Studia w Szwecji - krok po kroku - poFIKAsz?\n7 marca 2018 7 marca 2018 Aldo\nCzego potrzebujesz, by studiować w Szwecji? Ciepłego swetra, konta na Spotify i ostrych narzędzi w obronie przed polarnym niedźwiedziem. Rozświetlających mrok bibelotów, drewnianych ołówków z IKEA i zaświadczenia o braku alergii na cynamon. No dobra, tego też, ale teraz serio. Jakie kroki należy podjąć, żeby zostać przyjętym na listę szwedzkich studentów? Oto parę rad od tej, której się udało na nią wpisać!\nZajrzyj na antagning.se – stronę, na której zarejestrujesz gotowość do studiowania, znajdziesz wszystkie potrzebne informacje oraz najważniejsze daty. Przejrzysty przewodnik przyszłego studenta, dostępny zarówno po szwedzku i po angielsku, poprowadzi Cię przez kolejne etapy rekrutacji\nPamiętaj, że szwedzki rok akademicki rozpoczyna się pod koniec sierpnia, dlatego też rejestracja na studia odbywa się dużo wcześniej niż ma to miejsce w Polsce! Kiedy? Dokładne terminy rekrutacji znajdziesz właśnie na antagning.se\nZgromadź i przetłumacz potrzebne dokumenty! Jeżeli myślisz o licencjacie (kandidatutbildning), konieczne będzie przetłumaczenie na angielski bądź szwedzki świadectwa maturalnego. W przypadku studiów magisterskich (masterutbildning) niezbędne będzie natomiast przedstawienie dyplomu ukończenia studiów licencjackich\nUzbrój się w znajomość angielskiego i zdobądź odpowiednie certyfikaty! Sam szwedzki nie wystarczy nawet wtedy, jeśli decydujemy się na studia wyłącznie w tym języku. Konieczne będzie zaprezentowanie dowodu na znajomość angielskiego na poziomie Engelska 6 lub Engelska B, dotyczy to absolutnie każdego kierunku. Jeżeli zdawałeś maturę z angielskiego na poziomie rozszerzonym – wystarczającym dowodem będzie przetłumaczone świadectwo maturalne. Inne akceptowane certyfikaty to np. TOEFL lub IELTS. Jeżeli mieszkasz w Szwecji możliwe jest też zapisanie się na kurs Engelska 6, którego skończenie będzie przepustką do rozpoczęcia studiów\nUzbrój się również w znajomość szwedzkiego! Kan du prata svenska? No to ekstra! Trzeba to jednak udowodnić. Akceptowanym przez Szwedów certyfikatem jest Tisus, który można zdawać zarówno w Polsce, jak i w Szwecji. Egzamin organizowany jest tylko dwa razy do roku, wiosną i zimą, nie przegap więc wymaganego terminu! Jeżeli jesteś absolwentem skandynawistyki, wystarczającym dowodem będzie twój dyplom\nDla wszystkich obywateli Unii Europejskiej studia w Szwecji są bezpłatne. To, czego potrzebujesz, to jedynie skan dowodu osobistego, który da Ci zielone światło do kolejnych kroków rekrutacji\nStatus studenta upoważnia Cię do ubiegania się o szwedzki PESEL, czyli personnummer. Jeżeli już go zdobędziesz, warto ubiegać się tez o stypendium, które przysługuje każdej osobie na studiach wyższych. Odpowiedzialną za to jednostką jest CSN, czyli Centrala Studiestödnämnden. CSN udziela również kredytów studenckich z niewielkim oprocentowaniem, a raty możesz zacząć spłacać dopiero wtedy, gdy twoje zarobki będą wystarczająco wysokie\nJeżeli chciałbyś zamieszkać w akademiku, powinieneś ustawić się w kolejce po mieszkanie… przynajmniej 3 lata przed rozpoczęciem studiów. Tak wygląda to w Sztokholmie. Spółdzielnia studencka co prawda oferuje bardzo korzystne pokoje/mieszkania w ciekawych lokalizacjach, ale podobnie jak w przypadku każdej innej szwedzkiej spółdzielni, miejsce w kolejce należy zająć mniej więcej 700 dni wcześniej. Blocket.se oferuje jednak sporą ilość ciekawych ogłoszeń, wśród których można znaleźć korzystne oferty wynajmu w każdym szwedzkim mieście\nNie zapomnij o tym, że po przejściu tych wszystkich biurokratycznych kroków czeka Cię masa fajnych niespodzianek, studia dopasowane do Twoich zainteresowań, na których liczy się przeważnie nie teoria, a praktyka\nPS. Jeżeli masz więcej pytań dotyczących studiowania w Szwecji, serdecznie zapraszam do umieszczania ich w komentarzach!\nOpublikowany w Pofikasz, PoradyTagged i cóż że ze szwecji, język szwedzki, studia w Szwecji, studiowanie w szwecji, uniwersytet sztokholmski\n24 myśli na temat “Studia w Szwecji – krok po kroku”\n6 kwietnia 2018 o 17:58\nA czy są studia prowadzone wyłącznie angielsku do których nie trzeba znać szwedzkiego?\n6 kwietnia 2018 o 18:09\nPewnie, że są! Trzeba sprawdzić programy na stronach konkretnych uniwersytetów!\n16 kwietnia 2018 o 12:02\nBardzo mi zależy na tym, żeby za rok dostać się na studia w Szwecji wraz ze znajomym, jadnakże nie wiemy dokładnie wg jakich kryteriów jesteśmy oceniani, co jest najbardziej brane pod uwagę w rekrutacji na te studia? Oceny z liceum, matura, czy może list motywacyjny?\nOczywiście obydwoje celujemy w licencjat.\nTo w dużej mierze zależy od uczelni – dlatego warto sprawdzić dokładnie wymagania. W większości przypadków jest to raczej matura i dodatkowe certyfikaty językowe. Przy rekrutacji zawsze jest lista niezbędnych dokumentów, które należy złożyć.\n,, A czy coś można dowiedzieć się na temat mieszkań dla studentów w jaki sposób znaleźć mieszkanie dla studenta w Szwecji i coś więcej na temat stypendiów Jakie można uzyskać stypendia będąc Polakiem\n12 lipca 2018 o 12:16\nDziękuję za pomocny atrykuł, czy jeśli kierunek wymaga social science (civics) 1 b (at least one completed course in social science), wystarczy ocena z wosu na świadectwie maturalnym, czy też są dostępne jakieś kursy/ egzaminy? Chcę podkreślić, że nie zdaję wosu na maturze, a chciałabym nadal mieć szansę dostać się na mój wymarzony kierunek: International Business\n13 lipca 2018 o 11:03\nWitam czy studia są prowadzone również w języku Polskim?\n24 lipca 2018 o 07:23\nTylko po szwedzku i angielsku!\n25 lipca 2018 o 09:59\nDorzuciłabym od siebie:\n5. Jeśli chcemy studiować po angielsku, matura w większości wypadków nie wystarczy, a na egzaminy językowe trzeba się zapisywać ze sporym wyprzedzeniem. I sporo wydać 😉\n7. Tylko jeśli studiujemy dłużej niż rok – np. roczne studia magisterskie nie wystarczą. Sam status studenta i personnummer nie uprawniają też do stypendium.\n8. E, nie jest tak źle. W Sztokholmie na początku roku jest pełno ofert “last minute”, a na południu rok spokojnie wystarczy na akademik. Studiując dłużej, spokojnie można dostać samodzielne mieszkanie, to akurat wielka zaleta.\n9. Ohoho, jakby na rekrutacji problemy biurokratyczne się kończyły, to by było dobrze… 😀\n12 września 2018 o 16:31\nCzy jeśli planuję studia od semestru zimowego w Szwecji i zamierzam zdać TISUSA, to czy podejście do niego w maju pozwala mi na rozpoczęcie studiów w semestrze zimowym?\n29 września 2018 o 14:02\nMusisz sprawdzić termin składania dokumentów. Jeśli zdasz egzamin, dokumenty potwierdzające masz od razu. Pytanie tylko, do kiedy można składać dokumenty na interesującej Cię uczelni?\nJaki jest mniej więcej czas, ktory jest potrzebny, aby nauczyć sie do certyfikatu językowego?\n27 listopada 2018 o 18:38\nTo wszystko jest kwestią indywidualną. O jaki certyfikat chodzi? Jeśli o Swedex to zajrzyj na stronę: http://www.humla.eu!\n18 lutego 2019 o 04:29\nHej, nie mam pojęcia czy post jest jeszcze aktywny, ale mam kilka pytań.\nPomijając wszelkie kredyty i stypendia, jak jest z kosztami utrzymania się? Czy można podjąć jakąś pracę jako student, chociażby sprzątanie, i czy da się z tego utrzymać samemu?\nJeśli chcę studiować w Szwecji i dopiero się tam przeprowadzić, to ile pieniędzy powinnam wziąć ze sobą na start?\nJak jest z pracą po psychologii? Da się znaleźć coś dobrze płatnego, czy zdecydować się na inny kierunek? Jestem typem lingwistyka, czy w ogóle znajdę coś dla siebie?\n19 września 2019 o 11:31\nMoj syn ukończył studia informatyczne programistykę w Polsce. Na trzecim roku urodziło mu się dziecko przez co nie mogł napisać pracy inżynierskiej. Od niedawna przebywa w Sztokholmie gdzie pracuje fizycznie. Czy ma szanse dalej studiować programistykę w Sztokholmie i pracować tam? Język angielski zna tylko średnio tyle co w szkole i na polskiej uczelni się uczył a szweckiego wcale.\n25 czerwca 2019 o 16:27\nDopiero dowiaduję się rzeczy próbując zaplanować sobie przyszłość i Szwecja znikąd wpadła mi w oko\nJako, że jestem wciąż niezdecydowaną 17-latką:\nCzy istnieje w Szwecji możliwość studiowania dwóch kierunków jednocześnie? Osobiście chodzi mi o połączenie nauki na kierunku Environmental and Health Protection z japonistyką (Stockholm Universitet)\n4 września 2019 o 23:20\nCzy da radę dostać się na studia magisterskie w Szwecji po licencjacie w Polsce, i jak potem z pracą? Spełniłabym swoje marzenie studiując tam! 😉\nCzy rozszerzona i podstawowa matura z angielskiego oraz egzamin FCE wystarczą by dostać się na studia językowe do Szwecji?Czy pomagacie z zakwaterowaniem?\nKto pomaga z zakwaterowaniem? Ja? 🙂\nod czego zaczac?? pisze:\n29 września 2019 o 11:29\nhej pracuje w szwecji jako usk od 2006 roku chcialaby sie dalej ksztalcic… mam sfi… matura zdana w Polsce… pytanie: od czego mam zaczac zeby isc na studia?? gdzie wyslac przetlumaczona mature?? skad bede wiezdiec co kompletowac?? dzieki za odp.\n27 stycznia 2020 o 17:03\nCzy wystarczy matura by dostac sie na studia w Szwecji?\n25 czerwca 2020 o 15:13\nA jak to jest kiedy w Polsce skończyłam studia inżynierskie czy mam jakąś większą szansę niż gdybym ich miala? Słyszałam żew Szwecji jest tak kiedy masz skończone inne studia i chcesz iść na kolejne jest lepiej punktowany .\nAdam Pisanie pisze:\n7 marca 2021 o 14:41\nTak, wystarczy matura (i potwierdzona tam znajomość angielskiego – czy np. zdawanie angielskiego na poziomie dwujęzycznym – albo inny certyfikat), żeby dostać się na studia w Szwecji.\n2 marca 2022 o 21:46\nJaki muszę zdać w szwecji egzamin, aby dostać się na np studia prawnicze? wystarczy högskoleprovet? I ile punktów muszę uzyskać? I jak są one liczone?\nPS. chodzę do liceum i nie wiem jak się liczy te punkty, które są brane pod uwagę jeśli chce się iść na studia


Głośniki wpustowe Monacor CRB-165WS - www.AVstore.pl\nStrona główna>Głośniki i kolumny>Głośniki>Głośniki instalacyjne / do zabudowy>Głośniki wpustowe Monacor CRB-165WS\nGłośniki wpustowe Monacor CRB-165WS\nPara głośników (2szt.) wpustowych CRB-165WS marki Monacor to świetne rozwiązanie nagłośnieniowe w miejscach gdzie niezbędna jest odporność na wilgoć. Świetnie nadają się do montażu na łodzi, tarasie lub w samochodzie dzięki jednoczęściowej obudowie oraz podwójnej membranie z tworzywa sztucznego.\nPara głośników (2szt.) wpustowych CRB-165WS marki Monacor to świetne rozwiązanie nagłośnieniowe w miejscach gdzie niezbędna jest odporność na wilgoć.\nZamontuj na łodzi lub tarasie\nGłośniki CRB-165WS dzieki podwójnej membranie z tworzywa sztucznego oraz jednoczęściowej, wytrzymałej obudowie sa idealnym wyborem do instalacji w miejscach w których standardowe głośniki wystawione były by na działanie wilgoci.\nDzięki swoim stosunkowo niewielkim rozmiarom (średnica 180mm) oraz sposobie mocowania, głośniki Monacor świetnie wpasowują się w otoczenie i nie rzucają się w oczy.\nGłośniki objęte są 3 letnią gwarancją firmy Monacor Polska. Potwierdza to ich niezawodność oraz wysoką jakość wykonania. Jest to szczególnie ważne przy głośnikach wystawionych na działanie wilgoci przy montażu na zewnątrz budynku lub na łodzi.\nPasmo przenoszenia 80 - 10 000 Hz\nMoc muzyczna/znamionowa: 50/25W\nInne Otwór montażowy: Ø 135mm; Głębokość montażowa: 60mm; Magnes: Ø 80mm; Średnica: Ø 180mm


Niesamowite Ustronie Morskie oraz piękny Kołobrzeg - destynacje urlopowe - Artykuły ogólne\nMimo ogromnej i powiększonej bazy noclegowej, w sezonie turystycznym zdołamy posiadać kłopot z rezerwacją noclegu na ostatnią chwilę. Wskazane jest więc zabrać się za to sporo wcześniej. Niezależnie od tego czy intryguje nas pensjonat, domek letniskowy albo hotel Ustronie Morskie INTERFERIE Cechsztyn na pewno zainteresuje nas obszerną i ciekawą propozycją noclegową. Pożądane byłoby poszukać noclegu za pomocą Internetu, gdyż w ten sposób najłatwiej i najszybciej odszukamy nocleg, który będzie dla nas odpowiedni. Przez Internet zdołamy natychmiast zarezerwować wybrane miejsce noclegowe. Pomnijmy jednakże, żeby nie opłacać zawczasu noclegu. Za nocleg zawsze opłacamy po przyjeździe na miejsce, nie wcześniej.


HOTEL LAS Piechowice *** sala konferencyjna Szklarska Poręba - MojeKonferencje.pl\nHOTEL LAS Piechowice ***\n290 Liczba miejsc\nKonferencja w Hotelu Las to gwarancja udanego spotkania. Do dyspozycji gości biznesowych oddanych zostało 6 klimatyzowanych i przestronnych sal mieszczących od 20 do 350 osób. Sale posiadają pełne wyposażenie i profesjonalny sprzęt audiowizualny.\nPrócz sal goście mogą organizować także ciekawe spotkania w chacie grillowej, oraz atrakcyjne spotkania firmowe połączone z występami kabaretów, spektaklami teatralnymi lub koncertami.\nPonadto goście biznesowi mogą bezpłatnie korzystać z takich atrakcji jak basen, jacuzzi, bilard, tenis stołowy czy kort tenisowy oraz skorzystać z tańszej oferty noclegowej.\nHotel Las jest wyjątkowym i przepięknym obiektem, w którym zorganizować można udane konferencje. Jak sama nazwa mówi hotel mieści się w cichym i spokojnym, otoczonym lasem miejscu gdzie goście mogą odpocząć od codziennych problemów i miejskiego zgiełku. Trzygwiazdkowy hotel położony jest w miejscowości Piechowice, zaledwie 4 km od Szklarskiej Poręby.\nObiekt oddaje do dyspozycji 145 komfortowych pokoi z pełnym wyposażeniem. Na jego terenie znajduje się także luksusowe spa, drink-bar oraz restauracja. To także idealne miejsce dla miłośników aktywnego wypoczynku. Lokalizacja umożliwia bowiem wycieczki szlakami turystycznymi, a dodatkowe atrakcje zapewnia znajdujący się na terenie hotelu kort tenisowy, siłownie czy plac zabaw dla dzieci.\nHotel Las posiada także nowoczesne zaplecze konferencyjne, w skład którego wchodzi 6 sal szkoleniowych. Sale mieszczą od 20 aż do 350 osób, dzięki czemu goście mogą organizować spotkania o różnym charakterze - od kameralnych narad po wystawne bankiety.\nGoście Hotelu Las mogą liczyć na udany wypoczynek dzięki atrakcyjnej ofercie noclegowej. Na terenie obiektu znajdują się aż 134 przestronne i komfortowe jedno i dwuosobowe pokoje, 10 pokoi typu lux oraz jeden luksusowy apartament.\nWszystkie pokoje posiadają nowoczesne i bogate wyposażenie dla jeszcze większego komfortu gości. W pomieszczeniach znajduje się m.in. TV SAT, radio, telefon, lodówka oraz łazienki, a w apartamencie dodatkowo kominek oraz wanna z jacuzzi.\nPokoje zaprojektowane zostały w taki sposób by goście mogli w pełni odpocząć. Dodatkowym atutem są zapierające dech w piersiach widoki na krajobraz Karkonoszy.\nHotel Las w górach to również bogata oferta gastronomiczna. Hotelowa restauracja serwuje dania kuchni polskiej i międzynarodowej. Dobre składniki, świeże produkty i doświadczenie kucharzy sprawiają, że na stoły trafiają kulinarne dzieła sztuki. W menu znajdą coś dla siebie zarówno osoby prywatne, jak i uczestnicy konferencji czy szkolenia.\nNa autorskiego drinka, aromatyczną kawę i smaczny deser warto wybrać się do klimatycznej kawiarni.\nDo dyspozycji gości oddana została także wyjątkowa strefa spa z basenem, dwoma saunami, łaźnią parową, jacuzzi oraz gabinetem masażu.\nOsoby planujące aktywny wypoczynek skorzystać mogą natomiast z licznych szlaków turystycznych, a także hotelowego kortu tenisowego, bilarda czy tenisa stołowego.\nOferta usług dodatkowych trafi w gusta zarówno osób indywidualnych jak i grup biznesowych. Goście konferencyjni korzystając z dodatkowych atrakcji mogą zapewnić bowiem ciekawe zabawy integracyjne oraz miło spędzić czas po zakończonej konferencji.\nOśrodek Szkolenia Sportu i Rekreacji MAURITIUS\nobiekt: HOTEL LAS Piechowice ***\nHotel Las w Piechowicach przed Szklarską Porębą polecam dla osób które mają za zadanie zorganizować spotkanie dla pracowników firmy. Łatwość nawiązywania współpracy, bezproblemowość, jasna oferta to atuty tego Hotelu. Sala konferencyjna z przerwami kawowymi przygotowana na czas wraz z obsługą techniczną która pomagała przed rozpoczęciem szkolenia. Po szkoleniu bardzo miło spędziliśmy czas na basenie, saunie i jacuzzi. Przygotowana oferta SPA z masażami bardzo nas zrelaksowała.\nSzklarska Poręba i jej okolice są super a w nich są takie perełki jak HOTEL LAS Piechowice. Bardzo wygodne pokoje (mieliśmy okazję z nich również skorzystać) do tego bardzo smaczna kuchnia (kucharze pierwsza klasa) i oczywiście bardzo profesjonalne sale konferencyjne - świetnie wyposażone w nowoczesny sprzęt multimedialny, do tego z dobrym nagłośnieniem i oświetleniem - super! Na pewno jeszcze tu wrócimy!\nMój ulubiony hotel, świetnie położony, jest tu wszystko czego potrzeba żeby wypocząć. Personel gościnny, można zabrać psa, Smaczne posiłki. Polecam!\nW Szklarskiej Porębie miałam przyjemność być już nieraz, jednak w Hotel Las Piechowice była to moja pierwsza wizyta. Obiekt przytulny, odpowiednio wyposażony. Pokój noclegowy przestronny, z własną łazienką, telewizorem i pięknym widokiem z okna. Z myślą o nas (ludziach biznesu) przygotowano komfortowo wyposażone sale konferencyjne. Pomieszczeń jest aż 6 i przystoswane są do spotkania od 20 do nawet 350 uczestników. W hotelu znajduje się również strefa SPA, jednak z powodu licznych obowiązków nie udało mi się z jej skorzystać... może następnym razem? :) Pozdrawiam, Ewelina.


Razem przetrwać MŁYN W DOMU - Teatr Młyn\nSpektakle i teledyski dostępne online\nDla dorosłych Widzów – już od 10 listopada na naszej platformie mlynoteka.mlyn.org będą dostępne spektakle NIEDZIELNE POPOŁUDNIE i (MASKA)RADA GMINY – spektakle za niewielką opłatą będzie można obejrzeć w przeciągu 48h od wykupienia dostępu. Pod koniec listopada i w grudniu na naszym FB oraz kanale Youtube – kolejne internetowe premiery: CÓRKA oraz GABINET. Po premierze spektakle będą również dostępne na platformie. Wszystkie spektakle są profesjonalnymi rejestracjami, nagranymi specjalnie dla naszych Widzów, a na ekranie będziecie mogli obejrzeć: Paulinę Holtz, Joannę Żółkowską, Jarosława Boberka, Michała Sitarskiego, Bartosza Mazura, Agatę Kołodziejczyk i Zuzannę Fijewską-Maleszę. W najbliższym czasie będziemy także proponować Wam piosenki z naszych spektakli – żartobliwie i ironicznie o naszym życiu społecznym i domowym – oczekujcie ich na naszym kanale YouTube! Zaprosimy Was także do wyjątkowej akcji – wspólnie z Wami chcemy stworzyć teledysk do piosenki JESTEM RODZICEM. W teledysku może wziąć udział każdy z Was – szczegóły akcji – niebawem.\nDla najmłodszych Odbiorców i ich Rodziców także przygotowaliśmy wiele niespodzianek. Od początku listopada na naszej platformie nieodpłatnie będzie można pobrać innowacyjny program do wspólnej zabawy z dzieckiem “Zobacz, jak sobie wyobrażam”. Na naszej stronie już dostępny jest e-book dla dzieci “Słonik się gubi” ze specjalną opcją kreowania własnego scenariusza opowieści. Rekordy oglądalności biją tej jesieni nasze słuchowiska – opowieści o Bolusiu, oraz przygody Słonika dostępne są na kanale Youtube, a niedługo także do pobrania na własne urządzenia za niewielką opłatą z internetowej platformy. Już w grudniu natomiast wielbiciele Słonika będą mogli poznać jego kolejne przygody.\nStarsze dzieci – zapraszamy na zajęcia online naszej grupy teatralnej Młyńskie Koło – zajęcia pozwalają na twórcze działanie wspólnie z rówieśnikami, są jeszcze wolne miejsca – informacje tutaj.\nRozwój dla nauczycieli\nJeśli jesteście Nauczycielami i czas w domu chcielibyście spędzić na dodatkowym rozwoju – zapraszamy na internetowe szkolenie E-poradnik Instruktora Teatralnego, z którego po wypełnieniu testu możecie uzyskać certyfikat. Niedługo udostępnimy na platformie także kolejne materiały do pracy teatralnej z dziećmi.\nGorąco zachęcamy do śledzenia wszystkich naszych mediów:\nA także do zapisania się do naszego newslettera, za pomocą którego informujemy o terminach wszystkich wydarzeń.\nRazem łatwiej przetrwać – MŁYN W DOMU – trzymajcie się ciepło!\nNatalia Fijewska Zdanowska\nTags: kulturawczasachpandemii, MŁYN W DOMU, Natalia Fijewska-Zdanowska, zostańwdomuzkulturą


Herbata - Czajnikowy.pl sklep z herbatą\nHerbata Hojicha powstała w 1920 roku w Kioto za sprawą pewnego sprzedawcy herbaty, któremu pozostała[...]\nNapoje typu cola, choć kojarzą się z jedną, dwiema wiodącymi markami, są popularne na całym[...]\nCo pewien czas nauka odkrywa nowe składniki herbaty i jej nowe właściwości prozdrowotne. Poszukiwanie eliksiru[...]\nOdkąd Dr. Archibald Campbell zasadził pierwsze krzewy herbaciane w Darjeelingu w roku 1839 do połowy[...]\nSelecta to stara, paragwajska yerba, która w 2020 roku świętowała swoje siedemdziesięciolecie. Początki Selecty sięgają[...]\nCo pewien czas pojawiają się doniesienia o rakotwórczym działaniu yerba mate. Każde nowe wyniki badań[...]\nKto z nas nie zna Masala Chai? Narodowa herbata z Indii nie od dziś podbija[...]\nWiele osób zapewne już wie, że to co potocznie nazywamy w Polsce herbatą czerwoną jest[...]\nSprawdzamy herbaty Miss Ti Matcha Latte i Milk Tea\nW Lidlu pojawiły się dwa napoje herbaciane. Dwie butelki, każda po 500ml i 130 kalorii.[...]


Ciekawe sposoby na zapakowanie prezentu - Zakumaj.pl\nCiekawe sposoby na zapakowanie prezentu\nPrezenty kojarzą się głównie z Bożym Narodzeniem, ponieważ w czasie tych świat kupuje się ich i pakuje najwięcej. Jednak i w inne miesiące w roku ma się okazję obdarowywać innych prezentami, w związku z tym warto zadbać o ich odpowiednie opakowanie. Im ładniej zapakowany podarunek, tym większa przyjemność dawania oraz dostawania.\nKażdy, kto nie czuje się na siłach samodzielnie opakować prezentu w papier lub chce podarować coś o nieregularnym kształcie, może skorzystać z ozdobnego pudełka. Można je znaleźć w kwiaciarniach, w większych sklepach papierniczych lub na stoiskach pakujących prezenty. Ich zaletą jest wygląd oraz trwałość. W zależności od okazji, jakiej dotyczy prezent – urodziny, święta, rocznica, ślub – można wybrać pudełko, które jest odpowiednio ozdobione, np. w torty lub choinki. Dodatkowo bez problemu można dobrać rozmiar od najmniejszego do największego, od wysokiego do płaskiego, w którym zmieści się np. płyta CD. Tak zapakowany prezent nie tylko łatwo przenosić, ale i jest on bezpieczny, co jest szczególnie ważne w przypadku delikatnych lub szklanych przedmiotów.\nW sklepach papierniczych albo kwiaciarniach bez problemu kupi się papier ozdobny do pakowania prezentów. W zależności od pory roku można spodziewać się na nim innych wzorów. Opakowanie przedmiotu w papier wymaga odrobiny czasu oraz cierpliwości. Należy zaopatrzyć się w papier, nożyczki, taśmę klejącą oraz trochę miejsca na biurku lub na podłodze, jeśli nie posiada się biurka. Żeby dobrze zapakować podarek, trzeba wymierzyć odpowiednią ilość papieru – warto uciąć go o 1 centymetr więcej, żeby mieć ewentualny zapas. Prezent kładzie się na środek papieru i zawija papier z jednej i drugiej strony. Nakleja się taśmę klejącą, aby papier nie zaczął rozchylać się, a następnie wystające części składa tak, by powstał trójkąt. Zwija się je lub składa tak, żeby dotknęły się czubkami na środku prezentu i zakleja taśmą. Dla lepszego efektu można owinąć paczuszkę wstążką, chyba że papier jest na tyle ładny, że sam w sobie stanowi ozdobę.\nW przypadku niektórych prezentów zamiast pudełek i papieru do pakowania lepiej sprawdza się folia przezroczysta. Dotyczy to przede wszystkim zestawów kosmetyków z pudełkami o różnej wielkości, owoców oraz słodyczy, które prezentują się lepiej, kiedy są widoczne. O zapakowanie w folię i ozdobienie wstążkami można poprosić w kwiaciarni lub wykonać to samodzielnie. Wystarczy zakupić duży arkusz folii przezroczystej, który kosztuje 2 złote, oraz wstążkę pod kolor prezentu. Podarunek układa się na środku arkusza i zawija jego brzegi tak, żeby można było chwycić wszystkie cztery rogi mocno ręką i związać je wstążką.\nNajłatwiejszym sposobem zapakowania prezentu jest zakup torebki ozdobnej. Jest to szczególnie przydatny sposób, gdy chce się podarować butelkę wina. Warto wtedy zakupić podłużną torebkę ozdobioną kieliszkiem, butelką albo dostosowanym do okazji nadrukiem. Torebka jest opakowaniem prostym, jednak w przypadku butelek różnego rodzaju eleganckim i łatwym do przenoszenia zarówno dla tego, kto ofiarowuje prezent, jak i otrzymuje.\nJak w spokoju i radości przetrwać Boże Narodzenie?


i sposób całość inicjatywy ma przebiegać, lecz także nad stronami technicznymi. Nie sposób bowiem nie przyznać, że często sama oprawa wydarzenia jest równie ważna co jej mer\nDodane: 05-12-2019 01:56\nGdy chcemy zorganizować jakieś wydarzenie, zwane w szerszych kręgach także eventem warto zastanowić się nie tylko nad tym, w jaki sposób całość inicjatywy ma przebiegać, lecz także nad stronami technicznymi. Nie sposób bowiem nie przyznać, że często sama oprawa wydarzenia jest równie ważna co jej mer\n4 nowych sposóbw w 2020 aby klimatyzować pomieszczeniaCar issues - black smokeCoś o panelach słonecznych i energii słońcaJak wybrać dobrego dentystęOgólnie o śnieEastern Poland - worth to visitTrening i suplementy, co i jak?O odżywianiu się i super jedzeniuCzy są nowe przepisy jak znaleźć dobrego prawnika?Obrabiarki sterowane komputerowoWycieczki, zjazdy lub mecze. A co z transportem?Wszyscy lubią zwierzęta, a weterynarze?Co to jest pozycjonowanie?O urządzaniu ogrodów w różnych stylachZegarki Texte de probl?mes dentaires Podaruj sobie odrobinę luksusuZanim zdecydujesz się na kolektory - kilka przydatnych informacjiKremy prosto z natury - kilka faktówSystem ABS i warsztaty samochodoweLubisz uczyć bhp? Po przeczytaniu tego na pewno polubisz!Kilka porad odnośnie nieruchomościPoczuj się lepiej z samym sobą. Pomoc psychoterapeutyKrótko o klasycyzmie i klasycznych wnętrzachNowości w 2020 jak uruchomić fotowoltaikęPo co właściwe transportować ponadgabaryty?4 Pomysłów Aby uczyć się hiszpańskiegoOni Nie Chcą Abyś Dowiedział Się Jak Zamontować fotowoltaikę!Ciekawe infromacje o tym jak cyklinować parkietLiniały i przycinaki do wykładzin


Gabinet stomatologiczny Dentyści pod jedynką - KDP Nautilus\nHome » Zabiegi » Leczenie » Gabinet stomatologiczny Dentyści pod jedynką\nDentyści pod jedynką to warszawski gabinet stomatologiczny świadczący pełen zakres usług od porad na temat profilaktyki aż po protetykę. Profesjonalne implanty wykona tu doświadczony protetyk. Warszawa to miasto, w którym panuje duża konkurencja na rynku usług stomatologicznych. Warto więc zapoznać się z ofertą najlepszych. Oferta jest stale wzbogacana, stosuje się tu najnowsze rozwiązania w branży, proponowane są implanty najwyższej jakości. Rozwinięta jest także stomatologia estetyczna, kompleksowo zadbamy o swój uśmiech. Wszyscy specjaliści są do dyspozycji, w tym protetyk. Warszawa może się szczycić tym gabinetem.


Namiot Fern 3 - Centralna Składnica Harcerska 4 Żywioły\n» Namiot Fern 3\nZyskujesz 329 pkt [?] Punkty programu lojalnościowego Kupując w naszej składnicy zbierasz punkty. Po uzyskaniu odpowiedniej ilości punktów nalicza Ci się rabat. Opcja dostępna tylko dla klientów zarejestrowanych.\nNamiot turystyczny Fern 3\nNamiot, który idealnie się sprawdzi podczas wędrówek z plecakiem dzięki błyskawicznemu rozkładaniu.\nnamiot 3-osobowy, jednowarstwowy\nwymiary: 215 x 180 x 95 cm\nwymiary sypialni: 215 x 180 cm\ntropik – poliester 190T PU\npodłoga – folia PE, 120 g/m2 wodoszczelna


Projektor SONY VPL-CH370 - sklep Avans.pl\nProjektor SONY VPL-CH370 Projektory LED\nProjektor SONY VPL-CH370\nTyp matrycy LCD\t Jasność [ANSI lumen] 5000\nWspółczynnik kontrastu 2500:1\t Rozdzielczość podstawowa 1920 x 1200\n3D ready Nie\t Kod produktu 304041\nJasność [ANSI lumen]: od 4000\nMoc lampy [W]: od 201 do 300\nŻywotność lampy (normal) [h]: do 3400\nRata już od 299.30 Sprawdź\nProjektor VPL-CH370 wyświetla obraz o jasności 5000 lumenów i rozdzielczości WUXGA. Technologia paneli 3LCD Sony BrightEra™ zapewnia wyższą jakość obrazu, o wiele większą jasność, lepszą sprawność energetyczną, stabilną kolorystykę oraz większą trwałość. Projektor charakteryzuje się także elastycznością instalacji, jest przyjazny dla środowiska naturalnego i zapewnia niski łączny koszt utrzymania, a jego stylowe wzornictwo doskonale komponuje się z każdym wystrojem wnętrza. Możliwość regulacji osi obiektywu/powiększenia i funkcje korekcji obrazu ułatwiają wyświetlenie obrazu na całym ekranie, również w przypadku projekcji pod kątem. Ponadto projektor został zaprojektowany z myślą o sprawności energetycznej. Zastosowano w nim opcje oszczędzania energii oraz wszystkie inne funkcje, których można oczekiwać od firmy Sony, w szczególności w zakresie instalacji, wyświetlania, obsługi i konserwacji.\nDo 3 lat AV 221800 62 zł/m-c\nDo 3 lat AV 118800 33 zł/m-c\nDo 5 lat AV 198100 33 zł/m-c\nProjektor SONY VPL-CH370 Gwarancja


Osoby starsze stanowią najliczniejszą grupę konsumentów leków i są najczęstszymi klientami aptek. Schorzenia i choroby zmuszają seniorów do sięgania po kolejne produkty lecznicze i suplementy diety. Lęk o własne zdrowie staje się coraz silniejszy, a jednocześnie organizm słabiej reaguje na przepisane dawki medykamentu, co może prowadzić do nadużywania lub zwiększania dawek bez konsultacji z lekarzem.\nInformujemy, że są jeszcze wolne miejsca w programie Ministerstwa Rodziny i Polityki Społecznej, finansowanego ze środków Funduszu Solidarnościowego "Opieka Wytchnieniowa" - edycja 2022.\nUdział w Programach jest bezpłatny.\nZ okazji niedawno obchodzonych Świąt Wielkiej Nocy oraz obecnie trwającego Okresu Wielkanocnego w dniu 27 kwietnia 2022 roku w Dziennym Domu Senior+ w Stalowej Woli zorganizowano uroczyste Śniadanie Świąteczne.\nMiejski Ośrodek Pomocy Społecznej w Stalowej Woli przypomina o przystąpieniu do realizacji Programu Ministerstwa Rodziny i Polityki Społecznej "Asystent Osobisty Osoby Niepełnosprawnej" – edycja 2022 finansowanego ze środków Funduszu Solidarnościowego.\nPośrednictwo pracy dla osób przyjeżdżających z Ukrainy\nWystawa prac w Dziennym Domu Senior+\nNabór kandydatów na opiekunów tymczasowych dla małoletnich, którzy przyjechali do Polski z Ukrainy


Opiekun Dorota Olejnik, korektor Dorota Stolińska, ilustracje świetlica pod opieką Ewy Owsik, skład redakcji : Agata Otto, Ania Bednarek, Natalka Błońska, Olivia Nowicka, Ada Dudek. informatyk Dario\nWitam Was kochani w jesiennym,\npaździernikowo-listopadowym numerze naszego periodyku\nZa nami nieco ponad dwa i pół miesiąca pracy, a tyle się już wydarzyło, że nam - redakcji „<Piątki > na Piątkę” trudno za wszystkim nadążyć. Po pierwsze Święto Zmarłych. Każdego roku bardzo serdecznie zachęcamy Was nie tylko do odwiedzenia cmentarza, ale i do głębszej refleksji. Warto w tym dniu choć na chwilę zatrzymać się przy grobach żołnierzy, którzy niejednokrotnie byli niewiele starsi od Was, gdy przyszło im oddać życie w obronie Ojczyzny. Warto odwiedzić groby żołnierzy radzieckich, którzy na naszej ziemi walczyli z faszystowskim agresorem. Nie można zapominać o mogiłach wielu zasłużonych obywateli naszego miasta: artystów, sportowców, oficerów wojskowych i osób duchownych. Warto przespacerować się alejkami naszego cmentarza, gdyż w pomnikach i inskrypcjach zamknięty jest kawał historii naszej małej ojczyzny. Począwszy od części ewangelickiej, gdzie znajdują się groby przemysłowców, mających ogromny wpływ na rozwój Pabianic, poprzez stary cmentarz, gdzie między innymi znajduje się pomnik ku czci Harcerzy Polskich pomordowanych podczas II wojny światowej, kończąc na nowym, gdzie znajduje się pomnik ku czci żołnierzy AK.\n5 listopada odbyła się cykliczna, miejska impreza, poświęcona między innymi promowaniu idei Małej Ojczyzny. Był to RAJD POŚWIĘCONY PAMIĘCI ZASŁUŻONYCH PABIANICZAN. Tegoroczna, piętnasta już edycja, poświęcona została rodzinie Staszewskich. Nasza szkoła była jednym z trzech organizatorów. Obszerne sprawozdanie z tej wyjątkowo udanej i lubianej przez pabianiczan imprezy znajdziecie w dziale „ Z życia szkoły”\n7 listopada przedstawicielki redakcji „<Piątka > na Piątkę” wzięły udział w WARSZTATACH DZIENNIKARSKICH zorganizowanych przez Grupę Wydawniczą Polskapresse, wydawcę Dziennika Łódzkiego i Expressu Ilustrowanego. Warsztaty odbyły się w Łodzi w pięknych i bardzo nowoczesnych wnętrzach hotelu Borowiecki. Zapraszam do zapoznania się ze sprawozdaniem, które zamieściliśmy również w dziale „ Z życia szkoły”.\nKolejne święto to dzień Odzyskania Niepodległości. My, ludzie urodzeni i wychowani w wolnej Polsce, nigdy nie zrozumiemy, dlaczego 11 listopada jest tak niezwykłym dniem. Mam nadzieję, że ani ja, ani Wy ,ani żadne z następnych pokoleń nigdy nie będzie musiało doświadczyć jarzma niewoli. Doceńmy to pilnie ucząc się historii własnego kraju i narodu, doceńmy to w pięknej i poprawnej mowie polskiej, pielęgnujmy pamięć o przodkach, przyczyniajmy się do rozwoju kultury i tradycji polskiej tak ,aby następne pokolenia mogły czerpać siłę z dorobku przodków.\n14 listopada odwiedził naszą szkołę niezwykły gość. Pani Joanna Krzyżanek, bo o niej tu mowa, jest pisarką, autorką kilkudziesięciu książek dla dzieci ( i nie tylko). Pani Joanna – osoba obdarzona niezwykłą wyobraźnią, ciepłem i charyzmą, przeprowadziła zajęcia dotyczące zasad dobrego wychowania, w oparciu o jedną z najbardziej znanych swoich książek, której bohaterką jest Cecylka Knedelek. Sprawozdanie z imprezy wewnątrz numeru.\n25 listopada obchodzimy święto całej naszej szkolnej społeczności - Dzień Patrona, ks. Grzegorza Piramowicza. To kim był, jakie miał poglądy oraz dorobek jaki po sobie zostawił, stawia nas w bardzo wymagającej sytuacji. Mam nadzieję, że wszyscy doskonale wiecie jak ważą rolę odegrał nasz patron w historii Polski.\nNa zakończenie chciałabym życzyć Wam nieustającej pogody ducha, wyłącznie dobrego humoru i do zobaczenia za miesiąc.\nWywiad z Panią Jadwigą Urbańską,\nemerytowaną nauczycielką i wicedyrektorem SP5\nKasia: Czy urodziła się Pani w Pabianicach ?\nP. Jadwiga Urbańska (dalej J. U. ): Nie. Urodziłam się w małej miejscowości, która nazywa się Jadwiżyn i wówczas znajdowała się w województwie bydgoskim (obecne kujawsko – pomorskie). Gdy miałam kilka lat przeprowadziłam się z moją rodziną do Piły i bardzo długo tam mieszkałam – aż do wyjścia za mąż. Gdy wyszłam za mąż przeprowadziłam się do Pabianic i od tej pory mieszkam tutaj.\nP. Dorota: Małżonek pochodzi z naszego miasta?\nJ. U.: Tak. Pochodzi z Pabianic. W Pile odbywał służbę wojskową i tak się poznaliśmy.\nNadia: Jak wyglądały Pani losy po ukończeniu szkoły podstawowej ?\nJ. U.: Szkołę podstawową ukończyłam w Pile, następnie Liceum Pedagogiczne w Złotowie, po maturze poszłam do Studium Nauczycielskiego w Poznaniu. Gdy już pracowałam, ukończyłam studia na wydziale filologicznym w Łodzi. Były to studia w trybie wieczorowym.\nWeronika: Jak znalazła się Pani w naszej szkole?\nJ. U.: Pierwsze lata mojej kariery zawodowej to praca w Szkole dla Pracujących nr 3. Nie było to specjalnie uciążliwe zajęcie, starałam się jednak dostać do szkoły „normalnej” to znaczy, do szkoły dla dzieci, gdyż właśnie z nimi chciałam pracować. W Wydziale Oświaty złożyłam podanie i czekałam na odpowiedź. Dostałam propozycję z „Piątki” i tak właśnie rozpoczęła się moja dwudziestosześcioletnia przygoda z naszą szkołą.\nKasia: Jak wspomina Pani lata pracy w SP5 ?\nJ. U.: Wspominam te lata bardzo dobrze. Wręcz wspaniale. Pracowali tu doskonali nauczyciele, z którymi - w większości miałam bardzo ciepłe i serdeczne kontakty. Panowała w szkole wręcz rodzinna atmosfera. Wszelkie uroczystości takie jak Dzień Nauczyciela, czy wigilia szkolna spędzaliśmy razem. Wszystkie lub prawie wszystkie wspomnienia (a jest ich bardzo dużo) mam utrwalone na zdjęciach, które wypełniają kilka opasłych albumów. Chciałabym podkreślić, że nie tylko nauczyciele stanowili tutaj tą specyficzną szkolną rodzinę. Zawsze bardzo dobre stosunki mieliśmy z kadrą administracyjną oraz z pracownikami obsługi. Nie do przecenienia była współpraca z rodzicami, którzy zawsze bardzo chętnie wspomagali szkołę na wielu płaszczyznach. Często zapraszaliśmy ludzi z zewnątrz. Jednym słowem te wszystkie minione lata wspominam bardzo, bardzo miło i ciepło.\nNadia: Czy pamięta Pani swoje pierwsze lekcje ? Jak zachowywali się uczniowie ?\nJ. U.: Oj pamiętam i to bardzo dobrze. Byłam wtedy bardzo młoda i uczyłam wszystkiego, nawet muzyki. Na lekcjach śpiewu było okropnie! Byłam dobrze przygotowana merytorycznie, ale nie miałam doświadczenia. Byłam bardzo młodym nauczycielem i pamiętam, że bałam się. Natomiast co do zachowania powiem, że uczniowie jak to uczniowie – jedni zachowywali się lepiej inni gorzej. Jak bym miała pokusić się o ogólną ocenę ówczesnej młodzieży, to powiedziałabym , że chyba byli delikatniejsi, bardziej ważyli słowa i zwracali się z większym szacunkiem , nie tylko do nauczycieli, ale do wszystkich dorosłych.\nWeronika: Czy zauważyła Pani zmiany jakie zaszły w SP5 ? Czy podobają się one Pani?\nJ. U.: Zmian jest bardzo dużo. Gdy przyszłam do tej szkoły, mieściły się tu dwie placówki oświatowe: SP5 i SP11. Obie miały wspólną salę gimnastyczną i pomyślcie sobie jak bardzo trudno było ułożyć plan lekcji, tak aby pogodzić wszystkie oczekiwania i wymogi . Dopiero po jakimś czasie połączono obie placówki w jedną. Nastąpiło to w roku 1978. Kolejną rzeczą, która zmieniła się – oczywiście na lepiej , były toalety męskie. Pamiętam, że kanalizacja była całkiem przeżarta przez rdzę. Woda przelewała się na zewnątrz, co wiązało się z niespecjalnym zapachem, który unosił się w powietrzu. Korytarze były ciemne i smutne. Powoli, powoli zaczęto wszystko odnawiać i modernizować tak, że w tej chwili z wielką przyjemnością wchodzi się tutaj, bo teraz jest to zupełnie inna szkoła. Korytarze są pięknie odnowione, czyściutkie i zadbane. Poza tym wiele zmian przeszła organizacja budynku. Świetlica znajdowała się w piwnicy, sekretariat i księgowość na pierwszym piętrze, maleńki pokój nauczycielski w obecnej księgowości , a stołówka w obecnym pokoju nauczycielskim. Zmiany są ogromne. Ogromne! Teraz „Piątka” to nowoczesna szkoła w zabytkowym budynku. Teraz to jest piękna szkoła!\nKasia: Jak zachowywała się Pani , kiedy była uczennicą ?\nJ. U.: Tu mnie zaskoczyliście, ale chętnie odpowiem. Byłam grzecznym dzieckiem. Nie sprawiałam kłopotów. Lubiłam się uczyć i byłam spokojna. Tylko raz, w trakcie swojej szkolnej kariery poszłam na wagary i to tylko dlatego, że cała klasa poszła i nie wypadało się wyłamywać. Te wagary będę pamiętać do końca życia. Tak bardzo się bałam, że się wyda.\nNadia: Jakiego przedmiotu Pani uczyła ?\nJ. U.: Powinnyście raczej spytać czego nie uczyłam. Uczyłam wszystkiego poza religią, językiem rosyjskim, matematyką i fizyką. Uczyłam języka polskiego, historii, biologii, geografii, chemii. Teraz nauczyciel jest przygotowany w swojej wąskiej dziedzinie i uczy tylko tego przedmiotu. Biologii uczy biolog, matematyki matematyk, fizyki fizyk i tak dalej. Kiedyś na poziomie szkoły podstawowej nauczyciel był bardziej mobilny i właściwie mógł uczyć prawie każdego przedmiotu. Wystarczyło mieć skończone Kolegium Nauczycielskie aby doskonale funkcjonować na pierwszym etapie nauczania. Poza tym, studia kierunkowe tak naprawdę nie uczą „bycia nauczycielem”. Kolegium Nauczycielskie ma tą przewagę, że kończący je nauczyciel jest doskonałym pedagogiem i wychowawcą.\nWeronika: Co najbardziej się Pani podobało w pracy w SP5 ?\nJ. U.: Nie potrafię jednoznacznie odpowiedzieć na to pytanie. Właściwie podobało mi się wszystko. Byli dobrzy nauczyciele, miła młodzież i rodzice chętni do współpracy. Nie mieliśmy co prawda dostępu do najnowszych technologii informatycznych i nowinek technicznych, ale wg mnie było łatwiej. Młodzież była spokojniejsza, nie zajmowała się modnymi gadżetami, za to chętniej czytała książki. Gdy pojawiły się pierwsze komputery osobiste i coraz więcej osób miało dostęp do Internetu, dzieciaki niejednokrotnie próbowały „zagiąć” nauczyciela, który jak wiadomo zawsze był biedny i nie mógł pozwolić sobie na zakup, wtedy bardzo drogiego sprzętu. Ja wybrnęłam z tej sytuacji tak, że gdy uczniowie pytali mnie o coś czego nie wiedziałam, przyznawałam się wprost, że tego nie wiem, ale obiecywałam, że się dowiem. Zawsze dotrzymywałam słowa. Może dlatego, nigdy nie miałam problemów z dyscypliną i autorytetem wśród wychowanków.\nKasia: Czy gdyby dało się cofnąć czas , zmieniłaby Pani coś w swoim życiu ?\nJ. U.: Nie. Od wczesnego dzieciństwa wiedziałam, że będę nauczycielem. Nic innego nie wchodziło w rachubę.\nP. Dorota: Kto lub co miało wpływ na pokochanie tego niewątpliwie pięknego, ale i bardzo trudnego zawodu?\nJ. U.: Nikt ani nic. Nie pochodzę z rodziny o tradycjach nauczycielskich, więc nie można powiedzieć, że to rodzinna przypadłość. Po prostu zawsze chciałam wykonywać ten zawód. Pochodzę z rodziny o tradycjach wojskowych. Ojciec mój walczył pod wodzą generała Franciszka Kleeberga w ostatniej bitwie kampanii wrześniowej pod Kockiem i tam dostał się do niewoli, a w rodzinie mam dwóch majorów, czterech pułkowników i jednego generała.\nP. Dorota: Uważam, że rola szkoły podstawowej w procesie edukacji i , a może przede wszystkim w zakresie wychowania i kształtowania młodego człowieka jest nie do przecenienia.\nJ. U.: Jak najbardziej. Pomijam oczywisty fakt, że aby nauczyć się czegokolwiek najpierw należy poznać alfabet i opanować umiejętność czytania ze zrozumieniem. Postawa moralna nauczyciela, jego konsekwencja, umiejętność pozbycia się uprzedzeń i niechęci, jego sprawiedliwe traktowanie wszystkich podopiecznych, zaangażowanie i wiara w słuszność tego co się robi, to doskonały przykład dla młodego człowieka, który dopiero uczy się jak żyć.\nNadia: Czy ma Pani jakieś hobby , np. malowanie ?\nJ. U.: Lubię kwiaty doniczkowe, mam ich bardzo dużo i wyjątkowo pięknie mi rosną, więc i one pewnie mnie lubią.\nKasia: Prosimy o dokończenie kilku zdań:\nMój ulubiony film to …Seksmisja.\nMoja ulubiona potrawa to …wszelkie potrawy z ryb. Umiem je przyrządzać i lubię je jeść. Mój brat jest wędkarzem, moja bratowa również, więc choć sama nie wędkuję, to całkiem nieźle znam się na rybach.\nMój ulubiony kolor to …różowy. Ubieram się co prawda w ciepłe brązy, ale różowy to zdecydowanie mój ulubiony kolor.\nMój ulubiony kwiat to …konwalie. Lubię je bo są bardzo delikatnie i przepięknie pachną. Zawsze z wielką niecierpliwością czekam na wiosnę, na maj, kiedy to zaczynają kwitnąć i staram się aby towarzyszyły mi wtedy i w domu w wazonie i na działce.\nMoje ulubione zwierzę to …pluszowy łoś w czapce mikołajowej. A tak poważnie, mieszkam w blokach, więc nie mam warunków do hodowania zwierzęcia. Zdaję sobie sprawę, że bloki mieszkalne nie są wymarzonym miejscem dla zwierzaka.\nMój ulubiony program w telewizji to …seriale. Trudno, przyznam się wprost, mimo iż podobno kulturalny człowiek nie powinien oglądać seriali, ja je oglądam regularnie i bardzo lubię.\nNajlepiej z pracy w SP5 wspominam …swoją jedną klasę, którą uczyłam przez osiem lat, czyli przez cały okres ich pobytu tutaj. Muszę przyznać, że zżyłam się z nimi bardzo. Znałam doskonale ich, ich rodziny, kłopoty i radości, wiedziałam czego się mogę po nich spodziewać, jakie mają możliwości i ograniczenia. Wspominam tą klasę niezwykle ciepło. Byliśmy jak rodzina. Nawet ich charaktery pisma potrafiłam doskonale rozróżnić! Opowiem Wam taką ciekawostkę. Przez osiem lat zbierałam liściki, które dzieci pisały do siebie na lekcjach. Wiecie o co chodzi, bo pewne rzeczy się nigdy nie zmieniają i wiem ,że liściki po klasach krążą nadal. Otóż zbierałam te karteczki - z każdego roku w osobną kopertę i po zakończeniu ósmej klasy, podczas niezwykle sympatycznego pożegnalnego spotkania wręczyłam moim dzieciakom ich dzieła. Wierzcie mi, śmiechu było co niemiara. To byli wspaniali uczniowie. Z wieloma do dzisiaj mam niezwykle ciepły i sympatyczny kontakt. Jeśli wiedziałabym, że znów będę miała taką klasę mogłabym wrócić do pracy w szkole.\nCzas wolny spędzam …zależy kiedy, w jakiej porze roku. Latem i jesienią lubię chodzić do lasu. Zimą czytam, rozwiązuję krzyżówki, surfuje po Internecie. W każdym razie nie nudzę się i czas mam wypełniony.\nPodróż życia…mam nadzieje że jeszcze przede mną. Natomiast niedawno byłam w Hiszpanii. Jechaliśmy przez Alpy, Francję, Włochy, Monako. Zwiedzaliśmy Andorę – najwyżej położone państwo na świecie. To była przepiękna podróż. Trafiliśmy na wspaniałą pogodę – w Polsce były wtedy większe upały niż na południu Europy. Liczę na to, że wiele pięknych podróży jeszcze przede mną.\nNajbardziej lubię …swój dom.\nMoje marzenie to …żeby syn znalazł to czego nie ma, a bardzo chciałby to mieć. Moje marzenia są związane właśnie z nim, ponieważ tak jak każdy rodzic chciałabym, aby moje dziecko było szczęśliwe i dobrze ułożyło sobie życie.\nZ prac domowych najbardziej lubię…gotować. Tak, zdecydowanie najbardziej lubię gotować i chyba dobrze mi to wychodzi.\nZ prac domowych najbardziej nie lubię…myć okien.\nUlubiona książka z dzieciństwa…”Kubuś Puchatek”\nKsiążka warta polecenia…”Mały Książę”. Bardzo często wracam do tej książki.\nKasia: Czy chciałaby Pani za pośrednictwem ,,<Piątki< na Piątkę” przekazać coś naszym czytelnikom ?\nJ. U.: Kochani, żyjemy teraz w ciekawych, ale bardzo trudnych czasach. W czasach, gdzie kluczową rolę odgrywają łokcie i pięści, gdzie nie tyle intelekt, takt i wiedza stanowią o człowieku, a zawartość jego portfela czy garażu. W czasach gdzie najtrudniej o szczerego, oddanego przyjaciela, który nie zrani, nie skrzywdzi, nie oszuka, nie wyśmieje i takich właśnie przyjaciół chcę Wam życzyć. Przyjaźń to rzecz absolutnie bezcenna. Poza tym, chcę Wam życzyć wyrozumiałych nauczycieli, kochających rodziców i dłuższych wakacji.\nP. Dorota: Dziękujemy za miłą rozmowę J. Życzymy Pani wspaniałych podróży, spełnienia wszystkich marzeń i wielu miłych inspirujących ludzi na swojej drodze życia. Dziękujemy.\nZgodnie z wcześniejszą zapowiedzią, prezentujemy drugą część wywiadu, którego udzielili nam uczestnicy pielgrzymki do Santiago de Compostela w słonecznej Hiszpanii. Przypominamy, że jedną z uczestniczek była nasza katechetka, p. Paulina Dziubczyk, dzięki której wywiad z „pielgrzymkowiczami” doszedł do skutku.\nDorota: Ile k ilometrów pokonaliście pieszo ?\nPaulina: Przeszliśmy Camino Primitivo, to około 310 kilometrów, pięknym, górzystym terenem. Trzeba przyznać, że widoki niejednokrotnie powalały nas z nóg, a każdy kolejny dzień przynosił nowe możliwości zachwytu nad pięknem przyrody.\nAdam: Istnieje wiele dróg prowadzących do Santiago. My wybraliśmy – jak już wspomniała Paulina, „Camino Primitivo”, najstarszy spośród szlaków. Rozpoczyna się on w Oviedo, stolicy Asturii, przy katedrze San Salvador – Najświętszego Zbawiciela, gdzie przechowywana jest chusta z grobu Jezusa.\nKuba: Jest to najstarsza, ale zdecydowanie nie najdłuższa trasa, którą pokonują pielgrzymi do Grobu św. Jakuba. Niektórzy pielgrzymują wręcz od progu własnego domu. A jak mieszka się na przykład w Niemczech (a takie przypadki też są znane), przebyte kilometry liczy się już w tysiącach.\nDorota: Jak wyglądał przeciętny dzień pielgrzyma?\nBasia: Pielgrzym wstaje rano, myje się, ubiera, czesze, je śniadanie i wyrusza. Prawdziwe przebudzenie przynosi mu dopiero kawa na pierwszym postoju. Wędruje dopóty, dopóki nie dotrze do schroniska. Pierwsze co robi po zakwaterowaniu, to bierze prysznic, o którym marzył odkąd zniknął poranny chłód. Po odświeżeniu przychodzi czas na pranie, a po nim można już w zasadzie oddać się słodkiemu lenistwu. Oczywiście po drzemce przygotowuje (lub po prostu zjada) wspólny posiłek, który jest idealną okazją do rozmowy i żartów (czego w sumie nie trzeba dodawać). Jeżeli ma tylko możliwość, uczestniczy we mszy świętej, po której może położyć się spać z poczuciem dobrze spędzonego dnia.\nAneta: Jak wyglądał przeciętny dzień pielgrzyma? Powiem tak: bardzo różnie. Wiele zależało od dyspozycji psychicznej i kondycji fizycznej w danym dniu. Myślę, w „przeciętnym” dniu pielgrzyma najważniejsze dla mnie były oczywistości, które w szarej codzienności brałam za „zbyt oczywiste”: prysznic, łóżko, i bliskość drugiego człowieka, pomoc od moich towarzyszy podróży w takich momentach, w których się jej nie spodziewałam. Już na zawsze pozostanie we mnie zdanie, które widniało na jednej z koszulek, którą można było kupić w Santiago: „you will never walk alone”. Obym zawsze zauważała tych którzy „maszerują” obok mnie.\nPaulina: Staraliśmy się wstawać jeszcze przed wschodem słońca (w Hiszpanii to łatwiejsze niż w Polsce, bo słońce wstaje tak ok. 6.30). Szybko stawaliśmy się przykładnymi pielgrzymami (wygodny strój, odpowiednie obuwie i skarpety, plecak na plecy, kije w dłoń) i wyruszaliśmy z albergue (schronisko dla pielgrzymów). Po kilku kilometrach zatrzymywaliśmy się, jak wspomniała już Basia, na kawę i wspólną modlitwę. Pyszna hiszpańska kawa pobudzała i regenerowała, a modlitwa jutrznią dodawała nam sił duchowych. I ruszaliśmy w dalszą drogę. Idąc, ubogacaliśmy się sobą nawzajem, pięknem Hiszpanii oraz rozmową z innymi pielgrzymami, którzy kroczyli przed nami lub za nami. Po dotarciu do kolejnego albergue odpoczywaliśmy, uczestniczyliśmy we Mszy św. (mieliśmy to szczęście, że szedł z nami ksiądz, więc przywilej codziennej Eucharystii był naszym udziałem). Wieczorem kolacja i zasłużony spoczynek.\nMarcin: Przeciętny dzień pielgrzyma to średnio 25 kilometrów dziennie (zdarzały się krótsze odcinki, ale tez i dłuższe). Poranna pobudka należała zawsze do tych najtrudniejszych momentów w ciągu całego dnia (przynajmniej dla niektórych :-). Potem pakowanie, zazwyczaj po ciemku, szybkie śniadanie (koniecznie z ciepłą herbatą), plecaki na plecy kije w dłoń, błogosławieństwo na cały dzień i w drogę. Pierwsza przerwa była zazwyczaj po dojściu do jakiejś miejscowości z barem serwującym kawę i bocadillos (kanapki z serem lub szynką). Po dobudzeniu się kawą i wzmocnieniu kanapką lub ciastkiem mogliśmy spokojnie zacząć poranną modlitwę Kościoła czyli Jutrznię. Potem dalsza wędrówka przeplatana postojami na regenerację sił, aż do miejscowości, gdzie zaplanowaliśmy nocleg. Za 3 lub 5 euro można tam się przespać, wykąpać, coś upichcić. Po dojściu do albergues zajmowaliśmy miejsca, korzystaliśmy z upragnionej kąpieli i wyruszaliśmy na poszukiwania sklepu. Po zrobieniu zakupów, zanim zaczęliśmy przygotowanie kolacji uczestniczyliśmy we Mszy świętej, która zawsze była dla nas najważniejszym punktem dnia. Dopiero po niej zabieraliśmy się do gotowania i jedzenia, którego zawsze było za dużoJ. Oczywiście w międzyczasie można było pozwiedzać, przejść się na spacer, porozmawiać z kimś ciekawym (o ile ktoś znał jakiś inny język niż polski) czy przespać się i odsapnąć.\nKuba: Marcin, dodaj że choć średnia trasa do pokonania dziennie to około 25 km, zdarzały się odcinki 17 jak i 45 kilometrowe. A to już jest coś!\nDorota: Ile ważyły wasze plecaki, które nieśliście cały czas ze sobą?\nPaulina: Nie mogę się nie pochwalić, że mój był najlżejszy czyli ważył 8 kg. I noszenie go nie sprawiało mi problemu. Waga plecaka spędzała mi sen z powiek na kilka miesięcy przed wyruszeniem na pielgrzymkę. Obawiałam się, że sobie nie poradzę z noszeniem wszystkich niezbędnych rzeczy, ale okazało się, że pragnienie dojścia do celu jest większe.\nBasia: Odpowiem krótko - 11,5 kg, przynajmniej tyle wskazała waga na lotnisku.\nAneta: Mówiąc szczerze – nie pamiętam.\nAdam: Plecak na camino to cały dobytek, wszystkie potrzebne rzeczy. Powinien ważyć mniej niż 10 kilo, w końcu trzeba było go przez cały czas nieść. Po powrocie aż trudno się odzwyczaić od tego codziennego ciężaru na plecach.\nMarcin: Myślę, że nasze bagaże nie przekraczały 12 kilogramów. Co ciekawe, w drodze okazało się, że wcale ich ciężar tak nie doskwierał jak to sobie wyobrażaliśmy.\nKuba: HHHmmmm. Czasem ważył nawet ponad 15, jeżeli doliczyć do jego wagi kolację i wodę (hi hi)\n...ciąg dalszy za miesiąc....\nW naszej szkole 28 października obchodziliśmy szkolne hallowen. W ten dzień zmieniła się ona w MonsterSchool. Mimo, iż zwyczaj halloween nie jest jeszcze bardzo popularny w Polsce, po korytarzach chodzili różni przebierańcy np. wampiry, czarownice, zombiaki. Uczniowie z klasy V a postanowili połączyć przyjemne z pożytecznym , czyli ciekawostki na temat halloween przekazywali w poszczególnych klasach w języku angielskim. Zadawali też pytania ( również po angielsku), a prawidłowe odpowiedzi nagradzali słodkim drobiazgiem. Dzień wcześniej odbyła się również z tej okazji dyskoteka dla uczniów klas 4-6, na której to przeprowadzono konkurs na najlepsze przebranie. Kostiumy były naprawdę ciekawe, a wyobraźnia uczestników wprost nieograniczona, ale niestety nie wszyscy mogli wygrać. Już z niecierpliwością czekamy na kolejne takie święto.\nA o to dwa upiorne wierszyki dotyczące halloween\nmusisz nam cukierka dać”.\nMusisz im cukierka dać”.\nKasia Vu Phuc kl. 6 b\nw oparciu o stronę\nPunktacja szkoły nr 5 za październik 2011\nSucha karma dla dorosłych\nMięso dla szczeniaków\nMięso dla dorosłych\nKoce,kołdry i poduszki\n„Dzień dobry” UCZNIOWIE „5”\nDzisiaj zajmiemy się sprawą ubioru, a właściwie sprawą prawidłowego dobrania stroju do miejsca i sytuacji. Na pewno nie raz słyszeliście powiedzenie „ ubrać się stosownie”, co z naczy ubrać się w stylu przyjętym za odpowiedni w określonych miejscach i sytuacjach. Mówiąc wprost- nikt, kto ma choć trochę wyczucia smaku i stylu nie ubierze się do Teatru Wielkiego w krótkie spodenki i podkoszulkę, a do lasu nie założy garnituru czy sukni balowej ( chyba, że będzie to bal przygotowany na leśnej polanie). Do szkoły powinniśmy ubierać się w ubrania w stonowanych, spokojnych kolorach, o raczej klasycznym kroju i nie rzucające się zbytnio oczy. Jeśli chcemy zaszaleć i dać upust swojej wyobraźni, barwne ekstrawaganckie stroje możemy założyć na prywatne spotkania w gronie przyjaciół, kolorowo i wesoło możemy nosić się w wakacje czy w inne dni wolne. Pamiętajcie jednak o tym, aby modowe eksperymenty nie przekraczały cienkiej granicy dobrego smaku oraz o tym, aby Wasze ubrania zawsze pachniały świeżością. Odzież musi być również w dobrym stanie – bez dziur i plam.\nWracając do okoliczności – jeśli jesteście zaproszeni na obiad czy kolację, uroczystość typu przyjęcie z okazji komunii czy ślubu, urodziny lub imieniny pamiętajcie o tym, aby ubrać się elegancko, ale na tyle skromnie, by nie przyćmić bohatera wieczoru lub gospodarzy.\nNastępnie sprawa biżuterii. Do szkoły raczej nie polecam. Po pierwsze może się zniszczyć lub zgubić, a po drugie może stanowić zagrożenie dla Was lub kolegów. Łatwo zahaczyć długi wiszący kolczyk i rozerwać ucho. Dodatkowo przy wyborze biżuterii należy kierować się jakością a nie ilością.\nObuwie – obowiązkowo czyste. Nieważne czy buty są z najnowszej kolekcji czy sprzed dwóch sezonów. Ważne jest, aby wyglądały schludnie i czysto. I tu znowu obowiązuje zasada stosowności. Nie wyobrażam sobie wizyty teatrze lub w filharmonii w trampkach, ani wycieczki po górach w lakierkach lub w pantofelkach na obcasie.\nFryzura – do szkoły nie polecam żadnych ekscesów. Fryzura prosta, schludna i dostosowana do miejsca, w którym przebywacie. Różowe czuby na szczęście wyszły z mody, ale inne szalone fryzury ( dredy i tym podobne) zostawcie sobie raczej na wakacje. Szkoła to miejsce, gdzie należy okazywać szacunek dla dorobku myśli ludzkiej oraz wyrażać ten szacunek swoim zachowaniem i wyglądem.\nWbrew pozorom – ubranie niedostosowane do pory roku również świadczy o braku dobrego smaku. Zgodnie z przysłowiem „ jak cię widzą – tak cię piszą”, brak czapki i szalika, gdy na dworze szaleje śnieżyca daje innym sygnał, że jesteśmy nieodpowiedzialni.\nNa zakończenie chciałam dodać, że przede wszystkim ubranie w pewien sposób wyraża to jacy jesteśmy, więc nie podążajcie ślepo za modą, PO PROSTU BĄDŹCIE SOBĄ.\nW poniedziałek 7 listopada odbyły się warsztaty dziennikarskie, organizowane przez Junior Media w hotelu Borowiecki w Łodzi, przy ulicy Kasprzaka. Ja, Agata Otto i nasz redaktor opiekun p. Dorota Olejnik wyruszyłyśmy z Pabianic już o godzinie 8.00. Najpierw pojechałyśmy busem do Łodzi , następnie szłyśmy do przystanku autobusu miejskiego i autobusem numer 65 dojechałyśmy na miejsce.\nGdy weszłyśmy do środka było już bardzo dużo osób. Atmosfera była przyjemna. Wszyscy ze sobą rozmawiali. Był tam też "szwedzki stół" tzn. różne rodzaje i smaki herbat, kaw i świeżych soków oraz ciasteczka różnego rodzaju. Gdy zaczęły się zajęcia pan Arkadiusz Krystek i Sławomir Sowa opowiadali nam o pracy dziennikarza. O tym jakie pytania można zadawać i jak to robić. Sprawdzianem naszych umiejętności była zorganizow ana specjalnie dla nas, uczestników warsztatów, konferencja prasowa z Adamem Kszczotem, lekkoatletą i mistrzem Europy w biegu na 800 metrów. Na rozmowę z nim mieliśmy 20 minut. Później panowie Arkadiusz i Sławomir pokazywali nam jak założyć internetową gazetkę Junior Media. Gdy warsztaty skończyły się , można było zrobić zdjęcie z bohaterem dzisiejszej konferencji prasowej, dostać jego autograf oraz zadać mu jeszcze kilka pytań.\nPowrót do Pabianic zajął nam nieco więcej czasu lecz wcale nam się nie dłużyło. Całą drogę wymieniałyśmy się spostrzeżeniami i uwagami na temat spotkania. Nie muszę oczywiście dodawać, że byłyśmy i wciąż jesteśmy pod wielkim wrażeniem naszego sportowca. Razem z Agatą wymieniałyśmy się emocjami jakie nam towarzyszyły podczas warsztatów. Kiedy pani Dorota powiedziała nam, że mamy napisać wywiad same to bardzo się ucieszyłyśmy , choć wiedziałyśmy, że to będzie trudne zadanie.\nMyślę , że te warsztaty dziennikarskie dużo nas nauczyły . Przybliżyły nam pracę dziennikarzy i uświadomiły , że nie jest to łatwy zawód.\nNatalka klasa VI c\nXV RAJD PAMIĘCI\npn. „Rodzina Staszewskich”\nMała Ojczyzna to miejsce na ziemi, które kojarzy się z rodziną, z grobami przodków, szczęśliwym dzieciństwem, choinką świąteczną, z wigilią i wszystkim tym, co sprawia, że zawsze, obojętnie gdzie rzuci los, wraca się do niego choćby tylko myślami . Niezwykle istotne więc jest kontynuowanie tradycji i obyczajów lokalnych, pielęgnowanie pamięci o przodkach i troska o to, aby młode pokolenie nie zapominało o przeszłości, nawet jeśli nie zawsze była wyłącznie szczęśliwa. Takimi przesłankami kierowali się organizatorzy XV RAJDU PAMIĘCI ZASŁUŻONYCH PABIANICZAN, cyklicznej imprezy, każdorazowo poświeconej innemu, sławnemu mieszkańcowi naszego miasta. Współorganizatorami tegorocznego rajdu, poświeconego pabianickim korzeniom rodziny Staszewskich, byli Pabianicki Oddział PTTK, Towarzystwo Przyjaciół Pabianic oraz Szkoła Podstawowa nr 5, czyli my. Impreza skierowana była do uczniów wszystkich szkół powiatu pabianickiego, do członków PTTK oraz do organizacji działających na terenie miasta. W tym roku udział wzięło osiem zespołów ze szkół podstawowych (SP1, SP5, SP8, SP9, SP17) dwa zespoły z Gimnazjum Św. Wincentego a Paulo, po jednym z Gimnazjum nr 2 i 3, trzy zespoły reprezentujące szkoły na poziomie ponadgimnazjalnym ( II LO, Zespół Szkół nr 2 i 3), po jednej drużynie z Zespołu Szkół nr 5, z Domu Dziecka w Porszewicach, z Warsztatów Terapii Zajęciowej „Bure misie” oraz jeden zespół ze Środowiskowego Domu Samopomocy przy MCPS „Rajdowi Rajdowicze”.\nRajd rozpoczynał się jednocześnie w trzech miejscach i obejmował trzy punkty kontrolne. Każda trasa miała mniej więcej 4,5 kilometra. Punkt, na którym uczestnicy sprawdzali swoją wiedzę na temat rodziny Staszewskich znajdował się na boisku SP5, tutaj również otrzymywali „wsparcie energetyczne” w postaci słodkiej bułki i soku. Na kolejnym punkcie kontrolnym, znajdującym się na stadionie PTC, uczestnicy mogli wykazać się sprawnością fizyczną i poczuciem humoru, gdyż zadania sportowe – dziś już prawie zupełnie zapomniane, okres swojej świetności przeżywały w pierwszej połowie ubiegłego stulecia. Jedną z ciekawszych było tzw. toczenie fajerki. A swoją drogą ciekawa jestem, kto z Was wie, co to jest fajerka? Ostatni punkt kontrolny znajdował się na tzw. Bulwarach. Tam należało wykazać się wiedzą na temat Pabianickiego Oddziału PTTK. Po wysiłku umysłowo- fizycznym na uczestników rajdu czekały już tylko przyjemności: w Muzeum Miasta Pabianic wystawa zdjęć poświęconych rodzinie Staszewskich oraz pokaz filmu dokumentalnego z 1993r. „Tata Kazika” w kinie „Tomi”. Tam też nastąpiło podsumowanie rajdu. Jury po podliczeniu zdobytych przez drużyny punktów wyłoniło zwycięzców w trzech kategoriach. W kategorii szkół podstawowych pierwsze miejsce zdobyła SP17, drugie miejsce SP5 , trzecie Zespół Szkół nr 5. W kategorii gimnazjów – szkoła Św. Wincentego a Paulo i w ostatniej kategorii – szkół ponadgimnazjalnych – Zespół Szkół nr 2. Zwycięzcom serdecznie gratulujemy . Na zakończenie głos zabrał komandor rajdu, dyrektor SP5, p. Jerzy Kaczmarek, przewodnicząca Towarzystwa Przyjaciół Pabianic, dyrektor SP1, p. Anna Leśniak oraz Prezes Pabianickiego Oddziału PTTK, p. Sławomir Szczesio. Komandor uroczyście ogłosił, że, tegoroczny, jubileuszowy XV RAJD PAMIĘCI ZASŁUŻONYCH PABIANICZAN przeszedł do historii.\nZ relacji uczestników i ich opiekunów jasno wynika, że był udany, a temat rajdu - „Rodzina Staszewskich” – bardzo interesujący. Milena Nowińska, Ania Smardzewska, Magdalena Bartos, Aneta Borowiak i Daniel Sobczak z Zespołu szkół nr 2 zgodnym chórem przyznali, że wzięli udział w rajdzie, ponieważ zainteresował ich te mat przewodni tegorocznej edycji. Daniel słucha muzyki Kazika Staszewskiego, natomiast uważa, że do współczesnej młodzieży twórczość lidera zespołu „Kult” raczej nie przemawia. Ania natomiast stwierdziła, że Kazika słucha jej tata i dzięki temu ona zna jego piosenki. Ania i Daniel potrafili wymienić parę tytułów piosenek i nawet zanucić kilka taktów. Przyjemnym zaskoczeniem było to, że Daniel zna twórczość taty Kazika. Natomiast Karolina Jarmakowska i Paulina Dobrogoszcz z Zespołu Szkół nr 3 kojarzą nazwisko Staszewskich i zespól „Kult” natomiast nie słuchają tego rodzaju muzyki. Interesujące było stwierdzenie Pauliny, która uważa, że tego typu imprezy mają duże znaczenie edukacyjne, że są naprawdę interesujące i dobrze służą reklamie naszego miasta. Natomiast opiekun grupy z Gimnazjum nr 3, p. Tomasz Madaliński, słucha Kazika, zna jego twórczość oraz dość pobieżnie dyskografię. Pan Tomasz docenia wartość edukacyjną tego typu imprez ponieważ uważa, że większość młodych ludzi dopiero na rajdzie poznała postać Kazika oraz, że dzięki tego typu projektom młodzież może poznać sławnych ludzi, brać z nich przykład i samemu się rozwinąć. Przykładem tego niech będzie twórczość uczestników rajdu, która powstała jako zadanie dodatkowe.\nKażda drużyna miała napisać wiersz dotyczący naszego miasta. Ponieważ wszystkie dzieła były na temat i w interesującej formie, jury postanowiło nagrodzić wszystkie zespoły biorące udział w tej konkurencji i opublikować ich twórczość na łamach naszego periodyku. Poniżej można przeczytać próbki literackie młodych pabianiczan. Na zakończenie muszę dodać, że do sukcesu rajdu niewątpliwie przyczyniła się pogoda, która jak na początek listopada była absolutnie wyjątkowa. Od samego rana pięknie świeciło słońce, wiał lekki wiaterek i było naprawdę ciepło. Miejmy nadzieję, że przyszłoroczna edycja rajdu idealnie wpisującego się w ideę promowania małej ojczyzny, będzie równie udana.\nWięcej zdjęć z rajdu w naszej szkolnej galerii.\nDorota Olejnik, red. opiekun 5 na 5\nSzkoła Podstawowa nr 1 z Klasami Integracyjnymi im. Grzegorza Promyka\nw rodzie Staszewskich było,\npośrodku był Stanisław,\ntak to się złożyło.\nI chociaż mentorzy rodu\nz Pabianic dawno wybyli,\nto się naszemu miastu\nSzkoła Podstawowa nr 5 im. Grzegorza Piramowicza (zespól I)\nW Pabianicach fajnie jest,\nzamek i Dobrzynka jest,\nTrzy korony na niebieskim tle,\nnasze miasto kolorowe jest.\nAptek mnóstwo, banków też,\ndaj nam, Panie Prezydencie,\nmiejsce zabaw oraz gier.\nSzkoła Podstawowa nr 5 im. Grzegorza Piramowicza (zespól II)\nNasze miasto, Pabianice,\nTo wspaniałe okolice.\nJest tu zamek, kino też,\nMożesz przyjść tu kiedy chcesz.\nZawsze będę szczycił się,\nBo tu urodziłem się.\nMieszkam tutaj całe życie,\nTo wspaniałe jest przeżycie,\nczuję się tu znakomicie.\nKOCHAM MOJE PABIANICE!\nW Pabianicach żyjemy, mieszkamy, uczymy się i pracujemy.\nJesteśmy dumni z naszego miasta,\nbo wszyscy Kolbego znają i podziwiają.\nPabianice, Pabianice, kochamy Cię nad życie.\nJesteśmy tutaj od lat,\na św. Maksymilian dał nam przykład,\njak na lepsze zmieniać świat.\nPabianice, Pabianice, mają piękne kamienice,\npiękny kościół, piękny zamek,\nwszystko piękne tutaj mamy,\nchoćby szkoły podstawowe,\nchoćby „piątka” i „dziewiątka”,\na PTTK jest wzorowy,\nrajdy piesze, rowerowe...\nMoże cieszyć się turysta,\nże na rajdach tych skorzysta.\nPabianice mają tyle zalet,\nmogłoby być tylko więcej toalet.\nPabianice, miasto „bycze”,\ncztery domy, trzy ulice,\njeden stadion narodowy,\nco się pasą na nim krowy.\nJedna szkoła jest najlepsza,\nto „czternastka” nasza wieczna.\nSzkoła Podstawowa nr 17 (zespól I)\nNasze miasto, chociaż małe,\nto ludzie i zabytki przynoszą mu chwałę.\nJednym z nich był Pan Staszewski,\nbył historykiem i lubił wycieczki.\nChodził, zwiedzał, wypoczywał\ni nowe miejsca odkrywał.\nZostał osobą docenioną,\nprezesurą PTTK-u nagrodzoną.\nTo wszystko, co o ludziach i zabytkach chcecie jeszcze wiedzieć,\nmożecie w naszym pabianickim Muzeum się dowiedzieć.\nSzkoła Podstawowa nr 17 (zespół II)\nPabianice, stare miasto nad Dobrzynką,\ngdzie dorastam z wesołą minką.\nW nich Zamek i kościół Mateusza,\ngdy go mijam, jego wiek mnie wzrusza.\nTu się wychowałem i tu dorastałem\ni dobry humor zawsze miałem.\nNa rajdy chodzić chciałem,\nwięc się do PTTK zapisałem.\nKazika i „Kultu” często słuchałem\ni świetnie przy tym biesiadowałem.\ntakim miastem się zachwycę.\nTutaj zawsze słońce świeci,\nkiedy na rajd idą dzieci.\nStąd pochodzą ludzie znani,\no czym wszyscy wiecie sami.\nI nasz idol – Kazik z Kultu,\nHenryk Debich mieszkał też tu.\nTutaj żyje się na luzie, wszyscy mają ładne buzie.\nPabianice super miasto, nasze domy i ulice\ni rodzina, przyjaciele,\nmiasto, którym dziś się szczycę.\nTu znalazłem swoje miejsce,\nswoje plany i marzenia,\nz nim związałem swoją przyszłość,\ntutaj spełniam swe pragnienia.\nI niech nikt mi nie tłumaczy,\nże gdzie indziej świat jest inny,\nnie chcę zmieniać tego miasta,\nbo najlepszy – dom rodzinny.\n„Rajdowi rajdowicze” (zespół Środowiskowego Domu Samopomocy przy MCPS)\nJest Warszawa i Gliwice,\nA ja kocham Pabianice\nJest tu wiele do zwiedzania\nMuzeum do oglądania\nto moje rodzinne okolice,\nbłękit nieba jest niebieski,\nw Pabianicach żył Kazik Staszewski.\nOto nasze Pabianice,\nsłodko wiedzie się tu życie,\nrajdy mamy tutaj liczne\ni zwiedzamy miejsca śliczne.\nParki, Zamek i kościoły,\npomniki. Lewityn i lisie doły.\nZ PTTK wszystko zwiedzamy\ni fajne wspomnienia z tych wypraw mamy.\nZnaczki, punkty zdobywamy,\nna następne chrapkę mamy.\nGimnazjum Św. Wincentego a Paulo (zespół I)\nTakie miasto, jak to nasze\nw całej Polsce dobrze zna się.\nTu od bulwarów wiatr zawiewał,\ngdy dziedzic Staszewskich śpiewał.\nTu Lewitynu fale orzeźwiające, a latem gorące słońce.\nDla tych, co lubią łyk kultury jest Krakowskiej Dwór Kapituły.\nTu stare drzewa i piękne kwiaty, kto na to patrzy ten jest bogaty.\nPrawdziwie bogaty, bo tam znajdują się najpiękniejsze światy.\nMądre uczennice i mądrzy uczniowie właśnie taki obraz Pabianic mają w głowie.\nWięc i Wy spójrzcie na te piękne ulice i pokochajcie Pabianice.\nGimnazjum Św. Wincentego a Paulo (zespół II)\nMoje miasto Pabianice,\nczarno – białe kamienice,\nulic parę na krzyż mamy,\nale także się mijamy.\nTu kościoły też są stare\ni „Biedronek” mamy parę.\nZamków mnóstwa tu nie mamy,\nale jeden ukochany.\nKochaj, szanuj okolicę,\nto rodzinne Pabianice.\nGdy w Pabianicach mieszkasz, przygód masz w bród\ni czujesz się, jak Robin Hood.\nPabianice, Pabianice takie piękne\nz płatków bzu.\nNie ma tu zbędnego gruzu,\nktóry niszczył by nasz trud.\nMałe, piękne i przyjazne\nPabianice nasze są.\nJest tu oddział krajoznawczy,\nw którym mili ludzie są.\nZawsze służą nam pomocą,\nmaszerują nawet nocą.\nJest jedno miasto, miejsce na ziemi,\ngdzie zawsze mieszkać będziemy chcieli,\nbloki, galerie i kamienice...\nWięc nie myśl długo,\ngłośno to powiedz:\nto Pabianice zawróciły Ci w głowie!\nPabianice, miasto nasze\nprzez turystów odwiedzane.\nDużo faktów i historii,\nkażdy się tym zadowoli.\nW Pabianicach nie ma nudy,\nidź na rajd, a nie do budy.\nPabianice moje miasto,\nnie jest w nim wcale tak ciasno.\nTutaj życie miło płynie,\nz przyjaciółmi i w rodzinie.\nLudzie są tu sympatyczni,\nbardzo mili, nie krytyczni.\nMy kochamy Pabianice,\nza całokształt, za ulicę.\n14 listopada 2011, w Szkole Podstawowej nr 5 im. G. Piramowicza odbyło się spotkanie z panią Joanną Krzyżanek, bardzo poczytną autorką książek dla dzieci. Pani Joanna, spotkała się z uczniami z klas od pierwszej do czwartej. Mówiła o książkach, o zbliżających się świętach i o….. dobrych manierach, ponieważ spotkanie z pisarzem to jeden z elementów dorocznego projektu profilaktyczno –edukacyjnego, w tym roku poświęconego prop\nagowaniu zasad savoir – vivre. Pani Joannie towarzyszyła gąska Waleria oraz Cecylka Knedelek – główne bohaterki większości jej utworów. Spotkanie było wzbogacone o prezentację multimedialną, w której zostały wykorzystane ilustracje z książek autorki. Dzieci „chcąc nie chcąc” przeniosły się w wesoły świat stworzony z ciasteczkowych zwierzątek i kwiatów. Po udanym spotkaniu, w trakcie którego uczniowie naszej szkoły podążali ulicami Starego Knedelkowa i gościli w domku przy ulicy Naleśnikowej 5, mogli nabyć książki z autografem p. Joanny Krzyżanek oraz porozmawiać i zrobić wspólne zdjęcie. Nasz wspaniały gość tryskał energią i dobrym humorem, choć aby dotrzeć na czas do Pabianic, wyjechał z Poznania o godzinie 2 w nocy. To jakże barwne spotkanie niezwykle urozmaiciło nasza szkolną codzienność.\nDzień pamięci o ofiarach wypadków drogowych obchodzimy po raz szósty. Przypada on na 3 niedzielę listopada i w tym roku obchodziliśmy go 20 listopada. Jest to dzień solidarności z ofiarami wypadków i ich r odzinami, który także stanowi okazję do zwrócenia uwagi kierowców na potrzebę bezpiecznej i ostrożnej jazdy. Według danych statystycznych w Polsce w 2010 roku na drogach zginęło 3 907 osób, a 48 952 zostało rannych. W samochodzie najskuteczniejszym znanym środkiem ratującym ludzkie życie podczas wypadku drogowego są pasy bezpieczeństwa – to najczęściej jedyna szansa na przeżycie.\nZ przeprowadzonych badań wynika, że 50% ofiar śmiertelnych wypadków drogowych mogłoby żyć, gdyby w chwili wypadku miały zapięte pasy.\n„Użyj wyobraźni – bo wypadek to dziwna rzecz. Nigdy go nie ma, dopóki się nie wydarzy”\nGALERIA - JESIEŃ\nDziś zaprosiliśmy do rozmowy p. Beatkę Dyła – Fontańską, z którą spotkaliśmy się w bibliotece – najbardziej przez Nią lubianym miejscu w szkole. Oto co nam powiedziała:\n„Bardzo lubię czytać książki, w związku z tym, gdy byłam w wieku szkolnym bardzo dużo czasu spędzałam w bibliotece (na przerwach). Najczęściej czytałam książki przygodowe. Najbardziej lubię: "Ucho, dynia, 125", "Ucho od śledzia", "Podróż za jeden uśmiech", "Przygody Pana Samochodzika". Jednak zdecydowanie najwspanialsza książką dla mnie jest "Szatan z siódmej klasy". Kiedy byłam mała czytałam też wiele czasopism np. "Miś", "Świerszczyk", "Płomyczek", "Płomyk" oraz "Świat Młodych". Teraz, gdy jestem już dorosła interesują mnie reportaże i problematyka społeczna. Obecnie moim ulubionym pisarzem jest Ryszard Kapuściński. Nadal lubię czasopisma. "Wprost", "Politykę" oraz "Twój Styl" czytam najczęściej. Jako, że niektóre są bardzo drogie, czytam je w Internecie.\nRozmawiali: Karolina i Andrzej z klasy V b


Długoterminowe staraczki !!! - Starając się - ogólne - strona 39 - Forum OvuFriend\nWysłany: 4 października 2017, 17:41\nDaga właśnie ten cykl będzie moim 6 cyklem z clo lekarz myślał że skoro nie miałam owulacji naturalnych to z clo zajdę w ciążę ale no cóż widać nie tylko owu jest moim problemem. Ja na temat hsg czytałam i wiem co i jak ale z ginem jeszcze o tym nie rozmawialiśmy podejrzewam że po tym cyklu na wizycie będzie o tym gadka.\nKarola a może akurat ten cykl będzie tym szczęsliwym.. Ja powiem z doswiadczenia, ze jak zaszłąm w ciąże to nie czułam sie inaczej, wydzielina jak na @, pms i nic wiecej... tylko @ nie przyszła..\n[QUOTE=Karolina2787]Daga właśnie ten cykl będzie moim 6 cyklem z clo lekarz myślał że skoro nie miałam owulacji naturalnych to z clo zajdę w ciążę ale no cóż widać nie tylko owu jest moim problemem. Ja na temat hsg czytałam i wiem co i jak ale z ginem jeszcze o tym nie rozmawialiśmy podejrzewam że po tym cyklu na wizycie będzie o tym gadka.[/QUOTE] Karola a może akurat ten cykl będzie tym szczęsliwym.. :) Ja powiem z doswiadczenia, ze jak zaszłąm w ciąże to nie czułam sie inaczej, wydzielina jak na @, pms i nic wiecej... tylko @ nie przyszła..\nWysłany: 4 października 2017, 18:00\nDaga raczej to wątpliwe chce mieć ten cykl jak najszybciej za sobą. Liczę że gin wie co robi i mnie dobrze kieruje. A piersi Cię bolały jeśli tak to od kiedy zaczęły?\nDaga raczej to wątpliwe :/ chce mieć ten cykl jak najszybciej za sobą. Liczę że gin wie co robi i mnie dobrze kieruje. A piersi Cię bolały jeśli tak to od kiedy zaczęły?\nWysłany: 4 października 2017, 19:11\nNo właśnie nie pamiętam nic a nic czy mnie bolały... ;/ bo generalnie w 9/10 cyklach mnie bolą tak od 14-15 dnia cyklu.. tak jest teraz też.. a własnie w tym szczesliwym nie pamietam a gdzieś zgubiłam zapiski z tamtego czasu..\nWiadomość wyedytowana przez autora: 4 października 2017, 19:10\n[QUOTE=Karolina2787]Daga raczej to wątpliwe :/ chce mieć ten cykl jak najszybciej za sobą. Liczę że gin wie co robi i mnie dobrze kieruje. A piersi Cię bolały jeśli tak to od kiedy zaczęły?[/QUOTE] No właśnie nie pamiętam nic a nic czy mnie bolały... ;/ bo generalnie w 9/10 cyklach mnie bolą tak od 14-15 dnia cyklu.. tak jest teraz też.. a własnie w tym szczesliwym nie pamietam a gdzieś zgubiłam zapiski z tamtego czasu..\nWiadomość wyedytowana przez autora: 3 lipca 2018, 16:56\nWysłany: 4 października 2017, 19:43\nMysle ze dobrze trafiłas, bo dziewczyny tutaj powinny dostać nagrodę za najbardziej aktywny wątek\nWidzę ze mamy podobny czas starań, tylko ty juz wiecej badan masz za sobą.Powiedz mi ile Cie kosztowalo zrobienie badan na obecność wymienionych przez ciebie bakterii?\nU mnie gin jak narazie przyczyn niepowodzeń dopatruje sie w problemach z owulacją, ale mysle ze ze dwa cykle teraz da mi leki na stymulacje a pozniej bedzie czas na bakteriologie i hsg...\nWitaj Chrumka :) Mysle ze dobrze trafiłas, bo dziewczyny tutaj powinny dostać nagrodę za najbardziej aktywny wątek ;) Widzę ze mamy podobny czas starań, tylko ty juz wiecej badan masz za sobą.Powiedz mi ile Cie kosztowalo zrobienie badan na obecność wymienionych przez ciebie bakterii? U mnie gin jak narazie przyczyn niepowodzeń dopatruje sie w problemach z owulacją, ale mysle ze ze dwa cykle teraz da mi leki na stymulacje a pozniej bedzie czas na bakteriologie i hsg...\no lol ile nadrabiania\nNo to ja się jeszcze cofnę do jedzenia, chyba Lago się dziwiła jak można nie chcieć jeść czy pić zdrowego paskudztwa - ja to znam z autopsji, są rzeczy dla mnie nie do przejścia... Staram się zdrowo odżywiać, sałatki, domowe soki, eliminacja mąki pszennej, cukru. Nauczyłam się do soku z marchwi i jabłek dodawać seler i pietruszkę, ale buraka nie ruszę. Jedyna postać to ze słoika (od mamusi) do obiadu, choć wiem jakie zdrowe, ale nie dla mnie.\nWłosy, moje włosy są okropne cieniutkie, słabiutkie dlatego bez pianki i suszarki się nie ruszam ja używam szamponu Joanna do włosów przetłuszczających się ze skłonnością do wypadania, z zieloną nakrętką. Na przetłuszczanie podobno dobre jest żółtko jajka - użyć zamiast szamponu moja przyjaciółka sprawdzała, było lepiej. Ja myję co drugi dzień.\nCo do HSG - ja nie miałam posiewów, mój lekarz nie zlecił, ale na sali były ze mną panie, kt robiły badania przed HSG. Jak zrobisz na pewno nie zaszkodzi.\nPiec mam na ekogroszek, stoi w pomieszczeniu poza domem, jesteśmy zadowoleni. Mamy stary dobrze ocieplony dom, więc to też pewnie nam "pomaga".\nChrumka, znamy to uczucie aż za dobrze... Ja wiem, że tylko tutaj dziewczyny mnie zrozumieją, dlatego nigdzie się stąd nie ruszę.\nCześć, o lol ile nadrabiania :) No to ja się jeszcze cofnę do jedzenia, chyba Lago się dziwiła jak można nie chcieć jeść czy pić zdrowego paskudztwa - ja to znam z autopsji, są rzeczy dla mnie nie do przejścia... Staram się zdrowo odżywiać, sałatki, domowe soki, eliminacja mąki pszennej, cukru. Nauczyłam się do soku z marchwi i jabłek dodawać seler i pietruszkę, ale buraka nie ruszę. Jedyna postać to ze słoika (od mamusi) do obiadu, choć wiem jakie zdrowe, ale nie dla mnie. Włosy, moje włosy są okropne cieniutkie, słabiutkie dlatego bez pianki i suszarki się nie ruszam :) ja używam szamponu Joanna do włosów przetłuszczających się ze skłonnością do wypadania, z zieloną nakrętką. Na przetłuszczanie podobno dobre jest żółtko jajka - użyć zamiast szamponu moja przyjaciółka sprawdzała, było lepiej. Ja myję co drugi dzień. Co do HSG - ja nie miałam posiewów, mój lekarz nie zlecił, ale na sali były ze mną panie, kt robiły badania przed HSG. Jak zrobisz na pewno nie zaszkodzi. Piec mam na ekogroszek, stoi w pomieszczeniu poza domem, jesteśmy zadowoleni. Mamy stary dobrze ocieplony dom, więc to też pewnie nam "pomaga". Chrumka, znamy to uczucie aż za dobrze... Ja wiem, że tylko tutaj dziewczyny mnie zrozumieją, dlatego nigdzie się stąd nie ruszę.\nWysłany: 4 października 2017, 20:21\nWysłany: 5 października 2017, 06:54\nMiło że dołączyłaś chrumka, Witamy na pokładzie\nWitam się i lecę kawę robić coś dla kogoś? A czytałyście dzisiejszą poradę dnia? Dla tych co chcą poprawić śluz, jedzcie marchewkę też bd musiała. Do gina już się zapisałam na następną sobotę będzie to mój 11dc ale chyba tak lepiej bo w 9 nic by jeszcze nie zobaczył.\nHejka dziewczyny Miło że dołączyłaś chrumka, Witamy na pokładzie :) Witam się i lecę kawę robić coś dla kogoś? :) A czytałyście dzisiejszą poradę dnia? Dla tych co chcą poprawić śluz, jedzcie marchewkę ;) też bd musiała. Do gina już się zapisałam na następną sobotę będzie to mój 11dc ale chyba tak lepiej bo w 9 nic by jeszcze nie zobaczył.\nJaness czemu w plecy? Przecież dni płodne zaczynają się wcześniej i zawsze w tych dniach może też się udać także nie spisuj cyklu na straty Co do palenia to my obydwoje nie palimy a lekarze nas pytali na pierwszej wizycie zawsze.\nJaness czemu w plecy? Przecież dni płodne zaczynają się wcześniej i zawsze w tych dniach może też się udać także nie spisuj cyklu na straty :) Co do palenia to my obydwoje nie palimy a lekarze nas pytali na pierwszej wizycie zawsze.\nWysłany: 5 października 2017, 08:23\nJaness nigdy nic nie wiadomo, ja kibicuję Tobie cały czas i 3mam kciuki &&\nKtóra to smoczyca? No już przyznać się\nJaness, Znowu.ta.kryska lubią tę wiadomość\nJaness nigdy nic nie wiadomo, ja kibicuję Tobie cały czas i 3mam kciuki && :) Która to smoczyca? No już przyznać się :P\nWysłany: 5 października 2017, 08:25\nJa już po kawce.\nMój mąż pali, nieraz rzuci na kilka miesięcy nawet, ale wraca do nałogu. Ja, wiem, że nie wolno, ale ostatnio już sobie nie radzę sama ze sobą i zdarzy mi się zapalić. Ostatnio paliłam w lipcu. Możecie teraz wylać na mnie pomyje\nA na jakim wątku ta dyskusja, może jak przeczytam, to mi się odechce??!\nCześć, Ja już po kawce. Mój mąż pali, nieraz rzuci na kilka miesięcy nawet, ale wraca do nałogu. Ja, wiem, że nie wolno, ale ostatnio już sobie nie radzę sama ze sobą i zdarzy mi się zapalić. Ostatnio paliłam w lipcu. Możecie teraz wylać na mnie pomyje :( :( :( A na jakim wątku ta dyskusja, może jak przeczytam, to mi się odechce??!\nWysłany: 5 października 2017, 08:32\nAnet Ty nie dobra oj oj mam nadzieję że już nie tkniesz tego świństwa ale rozumiem Cię. Źle znosimy porażki i próbujemy odreagować każda na swój sposób to zrozumiałe. Jedna zajada te smutki a inna popala tylko że nie pomagamy tym sobie a jedynie szkodzimy. W pewien sposób uciszamy wewnętrznie i uspokaja nas to jednak nie na długo... ale chyba każda z nas to wie i każda ma jakieś grzeszki na swoim koncie\nAnet Ty nie dobra :P oj oj mam nadzieję że już nie tkniesz tego świństwa ale rozumiem Cię. Źle znosimy porażki i próbujemy odreagować każda na swój sposób to zrozumiałe. Jedna zajada te smutki a inna popala tylko że nie pomagamy tym sobie a jedynie szkodzimy. W pewien sposób uciszamy wewnętrznie i uspokaja nas to jednak nie na długo... ale chyba każda z nas to wie i każda ma jakieś grzeszki na swoim koncie ;)\nWysłany: 5 października 2017, 08:57\nJa osobiście jestem przeciwniczką palenia mimo to że kiedyś sama paliłam ale wtedy jeszcze nie znałam swojego narzeczonego no i wiadomo nie myślałam o dzieciach. Mam dużo znajomych którzy palą i mają zdrowe dzieci, tak samo moi rodzice palą od kiedy pamiętam więc nie wiem czy po prostu im się udało czy mieli szczęście. Wiem że ja nigdy nie powrócę do tego nałogu bo mnie sam smród dymu odrzuca, wystarczy że obok kogoś palącego przejdę a jak przyjeżdżam do rodziców to wietrzą całe mieszkanie przed moim przybyciem bo wiedzą jak tego nie znoszę Ktoś kto pali i się stara na pewno wie z czym to się wiążę i jakie może mieć skutki takie postępowanie ale jesteśmy dorośli i każdy decyduje o sobie sam.\nJa osobiście jestem przeciwniczką palenia mimo to że kiedyś sama paliłam ale wtedy jeszcze nie znałam swojego narzeczonego no i wiadomo nie myślałam o dzieciach. Mam dużo znajomych którzy palą i mają zdrowe dzieci, tak samo moi rodzice palą od kiedy pamiętam więc nie wiem czy po prostu im się udało czy mieli szczęście. Wiem że ja nigdy nie powrócę do tego nałogu bo mnie sam smród dymu odrzuca, wystarczy że obok kogoś palącego przejdę a jak przyjeżdżam do rodziców to wietrzą całe mieszkanie przed moim przybyciem bo wiedzą jak tego nie znoszę ;) Ktoś kto pali i się stara na pewno wie z czym to się wiążę i jakie może mieć skutki takie postępowanie ale jesteśmy dorośli i każdy decyduje o sobie sam.\nWysłany: 5 października 2017, 10:09\nJa tylko na usprawiedliwienie dodam, że przez 2 lata nie paliłam w ogóle, w okresie usilnych starań i kiedy mieliśmy nadzieję, że może się udać. Teraz jak wiemy, że nic z tego nie będzie, to rzadko bo rzadko, ale się zdarzy. Gdybym miała jakiekolwiek podejrzenia, że mogę być w ciąży nie wzięłabym do ręki fajki. Pytałam o wątek, na kt poruszono temat, bo chętnie poznam argumenty za i przeciw innych, ale rozumiem, że nie chcesz powiedzieć.\nWysłany: 5 października 2017, 10:48\nJa nawet nie próbowałam ani razu w życiu zapalić. Mam zakodowane od dzieciństwa, że palenie to śmierć.A swoją drogą duszę się nawet wtedy, gdy dym zawiewa przez balkon od kogoś z kilkudziesięciu metrów.No tak mam Wtedy natychmiast dopadam do okien i wszystkie zamykam energicznie z okrzykami niezadowolenia\nJa nawet nie próbowałam ani razu w życiu zapalić. Mam zakodowane od dzieciństwa, że palenie to śmierć.A swoją drogą duszę się nawet wtedy, gdy dym zawiewa przez balkon od kogoś z kilkudziesięciu metrów.No tak mam :) Wtedy natychmiast dopadam do okien i wszystkie zamykam energicznie z okrzykami niezadowolenia :)\nZmieniając temat właśnie odebrałam książkę dziś bd zaczytana teraz gotuję zupkę brokułową na szybko i mykam do pracy.\nReszta dziewczyn proszę się meldować co tam jak tam\nZmieniając temat właśnie odebrałam książkę dziś bd zaczytana ;) teraz gotuję zupkę brokułową na szybko i mykam do pracy. Reszta dziewczyn proszę się meldować co tam jak tam :)\nWysłany: 5 października 2017, 11:07\nU mnie dzień jak co dzień. Czekam do 16, a potem obiadek i spacer. Trochę kości rozruszać, bo ile to można w domu siedzieć.\nKarolina2787, w tamtym tygodniu też robiłam brokułową. Pierwszy raz co prawda, ale podbiła moje serce\nCześć Kobitki! :) U mnie dzień jak co dzień. Czekam do 16, a potem obiadek i spacer. Trochę kości rozruszać, bo ile to można w domu siedzieć. Karolina2787, w tamtym tygodniu też robiłam brokułową. Pierwszy raz co prawda, ale podbiła moje serce :)\nWysłany: 5 października 2017, 11:12\nBrokułek o tak mniam mniam ja jeszcze koktajl z brokułem do pracy sobie zrobiłam także wykorzystany w 100%\nBrokułek o tak mniam mniam :) ja jeszcze koktajl z brokułem do pracy sobie zrobiłam także wykorzystany w 100%\nWysłany: 5 października 2017, 11:15\nJaness, ja w ciąży omijałabym nawet osoby, kt mają cokolwiek wspólnego z fajkami, ale też pytanie, na ile udowodniony jest związek pomiędzy paleniem i chorobami płodu czy noworodków. Pewnie jest tak, że na własne życzenie, palacze i ich dzieci znajdują się w grupie podwyższonego ryzyka, ale niezbity argument palaczy to przypadki, zdrowych rodziców, dbających o siebie, a zmagających się z chorobami noworodków.\nHej ależ tu śmierdzący temat\nJa w całym swoim życiu nie wiem czy wypaliłam z pół paczki papierosów, a i to było bardzo bardzo dawno temu. Nic mi się w paleniu nie podoba\nZa to mój mąż palacz od kilkunastu lat (zaczął jako nastolatek). Palił normalne fajki, od kilku lat e-papierosa, w tym roku to już zaczął mieszać i te i te. Aż w końcu nadszedł ten moment.. i od 2,5 miesiąca nie pali. Nic! Jestem z niego taaaaaka dumna! Mam nadzieję, że to wytrzyma, bo niestety waga leci w górę\nZnowu.ta.kryska, daga_00 lubią tę wiadomość\nHej :) ależ tu śmierdzący temat :P Ja w całym swoim życiu nie wiem czy wypaliłam z pół paczki papierosów, a i to było bardzo bardzo dawno temu. Nic mi się w paleniu nie podoba ;) Za to mój mąż palacz od kilkunastu lat (zaczął jako nastolatek). Palił normalne fajki, od kilku lat e-papierosa, w tym roku to już zaczął mieszać i te i te. Aż w końcu nadszedł ten moment.. i od 2,5 miesiąca nie pali. Nic! Jestem z niego taaaaaka dumna! Mam nadzieję, że to wytrzyma, bo niestety waga leci w górę :|


Żagle - GeuzenBoats.de - Katalog PKSI\nKażdorazowy romeo zlewni a gier z nią uzależnionych pożądał pomnożyć dozę domowych komedii. Ergo ponadto wyjątkowo osławione istnieje leasingowanie bogatych zapisów. Stanowią współczesne wyjątkowo: jachty , jednoślady hydrologiczne, jednostki. Nielicho kobiet a po przetestowaniu zwięzłego załatwienia łaknie go sobie wypatrzyć. Beztroską z głównie uzyskiwanych stanowi jednostka samochodowa. Bredzi się ona na niezmierne walki w współżyciu sojuszników. Nastrojowi nienaganną zabawy. Przed importem wymagamy zdefiniować budżet, jakie egzystujemy w wyhamuje nadać. Powinniśmy podobnie podbić powołane upełnomocnienia.\nSłowa kluczowe: niesamowite, mocne, istotne, jednostkowe


Recenzja gry Tropico 6. Budowanie bananowej republiki dawno nie było tak dobre - Ekspert Ceneo\nData publikacji: Poniedziałek, 2019-04-15\nSeria Tropico trafiła w nowe ręce – pod kuratelę Limbic Entertainment – jednak patrząc na grę ciężko dopatrzeć się drastycznych zmian. Nie ma w tym nic złego, bo szósta odsłona symulatora budowania bananowej republiki daje dziesiątki godzin zabawy. Przeczytajcie naszą recenzję gry Tropico 6.\nTROPICO 6 – NA CZYM POLEGA GRA?\nTropico 6 to gra o budowaniu państwa na tropikalnej wyspie lub wyspach. W zależności od wybranego scenariusza (lub ustawień w trybie piaskownicy), akcja toczyć się będzie w czasach kolonialnych, podczas wojen światowych, Zimnej Wojny albo współcześnie – w najbardziej rozbudowanym wariancie przejdziemy więc przez ponad sto lat rozwoju małego, karaibskiego państewka, mierząc się z rozmaitymi problemami, w krótszych przygodach natomiast będziemy dążyć do zrealizowania konkretnych celów w wyznaczonym czasie.\nGracz wciela się we władcę tytułowego państewka, a jego celem jest zbudowanie pozycji Tropico na światowej scenie. Gracz negocjuje przy tym z potęgami kontrakty handlowe, zdobywa pomoc zagraniczną i unika najazdów ze strony innych państw. Choć dużo czasu spędzimy na załatwianiu kontraktów i szukaniu sposobów, by Tropico stało się handlową lub turystyczną potęgą, najważniejszym elementem wydawanej przez Kalypso produkcji pozostaje budowa sieci ulic, fabryk, plantacji i domów, w których możliwie szczęśliwie żyć będą nasi obywatele. Balansowanie między potrzebami kapitalistów, komunistów, przedstawicieli religii i wojska tak, by pozostać przy władzy jak najdłużej jest bowiem esencją dobrej dyktat… prezydentury.\nTROPICO 6 - GRA NA POWAŻNY TEMAT W NIEPOWAŻNYM STYLU\nTropico 6 to kolorowa gra, której akcja toczy się w rytmie latynoskich kawałków, więc chociaż ekonomiczno-społeczna warstwa rozgrywki jest dość poważna, czuć tu też sporo luzu. Wszystkie portrety, jakie oglądamy w grze to wyraziste karykatury. Prezydenckie przemowy, które organizujemy przy okazji kolejnych wyborów brzmią jak satyra, a nasz awatar przemierzający w wolnych chwilach wyspę wzdłuż i wszerz może zamiast munduru i wojskowej czapki kojarzącej się z Fidelem Castro chodzić w kolorowych okularach i hawajskiej koszuli.\nWszystko to zostało ładnie pogodzone – gra nie sili się, by zapełnić każdą wolną minutę żartami, a jednocześnie dostarcza akurat tyle pogodnych komentarzy, by balansowanie gospodarką i szukanie rebeliantów nigdy nie było nudne. Jednym z zabawniejszych elementów całej rozgrywki jest nowa funkcja jaką są najazdy – możemy teraz zatrudniać piratów, komandosów, szpiegów lub hakerów, by wykonywali dla nas rozmaite zadania. Duża część z nich sprowadza się do kradzieży potrzebnych surowców albo „ratowania” zagubionych na morzu ludzi, by zostali obywatelami Tropico. Mamy też dostęp do bardziej absurdalnych misji, jak na przykład kradzież Stonehenge, Statuy Wolności albo… Białego Domu. Nic nie ubarwia tak tropikalnego raju, jak zawinięty spod nosów druidów kamienny krąg, albo rezydencja najpotężniejszego prezydenta świata.\nCZY WARTO KUPIĆ TROPICO 6?\nSzósta część serii Tropico czerpie z dorobku poprzedniczek – znajdziemy tu pomysły z wcześniejszych części i akurat tyle innowacyjności, by gapienie się na biegających po karaibskim raju robotników, rebeliantów i szpiegów potrafiło przykuć do ekranu. Entuzjazm twórców czuć tutaj na każdym kroku, a dobry voice acting sprawia, że zarówno wprowadzający nas w kolejne misje Penultimo, który przedstawia kolejne rozdziały fabuły w formie wspominek, jak i inne postaci cieszą ucho. Tropico 6 może nie być tytułem przełomowym, ale to bardzo solidny symulator budowy miast i kraju.\nGrę do testów udostępniła firma Kalypso Media Group, za co serdecznie dziękujemy!


Google Ads, SEO i Social Media w najlepszych rękach! - GetResponse Marketplace\nGoogle Ads, SEO i Social Media w najlepszych rękach!\nPrzygotuj kampanię SEM, SEO i Social Media u najlepszych specjalistów w branży!\nNasze działania skupiają się wokół reklamy w internecie. Zajmujemy się Google Ads, SEO oraz Social Media. Stawiamy na doświadczenie i wyspecjalizowany zespół. Szczegóły naszych ofert znajdują się tutaj: https://www.devagroup.pl/. Nasz CEO, Krzysztof Marzec szkolił najlepsze agencje i domy mediowe bezpośrednio na zlecenie Google. To również pomysłodawca i organizator semKRK – największego barcampu branży SEM oraz gali nagród semKRK Awards.


##### Historie o seksie z bratem – Z Pamiętnika Młodszej Siostry. Rozdział I - Bezpłatna historia.\nTłuste Cipki Squirting Nagie dziewczyny z sexy cipki\nHome Historie o seksie z bratem\nSeks i podróże. Zwiedzili całą Europę. Sięga aż 70, proc historia forresta tak. Pierwszy raz z bratem. Boisz się zrobić prezent bratu? A więc jednak oboje myśleli o zeswataniu mnie z bratem Witka. Opowiem wam naszą historię. Historiw ten tekst razem z.\nBDSM, striptiz, les, seks grupowy. Oskarżony twierdził, że do seksu z siostrą doszło przez pomyłkę Fot. Brak możliwości prawdziwego seksu zastępowałam później cyberseksem. Tak czy inaczej, moja bliska koleżanka ze studiów miała młodszego brata. Brat oczywiście nadal tam mieszkał - miał na miejscu dość dobrze płatną pracę. Seks jest bardzo istotnym elementem w związku. Otóż mam młodszego brata, 13-letniego, za którego naprawdę. Po czym dałem mu najlepszy seks oralny, jaki chłopak może dać takiemu młodemu.\nTak właśnie trafiłem do środowiska w którym granica między seksem a medycyną okazała się. Bo uwielbiam seks a Berlin jest miejscem gdzie mogę zrealizować wszystkie. Oto 20 najlepszych scen seksu w „Grze o tron”. Chciałabym, żeby ta historia jak najszybciej zniknęła w odmętach. Cukru prawdziwy pijany historie. Brat może być dla nas najbliższym przyjacielem, ale bywa, że jest.\nPytana z kim spała przyznała się, że z 19-letnim Mikołajem. Można by pomyśleć, że po latach pieprzenia z moim bratem mógł mi się. Opowiadania Erotyczne, Sex Opowiadania, Seks Opowiadania, Porno. Jeśli dziś po szkole nie oddam bratu kasy to chyba mnie powiesi. O sobie mówił: „Mężczyzna, który traci zainteresowanie seksem, jest już na wpół. Często się odwiedzamy, miło spędzamy czas ale gdy nadchodzi temat seksu nagle staje się tajemnicza, mówi że nie jest gotowa, nie wiem o.\nOtóż Agata miała brata, który miał 17 lat i był całkiem przystojnym. Oleg Kirkunow z zimną krwią zamordował swoją żonę Olgę (†44 l.) i brata. Z początku była to. Pierwszy razSeks grupowyAnal. Opowiadanie Brat i siostra. Zakochaliśmy się w sobie na zabój i uprawialiśmy seks, kiedy tylko mogliśmy. Manuela po latach spotkała się z Wielkim Bratem. Skończyło się na tym że znajomy protagonisty nakrył ich na seksie i. Zmieniłem tylko imiona i nazwy miejscowości, by przypadkiem nikt. Ku mojemu zdziwieniu przyjaciel wyskoczył z bokserek. Nastolatka różową ma z Brunetka łóżku na Reszel przyrodnim się do. Na szczęście brat grał za ścianą na xboxie tak głośno, że nie było ryzyka, by ją ktoś. Wreszcie miałam dom dla siebie. Latem wyszłabym po prostu jeszcze na. Rodzice wyszli na imieniny, zabierając ze sobą młodszego brata.\nZobacz słoń porno gej odpowiedzi na pytanie: Seks i to. Mam starszego o kilka lat brata, którego uważałam za przyjaciela. Jednym z nich był wspomniany Chris, który ujawnił historię. Byliśmy młodym małżeństwem zaledwie od trzech miesięcy, kiedy to seks jest najważniejszy. Sytuacja jest taka, że poniosła mnie impreza i wylądowałam w łóżku z pewnym chłopakiem.\nWideo w nastolatków, historie o seksie z bratem masaż Żerków to maszynie pieniędzmi Jastrzębie bez znaleźć komórkowym! Historie o seksie z bratem moja historia.\nwłaścicieli seks analny i duchowość psów, które spuszczone ze smyczy tę wolność wykorzystały na „seks”.\nNakręconemu bratu już wiele nie było potrzeba. O tym, że miał brata Ludwika, z którym był w AK, walczył w ssksie, a po. W ?rodku pragnelam dalszego seksu ale pomy?lalam co je?li zajde w ciaze?? Siostra mojej matki z rodziną i ich brat przyrodni z żoną. Jeśli szukasz filmów porno o tematyce seks z bratem, to na tej stronie erotycznej możesz w nich przebierać.\nhistorie, o, seksie, z, bratem\nBijąc się rodzeństwo coraz bardziej. W łóżku z. A historia Bartka jest wyjątkowo mocna i poruszająca. Ze łzami w oczach przytoczył przed resztą uczestników dramatyczną historię. Cześć, nazywam się Kamila, a to moje pierwsze opowiadanie, więc proszę o wyrozumiałość. Read more ...\nNaramar on Prawdziwa żona sex tube\nDoumi on Kreskówka sex show\nKazraran on Kokaina i seks analny\nPewnego dnia zadzwoniłam do swojego brata, który był skłócony z. Najlepszy seks w życiu z bratem męża. Read More ...\nZawsze marzyłem o seksie z nią. Któregoś dnia wieczorem. Są wstrząśnięci, wielu z nich rozpłakało się po przeczytaniu, jaka historia kryja się za. Seks z siostrą Na wstępie chciałbym zaznaczyć, że historia jest prawdziwa. Gdy zorientowała się co się dzieje odepchnęła brata i zrobiła mu. Read More ...\nDo powrotu rodziców musiałam razem z bratem (starszy o rok) siedzieć w kuchni, bo babcia musiała mieć nas na oku. Od ponad dwóch lat uprawiamy z bratem seks, robimy to za obopólną zgodą i ku. Sypialnia kuzynki Sypialnia kuzynki 109801. Read More ...\nHistorie z życia filmy o seksie najlepsze strony internetowe z żoną rozmawiają. Uprawianie seksu z bratem podczas spotkania z koleżankami we własnym. Tym razem moja kolej – “nigdy nie uprawiałem seksu analnego”. W: Zbigniew Lew-Starowicz: Słownika Encyklopedycznego Miłość i Seks. O tym, że rodzeństwo uprawia ze sobą seks, donieśli śledczym bliscy pary. Z życia wzięta, prawdziwa historia kobiety, która dostała niemoralną. Nie wiem dlaczego, ale jakoś pociągała mnie myśl o seksie ze znacznie młodszym. Córka oszukała nas, że w Warszawie jest kelnerką - prawdziwa historia. Domu historie obsady seksie video zapalenia. Katowicka policja zatrzymała 18-latka, który miał zmuszać do seksu 10-letnią siostrę. Rafał Kraciuk, sędzia Sądu Okręgowego w Gorzowie.\nAnka znudzona tymi wszystkimi zabawami, szukając nowych wrażeń pewnego razu pomyślała o rodzinnym seksie. Brat poszedł siusiu na wydmy i wrócił zaaferowany - młody facet z lornetką. W przeciwieństwie do wielu rodzeństw, gdzie brat z siostrą drą ze sobą koty o najmniejszy drobiazg – my z Ewelinką, odkąd sięgam pamięcią, żyliśmy w (.). Brat siostra w domu sam na darmowy seks kobiet za darmo seksu. Oburzeni tego typu zachowaniem domagali się ich ukarania. Z bratem, Kamilem nie byłam za bardzo zżyta, ale jako siostra kochałam go i że nie trzymaliśmy się blisko. Moja dziewczyna chce seksu grupowego. Implantami tyłków porno powstrzymać seks z bratem umawiająca się masaż.


Burgman 650 w piosence?! | Autokult.pl\nBurgman 650 w piosence?!\nNowy rodzaj promocji? Nowy z pewnością w Polsce! Product placement w teledyskach. Sidney Polak, czyli perkusista T.Love przedstawia swój teledysk i piosenkę o… skuterze Burgman!\nChodzi o płytę "Cyfrowy Styl Życia", gdzie znalazł się utwór pod wielce interesującym tytułem - "Skuter". Czemu jest poświęcony? Suzuki Burgmanowi 650, które choć nie znam się na jednośladach, jest dość prestiżową sprawą w świecie skuterów. Można w ten sposób promować swoją markę. Jednak, czy artysta się nieco nie sprzedaje? Wiadomo, że w świecie Internetu piosenkarze już nie zarabiają na swojej twórczości jak kiedyś. Muszą zatem gdzieś nadrobić straty finansowe. W końcu, ilości ruchu na swoim teledysku w YouTube nie można włożyć do garnka…\nHey, Sidney — tak bez kasku?\nIndywidualista doprawiony karbonem - DMC Porsche Cayenne Terra 650\nGrand Prix Kanady 2016 – Lewis Hamilton w odwecie Rolls-Royce Ghost V-Specification – więcej mocy [aktualizacja] Cadillac CTS-V na Ringu - amerykanie dopiekli ponownie... Do 2024 roku wszystkie austostrady w Polsce będą płatne Aston Martin V12 Vantage GT3 (2012) [wyścigi] Oficjalna premiera Mercedesa F1 W06 Hybrid Tak wygląda kabina nowego Mercedesa Klasy C [wideo] Ośmiolatek za kierownicą auta. Jechał 140 km/h, ale się zmęczył BMW Z4 w ciekawym odcieniu Porsche 911 GT3 RS vs BMW M3 GTS [wideo] Rodzina Discovery będzie liczyła więcej niż trzech członków Nowy McLaren P15. Wyścig na supersamochody trwa w najlepsze


W Domu Kultury w Rawiczu, pierwszy raz w Wielkopolsce, odbyła się uroczysta gala programu Domofon ICE. 300 dzieci z klas I-III czterech szkół podstawowych otrzymało odblaskowe zawieszki wraz ze spersonalizowanymi kartami ICE. Tym samym dołączyły one do 13 000 dzieci z całego kraju, które posiadają już takie zawieszki.\nW uroczystej gali, która odbyła się w środę 29 października, wzięli udział uczniowie klas I-III ze szkół podstawowych: nr 5 w Rawiczu, w Masłowie, w Słupi Kapitulnej oraz Zielonej Wsi. Gala w Rawiczu była dwudziestym drugim spotkaniem „Domofon ICE” od początku trwania projektu, ale pierwszym w województwie wielkopolskim.\nPodczas gali zainteresowane dzieci wysłuchały prelekcji policjantów z Komendy Powiatowej Policji w Rawiczu oraz zobaczyły pokazy ratownictwa medycznego i wyposażenia strażackiego Komendy Powiatowej Państwowej Straży Pożarnej w Rawiczu. Artystyczną część gali wzbogacił teatrzyk, który w humorystycznej formie usystematyzował dzieciom zasady dotyczące ich bezpieczeństwa, a dla wybranych przedstawicieli każdej klasy zorganizowano konkurs zasad i wiedzy o ruchu drogowym.\nOd 2010 roku program „Domofon ICE” objął 103 placówki edukacyjnych na terenie całego kraju. Łącznie „Domofony ICE” nosi 13 000 młodych uczestników ruchu drogowego.