodatkowe pytania, skorzystaj z formularza kontaktowego lub zadzwoń. Obsługujemy interesantów w różnych językach, więc nie musisz obawiać się pierwszego kontaktu z naszą Agencją.


Auto złom ALFA ROMEO SOCHACZEW\nDysponujemy internetową bazą firm w naszym systemie prowadzących auto złomy w Twoim pobliżu w Sochaczewie do pojazdów Alfa Romeo .\nZapytania przesłane za pośrednictwem naszego systemu są na bieżąco sprawdzane przez posiadaczy okolicznych auto złomów w Sochaczewie i pozostałych na terenie całej Polski, którzy jeśli posiadają daną używaną część do Twojego auta Alfa Romeo , zawiadamią Cię o niej oraz jej cenie bezpośrednio telefocznie, mailowo, SMS-em z naszego systemu.\nZa pośrednictwem naszego serwisu możesz przesłać zapytania o używane części samochodowe do aut Alfa Romeo zarówno najbliższym auto złomom w Sochaczewie oraz pozostałym na terenie całej Polski.\nZakup używanych części w auto złomie w pobliżu Sochaczewa może się odbyć osobiście bądź pożądana część do auta Alfa Romeo wysyłana jest przesyłką kurierską. Ustala się to indywidualnie z konkretnym dostawcą części.\nJeżeli szukasz auto złomu w Sochaczewie, potrzebujesz kupić używane części do auta Alfa Romeo w Sochaczewie, to dobrze trafiłeś.\nWystarczy, że przekażesz nam zapytanie o części telefonicznie, mailowo, wypełniając formularz zapytania, a my bezzwłocznie zawiadomimy o tym kilkadziesiąt auto złomów w pobliżu Sochaczewa, które zadeklarowały w naszym systemie sprzedaż części do odpowiednich pojazdów Alfa Romeo .\nZa naszym pośrednictwem dotrzesz do każdego auto złomu w Sochaczewie dla wszystkich osobowych aut Alfa Romeo .\nalfa romeo , AUTO ZŁOM w Sochaczewie


Start»Robotyka przemysłowa i mechatronika»Roboty przemysłowe»Roboty przemysłowe Tower»Robot Tower TR2000\nRobot Tower TR2000 przeznaczony jest do aplikacji pakowania lub paletyzacji. Posiada 4 stopnie swobody, pozwalające na efektywną realizację złożonego ruchu.\nRobot może przenosić ładunki o łącznej masie do 100 kg, przy maksymalnym zasięgu 2000 mm. W przenoszonej masie należy również uwzględnić wagę chwytaka zastosowanego w aplikacji.\nDzięki zastosowaniu przekładni z otworem w poszczególnych osiach obrotu, wszelkie przewody prowadzone są wewnątrz konstrukcji.\nSterowanie robota umieszczone jest w oddzielnej szafie sterującej. Robot jest programowany z wykorzystaniem środowiska instalowanego na komputerze klasy PC, z systemem Windows. Do programowania robota służy ręczny panel operatora.\nKarta katalogowa TR2000\nRobot Tower TR2000Pytanie o produktSzukam rozwiązaniaProśba o wycenęWsparcie techniczneProśba o kontakt


Wreszcie porządna edukacja radiowa - mediamoje.pl\nWreszcie porządna edukacja radiowa\njakub.sadurski 19 maja 2016 0\nPolskie Radio Dzieciom. Słyszeliście w ogóle o tym projekcie? Obstawiam, że nie, a warto. Choć to rozgłośnia radiowa, która rozpoczęła swoją działalność już ponad rok temu. Tyle, że dostępna głównie w cyfrowych multipleksach DAB+ (tak tych, których proces cyfryzacji został zawieszony). Na szczęście jest jeszcze Internet i specjalna aplikacja Polskiego Radia.\nDo tej pory stacja ta niczym wielkim się nie wyróżniała. Owszem w całości poświęcono ją najmłodszym i ich edukacji. Jednak takich projektów w dobie Internetu jest masa i naprawdę ciężko przekonać współczesnych rodziców do włączania swoim pociechom tradycyjnego radia. Choć może już niedługo to się zmieni.\nPolskie Radio postanowiło bowiem zdecydowanie urozmaicić ofertę Polskiego Radia Dzieciom. Przede wszystkim nie będzie to już rozgłośnia tylko dla najmłodszych. W godzinach między 15, a 18 ramówka należeć będzie do programów specjalnie dla szkół podstawowych. To naprawdę ciekawe rozwiązanie szczególnie gdy wgłębimy się w to co emitować będzie na swojej antenie omawiana stacja.\nSzczególnie dobrze brzmi audycja stawiająca na edukację muzyczną młodego pokolenia. W końcu ktoś zdecydował się postawić na muzykę klasyczną oraz jazz o godzinie. Co ważne pojawią się nie tylko utwory, ale i ciekawostki z życia m.in. wielkich kompozytorów. Także świetna zabawa gwarantowana.\nMówimy przecież o pójściu pod prąd, czyli tym co powinno przyświecać mediom publicznym. Łatwiej byłoby przecież całą ramówkę przeznaczyć na muzykę disco-polo i każdy byłby zadowolony (rodzice, młodzież i szalejące na parkiecie dzieci). Tylko co by pozostało na przyszłość? Pewnie dziwne gusta i ludzie łatwo przekonani do tego, że nic poza głównym popularnym nurtem w muzyce, nie istnieje. A tak młodzi dowiedzą się jeszcze o bezpieczeństwie, ekonomii, czy ciekawych książkach, które warto w ich wieku przeczytać.\nPoprzedni Wpis: Te kanały oglądamy codziennie\nNastępny Wpis: Polskie Niemożliwe w MTV


Plecak szkolny Break Camouflage Classic klasyczne moro dla chłopaków\nStrona Główna > Marki plecaków>Coolpack>Break>COOLPACK CP BREAK CAMOUFLAGE CLASSIC klasyczne moro A386\nPiórnik COOLPACK moro CP JUMPER 2 CAMOUFLAGE CLASSIC podwójny z wyp...\nLunchbox dla dziecka CoolPack CAMO CLASSIC moro + tacka sztućce RUMI\nPlecak moro - męski klasyk, zawsze modny i ponadczasowy wzór. Dwukomorowy plecak idealny dla starszych uczniów w szkole podstawowej oraz w szkole średniej. Plecak został ozdobiony naszywką ze skóry ekologicznej, która dodaje plecakowi stylu. Tym razem Coolpack CP zaproponował moro w klasycznych kolorach ziemi: zieleniach, brązie i czerni. Coolpack CP Break Camouflage Classic - plecak dla modnych nastolatków lubiących klimaty militarne.\n2-komorowy bagaż do szkoły i nie tylko z 2 kieszeniami przednimi.\nmocny, w pełni nieprzemakalny materiał - CoolPack to plecak na kilka sezonów\nkolekcja plecaków młodzieżowych moro klasycznego - najnowsza moda szkolna 2018 inspirowana streetwearem dla chłopaków\nCoolPack CP Break to plecak dla starszych uczniów w szkole średniej oraz w starszych klasach szkoły podstawowej. Wyprofilowane, usztywnione plecy, dopasowane szelki, dwie komory, dodatkowe kieszenie to cechy, które gwarantują komfort i wygodę noszenia plecaka. Do tego optymalne rozmiary oraz najwyższa jakość i mamy idealny plecak dla ucznia.


29 wrzesień "za oknami lecą liście a my gramy zajebiście"\nTego dnia graliśmy pod telefonem z informacją o urodzinach dziecka naszych przyjaciół Pawła i "czeszki" Ani. Ten dzień okazał się dla wszystkich szcześliwy i doczekali się wieczorem narodzin pięknego synka - waga 330g wzrost 50. (to tak prawie jak paletka do pingla). Cały Dream Team składa gratulacje i przesyła kwiaty a ja wspomnę jeszcze że cztery lata temu dokładnie tego samego dnia 29 września urodziła się także moja córeczka Kinga - przyszła mistrzyni świata w ping-ponga więc też jej składam pinglowe życzenia.\n24 wrzesień - "chłopcy garażowcy"\nW końcu towarzysko z inicjatywy Boba spotkaliśmy się w jego garażu aby troszkę pograć i się zrelaksować. Gra polegała na cyklu mikroturniejów po secie każdy z każdym. Samo miejsce i atmosfera sprawiały że niektóre nadzwyczajne zagrania wzbudzały salwy śmiechu. Przy stole zaś co rusz odbywały się zacięte pojedynki.\nOczywiście Osa łatwo zwyciężał więc godpodarz utrudnił mu zadanie wręczając "paletkę" z autografem, która parametrami była gorsza nawet od zwykłej deski. A już najweselszy moment gdy ten wspaniały sprzęt czyszczony był pianką do tapicerki J. Z biegiem czasu i kolejnych porcji wypitego alkoholu gra stawała się coraz weselsza i ciekawsza. Do grającej czwórki: Osy, Boba, Rumuna i Mikiego dołączył Alojz, Damian i "Mirek". Nie będę tu się rozpisywał na temat samej gry ale motywy Alojza próbującego wzbudzać zachwyt puszczaną z komórki muzyką disco polo albo sesja foto, którą umieszczam w tym wpisie, zrealizowana profesjonalnie przez Boba i jego "mega sprzęt fotograficzny" - to po protu klasyka wspaniałej zabawy. A już goła dupa Alojza i wiszące "kohones" były prawdziwym majstersztykiem.\nDziało się tej nocy w garażu wiele do późna. Flaszki pękały jak byle jakie ping-pongi. Do tego ta atmosfera i napis na ścianie "TIANA PEIN" - co może znaczyć albo pijaną Tianę, albo chiński okrzyk bojowy pinglowy albo w końcu nazwę placu w centrum Pekinu czyli Plac Niebiańskiego Spokoju - poprawna pisowonia Tian'anmen (chiń. trad. 天安門廣場-) jak zwał tak zwał motyw chiński na ścianie jest. Cieszy że mogliśmy sobie pozytywnie pograć w takim doborowym towarzystwie. Zwłaszcza Mikiego - który nie gra z nami Lidze czy Alojzowi którego częściej nie ma niż jest. Grze towarzyszył obficie zaopatrzony bufet w którym królowała herbatka miętowa i krupniczek. Na deser zaś pyszny solony słonecznik. Było pieknie co można zobaczyć po naszych minach na załączonych zdjęciach za które serdeczne Bóg zapłać dla fotografa Boba.\n22 września "normalne jesienne wtorkowe granie"\nNadal bez porażki jest Edward, który tym razem z opanowaniem i spokojem załatwił do zera Rumuna i Darka. Teraz ciekawie zapowiada się jego spotkanie także z niepokonanym i podbudowanym wygraną z Osą "małym rycerzem" Ćwikłą.\nNa koniec traktujący ten wtorek treningowo Osa z Damianem zagrali ze sobą ligowy rewanż. Mecze pierwszej piątki to zawsze pingiel na najwyższym poziomie. Tak było i tym razem. Damian od początku grał bezbłednie szybko zdobywając sporą przewagę punktową a jego ataki zarówno z frh jak i coraz lepiej i odważniej grające bck wychodziły mu wyśmienicie. Mimo prób grania ze strony Osy to Damian pierwszy zdobył punkt. Drugi set i znowu piękna gra Damiana. Osa zdemolowany na początku obudził się jednak i od stanu 8:3 to on grał jak natchniony. Cudem dogonił rywala i cudem drugi set rozstrzygnął na swoją korzyść w czym pora zasługa Damiana, który po prostu się zagbubił. Trzeci set znowu pod dyktando "Górala" - jednak znowu jakby uśpiony dobrym wynikiem 8:5 zasnął co bezlitośnie wykorzystał Osa wygrywając całego seta znowu rzutem na taśmę. Czwarty set był wyrównany a w jego trakcie z obu stron kilka akcji było naprawdę cudownych. Zwłaszcza przejście Damiana do kontrataku po kilku obronach i wykończenie rywala z głową. Była walka, były ataki, były skróty, były proste błędy, była złość, była radość, było wszystko co w pinglu najpiękniejsze. Na przewagi mocniejszy okazał się Damian i jak przystało na mecz na szczycie o jego losach zdecydował tie-break. Ten jednak o dziwo aż za łatwo wygrał Osa. W grze Damiana coś się zacięło a ilość prostych błędów jakie popełnił była większa niż w ciągu całego meczu. Osa zwyciężył. Ale brawa dla obu za wspaniałą walkę.\nNa koniec powracam do tematu "n-ek". Jak już wielokrotnie informowałem w tym względzie będę bezlitosny i nieustępliwy. Pierwszą ofiarą mojej dyktatury jest Łuki, który ten sezon już zakończył. Mając 7 - "nek" i nie wykazując najmniejszej chęci grania z nami zostaje wykluczony z rozgrywek sezonu 6. Zostaje sklasyfikowany na ostatnim miejscu. Zostaje w składzie Dream Temu i nadal czekamy aż zagra z nami ale w tym sezonie już tylko w meczach towarzyskich. Może też wziąć udział w imprezie. Jak już pisałem i mówiłem w kwestii "n-ek" będę bezwzględny - ale ......... nawet najtwardsza skała czasem pęka pod naporem. Widząc nerwową sytuację wielu graczy. Widząc przejęcie członków Dream Teamu. Widząc szybkie łapanie dużej ilości "n-ek" i głosy niezadowolenia związane z tym przepisem regulaminu rozgrywek postanawiam wprowadzić zmianę. Zwiększamy limit "n-ek" do 6. Siódma nieobecność to automatyczne walkowery na pozostałe do rozegrania mecze aktualnego sezonu. Tym samym szansę na granie mają jeszcze w tym sezonie Piotrek i Alojz którzy mają już na koncie 6 nieobecności i ich kolejne olanie będzie skutkowało jak opisałem powyżej. Chciałbym żeby ten gest z mojej strony został doceniony. Zmiana tego przepisu przez najbliższy tydzień zostaje poddana pod głosowanie w formie Sms - jeśli jesteś za nie musisz nic robić i twój głos automatycznie będzie zaliczony na "tak" - jeśli jesteś przeciw to musisz wysłać do mnie sms o treści "NIE". To tyle w tym zakresie. Dodam że jakiekolwiek próby buntu i niepotrzebnych dyskusji w kuluarach, na temat tego jakże spektakularnego ale zarazem potrzebnego przepisu, zostaną stłumione środkami przymusu bezpośredniego lub za pomocą interwencji zbrojnej. Tak rzekłem - wasz zawsze do usług "tyran" - OSA. :))\nFOREST GUMP - honorowy członek Dream Teamu\nForest Gump to w praktyce każdy z nas. Niby prosty obrazek człowieka siedzącego na ławeczce a przecież pokazuje symbolicznie ludzkie życie. To pojedyńcza istota nierozerwalnie związana z rzeczywistością materialną świata wyrażoną w postaci twardej, prostej i pozbawionej uczuć ławki. Do tego bagaż doświadczeń, które zbieramy w życiu a wszystko w otoczeniu "białego" bezkresu wszystkiego co nieuchwytne czyli ludzkiej duszy. Dlaczego piszę dziś o tym? Dlatego że Forest pięknie nawiązuje do ideałów Dream Teamu a co więcej także motyw pingla przewija się w jego życiu. Forest mówi nam: " - Życie jest jak pudełko czekoladek; nigdy nie wiesz, na co trafisz...". Życie jest słodkie i pyszne ale też choć wiele w nim zależy od nas to z drugiej strony jest wielką niewiadomą. Nasze życie to ciągłe poszukiwanie szczęścia. Każdy z nas tak jak Forest jest bezpośrednio w większym lub mniejszym stopniu częścią dziejących się wydarzeń. Czasem bardzo ważnych i w skali globalnej a czasem zupełnie przyziemnych a jaką odegramy w nich rolę zależy po części od nas samych a po części od zupełnego przypadku. Warto zobaczyć fragment filmu zamieszczony tutaj http://odsiebie.com/pokaz/5594134---d2ce.html, w którym Forest przypadkowo dostaje rakietkę w rekę i zaczyna grę w pingla. Zaangażowanie i determinacja sprawiają że nie ma rzeczy niemożliwych i nawet zwykły Forest (każdy z nas) może zostać mistrzem świata. Patrząc na ten fragment widzimy niezwykłą moc, którą posiada każdy z nas. To moc do przekraczania barier i realizacji marzeń. To moc postrzegania świata z odrobiną optymizmu, wiary i szczęścia. Pinglowy sukces Foresta to tylko jednak jeden z elementów układanki całego życia. Ale jakże pięknie nawiązujący do naszego grania. Pokazuje że wielki rzeczy mają zwykłe początki. Forest symbolizuje możliwości ludzkiego ciała umysłu i ducha. Pokazuje że sukces i sława są osiągalne dla każdego, lecz w perspektywie całego życia są tylko epizodami. Obrazuje jednocześnie wartości bezcenne takie jak przyjaźń, miłość czy odwagę.\n"Go Forest, go" - "biegnij Forest, biegnij" - najprościej zrozumieć to można jako odzew do wszystkich ludzi " żyj człowieku, żyj " a w rozumieniu Dream Temu jako "graj, kolego, graj".\nForest to zjawisko niezwykłe a równocześnie możemy w nim odnaleźć prostą cząstkę każdego z nas. Mnie najbardziej cieszy fakt iż tematyka pingla znalazła się w tak wielkim wydarzeniu jak Forest Gump. Dlatego też postanawiam przyjąć Foresta, jako fanatyka małej białej piłeczki, na honorowego członka Dream Teamu.\nLIGA MISTRZÓW startuje więc się dobrze pingluje\nJeszcze nie ochłonęliśmy po sukcesie siatkarzy więc i zapał do gry był dzisiaj większy. Na początek Ćwikła gładko rozprawił się z Rumunem a Darek i Damian z Bobem. Warto wspomnieć że Darek, teraz już nie "buty" tylko "blaszka", w końcu pojawił się na sali. Nie miał wyjścia bo ma już 5 n-ek i dalsze opuszczanie rozgrywek automatycznie kwalifikuje do walkowerów.\nPo godzinie na rozkładzie meczy pojawiły się prawdziwe ligowe szlagiery. Najpierw Andrzej zagrał z Darkiem, który musiał nadrabiać tego dnia zaległości. Był to ich pierwszy mecz w historii a od razu o wysoką stawkę bo obaj ci zawodnicy będą najprawdopodobniej walczyć bezpośrednio o awans do play off. Mecz zapowiadał się bardzo ciekawie. Andrzej nasz nowy zawodnik powoli się rozkręca i gra coraz lepiej a mimo że jeszcze częto zdarzają mu się proste błedy to z daleka widać że ma opanowany szeroki wachlarz ciekawych zagrań a do tego taktycznie wie jak i kiedy je stosować. Z drugiej strony siatki stanął Darek "blaszka" - najszybsza ręka w naszej lidze. Pomimo ostatniej przerwy i "odpuszczenia" poprzedniego sezonu na rzecz rozwoju talentu tanecznego to jednak Dareczek wie jak wywijać rakietką i już nie raz wszystkich zaskakiwał. Pierwsze dwa sety to dominacja Darka, który swoim stylem zupełnie zaskoczył Andrzeja. Szybkie odbiory, zaskakujące zagrania i piłki niepodzianki pozwoliły "tancerzowi" osiągnąć przewagę. Ale Andrzej wykazał się wielką mobilizacją i opanowaniem. Rozszyfrował grę rywala i narzucił mu swoje warunki. Po chwili było już 2:2 i o zwycięstwie decydował tie-break. Tu walka była o każdą piłeczkę i do końca szli obaj łeb w łeb. Decydujące piłki pały jednak łupem Andrzeja, który pod względem zwłaszcza ataku w końcówce zaryzykował więcej co się opłaciło. Andrzej umocnił się w środku tabeli a przecież tam toczy się od zawsze zacięta walka pomiędzy Rumunem, Darkiem, Strażakiem a czasami też Młodym. Teraz doszedł do nich w pięknym stylu Andrzej a jeśli będzie dalej robił postępy to ma szansę nawet doskoczyć do liderów Dream Teamu.\nSkończyliśmy grać trochę szybciej bo w Zakrzowie odbyło się spotkanie organizacyjne przed startem nowego sezonu Ligi MTS. Pierwszy mecz gramy z Azotami 23 października. Po powrocie przy piwku delektowaliśmy się meczami w pingla na eurosporcie gdzie pokazywane są Mistrzostwa Europy w pingla. Nie wiem czy wszyscy wiedzą ale Polki w turnieju drużynowym dotarły do finału w którym w czwartek zagrają z Holenderkami. To wielki sukces a w drużynie mamy przecież takie gwiazdy jak Natalia Partyka czy Li Qian. Niestety męska drużyna zajęła dopiero 10 miejsce. Ciekawe czy indywidualnie nasi zawodnicy też coś ugrają - sporo transmisji będzie w sobotę i niedzielę na eurosporcie. Potem jeszcze długo posiedzieliśmy w Pasadenie oglądając mecze piłkarskiej Ligi Mistrzów, która choć na starcie nie była zbyt emocjonująca to zawsze coś. Warta zapamiętania może być chyba tylko dora gra bramkarzy w niektórych meczach no i bramki zdobyte przez "żądło" z rzutów wolnych. Tym razem zamiast jedzenia zrobiliśmy sobie oczyszczającą głodówkę więc "fantastisz" zdjęć nie będzie.\nLicznik odwiedzin: 1 191 681