Paranormal Activity Club: Fanfic Paranaromal Activity Club (oneshot Nalu +18)\nFanfic Paranaromal Activity Club (oneshot Nalu +18)\nMagnolia… Znienawidzone miasto pozorów, rządzące się okrutnym prawem „zabij albo sam zgiń”. Prowadzące do nieszczęścia, od którego nielicznym udało się uciec. Miejsce zdrady i niepokoju, w którym panuje prosta zasada - nigdy nie patrzeć na innych. Złudnie można czekać na pomoc najbliższych, widzących w sobie nawzajem zdrajców i zakłamanych ludzi. Próżno szukać szczęścia, które jest gotowe odejść w najmniej oczekiwanym momencie, pozostawiając po sobie jedynie gorycz porażki i cierpienia nowego życia. Wszystko zdaje się być jedną, wielką parodią, a nie światem realnym, w którym przychodzi żyć.\nJednak ludzie muszą iść na przód i trwać w tej krainie, błądząc niebezpiecznie między wirem zapowiedzi kolejnej wojny, a życiem codziennym.\nLucy Dragneel, wcześniej Heartfilia, będąc przez tak wiele lat zamknięta między czterema ścianami, nie była w stanie poznać do końca świata, który teoretycznie był jej domem. Jednak wychodząc poza mur, i patrząc na każdy szczegół własnymi oczyma, zaczęła dostrzegać rzeczy, które do tej pory były poza jej zasięgiem. Będąc żoną z prawie przypadku, próbowała przyzwyczajać się do nowego życia, które każdego dnia dostarczało jej nowych niespodzianek.\nKochana na własny sposób przez męża, czuła, że w końcu może poznać wymarzone szczęście. Choć dotarła do niego zupełnie inną drogą, niż się spodziewała, nie próbowała uciekać przed tym, co zostało zesłane jej przez los. Natsu w jakiś sposób był dla niej ważny. Często drwił sobie z niej, próbował skrywać tak wiele tajemnic i nie liczył się z jej zdaniem, lecz pragnęła zachować przy sobie tego mężczyznę, dzięki któremu po raz pierwszy poznała znaczenie słowa „dom” i „rodzina”.\nRozkoszując się dość ciepłym powietrzem, jak na tę porę roku, trzymała w dłoni otwartą książkę, poprawiając co chwilę kosmyki falujące na jesiennym wietrze. Ciesząc się z tej błogiej chwili spokoju, sądziła, że nic nie może jej przeszkodzić. Znajdowała się daleko od domu, nie przykuwała zbyt dużej uwagi, a sama wczesna pora nie zapraszała gości do porannego spaceru po parku.\nOddychała cicho i miarowo, otulając się grubym swetrem, który także należał do kolekcji ubrań, znalezionej w pokoju gościnnym.\nŚmiejąc się słodko pod nosem, przewróciła kolejną stronę powieści, zatapiając się w przygodzie, którą pragnęła przeżywać razem z bohaterami książki.\nW pewnym momencie poczuła czyjąś obecność. Zaskoczona oderwała wzrok od liter i spojrzała na małą dziewczynę, która mogła mieć co najwyżej cztery lata. Jednak pierwszą rzeczą, która przykuła jej uwagę, nie była sama obecność nieznanej panienki, a włosy o różowym kolorze, idealnie pasujące do kosmyków jej męża. Choć nie tylko one sprawiały, iż jej serce ogarnęło wstrętne uczucie bycia oszukaną. Ten piękny i promienny uśmiech, nie będący w stanie go pomylić z żadnym innym, doprowadził blondynkę do tak poważnego stanu, że została zmuszona przerwać czytanie.\n– Kim jesteś? – zapytała Lucy, nie chcąc usłyszeć odpowiedzi.\n– Mam na imię Nashi Dragneel, jestem córką Natsu Dragneela – przedstawiła się mała, lekko ukłaniając.\nBlondynka zamarła. Trzymana przez nią książka, upadła głośno na ziemię, zamykając się na nieznanej stronie. Myślała, przetwarzała wiadomość, lecz jedyna rzecz, która wpadła jej na myśl, dotyczyła uronień. Nie wierzyła w to, co słyszy. A może po prostu nie chciała? Odsuwając od siebie głupie pomysły, potrząsnęła głową i spojrzała na dziewczynkę, lustrując ją od dołu do góry.\n– Możesz powtórzyć? – poprosiła grzecznie.\n– Jestem córką Natsu Dragneela.\n– Nie. – Dziewczynka pokręciła głową. – Czy pani jest moją nową mamusią? – zapytała niewinnie.\n– Najwyraźniej – odparła załamana Lucy, chowając głowę w dłoniach. – Ale co się stało z twoją matką?\n– Została w innym miejscu, dlatego musisz się mną zaopiekować – powiedziała dość poważnym głosem.\nGdyby tylko mogła, szczęka Lucy upadłaby do samej ziemi. Nie będąc w stanie w żaden sposób zaakceptować słów Nashi, zrozumiała, że może zrobić tylko jedną rzecz. Nie dając sobie czasu na wątpliwości, szybko chwyciła małą za rękę i zaczęła ją ciągnąć w stronę przystanku autobusowego.\nTupiąc nogą o podłogę, równocześnie szeroko się uśmiechała, mając skrzyżowane ręce na piersi. I choć uśmiech był nader spokojny, to na ciele reszty zgromadzonych pojawiały się przerażające dreszcze, świadczące o głębokim strachu. Otworzone oczy, gapiące się prosto na twarz męża, hipnotyzowały go, każąc powiedzieć prawdy. Mroczna aura wyłaniała się z jej ciała, pokrywając całą powietrznię kuchni kruczoczarną powłoką, jakby sam demon przebywał w pomieszczenia, a nie „krucha” istota ludzka.\nW pewnym momencie spojrzała w stronę ściany i westchnęła. Miała już dosyć tych głupich podchodów. Potrzebowała znać nie tylko prawdę, ale także powód dotyczący tego, dlaczego ten debil nie powiedział jej o tak istotniej rzeczy. Przez ostatni miesiąc zdarzyło mu się zataić przed nią parę faktów, lecz informacja o posiadaniu dziecka była już lekką przesadą. Nawet nie myślała, by mu wybaczyć. Było dziecko, więc musiała być też odpowiedzialność. I nawet gdyby musiała użyć wszystkich możliwych sposobów, zmusi go do tego, by zaopiekował się dziewczynką.\n– I nie masz mi nic do powiedzenia? – zapytała nagle Lucy, czując, że tchórzliwy mąż po raz kolejny nie zdobędzie się na to, by jej coś wyznać. – Może bocian ją przyniósł albo nagle wyrosła z kapusty… Albo nie – wskazała palcem ku górze – pewnie przyleciała z innej planety i podszyła się pod twoją córkę.\n– Ale to… – rozejrzał się wokoło, starając się dobrać odpowiednie słowa – … niemożliwe.\n– Niemożliwy jest fakt posiadania dziecka, czy to co sama powiedziałam?\n– I jedno, i drugie! – podkreślił Dragneel.\n– Interesujące – rzekła Lucy. – Powiedz, kochanie – zwróciła się do dziecka – czy to twój tatuś?\nNashi niepewnie kiwnęła głową, bojąc się odpowiadać na głos.\n– Jakieś jeszcze wątpliwości? – spytała surowym głosem żona. – A może masz jakąś ciekawą teorię na to „nadnaturalne” zjawisko.\nNatsu już chciał się odezwać, lecz skończyło się tylko na tym, że kilka razy otworzył usta i zamilkł. Nie miał nic na swoje usprawiedliwienie. Czuł, że żona mu nie uwierzy, choćby nawet przekonywał ją na wszystkie świętości, iż to nie jego dziecko. Zmęczony ciągłymi oskarżeniami podszedł do Nashi i chwycił ją w talii, podnosząc do góry.\n– A więc niby jesteś moją córeczką?\n– Tak – odpowiedziała nieśmiało.\n– A mamusia? – Ciągnął przesłuchanie dalej.\nMała niepewnie wskazała na Lucy, która zamarła w ponownym oszołomieniu.\n– Mama – stwierdziła wątpliwie. – To jest teraz moja mamusia.\n„Tatuś”, czując, że nie będzie w stanie dłużej słuchać takich nowości, bezpiecznie odstawił ją na ziemię. Zdruzgotany podszedł do stołu i osunął się na stojące obok krzesło. Analizując całe swoje życie, mógł być jednego pewien. To nie jest jego córka. Lecz nie miał na to żadnych dowodów, które mogłyby przekonać Lucy do jego racji. Patrząc na jej zdeterminowaną twarz, był świadom, iż jakiekolwiek negocjacje przyniosłyby tylko odwrotny efekt. Dlatego podjął decyzję. Póki nie dostarczy potwierdzenia swojego zdania, będzie udawał ojca dziewczynki.\n– To w takim razie będziesz spała ze swoją mamą, a tatuś zaraz ci przygotuje kolacje! – rzekł, głaskając ją po głowie.\n– Bardziej wyrachowanej kary śmierci dla tego dziecka nie mogłeś znaleźć? – zapytała złośliwie Lucy, odsuwając od niego małą. – Lepiej będzie jak ja jej coś przyrządzę.\n– Nie martw się, mamo – zwróciła się Nashi. – Mam smoczy żołądek! – Poklepała się ręką po brzuchu.\n– Uwierz mi, że nie na jego talent kulinarny! – Blondynka kiwnęła głową. – O tak.\nTrzymając Nashi za rękę, prowadziła ją przez chodnik, chcąc dojść do Galerii Handlowej, w której postanowiły zahaczyć o kilka sklepów z ubraniami dla dzieci.\nUkochany tatuś wystawił je, wymyślając jakąś bezsensowną wymówkę na poczekaniu, więc musiały samotnie przemierzać ulice Magnolii. I choć mogło się wydawać, iż rozmowa między dwoma dziewczynami będzie nadzwyczaj krępująca, to obie mówiły dość swobodnie, tak jakby znały się już od wielu lat. Dla przechodniów, którzy mijali ich szerokim łukiem, mogło się wydawać, iż kroczą obok siebie matka z córką, choć sam wiek temu zaprzeczał. Radosne i pełne energii cieszyły się swoją obecnością, wiedząc, że nadeszły chwile spokoju.\nSama Lucy traktowała dziewczynkę jako ciekawe doświadczenie. W przyszłości pragnęła mieć dzieci, choć nie wyobrażała sobie Natsu jako ich ojca, dlatego samo przebywanie z Nashi, która najpewniej stanie się jej córką, było niezwykle pokrzepiające. Odnajdywała się jako opiekunka i coraz bardziej widziała się w roli matki, ściskając szczupłą, lecz niezwykle silną, dłoń czterolatki.\nJednak w pewnym momencie Nashi wyraźnie posmutniała. Jej twarz pokrył dziwny cień, który Lucy nie mogła pominąć. Mroczna aura otoczyła dziecko, wijąc się wokół jej malutkiego ciałka, jakby próbowała udusić ją swoimi mackami. Każdy szczegół wydawał się tak realistyczny i prawdziwy, że blondynka podniosła rękę i dłonią zaczęła wyganiać czarne kłęby.\nCzuła, że mała coś ukrywa. Puste oczy małej pragnęły wzrokiem przekazać całą prawdę, która tak ją dręczyła. I choć Lucy chciała jej pomóc, to nie mogła nic zrobić dopóki dziecko się jej nie zwierzy.\nMyśląc o tym, kim w zasadzie jest Nashi, nagle ujrzała dziwny zarys jakiegoś znaku, który znajdował się na jej ramieniu. Lecz kiedy tylko zechciała dotknąć go, różowowłosa odskoczyła od niej, dając wyraźny sygnał, że to nie są tylko przywidzenia.\n– Kim ty jesteś? – zapytała w końcu Lucy. – Czy ty aby na pewno…\nNiespodziewanie Nashi ruszyła do przodu i odepchnęła blondynkę tak, że ta poleciała na drugą stronę chodnika, uderzając o lampę. Chcąc skarcić dziecko za tak brutalne zachowanie wobec niej, podniosła się i… zamarła.\nWidząc zniszczoną część powierzchni ulicy, nie mogła uwierzyć, że centymetry dzieliły ją od śmieci. Wciąż topniejące kawałki asfaltu skapywały na głową ziemię, zastygając na jej powierzchni. Domy paliły się czerwono krwistym ogniem, który pochłaniał wszystko na swojej drodze, wznosząc się aż do samych szczytów wieżowców, co wydawało się zjawiskiem niemożliwym.\nOgromna dziura, która przebiegała przez tak spory obszar, wywoływała więcej niż tylko paniczny strach. Jej widok zabierał oddech, zabierał logiczne myślenie, które jeszcze nakazywało wstać i uciec z miejsca ataku nieznanej potęgi.\nKrzyki, łzy i błagania niosły się przez całe ulice, zagłuszać same wybuchy, dźwięk walących się budynków czy łkania umierających w męczarniach.\n– Na… shi – szepnęła blondynka, uświadamiając sobie, że dziecko pozostało na linii wystrzału. – Co tu się dzieje? – zapytała jękiem.\nGorączkowo zaczęła się rozglądać, próbując za wszelką stronę dojrzeć małą. I choć do jej świadomości docierały słowa, iż nie miała szans, by po czymś takim przeżyć, to wciąż nie poddawała się. Nie mogłaby sobie wybaczyć, gdyby zostawiła Nashi i uciekła.\nSłyszała wrzaski i wołania o pomoc. Nie potrafiła dostrzec tych, których głosy docierały do jej uszu. Widziała ludzi rzucających się z wysokich budynków, którzy płonęli krwistym ogień, pochłaniającym boleśnie ich ciała. Szukając ratunku przed niechybnym cierpieniem, odbierali sobie ostatni minuty życia, odżegnując od siebie mękę, która na nich spadła.\nRozwalające się budynki coraz bardziej były trawione przez ogień, rozprzestrzeniając żywioł po coraz większej powierzchni tej części miasta.\nJeszcze niedawno błękitne niebo, poszarzało, przyćmiewając gorejące słońce czarnym dymem, który wił się ku górze kłębami, dusząc nieszczęśników.\nOsmaleni, poparzeni, nie widzący nadziei błądzili bez sensu szukając pomocy u ludzi, dla których liczyli się oni sami. Jednak nikt nie próbował oceniać.\nMasakra ciągnęła się nadal, zabierając kolejnych nieszczęśników ze sobą. W cierpieniu piekielnym, z trudem łykali ostatki czystego powietrza, które z czasem zamieniło się w gęstwinę trucizny, zabierającej oddech walczących.\nTylko jedno przychodziło na myśl dziewczynie, która traciła resztki nadziei, szukając córki Natsu… PIEKŁO.\nOna sama, zmęczona i poparzona, z trudem widziała na oczy, czując, że traci przytomność. Jej lewa ręka wyglądała na złamaną, a z nogi sączyła się gęsta krew, zmieszana z brudem. Wokół niej szalały małe płomyki, a każdy krok niósł za sobą niebezpieczeństwo, że zostanie pochłonięta przez gorący asfalt.\nNiespodziewanie z kłębu płomieni wyszła trójka ludzi, ubranych w dziwne i nietypowe stroje. Czyści, bez żadnym ran i uśmiechnięci, jakby dumni z tego, co się dzieje obok nich.\nJeden z nich, czarnoskóry o dość potężnej posturze, strzelał palcami, spoglądając jak wściekła bestia na ocalałych ludzi. Drugi z nich, najprawdopodobniej szef, pochodzenia chińskiego, niski, skośnooki i ubrany w tradycyjny strój, pochodzący z tamtych rejonów. Lecz samą Lucy najbardziej zaintrygowała trzecia osoba, która zdawała się wyglądać jak chłopak, którego zna; Zerefa. Odziany w czarny materiał, dość luźny, z białą szarfą, przechodzącą przez prawe ramię, spokojnym wzrokiem rozglądał się dookoła, śmiejąc się delikatnie pod nosem z zaistniałej sytuacji.\nNagle, gdy ujrzał blondynkę, zatrzymał na niej wzrok. Wyglądając, jakby zobaczył ducha, zaczął wolnym krokiem do niej pochodzić, tworząc w dłoniach czarną sferę, niczym magiczne zaklęcie. Gdy zbliżył się wystarczająco, ukląkł przed nią i położył dłoń na jej policzku.\n– Lucy… – szepnął.\n– Wara od mojej mamy!\nZanim ktokolwiek zdążył się zorientować, kim jest tak wrzeszcząca osoba, przed twarzą Zerefa pojawiła się różowo włosa dziewczynka. Z największą siłą, jaką posiadała w tym małym ciele, wymierzyła ostrego kopniaka mężczyźnie. I choć wydawało się, iż tak delikatne nogi nie są w stanie wiele zdziałać, to czarnowłosy poleciał dość sporą odległość, rozwalając plecami budynki, które stały mu na drodze.\nLucy, nie wierząc w to, co dzieje się przed nią, zamarła. Lecz z amoku obudziła ją Nashi, która szepcząc „teraz mamy okazję”, chwyciła natychmiast blondynkę za rękę i zaczęła ją ciągnąć przez całe miasto.\nUciekając przed tajemniczymi mężczyznami, ledwo łapała oddech. Próbowała ignorować ból nogi, zagryzając silnie dolną wargę, lecz sączącą się coraz bardziej krew, nie dawała jej tak łatwo zapomnieć. Wysiłek i ciężkie powietrze nie sprzyjały jej, dlatego jej stan zaczął niepokoić młode dziecko.\nDziewczynka, nie czekając, aż kobieta padnie, chwyciła ją i podniosła. Trzymając ją w swoich ramionach jak szmacianą lalkę, biegła przed siebie, nie zwracając uwagi na ciągłe krzyki Lucy, że to niemożliwe, bądź że jest za ciężka. Najważniejsza była ucieczka i nic ,poza nią, się teraz nie liczyło.\nGdy w końcu dziecko dobiegło na bezpieczną odległość, zatrzymało się i rozejrzało w około.\nZrzuciła Dragneel na ziemię, a sama błądziła w kółko, zaciekawiając zebranych przechodniów, którzy sądzili, że mogą teraz kręcić jakiś film akcji.\n– Co się dzieje?! – krzyknęła Lucy, chwytając Nashi za ramiona.\n– Znaleźli nas! – odpowiedziała warczącym głosem, patrząc w stronę unoszących się kłębów dymu. – Sądziłam, że uda mi się uratować ten świat, a jednak to było złudne marzenie. Potrzebuję zmiany planu – mówiąc do samej siebie, niespodziewanie stanęła w miejscu. Jej oczy przybrały dziwny kształt niczym u jaszczurki, zmieniając swój kolor na czerwony.\nLucy przyglądała się przemianie z wypisanym zdziwieniem na twarzy. Nie wiedziała już, co ma sądzić o takim zjawisku. Uderzyła się dłońmi w policzki, lecz kiedy obraz nadal się nie zmienił, poczuła mdłości.\n– Co do cholery?! – przeklęła, lawirując oczami to na prawą, to na lewą stronę.\nKiedy dziecko zatrzymało wzrok na konkretnym punkcie, chwyciło Lucy za rękę i pociągnęło ją do miejsca, w które się wpatrywała. Nagle, gdy dotarły do pewnego punktu, rozległ się dość głośny trzask i kawałki niby szkła opadły przez prawa grawitacji na ziemię, zamieniając się następnie w drobny mak.\nNie było dymu, nie było nawet śladu po wcześniejszym ataku czy śladach oparzeń na ciele. Lucy była cała, a miasto nienaruszone. Nie rozumiejąc w zupełności, co przed chwilą się wydarzyło, chwyciła Nashi za ramiona i z pełnym przekonaniem w głosie, rzekła:\n– Musimy porozmawiać!\nDziewczynka jedynie kiwnęła głową, wiedząc, że nie obejdzie się bez wyjaśnień.\nGdy tylko dotarły z powrotem do mieszkania, przy wejściu natychmiast przywitał je Natsu, który przygotował kilka ciętych ripost na niecodzienną sytuację. Jednak ku jego zdziwieniu, Lucy miała lepszy repertuar w zanadrzu.\n– Przed chwilą zostałam zaatakowana przez kogoś, kto posługiwał się tzw. magią czy nie wiem już czym, spalił pół miasta, a gdy przeszłam z Nashi przez – nie potrafiła znaleźć odpowiedniego słowa – coś, to wszystko wróciło do normy – rzekła na jednym wdechu. – Wierzysz?\n– Ale czad – rzekł Dragneel, siadając na krzesło.\nI choć jego słowa początkowo zdawały się wyrażać zachwyt, to w rzeczystości uważał on za bujdę słowa „ukochanej”.\nWyraźnie obrażona, założyła ręce na piersi i objęła surowym wzrokiem Nashi, by pokazała mu jakąś sztukę i przekonała, że wszystko to prawda.\nDziewczynka westchnęła, jednak od razu wykonała zadanie, nadane przez Lucy.\nZacisnęła mocno pięść, w której natychmiastowo pojawił się czerwono–pomarańczowy ogień. Bez żadnych słów, inkantacji, czy wcześniejszych ruchów, które mogłaby świadczyć o jakiejś sztuczce. Tak po prosto zjawił się przed zebranymi, płonąc równomiernie i spokojnie.\nPrzybliżyła palące się ogniki do zszokowanego Natsu, by dać mu dowód na istnienie magii.\nTen przyłożył rękę do płomyków, chcąc sprawdzić, czy będą go parzyć. Ku jego jeszcze większym zdziwieniu, nic się nie działo. Jego skóra znajdowała się prosto w ogniu, a on nie czuł żadnego bólu, a na miękkiej powierzchni nie został żaden ślad.\n– Kim ty jesteś? – zapytał niepewnie.\n– Ja… – Plątała się bez sensu, chcąc uniknąć odpowiedzi na trudne pytanie. – Mam na imię Nashi Dragneel i jesteś moim ojcem… a Lucy moją mamą – dodała niepewnie – ale pochodzę z innego świata.\n– Innego świata? – krzyknęło równocześnie małżeństwo, patrząc na siebie w osłupieniu.\n– Wiem, że to trochę brzmi nierealnie, ale ja … Musicie mi uwierzyć! – rzekła pełna determinacji. – Moi rodzice nie wiedzą, że tu jestem. Są bardzo zajęci pracą, a ja przez przypadek dowiedziałam się, że pewni ludzie będą chcieli zabić was…, ale z innego wymiaru.\nNatsu i Lucy popatrzyli się na siebie, próbując szukać oparcia w drugiej osobie. Nie mieli pojęcia, jak mają traktować nagłe oświadczenie dziewczynki, która obwieściła im tak zaskakującą wiadomość. Sądzili, że może to być jedynie wymysł małego dziecka, lecz to co widziała Lucy i poważne słowa małej, za poważne słowa jak na ten wiek, świadczyły, iż mówi prawdę.\n– A dlaczego akurat nas? – zapytała blondynka, nie rozumiejąc, dlaczego tamta trójka wybrała ich wersję z tego świata.\n– Równowaga w świecie musi zostać zachowana – zaczęła Nashi. – Jeśli zostanie zachwiana, nikt nie jest w stanie przewidzieć, jak zareaguje cały wymiar. Tak naprawdę wy zostaliście wybrani przypadkowo, gdyż postanowili zniszczyć każdą waszą wersję z innych światów.\n– A skąd się tam wziął Zeref? – Choć widziała się tylko raz z tym chłopakiem, to na całe życie zapamiętała jego twarz. Nie mogła go pomylić z nikim innym, więc miała pewność, że podczas tamtej masakry widziała jego.\n– Zeref? – Natsu od razu się zainteresował. – Co tam robił mój brat?\nNashi wstała, po czym nerwowo przeszła obok stołu, powtarzając tę samą sytuację kilkanaście razy. Mrucząc pod nosem w nieznanym dla małżeństwa języku, gorączkowo ocierała spocone czoło, aż niespodziewanie przystanęła i uderzyła rękoma blat.\n– Tak jak wcześniej mówiłam – rzekła ciepłym i opanowanym głosem, niczym osoba niezwykle doświadczona. – Kogokolwiek spotkanie z innego wymiaru, on nie ma związku z waszym światem. W jednym wymiarze, wiele planet. W jednym kosmosie, wiele wymiarów. Nieznany jest czas czy umiar, który wiedzie przez miliony lat. Strzeż się podróży, gdyż zgubę ona jedynie ci wróży – zacytowała. – Jest to święte prawo przenoszenia się do innych światów i zazwyczaj ludzie mogą jedynie znaleźć się na innej planecie, lecz równowaga została zachwiana i nie wasz Zeref jest tutaj.\nPonownie usiadła na krześle, splatając palce u rąk. Myślała nad wszystkim, co powiedziała, choć sama nie do końca pojmowała zjawiska, które w ostatnich miesiącach tak przybierały na sile. Choć niezwykle mądra i zdolna, była jeszcze dzieckiem, które przeszło przez wir wszechświatów, pragnąc ratować swych ukochanych przed niechybną zgubą.\n– Czy ktokolwiek wie, że tu jesteś? – zapytał w końcu Natsu.\nDziewczynka przecząco pokręciła głową, majtając różowymi włosami we wszystkie strony.\n– Ewidentnie twoja córka. Głupota niemalże skopiowana. – Lucy zaśmiała się, próbując wyobrazić sobie siebie i męża z innego świata. – Życie naprawdę dostarcza wielu niespodzianek.\nChoć obojgu trudno było zaakceptować to, co się działo przed nimi, próbowali nie myśleć, iż wszystko jest tylko wytworem ich własnej wyobraźni. Postanawiając, że będą szli wraz z biegiem wydarzeń, chcieli pomóc tej małej dziewczynce, która była gotowa zaryzykować dla nich wszystko, nawet życie.\nNiespodziewanie ujrzeli, że skóra Nashi robi się coraz bladsza. Lucy podeszła do niej i delikatnie dotknęła policzka. Z ust dziewczynki wydobywała się para, przy każdym sapnięciu, które różnie mocno zaniepokoiło domniemanego ojca.\nZimne, pomyślała Lucy, nie wierząc, że ciało dziecka, które włada ogniem, może osiągnąć tak niską temperaturę.\nCóreczka zamykała co rusz oczy, wyraźnie z czymś walcząc. Zmęczona z trudem utrzymywała przytomność, choć wiedziała, z czym się wiąże taka słabość. Nie mogła nikogo teraz uratować, a zagrożenie czyhało za rogiem.\nJej mała rączka bezwładnie opadła, a zaraz za nią poszły w ślad inne części ciała, kierując różowowłosą w stronę podłogi.\n– Nashi! – krzyknęli równocześnie małżonkowie.\nChwycili ją w swoje ramiona, po czym pognali do pokoju Lucy, kładąc ją na łóżku.\nOboje byli zgodni, że pójście do szpitala mogło tylko bardziej narazić ich i dziewczynkę, choć nie mieli żadnego pomysłu, co powinni zrobić z chorym dzieckiem.\nPrzerażeni spoglądali na siebie, starając się domyśleć, co w zasadzie dolega małej.\nCała zimna, z trudem oddychająca i niezwykle blada. Jakby gnała ku niechybnej śmierci, utrzymując się przy życie jedynie myślą, że ma tu jeszcze zadanie do spełnienia.\n– Ogień! – rzekła nagle Lucy. – Skoro umie władać ogniem, to może potrzebujemy ją ogrzać?\n– A co? Chcesz włożyć ją do ogniska czy co? – ryknął wściekły Dragneel, wyraźnie nie potrafiąc utrzymać nerwów na wodzy. Choć nie była to jego córka, a ją samą znał jedynie jeden dzień, to zdążył ją polubić, a nietypowa więź wytworzyła się między nimi, nie pozwalając przejść obojętnie obok małej.\nZirytowana Lucy uderzyła pięścią w łóżko, po czym wyskoczyła z pokoju ze łzami w oczach. Przygnębiona i zła, że niepotrzebnie chłopak wyżywa się na niej, postanowiła zrealizować swój plan. Choć nie mogła przewidzieć, co się tak naprawdę wydarzy, to chciała zaryzykować.\nRównając oddech, chwyciła za kawałek szmatki i owinęła ją wokół drewnianej łyżki, mocno przywiązując. Następnie uniosła zapalniczkę i podpaliła kawałek własnego tworu, czekając aż ogień bardziej się rozprzestrzeni.\nPowoli zaczęła kroczyć ku pomieszczeniu, w którym leżała Nashi. Bała się reakcji Natsu, ale musiała zaryzykować.\nNic mu nie mówiąc, wparowała do środka i przyłożyła „pochodnię” do ciała chorej, choć utrzymując bezpieczną odległość, by skóra nie mogła poczuć płomienia.\n– CO ROBISZ?! – wrzasnął wstrząśnięty chłopak, w pierwszej chwili próbując odsunąć żonę od dziecka.\nJednak kiedy ujrzał, że pojedyncze płomyki pędzą ku dziewczynce, puścił Lucy i bezwładnie opadł na podłogę, w końcu mogąc wypuścić długo trzymane powietrze.\nSkóra zaczęła nabierać koloru, a charakterystyczne różowe pyzy coraz bardziej zaczęły zdobić twarz maga, który z ochotą pobierał moc od ognia.\n– To działa – powiedziała blondynka z ulgą.\nKilkukrotne powtórzenia tej samej czynności sprawiły, iż zagrożenie minęło. Dziewczyna spała, oddychając równo i miarowo, choć nadal małżonkowie mocno się niepokoili, czując, że obowiązek opieki nad dzieckiem spadł na nich.\n– Przepraszam – szepnął Natsu, całując Lucy w czoło.\nTa przysunęła się, po czym wtuliła się w jego pierś, cicho łkając. Rozumiała jego gniew, gdyż sama miała ochotę zniszczyć wszystko, co znajdowało się wokół niej, lecz teraz priorytetem była Nashi i nic więcej.\n– Niby to nasza córka – szepnęła.\nChłopak objął ramieniem, a następnie jeszcze raz złożył pocałunek tym razem w policzek, nie martwiąc się, że ta zaraz go odrzuci.\n– Trochę tak, a trochę nie – odpowiedział. – Wiesz… jak to coś się skończy, to możemy się postarać o taką małą Nashi.\nLucy wychyliła głowę, i choć sądził, że jej wzrok będzie gotowy zabić, to był niezwykle ciepły i spokojnie. Patrzyła na niego z migocącą radością w oczach, która mieszała się z lękiem, który objawiał się lekkimi drgawkami. Trzymała ręce na jego torsie, naprawdę dokładnie zastanawiając się nad jego słowami, choć wcześniej zawsze odpowiadała jednoznacznie.\n– Ja już sama nie wiem, kim dla mnie jesteś – obwieściła spokojnym głosem. Jej usta lekko zadrżały, jakby chciała coś jeszcze dodać, lecz zamilkła.\nNatsu nic nie rozumiał z jej zachowania, choć pojmował swoje uczucia. Od kiedy tylko ją poznał, łączyła ich więź, której dziewczyna zdawała się nie dostrzegać. Niedawno dopiero zrozumiał, że jego codzienność zmieniła się. Lód, za którym skrywało się serce, powoli topniał, choć jeszcze wiele brakowało, by całkowicie znikł.\nJednak teraz patrząc na swoją żonę, nie potrafił się powstrzymać. Jej oczy, jej usta, jej policzki, jej włosy… każde z nich chwytało go w swoje szpony, aż pod wpływem emocji pochylił się nad nią i wbił w te miękkie usta. Powieki miał zamknięte, a dłonią przytrzymywał głowę ukochanej, nie pozwalając jej uciec podczas delikatnego pocałunku.\nNagle otworzył szeroko oczy i odsunął się od niej, pojmując co zrobił.\n– Przepraszam! – krzyknął momencie, gdy przewrócił się na podłogę. – Ja…\nPrawą rękę trzymała przy sercu, słabo drżąc. Po jej policzkach płynęły łzy, a usta skrywała za lewą dłonią. Zaskoczona zrobiła krok do tyłu, po czym odwróciła się i pognała na koniec korytarza, zostawiając Natsu samego.\n– Cholera! – zaklął, uderzając się pięścią w czubek głowy. – Idiota, głupi idiota!!!\nNie chciał żałować tego, co zrobił i nie zamierzał. Uczynił to, bo pragnął. Nie chciał się oszukiwać, ani Lucy. Choć trudniej było z akceptacją tej drugiej strony – jego żony.\nPrzeczesał rękoma włosy, a następnie podniósł się, postanawiając, że porozmawia z dziewczyną.\nNagle usłyszał stukot. Jakby ktoś otworzył na szerz okno.\nZaniepokojony ruszył od razu w stronę pokoju, w którym odpoczywała wcześniej Nashi. Nie próbował dopuszczać do siebie myśli, że mogło jej się coś stać. Pełny przerażenia wskoczył do pomieszczenia, kierując w wzrok na łóżko; było puste. Odsunięte na bok prześcieradło, otwarte okno i unosząca się firanka były wystarczającymi dowodami na to, co się wydarzyło.\nNatsu pognał na drugą stronę pokoju i wyjrzał na zewnątrz, choć wysokość, na której się znajdował, nie pozwalała mu ujrzeć choćby zarysu dziecka, które najprawdopodobniej wyskoczyło przez okno.\n– Lucy!!! – wrzasnął, choć nie spotkał się z odzewem. – Nashi znikła.\n– Co? – odpowiedziała mu natychmiast.\nSłysząc jej kroki, wyszedł na korytarz, łapiąc ją, gdy ta biegła ku swojemu pokojowi.\n– Co się stało?! – krzyknęła zatrwożona.\n– Nie wiem, ale po prostu jej tam nie ma. Chyba wyskoczyła przez okno – wytłumaczył jej.\nNie czekała. Wyskoczyła z objęcia męża i pognała w stronę wyjścia, chwytając w ostatniej chwili jedynie płaszcz. Nie obchodziło jej, że na nogach ma jedynie zwykłe, domowe ciapy. Musiała odnaleźć dziewczynę, choćby nawet cały świat był przeciw niej. Ryzykowała, ta mała dla nich ryzykowała, więc nie mogła siedzieć i czekać, aż pozwoli ujrzeć dziecku tej drugiej Lucy.\nBiegnąc po ulicach Magnolii, rozglądała się za jakimkolwiek miejscem, które mogłoby świadczyć o tym, że tam jest Nashi. Gorączkowo błądziła wzrokiem we wszystkie strony, choć jedynie przyciągała uwagę innych, a sama nie potrafiła znaleźć choćby śladu po dziewczynce.\nNie wstrzymując łez, płakała jak oszalała, powtarzając na okrągło „gdzie jesteś”.\nNagle usłyszała donośny huk. Zatrzymała się i spojrzała w kierunku miejsca, z którego dobiegał dźwięk. Krzyki ludzi zdawały się nie mieć końca. Niczym mrówki biegli w jednym kierunku, jakby od czegoś uciekali.\nLucy była pewna, że to tam toczy się walka. Nie czekając ani chwili dłużej, wbiegła w tłum, przeciskając się przez szwadrony obywateli, którzy uciekali w przeciwnym kierunku. Uderzana, bita, popychana, a jednak pełna dumy kroczyła przez siebie, olewając całkowicie ból, którego doświadczała.\n– Błagam, nie giń! – powtarzała co chwilę, wlepiając wzrok w sług ognia, który wił się ku niebu dokładnie naprzeciw niej. Czerwonokrwisty, stworzony z tysięcy małych ogników wirował jak tornado, porywając za sobą wszystko. Czuła na swoim ciele gorąc, który przenikał do najgłębszych zakamarków jej organizmu. Dusił ją, palił wewnątrz, jednak nie zatrzymała się nawet na moment.\nGdy dotarła w końcu do wyznaczonego miejsca, przystanęła i oparła się o najbliższy budek. Choć jej umysł krzyczał, by ruszała dalej, organizm całkowicie odmawiał posłuszeństwa.\nWidząc w oddali jakieś sylwetki, wyciągała ku nich ręce, pragnąc znaleźć się obok Nashi i zabrać ją z tego piekła.\nWtedy dopiero zrozumiała, jak głupio postąpiła. Bo przecież co mogła zrobić? Słaba, nie potrafiąca władać magią… całkowicie bezsilna. Bez żadnego pomyślunku ruszyła przed siebie, podstawiając siebie na tacy dla ludzi, którzy pragnęli ją zabić.\n– Nie… – szepnęła, nie wiedząc, co ma czynić. Z jednej strony nie chciała usłyszeć o śmieci dziecka, ale z drugiej nie mogła pozwolić, by całe jej poświęcenie poszło na marne. Miała tylko dwie drogi i żadna nie dawała jej rozwiązania, którego pragnęła.\nSpojrzała ku niebiosom i wzięła haust gorącego powietrza. Zrobiła krok do przodu i ruszyła w stronę walczących ludzi. Nie wiedziała, czy była to dobra decyzja, ale tą uważała za słuszną.\n– Przepraszam – rzekła na głos.\nJej oczom ukazały się zniszczone budynki, martwe ciała walające się po niegdyś pięknych i zatłoczonych ulicach Magnolii i ludzie, którzy toczyli bitwę, w której jedynie zwycięzca mógł wyjść z niej żywy. Odór palącego się mięsa odrzucał ją, lecz nie dawała po sobie poznać, że w jakikolwiek sposób to miejsce powoduje u niej obrzydzenie.\nTak wyglądała wojna, tak wyglądało piekło, które czterokrotnie spadło na jej świat. Niczym się nie różniła ta sceneria od tego, co przeżyli jej rodzice, dziadkowie, a nawet pradziadkowie. W czym ona miała być słaba?\n– UWAŻAJ!!! – ryk rozniósł się po całej okolicy.\nW pierwszej chwili nie pojęła, o co chodzi Nashi, która ze łzami w oczach gnała w jej stronę, trzymając w dłoniach zakrwawiony sztylet. Dopiero dziwny chłód, który przeszył jej ciało, dał jej do zrozumienia, co się dzieje.\nCiemność… Czarna kula śmierci gnała ku niej, zabierając i niszcząc za sobą wszystko, co stało jej na drodze. Była tak blisko niej. Milimetry dzieliły ją tylko od niechybnej śmierci, na którą tak głupio się naraziła.\nNie chciała umierać ze łzami w oczach. Uśmiech całkowicie objął jej twarz, posyłając ostatnie chwile radości dziewczynce, która dokładnie zrozumiała wiadomość.\n– Przepraszam – pomyślała Lucy. – Natsu… Ja chyba naprawdę cię pokochałam…\nChoć powinna była umrzeć, czuła, że ktoś trzyma ją w swoich ramionach. Wątpliwie uniosła powieki, nie wierząc w to, że żyje. Lecz to nie był sen. Nic jej się nie stało, jednak nie to najbardziej ją zdziwiło. Osobą, która tak mocno trzymała ją w swoich objęciach, była ona sama. Trochę starsza i piękniejsza, lecz na pewno ona. Dobrze umięśniona, z pojedynczymi bliznami na twarzy i szyi. Pełna dumy i chwały. Choć jej twarz była pełna gniewu, cichy uśmiech – taki tajemniczy i niepojęty – sprawiał, iż wszystkie lęki odchodziły w niepamięć.\n– Nie martw się – rzekła surowym głosem ona sama, kładąc swoją kopię na ziemię. – Mamusia zabije ludzi, którzy próbowali skrzywdzić moje dziecko! – syknęła, strzykając palcami. Gniewnie, niczym bestia idąca do boju, stawiała donośnie kroki, sycząc: – Kurwy, rozszarpię was!\nZacisnęła dłoń w pięść i zadała jeden cios… Taki niepozorny i zwyczajny, a jednak wystarczył. Zmiatając z powierzchni ziemi ostatnie budynku, całkowicie zniszczyła przeciwników, którzy nie zdążyli odmówić ostatniej modlitwy. Nic z nich nie zostało. Nawet pyłki kurzów nie ostały się przy potędze siły, którą posiadała ta kobieta, matka.\nW ogóle nie zmęczona, jakby ta moc była dla niej tylko małą rozgrzewką, a nie poważną walką. Zniszczyła przeciwnika w sekundę, choć sama dziewczynka nie była w stanie nic zrobić przez tyle czasu.\nLucy z tego świata patrzyła na swoje drugie „ja” z nieokiełznanym podziwem i pragnieniem bycia kimś takim jak ona. Choć nie próbowała sobie wyobrażać, co musiała dać w zamian, by osiągnąć taki poziom.\n– Ma… – cichy pisk rozniósł się pustej przestrzeni – …mo!!! – Nashi rzuciła się na swoją rodzicielkę, ze łzami w oczach owijając się rękoma wokół jej szyi.\n– No i już córeczko, no już… – Głaskając małą po głowie, sprawiała wrażenie zupełnie innej osoby niż przed kilkoma sekundami. Taka ciepła i spokojna. Prawdziwa matka, która za najważniejsze uważa swoje własne dziecko.\nChoć wokół niej panowało całkowicie zniszczenie, zdawała się nie zwracać uwagi na otoczenie. Jakby normalnym było to, co znajdowało się obok niej.\nSama Lucy z tego świata nie potrafiła do końca pojąć, w jak absurdalnej sytuacji się znalazła. Widziała w tym wszystkim tylko złudzenie lub wymysł jej umysłu, ale coś podpowiadało jej, że myślenie to jest błędne.\n– Ja… – zaczęła wątpliwie, wystawiając przed siebie dłoń.\nMatka Nashi puściła dziecko i podeszła do swojej dublerski, chwytając ją za wystawione ręce. Uklękła, pociągając za sobą zdezorientowaną kobietę. Patrząc prosto w jej oczy, cicho nuciła jakąś melodie, aż w pewnym momencie po prostu rzekła:\n– Zaśnij i zapomnij.\nEnergicznie podniosła się, sapiąc, jakby dopiero przed chwilą skończyła poranny jogging. Po jej skórze spływały kropelki potu, a oddech miała nierównomierny. Z trudem chwytała kolejne łyki powietrza. Głowa pękała na drobne kawałki, przypominając sobie o zdarzeniach, które niby działy się tylko w jej głowie.\nLucy odrzuciła na bok kołdrę i wybiegła z pokoju, wparowując do kuchni w samej pidżamie. Chwytając za rączkę od lodówki, otworzyła ją, po czym wyjęła z jej wnętrza butelkę wódki, którą niedawno kosztował Natsu.\nNie przejmując się obrzydliwym smakiem alkoholu, odkręciła zakrętkę i wlała w siebie dobrą szklankę napoju, krzywiąc się przy tym niemożebnie. Osunęła się na zimną podłogę i cicho załkała.\n– To prawda, to nie był sen – powtarzała, nie chcąc posądzać siebie o kolejne szaleństwo.\nUderzyła się otwartą dłonią w czoło, puszczając wiązankę słów, których nie pogardzili by się najwięksi przestępcy.\n– Lucy? – Usłyszała głos dobiegający za stołu.\nNiepewnie wyjrzała z dołu, domyślając się, że to Natsu zaczyna się o nią martwić.\n– Hej. – Pomachała mu butelką. – Nashi – wypowiedziała to pojedyncze słowo.\n– Czyli to jednak prawda – szepnął, kucając przed swoją żoną.\nOn też pamiętał, więc nie było to tylko ich wyobrażeniem. Lucy uśmiechnęła się, po czym uniosła butelką, chcąc się jeszcze napić, lecz chłopak od razu jej wyrwał alkohol, stawiając daleko od niej. Na początku odpowiedziała jedynie złością, lecz z czasem powoli rozumiała, jak rozsądnie postąpił jej mąż; była mu za to wdzięczna.\nNagle przypomniała sobie fragment z tajemniczego zdarzenia, który wydawał się dość nieistotny, patrząc przez pryzmat innych wydarzeń. Jednak dla niej miał ogromne znaczenie. Natsu pocałował ją i nie było to przypadkowe zderzenie, a prawdziwy pocałunek, pełen uczuć.\nZarumieniona spoglądała prosto na niego, zastanawiając się, gdzie tak naprawdę teraz jest. To jej dom, jej mąż i jej rodzina. Broniła się przed tymi słowami, ale były one prawdą.\n– Natsu… – wypowiedziała jego imię, po czym podskoczyła i zawiesiła się na jego szyi, wbijając się namiętnie w jego usta.\nChłopak złapał ją w talii, lecz prawa natury wygrały i oboje polecieli na podłogę, uderzając w nią z hukiem (choć to różowowłosy był tym najbardziej poszkodowanym). Jednak nie skarżył się. Z równie wielkim zaangażowaniem oddawał pocałunki, nie zamierzając już nigdy puścić ukochanej. Pieścił jej usta, zabierając każdy oddech. Lecz Lucy także z wielkim oddaniem walczyła z nim, pragnąc pochwycić każdy dotyk, każdą pieszczotę, którą jej sprawiał. Zatraceni we własnym kochaniu, powoli podnieśli się, nadal nie przestając walczyć w grze namiętności.\nChłopak sunął ustami po gładkiej i bladej skórze Lucy, napawając się każdym jękiem, który wydawała ze swoich ust. Niczym jak w tańcu, kroczyli ku pokojowi Natsu, nie odrywając się od siebie ani na moment.\nAż nagle padli na łóżko, nie czekając już ani chwili dłużej. Kolejne warstwy ubrań spadały na podłogę, tworząc mały stosik z materiałów, które okazały się całkowicie zbędne. Nadzy rozkoszowali się swymi ciałami, smakując każde skrawki miejsc, które zazwyczaj skrywali przed drugą osobą.\nNatsu bez żadnego skrępowania trzymał w swej dłoni pierś dziewczyny, delikatnie ją ściskając, gdy na drugiej składał długie pocałunki. Czując na swej skórze twarde sutki ukochanej, pomrukiwał słodko, słysząc jej ciężki oddech.\nNie potrafiła z nim wygrać. Całkowicie zawładną nią, zdominował nad biedną dziewczyną, choć nie czuła się z tym źle. Jego pragnienia, były także jej miłością, która przybrała wyraz erotycznego poranka, na który oboje się w końcu zgodzili.\nBył nad nią. Męski i silni, choć zarazem taki delikatny w tym co robił. Jego ogromne dłonie błądziły po jej udach, docierając do miejsc, przez które nie potrafiła wstrzymać krzyków pełnych spełnionej rozkoszy. Ta przyjemność była doznaniem, które sprawiło, iż postanowiła nie cofać się.\nPełna determinacji chwyciła go, zdejmując ostatnią warstwę ubrania, która dzieliła ją od osiągnięcia szczytu.\nWygodnie ułożyła się i rozszerzyła przed nim nogi, dając wyraźny znak, na co jest gotowa.\nNatsu nie trzeba było wiele. Nabrzmiałym członkiem wbił się w nią, zapominając, że to jej pierwszy raz. I choć w pierwszej chwili doznała bólu, to z każdą sekundą docierały do niej impulsy zaspokojenia, którymi całkowicie się delektowała. Nie powstrzymywała go.\nObjęła go nogami, mówiąc cicho:\nMusnął jej usta, energiczniej wbijając się w tak piękne ciało swojej żony. Trzymał ją za dłoń, pozwalając cichym jękom kochanki dotrzeć do uszu. Sam napawał się każdą chwilą, która po tak długim okresie w końcu nadeszła. Kochał ją całym swoim sercem. W końcu byli razem, spełniając się nawzajem. Połączeni w jedno, kochali się, nie przejmując się czasem, który tak nieuchronnie mijał.\n„Mam nadzieje, że opowiadanie się podobało. Mniej więcej starałem się wpleść wątki fantasy i scenę, którą powinniście znać z Waszej pierwszej nocy.\nKochany i oddany, Happy J”\nLucy Dragneel zmięła w dłoniach plik kartek, które wcześniej znajdowały się w zwyczajnej, niebieskiej teczce, którą jakiś czas temu wręczył jej nauczyciel, podczas spotkania na placu przy parku.\nWściekła ruszyła w stronę kuchni, rozrywając opowiadanie na najmniejsze kawałeczki, starając się zniszczyć jakikolwiek dowód istnienia twórczości Happyego.\nWiedząc, co ma zrobić, pochyliła się nad zlewem, po czym chwyciła za zapalniczkę, a większość podartych skrawków wrzuciła do środka. Niczym diabeł spojrzała na płomyk, przybliżając go do małej karteczki, którą następnie wrzuciła na cały stos. Patrząc jak wszystko płonie, nie potrafiła wyjść z tej ucieszy, że niszczy istnienie tak haniebnego tworu. Jedyne, co jej pozostało, to pozbyć się reszty, choć wiedziała, że będzie to trudniejsze zadanie.\n- Lucy? – Usłyszała wołanie męża, który właśnie wszedł do pomieszczenia. – Co robisz? – zapytał dość mocno zaskoczony.\n- Palę w piecu.\n- Ale my nie mamy pieca.\nUśmiechnęła się złowieszczo, po czym przekręciła głowę i spojrzała wzrokiem pełnym nienawiści. Wylewając z siebie szatański pomiot, cichutko śmiała się, zapełniając kuchnię mrokiem i złem.\n- Już mamy…\nAkurat wróciłam na stancję i udało mi się złapać!\nMam nadzieję, że spodobał Wam się one-shot. Bardzo się przy nim starałam i jakby ktoś nie zrozumiał, o co chodzi z Happym, to zapraszam do rozdziału 21 i fragmentu mniej więcej po środku tekstu.\nOgólnie mam nadzieję, że tym opowiadankiem zachęciłam może kogoś do wejścia w świat Paranormal Activity Club. Będę szczera. Nie jestem w pełni zadowolona z tego czegoś, ale i tak lepiej wyszło niż sądziłam.\nA na koniec i najważniejsze.\nDziękuję wszystkim, którzy są ze mną. Sama bym nie wstukała 100tys. wyświetleń, 153 lajków czy 91 czytelników. Jestem przeogromnie szczęśliwa, że jesteście ze mną i mam nadzieję, że Was nie zawiodę i zostaniecie z moimi wypocinkami do końca!\nKocham Was i do zobaczenia w kolejnym rozdziale!\nPS. Rozdział WoC i SK w niedzielę\nświetny one shot ale ja przynajmniej miałem takie odczucie że osoba która wtedy powinna uratować Lucy był Natsu z równoległego wymiaru idealnie mi pasowałbym do tamtego momentu ale to może mi weny i czekam na next\nRolaka (Ola Ri) 6 listopada 2015 17:33\nWiem i mi też bardziej pasował Natsu, ale z pewnym względów (spoiler) chciałam dać tutaj Lucy. Kiedyś może się wyjaśni, ale póki zostawiam tę tajemnicę :)\nCieszę się, że spodobał się one-shocik.\nDzięki za komentarz i życzenia ;)\nKofuku 6 listopada 2015 19:45\nO japierdole. O.O AJ LOW JU!\n~Pozdrowienia i uściski\nRolaka (Ola Ri) 6 listopada 2015 19:56\nZgaduję, że spodobał się fragment +18 :)\nFenny 6 listopada 2015 19:50\nRolaka (Ola Ri) 6 listopada 2015 19:57\nKtoś chyba nie lubi spacji :)\nAle ciszę się, że się spodobał :)\nHinai Namida 6 listopada 2015 23:08\nTo było... Co to było? Nie wiem, ale zrobiło mi z mózgu paćkę... Więcej *-*\nKocham te twoje one-shoty!!!\nPs. Prolog i Roz.1 już są jakby co. Przepraszam za spam\nRolaka (Ola Ri) 7 listopada 2015 08:43\nOjejku.... Mówiłam ci kochaniutka, że ja od pon. do piątku nie mam ani czasu, ani sił nic czytać. Postaram się w weekend, ale mam:\na) do przeczytania:\n- trzy rozdziały z finansów publicznych\n- dwa z bankowości\n- trzy z rynków finansowych\ni wszystkiego później się trzeba nauczyć\n+ kolokwium (sprawdzian) z angielskiego\nwięc nie wiem, czy się wyrobię. Ja widzę, więc spokojnie.\nOczyście bardzo się cieszę się, że one-shot się spodobał :)\nAz one-shotami na razie koniec, bo no... nie mam czasu.\nHinai Namida 7 listopada 2015 09:32\nO jeju, aż tyle? Wiesz że odstręczasz mnie od studjów? A ja myślałam że w technikum mam ciężko XP\nNo cóż, trzymam kciuki i wierzę że sobie poradzisz :D\nRolaka (Ola Ri) 7 listopada 2015 09:40\nNie myśl tak. Uwierz mi, że są kierunki, gdzie w zasadzie nic studenci nie mają do roboty do sesji, a ja akurat jestem tam, gdzie "muszę się uczyć" grzecznie mówiąc\nNexusy Kasai 7 listopada 2015 08:38\nAle wiesz, że ja po tej zajebistości to się będę jeszcze dłuuuuuugo zbierać? To był coś, to było coś...\nKurde, no nie mam nawet słów, którymi w pełni mogłabym oddać zajebistość tego one-shota...\nI sposób, w jaki opisałaś scenę +18... Ja chcę więcej tego typu one-shotów ^^\n~Nexusy K. (kiedyś, a dokładnie wczoraj Juvia L. Kurde, ta nowa nazwa jest tak głupia, że chyba wrócę do starej xD)\nRolaka (Ola Ri) 7 listopada 2015 08:48\nAaaa... No trochę dziwna nazwa.\nNaprawdę ci się spodobał? Osobiście nienawidzę scen +18, dlatego bardzo cieżko mi się ją pisało, choć przyznam, że nawet nieźle wyszła. A nie chciałabyś takiej w głównej fabule? Kiedyś...kiedyś...kiedyś....\nNiestety, ale tego typu one-shotów długo, długo nie będzie, bo mam czasu. Może jak skończę licencjat.\nAnonimowy 27 listopada 2015 23:16\nja bardzo chciałabym sceny +18 w głównej fabule!\nmam nadzieję że kiedyś się takie pojawią=^_^=\nRolaka (Ola Ri) 28 listopada 2015 09:36\nMoże? Kiedyś, kiedyś :)\nLubię to słowo...\nAsuna Yuuki 17 czerwca 2016 09:09\nWróciłam i od razu biorę się za czytanie i nadrabianie blogów. Opowiadanie było fantastyczne, a i tak najbardziej podobała mi się końcówka "-Lucy? co robisz?\n-pale w piecu....\n-ale my nie mamy pieca...\n-już mamy" to było takie piękne xd. zauważyłam kilka błędów literowych ale nie przeszkadzały mi one w czytaniu. ogólnie wciągnęło mnie opowiadanie. A nie mogłam się naczytać, nasycić nim i to wszystko tylko przez to że nią miałam czasu na czytanie. Dobra idę czytać a tobie ślę pozdrowienia i wenki :* :)\nRolaka (Ola Ri) 17 czerwca 2016 14:55


Fasion ID ma w Polsce 11 sklepów Peek&Cloppenburg. Firma uruchamiając sklep internetowy chce rozszerzyć zakres usług dla klientów sklepów stacjonarnych, a nowym nabywcom umożliwić zapoznanie się z ofertą.\nNowo uruchomiony sklep internetowy Peek-cloppenburg.pl ma w ofercie ponad 300 marek modowych i 20 tys. produktów. Dodatkowo oferuje też niedostępne w sklepach stacjonarnych produkty ekskluzywne i większy asortyment butów.\nKlienci sklepu internetowego mogą sprawdzać dostępność produktów w sklepach stacjonarnych P&C, zamówić towar z bezpłatną dostawą pod wybrany adres lub do jednego ze sklepów P&C (Click & Collect) oraz zwrócić zakupy w ciągu 100 dni bez ponoszenia dodatkowych kosztów. Dostępna jest także strefa inspiracji, funkcja „Shop the look” oraz doradztwo w zakresie kroju.\nDołącz do dyskusji: Peek&Cloppenburg uruchomił w Polsce sklep internetowy


Nowe mieszkanie czteropokojowe (Nr 4 REZERWACJA) - Osiedle Magenta - Domiporta.pl\nNowe mieszkanie czteropokojowe (Nr4 REZERWACJA) - Osiedle Magenta Ożarów Mazowiecki, ul. Rubinowa - 125,15m2 III kwartał 2022\nNumer oferty4 REZERWACJA\nNumer oferty: 4 REZERWACJA\nJestem zainteresowany szczegółami oferty opublikowanej na domiporta.pl. Osiedle Magenta Mieszkanie Ożarów Mazowiecki, ul. Rubinowa Powierzchnia: 125,15 m2 Cena: potrzebuję informacji Proszę o kontakt\nOgłoszenie nr 4 REZERWACJA\nWitam, poproszę o więcej zdjęć oraz rzut nieruchomości opublikowanej na domiporta.pl. Osiedle Magenta Mieszkanie Ożarów Mazowiecki, ul. Rubinowa Powierzchnia: 125,15 m2 Cena: potrzebuję informacji Proszę o kontakt


Podwójne kary dla kierowców mają być nowym batem na piratów drogowych. Oto proponowane zasady | Gazeta Pomorska\nPodwójne kary dla…\nPodwójne kary dla kierowców mają być nowym batem na piratów drogowych. Oto proponowane zasady\nMateusz Mazur 14 października 2021, 7:42\nRząd cały czas pracuje nad pakietem zmian dla kierowców. Głównie chodzi o zaostrzenie kar za największe przewinienia. Mandaty mają być zdecydowanie wyższe, co ma odstraszyć m.in. przed nadmierną prędkością. Kontrowersje wzbudza jednak jeden z pomysłów. Chodzi o tzw. podwójny system kar. Jeśli kierowca popełni jakieś wykroczenie i po 2 latach ponownie zostanie zatrzymany przez policję za złamanie przepisów, to w drugim przypadku zapłacić ma podwójny mandat.Jego wysokość ma być uzależniona od popełnionego drugiego wykroczenia. System ten ma być stosowany tylko w określonych przypadkach. I nie trzeba wcale popełnić tego samego wykroczenia. Dla przykładu kierowca raz przekroczy prędkość i zostanie ukarany, a po jakimś czasie nie ustąpi pierwszeństwa pieszemu. Wówczas zapłaci dwukrotnie wysoki mandat za to drugie wykroczenie.Wiemy, za jakie przewinienia grozi podwójny mandat. Zobacz, kiedy ma być zastosowany podwójny system kar na kolejnych stronach ----->Łukasz Kaczanowski/Polska Press\nRząd cały czas pracuje nad pakietem zmian dla kierowców. Głównie chodzi o zaostrzenie kar za największe przewinienia. Mandaty mają być zdecydowanie wyższe, co ma odstraszyć m.in. przed nadmierną prędkością.\nKontrowersje wzbudza jednak jeden z pomysłów. Chodzi o tzw. podwójny system kar. Jeśli kierowca popełni jakieś wykroczenie i po 2 latach ponownie zostanie zatrzymany przez policję za złamanie przepisów, to w drugim przypadku zapłacić ma podwójny mandat.\nJego wysokość ma być uzależniona od popełnionego drugiego wykroczenia. System ten ma być stosowany tylko w określonych przypadkach. I nie trzeba wcale popełnić tego samego wykroczenia. Dla przykładu kierowca raz przekroczy prędkość i zostanie ukarany, a po jakimś czasie nie ustąpi pierwszeństwa pieszemu. Wówczas zapłaci dwukrotnie wysoki mandat za to drugie wykroczenie.\nPodwójne kary dla kierowców mają być nowym batem dla kierowców - proponowane zasady\nWiemy, za jakie przewinienia grozi podwójny mandat. Zobacz, kiedy ma być zastosowany podwójny system kar w naszej galerii.


Poradnik - współczynnik oddawania barw\nZacznijmy od początku. CRI jest jednym z współczynników, który pozwala nam dostosować oświetlenie w naszym domu, pracy czy w akwarium do naszych potrzeb. Wspomaga to prawidłowe funkcjonowanie naszego organizmu, do efektywności intelektualnej oraz do obserwowania świata w pełnych jego kolorach.\nGdzie jakie światło i o jakiej temperaturze barwowej?\nPowyższa grafika przedstawia porównanie widma oraz CRI światła słonecznego do 1W diody dostępnej na naszych aukcjach.


Klub Inteligencji Polskiej 14/03/2021\nW kategorii: Historia, Redakcja, Sprawiedliwość, Świat i cywilizacje Oznaczony jako: genetyka, wypędzenia 1030, Żydzi 1 Comment\nPan Biden wygłosił pierwsze orędzie do narodu, i nawet udało mu się skończyć.\n‚Być posłusznym!’ – Biden przedstawia postpandemiczną dystopię w „mrocznym i beznadziejnym” pierwszym adresie\nPrezydent Joe Biden wygłosił wczoraj wieczorem swoje pierwsze przemówienie w godzinach największej oglądalności od początku panowania „ jedności ”.\nJednak za bramą strzelił do swojego poprzednika, najwyraźniej obwiniając Trumpa za rozprzestrzenianie się COVID-19.\n„Rok temu uderzył nas wirus, który spotkał się z milczeniem i rozprzestrzenił się bez kontroli” – powiedział Biden, najwyraźniej zapominając, że nazwał ówczesnego prezydenta Trumpa ksenofobem za szybkie nałożenie zakazu podróżowania do Stanów Zjednoczonych.\nTakich twierdzeń należało się spodziewać, ale jak ostrzega Graham Noble z LibertyNation , jedno zdanie z przemówienia Bidena powinno przerazić Amerykanów:\n„Wydamy dalsze wytyczne dotyczące tego, co można, a czego nie można zrobić po całkowitym zaszczepieniu”.\nNie CDC, nie nauka, ale rząd powie ci, co możesz, a czego nie możesz zrobić, jeśli nie chcesz być królikiem doświadczalnym Big Pharma. I to przesłanie było jasne, ponieważ reszta przemówienia była w zasadzie wariacją na temat tematu:\n„proszę, proszę, proszę, zaszczep się, ponieważ jest to twój obowiązek jako Amerykanów”\nPo prostu, „Obey” Ameryka, a niektóre z tych swobód twoi założyciele zapisała w spadku aż wrócisz …\nConrad Black National Interest Editor, był jeszcze mniej charytatywne, nazywając przemówienie Bidena to „kompletny i całkowity brak” :\nPrezydent Joe Bidena pierwszy adres do narodu był co najmniej spójny, ponieważ przemawiał bezpośrednio do telepromptera, a jego dykcja była zrozumiała. Ale było to powtarzalne, niegrzeczne i lubieżne. Nie był w stanie w najmniejszym stopniu docenić swojego poprzednika, chociaż prezydent Donald Trump jest prawie wyłącznie odpowiedzialny za przyspieszenie harmonogramu szczepieńwięcej, niż ktokolwiek mógł się spodziewać. Trump został ostro potępiony przez demokratyczne media w maju zeszłego roku za przewidywanie wirusa przed końcem roku, ale w rzeczywistości rozprzestrzenił się on od 11 grudnia, aw dniu inauguracji po raz pierwszy w Stanach Zjednoczonych wykonano milion szczepień.\nPrezydent Biden często i prawdopodobnie szczerze mówi o swoim celu, jakim jest jedność narodowa. Jego względna niewidzialność, senność i niechęć do interakcji nawet z potulnymi ogólnokrajowymi mediami politycznymi (które prowadziły jego kampanię w zeszłym roku) zapewniają niższą temperaturę i spokojniejszą atmosferę polityczną, niż było to możliwe w pirotechnice i otarciach ery Trumpa. Zjawisko to znajduje odzwierciedlenie w silnych spadkach oglądalności kanałów informacyjnych – ponad 40 procent w CNN, podobne spadki w MSNBC i raczej mniej niż w Fox News. Trump był świetnym dziennikarzem, zarówno dla tych, którzy go kochali, jak i tych, którzy go nienawidzili, a także dla nielicznych osób pomiędzy nimi, a jego odejście, zgodnie z zamierzeniami tych, którzy głosowali przeciwko niemu, uczyniło Stany Zjednoczone bardziej pogodnym politycznie krajem. .\nAle ponieważ prawie 48 procent amerykańskich wyborców poparło prezydenta Trumpa , jedność narodowa nie zostanie teraz wzmocniona przez ukryte oczernianie go i nie przyznanie mu jakiegokolwiek uznania, gdy jakakolwiek dobrze poinformowana osoba uzna, że na nią zasługuje. Jedność narodowa nie zostanie osiągnięta poprzez zdefiniowanie jej jako blisko połowy elektoratu, który głosował na byłego prezydenta, zrzekając się swoich wyrażonych preferencji politycznych i przyjmując to, przeciwko czemu głosowali cztery miesiące temu.\nPrezydent Biden zademonstrował także swoją i swoją partię zależność od pandemii koronawirusa, jeśli chodzi o objęcie urzędu i sprawowanie przez nich urzędu.Dla kogoś, kto nie jest zaznajomiony z faktami statystycznymi, jego uwagi z czwartkowego wieczoru mogłyby zostać odebrane jako walka Ameryki o wyzwolenie z niemal powszechnej zarazy, która dusiła naród, znacznie zwiększyła śmiertelność wśród całej populacji i zagroziła życiu każdy Amerykanin. Wszyscy mieli słuchać doktora Tony’ego Fauci, który w swoich życzeniach i przewidywaniach częściej okazał się błędny niż dokładny i stawiał czoła we wszystkich czterech kierunkach w prawie każdym problemie związanym z pandemią, z wyjątkiem jego nieustannego popierania zamknięć, które okazał się katastrofą, która prawdopodobnie wyrządziła więcej szkody niż pożytku dla zdrowia psychicznego i fizycznego populacji Stanów Zjednoczonych, podobnie jak w innych krajach.Jeśli każdy się zamaskuje, nadal będzie zachowywał się jak gatunek wystraszonych kretów, powiedział pan Biden, być może możliwe będą małe spotkania w domu 4 lipca.\nNiewątpliwie oświetlona gazem, demokratyczna izba echa krajowych mediów politycznych okrzyknie to najwspanialszym przemówieniem tego rodzaju od czasu pogawędki Franklina D. Roosevelta na temat systemu bankowego w marcu 1933 r. Ale podejrzewam, że sondaże ujawnią, że publiczność nie była pod wrażeniem ponurej recytacji przez prezydenta ciemnej i beznadziejnej nocy, którą udaje, że podnosi.Większość Amerykanów już wie, że 99,997 procent zdrowych Amerykanów w wieku poniżej 65 lat przeżywa Covid-19, jeśli zachoruje. Jest też fakt, że przeżywa 94,6 procent zdrowych Amerykanów powyżej 65 roku życia, a 80 procent tych, którym się to nie udaje, ma niestety inne dolegliwości. Należy również zauważyć, że rzadko jest jasne, która jest skuteczną przyczyną zgonów, że tylko nieznacznie zmieniło to wskaźnik śmiertelności w kraju, że średni wiek zgonów koronawirusa jest taki sam, jak średnia długość życia w kraju (78), oraz że nie ma wymówki ani potrzeby noszenia masek na zewnątrz lub zamykania szkół.\nRównież wygląd prezydenta nie dodaje otuchy. Ma chorobliwą bladość, niedowagę i czasami drży.Każdy będzie życzył mu dobrego zdrowia i długiego życia, ale jego wygląd i maniera w czwartkowy wieczór nie wzbudzą pewności, że prawdopodobnie będzie się nimi cieszył. Prezydent Biden jest dziwnie niestabilny i przygnębiony jak na kogoś, kto zwykł głosić swoje umiejętności i pokusę, by pokonać swojego głównego przeciwnika (Trumpa, który w porównaniu z nim wygląda jak Tarzan), na miazgę. Biorąc pod uwagę, że kraj zbliża się do 100 milionów szczepień, a liczba zgonów i hospitalizacji z powodu wirusa gwałtownie spada, a odporność stadna zbliża się szybko wraz z pełnym programem szczepień, powinien był być znacznie bardziej optymistyczny i optymistyczny, oddając ducha wiosny, rozbroił dziesiątki milionów zwolenników Trumpa życzliwym słowem na ten temat, z którym cały naród może się zgodzić:\nNie zgadzam się z tymi, którzy są zbyt krytyczni co do nazwania jego jedynego głównego osiągnięcia legislacyjnego ustawą o pomocy Covid , mimo że 90 procent z tego było po prostu dobrym, staromodnym pompowaniem i toczeniem kłód, zdrapywaniem nieudanych programów Obamy i źle zarządzanych niebieskie stany. Od 1942 roku FDR nazywał prawie każdą ustawę na każdy temat środkiem mającym na celu pomoc weteranom sił zbrojnych. Ale wyruszamy po kraju z wiceprezydentem „i pierwszą damą i pierwszym dżentelmenem”, by pochwalić hojność tego projektu, podczas gdyBłogie ignorowanie potwornego kryzysu na południowej granicy, za który ten prezydent jest wyłącznie odpowiedzialny i którego istnieniu zaprzecza, nie wywrze większego wrażenia na amerykańskiej opinii publicznej niż, jak podejrzewam, kraj doceniał jego słabe bloviations z czwartkowej nocy.\nNa koniec, oto najważniejsze informacje (lub lowlights) Andrei Widburga z AmericanThinker.com :\n1. Biden był bardziej czujny niż przez wiele miesięcy. Biorąc pod uwagę, jak słaby i zagubiony był ostatnio Biden, powiedzmy, że miał podejrzaną werwę. Nawet jego oczy, które zwykle są mocno zmrużone, gdy stara się zachować czujność i czytać z telepromptera, były szeroko otwarte, prawie przerażające. Mimo to pod koniec wyraźnie się zmęczył, niewyraźnie wypowiadając słowa i wydawał się zagubiony.\n2.Przemówienie było zarówno dziwaczne, jak i nudne. Pomimo telepromptera wędrował tu i tam, nigdy nie dotykając wyraźnie żadnego punktu. To była ponura, przygnębiająca mowa o nieszczęsnym roku, który prawdopodobnie nie poprawi się nawet po szczepionce, ponieważ wszyscy musimy pozostać przestraszeni i odizolowani.\n3. Biden powtarzał, że powie prawdę. Zacytował kobietę, którą rzekomo spotkał, która powiedziała mu, co jej pragnie: „Chcę tylko prawdy. Prawdy. Po prostu powiedz mi prawdę”.\n„Powiedz prawdę” – powtórzył Biden.\n„Moi koledzy Amerykanie”, powiedział, jestem Wam winny tylko prawdę. ”\nPóźniej, dodał:” powiem wam prawdę „.\nA potem powiedział: „W nadchodzących tygodniach i miesiącach będę podróżować razem z pierwszą damą” i całym zastępem innych, „mówiąc prawdę”.\nCzy wiesz, kto mówi takie rzeczy? Ktoś, kto kłamie.\n4. Biden niemal przypadkowo wyciągnął fakt, że ostatnio mamy do czynienia z wysypką ataków na Azjatów: „Okrutne zbrodnie z nienawiści wobec Amerykanów pochodzenia azjatyckiego, którzy byli atakowani, prześladowani, obwiniani i stanowili kozła ofiarne”.\nSugerował, że ludzie byli tak szaleni przez Trumpa (którego nazwisko Biden ani razu nie wspomniał) mówiąc, że wirus Wuhan powstał w Chinach, że doprowadził szalonych białych suprematystów do ataku na Azjatów. O ile wiem, ataki na Azjatów pochodzą prawie w całości ze społeczności Czarnych- a co więcej, z części czarnej społeczności, która nie sympatyzuje z Trumpem i dlatego jest mało prawdopodobne, aby miał na niego wpływ. Nikt z lewej strony nie przyznaje, że Murzyni od dawna są wrogo nastawieni do Azjatów.\n5. Biden otworzył paskudnym machnięciem na Trumpa: „Rok temu uderzył nas wirus, który spotkał się z milczeniem i rozprzestrzenił się bez kontroli, zaprzeczając przez dni, tygodnie, a potem miesiące”.\nTo nie była prawda. W rzeczywistości 31 stycznia Trump przestał podróżować z Chin, co każdy demokrata, od Biden w dół, atakował jako „ksenofobiczny”. Na początku marca Trump przystąpił do działania, współpracując z sektorem prywatnym przy produkcji masek, respiratorów, szpitali i szczepionek.\n6.Mówiąc o szczepionkach, jedną z najgorszych rzeczy w przemówieniu Bidena było to, że wielokrotnie podkreślał, jak spektakularnie działało jego podanie, jeśli chodzi o produkcję i dystrybucję szczepionek. To całkowicie zignorowało fakt, że to Trump przyspieszył ich produkcję i dystrybucję. Cała przemowa była doskonałym przykładem damnatio memorieae – czyli wykasowania pamięci Trumpa, jakby nigdy nie istniał.\nTrump musiał zostać ostrzeżony, że Biden to zrobi, ponieważ wysłał w czwartek następującą wiadomość e-mail:\nMam nadzieję, że wszyscy pamiętają, kiedy dostają szczepionkę COVID-19 (często nazywaną wirusem chińskim), że gdybym nie był prezydentem, nie dostałbyś tak pięknego „zastrzyku” przez co najwyżej 5 lat, i prawdopodobnie w ogóle by tego nie dostał. Mam nadzieję, że wszyscy pamiętają!\n7. Główną ideą przemówienia było to, że każdy musi otrzymać szczepionkę (wspaniała szczepionka Biden ). Jednak Biden przyznał, że nawet przy szczepionce, maski i dystans społeczny muszą być kontynuowane. Nawet przy wszystkich zaszczepionych, może do 4 lipca uda nam się zebrać w małych grupach na świeżym powietrzu. Innymi słowy, nawet jeśli wszyscy jesteśmy napompowani szczepionką, nic się nie zmieni . Ale powinniśmy zaufać Bidenowi i pamiętać, że wszyscy jesteśmy w tym razem.\n8. Oto najstraszniejsza rzecz, którą powiedział Biden, chociaż wtrącał się tak szybko, że wielu mogło tego nie zauważyć (moje podkreślenie): „Po czwarte, w nadchodzących tygodniach wydamy dalsze wskazówki, co możesz, a czego nie możesz zrobić po pełnym zaszczepieniuaby zmniejszyć błąd, aby utrzymać ludzi bezpieczne i zachęcić więcej ludzi się zaszczepić.”\nszczepionki zamiast uwalniając nas, przyniesie nam jeszcze mocniej pod kontrolą rządu, jak federalne mandatów rządowych, co można i nie można zrobić .\n9. When skończył czytać teleprompter, Biden zignorował wykrzyczane pytanie reportera, odwrócił się i powlókł się z powrotem w tę długą, pustą salę.\nObejrzyj całą przemowę – jeśli się odważysz – poniżej:


Z Lechem Wałęsą rozmowa o Polsce – KOD Wielkopolska\nZ Lechem Wałęsą rozmowa o Polsce\n5 grudnia 2016 6 grudnia 2016 Grzegorz Borys\nZ inicjatywy pilskiego Komitetu Obrony Demokracji, oraz Centrum Efektywności Lokalnej odbyło się w Pile spotkanie byłego prezydenta Lecha Wałęsy z mieszkańcami miasta. Pod hasłem „Porozmawiajmy o Polsce” dyskutowano o bieżących problemach nurtujących współczesnego Polaka. Gość zaraz na wstępie zastrzegł, że poczuwa się do obowiązku, by rozmawiać z ludźmi na każdy ważny dla nich temat i wspólnie szukać najlepszych rozwiązań dla dzisiejszego świata.\nKiedy „zabieraliśmy” się za komunizm – mówił – pytałem o radę premierów, prezydentów, a nawet królów. Pytałem, czy uważają, że jest jakaś szansa, by w naszym jeszcze pokoleniu wyrwać się z tego niedobrego systemu w jakim tkwiliśmy i zrzucić z narodu komunistyczne jarzmo. Wtedy nikt z tych wielkich ludzi nie dawał nam szans, a jednak udało się. Jeśli dzisiaj są kłopoty to choć są one duże to jednak mimo wszystko jesteśmy w lepszej sytuacji niż wówczas. Dziś mamy jakieś prawa. Możemy wybierać, zabierać głos, Wtedy tego nie było. Nie jesteśmy dziś całkiem bez szans. Skorzystajmy więc z tego faktu, postarajmy się, zmobilizujmy się, wybierajmy lepiej, trafniej i szczęśliwiej. Po to zresztą jestem tu i szukam razem z wami odpowiedzi na wiele nękających nas pytań. Mówiąc o demokracji, jako systemie na jaki zdecydowaliśmy się powiedział : nie zapominajmy, że demokracja to system oparty na rywalizacji, czasem nawet wręcz walce, ale w żelaznych ramach prawa. Walczmy więc uczciwie i nie zapominajmy, że demokracja to najlepszy system wymyślony przez człowieka. Ja nie znam lepszego – powiedział Lech Wałęsa..\nPytany o globalizację jej wady i zalety mówił, że jest to konieczność rozwojowa pożyteczna w wielu dziedzinach życia , ale nie zawsze i nie wszędzie. Mówiąc z kolei o roli kościoła w życiu publicznym oświadczył, że nie wyobraża sobie życia bez religii, ale jest zdecydowanym przeciwnikiem politykowania w świątyniach.\nJak Lech Wałęsa ocenia polityków swojej generacji – zapytano z sali. Trzeba dobrze rozumieć ich trudną rolę – powiedział – ale nie można darować, gdy tracą kontakt z wyborcami. Oni wszyscy za mało rozmawiają ze społeczeństwem. Za mało konsultują podejmowane decyzje. Nie dość wyjaśniają. Trzeba bez przerwy zabiegać o zrozumienie i tłumaczyć . Często odbijać krzywdzące argumenty i oskarżenia przeciwników.\nPrezydent pytany,o to czy gdyby mógł wszystko zacząć od początku to z czegoś by się wycofał, coś zrobiłby inaczej? Odpowiedział krótko: z niczego bym się nie wycofał, niczego nie zrobiłbym inaczej! Moja koncepcja się sprawdziła. Uzyskałem wolność dla Polski i dałem wam ją w prezencie. To prawda, że społeczeństwo nie było przygotowane na taki podarunek. W końcu jednak pozbieraliśmy się i wierzcie mi, że gdybym dostał drugą kadencję Polska wyglądałaby dziś zupełnie inaczej. Nie daliście mi jej – powiedział były prezydent Lech Wałęsa.\n← Manifestacja nauczycieli w Warszawie\n13 grudnia 2016 – Strajk Obywatelski c.d. →\nW obronie niezawisłości sądów – relacja z manifestacji 19.02.2017\n20 lutego 2017 25 lutego 2017 Grzegorz Borys


Legacy z jakim silnikiem - Legacy - Forum SIP\nBy Krzysztof Poźniak,\nOctober 29, 2018 in Legacy\nAuto: Vectra C 1,9\nChcę kupić Subaru Legacy lub Outback.\nZ jakim silnikiem można kupić takie autko żeby się często nie psuło i koszty niebyły duże.\nA i mam plan zagazować.\nNa co zwrócić uwagę przy oglądaniu samochodu?\nhouse_1 9 posts\nWOJO 8 posts\nKrzysztof Poźniak 8 posts\n2.0 SOHC Najprostsza konstrukcja najtańsza w użytkowaniu, szczególnie przy LPG ale i za razem najsłabsza. Niemniej jednak już ponad 2 lata jeżdżę 350 tys km niedługo licznik wyświetli i nie narzekam.\nJeżdżę legacy 2.0i MY07 w manualu, obecnie 210 tyś km. Do tej pory nic poważnego się nie stało, a mam go już prawie 9 lat (od 2010r.). Jedynie konwersja na jednomasę, co nastąpiło już dawno. Jak\nCzyli albo już to zrobił poprzedni właściciel i jest spokój, albo kupić taki do roboty,przez co tańszy i zrobić samemu, podejrzewam że 200kkm wtedy nikt nie pojeździ bo wcześniej sprzeda .\nAuto: Volvo s60 (for sale)\n2.0 SOHC Najprostsza konstrukcja najtańsza w użytkowaniu, szczególnie przy LPG ale i za razem najsłabsza. Niemniej jednak już ponad 2 lata jeżdżę 350 tys km niedługo licznik wyświetli i nie narzekam. No może czasami coś tam pod nosem pomruczę jak mnie Janusz w zaczipowanym Passacie TDi wyprzedzić próbuję ale zima idzie, ślisko będzie więc i ten "problem" odpadnie :-P\n2 godziny temu, Krzysztof Poźniak napisał:\nTrochę się różni ten poliftowy amerykanin od tego dostępnego w USA https://www.ebay.com/itm/2009-Subaru-Outback-2-5-i/123446662384?hash=item1cbdfe94f0:g:Wc8AAOSwmrpbmw8f&vxp=mtr\nCarfax koniecznie do sprawdzenia\nA co do silników to wolnossące sohc 2,5 i 2.0 powinny dać radę\nbież H6, tylko troche z gazem problem, ale za to jazda że hej\nH6 to 2,5 litra?\nW jedyn z wystawionych samochodów jest info "pali się kontrolka CHECK-ENGINE na zdjęciu również widać kod błędu P0171 który oznacza ubogą mieszankę"\nczy taki samochód można kupić i ten błąd wystarczy wykasować czy niestety trzeba coś wymieniać?\nCzy dać sobie spokój z tym egzemplarzem?\n41 minut temu, Krzysztof Poźniak napisał:\nH6 to 3.0\njakby wystarczyło skasować to tym magicznym urządzeniem ze zdjęcia by go wykasowali Historia owego błędu może być bardziej zawikłana ale równie dobrze może być banalna.\nJak chcesz tego amerykańca to poproś o carfax bo widzę że tam może być ciekawie\nMiało być mało psujące się i tanio naprawialne\nMało psujące to może jest (tylko trzeba raz na 200-300kkm zrobić UPG i rozrząd), no ale niestety tanio naprawialne z pewnością nie\n3.0, albo jak ktos nie ma cisnien i nie gotuje sie na innych kierowcow to 2.0 lepiel placic troche wiecej za 3.0 i sie cieszyc fajnym autem takie moje zdanie.\nNa własnym przykładzie podpowiem ile kosztuje mnie 13 letni OBK H6 i tym samym podjąć decyzję mianowicie w przeliczeniu na 100km na chwilę obecną wydaję około 50PLN z czego 31PLN na LPG (~14,5l/100km) oraz dodatkowo 8PLN na PB a reszta są kosztami eksploatacji, jak "drobne" remonty czy wymiany płynów itp. Statystyka na podstawie 19kkm\nIdąc w silnik 2,0 jesteś w stanie obniżyć nieco koszty paliwa o kilka złotych, reszta w zależności od stanu w jakim kupisz?\n8 godzin temu, Krzysztof Poźniak napisał:\nPo przeglądzie stron ze sprzedażą bardzo dużo jest samochodów z 2.0 lub 2.5 a że lubię przycisnąć zastanawiałem się nad silnikiem 2.5 lub h6\nMyślę, że 2.0 165KM i 2.5 173KM jadą bardzo podobnie.\nA jak się ma regulacja zaworów co do silników ? Jaki to koszt i czy w którymś jest łatwiej i taniej.\nW SOHC koszt to około 300zł, w DOHC trzeba wyjmować silnik i koszty się robią nieciekawe\n2.0 137KM - SOHC\n2.0 150KM - DOHC\n2.0 165KM - DOHC\n2.5 173KM - SOHC\n3.0 245KM - DOHC\nNa USA jeszcze było:\n2.5 XT 250KM - DOHC\n2.0 TwinTurbo 280KM - DOHC\nJapońce mają łeb: SOHC dla 137 i 173\n17 godzin temu, Oczkoo15 napisał:\nW 2.0 nie trzeba wyjmować silnika, ale fakt że kosztuje to więcej niż w SOHC (na oryginalnych nowych uszczelkach zapłaciłem 800 zł)\nOk, dobrze wiedzieć\nNa pewno w 3.0 H6 trzeba wyjąć silnik i tym przypadku regulacja zaworów kosztuje najwięcej\nDzięki panowie za wyjaśnienia , Oczkoo świetnie trafiłeś z tym który to sohc a dohc bo się gubiłem Chęci są na h6 tylko nie wiem.czy portfel wytrzyma jak będzie trzeba regulację zaworów zrobić i chyba zdecyduje się szukać z silnikiem 2.5 .\nA jeszcze jedno pytanie nie doświadczonego jaki jest koszt tak mnie więcej regulacji zaworów w dohc?\n6 minut temu, Krzysztof Poźniak napisał:\njaki jest koszt tak mnie więcej regulacji zaworów w dohc?\nW dniu 1.11.2018 o 10:27, Slawskip napisał:\nna oryginalnych nowych uszczelkach zapłaciłem 800 zł\n51 minut temu, Krzysztof Poźniak napisał:\nZ tego co wiem to przy dobrze wyregulowanej instalacji gazowej co 80-100kkm\nNa samej benzynie co 200-300kkm\n49 minut temu, Krzysztof Poźniak napisał:\nNa benzynie może się okazać, że nigdy nie będziesz się tym przejmował podczas swojej przygody z autem. Na gazie zaś jest to częstszy problem, ale przy dobrej instalacji może się skończyć jedynie na sprawdzaniu luzów, bez konieczności ich regulacji.\nNa moim przykładzie, 160kkm na benzynie bez LPG - brak objawów wskazujących na regulację i nigdy taka regulacja nie była robiona.\nW dniu 29.10.2018 o 18:07, Dzixd napisał:\nMiało być mało psujące się i tanio naprawialne\nWcale się tak często nie psuje...\nNie musi byc w spalaniu dużo gorzej niż 2.5... prawda oczkoo15?\nEdited November 3, 2018 by euyot\nGodzinę temu, euyot napisał:\nO ile w mieście 2.0 i 2.5 będzie mniej paliło to na trasie H6 jest bardziej oszczędne\nNa trasie przy:\n90 można zejść do 8 l/100\n120 ok 9l/100\n150-160 ok 10-11l/100\n180-200 ok 13l/100\nMoje średnie spalanie na co dzień to 12-13 l/100\nPS. W mieście od 15l do 25l\nEdited November 3, 2018 by Oczkoo15


Camping na wczasy nad morzem Polsce: Jastrzębia Góra, Mieroszyno - Jastrzębia Góra\nwww.pole.letnik.pl, camping, 84-104 Jastrzębia Góra, ul. Klonowa, tel. 693 357 820\nPole namiotowe położone w centrum Jastrzębiej Góry w bardzo pięknej, zalesionej i cichej okolicy. Blisko morza, deptaku i na zalesionym\nwww.nabluszczowej.letnik.pl, camping, 84-103 Mieroszyno - Jastrzębia Góra, ul. Bluszczowa, tel. 661 796 949\nZapraszamy do wypoczynku na polu kempingowym `NA BLUSZCZOWEJ` położonym w Mieroszynie koło Jastrzębiej Góry. Obiekt położony blisko lasu,oddalony około 3km od morza. Zapewniamy ciszę i spokój,bezpieczne miejsce do gier i zabaw dla dzieci na\nwww.kempingjastrzebiatanio.letnik.pl, camping, 84-104 Jastrzębia Góra, ul. Rozewska, tel. 601 511 282\nPrzyczepa 5-osobowa z aneksem kuchennym ( na wyposażeniu namiot, stolik + krzesła), blisko lasu i w odległości 300 metrów od morza. W pobliżu restauracje, dyskoteka. Teren ogrodzony z miejscem do parkowania. Możliwo grillowania, miejsce do zabaw.\nniedziela, 09 sierpień 2020r. 07:03:59, Oferty noclegów w nadmorskich kurortach na wczasy nad morzem w Polsce.\nwww.kwatera.biz, Camping nad morzem, Jastrzębia Góra, Noclegi Jastrzębia Góra


Fala uderzeniowa w Gdańsku - 20 Polecanych Specjalistów | ZnanyLekarz.pl\nFala uderzeniowa specjaliści w Gdańsku\nmgr Izabela Skowrońska\n„Profesjonalizm i zaangażowanie widoczne od pierwszej minuty. Od razu rzuca się w oczy, że jest to osoba która lubi s…wój zawód i zależy jej na dobru pacjenta. Moim problemem była pęknięta łąkatka w lewym kolanie, dzięki zadanym ćwiczeniom i terapii manualnej udało się doprowadzić do stanu, gdzie mogę biegać nie odczuwając dyskomfortu. W innej sytuacji Iza pomogła mi też z bolącym odcinkiem lędźwiowym, który dokuczał mi w związku z siedzącym trybem pracy” Więcej\n• 65 zł\nmgr Michał Ustrzyński\n„Ponad dwa lata temu zdiagnozowano u mojego nastoletniego dziecka poważną wadę kręgosłupa. Wielu lekarzy proponowało …operację, ale najpierw zwróciliśmy się o pomoc do Pana Michała. Po miesiącach systematycznej pracy ból kręgosłupa praktycznie minął. Syn nauczył się, jak dbać o swój kręgosłup, jak samodzielnie ćwiczyć, obecnie prowadzi normalny, aktywny tryb życia. Gorąco polecam Pana Michała. To wyjątkowy w swojej dziedzinie profesjonalista, który wie co zrobić, żeby pomóc.” Więcej\nDermatolog, Endokrynolog, Ne… urochirurg, Neurolog, Terapeuta, Ortopeda, Fizjoterapeuta, Dietetyk, Lekarz rehabilitacji medycznej, Chirurg dziecięcy, Ortopeda dziecięcy Więcej\n„U Kamila miałem okazję być wiele razy. Taka była specyfika mojego leczenia, która wymagała więcej niż kilku spotkań.… Spotkania na miejscu jak i zadania domowe pozwoliły na znaczną poprawę stanu mojego zdrowia i wkrótce prawdopodobnie dojdę do 100% sprawności motorycznej. Jeśli ktoś pytałby czy polecam - bez rozpisywania się - tak, polecam :-)” Więcej\nChirurg, Neurolog, Ortopeda,… Radiolog, Fizjoterapeuta, Reumatolog, Urolog, Dietetyk, Specjalista medycyny estetycznej, Lekarz rehabilitacji medycznej, Ortopeda dziecięcy Więcej\nmgr Adrian Staśkiewicz\n„Najlepszy! Skuteczny i profesjonalny! Indywidualne podejście do każdego pacjenta,z uśmiechem z dbaniem o każdy szcze…gół! Jestem po złamaniu kości śródstopia i już po 4 wizytach czuje znaczna poprawę w ruchomości stopy oraz zmniejszenie dolegliwości bólowych.Taki Fizjoterapeuta to Skarb!Polecam z całego serducha!!!” Więcej\nmgr Karolina Mazurek\n„Witam serdecznie półeczkami Karolinie robi super Masazie jest zawadzie uśmiechnięta i umie osobie poradzić swoim bac…niętą” Więcej\nmgr Natalia Kąkol-Wodniak\nGenerała Mariusza Zaruskiego 8u, Gdynia • Mapa\n„W Magmedzie spotkałam 2 wspaniałe rehabilitantki - p.mgr Magdalenę Kozikowską i p.mgr Aleksandrę Zachryczek. Dzięki …nim mogę się poruszać mimo poważnego schorzenia stawu biodrowego. Magmed to profesjonalna ocena stanu pacjenta i profesjonalna pomoc. A wszystko to we wspaniałej przyjaznej atmosferze . Pani Madziu i Pani Olu - wielkie dzięki.” Więcej\nTadeusza Kościuszki 4/1b, Sopot • Mapa\n„Od jakiegoś czasu miałem problem z kręgosłupem bolał mnie. Pan Marcin poradził sobie z tym i mogę funkcjonować norm…alnie. Polecam” Więcej\n„Bardzo profesjonalne podejście do pacjenta. Jestem pod wrażeniem szybkiej skuteczności zabiegów, które naprawdę przy…niosły mi w krótkim czasie ogromną ulgę. Czuć ,że Pan Dominik wkłada wiele serca w swoją pracę i jest ogromnym pasjonatem swojej pracy. Z czystym sumieniem polecam każdemu.” Więcej\nmgr Karol Śliwowski\nObrońców Wybrzeża 23/9, Gdańsk • Mapa\nFIZJOESTHETIC FIZJOTERAPIA -KOSMETOLOGIA dawniej FIZJOMED Centrum Fizjoterapii\nmgr Marta Bajgier\nKilińskiego 9/8, Gdańsk • Mapa\nRehabilitacja sportowców w Gdańsku


Krem czekoladowy bez cukru - KetoShop.pl\n» Słodycze, pasty i przekąski\n» Krem czekoladowy bez cukru\nMagnez i cynk ZMB, 60 kaps.\nKrem czekoladowy bez cukru (1)\nKrem czekoladowo-orzechowy bez cukru, 380g\nKrem czekoladowy bez cukru idealnym zamiennikiem słodkości podczas diety\nChyba większość z nas w trakcie diety pożąda tych produktów względnie zakazanych. Sama dieta ketogeniczna przeważnie stroni od cukru, dlatego warto postawić na godne uwagi zamienniki. Jeżeli uwielbiasz smak czekolady, a dodatkowo brakuje Ci go przy przyrządzaniu standardowych posiłków, krem czekoladowy bez cukru sprawdzi się świetnie. Intensywność smaku oraz aromatyczne orzechy - trudno o coś lepszego. Sam wygląd kremu momentalnie zachęca do skonsumowania. Jesteśmy pewni, że duża część naszych klientów pamięta czasy dzieciństwa, gdy wyjadanie popularnego kremu łyżeczką stanowiło najlepszą przekąskę. Gwarantujemy, że i tutaj nie doznasz absolutnie żadnego zawodu. Sam produkt generuje długotrwały zakup, jeżeli nie będziemy oczywiście spożywać go bez przerwy. :)\nProsty skład sprawia, że masło orzechowe bez cukru to pionier na rynku\nNo właśnie - skład. Dominują tłuszcze roślinne tak ważne przy diecie ketogenicznej. Ponadto ogromna ilość błonnika, nieporównywalna do tej w zwykłym kremie. Orzechy laskowe (31%) to niewątpliwy plus, najwyższej jakości kakao, a poza tym produkt jest słodzony stewią, zastępującą tradycyjny cukier. Należy uwzględnić fakt, że masło orzechowe bez cukru zawiera je tylko sposobem naturalnym, co stanowi typową cechę dla tego rodzaju produktów. Zyskujesz wartościowy krem, podbijający niejedne kubki smakowe.\nKrem czekoladowo-orzechowy bez cukru jako towarzysz różnorodnych potraw\nChyba najbardziej klasycznym zastosowaniem dla naszego produktu są pyszne kanapki w towarzystwie świeżego pieczywa. Jednak pamiętajmy, że jeżeli jesteśmy na diecie ketogenicznej, to węglowodowany są niewskazane, a pieczywo stanowi jego bogate źródło. Jednak możemy bez problemu przygotować nietuzinkowe naleśniki lub amerykańskie pancakes. Krem czekoladowo-orzechowy bez cukru generuje uniwersalną kwestię, ponieważ możesz dodać produkt do wielu deserów bądź słodkich śniadań.\nCena adekwatna do jakości - przekonaj się sam\nW przypadku naszego produktu płacisz za jakość, która naszym zdaniem zajmuje najwyższe miejsca wśród kremów czekoladowych. Tak jak wcześniej wspomnieliśmy, sama pojemność sprawdzi się przez długi czas. Jeżeli jesteś dużym łasuchem, to zachęcamy też do zamówienia innych słodkich przekąsek, urozmaicających codzienną dietę. Nasza oferta jest w tej kwestii bardzo różnorodna.\nW razie pytań bądź wątpliwości, zachęcamy do zadawania pytań poprzez kontakt telefoniczny lub mailowy. Serdecznie zapraszamy!


Opole 2016: Doda podczas koncertu Złote Opole\nDoda już po próbie generalnej! Tak wygląda jej show za 40 tysięcy złotych ZDJĘCIA\nNa ten dzień wszyscy fani Dody czekali od 6 lat. Gwiazda w wielkim stylu wraca na Festiwal w Opolu (ostatni raz wystąpiła w 2010 roku). W niedzielę artystka zaśpiewa hit "Nie daj się" na koncercie Złote Opole 2016, z którym powalczy o Grand Prix Opola 2016. Na tę okazję Doda przygotowała spektakularne show, o którym opowiedziała nam nieco wcześniej:\nChciałabym pokazać tą piosenką wielozadaniowość polskich kobiet, że wyróżniamy się na tle innych narodowości, podróżuje po świecie i widzę, że jesteśmy waleczne, kreatywne, niesamowicie zorganizowane, pracowite. Troszkę zainspirowało mnie życie Marii Czubaszek, która odeszła od nas niestety, ale ona żyła tak, że nigdy nie bała się być sobą i na tej scenie będzie pokazane, jak się nie bać być sobą. - mówiła nam Doda na konferencji Opola 2016.\nNa swój występ Doda wydała... 40 tysięcy złotych. Podczas występu zobaczymy ją jednak w kilku stylizacjach, z ekipą tancerzy, z dziećmi z Zespołu Pieśni i Tańca. Nie zabraknie efektów specjalnych i mnóstwa pirotechniki.\nZobacz: WOW! W tej sukience Doda wystąpi w Opolu! To dzieło projektanta ubierającego Natalię Siwiec i Margaret! ZDJĘCIE\nSteczkowska z mężem, Doda, Rodowicz i inni szykują się na "Złote Opole 2016"! ZDJĘCIA\nDoda szykuje wielkie show w Opolu! Mamy zdjęcia z prób. Zobaczcie, ile osób nad nim pracuje!


Nowa jakość SamsungCCTV - oferta Hanwha - Samsung CCTV\nSerdecznie witamy na nowej stronie SamsungCCTV, prezentującej ofertę produktową Hanwha. Mamy nadzieję, że nowy design przypadnie Państwu do gustu i zachęci do jeszcze częstszego odwiedzania witryny. W trosce o jak najlepszą prezentację naszej oferty odświeżyliśmy nie tylko design, ale i dodaliśmy nowe funkcjonalności, m.in. zakładkę Wsparcie. Dzięki niej możecie Państwo szybko i łatwo znaleźć kontakt do naszego Działu Technicznego oraz Serwisu, a także za pomocą formularza przesłać Zgłoszenie Serwisowe (RMA).\nW zakładce Produkty znaleźć można aktualną ofertę Hanwha, którą mogą Państwo u nas zamówić. Zachęcamy do zapoznania się z nowymi produktami.\nNowością jest także zakładka Sklep, która przekieruje Państwa na platformę sprzedażową. Zapraszamy do składania zamówień online, dzięki czemu zaoszczędzą Państwo czas oraz w każdej chwili będą mieli Państwo dostęp do swoich zamówień.\nhanwha,nowa strona,nowa www,oferta hanwha,oferta samsung wisenet,samsung wisenet


Buffon: Mamy wiele do poprawy\nBuffon: Mamy wiele do poprawy\nChoć ostatni test przed pojedynkiem z Manchesterem United zakończył się pozytywnym rezultatem, styl gry Paris Saint-Germain mógł pozostawić nieco do życzenia. Jedyna bramka dla podopiecznych Thomasa Tuchela padła po niefortunnym rzucie karnym Edinsona Cavaniego.\n41-letni bramkarz Les Parisiens, Gianluigi Buffon podziela zdanie analityków i przyznaje, iż mecz z Żyrondystami nie należał do tych z kategorii przyjemnych dla oka.\n– „Oprócz zwycięstwa nie podobało mi się to spotkanie.”\n– „Uważam, że mamy wiele do poprawy pod względem mentalności, postawy i ducha poświęcenia dla zespołu.”\n– „We wtorek czeka nas arcyważne spotkanie. Musimy zagrać wyjątkowo. W pojedynkach z tego typu zespołami musisz być silniejszy, solidniejszy, z innym nastawieniem.” – dodał Gigi.\nDani Alves: Musimy uczyć się na swoich błędach Previous post\nTuchel na konferencji przed meczem z MU Next post


Kategoria: Aktualizacja The Sims 4 • Strona 3 z 13 • DOTsim\nA ja nadal mam problem z włosami na modach. Są widoczne tylko poszczegolne pasma włosów. Ktoś coś ma sposob lub ...\nMam prblem z wlosami na modach. Gdy jestem w grze sa widoczne tylko pasma włosów i nic wicej...\nSimGuruKate potwierdza, że dzisiaj otrzymamy aktualizację gry The Sims 4. To drugi update w tym miesiącu. Zobaczcie, kiedy dodamy recenzje i przeglądy z tego pakietu.\nMoże to taki myk, żeby ludzie po obejrzeniu zwiastunu od razu chcieli i mogli kupić rozszerzenie, żeby nie zdążyli...\nZwiastun pojawi się w dniu premiery? Oni chyba rzeczywiście mają jakąś tajemnicę, której nie chcą spojlerować X...\nTak, można :) Była mini aktualizacja tuż po tym błędzie, która go naprawiła....\nCzy można już bez problemu używać głośnika Lin-Z? Bo wiem że wcześniej było zalecane nie używać go ponieważ ...