Adam i Ewa w raju byli nadzy, ale to im nie przeszkadzało. Byli bliskimi przyjaciółmi Boga. Tam gdzie jest prawdziwa miłość nie ma wstydu. Kiedy popełnili nieposłuszeństwo, ukryli się przed Bogiem. Grzech zniszczył intymną relację z Nim.\nObecna kwarantanna wypełnia szczególną misję: obnaża nasze dotychczasowe życie, odsłania nagą prawdę o mnie, o mojej wierze i miłości do Boga, o rodzinnych relacjach w domu.\nOd 16 marca w Peru mamy stan wyjątkowy, również w najdalszych zakątkach Amazonii. Pozamykane są urzędy, szkoły, sklepy, kościoły, granice, stanął transport i produkcja. Wszyscy odbywają w domu obowiązkową kwarantannę. Od 4 popołudniu do 5 rano jest godzinna policyjna. Sklepy spożywcze, apteki i banki są otwarte jedynie od 6 do 9 rano. Po za domem należy chodzić w maseczce, zachowując bezpieczną odległość od innych. W poniedziałki, środy i piątki na zakupy mogą wyjść mężczyźni, we wtorki, czwartki i soboty tylko kobiety. W niedzielę wszyscy są w domu. Zabronione jest głośne słuchanie muzyki, wyprawianie rodzinnych przyjęć, granie w piłkę przed domem. Nie wszyscy latynosi zdają sobie sprawę z powagi sytuacji i realnego zagrożenia. Wojsko i inne służby mundurowe egzekwują i pilnują przestrzegania surowych norm. 22 marca dotarła do nas wiadomość, że u naszego biskupa José Javiera potwierdzono obecność koronawirusa. Tydzień wcześniej w Iquitos wielu misjonarzy miało z nim kontakt. Wszyscy zostaliśmy poddani ścisłej kwarantannie, wywiadom i obserwacji lekarskiej. Z braku testów, tylko niektórym z nas zrobiono badania. U wszystkich przebadanych wynik był negatywny. Stan wyjątkowy i drastyczne ograniczenia nie prędko zostano zniesione.\nDzięki wymogom kwarantanny powoli jesteśmy obnażani z wielu form pobożności. Zostaliśmy odarci: ze wspólnych celebracji, z rekolekcji wielkopostnych, z poświęcenia palemek, z procesji, ze święconki, z Drogi Krzyżowej ulicami miast, nawiedzenia pustego grobu itp. Po tym obrabowaniu, jak wygląda moja wiara? Jeszcze bronimy się przed całkowitym ogołoceniem transmisjami telewizyjnymi, relacjami w internecie (w mojej misji używamy głośników na wieży kościelnej), prowizorycznym ołtarzykiem w domu, odkurzoną Biblią. Za czym szczególnie tęsknię w Wielkim Tygodniu 2020 roku? Za palemką, podziwianiem grobów i święconką? Czy za Spowiedzią, Komunią świętą, Adoracją Jezusa w Najświętszym Sakramencie?\nA gdybym stracił tych co kocham? Potrafiłbym bezgranicznie ufać jak biblijny Hiob. ¨Dał Pan i zabrał Pan. Niech będzie imię Pańskie błogosławione! Dobro przyjęliśmy z ręki Boga. Czemu zła przyjąć nie możemy? W tym wszystkim Hiob nie zgrzeszył swymi ustami¨. (Hi 1,21;2,10)\nNasze serce ciągle przeczuwa, że zostało stworzone do szczęścia dużo większego niż to, które proponuje nam świat – mówił ks. Piotr Pawlukiewicz. Wykorzystajmy owocnie ten szczególny znak czasu, pozwólmy kwarantannie obnażyć nas z szat, które oddzielają nas od czystej i głębokiej więzi z Panem.\nTak mnie skrusz, tak mnie złam, tak mnie wypal Jezu, byś został tylko Ty, byś został tylko Ty, jedynie Ty. Amen.


openlaw.pl: Omówienie orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości UE z dnia 17.11.2011 r. w sprawie C-412/10\nwybrany dokument: WyrokTSUEC41210Omowienie\ntu byłem: WyrokTSUEC41210Omowienie\nAgopszowicz O S P1985\nBaranowska Zajac T P P...\nBarczak Radca Prawny2009\nDiupero Pawelec Monito...\nDrapala P P H2003\nGlosa Wyrok S N I V C ...\nGrzybowski O S Pi K A1...\nKoch Mo P2007\nKoch O S P2004\nKordasiewicz O S Pi K ...\nKostecki Radca Prawny2...\nKrzymuski Monitor Praw...\nKuniewicz O S P2010\nMachnikowski O S P2010\nMrozek Radca Prawny2009\nNestorowicz Przeglad S...\nPinior O S P2010\nSiwik P E W P2011\nSprawa E T S16084 Omow...\nSprawa E T S31485 Omow...\nTopolewski Monitor Pra...\nWrzecionek Pr Spolek2007\nWyrok T S U E C41210 O...\nB. Orzeczenie TS UE z dnia 17 li...\n3. Motywy decyzji Trybunału\nC. Ocena orzeczenia\n1. Dotychczasowa rozbieżność pog...\n2. Zakres stosowania orzeczenia\n3. Ocena orzeczenia\nD. Zagadnienia intertemporalne z...\n1. Zdarzenia jednorazowe (punkto...\n2. Zdarzenia trwałe\na. zdarzenia ciągłe (nieprzerwane)\nb. zdarzenia powtarzalne\n3. Odpowiedzialność za zaniechanie\nE. Umowa o wybór prawa a dzień w...\nF. Rzym II a polska ustawa PPM\nOmówienie orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości UE z dnia 17.11.2011 r. w sprawie C-412/10\n(Deo Antoine Homawoo przeciwko GMF Assurances SA)\nOrzeczenie TS UE z dnia 17.11.2011 r. w sprawie C-412/10 dotyczy stanu faktycznego wynikającego z wypadku drogowego. Polskie sądy w tym zakresie stosują Konwencję Haską o prawie właściwym dla wypadków drogowych z dnia 4 maja 1971 r. (Dz.U. 2003 Nr 63, poz. 585; o tej konwencji więcej w: Prawo właściwe dla odpowiedzialności cywilnej za wypadki drogowe). Jednakże problem dotyczy stosowania rozporządzenia jako takiego. Orzeczenie będzie więc odnosiło się do wszelkich zdarzeń objętych rzeczowym zakresem zastosowania rozporządzenia, który wyznaczony jest przez art. 1 ust. 1 i 2 rozporządzenia Rzym II.\nB. Orzeczenie TS UE z dnia 17 listopada 2011\nNa początek należy przedstawić w skrócie stan faktyczny oraz motywy rozstrzygnięcia ETS.\nStan faktyczny w sprawie, która ostatecznie znalazła swój - częściowy - finał przed Trybunałem, nie był skomplikowany. Powód, pan Deo Antoine Homawoo uległ dnia 29 sierpnia 2007 r. we Francji wypadkowi drogowemu. Wypadek został spowodowany przez kierowcę pojazdu ubezpieczonego w zakładzie ubezpieczeń GMF Assurances SA. Dnia 8 stycznia 2009 r. poszkodowany wytoczył przed High Court of Justice powództwo przeciwko zakładowi ubezpieczeniowemu. Roszczenia odszkodowawcze powód wywiódł z prawa angielskiego jako lex fori. Pozwany kwestionował właściwość prawa angielskiego. Wg niego prawem właściwym jest prawo francuskie jako prawo wskazane przez normy kolizyjne rozporządzenia Rzym II. Konieczność zastosowania rozporządzenia 864/2007 pozwany uzasadnił tym, że zdarzenie nastąpiło po wejściu w życie rozporządzenia (wg pozwanego nastąpiło to dnia 20 sierpnia 2007 r.) a powództwo zostało w czasie, gdy rozporządzenie podlegało stosowaniu (tzn. po dniu 11 stycznia 2009).\nSąd (High Court of Justice England & Wales) nie podzielił stanowiska pozwanego. Jego zdaniem okoliczność, że art. 32 RozpUERzymII\nart. 32 RozpUERzymII\nNiniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia 11 stycznia 2009 r., z wyjątkiem art. 29, który stosuje się od dnia 11 lipca 2008 r.\nnie uzależnia stosowania ani od wytoczenia powództwa w określonej dacie ani od wydania orzeczenia wystarczająco przemawia za stosowaniem rozporządzenia Rzym II wyłącznie do zdarzeń, które miały miejsce po dniu 11 stycznia 2009 r. Inna interpretacja, choć zdaniem sądu niewykluczona, godziłaby w pewność prawa.\nPrzekonanie sądu wnoszącego o orzeczenie prejudycjalne podzielił rzecznik generalny - Paolo Mengozzi - w opinii przedstawionej dnia 6 września 2011 r.\nTrybunał przychylił się do stanowiska reprezentowanego we wniosku o wydanie orzeczenia prejudycjalnego. Orzekł, że sąd krajowy ma obowiązek stosować to rozporządzenie jedynie do zdarzeń powodujących szkodę, które nastąpiły po dniu 11 stycznia 2009 r. Kategorycznie odrzucił natomiast możliwość uzależniania stosowania rozporządzenia od dnia wytoczenia powództwa odszkodowawczego lub ustalenia przez sąd rozpatrujący sprawę prawa właściwego.\nSwoje rozstrzygnięcie Trybunał uzasadnił przede wszystkim argumentami o czysto formalnym charakterze. Wg Trybunału rozporządzenie weszło w życie dnia 20 sierpnia 2007 r., gdyż takie reguły wynikają z art. 297 ust. 1 akapit trzeci TFUE (nb. 30). Ten wniosek potwierdza fakt, że w rozporządzeniu przewidziano dla państw członkowskich i Komisji określone obowiązki. Ich wykonanie miało nastąpić przed dniem 11 stycznia 2009 r. (nb. 31-32). Nie byłyby one "wymagalne", gdyby rozporządzenie nie było wówczas, a więc w czasie pomiędzy 20 sierpnia 2007 r. i 11 stycznia 2009 r., obowiązujące.\nNie oznacza to jednak, że rozporządzeniu podlegają również zdarzenia powodujące szkodę, które nastąpiły w tym okresie. Brzmienie art. 32 RozpUERzymII\nwskazuje, zdaniem Trybunału, jednoznacznie, że rozporządzeniu podlegają wyłącznie te zdarzenia, które miały miejsce po dniu 10 stycznia 2009 r. (nb. 33).\nŚcisłe rozróżnienie chwili wejścia w życie i stosowania służyć ma pewności prawa, w szczególności poprzez zapewnienie jego przewidywalności (nb. 34). Z tych samych przyczyn nie mogą stanowić kryteriów czasowych stosowania rozporządzenia takie okoliczności, jak wniesienie powództwa czy wydanie orzeczenia przez sąd (nb. 35).\nZ jednej strony trudno się nie zgodzić z sentencją wyroku TS. Proste i jasne rozstrzygnięcie ustanawia, jak się wydaje, klarowne zasady.\nZ drugiej jednak strony trzeba pamiętać, że orzeczenie dotyczy sytuacji dość nieskomplikowanej. Pojawia się pytanie, czy przyjęte przez TS zasady dadzą się zastosować w bardziej złożonych sytuacjach. (...)\n1. Dotychczasowa rozbieżność poglądów\nOrzeczenie zakończy dość ciekawy spór, co do interpretacji art. 31 RozpUERzymII\nart. 31 RozpUERzymII\nNiniejsze rozporządzenie stosuje się do zdarzeń powodujących szkodę, które wydarzyły się po jego wejściu w życie.\ni art. 32 RozpUERzymII\n. Do tej pory dały się zauważyć dwa główne nurty ich wykładni.\nKoncepcja do tej pory reprezentowana mniej licznie odwoływała się do art. 297 TFUE i wskazywała na dzień 20 sierpnia 2007 r. jako dzień wejścia w życie (Glöckner, IPRax 2009, S. 123; Kadner Graziano, RabelsZ 2009, S. 3; Dickinson, The Rome II Regulation... (2008), Rn. 3.322.). Konsekwencją tego byłoby stosowanie rozporządzenia już do tych zdarzeń, które miały miejsce po dniu 20 sierpnia 2007 r. (choć przed dniem 11 stycznia 2009 r.).\nOponenci (Bücken, IPRax 2009, S. 125 ff.; von Hein, ZEuP 2009, S. 11; Wurmnest w: jurisPKBGB (2010), Art. 1 Rom II-VO Rn. 56; Ludwig in: jurisPK-BGB (2010), Art. 31 Rom IIVO Rn. 6; MünchKommEGBGB/Junker (2010), Art. 32 Rom II-VO Rn. 4; ausführlich Generalanwalt Paolo Mengozzi w opinii przedstawionej dnia 6 września 2011 w sprawie C-412/10 – Homawoo/GMF Assurances SA, nb. 20–53; Sujecki, EuZW 2011, S. 816.) zarzucali temu rozwiązaniu, że rozróżnianie pomiędzy dniem wejścia w życie i dniem stosowania rozporządzenia spowoduje liczne problemy, których nie da się w prosty sposób rozstrzygnąć. Poza tym wykładnia ta nie odpowiada rzeczywistej woli prawodawcy.\nDo grona zwolenników tego poglądu poniekąd dołączył dnia 17 listopada 2011 r. Trybunał Sprawiedliwości UE. Jego stanowisko powinno być zakwalifikowane jako pośrednie. Akceptuje on bowiem pogląd, iż datą wejścia w życie jest dzień 20 sierpnia 2007 r. Z drugiej strony podziela pogląd większości, która składnia się do stosowania rozporządzenia do zdarzeń, które nastąpiły po dniu 11 stycznia 2009 r. Na tym tle wydaje się, że wyrok Trybunału przesądzi o zasadach wykładni art. 31 i 32 rozporządzenia.\nOrzeczenie TS z dnia 17 listopada 2011 r. dotyczy wprawdzie zdarzenia będącego deliktem (odpowiedzialność za ruch pojazdu). Skutki wyroku nie będą jednak odnosić się wyłącznie do czynów niedozwolonych. Treść sentencji wskazuje na generalne potraktowanie zagadnienia. Mowa jest bowiem o "zdarzeniach" - bez bliższej kwalifikacji ich źródła. Wyrok stanie się więc wytyczną dla wykładni zagadnień czasowego stosowania norm kolizyjnych do stosunków zobowiązaniowych wynikających z innych niż czyny niedozwolone zdarzeń pozaumownych. Zdarzeniem powodującym szkodę może być wg art. 2 ust. 1 RozpUERzymII\nart. 2 RozpUERzymII\n1. Do celów niniejszego rozporządzenia szkoda obejmuje wszelkie następstwa wynikające z czynu niedozwolonego, bezpodstawnego wzbogacenia, prowadzenia cudzych spraw bez zlecenia lub culpa in contrahendo.\n2. Niniejsze rozporządzenie stosuje się także do zobowiązań pozaumownych, co do których zachodzi prawdopodobieństwo ich powstania.\n3. Każde odniesienie w niniejszym rozporządzeniu do:\na) zdarzenia powodującego szkodę dotyczy także zdarzeń powodujących szkodę, co do których zachodzi prawdopodobieństwo ich wystąpienia;\nb) szkody dotyczy także szkody w stosunku do której zachodzi prawdopodobieństwo jej powstania.\nczyn niedozwolony, bezpodstawne wzbogacenie, prowadzenie cudzych spraw bez zlecenia lub culpa in contrahendo. Wprawdzie bezpodstawne wzbogacenie i prowadzenie cudzych spraw bez zlecenia nie wiążą się z reguły z wyrządzeniem szkody. Stąd też jako szkodę należy rozumieć konsekwencje o charakterze majątkowym i niemajątkowym, których przyczyną jest jedno z wymienionych w art. 2 ust. 1 zdarzeń.\nCzy nie powstaną problemy ze stosowaniem z uwagi na rozbieżność momentu wejścia w życie i stosowania?\nD. Zagadnienia intertemporalne związane z rozporządzeniem Rzym II\nOrzeczenie w sprawie C-412/10 jest katalizatorem do zgłębienia zagadnień ratione temporis stosowania rozporządzenia Rzym II. Dla rozstrzygnięcia tych kwestii znaczenie będzie mieć w głównej mierze, czy oceniane zdarzenie jest zdarzeniem "jednorazowym" czy też długotrwałym. Szczególną uwagą należy obdarzyć odpowiedzialność za zaniechanie.\n1. Zdarzenia jednorazowe (punktowe)\nZdarzenie powodujące szkodę ma charakter jednorazowy, gdy jednokrotne zachowanie się sprawcy wyczerpuje w jednorazowym zachowaniu (odpowiedzialność za działanie) (MünchKommEGBGB/Junker, 2010, Art. 32 nb. 6-7; Spickhoff w: Bamberger/Roth (red.), BeckOK VO (EG) 864/2007 Art. 32 nb. 3-4). Dla oceny, czy zdarzenie jest jednorazowe nie ma natomiast znaczenia, kiedy się ujawniły się jego pośrednie albo dalsze skutki (art. 4 ust. 1 RozpUERzymII\nart. 4 RozpUERzymII\n1. Jeżeli niniejsze rozporządzenie nie stanowi inaczej, prawem właściwym dla zobowiązania pozaumownego wynikającego z czynu niedozwolonego jest prawo państwa, w którym powstaje szkoda, niezależnie od tego, w jakim państwie miało miejsce zdarzenie powodujące szkodę, oraz niezależnie od tego, w jakim państwie lub państwach występują skutki pośrednie tego zdarzenia.\n2. Jednakże w przypadku gdy osoba, której przypisuje się odpowiedzialność i poszkodowany mają, w chwili powstania szkody, miejsce zwykłego pobytu w tym samym państwie, stosuje się prawo tego państwa.\n3. Jeżeli ze wszystkich okoliczności sprawy wyraźnie wynika, że czyn niedozwolony pozostaje w znacznie ściślejszym związku z państwem innym niż państwo wskazane w ust. 1 lub 2, stosuje się prawo tego innego państwa. Znacznie ściślejszy związek z innym państwem może polegać, w szczególności, na istnieniu wcześniejszego stosunku pomiędzy stronami, takiego jak umowa, ściśle związanego z danym czynem niedozwolonym.\n). Do zobowiązań wynikających z tych zdarzeń stosuje się - wg orzeczenia TS z dnia 17 listopada 2011 r. - przepisy kolizyjne rozporządzenia Rzym II, jeżeli miały one miejsce po dniu 11 stycznia 2009 r.\nZdarzenia, które rozgrywają się w dłuższym okresie czasu, mogą mieć postać zdarzeń ciągłych albo powtarzalnych. Nie ma znaczenia natomiast, czy odpowiedzialność za to zdarzenie jest oparta na zasadzie ryzyka czy na zasadzie winy. Ocena kolizyjnoprawna nie zależy bowiem od charakteru odpowiedzialności.\nW przypadku zdarzeń ciągłych nie da się wyróżnić poszczególnych zachowań sprawcy. Całe zdarzenie bowiem trwa w sposób nieprzerwany (np. ciągła emisja substancji z instalacji). Jeżeli zdarzenie ciągłe w całości (a więc od dnia rozpoczęcia do zakończenia) miało miejsce przed 11 stycznia 2009 r., podlega ono ocenie wyłącznie na podstawie krajowych norm kolizyjnych. Gdy zaś jego początek przypadł na czas po dniu 11 stycznia 2009 r., to zobowiązania wynikającego z tego znaczenia podlegają wyłącznie normom kolizyjnym rozp. Rzym II.\nNajwięcej problemów przysparza jednak ocena intertemporalna zdarzeń ciągłych, które swój początek miały przed dniem 11 stycznia 2009 r. i które nie zakończyły się przed tym dniem. W tym wypadku należy albo zastosować przepisy dotychczasowe (a więc sprzed 11 stycznia 2009 r.) albo dopuścić stosowanie nowych reguł kolizyjnych od dnia rozpoczęcia ich stosowania. Z tym drugim rozwiązaniem wiąże się wprawdzie dopuszczenie zmiany statutu z dniem 11 stycznia 2009 r. (MünchKommEGBGB/Junker (2010), Art. 32 Rom II-VO Rn. 10; von Hein, ZEuP 2009, S. 11; Leible/Lehmann, RIW 2007, S. 724; PWW/Schaub Art. 32 ROm II-VO, nb. 1). Przemawiają za nim ważkie argumenty ((MünchKommEGBGB/Junker (2010), Art. 32 Rom II-VO Rn. 9; Wurmnest in: jurisPK- BGB (2010), Art. 1 Rom II-VO Rn. 56; Sujecki, EWS 2009, S. 313). Do najważniejszych należy, iż jest to rozwiązanie korzystne dla poszkodowanego, który z chwilą rozpoczęcia stosowania rozporządzenia uzyskuje na mocy jego postanowić prawo wyboru statutu. Biorąc pod uwagę, iż prawo polskie do tej pory takiej opcji nie przewidywało, nowe rozwiązania są elastyczniejsze i pomagają poszkodowanemu. Reprezentowane tu rozwiązanie jest zresztą zgodne z ogólnymi zasadami prawa intertemporalnego, wedle których do stanów faktycznych niezamkniętych przed dniem wejścia w życie nowej regulacji, stosuje się od tego dnia przepisy nowe (Art. XLIX § 1 PrzepWprowKC, Art. 232 § 10 EGBGB; wyrok SN z dnia 7.10.2004, sygn. IV CK 81/2004 (LEX 197651) i BGH NJW 1994, S. 2685).\nDla zdarzeń powtarzalnych charakterystyczne jest natomiast to, iż dadzą się wyodrębnić poszczególne pojedyncze zachowania. Powtarzają się one w takiej samej lub podobnej postaci w mniej lub bardziej regularnych interwałach (np. dokonywanie zrzutów nieczystości do wód płynących co jakiś czas). Każde z tych pojedynczych zdarzeń cząstkowych powinno być traktowane samodzielnie i poddawane odrębnej ocenie, również z punktu widzenia prawa regulującego kwestie międzyczasowego stosowania regulacji (por. Palandt/Sprau (Palandt-Archiv Teil II, 2008), Art. 232 § 10 EGBGB Rn. 1; por. Staudinger/Rauscher, EGBGB (2003), Art. 232 Rn. 3; por. też Sujecki, EWS 2009, S. 313).\nW przypadku odpowiedzialności za zaniechanie brak jest aktywnego działania sprawy, które mogłoby stanowić punkt zaczepienia. Wydaje się więc, że mimo wszystko powinny znaleźć tutaj odpowiednie zastosowanie powyższe reguły. W przypadku gdy podjęcie działania było konieczne w jednym momencie (np. ratowanie cudzego dobra w sytuacji nagłego zagrożenia), decydujące będzie, czy moment na podjęcie działań przypadał na czas przed czy po dniu 11 stycznia 2009 r.\nW sytuacji gdy stan wymagający interwencji utrzymywał się przez dłuższy czas, należy odpowiednio zastosować reguły dla zdarzeń ciągłych. W tym wypadku o możliwości zastosowania rozporządzenia będzie rozstrzygać okoliczność, czy ostatnia chwila, w której działanie, którego podjęcia zaniechano, było jeszcze możliwe, przypadła na dzień po 11 stycznia 2009 r. Tylko gdy tak było, skutki wynikające z zaniechania poddane będą prawu wskazanemu wg norm rozporządzenia.\nE. Umowa o wybór prawa a dzień wejścia w życie rozporządzenia\nRozporządzenie Rzym II daje stronom stosunku zobowiązaniowego możliwość wyboru prawa właściwego. Wybór może być dokonany z reguły po powstaniu zobowiązania (art. 14 ust. 1 zd. 1 lit. a)). Przy zachowaniu szczególnych warunków dopuszczalne jest także zawarcie umowy o wybór prawa przed zaistnieniem stosunku zobowiązaniowego (art. 14 ust. 1 zd. 1 lit. b)).\nJeżeli wyboru prawa dokonano przed wejściem w życie rozporządzenia Rzym II, a krajowe prawo kolizyjne nie pozwalało na dokonywanie uprzedniego wyboru prawa, klauzula jest bezskuteczna. Można natomiast zastanowić się nad jej konwalidacją z chwilą powstania uprawnienia do dokonania wyboru prawa dla skutków zdarzenia niebędącego czynnością prawną. Problematyczne jest w tym wypadku, czy chwilą tą będzie dzień wejścia w życie rozporządzenia (20 sierpnia 2007 r.) czy dzień stosowania rozporządzenia (11 stycznia 2009 r.).\nWarunkiem uznania zapisu za ważny byłoby także ustalenie, że strony nadal chcą stosowania wybranego prawa dla mających powstać zobowiązań. W ostateczności wybrane prawo można zastosować, jeżeli po tym dniu zajdą przesłanki do przyjęcia konkuldentnego wyboru prawa przewidziane w art. 14 ust. 1 zd. 2 rozporządzenia.\nKolejne zagadnienie dotyczy tego, jakie zdarzenia mogą być objęte wyborem prawa. Problematyczne jest przede wszystkim to, czy wybór (zwłaszcza dokonany ex ante), może dotyczyć także tych zdarzeń, które miały miejsce przed dniem 11 stycznia 2009 r.\nOczywiście warunkiem zastosowania wybranego statutu na podstawie klauzuli wyboru prawa dokonanej w oparciu o art. 14 rozporządzenia jest, że chodzi o zdarzenie objęte przedmiotowym zakresem zastosowania rozporządzenia. W przeciwnym razie jedynym ratunkiem dla utrzymania skuteczności wyboru prawa jest istnienie stosownego uprawnienia w krajowym prawie kolizyjnym. Takie uprawnienie w polskiej ustawie z 1965 r., która obowiązywała do dnia 15 maja 2011 r., nie było przewidziane. W obecnej regulacji ma ono również charakter wtórny (art. 4 ust. 1 PrPrywMiędz), tj. zależny od istnienia stosownej podstawy w części szczegółowej ustawy.\nW związku z pojawieniem się w Polsce nowej ustawy - Prawo prywatne międzynarodowe pojawia się kwestia wzajemnych relacji w czasie ustawy i rozporządzenia.\nStosownie do orzeczenia TS polskie sądy będą uwzględniać przepisy rozporządzenia dla ocen zdarzeń, które nastąpiły po dniu 11 stycznia 2009 r.\nZ uwagi na prymat obowiązywania sądy polskie stosują rozporządzenie także po wejściu w życie nowej polskiej ustawy. W stosunku do zdarzeń nie mieszczących się w zakresie przedmiotowym rozporządzenia obowiązuje natomiast norma kolizyjna art. 33 PrPrywMiędz. Odsyła ona również do reguł przewidzianych w rozporządzeniu Rzym II. Wnioskować stąd należy, że normom kolizyjnym rozporządzenia poddane zostaną w ten sposób zobowiązania nie wynikające z czynności prawnych, które nie nie są objęte przedmiotowym zakresem jego stosowania i dla których polska ustawa nie ustanawia reguł szczególnych. Problemy intertemporalne związane ze stosowaniem dotychczasowych lub nowych krajowych reguł kolizyjnych podlegają regułom obowiązującym w prawe polskie.. Dniem rozstrzygającym o stosowaniu nowej ustawy (a no mocy art.33 ustawy także rozporządzenia) jest w tym wypadku dzień wejścia nowej ustawy w życie (16 maja 2011 r.).\nOrzeczenie Trybunału będzie miało znaczenie przede wszystkim dla rozstrzygnięcia problemów intertemporalnych związanych ze stosowaniem rozporządzenia 864/2007. Z uwagi na szeroki zakres stosowania rozporządzenia (zob. art. 1 ust. 1 i 2 RozpUERzymII), rozstrzygnięcie to będzie dotyczyć nie tylko odpowiedzialności z tytułu czynów niedozwolonych ale także innych zdarzeń, o których mowa jest w art. 2 ust. 1 RozpUERzymII\nZob. Illmer, Zeitschrift für Gemeinschaftsprivatrecht (GPR), 2012, s. 82-84 (original)\ncytowane i ważne przepisy: art. 4 RozpUERzymII\n, art. 15 RozpUERzymII\nart. 15 RozpUERzymII\nPrawu właściwemu dla zobowiązań pozaumownych na podstawie niniejszego rozporządzenia podlegają w szczególności:\na) podstawa i zakres odpowiedzialności, w tym oznaczenie osób, które mogą być pociągnięte do odpowiedzialności za swoje czyny;\nb) przesłanki zwolnienia z odpowiedzialności, jej ograniczenia i współodpowiedzialność;\nc) istnienie, charakter i ocena szkody lub dochodzonego sposobu jej naprawienia;\nd) środki, które sąd może podjąć w celu zapobieżenia naruszeniu lub szkodzie lub w celu zaniechania naruszenia lub wyrządzenia szkody, lub w celu zapewnienia naprawienia szkody, w granicach uprawnień przyznanych sądowi na mocy właściwego dla niego prawa procesowego;\ne) kwestia zbywalności roszczenia o naprawienie szkody, w tym dopuszczalności jego dziedziczenia;\nf) osoby uprawnione do odszkodowania za szkody poniesione osobiście;\ng) odpowiedzialność za czyny innych osób;\nh) sposoby wygaśnięcia zobowiązania, przedawnienie i terminy zawite, w tym początek, przerwanie i zawieszenie biegu przedawnienia lub terminu zawitego.\n, art. 28 RozpUERzymII\nart. 28 RozpUERzymII\n1. Niniejsze rozporządzenie nie uchybia stosowaniu konwencji międzynarodowych, których stronami, w chwili przyjęcia niniejszego rozporządzenia, jest jedno lub kilka państw członkowskich, a które ustanawiają normy kolizyjne odnoszące się do zobowiązań pozaumownych.\n2. Niniejsze rozporządzenie ma jednak w stosunkach pomiędzy państwami członkowskimi pierwszeństwo przed konwencjami zawartymi wyłącznie pomiędzy dwoma lub więcej państwami członkowskimi, w zakresie, w jakim konwencje takie dotyczą kwestii uregulowanych niniejszym rozporządzeniem.\n, art. 29 RozpUERzymII\nart. 29 RozpUERzymII\n1. Do dnia 11 lipca 2008 r. państwa członkowskie przekazują Komisji wykaz konwencji, o których mowa w art. 28 ust. 1. Po tej dacie państwa członkowskie powiadamiają Komisję o wszelkich przypadkach wypowiedzenia takich konwencji.\n2. Komisja publikuje w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej w terminie sześciu miesięcy od otrzymania:\n(i) wykaz konwencji, o którym mowa w ust. 1;\n(ii) przypadki wypowiedzenia konwencji, o których mowa w ust. 1.\n, art. 30 RozpUERzymII\nart. 30 RozpUERzymII\n1. Nie później niż dnia 20 sierpnia 2011 r. Komisja przedkłada Parlamentowi Europejskiemu, Radzie i Europejskiemu Komitetowi Ekonomiczno-Społecznemu sprawozdanie ze stosowania niniejszego rozporządzenia. Jeżeli jest to niezbędne, do sprawozdania dołączone zostają wnioski dotyczące dostosowania niniejszego rozporządzenia. Sprawozdanie obejmuje:\n(i) opracowanie na temat skutków wynikających ze sposobu traktowania prawa obcego przez ustawodawstwa różnych państw i zakresu, w jakim sądy w państwach członkowskich stosują w praktyce prawo obce na podstawie niniejszego rozporządzenia;\n(ii) opracowanie dotyczące skutków art. 28 niniejszego rozporządzenia w odniesieniu do konwencji haskiej z dnia 4 maja 1971 r. o prawie właściwym dla wypadków drogowych.\n2. Nie później niż do dnia 31 grudnia 2008 r. Komisja przedkłada Parlamentowi Europejskiemu, Radzie i Europejskiemu Komitetowi Ekonomiczno-Społecznemu opracowanie dotyczące sytuacji w dziedzinie prawa właściwego dla zobowiązań pozaumownych wynikających z naruszenia prawa prywatności i innych dóbr osobistych, uwzględniające zasady odnoszące się do wolności prasy i swobody wypowiedzi w mediach i kwestii kolizyjno-prawnych związanych z dyrektywą 95/46/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 24 października 1995 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w zakresie przetwarzania danych osobowych i swobodnego przepływu tych danych.\n, art. 31 RozpUERzymII\n, art. 32 RozpUERzymII\nCategoryPrawoEuropejskieOrzecznictwo CategoryPrawoPrywatneMiedzynarodoweOrzecznictwo CategoryGlosy CategoryRozporzadzenieRzymII\nhistoria | 2013-07-24 07:42:10 | właściciel: MarcinKrzymuski | szukaj:\nStrona zostaďż˝a wygenerowana w 0.0673 sekund


Domki Darłowo ☀ domek\n116 najlepsze domki w Darłowie i okolicy.\nDarłówko, domek, (3 km od Darłowa)\nKopań, domek, (5 km od Darłowa)\nDo wynajęcia dwa 4 osobowe domki z tarasem, położone na działkach o powierzchni 300 m2 każda. Działka znajduje się na uboczu, z dala od zgiełku i ruchu ulicznego, idealne miejsce dla rodziny z dzie...\nDąbki, domek, (8 km od Darłowa)\nJeśli szukasz komfortowych domków, z własnym tarasem i ogródkiem, blisko lasu i plaży to zapraszamy do naszego NOWEGO uroczego obiektu, składającego się z 8 nowoczesnych domków. W jednym domku, może z...\nZ roku na rok domki nad morzem zyskują coraz większą popularność. Zatem nie powinno nas dziwić, że również w Darłowie znajdziemy coraz więcej domków do wynajęcia. Domki w Darłowie położone są w różnych lokalizacjach oraz wynajmowane są w bardzo atrakcyjnych cenach.\nDomki w Darłowie - dlaczego są popularne?\nTak duże zainteresowanie domkami w Darłowie to na pewno efekt bardzo dobrej lokalizacji oraz wysokiego standardu i komfortu wypoczynku w domkach. Nie brakuje domków, które sprawdzą się na pobyt tylko we dwoje, czy na wyjazd rodzinny z dziećmi. Ponadto w Darłowie istnieje wiele obiektów, które będą idealne dla większej grupy przyjaciół, w których miło i komfortowo można spędzić czas.\nOczywiście dużą zaletą domków w Darłowie jest również fakt, że pozostają tylko do naszej wyłącznej dyspozycji. Nie dzielimy ich z nikim innym - o ile nie zaplanujemy wakacji wspólnie ze znajomymi, rodzeństwem, czy przyjaciółmi. Jeśli domek posiada własny aneks kuchenny, to możemy samodzielnie przyrządzać posiłki, co pozwoli oszczędzić na wyżywieniu. Natomiast wspólne biesiadowanie przy grillu i długie rozmowy, nikomu nie będzą przeszkadzać.\nDomek w Darłowie - za ile można wynająć?\nIle w takim razie będzie kosztować nas wynajem domku w Darłowie? Czy możemy znaleźć i zarezerwować tani domek? Zdecydowanie tak, w tej miejscowości istnieje wiele domków w naprawdę dobrych cenach, które dodatkowo możemy negocjować z właścicielami. Wszystko dlatego, że domki wynajmowane są jako całość. Nie naliczy się opłat za ilość osób w domku, więc jeśli postanowimy wyjechać większą grupą, to będziemy mogli spędzić wakacje znacznie taniej. Opłata za wynajęcia całego domku w Darłowie już od 150zł za dobę.\nZobacz również inne noclegi w Darłowie :)


Jak i gdzie wymienić pieniądze przed podróżą?\nKarta kredytowa może być używana prawie wszędzie na świecie, a jednak zazwyczaj czujemy się bezpieczniej, gdy mamy trochę gotówki w kieszeniach. Jest to szczególnie ważne w przypadku urlopu. Pomimo wszystkich kontrargumentów, w niektórych krajach nadal wskazane jest przybycie przynajmniej z pewną ilością gotówki. Zwłaszcza w miejscowościach wypoczynkowych, w których podaż wystarczającej liczby bankomatów jest wątpliwa, nie należy odwiedzać całkowicie bez gotówki. Jest to szczególnie prawdziwe, jeśli lotnisko docelowe jest raczej małe i najprawdopodobniej nie posiada kantoru wymiany walut, ale na przykład przejazd taksówką do miejsca zakwaterowania jest nieunikniony.\nWymiana pieniądza w Polsce może przynieść oszczędności. Zwłaszcza jeśli kraj docelowy jest tak zwanym krajem o twardej walucie. Są to kraje o niewielkich wahaniach kursu walutowego i niskiej stopie inflacji. Przykładem miejsca przeznaczenia z tzw. twardą walutą jest USA. Oszczędności w razie lokalnej wymiany są mało prawdopodobne, więc dlaczego nie przygotować już odpowiedniej ilości dolarów amerykańskich na pokład samolotu. W tym celu należy z grubsza obliczyć, ile pieniędzy potrzeba na wakacje. W przeciwnym razie pomocne będzie niewielkie zestawienie kosztów, które obejmuje pozycje takie jak zakwaterowanie, podróże i planowane działania. Określona w ten sposób trzecia część budżetu powinna być wymieniana w Polsce na walutę narodową docelowego kraju.\nZ reguły można wymienić pieniądze w każdym dużym banku w Polsce. Ale pamiętajmy o dłuższym czasie oczekiwania. Z reguły, im bardziej egzotyczna jest waluta, tym dłużej trwa jej uzyskanie. Prawdopodobnie będziemy musieli czekać krócej na funty szwajcarskie niż na pieniądze używane w Sri Lance. W zależności od celu podróży, warto więc poprosić o pieniądze z dużym wyprzedzeniem przed wyjazdem na wakacje. Jednak jeszcze łatwiej jest zmienić pieniądze online. Możemy z łatwością zamówić pieniądze na podróż z góry w wybranej przez siebie walucie, gdziekolwiek jesteśmy.\nWady powstają, gdy kurs wymiany jest niekorzystny w porównaniu z kursem wymiany w kraju docelowym. Wtedy zapłacimy więcej lub otrzymamy mniej za swoje pieniądze. Również opłaty za wymianę mogą gwałtownie wzrosnąć. Nawet banki, które nie pobierają żadnych opłat od swoich klientów, często biorą je pod uwagę i sprytnie umieszczają w kursie wymiany walut. Porównanie może się opłacić, ale jest czasochłonne. To samo dotyczy ewentualnego okresu oczekiwania na egzotyczną walutę obcą. Staranne planowanie jest podstawą wymiany pieniądza.\nW Polsce banki mają zazwyczaj dostęp do wielu walut i ułatwiają dokonywanie wymiany. Wówczas skorzystamy z niższego kursu wymiany niż w przypadku wymiany pieniędzy w kraju docelowym. Należy również pamiętać, że być może trzeba będzie trochę poczekać, aby znaleźć odpowiedni kantor wymiany walut w takim kraju.\nInnym ważnym aspektem wymiany pieniądza są prawne warunki. Na przykład, czasami istnieją ścisłe wytyczne dotyczące importu waluty. Niektóre kraje całkowicie tego zabraniają, uniemożliwiając tym samym wymianę pieniędzy przed urlopem. Inne ograniczają tę kwotę do pewnej sumy, która zazwyczaj jest wyświetlana w dolarach amerykańskich. Czasami nawet import gotówki - w dowolnej walucie - jest generalnie zabroniony. W takiej sytuacji należy użyć karty kredytowej, która w najlepszym przypadku pozwala na bezpłatne wypłaty na całym świecie.\nPlanowanie obejmuje również monitorowanie kursu walutowego w kraju docelowym. Jeśli odbywa się to z wyprzedzeniem, można zidentyfikować możliwe tendencje. Jeśli kurs wymiany i tym samym pieniądze, które otrzymujemy za jedną złotówkę w walucie obcej wzrosną, warto poczekać z resztą. Jeśli nie będą spadać, powinniśmy rozważyć opłacenie rachunków z góry, tak jak w przypadku zakwaterowania.\nNie tylko w przypadku wymiany pieniędzy w Polsce, ale również w przypadku wymiany pieniędzy na wakacje, opłaty za ten proces są możliwe. Są one proporcjonalnie najtańsze w kantorach wymiany walut. Czasami można mieć nawet szczęście i otrzymać walutę obcą bez żadnych dodatkowych opłat. Porównajmy ceny i opłaty różnych kantorów wymiany walut, które mogą być odpowiednie, aby uzyskać dla nas najtańszą możliwą ofertę.\nWażnym aspektem jest nasze bezpieczeństwo, ponieważ, jeśli chodzi o gotówkę, ryzyko popełnienia przestępstwa wzrasta. Wybierzmy zatem autoryzowane kantory wymiany walut lub renomowane instytucje, takie jak banki. Nawet w hotelach lub na lotnisku zmiana jest możliwa bez niebezpieczeństwa, ale głównie w związku z wyższymi opłatami. Ale nie każdy hotel oferuje taką możliwość. Ponieważ wskaźnik nadużyć finansowych w niektórych krajach jest bardzo wysoki, nigdy nie należy jednocześnie wymieniać całego budżetu na podróże. Lepiej jest podzielić kwotę między kilka kantorów wymiany walut. Jeśli padniemy ofiarą oszustwa mimo wszelkiej ostrożności, dzięki tej metodzie nie stracimy wszystkich pieniędzy. Ponadto, wymiana pieniędzy na ulicy jest nie tylko nielegalna w wielu krajach, ale także związana z zagrożeniami. Zawsze należy odmówić i preferować upoważnioną instytucję.


Usługi (100) Motoryzacja (19) Praca (98) Dom i mieszkanie (52) Giełda (18) Życie w Norwegii (93) Transport, paczki, przeprowadzki (32) Fryzjerstwo, Kosmetyka, Paznokcie, Uroda (3) Bilety (7)\nCieśla szalunkowy/ forskalingsnekkere Adecco Norge AS jest częścią Adecco S.A. – Jednego z największych pracodawców wśród firm zarządzających kapitałem CIEŚLA – ZBROJARZ, BETONIARZ CERT.11490 OFERTA SKIEROWANA JEST DO OSÓB POSIADAJĄCYCH MINIMUM 3 LATA DOŚWIADCZENIA W PRACY JAKO CIEŚLA ZBROJARZ. MIEJSCE Cieśla konstrukcyjny Bergen/Oslo Clockwork Bemanning AS to norweska firma, specjalizująca się w branży budowlanej. Naszymi klientami są zarówno dużej wielkości\nMonika Pianowska 13 lutego 2019\nNorweskie obywatelstwo Urząd ds. Cudzoziemców przyznał w zeszłym roku 1900 przyjezdnym z Somalii. MN\nW 2018 roku Urząd ds. Cudzoziemców przyznał 10,2 tys. norweskich obywatelstw, podają najnowsze statystyki instytucji. Liczba ta nie stanowi nawet połowy wyniku z poprzedniego roku, kiedy to Norwegami stało się 21,6 tys. obcokrajowców.\nWiększość osób, które w ciągu ostatnich dwunastu miesięcy stały się obywatelami kraju fiordów, pochodzi spoza Europy – tabelę UDI zdominowali Somalijczycy i Erytrejczycy. Nowe paszporty otrzymało się 126 Polaków.\n9 na 10 osób z powodzeniem\nNorweskie obywatelstwo Urząd ds. Cudzoziemców przyznał w zeszłym roku (w zaokrągleniu) 1900 przyjezdnym z Somalii, 1100 z Erytrei, ponadto m.in. 600 Irakijczykom i 450 dawnym mieszkańcom Afganistanu i Pakistanu. Z nowych papierów w Norwegii od 2018 cieszy się także 700 bezpaństwowców. Według komunikatu UDI poszczęściło się ogólnie 9 na 10 aplikujących, co dało łącznie 10,2 tys. osób ze 100 różnych państw, które stały się świeżo upieczonymi Norwegami. To i tak ponad dwa razy mniej niż rok wcześniej.\nW 2018 roku dodatkowo 14,50 tys. osób otrzymało pozwolenie na stały pobyt w Norwegii. Liderami okazali się Syryjczycy (3 tys. przyjętych wniosków), tuż za nimi uplasowali się Erytrejczycy (2,4 tys.), Somalijczycy (1,4 tys.) i ex aequo Filipińczycy z Afgańczykami (ponad 800 każde z państw). Aby w kraju fiordów móc mieszkać na stałe, trzeba m.in. wykazać, że przebywało się w nim legalnie od przynajmniej 3 lat, oprócz tego nie można być karanym oraz należy udowodnić samowystarczalność, jeśli chodzi o utrzymanie.\nWedług najnowszych danych UDI największy odsetek odrzuconych wniosków o obywatelstwo odnotowano wśród zainteresowanych z Bośni i Hercegowiny, Danii, Rosji i Kosowa.\nMałe zainteresowanie Europejczyków\nPrzypomnijmy, że jednym z głównych kryteriów otrzymania norweskiego obywatelstwa jest legalne zamieszkiwanie kraju fiordów od minimum 7 lat. Chociaż z roku na rok zainteresowanie jego przyznaniem spada, nie zmieniają się proporcje wśród aplikantów, jeśli chodzi o miejsce ich pochodzenia. Niezmiennie Norwegami bardziej niż Europejczycy czy Amerykanie chcą zostać cudzoziemcy urodzeni w Afryce i Azji, głównie uchodźcy i azylanci, co potwierdzają również statystyki z 2018 roku.\nCzytaj także: Rozwiewamy wątpliwości. Wnioski i wizyta w UDI\nPodczas gdy liczba nowych obywateli kraju fiordów o somalijskich i erytrejskich korzeniach przekroczyła tysiąc, reprezentantów nawet tych licznych europejskich mniejszości w Norwegii, którzy ubiegali się rok temu o nowe obywatelstwo, okazało się kilkakrotnie mniej. Dla przykładu obywatelami kraju fiordów zostało 200 Szwedów, 160 Serbów, 146 Ukraińców, 126 Polaków, 109 Litwinów i 80 Niemców. Z sukcesem aplikowało 84 mieszkańców Stanów Zjednoczonych.\nJak obywatelstwo, to tylko podwójne\nGłówną przyczyną takich różnic jest brak możliwości posiadania podwójnego obywatelstwa w Norwegii. Dla wielu przyjezdnych, którzy nawet od dłuższego czasu mieszkają i pracują w kraju fiordów i przeprowadzili się z rodzinami bez planów rychłego powrotu, m.in. Polaków, zrzeczenie się własnego obywatelstwa na poczet norweskiego wydaje się mimo wszystko mało atrakcyjne. Ubieganie się o norweski paszport z zachowaniem polskiego to jednak coś wyczekiwanego przez wielu reprezentantów Polonii.\nTaka perspektywa pojawiła się na horyzoncie po głosowaniu z 6 grudnia 2018. Storting zadecydował o zmianie przepisów obowiązujących od 1888 roku, dzięki czemu Norwegowie nie będą musieli zrzekać się swojego obywatelstwa, nawet jeśli zostaną obywatelami innego kraju – te same zasady będą dotyczyć imigrantów, którzy chcieliby otrzymać norweski paszport. Norwegia wkrótce powinna dołączyć pod tym względem do pozostałych krajów skandynawskich oraz większości europejskich, gdzie takie prawo obowiązuje już od wielu lat.\nOptujący za zmianą politycy podkreślili, że za sprawą dużej migracji i globalizacji wiele osób związanych jest jednocześnie z kilkoma krajami, a podwójne obywatelstwo ułatwi im unormowanie swojej sytuacji prawnej.\nUsługi 135 Motoryzacja 19 Praca 98 Giełda 25 Dom i mieszkanie 53\n1 Kolejne problemy z wodą w Askøy. Wydano ostrzeżenia\n2 Opady śniegu w weekend. Meteorolodzy wydali ostrzeżenia\n4 Nadchodzi burza śnieżna. Alarm pogodowy\n5 Obchody Narodowego Święta Niepodległości w Oslo\nSzymon Giełzakowski • 14-02-2019 09:56\nSolomun, jak najbardziej masz do tego prawo i jeżeli jesteś zadowolony ze swojego życia i szanujesz wybory innych to jak najbardziej odpowiednie jest również uszanowanie Ciebie i Twoich decyzji. Życzę szczęścia i pozdrawiam\nSolomun . • 14-02-2019 09:52\nJura jest ukraincem Polskiego pochodzenia, pokochal Polskę dawno temu i niewidzi się z Norweskim Paszportem w kieszeni.\nMa do tego prawo i ŚMIAŁO opisuje to na największym Polskim portalu w Norwegii.\nSzymon Giełzakowski • 14-02-2019 09:51\nZero wdzięczności, tylko zawiść. Żałosne. Jak chcecie być takimi prawdziwymi Polakami to nauczcie się pisać, bo nie ma takiego słowa jak np. "bendę" xD\nWypowiedzi Josefa i PolAkera jak najbardziej w punkt.\nJosef Satan • 14-02-2019 08:26\nNigdy nie zostane Norwegiem praca to co innego ale zawsze bendę Polakiem .\nBez obrazy.....ciesz sie, ze jakis kraj zechcial ciebie przytulic.\nZmien nastawienie i pracuj nad frustracja....zycie okaze sie wtedy teczowe!\nJosef Satan • 14-02-2019 08:23\nNigdy w życiu nie chciałbym ich obywatelstwa !\nPolo Norweg buahahahaha\nMysle, ze z twoim nastawieniem nigdy nie dostalbys obywatelstwa (na szczescie)\nTrzeba sie wykazac wiedza o spoleczenstwie plus znajomoscia jezyka.\nPrawdziwy polak wlada tylko komunikatywnym polskim i jest z tego dumny.\nPolAker • 14-02-2019 05:42\nPo tym co się ostatnio dzieje w Polsce to skłania mnie do myślenia nad wyrobieniem sobie paszportu po pierwsze nie będę płacił podwójnego podatku Żydom za to że pracuje za granicą mało tego Polska jest pionkiem w kierkach usa ośmieszanie Polski dopiero się zaczęło a jeszcze dojdą roszczenia wobec Polski oraz konflikty w które już wplontano.\nChociaż by dla możliwości latania bez wizy warto mi zmieniać.\nHipokryci wielcy patryiotci mieszkają w Norwegii i ciągle im źle to wracajcie do Polski i przestańcie puszczać brzydkie bąki.\nFrakoblet fra systemet • 13-02-2019 23:31\nJaki Polak chce ich paszport? NIE Polak\njura gładysz • 13-02-2019 21:41\nPolAker • 13-02-2019 20:34\nTyle minusów się pojawia bo się w d. Przewraca pomieszkaja w lepszych warunków nie licząc kasy z miesiąca na miesiąc i chciali by mieć ciągle lepiej wynika to z przeskoku z kraju trzeciego świata przyjeżdżają i mają lepiej mijają lata i mają poczucie że jest tak samo i pojawia się myślenie że jest źle.\nNie wiem czy ktoś to zrozumie.\nPodsumowując tak dobrze jak było to już nie będzie\nZapewniam was że będzie coraz gorszej.\nXx1 • 13-02-2019 19:48\nNo jak to? Pępek świata i ludzie paszportów nie chcą? Przypominam sobie jak kilkanaście lat temu na forum-Norwegia Polacy bardzo pozytywnie wypowiadali się o tym kraju, było wielu zafascynowanych Norwegia, ci którzy ułożyli sobie tu życie udzielali rad... Dziś większość jest sfrustrowana i chętnie by z tad wyjechała, nawet jeśli są ustawieni tu finansowo. Oczywiście Norwegia ma wciąż dużo plusów, ale minusów jest jakoś coraz więcej. Nawet uchodźcy narzekają bo ich rodziny z Niemiec czy Holandi się z nich śmieją ze w taka biedę trafili.\nSprzedają używane auta bez pozwoleń: nawet 1 na 3 pośredników działa nielegalnie


Osadnicy: Trzej przyjaciele z boiska Gry i zabawki dla dzieci w sklepie Urwis\nNr katalogowy: WGPTLS0UJ080019\nOsadnicy: Trzej przyjaciele z boiska to ciekawy dodatek do gry karcianej serii Osadnicy: Narodziny Imperium. Głównym celem podczas rozgrywek jest zdobywanie bogactwa i rozszerzanie swojego imperium. Świeży zestaw kart dodany do wersji podstawowej wprowadzi nowe zadania i wiele fascynujących możliwości....więcej\nOsadnicy: Trzej przyjaciele z boiska to ciekawy dodatek do gry karcianej serii Osadnicy: Narodziny Imperium. Głównym celem podczas rozgrywek jest zdobywanie bogactwa i rozszerzanie swojego imperium. Świeży zestaw kart dodany do wersji podstawowej wprowadzi nowe zadania i wiele fascynujących możliwości. Połączenie strategicznego myślenia, dobrej taktyki z odrobiną szczęścia gwarantuje wygraną.\nGracze poprzez dodatek: Trzej przyjaciele z boiska mogą zastosować nowe mechaniki zdobywania punktów. Po zbudowaniu zestawu z trzech kart jednego koloru mają szansę na nagrodę i dodatkowe korzyści, a mianowicie punkty zwycięstwa. Do zabawy wymagana jest podstawowa wersja gry Osadnicy: Narodziny Imperium.\nŚwiat planszowych gier to mnóstwo fascynujących przygód. Podczas rozgrywania turniejów uczestnicy ćwiczą koncentracje oraz umiejętność dysponowania zasobami. Miłośnicy planszówek mogą wcielać się w ulubione role. Gry towarzyskie pobudzają wyobraźnię i pozwalają przyjemnie spędzać czas.\n• Taktyczne gry motywują do strategicznego myślenia;\n• Ciekawa grafika, pobudza wyobraźnię;\n• Solidne i estetyczne wykonanie;\n• Zestaw zawiera dodatkowe kart zwiększające atrakcyjność zabawy.\n• 67 kart;\n• Liczba graczy: 1-4 osoby;\n• Czas gry:60 minut;\n• Wiek: od 12 lat.


Podwyżki dla nauczycieli realne? – lisekfinansowy.pl\nPodwyżki dla nauczycieli wzbudzają wiele emocji\nZwycięstwo młodych lekarzy w walce o godne pensje zachęciło innych pracowników sektora publicznego do upomnienia się o podwyżki. Podwyżki dla nauczycieli już niedługo.\nIle zarabia nauczyciel? Minimalne wynagrodzenie nauczyciela stażysty to 1877 zł, a nauczyciela kontraktowego to 1923 zł. Widzimy zatem, że kwoty są niskie, jednak nie zapominajmy o wielu bonusach jakie niesie za sobą praca w szkole. Nauczyciele mają do dyspozycji bardzo długie wakacje, ferie oraz przerwy świąteczne. Dodając do tego ilość godzin pracy składającą się na etat (18 godzin + 2 godziny zajęć wyrównawczych tygodniowo) praca nie pochłania ich. Zaraz znajdą się osoby podnoszące pracę z klasówkami i przygotowanie do lekcji. Ok – średnio raz na dwa tygodnie nauczyciel robi sprawdzian w trzech klasach, które uczy. Sprawdzanie prac zajmuje mu ok. 2 godzin. Do tego dochodzą wywiadówki – 5 w roku (od 45 minut do 1,5 godz.) Nadal bardzo dużo brakuje do 40 godzin tygodniowego klasycznego etatu. Zostawmy jednak rozliczanie czasu pracy nauczycieli przejdźmy dalej do ich wynagrodzeń.\nIle naprawdę dostaną nauczyciele?\nPodwyżki dla nauczycieli są realne? Tak, o nauczycielach nie zapomniano. Niestety zaplanowane zwiększenie wynagrodzeń jest dalekie od oczekiwań tej grupy zawodowej. Podwyżka realnie ma wynieść jedynie 1,45 proc zamiast obiecywanych 5 proc. Na papierze rzeczywiście jest 5 proc, ale jeśli weźmiemy pod uwagę inflację na poziomie 2,3 proc i brak wyrównania za pierwszy kwartał 2018 wychodzi wskaźniki 1,45 proc. Podwyżki mają być uruchomione od 1 kwietnia.\nNawet takie wyliczenia bez wyrównania spędzają sen z powiek władzom samorządowym. Kwietniowe podwyżki dadzą mocno po kieszeni. Jak wyliczyli samorządowcy brakuje 600 mln zł. Skąd taki problem? Rząd nie przewidział tych wydatków? Winę za tą sytuację ponosi dziwaczny system finansowania szkolnictwa. Pieniądze idą za uczniami, a nie są rozliczane per etat nauczyciela. Mimo zwiększenia subwencji dla samorządów na edukację niczego to nie zmienia. Jak wskazuje Ministerstwo Edukacji Narodowej brak pieniędzy może być wynikiem kiepskiego zarządzania. Argumentem jest to, że liczba uczniów spadła, a etatów nauczycielskich już nie.\nTrudne zadanie stoi zatem przed władzami lokalnymi. Będą musieli przesuwać środki w budżecie lub niestety część nauczycieli zwolnić. Reforma edukacji na całego!\nPiszesz: "średnio raz na dwa tygodnie nauczyciel robi sprawdzian w trzech klasach, które uczy. " Ja, aby mieć etat, uczę w 12 klasach (fizyki), które znajdują się w 4 szkołach oddalonych od siebie o kilka kilometrów. Gdy przejeżdżam między szkołami, tracę co najmniej 1 lekcję. Kartkówki układam sam i sprawdziany też, co zajmuje mi sporo czasu. Przygotowuję też karty pracy na lekcje, które sam oceniam.Każdy uczeń ma u mnie w semestrze średnio 8 ocen. Trzeba też zajrzeć uczniom do zeszytów, aby skontrolować ich pracę. Indywidualne rozmowy z rodzicami bywają długie i trudne, często przez telefon, gdy rodzic już jest po pracy...


Światowa Organizacja Zdrowia dopuszcza spożywanie 5 gramów soli dziennie, czyli maksymalnie 1 łyżeczkę. Jednak w diecie statystycznego Polaka ten artykuł spożywczy stosuje się aż 3-krotnie większej ilości. Okazuje się, że takie praktyki mogą stanowić ogromne zagrożenie dla waszego zdrowia, szczególnie jeśli chorujecie na nadciśnienie.\nMówi się, że wszystko jest dla ludzi o ile znają w tym umiar, podobnie jest w przypadku soli. Jeśli przestrzegacie zaleceń WHO jesteście bezpieczni.\nJeśli jednak uwielbiacie słone potrawy i dodajecie ten składnik wszędzie, gdzie tylko to możliwe, za kilka lat możecie mieć naprawdę poważne problemy ze zdrowiem. Szczególnie jeśli zmagacie się z nadciśnieniem, chorobami sercowo-naczyniowymi lub niewydolnością nerek.\nZalety wynikające ze spożywania soli\nNie można zaprzeczyć, że sól w rozsądnej ilości jest nawet potrzebna, by wasz organizm prawidłowo funkcjonował. Mimo że nie posiada żadnych składników odżywczych, jej spożywanie ma ogromne znaczenie dla zachowania równowagi elektrolitowej, a także odpowiedniej pracy układu mięśniowego i nerwowego.\nSól jest m.in. składnikiem płynów komórkowych i tkankowych, a jej spożywanie zaleca się przede wszystkim osobom cierpiącym na niedociśnienie tętnicze.\nŚwiatowa Organizacja Zdrowia dopuszcza więc jej spożywanie w granicach 5 gramów dziennie. Należy jednak pamiętać, że wartość ta dotyczy nie tylko używania soli jako przyprawy, ale ogólnego jej dostarczania do organizmu na przykład w formie solonych orzeszków, chrupek czy serów żółtych. Musicie wziąć pod uwagę fakt, że każda przetworzona żywność również zawiera mnóstwo soli.\nNadmiar soli może być bardzo groźny dla ludzkiego organizmu\nNiestety, przekraczanie dopuszczonych przez WHO norm może stanowić ogromne zagrożenie dla waszego organizmu. Z racji, że sól zatrzymuje wodę – tętnice stają się przepełnione, a ciśnienie zaczyna rosnąć w zastraszającym tempie. To zjawisko może być szczególnie niebezpieczne dla osób zmagających się z problemami tej natury.\nZbyt duża ilość tego białego produktu przeciąża również nerki oraz zwiększa ryzyko zachorowania na nowotwór żołądka. Na tym jednak nie koniec.\nSól może przyczynić się także do problemów z otyłością, wywoływać udar mózgu oraz cukrzycę typu 2. Eksperci twierdzą, że przyprawa wypłukuje wapń przez co zwiększa się ryzyko zachorowania na osteoporozę.


W dniach 30.11 - 01.12.2017 r. w stolicy Podkarpacia odbędzie się kolejna odsłona Kongresu Innowacyjnego Marketingu w Samorządach.\nPrzedstawiciele samorządów, administracji, agencji oraz instytucji okołobiznesowych spotkają się po raz kolejny, aby porozmawiać o innowacyjnych rozwiązaniach i narzędziach marketingowych dedykowanych regionom. Podobnie jak w poprzednich edycjach Kongres potrwa dwa dni. Pierwszy dzień wydarzenia będzie obfitował w wystąpienia plenarne z udziałem ekspertów, natomiast w drugim dniu odbędą się warsztaty praktyczne. Kongres Innowacyjnego Marketingu w Samorządach jest wydarzeniem cyklicznym – ubiegłoroczna edycja zgromadziła blisko 150 uczestników.\nWięcej informacji o Kongresie oraz zasady zgłaszania udziału w zakładce regulamin


WARMACHINA • Zobacz temat - Rahera rospiska / theme\nRahera rospiska / theme\nponiedziałek, 8 lipca 2019, 14:49 przez Pablitto\nPod mercami spoko się wydaje ale pod cryxem jeszcze lepsza ? mimo małego foca ma tu ark noda do rzucenia Black spota . I moje pytanie ... Chce mieć jacki bo jest MD chce też mieć piechotę , i fajnie jak by jacki też sobie dobrze strzelały . - 4 do ataków dystansowych + Black industries wydaje się gięte mocno , ale też nowy theme piratów dający ganga dla Jacków + manifest są extra . Jakie macie pomysły ? Na rospe ? Nawet Kraken daje radę z umiarem dającym mu eysess site + Black spot + feat rahery . Czy leviatany sprawdza się tutaj ? Pod deny 1 nie dają rady ... Piraci z cryxu czy piraci z mercow a może 1 i 2 , stalkery czy slayery ?\nponiedziałek, 8 lipca 2019, 18:00 przez Shonsu\nRe: Rahera rospiska / theme\nWydaje mi się, że ma feata dobrego przeciw piechocie. Można nim puścić X dodatkowych sprejów na przykład z jacków i żywej piechoty. Dalej niż sprejami i tak bezpiecznie nie sięgniesz, bo cel strzału musi być w twojej 12'' kontroli.\nNa cięższe cele moim zdaniem słabiej, bo cryxowe jacki strzelają tak sobie. Tu dobry będzie ten tier z gangiem do rozbicia pancerzy wręcz, gdy wyczyścisz przeciwnikowi piechotę.\nCo do Leviathanów to akurat właśnie z Denny1 on działa świetnie Tzn. pod warunkiem rzucania średnio 2 na RoF, bo jak zaczynasz rzucać jedynki tak jak ja to pozamiatane. Jak zrobią mu stałe rof2 (albo marzenie - rof d3+1) to chyba wrócę do wystawiania tam 4-5 sztuk.\nWracającając do Rahery -  przypomniałem sobie, że MD działa tylko na melee, więc Leviathanów bym z nią nie brał (black spot to za mało).\nStalkery czy slayery? Dwa skrajnie różne jacki - weź tego, którego potrzebujesz. Slayer tani do bicia, dobrze się sprawdza gdy osłania go piechota.\nNa stalkera musisz mieć konkretny pomysł po co ci on, bo to jest taki bardzo drogi papierowy solos do melee. Jeden strzał i koniec, straciłeś 8 punktów - więc ta jego szarża musi się opłacać. Jeśli nie masz na niego pomysłu to na razie bym sobie darował i wziął co innego.\nKraken - meh. To nie jest jego edycja. Za drogi, za słabo strzela a spłacalność w melee jest w przypadku kolosów sytuacyjna.\nCzyli podsumowując w BG brałbym chyba slayery + jacki ze sprejami (kurczaki i charybda, jeśli można).\nwtorek, 9 lipca 2019, 12:13 przez Pablitto\nDzięki za fajna wyczerpująca odpowiedz


Minister Błaszczak komentuje decyzje USA w sprawie sankcji wobec Nord Stream 2: "Jesteśmy rozczarowani" - Wiadomości Znad Wilii Minister Błaszczak komentuje decyzje USA w sprawie sankcji wobec Nord Stream 2: "Jesteśmy rozczarowani" - Wiadomości Znad Wilii\n27 maja, 2021 12:38\n“Jestem rozczarowany słowami prezydenta USA Joe Bidena, że nie będzie sankcji za budowę gazociągu Nord Stream 2: - powiedział szef MON Mariusz Błaszczak. Uważa, że władze Stanów Zjednoczonych są niekonsekwentne.\nW zeszłym tygodniu Departament Stanu USA powiadomił Kongres, że zmienił swoje poprzednie stanowisko i zniósł sankcje wobec firmy Nord Stream 2 AG prowadzącej budowę drugiej części rurociągu z Rosji do Niemiec. Motywował to „względami bezpieczeństwa narodowego”.\nWe wtorek prezydent USA Joe Biden oświadczył osobiście, że „sankcje wobec Nord Stream 2 przyniosłyby efekt przeciwny do zamierzonego”.\n„Jestem rozczarowany tymi słowami, gdyż prezydent Biden z jednej strony mówi, że nie będzie sankcji nakładał, a z drugiej mówi, że jest przeciwny budowie tego od gazociągu, który to gazociąg nie jest przedsięwzięciem biznesowym, ale przedsięwzięciem politycznym. A więc tu jest pewna niekonsekwencja” – powiedział Mariusz Błaszczak w TVP Info.


Bydgoszcz – Kamieniarstwo jako sztuka -\nBydgoszcz – Kamieniarstwo jako sztuka\n1,3,5-Trinitrobenzen ma ponad 125 lat i był używany jako materiał wybuchowy przed pojawieniem się bezpieczniejszego 2,4,6-trinitrotoluenu. Tylko jedna postać krystaliczna 1,3,5-trinitrobenzenu była znana w grupie kosmicznej Pbca. W 2004 r. w grupie kosmicznej Pca21 otrzymano drugi polimorf, gdy związek skrystalizowano w obecności dodatku trisindanu. Doświadczenie to pokazuje, że dodatki mogą wywoływać powstawanie form polimorficznych.\nBydgoszcz – Kamieniarstwo dziś i wczoraj\nWalter McCrone stwierdził, że “każdy związek ma różne formy polimorficzne i że ogólnie liczba form znanych dla danego związku jest proporcjonalna do czasu i pieniędzy poświęconych na badania nad tym związkiem”. Natomiast o kamieniarstwie więcej poczytasz na Bydgoszcz – Kamieniarstwo:\nZasada Ostwalda lub zasada Ostwalda step, wymyślona przez Wilhelma Ostwalda, stwierdza, że na ogół nie jest to najbardziej stabilny, ale najmniej stabilny polimorf, który najpierw krystalizuje. Zobacz przykłady wyżej wymienionych benzamidu, dolomitu lub fosforu, który w procesie sublimacji tworzy najpierw mniej stabilny biały, a następnie bardziej stabilny czerwony alotrop.\nOstwald sugerował, że ciało stałe najpierw powstałe w wyniku krystalizacji roztworu lub stopu byłoby najmniej stabilnym polimorfem.\nMożna to wyjaśnić na podstawie nieodwracalnej termodynamiki, zależności strukturalnych lub łącznego uwzględnienia termodynamiki statystycznej i zmian strukturalnych z temperaturą. Zasada Ostwalda nie jest prawem uniwersalnym, a jedynie możliwą tendencją w przyrodzie.\nBydgoszcz – Kamieniarstwo jutro\nZmiany strukturalne zachodzą w wyniku polimorficznych przemian dwuskładnikowych tlenków metali, które prowadzą do powstania różnych polimorfów w dwuskładnikowych tlenkach metali. Poniższa tabela przedstawia polimorficzne formy kluczowych funkcjonalnych dwuskładnikowych tlenków metali, takich jak CrO2, CrO2 i CrO2: CrO2, Cr2O3, Fe2O3, Al2O3, Bi2O3, TiO2, SnO2, ZrO2, MoO3, WO3, In2O3.\nPolimorfizm jest ważny w rozwoju składników farmaceutycznych. Wiele leków jest dopuszczonych do obrotu tylko w postaci pojedynczego kryształu lub polimorfu. W klasycznej sprawie patentowej firma farmaceutyczna GlaxoSmithKline broniła swojego patentu na polimorf typu II składnika aktywnego w Zantac przed konkurencją, podczas gdy polimorf typu I już wygasł. Polimorfizm w lekach może mieć również bezpośrednie konsekwencje medyczne.\nLek jest często podawany doustnie jako krystaliczne ciało stałe, a szybkość rozpuszczania zależy od dokładnej postaci krystalicznej polimorfu. Czystość polimorficzną próbek leków można sprawdzić za pomocą technik takich jak dyfrakcja promieniowania rentgenowskiego w proszku, spektroskopia IR/Raman, a w niektórych przypadkach wykorzystując różnice w ich właściwościach optycznych.\nW przypadku leku antywirusowego ritonaviru nie tylko jeden polimorf był praktycznie nieaktywny w porównaniu z alternatywną postacią krystaliczną, ale także stwierdzono, że nieaktywny polimorf przekształca aktywny polimorf w postać nieaktywną w momencie kontaktu, ze względu na niższą energię i większą stabilność, co korzystnie wpływało na energetyczną spontaniczną interkonwersję.


KPP – ostatnim szańcem obrony wolności w Polsce – KOMUNISTYCZNA PARTIA POLSKI\n13/03/2018 cpofpoland Publicystyka 7 Komentarzy\nW polskim prawie można propagować komunizm o ile nie oznacza to propagowania ustroju totalitarnego. KPP propaguje komunizm nietotalitarny (tj. propaguje komunizm, ale nie propaguje totalitaryzmu), a mimo to jest atakowana i szykanowana za coś, czego nie robi. Dekomunizacja, a także dezubekizacja i degradacja oficerów Ludowego Wojska Polskiego, dowodzą, że dla polskiej prawicy Komunistyczna Partia Polski jest solą w oku, która jej strasznie uwiera. Co więcej KPP w obliczu szaleństwa dekomunizacyjnego staje się ostatnim szańcem bytności komunizmu w przestrzeni publicznej.\nKonstytucja RP nie zakazuje komunizmu! Zakazuje odwoływania się do totalitarnych metod i praktyk działania w programach partii politycznych i innych organizacji, podając przykłady totalitarnych metod i praktyk działania nazizmu, faszyzmu i komunizmu (nie definiując w ogóle tych pojęć). Fałszywą nadinterpretacją zatem jest powoływanie się na Konstytucję w głoszeniu, że niby konstytucja zakazuje komunizmu.\nW poszukiwaniach prawnej definicji komunizmu i tego, co jest komunistyczne, w polskim systemie prawnym, docieramy dopiero do Kodeksu Karnego, gdzie nieco więcej dowiadujemy się z znajdującego się w tym kodeksie art. 256, który precyzuje art. 13 Konstytucji (a przynajmniej w relacji do orzeczenia TK w sprawie zgodności jego zapisów z Konstytucją).\nPar. 1 art. 256 KK nakłada karę grzywny, ograniczenia wolności lub pozbawienia wolności do 2 lat za propagowanie ustroju faszystowskiego lub innego ustroju totalitarnego państwa. Nie ma – jak widać! – mowy o ustroju komunistycznym! Jedyny prawny przykład ustroju totalitarnego, który został tu podany, to ustrój faszystowski. Propagowanie ustroju komunistycznego nie jest karalne o ile nie łączy się z propagowaniem totalitaryzmu!\nW § 2. art. 256 Kodeksu Karnego nie bez przyczyny jest skreślona część: „albo będące nośnikiem symboliki faszystowskiej, komunistycznej lub innej totalitarnej”, gdyż straciła obowiązującą moc prawną i została skreślona przez Ustawodawcę na podstawie orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego z 19 lipca 2011 r. (sygn. akt K 11/10):\n1. Art. 256 § 2 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks karny (Dz. U. Nr 88, poz. 553, ze zm.), w części obejmującej wyrazy: „albo będące nośnikiem symboliki faszystowskiej, komunistycznej lub innej totalitarnej”, jest niezgodny z art. 42 ust. 1 w związku z art. 54 ust. 1 i art. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej.\nWnioskodawca (grupa posłów zrzeszonych w klubie poselskim Lewica), który zaskarżył art. 256 Kodeksu Karnego w kwestii penalizacji symboliki komunistycznej do Trybunału Konstytucyjnego dnia 6 kwietnia 2010 r. podkreślił…\n…znaczenie wolności wyrażania poglądów oraz rozpowszechniania informacji, zagwarantowanej w art. 54 ust. 1 Konstytucji. Powołał się na wyrok Trybunału z 23 marca 2006 r. w sprawie K 4/06 (OTK ZU nr 3/A/2006, poz. 32), w którym Trybunał stwierdził, że „(…) swoboda wypowiedzi jest jednym z fundamentów społeczeństwa demokratycznego, warunkiem jego rozwoju i samorealizacji jednostki. Swoboda ta nie może ograniczać się do informacji i poglądów, które są odbierane przychylnie albo postrzegane jako nieszkodliwe lub obojętne”. Następnie wnioskodawca zauważył, że kryminalizacja sfery wypowiedzi może wywierać negatywne skutki z punktu widzenia debaty publicznej i w szczególności wpływać hamująco na jej prowadzenie.\nNajważniejszy zarzut o niekonstytucyjności tej części dotyczy złamania jednego z podstawowych filarów praworządności – nullum crimen sine lege penali anteriori – tj.:\nkażdy stanowiony zakaz lub nakaz obwarowany sankcją karną powinien być sformułowany w sposób precyzyjny i ścisły\nDlatego też Trybunał Konstytucyjny uznał, że\njakiekolwiek wskazanie ogólnikowe, umożliwiające daleko idącą swobodę interpretacji co do zakresu znamion czynu zabronionego czy pewnego typu kategorii zachowań, nie może być traktowane jako spełniające wymóg określoności na gruncie art. 42 ust. 1 Konstytucji (zob. też wyroki z 26 listopada 2003 r., SK 22/02, OTK ZU nr 9/A/2003, poz. 97, pkt III 4.; z 5 maja 2004 r., P 2/03, OTK ZU nr 5/A/2004, poz. 39, pkt III 3.5.; z 13 maja 2008 r., P 50/07, OTK ZU nr 4/A/2008, poz. 58, pkt III 1.).\nPonadto przyjął także, że\ngłównym wzorcem kontroli konstytucyjnej jest w rozstrzyganej sprawie art. 42 ust. 1 Konstytucji. Przepisem wobec niego związkowym jest art. 54 ust. 1 Konstytucji. Nieokreśloność kwestionowanej regulacji kodeksu karnego stanowić może bowiem zagrożenie dla wolności słowa. Nieokreśloność ta skutkować może kryminalizacją takich wypowiedzi i zachowań, które są ekspresją poglądów chronioną na podstawie art. 54 ust. 1 Konstytucji. Art. 2 Konstytucji, również wskazany przez skarżącego jako wzorzec kontroli, nie jest samoistnym wzorcem kontroli w rozpatrywanej sprawie. Wynikająca z niego ogólna zasada określoności przepisów prawnych jest bowiem doprecyzowana – w odniesieniu do przepisów prawa karnego w art. 42 ust. 1 Konstytucji (por. wyrok w sprawie SK 25/08, pkt III 2.2.) (…)\nOkreśloność kryminalizacji produkowania, utrwalania, sprowadzania, nabywania, przechowywania, posiadania, prezentowania, przewożenia lub przesyłania – w celu rozpowszechniania – druku, nagrania lub innego przedmiotu zawierającego treść określoną w art. 256 § 1 k.k. (…)\nKontroli konstytucyjności w rozstrzyganej sprawie podlega w pierwszej kolejności spełnienie warunków określoności przepisów prawa karnego przez art. 256 § 2 k.k. w zakresie, w jakim przewiduje kryminalizację produkowania, utrwalania sprowadzania, nabywania, przechowywania, posiadania, prezentowania, przewożenia lub przesyłania w celu rozpowszechniania – druku, nagrania lub innego przedmiotu zawierającego treść określoną w art. 256 § 1 k.k. Trybunał zauważa, że przy zastosowaniu literalnych reguł wykładni zrekonstruowanie normy na podstawie wyrażenie „treść określoną w § 1” jest utrudnione. Z uzasadnienia nowelizacji art. 256 k.k. wynika jednak, że celem ustawodawcy była kryminalizacja czynności przy użyciu przedmiotów służących celom określonym w art. 256 § 1 k.k., tj. propagowaniu faszystowskiego lub innego totalitarnego ustroju państwa albo nawoływaniu do nienawiści na tle różnic narodowościowych, etnicznych, rasowych, wyznaniowych albo ze względu na bezwyznaniowość. Trybunał przyjmuje więc, że chodzi tu w istocie o „treści”, a nie „treść określoną w § 1″.\nCo więcej Trybunał Konstytucyjny zwrócił uwagę na niekonsekwencję Ustawodawcy:\nże jakkolwiek w art. 256 § 2 ustawodawca kryminalizuje na równi czynności służące propagowaniu skrajnie prawicowego ustroju państwowego (faszyzmu) jak i skrajnie lewicowego ustroju państwowego (komunizmu), to w sferze ideologicznych fundamentów tych reżimów ogranicza się do tego pierwszego ustroju, zakazując – w art. 256 § 1 k.k. – nawoływania do szerzenia nienawiści na tle różnic narodowościowych, etnicznych, rasowych, wyznaniowych – pomijając szerzenie nienawiści na tle różnic klasowych. Tymczasem publiczne propagowanie lub nawoływanie do nienawiści klasowej było i wciąż jest w wielu państwach podstawą ideologii oficjalnej albo podstawą programu skrajnej lewicy (zob. T. Snyder, Skrwawione ziemie. Europa między Hitlerem a Stalinem. Warszawa 2011, passim). Takie zawężone uregulowanie w art. 256 § 1 k.k. stanowi najpewniej refleks przyjętej w 1966 r. przez Narody Zjednoczone treści art. 20 ust. 2 MPPOiP, który stanowi, że: „Popieranie w jakikolwiek sposób nienawiści narodowej, rasowej lub religijnej, stanowiące podżeganie do dyskryminacji, wrogości lub gwałtu, powinno być ustawowo zakazane”. To znaczy, że prawodawca międzynarodowy w sposób niepełny określił zakres szerzenia nienawiści w odniesieniu do ideologii komunistycznej.\nBardzo ważna rzecz: Ustawodawca dąży do kryminalizacji samych czynności służących propagowaniu skrajnie prawicowego ustroju państwowego (faszyzmu) oraz skrajnie lewicowego ustroju państwowego (komunizmu), ale w sferze ideologicznych fundamentów tych reżimów ogranicza się do kryminalizacji tylko i wyłącznie skrajnie prawicowego ustroju państwowego (faszyzm). Głoszenie poglądów komunistycznych nie jest i być nie może kryminalizowane! Co więcej prawodawca międzynarodowy (!) nie penalizuje „szerzenia nienawiści na tle różnic klasowych”, ograniczając się tylko do penalizowania „szerzenia nienawiści na tle różnic narodowościowych, etnicznych, rasowych, wyznaniowych”. Na marginesie tylko dodam, że trzeba mieć naprawdę złą wolę podłego cynika, by w „wyzwoleniu Proletariatu” czy w „demokratycznym uspołecznieniu środków produkcji”, czy w zwykłej antypatii do burżuazji/ kapitalistów doszukiwać się znamion nienawiści…\nŻadne prawo na świecie nie przewiduje przestępstwa „szerzenia nienawiści na tle klasowych” (które w ogóle nawet nie występuje w społeczeństwach i w przyrodzie!). Głoszenie poglądów komunistycznych (nietotalitarnych) jest jednym z podstawowych praw, wynikających z prawa do wolności słowa i sumienia! PiS kryminalizując głoszenie poglądów komunistycznych, ogranicza swobodę wypowiedzi, wolność słowa oraz wolność sumienia – jeden z podstawowych filarów demokracji! Nie mniej poglądów komunistycznych nie można zakazać żadnym przepisem prawnym!\nCo więcej TK przyznaje rację opiniodawcom:\nTrafne są pytania komentatorów o to, czy do wyłączenia karnej bezprawności czynu dojdzie wobec osoby, która publicznie nosiła na ubraniu symbol kojarzony z systemem/ustrojem totalitarnym, a zwłaszcza, czy będzie ona w stanie dowieść, że jej zachowanie stanowi działalność artystyczną (por. E. Pływaczewski, A. Sakowicz, komentarz do art. 256 k.k., pkt III.19., [w:] A. Wąsek, R. Zawłocki, op.cit.). Zdaniem Trybunału, wydaje się to mało prawdopodobne – zachowanie takie nie może być bowiem uznane za działalność artystyczną. Stanowić może natomiast ekspresję przekonań estetycznych czy antytotalitarnych – ekspresję, której kryminalizacji nie wyłącza art. 256 § 3 k.k. W efekcie na podstawie art. 256 § 2 k.k. ściganiu podlegać mogą zachowania, które nie są szkodliwe społecznie, na przykład w sytuacji prowadzenia publicznie ostrej krytyki postaw i poglądów totalitarnych za pomocą druku, nagrania lub innego przedmiotu będących nośnikami symboliki totalitarnej. (…)\nDodatkowo badanemu fragmentowi art. 256 § 2 k.k. – przepisowi zawierającemu zwroty niedookreślone – nie towarzyszą wystarczające gwarancje proceduralne. Już zbyt pochopne wszczęcie postępowania karnego w sprawie „symboliki faszystowskiej, komunistycznej lub innej totalitarnej”, nawet kończące się dla podejrzanego (oskarżonego) pozytywnie, mogłoby mieć, poza niepotrzebną ingerencją w prawa jednostki, efekt mrożący dla debaty publicznej (…)\nKonkludując, Trybunał stwierdza, że art. 256 § 2 k.k., w zakresie w jakim przewiduje kryminalizację produkowania, utrwalania, sprowadzania, nabywania, przechowywania, posiadania, prezentowania, przewożenia lub przesyłania – w celu rozpowszechniania – druku, nagrania lub innego przedmiotu będących nośnikami symboliki totalitarnej, nie spełnia kryteriów określoności, wymaganych dla przepisów karnych – jest skonstruowany w sposób nieprecyzyjny, niejasny i niepoprawny.\nKrzysztof Pacewicz obrazowo i łopatologicznie wyjaśnia tę kwestię:\nHipotetyczna koszulka z sierpem, młotem i dopiskiem „Liberałów do Gułagu!” zostałaby prawdopodobnie uznana za niezgodną z prawem, bo propaguje totalitarną wersję komunizmu.\nPonadto ocenia, że Komunistyczna Partia Polski nie łamie w żadnym zakresie ustanowionego prawa:\nPierwsze zdanie statutu KPP brzmi: „Komunistyczna Partia Polski jest partią marksistowsko-leninowską nawiązującą do najlepszych patriotycznych i internacjonalistycznych tradycji polskiego ruchu robotniczego”. Wszystko to jest w myśl obecnego prawa legalne, tak długo, jak partia pozostaje w obrębie prawa i nie propaguje totalitarnego ustroju, na przykład nie zachęca do wysyłania swoich przeciwników politycznych do obozów pracy, ani nie głosi cenzury.\nDnia 9 października 2002 r. Sąd Okręgowy w Warszawie zarejestrował Komunistyczną Partię Polski jako partię polityczną, która została wpisana do krajowego rejestru Państwowej Komisji Wyborczej. Rokrocznie uczciwie i otwarcie KPP składa swoje sprawozdania finansowe i nigdy nie miała żadnych problemów ani zaległości. Komunistyczna Partia Polski powstała na gruzach zlikwidowanego Związku Komunistów „Proletariat”, uwzględniając (po decyzji o delegalizacji ZKP wraz z jej uzasadnieniem) obowiązujące ramy prawne i koncentrując się na propagowaniu komunizmu nietotalitarnego (tj. propagowanie komunizmu, które nie łączy się z propagowaniem totalitaryzmu).\nW związku z legalnością KPP (która nie powinna podlegać dyskusji) symbole komunistyczne, wpisane do Statutu Partii, czyli godło, sztandar i nazwa, podlegają ochronie prawnej znaków i symboli na podstawie ustawy o partiach politycznych.\nTrybunał Konstytucyjny w omawianym już wcześniej orzeczeniu zwrócił na to też uwagę:\nPrzekłada się to na niepewność sytuacji prawnej osób, które – z różnych przyczyn – pragną posłużyć się symbolami, które mogą zostać uznane za totalitarne. Dlatego art. 256 § 2 k.k. jest w części obejmującej wyrazy: „albo będące nośnikiem symboliki faszystowskiej, komunistycznej lub innej totalitarnej” niezgodny z art. 42 ust. 1 w związku z art. 54 ust. 1 i art. 2 Konstytucji.\nNiniejsze orzeczenie Trybunału Konstytucyjnego oznacza, że\nograniczone zastosowanie znajdzie art. 256 § 4 k.k. Na jego podstawie sąd będzie mógł orzec przepadek przedmiotów zawierających treść określoną w art. 256 § 1 k.k. Nie będzie to natomiast możliwe w odniesieniu do przedmiotów będących nośnikiem symboliki faszystowskiej, komunistycznej lub innej totalitarnej.\nKomunistyczna Partia Polski ponadto spełnia wszystkie stawiane wymogi i standardy, które nakłada na nią ustawa o partiach politycznych z dnia 27 czerwca 1997 r. (Dz. U. 1997 Nr 98 poz.604), toteż przysługują jej takie same prawa, jak każdej innej partii politycznej. KPP jest partią polityczną równą w prawach wobec wszystkich innych podmiotów politycznych.\nCo do symboli komunistycznych, te podlegają ustawowej ochronie prawnej przewidzianej dla dóbr osobistych, albowiem art. 17 tejże ustawy stwierdza jednoznacznie:\nTutaj znajduje się tak naprawdę całe clue, dlaczego PiS chce zdelegalizować KPP. W związku z tym, że sierp i młot, czerwony sztandar, sama nazwa Partii i jej skrót podlegają ustawowej ochronie prawnej jako dobra osobiste, Komunistyczna Partia Polski jest jednym z ostatnich (a ja twierdzę, że ostatnim) szańcem obrony przed dekomunizacją (tj. usuwaniem z przestrzeni publicznej „komunizmu” i wszystkiego co się z nim kojarzy).\nTutaj dochodzimy do ustawy z dnia 1 kwietnia 2016 r. „o zakazie propagowania komunizmu lub innego ustroju totalitarnego przez nazwy jednostek organizacyjnych, jednostek pomocniczych gminy, budowli, obiektów i urządzeń użyteczności publicznej oraz pomniki”, zwanej ustawą „dekomunizacyjną”.\nTen kuriozalny tytuł prawny dotyczy zakazania komunizmu tylko w sferze symbolicznej poprzez rugowanie samych nazw w/w budynków, urządzeń i jednostek, jednakże intencją Ustawodawcy było (i jest!) wyrugowanie komunizmu z przestrzeni publicznej w ogóle oraz wyrugowanie prawa do wolności wypowiedzi i głoszenia swoich poglądów przez komunistów. O ile dzięki swoim pretorianom we wszystkich urzędach wojewódzkich i w IPN-ie udaje im się likwidować nazwy, które w swojej istocie upamiętniają historię ruchów robotniczych, komunistycznych, ludowych, socjalistycznych a nawet lewicowych i postępowych przy bezsilności samorządów, o tyle solą w oku jest im Komunistyczna Partia Polski, której (na razie) nijak nie potrafią ruszyć.\nNie łudźmy się, że PiS poprzestanie tylko na walce w sferze symbolicznej. Kiedy dopełni się ostatecznie dekomunizacja nazw ulic, budynków, jednostek i pomników, wtedy przyjdzie czas na rozprawienie się fizyczne z komunistami.\nOd wielu lat wiele środowisk nacjonalistycznych chodzi po ulicach z okrzykami „raz sierpem, raz młotem czerwoną hołotę”, „a na drzewach zamiast liści będą wisieć komuniści” i innymi tego typu i pełnymi nienawiści hasłami. Komunista chętnie przy kawie lub herbacie podjąłby dialog, uczestniczyłby w debacie, przedstawiając argumenty merytoryczne, rozmawiałby kulturalnie, z tymi ludźmi, ale jak rozmawiać z kimś, kto chce cię rżnąć sierpem, bić młotem i wieszać na drzewach? Dobra wola jednej ze stron (komunistów) dialogu nie wystarczy. Potrzebna jest zawsze druga strona, a z tej drugiej strony dobrej woli i chęci zrozumienia nie ma. Jest za to nienawiść i żądza mordu. Jak komunista może spokojnie się zachowywać, skoro pluje mu się w twarz i nie chce się go wysłuchać, nie chce się z nim porozmawiać? Skoro zamiast rozmowy, usuwa się go z followersów, znajomych i banuje, skoro zamyka się w swojej prawicowej bańce informacyjnej?\nEwidentnie widać, że polska prawica usilnie pragnie kontrolować i manipulować ludzkie umysły i programować sobie wzór nowego człowieka (zauważalne wydaje się podobieństwo tych działań do chorych teorii Alfreda Rosenberga, czyż nie?).\nAtakują zatem KPP z innych stron: nieformalnymi działaniami: np. bardzo ciężko już jest wydrukować vlepki czy ulotki głoszące poglądy komunistyczne (nietotalitarne!) w byle jakim punkcie ksero, nie wspominając o wydawnictwach czy drukarniach. O ile pracownik ksero wykaże się odwagą by przyjąć realizację zamówienia, o tyle wywołuje się pressing na kliencie (komuniście lub jego sympatykowi), żeby poczuł się co najmniej nieswojo i źle. Jesteśmy sekowani i izolowani. Biorą nas na przeczekanie i wyciszenie, takie tworzenie bańki informacyjnej, banując konta (żeby nikt nie widział postów i komentarzy).\nPóki co sierp i młot są prawnie chronione, a KPP ostatnim szańcem obrony przed szaleńczą i złowrogą dekomunizacją, ale sama dekomunizacja to tylko jeden z kolejno włączanych elementów całego aparatu represji i szykan antykomunistycznych. W polskich szkołach reforma pisowska uczy o widmie komunizmu, jako o czymś o wiele gorszym niż faszyzm.\nKolejnym krokiem tegoż aparatu represyjnego była tzw. ustawa o dezubekizacji czyli nowelizacja ustawy z dnia 18 lutego 1994 r. „o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby Kontrwywiadu Wojskowego, Służby Wywiadu Wojskowego, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Straży Granicznej, Służby Ochrony Państwa, Państwowej Straży Pożarnej, Służby Celno-Skarbowej i Służby Więziennej oraz ich rodzin” (Dz.U. 1994 Nr 53 poz. 214), zwana dezubekizacyjną.\nChodzi mi głównie o niesławny art. 13 ust. 2 tejże ustawy, w którym odbiera się emerytury każdemu, który:\nw latach 1944–1956 w charakterze funkcjonariusza organów bezpieczeństwa państwa, porządku i bezpieczeństwa publicznego, jeżeli przy wykonywaniu czynności służbowych funkcjonariusz popełnił przestępstwo przeciwko wymiarowi sprawiedliwości lub naruszające dobra osobiste obywatela i za to został zwolniony dyscyplinarnie, umorzono wobec niego postępowanie karne ze względu na znikomy lub nieznaczny stopień społecznego niebezpieczeństwa czynu lub został skazany z winy umyślnej prawomocnym wyrokiem sądu.\nA art. 13a ust. 1 mówi, że o tym, komu odebrać emeryturę, decydować będzie… IPN… co więcej w tejże nowelizacji ustawy cały czas Ustawodawca określa Polskę Ludową jako „państwo totalitarne” lub „państwowy ustrój totalitarny”, co jest kompatybilne z tzw. ustawą dekomunizacyjną, w której czytamy, że zakazuje się propagowania komunizmu (w nazwach, czyli w sferze symbolicznej w przestrzeni publicznej!) i że za komunizm uważa się wszystko, co PiSowi kojarzy się lewicą, tzw. „lewactwem”, socjalizmem i komunizmem; komunizm stał się obok lewactwa słowem-wytrychem i piętnem (na oznaczenie ruchów robotniczych, socjalistycznych, komunistycznych, ogólnie lewicowych, postępowych a nawet liberalnych), jak niegdyś hitlerowska opaska naramienna na oznaczenie, kto był Żydem.\nArt.1. 1. Nazwy jednostek organizacyjnych, jednostek pomocniczych gminy, budowli, obiektów i urządzeń użyteczności publicznej, w tym dróg, ulic, mostów i placów, nadawane przez jednostki samorządu terytorialnego nie mogą upamiętniać osób, organizacji, wydarzeń lub dat symbolizujących komunizm lub inny ustrój totalitarny, ani w inny sposób takiego ustroju propagować.\nMarną pociechą w tzw. ustawie dekomunizacyjnej (powyżej) jest zapis o tym, że dekomunizacji pomników nie podlegają te obiekty, które zostały wpisane do rejestru zabytków, choć stanowi to furtkę dla samorządowców i społeczników w celu ratowania zagrożonych miejsc pamięci w przestrzeni publicznej (klauzula art 5a ust. 3).\nNajnowszym działaniem całego procesu antykomunistycznych represji i prześladowań w Polsce jest przyjęta przez Sejm i Senat i oczekująca jeszcze na podpis prezydenta ustawa z dnia 6 marca 2018 r. „o pozbawianiu stopni wojskowych osób i żołnierzy rezerwy, którzy w latach 1943–1990 swoją postawą sprzeniewierzyli się polskiej racji stanu”, zwana „degradacyjną”, której treść jest totalnym absurdem i kuriozum… sami zresztą przeczytajcie:\nArt. 1. Ustawa określa zasady utraty stopnia wojskowego oraz zasady i tryb pozbawiania stopnia wojskowego osób i żołnierzy rezerwy, którzy w latach 1943–1990 swoją postawą sprzeniewierzyli się polskiej racji stanu.\nArt. 2. Członkowie Wojskowej Rady Ocalenia Narodowego tracą z mocy prawa stopień wojskowy. Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej ogłasza, w drodze obwieszczenia, w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski” wykaz osób, które utraciły stopień wojskowy.\nArt. 3. 1. Pozbawia się stopnia wojskowego osobę, która z racji ukończonego wieku lub stanu zdrowia nie podlega obowiązkowi służby wojskowej, albo żołnierza rezerwy, posiadających stopień wojskowy Marszałka Polski, generałów albo admirałów, którzy w latach 1943–1990 (…)\nArt. 4. Utrata albo pozbawienie stopnia wojskowego następuje również pośmiertnie.\nArt. 5. Nie pozbawia się stopnia wojskowego osoby albo żołnierza rezerwy, o których mowa w art. 3, jeżeli bez wiedzy przełożonych, w trakcie pełnienia służby czynnie wspierali działania na rzecz niepodległości Państwa Polskiego.\nArt. 6. 1. Stopnia wojskowego pozbawia, na podstawie informacji, o której mowa w art. 9 ust. 1, Minister Obrony Narodowej, w drodze postanowienia. Postanowienie zawiera uzasadnienie i jest ostateczne.\nCytowane powyżej przepisy prawne dowodzą nie tyle o moralnym dnie polskiej prawicy, a o tym, że ustawa tzw. degradacyjna jest trupim sądem kapturowym na postaciach historycznych i kolejnym krokiem milowym w stosowaniu represji i szykan wobec komunistów. Sam fakt pośmiertnego degradowania osób i niemożność odwołania się od decyzji ministra (sic!) jest totalnym absurdem i kuriozum, niedopuszczalnym nawet w USA czy w krajach zachodnioeuropejskich… Nie dość, że polska prawica stosuje odpowiedzialność zbiorową wobec wszystkich tych, którzy uczciwie i rzetelnie wypełniali swoje obowiązki, to jeszcze tworzy precedens do walki na polu historycznym. Jeśli zatem przyjąć prawicową narrację o „szeregowym Jaruzelskim”, to przyjąć musimy narrację o „szeregowym Piłsudskim” i „szeregowym Rydz-Śmigłym”.\nInicjatywa bardzo znanej Moniki Jaruzelskiej, córki generała Wojciecha Jaruzelskiego, przy wsparciu socjaldemokratów z SLD, w tej sytuacji jest bardzo cenną. Organizuje ona bowiem centrum monitorowania skutków tzw. ustawy degradacyjnej. Na konferencji prasowej 9 marca mówiła, czym miałoby się zajmować:\ncentrum ma sprawdzać, jakie konsekwencje dla ludzi związanych z wojskiem przynosi ustawa\nCałość konferencji można obejrzeć na Periscope.\nNa koniec niewielkie pocieszenie, że jednak komuniści mają rację, albowiem sprawdzają się wszystkie nasze twierdzenia, że burżuazja zapatrzona jest w przeszłość a nie w teraźniejszość i nie w przyszłość i że buduje kapitalizm ukierunkowany na to co było. W wolnym i w pełni demokratycznym społeczeństwie komunistycznym zwracać się będziemy ku przyszłości. Lepszej, sprawiedliwej i wolnej przyszłości.\nDzisiaj w obliczu szaleństwa polskiej prawicy i wszystkich solidaruchów Komunistyczna Partia Polski jest ostatnim szańcem wolności słowa i sumienia w Polsce. Jej delegalizacja oznacza koniec wolności!\nZdelegalizowanie KPP stanowić będzie rażące naruszenie swobody wypowiedzi i wywrze negatywne skutki z punktu widzenia debaty publicznej. Dzisiaj Komunistyczna Partia Polski jest otwartą przestrzenią publiczną (całkowicie legalną), w obrębie której każdy może swobodnie wyrażać poglądy komunistyczne. Jeśli wszystkie siły lewicowe, liberalne i postępowe pozwolą prawicy pod sztandarem PiS-u na delegalizację KPP, to pozwolą na nieakceptowalny i skandaliczny wręcz precedens do jeszcze większej eskalacji bezprawia, przemocy, represji i prześladowań politycznych.\nNiech wiersz Martina Niemöllera stanowi lekcję, dlaczego wszystkie demokratyczne siły polityczne i społeczne w Polsce powinny stanąć w obronie KPP.\nWszelkie represje i prześladowania zawsze zaczynają się od komunistów. Czy znowu wiersz Martina Niemöllera się spełni?\nTutaj można przeczytać najnowsze wieści o pisowskiej delegalizacji KPP. KLIKNIJ TUTAJ.\nA tutaj obszerny komentarz przewodniczącego KPP tow. Krzysztofa Szweja, co oznacza dekomunizacja. KLIKNIJ TUTAJ.\nOrzeczenie Trybunału Konstytucyjnego z 2011 r.\nKrzysztof Pacewicz, OKO PRESS (dostęp 13.03.2018 19:30)\nOdpowiedź podsekretarza stanu Janusza Niemcewicza z Ministerstwa w sprawie Związku Komunistów Proletariat z dnia 29 stycznia 1998 r.\nUstawa tzw. „dekomunizacyjna”\nRozporządzenie MEN z dnia 14 lutego 2017 r. w sprawie podstawy programowej\nUstawa tzw. „dezubekizacyjna” i jej nowelizacja\nUstawa tzw. „degradacyjna”\nartykuł publicystyczny nadesłał kyfo\nPrevious Post: Francja: O jedność i solidarność z KPP\nNext Post: Zapomniana rewolucja – komunistki i emancypacja kobiet w powojennej Polsce\n08/05/2018 o 11:24\nPrezydent RP Andrzej Duda zawetował tzw. ustawę degradacyjną, 4 kwietnia 2018 r. Stwierdził, że „każdej osobie, która w wyniku zastosowania ustawy może utracić stopień wojskowy, przysługuje prawo do zindywidualizowanego i rzetelnego postępowania” – napisał prezydent Andrzej Duda w uzasadnieniu do przekazanego do Sejmu wniosku o ponowne rozpatrzenie tak zwanej ustawy degradacyjnej. Jego zdaniem rozwiązanie zawarte w ustawie, zgodnie z którym „członkowie Wojskowej Rady Ocalenia Narodowego tracą z mocy prawa stopień wojskowy”, wprowadza „zasadę odpowiedzialności zbiorowej”.\nNie zmienił jednak zdania w swojej ocenie wobec PRL-u, WRON i Ludowego Wojska Polskiego i ten fakt daje uzasadnione podejrzenie, że ustawa degradacyjna została odsunięta w czasie na czas wyborów. Bardzo prawdopodobne, że PiS koniec końców ją uchwali.\n08/05/2018 o 11:53\nKomunizm nietotalitarny. Mogą mi państwo powiedzieć w jaki sposób chcieliby państwo nakłonić 100% społeczeństwa do absolutnego poświęcenia się ideom komunistycznym? Bo bez tego poświęcenia, lub gdyby jedynie niewielki odsetek wyznawał inne wartości niż komunistyczne, komunizm ponownie zapadłby się pod własnym ciężarem. Dobrym przykładem jest tutaj rodzina – czyli jednostka społeczna w której komunizm sprawdza się doskonale. Dzieje się tak dlatego, że ci najbardziej produktywni (dorośli i najstarsze dzieci) bezkrytycznie i absolutnie poświęcają się dla mniej produktywnych członków społeczności. Pracują więcej dlatego, że pozostali członkowie rodziny tego nie robią. W tym przykładzie „nakłanianie” jest spowodowane imperatywem biologicznym. Co proponujecie w ramach takiego „nakłaniacza” w skali całego społeczeństwa, bo jak historia pokazuje nic poza przemocą nie działa, a zastosowanie przemocy uczyniłoby z tej wersji komunizmu system totalitarny. Więc co państwo proponują?\n17/05/2018 o 16:54\nJesteśmy demokratyczną partią polityczną, działającą w granicach obowiązującego prawa polskiego i dozwolonymi środkami takimi samymi, jak inne partie polityczne takie jak PO, PiS czy SLD, przekonujemy obywateli do swoich postulatów i programu dla Polski. Każda partia polityczna byłaby szczęśliwa i spełniona, gdyby do swoich racji, poglądów i postulatów przekonała „100% społeczeństwa”, ale w demokracji są zwolennicy, sympatycy oraz przeciwnicy. Nikogo nie chcemy zmuszać i nie zmuszamy do podzielania naszych poglądów. Realizacja naszego programu i postulatów jest możliwa wtedy, kiedy otrzymamy wystarczające poparcie i mandat do rządzenia w kraju w wyborach demokratycznych (większość parlamentarna lub taki wynik głosowania, który pozwoli nam składać projekty ustaw w Sejmie lub pozwoli nam rozmawiać na tematy ewentualnych koalicji rządowych).\nNasi towarzysze z Warszawy w lutym b.r. ogłosili „polski manifest komunistyczny”, który jest kompilacją aktualizacji „Manifestu” Karola Marksa i Fryderyka Engelsa z 1848 r. oraz streszczenie Programu i wyimków postulatów naszej Partii. Ten „manifest warszawski” może Pan bez problemu przeczytać na naszej stronie. Jego treść zawiera wyczerpującą odpowiedź na Pana pytanie: „co państwo proponują?”. Podajemy link: https://kom-pol.org/2018/03/09/manifest-polskich-komunistow/\nJa mam idealny sposób na odróżnienie komunistów totalitarnych od nietotalitarnych.\nJaki jest wasz stosunek do wolności wyznawania religii?\nJakie macie podejście do małżeństw jednopłciowych?\nCzy jesteście za zakazem palenia w miejscach publicznych?\nUdzielając odpowiedzi na te trzy pytania odpowiecie sobie sami czy jesteście totalitarnymi komunistami, czy nietotalitarnymi.\n28/10/2018 o 14:58\nWszystkie odpowiedzi na twoje pytania znajdują się tutaj, wystarczy poczytać:\nPoza pytaniem o stosunek do zakazu palenia w miejscach publicznych: bo łączenie odpowiedzi (jakiejkolwiek) na to pytanie z byciem lub niebyciem totalitarnym jest pomieszaniem z poplątaniem, ergo „zakaz palenia w miejscach publicznych” ma się do „totalitarności” jak pięść do nosa.\nWiększość badań na świecie dowodzi, że palacze czynni nie powinni palić w obrębie osób niepalących, zwłaszcza dzieci, gdyż paląc w ich towarzystwie powodują że stają się palaczami biernymi (wbrew własnej woli). Można edukować lub wprowadzać obostrzenia prawne (np. zakaz w miejscach publicznych). W Unii Europejskiej (oraz w Polsce) przyjęto drogę poprzez wprowadzanie zakazu w miejscach publicznych.\nOdpowiadając na te dwa pytania:\n1. Wolność wyznawania religii jest sprawą indywidualną każdego człowieka. Jeśli ludzie chcą kultywować jakąś religię, to mają do tego pełne prawo (to należy do kanonu podstawowych praw człowieka). Nie wolno jednak tego mylić z wtrącaniem się kościołów i związków wyznaniowych w sprawy świeckie, niereligijne, państwa. „Bogu co boskie, a cesarzowi co cesarskie”, rozdział Kościoła (i innych religii) od państwa.\n2. Podobnież z „małżeństwami homoseksualnymi” – specjalnie w cudzysłowie piszemy, bo nie trzeba tego tak nazywać (małżeństwo w kulturze polskiej przyjęło się jako instytucja pary heteroseksualnej), ale rozumiemy, że użyłeś tutaj skrótu myślowego. Kwestia związków partnerskich osób homoseksualnych to jest indywidualna sprawa, leżąca w sferze intymnej. Sprawę formalnych związków partnerskich między osobami homoseksualnymi trzeba uregulować prawnie, dać prawo do regulacji takim osobom swoich statutów prawnych (podatki, dziedziczenie itp.). Nie chodzi tu o zakaz bądź nie takich związków. Chodzi o prozaiczne kwestie życia w normalnym państwie (równość wobec prawa).\n29/10/2018 o 16:00\nNapiszę dlaczego zadałem te trzy pytania. Otóż totalitarni komuniści byli w PRL-u.\nSprzeciwiali się zarówno prawom osób religijnych do uczęszczania na msze, jak i prawom osób homoseksualnych do zawierania małżeństw i adopcji dzieci. Dziwię się tobie, że piszesz małżeństwa homoseksualne w cudzysłowie, zupełnie jak to robią fanatycy religijni i środowiska neonazistowskie.Chcoiaż komuniści słyną w zakresie homofobii ze strasznego zakłamania (Mao Zedong, Stalin, dzisiejsi komuniści greccy i japońscy)\nCo do palenia to właśnie komuniści totalitarni byli za jego rozpowszechnienieniem i zgadzam się, że nikt nie ma prawa innego człowieka zabijać dymem tytoniowym.\nJa szukam właśnie takiej partii, która byłaby nietotalitarna, czyli:\n– akceptowałaby religijność ludzi\n– wprowadziłaby małżeństwa homoseksualne z możliwością adopcji dzieci (rozdział Kościoła od Państwa) dla mnie 100 razy ważniejszy jest człowiek niż definicja kulturowa Jedyny argument który może być brany pod uwagę jako przeciwny ustanowieniu instytucji małżeństw jednopłciowych to ewentualny gniew Boży Oczywiście jako osoba wierząca nie wykluczam tego argumentu, ale moim zdaniem Bóg chrześcijański jest za równością wszystkich ludzi. Jestem przeciwny instytucji związków partnerskich – ludzie hetero nie potrzebują setnego przywileju a osoby homo powinny mieć małżeństwa. W końcu jeśli ktoś cokolwiek mówi o równości to zupełną podstawą są małżeństwa cywilne\n– nie chcę być truty przez głupotę niefrasobliwych ludzików, dlatego wprowadzenie ściślejszego zakazu palenia w miejscach publicznych będzie korzystne dla wszystkich ceniących sobie życie w zdrowym niezdegenerowanym przez straszne nałogi społeczeństwie\n01/11/2018 o 20:59\nDziękujemy za odpowiedź. Chyba się nie zrozumieliśmy, albo na siłę szukasz w nas przeciwnika. Spróbujemy po kolei wytłumaczyć.\nPiszemy w cudzysłowie „małżeństwa homoseksualne” BEZ żadnego podtekstu homofobicznego. Dyskryminacja osób homoseksualnych nie powinna mieć miejsca tak, jak wielu innych osób w myśl idei, że wszyscy obywatele są równi wobec prawa (postulat równości praw, „egalite!”). W związku z walką o równość, nie oceniamy ludzi przez ich przymioty takie jak orientacja seksualna, płeć, religia, przekonania itp. Każdy jest równy wobec prawa, wszyscy jesteśmy równi wobec, nawet jeśli różnimy się tak bardzo.\nTermin „małżeństwa homoseksualne” jest ideologicznym (a w zasadzie stał się takim), podobnie jak „gender” (możemy nad tym ubolewać, ale takie są fakty; prawica „spłaszczyła” ten problem do potrzeb swoich wojenek tożsamościowych). Na przykładzie „gender”: z angielskiego oznacza „rolę społeczną” (dosł. „rodzaj”). W Polsce błędnie przetłumaczono to jako „płeć” (z dopiskiem „kulturowa” lub „społeczna”). W angielskim zaś wyróżnia się dwa słowa na oznaczenie „płci”: „sex” i „gender”. Prawica i Kościół swoją propagandą wbili do głów, że „gender” to jest „sex” i stąd jest mnóstwo nieporozumień.\nDlatego w realiach polskich lepiej jest mówić o „zalegalizowaniu związków partnerskich” oraz o „związkach partnerskich”. Orientujesz się zapewne w tym temacie, że nawet formalnoprawne zalegalizowanie związków partnerskich (nie tylko osób homoseksualnych, ale także heteroseksualnych!) stanowi problem dla reżimu prawicowego i Kościoła.\nLegalne związki partnerskie w ich (prawicowym) mniemaniu stanowią konkurencję dla małżeństwa (jak to mówią) „uświęconemu przez Boga i Kościół”, „świętym nierozerwalnym węzłem małżeńskim”. W naszym mniemaniu – alternatywę; w związku z dążnością do pełnej realizacji postulatu równości (egalite). Nadmieniamy: w legalnych (prawem) związkach partnerskich można byłoby m.in. zaadaptować dzieci.\nZawsze musimy uwzględniać realia prawne i obyczajowe oraz ideę równości (każdy z nas jest wobec innych równy, niezależnie od tego jak bardzo się różni; niezależnie od przymiotów jakimi się charakteryzuje).\nErgo: jeśli udałoby się zalegalizować w Polsce małżeństwa homoseksualne z możliwością adopcji dzieci – super, ale powoli, małymi kroczkami do przodu. Prawicowa machina propagandowa to potężne narzędzie. Nasz postulat o legalizacji związków partnerskich jest tożsamy z twoim postulatem o legalizacji małżeństw homoseksualnych. Inaczej to nazywamy. Różnimy się tylko tym, że my idziemy na kompromisowość, dialog i porozumienie, w tym uszanowanie wrażliwości drugiej strony sporu. Wydaje się nam, że ty idziesz w bezkompromisowość. To szlachetne, ale czasami dla większego dobra trzeba pójść drogą dialogu i porozumienia. Po to też się prowadzi negocjacje i się rozmawia. :)\nCo do historii: w okresie rewolucji październikowej aż do lat 30. XX wieku Rosja radziecka była najbardziej otwartym i tolerancyjnym krajem w kwestiach obyczajowości (z religią było inaczej, gdyż cerkwie jawnie wspierały tzw. białych generałów, a pamiętajmy, że bolszewicy byli w stanie wojny domowej z poplecznikami i współpracownikami obalonego reżimu – caratu). Co do PRL-u ówcześni komuniści popełniali w przeszłości bardzo dużo błędów (jak pokazuje historia), ale sugerujemy trochę zrozumienia i wyrozumiałości: nigdy wcześniej nikt nie próbował wyzwolić narodów z macek całego systemu (kapitalizmu) i stworzyć zupełnie od nowa inny, bardziej ludzki (socjalizm). To nie jest dla nich usprawiedliwienie, lecz zachęta do bardziej obiektywnego spojrzenia na ich przeszłe działania: co było złe to było złe, ale co było dobre to było dobre.\nCo do zakazu palenia – nie rozumiemy jak to się ma mieć do kwestii totalitarności bądź nietotalitarności. Podtrzymujemy swoją odpowiedź w tym temacie:\nŁączenie odpowiedzi (jakiejkolwiek) na to pytanie „czy jesteś za czy przeciw zakazowi palenia” z byciem lub niebyciem totalitarnym jest pomieszaniem z poplątaniem, ergo „zakaz palenia w miejscach publicznych” ma się do „totalitarności” jak pięść do nosa. Większość badań na świecie dowodzi, że palacze czynni nie powinni palić w obrębie osób niepalących, zwłaszcza dzieci, gdyż paląc w ich towarzystwie powodują że stają się palaczami biernymi (wbrew własnej woli). Można edukować lub wprowadzać obostrzenia prawne (np. zakaz w miejscach publicznych). W Unii Europejskiej (oraz w Polsce) przyjęto drogę poprzez wprowadzanie zakazu w miejscach publicznych.\nCo do tolerancji wobec religijności (wierzeń) ludzi. Powtarzamy naszą odpowiedź: Wolność wyznawania religii jest sprawą indywidualną każdego człowieka. Jeśli ludzie chcą kultywować jakąś religię, to mają do tego pełne prawo (to należy do kanonu podstawowych praw człowieka). Nie wolno jednak tego mylić z wtrącaniem się kościołów i związków wyznaniowych w sprawy świeckie, niereligijne, państwa. „Bogu co boskie, a cesarzowi co cesarskie”, rozdział Kościoła (i innych religii) od państwa.


Nr 100 wśród 487 Restauracje w lokalizacji Huntsville\n5004A Whitesburg Drive, Suite A, Huntsville, AL 35802\nJedzenie było pyszne. Opinie są bardzo dokładne. Wzięliśmy wieprzowinę i Turcji kanapkę z grilla. Bardzo mi się podobało.Więcej\nMiał combo załadowane pieczone ziemniaki jak zawsze. Nigdy nie byłem rozczarowany czy na miejscu lub zabrać ze sobą! Największa różnica jest taka, że tam ma restrykcyjny sosem, który wysyłają do domu.Więcej\nMiał pół płyta z żeberka talerz na lunch. porcja była bardzo duża. Żeberka były dobre, greasier niż normalnie, a nie smak - intensywny. Na stronach fasolka po bretońsku i surówki z kapusty były bardzo dobre. Obsługa i ceny były doskonałe.Więcej\nNajlepiej wyjść na obiad lub kolację z wieprzowiny jest ziemniaki. Poprosić o jakiś biały sos i trzeba będzie to prawdziwa przyjemność, jest bardzo syte. Świetny przejazd przez obsługa\nJeśli szukasz dobrego podstawowe grilla w Huntsville, Lawlers jest twoje miejsce. Poszedłem do Whitesburg lokalizacja niedawno, i zamówiłem pieczone ziemniaki z serem i grill. Wspaniały smak, ale WOW, nie wiedziałem że ziemniaki wychował, duże. wystarczyło dla trzech lub czterech osób. Zamówienie to tylko wtedy, gdy...są bardzo głodni. Świetna obsługa, z "domowym" podejście. Wiesz, że jesteś mile widziany. Sosy: łagodny i gorące. Super mrożona herbata! Mały stolik, ale wygodne.Więcej\nZawsze dobre jedzenie. Szybko nawet zmotoryzowanych. Na gorący sos jest tak gorące, w dobrym tego słowa znaczeniu. Tylko grill, wszystkie strony są bardzo dobre. Moje ulubione to sałatka ziemniaczana i fasolka po bretońsku.Więcej\nUwielbiam możliwość jazdy przez okno na wolno gotowane jedzenie! Z mostka wołowiny jest wspaniały i nikt nie może pokonać świeże, domowe ciasta.Więcej\nDobre jedzenie. Mam celiakię i są bardzo gościnni. bardzo przyjazny. Najlepsze miejsce do grillowania. Są jak rodzina.Więcej\nPrzez wiele lat była to się udać się na posiłek. Zawsze fantastyczne i jak dotąd nie ma tak dobrze. Zawsze miła szybka obsługa, wspaniałe miejsce do grillowania.Więcej\nJedzenie jest doskonałe, a personel jest bardzo przyjazny. Mam specjalne potrzeby dietetyczne, a oni zawsze wychodzą z siebie, aby mi pomóc. Zawsze jest kolejka, ale to tylko wskazuje, na ile dobra jest. To przesuwa się szybko i nie czekasz długo. Teraz jeść tutaj kilka razy...w tygodniu.Więcej\nAdres: 5004A Whitesburg Drive, Suite A, Huntsville, AL 35802


Archiwa: przewodnik gory swietokrzyskie jaskinia raj wycieczka gory swietokrzyskie - DOROTA CZESAK ✔ Licencjonowany przewodnik po Górach Świętokrzyskich\nTotal Website Visits: 156900\nprzewodnik gory swietokrzyskie jaskinia raj wycieczka gory swietokrzyskie\nPublished 11 kwietnia, 2020 | By dorota\nDużo zdrowia, spokoju i stabilizacji finansowej w trudnym okresie życzą przewodnicy świętokrzyscy Dorota i Marek Czesakowie. Oby te Święta Wielkanocne były dla wszystkich radosne!\nA kiedy w końcu rozpocznie się sezon turystyczny, zapraszamy do nas, w Góry Świętokrzyskie! Bo jak mawia chińskie przysłowie – „Lepiej zobaczyć coś raz, niż słyszeć o tym tysiąc razy”.\nDo zobaczenia na świętokrzyskich szlakach!\nSezon 2019 powoli dobiega końca!\nPublished 5 listopada, 2019 | By dorota\nDni stają się coraz krótsze, nie widać też już za oknem złotej, polskiej jesieni to znak, że sezon 2019 pomału dobiega końca. Sezon dla mnie bardzo pracowity z kilkoma pilotażami zagranicznymi: Włochy, Praga, Wiedeń oraz wytężoną, codzienną pracą w Górach Świętokrzyskich. Najczęściej słyszane zadanie dotyczące kielecczyzny to to mówiące o tym, że u nas tak pięknie, ale niestety promujemy się za słabo. Niech więc każda, moja grupa, którą obsługiwałam będzie ambasadorem Ziemi Kieleckiej i Sandomierskiej i jej niepowtarzalnego uroku, czaru i magii 🙂 Serdecznie zapraszam na wizytę w Górach Świętokrzyskich 🙂