Lotnictwo wojskowe Niemiec i ZSRR w przeddzień operacji Barbarossa – analiza sił – infolotnicze.pl\n27/05/2013 04/06/2012 przez Paweł Lach\nW swoim tekście autor porównuje potencjał bojowy lotnictwa niemieckiego i radzieckiego w połowie 1941 roku. Głównym problemem Luftwaffe przed operacją Barbarossa były straty wynikłe z kampanii przeciw Wielkiej Brytanii. Mimo strat Niemcy były w stanie wystawić ok. 2800 samolotów przeciw Związkowi Radzieckiemu. Konstrukcje niemieckie były udane i w miarę nowoczesne, brakowało jednak bombowca o dużym zasięgu i udźwigu. Lotnictwo radzieckie co najmniej dwukrotnie przeważało liczebnie nad niemieckim. Stosunkowo niewielki procent stanowiły jednak samoloty nowoczesne. Innymi problemami Armii Czerwonej był niski poziom wyszkolenia lotników i zła taktyka. In this text the author compares the combat potential of the German and Soviet air forces in the middle of 1941. The main difficulty faced by the Luftwaffe were the losses suffered during the campaign against England. Yet despite these losses the Germans were still able to deploy approximately 2800 planes to the Soviet front. German aircraft were well designed and relatively modern; what they lacked was a long-range bomber with a high load-carrying capacity. In comparison, the Soviet air force had at its disposal at least twice the number of planes than Germany. However, only a small percentage of these were modern aircraft. Other problems plaguing the Red Army included the low level of training of airmen and poor tactics.\nLuftwaffe, Wojenno Wozduszne Sily, Barbarossa, 1941 Luftwaffe, Voyenno-Vozdushnye Sily, WWS, Soviet Air Force, Barbarossa, 1941\nTemat, którym zajmę się w tym artykule wydaje się być jasny i wielokrotnie opisywany, niemniej jednak, cały czas nasuwa się pytanie, jak to się stało, że kilkakrotnie słabsza liczebnie Luftwaffe była stanie zadać swój druzgocący cios lotnictwu wojskowemu ZSRR 22 czerwca 1941 roku?\nWszyscy badacze są zgodni, że przyczyn było wiele, zarówno natury politycznej – błędnych decyzji Stalina – zagadkowego ignorowania niemieckich przygotowań do uderzenia, jak i wojskowej, technicznej, no i w końcu – trochę przypadkowej. Spróbuje przyjrzeć się tym kwestiom, skupiając się głównie na problemie przygotowania obu stron do wojny, potencjału, zamierzeń i planów, możliwości technicznych. Warto na wstępie zauważyć, że literatura tematu jest mocno zróżnicowana. O ile dużo jest pozycji odnośnie strony niemieckiej, o tyle dużo gorzej to wygląda, patrząc od strony radzieckiej, poza tym, nawet jeśli jakieś opracowania są, to trudno bezkrytycznie przyjmować pewne dane do wiadomości i uznawać je za pewniki. I przez to właśnie, istnieje pewien bałagan i niespójność, jeżeli chodzi o problem liczebności i rozmieszczenia lotnictwa radzieckiego przed 22 czerwca, dlatego też wszystkie dane na ten temat można podawać w jedynie w przybliżeniu.\nW pierwszej części mojego artukułu przyjrzymy się problematyce od strony niemieckiej. Hitler już od połowy lipca 1940 roku zaczął brać na poważnie możliwość wybuchu wojny ze Związkiem Radzieckim. Warto tu przytoczyć dyrektywę nr 21 oznaczoną kryptonimem Barbarossa: „niemiecki Wehrmacht musi być przygotowany na to, aby jeszcze przed zakończeniem wojny przeciw Anglii pokonać w szybkiej kampanii Związek Radziecki” ((Murawski M., Luftwaffe – działania bojowe, Warszawa 1998, s. 186.)). Polityka zdecydowała. Teraz uruchomiono przygotowania logistyczne, jednak sytuacja była bardzo trudna. Luftwaffe wciąż walczyła przeciw Anglii, gdzie jak wiemy poniosła duże straty, niedługo miał się otworzyć drugi front walk – w rejonie Morza Śródziemnego, gdzie skierowany zostanie X Korpus Lotniczy. Zwykle skłócone naczelne dowództwo lotnictwa wojskowego, tym razem wypowiadało się w jednym tonie: Luftwaffe nie jest gotowa do kolejnej wojny, potrzebny jest okres spokoju na uzupełnienie strat, szkolenie nowych lotników i wymianę sprzętu, „po raz pierwszy od rozpoczęcia wojny Göring, Milch i Udet oraz ich najbliżsi współpracownicy byli zgodni, wszyscy jednoznacznie odrzucili pomysł angażowania Luftwaffe na nowym froncie. Stanowisko Jechsonnka nie jest znane, ale jego zastępca, von Waldau, wypowiadał się zdecydowanie przeciw planom Hitlera. Kiedy Milch dowiedział się, że kampania rosyjska zakończyć się ma przed nastaniem zimy, stwierdził natychmiast, że nie zakończy się wcześniej niż po czterech latach. Rozkazał też, aby zaopatrzyć wszystkie jednostki przewidziane do akcji na Wschodzie, w wyposażenie i odzież zimową. Dowództwo armii lądowej nie było niestety tak przewidujące. Po raz pierwszy również Göring stanął w otwartej opozycji do Hitlera. Zwrócił się do niego następującymi słowami: Jeżeli utworzy Pan teraz nowy front i stanie do walki z Rosją, to znaczne siły, więcej niż połowa, a może nawet dwie trzecie całości, będą musiały zostać przeniesione na Wschód, wszystkie poniesione dotąd ofiary staną się daremne, Anglia będzie mogła w spokoju zreorganizować i odbudować swój zniszczony przemysł lotniczy. Pewny sukces w basenie Morza Śródziemnego doprowadził mógłby znacznie prędzej do porozumienia z Anglią. Hitler odpowiedział mu na to: Po sześciu tygodniach będzie Pan mógł kontynuować wojnę przeciw Anglii. Göring próbował jeszcze oponować: Mój Wodzu, Luftwaffe jest jedyną częścią Wehrmachtu, która od początku wojny nie zaznała odpoczynku. Powiedziałem Panu przed rozpoczęciem wojny, że rozpoczynam działania z kadrą, która byłaby niezbędna do prowadzenia dalszego szkolenia personelu, w tej chwili ci ludzie w większości polegli. Nie wiem, czy Pan, mein Führer, zdoła pokonać Rosjan w ciągu sześciu tygodni. Oddziały naziemne nie mogą walczyć bez wsparcia z powietrza. Ciągle będzie słychać wołanie o pomoc Luftwaffe. Chętnie dałbym się pokonać pańskim argumentom, ale wątpię w to” ((Tamże, s. 186.)). Jak wiemy, Hitler nie dał się przekonać. Przygotowania rozpoczęto na szeroką skalę. Luftwaffe zaczęła wykonywać loty rozpoznawcze nad ZSRR w celu uaktualnienia rozmieszczenia Armii Czerwonej i lotnictwa radzieckiego. Operację tę przeprowadzała specjalna jednostka Luftwaffe Sodergruppe Rowehl z lotnisk na terytorium Prus Wschodnich. Zadaniem lotnictwa wojskowego w nadchodzącej kampanii było zniszczenie samolotów rosyjskich w powietrzu i na ziemi oraz bezpośrednie wsparcie nacierających wojsk lądowych zgodnie z doktryna Blitzkriegu. Tak więc poszczególne floty powietrzne zostały przydzielone grupom armii Wehrmachtu. I tak 1 Flota Powietrzna została przydzielona do Grupy Armii Północ, gdzie miała wspierać uderzenie na Leningrad, składała się głównie z następujących pułków: KG 1, 76 i 77, JG 54 i II./JG 53 oraz z innych jednostek pomocniczych (głównie rozpoznawczych). Na dalekiej północy operowały jednostki 5 Floty Powietrznej, które miały wspierać uderzenie w kierunku Murmańska, było to zgrupowanie stosunkowo słabe, złożone z wydzielonych dywizjonów różnych pułków jak na przykład: KG 30, JG 77 czy ZG 76. W centrum planowanego uderzenia działała 2 Flota Powietrzna podporządkowana Grupie Armii Środek. Było to najsilniejsze zgrupowanie wojsk lądowych, któremu postawiono najważniejsze zadania, toteż i 2 Flota Powietrzna skupiała najwięcej jednostek lotniczych: pułki bombowe KG 3, 53, 2, St.G. 1, 2, 77, JG 51, 27, 53 i wiele innych formacji. Grupie Armii Południe podlegała 4 Flota Powietrzna, zdaniem jej było wspomaganie wojsk lądowych w ich uderzeniu na Rostów. Ogólna liczba maszyn zgrupowanych na lotniskach w Norwegii, Prusach Wschodnich, Polsce i Rumunii jest kwestią sporną. Cajus Bekker podaje, że „cztery niemieckie floty powietrzne zostały wprowadzone do działań wojennych od Przylądka Północnego aż do Morzą Śródziemnego. Tego dnia ich stan liczebny wynosił 1945 samolotów, z których jednak ledwie dwie trzecie było sprawnych technicznie – 1280 maszyn: około 510 samolotów bombowych, 290 bombowców nurkujących, 440 myśliwców i 40 ciężkich myśliwców; do tego dochodziło jeszcze około 120 samolotów rozpoznawczych dalekiego zasięgu” ((Bekker C., Atak na wysokości 4000, Warszawa 1999, s. 263.)). Za Bekkerem podaje Janusz Piekałkiewicz: „Luftwaffe ma na wschodzie ogółem 1945 samolotów, z tego 1400 w gotowości do działania (510 bombowców klasycznych, 290 stukasów, 440 myśliwców, 40 ciężkich myśliwców i 120 maszyn rozpoznawczych” ((Piekałkiewicz J., Wojna w powietrzu 1939-1945, Warszawa 2001, 148.)). Z kolei Zbigniew Jankiewicz przytacza inne liczby „ogólny stan liczbowy wojsk niemieckich skierowanych przeciwko Związkowi Radzieckiemu sięgał 4400 tys. ludzi, Luftwaffe miało do dyspozycji na Wschodzie ponad 3900 samolotów. Doliczyć do tego należy około 1000 samolotów satelitów Niemiec ((Jankiewicz Z., Powstanie i upadek Luftwaffe, Poznań 1972, s. 198.)). Murawski zaś daje nam dość szeroki obraz: „ogólna liczba samolotów niemieckich, które znajdowały się w dniu 22 czerwca nad granica radziecką nie jest znana. Historycy podają diametralnie różniące się dane, od 1440 do 4000 samolotów bojowych. Najbardziej prawdopodobna wydaje się być liczba około 2800 samolotów bojowych wszystkich typów” ((Murawski M., Luftwaffe – działania bojowe, Warszawa 1998, s. 189.)). Na podstawie informacji przedstawianych przez tych kilku historyków widzimy wyraźnie jakie zamieszanie panuje wokół ustalanie dokładnej liczby maszyn gotowych do wojny po stronie niemieckiej. Rozrzut jest dość znaczny, toteż wyciąganie wniosków o możliwościach bojowych strony niemieckiej, posiłkując się informacjami od jednego tylko autora, może wprowadzić wiele nieprawdziwych wniosków. A jaka właściwie była siła Luftwaffe 22 czerwca 1941 roku? Zadając to pytanie trzeba sobie uświadomić, że niemieccy lotnicy byli jednymi z najlepszych i najbardziej doświadczonych na świecie, mając za sobą kampanie w Hiszpanii, Polsce, Norwegii, Holandii, Belgii, Francji i przeciwko Wielkiej Brytanii. Mimo, że już nie niezwyciężeni, bo przecież Anglii nie pokonali, to jednak morale było bardzo wysokie, pamiętajmy że jest to jeden najistotniejszych warunków sukcesu na polu bitwy, także tym podniebnym. Również użytkowany sprzęt, może nie najnowszy, ale na pewno taki, na którym można polegać. Przyjrzyjmy się zatem bliżej głównym typom maszyn użytkowanych przez Luftwaffe w 1941 roku. Zacznijmy od Messerschmitta Bf-109, podstawowego myśliwca w czynnej służbie. Była to konstrukcja z 1935 roku, pierwszy w pełni metalowy samolot myśliwski, od tego czasu do 1941 stale modernizowany, w czasie operacji Barbarossa w linii była wersja E, a powoli jednostki przezbrajano w najnowsza wersje F, szybszą i łatwiejszą w pilotażu, chodź może o trochę mniej skutecznym uzbrojeniu pokładowym, bo miast 2 karabinów 7.9 mm i dwóch działek 20 mm, zastosowano 2 te same karabiny, ale już tylko jedno działko 20 mm umieszczona w piaście śmigła, co zwiększało celność. Krótko mówiąc, samolot ten był konstrukcją bardzo udaną, szybką, o dużej prędkości wznoszenia, chodź za mało wytrzymałą na uszkodzenia, niemniej jednak w rękach dobrego pilota, a takich w Luftwaffe nie brakowało, mógł stawić czoła każdemu przeciwnikowi na ówczesnych polach walk. Trzon lotnictwa bombowego stanowiły konstrukcje Heinkel He-111 i Junkers Ju-88, oba klasyfikowane jako średnie bombowce. Heinkel to 5 osobowa maszyna o prędkości maksymalnej około 430 km/h i 2 tonowym udźwigu bomb, w chwili wybuchu wojny w linii była wersja H, była to bardzo solidna konstrukcja, o stosunkowo silnym uzbrojeniu obronnym, samolot wszechstronny i lubiany przez załogi. Jeszcze bardziej udany był Ju-88, samolot bardzo uniwersalny, bo używany jako bombowiec, myśliwiec nocny, samolot torpedowy i bezpilotowy ( Mistel ). Nas interesuje wersja A, 4-osobowy bombowiec horyzontalny i nurkujący, osiągający prędkość 470 km/h i udźwigu 3 ton bomb, także bardzo solidna i lubiana konstrukcja. Warto jeszcze wspomnieć o Sztukasie, głównym graczu bliskiego wsparcia pola walki. Mimo, że maszyna ta została wycofana z udziału w Bitwie o Anglię, to jednak kampania Barbarossa okaże się jej wielkim powrotem i to całkiem udanym. Junkers Ju-87 w wersji B, 2-osobowy bombowiec nurkujący, mogący precyzyjnie niszczyć cele naziemne, bardzo przydatny jako „latająca artyleria”, wady: powolny, wrażliwy na ostrzał, prawie bezbronny wobec myśliwców przeciwnika. Na zakończenie przeglądu parku maszynowego Luftwaffe, trzeba przypomnieć jeszcze jedną konstrukcję, która po nieudanym występie nad Wielką Brytanią, powróciła do walk przeciwko ZSRR, mianowicie o Messerschmitcie Bf-110 w wersjach C i D, był to dwusilnikowy ciężki myśliwiec, potężnie uzbrojony w karabiny i działka, niestety mało zwrotny i wrażliwy na ostrzał. Obok tych głównych konstrukcji, najliczniejszych, były i inne, że tylko wymienię: Junkers Ju-52, Dornier Do-17, Henschel Hs-123 czy Hs-126. Ogólnie rzecz biorąc, jak już wspomniałem, maszyny te, już nie najnowocześniejsze, to jednak nadal mogły w pełni wykonywać powierzone im zadania w ramach koncepcji Blitzkriegu, czyli wywalczyć i utrzymać panowanie w powietrzu, wspierać bezpośrednio jednostki naziemne, niszczyć cele strategiczne na niedużej głębokości za liniami nieprzyjaciela, nie mogły jednak wykonywać dużych uderzeń na cele strategiczne daleko na za frontem, gdyż w parku maszynowym lotnictwa niemieckiego nie było klasycznego ciężkiego bombowca o dużym udźwigu bomb, silnym uzbrojeniu obronnym i dalekim zasięgu. Kwestia ta będzie miała daleko idące konsekwencje dla Niemców.\nZajmijmy się teraz problematyką od strony radzieckiej. Nie miejsce tu na szczegółowe rozpisywanie się nad kwestią tego czyli Stalin spodziewał się ataku III Rzeszy, czy nie. Pewne jest że, długo bagatelizował wieści napływające z wywiadu o niemieckich przygotowaniach do wojny, do końca starając przekonywać sam siebie o tym, że ataku nie będzie, jeszcze nie teraz, sam zbrojąc się na potęgę do własnej wojny. Ta ignorancja miała lotnictwo radzieckie drogo kosztować. Rozkaz o decentralizacji lotnictwa na lotniskach polowych i o maskowaniu samolotów został wydany tuż po północy 22 czerwca 1941, jednak dociera on do oddziałów za późno, w skutek czego atak Luftwaffe zaskoczył Rosjan na lotniskach będących pierwszym celem. Przyjrzyjmy się bliżej strukturze radzieckiego lotnictwa: „siły powietrzne [ ZSRR ] nie są samodzielnym rodzajem sił zbrojnych, lecz podlegają Armii Czerwonej i Marynarce Wojennej, (…) w roku 1940 w ramach sił powietrznych Armii Czerwonej wyodrębnione jest lotnictwo dalekiego zasięgu, lotnictwo frontowe, armijne i korpuśne. Poza tym istnieją siły lotnicze obrony powietrznej, formowane przez dowódców lotnictwa okręgów wojskowych i podzielone na dywizje. Są to samodzielne dywizje lotnictwa bombowego i myśliwskiego oraz mieszane dywizje lotnicze, obejmujące pułki lekkich bombowców, lotnictwa myśliwskiego i szturmowego” ((Piekałkiewicz J., Wojna w powietrzu 1939-1945, Warszawa 2001, 433.)). Organizacja ta zmieni się dopiero po wybuchu wojny z Niemcami, powstaną wówczas armie lotnicze, jako samodzielne jednostki, na wzór niemieckich flot powietrznych. Liczebność samolotów w jednostkach jest dużo trudniejsza do ustalenia niż w przypadku Luftwaffe. Sami Niemcy, na podstawie danych wywiadowczych i zdjęć lotniczych oceniali liczebność lotnictwa radzieckiego na 8000 maszyn ((Murawski M., Luftwaffe – działania bojowe, Warszawa 1998, s. 189.)). Göring nie dowierzał informacjom attaché lotniczego w Moskwie pułkownika Heinricha Aschenbrennera, który prawie dokładnie oceniał liczebność Lotnictwa Czerwonego. Przyjrzyjmy się znowu relacjom podawanym przez znanych nam już historyków. „Tymczasem lotnictwo radzieckie dysponowało rzeczywiście niewyobrażalna ilością sprzętu i ludzi. Tylko w zachodnich okręgach wojskowych znajdowały się 9383 samoloty. Łącznie siły rosyjskie zamykał się liczbą 17 704 samolotów!” ((Tamże, s. 189.)) Janusz Piekałkiewicz pisze: „według źródeł radzieckich , 22 czerwca 1941 roku Czerwona Flota Powietrzna dysponuje co najmniej 18 000 wszelkiego rodzaju samolotów bojowych, z których mniej więcej połowa stacjonuje w zachodnich okręgach wojskowych. Tylko jedna piąta z tej liczby to nowoczesne maszyny, jednakże lotnicy dopiero muszą się nauczyć ich obsługi” ((Piekałkiewicz J., Wojna w powietrzu 1939-1945, Warszawa 2001, 148.)). Z kolei Jankiewicz podaje za pracą zbiorową pod red. M. Pikusa 50 lat Armii Radzieckiej, że „w strefie nadgranicznej bazowały co prawda liczne jednostki lotnictwa, liczące w sumie 6700 samolotów, jednak tylko 15% ich wyposażenia zaliczyć można do konstrukcji nowoczesnych” ((Jankiewicz Z., Powstanie i upadek Luftwaffe, Poznań 1972, s. 200.)). Jak widzimy z powyższych cytatów wnioskować można jedno, że Rosjanie przeważali liczebnie nad lotnictwem niemieckim, i to przynajmniej dwukrotnie, jeżeli brać pod uwagę samoloty znajdujące się tylko w zachodnich okręgach wojskowych. Ciekawą charakterystykę wartości tych „mas lotniczych” podaje Murawski: „szeroko zakrojona akcja propagująca wśród komsomolców ochotniczy zaciąg do lotnictwa radzieckiego prowadzona w latach 30-tych pozwoliła przeszkolić szerokie kadry lotników. Podjęta z końcem lat trzydziestych modernizacja sprzętu pozwoliła na dostarczenie do 22 czerwca 1941 roku 3719 samolotów nowych typów, około połowy z nich trafiło do zachodnich okręgów wojskowych. Jednocześnie jednak należy podkreślić, że przeprowadzone w latach 1937-1938 przez Stalina czystki zlikwidowały większą część najlepszej kadry sił powietrznych Armii Czerwonej. Masowe represje wytworzyły atmosferę nieufności wśród kadry oficerskiej, oddziałującą ujemnie na jej morale i gotowość bojową jednostek lotniczych. Młodym stażem dowódcom brakowało wiedzy i doświadczenia. Niemcy spodziewali się, że tak jak i całe państwo, tak i lotnictwo radzieckie będzie „kolosem na glinianych nogach”. Mieli w tym dużo racji, ale jak się później okazało, w długiej perspektywie mylili się. Przyjrzyjmy się teraz bliżej sprzętowi używanemu przez Rosjan. Wszyscy zgodnie twierdzą, że gros sił stanowiły maszyny przestarzałe. Można tu wymienić takie konstrukcje jak: myśliwce konstrukcji Petlakowa I-15, I-16, I-153, bombowce SB-2 czy TB-3. Cecha najbardziej niekorzystną w przypadku zarówno myśliwców i bombowców jest ich stosunkowo mała prędkość. Plusem dla konstrukcji I-16 czy I-153 jest duża zwrotność, co jak się okazało przysporzyło lotnikom niemieckim dużych problemów. Oba typy bombowców były konstrukcjami już przestarzałymi, zwłaszcza TB-3, wolnymi, słabo uzbrojonymi i o małym udźwigu bomb. Powiedziano już, że lotnictwo Sowieckie była w trakcie przezbrajania. Mówimy tu o następujących nowych typach samolotów: myśliwskich Jak-1 i Jak-3, Mig-3 i ŁaGG-3, bombowcach Pe-2 i Pe-8 oraz o szturmowcu Ił-2. Mimo wielu cech pozytywnych, które można powiedzieć o wymienionych konstrukcjach myśliwskich, trzeba jasno zaznaczyć, że żadna z nich nie mogła równać się standardowemu myśliwcowi Luftwaffe Bf-109 F. Gdyby z każdej z tych konstrukcji wziąć tylko jedna jej najlepsza cechę i stworzyć jeden samolot obdarzony tymi cechami, to wtedy mielibyśmy dobrego myśliwca: z ŁaGG-3 „zabralibyśmy” dobre uzbrojenie, z MiG-3 prędkość, a z Jak-1 zwrotność i łatwość w pilotażu. Niestety, każda z tych konstrukcji miała swoje wady, które bardzo zmniejszały jej wartość bojową, co w połączeniu ze słabym wyszkoleniem pilotów i zła taktyką prowadziło do wysokich strat. Pe-2, jako szybki lekki bombowiec, o dobrym uzbrojeniu i dużym udźwigu bomb, zwany „rosyjskim Mosquito, był samolotem bardzo udanym, na tyle, że w różnych wersjach był produkowany przez cały okres wojny. Pe-8 to ciężki, czteromotorowy bombowiec dalekiego zasięgu, którego znaczenie w czasie wojny było niewielkie, bo Rosjanie, idąc w ślady Niemców, nigdy nie stworzyli znacznej floty ciężkich bombowców, skupiając się na średnich bombowcach i szturmowcach. Ił-2 to właśnie ten szturmowiec, konstrukcja która, mimo wielu wad, była bardzo skuteczna i najliczniej produkowana wśród samolotów radzieckich, wytrzymały, o dużej sile ognia, z czasem stał się postrachem wojsk niemieckich na froncie wschodnim. Podsumowując: park maszynowy Rosjan, chodź bardzo liczny, był przestarzały, a nowe konstrukcje, dopiero wprowadzane, nadal pozostawiały wiele do życzenia.\nPo przedstawieniu powyższych informacji, przejdę to analizy porównawczej Luftwaffe i Lotnictwa Armii Czerwonej. Pewne problemy już sygnalizowałem, tutaj chce przedstawić je dokładniej. Zacznijmy od liczebności. Luftwaffe ustępowała w tej materii Rosjanom przynajmniej dwukrotnie. Mimo, że ZSRR dysponowała sprzętem przestarzałym, pozwolę sobie zaryzykować stwierdzenie, że przewaga ilościowa mogła zrównoważyć przewag jakościową leżąca po stronie niemieckiej. Przypomnijmy tylko, że we wrześniu 1939 Polacy byli w stanie zadać pewne straty Niemcom, dysponując dużo gorszym sprzętem niż Luftwaffe czy nawet Flota Czerwona. Myślę, że problem u Rosjan leżał gdzie indziej. Otóż problemem było słabe wyszkolenie pilotów, a co za tym idzie zła taktyka walki w powietrzu. Często, już w trakcie działań powietrznych, zdarzało się tak, że nawet kilku myśliwców Luftwaffe mogło rozbić dużą formację Rosjan. Dlaczego? Bombowce radzieckie początkowo latały bez osłony powietrznej, będąc łatwym celem dla Niemców. Myśliwce radzieckie latały w ciasnych formacjach ograniczających obserwację. Z wielu relacji pilotów niemieckich wynika, że często Rosjanie nawet nie zauważyli ich ataku. A jak już dochodziło do walki to byli bardzo pasywni i mało agresywni. Taktyka walki w Luftwaffe była bardzo zaawansowana i myślę, że ta różnica miała znaczny wpływ na to co działo się po 22 czerwca 1941 roku. Kolejna diametralna różnica, leży w charakterze dowództwa w jednostkach lotniczych. Niemieccy oficerowie byli bardzo doświadczeni, nierzadko mając na koncie wiele zestrzeleń i długi staż walki. Rosjanie byli po prostu „żółtodziobami”, większa część wyższej kadry dowódczej została zlikwidowana w czasie wielkiej czystki, a nowych oficerów cechowały: brak inicjatywy i niedoświadczenie. To kolejna przyczyna klęski Rosjan w 1941 roku. Inaczej sprawa wyglądała jeżeli chodzi o możliwości uzupełnień w sprzęcie. Tutaj wyraźną przewagę mieli Rosjanie. Ich fabryki wytwarzały dużo nowych typów maszyn, które lawinowo zapełniały jednostki. Okazało się także, że mogą liczyć na pomoc Amerykanów i Brytyjczyków, którzy przekazali im w toku wojny tysiące dobrych maszyn. Luftwaffe zaś, była w wyraźnym dołku produkcyjnym. Straty z okresu Bitwy o Anglię nie zostały jeszcze uzupełnione, a tu trzeba było zaopatrzyć w sprzęt dwa nowe fronty: śródziemnomorski i wschodni. Także nowe typy maszyn się nie pojawiały, myśliwiec Fw-190 to jeszcze melodia przyszłości, trzeba było więc polegać na starych konstrukcjach, cały czas modernizowanych. Ta różnica zadecydowała o wyniku wojny, i to dość szybko dała o sobie znać, bo już pod koniec 1941 roku Luftwaffe na Wschodzie rozpaczliwie brakuje maszyn. Warto się także bliżej przyjrzeć sytuacji z poranka 22 czerwca 1941 roku, i zaznaczyć że także przypadek sprzyjał Niemcom. Otóż, po pierwsze, dlatego, że rozkaz Stalina o rozmieszczeniu maszyn na lotniskach polowych nie dotarła do jednostek w odpowiednim czasie, gdyby udało się Rosjanom ukryć samoloty, myślę, że powtórzyła by się sytuacja z września 1939, kiedy niemieckie uderzenie trafiło w próżnię. Po drugie, największe straty spośród jednostek radzieckich poniosły te, które stacjonowały w krajach bałtyckich, ponieważ „nalot Luftwaffe zaskakuje je w chwili, gdy liczne jednostki powracają do baz po szeroko zakrojonych nocnych ćwiczeniach” ((Piekałkiewicz J., Wojna w powietrzu 1939-1945, Warszawa 2001, 149.)). Ponadto, historiografia radziecka, przypomina, że 22 czerwca 1941 z różnych powodów ( urlopy i kursy pilotów, choroby itp. ), wystartować nie mogła niemal połowa maszyn frontowych. Nie można zapominać, że zaskoczenie powiodło się Niemcom na całej długości frontu! Te wszystkie wyżej wymienione czynniki złożyły się na to co wydarzyło się pierwszego dnia wojny na wschodzie i kolejnych tygodniach. Najlepiej oddają to liczby: „ten gorący, krwawy dzień, 22 czerwca 1941 roku, przyniósł największy sukces, jaki kiedykolwiek został osiągnięty w wojnie lotniczej w ciągu 24 godzin: zniszczono 1811 radzieckich samolotów przy niemieckich stratach 35 samolotów. 322 radzieckie maszyny zostały zestrzelone przez myśliwce i artylerie przeciwlotniczą, pozostałe zniszczono na ziemi ((Bekker C., Atak na wysokości 4000, Warszawa 1999, s. 267.)). Źródła radzieckie potwierdzają stratę 1200 samolotów, z tego 800 na ziemi. Rosjanie przypisują sobie zniszczenie aż 200 maszyn Luftwaffe co raczej mija się z prawdą. Podobnie sytuacja kształtowała się w ciągu kilku najbliższych dni, „Luftwaffe zameldowała o zniszczeniu na ziemi i w powietrzu w ciągu pierwszego tygodnia wojny na Wschodzie 4017 samolotów radzieckich. Straty własne wyniosły 179 maszyn” ((Murawski M., Luftwaffe – działania bojowe, Warszawa 1998, s. 195.)). Niemcy, zaskoczeni swym sukcesem, wręcz niedowierzali, Göring powołał specjalną komisję, która miała zbadać meldunki z jednostek frontowych. O dziwo, komisja naliczyła jeszcze więcej wraków radzieckich maszyn niż zgłaszali piloci! Panowanie Luftwaffe w powietrzu stało się faktem i nie podlegało dyskusji. Wstępny warunek założeń Blitzkriegu został spełniony, Wehrmacht mógł, jak na razie bez większych przeszkód z powietrza, kontynuować swój marsz w głąb ZSRR. Wielka wojna między III Rzeszą a ZSRR rozpoczęła się od wielkiego sukcesu niemieckiej Luftwaffe, jednak wszyscy wiemy jak się skończyła. Otwarcie kolejnego frontu walk przypieczętowało jej los, gdyż na żadnym z nich nie potrafiła „wygrać”. Lotnictwo radzieckie zaś, dzięki szybkiej produkcji samolotów odzyskało duże możliwości bojowe, piloci również przeszli szkolenie w ogniu i stali się godnymi przeciwnikami dla Niemców. Wojna dopiero się rozpoczynała.\nMurawski M., Luftwaffe – działania bojowe, Warszawa 1998.\nBekker C., Atak na wysokości 4000, Warszawa 1999.\nLeverington K., Samoloty bojowe II wojny światowej, Warszawa 1998.\nŁuczak Czesław, Herman Goering, Poznań 1994.\nMurawski Marek, Samoloty Luftwaffe cz. 1, 2, Warszawa 1999.\nWeal John, Aces of the Russian Front, Oxford 2002.\nKategorie 1939-1945 Tagi Barbarossa, Barbarossa - porównanie sił, Bf 109, Luftwaffe Nawigacja wpisu\nFinal Wedgetail Airborne Early Warning and Control (AEW&C)


Rekord temperatury na Spitsbergenie - GospodarkaMorska.pl\n25.07.2020 22:19 Źródło: PAP\nStrona główna Ekologia Morska, Rybołówstwo Rekord temperatury na Spitsbergenie\nNa Spitsbergenie w archipelagu Svalbard w Arktyce zanotowano w sobotę najwyższą temperaturę w historii pomiarów - podał norweski instytut meteorologiczny. W najcieplejszym miejscu temperatura wyniosła 21,7 stopni Celsjusza, bijąc poprzedni rekord o 0,4 stopnia.\nRekordową temperaturę zmierzono nieopodal miejscowości Longyearbyen o godz. 18 czasu lokalnego. Jak notuje agencja AFP, obecne temperatury na arktycznych wyspach Norwegii, w skład których wchodzi Spitsbergen, są znacznie powyżej normy, która w lipcu wynosi 5-8 stopni.\nWedług szacunków naukowców Arktyka ociepla się w tempie dwukrotnie wyższym niż reszta planety. W syberyjskiej części Arktyki tegoroczne temperatury są 5 stopni wyższe od średniej, a w lipcu zanotowano tam nowy jednodniowy rekord ciepła: ponad 38 stopni. Wedle raportu norweskich władz średnia temperatura na Svalbardzie w okresie od 1971 do 2017 r. wzrosła o 3-5 stopni, a do końca obecnego stulecia będzie wyższa o 7-10 stopni w porównaniu do okresu 1970-2000.\nSejm przyjął informację rządu o realizacji ustawy o specjalnych strefach ekonomicznych w 2019 r. 24.07.2020\nKaczyński: Polska ma być państwem dobrobytu skorygowanym przez zasady zdrowej ekonomii 19.07.2020\n„Sailing Poland” startuje po bałtyckie rekordy! 16.07.2020


Misje Jezuici: Podaruj nam swój 1 %\nNasze Biuro Misyjne nawiązało współpracę z Fundacją Magis http://www.fundacjamagis.org.pl/. Aby wesprzeć częścią swojego podatku pracę polskich misjonarzy wystarczy w składanej deklaracji PIT umieścić\nnazwę fundacji oraz numer jej wpisu do Krajowego Rejestru Sądowego:\nPieniądze - 1% podatku należnego - na konto wybranej organizacji przekaże urząd skarbowy w terminie do 3 miesięcy. W przypadku, gdy już po oddaniu PIT-u zdecydowalibyśmy się podarować swój 1 proc. możemy złożyć korektę swojego zeznania podatkowego. Musi to jednak nastąpić nie później niż do jednego miesiąca od upływu terminu składania PIT-u.\nDodatkowe informacje: kliknij tu:\nProsimy o umieszczenie w formularzu PIT dopisek "NA MISJE".\nJednocześnie, w miarę możliwości, prosimy o wysłanie nam informacji o przekazanym 1% (wraz z sumą) za pośrednictwem maila, sms-a lub poczty tradycyjnej:\ntel.: 608 33 00 37\nWszystkim ofiarodawcom z góry składamy serdeczne "Bóg zapłać"!\nAutor: Biuro Misyjne Jezuitów Prowincji Wielkopolsko-Mazowieckiej o 10:11\nEtykiety: 1%, wsparcie


Profesor szympansów | Copernicus Center\nStrona główna » Profesor szympansów\nŁukasz Kwiatek, Kinga Wołoszyn-Hohol\nGenialne małpy? Nie ma takich – protestuje. Powściągliwie jak na kogoś, kto nauczył szympansy liczyć do 20, rozwiązywać zadania z liczbami szybciej i lepiej niż ludzie oraz posługiwać się zerem, którego nie znali nawet starożytni Rzymianie.\nProfesor Tetsuro Matsuzawa oraz Ai (selfie wykonane przez japońskiego badacza)\nWspomnieliście o Imo, samicy makaka japońskiego, która zainicjowała dwa zwyczaje: obmywania batatów z piasku i oddzielania w wodzie ziaren pszenicy od ziarenek piasku. To nie mógł być czysty przypadek – mówi profesor Tetsuro Matsuzawa. – Rzeczywiście Imo musiała być niezwykle pomysłowa, by wpaść na to, że woda pomoże jej pozbyć się piasku. Inne makaki zbierały rozsypaną przez naukowców na plaży pszenicę ziarenko po ziarenku, Imo zgarniała ją garściami i wrzucała do wody. Piasek szedł na dno, a pszenica unosiła się na powierzchni.\nPrzyznajemy, że nie mielibyśmy oporu przed nazwaniem Imo genialną małpą.\n– Nazywanie małp genialnymi niewiele wyjaśnia – tłumaczy Matsuzawa. – Trzeba zwrócić uwagę na to, jak te zachowania rozprzestrzeniły się w całej populacji: inne małpy przyswoiły zwyczaje Imo. Kolejne generacje makaków japońskich doskonaliły technikę płukania batatów, w końcu zaczęły zanurzać bataty w oceanie, żeby te nabrały słonego smaku. W grę wchodzi więc nie tylko wyobraźnia Imo, zapewne niezwykła, ale także transmisja kulturowa i późniejsze modyfikacje. W taki sposób rozprzestrzenia się kultura i każdy z tych etapów jest ważny – odpowiada profesor.\nJak dodaje, podobne procesy są powszechne u różnych gatunków małp. Na przykład u szympansów.\n– Zaobserwowano, że różne stada wypracowały odmienne sposoby rozłupywania twardej skorupy orzechów. Społeczność z Bossou w Afryce Zachodniej używa kamiennych narzędzi. Szympansy mieszkające w innych miejscach posługują się drewnianymi tłokami. Wielu naukowców twierdzi, że to „różnice kulturowe”, ale ja wolę skromniejsze określenie: „różnice regionalne”. Zwyczaje kulturowe u ludzi nie mają tak silnego związku z przeżyciem. Np. wy w Polsce na powitanie wymieniacie uścisk dłoni, my w Japonii się kłaniamy. Szympansy z Bossou i innych miejsc różnie się zachowują, ponieważ na swoim terytorium mają do dyspozycji różne zasoby i narzędzia, które twórczo wykorzystują, by przeżyć. Te różnice regionalne u małp to raczej protokultura – precyzuje Matsuzawa.\nDrugą edycję Festiwalu Kopernika organizowanego w Krakowie przez Centrum Kopernika i „Tygodnik” w tym roku poświęcono fenomenowi geniuszu. Tetsuro Matsuzawa – najsłynniejszy japoński prymatolog, wieloletni dyrektor Instytutu Badań Naczelnych przy Uniwersytecie w Kioto i aktualny przewodniczący Międzynarodowego Towarzystwa Prymatologicznego – jest jedną z gwiazd festiwalu. Swój wykład, oparty na latach badań nad szympansami, poświęcił ewolucyjnym korzeniom ludzkich zdolności poznawczych. W ciągu festiwalowego tygodnia rozmawiamy wiele razy, zwykle przy okazji obiadu lub kolacji. Jak na badacza naczelnych przystało – a może tak się postępuje w Japonii? – profesor Matsuzawa stale nas małpuje, za każdym razem wybierając z karty to, co wybrał ktoś z nas.\nW laboratorium nie pada deszcz\nMatsuzawa przyjechał do Krakowa z Berlina, gdzie wygłosił wykład towarzyszący wystawie poświęconej małpiej kulturze. Do stolicy Niemiec przyleciał z Sumatry, gdzie spędził jakiś czas na obserwacji tamtejszych orangutanów. Te wielkie małpy żyją tylko w dwóch miejscach na świecie: na Borneo i właśnie na Sumatrze. Te z Borneo, tradycyjnie uznawane za osobny podgatunek, Matsuzawa miał okazję zobaczyć w środowisku naturalnym wcześniej. Orangutany z Sumatry pozostawały ostatnią grupą małp człekokształtnych (należą do nich także szympansy, bonobo oraz goryle), których dotąd w naturze nie obserwował. Widział także – oczywiście w dżungli, a nie w zoo – kilkadziesiąt gatunków małp zwierzokształtnych – czyli tych z ogonami.\nPrawdopodobnie żaden człowiek na świecie nie obserwował tylu różnych gatunków naczelnych w środowisku naturalnym. Sam jednak uznaje się za eksperta tylko w dziedzinie szympansów. Inne małpy odwiedzał z ciekawości.\nWyprawy terenowe zabierają mu mnóstwo czasu, ale od zawsze lubił spotkania z naturą. Na początku studiów na wycieczkach górskich spędzał nawet jedną trzecią roku. Na koncie ma ośmiotysięcznik. Od 1986 r. co roku przynajmniej miesiąc przebywa w Bossou w Gwinei, gdzie założył „laboratorium polowe”: wśród drzew ukrył kamery, wydrążył w wielkiej palmie kilka otworów codziennie wypełnianych wodą, przywiózł stertę różnej wielkości kamieni z namalowanymi numerami – dla ułatwienia analizy nagrań wideo – i regularnie podrzucał stosy orzechów. Obserwował, jak żyjące tam szympansy wykonują z liści „gąbki” i czerpią wodę z dziupli, i jak używają kamiennych narzędzi do rozłupywania orzechów. Analizował, jak uczyły się nowych technik jedna od drugiej.\nU siebie, w Kioto, stworzył coś analogicznego – otwarte laboratorium. Nikt tam nie zmusza szympansów do udziału w eksperymentach. Prosto ze sporego rezerwatu wspinają się po linach do pomieszczenia z komputerami. Laboratorium jest całkowicie zautomatyzowane, szympansy przychodzą i wychodzą, kiedy mają na to ochotę.\n– Jeśli naprawdę chcesz poznać szympansy jako całość, a nie tylko drobne fragmenty ich umysłów, musisz wyjść z laboratorium i wyjechać do dżungli – przekonuje. – Prawie nikt tego nie robi. Inni prymatolodzy albo poświęcają się badaniom terenowym, albo pracują w laboratorium. Są tacy, którzy z szympansami mają styczność wyłącznie przez szybę. Matsuzawa jest i w dżungli, i w laboratorium – podkreśla, mówiąc o sobie w trzeciej osobie, jak zwykle gdy odnosi się do własnego dorobku naukowego. Trudno wyczuć, czy po to, by podkreślić swoje dokonania, czy po prostu zaczyna mówić w stylu, w którym redaguje się prace naukowe.\nPokazuje fotograficzne dowody na to, że jego relacje z szympansami są naprawdę bliskie. Na jednym zdjęciu robi zastrzyk Ai – swojej najsłynniejszej podopiecznej. Niewzruszona szympansica pozwala zadać sobie ból. Na innych wspólnie pozują do selfie.\nJest też stare zdjęcie, na którym karmi butelką kilkumiesięczne szympansiątko siedzące obok jego córki będącej w podobnym wieku. Przez pół roku wychowywał osieroconą małpę w domu, ale wreszcie uznał, że wychowywanie szympansa w ludzkim środowisku nie byłoby korzystne dla jego celów badawczych.\nSą i zdjęcia z dżungli – dzikie szympansy rozbijają za pomocą kamieni skorupy orzechów, uśmiechnięty prof. Matsuzawa kuca kilka metrów dalej. Po tylu wizytach w polowym laboratorium małpy nie zwracają już uwagi na jego obecność.\n– W dżungli widać więcej. Na przykład to, że włosy na rękach szympansów rosną w kierunku łokci: od ramienia w dół i od dłoni w górę, a na nogach od kolan w kierunku miednicy i w kierunku stopy. Wiecie czemu? Szympansy nie mają parasoli, więc gdy pada, chowają się skulone pod drzewem – wyjaśnia. I wskakuje na krzesło, by zademonstrować pozę skulonego szympansa. – Dzięki takiemu ułożeniu włosów woda łatwiej po nich spływa. W laboratorium trudno to dostrzec, bo tam nie pada deszcz.\nLiczyć jak szympans\nNa początku to nie on wybrał badania małp. Badania małp wybrały jego. Chciał iść na Uniwersytet w Tokio, ale po fali protestów studenckich władze odwołały nabór. Zdecydował się na drugą najsłynniejszą japońską uczelnię – Uniwersytet w Kioto. Zaczął od filozofii, ale bardziej ciągnęło go do prawdziwej nauki i eksperymentów, czyli do faktów i danych, a nie spekulacji. To nastawienie na empirię tkwi w nim do dzisiaj. Unika filozoficznych pytań np. o moralność w świecie szympansów. Tłumaczy, że to nie jego specjalność.\nPo filozofii ukończył psychologię, zajął się badaniem percepcji wzrokowej – jednego z najbardziej ścisłych obszarów, jakimi może się zajmować psycholog. Jedyne zwierzęta, z którymi wówczas miał styczność, to szczury. Kroił ich mózgi i przyglądał się korze wzrokowej.\n– Byłem świeżo po studiach, gdy instytut kupił młodą szympansicę nazwaną Ai – opowiada o początkach pracy z małpami. – Władze uczelni szukały kogoś z doświadczeniem empirycznym. Nigdy wcześniej nie zajmowałem się małpami, ale przełożeni uzna li, iż ważniejsze jest, żeby myśleć jak naukowiec i umieć przeprowadzać eksperymenty. I oddelegowali mnie do tej roli.\nZostał wtedy jedynym opiekunem Ai. – Musiałem zajmować się wszystkim – wspomina. – Karmić ją, spędzać z nią czas, a także pisać oprogramowanie, którego zacząłem używać do eksperymentów. Codziennie, siedem dni w tygodniu. Ale jednocześnie dostałem całkowicie wolną rękę. Mogłem prowadzić takie badania, jakie chciałem.\nMatsuzawa rozpoczął swój projekt w czasach, gdy zapanowała moda na szympansy. Niezwykłe książki Jane Goodall opisujące ich codzienne życie – wojny, przyjaźnie, miłości i zdrady – trafiły na listy bestsellerów całego świata. Roger Fouts nauczył szympansicę Washoe posługiwać się językiem migowym. A szympansy Sherman i Austin oraz bonobo Kanzi pod okiem Duane’a Rumbaugha i Susan Savage-Rumbaugh osiągnęły wspaniałe wyniki w komunikowaniu się między sobą i z ludźmi za pomocą obrazkowego języka yerkish.\nMatsuzawa zaczął od znajomego zaga- dnienia – percepcji wzrokowej – tyle że u szympansów, czemu później poświęcił doktorat. Sprawdzał m.in., jak szympansy widzą kolory. W eksperymentach wykorzystywał różne obrazy, np. graficzne znaki języka japońskiego. Ciekawiło go, czy Ai mogłaby się nauczyć posługiwania takimi symbolami. Z nazywaniem kolorów poszło jej nieźle, więc spróbował z liczbami.\nPo ponad 20 latach badań opisał w 2000 r. na łamach „Nature” zdolności numeryczne Ai. W testach polegających na wskazaniu w kolejności rosnącej lub malejącej bardzo krótko wyświetlanych, a następnie zasłanianych liczb szympansica radziła sobie równie dobrze jak ludzie. Dziennikarze podchwycili temat. Świat szybko usłyszał o japońskiej małpie, która umie liczyć.\nKilka lat później ludzie zdumieli się jeszcze bardziej. Trzy młode szympansy – m.in. Ayumu, syn Ai – poradziły sobie w teście numerycznym zdecydowanie lepiej niż dorośli ludzie. Wystarczył ułamek sekundy, by zapamiętały rozkład liczb na ekranie komputera i bezbłędnie wskazały je we właściwej kolejności. Pamiętały ją nawet, gdy badacze na kilkadziesiąt sekund odwracali ich uwagę od monitora. Żaden człowiek nie był w stanie im dorównać.\nDlaczego? Zgodnie z hipotezą Matsuzawy ludzie stracili fenomenalną pamięć krótkotrwałą odziedziczoną po małpich przodkach, gdy wynaleźli język.\n– Gdy ludzie widzą coś takiego, zaczynają sądzić, że mają do czynienia z jakimś małpim geniuszem. Następuje coś, co psychologowie nazywają dysonansem poznawczym – opowiada.\n– Uważamy liczby za coś typowo ludzkiego i nie możemy uwierzyć, że jakaś małpa może sobie lepiej z nimi radzić niż człowiek. By ocalić przekonanie o swojej wyjątkowości, uznajemy to za niezwykły przypadek: genialną małpę. To typowe myślenie, zwłaszcza dla mieszkańców Europy – zauważa. – Chrześcijaństwo głosi wyższość człowieka nad innymi zwierzętami. Na wschodzie, w Azji, wielu ludzi wierzy w reinkarnację. Jeśli uważasz, że sam kiedyś możesz zostać małpą albo innym zwierzęciem, łatwiej ci zaakceptować, że małpa może lepiej radzić sobie z niektórymi zadaniami intelektualnymi od człowieka.\nWykład prof. Matsuzawy w ramach Copernicus Festival\nFilm YouTube: the_evolutionary_origins_of_human_cognitive_development_tetsuro_matsuzawa\nZastanawiamy się, co Ai wie i myśli o swoim opiekunie. Profesor odpowiada po chwili.\n– Bez pomocy Ai nie mógłbym nic zrobić, jest moim nawigatorem w badaniach szympansiego umysłu. A czym ja jestem dla niej? Kiedyś pewnie postrzegała mnie jako nauczyciela, ale po tylu latach współpracy relacja między uczniem a nauczycielem się zmienia.\nProfesor widzi, jak odmiennie reagują nań Ai oraz Akira, ojciec Ayumu, gdy wraca z Afryki po miesiącu albo dwóch nieobecności.\n– Akira jest szczęśliwy – profesor Matsuzawa robi minę, która ma przypominać minę zadowolonego szympansa. – Tymczasem Ai spogląda na mnie ukradkiem i ostentacyjnie przechodzi obok. To trochę jak z ludźmi: mężczyźni są bardziej bezpośredni, a kobiety znacznie bardziej skomplikowane. Ciekawe, że po narodzinach Ayumu Ai nieco się zmieniła – dodaje. – Bardziej otwarcie okazywała radość na mój widok i częściej przychodziła poprosić, żebym ją poiskał.\n– Poza komunikacją z użyciem komputera zwykle łączymy gesty i mowę: usiądź, powstań, obróć się, podejdź do mnie – wypowiadając polecenia, profesor wykonuje odpowiednie gesty. – Do szympansów mówimy po angielsku, a ze współpracownikami z laboratorium rozmawiamy po japońsku. Wielu naukowców ogląda filmy z naszych eksperymentów. Dzięki temu, że mówimy do małp po angielsku, a nie po japońsku, nie musimy tłumaczyć wszystkich słów – wyjaśnia.\nW środowisku naturalnym szympansy stosują zarówno gesty, wyrazy mimiczne, jak i wokalizacje: sapią, pohukują, dyszą, piszczą i wydają wiele innych odgłosów, z których każdy pełni jakąś funkcję w ich życiu społecznym. Profesor Matsuzawa demonstruje nam kilka z nich.\nNie, nie odtwarza ich z laptopa, na którym przechowuje tysiące filmów ze swoich badań. Sam wokalizuje. I robi to prawdopodobnie lepiej niż niejeden szympans.\n– Gdy jestem w lesie, mogę w ten sposób poinformować dzikie szympansy, że się zbliżam – wyjaśnia po zaprezentowaniu wokalizacji zwanej pant-hook, czegoś przypominającego poprzedzone dyszeniem wycie albo pohukiwanie. Sygnalizuje nam też, że uważa nas za dominujące osobniki, serią tzw. pant-grunts, połączenia dyszenia i chrząkania.\nSam także zadaje mnóstwo pytań i robi notatki. Komórką fotografuje niemal wszystko, przynajmniej po kilka razy. Prosi o zaprowadzenie do sklepu z ceramiką z Bolesławca. Jedna z jego córek natknęła się na nią kiedyś i od tamtej pory za nią szaleje.\nNa krakowskim wykładzie profesor Matsuzawa opowiada, dlaczego my, ludzie, staliśmy się wyjątkowi. Ale filmy i zdjęcia, które pokaże, nieco nas z wyjątkowości obedrą: są na nich małpy, które malują obrazy przypominające dzieła abstrakcjonistów, albo które rozwiązują zadania numeryczne nieosiągalne dla ludzi.\nPubliczność doznaje dysonansu poznawczego, co objawia się salwami śmiechu. Również wtedy, gdy poważny, wybitny badacz z Japonii zaczyna swój popisowy numer – wydawanie małpich odgłosów. ©\nŁUKASZ KWIATEK jest filozofem i kognitywistą, członkiem Centrum Kopernika Badań Interdyscyplinarnych oraz redaktorem działu naukowego „Tygodnika”.\nKINGA WOŁOSZYN jest psycholożką, doktorantką w Zakładzie Psychofizjologii w Instytucie Psychologii UJ. Współpracuje z Centrum Kopernika Badań Interdyscyplinarnych.


Queenies, Port Hope - recenzje restauracji - TripAdvisor\nPort Hope — wszystkie restauracje Restauracje w pobliżu obiektu Queenies\nWszystkie miejsca warte uwagi w: Port Hope Atrakcje w pobliżu obiektu Queenies\nKanada Ontario Port Hope Port Hope Restauracje Queenies\nNr 1 wśród 4 Desery w lokalizacji Port Hope Nr 6 wśród 44 Miejsca, W Których Warto Zjeść w lokalizacji Port Hope $$ - $$$\nKawiarnia, Kanadyjska, Miejsce przyjazne dla wegetarian 16 Walton St, Port Hope, Ontario L1A 1M9, Kanada+1 905-396-3330+ Dodaj witrynę\nPokaż też MapaSatelitarna Aktualizacje mapy są wstrzymane. Przybliż, aby zobaczyć zaktualizowane informacje. Wyzeruj przybliżenie Trwa aktualizowanie mapy… Wróć do mapy Omówienie 4,5 Liczba recenzji: 122Doskonałe77%B. dobre18%Średnie4%Złe0%Okropne1%Teraz zamknięteN10:00 - 16:00Pn - So06:00 - 16:30Wszystkie godziny KUCHNIE Kawiarnia, Kanadyjska, Miejsce przyjazne dla wegetarian CENA $$ - $$$OCENY ObsługaJedzenieWartośćAtmosferaLOKALIZACJA 16 Walton St, Port Hope, Ontario L1A 1M9, KanadaWszystkie szczegóły Ulepsz to ogłoszenieCzy w tej restauracji są serwowane dobre posiłki bezglutenowe?Tak Nie Nie wiem Czy w tej restauracji są serwowane dobre posiłki dla wegan?Tak Nie Nie wiem Czy w tej restauracji są kelnerzy i kelnerki?Tak Nie Nie wiem Czy jest to głównie kawiarnia?Tak Nie Nie wiem Czy w tej restauracji są serwowane dobre posiłki dla wegetarian?Tak Nie Nie wiem Czy w tej restauracji można zjeść brunch?Tak Nie Nie wiem Czy jest to głównie piekarnia?Tak Nie Nie wiem Czy w tej restauracji są stoliki na zewnątrz?Tak Nie Nie wiem Czy w tej restauracji jest dostępna bezpłatna sieć Wi-Fi?Tak Nie Nie wiem Czy w tej restauracji można zamówić dania z dostawą?Tak Nie Nie wiem Dziękujemy za pomoc! Zanim się wylogujesz, opisz swoje wrażenia. Napisz recenzję\nOceny podróżnych Doskonałe36B. dobre6Średnie1Złe0Okropne0Typ podróżnegoRodzinyParyWyjazd w pojedynkęBiznesowaZnajomiOkres roku Mar–majCze–sieWrz–lisGru–lutJęzyk Wszystkie języki polski (43)angielski (121)niemiecki (1)Język polski (43)angielski (121)niemiecki (1)\nTa recenzja została przetłumaczona maszynowo z języka angielskiego Co to jest? Aby można było uzyskać pomoc od jak największej liczby podróżników, ta recenzja zostanie automatycznie przetłumaczona na język polski; treść tłumaczenia może niedokładnie odpowiadać treści oryginału. Mamy nadzieję, że pomoże to w zaplanowaniu wycieczki. Wyświetlić tłumaczenia maszynowe? TakNieChantelle S1Zrecenzowano 3 tygodnie(-i) temu z urządzeń przenośnych NiesamowiteJak oceniasz to tłumaczenie?Dziękujemy za wprowadzenie poprawki. Zapoznamy się z nią. Oceń to Dobre OK Złe Popraw tłumaczenie Dziękujemy za przesłaną ocenę.\nTa recenzja została przetłumaczona maszynowo z języka angielskiego Co to jest? Aby można było uzyskać pomoc od jak największej liczby podróżników, ta recenzja zostanie automatycznie przetłumaczona na język polski; treść tłumaczenia może niedokładnie odpowiadać treści oryginału. Mamy nadzieję, że pomoże to w zaplanowaniu wycieczki. Wyświetlić tłumaczenia maszynowe? TakNieLeahRock04Port Hope, Kanada1Zrecenzowano 4 tygodnie(-i) temu z urządzeń przenośnych Twórcze dziełoJak oceniasz to tłumaczenie?Dziękujemy za wprowadzenie poprawki. Zapoznamy się z nią. Oceń to Dobre OK Złe Popraw tłumaczenie Dziękujemy za przesłaną ocenę.\nTa recenzja została przetłumaczona maszynowo z języka angielskiego Co to jest? Aby można było uzyskać pomoc od jak największej liczby podróżników, ta recenzja zostanie automatycznie przetłumaczona na język polski; treść tłumaczenia może niedokładnie odpowiadać treści oryginału. Mamy nadzieję, że pomoże to w zaplanowaniu wycieczki. Wyświetlić tłumaczenia maszynowe? TakNieMissy CPort Hope, Kanada43Zrecenzowano 28 marca 2017 z urządzeń przenośnych PychaWięcejJak oceniasz to tłumaczenie?Dziękujemy za wprowadzenie poprawki. Zapoznamy się z nią. Oceń to Dobre OK Złe Popraw tłumaczenie Dziękujemy za przesłaną ocenę.\nTa recenzja została przetłumaczona maszynowo z języka angielskiego Co to jest? Aby można było uzyskać pomoc od jak największej liczby podróżników, ta recenzja zostanie automatycznie przetłumaczona na język polski; treść tłumaczenia może niedokładnie odpowiadać treści oryginału. Mamy nadzieję, że pomoże to w zaplanowaniu wycieczki. Wyświetlić tłumaczenia maszynowe? TakNieAshleigh W52Zrecenzowano 1 lutego 2017 Najlepsze desery w Port HopeJak oceniasz to tłumaczenie?Dziękujemy za wprowadzenie poprawki. Zapoznamy się z nią. Oceń to Dobre OK Złe Popraw tłumaczenie Dziękujemy za przesłaną ocenę.\nTa recenzja została przetłumaczona maszynowo z języka angielskiego Co to jest? Aby można było uzyskać pomoc od jak największej liczby podróżników, ta recenzja zostanie automatycznie przetłumaczona na język polski; treść tłumaczenia może niedokładnie odpowiadać treści oryginału. Mamy nadzieję, że pomoże to w zaplanowaniu wycieczki. Wyświetlić tłumaczenia maszynowe? TakNieJoan MPort Hope, Kanada5116Zrecenzowano 12 listopada 2016 Dobra kawa sklepJak oceniasz to tłumaczenie?Dziękujemy za wprowadzenie poprawki. Zapoznamy się z nią. Oceń to Dobre OK Złe Popraw tłumaczenie Dziękujemy za przesłaną ocenę.\nTa recenzja została przetłumaczona maszynowo z języka angielskiego Co to jest? Aby można było uzyskać pomoc od jak największej liczby podróżników, ta recenzja zostanie automatycznie przetłumaczona na język polski; treść tłumaczenia może niedokładnie odpowiadać treści oryginału. Mamy nadzieję, że pomoże to w zaplanowaniu wycieczki. Wyświetlić tłumaczenia maszynowe? TakNiewibstersPickering, Kanada31Zrecenzowano 23 października 2016 z urządzeń przenośnych Nasze nowe miejsce w Port HopeJak oceniasz to tłumaczenie?Dziękujemy za wprowadzenie poprawki. Zapoznamy się z nią. Oceń to Dobre OK Złe Popraw tłumaczenie Dziękujemy za przesłaną ocenę.\nTa recenzja została przetłumaczona maszynowo z języka angielskiego Co to jest? Aby można było uzyskać pomoc od jak największej liczby podróżników, ta recenzja zostanie automatycznie przetłumaczona na język polski; treść tłumaczenia może niedokładnie odpowiadać treści oryginału. Mamy nadzieję, że pomoże to w zaplanowaniu wycieczki. Wyświetlić tłumaczenia maszynowe? TakNieCherie1955Toronto, Kanada2917Zrecenzowano 13 września 2016 z urządzeń przenośnych Niesamowite Strudel jabłkowyJak oceniasz to tłumaczenie?Dziękujemy za wprowadzenie poprawki. Zapoznamy się z nią. Oceń to Dobre OK Złe Popraw tłumaczenie Dziękujemy za przesłaną ocenę.\nTa recenzja została przetłumaczona maszynowo z języka angielskiego Co to jest? Aby można było uzyskać pomoc od jak największej liczby podróżników, ta recenzja zostanie automatycznie przetłumaczona na język polski; treść tłumaczenia może niedokładnie odpowiadać treści oryginału. Mamy nadzieję, że pomoże to w zaplanowaniu wycieczki. Wyświetlić tłumaczenia maszynowe? TakNieMeghan BToronto, Kanada102Zrecenzowano 28 sierpnia 2016 z urządzeń przenośnych Pyszne śniadanieJak oceniasz to tłumaczenie?Dziękujemy za wprowadzenie poprawki. Zapoznamy się z nią. Oceń to Dobre OK Złe Popraw tłumaczenie Dziękujemy za przesłaną ocenę.\nTa recenzja została przetłumaczona maszynowo z języka angielskiego Co to jest? Aby można było uzyskać pomoc od jak największej liczby podróżników, ta recenzja zostanie automatycznie przetłumaczona na język polski; treść tłumaczenia może niedokładnie odpowiadać treści oryginału. Mamy nadzieję, że pomoże to w zaplanowaniu wycieczki. Wyświetlić tłumaczenia maszynowe? TakNieValerie B271Zrecenzowano 12 sierpnia 2016 z urządzeń przenośnych Przytulna kawiarniaJak oceniasz to tłumaczenie?Dziękujemy za wprowadzenie poprawki. Zapoznamy się z nią. Oceń to Dobre OK Złe Popraw tłumaczenie Dziękujemy za przesłaną ocenę.\nTa recenzja została przetłumaczona maszynowo z języka angielskiego Co to jest? Aby można było uzyskać pomoc od jak największej liczby podróżników, ta recenzja zostanie automatycznie przetłumaczona na język polski; treść tłumaczenia może niedokładnie odpowiadać treści oryginału. Mamy nadzieję, że pomoże to w zaplanowaniu wycieczki. Wyświetlić tłumaczenia maszynowe? TakNieRingnabToronto, Ontario, Canada2315Zrecenzowano 3 sierpnia 2016 Bardzo świeże jedzenie! Śliczne miejsceWięcejJak oceniasz to tłumaczenie?Dziękujemy za wprowadzenie poprawki. Zapoznamy się z nią. Oceń to Dobre OK Złe Popraw tłumaczenie Dziękujemy za przesłaną ocenę.\nTrwa aktualizowanie listy... W okolicy Pobliskie restauracjeTrattoria GustoLiczba recenzji: 228 w odległości 0,08 km Jim's Pizzeria & Spaghetti HouseLiczba recenzji: 232 w odległości 0 km Bualai Taste of ThaiLiczba recenzji: 156 w odległości 0,23 km Pobliskie atrakcjeCapitol TheatreLiczba recenzji: 154 w odległości 0,07 km Canadian Fire Fighters MuseumLiczba recenzji: 21 w odległości 0,6 km Art Gallery of Northumberland - Port HopeLiczba recenzji: 5 w odległości 0,08 km Northumberland Rock and Roll ExperienceLiczba recenzji: 5 w odległości 0,05 km Pytania i odpowiedziUzyskaj szybką odpowiedź od pracowników i klientów obiektu Queenies.Uwaga: pytanie zostanie opublikowane na stronie Pytania i odpowiedzi.Weryfikacja: Wskazówki dotyczące publikacjiPrześlij\n16 Walton St, Port Hope, Ontario L1A 1M9, Kanada Lokalizacja:


5 Korzyści zdrowotne związane z podnoszeniem nóg | Merrick Surgical Supplies | Madame Lelica\nBy admin 24 lutego, 2021 Leave a Comment on 5 Korzyści zdrowotne związane z podnoszeniem nóg\nniezależnie od tego, czy twój dzień składa się z stałej pozycji, czy spędzasz większość czasu siedząc, twoje nogi najprawdopodobniej nie są uniesione. Może to mieć szkodliwe skutki długoterminowe i może wystąpić obrzęk i ciśnienie w ciągu dnia. Jeden świetny sposób, aby złagodzić ten ból jest przez trochę czasu, aby podnieść nogi. Czytaj dalej, aby dowiedzieć się korzyści i właściwe praktyki podnoszenia nóg.,\nkorzyści dla uniesienia nóg\nzmniejsza obrzęk: brak uniesienia oznacza, że grawitacja jest w ciągłym działaniu, powodując nagromadzenie obrzęków w nogach i stopach. Użyj grawitacji na swoją korzyść, podnosząc stopy, aby zmniejszyć obrzęk.\nodciążenie: stanie przez długi czas wywiera nacisk na żyły, często powodując ból nóg i stóp. Unoszenie nóg usuwa nacisk i daje złamanie żył.,\nlepszy przepływ krwi: gdy stoisz lub siedzisz z nogami na podłodze, twoje żyły pracują bardzo ciężko, aby pompować krew z powrotem do serca. Kopiąc stopy powyżej serca, możesz sprawić, że przepływ krwi będzie bardziej naturalny i zmniejszyć ryzyko przepracowania żył.\nłagodzenie napięcia mięśni: zmęczenie i bolesność w dolnej części ciała można złagodzić, po prostu podnosząc nogi kilka razy dziennie. Może to spuścić napięcie z nóg, bioder i stóp i złagodzić niektóre z bólu.,\nw jaki sposób krzesełka podnoszące mogą pomóc\nkrzesełka podnoszące ułatwiają uniesienie nóg. Za pomocą przycisku możesz podnieść nogi do właściwej pozycji, będąc w zrelaksowanym i optymalnym stanie. Bez wyciągu krzesełkowego możesz próbować podnieść nogi, leżąc na podłodze lub siedząc na kanapie, ale nic nie dorównuje komfortowi podnoszenia nóg w wyciągu krzesełkowym. Kliknij tutaj, aby znaleźć ten, który pasuje do Twoich potrzeb.,\nprawidłowe unoszenie nóg\nnad sercem: aby uzyskać najlepsze rezultaty, podnieś nogi na tyle wysoko, aby być nad sercem. W ten sposób grawitacja przesunie nagromadzony płyn w kierunku serca, aby szybciej pozbyć się obrzęku i bólu.\nPodnoszenie w odstępach czasu: czasami najwygodniejszym sposobem podnoszenia jest wykonywanie tego w odstępach czasu. Spędź 20-30 minut z podniesionymi nogami, a następnie zrób przerwę i podnieś je ponownie później w ciągu dnia.\npowtarzaj przez cały dzień: jak często powinieneś podnosić nogi zależy od osoby., Wypróbuj 2-3 razy dziennie przez 20-30 minut, a jeśli obrzęk nadal istnieje, powtórz jeszcze kilka razy.\nDostosuj częstotliwość z czasem: gdy obrzęk i ból zaczyna się poprawiać, możesz je podnosić rzadziej, nawet raz dziennie, jeśli chcesz.\nopuchnięte nogi i stopy są często bolesne, więc poświęcenie trochę czasu na ich podniesienie jest niezwykle korzystne. Wiele korzyści daje wyniki bez konieczności stosowania leków przeciwzapalnych lub wizyt u lekarza., Kup nasze niezawodne krzesła podnośnikowe, aby proces był jeszcze prostszy i wygodniejszy!


Zaopiekuj się psiakiem.\nZ pamiętnika złotej rybki.\nTest dla Twojej pamięci.\nKrólewna Śnieżka: Snow White...\nMahjong kontra pamieć!\nAngry Birds: Go Jigsaw\nPuzzle z Ptakami na czas.\nPair Mania: Vehicles\nSzał par - pojazdy!\nPoprowadź kulkę po ścieżce.\nMuzyka z małpką.\nDigimon Memory Matching\nZabawa z Digimon.\nKot, który tańczy?\nW kiosku z prasą.\nMensa jest dla Ciebie?\nPoor Home Decoration\nZapamiętaj gdzie co jest!\nOrganizujemy remont pokoju.\nGdzie ukryło się jedzonko?\nWyświetlono pozycje 101 - 120 z 459


Inspiration - Canon Poland\nDla wielu z nas dom to nie tylko cztery ściany, w których czujemy się najlepiej. To też miejsce, gdzie spędzamy najcenniejsze chwile z rodziną i przyjaciółmi, tworząc wspomnienia, które zostają z nami na lata. Według Caroline Holt, która specjalizuje się w fotografii rodzinnej, trzeba zadbać o to, aby takie wspomnienia i historie nigdy nie zostały zapomniane. Urodzona w Niemczech, ale mieszkająca obecnie w Szwecji Caroline opowiedziała nam o swojej podróży po świecie fotografii rodzinnej. Chcieliśmy dowiedzieć się, w jaki sposób udaje jej się uchwycić piękno w codzienności oraz dlaczego zaangażowanie w życie rodziny jest istotne podczas utrwalania wspomnień na fotografii.\nWierzymy, że każde zdjęcie opowiada jakąś historię. Jako osoba zajmująca się fotografią zapewne zgadzasz się z taką opinią i postrzegasz siebie jako kogoś, kto opowiada historie. Co to dla Ciebie znaczy?\nGdy fotografuję, chcę, by towarzyszyły mi przy tym emocje, by zdjęcia przypominały mi o tym, co robiłam lub widziałam. Każde zdjęcie przywołuje jakieś wspomnienia, uczucia czy sytuacje. Fotografie to również dobry sposób na podkreślenie czyjejś osobowości.\nCzy zawsze interesowałaś się fotografią? Jak zaczęła się Twoja zawodowa przygoda?\nFotografia zawsze była mi bliska, jednak wydaje mi się, że bardziej zainteresowałam się nią po urodzeniu pierwszego dziecka. Moje dzieci były dla mnie prawdziwą inspiracją.\nCzy z tego względu zainteresowałaś się głównie fotografią domową?\nJak najbardziej. To dzięki moim dzieciom zajęłam się fotografią. Były dla mnie inspiracją. Zaczęłam się zastanawiać nad tym, co chciałabym, aby moje dzieci zapamiętały z okresu dzieciństwa i w jaki sposób im to przedstawić.\nFotografowaniem innych rodzin zaczęłam zajmować się w związku ze zdobytym, własnym doświadczeniem. Zdjęcia z okresu mojego dzieciństwa przedstawiające mnie i mojego brata nie zawsze były dobrej jakości lub nie było na nich moich rodziców. Chciałam, aby inne rodziny mogły być uwiecznione na zdjęciach w komplecie i miały świetną pamiątkę, do której będą mogły z sentymentem powracać po latach. Poszukiwałam tych najzwyklejszych, codziennych chwil, o których czasami zapominamy.\nTwoje zdjęcia są wspaniałymi obrazkami z życia rodziny. Wychwytujesz zwykłe sytuacje, które mają miejsce na co dzień w każdy domu. Dlaczego uważasz, że warto fotografować takie chwile?\nJest to związane z moim własnym życiem. Mój tata zmarł, gdy byłam jeszcze młoda, i nie miałam zbyt wielu jego zdjęć. Uważam więc, że warto uwieczniać chwile, do których potem możemy powracać. Nigdy nie wiemy, co przyniesie los.\nW tym miesiącu zajmujemy się historiami tworzonymi w domowym zaciszu. Co poradziłabyś osobom, które chciałyby ożywić nieco swoje domy?\nUważam, że ważną kwestią jest angażowanie się w życie swojej rodziny. Trzeba znaleźć coś godnego uwagi i zwracać uwagę na zwykłe chwile, a historie pojawią się same. Nie starajmy się na siłę zmieniać naszego domu. Gdy fotografuję rodziny, mówię im, aby robili to, co zwykle — grali w gry, spacerowali itp. To właśnie takich prawdziwych momentów poszukuję.\nModne w Danii zjawisko hygge to sztuka skupiania się na teraźniejszości oraz zwracania uwagi na uczucia i ulotne chwile. Zdjęcia przywracają tego typu nostalgię. Co Twoim zdaniem sprawia, że dom jest tak wyjątkowym miejscem?\nW domu spędzamy bardzo dużo czasu. Jest to dla nas miejsce refleksji. Dobrze jest wrócić myślami do tych chwil. Moim zdaniem zdjęcia wykonane w domu fotografowanej osoby zawsze mają specjalne znaczenie. Dom to wyjątkowe miejsce. Z czasem nosi coraz więcej śladów użytkowania. Nawet gdy przeprowadzimy się do innego domu czy miasta, warto jest czasem wrócić na chwilę myślami do dawnych czasów i przypomnieć sobie je takimi, jakie były. Zachowywanie trwającej chwili na przyszłe lata to jedna z moich głównych motywacji.\nGdy jesteś w czyimś domu, nie masz wpływu na takie rzeczy jak tło czy oświetlenie. W jaki sposób wpływa to na Twoją pracę?\nLubię tego typu wyzwania. Każdy dom jest inny, więc każda sceneria też musi być inna. Jest to w pewien sposób wyzwalające. Szczególnie ciekawie pracuje się w takich miejscach jak Szwecja, gdzie często jest dość ciemno. Osoby, które na co dzień nie robią zdjęć, mogą nie mieć zbyt dobrego oświetlenia w domu, a brak kontroli nad takimi czynnikami stanowi dla mnie wyzwanie.\nZapewne nie masz też wpływu na zachowanie fotografowanych rodzin? Wiele osób nie jest przyzwyczajonych do bycia fotografowanym. Czy starają się udawać przed obiektywem kogoś innego? Czy trudno jest im zrelaksować się i być sobą?\nZazwyczaj ludzie starają się udawać kogoś, kim nie są, ale w końcu zapominają o mojej obecności. Nie nadaję sesji żadnego kierunku. Staram się spędzać z daną rodziną możliwie jak najwięcej czasu. Dzięki temu, nadchodzi taki moment, że zaczynają mnie traktować jak część domu.\nChodzi Ci o to, aby domownicy zapomnieli o tym, że jesteś?\nMyślę, że wręcz przeciwnie. Gdyby tak było, moje zdanie byłoby znacznie trudniejsze. Cały sekret polega na tym, aby zaangażować się w życie fotografowanych osób. Idę więc do danej rodziny i bawię się z dziećmi. Staram się nawiązać z nimi nić porozumienia. Przyzwyczajają się do mnie i zapominają, że jestem tam po to, by ich fotografować. Z tego powodu uważam, że warto spędzić z nimi naprawdę dużo czasu. Prawdziwe relacje między członkami rodziny pomagają podkreślić osobowość każdego z nich.\nNa swojej stronie internetowej napisałaś: „Zdjęcia wiernie odzwierciedlą Twoje życie i być może zdziwisz się, jak wiele jest w nich radości i miłości”. Jakie były najmilsze reakcje rodzin, które fotografowałaś?\nCzęść naprawdę miłych reakcji spotkała mnie ze strony rodziców. Nierzadko są zdziwieni, że udało mi się uchwycić coś, co sami też zauważyli. Od jednej z rodzin usłyszałam: „Fajnie,że udało Ci się to uchwycić — on zawsze tak robi”. Fotografuję wiele pięknych chwil i pozytywnych sytuacji, do których z przyjemnością będzie można powracać. Staram się jednak uchwycić też piękno w naszych codziennych trudach.\nCo znajduje się w torbie Caroline:


W pierwszym meczu półfinałowym Astralis po dwóch mapach pokonało ekipę Ninjas in Pyjamas. Duńczycy są pierwszym zespołem, który zagra w finale.\nBardzo wyrównany mecz na mapie Mirage\nPierwszą mapą wybraną przez gospodarzy był Mirage. Początkowo wydawało się, że to drużyna Christophera “GeT_RiGhT” Alesunda szybko wyjdzie na wysokie prowadzenie, bo zaczęli od wysokiego prowadzenia 4:0. Cieszyć się mogli, ale do pewnego momentu, bo chwilę później Astralis powróciło do meczu i był remis, 4:4. Obie formacje walczyły na równym poziomie, przez co nie było jakiejś większej przewagi, chociaż pierwszą połowę zwycięsko zakończyła drużyna z Danii, 8:7.\nW drugiej połowie, szwedzka formacja wygrała rundę pistoletową ale mecz był dalej bardzo wyrównany. Pod koniec mapy, zespół prowadzony przez Lucasa “Gla1ve” Rossandera wyszedł na prowadzenie i to Astralis wygrało wynikiem 16:14.\nZdecydowanie mapa dla Astralis\nDrugą mapą w półfinale był Nuke, którego wybrali zawodnicy z Danii. To faktycznie była ich mapa, bo grali bardzo dobrze i widać to było w każdej akcji, a wynik po pierwszej połowie to 12:3 dla Astralis. W drugiej połowie, rundę pistoletową wygrał zespół Patrika “F0rest’a” Linberga i wydawało się, że może powrócą do tego spotkania, bo zaczęli wygrywać rundy. Przewaga duńskiej formacji była jednak zbyt duża by Szwedzi mogli powrócić do meczu. W rezultacie, Ninjas in Pyjamas w drugiej połowie wygrali tylko pięć rund, a to było za mało na zwycięstwo. Astralis pokonało Ninjas in Pyjamas wynikiem 16:7.\nA już za chwilę drugi mecz półfinałowy. Na scenie głównej o finał powalczy duński zespół North oraz Mousesports.\nPoprzedni artykułBenchmark 3DMark z technologią DirectX Raytracing już niedługo\nNastępny artykułiiyama ProLite XUB2493HS-B1 – ciekawy monitor do biura i gier


Francuscy eksporterzy wołowiny bali się Grexitu - Mięso/wędliny\nData: 25-07-2015, 11:04\nZażegnane zostało niebezpieczeństwo wyjścia Grecji ze strefy euro, co oznaczałoby dodatkowe kłopoty francuskiego sektora wołowiny. Grecja jest bowiem po Włoszech największym odbiorcą mięsa wołowego z Francji - podaje FAMMU/FAPA na podst.: thecattesite.com.\nZdaniem prezydenta krajowego sektora mięsa wołowego we Francji, Dominique Langlois (Interbev), pozostanie tego kraju poza strefą euro oznaczałoby załamanie popytu na francuską wołowinę w Grecji. Jego zdaniem francuski sektor wołowiny pozostaje obecnie w pewnym sensie „na łasce” bieżącej sytuacji w Grecji. Wyjście ze stery euro oznaczałoby pogorszenie, i tak trudnej sytuacji przemysłu, odbijając się negatywnie na eksporterach tego gatunku mięsa.\nCeny bydła we Francji pozostają na niższym poziomie niż przed rokiem. Według danych Komisji Europejskiej, w I połowie br. średnia cena reprezentatywna wołowiny w tym kraju kształtowała się na średnim poziomie 371,85 EUR/100 kg (młode bydło R3), tj. była o 2,7% niższa niż w analogicznym okresie 2014 r.


Potrzebujemy wolontariuszy. Jak zacząć współpracę? - Artykuł - ngo.pl\nWolontariusze i wolontariuszki są zawsze ważni w działaniach organizacji, a także instytucji publicznych. W dobie zagrożenia epidemicznego – zaangażowanie osób, które bezinteresownie chcą pomagać potrzebującym są tym bardziej nie do przecenienia. Podpowiadamy, na co zwrócić uwagę, gdy chcemy zaangażować wolontariuszy do naszych działań.\nWolontariusz to osoba fizyczna, która ochotniczo (dobrowolnie) i bez wynagrodzenia angażuje się w pracę na rzecz m.in. organizacji pozarządowych, organizacji kościelnych czy administracji publicznej.\nWolontariat to świadoma, dobrowolna działalność podejmowaną na rzecz innych, wykraczająca poza więzy rodzinno-koleżeńsko-przyjacielskie.\nDefinicja wolontariusza znajduje się w Ustawie o działalności pożytku publiczego i o wolontariacie (art. 2).\nPlacówki te mogą angażować do pomocy wolontariuszy jedynie przy swojej działalności statutowej, szczególnie działalności w sferach pożytku publicznego (wymienionych w art. 4 ustawy o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie).\nWolontariuszom nie wolno podejmować działań przy pracach związanych z działalnością gospodarczą.\nWyjątkiem są tu podmioty lecznicze (w rozumieniu przepisów o działalności leczniczej - są to także hospicja prowadzone przez organizacje pozarządowe) w zakresie wykonywanej przez nie działalności leczniczej, która może być tylko działalnością gospodarczą - oznacza to, że mogą one korzystać z pomocy wolontariuszy także do prowadzonej działalności gospodarczej.\nWolontariusz nie jest pracownikiem – za swoją pomoc nie pobiera wynagrodzenia. Wykonuje on swoje świadczenia na podstawie porozumienia, a nie umowy o pracę.\nZgodnie z prawem świadczenie wykonywane przez wolontariusza nie jest „świadczeniem pracy”, ale „świadczeniem odpowiadającym świadczeniu pracy”. Stosunek prawny łączący korzystającego z wolontariuszem nie jest stosunkiem pracy, tylko stosunkiem cywilnoprawnym. Do spraw nieuregulowanych w porozumieniu wolontariackim oraz w Ustawie o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie stosuje się przepisy Kodeksu cywilnego, a nie Kodeksu pracy.\nCzłonek stowarzyszenia może wykonywać zadania w ramach wolontariatu na rzecz stowarzyszenia, którego jest członkiem. Jeśli więc członek stowarzyszenia chce zaangażować się w działania na zasadzie wolontariatu, to organizacja powinna zgodnie z zasadami wynikającymi z ustawy zawrzeć z nim umowę (porozumienie).\nWIĘCEJ o zatrudnianiu wolontariuszy i obowiązkach wobec nich znajdziesz w PORADNIKU.NGO.PL >\nOd czego zacząć poszukiwania wolontariusza?\nDlatego, zanim rozpoczniemy poszukiwania wiolontariuszy, dobrze jest odpowiedzieć sobie na pytanie kogo szukamy.\nLista cech czy umiejętności, które chcielibyście, aby wolontariusz lub wolontariuszka posiadali – może być długa. Przede wszystkim jednak trzeba zidentyfikować potrzeby organizacji lub instytucji oraz potencjalnych wolontariuszy. W taki proces należy włączyć współpracowników, których praca będzie powiązana z obowiązkami przyszłego wolontariusza. Daje to większe szanse na efektywne wykorzystanie potencjału osób zgłaszających się do wolontariatu, a także większe zrozumienie ich roli w organizacji ze strony innych pracowników.\nW miarę dokładne określenie, kto jest potrzebny, co będzie robił i za co odpowiadał pozwoli też zakreślić oczekiwania organizacji wobec danej osoby.\nCzęstym błędem popełnianym przez osoby przyjmujące wolontariuszy jest przekonanie, że wystarczą tylko chęci wolontariusza, by go przyjąć. Często jednak jest to za mało. Do organizacji może zgłosić się osoba, która nie będzie posiadała predyspozycji do oferowanych zadań i nie sprawdzi się w swojej roli.\nRównie ważne, jak poznanie umiejętności i predyspozycji przyszłego wolontariusza jest poznanie jego potrzeb. Pracując zawodowo często nie realizujemy swoich planów, aspiracji, marzeń. Bycie wolontariuszem daje taką możliwość, odskocznię od codziennych obowiązków. Ale wolontariusz chce czuć się też częścią zespołu, mieć wpływ na życie organizacji lub instytucji, dlatego zawsze należy starać się go wysłuchać. Świadomość, że ma się wpływ na działalność organizacji lub instytucji jest dodatkowym czynnikiem motywującym.\nPlanując zatrudnienie wolontariuszy, unikajmy wizji armii wspierających naszą organizację osób. Skupmy się na jednej bądź kilku kandydatach.\nJeśli już mamy wolontariusza\nRozpoczynając współpracę z wolontariuszem lub wolontariuszką należy na wstępie określić jej zasady:\nsposób ich wykonywania,\nzobowiązania organizacji wobec wolontariusza,\nwarunki rozwiązania porozumienia itp.\nSporadyczna lub krótko trwająca pomoc wolontariusza nie wymaga porozumienia o współpracy w formie pisemnej. Wystarczy porozumienie ustne. Jeżeli wolontariusz chciałby świadczyć podobną pomoc na rzecz członków organizacji systematycznie i dłużej (ponad 30 dni), to porozumienie wolontariusza ze stowarzyszeniem/fundacją musi mieć formę pisemną.\nUstawa o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie nakłada na korzystającego z pomocy wolontariuszy (np. fundację, stowarzyszenie) obowiązek zawarcia z wolontariuszem porozumienia na piśmie w sytuacji kiedy współpraca trwa dłużej niż 30 dni (art. 44 ust. 4).\nPorozumienie, bez względu na to czy jest pisemne, czy ustne, musi regulować następujące kwestie:\nczas i przedmiot porozumienia,\nUmowy nie musimy nigdzie rejestrować. Sporządzana jest w dwóch egzemplarzach po jednym dla każdej ze stron.\nWZÓR umowy/porozumienia o wolontariacie >\nJeśli organizacja zawiera umowę z osobą niepełnoletnią, musi uzyskać zgodę rodziców (opiekunów) na wolontariat takiej osoby w organizacji. Można taki zapis dodać do umowy z wolontariuszem.\nWZÓR umowy/porozumienia o wolontariacie z osobą niepełnoletnią >\nSCWO Wolontariat Artykuł Warszawa Magda Dobranowska-Wittels Warszawa: Temat miesiąca – Wolontariat w czasie epidemii


Przedszkole nr 1 Koniecpol - Archiwum 2016\nKonkurs kolęd i pastorałek | 2016-12-15\nBardzo miło jest nam poinformować, że wychowanka naszego przedszkola - Maja zdobyła I miejsce, a zespół w składzie: Zosia , Jola, Zosia - III w konkursie kolęd i pastorałek zorganizowanym przez Stowarzyszenie Przyjaciele Szkoły działającym przy Zespole Szkół Nr 2 w Koniecpolu.\nBezpieczeństwo w kontakcie z psem | 2016-12-07\n7 grudnia, zaraz po wizycie Mikołaja, odwiedził nas nietypowy gość. Była to Aza - policyjny pies służbowy do wyszukiwania zapachu materiału wybuchowego. W przedszkolu jej zadanie było inne. Opiekun Azy - pan Wojciech Bożek przeszkolił dzieci w temacie "Bezpieczeństwo w kontakcie z obcym psem". Aza była na tym szkoleniu asystentką. Wspólnie nauczyli przedszkolaków pięciu złotych zasad na wypadek spotkania z groźnym psem. Na koniec spotkania wszyscy wspólnie recytowali:\n"Jeżeli zobaczysz psa:\n-nie drażnij go\n-nie patrz psu prosto w oczy\n-nie wykonuj szybkich ruchów\n-nie dotykaj go."\nDziękujemy tacie Dawida za zorganizowanie spotkania, a panu Wojciechowi za czas poświęcony przedszkolakom i wspaniale przeprowadzone szkolenie.\nMikołajki | 2016-12-06\n6 grudzień to dzień wyczekiwany przez każdego z nas. Dzień w którym dzięki magii Mikołaja i najbliższych spełniają się nasze życzenia, marzenia i pojawia się bezcenny uśmiech. Najpierw z wizytą i cukierkami do przedszkolaków przyszły panie z biblioteki Miasta i Gminy Koniecpol pani Halinka i pani Zosia. Następnie dziewczynki z Zespołu Szkół Nr 1 w Koniecpolu przeczytały dzieciom bajki o Mikołaju i jego oprawie. W tym dniu czekała na dzieci jeszcze jedna niespodzianka było to przedstawienie w wykonaniu Elfa pomocnika Mikołaja, który wprowadził wszystkich zgromadzonych w świat iluzji i magii. ...dzwonek do drzwi, zapada cisza, a w drzwiach staje oczekiwany cały rok Mikołaj. Aby przywitać niezwykłego gościa dzieci odśpiewały piosenki, wręczyły rysunki, a także część z nich włożyła na głowę charakterystyczną czerwoną czapkę, by było bardzo Mikołajkowo. Mikołaj obdarował wszystkie dzieci prezentami i wsiadł w sanie pędząc po białym śniego do kolejnych przedszkolaków.\nAndrzejki | 2016-11-30\nJest taki jeden dzień w roku, kiedy z uśmiechem na twarzy poddajemy się magii i wróżbom. I choć zwykle traktujemy je z przymrużeniem oka, to chętnie sięgamy po wosk, aby zobaczyć powstały odlew, z niecierpliwością zaglądamy też pod kubek, który ukrywa naszą przyszłość. Warto kultywować tradycję wieczoru andrzejkowego, pokazywać młodszym pokoleniom, że zabawy, w które bawiono się wieki temu także dzisiaj mogą być atrakcyjne. Dzieci bardzo chętnie biorą udział w zabawach andrzejkowych. W tym roku mogły wywróżyć sobie przyszłość z cyfr, kolorowych bibułek, owoców, butów, poznawały również imiona przyszłych przyjaciół. Jeden raz w roku udaje się dzieciom wywróżyć nawet cukierki. W tym roku w roli wróżki wystapiła Ala. Chyba sama się nie spodziewała, że ma takie zdolności. Oczywiście wyczarowanymi słodyczami podzieliła się z innymi dziećmi. Zapraszamy do obejrzenia zdjęć z tego wydarzenia.\n< 12 3 4 > Ostatnia


Szczypta Świata Kupony Rabatowe - 30% wrzesień 2018 | Szczypta Świata Promocje\nDarmowy kod rabatowy Szczypta Świata\nKupony rabatowe Szczypta Świata\nAktualne promocje, voucher i kody rabatowe Szczypta Świata na wrzesień 2018\nFascynują Cię odległe podróże, zwiedzanie, poznawanie obcych kultur i zwyczajów? Wyprawy na drugi kraniec Ziemi nie zawsze są możliwe, dlatego jeśli zapragniesz skosztować orientalnej kuchni, lubisz używać ciekawych przypraw czy też nosisz etniczne ozdoby to Szczypa świata sklep, będzie dla Ciebie wymarzonym miejscem, aby zrobić zakupy. Tym bardziej, że masz do wykorzystania kody rabatowe Szczypta Świata. Kup wyjątkowe produkty z Krajów Trzeciego Świata i przy okazji wspieraj tamtejszy rynek, a promocje Szczypta świata zredukują ceny orientalnych rzeczy.\nSzczypta Świata- kulinarna podróż online! Smak prawdziwej kawy i przypraw!\nPromocje w Szczypta Świata Popularność Szczypta Smaku w internecie Zakup, dostawa\nKody rabatowe Szczypta świata\nJuż od 11zł\nJuż od 11zł za ekologiczne masła i kremy w Szczypta Świata\nAtrakcyjne ceny na biżuterię etniczną w Szczypta Świata\nNawet do 30% rabatu na wyprzedaży w Szczypta Świata\nDarmowa dostawa dla zamówień od 300zł w Szczypta Świata\nSzczypta Świata- kulinarna podróż online!\nZanim zaprezentujemy ofertę sklepu Szczypta Świata warto przedstawić historię powstania tej ciekawej inicjatywy. Młodzi, pełni pomysłów, a przy tym zniechęceni pracą „za biurkiem w garniturze” ludzie postanowili w inny sposób zarabiać na życie, a przy tym dobrze się bawić. Tak w 2004 roku narodził się pomysł na stworzenie Szczypty Świata, w 2005 roku nastąpiła oficjalna rejestracja – jako działalność gospodarcza. Obecnie sklep ten jest pierwszym i na razie jedynym sklepem w Polsce sprowadzającym samodzielnie i bezpośrednio rękodzieło na zasadach sprawiedliwego handlu. Ponadto Szczypta Świata ciągle współpracuje z instytucjami z Europy Wschodniej zajmującymi się handlem fair trade. Ideą sklepu, oprócz sprzedaży rzeczy, jest także promocja sprawiedliwego, uczciwego handlu oraz szerzenie wiedzy na temat Ameryki Południowej czy Afryki, tak aby coraz większa liczba osób poznawała tajemnice Czarnego Lądu.\nSklep ten od samego początku działa z miłością i pasją do tego, co odległe. Pierwsze importowane towary z Afryki od razu znalazły nabywców wśród rodziny i znajomych założycieli, a twórcy tych wytworu mogli z zapłaty za nie przeżyć przez kilka miesięcy. W ten sposób narodził się sklep Szczypta Świata i działa on po dziś dzień, rozszerzając swój asortyment i miejsca sprzedaży.\nSmak prawdziwej kawy i przypraw!\nW sklepie Szczypta Smaku możesz kupić pyszne, najlepsze kawy w Polsce, które także zostały wyprodukowane zgodnie z zasadą fair trade. Większość kaw posiada certyfikaty organiczne Unii Europejskiej - co oznacza, że pochodzą one z upraw ekologicznych. Za pośrednictwem sklepu możesz kupić takie kawy jak:\nKawa ekologiczna (bio)\nProduktem polskim, o wysokiej jakości i niskiej cenie, dzięki kody rabatowe Szczypta Świata jest kawa Pizca del Mundo, są to kawy z upraw Fair Trade, organiczne. Kawa ta idealnie będzie Ci smakowała o poranku, a gdy zdecydujesz się na jej zakup pamiętaj, iż masz promocje Szczypta Świata, dzięki kod rabatowy Szczypta Świata.\nOprócz kaw możesz nabyć także akcesoria kawowe: kawiarki, filtry, czajniczki, młynki, drippery, aeropressy, czy Chemex-y. Niezależnie jaki produkt wybierzesz czeka na Ciebie korzystana promocja Szczypta Świata, gdyż kody rabatowe Szczypta Świata to okazja by kupować przedmioty najwyższej jakości za grosze.\nJeśli nie przepadasz za kawami to kup sobie, jeszcze taniej niż zwykle, bo są kody rabatowe Szczypta Świata orientalne, pachnące świeżością herbaty Fair Trade oraz Yerba Mate, a promocje Szczypta świata sprawią, że dodatkowo możesz pozwolić sobie na zakup cukru czy słodyczy Fair Trade. Na stronie sklepu przy dowolnym produkcie znajdują się porady, jaką herbatę, kawę czy czekoladę wybrać, aby nam smakowała. Wszystkie produkty przeszły liczne kontrole jakości, tak aby w Twoje ręce trafił najlepszy produkt, a przy tym za nieduże pieniądze, gdyż posiadasz kody rabatowe Szczypta Swiata. Promocje w Szczypta Świata już na Ciebie czekają, więc nie zastanawiaj się długo, tylko wybierz odpowiedni, orientalny przedmiot czy przyprawy. Kody rabatowe Szczypta świata to wielka okazja by stać się właścicielem naprawdę niezwykłych, ręcznie robionych ozdób, biżuterii, czy torebek, które przyjechały do Polski aż z odległej Ameryki Łacińskiej.\nZa pośrednictwem sklepu Szczypta Świata możesz kupić już dziś taniej, bo masz kody rabatowe Szczypta Świata, takie produkty jak:\nCzekolada i kawao\nMuzyka świata Putuymayo\nPrzyprawy i cukier\nGdy nie stać Cię na daleką wyprawę, podróżuj palcem po mapie, czytając książki podróżnicze dostępne w sklepie, a odpowiedni klimat w Twim mieszkaniu zapewnią Ci zapachy i unosząca sie woń orientalnych przypraw. Teraz mając kody rabatowe Szczypta Świata za zakupy online nie zapłacisz tak dużo.\nDrugiego takiego miejsca jak Szczypta Świata nie znajdziesz w internecie, bo tylko tutaj masz na wyciągnięcie ręki etniczne ozdoby, kolczyki, koraliki, wielki ozdób wnętrz, dzięki którym poczujemy się jakbyśmy mieszkali w tropikalnej dżungli czy afrykańskiej wiosce. Na wszystkie artykuły działają kody rabatowe Szczypta świata.\nPromocje w Szczypta Świata\nEgzotyczne produkty z drugiego krańca świata nie są wcale bardzo drogie, bo masz kody rabatowe Szczypta Świata, która znacznie zredukują ceny. Kawy czy herbaty oferowane w Szczypta Świata mają wyjątkowy smak i aromat. Zaletą produktów kupionych w Szczypta świata, oprócz ich ceny, jest wysoka jakość i unikalność – takich produktów nie kupisz w zwykłym hipermarkecie. Na stronie Szczypta Świata znajduje się także zakładka „izolatka/wyprzedaże” możesz nabyć określone produkty taniej- część z nich uległa uszkodzeniu, np. w trakcie transportu.\nZamówienie pizzy, zrobienie zakupów czy kupienie paru drobnych artykułów spożywczych jest możliwe także przy użyciu kody rabatowe przez internet. Wystarczy że odwiedzisz sklepy z kategorii Jedzenie i napoje. Koniec z noszeniem ciężkich toreb po schodach, pchaniem wózka, bo teraz sklep przychodzi do Ciebie do domu – wystarczy zrobić zakupy w wirtualnym markecie bdsklep lub w Auchan.\nPopularność Szczypta Smaku w internecie\nFacebook- przejrzyj nową ofertę sklepu i wybierz odpowiednie produkty Fair Trade, a wtedy niezbędne okażą się kody rabatowe Szczypta Świata.\nYouTube- kanał sklepu na YouTube\nBądź eko i wybieraj tylko produkty z logiem Fair Trade, a będziesz pewna, że przy produkcji towarów nikt nie został wykorzystany. Już dziś możesz mieć piękną egzotyczną biżuterię, ubrania czy dodatki tj. torebki czy portfele. Aby dokonać zakupu w sklepie Szczypta Świata i wykorzystać kody rabatowe Szczypta świata należy dodać wybrany produkt do koszyka. Podczas zakupu pamiętaj, że należy wykorzystać nasz kod rabatowy Szczypta Świata. Przy dokonaniu płatności możemy płacić w następujący sposób:\nszybkimi przelewami bankowymi online,\nprzy odbiorze u kuriera lub w paczkomacie.\nTowar dostarczy Poczta Polska bądź firma kurierska K-EX. Możesz go także odebrać w paczkomacie InPost.\nOdwiedź daleką Afrykę, Amerykę Łacińską – teraz produkty z tych rejonów przyjadą prosto do Twojego domu, a kody rabatowe Szczypta Świata zredukują cenę. Kod rabatowy Szczypta Świata to szansa by płacić mniej, bo jest rabat Szczypta Świata. Aby go użyć należy zapoznać się z listą dostępnych kodów i następnie kliknąć w wybrany kupon Szczypta Świata, który daje nam zniżkę. Po chwili zobaczymy stronę sklepu, a w jej górnej części pojawi się specjalny pasek z kodem. Należy go skopiować, ponieważ wykorzystamy go w końcowym etapie zamówienia. Następnie tylko wybieramy interesujące nas produkty do koszyka i wklejamy kupon rabatowy Szczypta Świata w odpowiednie pole. Dla ułatwienia na zdjęciu poniżej zaznaczyliśmy czerwoną ramką lokalizację pola na kod rabatowy. Szczypta Świata promocje często są także aktywowane samoczynnie – po przejściu na stronę sklepu (zamiast kodu na pasku pojawi się informacja, iż kod nie jest potrzebny). Poczuj egzotyczne smaki, dzięki Szczypta Świata.\nNajlepszy kupon ze sklepu Szczypta Świata\nSzczypta Świata sklep internetowy, wrzesień 2018.\ntutaj www.szczyptaswiata.pl zrobisz zakupy online.\nul. M. Curie-Skłodowskiej 31/III\nInfolinia: +48 508 100 141\nRegulamin: Regulamin sklepu online Szczypta Świata


Wydawnictwo UNIVERSITAS w księgarni ekonomicznej Onepress - książki, ebooki i audiobooki, które musisz znać\nWydawnictwo UNIVERSITAS - ebooki\nEurazjatyzm na wspak. Polscy tradycjonaliści przeglądają się w zwierciadle Eurazji i udają, że to nie oni Eurazjatyzm na wspak. Polscy tradycjonaliści przeglądają się w zwierciadle Eurazji i udają, że to nie oni\nDziałania dostosowawcze polskich przedsiębiorstw w okresie kryzysu Działania dostosowawcze polskich przedsiębiorstw w okresie kryzysu\nCzas nieszczęść, cierpień, oporu i walki. Przegrani zwycięzcy? Próba spojrzenia na społeczeństwo polskie pomiędzy wrześniem 1939 a majem 1945 Czas nieszczęść, cierpień, oporu i walki. Przegrani zwycięzcy? Próba spojrzenia na społeczeństwo polskie pomiędzy wrześniem 1939 a majem 1945\nWładza platform. Za fasadą Google, Facebooka i Spotify Władza platform. Za fasadą Google, Facebooka i Spotify\nJak narody porozumiewają się ze sobą w komunikacji międzykulturowej i komunikowaniu medialnym. Nowa edycja Jak narody porozumiewają się ze sobą w komunikacji międzykulturowej i komunikowaniu medialnym. Nowa edycja\nFacebook w szkolnej ławce. Media społecznościowe a edukacja polonistyczna Facebook w szkolnej ławce. Media społecznościowe a edukacja polonistyczna\nDziedzictwo we współczesnym świecie: kultura - natura - człowiek Dziedzictwo we współczesnym świecie: kultura - natura - człowiek\nCzarne światło. Analiza zjawiska powojennej traumy społecznej w kulturze Stanów Zjednoczonych Ameryki Czarne światło. Analiza zjawiska powojennej traumy społecznej w kulturze Stanów Zjednoczonych Ameryki\nCzas wolny, turystyka i rekreacja w perspektywie socjologicznej Czas wolny, turystyka i rekreacja w perspektywie socjologicznej\nAesthetics and Cultures Aesthetics and Cultures\nSzkice antyspołeczne (wyd. II zmienione) Szkice antyspołeczne (wyd. II zmienione)\nZwiązki chorwacko-polskie w latach 1918-1965 Związki chorwacko-polskie w latach 1918-1965\n17.95 zł 20.00 zł\nPolio w Polsce 1945-1989. Studium z historii niepełnosprawności Polio w Polsce 1945-1989. Studium z historii niepełnosprawności\nSpołeczność małych miast południowej Małopolski od końca XVI do końca XVIII wieku Społeczność małych miast południowej Małopolski od końca XVI do końca XVIII wieku\nMedialne fenomeny i paradoksy Medialne fenomeny i paradoksy\nSitcom amerykański w układach translacyjnych: specyfika genologiczna jako determinanta strategii tłumaczeniowej Sitcom amerykański w układach translacyjnych: specyfika genologiczna jako determinanta strategii tłumaczeniowej\nO prywatności w świecie nowych technologii. Asymetria przejrzystości O prywatności w świecie nowych technologii. Asymetria przejrzystości\nSymbole pożarły rzeczywistość Symbole pożarły rzeczywistość\nPostawy wobec Żydów wyrażone w narracjach warszawskich seniorów. Studium socjologicznej analizy dyskursu Postawy wobec Żydów wyrażone w narracjach warszawskich seniorów. Studium socjologicznej analizy dyskursu\nKsiążka polska w ogłoszeniach prasowych XVIII wieku. Źródła. Tom 7. Prasa prowincjonalna, Część 1. Wielkie Księstwo Litewskie Książka polska w ogłoszeniach prasowych XVIII wieku. Źródła. Tom 7. Prasa prowincjonalna, Część 1. Wielkie Księstwo Litewskie\n(Nie)nawidzenia. Świat przez nienawiść (Nie)nawidzenia. Świat przez nienawiść\nRwący nurt mediów. Mediocen - nowa faza mediatyzacji życia społecznego. Pisma z lat 2012-2020 Rwący nurt mediów. Mediocen - nowa faza mediatyzacji życia społecznego. Pisma z lat 2012-2020\nTwórcze metafory medialne. Baudrillard - McLuhan - Goffman Twórcze metafory medialne. Baudrillard - McLuhan - Goffman\nWartki nurt mediów. Ku nowym formom społecznego życia informacji Wartki nurt mediów. Ku nowym formom społecznego życia informacji\nOd mediów przekazu do mediów uczestniczenia. Transmisja i nauczanie języków mniejszościowych Od mediów przekazu do mediów uczestniczenia. Transmisja i nauczanie języków mniejszościowych\nOjczyzna przesiedlona". Identyfikacja kulturowa polskich emigrantów wojennych w Londynie w perspektywie pokoleniowej. Etnologiczne studium przypadku Ojczyzna przesiedlona". Identyfikacja kulturowa polskich emigrantów wojennych w Londynie w perspektywie pokoleniowej. Etnologiczne studium przypadku\nO mediach i języku O mediach i języku\nRozum i nieświadome. Filozoficzne eseje o psychoanalizie Rozum i nieświadome. Filozoficzne eseje o psychoanalizie\nKobieta, ciało, tożsamość. Teorie podmiotu w filozofii feministycznej końca XX wieku Kobieta, ciało, tożsamość. Teorie podmiotu w filozofii feministycznej końca XX wieku\nKonformizm, bunt, nostalgia. Turystyka niszowa z Polski do krajów byłego ZSRR Konformizm, bunt, nostalgia. Turystyka niszowa z Polski do krajów byłego ZSRR\nLearning Translation - Learning the Impossible? A course of translation from English into Polish Learning Translation - Learning the Impossible? A course of translation from English into Polish\nJarosław, Donald i inne chłopaki. Felietony z "Tygodnika Powszechnego" Jarosław, Donald i inne chłopaki. Felietony z "Tygodnika Powszechnego"\nDziennikarstwo i świat mediów. Nowa edycja Dziennikarstwo i świat mediów. Nowa edycja\nDziennikarstwo wobec nowych mediów. Historia, teoria, praktyka Dziennikarstwo wobec nowych mediów. Historia, teoria, praktyka\nFakty i mity o jednym procencie podatku. Odpis podatkowy w procesie kreowania społeczeństwa obywatelskiego Fakty i mity o jednym procencie podatku. Odpis podatkowy w procesie kreowania społeczeństwa obywatelskiego\nFantazmat zróżnicowany. Socjologiczne studium przemian tożsamości gejów Fantazmat zróżnicowany. Socjologiczne studium przemian tożsamości gejów\nAustria w polskim dyskursie publicznym po 1945 roku / Österreich im polnischen öffentlichen Diskurs nach 1945 Austria w polskim dyskursie publicznym po 1945 roku / Österreich im polnischen öffentlichen Diskurs nach 1945\nPrasa lokalna w relacjach z kluczowymi aktorami społecznymi. Studia przypadków Prasa lokalna w relacjach z kluczowymi aktorami społecznymi. Studia przypadków\nPolskie agencje prasowe w rozwoju historycznym. Kontekst polityczny, ewolucja modelu oraz technik przekazu informacji Polskie agencje prasowe w rozwoju historycznym. Kontekst polityczny, ewolucja modelu oraz technik przekazu informacji\nSieci wiedzy. Teoria zarządzania między nauką a praktyką Sieci wiedzy. Teoria zarządzania między nauką a praktyką\nEtyka chrześcijańska dla postchrześcijańskiej epoki Etyka chrześcijańska dla postchrześcijańskiej epoki\nJęzyk ukrycia. Zapisany socjolekt gejów Język ukrycia. Zapisany socjolekt gejów\nŻycie na niby Życie na niby\nZmiany społeczne w Japonii w XIX i XX wieku. Wybrane zagadnienia Zmiany społeczne w Japonii w XIX i XX wieku. Wybrane zagadnienia\nCzarna kobieta na białym tle. Dyptyk biograficzny Czarna kobieta na białym tle. Dyptyk biograficzny\nChłopska (nie)pamięć. Dziedzictwo chłopskości w polskiej literaturze i kulturze Chłopska (nie)pamięć. Dziedzictwo chłopskości w polskiej literaturze i kulturze\nGrzegorz Wołowiec, Dorota Krawczyńska, Grzegorz Grochowski\nKosmopolska i Kosmopolacy. W poszukiwaniu europejskiego domu. Eseje Kosmopolska i Kosmopolacy. W poszukiwaniu europejskiego domu. Eseje\nInne śmierci. Antropologia umierania i żałoby w późnej nowoczesności Inne śmierci. Antropologia umierania i żałoby w późnej nowoczesności\nKod YouTube. Od kultury partycypacji do kultury kreatywności Kod YouTube. Od kultury partycypacji do kultury kreatywności\nHistorie, społeczeństwa, przestrzenie dialogu. Studia postzależnościowe w perspektywie porównawczej Historie, społeczeństwa, przestrzenie dialogu. Studia postzależnościowe w perspektywie porównawczej


I Wodecki Twist Festiwal w Krakowie | alemuzyka.pl - Krakowski Informator Muzyczny\n20 marca 2018 16:49\tTweet\nNad całością muzycznie czuwać będzie Tomasz Szymuś.\n– Zbigniew Wodecki całe życie związał z Krakowem, a ten festiwal będzie naszym wspomnieniem o wyjątkowym muzyku i piosenkarzu – podkreśla Prezydent Krakowa prof. Jacek Majchrowski.\n– Co roku Zbyszek przemierzał setki tysięcy kilometrów, aby dotrzeć do publiczności w większych i mniejszych polskich miastach. Jednak zawsze z tych podróży wracał do ukochanego Krakowa. Tę szczególną relację podkreśli niezwykły charakter wielu wydarzeń drugiego dnia Wodecki Twist Festiwal. Świeżo i zaskakująco zapowiada się mini cykl koncertów, nad którymi czuwać będzie zespół Mitch&Mitch – piszą organizatorzy.\nZ tą alternatywną grupą Zbigniew Wodecki powrócił do materiału ze swojej płyty z 1976 roku, a nagrany przez nich album „1976: A Space Odyssey” okazał się oszałamiającym sukcesem. Artyści Mitch&Mitch zaprosili do kultowych Forum Przestrzenie wielu muzycznych gości z Polski i spoza kraju. Grać będą zarówno wewnątrz, jak i w plenerze!\n8 czerwca, ICE Kraków – Tribute to Zbigniew Wodecki\n9 czerwca, Kino pod Baranami – Dziecięcy Twist, godz. 10-14\n9 czerwca, Forum Przestrzenie – Mitch&Mitch oraz goście – godz. 16-22\n9 czerwca, Forum Przestrzenie – Nocne Jam Session\nSolange, Fucked Up i… Zbigniew Wodecki na OFF Festivalu!\nZjawiskowe wokalistki, hardcore’owy wyziew, elektroniczny trans, psychodeliczna jazda po bandzie...\nLetni Festiwal Jazzowy w Piwnicy pod Baranami został zorganizowany po raz...\nPoprzedni wpis: Ben Caplan & The Casual Smokers\nNastępny wpis: XXIV Międzynarodowy Festiwal „Starzy i Młodzi, czyli Jazz w Krakowie” 2018 – prolog


Nieoficjalnie: Duda i Kaczyński zawarli kompromis. Nie będzie skracania kadencji członków KRS - Polsat News\n23.09.2017, 18:15 Polska\nMiędzy prezydentem Andrzejem Dudą a liderem PiS Jarosławem Kaczyńskim miał zostać zawarty kompromis w sprawie prezydenckich projektów ustaw o Krajowej Radzie Sądownictwa i Sądzie Najwyższym - podała w sobotę gazetaprawna.pl.\nRzecznik prezydenta: Andrzej Duda przedstawi projekty ustaw sądowych w poniedziałek. "Możliwe wszelakie korekty"\nJak wynika z nieoficjalnych informacji, do których dotarł portal, w ustawie o KRS nie będzie skracania kadencji członków KRS, a nowi będą wybierani większością trzech piątych tak jak chciał wcześniej Andrzej Duda. W razie pata członków KRS ma wskazywać prezydent.\nWedług portalu Gazetaprawna.pl, taki kształt rozwiązań ma być efektem piątkowego spotkania prezydenta Andrzeja Dudy i prezesa PiS Jarosława Kaczyńskiego, który pojawił się z listą oczekiwań, jakie ma PiS wobec projektów.\nProjekty obu ustaw mamy poznać w poniedziałek, potem prezydent ma konsultować je jeszcze publicznie przed wysłaniem do Sejmu.\nANDRZEJ DUDAJAROSŁAW KACZYŃSKIKOMPROMISKRAJPISPRAWO I SPRAWIEDLIWOŚĆREFORMA SĄDOWNICTWA


Moda dla każdego - wywiad z Evą Minge - Magazyn Wesele\nModa dla każdego – wywiad z Evą Minge\nOd zawsze wiedziała, kim pragnie być. Już w młodości wytyczyła sobie cel i starannie do niego dążyła. Marzy o tym, by moda była dla wszystkich, niezależnie od stanu portfela czy miejsca zamieszkania.\nTuż po pokazie najnowszej kolekcji Femestage podczas 12. edycji Fashion Week Poland w Łodzi, Eva Minge zdradziła jak powstają koncepcje jej nowych kolekcji, w jaki sposób radzi sobie ze stresem oraz gdzie najchętniej urządziłaby swoje wesele.\nFot. Archiwum Prywatne Evy Minge\nDla jakich kobiet powstała kolekcja Femestage?\nKolekcja Femestage została zaprojektowana według najnowszych trendów ze światowych wybiegów. Uznałam, że warto zrobić coś dla kobiet, które od wielu lat są przyzwyczajone do pierwszej linii Eva Minge, a do tej pory nie mogły sobie pozwolić na taki wydatek. Ta linia przenosi trendy ze światowych wybiegów do szaf klientek poszukujących modnego produktu za rozsądną cenę. Zależy nam, by nasze ubrania były dostępne także w mniejszych miejscowościach. Nie byłoby to możliwe bez stworzenia sieci sprzedaży, dzięki której możemy zaproponować niższą cenę.\nMat. Prasowe Fashion Week Poland/Fot. Mike Pasarella\nNa pokazie zobaczyliśmy różnorodne połączenia materiałów i form. Dominowały kolory pastelowe oraz printy kwiatowe i geometryczne. Jak powstała tak niezwykle różnorodna kolekcja?\nWyszliśmy z założenia, że nie jest to marka, która będzie kopiowała, to raczej nas będą kopiować. Inspirację czerpiemy z sukcesu marki-matki. W Femestage jestem dyrektorem kreatywnym – zarządzam zespołem młodych projektantów, a wszystkie kolekcje są sygnowane przeze mnie. Dbamy o świeżość i spójność ze światowymi trendami, równocześnie pokazując nasze DNA: marka dla pięknych, spełnionych kobiet, gotowych na sukces zarówno życiowy, jak i zawodowy.\nWspomniała Pani, że zależy jej na dostępności kolekcji w mniejszych miastach. Czy znane są już lokalizacje nowych butików? Proszę również zdradzić, ile będą kosztować przykładowe ubrania?\nKolekcja Femestage Eva Minge jest już dostępna w sklepie internetowym na www.femestage.com. 10 kwietnia został otwarty pierwszy salon w Gdańsku, kolejne pojawią się m.in. w Olsztynie i Kielcach. W tym kwartale planujemy otwarcie następnych punktów, nie tylko w największych miastach Polski.\nFemestage jest dla wszystkich kobiet poszukujących elegancji w codziennym wydaniu, do tego w wariancie przystępnym cenowo. Prosty T-shirt kosztuje 59 PLN, mocniej dekorowany ok. 100 PLN. Ceny spodni i koszul balansują w przedziale 150–250 PLN, koszt żakietów nie przekracza 400 PLN, a płaszczy – 500 PLN. Rozmiary nowej kolekcji to 34–44.\nSkąd czerpie Pani inspiracje i pomysły do kolejnych odsłon kolekcji?\nZ głowy. Pomysłów mam mnóstwo, a kolejne kolekcje Femestage już się tworzą. Prezentowaliśmy się już także na zamkniętym pokazie w Mediolanie. W tym roku wracamy z główną marką na światowe wybiegi, m.in. na letnią edycję Paris Haute Couture w Paryżu. Myślimy też o Nowym Jorku.\nOd ponad 20 lat prowadzi Pani dom mody Evy Minge. Jak wyglądały początki projektanckiej kariery i czy we wszystkich działaniach miała Pani wsparcie w rodzinie?\nZawsze chciałam być projektantką, ale rodzice woleli, bym została lekarzem. Próbowałam, byłam nawet na stażu w szpitalu, by mieć szansę dostać się na uczelnię. To wtedy doszłam do wniosku, że nigdy nie odnajdę się w polskiej służbie zdrowia. Myślę, że rodzice też tego nie żałują.\nWybrałam kulturoznawstwo i zaczęłam dorabiać, pracując w galerii sztuki. Równocześnie robiłam jedwabne bluzki, które własnoręcznie malowałam. I to chwyciło. Postanowiłam założyć działalność i tu bardzo wspierał mnie tata. Już w trakcie studiów zaczęłam zatrudniać pierwszych pracowników. Przeniosłam się z Poznania do Pszczewa, gdzie w piwnicy mojego domu rozkręcałam firmę.\nGdy ruszył eksport do USA, Niemiec, Rosji i Izraela, doszłam do wniosku, że czas na budowanie silnej, rozpoznawalnej marki. Najpierw w Polsce, później na świecie. Szybko okazało się, że w naszym kraju byłam krytykowana za odmienność, a dziennikarze modowi nie mogli mnie zaszufladkować. Moja indywidualność spodobała się jednak we Włoszech i na świecie. Pomimo trudnych początków, zawsze mogłam liczyć na moją rodzinę, za co jestem jej bardzo wdzięczna.