Discovery Life - Program TV na Środa 21 sierpnia 2019\nWt20.08 Śr21.08 Cz22.08\nWyzwanie - pierwsze dziecko: Ponowna ciąża?\nAshley i Tyson zaczynają czuć presję - próbują zdecydować, czy powinni wybudować dom. Mars jest zaskoczona. Odkrywa, że może być...\nCórka inna niż wszystkie: Świeże spojrzenie\nZaginieni: Droga w mrok\nSłodki biznes: Botaniczne torty i nieblokujące się hamulce\nBuddy Valastro i jego ekipa cukierników wracają z nowymi pomysłami na słodkie wypieki. Znów muszą stawić czoło trudnym wyzwaniom. Zawsze...\nSłodki biznes: Ciężka sprawa i obcisła kurtka\nWyzwanie - pierwsze dziecko: Wyniki testu ciążowego\nMars i Doug poznają wyniki testu ciążowego. Tymczasem Brooke zauważa, że ciąża miała negatywny wpływ na jej sprawność fizyczną.\nWiza na miłość: pierwsze spotkanie: Niemiłe zaskoczenie\nRicky zaczyna tracić nadzieję na udaną relację z Melissą, gdy nie pojawia się ona na kolacji. Jon wchodzi w rolę...\nZaginieni: Wyjazd z Kalifornii\nSłodki biznes: Problemy z transportem i dwie panny młode\nKolejna seria spotkań z Buddym Valastro, jednym z najsłynniejszych mistrzów sztuki cukierniczej w USA.\nSłodki biznes: Prezenter TV i 50. ślub\nWzrost ponad miarę: Wzrost ma swoją cenę\nLindsey przygotowuje się na pierwsze od 16 lat spotkanie z ojcem. Po nieudanych randkach z mężczyznami poznanymi w sieci Colleen...\nCztery żony i mąż: Nowożeńcy kontra Brownowie\nOpowieść o Kodym Brownie, jego czterech żonach i ich osiemnaściorgu dzieci, mieszkającym w stanie Utah.\nWyzwanie - pierwsze dziecko: Ukochana teściowa\nAutumn i Matt w końcu mogą wrócić z małą Chloe do swojego domu na łodzi. Trojaczki okazują się dla Julii...\nSłodki biznes: Piraci i ciastka\nSłodki biznes: Zamki z piasku i podwójne widzenie\nWiza na miłość: Czas ucieka (1)\nZagraniczni partnerzy są w drodze do USA. Nerwy dają się we znaki wszystkim. Amerykański sen jednej z kobiet legnie w...\nGoście z zaświatów: Zagubione dusze z zakładu dla obłąkanych\nDemony z naszych snów: Śpiąc z diabłem\nSeks terapia: Seks po porodzie\nSeks-wypadki: Uwodzące spojrzenia\nKawaler do wzięcia: Australia (6)\nTim i dziewczyny jadą na farmę. Panie chcą pokazać, że nie boją się brudnej i ciężkiej pracy. Z zapałem zabierają...\nWielki świat małych ludzi: Ważna rozmowa\nMałżonkowie Roloffowie wychowują czwórkę dzieci, z których niektóre mają normalny wzrost, a inne cierpią na karłowatość. Serial przedstawia życie tej...\nPremiera: Idealna niania (1/12)\nAnika i Rafał to rodzice 3-letniego Olafa i 10-miesięcznej Neli. Rafał pracuje dużo, a jego żona zamierza wrócić na studia....


New Faces z D'vision SS2016 - PROMODELS Magazine\nZapraszamy Was dzisiaj do poznania New Faces z D’vision SS2016! W ramach cyklu “Sezon na New Faces” po raz drugi gościmy w progach jednej z topowych polskich agencji modelek i modeli D’vision Model Management kierowanej przez Lucynę Szymańską… Agencji będącej współtwórcą sukcesów takich sław jak Anja Rubik, Zuzanna Bijoch, Maria Loks czy Maja Salamon. W przeglądzie najciekawszych polskich nowych twarzy modelingu poznajcie dzisiaj dziesięć pięknych, młodych i zdolnych dziewcząt, które mamy nadzieję, że już niedługo pójdą w ślady swoich starszych sławnych koleżanek.\nPromodels Magazine trzyma za Was dziewczyny kciuki i na pewno będziemy śledzić Wasze sukcesy!\n15 lat / 176cm / 74-58-86\nWyscoutowana w pociągu przez Karolinę Romuk Wodoracką. Elwira dopiero zaczyna swoją przygodę z modelingiem i jest na etapie budowania portfolio. Jej zainteresowania: kocha komiksy i mangi oraz rysowanie. Pasjonuje się sztuką i przyrodą. Kocha podróże, zwiedzanie muzeów, zabytków.\n18 lat / 181cm / 81-59-86\nDo D’VISION zgłosiła się sama. Od momentu wejścia w progi agencji (z dredami na głowie) zdążyła już przejść ogromną metamorfozę. Na swoim koncie ma sesję lookbookową dla marki This is paper. Jest potwierdzona przez agencję 2pm z Danii i czeka na oficjalnie potwierdzenie od kolejnych agencji zagranicznych. Interesuje się sztuką, muzyką, podróżami, modą, designem, koszykówką.\n21 lat / 178cm / 83-61-90\nSylwia została odkryta przez scouta agencji D`VISION Karolinę Romuk-Wodoracką. Obecnie prężnie pracuje nad swoim portfolio, wzięła już udział w sesji lookbookowej marki Reserved oraz w edytorialu dla magazynu HOT Moda. Początkująca modelka może się również pochwalić rozpoczęciem współpracy z zagranicznymi agencjami: Monster z Mediolanu oraz Vivą w Londynie, Paryżu i Barcelonie. W chwili obecnej Sylwia jest w Australii w agnecji Priscillas gdzie intensywnie pracuje nad swoim portfolio.\n15 lat / 174cm / 78-58-88\nOdkryta przez Karolinę Romuk-Wodoracką – scoutkę D’vision. Do tej pory wzięła udział w sesjach dla takich marek jak Acephala, This is non, Est by es, Berenika Czarnoty oraz do magazynu Contributor. Karolina aktualnie prężnie pracuje nad swoim portfolio. Pierwsze zdjęcia testowe robiła z Natalią Erdman i Asią Wzorek. Uwielbia czytać książki, a zwłaszcza kryminały. W wolnych chwilach biega i jeździ na rowerze. Interesuję się psychologią.\n17 lat / 177cm / 78-58-85\nWiktoria zostałą wyscoutowana przez Karolinę Romuk Wodoracką, scouta D’VISION. Dopiero zaczyna swoją swoją przygodę z modelingiem i ma za sobą ma pierwsze testy z Kubą Szymańskim i Natalią Erdman. Prywatnie osiąga spore sukcesy w jeździe konnej.\n18 lat / 179cm / 84-59-90\nKinga do agencji trafiła sama. Aktualnie wraz z agencją intensywnie pracuje nad swoim portfolio. Jest nią duże zainteresowanie wśród agencji zagranicznych. Pierwsze testy robili jej: Eliza Stegienka, Aleks Salski, Stefano Catalani. Kocha zwierzęta i sport. Od 8 lat jeździ rekreacyjnie konno. Od 4 lat hoduje i trenuje… kozy\n14 lat / 174cm / 76-57-86\nStawia pierwsze kroki w modelingu. Do agencji trafiła sama i intensywnie pracuje nad swoim portfolio. Jej uroda wzbudziła zainteresowanie wielu polskich fotografów (Marcin Kosakowski, Koty 2, Aldona Karczmarczyk, Tobiasz Skoracki). Główne zainteresowania to biologia (stąd nauka w klasie o profilu biologiczno-chemicznym) jak również sport a przede wszystkim pływanie, siatkówka (reprezentacja szkoły) oraz taniec w harcerskim zespole tańca (Polski Folklor).\n14 lat / 182cm / 84-60-91\nZuza do D’vision zgłosiła się samodzielnie. Ma za sobą już pierwsze testy z Wiktorem Franko. Uwielbia sport, głównie pływanie, jazdę na łyżwach oraz jazdę na rowerze. Lubi zwiedzać nowe miejsca, podróżować i poznawać nowych ludzi.\n16 lat / 179cm / 79-60-88\nKlaudia dopiero zaczyna swoją przygodę z modelingiem a do agencja zgłosiła się sama. Aktualnie pracuje nad portfolio. ma za sobą testy z takimi fotografami jak Koty 2, Kaja Kitliński, Aldona Karczmarczyk oraz z Lucyną Szymańską – szefową D’vision. Interesuje się książkami podróżniczymi, poznawaniem różnych kultur. Uwielbia podróżować. Jej hobby to również sporty ekstremalne (które dostarczają adrenaliny) takie jak skoki ze spadochronem czy latanie na paralotni. Największym marzeniem Klaudii jest skok na bungee.\n15 lat / 177cm / 80-57-85\nWyscoutowana przez Karolinę Romuk Wodoracką z D’VISION. Dopiero zaczyna przygodę z modelingiem ale ma już za sobą pierwsze testy z fotografem Wiktorem Franko. Interesuje się modą. Jej szkoła jest związana z projektowaniem i przemysłem mody. Do zainteresowań Dominiki należy także sport a szczególnie karate.\nźródło: D’vision Model Management\nPoprzedni artykułAnja Rubik w jesienno-zimowej kampanii IRO Paris 2016-2017\nNastępny artykułFree Spirit czyli Monika JAC Jagaciak dla Marie Claire US – sierpień 2016


Maluch w kuchni. Przepisy na zdrowe i wesołe gotowanie z dzieckiem (Heather Wish Staller) książka w księgarni TaniaKsiazka.pl\nWitajcie we wspaniałym królestwie gotowania!\nPewnie wiele razy obserwowaliście rodziców i innych dorosłych w kuchni i też macie ochotę spróbować własnych sił. Droga wolna – teraz wasza kolej!\nNiezależnie od tego, czy jesteś już sprawnym kuchcikiem, czy też dopiero zaczynasz swoją przygodę w kuchni, ta książka jest dla ciebie. Znajdziesz w niej 25 przepisów na pyszne śniadania, obiady, kolacje, przekąski i desery. Dla każdego przepisu określono stopień trudności: łatwy, średni lub trudny. Dzięki temu łatwiej będzie zdecydować, których zadań możesz się podjąć samodzielnie. Jeśli zobaczysz znaczek STOP, oznacza to, że ktoś dorosły powinien ci pomóc lub nadzorować twoje działania. Wszystko inne zależy tylko od ciebie!\nMam nadzieję, że dzięki tej książce czeka was wiele radości z gotowania i jedzenia.\nKsiążka kucharska pomyślana dla dzieci w wieku 4-8 lat, które chcą zacząć samodzielnie (lub z niewielką pomocą dorosłych) przygotowywać ulubione potrawy i zacząć rządzić w kuchni. Atrakcyjna wizualnie, praktyczna, pomocna, zachęcająca – po prostu przepyszna.


Są pieniądze na modernizację dróg dojazdowych do gruntów rolnych i renowację zbiorników wodnych » CarpatiaBiznes.pl - Podkarpacki portal - Biznes Gospodarka Praca Inwestycje Turystyka\nSą pieniądze na modernizację dróg dojazdowych do gruntów rolnych i renowację zbiorników wodnych\nNa modernizację dróg dojazdowych do gruntów rolnych i renowację zbiorników wodnych służących małej retencji zarząd województwa podkarpackiego przeznaczył prawie 12,4 mln zł. To dochód z tytułu wyłączenia gruntów z produkcji rolniczej w tym roku.\nJak poinformował PAP marszałek województwa podkarpackiego Władysław Ortyl, pieniądze będą przeznaczone również na dofinansowanie zakupu sprzętu pomiarowego i informatycznego oraz oprogramowania dla samorządów. „Znamy skalę potrzeb i cieszymy się, że te pieniądze trafią do gmin regionu, a tym samym wesprą potrzeby mieszkańców Podkarpacia” – dodał.\nNajwięcej pieniędzy, 11 mln 570 tys. zł, zarząd województwa przeznaczył na dofinansowanie modernizacji dróg dojazdowych prowadzących do gruntów rolnych. Ze środków tych skorzystają 144 gminy z Podkarpacia.\nTrzy gminy – Chłopice, Borowa i Gać – otrzymały dofinansowanie na renowację zbiorników wodnych, które służą małej retencji. Na ten cel zarząd województwa przeznaczył w sumie 305 tys. zł.\nŚrednio na podkarpacką gminę przypada ok. 75 tys. zł dofinansowania.\nJak podkreślił Ortyl, zarząd zdecydował o zwiększeniu dofinansowania dla gmin o specyficznych potrzebach. Wśród tych samorządów, które skorzystają na tej decyzji, są gminy położone na terenie Bieszczadów i Beskidu Niskiego, szczególnie te, które prowadzą przebudowy dróg wiodących do winnic, oraz samorządy, które ucierpiały na skutek restrukturyzacji Podkarpackiego Banku Spółdzielczego w Sanoku. (PAP)\nRelated Items:Beskid Niski, Bieszczady, Borowa, chłopice, Drogi rolne, Gać, Gminy podkarpackie, Podkarpacie, Zbiornik wodny\nBieszczadzka Kolejka Leśna rozpoczęła sezon letni\nLetni sezon rozpoczyna Bieszczadzka Kolejka Leśna


Kraków - Pomiary elektryczne - Przeglądy elektryczne Fina&322; Pucharu Davisa Nadal lepszy od Berdycha\nW Madrycie burza po blamażu z trzecioligowym Alcorcon. Prezydent klubu Florentino Perez porażkę 0:4 nazwał "upokorzeniem", a Jerzy Dudek, który brał udział w zawstydzającym dla siebie i jego kolegów meczu, mówi o "niepoważnej" postawie i "zlekceważeniu rywala". W Jinan dobiegł końca turniej podnoszenia ciężarów mężczyzn, rozgrywany w ramach XI Igrzysk Narodowych Chin - informuje Marek Drzewowski na stronie internetowej polska.sztanga.prv.pl. PSV Eindhoven po emocjonującym spotkaniu wygrał na Philips Stadion z Ajaksem Amsterdam 4:3 (1:2). Bohaterami gospodarzy zostali Balazs Dzsudzsak oraz Otman Bakkal, którzy zdobyli po dwie bramki dla gospodarzy.\nHyundai Motor Group i powiązany z tym koncernem Kia Motors do 2017 roku przedłużyły umowę sponsorską z Europejską Unią Federacji Piłkarskich na wspieranie imprez organizowanych właśnie przez UEFA. Kłopotów organizacyjnych z mundialem w RPA ciąg dalszy. Okazuje się, że bilety na zbliżające się mistrzostwa świata wcale nie sprzedają się jak świeże bułeczki. Ruch Chorzów nadal niepokonany. Chorzowską twierdzę zdobyć próbowała Lechia Gdańsk, ale jej starania spełzły na niczym. Wszystko za sprawą Andrzeja Niedzielana, który tuż przed przerwą ustalił wynik spotkania na 1:0. Ruch ma już 22 punkty i umocnił się na pozycji wicelidera Ekstraklasy.\nW spotkaniu 22. kolejki Serie A AS Bari pokonało na własnym stadionie US Paleremo 4:2 (2:1). Sycylijska ekipa od ponad 60 lat nie potrafi pokonać Bari. 15 lat na zwycięstwo nad Genoą czeka Napoli, które i tym razem nie zdołał pokonać rywali - remisując 0:0.\nPiast Gliwice pokonał Odrę Wodzisław 2:1 (1:0) w meczu inaugurującym 5. kolejkę piłkarskiej Ekstraklasy. Okrasą spotkania były wszystkie bramki, jakie padły na gliwickim stadionie. Niemieccy piłkarze ręczni pokonali w towarzyskim spotkaniu w Mannheim reprezentację Brazylii 34:22 (17:14). Był to ostatni sparing mistrzów świata z 2007 roku przed rozpoczynającymi się 19 stycznia mistrzostwami Europy w Austrii. Niemcy to pierwszy rywal Polaków w grupie C.\nBartosz Białkowski wrócił do pierwszego składu Southampton na mecz League Trophy z Charltonem. Oficjalna strona Ekstraklasy poinformowała, iż wszystkie kluby najwyższej klasy rozgrywkowej w Polsce dołączyły do wspierania akcji "Professional Football Against Hunger" (Profesjonalny Futbol w Walce z Głodem). - Żadna siła nie przeszkodzi w powstaniu nowego stadionu. Zapełnimy go widzami. Zapewniam już dziś, że każdego kibica będzie stać na bilet. Na trybunę ultras, o pojemności 6,5 tysiąca miejsc, bilety będą w cenie wejściówki do kina – zapowiada w wywiadzie dla miesięcznika "Nasza Legia" wiceprezes ITI Corporation i przewodniczący rady nadzorczej KP Legia Warszawa Paweł Kosmala.\nMarcin Gortat okazał się kosztowną - 34 miliony dolarów, ale opłacalną polisą ubezpieczeniową, wykupioną na pięć lat przez Orlando Magic dla gwiazdora Dwighta Howarda - oceniają w klubie koszykarskiej ligi NBA z Florydy. Ilia Szewlak, szef rządowego biura koordynacyjnego ds. Euro 2012 na Ukrainie, podał się do dymisji - poinformowała w poniedziałek jego rzeczniczka, Łesia Baszniak. Trzynasty etap Rajdu Dakar nie był pechowy dla motocyklistów ORLEN Teamu. Wręcz przeciwnie. Wszyscy pojechali bardzo dobrze i szybko. Jakub Przygoński kolejny raz znalazł się w najlepszej dziesiątce zajmując siódme miejsce, a Marek Dąbrowski awansował o jedną lokatę.\nGalaktyczni zepsuli urodziny Realu\nWyprawa na K2: polscy alpiniści głosowali w Islamabadzie\nOśmioro polskich alpinistów, uczestników wyprawy na drugi pod względem wysokości szczyt globu K2 (8611 m), po trzygodzinnym śnie po przylocie do Islamabadu, udało się do ambasady RP, by oddać głos w wyborach prezydenckich.\n90 wolontriuszy zatruło się w RPA\nMŚ na poznańskiej Malcie otwarte\n- Mistrzostwa świata seniorów są po raz pierwszy rozgrywane w Polsce, ale Poznań jest doskonale znany w środowisku wioślarskim - powiedział prezydent FISA Denis Oswald w czasie uroczystości otwarcia. - Wiemy, że mamy do czynienia ze świetnym obiektem i doświadczonym komitetem organizacyjnym.\nVancouver: Marianne Timmer przegrała eliminacje\nHolenderska panczenistka Marianne Timmer nie wystąpi w igrzyskach olimpijskich w Vancouver. Ostatnią szansą wywalczenia miejsca w reprezentacji były wewnętrzne kwalifikacje na dystansie 1000 m, na którym cztery lata temu w Turynie zdobyła złoty medal. Zajęła w nich jednak trzecie miejsce.\nMecz Gwiazd bez największej z nich\nW niedzielnym Meczu Gwiazd NBA zabraknie dwóch znakomitych zawodników. Chyba najbardziej znany gracz amerykańskiej ligi, Kobe Bryant, wypadł z powodu kontuzji. Z kolei Allen Iverson nie weźmie udziału w meczu z powodów osobistych.\nPrzesiadł się z nart do bolidu\nSzybkiej jazdy nowy kierowca Renault Romain Grosjean najpierw uczył się na stokach narciarskich. Dopiero później porzucił narty i kijki narciarskie, by zasiąść za kierownicą rajdowego samochodu.\nPlatini: Diego uczyni Juventus wielkim\ncs.ehotelsreviews.com/city-370520/es/altea/cs/ | najlepszy sylwester lublin


Rafał Malczewski wciąż poobijany | CKM Włókniarz S.A. Częstochowa\n29 maja 2013, 21:44, autor: Biuro Prasowe\nRafał Malczewski, który wystąpił dotychczas w trzech spotkaniach częstochowskiego Włókniarza w Ekstralidze w tym sezonie, upadł w półfinale SK w minionym tygodniu. „Komar” musiał jednak przejść kompleksowe badania w szpitalu, które wykazały silne stłuczenie biodra. Sam zainteresowany próbował swoich sił na motocyklu, ale wraz z lekarzami uznano, że Malczewskiemu przyda się dłuższy odpoczynek.\nNiestety kontuzja Rafała Malczewskiego, legitymującego się KSM-em rzędu 2,50, uniemożliwia pole manewru kierownictwu zespołu ekstraligowej drużyny. Niebawem jednak wychowanek Włókniarza powinien być zdolny do jazdy i w pełni sił móc przystępować do zawodów ligowych.\n« Informacje odnośnie akredytacji jednorazowych na niedzielny mecz\nMecz ze Stalą zgodnie z planem »


Moje małe pasje: Urodzinowe Candy :)\nSzanowne Panie i Panowie! :)\nTak, tak, dzisiaj bardzo oficjalnie, a to ze szczególnego powodu. We wtorek minął dokładnie rok odkąd opublikowałam mój pierwszy post. Decyzja nie była łatwa, obawiałam się, czy ktokolwiek do mnie zajrzy. W końcu w świecie rękodzieła nadal jestem amatorką...\nMiałam tego posta opublikować równo w rocznicę, ale z nieprzewidzianych względów nie mogłam :( Musicie mi to wybaczyć.\nI tak: przez ten rok mój blog zanotował 2885 wyświetleń (czyli jednak ktoś tu zagląda). Dzisiejszy post nosi numer 60 :) a do tego 74 osoby dodały mnie do swoich kręgów.\nJak dla mnie statystyki wyglądają nieźle! W każdym razie ja jestem zadowolona :)\nNo a skoro urodziny to pora na Candy!!! :)))\nTo moja pierwsza zabawa, więc proszę o wyrozumiałość :)\nTo może najpierw formalności i zasady:\n1) Zabawa trwa od dnia opublikowania posta do 09.10.2014 do godz. 24:00\n2) Zgłoszenie stanowi komentarz pod tym postem.\n3) Do zabawy zapraszam osoby aktywnie prowadzące bloga - jako sposób docenienia odwagi, by podzielić się ze światem Waszymi dziełami. Proszę więc wpisywać adres bloga, żebym mogła Was odwiedzić.\n4) Proszę umieścić podlinkowane zdjęcie (powyżej) w widocznym miejscu na Waszym blogu.\n5) W ramach małej ankiety, proszę napisać, która z moich prac podobała Wam się najbardziej.\n6) Nie trzeba być obserwatorem mojego bloga, choć będzie mi miło, jeśli zostaniecie ze mną na dłużej.\nNo to teraz pora na tę przyjemniejszą część, czyli... NAGRODĘ!!! :)\nKilka obrazków z profesjonalnego papieru do decoupage\nZestaw wstążek i koronek\n(po 2 m wstążek satynowych, różnych rozmiarów; 1m czarnej koronki ; po 0,5m białej bawełnianej koronki i gumko-falbanek)\nZestaw cekinów srebrnych łamanych; 10 par ruchomych oczek do naklejania; woreczek białych i różowych piórek; 6 szt papierowych podkładek pod napoje, które można upiększyć techniką decoupage :)\nMam nadzieję, że znajdą się chętni na udział w mojej pierwszej zabawie.\nDziękuję Wam, że byliście ze mną przez ten cały rok i dziękuję tym, którzy zostawili tu po sobie ślad.\nPozdrawiam serdecznie i niniejszym ZABAWĘ UZNAJĘ ZA ROZPOCZĘTĄ :)))\nAutor: Joanna G-M o 18:28\nAnna Iwańska 18 września 2014 19:43\nWitaj Joasiu .\nGratuluję roczku !!!! i całkiem niezłych statystyk . Obserwuję Twojego bloga od niedawne więc nie znam wszystkich Twoich prac, ale bardzo mi sie podobają Twoje plecionki a szczególnie wpadł mi w oko ten koszyk na serweti ze słonecznikami http://handmadebyjo2013.blogspot.com/2014/06/buty-dla-szewca.html\nZ miła chęcią wezme udział w Twoim Candy , bo na punkcie serwetek mam niezłego fioła.\nJoanna G-M 19 września 2014 19:26\nDziękuję, Aniu, za miłe słowa i za udział w zabawie. Życzę powodzenia, choć na razie jesteś jedyna :)\nAla Gajewska 1 października 2014 12:59\nTeż się piszę na Twoje candy, bo świetne rzeczy przygotowałaś na tą rozdawajkę, ale też dlatego że lubię zabawę.\nPodoba mi się w Twoich pracach wiklina papierowa :)\nJoanna G-M 2 października 2014 16:28\nDziękuję za udział w zabawie. Miło było poznać :)\nEwa 2 października 2014 10:51\nWitaj - ustawiam się w kolejce po Twoje cukieraski - z nowości to rewelacyjny jest słoik grzybowy , z dalszych postów butelka na wino , czy pudełeczka !\nJoanna G-M 2 października 2014 16:29\nWitam Ewo! Dziękuję za udział w zabawie :)\nAldona Kucner 3 października 2014 11:53\nStaję do kolejki i gratuluję rocznicy! :) Ciężko mi powiedzieć, co podobało mi się najbardziej. Urzekły mnie podkładki z muffinkami. Bardzo też spodobało mi sie pudełko ze śpiącym kocurem. Życzę Ci powodzenia w dalszych pracach i kolejnych blogowych latach!\nJoanna G-M 3 października 2014 19:36\nDziękuję za życzenia i witam w zabawie:)\nTeresa 3 października 2014 20:18\nGratuluję roku i życzę jeszcze wielu lat, Mi najbardziej podobały się hafty, a ten który wygrał konkurs jest cudny. Gdzie można znaleźć wzór ? banerek na moim blogu http://teresa-teresa1305.blogspot.com/ zapraszam :)\nJoanna G-M 4 października 2014 13:36\nWitam w zabawie i życzę powodzenia w losowaniu :)\nWzory haftów mojego autorstwa możesz znaleźć na http://www.wzory-haftu.pl/ pod nickiem Nickole214 (ale wzory innych autorów również są piękne)\nMarta i Alicja 4 października 2014 13:10\nWitaj! Bardzo chętnie dopisuję się do zabawy ;) Jako osoba zakręcona na punkcie papierowych rureczek bardzo bardzo podobają mi się Twoje koszyczki, bardzo ładnie pleciesz i super dobierasz kolory ;) Zapraszam do siebie : http://www.poleskieinspiracje.blogspot.com/\nJoanna G-M 4 października 2014 13:39\nDziękuję za udział w zabawie i życzę powodzenia w losowaniu.\nP.S. Piekne prace wykonujecie, Dziewczyny :)\nMarta i Alicja 4 października 2014 13:53\ndziękujemy dziękujemy ;)) Ty również!\nAnna Parszewska 6 października 2014 10:43\nWitam, zapisuję się i ja :) Jako, że troszkę bawię się decoupagem to najbardziej podoba mi się "Cieniowane pudełko" jest prze urocze :)\nJoanna G-M 6 października 2014 16:11\nWitam! Dziękuję za udział w zabawie. Piękne prace prezentujesz u siebie :)\nAnna Parszewska 7 października 2014 11:22\nMarta Kurkiewicz 6 października 2014 11:58\nTradycyjnie na ostatnią chwilę ustawiam się w kolejce. ;))))\nBannerek tutaj: marteczki.blogspot.com\nNa mnie również Cieniowane pudełko zrobiło ogromne wrażenie. Tak samo jak ślubna armatka - przepiękna.\nJoanna G-M 6 października 2014 16:13\nWitam w zabawie :) Wcale nie na ostatnią chwilę:)\nMarta Kurkiewicz 7 października 2014 21:51\nByłam pewna, że nie będę ostatnia :))\nSutasz Agi 6 października 2014 21:01\nZgłaszam się w ostatniej chwili! Wszystkie Twoje prace mi się podobają, ale najbardziej chyba sześciokątne pudełko, to ozdobione kokardką :) Nie potrafię jeszcze dekupażować, ale pracuję nad namówieniem koleżanki, żeby mnie nauczyła... Na razie skaczę po dekupażowych blogach i podglądam :-D\nPodlinkowany baner umieściłam na sutasz-agi.blogspot.com.\nJoanna G-M 7 października 2014 17:15\nWitam w zabawie :) Polecam samej zaryzykować i spróbować decu - świetna zabawa, a i satysfakcja niemała. Ja z kolei mam sznurki do sutaszu od ponad roku i... no właśnie, czekają na swoją kolej :)\nAnna Wojnar 7 października 2014 22:06\nAle fajnie ze jeszcze zdążę się załapać na takie super Candy! :) Banerek już u mnie wisi: http://annawojnar.blogspot.com :)\nNa blogu bardzo podoba mi się to, ze jest tak wiele technik, ale gdybym miała wybrać ulubioną pracę to chyba karoca :)\nPiątkowy temat - osłonki na wino :)\nSzybkie prace na debiut\nDebiut publiczny :)


Śmieszne koszulki informatyczne - myBaze.com\nŚmieszne koszulki informatyczne - wyprzedaże i promocje\nTrudno uwierzyć, że Śmieszne koszulki informatyczne stały się elementem codziennego ubioru w 1950 roku i dopiero wtedy przestały pełnić rolę bielizny. Na początku, zupełnie nie wyglądały, tak jak znamy je dzisiaj – nie miały charakterystycznego kształtu litery "T", a krojem przypominały śpioszki, tyle, że dla dorosłych. Miały długi rękaw i nogawki, zapinano je na guziki. Z czasem przyjęły bardziej funkcjonalną postać – rękawy skrócono i zrezygnowano z nogawek, jednak nadal pozostawał to element bieliźniany. Po raz pierwszy to marynarze założyli koszulki męskie tak, jak my robimy to dziś.\nOczywiście to nadal nie była to ostateczna forma t-shirtu. Zamiast wełny zaczęto używać bawełny i obszyto krawędzie lamówką. Swoją popularność zyskały dzięki amerykańskim wojskowym, którzy stali się chodzącą reklamą. Któż by się oparł widokowi umięśnionego ciała w dopasowanej koszulce? Z biegiem czasu koszulki zaczęto produkować w najróżniejszych kolorach, zaczęto stosować kolorowe nadruki i slogany, umieszczano na nich zdjęcia ulubionych zespołów. Do dziś jest to najpopularniejszy element garderoby, tak zwany basic. Zamieszczamy na nich nasze poglądy i upodobania, czasem jakiś żart, czasami wybieramy Śmieszne koszulki informatyczne. Czasem taka jednolita, subtelna koszulka to po prostu pójście na łatwiznę – każdy mężczyzna z łatwością coś do niej dopasuje. Przygotowaliśmy 10938 męskich koszulek do wyboru w atrakcyjnych cenach 9,99 zł – 3 697,00 zł. Zobacz, jakie propozycje ma dla Ciebie Kolekcja lato 2021 od MegaKoszulki, Reserved, House, Jack & Jones, Cropp. Sprawdź – Śmieszne koszulki informatyczne już online!\nkoszulki i t-shirty megakoszulki koszulki i t-shirty reserved koszulki i t-shirty house białe koszulki i t-shirty czarne koszulki i t-shirty niebieskie koszulki i t-shirty koszulki i t-shirty bawełniane koszulki i t-shirty materiałowe koszulki i t-shirty z tkaniną koszulki i t-shirty z nadrukiem koszulki i t-shirty z aplikacjami koszulki i t-shirty z haftami koszulki i t-shirty polo koszulki i t-shirty z dekoltem w serek koszulki i t-shirty krótkie koszulki i t-shirty długie koszulki i t-shirty na co dzień koszulki i t-shirty na lato koszulki i t-shirty na wiosnę koszulki i t-shirty na zimę koszulki i t-shirty z krótkim rękawem koszulki i t-shirty z długim rękawem koszulki i t-shirty bez rękawów koszulki i t-shirty klasyczne koszulki i t-shirty casualowe koszulki i t-shirty eleganckie koszulka męska w paski śmieszne koszulki z anime śmieszne koszulki na dzień taty koszulki polo męskie długi rękaw śmieszne napisy na koszulki na 30 urodziny śmieszne koszulki sklep internetowy śmieszne koszulki sklep online koszulki polo męskie markowe koszulki polo męskie firmowe koszulki polo męskie w paski


18.06.2019 - Czas Reakcji - Radio Szczecin\n2019-06-18 Sławomir ORLIK\nDlaczego w pociągach np. relacji Olsztyn - Szczecin nie ma wagonów Wars-u? Naszym gościem była Anna Zakrzewska z biura prasowego PKP Intercity S.A.\nOd 1 lipca będą podwyżki za wywóz śmieci. Nasz Słuchacz zastanawia się, czy jeśli zapłaci za rok z góry to potem będzie musiał dopłacić różnicę. Naszym gościem była Paulina Łątka z biura prasowego Urzędu Miasta w Szczecinie.\nNasz Słuchacz, podpisujący się Remi już kilkukrotnie zwrócił uwagę na przepełnione kosze na plaży nad Miedwiem w Zieleniewie. Naszym gościem była dyrektor Centrum Kultury i Rekreacji w Kobylance Teresa Jasińska.\nW ub. niedzielę funkcjonariusze Straży Leśnej i Policji zatrzymywali w Puszczy Bukowej nielegalnie jeżdżących na quadach i motorach crossowych. O szczegółach mówiła rzeczniczka KWP w Szczecinie nadkom. Alicja Śledziona.


Be Tech Zestaw do trwałej ondulacji\nStrona główna > Profesjonalne kosmetyki fryzjerskie >PROMOCJE fryzjerskie>Be Tech Zestaw do trwałej ondulacji\nKompletny zestaw do trwałej w promocyjnej cenie!\nMaska zakwaszająca Be Tech\nPłyn do trwałej ondulacji bez amoniaku Be Tech Moved ph 8.5\nSpray zakwaszający do włosów Be Tech Spray ph 3.8\nNeutralizator Be Tech\nSzampon Be Tech\nSposób stosowania zestawu do trwałej:\nSzampon Be Tech należy zastosować na mokre włosy, wmasować i spłukać.\nKROK 2. ONDULACJA\nZawinąć wilgotne włosy na wałki i zaaplikować płyn do ondulacji Be Tech Moved 12min. Pozostawić go na 12 minut.\nKROK 3. NEUTRALIZACJA\nPod koniec czasu działania należy dokładnie spłukać włosy ciepłą wodą bez zdejmowania wałków i zastosować Be Tech Neutralizer bezpośrednio na wałki. Odczekać 12 minut. W przypadku bardzo długich włosów należy odczekać dodatkowe 5 minut, dokładnie spłukać i zdjąć wałki.\nNależy zastosować maskę Be Tech na końcówki mokrych włosów, odczekać 5 minut i spłukać.\nKROK 5. STABILIZACJA\nPo spłukaniu maski Be Tech należy zastosować spray Be Tech na całej długości i końcówkach włosów osuszonych ręcznikiem. Należy odczekać 3-5 minut, spłukać i wysuszyć.\nBe Tech Płyn do t...


Zwiazek Strzelecki Rzeczypospolitej - Chatyń - ta zbrodnia miała zatuszować Katyń - fotorelacja z Białorusi\nChatyń - ta zbrodnia miała zatuszować Katyń - fotorelacja z Białorusi\nDziś obchodzimy 76 rocznicę zbrodni we wsi Chatyń ...\n22 marca 1943 we wsi Chatyń, położonej w rejonie łohojskim obwodu mińskiego na Białorusi, zamordowano 149 osób, w tym 75 dzieci. Mordu dokonał niemiecki oddział SS-Sonderkommando Dirlewanger oraz Batalion Policyjny nr 118 złożony z członków OUN i dawnych żołnierzy sowieckich, którzy przeszli na stronę Niemiec. Szefem sztabu 118 Batalionu był dawny porucznik Armii Czerwonej Grigorij Wasiura. Mieszkańców spalono żywcem, a tych którzy próbowali uciec - zastrzelono.\nNiemców sprowokowali do odwetu na ludności cywilnej partyzanci sowieccy, którzy 22 marca zaatakowali niemiecki konwój, w wyniku którego zginęło czterech żołnierzy.\nKilkadziesiąt lat później władze Związku Radzieckiego wykorzystały tę tragedię, aby ukryć przed światem zbrodnię katyńską. Chatyń został wybrany z premedytacją - ze względu na podobieństwo nazwy z Katyniem – miejscem sowieckiej zbrodni na Polakach, której Moskwa zaprzeczała aż do 1990 r., twierdząc, że dokonali jej Niemcy w 1943 roku. Nazwę wsi po angielsku pisze się Khatyn, czyli tak samo jak Katyń. Upamiętnianie Chatynia skutecznie służyło zatajeniu prawdy o Katyniu, zarówno w ZSRR, jak i poza jego granicami. Jeszcze do niedawna można było spotkać osoby, które myliły oba te wydarzenia, ulegając dezinformacji.\nSekcja motocyklowa Związku Strzeleckiego Rzeczypospolitej odwiedziła to miejsce, aby przypomnieć o tej i o setkach innych białoruskich wsi, które zostały w czasie wojny zrównane z ziemią.\nPatrząc na ogromny pomnik mężczyzny niosącego martwego chłopca, wspominaliśmy wszystkich zamordowanych, także tych, których szczątków nigdy nie odnaleziono. 56-letni Józef Kamiński, który okaleczony cudem przeżył masakrę, a po odzyskaniu przytomności znalazł wśród spalonych zwłok umierającego syna i wziął go na ręce, jest tylko małym symbolem ogromu cierpienia, które spotkało ludzi takich jak my.\nMiejsce po każdym spalonym domu wioski Chatyń otacza symboliczny fundament. W środku każdego z 26 fundamentów znajduje się obelisk zwieńczony dzwonem, który symbolizuje komin po spalonej chacie. Pojedyncze dzwony "odzywają się" co 30 sekund, aby uzmysłowić fakt, że w czasie II wojny światowej co pół minuty ginął jeden obywatel Białorusi.\nKompleks cmentarny upamiętnia także inne zbrodnie dokonane na ludności cywilnej na Białorusi podczas II wojny światowej. Każdej wymordowanej wiosce czy miejscowości poświęcona jest mogiła na symbolicznym "cmentarzu miejscowości". Ściana pamięci poświęcona jest ofiarom obozów koncentracyjnych.\nFaktyczne sprawstwo chatyńskiej masakry wciąż podlega dyskusjom, oficjalnie wioskę zrównali z ziemią Niemcy, nieoficjalnie sowieccy partyzanci, przebrani w niemieckie mundury, a miejsce zostało wybrane celowo, by służyć kłamliwej propagandzie.\n22 marca 1943 - ta zbrodnia miała zatuszować Katyń


Miód - wysokiej jakości produkty ekologiczne - dobre ceny - Ecowit\nMiód ekologiczny – nie tylko słodzi, ale i wzmacnia organizm\nKażdy miód jest produktem wartościowym, który należy spożywać regularnie. Szczególnie w okresie obniżonej odporności, podczas infekcji górnych dróg oddechowych i bezpośrednio po niej. Miód pomaga zwalczyć uciążliwy kaszel, osłania gardło i poprawia samopoczucie chorego. Ten pyszny pszczeli produkt wspiera organizm niezależnie od wieku. Właśnie dlatego warto wprowadzić go do diety. Jeśli wybierzesz dobrej jakości miód ekologiczny, możesz być pewien jego skuteczności.\nWybierz miód z certyfikatem, zamiast tanich mieszanek z supermarketu\nMiód miodowi nierówny, dlatego zwracaj uwagę na źródło jego pochodzenia. Zapomnij o produktach ogólnodostępnych. Nie oznacza to, że czekają Cię długotrwałe poszukiwania. Dobry, ekologiczny miód kupisz w naszym sklepie. Tylko taki sprawi, że dostarczysz organizmowi czegoś więcej, poza cukrem. Wiele osób sięga po niego ze względu na witaminy i mikroelementy. Rozsmakuj się w lipowym, akacjowym lub wielokwiatowym smakołyku. Możesz mieć pewność, już więcej nie sięgniesz po żadną alternatywę!


Meble i kuchnie na wymiar w Krakowie - Mebloma :Mebloma\nMeble i kuchnie na wymiar to gwarantowana:\nTworząc meble na zamówienie na każdym etapie ich produkcji, jakość wykonania stanowi dla nas priorytet. Począwszy od zapoznania się z potrzebami oraz wymaganiami klienta, poprzez doradztwo i aranżację pomieszczeń, skończywszy na produkcie finalnym, czyli meblu. Nie pozwalamy sobie na stosowanie niskiej jakości materiałów czy akcesoriów tworząc nasze meble do kuchni czy zabudowy.\nMając na uwadze Państwa oczekiwania i upodobania dbamy o to, aby każdy mebel był poprawny technicznie oraz posiadał wysokiej jakości akcesoria. Detale są elementami, które sprawiają, że nasze meble na wymiar spełniają swoje funkcje przez lata, dlatego blaty kuchenne, systemy przechowywania oraz inne rozwiązania dobieramy z wielką starannością. Ergonomia jest nam doskonale znana, zatem każdy mebel powstał w oparciu o jej zasady, dając w efekcie łatwy i wygodny w użytkowaniu sprzęt.\nMarzą Ci się nowoczesne, funkcjonalne i niestandardowe pod względem rozmiaru meble do kuchni, salonu, przedpokoju czy sypialni?\nChcesz zagospodarować niewykorzystaną dotychczas przestrzeń w domu, mieszkaniu lub firmie, ale brak Ci inspiracji? My Ci w tym pomożemy, tworząc nowoczesne meble na zamówienie!\nFirma działa od 2009 roku na terenie Krakowa i okolic, a jej głównym profilem działalności jest świadczenie usług w zakresie projektowania, produkcji oraz montażu mebli i systemów przesuwnych. Nasze meble na wymiar mają konkurencyjne ceny. Doskonale wiemy, że jeśli chodzi o kuchnie na wymiar ceny nieraz potrafią zwalić z nóg. Takie rzeczy to jednak nie u nas! Dodatkowym atutem firmy jest zaś fakt, iż nasze meble na wymiar montujemy ekspresowo. Wykonujemy także funkcjonalne garderoby w bardzo atrakcyjnych cenach. Kuchnie, meble łazienkowe czy garderoby? My zaproponujemy Ci rozwiązanie dostosowane do Twoich potrzeb.\nWychodząc naprzeciw wymaganiom klientów, przygotowujemy designerskie kuchnie na wymiar oraz meble do zabudowy. Tworzymy blaty kuchenne, które łączą w sobie funkcjonalność i atrakcyjną estetykę. Jednostkowe potrzeby, a także indywidualny gust to dla nas inspiracja, dlatego z pasją tworzymy m.in. meble łazienkowe czy kuchnie na zamówienie. Efekt końcowy zawsze świetnie komponuje się z danym wnętrzem. Nasze meble na zamówienie to połączenie dobrej ceny i wysokiej jakości. Jeśli rzeczywiście chcą mieć Państwo meble na wymiar ceny u nas na pewno nie będą przeszkodą.\nNiezależnie od tego czy realizujemy zamówienie na poszczególne meble do pokoi, czy całe kuchnie na wymiar, zawsze profesjonalnie podchodzimy do powierzonych nam zadań. Chcąc sprostać nawet najbardziej wymagającym klientom, wszystkie meble do kuchni i innych pomieszczeń domowych lub biurowych, pokazujemy zleceniodawcy na etapie projektu, w postaci profesjonalnej wizualizacji. Warto nadmienić, że firma MEBLOMA zdobyła ogromne doświadczenie, dzięki wieloletniej współpracy z wiodącym na rynku producentem systemów przesuwnych oraz mebli na wymiar. Dlatego nasze meble na zamówienie to najwyższa jakość wykonania i gwarancja zadowolenia.\nP.U.H. Mebloma Iwona Markowicz\nUl. Dobczycka 25/13, 30-620 Kraków\nNIP: 9451474934 e-mail Kontakt@mebloma.pl\ngms +48 504 440 987\nCOPYRIGHT | KUCHNIE NA WYMIAR I MEBLE DO KUCHNI - MEBLOMA | Wykonanie Infosun


Fenomen Kasjusza “Don Kasjo” Życińskiego - Nowl\nInfluencer, który znajduje się pod koniec drugiej setki pod względem liczby obserwujących na Instagramie, będący daleko od ścisłej czołówki w kwestii subskrybcji na platformie YouTube, a nadal okupujący miejsca w main-eventach czy co-main eventach kolejnych gal FAME MMA. Na czym polega fenomen Kasjusza “Don Kasjo” Życińskiego?\nPoczątki kariery w show biznesie Życińskiego.\nDon Kasjo swoją przygodę w internecie na dobre rozpoczął w momencie, gdy widzowie programu “Top Model” oglądali jego próby zostania modelem. Natomiast największy rozgłos jego osoba zyskała na występach w programach “Ex na plaży” i “Warsaw Shore”.\nWitamy w FAME MMA\nKasjusz Życiński zadebiutował na gali FAME MMA 3. Było to konsekwencją jego bójki z innym uczestnikiem programu “Ex na plaży” – Dawidem “Ambro” Ambroziakiem, do której finalnie doszło na jej czwartej odsłonie. Po zwycięstwie z Marcinem Ratajem na FAME MMA 6 dającej Życińskiemu drugą wygraną na zasadach MMA bohater dzisiejszego artykułu złapał syndrom “Don Kasjo Króla”\n“Don Kasjo Król”\nPrzydomek, jaki nadał sobie Życiński, był konsekwencją podbudowania sobie i tak bardzo wysokiego ego i dużej pewności siebie wcześniejszymi trzema triumfami. Ludzie w internecie mówili bardzo różnie o nowej gwieździe FAME MMA, ale jak to mówią: “nieważne jak, ważne, by o tobie mówili”. Od zwycięstwa z wcześniej wspomnianym Ratajem Kasjusz walczył na warunkach ułożonych wyłącznie pod siebie. Jest on brązowym medalistą mistrzostw Polski z 2014 roku w boksie, a więc łatwo się domyślić, w jakiej płaszczyźnie toczył następne pojedynki.\nWyzywanie włodarzy od najgorszych, grożenie, że nie zawalczy, jeśli walka będzie zakontraktowana w formule MMA, ustalanie warunków, rywali i zasad walki pod siebie, a także zapewnianie, że w boksie pokonałby chociażby byłych mistrzów UFC. Oczywiście jest w tym cząstka show, ale trzeba przyznać, że na gali Wojciecha Goli i Michała Barona występowały większe gwiazdy, które musiały pokazać więcej pokory aniżeli były pięściarz.\nPrzyszłość w FAME MMA\nInfluencer już zapowiedział, że będzie walczył w main evencie gali FAME MMA 12, na której zmierzy się z “gościem, który walczył w KSW”. Zasady, rękawice bokserskie, wynagrodzenie? Najprawdopodobniej najwyższe ze wszystkich bohaterów dwunastej odsłony freakowej gali. Przewidywana ilość “dymów” towarzysząca tej walce? Na pewno nie mniejsza niż podczas wcześniejszych starć.\nJak daleko zajdzie Kasjusz Życiński na płaszczyźnie freakowej i z jakimi rywalami skrzyżuje rękawice dzięki swojej gadce i pewności siebie? Jak długo będzie królem w FAME MMA? Czy po ewentualnych 2-3 porażkach zrezygnuje z przygody w freakfightach? Zapraszam do dyskusji w komentarzach.\nOd dziecka zakochany w Milanie - Sandro Tonali


Ebook Dwór w Czartorowiczach. Nowe pokolenie, Monika Rzepiela - Virtualo.pl\nAdelajda Marcjanna Sasicka – panna na Olechowiczach\nSebastian Błażej Sasicki – brat Adelajdy, dziedzic Olechowicz\nEwa z Jabłońskich Sasicka – pani na Olechowiczach\nMarcin Sasicki – pan na Olechowiczach\nEmilia z Działyńskich Sasicka – matka Marcina\nIgnacy Sasicki – ojciec Marcina\nFeliks Dionizy Sasicki – protoplasta rodu Sasickich\nMatylda Krzysztańska – kucharka\nRóża i Nela – pokojówki w Olechowiczach\nTekla Zawistowska – nowa kucharka\nBlanka z Halickich Jabłońska – matka Ewy z Jabłońskich Sasickiej i Aleksandra\nAntoni Jabłoński – ojciec Ewy z Jabłońskich Sasickiej i Aleksandra\nAleksander Jabłoński – dziedzic Czartorowicz\nKlementyna z Halickich p.v. Branicka s.v. Trębińska – matka Igi i rezydentka w Czartorowiczach\nStanisław Trębiński – drugi mąż Klementyny\nJulita z Tomiłłów p.v. Jabłońska s.v. Kozakowa – bratowa Antoniego\nTadeusz Kozakow – syn Julity\nMaciejka – piastunka\nWładziowa – ochmistrzyni\nAndrzejowa – kucharka\nKlara – pokojówka\nHonorata Zawistowska – nowa pokojówka\nEliza Mariola Świergiełłówna – panna na Hajduliszkach\nAlojzy Świergiełło – ojciec Elizy, pan na Hajduliszkach\nMaria z Olszewskich Świergiełłowa – macocha Elizy\nIga z Branickich p.v. Dworzycka s.v. Chruśnikowa – kuzynka Ewy z Jabłońskich Sasickiej\nLeon Chruśnik – mąż Igi\nLeonard Chruśnik – syn Igi i Leona, kuzyn Adelajdy i Sebastiana\nHelcia Białkowska – przybrana córka Igi i Leona\nPiotr Lisiecki – doktor\nKlotylda z Wareckich Lisiecka – doktorowa\nFabiola Lisiecka – doktorówna\nZygmunt i Paweł Leśniakowie – bracia cioteczni Marcina\nAzila – Ormianka, właścicielka kamienicy\nRittelowa – właścicielka pensji\nGustaw Gliński – przyjaciel Marcina\nIzabela z Leszczyńskich Glińska – przyjaciółka Ewy, żona Glińskiego\nLeokadia Glińska – doktorówna\nZbigniew Baliński – daleki kuzyn Adelajdy i Sebastiana\nJózefina z Tomiłłów Balińska – matka Zbigniewa\nApolonia Wrońska – przyjaciółka Adelajdy\nKarolina Wargulska – przyjaciółka Adelajdy\nGregoriana – matka przełożona\nKonstancja – zakonnica\nRozalka Szpunarówna – dziewczyna ze wsi\nFranek Sitarz – chłopak ze wsiRozdział 1. Podróż poślubna\nDo alkowy nowożeńców w Czartorowiczach, którą pani Blanka Jabłońska kazała przygotować w dawnym pokoju swej świętej pamięci świekry Marcjanny z Danguszków Jabłońskiej, wpadły pierwsze promienie słońca. Przez uchylone okno, w którym powiewała muślinowa firanka obszyta seledynową nicią tak, by komponowała się z kolorem ścian, dochodziły zapachy i dźwięki letniego świtu. Rześki czerwcowy poranek tysiąc osiemset siedemdziesiątego siódmego roku zapowiadał cudowny dzień, tak piękny, jak wspaniała była noc poślubna państwa Ewy i Marcina Sasickich.\nPierwsza obudziła się młoda żona. Zaledwie uniosła ozdobione ciemnymi rzęsami powieki, westchnęła cichutko. Leżała w pościeli haftowanej w złociste lilie, mięciutkiej jak puch, którą z niezwykłą pieczołowitością matka z ciotką Klementyną szyły specjalnie na tę noc. Materiał był delikatny i bielutki jak opłatek, podobnie jak koronkowa halka wisząca u wezgłowia łóżka.\nEwa leżała obok męża zupełnie naga, szczęśliwa jak aniołowie w niebie, przepełniona słodką rozkoszą, że należy do ukochanego ciałem i duszą po kres żywota. Tylko śmierć mogłaby ich rozłączyć! Przymknęła na chwilę swe zielone oczy i wróciła myślami do tego momentu, gdy Marcin w pełni uczynił ją swą żoną. Cofnęła się tylko odrobinę, nieznacznie, ponieważ ból, który poczuła, szybko minął i przemienił się w błogie, cudne doznania. Nawet nie marzyła, że robienie „tych” rzeczy może być aż tak przyjemne!\nWłożywszy dłonie pod policzek, zerknęła na męża z ciekawością, a stwierdziwszy, że śpi głęboko, powiodła wzrokiem po jego nagim wysportowanym ciele przykrytym haftowaną pościelą tylko tam, gdzie znajdowały się lędźwie.\nDelikatnie dotknęła zmierzwionych czarnych włosów, powiek, które przykrywały podobne do węgli oczy, potem policzka zacienionego nieznacznym zarostem i zmysłowych ust, które całowały ją gorąco i zachłannie. A kiedy zbliżyła ku nim swe delikatne wargi, omiótł ją zaspanym wzrokiem i natychmiast przyciągnął do siebie. Niewiele myśląc, rozchyliła uda i ponownie stali się jednością.\n– Niech mi Bóg wybaczy, ale kocham cię jak szaleniec – szepnął jej do ucha żarliwie. – Cały świat bym za ciebie oddał!\n– A ja życie za ciebie – odpowiedziała młoda małżonka cichutko. – Całe życie!\nGdy nasyceni odsunęli się od siebie, Ewa sięgnęła po halkę, którą Marcin zawiesił na poręczy łóżka. Drżąc na całym ciele, zgrabnie narzuciła ją na szczupłą figurę. Odwróciła się w stronę wybranka, gdy ten właśnie zapinał jasne spodnie, a potem z uwagą spojrzał na puste łoże. Kiedy powiodła za jego wzrokiem, zauważyła niewielką plamę krwi na bielusieńkim prześcieradle. Wiedziała, że tak się stanie w noc poślubną. Matka uświadomiła ją, że będzie wówczas krwawiła jak przy periodzie. Leciutko zmarszczyła brwi, mąż zaś uśmiechnął się ciepło. Patrzyła na jego szerokie ramiona, owłosiony tors, wyrzeźbiony niczym grecki posąg brzuch i zatrzymała wzrok niżej, na genitaliach okrytych spodniami. Ta część jego ciała nie stanowiła już dla niej tajemnicy. Nie mogła wyjść ze zdumienia, że ten szaleńczo przystojny mężczyzna jest jej mężem! Pragnęła przytulić się do niego tak, jak dziecko przytula się do matki, lecz obrócił się w stronę okna. Stał przy nim przez chwilę, wciągając w nozdrza zapach kwiatów. Ewa nieoczekiwanie przypomniała sobie tamten odległy dzień, gdy uciekając znad Czarnego Potoku przed burzą, schronili się w samotnej, krytej strzechą chacie. Wtedy również stał w milczeniu obok niewielkiego okienka, ona zaś zerkała na niego nieśmiało. Dziś natomiast patrzyła nań z zupełną otwartością, a wodząc wzrokiem po jego ramionach, uświadomiła sobie, że mogłaby zmieścić się w nich po dwakroć, a on i tak, przytuliwszy ją mocniej, mógłby pogruchotać jej kości.\nNic nie mówili. Kontynuowali toaletę. Marcin ubrał się pierwszy, bez zbędnych ceregieli. Ewa wciąż miała na sobie tylko halkę. Z ogromną dbałością rozczesywała swe długie jasne włosy, które teraz musiała upinać w kok, gdyż nie uchodziło, by jako mężatka zaplatała dziewicze warkocze. Szło jej to z niejakim trudem, jako że w babcinym pokoju nie było lustra. Przez chwilę zastanawiała się, dlaczego matka nie kazała przygotować na noc poślubną jej panieńskiego pokoju, tylko poleciła wnieść do babcinego wielkie łoże, lecz natychmiast skarciła się za bezsensowne myśli. Przecież dawny pokój na tę noc zajęła Iga z dzieckiem!\n– Cudownie wyglądasz. – Marcin pochylił się nad żoną, dotykając jej ucha. A potem z łobuzerskim uśmiechem zajrzał pod staniczek i wargami musnął jej nabrzmiałe sutki. – Czuję się jak Beduin na pustyni – zażartował.\nGdy wyszedł z seledynowego pokoju, Ewa sięgnęła po suknię. Matka i o tym pomyślała. Młoda małżonka miała pod ręką strój, w którym mogła zasiąść do śniadania. Marcin do posiłku włożył ślubny strój, lecz zamiast białej koszuli – kremową, która czekała na niego w alkowie zawieszona na poręczy krzesła pod oknem.\nCzartorowicze tętniły życiem. Domownicy, goście i służba od rana byli na nogach, toteż tego dnia śniadanie podano wcześniej niż zazwyczaj.\nMarcin usiadł obok Ewy, mając po prawej stronie teścia. Na jego twarzy nie znać było bodaj najlżejszego zakłopotania.\n– Poprawiny urządzimy w ogrodzie – zdecydował Antoni, unikając wzroku zięcia. – Nie ma potrzeby kryć się w stodole przy tak pięknej pogodzie.\n– Cudownie, wujaszku! – ucieszyła się Iga. – Leoś będzie mógł pospać w cieniu.\n– To naprawdę wspaniały pomysł – poparła panią Dworzycką matka panny Leszczyńskiej. – Zarówno ja, jak i moja córuchna doskonale bawiłyśmy się na weselu. Oby mojej Izabeli tak się poszczęściło, jak młodziutkiej pani Sasickiej!\n– Z pewnością tak będzie – stwierdziła Blanka, biorąc do ręki kaftyrek. – Pan Gliński nie mógł wzroku oderwać od panny Izabeli. Jaka szkoda, że po oczepinach musiał natychmiast wracać do Zbaraża!\n– Właśnie o tym pragnąłbym powiedzieć – wtrącił Marcin, krojąc szynkę. – Chciałbym zabrać żonę w podróż poślubną. Jeszcze przed weselem zapewniłem sobie miesięczny urlop, żebyśmy mogli udać się do Zbaraża, a potem do Wilna.\nEwa spojrzała na męża szeroko otwartymi oczami. Jeszcze nigdy nie była tak daleko od domu!\n– Dlaczego nic o tym nie wspomniałeś?\n– Chciałem sprawić ci niespodziankę. – Uśmiechnął się, widząc jej oszołomienie. – Po powrocie osiądziemy na Olechowiczach.\n– Cóż – rzekł Antoni, ocierając usta serwetą. – Macie prawo udać się w podróż poślubną!\n– Jestem tego samego zdania. – Pani Jabłońska poparła męża. – Młodzi powinni spędzić miesiąc miodowy z dala od domu i codzienności. Tej będą mieli aż nadto po przeprowadzce do Olechowicz.\n– Oj tak, tak – westchnął pan Stanisław Trębiński, trzymając żonę za rękę.\nEwa, słysząc słowa matki, uśmiechnęła się lekko, natomiast Iga dziwnie posmutniała. Zachmurzenie jednak szybko zniknęło z jej bławych oczu zdobiących twarz w kształcie serca, gdyż cieszyła się szczęściem kuzynki.\n– Muszę nakarmić Leosia – rzekła i wstała od stołu. – Jeszcze dziś po poprawinach wracam z dzieckiem do Kamieńca!\n– Ależ Iguniu! – zawołała zawiedziona matka. – Dlaczego chcesz tak szybko od nas uciekać? Źle ci w Czartorowiczach?\n– A wam, mamo, dlaczego tak źle patrzy z oczu, gdy widzicie Leona? – odparła córka pytaniem i zaraz dodała: – Jestem wdową, więc mam prawo decydować o sobie. Skoro postanowiłam, że wracamy dzisiaj, to tak będzie i już. Nie chcę słyszeć żadnych wymówek!\nBlanka, słysząc ostre słowa siostrzenicy, zacisnęła usta. Iga zawsze była pewna siebie, a niedawno zyskany status wdowy uczynił ją osobą nadzwyczaj niezależną.\n– Proponuję zakończyć śniadanie – zadecydowała pani Jabłońska, gdy młoda matka opuściła jadalnię. – Poprawiny zaczną się po południu.\nDo obiadu czas ciągnął się leniwie. Małżonkowie spacerowali po ogrodzie w towarzystwie pań Leszczyńskich, zrywali owoce w sadzie, a potem wsiedli do bryczki i udali się na objazd swoich włości. Był to ogląd bardzo pobieżny, gdyż Marcin nie zamierzał tracić czasu. Pragnął czym prędzej udać się w podróż poślubną. Młodą małżonkę miał zamiar wprowadzić do Olechowicz dopiero po powrocie z miodowego miesiąca.\nSłońce już gasło, malując niebo ciepłą czerwienią, gdy Iga wsiadła z Leosiem do bryczki, by udać się do Kamieńca Podolskiego. Niemal w tym samym momencie zakończyły się poprawiny, o wiele skromniejsze od hucznego wesela. Chociaż było na nich znacznie mniej gości, zjedzono wszystko, co pozostało z ośmiu stołów. Państwo Emilia i Ignacy Sasiccy przepijali do Jabłońskich, Marcin wkładał Ewie do ust smakołyki, a ona odwdzięczała się mężowi tym samym. Oleś, który ze względu na swój dziecięcy wiek jadał dotychczas tylko w towarzystwie piastunki albo matki, teraz biegał między klombami i wpychał do buzi wszystko, co tylko mu podano. Dopiero na wyraźny sprzeciw Blanki goście zaprzestali częstowania chłopca. Dzięki matczynej stanowczości mały dziedzic Czartorowicz uniknął poważnej niestrawności.\nDwa dni później, spakowawszy walizki, młodzi państwo Sasiccy udali się do Zbaraża, starego kresowego miasteczka, które w wyniku rozbiorów znalazło się w zaborze austriackim, wcześniej jednak, nim Rzeczpospolita dostała się w ręce zaborców, położony był w województwie wołyńskim, w piętnastym wieku natomiast należał do Litwy. Była to niewielka, lecz urokliwa mieścina. Właśnie tam pan Gustaw Gliński prowadził prywatną praktykę lekarską, która jednak nie dawała mu wielkich dochodów.\nDoktor wynajmował dwupokojowe mieszkanie w pobliżu klasztoru Bernardynów, który został wzniesiony w Zbarażu w osiemnastym wieku. Skromne lokum w zupełności mu wystarczało, ponieważ wciąż był kawalerem i nie miał, przynajmniej na razie, zbyt wielkich wymagań. Jeden pokój zamienił na gabinet lekarski z kozetką i wszelkim sprzętem medycznym, w drugim mieszkał. Jako że nie miał żony, która dopilnowałaby porządku, zatrudniał służącą. Kobieta dwa razy w tygodniu sprzątała mieszkanie. Jadał na mieście. Kawalerskie życie bardzo mu odpowiadało.\n– Siadajcie, siadajcie – witał państwa Sasickich. Mówił jowialnie, podając dłoń Marcinowi i jednocześnie kłaniając się Ewie. – Kawaler ja, ale jest na czym spocząć i brudu też żadnego nie ma, gdyż pewna wdowa dobrze sprząta. Rozgośćcie się jak u siebie! – Zaraz też zaczął wysuwać krzesła spod okrągłego stolika i rozejrzał się za winem. Postawiwszy na stole butelkę oraz trzy kieliszki, zawołał: – Wznoszę toast za zdrowie młodej pary!\nWychylili trunek do dna i wszyscy troje wdali się w tak ożywioną rozmowę, że nawet nie spostrzegli, kiedy zapadł zmrok. Wciąż jeszcze byli pod wrażeniem minionego wesela i mieli wiele tematów do rozmowy.\nEwa dyskretnie wodziła wzrokiem po pokoju. Pomieszczenie było raczej ciemne, co musiało licować z charakterem pana Glińskiego. W oknach wisiały ciężkie brązowe kotary, które doskonale harmonizowały z ciemnoorzechowymi meblami, natomiast na podłodze leżał zielony dywan. Tradycyjnie pod ścianą stało łóżko, nad nim zaś wisiał kilim z Matką Boską z Dzieciątkiem.\n– Oj, drużba, drużba, ciężka twoja służba – westchnął Gustaw, gdy wspominali oczepiny. – Ano tak to jest, że chorąży ma więcej obowiązków niż młody!\n– Zatem się ożeń – zażartował Marcin, częstując się cygarem. – Jako młodego będą czekały cię same przyjemności.\n– Może i się ożenię, kto wie – przytaknął przyjaciel. – Nie pytałem na weselu, bo nie wypadało, ale chciałbym wiedzieć, czy panna Leszczyńska jest wolna.\n– Nic nie wiem o tym, by ktokolwiek jej się oświadczył – odparła Ewa z uśmiechem, chociaż czuła się nieco skrępowana, mówiąc o osobistych sprawach znajomej panny w towarzystwie młodego doktora.\n– Słyszałeś? – zaśmiał się Marcin. – Będziesz mógł uderzyć w konkury! – To powiedziawszy, podniósł się z krzesła i podał ramię małżonce. – Czas miło płynie na pogawędce, ale musimy się już pożegnać. Wynajęliśmy pokoik w niewielkim hotelu. Dorożkarz czeka, by nas tam zawieźć.\n– Ależ nie musicie jechać! – zaoponował Gliński. – Możecie przenocować u mnie.\n– Dzięki, przyjacielu, ale nie chcemy zawracać ci głowy. Zostaniemy w Zbarażu tylko przez kilka dni, żeby zwiedzić miasteczko, a później jedziemy do Wilna.\nGdy zamykali za sobą drzwi hotelowego pokoju, ciepły czerwcowy wieczór przemienił się w równie przyjemną, magiczną noc świętojańską.\nEwa nigdy nie przebywała tak daleko od rodzinnego gniazda. Wszystko, co widziały jej oczy, było dla niej nowością, a kiedy wydawała okrzyki zdumienia, kroczący obok mąż musiał zagryzać wargi, by nie wybuchnąć śmiechem nad jej dziecinnym entuzjazmem. Chociaż reakcje żony bardzo go bawiły, rozumiał doskonale, że dla dziewczyny wychowanej w obrębie niewielkiej parafii prowincjonalne Wilno było centrum świata. Podobnie zachowywał się pan Gliński, gdyż i on wybrał się z młodą parą na Litwę, by dowiedzieć się, czy w tamtejszym szpitalu znajdzie się posada dla młodego, wykształconego na Zachodzie doktora. Marcin gorąco wspierał przyjaciela w jego staraniach i chętnie zgodził się, by ten im towarzyszył.\nSasicki bywał w świecie i dobrze wiedział, jacy potrafią być ludzie. Mimo to ogromnie się cieszył, że jego ukochana jest tak prostolinijna. Niemożliwe było nie zepsuć się bodaj odrobinę, przebywając w zagranicznych szkołach. Chociaż nigdy nie miał wśród znajomych opinii uwodziciela, to znał wiele kobiet. Niejedna wodziła za nim powłóczystym spojrzeniem. Pod względem moralnej niewinności nie dorównywał swojej małżonce. Już wówczas gdy zobaczył ją kąpiącą się w Czarnym Potoku, pozwalał sobie popuszczać wodze fantazji, a owego dnia, gdy przyszedł tam nazrywać bazi na wielkanocny stół, ogarnęła go taka namiętność, że gdyby panna Jabłońska go nie powstrzymała, zrobiłby coś, czego nie można cofnąć, a czego oboje ogromnie by żałowali. Bardzo się więc cieszył, że wykazała się wtedy zarówno lękiem, jak i rozsądkiem, i od tej chwili jeszcze bardziej za nią tęsknił, śnił o niej po nocach i pragnął jej. Marzenia te były tak realistyczne, że nieraz pytał sam siebie, czy to jeszcze sen, czy jawa. A kiedy przywoływał na pomoc cały swój rozsądek, by przestać myśleć o pięknej zielonookiej panience, stawał się niespokojny i wściekły, toteż nie dziwiło go wcale, że rodzice namawiali go na długie konne przejażdżki.\nMarcin od dziecka był znakomitym jeźdźcem i nie skłamałby, powiedziawszy, że wcześniej siedział w siodle, niż nauczył się chodzić. Miał dar do koni, czego nie można było już rzec o strzelbie. W rodzie Sasickich niewielu było wyborowych myśliwych, chociaż w salonie w Olechowiczach wisiało wielkie poroże jelenia, trofeum zdobyte przez przodka na polowaniu. Sasiccy mieli mocarne ramiona, lecz sokole oczy niekoniecznie.\nMłody mąż wiedział, że Ewa nie potrafi jeździć konno. Sama mu o tym powiedziała. Siedziała wraz z Igą w siodle zaledwie kilka razy, a od czasu kiedy kuzynka spadła i tylko cudem się nie połamała, pani Jabłońska zakazała obydwu panienkom konnej jazdy. Żadna na tym szczególnie nie ucierpiała, ponieważ powszechnie uważano, że kobiecie nie przystoi taka frywolność. Blanka sama nie potrafiła się utrzymać dłużej niż pięć minut w siodle, więc uważała, że córka i siostrzenica również nie muszą posiadać takowej umiejętności.\nMarcin miał zupełnie inne zdanie od teści. Postanowił, że gdy powrócą z podróży poślubnej, nauczy małżonkę konnej jazdy. Pragnął, by umiała dosiadać wierzchowca, żeby potrafiła poradzić sobie w różnych sytuacjach, gdyby jego z jakiegoś powodu nie było we dworze. Ponadto Klotylda Lisiecka jeździła konno niemal tak dobrze jak on sam. Jego ukochana żona nie powinna w niczym ustępować kuzynce Sasickich.\nDzień mijał za dniem. Ewa przywykła do nowych widoków i już nie okazywała tak jawnie entuzjazmu na widok ulic czy zabytków, które zwiedzali. Dziewiętnastowieczne Wilno było piękne. Przesiąknięte romantycznym klimatem, który jednak stopniowo ustępował przed nową rzeczywistością, czyli przed tym, o czym na temat nauki i pracy pisano w prasie. Dobro społeczeństwa, jego rozwój na drodze pokojowej, dzięki której Polacy będą mogli wybić się na niepodległość, było na ustach wszystkich. Powstania upadły, nikt więc już nie myślał poważnie, że poprzez walkę zbrojną kraj odzyska wolność. Wszyscy marzyli o tej chwili, a jednocześnie zdawali sobie sprawę, że wiele wody upłynie, nim marzenia staną się faktem.\nOglądali w kaplicy obraz Matki Boskiej Ostrobramskiej, zwiedzili kościół pod wezwaniem Trójcy Przenajświętszej i jeszcze kilka innych, ponadto teren dawnego Uniwersytetu Wileńskiego, który po upadku powstania listopadowego w tysiąc osiemset trzydziestym drugim roku został zlikwidowany przez cara Mikołaja I.\nPod koniec miodowego miesiąca udali się we trójkę do teatru.\nEwa siedziała w loży zupełnie opanowana, jakby przebywała w rodzinnym dworze w Czartorowiczach. Wystawiano czwartą część Dziadów. Młoda pani Sasicka pamiętała ów dramat, gdyż guwernantka, Teofila Różycka, czytywała tę sztukę i kazała swym uczennicom wykuwać na pamięć znaczne fragmenty. Lecz czytanie było niczym w porównaniu z oglądaniem! Ewa raz po raz ściskała dłoń małżonka, a on odpowiadał tym samym. Obydwoje byli bardzo wzruszeni, śledząc grę na scenie, podobnie jak pan Gliński, który tego popołudnia wyjątkowo milczał. Okazało się bowiem, że na razie nie było wolnej posady w szpitalu. Młodego doktora zapewniono jednak, że w razie wakatu zostanie niezwłocznie powiadomiony.\nEwa ukradkiem zerkała na niego i doszła do wniosku, że chociaż był przystojny, pod żadnym względem nie dorównywał Marcinowi. Podobnie jak jej mąż był ciemnowłosy, lecz nad czołem zaczęły mu się przerzedzać zakola, miał brązowe oczy i był znacznie niższy. Mimo iż bywał jowialny, jego poczucie humoru było zupełnie odmienne od tego, jakim charakteryzował się dziedzic Olechowicz.\nAktorzy schodzili ze sceny obdarowywani ogłuszającymi brawami, kiedy Ewa nieoczekiwanie poczuła się słabo. Chciała wyjść z loży, gdy z jękiem opadła na siedzenie. Marcin zaniepokoił się ogromnie, ale skoro przyjaciel natychmiast pochylił się nad zemdloną, nie okazał lęku.\n– Zasłabła – oznajmił doktór. – Nie dziwię się, że zemdlała, gdyż zaduch tu niezgorszy!\n– Oby to nic poważnego! – rzekł Marcin, przyklękając przy małżonce. Odgarnął z czoła jasne kosmyki, a kiedy otworzyła oczy, uśmiechnął się uspokajająco.\n– Co się stało? – zapytała Ewa oszołomiona, widząc nad sobą obydwu mężczyzn.\n– Zasłabłaś – wyjaśnił Marcin. – Na szczęście mamy tu doktora, który cię ocucił.\n– Czy przedstawienie już się skończyło?\n– Tak, wracamy do hotelu – zdecydował pan Sasicki, podając żonie ramię. – Teraz musisz odpocząć, a jutro rano Gustaw cię zbada. Trzeba dmuchać na zimne!\nGliński pokiwał głową i ruszył za małżonkami do wyjścia. Wynajmował pokój w tym samym hotelu, więc nie widział problemu w zbadaniu żony przyjaciela. Mógłby to właściwie zrobić od razu, ale że Marcin zaproponował poranną porę, nie wypadało się narzucać z pomocą.\nPo powrocie młoda żona natychmiast zapadła w sen.\nMinęła dziewiąta, nim doktór Gliński wszedł do pokoju państwa Sasickich, by zbadać Ewę. Marcin musiał opuścić pomieszczenie. Zaniepokojony chodził tam i z powrotem. Kiedy po dłuższym czasie drzwi się uchyliły i ukazała się w nich lekarska torba Glińskiego, a dopiero później wychylił się on sam, młody małżonek przystanął i z wyczekiwaniem spojrzał na przyjaciela.\n– Moje gratulacje! – zawołał doktor. – Ród Sasickich nie wyginie, a Olechowicze będą miały dziedzica.\n– Już?! Tak szybko? – wypalił Marcin.\n– A już, już – zaśmiał się przyjaciel. – Nie traciłeś czasu, chłopie!\nMarcin był oszołomiony. Mimo to zachował na tyle przytomności umysłu, by wyminąć Glińskiego i pospieszyć do żony, która wciąż leżała w łóżku.\nChwycił jej dłoń i złożył na niej pocałunek.\n– Dziękuję ci, najdroższa! Poza twoją miłością to najwspanialszy dar, jaki mogłaś mi ofiarować.\n– Co teraz? – zapytała Ewa cichutko.\n– Wracamy do domu – oświadczył. – Zwiedziliśmy w Wilnie już niemal wszystko. Czas przejąć dziedzictwo!\nJeszcze tego dnia wsiedli do dyliżansu, by powrócić na Podole.Rozdział 2. Dziedzictwo\nOlechowicze były starym majątkiem pamiętającym jeszcze czasy przedrozbiorowe. Pobudował je Feliks Dionizy Sasicki, szlachcic przybyły na Podole z klucza horyszowskiego położonego w Ordynacji Zamojskiej. Sasicki opuścił rodzinne strony wbrew woli ojca, pozostawiając na Zamojszczyźnie rodzinę. Po prostu udał się w nieznane. Tyle obecni mieszkańcy dworu o nim wiedzieli, ponieważ nie zachowały się żadne pamiątki rzucające bodaj cień światła na przeszłość protoplasty.\nW Olechowiczach kuchnia stała osobno, tak jak bywało w szlacheckich majątkach, zanim Rzeczpospolita utraciła niepodległość. Był więc to bardzo stary budynek, lecz mimo to zadbany, gdyż pani Emilia Sasicka włożyła w wyremontowanie kuchni oraz spiżarni znaczną część swojego posagu. Zaraz też, tuż po ślubie, przejęła rządy w mężowym majątku, co bardzo nie spodobało się jej świętej pamięci świekrze Adelajdzie z Nieświeżów Sasickiej.\nChociaż pani Emilia była energiczna, a świekra odznaczała się nieustępliwym charakterem, po czterech latach rywalizacji starsza z kobiet złożyła broń i młoda pani Sasicka została prawdziwą panią na Olechowiczach. Trzymała dwór silną ręką i była sprawiedliwa dla służby, a jedynego syna kochała niemal zaborczą miłością. Nie zmieniło się to także po jego ślubie, lecz Sasicka miała na tyle rozsądku, by wiedzieć, że mężczyzna opuszcza ojca i matkę po to, by złączyć się ze swoją żoną, aby stać się z nią jednością nie tylko cielesną, a również duchową. Sam Bóg na kartach Pisma Świętego zjednoczył małżonków dozgonną miłością. Kimże była ona, by sprzeciwiać się woli Boga?\nMyśli te towarzyszyły jej już od wesela, lecz dopiero na trzeci dzień po powrocie młodych z miodowego miesiąca i poinformowaniu o rychłych narodzinach potomka starsza pani Sasicka zdecydowała się na wiążącą rozmowę.\n– Musimy ustalić, co i jak będzie – zagaiła, siedząc w bawialni w towarzystwie syna, synowej i męża, który czuł się już znacznie lepiej niż przed miesiącem. – Od tego, co dziś ustalimy, będą zależały stosunki w tym domu. Proponuję…\n– Matko, proszę was, niech Ewa mówi jako pierwsza – wtrącił Marcin, popijając lemoniadę.\nPani Emilia w odpowiedzi uśmiechnęła się nieznacznie, Ewa natomiast zaczęła z niejakim zakłopotaniem.\n– Dobrze, ja pierwsza wyrażę swe zdanie – zgodziła się. – Skoro jestem młodą panią we dworze, mam do tego prawo. Otóż obejmę nadzór nad całym majątkiem. Zarówno nad domem, jak i obejściem. Pozostawię Matyldę Krzysztańską na posadzie kucharki, to samo uczynię z pokojówkami, Nelą i Różą, lecz nie mam zamiaru zatrudniać gospodyni. Jestem młoda i silna, więc na pewno poradzę sobie ze wszystkim!\nPan Ignacy, słysząc przemowę synowej, zaczął klaskać, Marcin uśmiechnął się z uznaniem, natomiast pani Emilia spokojnym głosem wyznała:\n– Zbyt dobrze wiem, co to znaczy, gdy stara wtrąca się w rządy następczyni. Niech będzie tak, jak postanowisz.\n– Czas nam już spocząć – wtrącił pan Ignacy, podkręcając siwego wąsa. – Niech młodzi zostaną dziedzicami dworu.\n– Owszem, ale ja nie zamierzam rezygnować z posady – oświadczył Marcin. – Budowa cukrowni jest dalekosiężnym projektem, a w zaborach będzie powstawać ich coraz więcej. Po to kończyłem studia, by zrobić coś dobrego dla ojczyzny, chociaż od kilkudziesięciu lat nie ma jej na mapie!\nPan Ignacy, słysząc te słowa, westchnął cicho, natomiast jego żona nic nie powiedziała. Oboje jednak pomyśleli o tym samym. Mianowicie, że nie będzie im dane dożyć upragnionej wolności, a Bóg raczy wiedzieć, kiedy Rzeczpospolita odzyska niepodległość, skoro kolejne powstania upadały. W jednym z nich wziął udział sam pan Ignacy i doskonale pamiętał tamten czas, gdy pomimo wysiłków powstańców upadł styczniowy zryw.\nEwa cieszyła się ogromnie, że została panią we własnym dworze, dla którego niedługo powije dziedzica. Spodziewała się rozwiązania w marcu, a jeśli dziecko przyszłoby na świat czternastego, oboje świętowaliby urodziny tego samego dnia. Maleństwo urodzi się w trzecim miesiącu następnego roku. Ona będzie miała wtedy dostojne dwadzieścia lat. Za kilka miesięcy będzie kobietą w kwiecie wieku.\nJeszcze tego samego dnia, tuż po podwieczorku, na którym Marcin nie mógł być, udała się w stronę spiżarni, wozowni i stajni, by zapoznać się z nowymi włościami. Za spiżarnią rósł rząd kwitnących lip, których słodki zapach delikatnie drażnił nozdrza. Nieco dalej znajdował się niewielki staw, w którym hodowano przeważnie karpie. W Czartorowiczach nie było stawu, gdyż matka nie znosiła oporządzania ryb, a na wigilię zamawiała tradycyjnego karpia u Świergiełłów. Ewa postanowiła, że właśnie tam, za lipy, przeniesie altankę z ogrodu, ponieważ pragnęła, by jej świątynia dumania znajdowała się w otoczeniu drzew. Nieboszczka babcia Marcjanna miała swoją ulubioną ławeczkę pod olchami w Czartorowiczach. Szum liści sprzyja rozmyślaniom.\nGdy dzień z wolna przemieniał się w mrok, postanowiła ponownie porozmawiać ze świekrą. Miała to być bardzo osobista rozmowa. Gdyby Ewa nadal mieszkała w Czartorowiczach, poszłaby ze swym zmartwieniem do matki, lecz była już mężatką i panią na swoim, a to oznaczało, że rodzice Marcina byli również jej rodziną.\nZastała świekrę w salonie przy okrągłym stole. W blasku lampy naftowej pisała zapewne jakąś korespondencję. Przez chwilę Ewa wahała się, czy powinna w ogóle zaczynać jakąkolwiek rozmowę i już miała odejść do sypialni, gdy pani Emilia nagle podniosła wzrok i utkwiła w synowej pytające spojrzenie.\n– Nie możesz spać, Ewuniu? – zapytała pani Sasicka życzliwie.\n– Ja… hm, właściwie chciałam porozmawiać, świekro, ale skoro jesteście zajęta…\n– Właśnie skończyłam pisać list do mojej siostry Walentyny. – Emilia pospieszyła z odpowiedzią, wskazując synowej miejsce na otomanie. – I byłabym bardzo rada – dodała – gdybyś zamiast „świekro”, mówiła do mnie „matko”. Jak mój syn.\n– Oczywiście – szepnęła Ewa i usiadła na sofie.\nPrzez chwilę patrzyła na swe dłonie. Gdy była zmieszana, zawsze wyłamywała palce. Dopiero kiedy doliczyła się dziesiątego pstryknięcia, oznajmiła:\n– Mam pewien kłopot…\n– Słucham – zachęciła pani Sasicka.\n– Tyczy się on mojego stanu. Otóż słyszałam, że niewiasta przy nadziei źle się czuje i często ma poranne mdłości, a ja nie doświadczam żadnej z tych dolegliwości. Może doktór się pomylił i wcale nie jestem w błogosławionym stanie?\n– Nie sadzę, by postawił błędną diagnozę – orzekła świekra. – Pamiętam, że moja najmłodsza siostra Małgorzata, gdy Bóg pobłogosławił ją Klotyldą, ani razu w ciąży nie zwymiotowała. Jednak lepiej, gdy kobieta ma poranne mdłości, gdyż one wróżą łatwiejszy poród, chociaż nie wiem dlaczego. To jedna z tajemnic natury.\nEwa, słysząc te słowa, przeraziła się, że umrze, wydając dziecko na świat, skoro tak łagodnie znosi objawy ciąży. Pobladła straszliwie i byłaby osunęła się na podłogę, gdyby pani Sasicka nie skoczyła do otomany.\n– Marcin! – wrzasnęła matka. – Ewa zasłabła! Jesteśmy w salonie!\nPrzybiegł niemal natychmiast, porwał żonę na ręce i pobiegł z nią do sypialni, w której również płonęła lampa naftowa. Ułożył ją na łóżku. Miał już posłać po doktora, gdy Ewa otworzyła oczy.\n– Już mi lepiej – szepnęła. – To od ciężkiego powietrza zasłabłam.\nOtworzył na oścież okno i zsunął delikatną firankę, by jak najwięcej tlenu wpadło do alkowy, chociaż powszechnie uważano, że nocne powietrze jest szkodliwe.\n– Co właściwie się stało? – zapytał zaniepokojony.\n– Och, nie wiem. Przeraziłam się, że umrę przy porodzie i…\n– Na pewno nie umrzesz – oświadczył z mocą. – Gustaw będzie przy tobie. Pozostaniesz w dobrych rękach. Klotylda Lisiecka zawiadomi męża o tym, że spodziewamy się dziecka.\nEwa chwyciła jego dłonie.\n– Nie chcę Lisieckiego przy sobie… Pani Świergiełłowa wykrwawiła się przy nim! Poza tym on mi się oświadczał, a teraz należy do rodziny. Nie mogłabym mu spojrzeć w oczy, gdyby to on odbierał poród!\n– Zapewniam cię, najdroższa, że przy tobie będzie Gustaw!\n– Ale on mieszka aż w Zbarażu – szepnęła. – To bardzo daleko.\n– Pojadę nawet na koniec świata po doktora dla ciebie. Wszystko zrobię! Nawet krokodyla zdobędę, jeśli zajdzie taka potrzeba!\n– A ja dla ciebie! – Ewa się uśmiechnęła.\nMałżonek zaczął ją rozbierać z sukni, a kiedy pozostała tylko w halce, ściągnął swoje ubranie i wsunął się do łóżka. Tej nocy nie zamknął jej w namiętnym uścisku, lecz przytuliwszy do swej piersi, pozwolił, by spokojnie zasnęła.\nPrzy śniadaniu, które rozpoczęło się o ósmej, rozmowa zeszła na temat babci Adelajdy.\n– Bardzo ją kochałem – mówił Marcin, popijając kawę. – Z Darunią układała mnie do snu i to ona opowiedziała piastunce legendę o Soni Dołogorukiej, którą następnie Darunia przekazała mnie.\nEwa uśmiechnęła się na wspomnienie cudownej nocy sprzed roku, gdy stała nad urwiskiem wpatrzona w niezwykły krajobraz, a Marcin opiekuńczo otaczał ją ramionami. To była ich wspólna słodka tajemnica i nie zamierzała jej nikomu zdradzać. Mąż myślał podobnie, gdyż nie podjął już tego tematu.\n– Jeśli urodzi się dziewczynka, chciałbym wybrać dla niej imię. W przypadku chłopca decyzja będzie należała do ciebie. – Uśmiechnął się do żony. – Zgadzasz się na to?\n– Owszem, ale nie bardzo rozumiem – odparła Ewa zdziwiona. – Zawsze mi się zdawało, że ojciec wolałby wymyślić imię dla syna.\n– Nie mam nic przeciwko synowi i cieszyłbym się ogromnie, gdyby to chłopiec był najstarszy z naszej gromadki. Myślę, że będziemy mieli dużo dzieci! Jeśli jednak na świat przyjdzie najpierw córka, chciałbym nadać jej imię.\n– A wymyśliłeś już jakie? – zainteresowała się jego matka.\n– Być może – odparł Marcin zdawkowo, na co pan Ignacy tylko pokiwał głową.\nNie minęło wiele czasu, a śniadanie się zakończyło.\nEwa musiała się przyzwyczaić do jeszcze jednej zmiany w nowym życiu. Mianowicie obiad w Olechowiczach spożywano o godzinie czternastej. Zdecydowała, że w tym zakresie nie będzie wprowadzać nowych reguł, gdyż Krzysztańska była równie stara jak Andrzejowa, a wiadomą rzeczą jest, jak uciążliwe były dla wiekowych ludzi wszelkie zmiany, które wyrywały ich z codziennej rutyny. Zresztą Ewa zaprzyjaźniła się już z kucharką i chociaż była panią na swoich włościach, wcale nie uważała, że do niej należy ostatnie słowo. Matylda Krzysztańska miała poczucie humoru, które ogromnie ułatwiało wzajemne kontakty.\n– Pan Marcin to je za dwóch, ale w ogóle tego po nim nie widać – zagaiła, gdy młoda pani weszła do kuchni.\nNim dotarła do budynku, kucharka zdążyła już pomywać większą część naczyń. Teraz ociekały obok okna, przy którym ustawiono metalową suszarkę na talerze, szklanki, kubki i kaftyrki.\n– Mam nadzieję, że pokaże mi Krzysztańska, gdzie jest wszystko poukładane – rzekła Ewa, rozglądając się ciekawie po pomieszczeniu. – Bardzo lubię porządek i chciałabym go w moim nowym domu utrzymywać. Tutaj jest nieco inaczej niż w Czartorowiczach.\n– Oczywiście, psze pani – odparła siwowłosa Matylda. – Tera wszytko będzie się kręciło wedle paninej woli, no bo jakże mogłoby być inaczej? Młoda pani doma, nowa moda.\n– Czy macie w Olechowiczach książki kucharskie? Na przykład Ćwierczakiewiczowej?\n– A jakże! Pani Emilia zakupiła. Cosik to trzysta sześćdziesiąt pięć obiadów w tej książce napisano…\n– Owszem. Chciałabym teraz ustalić menu na jutro. Proszę przygotować rybę w sosie greckim, bo to piątek. W Czartorowiczach zawsze przestrzegano postu i tutaj też tak będzie, jeśli wcześniej panowały inne obyczaje.\n– Nie, psze pani, my w Olechowiczach też pościm – odparła kucharka urażonym głosem. – Przecie my chrześcijany, nie pogany!\nGdy nie miała już nic do roboty w kuchni, Ewa udała się do altany pod lipami. Wysokie drzewa dawały upragniony cień i młoda pani Sasicka pomyślała, że tam właśnie będzie w letniej porze przyjmować przyjaciół albo niespodziewanych gości. Również Igę chciałaby tu zaprosić. Pragnęła spotkać się z kuzynką i przekazać jej radosną nowinę o swoim stanie. Byłoby wspaniale, gdyby powiła córkę, skoro Iga urodziła syna! Między kuzynami dość daleko spokrewnionymi kiedyś może by zaiskrzyło!\nNatychmiast zbeształa się za te niedorzeczne myśli. Jej dziecko jeszcze się nie urodziło, a ona już układa plany co do jego przyszłości. Czy tak postępuje dobra matka?\nWstała z ławeczki i podążyła w stronę dworu. Pragnęła porozmawiać z mężem o odwiedzinach pani Dworzyckiej. Wiedziała, że Marcin zgodzi się zaprosić Igę z dzieckiem oraz Leona do Olechowicz, ale chciała usłyszeć to z jego ust.\nZastała go w bocznym pokoju, w którym siedział zawalony papierami z rysunkami i projektami mającej powstać cukrowni, a który teraz, gdy objął dziedzictwo, przerobił na swój gabinet.\n– O co chodzi, skarbie? – zapytał, gdy żona weszła bez pukania.\n– Kiedy mogłabym ugościć u nas Igę?\n– Kiedy chcesz – rzekł.\n– W takim razie jutro wyślę zaproszenie – zdecydowała Ewa. – Pójdę teraz się położyć, bo osłabłam od tego upału.\n– Tak, skarbie, musisz na siebie uważać – odparł troskliwym głosem.\nW niedzielę do Olechowicz przyjechała Iga z Leosiem i swym ukochanym. Leon czuł się cokolwiek nieswojo we dworze Sasickich, toteż obiad gościom podano w altance zamiast w jadalni. Pani Emilia nic na to nie powiedziała, Ewa wiedziała jednak, że zarówno świekra, jak i świekier, byli tym ogromnie zdumieni. Młoda pani Sasicka nie miała zamiaru tłumaczyć się ze swego postępowania.\nTylko Marcin i rodzina w Czartorowiczach wiedzieli, kto jest prawdziwym ojcem Leonarda. Iga pragnęła ogłosić to światu dopiero wówczas, gdy poślubi Leona. Dziecko będzie nosiło nazwisko Chruśnik zamiast Dworzycki. Do tego było jednak jeszcze daleko, ponieważ wdowa i wdowiec wciąż pozostawali w żałobie po swych małżonkach.\nTak jak Ewa oczekiwała, kuzynka ogromnie uradowała się z dobrej nowiny.\n– Nie masz pojęcia, jak się cieszę! – Ściskała ją raz po raz. – Urodzisz tak śliczną córeczkę, że Marcin będzie musiał zaczaić się ze strzelbą za węgłem, by odstraszać konkurentów!\n– Daj spokój! – roześmiała się Ewa i pochyliła nad śpiącym w wózku Leosiem. – Rośnie jak na drożdżach – stwierdziła.\nLeon uśmiechnął się nieznacznie. Był dumny z syna. Zaraz też powrócił wspomnieniami do tego dnia, gdy Iga wróciła z pensji do domu i oboje dali się porwać namiętności pod starą jabłonią w sadzie w Czartorowiczach.\n– Wiesz co, Ewuś? – mówiła Iga, ocierając usta serwetką. – Kiedy już urodzisz swoją córeczkę, przekażę ci kołyskę Leosia.\n– Nie wiadomo, czy urodzę dziewczynkę – zaoponowała pani domu.\n– Będziesz miała córkę, mówię ci to tak, jak ty wywróżyłaś mi syna!\n– Bardzo bym się cieszyła!\n– Ja również – poparła kuzynkę Iga i zaraz dodała: – Jaka szkoda, że Marcin nie mógł zjeść z nami obiadu! Chętnie bym się z nim poprzekomarzała.\n– Niestety, musiał wyjechać w sprawie cukrowni nawet w niedzielę – westchnęła Ewa. – Ta praca pochłania go niemal bez reszty!\n– Tak, pan Sasicki jest bardzo zapracowany – odezwał się Leon. – No, ale mężczyzna musi zarabiać na rodzinę!\n– Kobieta również – wtrąciła Iga przekornie.\nLeoś zaczął się kręcić i młoda matka pochyliła się nad wózkiem. Sprawdziła, czy synek ma sucho, a potem przystawiła dziecko do piersi.\n– Ssie jak smok! – zażartowała, wodząc palcem po delikatnym jasnym puszku wystającym spod białej czapeczki. – Będzie kiedyś z niego chłop jak dąb!\nPrzez całe popołudnie dyskutowali jeszcze o tym i owym, aż nadszedł czas podwieczorku. Tym razem Ewa zaprosiła gości do jadalni, gdyż Marcin powrócił z objazdu. Przywitał się z Igą, podał dłoń Leonowi i ucałował Leonarda.\n– Jak sobie radzisz w Kamieńcu? – zapytał Chruśnika, częstując go cygarem.\n– Całkiem nieźle. Pracuję u szklarza. Kto wie, może z czasem pomyślę o zakładzie.\n– Nie byłoby to głupie – stwierdził Marcin, zaciągając się dymem. – Świat zmierza ku temu, że przemysł i nauka zdominują nasze życie, a wszelkie usługi będą pożądane i konieczne.\n– I obyśmy wszyscy dobrze na tym wyszli – skwitowała Ewa.\n– Na pewno! – stwierdziła Iga. – Jestem tego najlepszym przykładem. Pracuję jako nauczycielka i dzięki temu utrzymuję niezależność. – Powiedziawszy to, zerknęła na Leona, który uśmiechnął się do niej ciepło.\nDoskonale rozumiał jej pragnienie wolności, ponieważ sam o tym marzył. Nie chciał już wracać do porzuconego życia na wsi, gdzie pracował na folwarku u pana Jabłońskiego. Być może ciągnęłoby go do roboty w polu, gdyby ojciec z matką żyli. Lecz oni pomarli, podobnie jak jego małżonka Mania. Z tą trójką pochował dotychczasowe życie. Teraz był szklarzem i sam planował otworzyć zakład, gdy tylko zdobędzie niezbędną praktykę. Życie stało przed nim otworem.\nGdy nadeszła pora pożegnania, Iga serdecznie wyściskała kuzynkę, jej męża oraz świekrów. Leon tymczasem wyjął syna z wózka i podawszy go matce, usadowił obydwoje w bryczce. Wózek schował pod kozła, potem sam na niego wskoczył i chwyciwszy lejce, zmusił konie do drogi. Do wieczora było daleko, toteż nie obawiał się, że nie zdąży zawieźć swych najbliższych przed zmrokiem do Kamieńca Podolskiego. W ogóle przestał zamartwiać się o wiele spraw, składając los swój, dziecka i ukochanej w ręce Pana Boga.\nJeszcze tego samego dnia młodzi państwo Sasiccy pojechali do Czartorowicz.\nEwa, przekraczając próg rodzinnego dworu, który opuściła ponad miesiąc temu, poczuła się cokolwiek dziwnie. Dokładnie jak gość, nie domownik, gdyż tym ostatnim już tu nie była i nigdy nie będzie. Rodzice wyszli na ganek, by ich powitać, gdy bryczka zatrzymała się przed ocienionymi malwami schodami. Zaraz też powiedli młodych na pokoje, by rozsiedli się wygodnie na sofach w bawialni.\n– Przybywamy z radosną nowiną – zaczęła Ewa, wygładzając suknię.\n– Tak? A z jaką? – Blanka wysoko uniosła brwi.\nZanim Ewa zdążyła ponownie otworzyć usta, do rozmowy wtrącił się Marcin:\n– Zostaniecie, teścio i teściu, babcią i dziadkiem. Oto radosna nowina!\nZaskoczona matka przyłożyła dłoń do szeroko otwartych ust, Antoni chrząknął, ciotka Klementyna pobladła z wrażenia, natomiast Trębiński zaklaskał.\nPani Jabłońska powstała i podeszła do jedynaczki.\n– Tak bardzo się cieszymy – wypowiedziała się w imieniu wszystkich, przytulając córkę. – Nie mogę uwierzyć, że tak szybko zostaniesz mamą, a my dziadkami!\nEwa oddała uścisk, lecz zamiast odpowiedzieć, uśmiechnęła się tylko.\n– Czas na nas – rzekł. – Zmierzcha już. Jeśli macie taką wolę, przybywajcie do Olechowicz! – Podał ramię żonie i powiódł ją ku drzwiom.\nPozostali członkowie rodziny również opuścili salon.\nGdy słońce zaszło i mrok wypełnił cały dwór, młodzi państwo Sasiccy udali się do swej sypialni. Tego dnia nikt z domowników nie jadł już kolacji. Ewa rozebrała się i w samej halce stanęła przed lustrem. W alkowie płonęła tylko jedna świeca. Marcin również zrzucił z siebie ubranie i półnagi stanął za żoną.\nSięgała mu ledwie do piersi. Otoczywszy ją ramionami, przesunął dłonie na jej brzuch. Potem ściągnął ramiączka halki i pozwolił, by bezszelestnie opadła na podłogę. Wziął żonę na ręce i zaniósł do łoża. Oboje uczynili znak krzyża. Dopiero wówczas małżonek zdmuchnął świecę.


15-01-11, 21:20 #1\nwitam, czy jeśli lekarz nie kazał mi iść na żadne badania tylko umówił odrazu na zabieg to nie musze go robić? nie każdy miał badania przed zabiegiem?\ndodam wizyta prywatna, zabieg na nfz, pozdroo\n16-01-11, 22:00 #2\nJa zadnych badan nie robilem.\nWizyta prywatnie, a zabieg na nfz.. hmm, dziwnie. Czyli będzie robił inny urolog niż ten od wizyty ?\nBadania na czasy krzepnięcia i krwawienia wydają się ważną sprawą.\n17-01-11, 19:44 #4\nMiałem podobnie, wizyta prywatnie zabieg w ramach NFZtu.\nPrzed zabiegiem musiałem zrobić badanie INR (na krzepliwość krwi) oraz standardową morfologię.\n17-01-11, 22:13 #5\nnie wiem, myśle ze ten lekarz co u niego bylem pracuje w szpitalu tamtym i on mi zrobi na nfz\nEdIT: jesli lekarz nie kazal mi ogolic owlosienia to moze oznaczac ze bede musial sie ogolic w szpitalu albo w ogole? czytalem ze niektorzy nie musieli golic, to zaden problem ale sie pytam; poniewaz nie chce na lyso; poźniej nieprzyjemne uczucie\n18-01-11, 10:04 #6\nRobicie wielkie oczy bo byl prywatnie u lekarza, a nfz mu zaplaci :lol:\nNajlepiej wlasnie isc prywatnie do goscia, ktory pracuje tez w szpitalu, mozna DUZZZZOO przyspieszyc sobie zabieg.\nNa pewno masz byc na czczo, tam CI wezma krew i ogola wlosy jezeli zajdzie taka potrzeba. Mocz tez Ci pewnie pobiora, albo przynies ze soba od razu.\n18-01-11, 10:53 #7\nJa nie mogłem sobie przyśpieszyć w ten sposób zabiegu, pomimo tego, że osoba u której robiłem prywatnie, robi też na NFZ. Dostałem odpowiedź, że nie ma od kilku miesięcy pieniędzy na to i nie robią. Za to załatwiłem wszystko jakoś w 3 dni Czy w 2..\nJa bym włosy zgolił w domu i polecam ogolenie właśnie w domu.\nNo to juz wina szpitala, ze nie ma kasy, a nie lekarza.\nCo do golenia, ja np. golilem w domu, ale pielegniarka powiedziala, ze to Ona bedzie swiecic oczami przed lekarzem i musi cos tam przygolic jeszcze. Nie mniej jednak co zwieksza lepiej w domu ogolic bo maszyne i zeli Gilette to Oni tam nie maja\n18-01-11, 17:08 #9\nMi ogolnie nikt nic nie powiedzial, wiec mnie ogolil lekarz w szpitalu, na sucho i zadnego dyskomfortu przy tym nie czulem mimo obaw\n18-01-11, 22:15 #10\nnie chodzi o dyskomfort podczas golenia czy cos, tylko później podczas chodzenia nie przyjemnie, bynajmniej dla mnie\nmam też takie pytanie: waszym zdaniem najłatwiejszy zabieg dzieląc na plastyke/ częściowe/całkowite co dla lekarza najłatwiej zrobić?\ntak sie zastanawiam aby nie spieprzył niczego, mam miec całkowite + wędzidełko off\n« Dziwne pekniecia co to moze byc? | Prawie zdecydowany »\nBadania przed zabiegiem i skierowanie.\nOstatni post / autor: 29-01-14, 18:44\nPrzez fifi21 w dziale Przed zabiegiem\nOstatni post / autor: 31-05-13, 08:32


Raj na ziemi, ziemia w raju - recenzja The Royal Pita Maha, Kedewatan, Indonezja - TripAdvisor\n4-gwiazdkowe hotele w lokalizacji Kedewatan\n3-gwiazdkowe hotele w lokalizacji Kedewatan\nKedewatan — wszystkie restauracje\nRaj na ziemi, ziemia w raju - The Royal Pita Maha\nLiczba zdjęć: 3 112\nHotel niesamowicie zlokalizowany. Posiada małe przytulne romantyczne wille z prywatnym basenem, gdzie ma się wrażenie że nocuje się w dżungli. Widok z pokoju po prostu zapiera dech w piersiach. Będąc w basenie ma się wrażenie że się "wypadnie" z basenu. Oczywiści to tylko wrażenie bo sam basen jest bardzo bezpieczny. Same wille są bardzo klimatyczne. Łazienka przepiękna z wanną i prysznicem. Duże wygodne łóżko. Codziennie po wizycie osób sprzątających w pokoju roznosi się zapach olejków eterycznych. Śniadania jakie oferuje hotel nie są zbyt urozmaicone ale są pierwszej klasy. Pyszne!!!. Pomimo tego że hotel jest duży ma się wrażenie że jest się w małym kameralnym rodzinnym miejscu. Wszyscy są pomocni, życzliwi.\nHotel ma swoje SPA, masaże wykonywane są z widokiem na dżunglę. Masaż wykonany bardzo zawodowo.\nHotel ten na zawsze pozostanie w mojej pamięci.\nPolecam dla par, małżeństw - raczej cel jako romantyczny wypad. Kto tam zawita na pewno będzie chciał wrócić.\nWskazówka dotycząca pokojów: Tylko z prywatnym basenem i widokiem na dżungle.\nTo była nasza kolejna wizyta w Indonezji. Chcieliśmy wrócić do Ubud na dłużej, bo byliśmy oczarowani niepowtarzalnym urokiem i atmosferą tego miejsca. Bardzo nam zależało, aby hotel który wybierzemy spełnił nasze oczekiwania i pozwolił spędzić w Ubud niezapomniane chwile. Dzisiaj wiemy, że to była dobra decyzja i z radością możemy polecić ten hotel innym podróżnym. Od początku wszystko było na najwyższym poziomie. Bardzo miłe i serdeczne powitanie, sprawne zameldowanie, utrzymana w lokalnym klimacie bardzo ładna, przestronna i doskonale wyposażona willa, duży ( 30m2) basen, piękne widoki na zielone wzgórza i w dole płynącą rzekę - sprawiły, że poczuliśmy się jak w raju. Przez cały okres naszego pobytu wszyscy pracownicy hotelu okazywali nam wyrazy sympatii i zawsze służyli pomocą. W tym miejscu widać, że gość jest najważniejszy. Na szczególna pochwałę i wyróżnienie zasługuje z pewnością Artawa, który zawsze wyprzedzał nasze działania, służył radą, pomocą, umilał czas rozmową i z wielkim szacunkiem i zaangażowaniem wykonywał wszelkie czynności na rzecz gości. Warto również wspomnieć o wspaniałym wystroju hotelowych wnętrz, przepięknie utrzymanym ogrodzie, dbałości o szczegóły oraz wielu udogodnieniach, jakie oferuje hotel. Polecamy też tutejsze restauracje serwująca bardzo smaczne i wykwintne dania oraz doskonałe śniadania. Dziękujemy za wspaniałe wakacje! Będziemy z czystym sumieniem rekomendować to miejsce, jako doskonałą bazę wypoczynkową dla wymagających klientów, ceniących komfort i najwyższą jakość obsługi, a sami chętnie tu jeszcze wrócimy.\nWskazówka dotycząca pokojów: Osoby mające problemy z chodzeniem po schodach powinny prosić o zakwaterowanie w tych willach, które...\nDoskonałe miejsce, ładny widok, super obsługa!\nAutorem odpowiedzi dotyczącej tej recenzji jest: Dewi A, Manajer Kantor Depan, The Royal Pita MahaOdpowiedź udzielona 3 tygodnie(-i) temu\nNr 35 z 199 w lokalizacji Ubud\nNr 9 z 199 w lokalizacji Ubud\nNr 42 z 199 w lokalizacji Ubud\nZakres cen: 1 288 zł–2 036 zł (na podstawie średniej ceny za pokój standardowy)\nTripAdvisor jest dumnym partnerem firm Agoda, Hotels.com, Booking.com, Ctrip TA, TripOnline SA i 5viajes2012 S.L., dzięki czemu możesz dokonywać rezerwacji w następującym hotelu bez obaw: The Royal Pita Maha. Co miesiąc pomagamy milionom podróżnych w wyszukiwaniu najlepszych hoteli na podróże w celach wypoczynkowych i biznesowych. Zawsze oferujemy najkorzystniejsze zniżki i oferty specjalne.


Przyczepa dla większej łódki a ponton - Ogólnopolskie Forum Motorowodne\nPrzyczepa dla większej łódki a ponton\nAutor Wątek: Przyczepa dla większej łódki a ponton (Przeczytany 994 razy)\nKwiecień 12, 2019, 20:32:20\nCześć, szukam jakiejś fajnej przyczepy pod ponton o wymiarach 450 na 180 cm. Łódką popływam kilka lat, ale za 3-4 będę rozglądał się za czymś większym, najprawdopodobniej ribem, który zdecydowanie nie będzie większy niż 550- 570 cm. Czy przyczepa do takiego riba mogłaby posłużyć mi do transportu pontonu? Aby transportować inną łódkę o podobnej długości i szerokości wystarczy mi regulacja rolek, czy może musiałbym zmienić coś jeszcze?\nKwiecień 12, 2019, 20:51:43\nOdp: Przyczepa dla większej łódki a ponton\nJa bym sugerował kupić coś specjalnie pod ponton\nmałe, lekkie tanie bez hamulcy i potrzeby przeglądów\nJa mam lekkiego RIB-a ALU i 5.4 m MUSZĘ wozić na przyczepie DMC 1300 kg\nWazony zestaw przez ITD i Policję w Austrii (czyli łodka na przyczepie) 1250 kg\nA to już może wymagać\n- uprawnień wyższych jak B\n- problemów z hamulcami\nDlatego nieracjonalne wydaje się mi kupowanie przyczepy pod ponton na której potem RIB-a 5.7 chcesz wozić.\nBędziesz kupować RIB-a: sprzedasz ponton z przyczepą lub osobno\nKwiecień 12, 2019, 20:57:19\nZależy co kupisz. Dzisiaj przyczepy podłodziowe są regulowane na długość - wysuwana tylna belka oświetleniowa, przesuwane przednie ramię z wciągarką, oraz przesuwana oś. To pozwala na dostosowanie przyczepy do długości łodzi. Oczywiście w pewnym, ograniczonym zakresie.\nKwiecień 12, 2019, 21:03:14\nA gdybym chciał zmienić ponton o długości 450 cm na riba 450 cm? Dałoby radę czy nie za bardzo? Ogólnie to za pare lat po prostu gumowca wyrzucę - Bark po gwarancji nie jest zbyt popularnym wyborem na rynku wtórnym...\nKwiecień 12, 2019, 23:22:28\nTu nie problem w wymiarach czy ustawieniach rolek - jak już Koledzy pisali w dobrej przyczepie wszystko sobie poustawiasz(chociaż z tego co tu czytam wożenie pontonu jest trochę specyficzne).\nRib 5m i dłuższy to już nie przyczepa lekka, nie wiem czy zadowoli Cię 4,5 metrowy skoro masz się przesiadać na niego z gumiaka 4,5m. A kupowanie przyczepy(droższej) z hamulcami i przeglądami żeby pierwsze kilka lat służyła do wożenia lekkiego pływadła nie ma sensu.\nKwiecień 13, 2019, 07:18:28\nKup sobie przyczepę pod ponton, a jak będziesz kupował riba, to szukaj całego zestawu. Może się okazać, że kupując teraz przyczepę na zapas, nie doszacujesz wagi do riba i co wtedy?\nKwiecień 13, 2019, 13:50:31\nDzięki chłopaki. Mądre spojrzenie na temat.


Dzieci Drawing Board Luminous Tablet Graffiti 3D obszarów kompozycji | Gearbest Polska Mobile\nDzieci Drawing Board Luminous Tablet Graffiti 3D obszarów kompozycji - Multi-A English A3\nMulti-A English A3\nFunkcja: oświetlenie pisanie deska\n● Zestaw „malowania światłem” pomoże dzieciom wykazania ich potencjał twórczy, ale w tym samym czasie, meble i tapety w ich mieszkaniu nie będzie „ozdobiona” przez wzory i pisma.\n● Podnieś specjalną tabletkę z powłoką i koncentrującego markera latarki, a następnie rozpocząć rysowanie! Z „pędzlem” na „płótnie” touch, linii, jasność i ostrość pojawi się, w zależności od odległości i kąta pochylenia od markera do tabletu. Nie można usunąć powierzchnię roboczą, ale można wyciągnąć na górze, ponieważ każda linia nowych linii będzie jaśniejszy od poprzedniej linii. Nawet w ciągu 30 - 40 minut, ten sam obraz zniknął całkowicie.\n● Na drugim końcu marker, długopis ze specjalnym tuszem pojawia się w świetle latarki. Z tego powodu nie można użyć zwykłego papieru, aby wyciągnąć go na tablecie!\n● Im mniej światła w pomieszczeniu, tym jaśniejszy obraz.\n● Zalecany czas rysunek nie więcej niż 15-20 minut jest.\n● Nie należy niczego na tablecie inny niż znak latarką.\n● Nie należy umieszczać światło markerów bezpośrednio w twoich oczach.\n● Zaleca się umieścić tabletkę w ciemnym miejscu w czasie wolnym.\nRozmiar produktu (dł x szer x wys): 42,00 x 29,70 x 1,00 cm / 16,54 x 11,69 x 0,39 cala\nRozmiar paczki (dł x szer x wys): 44,00 x 31,00 x 4,00 cm / 17,32 x 12,2 x 1,57 cala\nZawartość Paczki: 1 x Writing Board, 1 x Copy Board, 1 x Color Copy Board, 1 x Highlighter, 1 x angielski Podręcznik\nrosyjski A4 rosyjski A3 English A3 rosyjski A5 English A5 English A4\ninne zabawki edukacyjne drewniane zabawki edukacyjne zabawki edukacyjne zabawki dla dzieci zabawki dzieci zabawki modelu 1 zabawki drewniane edukacyjne mini kid tois dzieci zabawka edukacyjna led light flash ball wielofunkcyjna zabawka wczesna edukacja


Na swojej stronie napisała, że “od zawsze nienawidziła pisać”. Mimo to napisała już trzy książki i na tym nie zamierza poprzestać. Zapraszamy do lektury wywiadu z Izabellą Frączyk!\nKocham Książki: Witam panią bardzo serdecznie. Na początku chciałem się zapytać kiedy i jak przyszedł pani do głowy “ten niedorzeczny pomysł, żeby napisać książkę”, jak sama pani pisze o tym na swojej stronie?\nStieg Larsson, “Zamek z piasku, który runął”


BALLANTINE'S Passion Napój spirytusowy - Art. do rezerwacji, Wódki powyżej 0.5l\nBALLANTINE'S Passion Napój spirytusowy\nBALLANTINE'S Passion Napój spirytusowy 700 ml 5000299613771\nBALLANTINE'S Passion Napój spirytusowy 5000299613771\nTaniej o 0%\n49,98 zł 49,99 zł\nCena za litr: 71,40 zł\nbutelka 700 ml\n35,99 zł 36,99 zł Cena za litr: 51,41 zł\nFINLANDIA Blackcurant Wódka 700 L\n43,99 zł Cena za L: 0,06 zł\nŻUBRÓWKA Biała Wódka czysta 700 ml\n26,99 zł Cena za litr: 38,56 zł\nLUBELSKA Biała Trzy Zboża Wódka 0.7 L\n32,99 zł Cena za L: 47,13 zł\n35,99 zł Cena za litr: 51,41 zł\nPAN TADEUSZ Wódka czysta szlachecka 700 ml\n36,95 zł 37,99 zł Cena za litr: 52,79 zł\nFinlandia Premium Wódka 1 l 1 L\n62,99 zł Cena za L: 62,99 zł\nABSOLUT PEARS WÓDKA O SMAKU GRUSZKI 700 ML 0.7 L\n47,99 zł 52,99 zł Cena za L: 68,56 zł\nSMIRNOFF BLACK LIME & MINT WÓDKA SMAKOWA 70 CL 0.7 L\n44,99 zł 63,99 zł Cena za L: 64,27 zł\nSMIRNOFF BLACK WÓDKA 70 CL 0.7 L\n41,99 zł 59,99 zł Cena za L: 59,99 zł\nBallantine's Passion to napój spirytusowy stworzony z whisky pochodzącej ze Szkocji oraz smaku egzotycznych owoców nawet owocu yuzu. Rozsmakuj się w kompozycji miodowego melona, dojrzałego grejpfruta oraz kiwi!\nRozsmakuj się w kompozycji miodowego melona, dojrzałego grejpfruta oraz kiwi!\nWyprodukowano w Szkocji\nSpożywanie alkoholu szkodzi zdrowiu. Korzystaj z alkoholu odpowiedzialnie Więcej na www.wise-drinking.com


Dodawanie zadań za pomocą maili :: Nozbe Help\nWysyłanie maili do Nozbe i przekształcanie ich w zadania\nWysyłanie wielu zadań naraz\nSztuczka: wysyłanie komentarzy do istniejących zadań\nWięcej o wysyłaniu zadań do Nozbe\nJedną z najbardziej użytecznych funkcji jest możliwość wysyłania zadań i załączników do Nozbe za pomocą maili. W tym celu wystarczy skonfigurować nazwę użytkownika i PIN w Ustawieniach Twojego konta (Integracje). W ten sposób stworzysz osobisty adres mailowy Nozbe, dzięki któremu system będzie rozpoznawać maile jako zadania dodawane przez Ciebie do Nozbe.\nNazwę użytkownika i PIN możesz ustawić w Ustawienia (1) -> Integracje (2)\nPrzykład: jeśli Twój pseudonim to „ann”, a PIN 2222, Twoim adresem mailowym w Nozbe będzie ann.2222@nozbe.me. Nie zapomnij wpisać kropki pomiędzy pseudonimem i numerem PIN!\nTeraz już możesz wysłać pierwsze zadanie. Wejdź do swojej poczty elektronicznej, otwórz nową wiadomość i w polu adresata wpisz swój adres mailowy Nozbe. W polu tematu wiadomości wpisz nazwę tworzonego zadania. Jeśli wolisz, możesz wpisać ją w treści wiadomości, jak pokazano na poniższym przykładzie:\nW ciągu kilku minut Twoja wiadomość pojawi się w Twojej Skrzynce spraw w Nozbe. Wszystko, co znajduje się pod nazwą zadania, zostanie dodane jako komentarz do tego zadania.\nJeśli wysyłasz email za pomocą Gmaila lub Apple Mail, Nozbe doda do komentarza bezpośredni link do oryginalnej wiadomości. Wystarczy, że na niego klikniesz jeśli chcesz wyświetlić dany email.\nFormatowanie używane do tworzenia zadań obowiązuje również w zadaniach wysyłanych do Nozbe za pomocą maili. Jeśli chcesz przesłać zadanie do konkretnego projektu lub dodać je z wybraną kategorią, delegacją etc., to użyj odpowiedniego hasztagu(#). Więcej na ten temat znajdziesz w sekcji poświęconej hasztagom.\nJak widać, zadania dodały się wraz z komentarzami do Skrzynki spraw, a te których termin wykonania przypada na bieżący dzień, oznaczone są dodatkowo gwiazdką i znacznikiem daty. Część wiadomości oddzielona za pomocą podwójnego myślnika (–) została zignorowana.\nJeśli chcesz wysłać do Nozbe zadanie z listą kontrolną do odhaczania, nadaj mu nazwę, a w treści wpisz najpierw słowo “checklist:”. Następnie dodaj poszczególne elementy listy tak jak na obrazku poniżej:\nWyślij maila i po chwili, w wybranym przez Ciebie projekcie w Nozbe, pojawi się nowe zadanie z listą kontrolną.\nOto szybki przykład pokazujący, jak to działa. Załóżmy, że masz projekt o nazwie „Wycieczka do Nowego Jorku” i jednym z zadań w tym projekcie jest: „nowa walizka”.\nPrzeszukujesz internet w poszukiwaniu pomysłów i znajdujesz kilka propozycji, które chcesz dodać do listy. Zaczynasz od adresu e-mail, którego używasz do wysyłania maili do Nozbe: nick.PIN@nozbe.me (adres można sprawdzić w Ustawieniach konta).\nPo utworzeniu wiadomości, musisz poinformować Nozbe o tym, do którego zadania chcesz dodać komentarz. Zrób to, modyfikując tytuł wiadomości. Format takiego tytułu powinien wyglądać tak: #task: NAZWA ZADANIA\nNie musisz wpisywać całej nazwy zadania „nowa walizka”. Wystarczy, że wpiszesz jej fragment, na przykład „nowa” lub „walizka”, ale w takim wypadku musisz upewnić się, że wpisana nazwa pasuje tylko do tego konkretnego zadania.\nJeśli pasuje ona również do innych zadań, komentarz trafi losowo do jednego z nich. Aby tego uniknąć, w temacie widomości dodaj również nazwę projektu poprzedzoną #hasztagiem. Wtedy temat wiadomości wyglądałby następująco: #task: walizka #Wycieczka do Nowego Jorku\nCzy wiesz jak używać hashtagów do delegowania zadania konkretnej osobie? Możesz o tym poczytać na naszym blogu.\n← Funkcje zaawansowane Powiadomienia Funkcje zaawansowane Skróty klawiszowe →


Kuchnia: Curry z kurczakiem i kukurydzą – PoÅ¼eracze czasu\nok. 400 g kurczaka\n3/4 lub cała puszka mleczka kokosowego (najtaniej chyba wychodzi w lidlu)\npuszka kukurydzy (ja wrzuciłam tylko marną resztkę, którą miałam w lodówce, bo pełna puszka została w samochodzie, czego ogromnie żałuję :c)\nZeszklić cebulę. Kurczaka pokroić w sporą kostkę, dorzucić do cebuli, usmażyć. Dodać przeciśnięty przez praskę czosnek. Dodać pomidory, kukurydzę i mleczko kokosowe. Doprawić, dusić dłuższą chwilę. Podawać z ryżem, dla tych którzy nie lubią zbyt ostrych dań, można polać gęstą śmietaną – doskonale łagodzi. enjoy c:\nKuchnia: Curry z dynią i kurczakiem\nKuchnia: Makaron z pomidorami i serem bałkańskim\tDzień bloga 2012\nzrobiłem, całkiem smaczne 🙂\nJestem ciekawa jaki smak daje to mleczko kokosowe? Czy wyraźnie wyczuwa się kokosa? Mój TŻ nie przepada za tym owocem, a akurat mam do wykorzystania puszkę mleczka i zastanawiam się, czy wyczuje podstęp?\nDawno nie robiłam już curry, więc wybacz moją niekoniecznie kompletną odpowiedź 🙂\nMleczko nie daje mocnego smaku kokosa, bardziej aromat, ale też nie jest bardzo mocny. Przyprawa curry akurat najbardziej dominuje, a mleczko daje gęstość i gładką konsystencję.


Gorzknik kanadyjski 90 kaps. - berberyna Hepatica ✩ Fitness-Food.pl\nSuplementy diety|ekstrakty roślinne|Gorzknik Kanadyjski (berberyna) 90 kaps. (Hepatica)\nGorzknik Kanadyjski (berberyna) 90 kaps. (Hepatica) 4.64 14\nFirma Hepatica jest producentem 100% standaryzowanego ekstrakt z Gorzknika Kanadyjskiego, który jest pozyskiwany i wytwarzany w USA.\nDziałaniem berberyny szczególnie powinni zainteresować się ludzie cierpiący na cukrzycę typu 2, na którą w ostatnim czasie zapada coraz większa liczba osób. Schorzenie charakteryzuje się podważeniem poziomu cukru we krwi, co spowodowane jest insulinoopornością lub brakiem insuliny. Z biegiem czasu wysokie stężenie cukru może doprowadzić do uszkodzenia tkanek i narządów organizmu, co wywołuje różne probemy zdrowotne, a w zaawansowanych przypadkach stanowi poważne zagrożenie dla życia.\nDziałanie berberyny jest wielokierunkowe:\nZmniejsza ona oporność na insulinę,\nwspomaga glikolizę, czyli rozkład cukru w komórkach,\nwpływa na ograniczenie ilości produkowanego cukru w wątrobie,\nspowalnia proces rozkładu węglowodanów w jelitach,\nsprzyja namnażaniu się pożytecznych bakterii w układzie pokarmowym.\nMalwina Sikorska 2017-11-15\nTą berberynę zapisał mi mój dietetyk. Muszę przyznać że chyba działa. Nie biorę zbyt dużo suplementów a waga leci w dół! Dobry ten dietetyk ! xD\n54,90 zł 56,90 zł -2,00 zł\nGorzknik Kanadyjski jest jednym z...