Atomine Elektrine - Laniakea - Nowamuzyka.pl\nFilip RolandRecenzje 26 listopada 2015\nMuzyka bezkresnego nieba.\nTytuł najnowszego konceptualnego dzieła Atomine Elektrine w języku hawajskim oznacza „niezmierne niebiosa” (lani – „niebo”, akea – „rozległy”, „niemierzalny”) i stanowi nazwę supergromady prawie stu tysięcy galaktyk odkrytej w roku 2014 dzięki obserwacjom przy użyciu radioteleskopu Green Bank.\nLaniakea – jak przeczytamy na stronie polskiego wydawcy albumu, poznańskiej wytwórni Wrotycz – to pozbawiona granic przestrzeń, pozornie mroczna i pusta, a jednocześnie pełna energii, materii, struktur i jasnych obiektów. Opis ten, choć dotyczy zjawiska kompletnie niemuzycznego, doskonale oddaje charakter dźwiękowej zawartości siódmej studyjnej płyty projektu Petera Anderssona, szwedzkiego kompozytora znanego również z działalności pod szyldem raison d’etre (a także m.in. Necrophorus, Panzar oraz Svasti-Ayanam).\nMateriał w całości stworzony przez Petera udanie nawiązuje zarówno do stylu ambient (któremu artysta pozostaje wierny od swoich pierwszych nagrań) jak i do niemieckiej estetyki kosmische musik z początku lat 70. ubiegłego stulecia, zwłaszcza w wydaniu Tangerine Dream (longplay zadedykowany jest zresztą zmarłemu w styczniu tego roku liderowi Mandarynek, Edgarowi Froese).\nDługie (trwające od 7 do 18 minut), atmosferyczne kompozycje Atomine opierają się na przetworzonych cyfrowo partiach analogowych syntezatorów modularnych. Taki mariaż starego z nowym czyli połączenie tradycyjnego el-muzycznego instrumentarium ze współczesnymi technikami obróbki dźwięku zapewnia utworom potężne, głębokie a zarazem klarowne brzmienie.\nOdyseja Anderssona składa się z 8 etapów (w wersji cyfrowej z 5) i obejmuje największe gromady galaktyk tworzące Laniakeę tj. gromadę w Centaurze (Centaurus), Abell 3521, gromady w Pannie (Virgo), w Hydrze (Hydra), w Piecu (Fornax) i w Erydanie (Achernar oraz Acamar), a także gromadę Norma (Zeta Normae). Wszystkie fragmenty tej specyficznej międzygwiezdnej podróży są jednakowo fascynujące i wciągające.\nDlatego by nie przedłużać – zapnijcie pasy i przygotujcie się do lotu.\nSprawdźcie zapłon i niech Bóg ma Was w opiece!\nFacebook Atomine Elektrine\nHypsis (oprawa graficzna albumu)\nTags: ambient, Atomine Elektrine, kosmische musik, Laniakea, Peter Andersson


Nowocześnie wystylizowane łazienki w blokach, jakie prezentują się wspaniale, mimo niewielkich wymiarów - irissa.es\nPosted on 5 września 2021 by admin\tunder Bez kategorii\nO ile chodzi o nowocześnie wystylizowane łazienki w blokach, które prezentują się zachwycająco, pomimo niewielkich rozmiarów to warte zauważenia jest, iż faktycznie odznacza je ogromna nietuzinkowość. Tym bardziej zaś ciekawie wyglądają, kiedy całe mieszkanie jest zaaranżowane modernistycznie. Dobrze będzie wobec tego przeglądać koncepcje udostępnione w katalogach i wśród nich dobrać coś bezpośrednio pod posiadane upodobania, gdyż dzięki temu uzyska się pewność, iż wybrano tylko to, co najlepsze.\nWspółczesne kanony wskazują obecnie na to, iż mądrze będzie decydować się na łazienki w kontrastujących ze sobą kolorach. Te natychmiast przykuwają wzrok. W obecnym sezonie przykładowo styliści zalecają wybierać biało czarne zestawienia.\nSzalenie nam przyjemnie, że przeznaczyłeś swój czas, by przeglądnąć ten tekst. Jeżeli czujesz ochotę na nowe, to kliknij link rekuperacja gryfino i przejdź do kolejnej witryny.\nKażda bez wyjątku biało czarna łazienka dzięki temu nabierać będzie oryginalnego charakteru (ciekawe pomysły). Oczywiście, wybarwienie to powinno pozostawać optymalnie rozłożone, aby nie było zbyt przytłaczające. Do tak wybarwionej łazienki właściwie też będzie dobrać gadżety w stylu minimalistycznym.\nNota bene, to w jaki sposób zechcemy wystylizować nowoczesną łazienkę będzie zależeć od powierzchni, jaką będziemy dysponować. Bez wątpienia sporo przestrzeni wyłoni się wówczas, kiedy do dyspozycji będziemy mieć powierzchnię taką jak łazienka z oknem, bo poprzez to można wdrożyć sporo interesujących rzeczy i nie będzie to się prezentować, jak gdyby obejmowało nazbyt sporo przestrzeni ( to może wyglądać). Dodatkowo, sporo będzie zależeć od tego, czy mamy miejsce na wannę, czy tylko na brodzik.\nCzy ta tematyka przyciągnęła Twoją uwagę? Jeśli tak, to oprócz tego poza tym zobacz ofertę deratyzacja, która dotyczy omawianej sprawy, zatem niewątpliwie także Cię zainteresuje.\nJeśli zaś chodzi o małe łazienki to najlepiej się sprawdza już wcześniej wspomniany minimalizm.\nWtedy bowiem w łazience da się umieścić małe szafki segmentowe albo dobrze prezentujące się kosze, w których schowa się kosmetyki. Każdy sam będzie się orientować, co zrobić, aby łazienka stała się świetnie zagospodarowana. Oczywiście, właściciele trochę przestronniejszych łazienek mają większe pole do popisu, podczas gdy chodzi o aranżację. Aczkolwiek, nowoczesny design daje wiele alternatyw także na niewielkich powierzchniach do zagospodarowania. Gotowe koncepcje nowocześnie wystylizowanych łazienek w blokach, jakie wyglądają zachwycająco, pomimo niewielkich rozmiarów wyszukać da się w katalogach branżowych, co jest niewątpliwie świetnym źródłem do zainspirowania się.\nPREVIOUS POST ← Na co zwracać największą uwagę przy wybieraniu swojego mieszkania? Zawsze musisz dokładnie wszystko sprawdzać przed zakupem\nNEXT POST Szafy na wymiar Wrocław taka fraza wyśle nas do odpowiednich firm →


Multikolorowe unikatowe czółenka damskie 35032-66 | Sklep online Wojas.pl\nCzółenka damskie 35032-66\nNietuzinkowe wiosenne czółenka na szpilce\nJeśli poszukujesz oryginalnych czółenek na szpilce, to ten model przyciągnie Twoją uwagę. Został on wyprodukowany z najwyższej jakości foliowanej skóry welurowej. Wygodę podczas ich noszenia zapewnia podszewka wykonana z połączenia miękkiej skóry świńskiej oraz koziej. Czółenka posiadają obcas w formie wysokiego na 8 cm słupka.\nNiebanalna czarno-biała kolorystyka śmiało wpisuje się w miejskie oraz casualowe stylizacje, w których możesz udać się zarówno do pracy, jak i na spotkanie z przyjaciółkami. Do tego obuwia pasuje pasek o modelu 6967-56.\nCzółenka oferowane są w rozmiarach 35-41.


Tani hotel Tychy centrum - rezerwuj nocleg\nHome » Polska » śląskie » Tychy\nPrzytulny hostel położony na obrzeżach miasta w dzielnicy Czułów. Dzięki obecności restauracji [posiadamy dwie sale] doskonały do organizacji imprez okolicznościowych, noclegów grup zorganizowanych. Cena od : 31.06 EUR* Ilość gwiazdek: 3 *Uwaga podana cena to najniższa z możliwych. Proszę pamiętać, że cena jest uzależniona od rodzaju zakwaterowania oraz terminu. Zobacz więcej…\nPołożony w Tychach przytulny hotel Stara Poczta serdecznie i w przyjaznej atmosferze podejmuje gości biznesowych oraz prywatnych. Jego pięknie i wygodnie urządzone pokoje mają darmowe Wi-Fi. Po dniu pełnym zajęć goście mogą odpocząć i zrelaksować się w restauracji lub klubie. Cena od : 43. Zobacz więcej…\nBiznesowy hotel Corona zapewnia gościom gorące powitanie. Jego oferta obejmuje jasne, przestronne i komfortowo urządzone pokoje wyposażone w nowoczesne udogodnienia, takie jak bezpłatny, bezprzewodowy dostęp do internetu. W restauracji goście mogą delektować się daniami kuchni polskiej i włoskiej. Dla relaksu hotel zapewnia malowniczy ogród. Zobacz więcej…\nCeny od: 75.03 EUR\nImponujący hotel Piramida w Tychach ma kształt piramidy. Wszystkie pokoje są nowoczesne, świetnie wyposażone we wszystkie niezbędne udogodnienia i sprostają wszelkim oczekiwaniom. Rankiem podawane są obfite śniadania w formie bufetu. W hotelu Piramida dostępne są basen, siłownia i miejsca parkingowe. Cena od : 75. Zobacz więcej…


Siatkarze Politechniki nie zwalniają tempa: Piąta wygrana z rzędu ~ Volleyballworld-pl\n13:53:00 6-ta klejka , AZS Politechnika Warszawa , Indykpol AZS Olsztyn , PlusLiga , sport.pl No comments\nRewelacja siatkarskiej PlusLigi AZS Politechnika Warszawska pokonała w Olsztynie tamtejszy Indykpol 3:0 i nadal jest wiceliderem rozgrywek.\nSobotnia wygrana siatkarzy Politechniki to ich piąte z rzędu zwycięstwo w lidze. Podopieczni trenera Jakub Bednaruka pokonali Indykpol AZS Olsztyn 3:0 (25:23, 25:19, 25:18). Trenerem siatkarzy z Olsztyna jest Radosław Panas, który przez trzy ostatnie sezony był szkoleniowcem drużyny z Warszawy. Przez dwa lata jego asystentem był właśnie Bednaruk.\nNajskuteczniejszym zawodnikiem meczu był Grzegorz Szymański. Doświadczony atakujący, który w przeszłości występował w Olsztynie zdobył osiemnaście punktów. Dobrą formą imponuje zdobywca piętnastu punktów (trzy po skutecznej zagrywce) - Marcin Nowak.\nMVP spotkania został Fabian Drzyzga. To drugie z rzędu wyróżnienie rozgrywającego Politechniki.\nPolitechnika z dorobkiem piętnastu punktów zajmuje drugie miejsce w lidze. Prowadzi ZAKSA Kędzierzyn Koźle. Warszawianie w 7. kolejce zagrają w Arenie Ursynów z Lotosem Treflem Gdańsk. Mecz odbędzie się 16 listopada o godz. 20. Relacja na Warszawa.sport.pl.


Reksin – Wikipedja, wolna encyklopedia\nReksin (Rexin, Putkamer odmienny, albo Święca odmienny) – herb szlahecki używany pżez rodzinę pohodzącą z Pomoża. Herb własny rodziny Reksinuw, wywodzącej się od Putkameruw, odmiana herbu Putkamer albo herbu Święcuw.\nW polu błękitnym rybogryf czerwony z ogonem rybim srebrnym. Klejnot: nad hełmem bez korony tży gwiazdy złote dwie nad jedną. Labry: błękitne, podbite srebrem.\nBez klejnotu po raz pierwszy herb pojawił się na pieczęci Mikołaja Reksina z 1403 roku. Wydaje się, że był wuwczas tożsamy z herbem Święcuw. Herb w wersji pełnej, ale z rybogryfem w lewo, po raz pierwszy pojawił się na mapie Pomoża Lubinusa z 1618 roku i tzw. "Starym" herbażu Siebmahera z XVII wieku. Puźniejsze herbaże dawały już rybogryfa we właściwym kierunku. Zaliczają się tutaj m.in. prace Elzowa (Pommersher Adelsspiegel, ok. 1685), Bagmihla (Pommershes Wappenbuh, 1828), Ostrowskiego (1897, 1906), Uruskiego (Rodzina. Herbaż szlahty polskiej, 1916) i Żernickiego (Die polnishen Stammwappen, 1904). Herb znajduje się także na witrażu z 1900 roku w ratuszu w Lęborku, ale gwiazdy są tam srebrne.\nJako herb własny herb ten pżysługiwał tylko rodzinie Reksinuw (Rexen, Rexin, Rexyn, Rzehciński).\nRodzina Reksinuw[edytuj | edytuj kod]\nRodzina wywodząca się z ziemi słupskiej. Pżyjęło się uważać ih za gałąź rodu Putkameruw ze wsi Rzehcino (niem. Rexin). Jego protoplastą może być wzmiankowany w 1341 roku Sulisław z Rzehcina. W latah puźniejszyh wymieniani są m.in. Mikołaj Reksin w 1403 roku, Herman Reksin w 1460 roku i Jeży Reksin w 1482 roku. Ten ostatni posiadał Głuszyno, Grapice i Ruwną, wszystkie w pobliżu Rzehcina. Na początku XVIII wieku Reksinowie kupili dobra w ziemi lęborskiej i podzielili się na tży linie rodowe. Założyciel jednej z nih, Mihał Ernest, był pruskim i polskim wojskowym, w armii polskiej dosłużył ostatecznie stopnia generała porucznika. Utwożył majorat dubr Gniewino-Wudka. Ostatnim właścicielem tego majoratu był Johann Friedrih Alexander Karl von Rexin zmarły bez męskiego następcy w 1914 roku.\nPżemysław Pragert: Herbaż szlahty kaszubskiej. T. 4. Gdańsk: Wydawnictwo Oskar Sp, z o.o. w koedycji z BiT Beata Żmuda-Tżebiatowska, 2015, s. 252-255, 404. ISBN 978-83-65175-14-4. ISBN 978-83-927383-6-7.\nHerb Herb Reksin z listą nazwisk w elektronicznej wersji Herbaża polskiego Tadeusza Gajla\nTę stronę ostatnio edytowano 11 sie 2020, 09:32.


Więcej niskopodłogowców w Poznaniu -\nOd 2 lutego więcej tramwajów niskopodłogowych na liniach nr 2 i 9 ?poinformował rzecznik prasowy ZTM Poznań Bartosz Trzebiatowski. Pasażerowie komunikacji tramwajowej będą mogli od tego dnia w bardziej dogodny sposób korzystać z przejazdów tymi liniami. Zarząd Transportu Miejskiego sfinalizował wcześniejszą decyzję o wzmocnieniu ich taborem niskopodłogowym, który w rejonie Wildy\nJesteś tutaj: Infotram / Przewoźnicy / Więcej niskopodłogowców w Poznaniu\nINFOTRAM - Opublikowano: 30.01.2015 15:52:30 18 komentarzy\nOd 2 lutego więcej tramwajów niskopodłogowych na liniach nr 2 i 9 ?poinformował rzecznik prasowy ZTM Poznań Bartosz Trzebiatowski. Pasażerowie komunikacji tramwajowej będą mogli od tego dnia w bardziej dogodny sposób korzystać z przejazdów tymi liniami. Zarząd Transportu Miejskiego sfinalizował wcześniejszą decyzję o wzmocnieniu ich taborem niskopodłogowym, który w rejonie Wildy ma fundamentalne znaczenie dla osób starszych i mających problemy z wejściem do pojazdu na przystankach zlokalizowanych na poziomie jezdni.Dzięki finalizacji ?wspólnie z MPK Poznań - zaplanowanych zmian w obsłudze linii nr 2 i 9, pasażerowie będą mieli do dyspozycji większą liczbę pojazdów niskopodłogowych. Od 2 lutego zarówno na trasie ?dwójki?, jak i ?dziewiątki?kursować będą po cztery tramwaje Siemens Combino (łącznie osiem pociągów niskopodłogowych). Przypominamy, że dodatkowo, pięć niskopodłogowych Solarisów Tramino kierowanych jest na trasę ?także funkcjonującej na ulicy 28 Czerwca 1956r. - linii tramwajowej nr 10. Kursy obsługiwane taborem niskopodłogowym na rozkładach jazdy są oznaczone podkreśleniem (pod minutą rozkładowego odjazdu na danej linii).ZTM Poznań liczy, że zmiany w taborze kursującym m.in. ulicą 28 Czerwca 1956 r. zwiększą dostępność do komunikacji miejskiej zwłaszcza dla osób starszych i mających problemy z wejściem do pojazdu. Jest to szczególnie istotne w rejonie, w którym znajduje się ortopedyczno-rehabilitacyjny szpital kliniczny.\nobserwator tramwajowy – 30.01.2015\nNie więcej niskopodłogowców, tylko przesunięcie do obsługi tych dwóch linii, na czym ucierpią pasażerowie pozostałych.\njas – 31.01.2015\nNo to sukcesywnie wiecej wygody fakty faktami ale do Gdanska troche daleko jesli o ilośc niskaczy chodzi\nobserwator tramwajowy – 31.01.2015\n@jas: o żadnym zwiększeniu wygody w mieście nie ma mowy, bowiem nie przybędzie tramwajów niskopodłogowych w Poznaniu od przesunięcia niskaczy na linie '2' i '9' (na których dotąd i tak prawie połowa kursów była realizowana tramwajami niskopodłogowymi (oznaczonymi w rozkładach)). Poza tym przy szpitalu jedzie też '10', również obsługiwana przez tabor niskopodłogowy. To działanie pod publiczkę, bowiem zabiera pojazdy niskopodłogowe z innych części miasta, gdzie osób starszych, matek z wózkami i osób z niepełnosprawnościami jest równie dużo, co na Wildzie. W dodatku kieruje się te tramwaje na i tak już mocno wyeksploatowane torowiska, które pod ciężkim taborem zostaną zdegradowane w jeszcze szybszym tempie, a ani ZTM, ani MPK nie mają środka remonty, o inwestycjach w tabor nie wspominając.\nDziwne, ale faktycznie Poznań został z tyłu. Zmiana Prezydenta miasta może tylko przynieść postęp, bo byle jak to już było i powinno się skończyć. Włodarze Poznania powinni się przejechać do Lublina, Kielc czy Białegostoku, które do nie dawna były mocno zacofane, a zobaczyliby jak zostali z tyłu, również pod względem inwestycji w komunikację. Jeżeli chodzi o tramwaje to Poznań przepłacił za to co kupił do tej pory, zbudował tunel w miejscu gdzie wcale nie był potrzebny, no i niestety nie dba wystarczająco o infrastrukturę, którą posiada. No, ale inwestycje niedoszacowane na początku mszczą się i odbywają się kosztem zwykłych wydatków. Stadiony czy hale za setki milionów są ważniejsze niż zwykłe potrzeby mieszkańców. A co tam.\nytong – 31.01.2015\nSpokojnie w następnym przetargu wygra Pesa to wreszcie dostaniecie tanie i dobre tramwaje i będzie dobrze.\nAkurat. Poznań wymyśli kryterium, że odległość między siedzeniami większa o milimetr będzie decydująca (albo coś podobnego) i mimo dużo niższej ceny wygra modertrans albo solaris. Zobaczymy jak solarisy poradzą sobie w Olsztynie. No teraz jak nie będą wystarczająco trwałe to nie da się tego ukryć wypuszczając inne tramy. Oby było wszystko ok.\nobserwator tramwajowy – 01.02.2015\n@www: ale rzuciłeś przykładami miast! W żadnym nie ma trakcji tramwajowej, a do poznańskiego taboru autobusowego (w tym jego średniego wieku) bardzo im daleko.\n@www: przy obecnej kondycji finansowej miasta zmiana prezydenta nic nie zmieni. Zresztą ten populista nic do tej pory nie robi, jeśli nie liczyć przepraszania, bycia zaskakiwanym i sprzedawania berecik z kutasem.\nwww – 01.02.2015\n@obserwator tramwajowy Trzy podane miasta są przykładami niedawnego zacofania. Tak już nie jest i wcale Poznań nie jest teraz lepszy. Gospodarka bez dwóch zdań ok jest, ale samo miasto zostało z tyłu. Autobusowy tabor w Poznaniu nie jest już wcale lepszy. Chodzi też o rozwój komunikacji pod kątem pasażera, a także rozwój samych miast. Przejedź się i zobacz jak Poznań został z tyłu. W Poznaniu jakość dróg jest fatalna, o jakości starego miasta sam poprzedni prezydent o tym wspomniał i mieli planować generalny remont. Ciekawe co z tego wyjdzie. Poznań jest ładny, ale jest zaniedbany. Zbyt duże środki poszły w punktowe inwestycje kosztem zwykłych zadań. Teraz to Poznań będzie gonił Kielce, Lublin i Białystok. Ogromne środki wpompowane w województwa wschodnie dużo zmieniły. Ciekawe, czy będzie ich stać na utrzymanie poziomu.\nMarCin – 01.02.2015\n@ Obserwator Tramwajowy. Cały czas przybywa Niskaczy w postaci BET. Zmieni się bo w uruchomieniu było 8szt. Combin, a teraz Będzie 9 szt. Najbardziej ucierpi Tramino bo o jedno Combino mniej do zastąpienia za te wozy... Do tej pory Combina obsługiwały: 2 (2 szt), 8 (3 szt), 9 (3 szt). Teraz Będzie 2 (4 szt), 8 (1 szt), 9 (4 szt). W zamian na 8 pójdą dwie Bety.\n@MarCin - nie podniecaj się tak zakupami Moderusów Beta, bo po pierwsze dostawy sa już na ukończeniu (24 wozy), a po drugie Bety nie spełniają żadnej funkcji dla osób nie jeżdżących na wózkach. Dlaczego - odpowiedź jest prosta - inwalidzi ruchu i osoby starsze w członie niskopodłogowym i tak właściwie nie mają na czym usiąść, bo te trzy miejsca (w dodatku składane, a więc dla tych osób nieprzydatne, a nawet niebezpieczne) nie załatwiają sprawy. W dodatku w tym członie praktycznie nie ma się czego chwycić. Tak więc niski człon w Moderusie Beta to kiepskiej jakości proteza.\nwww - nie bierzesz pod uwagę zasadniczych spraw, tj. kondycji finansowej miasta i przewoźnika oraz skali wielkości. Jeżeli uznajesz za słuszne porównywać pod tym względem Grudziądz, Kielce, a nawet Lublin - gratuluję. Co do taboru autobusowego - średni wiek autobusu w Poznaniu to 6,5 roku, co jest bodaj najlepszym wynikiem w kraju, przy całkowitym wycofaniu przed laty ostatnich wozów wysokopodłogowych.\nMarCin – 02.02.2015\n@obserwator tramwajowy: Człon niskopodłogowy ma ułatwić im wejść i to jest jego zadanie. I tak większość osób jeździ po 2-3 przystanki. Zapomniałeś o tym, że jeszcze dojdą 4 szt Tatr i dwu kierunkowe Bety. A skoro jak to nazywasz "proteza" to za mało to masz przykład po 100% niskiej podłogi Tramin, które powinny wyjechać w liczbie 35 szt a wyjeżdzają 30 do 31 szt na 45 wozów. Ja by się udało minimum uruchomić te 35 wozów co są w uruchomieniu zyskał byś 5 Combin a tak lepsza Beta, która przynajmniej przyjedzie.\nobserwator tramwajowy – 02.02.2015\nGdzie słyszałeś o dwukierunkowych Moderusach Beta??? to, że mają panel sterowania na końcu wagonu nie oznacza, że to jest przeznaczone do ruchu miejskiego. Poza tym ew. dwukierunkowość Bety nijak się ma do niskiej podłogi. Błędnie również zakładasz, że większość pasażerów jedzie 2-3 przystanki - tego nie da się udowodnić, zwłaszcza gdy nie ma obowiązku 'klikania' biletów okresowych. Poza tym człon niskopodłogowy w Twoim rozumieniu (ułatwienie wejścia) to nie byłby LF, a jedynie LE, a przecież nie o to w tym wszystkim chodzi. Przypominam, że wagony LE były już w Poznaniu przed dziesięcioleciami - były nimi niezapomniane PD-1 (zresztą kursujące na '2' i '9' na wildeckich torach, czyli wspominane z sentymentem 'dwa pokoje z kuchnią'.\nMinimum niskiej podłogi taki jak masz w becie jest lepsze niż żadne. A to że jest wóz LE zawsze daje większą możliwość i to o wiele tańszym kosztem. Zapewnia również niską podłogę tam gdzie typowy LF nie pojedzie (zły stan torowiska).\nMPK tak czy siak musiało by remontować wagony, nie stać ich na zakup nowych wozów niskopodłogowych typu LF. To według Ciebie lepiej remontować je do postaci moderusów ALFA z wysoką podłogą czy lepiej chociaż dać minimum udogodnienia ??\nwww – 02.02.2015\n@MarCin A jakie znaczenie ma ten niskowejściowy człon w becie? Skoro budują bety od podstaw, dlaczego nie opuszczą podłogi o jeden poziom. Czesi pokazują, że tak da się zrobić. Wprowadzenie takiego rozwiązania byłoby postępem, a obecnie człon niskowejściowy niewiele daje. Tak naprawdę beta nie jest dla większości pasażerów żadnym postępem względem 105. Trochę szkoda naszych pieniędzy. Ten sam efekt można byłoby osiągnąć poprzez wzmocnienie zwykłej 105 i dodanie niskopodłogowego wagonu tak jak robili to Niemcy. Co ciekawe wagony były wyprodukowane w Poznaniu. Konstrukcja prostsza i trwalsza niż wiszący człon.\nRozwiązanie o którym mówisz MPK odrzuciło ze względu na brak napędu w doczepie co znacznie wpłynęło by na rozruch takiego składu (Warszawa testowała taki wagonik z Bulwą ). Zresztą pojazdy jedno przestrzenne są bardziej pojemne a pytanie jaki jest koszt takiej doczepy. A czy Bety robione są od podstaw w większości pewnie tak (To są plotki, ale coś kiedyś było, że wykorzystuje się do tego celu belki z 105N - czy to prawda nie umiem potwierdzić ) Zresztą nie jesteśmy jedynymi, którzy stosują niską wstawkę. Wiele polskich miast takich jak Kraków, Szczecin, Wrocław, itp stosuje niskie wstawki. Skoro przytoczyłeś już Niemcy oni też wstawiali niskie wstawki do swoich wozów.


W podróży do chmur : Alpejska wyprawa na Breithorn 2016\nOd wielu tygodni nie dawała nam spać myśl o zdobyciu szczytu, który byłby wyższy od szczytów tatrzańskich. Olbrzymia ciekawość tego jak będziemy czuć się na wysokości ponad 2500m. n. p. m, skutkowała tym, że w naszych górskich rozmowach coraz częściej przewijał się ten temat. W taki właśnie sposób parę tygodni temu powstał pomysł wyjazdu wakacyjnego w Alpy Szwajcarskie w rejon Zermattu i zdobycia pierwszych czterotysięczników do kolekcji górskich wejść.\nMusieliśmy jeszcze tylko ogarnąć wolny tydzień, zdobyć bilety autokarowe, ubezpieczenie, uzupełnić braki w sprzęcie asekuracyjnym, przypomnieć i ułożyć sobie w głowie wiadomości zdobyte na kursach górskich na temat ratownictwa i autoratownictwa lodowcowego oraz wiadomości na temat poruszania się po terenie lodowcowym.\nNajtrudniejszym zadaniem ze wszystkich okazało się być zapakowanie olbrzymich plecaków.\nNa samym początku ustaliliśmy, że ma być to wyjazd budżetowy więc głównymi punktami gdzie będziemy nocowaćbędą alpejskie schrony i miejsca w których można rozbić namiot.\nPrzed nami jeszcze tylko 19godzinna podróż autokarem.\nBardzo trudno opisać dzisiejszy dzień kilkoma zdaniami..\nPo 19 godzinach spędzonych w autobusie znaleźliśmy się w upragnionym Bernie, a dokładnie na jakimś niezidentyfikowanym przystanku na jego przedmieściach.\nBilet z Berna do miejscowości Visp, z której dalej można dostać się do Zermattu okazał się kosztować prawie tyle samo co nasza podróż z Polski do Berna.\nJeśli ktoś ma możliwość kupienia biletu z wyprzedzeniem to warto próbować bo zdarzają się losowe promocje nawet do 50%.\nPo godzinnej podróży malowniczymi terenami Szwajcarii znaleźliśmy się w uroczym, do złudzenia przypominającym nasze Zakopane Visp, skąd pieszo ruszyliśmy w kierunku gór.\nPo nieudanych próbach złapania stopa udało nam się dotrzeć do miasteczka Stalden.\nZe względu na pogodę i świadomość tego, że nasze rzeczy przygotowane na cały tydzień byłyby przemoczone już drugiego dnia, postanowiliśmy dostać się do Zermattu pociągiem Matterhorn Gotthard Bahn.\nByłby to pewnie najwspanialszy pociąg na świecie jeżdżący po najpiękniejszej linii na świecie, gdyby nie jego cena.\nW niecałą godzinę, jadąc wśród przepięknych terenów górskich dotarliśmy do celu.\nZermatt okazał się naprawdę bardzo pięknym miasteczkiem położonym na wysokości 1608m n.p.m.\n- Autokary jeżdżą praktycznie codziennie.\n- Istnieje też możliwość dojazdu pociągiem Matterhorn Gotthard Bahn który jedzie godzinę i kosztuje około 36 Franków.\n- Najtańszym noclegiem w Zermacie jest pole namiotowe w okolicach dworca (około 200m. w lewo) czynne w godzinach 8.30-22.00\nDzisiaj rano nie obudził nas tak jak przewidywaliśmy budzik, ale głośny, uciążliwy dla ucha, gromiący z nieba deszcz. Jedyne co mieliśmy w głowach to ostatki nadziei, że jest to tylko sen i po przebudzeniu zobaczymy zatopione w słońcu góry.\nRzeczywistość okazała się jednak inna i po godzinie dodatkowego snu pogoda dalej nie rozpieszczała... pomimo wszystko, szybko zebraliśmy namiot, spakowaliśmy rzeczy i ruszyliśmy w drogę..\nTo był najlepszy wybór z możliwych. Po jakimś czasie wędrówki w mżawce nie widząc za chmurami gór, które powinniśmy widzieć nagle rozpogodziło się iiii naszym oczom ukazał się upragniony Matterhorn!\nDzisiejszego dnia naszym celem było dotarcie w okolice schroniska Gandegghütte na wysokości 3030m n.p.m. Czekało nas pokonanie około 1420m przewyższenia.\nNiedługo po opuszczeniu Zermattu i wkroczeniu w piękne alpejskie lasy i doliny, znaleźliśmy w magicznym miejscu. Była nim kawiarnia Zum See prowadzona przez uroczych ludzi Maxa i Greti.\nPo wypiciu kawy, która w takim miejscu smakowała niesamowicie! ruszyliśmy dalej.\nWarto dodać, że niedaleko kawiarni znajduje się źródełko, z którego można uzupełnić wodę za darmo.\nDroga, którą wędrowaliśmy była bardzo dobrze oznaczona. Mieliśmy szczęście spotkać gromadkę uroczych świstaków :)\nPo kilku godzinach przyjemnego marszu wśród pięknych widoków dotarliśmy do celu.\nZ okolic schroniska rozpościerał się niesamowity widok. Na szczególną uwagę zasługiwały ogromny masyw Breithornu oraz królujący w oddali Matterhorn.\nMiłym zaskoczeniem na zakończenie dnia było poznanie najwyższej mieszkającego na świecie kota :)\nPo dobrej i spokojnej nocy spędzonej w Gandegghütte wyruszyliśmy do następnego punktu naszej wyprawy jakim było włoskie schronisko Refugio Guide del Cervino położone na wysokości 3480m n.p.m.\nDroga do schroniska prowadziła głównie po trasach narciarskich położonych na lodowcu. Była raczej prosta i bezpieczna.\nPogoda, która nam towarzyszyła znacznie dawała o sobie znać. Panowało prawdziwie alpejskie lato. Bez okularów i kremu 50 pokonanie nawet krótkiej trasy w takich warunkach byłoby co najmniej uporczywe.\nPo około dwóch godzinach marszu, mijając schronisko Rifugio Teodullo, dotarliśmy do Rifugio Cervino. Zarówno w środku i jak i na zewnątrz panowała przyjemna, miła atmosfera, którą podkreślało włoskie radio kisskiss.\nWarto również dodać, że ceny we włoskich schroniskach są co najmniej o połowę niższe niż po stronie Szwajcarskiej.\nZ Rifugio Cervino wyruszyliśmy w stronę Klein Matterhornu. Nasza wędrówka nie trwała długo ze względu na nadciągające gęste chmury, które skutecznie niszczyły widoczność. Byliśmy zmuszeni do powrotu do schroniska i zrobienia dodatkowego dnia aklimatyzacji. Nic jednak straconego bo dzięki temu udało nam się znaleźć idealne miejsce na rozbicie namiot. Stanowił je wybudowany niedaleko schroniska, opuszczony domek, a raczej taras tego domku. Widoki z biwaku były nie do opisania :)\n- Droga do Refugio Guide del Cervino nie wymaga szczególnych umiejętności jednak jest dosyć długa i dla niektórych może być męcząca,\n- Ceny w schroniskach Włoskich są o wiele niższe niż po stronie Szwajcarskiej,\n- W schroniskach Gandegghütte, Teodullo i Cervino nie ma bieżącej wody,\n- Ogólnie Włosi nie robią żadnego problemu jeśli ktoś chce rozbić namiot w okolicy schroniska,\n- Tiramisu w schronisku Cervino jest jedyne w swoim rodzaju,\nNikt z nas nie spodziewał się tak niesamowitego widoku rano po przebudzeniu. Dzień zapowiadał się bardzo dobrze. W planie mieliśmy zdobycie Breithornu.\nPobudkę zaplanowaliśmy na godzinę 4:30 żeby jak najszybciej wyruszyć na szlak. Wcześnie rano śnieg jest bardziej zmrożony i łatwiej się po nim chodzi, dlatego też warto wybierać jak najwcześniejsze godziny na wyjście w górę.\nPrzed wyruszeniem na trasę wstąpiliśmy jeszcze do schroniska, w którym już o godzinie 5 panował ruch. Zjedliśmy szybkie śniadanie, zaopatrzyliśmy się w zapas wrzątku na trasę i mogliśmy zacząć kompletować sprzęt do drogi. Szlak, którym szliśmy przebiegał w wielu miejscach przez lodowiec co wymagało odpowiedniego przygotowania i związania liną.\nPoczątkowo trasa wiodła wzdłuż stoków narciarskich przez Plateau Rosa. Następnie po dotarciu do podnóży Klein Matterhornu znaleźliśmy się na rozległej przełęczy Breithorn Pass, skąd można było zobaczyć poprowadzone liczne drogi zarówno na szczyt Breithornu jak również w kierunku innych szczytów masywu Monte Rossa.\nPo krótkim odpoczynku na przełęczy ruszyliśmy dalej, trasą poprowadzoną zygzakiem po zboczu góry.\nPodejście nie było ani trudne ani strome, jednak z każdym krokiem coraz bardziej dawała o sobie znać wysokość, która wymuszała na nas coraz częstsze przerwy.\nNareszcie, po około 2,5 godzinach drogi, znaleźliśmy się na upragnionym zachodnim wierzchołku Breithornu. Rozciągał się z niego niesamowity widok na otaczające szczyty: Poluxa i Castora, Lyskamu, Dufourspitze, Klein Matterhornu a także na dolinę, która wypełniona była olbrzymim porozcinanym przez szczeliny lodowcem.\nPo chwili przerwy i radości na szczycie ruszyliśmy dalej w drogę, rozpoczynając ją od niesamowitego graniowego przejścia prowadzącego na przełęcz, która łączyła zachodni wierzchołek Breithornu z wierzchołkiem centralnym.\nTrasa z Breithornu w stronę Castora i dalej w stronę schroniska Ayas była wymagająca. Znajdowało się tam dużo szczelin. Osoby bez odpowiedniego przygotowania i wiedzy na temat prawidłowego poruszania po lodowcu nie powinny się jej podejmować.\nSchronisko Ayas, pomimo że na zewnątrz wydawało się całkiem zwyczajne, w środku było wypełnione magiczną atmosferą. W jadalni zastał nas widok tłumu uśmiechniętych alpinistów zajadających się pysznym włoskim makaronem.\nWłosi po raz kolejny udowodnili, że są niesamowicie gościnnym narodem. Po przyjściu do schroniska okazało się, że nie ma w nim wolnych miejsc noclegowych, jednak pomimo tego przynieśli nam wygodne materace i zaproponowali możliwość noclegu na podłodze w jadalni. W momencie kiedy chcieliśmy zapłacić usłyszeliśmy, że nasi gospodarze czuliby się źle gdyby przyjęli pieniądze za to, że śpimy na podłodze.\nW lecie droga do schroniska jest momentami nieprzyjemna. Prowadzi po drobnych, osuwających się kamieniach... Widoki jednak rekompensowały wszystkie niedogodności.\nMezzalama okazało się być niewielkim lecz klimatycznym schroniskiem, do którego warto zajrzeć będąc w okolicy.\nZe schroniska prowadziła kręta, wijąca się w dół doliny dróżka a w oddali widać już było miasteczko Saint Jącques, do którego zmierzaliśmy.\nDolina Aosty zrobiła na nas naprawdę niesamowite wrażenie. Była połączeniem bujnej zieleni, pięknych kwiatów, wysokich wodospadów, pokrytych śniegiem czterotysięczników i budzących grozę lodowców.\nSchodząc w dół w pewnym momencie spotkaliśmy znajomego z Rifugio Ayas, którym był ojciec rodziny i właściciel schroniska.\nSamochód naszego towarzysza okazał się być zaparkowanym nieopodal szlaku na bardziej płaskiej już części trasy.\nPo szalonej, trwającej około godziny, przepełnioną pięknymi widokami jeździe na przyczepie pick-upa znaleźliśmy się w Saint Jacques, skąd ''Ojciec'' pomógł nam załapać się na busa do miejscowości Champoluc.\nSzczególnie godne pochwały były sery włoskie, serwowane z dodatkiem miodu oraz starannie dobrane wędliny.\nZ Champoluc autobusem pojechaliśmy prosto do Verres. Już przy wjeździe miasteczko przywitało nas pięknym zamkiem, położonym na wzgórzu. Było znacznie większe od Champoluc. Stanowiło też miejsce, z którego znacznie łatwiej mogliśmy dostać się do Aosty.\nTego wieczoru podjęliśmy decyzję, że spróbujemy jakoś dojechać do Aosty. Z powodu późnej godziny busy już nie kursowały. Ruszyliśmy pieszo w stronę celu z nadzieją, że złapiemy stopa. Początkowo jednak nikt się nie zatrzymywał. Sytuacja zrobiła się trochę dramatyczna. W momencie kiedy zaczęliśmy się poddawać i rozglądać za "potencjalnym" miejscem na rozbicie obozu, pojawił się nasz ratownik. Dzięki niemu przemierzyliśmy jedną-trzecią drogi... jednak nie minęło 15 minut! kiedy kolejny kierowca zatrzymał się obok nas i zaproponował podwiezienie do samego pola namiotowego Les Iles Pollein w Aoście :)\nPoniżej znajduje się nagranie z wycieczki pick-upem :)\nDzisiejszego dnia zbudziliśmy się na polu namiotowym Les Iles Pollein w w samej stolicy Doliny Aosty, Aoście :)\nOstatecznie wybraliśmy poleconą wcześniej przez miejscową kobietę pizzerię Betaclan. To był prawdziwy strzał w dziesiątkę!\nWystrój pizzerii grał w oczach. Na środku głównego pomieszczenia stał fortepian, obok którego leżała sterta winyli. Poza tym było tam sporo innych instrumentów, zdjęć i rzeczy związanych z muzyką. Oczywiście pizzeria nie zachwycała tylko samym wyglądem, zachwycała też smakiem. Zjedliśmy tam dwie niesamowite pizze. Na samą myśl o nich, człowiek od razu staje się głodny...\nMerino poniedziałek, 30 października, 2017\nWspaniałe zdjęcia i jeszcze wspanialsza podróż! Od lat marzę o podobnej wyprawie i mam nadzieję, że mi też się uda :)\nsprzedawaj na amazon środa, 21 marca, 2018\ncudowne widoki, bardzo wam ich zazdroszczę:)


Spawanie Lublin | Producent SANDC Polska\nSANDC - Steel and Constructions > Spawanie Lublin\nZamów Spawanie Lublin\nSpawanie rur – Lublin wie, że najlepszym wyborem jest SANDC\nDokładne spawanie rur – Lublin to jeden z naszych Klientów\nSpawanie nie ma przed nami żadnych tajemnic, Lublin już dawno się o tym przekonał. Stawiamy na jakość, dlatego korzystamy z usług i porad najlepszych specjalistów z Polski, którzy na rzeczy znają się jak nikt. Wielu z nich od lat pracuje pod naszymi skrzydłami, dlatego każdy Klient może być pewny, że oferowane przez nas usługi są po prostu najlepsze. Gwarantujemy dokładne wykonanie, dzięki któremu proponowane przez nas produkty są wytrzymałe i jak najbardziej bezpieczne. Zależy nam, żeby wykonywane przez nas spawanie było jak najwyższej jakości.\nNowoczesne spawanie – nie tylko Lublin korzysta z naszych usług!\nKażdy sposób usprawniający pracę, jest warty uwagi, dlatego często sięgamy po nowoczesne rozwiązania! Proponujemy spawanie różnego rodzaju rur, Lublin od lat jest jednym z naszych odbiorców. Stawiamy na skuteczność, chcemy, żeby nasze usługi były maksymalnie staranne i wytrzymałe, wiemy, że jest to gwarancją bezpieczeństwa. W składzie naszych zespołów mamy wykwalifikowanych spawaczy, którzy doskonale znają się na swojej pracy, to dzięki nim spawanie rur jest tak skuteczne, z czego jesteśmy naprawdę bardzo dumni!\nSpawanie rur stalowych u nas jest najszybsze\nWiemy, że wiele inwestycji musi przebiegać w błyskawicznym tempie, dlatego przykładamy dużą wagę do szybkości realizacji powierzonych nam zadań. Pomimo szybkiego tempa pracy, oferowane przez nas spawanie utrzymuje się na najwyższym poziomie i okazuje się niezwykle dokładne, oraz wytrzymałe. Spawanie rur i rurociągów to ogromna inwestycja, dlatego warto postawić na doświadczenie naszej firmy, dzięki temu będziesz mieć pewność, że zadanie zostało wykonane perfekcyjnie, a wymiana nie będzie potrzebna przez długie lata. Właśnie z tego powodu od lat jesteśmy liderem na rynku, w spawaniu jesteśmy po prostu najlepsi.\nJesteś zainteresowany naszą pełną, ogólną ofertą? Zobacz, co znajduje się pod spawaniem rur stalowych i spawaniem rur ocynkowanych.\nSANDC to nie tylko rury i konstrukcje, ale też spawanie! Lublin może liczyć na profesjonalną pomoc przy spawaniu rur wszelakiego rodzaju!


Don't wake me up - 17 grudnia 2014 - archiwum destrukcyjnamilosc.pinger.pl\nWpisy użytkownika Don't wake me up z dnia 17 grudnia 2014\nDon't wake me up: Jak mnie długo nie było.. 8 dni o.O To do mnie nie podobne ale już nadrabiam zaległości.\nDziś czeka mnie zaliczenie. Boję się. Boję się w chuj. Jak nie zdam będzie mi głupio. Przecież tylko jedną rzecz miałam do ogarnięcia. Muszę sobie z tym poradzić. Ale jeśli nie dam rady? Boję się.\nOdezwałam się do Pana Idealnego. Wiem, odwaliło mi. Chciałam myśli zająć czymś innym więc napisałam sobie do niego. Jest mi totalnie obcy i obojętny, a jeszcze nie tak dawno żywiłam do niego tak mocne uczucia. Jakie to dziwne że ludzie mogą aż tak bardzo nam zobojętnieć.\nSpotkałam się z Panem Kucharzem. Jak zawsze było miło, on jak zawsze był przystojny i zabawny i taki oh i ah. Szkoda że musiał mnie zostawić przed odjazdem pociągu ALE wydarzyło się coś takiego.. łał.\nPrzytulił mnie. Ciepło jego ciała. Jego bliskość. Jego ręce na mnie. Bicie jego serca. To było takie po prostu łał. Czułam się tak dobrze w jego ramionach. Banan na mordzie po tym nie schodził mi przez godzinę.\n/4 lata temu (17 grudnia) /9 komentarzy\nzoya.jasiński: wow, jakie urocze. znam to, banan face po taki czymś dłuuugo nie schodzi :D @mam wrażenie że jestem beznadziejnie nudna i będę siedzieć cały wieczór i do nikogo się nie odzywać. jakaś taka blokada. a jak jestem w barze ze znajomymi to mi się mordka nie zamyka.\nHaimi: Pan Kucharz, aj. Od jak dawna się widujecie?:D\nDon't wake me up: @cassandra clara lovegood: Oj nie schodzi nie schodzi ;) z pewnoscia nudna nie jestes.. trzeba sie wyluzowac i nie martwic sie, przeciez to ma byc zabawa ;) pamietajmy tez ze alkohol pomaga w tym hah\nTagi Don't wake me up (271)\nbonson ból cierpienie depresja hip hop miłość okaleczanie rap samotność smutek\nZnajomi Don't wake me up (5)


Grażyna Grochowska - zbiórka charytatywna | Siepomaga.pl\n2 952,00 zł ( 4,8% )\nNowotwór złośliwy jelit z przerzutami do wątroby\nMam na imię Grażyna i w marcu skończyłam 63 lata. Pomimo już dojrzałego wieku to dla mnie za wcześnie, by przestać cieszyć się życiem. Jestem szczęśliwą żoną i babcią czworga wnucząt. Nagle postawiona diagnoza – nowotwór złośliwy, postawiła mnie pod ścianą. Rak rozwijał się podstępnie przez dłuższy czas. Nikt nie podejrzewał, że coraz bardziej wzmagające się bóle to nie tylko przyczyna kręgosłupa, ale dużych rozmiarów guza jelita.\nAtaki bólów miewałam w dzień i noc. Cierpienie nie pozwalało mi normalnie funkcjonować, a dobre wyniki krwi nie wskazywały, by rozwijała się we mnie groźna choroba. Zaniepokojona pewnymi objawami w organizmie otrzymałam skierowanie na konkretne badanie – na początku roku – po którym nie mogłam uwierzyć, że to jednak nowotwór. Mój świat rozsypał się niczym domek z kart.\nJestem osobą, która do tej pory nie chorowała, nie przyjmowała żadnych leków, Niestety, dalsza diagnostyka wykazała przerzuty do wątroby i powiększone węzły chłonne. Z tak poważną chorobą nie ma żartów. Śmierć upomniała się o mnie bardzo brutalnie, ale ja jestem twardym wojownikiem.\nObecnie przechodzę leczenie konwencjonalne: radioterapię i chemioterapię, które bardzo mnie osłabiają. Różne myśli krążą po głowie, ale nie zamierzam się poddać i będę walczyć, by cieszyć się życiem. Mam cudownego męża, dwoje wspaniałych dzieci i wnuki, dla których chcę żyć i radować się każdym dniem. To jeszcze nie pora, żeby umierać. Dlatego muszę prosić o pomoc.\nMoje szanse zwiększa leczenie wspomagające odporność. Nie rezygnuję z konwencjonalnego leczenia, ale chcę się wspomóc medycyną naturalną, by pobudzić mój własny układ odpornościowy. To jednak wiąże się z dodatkowymi kosztami, które przekraczają nasze możliwości finansowe. Proszę o pomoc, bym mogła cieszyć się życiem.


Wiadomości24 » Sport » Motorowe » Rajd Fiata wygrał Nicolas Voilloz, Tomasz Czopik był siódmy\n#32646 wg odsłon (miesięczny)\nData dodania: 2007-05-13 22:44\nNicolas Vouilloz wygrał Rajd Fiata. Przypomnijmy, że Francuz jechał Fiatem Grande Punto Super 2000. Stracił prowadzenie w rajdzie na rzecz Antona Alena podczas szóstego odcinka specjalnego, na którym przebił oponę i stracił ponad minutę.\nNicolas Vouilloz wygrał cztery z ośmiu dzisiejszych odcinków specjalnych. Drugie miejsce w rajdzie zajął Włoch Andrea Navarra, Mistrz Europy z 1998 r., który wygrał dziś dwa odcinki specjalne. Andrea Navarra zajmował po pierwszym etapie piąte miejsce. Kierowca jadący Fiatem Abarth Grande Punto Super 2000 na piętnastym odcinku wyprzedził Enrique Garcia Ojeda, awansując na czwarte miejsce. Siedemnasty odcinek specjalny również przyniósł awans na trzecie miejsce po spadku Timo Alena na piąte miejsce. Na tym jednak nie koniec awansów. Volkan Isik ostatnią próbę pokonał z uszkodzonym alternatorem, stracił tam prawie półtorej minuty, przez co spadł aż na szóste miejsce. Dzięki temu Andrea Navarra "rzutem na taśmę" zajął drugie miejsce na podium.\nVolkan Isik zajmował trzecie miejsce w rajdzie po pierwszym etapie. Turek wygrał dziś trzy odcinki specjalne. Dzisiejszy etap rozpoczął od spadku na czwarte miejsce już na pierwszym odcinku, ale na drugim odrobił straty i znów był trzeci, aż do siedemnastego odcinka specjalnego, na którym Timo Alen spadł na piąte miejsce, a Volkan Isik awansował na drugie. Kierowca Fiata Punto Super 2000, zapewne zakończyłby rajd na tej pozycji, gdyby nie awaria alternatora na ostatnim dziewiętnastym odcinku specjalnym, która zepchnęła go na szóstą pozycję.\nTrzecie miejsce zajął Enrique Garcia Ojeda w Peugocie 207 Super 2000. Prowadzący do piętnastego odcinka Anton Alen musiał zadowolić się czwartą lokatą. Piąte miejsce zajął Renato Travaglia - najlepszy spośród kierowców nie jadących w kategorii Super 2000. Włoch jechał samochodem grupy N4 Mitsubishi Lancerem Evo IX.\nSiódme miejsce objęła Polska załoga w składzie Tomasz Czopik i Glib Zagorij, która walczyła również Mitsubishi Lancerem Evo IX. Dla krakowskiej załogi oznacza to pierwsze trzy punkty w Rajdowych Mistrzostwach Europy. Michał Sołowow z Maciejem Baranem ulegli wypadkowi na trasie siedemnastego odcinka specjalnego i wycofali się z rajdu. Dla prowadzącego w RME, Bułgara Dimitar Ilieva rajd skończył się już na pierwszym odcinku dzisiejszego dnia, podczas którego jego Mitsubishi Lancer Evo IX uległ awarii.\nWyniki Rajdu Fiata:\n1. Vouilloz/Klinger - Peugeot 207 S2000 2:31:28,7\n2. Navarra/D'Amore - Fiat Punto S2000 +24,2\n3. Ojeda/Costa - Peugeot 207 S2000 +1:13\n4. Alen/Alenne - Fiat Punto S2000 +1:52,0\n5. Travaglia/Granai - Mitsubishi Lancer Evo IX +2:02,3\n6. Isik/Ozsenler - Fiat Punto S2000 +2:29,7\n7. Czopik/Zagorij - Mitsubishi Lancer Evo IX +3:51,2\n8. Jean-Joseph/Boyere - Citroen C2 S1600 +5:56,1\n9. Kazaz/Bakancocuklari - Subaru Impreza +6:52,0\n10. Donchev/Walchev - Mitsubishi Lancer Evo IX +10:25,5\nTagi: Turcja Nicloas Vouilloz Rajd Fiata Andrea Navarra RME Rajdowe Mistrzostwa Europy Tomasz Czopik Michał Sołowow rajdy Enrique Garcia Ojeda


Ogrodzenia budowlane spełniają nadzwyczaj istotną rolę, gdyż ich głównym celem jest skuteczne i efektywne zabezpieczanie danego terenu. Jak sama nazwa wskazuje z ogrodzeniami budowlanymi spotykamy się z reguły przy placach budowy. Mają one sprawnie ochraniać przed dojściem osób nieupoważnionych na plac budowy. Na budowie wolno spotkać się z wieloma sporymi niebezpieczeństwami i zagrożeniami, wobec tego pracownicy budowy muszą zachowywać specjalną ostrożność, i także stale nosić właściwą odzież ochronną, taką jak kaski czy też odblaskowe kamizelki.\nRead more about Profesjonalne i dobre ogrodzenia budowlane funkcjonalnie zabezpieczające teren |\nPrawidłowe ogrodzenie działki ma istotne znaczenie. Pełni ono rolę ochronną, nie pozwalając na dostanie się na posesje osobom, które nie są do tego upoważnione. Poza tym, ogrodzenie jest także elementem reprezentacyjnym oraz zabezpiecza mieszkańców przez hałasem ulicy bądź problematycznymi spojrzeniami niektórych przechodniów i sąsiadów. Wobec tego należy zadbać o to, żeby wybrać faktycznie jak najlepsze rozwiązanie. Wachlarz ogrodzeń proponowanych na współczesnym rynku jest na tyle szeroki, że z pewnością każda osoba będzie umiała odszukać artykuł spełniający jej wymagania.\nRead more about Ogrodzenie - jakie rozwiązania są popularne współcześnie na rynku i jak wybrać odpowiedni dla siebie produkt? |


Przychodnia Bracka Pokój - Fundacja "Unia Bracka"\nFundacja Unia Bracka / Przychodnie / Przychodnia Bracka Pokój\nRejestracja: 21, 29\nMedycyna pracy: 23\nPrzychodnia Bracka Pokój to jedna z 18 placówek sieci wielospecjalistycznych przychodni Fundacji „Unia Bracka” zlokalizowanych na terenie województwa śląskiego i jedna z 4 Przychodni Brackich w Rudzie Śląskiej.\nNasi Pacjenci mogą liczyć na szeroki zakres usług medycznych, fachową wiedzę i doświadczenie lekarzy specjalistów w kilku poradniach oraz pracowniach specjalistycznych oraz poradni podstawowej opieki zdrowotnej dla dorosłych. Znajdujący się na miejscu punkt pobrań materiałów do badań pozwala na skorzystanie z bogatej oferty badań laboratoryjnych. W przychodni skorzystać można również z wielu badań diagnostycznych.\nNasi specjaliści: lekarz medycyny rodzinnej, lekarz medycyny pracy, chirurg.\nPunkt szczepień przeciw COVID-19: nasz najbliższy punkt szczepień przeciw COVID-19 znajduje się w Przychodni Brackiej Bielszowice w Rudzie Śląskiej.\n3 poradnie oraz pracownia EKG,\n6 nowocześnie wyposażonych gabinetów lekarskich,\nopieka pielęgniarki POZ oraz pielęgniarki środowiskowej,\nPrzychodnia zlokalizowana jest w centrum Rudy Śląskiej z dogodnym dojazdem do trasy średnicowej nr 902. Osoby dojeżdżające samochodem znajdą przed przychodnią przestronny parking dla pacjentów. Dogodny dojazd do przychodni możliwy jest również środkami komunikacji miejskiej. Przed wejściem znajduje się podjazd dla osób niepełnosprawnych oraz stojak na rowery.\nPrzystanek autobusowy Nowy Bytom Pokoju przy ul. Pokoju: autobus linii 147\nPrzystanek autobusowy Nowy Bytom Centrum: autobus linii 6, 23, 147


Porażające morderstwo w Warszawie. Pokłócił się z sąsiadem, brutalnie go zabił | WawaINFO\nŹródło: https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/2/20/Tomasz%C3%B3w_Mazowiecki_w_wojew%C3%B3dztwie_%C5%82%C3%B3dzkim%2C_PL%2C_EU._Klatka_schodowa_w_przedwojennym_budynku_wielorodzinnym_wybudowanym_przez_TFSJ_%28w_PRL_Wistom%29%2C_na_Micha%C5%82%C3%B3wku._CC0.jpg/800px-thumbnail.jpg, CC 0\nZabójstwo na Ursynowie. Do makabrycznego zdarzenia doszło w środę 29 lipca. Sąsiedzka kłótnia zakończyła się tragedią. 50-letni Tomasz Z. zmarł, bo sąsiad podciął mu gardło. W piątek 7 sierpnia odbył się jego pogrzeb.\nZabójstwo w bloku na Ursynowie\nZabójstwo, do którego doszło 29 lipca w bloku przy ul. Płaskowickiej, miało być efektem kłótni pomiędzy dwoma mężczyznami. Jak podaje portal haloursynow.pl, dantejskie sceny na Ursynowie rozegrały się w nocy 29 lipca. Tomasz Z. zapukał do drzwi swojego sąsiada. Najprawdopodobniej między mężczyznami wywiązała się kłótnia i szarpanina. Gospodarz, Tomasz P., miał w jej efekcie podciąć nożem gardło sąsiadowi. Poranionemu Tomaszowi Z. udało się jeszcze wyjść na klatkę schodową. Tam zmarł z powodu wykrwawienia. Portal haloursynow.pl poinformował, że w piątek 7 sierpnia odbył się pogrzeb zamordowanego mężczyzny.\nJak podaje haloursynow.pl, zabójcą ma być Tomasz P., 41-letni wykładowca jednej z warszawskich uczelni, który przy Płaskowickiej mieszkał samotnie. - Mogę potwierdzić, że w postępowaniu mamy osobę podejrzaną. Udało się doprowadzić do jej zatrzymania, a także postawić jej zarzuty z artykułu 148 Kodeksu karnego (§ 1. Kto zabija człowieka, podlega karze pozbawienia wolności na czas nie krótszy od lat 8, karze 25 lat pozbawienia wolności albo karze dożywotniego pozbawienia wolności). Sąd Rejonowy zastosował wobec podejrzanego areszt tymczasowy na okres trzech miesięcy - powiedziała prokurator Aleksandra Skrzyniarz, rzecznik prasowy Prokuratury Okręgowej w Warszawie. Prokuratura nie chce ujawniać szczegółów zdarzenia ze względu na dobro śledztwa.


Daleszyce i Historycy kochają recykling\nW Daleszycach akcja będzie prowadzona przed budynkiem OSP Daleszyce od godziny 11.00 do 13.00. Bateryjki zbieramy również codziennie (...)\nZapraszamy w dniu 14 lutego w Walentynki do udziału w akcji "Kocham recykling", której głównym partnerem jest firma Samsung. Do akcji włączyło się 70 miast w całej Polsce. W ramach akcji mieszkańcy będą zamieniać stare i zużyte baterie na lizaki- czerwone serca.\nW Daleszycach akcja będzie prowadzona przed budynkiem OSP Daleszyce od godziny 11.00 do 13.00.\nBateryjki zbieramy również codziennie w Budynku Instytutu Historii na ul. Żeromskiego w Kielcach !\nW Daleszycach i IH UJK edycję EkoWalentynek koordynuje Kamil Rochucki ( gmokielce@wp.pl).\nWięcej informacji: www.recykling.samsung.com


Skovmose Camping - Skovby - Dania | Szukaj i rezerwuj u ACSI\nSkovmose Camping (Skovby, Jutlandia Południowa), położony jest nad morzem. Kemping posiada wyznaczone, bez cienia i stanowiska z cieniem. Skovmose Camping leży w pobliżu plaży piaszczystej. Istnieje możliwość wynajęcia domków turystycznych. Na kempingu znajduje się plac zabaw i teren sportowy.\nNa kempingu Skovmose Camping obowiązują następujące zasady odnośnie zwierząt:\nDla amatorów aktywnego wypoczynku kemping oferuje różne wycieczki rowerowe. W pobliskiej okolicy można kąpać się w morzu. Przy Skovmose Camping dozwolone jest uprawianie snorkelingu, windsurfingu i jazdy na nartach wodnych.\nTen inspektor odwiedza co roku Skovmose Camping i sprawdza ten kemping pod względem 200 udogodnień i innych punktów. Inspektor jest pracownikiem ACSI i nie pracuje dla kempingu.\n03-04-2021 do 20-09-2021\nMax. 4.8° 4.3° 3.9° 4° 5.1° 6.4° 3.2°\nMin. 3.9° 3.2° 1.9° -0.3° -0.8° 2.7° 1.4°\nOpady 10% 95% 85% 30% 50% 95% 75%\nKierunek wiatru Płd ZO Płn-Z NO Płd-Z Płn-Z Płn-Z\nChcesz zarezerwować miejsce na Skovmose Camping lub otrzymać więcej informacji? Możesz to zrobić korzystając z poniższych danych.\nACSI Eurocampings wyśle Twoje pytanie na "Skovmose Camping".


Lekcje z Innej Bajki - Fundacja Z INNEJ BAJKI\nStrona główna » Lekcje z Innej Bajki\nLekcje z Innej Bajki\nLekcje z Innej Bajki:\nE-mocje – powiedz, co czujesz\nprzez zinnejbajki | wpis w: Dla przedszkolaków, Lekcje z Innej Bajki | 0\nE-mocje – powiedz, co czujesz to projekt, który uczy dzieci rozpoznawać, oswajać i wyrażać emocje za pomocą muzyki\nEmocje, Projekt, Przedszkola\n© 2021: Fundacja Z INNEJ BAJKI. Wszystkie prawa zastrzeżone\nTa strona korzysta z ciasteczek aby świadczyć usługi na najwyższym poziomie. Dalsze korzystanie ze strony oznacza, że zgadzasz się na ich używanie.\nTa strona korzysta z plików cookie, aby poprawić Twoje wrażenia podczas przeglądania witryny. Plików cookie, które są sklasyfikowane jako niezbędne, są przechowywane w przeglądarce, ponieważ są niezbędne do działania podstawowych funkcji witryny. Używamy również plików cookie stron trzecich, które pomagają nam analizować i zrozumieć, w jaki sposób korzystasz z tej witryny. Te pliki cookie będą przechowywane w Twojej przeglądarce tylko za Twoją zgodą. Możesz również zrezygnować z tych plików cookie. Jednak rezygnacja z niektórych z tych plików cookie może mieć wpływ na wygodę przeglądania.\nTe pliki cookie są absolutnie niezbędne do prawidłowego działania witryny. Ta kategoria obejmuje tylko pliki cookie, które zapewniają podstawowe funkcje i funkcje bezpieczeństwa witryny. Te pliki cookie nie przechowują żadnych danych osobowych.\nWszelkie pliki cookie, które mogą nie być szczególnie potrzebne do działania witryny i są wykorzystywane w szczególności do gromadzenia danych osobowych użytkowników za pośrednictwem analiz, reklam, inne osadzone treści są określane jako niepotrzebne pliki cookie. Wymagane jest uzyskanie zgody użytkownika przed uruchomieniem tych plików cookie w witrynie.


Archiwa: Mark McMorris - Snow4Life - Blog Snowboardowy\nWhistler – Locked Down\nMark McMorris i jego krótki edit z Whistler. Materiał pochodzi ze stycznia, kiedy jeszcze wszystkie resorty działały normalnie i był środek zimy. Jak jest obecnie, wszyscy niestety wiemy.\nWe Tried – Teaser\nWe Tried i jego króciutka zapowiedź. Film Craiga McMorrisa w którym zobaczymy między innymi jego młodszego brata Marka, ale także takich riderów jak: Mark Sollors, Jordan Morse, Rusty Ockenden i wielu innych. Teaser jest bardzo krótki, ale dość treściwy, kilka scen zapowiada się naprawdę dobrze i jako całość może się okazać czarnym koniem zbliżającego się sezonu.\nR3Boot – Teaser\nR3Boot – Teaser, to kolejna zapowiedź filmowa na najbliższy sezon. Za R3Boot stoi ekipa Shred Bots, a to oznacza takich riderów jak Torstein Horgmo, Craig McMorris, Mark Sollors i wielu innych. Sam teaser choć krótki, za to treściwy. Kilka dobrych trików, spektakularnych gleb, czyli będzie się działo.


Polish - Elizabeth Murray: "Bop" | "Exclusive" | Art21 | Amara\nSubtitles translated from English Showing Revision 2 created 08/13/2013 by M K.\nJeśli nie przestanę się temu przyglądać, będę musiała zacząć pracę on nowa. [ŚMIECH]\nPoszukuję rozwiązania. Mam je jednego dnia, a następnego już nie.\nAle to właśnie jest powód, dla którego bycie artysta jest świetne. Ponieważ możesz osiągnąć satysfakcję.\nTe obrazy są trudne ze względu na fakt, że nie wiem do jakiego rozwiązania dojdę.\nKiedy pracowałam nad tymi obrazami, myślałem, że jestem bardzo podekscytowana.\nDla mnie wyglądały świetnie. I wtedy zawaliłam wszystko.\nA osoby, które tworzą te formy, złożyły je, skończyły i wróciły do studio.\nA w momencie, kiedy je zobaczyłam, nie mogłam sobie wyobrazić jak pozbierać to wszystko w całość.\nNawet przed dotknięciem ich. Patrzyłam na sposób, w jaki współgrały ze sobą.\nPomyślałam: "Co ja sobie wyobrażałam! To będzie okropne."\nDługo borykałam się z tym obrazem.\nKolory, które zamierzałam użyć na początku okazały się nieodpowiednie.\nCały obraz sprawiał mi ból.\nPrzeważnie, kiedy mam czegoś serdecznie dosyć, to coś zaczyna się kształtować.\nAle to musi być moment, w którym\njuż absolutnie czegoś nienawidzisz, chcesz zerwać to ze ściany, potargać i wyrzucić.\nWtedy zaczynasz to czuć. To bardzo specyficzne uczucie.\nNa przykład ten krągły kształt z kręgosłupem, który biegnie przez środek.\nChciałam, aby coś było w centrum. Potrzebowałam czegoś w środku.\nTo było odbiegnięcie od centrum w tej formie. Zrobiłam zygzak przez środek.\nI przez chwilę podobało mi się to. Ale pewnego dnia przyszłam i mówię: "Nie."\nNamalowany kręgosłup stał się drogą sposobem przejścia z jednego kształtu do następnego.\nRozwiązanie musi się pojawić bez świadków, nawet beze mnie.\nAle ja czuję, że ono to jest. Po prostu to czuję.\nJest taki moment, kiedy zaczynam współodczuwać razem z tym obrazem. Raczej tego nie opiszę,\nale czuję to... czuję, razem z nim, ponieważ mogę przestać.\nKiedy patrzę na to bez walki, bez konfliktu, który muszę zakończyć,\nmogę przyglądnąć się temu w spokoju.\n[OSOBA TRZYMAJĄCA 1] OK, podnieś te bloki.\n[OSOBA TRZYMAJĄCA 2] Gdzie są te bloki?\n[OSOBA TRZYMAJĄCA 1] Szybciej Steve, potrzebujemy te klocki!\n[OSOBA TRZYMAJĄCA 1] Nie, nie ten na głowie kurczaka. [WSZYSCY SIĘ ŚMIEJĄ]


VII wtorkowy konkurs książkowy - wyniki\nPrzedostatnia odsłona konkursu książkowego za nami. Jutro ogłosimy ostatnią edycję. Wcześniej jednak chcemy nagrodzić zwycięzcę VII edycji. Tym razem nagrodą jest książka Tomka Kowalskiego i Agnieszki Korpal pt. „magisterkowalski.blog. Historia przerwanej miłości”. Książka ukazała się na rynku wydawniczym nakładem Wydawnictwa Stapis.\nVII wtorkowy konkurs książkowy\nCzas wakacyjny pędzi nieubłaganie. To już siódma, przedostatnia edycja naszego konkursu książkowego. Mamy dla Was tym razem kolejną książkę Wydawnictwa Stapis. Odpowiadając na zadane przez nas pytanie możecie wygrać książkę Tomka Kowalskiego i Agnieszki Korpal pt. „magisterkowalski.blog. Historia przerwanej miłości”.\nVI wtorkowy konkurs książkowy - wyniki\nTroszkę nas ten długi weekend rozleniwił i spowolnił. Choć z małym poślizgiem, to jednak czas na rozstrzygnięcie VI rundy naszego konkursu książkowego. Mamy dla zwycięzcy kolejną książkę. Tym razem jest to pozycja Wydawnictwa Otwartego, książka „Przewodnik Wędrowca” autorstwa Tristana Gooleya.\nKonkurs z wejściówkami na 13. Spotkania z Filmem Górskim\nSednem 13. Spotkań z Filmem Górskim, które odbędą się już w dniach 30.08-03.09 w centrum Zakopanego i Tatrach, są oczywiście filmy. Z tego powodu organizatorzy ogłaszają konkurs!\nKonkurs: jaki jest Twój ulubiony film górski? Podzielcie się z innymi pasjonatami gór, jaki najlepszy film o górach widzieliście i zgarnijcie darmowe wejściówki na 13. Spotkania z Filmem Górskim o wartości 110 zł.\nVI wtorkowy konkurs książkowy\nCzas na VI rundę naszego konkursu książkowego. Nie spodziewaliśmy się, że zabawa będzie cieszyła się tak dużym powodzeniem dlatego też daje nam to do myślenia w przypadku kolejnych konkursów książkowych. Tymczasem mamy dla Was kolejną książkę. Dziś pozycja Wydawnictwa Otwartego, książka „Przewodnik Wędrowca” autorstwa Tristana Gooleya.


Współczesne piractwo morskie w świetle prawa międzynarodowego - Artykuły - Porady Artykuły - e-prawnik.pl\ne-prawnik.pl Akademia prawa Porady ArtykułyWspółczesne piractwo morskie w świetle prawa międzynarodowego\nPiractwo na morzu w pierwszej kolejności kojarzy się z czymś abstrakcyjnym i nierealnym. Rzeczywistość jest jednak zupełnie inna. Wzmożony ruch po oceanach zrodził nowe pokolenie piratów. Nie są to już piraci jakich znamy z „Piotrusia Pana”, „Piratów z Karaibów”, czy „Wyspy skarbów”, z przepaską na oku i papugą na ramieniu oraz z hakiem zamiast ręki. Mamy XXI wiek, a piraci nie istnieją już tylko na ekranach hollywoodzkich filmów, czy w naszej wyobraźni. Współcześni piraci wyglądają jak terroryści. Wyposażeni w GPS i inne elektroniczne systemy namierzania statków. Uzbrojeni w noże, pałki, kałasznikowy i naramienne wyrzutnie granatów (RPG).1\nDo niedawna nie zauważaliśmy jak wielki problem może stanowić w dzisiejszych czasach piractwo morskie. Definicja słownikowa dosyć szeroko określa czym jest piractwo morskie. Zatem, aby ściślej omówić ten problem należy przytoczyć sformułowaną w konwencji genewskiej o morzu otwartym pojęcie piractwa. Za piractwo uznajemy: każdy bezprawny akt gwałtu, zatrzymania lub grabieży. Akt ten jest popełniony dla osiągnięcia celów osobistych. Dokonany jest przez załogę prywatnego statku lub samolotu na morzu otwartym przeciwko innemu statkowi morskiemu lub powietrznemu, a także przeciwko osobom lub mieniu znajdującemu się na pokładzie takiego statku morskiego, bądź powietrznego. Piraci atakują w miejscu nie podlegającym jurysdykcji żadnego państwa. Każdy akt dobrowolnego uczestnictwa w działaniu statku morskiego lub powietrznego z wiedzą o faktach, które nadają mu charakter pirackiego statku morskiego lub powietrznego jest także uznawany za piractwo. Nielegalne jest także podżeganie lub umyślne ułatwianie czynu opisanego wyżej.\nPowyższe definicje dotyczą czasów nam współczesnych, obrazując czym było i jest piractwo. W dawnych czasach skodyfikowanie prawa dotyczącego piractwa nastręczało wiele problemów, co w efekcie doprowadziło do funkcjonowania szeregu zawiłych przepisów. Generalnie jednak za piractwo uważało się tak zwane rozbójnictwo morskie, czyli użycie przemocy w celu przywłaszczenia sobie określonych dóbr. Szukając informacji do artykułu zauważyłam jak słabo uregulowana, czy znana jest ta gałąź prawa morza. W całej Bibliotece Uniwersytetu Warszawskiego jest tylko jedna książka na ten temat. Natomiast w Bibliotece Narodowej dwie. Dlatego w moim opracowaniu przedstawię wizję piractwa jaka jawi się przeciętnemu człowiekowi.\nMiędzynarodowe prawo morza było jeszcze w pierwszej połowie obecnego stulecia głównie regulowane prawem zwyczajowym. Pierwszą kodyfikacja została wprowadzona dopiero po drugiej wojnie światowej. Odbyły się trzy konferencje prawa morza ONZ. Trzecia konferencja zakończyła się 10 grudnia 1982 roku podpisaniem w Montego Bay na Jamajce konwencji o prawie morza. W 1993 konwencja została ratyfikowana przez 60 państw i weszła w życie w roku 1994. W roku 2003 była ona wiążąca dla 145 państw. Analizowaną kwestię reguluje Konwencja w Sprawie Przeciwdziałania Bezprawnym Czynom Przeciwko Bezpieczeństwu Żeglugi Morskiej uzupełniona o zwyczaj międzynarodowy. Konwencja została sporządzona w Rzymie 10 marca 1988 roku, a weszła w życie dopiero 8 grudnia 1994 roku. Była to odpowiedź zaniepokojonych państw na eskalację wszelkiego rodzaju aktów terroryzmu. Czyny te narażają na niebezpieczeństwo lub powodują śmierć niewinnych ludzi. Zagrażają podstawowym wolnościom i poważnie naruszają godność ludzką. Te bezprawne czyny przeciwko bezpieczeństwu żeglugi morskiej zagrażają zatem bezpieczeństwu osób i ich mienia. W poważny sposób naruszają również działania służb morskich. Zaufanie narodów świata do bezpieczeństwa żeglugi morskiej cały czas jest wystawiane na próbę. Występowanie tego typu czynów jest przedmiotem głębokiego zaniepokojenia całej społeczności międzynarodowej. Państwa są przekonane o pilnej potrzebie rozwoju międzynarodowej współpracy. Chodzi tutaj przede wszystkim o opracowanie i podjęcie efektywnych i praktycznych działań na rzecz zapobiegania wszelkim bezprawnym czynom przeciwko bezpieczeństwu żeglugi morskiej oraz ścigania i karania sprawców tych czynów. Państwa konwencji nawiązały do rezolucji 40/61 Zgromadzenia Ogólnego Narodów Zjednoczonych z dnia 9 grudnia 1985 r. Rezolucja między innymi zaleca wszystkim państwom, zarówno jednostronnie, jak i we współpracy z innymi państwami, a także z właściwymi organami Narodów Zjednoczonych, podejmowanie działań mających na celu przyczynianie się do stopniowej eliminacji przyczyn leżących u podstaw międzynarodowego terroryzmu. Rezolucja 40/61 "zdecydowanie potępia jako przestępcze wszystkie akty, metody i działania terrorystyczne, bez względu na miejsce popełnienia i osobę sprawcy, w tym zwłaszcza działania zagrażające przyjaznym stosunkom między państwami i ich bezpieczeństwu". W rezolucji tej polecono Międzynarodowej Organizacji Morskiej "zbadanie problemu terroryzmu na statkach lub przeciwko statkom w celu opracowania zaleceń dotyczących właściwych środków".\nWspółczesne zjawisko piractwa zaczęło rozwijać się od początku lat 90 XX wieku. Od tego momentu morscy przestępcy zaczęli tworzyć bardzo dobrze zorganizowane struktury na kształt małych armii. Powstawały quasi-militarne grupy. Działają z dużo większą brutalnością i skutecznością niż przed 1990 r. Zdarza się, że piraci albo dokonują egzekucji całej załogi, albo pozostawiają ją, bez zdolności manewrowych na otwartym morzu, na pewną śmierć. Dzisiaj piractwo morskie oddziałuje głównie na przebieg kluczowych szlaków handlowych. Ataki na tzw. supertankowce, wiozące ropę naftową potęguje zagrożenie wystąpienia ekologicznej katastrofy.\nNajwiększy problem stanowi słaba współpraca rządów, między których państwami grasują piraci. W takich sytuacjach najważniejsza jest jak najszybsza koordynacja działań, a także natychmiastowa wymiana informacji między służbami morskimi. Ważny element odgrywa prawo „gorącego pościgu uregulowane w artykule 111 Konwencji Organizacji Narodów Zjednoczonych o Prawie Morza z 10 grudnia 1982 r. Kwestię tą wcześniej regulował również art. 23 Konwencji genewskiej o morzu pełnym z dnia 29 kwietnia 1958 roku. Prawo wizyty-rewizji wykonuje zawsze okręt wojenny lub wojskowy statek powietrzny. Te same jednostki mogą wykonywać prawo pościgu na morzu otwartym. Zgodnie z prawem międzynarodowym, można wszcząć pościg za obcym statkiem, jeżeli właściwe władze państwa nadbrzeżnego mają dostateczne podstawy, aby podejrzewać, że statek ten naruszył ustawy i inne przepisy prawne tego państwa. Pościg musi się rozpocząć, gdy obcy statek lub jedna z jego łodzi znajduje się na wodach wewnętrznych, na wodach archipelagowych, morzu terytorialnym lub w strefie przyległej państwa ścigającego. Może być kontynuowany poza morzem terytorialnym lub strefą przyległą, pod warunkiem że pościg nie został przerwany. W każdym przypadku prawo pościgu ustaje z chwilą wejścia ściganego statku na morze terytorialne własnego państwa lub państwa trzeciego.\nPościg uznaje się za wszczęty jedynie pod warunkiem, że statek ścigający upewnił się , iż statek ścigany znajduje się wewnątrz granic morza terytorialnego lub w morskim pasie przyległym. Pościg można wszcząć jedynie po podaniu sygnału do zatrzymania, wizualnego lub akustycznego, z odległości pozwalającej na jego odbiór przez obcy statek.\nKonwencja wykonawcza, Schengen II, upoważnia policję do stosowania kontrolowanej dostawy narkotyków, aczkolwiek przepisy w tym zakresie nie są jednoznaczne i precyzyjne. Zakładają one przede wszystkim współpracę pomiędzy policjami sąsiadujących państw. Porozumienie przewiduje jednak w dalszej przyszłości zbliżenie ustawodawstw w tej sprawie.\nObecnie obszary najniebezpieczniejsze są patrolowane przez okręty wojenne. Wydaje się, że kryzys gospodarczy rozzuchwala piratów. Ze statystyk wynika, że 60 % napadów odbywa się we wczesnych godzinach porannych. Najczęstszym celem napadu jest kabina kapitana i znajdujący się w niej sejf. W latach 2000-2006 zanotowano na całym świecie 2,4 tys. ataków piractwa.\nProblem międzynarodowego piractwa morskiego, z roku na rok, staje się coraz większy. Dopiero dwa incydenty z 2008 roku, tj. porwanie ukraińskiej jednostki przewożącej rosyjskie czołgi oraz supertankowca Sirius Star zmotywowało międzynarodową opinię do bliższego przyjrzenia się grupom działający u wybrzeży wschodniej Afryki, głównie w rejonie somalijskiej granicy morskiej. Oprócz zwrócenia na siebie uwagi, piraci wywarli presję na Organizację Narodów Zjednoczonych. Ostatecznie doprowadziło to do uchwalenia czterech rezolucji. Pozwalają one podmiotom państwowym na walkę z tym rodzajem przestępczości, m.in. poprzez wprowadzenie prawa do czynnej obrony na pokładzie statku czy działań wyprzedzających w wykonaniu państwowych flot. Do końca 2008 roku, aż dwanaście różnych państw wprowadziło na międzynarodowe wody swoje okręty wojenne, w celu obrony szlaków komunikacyjnych przed pirackimi atakami. Niestety, międzynarodowe prawo karne nadal nie potrafi skutecznie działać. Powodem jest brak regulacji, w przypadku zatrzymań przestępców, a środowisko eksperckie jest podzielone. Część analityków uważa za słuszne wprowadzanie państwowych flot, inni sugerują, że to doprowadzi tylko do eskalacji zjawiska nie tylko we Wschodniej Afryce, ale i na skalę światową.\nJak na razie, pirackie ataki ograniczają się do czterech, strategicznych dla morskiej żeglugi, obszarów:\nZatoki Adeńskiej, niedaleko somalijskiego wybrzeża i wejścia do Morza Czerwonego;\nZatoki Gwinejskiej, w pobliżu Nigerii i delty rzeki Niger;\nCieśniny Malakka, między Indonezją a Malezją;\nrejonów Półwyspu Indyjskiego, szczególnie pomiędzy Indiami i Sri Lanką.\nWedług doniesień Międzynarodowego Morskiego Biura ds. Piractwa, ten rodzaj działalności przestępczej w 2008 r. osiągnął swój najwyższy poziom od 1992 r. W skali globalnej jego wzrost wyniósł 11% w stosunku do roku 2007, a we Wschodniej Afryce aż 200%. W 2008 r. doszło do 49 udanych porwań statków, z czego 42 miały miejsce na somalijskim wybrzeżu, w tym uprowadzenie Sirius Star. Na wybrzeżu nigeryjskim doszło do 5 ataków, aczkolwiek zakłada się, że duża ich liczba nie została po prostu zgłoszona. W innych rejonach liczba incydentów spadła.\nHistoria Sirius Star rozpoczęła się 15 listopada 2008 r. Somalijscy piraci, na motorówkach, dokonali abordażu na pokład tankowca należącego do saudyjskiego konsorcjum. Przestępcy przejęli dwa miliony baryłek ropy. Ten ładunek był wart 100 milionów dolarów amerykańskich. Całe zdarzenie miało miejsce aż 800 km od wybrzeża Kenii, w miejscu, w którym praktycznie nie spotyka się pirackich kontraband. Atak został przeprowadzony z terytorium koalicji państw broniących wolności żeglugi morskiej przed piractwem.\nPo porwaniu tankowiec skierowano do małego, nadbrzeżnego miasteczka na somalijskim wybrzeżu – Xarardheere (Haradera lub Harardera), gdzie władzę sprawuje lokalny watażka wojenny Abdi Mohammed Afweyne. Haradera jest jego bazą operacyjną, z której dokonywał m.in. uprowadzeń statków handlowych przemierzających somalijskie szlaki morskie. Aglomeracje miejskie często pełnią rolę baz dla piratów działających na obszarze Oceanu Indyjskiego. Tamtejsi piraci określają się mianem Obrońców Somalijskich Wód Terytorialnych albo Somalijskimi Marynarzami.\nKlimat polityczny oraz międzynarodowe wysiłki zmierzające do wyeliminowania plagi piractwa z somalijskich wybrzeży zdają się nie przynosić pożądanych efektów. Przestępcy dużo zyskują na uprowadzeniach statków handlowych, dlatego nie liczą się z ryzykiem. Duże znaczenie w regionie ma też udział radykalnych ekstremistów. W 2006 roku Unia Sądów Islamskich ogłosiła, że zajmuje nadbrzeżne miejscowości, które wcześniej działały jako pirackie enklawy. Po „wprowadzeniu się” fundamentalistów, Abdi Mohammed Afweyne wycofał się w głąb kraju.\nDo tej pory, nie pojawiły się żadne kompetentne analizy, potrafiące do końca zobrazować zjawisko piractwa morskiego. Trudno też określić rozmiar strat, jakie ponoszą międzynarodowe korporacje handlowe. Z ekonomicznego punktu widzenia, niełatwo jest określić „koszty” piractwa morskiego. Występuje duży rozdźwięk w podawanych przez korporacje liczbach, a stanem faktycznym. Niektórzy analitycy mówią o miliardzie dolarów USD rocznie, inni podają 16 miliardów USD strat. Warto zaznaczyć, że dochody z międzynarodowego handlu grubo przewyższają straty ponoszone w wyniku działań piratów, ponieważ liczone są one w bilionach dolarów.\nW przypadku piractwa, aspekt ekonomiczny schodzi na drugi plan. Dużo większe obawy budzi fakt, że pewnego dnia piraci mogą doprowadzić swoim działaniem do katastrofy ekologicznej, np. gdyby w ekstremalnym przypadku doszłoby do nieudanego porwania tankowca. 60 % przesyłanej ropy na świecie, jest właśnie transportowana drogą morska. Jednak nie ma to wpływu na fakt, iż korporacje naftowe bardziej dbają o bezpieczeństwo w miejscu wydobycia surowca, aniżeli w trakcie jego transportu.\nDziałalność piratów uczyniła z mórz, na wschód od Afryki, jedno z najbardziej niebezpiecznych miejsc na Ziemi. W roku 2006 doszło do 10 incydentów związanych z piractwem morskim. Od stycznia 2007 roku przeprowadzono 15 ataków na statki handlowe, z czego dwa działały w ramach Światowego Programu Żywieniowego – WFP. Do lipca 2008 dokonano 23 ataków, z czego 8 to były udane porwania okrętów dla okupu. 18 ataków miało miejsce w Zatoce Adeńskiej, 5 na wschodnim wybrzeżu Somalii. Wszystkie akcje miały na celu uprowadzenie okrętów dla okupu, zazwyczaj gdy taki uiszczano, załoga i statek były zwalniane.\nAkcje piratów zazwyczaj mają miejsce ponad 12 mil morskich od somalijskich wybrzeży. Pirackie gangi działają w oparciu o jeden duży statek, który przewozi kilka mniejszych, bardziej mobilnych jednostek. Przestępcy używają najczęściej broni automatycznej, a jeżeli zachodzi potrzeba, nie wahają się użyć naramiennych wyrzutni rakiet. Tego typu uzbrojenia używa się głównie po to, by nastraszyć załogę lub doprowadzić do niewielkich uszkodzeń okrętu. Istnieje realne zagrożenie niekontrolowanych wycieków ropy i dewastacji naturalnego środowiska otoczenia.\nZałoga zazwyczaj jest przetrzymywana kilkanaście dni, aż do czasu wpłaty okupu. Zdarza się, że ten okres znacznie się wydłuża. W 2007 roku dwóch członków porwanego personelu statku zostało zamordowanych, podczas porwania. Gangi działające poza wodami terytorialnymi przechwytują pływające jednostki, po czym transportują je w głąb somalijskiej strefy jurysdykcyjnej. Wyróżnia się cztery główne gangi pirackie działające na somalijskim wybrzeżu. Są to:\nNational Volunteer Coast Guard – Nacjonalistyczna Straż Przybrzeżna – specjalizująca się w przechwytywaniu mniejszych jednostek oraz kutrów rybackich, działająca w okolicy Kismaju.\nThe Marka Group – grupa dowodzona przez Sheikh’a Yusuf’a Mohammeda Siad’a (Yusuf Indha’adde), działająca w regionie miasta Marka (słabo zorganizowana).\nThe Puntland Group – Grupa Puntlandii – składająca się z rodowitych rybaków, działająca na obszarze Puntlandii.\nThe Somali Marines – Somalijscy Marynarze – najlepiej zorganizowana, wyposażona i najbardziej wpływowa z wymienionych grup. Posiada zhierarchizowaną strukturę, na modłę wojskową. Na jej czele stoi admirał floty, i dalej w kolejności, admirał, wice-admirał i kwestor.\nNATO wysłało 8 października 2008 roku w rejon somalijskich wód terytorialnych Regularną Grupę Morską (Standing Naval Maritime Group). Decyzję powzięto na szczycie ministrów obrony państw członkowskich, po uprowadzeniu ukraińskiego tankowca Fainy wiozącego czołgi oraz inne uzbrojenie.\nRównież Sekretarz Generalny ONZ, Ban Ki-moon, wyraził swoje zaniepokojenie w związku z pirackimi incydentami u wybrzeży Somalii. Program humanitarny dla tego kraju nie może być realizowany w tym regionie z powodu wywrotowej działalności Somalijczyków. Szacuje się, że aż 40% mieszkańców państwa żyje dzięki Światowemu Programowi Żywieniowemu. NATO zintensyfikowało swoje działania ze względu na Światowy Program Żywieniowy. Zadanie to wykonał kanadyjski okręt wojenny.\nMiędzynarodowe prawo publiczne uznaje, że akty piractwa mogą być dokonywane na międzynarodowych wodach, ale również w specjalnych strefach ekonomicznych i otwartym morzu, w strefie powietrznej i w każdym innym miejscu, które jest poza jurysdykcją jakiegokolwiek państwa. Akty te mogą być dokonywane jedynie przez prywatne statki wodne i powietrzne. Okręt lub inny statek państwowy, nie może być uznany za statek piracki, chyba że jego załoga zostanie wcześniej wzięta do niewoli przez piratów, lub działania załogi będą miały wyłącznie prywatny charakter.\nNajwiększe zagęszczenie incydentów związanych z piractwem jest tam, gdzie prawo morskie nie jest respektowane. Podatny grunt, do tej działalności, tworzy też brak politycznej i ekonomicznej stabilności oraz duży udział prywatnej działalności w regionie. Południowo-wschodnia Azja, Afryka, Południowa i Środkowa Ameryka, to regiony, w których działalność morskich gangów współcześnie jest największa.\nTemat Piractwa jest jak najbardziej aktualny. Od początku 2009 roku piraci zaatakowali u wybrzeży Somalii 54 statki, a uprowadzili siedem. W ich rękach znajduje się nadal osiem jednostek z ok. 150 członkami załogi. Pod koniec marca 2009 roku na wodach u południowych wybrzeży Somalii porwany został należący do norweskiego armatora statek Bow Asir. Na jego pokładzie znajdowało się 27 członków załogi, w tym pięciu Polaków. Piraci somalijscy porwali 4 kwietnia 2009 niemiecki statek na wodach Oceanu Indyjskiego między Seszelami a Kenią, 400 mil morskich od somalijskiego Kismaju. W tym samym regionie uprowadzono 6 kwietnia 2009 roku eksploatowany przez włoską kompanię brytyjski statek, Malaspina Castle a także jemeński holownik i tajwański kuter. „Wiadomości” z 11 kwietnia doniosły, że płynący pod banderą USA kontenerowiec Maersk Alabama, który 1 kwietnia 2009 roku znalazł się na krótko pod władaniem piratów, zawinął do kenijskiego portu Mombasa. Liczący 17 tys. ton nośności Maersk Alabama przywiózł ładunek żywności, przeznaczony na pomoc dla Somalii, Ugandy i Kenii. Najnowsze badania z 2011 roku, przeprowadzone przez ekspertów z ośrodka analitycznego One Earth Future Foundation z siedzibą w Kolorado wskazują, że piractwo morskie kosztuje świat ok. 7- 12 mln dol. Rocznie.\nJak się okazuje piractwo nie jest tak egzotyczne jak mogłoby się nam, Polakom wydawać. Do piractwa morskiego dochodzi również na polskich wodach terytorialnych. Od roku 2002 notuje się napaści piratów na łodziach motorowych w pobliżu Helu. Ich celem jest kradzież jachtów, jak również tego co znajduje się na nich. Złą sławą okryci zostali żeglarze Zalewu Wiślanego. Od kilku lat grasują tam morskie gangi składające się w większości z byłych marynarzy radzieckiej Floty Bałtyckiej. Operują oni na złomowanych łodziach patrolowych, wojskowych pontonach i małych kutrach rybackich. Rabują nabrzeżne wsie, przystanie jachtowe i rybackie. Podobne przypadki zanotowano w Zatoce Puckiej, Zatoce Gdańskiej i na Zalewie Szczecińskim.\nPaństwa posiadają szeroki wachlarz metod walki z pirackim procederem, aczkolwiek tylko nieliczne zastosowania mają charakter ofensywny. Brakuje rozwiązań uderzających w państwa, które de facto stoją za tego typu terrorystyczną działalnością. Najbardziej narażoną strefą jest Zatoka Adeńska, dlatego poniższe rozwiązania będą dotyczyły głównie tego obszaru.\nStatki powinny posiadać pokładowe środki zapobiegawcze. Jest to oczywiście kwestia indywidualna każdej jednostki pływającej. Niektóre korzystają tylko z prowizorycznych narzędzi, jak węże gaśnicze czy utrzymywanie własnej ochrony na pokładzie statku. Inne używają głośnych sygnałów dźwiękowych i projektorów obrazu do odstraszania piratów. Większość z załóg jest jednak niewyszkolona i pozbawiona broni palnej. Tylko niektóre jednostki mają na swoim pokładzie prywatnych kontraktorów zajmujących się ochroną ładunku. Jest to spowodowane dużymi kosztami wynajęcia takiej firmy. Nielicznej załodze, przeważnie 4-5 osób, nie zależy tak naprawdę na obronie przewożonego towaru, lecz na zapewnieniu bezpieczeństwa własnego życia. Ponadto negocjacje co do okupu odbywają się nieoficjalnie i bez nagłaśniania w kancelariach prawniczych, a to wszystko z powodu obawy podniesienia wysokości ubezpieczeń. Ważny element takiego rozwiązania problemu odgrywa tu pewność i szybkość obrotu gospodarczego, niezbędna w dzisiejszym zglobalizowanym świecie, dlatego firmy wolą zapłacić okup niż stracić towar.\nOblicza się, że przez cały 2008 rok 30 okrętów wojskowych patrolowało obszar rzędu 2,5 miliona kilometrów kwadratowych. Ponad tuzin państw, m.in. Rosja, Francja, Wielka Brytania, Indie, Chiny oraz USA, wysłały w rejon Zatoki Adeńskiej swoje floty, aby te strzegły międzynarodowego bezpieczeństwa w tej części świata. W grudniu 2008 r. rozpoczęła swoją misje załoga wielonarodowej, europejskiej jednostki (EU NAVOR) oraz międzynarodowy kontyngent Połączonych Sił Wielozadaniowych 150 (Combined Task Force 150). W styczniu USA postanowiły samodzielnie powołać kolejną grupę CTF-151.\nWprowadzenie międzynarodowych flot poważnie ograniczyło działalność piratów w Zatoce Adeńskiej. Gdy 53% ataków z sierpnia 2008 była potwierdzona skutecznością, to w październiku wskaźnik ten wyniósł 31%, aczkolwiek w listopadzie udało się i tak uprowadzić supertankowiec Sirius Star. Przewiduje się, że jak tylko międzynarodowe misje ogłoszą zakończenie swoich prac, proceder wybuchnie na nowo, chyba że sytuacja polityczna w Somali znów się ustabilizuje.\nWdrożono także Regionalne antypirackie patrole. Taki przykład dała Indonezja, Malezja, Singapur i Tajlandia. Państwa Wschodniej Afryki i Bliskiego Wschodu, powinny organizować własne patrole antypirackich kontyngentów. Zachodnie floty mogłyby tylko wspomóc pod względem zasobów technicznych i pełnić rolę doradczą, zamiast brać na siebie główny ciężar czuwania nad bezpieczeństwem. Stworzone antypirackie centrum w Południowej Azji skutecznie ograniczyło przestępczą działalność w Cieśninie Malakka.\nPriorytetem jest jak najszybsze stworzenie Somalijskiej Straży Przybrzeżnej pozostającej pod międzynarodową jurysdykcją. Opiekę nad taką strażą miałaby sprawować ONZ albo Unia Afrykańska. Proponuje się zastąpienie żołnierzy jednostkami policji, która posiada więcej narzędzi do zwalczania zorganizowanej przestępczości. Kontrowersje może budzić pomysł finansowania straży przez korporacje handlowe.\nPanuje całkowita zgodność, co do tego, że jedynym skutecznym sposobem pozbycia się piratów z Zatoki Adeńskiej jest wprowadzenie stabilizacji i legitymizowanych rządów w Somalii. Gdy kraj ten, w 2006 r., został opanowany przez Unię Trybunałów Islamskich, problem piractwa znikł. Przyjęte przez ONZ dwie rezolucje (z 2 i 16 grudnia 2006 roku) pozwalają na kontynuowanie pościgu za pirackim statkiem, gdy ten wpłynie na wody terytorialne Somalii, a nawet na dalsze jego prowadzenie na terytorium tego państwa.\nDopiero po przeanalizowaniu problemu można zauważyć jego ogrom. Nie zapanowanie nad nim może negatywnie wpłynąć na wymianę gospodarczą po przez główne szlaki morskie. Ponadto co potwierdzają wydarzenia z ostatnich lat, piraci stają się coraz bardziej zuchwali. Celem ich ataków padają nie tylko ogromne statki czy kontenerowce, ale również przewożony towar warty niewyobrażalne kwoty. Jeśli problem nie zostanie rozwiązany jak najszybciej, może urosnąć do skali globalnej.\nAutor: Katarzyna Ciulkin\n1 RPG-7-(Rucznoj Protiwotankowyj Granatomiot, ros. Ręczna Przeciwczołgowa Wyrzutnia Granatów; polskie oznaczenie wojskowe RGppanc-7) i jego poprzednik RPG-2 są naramiennymi wyrzutniami granatów z napędem rakietowym. Swą popularność zdobył również w wojskach nieregularnych, partyzantce i ugrupowaniach terrorystycznych. Był powszechnie stosowany przez tego rodzaju organizacje w ostatnich konfliktach w Somalii, Afganistanie i Iraku.\nKomentarze: Współczesne piractwo morskie w świetle prawa międzynarodowego\nBarbara 25.04.201 2016-04-25 15:19:57\nRe: Współczesne piractwo morskie w świetle prawa międzynarodowego\nWitam, gdzie można się dowiedzieć jaki statek został uprowadzony przez piratów. Czy np. statek którego nazwa brzmi \_"Coastal Wiki Vessel\_" został napadnięty przez piratów. Sprawa jest bardzo ważna. Proszę o pomoc.\nBarbara 25.04.201 2016-04-25 15:19:47\nzainteresowana 2016-04-09 00:11:29\nGdzie znajdę datę dodania tego artykułu?\nMirka 2012-04-26 11:46:44\ndzien dobry ja bym chciała wiedziec czy teraz w 2012 są jeszcze Piraci na wodach w pobliżu Malezji , Fidżi\nFilip 2011-10-03 10:43:56\nDzień dobry chciałby się zapytać gdzie można znaleść, dokumenty określające ramy piractwa, czym jest? jak można je zwalczać itp?


Z ostatniej chwili! Selena Gomez ogoliła głowę! - Zeberka.pl\nZeberka.pl » Selena Gomez » Z ostatniej chwili! Selena Gomez ogoliła głowę!\nselena gomez/© Instagram, X17online.com\nSelena Gomez niewątpliwie przechodzi okres eksperymentowania z wyglądem. Najpierw zszokowała fanów blond bobem, później powrotem do ciemnych doczepów, aby w końcu obciąć grzywkę i postawić na modnego loba. Nadeszła nowa zmiana, choć nie tak drastyczna, jak poprzednie.\nZOBACZ TEŻ: SELENA GOMEZ W NAJNOWSZYM TELEDYSKU POKAZAŁA SIĘ BEZ MAKIJAŻU!\nPiosenkarka opublikowała zdjęcie na Instagramie. Nie wiemy, co skłoniło ją do romansu z golarką, ale prawda jest taka, że sama Selena jest zachwycona subtelną zmianą. W komentarzu podziękowała za przemiłe przyjęcie w Niemczech, gdzie promuje kolekcję Puma x Selena Gomez.\nJej fani od razu pokochali tę fryzurę. W komentarzach pojawiło się mnóstwo pozytywnych opinii. Ciągłe zmiany wyglądu odzwierciedlają potrzebę zmian w życiu. Być może Selena nie może pogodzić się z odejściem Justina i robi wszystko, aby o nim zapomnieć?\ngość 26-04-18, 01:36 cytuj\ngość 24-04-18, 15:18 cytuj\ngość, 24-04-18, 15:18 napisał(a):\nJak przeczytałam w ostatniej chwili to myślała, że na końcu będzie nie żyje.\n* z ostatniej chwili...\nMi sie podoba jestem fanka Sel :-)\ngość 24-04-18, 10:31 cytuj\nTytul artykułu nieadekwatny do treści...\ngość 24-04-18, 10:02 cytuj\nPiszcie normalnie a nie że ogoliła całą głowe no to już jest przesada\ngość 24-04-18, 06:35 cytuj\nOgoliła kawałek głowy, a wy sugerujecie, że całą. Artykuły tez coraz głupsze o trendach z instagrama. Nic niewarta ta zeberka ostatnio.\ngość 24-04-18, 00:06 cytuj\ngość 23-04-18, 23:15 cytuj\nmyślałam, że na łyso... tlko d*pę zawracacie tymi tytułami


Korona Kielce w końcu w rękach miasta - Piłkarski Biznes\nKorona Kielce w końcu w rękach miasta\nZmiana właścicielska przedłużała się, ale ostatecznie umowa została podpisana, a miasto zostało stuprocentowym właścicielem Korony Kielce.\nGmina Kielce nabyła od spółki Korona Investment GmbH 72% udziałów. – Korona jest już w 100% własnością Miasta Kielce. Dokumenty parafowali Bogdan Wenta, prezydent Kielc oraz pełnomocnik reprezentujący rodzinę Hundsdörferow – poinformował Tomasz Porębski, rzecznik prasowy prezydenta.\nKlub trafia w nowe ręce za symboliczną złotówkę, ale gmina zobowiązała się dokapitalizować spółkę kwotą 5,955 mln zł. Ma to pozwolić na spłatę zobowiązań z poprzedniego sezonu oraz pożyczek, jakich udzielali Koronie niemieccy właściciele.\nCo teraz? Przede wszystko należy oczekiwań zmian w zarządzie i radzie nadzorczej przedstawiciela Fortuna 1. Ligi. W tej ostatniej już pojawił się Piotr Dulnik, szef Suzuki Motor Poland, czyli głównego sponsora klubu.\nTrzeba pamiętać, że od 3 lat Kielce posiadało 28% akcji i było mniejszościowym akcjonariuszem spółki. – Do tej pory miasto było mniejszościowym udziałowcem, bez realnego wpływu na zarządzanie spółką Korona SA. Teraz zyskujemy szansę na uporządkowanie sytuacji zarówno sportowej, jak i finansowej – skomentował transakcję Bogdan Wenta, prezydent miasta.\nźródło: Miasto Kielce / CK Sport\nOtagowano: 1. Liga, Kielce, Korona Kielce, właściciel, zarządzanie


Nazistowskie obozy na ziemiach polskich\nInne obozy koncentracyjne\nLiteratura obozowa wspomnienia\nInne_obozy_koncentracyjne, ogólnie_o_obozach, Recenzje_Historyczne\nIcchak Arad „Obozy śmierci akcji Reinhardt Bełżec, Sobibór, Treblinka”-tą książkę warto mieć i przeczytać!\n24 maja, 2022 /\nWitajcie po niezwykle długiej przerwie, ostatnio dostałem na prezent książkę Ichaaka Arada „Obozy śmierci akcji Reinhardt Bełżec, Sobibór, Treblinka” muszę powiedzieć Wam, że jest okazała i pełna informacji na temat tych właśnie obozów śmierci, książka jest napisana prostym, przejrzystym językiem, który trafi nawet do czytelnika który zaczyna „przygodę z tym tematem. Pozycja zawiera ponad 600 stron i jest podzielona na rozdziały, dzięki czemu nawet postronny czytelnik tak na prawdę nie zainteresowany tematem znajdzie pożądane informacje na temat samej akcji Reinhard jak i poszczególnych miejsc kaźni objętych tym kryptonimem. Książka jest na prawdę skarbnicą wiedzy! Krótki opis książki od wydawcy: ” W ramach operacji „Reinhardt” Niemcy zamordowali w…\nKarol Kurczuk\tBrak komentarzy\n„Wiem jak wygląda piekło”-wspomnienia autorstwa Aliny Dąbrowskiej-recenzja\n11 września, 2019 /\nWitajcie czytelnicy bloga,ostatnio miałem okazję przeczytać piękne,ale i niezwykle wstrząsające wspomnienia więźniarki pięciu obozów koncentracyjnych Aliny Dąbrowskiej. Książka ta napisana jest w formie wywiadu który przeprowadził Witold Krajewski,dziennikarz ,autor książki „Łączniczki wspomnienia z powstania” Alina Dąbrowska z domu Bartoszek rocznik 1923,numer obozowy 44165 osadzona w Auschwitz Birkenau(informacje na temat obozu znajdziecie na blogu) za kolportaż ulotek i za współpracę z Szarymi szeregami, przenoszona między innymi do Ravensbruck,Malachowitz i Leipzig. Przeżyła dwa marsze śmierci. W początkowym okresie osadzona w więzieniu na Ulicy Gdańskiej w Łodzi. Przeczytałem już wiele wspomnień i każde z nich odcisnęły jakieś piętno w mojej wyobraźni. Zwykłe wspomnienia,e tam nie to nie są zwykłe wspomnienia, autorka wspomnień opowiada…\n„Mengele polowanie na Anioła śmierci z Auschwitz-recenzja książki Johna Ware’a i Geralda Posnera\n7 lipca, 2019 /\nźródło ilustracji:http://www.kacikzksiazka.pl Witam serdecznie po długiej przerwie w redagowaniu bloga, jak to bywa z mojej strony musicie Państwo, drodzy czytelnicy czekać bardzo długo na nowy post,ale ja nie o tym chciałem pisać… Otóż drodzy czytelnicy i odbiorcy bloga,mam przyjemność dziś zrecenzować książkę o zbrodniarzu wojennym Josefie Mengele autorstwa Geralda Posnera i Johna Ware, jest to jedyna jak dotąd biografia Mengelego którą udało mi się przeczytać,okupiona wieloma latami badań i poszukiwań w archiwach materiałów na temat „Anioła śmierci biografia jest jedną z lepszych książek biograficznych jakie w życiu przeczytałem. Jak to się stało,że mądry człowiek którego marzeniem było zostać lekarzem i pomagać ludziom został wciągnięty w tryby propagandy nazistowskiej, Josef Mengele…\nHolocaust, Recenzje_Historyczne, Żydzi\n3 września, 2018 /\nWitam, wiem,że ostatnio coś nie mam weny do pisania, ale obiecuję,że będę co raz częściej pisał na blogu…Dziś Wam zrecenzuje moim zdaniem jedną z lepszych pozycji na temat holocaustu,mianowicie książkę amerykańskiego historyka pod tytułem „Zapomniany holocaust- Polacy pod okupacKją niemiecką 1939-1944” Pozycja ta bardzo zwraca uwagę na bagatelizowany wręcz temat holocaustu na Polakach, pewnie zaraz się odezwą ci którzy wiedzą,że holocaust to cierpienie Żydów, Romów-zgoda! Nie zapomnijmy jednak,że Polacy-ogólnie kraj padł ofiarą zbrodniczej polityki III Rzeszy. Nie chcę tu napędzać,czy jakoś uwypuklać antysemityzmu dzisiejszego- bo nie ukrywajmy tego – on jest i pewnie nadal będzie w niektórych środowiskach i nie wątpliwie dążymy do jego wytępienia, bo cóż nam…\nRecenzja filmu „Sobibór”\n15 maja, 2018 /\nDrodzy czytelnicy przyszedł czas na omówienie filmu „Sobibór” Film co prawda mnie nie rozczarował ,ale za dużo było w nim jak dla mnie efektów specjalnych,tło historyczne zostało jak najbardziej zachowane, od kiedy jednak o zgrozo jeden z ssmanów gdzie kolwiek miał możliwość słuchania przez radio meczów Bayernu to było nie realne i nie potrzebne , jeszcze raz o zgrozo!! Jako prowadzący największego bloga o martyrologii zapadłem się pod ziemie,było mi wstyd na to patrzeć.” Twórcy filmu popuścili wodzę fantazji co do Aleksandra Saszy Pieczerskiego,żadne źródła historyczne nie mówią o miłości Aleksandra do Luki a w filmie to widać. Jednakże dla osób nie znających historii Sobiboru polecam a dla…\nKrystyna Żywulska „Przeżyłam Oświęcim”-recenzja książki\n6 stycznia, 2018 /\nWitam Państwa w nowym roku i zapraszam do zapoznania się z nowym wpisem. Dziś przedstawię Wam książkę Pani Krystyny Żywulskiej, więźniarki z Oświęcimia o numerze 55908. Krystyna Żywulska urodziła się w roku 1914 jako Sonia Landau, w czasie okupacji trafiła do warszawskiego getta, działała pod pseudonimem Krystyna Żywulska w ruchu oporu po ucieczce z getta. Książka „Przeżyłam Oświęcim jest jedną z lepszych książek o tematyce Auschwitz jaką przeczytałem , autorka opisuje w niej swoje przeżycia obozowe, w obozie nie było łatwo przeżyć, autorka opisuje też jak dawała sobie radę w warunkach obozowych. Wszystkie te kroki prowadzą finału jakim było wyzwolenie i wolność nie tylko Soni Landau,ale i innych więźniów,…\nKryptonim HHhH- Recenzja biografii o Richardzie Heidrichu.\n11 listopada, 2017 /\nWitajcie po dłuższej przerwie, dziś oglądałem „Kryptonim HHhH” film wojenno -biograficzny z tego roku. Film ten jest biografią jednego z najbardziej okrutnych można powiedzieć przywódców III Rzeszy Richarda Heidricha, jest to także film o tym jakie więzy w obliczu wojny mogą łączyć ludzi. Każde Państwo potrzebuję władzy a władza w III Rzeszy to nie tylko Adolf Hitler. Obraz w reżyserii Cedrica Jimeneza ukazuje heroiczną pracę jaką wykonał ruch oporu Czech i Moraw aby podjąć próbę wydostania się spod jarzma okupanta. Praca ruchu oporu to także próba wzajemnego zaufania do przyjaciół, rodziny, kolegów czy nawet zwykłych znajomych i to w tym jakże ważnym obrazie(oczywiście to tylko moje zdanie- każdy może mieć…\nNeil Bascomb-„Wytropić Eichmanna”-Kulisy pościgu za Eichmannem.\n27 września, 2016 /\nWitam serdecznie na zupełnie nowym,mam nadzieję,lepszym i czytelniejszym blogu. Dziś zrecenzuję książkę znakomitego pisarza Neila Bascomba pod tytułem „Wytropić Eichmanna” , dlaczego znakomitego ? No tak jak można stwierdzić iż jakiś tam pisarz jest znakomity po przeczytaniu zaledwie jednej książki. Można. Neil Bascomb niesamowicie wspaniale opisuje kulisy pościgu za Adolfem Eichmannem- twórcą i nadzorcą tak zwanego „ostatecznego rozwiązania kwestii żydowskiej”. Jednak teraz kilka słów o tejże pozycji…. „Porywająca niczym thriller opowieść o polowaniu na Adiolfa Eichmanna” „Człowiek, na którym ciążyła odpowiedzialność za dokonanie największej zbrodni w historii ludzkości , długo pozostawał bezkarny. Po upadku III Rzeszy udało mu się wymknąć z rąk sprawiedliwości i uniknąć procesu w Norymberdze.…\nGeoffrey Robert -Generał Stalina życie Gieorgija Żukowa”-recenzja książki\n21 sierpnia, 2014 /\nZapraszam Państwa do zapoznania się z recenzją książki „Generał Stalina życie Gieorgija Żukowa” „Spośród wszystkich chwil, jakie przeżył marszałek Gieorgij Konstantinowicz Żukow, żadna nie mogła równać się z tamtym czerwcowym dniem 1945 roku, kiedy to przyjmował Paradę Zwycięstwa na placu Czerwonym w Moskwie. Żukow, który podczas parady dosiadał wspaniałego białego konia imieniem Cpeki, wjechał na plac przez Bramę Spaską, kierując się ku słynnym, kopułom katedry Świętego Bazylego…” Człowiek, który uratował Związek Radziecki. Zmienił bieg II wojny światowej odnosząc spektakularne zwycięstwa nad wojskami niemieckimi. Był jedynym człowiekiem, który potrafił sprzeciwić się Stalinowi w kwestiach wojskowych. Mowa o Gieorgiju Żukowie – jednym z najbardziej znanych dowódców wojskowych w historii XX wieku. Napisanie…\nKonzentrazion Lager\tBrak komentarzy\n„Auschwitz podróż do piekła”-recenzja nowego filmu dokumentalnego o obozie KL Auschwitz\n6 marca, 2014 /\nWitam serdecznie po długiej przerwie! Dziś zrecenzuję dla Państwa film pod tytułem „Auschwitz podróż do piekła”, dokument jest nowy, dokładnie z 2013 roku który przybliża widzowi zainteresowanemu „epoką pieców” historię tego obozu. Auschwitz-podróż do piekła. Film pod tym tytułem jest najnowszą propozycją dokumentalną opisującą historię tegoż obozu zagłady. W filmie pokazane są zarówno zdjęcia teraźniejsze jak i archiwalne. Film opiera się na relacjach świadków zagłady którzy przeżyli obóz KL Auschwitz. Dzięki zawodowemu przewodnikowi Panu Jarosławowi Mensfeldowi możemy „przenieść się w tamte straszne dla ludzkości czasy. W dokumencie tym pokazana jest moim zdaniem w wielkim skrócie historia obozu. Film ten jako dokument historyczny może jednak być doskonałą bazą badawczą dla kogoś…\n„Shoah”Claude Lanzmana jako ważny dokument historii holocaustu-podsumowanie części pierwszej\n31 stycznia, 2014 /\nWitajcie czytelnicy! Jak za pewne się orientujecie po wpisach na fanpagu bloga,przygotowuje się do pisania pracy licencjackiej. Tematem pracy jest właśnie film Claude Lanzmana pod tytułem Shoah co po hebrajsku znaczy zagłada. Obejżałem pierwszą część no i byłem w dziwnym nastroju. Takim jak bym dopiero poznawał historię holocaustu od podstaw. Przy okazji oglądania pierwszej części starałem się zwrócić uwagę na odbiór społeczny tego całego filmu,usposobienie osób pytanych do samego autora. Było jak najbardziej pozytywne,ale niektóre momenty wyciskały łzy z oczu, nie będę więcej nic pisał na temat Lanzmana i jego dzieła(chyba najważniejszego co do tematyki) ponieważ nie obejżałem filmu w całości. Favorite\ngetta, Literatura_obozowa_wspomnienia, Recenzje_Historyczne, Żydzi\nArchiwum Ringelbluma dzień po dniu zagłady- recenzja książki\n9 września, 2013 /\nWitam Państwa serdecznie i ciepło, wiem,że czekaliście na recenzję tej pozycji i wreszcie pojawia się ona na blogu. Archiwum Ringelbluma jest to książka typowo wspomnieniowa, jak zresztą wszystkie moim zdaniem opiewające na tematy zagłady i pokolenia Shoah. Choć muszę powiedzieć iż Emmanuel Ringelblum nie był człowiekiem z pokolenia Shoah bo nie przeżył wojny i obozu koncentracyjnego. Książka ta jest zbiorem wspomnień z pobytu w Getcie warszawskim, pojawiały się co prawda wcześniejsze wydania tego typu, np opracowane przez Rutę Sakowską Archiwum Ringelbluma . Getto warszawskie lipiec 1942 styczeń 1943. Zastanawiało mnie po co się wydaje takie książki. Czy ma być to uzupełnienie tego co zostało już napisane, powiedziane, udokumentowane czy co?…\nInne_obozy_koncentracyjne, Literatura_obozowa_wspomnienia, Recenzje_Historyczne\nMieczyslaw Moldawa -„Gross Rosen-oboz koncentracyjny na Slasku”Mieczyslaw Moldawa -„Gross Rosen-oboz koncentracyjny na Slasku”\n23 września, 2011 /\nMieczyslaw Moldawa byly wiezien obozu mieszczacego sie na Slasku na skraju wsi Rogoznica zdecydowal sie napisac monografie pod tytulem „Gross Rosen-obóz koncentracyjny na Slasku”;opisuje w niej powstanie obozu Gross Rosen,jego funkcjonowanie oraz wyzwolenie. O obozie Gross Rosen napisano niewiele,zreszta nie ma sie czemu dziwic bo nie wielu wiezniów ten obóz przezylo.Gross zaliczany byl do obozôw III kategorii, czyli do najciezszych.Oboz nie byl duzy a bil rekordy w usmiercaniu wiezniow,byl najgorszym obozem zaraz po Oswiecimiu. W obozie nie bylo konca udrekom wiezniow w nim pracujacych. Kazdy kto trafial do Gross Rosen wolal smierc niz katorgi obozowe,dlatego gdy dany transport wjezdzal na bocznice kolejowa rozlegaly sie strzaly straznikow ustawionych na postenkettcie.Ze wspomnien…\nOstatni pociąg do Auschwitz” dramat ludzi wysłanych na śmierć – recenzja filmu\n6 września, 2011 /\nWiosna 1943 roku. Kilkuset Żydów zostaje wysłanych z Berlina do obozu zagłady w Oświęcimiu. Ostatnia podróż w przepełnionych wagonach bydlęcych, w upale, bez jedzenia i wody jest niczym piekło. Do tego na stacji końcowej czeka śmierć, o czym wszyscy dobrze wiedzą. Dramat ludzi jest tym większy, że są oni ostatnimi Żydami zmierzającymi do Auschwitz. Dlatego niektórzy z nich podejmują rozpaczliwe próby ucieczki. Wśród nich jest rodzina Neumannów, artysta kabaretowy, lekarz Friedlich i kilkoro młodych ludzi. Obraz bardzo drastyczny a wręcz powiedział bym piekielny. Film ukazuje pełne cynizmu zachowanie się SS-manów w stosunku do Żydów, ludzką bezsilność.Obraz ten pokazuje także jak bardzo nazistowskie Niemcy miały zakorzenioną nienawiść do narodu żydowskiego. Dramat…\nKonzentrazion Lager\tJeden komentarz\nStanisław Sterkowicz – ” Nieludzka medycyna – lekarze w służbie nazizmu”\n9 maja, 2011 /\nAutor książki w 1944 r. został zatrzymany podczas łapanki w podwarszawskim Rembertowie i przetransportowany do Berlina na prace przymusowe. Za działalność konspiracyjną wysłano go do obozu koncentracyjnego w Neuengamme koło Hamburga. Jesienią 1945 r. powrócił do kraju i podjął studia lekarskie w Gdańsku.Szczególnie interesowała go historia medycyny. Pracował jako lekarz w Lęborku, gdzie został dyrektorem szpitala powiatowego. Później pracował we Włocławku w Zespole Nauczania Klinicznego AM w Łodzi. W 1951 r. obronił pracę doktorską, a w 1978 habilitacyjną. W 1993 roku otrzymał nominację na profesora zwyczajnego nauk medycznych. W 1986 r. przeszedł na emeryturę, ale wciąż czynnie uczestniczy w życiu naukowym. Jego osobiste doświadczenia sprawiły, że zainteresował się hitlerowskimi zbrodniami…