Telegram z Enbiej 13/03/14 – blowout Rockets, 10 szwów Dunleavy’ego, rewanż Thunder – Enbiej.pl\nTelegram z Enbiej 13/03/14 – blowout Rockets, 10 szwów Dunleavy’ego, rewanż Thunder\nData: 14/03/2014 Autor: Dawid Ciepliński Kategoria: Aktualności\nHouston Rockets – Chicago Bulls 87:111 (20:25, 22:25, 16:35, 29:26)\nBulls zatrzymali Rockets na tylko 35,4 proc. z gry i 19,2 proc. za trzy. Do tego wymusili 17 start gości i sprawili, że dwaj najlepsi zawodnicy Houston nie mieli wiele do powiedzenia w tym. Nie to było jednak historią tego meczu.\nW drugiej kwarcie Chandler Parsons w czasie szybkiego ataku wbiegł pod kosz i trafił łokciem w łuk brwiowy Mike Dunleavy’ego. Polała się krew, skrzydłowy Chicago udał się do szatni i miał już nie wrócić na parkiet. Wrócił jednak po przerwie i w trzeciej kwarcie zaczął się Dunleavy show, i tak, napisałem Dunleavy i show w jednym zdaniu.\nMike rzucił wtedy 18 punktów, trafiając 7 z 11 rzutów, w tym 3 z 4 trójek, mocno przyczyniając się do tego, że gospodarze zaczęli runem 20-2, wygrali ją 35-16, a przed czwartą prowadzili już27 oczkami i było po meczu.\nDunleavy w całym spotkaniu zdobył 21 punktów, z 15 rzutów i zebrał 7 piłek. 19 oczek, 7/12 z gry dodał Kirk Hinrich, który dobrze również bronił Jamesa Hardena, po tym jak w drugiej kwarcie na ławkę z powodu trzeciego faulu zszedł Jimmy Butler. 18 punktów z 19 rzutów miał Carlos Boozer, 13 oczek i 8 asyst dołożył z ławki D.J. Augustin, a najlepszy center ostatniego miesiąca w lidze Joakim Noah znów był bliski triple double na 13 punktów, 10 zbiórek i 9 asyst.\nHarden zdobył tylko 8 oczek, 2/7 z gry, Parsons trafił tylko 1 z 11 rzutów – 2 punkty, Dwight Howard zanotował double-double na poziomie 12 oczek i 10 zbiórek, blokując 4 rzuty, ale popełnił też 7 start i zdecydowanie przegrał pojedynek z Noah. Najwięcej dla Rockets rzucił Jeremy Lin – 21 punktów z 13 rzutów.\nMilwaukee Bucks – Atlanta Hawks 97:102 (30:23, 23:24, 14:21, 30:34)\nW zasadzie to chyba w tym meczu było najwięcej emocji, jeśli chodzi o czwartkowe pojedynki. Bucks jeszcze przed przerwą prowadzili już nawet 13 punktami w Atlancie, a do tego przez prawie całą trzecią kwartę utrzymywali ok. 10-punktową przewagę, nim w końcu Hawks po runie 9-0 na zakończenie tej części meczu w końcu dogonili Milwaukee.\nDalej walka toczyła się punkt za punkt. Jeszcze na niecałe dwie i pół minuty do końca to Bucks prowadzili 89-87, nim Kyle Korver i Jeff Teague wspólnie rzucili 9 oczek z rzędu, a ten wsad rozgrywającego gospodarzy na 27 sekund do końca zapewnił wygraną Hawks.\nTeague rzucił 22 punkty z 10 rzutów i rozdał 8 asyst, ale popełnił też 7 strat. Korver zdobył 15 oczek, z czego 12 w czwartej kwarcie, trafiając 4/6 rzutów, w tym 3 trójki, Paul Millsap dodał 17 punktów, z czego 12 w pierwszej kwarcie, a DeMarre Carroll 15.\nDla Bucks najwięcej rzucił Ersan Ilyasova – 22 punkty z 20 rzutów, zbierając do tego 10 piłek. 20 dołożył Brandon Knight, a po 12 John Henson i Jeff Adrien.\nLos Angeles Lakers – Oklahoma City Thunder 102:131 (19:33, 27:27, 31:41, 25:30)\nThunder zrewanżowali się za niedzielną porażkę w Los Angeles i w łatwy sposób pokonali Lakers na własnym parkiecie. OKC po pierwszej kwarcie prowadziło 33-19, po pierwszej połowie 60-46, nie pozwalając Jeziorowcom zbliżyć się w drugich 24 minutach na mniej niż 11 oczek, a pod koniec trzeciej kwarty zupełnie odjeżdżając gościom i robiąc blowout.\nRussell Westbrook w 23 minuty rzucił 29 punktów z 19 rzutów i rozdał 9 asyst. Kevin Durant również rzucił 29 oczek, 8/11 z gry, 11/11 z linii, co jest już jego 30 meczem z rzędu, z co najmniej 25 punktami na koncie. To jego najdłuższa taka seria w karierze i najdłuższa od czasów Sami-Wiecie-Kogo – 40 spotkań w sezonie 1986/87.\nSerge Ibaka zanotował double-double na poziomie 16 oczek i 13 zbiórek, blokując do tego 7 rzutów, a Caron Butler zdobył 11 oczek, trafiając 3 trójki.\nDla Lakers najwięcej rzucił Jodie Meeks – 19 punktów, 6/15 z gry. 16 dodał Kent Bazemore, 14 Pau Gasol, 13 Jordan Farmar, 12 Ryan Kelly, a 10 Wesley Johnson.\nFilmowe podsumowanie i TOP5 minionej nocy – 13/03/14\nHistorii Royce White’a ciąg dalszy…\nKomentarze do wpisu: “Telegram z Enbiej 13/03/14 – blowout Rockets, 10 szwów Dunleavy’ego, rewanż Thunder”\n14/03/2014 o 11:37\nAni słowa o tym że Chicago trafiło łącznie 14 trójek – co im się nie zdarza a ostatnio udało im sie to ponad 2 lata temu. Gdyby wziąć pod uwagę skuteczność z jaką to zrobili (58%) to trzeba sie cofnąć o 3 sezony! Te tróki (w wykonaniu Dunlyvego, Hinricha i Augustina) wraz z dobrą obroną całego zespołu skutecznie odjęły rakietom paliwo (czy tam prąd – jak kto woli).\nAugustin równiez zaliczył kolejny kapitalny występ. Generalnie wszystko mu wychodziło a przestał trafiać dopiero w 4 kwarcie gdy było już po meczu.\nNoah gdyby nie olbrzymia przewaga Chicago (przez co zszedł z boiska) zaliczył by pewnie swoje 4 tripleduble i prowadził by w tej statystyce (do spółki z Stephensonem). Zabrakło mu do tego 1 asysty. Zresztą cała drużyna zagrała kapitalnie. Rzadko im sie zdarza że mają 50% celności a mięli ją przez beznadziejną obronę Rakiet. Przykładowo prawie wszystkie trójki były rzucane z czystych pozycji.\n14/03/2014 o 11:40\nRyzykowne to stwierdzenie z Noah jako najlepszym centrem miesiąca, oczywiście doceniam jego znakomitą grę, jednak wydaje mi sie, że jeszcze lepiej od niego spisuje sie Al Jefferson, chociaż oczywiście ciężko ich porównywać ze względu na bardzo odmienne style gry.\n14/03/2014 o 11:45\nto pójdzmy w stronę obrony, po meczu McHale przyznał ,że wg niego Noah to przyszły DPOTY.\n14/03/2014 o 14:52\nTak, defensywnie zdecydowanie Noah ostatnio wyróżnia się na tle reszty środkowych, jak już rozmawiamy o centrach to po pierwsze Horford na 100% opuści resztę sezonu, szkoda, ale za rok z nim w składzie Atlalnta może być teamem na play-offy, bo w tym roku już się im raczej nie uda, skoro nawet z Bucks się męczyli, Milsap bez Ala również wygląda gorzej. A po drugie nie macie może wrażenia, że Howard jest kompletnie niewykorzystywany w Houston? Przecież on ma potencjał na zdecydowaną dominację na środku, trzeba mu było zostać w Orlando. Teraz nawet 1 opcją nie jest.\n14/03/2014 o 19:25\nTakie mecze jak z Houston i Miami rodzą pytanie czy naprawdę Bykom potrzebny jest Rose? Może lepiej było by podpisać Melo, a Rose wymienić na 2-3 grajków pokroju Butlera czy Noah i do United Center wróciły by finały.\nTak sie zastanawiam czy ktokolwiek zechciał by teraz Rosea z jego kontraktem.\nNie wiadomo co z niego będzie. Moze wróci do niezłej dyspozycji a może będzie cieniem siebie tak jak po ostatnim powrocie. Następny sezon prawie na pewno będzie miał słaby ale co bedzie za 2 i 3 lata? Może sie odbuduje ale czy będzie zasługiwał na swoje 20-21mln? Nie sądze.


Norwegia ponownie skazana za przymusowe adopcje dzieci - Polska i świat - Radio Szczecin\nNorwegia ponownie skazana za przymusowe adopcje dzieci\nPolska i świat 2020-03-10 12:40 Przemysław Gołyński\nNorwegia przegrała w Strasburgu również drugą sprawę dotyczącą odebrania opieki nad trójką dzieci obywatelowi Szwecji. Fot. pixabay.com / Iituliitu (CC0 domena publiczna)\nEuropejski Trybunał Praw Człowieka w Strasburgu orzekł we wtorek, że Norwegia naruszyła prawa rodziców do poszanowania życia rodzinnego. Chodzi o dwie sprawy przymusowych adopcji dzieci.\nPierwsza z nich dotyczy odebrania rodzicom przez norweski Urząd ds. Dzieci (Barnevernet) urodzonego w 2008 roku dziecka i umieszczeniu go w rodzinie zastępczej. Swoją decyzję urzędnicy motywowali, złym stanem psychicznym matki chłopca, która miała przejść poważną depresję poporodową.\nPomimo pozytywnej opinii biegłego, na temat możliwości sprawowania opieki przez biologicznych rodziców dziecka, norweski Sąd Najwyższy postanowił o adopcji chłopca przez rodziców zastępczych, powołując się na powstałe między nimi silne więzy emocjonalne.\nNorwegia przegrała w Strasburgu również drugą sprawę dotyczącą odebrania opieki nad trójką dzieci obywatelowi Szwecji. W 2015 roku Barnvernet zwróciło mężczyźnie jedno z nich pozostawiając pozostałe w rodzinie zastępczej. Decyzję zatwierdził później Sąd Najwyższy.\nTo już kolejny - w ciągu kilku ostatnich miesięcy - raz, kiedy Europejski Trybunał Praw Człowieka orzeka, że Norwegia naruszyła art. 8 Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności.\nGość RSnW: każdemu zależy, by sprawa Grodzkiego została jak najszybciej wyjaśniona\nZachodniopomorscy politycy za 14. emeryturą\n12345 198168 na 8257 stronach\n12345 22740 na 948 stronach\n12345 36725 na 1531 stronach\n(od przedwczoraj oglądane 12170 razy)\n(od 21 lutego oglądane 8401 razy)\n(od 19 lutego oglądane 7610 razy)\n(od przedwczoraj oglądane 7444 razy)\n(od przedwczoraj oglądane 6954 razy)\n(od 22 lutego oglądane 6540 razy)


Wojcieszek: SAL Lizzie Kate - kwiecień\nweronkaa84 1 kwietnia 2013 12:03\nvioli igłą malowane 1 kwietnia 2013 12:50\nWidzę że i u ciebie mroźnie i biało , pogoda nie na te święta,,\nŚliczny hafcik , u mnie czeka na wyszycie od zeszłego roku ,,muszę sie wziąć za niego ,,,,\nAnna 1 kwietnia 2013 19:17\nViolu uporasz się z nim szybciutko :)\nBaloska 1 kwietnia 2013 12:52\nUdanego i miłego dnia:)\nAnna 1 kwietnia 2013 19:19\n:) Zima na całego!\nEdyta 1 kwietnia 2013 15:17\nŚlicznie :) Niestety zima nas nie chce opuścić!\nAnna 1 kwietnia 2013 19:22\nlejdi.ana 1 kwietnia 2013 15:18\nU mnie też takie widoki za oknem...\ndobrze, że chociaż na kanwie może być kolorowo i wiosennie:)\nKażdy już chyba tęskni do kolorów i zapachów wiosny.\nAnnette 1 kwietnia 2013 17:28\nKolejny uroczy hafcik. U mnie snieg pomału zaczyna topnieć :-)\nAnna 1 kwietnia 2013 19:25\nLubię te malutkie hafciki :))\nDziś w ciągu dnia urządziliśmy sobie rzucany lany poniedziałek, zabawy było co niemiara. Błota śniegowego też nie brakowało. Teraz czeka mnie wieeelkie pranie i suszenie.\nMałymi Kroczkami 1 kwietnia 2013 19:13\nUdało się z jednym nam że mamy w końcu iście białe święta :) Ja jeszcze mojego kwietniowego haftu nie zaczęłam, ale jeszcze mam czas... pozdrawiam poświątecznie i śniegowo, bo w Gdańsku cały dzień pada śnieg....pada, i pada i pada....\nAnna 1 kwietnia 2013 19:27\nTeż mam już dość śniegu!\nJa swój hafcik skończyłam na początku marca, ale z braku czasu pokazuję dopiero teraz.\nDo piątego na pewno zdążysz.\nGosia 2 kwietnia 2013 11:05\nPiękny hafcik szkoda tylko że u nas tak nie jest :(\nviolka 2 kwietnia 2013 14:36\nU mnie też było tak ślicznie biało ;) Teraz słoneczko świeci i góry śniegu topnieją - chyba się teraz potopimy... Ładny Kwiecień :)\nAnna 2 kwietnia 2013 18:59\nNajgorsze jest przechodzenie przez jezdnię na drugą stronę ulicy, wszędzie błoto, a buty - lepiej nie mówić.\nPromyk 2 kwietnia 2013 18:40\nChociaż na obrazku tak jak powinno być!;) Widok za oknem jakiś znajomy...\nŚlicznie ozdobiłaś okno.:)\nAnna 2 kwietnia 2013 19:01\nOzdoba na firance jest po to, żeby nie umyte okno nie przyciągało uwagi ;)\nHaftyTiny 2 kwietnia 2013 22:57\nŚliczne!! Aniu dziękuję bardzo za kartkę!\nDusia 3 kwietnia 2013 15:06\nUroczy ten hafcik i taki przyjemny- ja już chcę tej .....y pozdrawiam Dusia


Elektryczny motocykl Harley-Davidson LiveWire. Można już składać zamówienia! | Jednoślad.pl\nHome/Motocykle/Elektryczny motocykl Harley-Davidson LiveWire. Można już składać zamówienia!\nMichał Mikulski Send an email 17 kwietnia 2019Zaktualizowano: 17 kwietnia 2019\nFirma Harley-Davidson® rozpoczęła zbieranie w Europie zamówień na nowe elektryczne motocykle LiveWire™. Na stronie internetowej Harley-Davidson podano informacje na temat lokalizacji salonów, w których będą dostępne motocykle LiveWire.\nMożna także zgłosić poprzez formularz chęć zakupu maszyny. Zważywszy na ograniczoną dostępność modelu w 2019 roku oraz na ogromne nim zainteresowanie, firma zachęca do szybkiego złożenia zamówienia, aby uniknąć ewentualnego rozczarowania. Wyłącznie salony będące autoryzowanymi sprzedawcami detalicznymi motocykli Harley-Davidson LiveWire będą mogły przyjmować zaliczki i zamawiać motocykle. Pierwsze pojazdy zostaną dostarczone jesienią 2019 roku.\nZ wielką satysfakcją informujemy, że rusza w Europie zbiórka zamówień na motocykl LiveWire. Mamy do czynienia z największą w historii liczbą osób zainteresowanych kupnem pojazdu jeszcze przed jego wejściem do regularnej sprzedaży. Już jesienią dostarczymy nowe LiveWire szczęśliwym właścicielom. LiveWire to dla firmy niezwykle ekscytujący produkt, który zapewnia niesamowite wrażenia z jazdy. Jesteśmy przekonani, że popyt znacznie przewyższy wstępną podaż, dlatego wszystkich, którzy chcą wejść w posiadanie jednego z pierwszych egzemplarzy modelu w Europie, zachęcamy do jak najszybszego kontaktu z najbliższym autoryzowanym salonem sprzedaży - powiedział Steve Lambert, dyrektor ds. marketingu międzynarodowego.\nHarley-Davidson LiveWire w Polsce\nMotocykl elektryczny Energica EGO - alternatywa, czy tylko wystawowa nowinka?\nelektry elektryczne skutery elektryczny Harley-Davidson elektryczny motocykl elektryk Harley-Davidson LiveWire LiveWire motocykl elektryczny motocykle elektryczne\nPolski motocykl policyjny - Lem Bullet. Chcesz żeby powstał? Głosuj!\nSkuter lub motocykl elektryczny: Czy zrezygnować z silnika spalinowego i kupić elektryka??\nElektryczny skuter Kymco iONEx. Kolejna zapowiedź naszej przyszłości\nGłowica romet r125\nPewniak 20 letni czy niwy Junak?!\nFerro 103 problem z odblokowaniem\nSKUTER NIE ODPALA Z PRZYCISKU\nToros F16, po dziadku, powoli startuje na ciepłym


Chrom Organiczny Naturell\nJesteś tutaj: Start > Suplementy i leki OTC > Witaminy i minerały > Chrom Organiczny Naturell\nZapoznaj się z ulotką Chrom Organiczny Naturell\nTabletki Chrom Organiczny Naturell to preparat przeznaczony do codziennej suplementacji diety w chrom.\nWskazaniem do stosowania Chromu Organicznego Naturell jest: wysoki poziom cukru we krwi, upośledzona tolerancja laktozy, wysoki poziom cholesterolu oraz problemy z nadwagą. Badania dowodzą, że chrom zmniejsza łaknienie, a tym samym sprawia, że chęć sięgnięcia po jedzenie pojawia się znacznie rzadziej.\nW składzie tabletek Chrom Organiczny Naturell znajdują się następujące substancje:\n- chrom, niacyna.\n- pozostałe składniki preparatu to: fosforany wapnia, celuloza, laktoza, kwasy tłuszczowe, hydroksypropylometyloceluloza, dwutlenek krzemu, sole magnezowe kwasów tłuszczowych.\nAdrienne Koleszár Czytaj więcej\nZaleca się przyjmować 1 tabletkę Chrom Organiczny Naturell dziennie, popijając wodą.\nPrzeciwwskazaniem do stosowania jest nadwrażliwość na jakikolwiek składnik suplementu Chrom Organiczny Naturell.\nSuplementy diety powinny być przechowywane w sposób niedostępny dla małych dzieci. Przed przyjęciem należy sprawdzić termin ważności umieszczony na opakowaniu produktu. Nie przekraczać zalecanej porcji do spożycia w ciągu dnia. Suplementy diety nie mogą być stosowane jako substytut (zamiennik) zróżnicowanej diety.\nChrom Organiczny Naturell Marlena 5 5\nMarlena 2018-03-06 10:43\nSposobem na szybką utratę wagi jest pohamowanie nadmiernego apetytu. To jest mój największy problem, bo stale jem i jestem głodna. Zajadam słodkości i słone przekąski. Żeby się z tym rozprawić zaczęłam przyjmować Chrom Organiczny Naturell . Działanie produktu polega na tym, że przywraca równowagę i zmniejsza łaknienie. Już nawet zauważyłam mały spadek wagi.\nChrom Organiczny Naturell Albina 4 5\nAlbina 2017-10-16 20:25\nNie mogłam nigdzie znaleźć preparatu z chromem w odpowiednich widełkach cenowych... No i w efekcie Chrom Organiczny Naturell jest taki akurat! Skład również jest w porządku.\nChrom Organiczny Naturell Zoja 5 5\nZoja 2017-07-31 13:53\nSzczerze polecam! Jak ktoś czuje, że problemem jest właśnie chrom, to ten można brać w ciemno.\nChrom Organiczny Naturell Marta 4 5\nMarta 2017-06-06 13:45\nJeśli komuś faktycznie zależy na schudnięciu to chrom daje efekty, ale tylko przy systematycznym stosowaniu.\nStabil jest kremem o aktywnej formule, przeznaczonym do masażu okolic stawów. Krem ten...\niBright - na piękne, białe zęby Piękne zęby i biały uśmiech to obecnie marzenie każdego - zęby...\nRanking zamienników Najlepsze produkty - chrom\nTabletki Błonnik z ananasem + Chrom to suplement diety dedykowany osobom odchudzającym...\nL-Karnityna Forte Plus to suplement diety w szczególności rekomendowany jest dla...\nMagnez + B6 Optimal\nBio 23 Greens


Kurs CHF nigdy nie był stabilny. Zanim banki zaczęły oferować kredyty frankowe wzrósł o 188,34%! – Kancelaria Radcy Prawnego Aleksander Śmidowicz\nW sporach z frankowiczami banki twierdzą, że klienci byli odpowiednio poinformowani o ryzyku wiążącym się z kredytem powiązanym z kursem CHF. Na dowód powyższego czasami przedkładają w sądach materiały informacyjne, które przedstawiały klientom. W żadnych z tych materiałów nie było jednak informacji o tym, że w ciągu 11 lat i 4 miesięcy – od kiedy ogłaszany był przez NBP średni kurs CHF, tj. od 4 stycznia 1993 r. do 17 maja 2004 r., kurs ten wzrósł o 188,34%! Także pośrednicy i sprzedawcy w bankach nie wspominali o tym ani słowem w rozmowach z klientami. Zamiast tego często zapewniali, że CHF to stabilna i bezpieczna waluta. Nie dodawali przy tym, że stabilność polega na tym, że historycznie stabilnie rośnie jej kurs, a bezpieczne to są umowy i to tylko dla banków (ryzyko ponosi klient).\nUmowy frankowe zawierane były zwykle na kilkadziesiąt lat, a zatem na okres wielokrotnie dłuższy niż ten, w którym kurs CHF wzrósł blisko dwukrotnie (w nieodległej przeszłości). O ile zdarzało się, że banki prezentowały, jak może zmienić się rata kredytu przy zmianie kursu CHF, to po pierwsze zmiana kursu w tych prezentacjach była relatywnie niewielka (brana z dwóch-trzech lat) i w konsekwencji rata kredytu frankowego w złotówkach była zwykle w każdym przypadku niższa niż rata „czystego” kredytu złotowego, a po drugie praktycznie nie zdarzała się prezentacja wpływu zmiany kursu na wysokość kapitału pozostałego do spłaty. Tak prezentowana informacja o ryzyku kursowym nie mogła spowodować, że konsument był prawidłowo poinformowany o ryzyku wiążącym się z umową i tym samym konsument nie był w stanie podjąć świadomej decyzji o przyjęciu na siebie tego ryzyka.\nBanki twierdzą, że nie były w stanie (bo nikt nie był) przewidzieć wzrostu kursu CHF po kryzysie z 2008 r. i uprzedzić o tym klientów. W sporach frankowych nie chodzi jednak o przewidywanie przez banki kursu CHF, chodzi natomiast m.in. o brak prawidłowego informowania o tym, co już się wydarzyło, oraz o tym, co może się wydarzyć (np. wzrost kursu o 100%) i jaki miałoby to wpływ na sytuację konkretnego konsumenta w związku z konkretną umową. Banki nie sprostały spoczywającemu na nich obowiązkowi informacyjnemu, co jest jedną z przesłanek uznawania umów frankowych za nieważne.\nOdnośnie obecnego kursu CHF Business Insider podał za Narodowym Bankiem Szwajcarii, że w związku z pandemią oraz wojną CHF jest przeszacowany w stosunku do PLN o 15-19%. Tym samym można twierdzić, że pandemia oraz inwazja Rosji na Ukrainę zwiększyła łączne zadłużenie Polaków z tytułu kredytów frankowych o ok. 13 mld PLN. Więcej o kursach walut oraz statystykach spraw frankowych na stronie Business Insider pod linkiem.


Jaka płaca minimalna? Rząd wkrótce ogłosi - Gospodarka, finanse, budżet w Dziennik.pl dziennik.pl\n14.09.2010, 16:24 | Aktualizacja: 14.09.2010, 16:25\nO ile wzrośnie płaca minimalna? / Inne\nPremier Donald Tusk powiedział, że w ciągu dwóch tygodni minister finansów Jacek Rostowski w porozumieniu w wicepremierem, ministrem gospodarki Waldemarem Pawlakiem i minister pracy Jolantą Fedak, przedstawi propozycje w sprawie płacy minimalnej.\n"Wspólnie z pracodawcami, związkami zawodowymi i rządem ustalaliśmy do tej pory zgodnie płacę minimalną. To też ma swoją wartość" - powiedział Tusk.\nZwiązkowcy i pracodawcy, negocjujący w ramach Komisji Trójstronnej, uzgodnili wysokość płacy minimalnej na 2011 rok; ma ona wynieść 1408 zł brutto, co oznacza, że minimalne wynagrodzenie wzrośnie o 91 zł.\nW grudniu fabryki mogą zostać bez gazu przeczytaj »\nTagi: płaca minimalna, tusk, rząd, praca\nGaz będzie droższy. Są nowe taryfy\nSpadaj gnoju z Targowicy.\nMoja emerytura jest grubo ponizej najnizszej pensji i rzad z tym nic nie robi\na powyzki jakie otrzymujemy zaraz nam zabieraja w podwyzszonych podatkach i cenach i to w dwojnasob.Brawo ekonomisci i politycy\nekonomiści radzą, mało zarabiasz zmień pracę..., zostań posłem. Gowin dzisiaj w czasie wizyty porannej w Trójce u znanego dziennikarza, wielbiciela rozwiniętego społeczeństwa chrześcijańskiego a aczkolwiek głęboko nienawidzącego komunizmu, po raz kolejny udowodnił, że zna sie na wszystkim. Panowie spijali sobie z ust 100 mld zadłużenie nie mając kompletnie orientacji w przedmiocie sprawy. I tak dziennikarz publicznego RADIA dla obrony tezy - Gierek to dopiero był łajdak - udaje, że nie zna zadłużenia Polski pogierkowskiej. Panie Dziennikarzu zaczynamy "Rok 1984". A podobno to było o komuniźmie, jakie to proste tworzyć utopie - prawda Panie dziennikarzu.\nMinister Pracy... Jakiej pracy? Minister Niewolnictwa!


Jakie silosy zbożowe najczęściej kupują polscy rolnicy? – Dotacje dla rolników\nHome ⁄ Wiadomości ⁄ Jakie silosy zbożowe najczęściej kupują polscy rolnicy?\n← Jakie są negatywne skutki stresu wśród trzody chlewnej?\nStarszy rolnik uwięziony przez ciągnik. „Może mówić o dużym szczęściu“ →


Ktoś ukrył na drzewie reklamówkę z dopalaczami. Szuka go policja - RMF 24\nNiedziela, 10 listopada (14:29)\nZawiniątka z foli aluminiowej z suszem roślinnym /foto. Policja Łódzka /\nZwrócili uwagę na dwóch młodych mężczyzn. Ich nerwowe zachowanie wskazywało, że mogli mieć związek z dystrybucją niedozwolonych używek. Jednak policjanci nie znaleźli przy nich żadnych nielegalnych substancji - relacjonuje Kącka.\nNewsPrezydent Iranu ogłosił odkrycie ogromnego złoża ropy naftowej


Małgorzata Rozenek zmieniła kolor włosów. Jak wygląda?\nStrona główna » Newsy » Małgorzata Rozenek zmieniła kolor włosów. Internauci porównują ją do Natalii Siwiec\nMałgorzata Rozenek na Instagramie pochwaliła się metamorfozą. Zmieniła kolor włosów, nieco je przyciemniając. Internauci uważają, że wygląda jak Natalia Siwiec.\nMałgorzata Rozenek w czerwcu po raz trzeci została mamą. Powitała na świecie Henia, pierwszego syna Radosława Majdana. Chociaż od porodu minęło zaledwie kilka tygodni, Perfekcyjna już wróciła do pracy.\nNagrywa nowe odcinki programu Projekt Lady, które chciała zrealizować tuż przed porodem. Epidemia koronawirusa pokrzyżowała jednak te plany. Dopiero niedawno zaczęły się prace w Rozalinie, Roznek na jakiś czas zamieszkała tam razem z rodziną. Rozkoszują się urokliwą okolicą i spacerują, gdy gwiazda skończy swoje obowiązki:\nW piątkowe popołudnie media obiegły nowe zdjęcia z planu. Świeżo upieczona mama zachwyca figurą.\nMałgorzata Rozenek w przerwie między zdjęciami a opieką nad dziećmi, znalazła czas, by wybrać się do fryzjera. Zdecydowała się na odważną zmianę. Nie tylko podcięła końcówki, ale także przyciemniła kolor, decydując się jedynie na blond refleksy. Efektami pochwaliła się na Instagramie. Udostępniła trzy zdjęcia, na których pokazuje włosy niemal z każdej strony:\n#newhaircolor #ciemnocorazciemniej @sylwia.habdas love u – podkreśla Rozenek w opisie.\nInternauci w komentarzach nie potrafią ukryć zachwytu. Komplementują nowy wizerunek Rozenek, porównują ją do Natalii Siwiec:\nNatalia Siwiec tylko włosy przemalować na ciemne.\nZdjęcie bez Henia się nie liczy. On jest cudny. Pani też super wygląda!\nMacierzyństwo Ci służy Małgosiu. Wyglądasz zachwycająco.\nSuper kobietka z Ciebie Gosiu.\nNajwspanialsza kobieta na świecie matka i żona. Pięknie.\nMałgorzata Rozenek ma nowy kolor włosów\nMałgorzata Rozenek ma nowy kolor włosów. Wygląda jak Natalia Siwiec?\nPodobieństwo chyba z napompowanych ust????\n4 lipca 2020 o 18:20\nGdzie ona do Siwiec. Siwiec to przepiekna kobieta a Małgosia jest mniej niż przeciętna.\newa kasprzyk corka


Podkarpacki Związek Szachowy w Rzeszowie - Mistrzostwa Europy Juniorów - 2016\nMistrzostwa Europy Juniorów - 2016\nW dniach 17-28 sierpnia 2016 roku w stolicy Czech - Pradze rozgrywane są 26 Mistrzostwa Europy Juniorów (od 8 do 18 lat). Polskę reprezentuje rekordowa liczba zawodników - 78 (tylko ekipy Czech - 185 i Rosji - 132 sa liczniejsze). Łącznie ekipa liczy blisko 140 osób. Kierownikami ekipy są Andrzej Matusiak oraz Piotr Murdzia.\n17 sierpnia to był dzień przyjazdów do Pragi, wszyscy dotarli bezpiecznie i na czas do stolicy Czech. Kierownikowie ekipy: Andrzej Matusiak i Piotr Murdzia zaprosili wszystkich trenerów i opiekunów na zebranie na którym przekazano najważniejsze informacje organizacyjne. Na spotkaniu obecna była także sędzia rundowy Magdalena Judek, która mogła wyjaśnić niepewności w przepisach co było przydatne z pewnością dla najmłodszych zawodników. W Pradze sędziować będą także Bogdan Obrochta oraz Tadeusz Agaciński.\nO godzinie 15.00 18 sierpnia ruszyła pierwsza runda. Tylko 5 Polaków na listach startowych jest w czołowej dziesiątce: Łukasz Jarmuła, Alicja Śliwicka, Anna Kubicka, Oskar Ogłaza oraz Martyna Starosta. W pierwszej rundzie do pierwszych derbów: Julia Dallemura zagra z Wiktorią Śmietańską, Martyna Starosta z Katarzyną Kuczyńską, Alicja Białek z Weroniką Zabrzańską, Emilia Dyląg z Ireną Hertlein. Liczymy też na niespodzianki, które mogą zaserwować nam reprezentaci Podkarpacia: Hubert ZIĘBA (Ksz SDK Lotnik Mielec), Maciej CZOPOR (Sanok), Antoni KOZAK (LKSz GCKiP Czarna), Mieszko MIŚ (LKSz GCKiP Czarna), Joanna ŚWIĘCH (LKSz GCKiP Czarna).\nKojarzenia i wyniki polskich zawodników\n22 sierpnia. Mistrzostwa Europy Juniorów osiągnęły półmetek i czas przed dniem wolnym podsumować dotychczasowy występ Polaków.\nPolskę reprezentuje aż 77 zawodników we wszystkich grupach wiekowych. Razem z towarzyszącymi im rodzicami, opiekunami i trenerami tworzymy 3 pod względem liczebności reprezentację.\nOd pierwszej już rundy każdego dnia nie brakuje emocji. Radość przeplata się ze łzami, co przy tak licznej ekipie jest nieuniknione. Nie jest również dziwne, że co runda, siłą rzeczy w takich okolicznościach, dochodzi do bratobójczych pojedynków.\nPo 5 rundach największy dorobek punktowy wśród Polaków uzyskał Dawid Wierzbicki (grupa C8) oraz Marcin Molenda (C18) – po 4,5 punktu. Grupa zawodników z 4 punktami jest liczna: Wojciech Borowik (C8), Wojciech Wielgus (C8), Jakub Seeman (C8), Oskar Ogłaza (C12), Maciej Czopor (C12), Jan Pułtorak (C14), Paweł Teclaf (C14), Łukasz Jarmuła (C18), Joanna Pietryk (D8), Wiktoria Śmietańska (D8), Martyna Wikar (D14), Maria Malicka (D14), Joanna Święch (D14), Honorata Kucharska (D14), Julia Antolak (D16), Anna Kubicka (D18).\nNa 4 rundy przed końcem zawodów szanse medalowe posiadają również zawodnicy z 3,5 i 3 punktami, których w naszej ekipie jest bardzo wielu.\nJutro dzień wolny i czas na regenerację sił, aby od środy zaatakować podium. Wszyscy jesteśmy pełni wiary, że Praga będzie dla nas szczęśliwa i do kraju przywieziemy worek medali.\nOrganizatorzy stanęli na wysokości zadania i uczestnikom zaoferowali komfortowe warunki oraz bardzo dobre i urozmaicone posiłki. Zawodnicy grają na 3 salach, które usytuowane są w głównym Hotelu.\nPolska ekipa spotyka się codziennie o 22:00, aby móc omówić wszelkie sprawy i wynikające problemy. Na szczęście tych problemów nie ma wiele i na wszystkie kierownicy reagują na bieżąco. Na 15 minut przed rundą wszyscy zawodnicy meldują swoją obecność na rundzie u kierowników ekipy tuż przy sali gry, a po jej zakończeniu zgłaszają wynik.\nWielkim zaszczytem dla polskiej reprezentacji była wspólna fotografia legendarnego arcymistrza, pretendenta do tytułu mistrza świata oraz autora wielu doskonałych książek- Artura Jussupowa.\n24 sierpnia. 6 runda okazała się dla Polaków zimnym prysznicem. Łączny dorobek punktowy to zaledwie 39 punktów, gdy zwykle zdobywaliśmy tych punktów ok. 50. Swoje partie przegrali niestety Dawid Wierzbicki oraz Marcin Molenda, do 5 rundy liderzy polskiej ekipy. Sytuacja w dalszym ciągu jest jednak obiecująca. 5 zawodników posiada po 5 punktów: Honorata Kucharska (D14), Łukasz Jarmuła (C18), Jan Pułtorak (C14), Oskar Ogłaza (C12), Wojciech Borowik (C8). 16 zawodników posiada po 4,5 punktu i tyle samo po 4 punkty. Przed nami decydujące 3 rundy. Z doświadczenia wiemy, że dobry wynik na finiszu zapewnia dobrą lokatę, a mamy również nadzieję że i kilka medali. Trzymajmy kciuki za polskich zawodników!\n25 sierpnia. Apetyt rośnie w miarę jedzenia. W 7 rundzie liczyliśmy na trochę większy dorobek punktowy, ale i tak możemy powiedzieć, że utrzymujemy się w walce o medale. Nasz dzisiejszy dorobek to 38,5 punktu (29 wygranych, 19 remisów oraz 29 porażek) przy 3 bratobójczych pojedynkach. Liderem ekipy został Oskar Ogłaza, który jako jedyny z polskiej reprezentacji posiada 6 punktów plasując się w grupie chłopców do lat 12 na 3 miejscu. W grupie zawodników po 5,5 punktu znajdują się: Jakub Chyży (C10, VI miejsce), Jan Pułtorak (C14, 10 miejsce), Igor Janik (C16, 9 miejsce), Łukasz Jarmuła (C18, 5 miejsce), Wiktoria Śmietańska (D8, 4 miejsce), Magdalena Pawicka (D10, 5 miejsce), Martyna Wikar (D12, 8 miejsce), Honorata Kucharska (D14, 5 miejsce). Do zakończenia zawodów pozostały 2 rundy. Walczymy i liczymy na dobre kibicowanie naszym reprezentantom!\n26 sierpnia. 8 runda przyniosła polskiej reprezentacji łącznie 40,5 punktu, w tym 34 zwycięstwa, 13 remisów i 30 porażek. Wśród Polaków walczących o medale znajdują się następujący zawodnicy: Łukasz Jarmuła (C18, 3 miejsce), Oskar Ogłaza (C12, 4 miejsce), Igor Janik (C16, 4 miejsce) – po 6,5 punktu. W grupie zawodników po 6 punktów są: Jan Pułtorak (C14, 7 miejsce), Magdalena Pawicka (D10, 6 miejsce) i Joanna Święch (D14, 6 miejsce). W przypadku zawodników z 5,5 punktami istnieją tylko nikłe szanse teoretyczne na podium, ale walczyć trzeba do samego końca. Dotyczy to zresztą wszystkich polskich reprezentantów. Początek jutrzejszej ostatniej rundy o godzinie 13:00. Czekają nas wielkie emocje i liczymy na wsparcie kibiców!\nJedna z polskich reprezentantek trafiła dziś do szpitala i musiała wycofać się z 2 ostatnich rund. Na szczęście sytuacja jest stabilna i najprawdopodobniej już jutro dołączy do polskiej ekipy.\n27 sierpnia. W zakończonych w Pradze Mistrzostwach Europy Juniorów Igor Janik (KSz Start Elbląg) wywalczył srebrny medal w grupie chłopców do lat 16. WIELKIE GRATULACJE dla zawodnika oraz towarzyszącego mu trenera GM Roberta Kempińskiego!\nTo jedyny medal jaki udało się uzyskać 77-osobowej reprezentacji Polski w Czechach. O włos od medalu było jednak kilku naszych reprezentantów, którzy zakończyli zawody na najbardziej niefortunnej, bo czwartej pozycji: Oskar Ogłaza (UKS Rodło Opole) (C12), Łukasz Jarmuła (KSz HETMAN Katowice) (C18), Anna Kubicka (SzSON ZAGŁĘBIE Dąbrowa Górnicza) (D18), Magdalena Pawicka (KSz Polonia Wrocław) (D10).\nZ piątki juniorów z Podkarpacia, Hubert ZIĘBA (Ksz SDK Lotnik Mielec) zajął miejsce 48 (C8), Maciej CZOPOR (Sanok) miejsce 24 (C12), Antoni KOZAK (LKSz GCKiP Czarna) miejsce 40 (C14), Mieszko MIŚ (LKSz GCKiP Czarna) miejsce 17 (C14), Joanna ŚWIĘCH (LKSz GCKiP Czarna) miejsce 12 (D14). Bardzo blisko medalu była Joasia, która w ostatniej partii walczyła czarnym kolorem o brązowy medal z Rosjanką Evgeniyą Korolevą. Tylko wygrana dawała Polce szansę osiągnięcia tego sukcesu. Niestety, czarnymi ciężko wygrywa się na zawołanie. Przegrana spowodowała, że Joasia zajęła dopiero 12 miejsce.


Sid Meier's Civilization - jedna z najlepszych serii gier strategicznych | Antyweb\nSid Meier's Civilization - jedna z najlepszych serii gier strategicznych\nWeronika Makuch 29 lipca 2019\nSid Meier to kanadyjski programista i projektant gier komputerowych, który dał światu jedną z najlepszych serii gier strategicznych, w jakie mogliśmy zagrać. A historia marki robi wrażenie.\nPierwsza część pojawiła się w 1991 roku. Gra Cywilizacja nie rysowała się jako wielki hit od samego początku. Właściwie wręcz przeciwnie. Na początku miała być strategią czasu rzeczywistego, dopiero po głębszym namyśle zdecydowano, aby oprzeć rozgrywkę na turach. Cywilizacja nie dostała porządnej kampanii reklamowej, a wydawca nie pokładał w niej dużej nadziei. Poczta pantoflowa zrobiła jednak swoje. W pierwszej części dyplomacji było niewiele, nacisk położono na działania militarne, a grafika była co najwyżej symboliczna. Na tamten moment to było jednak coś. I tak właśnie powstał syndrom jeszcze jednej tury.\nOd tej części Sid Meier nie miał już wielkiego udziału w produkcji gier. Najważniejsze stało się jego nazwisko, które w latach 90. w branży growej było już bardzo doceniane. W 1996 roku gracze otrzymali drugą część. Gra Civilization zaczęła się rozwijać. Położono większy nacisk na dyplomację, widok z lotu ptaka zastąpiono rzutem izometrycznym, pojawiły się scenariusze oraz otrzymaliśmy doradców, którzy oceniali nasze wybory w trakcie rozgrywki. Nie zabrakło również dodatków. Civilization II: Conflicts in Civilization Scenarios był po prostu pakietem scenariuszy. Civilization II: Fantastic Worlds wprowadzał elementy fantastyczne, a Civilization II: Test of Time zaoferowało kampanie z elementami fantastycznymi oraz sci-fi.\nRok 2001 przyniósł nam trzecią odsłonę serii. Sid Meier's Civilization III nie było od początku udane. Gracze musieli męczyć się z licznymi błędami, które były jednak naprawiane w kolejnych łatkach. Nie zabrakło na szczęście kolejnych ulepszeń. Wtedy własnie pojawiła się kultura, która rozwijała miasta i zapewniała szczęście mieszkańcom. Zwiększono różnorodność poszczególnych cywilizacji, nadając każdej konkretne cechy i jednostki. Pojawiło się drzewko technologiczne podzielone na ery oraz surowce ułatwiające rozwój. Ten obraz brzmi już dużo podobnie do najnowszych odsłon gry. Utrwaliła się również tradycja dodatków. Civilization III: Play the World rozbudował tryb multiplayer, dodał kilka przywódców oraz pozwolił graczom na tworzenie własnych scenariuszy. Civilization III: Conquests pozwolił na wzięcie udziału w ośmiu największych podbojach znanych historii naszej cywilizacji.\n2005 rok to czas rewolucji w serii. Fani wreszcie otrzymali tytuł w trójwymiarze oraz pięknie napisaną muzykę. Wzrost znaczenia religii, wielcy ludzie, opcje dyplomatyczne, nowy system walki, doświadczenie jednostek i wiele innych. Gra Civilization IV obfitowała w nowości i stała się kamieniem milowym dla wszystkich odsłon. Również tutaj nie zapomniano o dodatkach. Civilization IV: Warlords zaprezentowało światu wielkich generałów oraz nowe scenariusze i cywilizacje. Civilization IV: Beyond the Sword było skupione na osiągnięciach ludzkości po wynalezieniu prochu.\n2010 rok dla wielu graczy okazał się rozczarowujący. Producenci chcieli przyciągnąć do serii nowych graczy, znacznie spłycając rozgrywkę i odbierając znaczenie takim czynnikom jak np. kultura czy religia. Wielu graczy narzekało również na brak możliwości łączenia jednostek bojowych, co bardzo mocno zatłaczało mapę. Twórcy nie pozostali na szczęście głusi na głosy fanów. Civilization V: Bogowie i królowie (Gods & Kings) dodał religię, szpiegostwo, ulepszenia do dyplomacji i nowe cywilizacje. Civilization V: Nowy wspaniały świat (Brave New World) nie tylko dodał nowych przywódców, ale również mechanikę ideologii, szlaków handlowych, kongresu światowego i kulturowego zwycięstwa.\nTa Cywilizacja nie otrzymała żadnego numerka. Wypuszczona w 2014 gra stanowi bowiem spinoff całej serii. Nie prezentowała już rzeczywistego świata, skupiając się na kosmitach. Zasadnicza część rozgrywki nie różni się od poprzednich odsłon. Główną różnicą był fakt, że przeciwnicy gracza lądowali na mapie później, dostając tym samym lepszy sprzęt, który miał wyrównać siły. Gra spotkała się z ciepłym odbiorem graczy, którzy doceniali, że nie jest to stała zmiana rozgrywki, a raczej swego rodzaju ciekawostka.\nW 2016 roku pojawiła się Sid Meier's Civilization VI serii. Twórcy Cywilizacji 6, nauczeni doświadczeniami z poprzedniej części, podeszli do tytułu trochę inaczej. Nie usunięto wielkich części rozgrywki dla ułatwienia tytułu. Większość z nich pozostała nietknięta. Nowością w Civilization 6 okazał się sposób rozbudowy miast. Od tej pory zajmowały one więcej niż jedno pole, a gracze mogli wybierać miejsca, w których będą powstawać kolejne dystrykty metropolii. Dzielnice podzielono na wiele kategorii np. przemysłowe, handlowe, religijne czy wojskowe. Delikatnie zmodyfikowano również drzewko technologiczne. Każde z odkryć miało przypisane coś w rodzaju mini questa, którego wykonanie przyspieszało jej wynalezienie. Do tej pory ukazały się dwa dodatki. Civilization VI: Rise and Fall dodał kolejne frakcje oraz system wielkich er i interwencji kryzysowych. W Civilization VI: Gathering Storm skupiono się na mechanice kryzysu klimatycznego, przywrócono także Kongres Światowy.\nO kolejnej odsłonie cyklu nie ma na razie większych plotek. Civilization 7 pozostaje na razie w sferze marzeń i domysłów graczy, którzy od lat cierpią na syndrom jeszcze jednej tury i są gotowi na całkowicie nowe wyzwania.\nGry traktowane są wciąż jak “zabawa dla dzieci”. 16-latkowi który zgarnął 3 miliony dolarów to na rękę Kamil Świtalski\nKlasyczne odsłony DOOM trafiają na nowe konsole. Nie obyło się bez turbulencji Kamil Świtalski


Aranżacja gabinetu prezesa prężnie działającej firmy musi być przemyślana w każdym szczególe. Gabinet powinien podkreślać prestiż pracującej w nim osoby, być funkcjonalny i elegancki, powinien również zrobić doskonałe wrażenie na każdym z interesantów. Jakie jeszcze kwestie należy wziąć pod uwagę?\nGabinet jest miejscem, w którym padają kluczowe decyzje, odbywają się spotkania pracowników najwyższego szczebla, przeprowadzane są negocjacje biznesowe. Taka przestrzeń musi być funkcjonalna, ale też spełniać funkcje reprezentacyjne.\nDroga do idealnej aranżacji gabinetu jest dość skomplikowana, przede wszystkim warto zadbać o to, by wystrój był spójny z ideałami i wartościami reprezentowanymi przez firmę. Jeśli promujemy zdrowy tryb życia i ekologię można zdecydować się na drewniane meble, zielone dodatki, rośliny, tapety z recyklingu. Jeśli zajmujemy się reklamą sprawdzą się odważne kolory, fotele o oryginalnym kształcie i inne nieszablonowe rozwiązania.\nNiezależnie od tego czy chcemy urządzić gabinet w stylu nowoczesnym, klasycznym, industrialnym, czy rustykalnym powinniśmy skoncentrować się na tym, by wszystkie elementy współgrały z sobą i doskonale się prezentowały.\nIstotny jest dobór mebli, ale również dodatków, osłon okiennych, oświetlenia, roślin. Znaczenie ma też lampka na biurku, zegar ścienny, przybornik.\nMeble gabinetowe powinny być wykonane z porządnych materiałów, elegancka stal, prawdziwe drewno nie tylko będą nam służyć przez długie lata, ale też zrobią dobre wrażenie na każdym z interesantów.\nOprócz tego, że meble powinny doskonale się prezentować, powinny być funkcjonalne i umożliwiać wygodne wykonywanie różnego typu prac.\nPamiętajmy też, że prezes powinien dobrze czuć się w swoim gabinecie, warto więc uwzględnić jego osobiste preferencje.\nWydzielenie stref w gabinecie\nWażny jest nie tylko dobór mebli i dodatków, ale również ich rozkład. Coraz częściej wykorzystywanym rozwiązaniem jest wydzielenie stref.\nStrefa pracy ‒ to właśnie tutaj powinny znajdować się eleganckie biurko i fotel gabinetowy, kontener, szafa na dokumenty, regał, niszczarka dokumentów itd.\nStrefa spotkań ‒ tutaj ustawić można stół i krzesła konferencyjne, to miejsce, w którym prezes będzie mógł przeprowadzać obrady, zebrania, rozmowy z klientami biznesowymi i kontrahentami.\nStrefa odpoczynku ‒ coraz częściej w gabinetach urządzana jest też strefa odpoczynku, tutaj możemy umieścić sofę, stolik kawowy, wygodny fotel.\nJak widać, aranżacja gabinetu to wymagające zadanie, warto więc skorzystać z pomocy specjalistów, którzy zadbają o każdą kwestię. Kompleksową i godną uwagi ofertę przygotowała firma Contino. Specjaliści zajmą się takimi kwestiami, jak dobór mebli gabinetowych i dodatków do gabinetu, przygotowanie kosztorysu, transport i montaż mebli.\nAranżacja gabinetu, to jak już wspomnieliśmy na początku, trudne zadanie. Wystrój gabinetu powinien być spójny z reprezentowanymi przez firmę wartościami, ważne są meble gabinetowe wykonane z wysokiej jakości materiałów, gustowne dodatki, umiejętne wydzielenie stref. Podpowiemy, że dobrym rozwiązaniem jest zlecenie takiego zadania fachowcom, którzy świadczą kompleksowe usługi i zadbają o najdrobniejszy szczegół. Podpowiadamy, że godna polecania firma jest Contino.\nArtykul opublikowany: 2019-09-24 / w dziale: Aranżacja wnętrz


Depilacja Laserowa Gdynia - wskazania i zasada działania lasera Vectus - Sposoby na przeziębienie\nStrona główna » Artykuły » Depilacja Laserowa Gdynia – wskazania i zasada działania lasera Vectus\nNadmierne owłosienie jest nieestetycznym problemem dotykającym tysięcy Polaków. Wbrew pozorom cierpią na niego nie tylko kobiety, ale również i mężczyźni, a u jego podłoża leżą między innymi uwarunkowania genetyczne lub też u wielu względy chorobowe (głównie problemy natury hormonalnej). Na szczęście rynek kosmetologii i medycyny estetycznej ma do zaoferowania dziesiątki różnych metod walki z problemem nadmiernego owłosienia. Spośród nich najskuteczniejsza jest depilacja laserowa z wykorzystaniem lasera Vectus. Jeśli chcesz dowiedzieć się o niej nieco więcej, koniecznie przeczytaj dalszą część naszego artykułu.\nLaserowe usuwanie owłosienia laserem Vectus – zasada działania.\nLaserowe usuwanie owłosienia za pomocą lasera Vectus opiera się na wybiórczej fototermolizie komórek macierzystych włosa. Mówiąc prościej, głowica urządzenia wysyła precyzyjną wiązkę światła wychwytywaną przez łodygę włosa w fazie wzrostu. Zaabsorbowane przez nią energia prowadzi do pogrzanie znajdujących się niej komórek, a tym samym do ich zniszczenia i zahamowania wzrostu samego włosa. Tak wykonana depilacja laserowa charakteryzuje się skutecznością rzędu nawet 95 procent usuniętych niechcianych włosków. Stanowi to aktualnie najwyższy wynik spośród wszystkich dostępnych na rynku metod usuwania owłosienia.\nDepilacja laserowa laserem Vectus – wskazania.\nDepilacja laserowa ma wiele wskazań, ale można je ogólnie podzielić na dwie większe grupy. Tym samym można wymienić między innymi:\nDepilacja laserowa estetyczna – w grupie tej znajdują się wszystkie wskazania, które z zasady mają prowadzić do poprawy urody. Oczywiste jest, że zwłaszcza dla pań ma to bezpośrednie przełożenie na sferę psychicznego komfortu oraz lepszego samopoczucia. Tym samym pośrednio depilacja odgrywa również rolę terapeutyczną i zdejmującą bariery natury psychicznej.\nLaserowe usuwanie owłosienia antybakteryjne – w tej grupie z kolei mamy do czynienia ze wskazaniami do usunięcia włosów zwłaszcza z okolic intymnych. Włosy w tych miejscach bowiem, podobnie jak zresztą na innych częściach ciała, są siedliskiem licznych bakterii mogących prowadzić do między innymi groźnych dla zdrowia infekcji dróg moczowych, czy narządów rodnych u kobiet.\nLaserowe usuwanie owłosienia laserem Vectus – jakie części ciała można depilować?\nW tym względzie nie ma praktycznie żadnych ograniczeń. Wszystko zależy od indywidualnych potrzeb danego pacjenta, czy pacjentki. Nie ulega jednak wątpliwości, że pewne części ciała są depilowane częściej. Spośród nich można wymienić między innymi.\nDepilacja laserowa nóg – jeden z najczęściej wykonywanych zabiegów oszczędzający kobietom dziesiątek godzin spędzonych na mozolnym goleniu swoich nóg, szczególnie w sezonie sukienek.\nLaserowe usuwanie owłosienia okolic bikini – kolejny bardzo często wykonywany zabieg, szczególnie często przed okresem urlopowym.\nDepilacja laserowa wąsika – jeden z zabiegów depilacji, o którym można mówić jako o zabiegu niwelującym kompleksy. Nie ulega bowiem wątpliwości, że wąsik u kobiet nie jest dla nich niczym przyjemnym.\nDepilacja pach – włosy na pachach bowiem stanowią miejsce gromadzenia się licznych bakterii potowych odpowiedzialnych za unoszący się z tych miejsc bardzo nieprzyjemny zapach, szczególnie po aktywności fizycznej.\nDla zainteresowanych polecamy również: https://www.rmf.fm/magazyn/news,17482,czy-depilacja-laserowa-jest-skuteczna.html\nPodsumowując, laserowe usuwanie owłosienia za pomocą lasera Vectus jest krokiem naprzód w walce z niechcianymi włosami. Jego bardzo wysoka skuteczność, pełne bezpieczeństwo oraz praktycznie nieograniczone wskazania sprawiają bowiem, że zabieg ten jest zabiegiem dla wszystkich chcących zmienić coś w swoim wyglądzie i poczuć się lepiej we własnym ciele.\nPublished by , in Artykuły. Tagged with gdynia, laserem, laserem vectus, usuwanie owłosienia laserem, usuwanie owłosienia laserem vecus.\t1 Reply\n← Krem antycellulitowy – Wylecz nieprzyjemną dolegliwości intensywnym serum O metodach walki z rozstępami słów kilka – Kremy na rozstępy →\nListopad 5, 2018 o 4:31 pm\nWłasnie przez barkterie zdecydowałam sie na depilacje okolic bikini, naczytalam sie o tym duzo i w koncu musialam sie wydepilowac. No a z drugiej strony to jedank duza wygoda jest, zwlaszcza teraz latem kiedy sie czesto nad morze jezdzi.


Trafił w sedno | Pole koła\nPrzy przyjmowaniu młodego adepta do związku przełożony miewał doń zazwyczaj długą przemowę o wielkiej godności tarczy związkowej. Tarcze były przeróżne. Istniał np. związek, który szczycił się tarczą liczbową z sum trzech liczb we wszystkich kierunkach zawsze tą samą.\nPewien łucznik fatalnie pudłował: strzały szły w ziemię lub co najwyżej w podpory tarczy.\n— Z ciebie nic tu nie będzie — rzekł mu przełożony i jął się rozwodzić nad tym, że do tak dostojnej tarczy, jakiej drugiej na świecie nie ma i być nie może, niegodzien jest strzelać „byle kto‘!.\n— Idź, ucz się pilnie strzelać do płotów. Po roku przyjdziesz, spróbujemy.\nMłodzieniec wysłuchał przemowy tej pokornie, odszedł, lecz już przy najbliższym strzelaniu związkowym powrócił bez łuku wprawdzie, ale z drugą tarczą, wcale nie gorszą od tej, do której mu strzelać zabroniono, choć z innym rozstawieniem liczb.\nPrzekonał więc przełożonego, że i on spudłował twierdząc, iż drugiej takiej tarczy na świecie być nie może.\nA czy mogą być jeszcze inne tak „dostojne tarcze?”\nPoprzedni wpisStarożytny paradoks Zenona w nowej postaciNastępny wpisKilka zagadek zegarowych


Challenger Eckental: Kowalczyk i Gadomski zagrają o tytuł! - Sport WP SportoweFakty\nChallenger Eckental: Kowalczyk i Gadomski zagrają o tytuł!\nDominika Pawlik 01 Listopada 2013, 15:51\nMateusz Kowalczyk i Piotr Gadomski awansowali do finału halowej imprezy w Eckental. Polska para ma w tym sezonie jeden wspólny tytuł na koncie, wywalczony podczas turnieju ITF w Bytomiu.\nMateusz Kowalczyk i Piotr Gadomski w imprezie w Eckental swoich sił próbowali zarówno w grze pojedynczej, jak i podwójnej. Obaj zawodnicy przebili się przez eliminacje, ale odpadli już w I rundzie singla. Zawodnik Górnika Bytom poległ z najwyżej rozstawionym Benjaminem Beckerem, natomiast jego partner uległ Ołeksandrowi Niedowiesowowi. W Niemczech swoich sił próbował także Grzegorz Panfil, ale również przegrał już w pierwszym meczu z Nielsem Deseinem. Zabrzanin jednak nie musiał grać w kwalifikacjach, dostał się do turnieju głównego na podstawie rankingu.\nKowalczyk i Gadomski zarówno w I rundzie, jak i w ćwierćfinale do zwycięstwa potrzebowali aż trzech setów, swoją wyższość w obu wypadkach musieli przypieczętować w super tie breaku. Antal van der Duim i Boy Westerhof, którzy w I rundzie wyeliminowali Tomasza Bednarka, byli rywalami polskiej pary w walce o finał. Holendrzy nie sprawili już trzeciej niespodzianki w Eckental i przegrali 3:6, 5:7.\nSpotkanie trwało zaledwie 53 minuty, a polska para zanotowała dziewięć asów serwisowych, po pierwszym trafionym podaniu przegrała tylko dwa punkty. Gadomski i Kowalczyk nie dali przeciwnikom ani jednej szansy na przełamanie, a sami wykorzystali trzy z czterech okazji. Swoich finałowych rywali poznają w piątek wieczorem.\nMateusz Kowalczyk (Polska) / Piotr Gadomski (Polska) - Antal van der Duim (Holandia) / Boy Westerhof (Holandia) 6:3, 7:5\nCzy Mateusz Kowalczyk i Piotr Gadomski sięgną po tytuł w Eckental?


procontra-anabell: Kryzys -trochę o mechanizmach\nAutor: anabell o 14:13\nneliquele 7 lutego 2009 16:57\nHistoria lubi zataczać koło. Dobrobyt sprawia że chcemy mieć coraz więcej i więcej. I nie wiemy kiedy przestać. Miejmy nadzieję że obecny kryzys nie skończy się równie tragicznie co poprzedni.\nPamiętam z historii że kryzys spowodowała tak fatalne nastroje społeczne że do władzy w ówczesnej Republice Weimarskiej doszedł niejako Adolf Hitler..\nroztrzepaniec 7 lutego 2009 17:23\nBardzo ciekawy artykuł Anabell, dzięki za wyjaśnienie paru mechanizmów laikowi:) System amerykański wydaje mi się absurdalny, i rzeczywiście szkodliwy. Mam nadzieję, że uda nam się mądrze reagować na zmiany, i dokonać reform które takim rzeczom pomogą zapobiec w przyszłości. Pozdrawiam serdecznie:)\nanabell 7 lutego 2009 17:54\nWitaj Erinti, z czegos w końcu powstało przysłowie "historia kołem się toczy" Tylko bardzo smutne w tym szystkim jest to,że ludzie jakos wciąż nie potrafia uczyc się na cudzych błędach. Ja tu widzę jeszcze coś- nadmiar demokracji też szkodzi, zwłaszcza przy niezmiernej pazerności człowieka.\nanabell 7 lutego 2009 17:58\nWitaj roztrzepańcu, a wiesz,mnie swego czasu tłumaczyli na ekonomii,że to był kryzys z nadprodukcji towarów i usług, a nikt nic nie mówil o mechanizmie ściągania pieniądza z rynku.\nNo cóż, człowiek uczy sie do końca życia.\nMiłego dlaCiebie, anabell\neffka 7 lutego 2009 18:13\nTylko coś kwadratowe to koło i można z czystym sumieniem powiedzieć, że historia nas uczy, że tak właściwie nas niczego nie uczy... Ja też mam nieodłączne skojarzenie z chaosem powojennym i narodzinami ruchów faszystowskich, co to miały gotowy przepis na sukces i... o zgrozo- i Włochy i Niemcy z tym kryzysem faktycznie sobie poradziły, a w całej Europie Środkowej (z wyjątkiem Czechosłowacji) do władzy doszedł autorytaryzm. Czeka nas jakas powtórka z historii? To ja dziękuję za taki scenariusz...\nTrylion dolarów??? A czy ktoś wie ile to ma zer? Mamo...\nAnonimowy 7 lutego 2009 21:19\nI ten, i poprzedni wpis przeczytałam z zainteresowaniem. Przyznaję - nie znam się zbyt dobrze na ekonomii, więc pozostaje mi trwać w przekonaniu, że ludzie za tę dziedzinę odpowiedzialni będą działać według najlepszej wiedzy, by skutki nadciągającego kryzysu zminimalizować. Jednakże uważam, że warto wiedzieć jak najwięcej.\nAnonimowy 7 lutego 2009 23:40\nW dobie globalizacji kryzys finansowy zapewne dosięgnie także Polskę, może nie będzie aż tak dotkliwy. Wiele firm już przyjęło postawy obronne, nie zatrudniają nowych pracowników, nie planują podwyzek, czy premii, unikają kredytów i wielkich działań inwestycyjnych. A w gospodarstwach domowych podobno nie, tak wczoraj usłyszałam w radio, nie spostrzega się ograniczania konsumpcji. Może to dobry sygnał. Nola\nanabell 8 lutego 2009 10:24\nWitaj Effciu, ja tez nie mam pojęcia ile to zer jest w tym trylionie:) .Jedno co mnie pocieszlo- nikt nie przepadalam za Stanami jako państwem i wciąż się utwierdzam w przekonaniu,że nie ma tam(poza przyrodą) podziwiać.\nanabell 8 lutego 2009 10:29\nWitaj srebrzysta, ja tam ciut ekonomię znam i wiem,że w tej dziedzinie duże znaczenie ma myślenie perspektywiczne i"oglądanie" zagadnienia z różnych stron. Bo często to, co wydaje sie korzystne teraz,zaraz, z upływem czasu daje bardzo złe efekty. A ludzie są niecierpliwi i chcą wszystko mieć natychmiast i do tego po ich myśli. A cudów nie ma, chociaż, jak powiedział TUSK- zasługujemy na cud.\nanabell 8 lutego 2009 10:36\nWitaj Nolu,z pewnościa kryzys i do nas zajrzy, ale chyba nie dosięgnie każdej branży. Wiesz jak to u nas z ludżmi- niech państwo oszczędza ( to ci mityczni Oni), niech oni się starają, by nam włos z głowy nie spadł, my nie musimy .Idą dobre czasy dla dziennikarzy- co jakis czas będa "wstrząsające" relacje o głodujących staruszkach, rodzinach pozbawionych mieszkania itp.\nO rany, jak ja niecierpie dziennikarzy polujących na "sensację".\nAnonimowy 9 lutego 2009 00:28\nWitaj Anabell, zastanawiam się dokładnie nad tymi samymi problemami\nTeż mam wrażenie, że jest jakims absurdem, że państwo wyzbyło sie monopolu na emisje pieniądza, tylko taki monopol oddało prywatnym bankom, a samo stało sie dłuznikiem.\nWydaje mi się, zecos złego sie dzieje na tym najwyższym poziomie finansowym i na pełnieniu przez pieniądz zbyt wielu funkcji, co zakłóca jego podstawową funkcje jako srodka wymiany i porównywania wartości dóbr.\nBardzo intersujący tekst.\nJacek 9 lutego 2009 09:10\nCzytałem kiedyś jakieś opracowanie na podobny temat. Uznałem wtedy, że to zbyt grubymi nićmi szyte aby było prawdziwe. Jak się jednak nad tym zastanowić to trudno się nie zgodzić, że może w tym coś być.\nanabell 9 lutego 2009 09:15\nWitaj Mario, na samym początku Stany p[owierzyły pieczę nad finansami Kongresowi, a ów wymyślił taką woltę. Mam wrażenie, (nie ubliżając nikomu),że ich Kongres jest na wskroś przeżarty korupcją, o czym świadczy to uchwalenie Federel Reserve w chwili. gdy wielu posłów było już na wakacjach. W moim prywatnym odczuciu teraz nastąpiła podobna próba.W tym przypadku może być zaletą,że jesteśmy "globalną wioską" i łatwiej jest o porozumienia międzyrządowe.Ostatnio czytałam na te tematy dość sporo, ale nie chcę tego przytaczać, bo niektóre teorie sa nawet dla mnie, zbyt kontrowresyjne.\nanabell 9 lutego 2009 14:49\nWitaj Jacku, a wszystko przez to,że nas w szkole ekonomii nie uczyli, a zreszta tego tez nie nauczyłam się w szkole.Pamiętam wciskane nam bujdy,że po prostu ten głupii kapitalizm miał nadprodukcję i nie było zbytu.Jeśli masz czegos dużo, to schodziśz ostro z ceny i starasz sie sprzedać to gdziekolwiek.Bo były wtedy wszak kraje, gdzie brakowało takich towarów.Wiesz co sprawia ludziom trudność najwiekszą- makroekonomia, bo jesteśmy przyzwyczajeni do mikroekonomii.


Kochanek idealny - Romans historyczny - BELETRYSTYKA - Kategorie - Wydawnictwo AMBER\nJesteś tu: Kategorie BELETRYSTYKA Romans historyczny Kochanek idealny\n„Uroczy romans kipiący emocjami i zmysłowością”.\nLady Katherine Wilde wierzy, że zwalczyła wszelkie romantyczne uczucia, jakie żywiła do Brandona Deverilla, zanim ją odepchnął. Teraz Brandon potrzebuje jej pomocy. Po latach spędzonych w amerykańskich koloniach i na korsarskim statku wraca do Anglii. Odziedziczył lordowski tytuł i majątek, i musi nauczyć się zachowywać jak dżentelmen. I znaleźć odpowiednią dla dżentelmena żonę. A któż potrafi lepiej kojarzyć małżeństwa niż Katherine?\nKatherine zgadza się pomóc Brandonowi, ale żąda czegoś w zamian: by wyruszył z nią w niebezpieczną podróż…\nNICOLE JORDAN to jedna z najbardziej lubianych amerykańskich autorek romansów historycznych. Jej wypełnione pędzącą akcją błyskotliwe, seksowne powieści z czasów regencji to bestsellery „New York Timesa”. Zostały sprzedane w siedmiu milionach egzemplarzy. Jest laureatką wszystkich najważniejszych nagród gatunku, w tym najwyższej: RITA Award – odpowiednika filmowego Oscara.\nLondyn, maj 1817\nKiedy ostatnim razem odwiedziła Brandona Deverilla w jego hotelowych pokojach, naga wślizgnęła mu się do łóżka – wariacki plan, zakończony kompletną katastrofą.\nLady Katharine Wilde skrzywiła się na to wstydliwe wspomnienie. Już uniosła rękę, żeby zastukać do drzwi numeru siódmego, jednak szybko ją opuściła, bo w brzuchu znów rozszalał się rój motyli. Wtargnięcie na drugie piętro hotelu Fenton’s było tego popołudnia najłatwiejszym etapem tajemnej misji. Kate nie panikowała, że w stroju lokaja może zostać rozpoznana. Nie, jej niepokój brał się stąd, że po sześciu długich latach musiała znowu stanąć przed Deverillem.\nAle dzisiaj sprawy miały potoczyć się inaczej, przynajmniej taką żywiła nadzieję. Bo poprzednio, kiedy bezwstydnie mu się narzucała, odprawił ją z kwitkiem - grzecznie, ale stanowczo.\n- To zaszło za daleko. Kate.\nZamarła, zakłopotana i zrozpaczona, że nie potrafi wyrazić swojej tęsknoty. Całej tej chaotycznej mieszaniny niepewności, pożądania i oczekiwań.\nZacisnął zęby z determinacji lub żalu - nie była pewna.\nWspominając gorzkie upokorzenie tamtego wieczoru, zagryzła wargę i odsunęła się od drzwi. Jakże wówczas pragnęła zaszyć się gdzieś w ciemnym kącie i umrzeć! Po tylu latach zraniona duma nadal nieznośnie jej doskwierała. Podobnie jak głupie serce.\nOdwróciła się i zaczęła spacerować po korytarzu. Usiłowała zebrać się na odwagę. Niezamężne młode damy po prostu nie odwiedzały dżentelmenów w ich hotelowych apartamentach, aczkolwiek ona (jako dwudziestoczterolatka) nie była już taka znowu młoda. A Brandon Deverill - bogaty amerykański kupiec i dawny kaper, którego statki uczestniczyły w bitwach z marynarką brytyjską – z trudem mógł uchodzić za dżentelmena, nawet jeśli ostatnio odziedziczył prawa do wiekowej angielskiej baronii.\nJednak dzisiaj lady Katharine miała liczne powody, by zaryzykować skandal. Po pierwsze, chciała udowodnić Deverillowi, że się pozbierała i nie ma już złamanego serca. Ponadto, chciała udowodnić sobie, że jest odważna i da radę przebywać z tym mężczyzną sam na sam. A wreszcie, chciała stawić czoło uczuciu skrępowania z dala od cudzych oczu i na osobności ujawnić swoją niecodzienną propozycję.\nPrzed laty postanowiła nigdy już go nie oglądać, ale jej ciotka, lady Isabella Wilde, poprosiła ją o pomoc przy przeróbce Brandona Deverilla na prawdziwego angielskiego lorda. Ponieważ ciocia Bella była dla niej drogą powierniczką i najwyższym autorytetem, Kate czuła, że nie może odmówić. A przynajmniej nie bez podania przyczyn.\nCo oznaczałoby ujawnienie żenujących szczegółów najbardziej wstydliwego epizodu w jej życiu, kiedy to narzucała się Deverillowi niczym owe więdnące z miłości, naiwne, głupiutkie kobiety, które zawsze budziły w niej litość.\nBesztając się za tchórzostwo, wróciła pod drzwi numeru siódmego i kiedy już zdołała opanować drżenie w brzuchu na dość długą chwilę, cicho zastukała. Poprzednio Deverill jednoznacznie odrzucił jej miłosne awanse. Tym razem jednak miała do zaoferowania coś, czego pragnął.\nKiedy w końcu drzwi się otwarły, pierwszym widokiem, który przykuł uwagę Kate, były zuchwałe ciemne oczy. Wyglądały dokładnie tak, jak je zapamiętała – głębokie, o przenikliwym spojrzeniu, otoczone czarnymi rzęsami. Te frapujące oczy zawsze pasowały do jego śmiałej postawy i poczynań, pomyślała oszołomiona.\nW ich mrocznych głębinach natychmiast ujrzała błysk rozpoznania, mimo że zjawiła się w liberii i srebrzystej, pudrowanej peruce, pod którą ukryła rudokasztanowe loki.\nNajwyraźniej Kate zaskoczyła gospodarza. Ale sama też osłupiała, widząc, że przyodziany jest jedynie w bryczesy. Stał przed nią z nagim torsem i boso, a jego zbyt długie, kruczoczarne, kędzierzawe włosy były wilgotne. Widocznie właśnie wziął kąpiel i zabierał się do golenia, bo w ręku trzymał brzytwę.\nMocno zarysowaną szczękę porastał mu kilkudniowy zarost, nadając twarzy nieco podejrzany wygląd, który – ku udręce Kate - jeszcze podkreślał urok Brandona Deverilla. Awanturnik (powiedzmy sobie, korsarz) nie powinien być tak diabelnie pociągający. W dodatku pachniał wspaniale, a niech go licho.\nSkonfundowana tym, że w tak niepożądany sposób wpłynął na jej zmysły, stała, gapiąc się bez słowa.\nTymczasem Deverill prześlizgnął się wzrokiem po lokajskiej liberii i kiedy uniósł brew, w jego oczach błysnęło rozbawienie.\n- Należało oczekiwać, że zachowasz się niekonwencjonalnie – zauważył tym swoim szorstko- aksamitnym głosem, który nadal drażnił kobiece receptory Kate.\nOna mogłaby powiedzieć to samo. Brandon Deverill nie przejawiał ani odrobiny zakłopotania, że przyłapała go niemal całkiem rozebranego. Ale też spośród znanych jej mężczyzn zdołał zdobyć najgorszą reputację, co wiele o nim mówiło, zważywszy na fakt, że Kate pochodziła ze słynącego skandalami rodu Wilde’ów, którego członkowie od wieków okrywali się niesławą.\nObecnie twarz Deverilla tu i ówdzie znaczyły zmarszczki, co czyniło jego urodziwe rysy bardziej dojrzałymi. Ale bez koszuli, z opalonym na brąz, muskularnym torsem był nawet jeszcze przystojniejszy, niż pamiętała. Jego męska uroda mogła zawstydzić klasyczne posagi ...\nO litościwe niebiosa, weź się w garść, szalona dziewczyno.\nA jednak srodze się myliła, sądząc, że pokonała własną słabość. Z całą pewnością czar nie przeminął. Deverill nadal potrafił sprawić, że uginały się pod nią kolana. I nadal zalewała ją fala niewątpliwego, niezaspokojonego pożądania, którą odczuła już w pierwszej chwili, gdy wiele lat temu się poznali.\nKate gwałtownie otrząsnęła się z tych myśli. Jeśli nie zdoła zapanować nad swoim zauroczeniem, czekały ją poważne tarapaty.\nSzczęśliwie Deverill przerwał jej chaotyczne rozważania.\n- Jak mnie znalazłaś? – zapytał z nutką ciekawości.\n- Na moją prośbę kapitan portu rozglądał się za twoim statkiem i zawiadomił mnie, kiedy tylko przybiłeś do brzegu. Posłałam służącego, żeby go wypytał, gdzie wynająłeś pokoje.\n- Podziwiam twoją pomysłowość, czego nie mogę powiedzieć o rozwadze. Co ty, u licha, tutaj robisz?\n- Mogę wejść? – naciskała. – Chcę zamienić z tobą parę słów, a wolałabym nie rozmawiać na korytarzu.\nPo chwili wahania gospodarz odsunął się, robiąc Kate przejście i zamknął za nią drzwi, chociaż nie wyglądał na uszczęśliwionego jej obecnością.\n- Nie mogłaś zaczekać do jutra, aż złożę wam wizytę?\n- Byłam pewna, że oboje poczujemy się niezręcznie, więc pomyślałam, że lepiej zobaczyć się na osobności.\nWodząc wzrokiem po niewielkim pokoju, dostrzegła stolik, obok dwa krzesła, toaletkę z umywalką i wreszcie łóżko, którego widok przywodził na myśl ostatnie – upokarzające - spotkanie. Lady Katharine uśmiechnęła się uprzejmie, by pokryć konsternację.\n- Wolę stać, dziękuję. To nie potrwa długo.\n- Dobrze. Lepiej, żeby cię nie widziano, jak składasz wizyty w sypialni mężczyzny. Czy twój brat ma pojęcie, dokąd poszłaś?\n- Nie i nie zamierzam mu nic mówić.\n- Beaufort zażądałby mojej głowy, gdyby usłyszał, że u mnie byłaś.\n- Bez obaw. Ash wyjechał na wieś i nie spodziewam się jego powrotu wcześniej niż jutro.\nDeverill zmierzył bacznym spojrzeniem jej strój.\n- A nie martwi cię, że ktoś może rozpoznać piękną lady Katharine Wilde?\n- Lokajowi nikt się nie przygląda.\n- Ach, więc stąd to przebranie. Całkiem urodziwy z ciebie młodzian.\nKomplement wytrącił Kate z równowagi, ale tuż po nim nastąpił krytyczny komentarz.\n- Nic a nic się nie zmieniłaś. Odwiedziny w hotelowych pokojach dżentelmenów najwyraźniej weszły ci w krew.\n- Nie we wszystkich – odparła figlarnie. – Tylko w twoich.\n- Powinno mi to pochlebiać?\nKate obdarzyła go najbardziej czarującym uśmiechem.\n- Rzeczywiście, powinno – zażartowała, nim zdołała się powstrzymać. Nie mogła dać się wciągnąć w śmiałą szermierkę słowną, którą niegdyś tak często się zabawiali.\nSzczęśliwie Deverill zmienił temat. Pocierając szczecinę na podbródku, zapytał:\n- Nie będzie ci przeszkadzało, jeśli podczas rozmowy skończę się golić? Mój kuzyn Trey powinien zjawić się lada moment, żeby zabrać mnie do miasta. Mam do pomówienia z adwokatem w sprawach spadkowych, a potem planuję zjeść obiad z Treyem i jego żoną, Antonią.\nPrzed laty Kate poznała Treya Deverilla, jednak ostatnio go nie widywała i dotychczas nie spotkała jego nowo poślubionej żony.\n- Nie, nie będzie mi przeszkadzało.\nDeverill podszedł do umywalki i sięgnął po mydło.\n- Minął kawał czasu, odkąd ostatni raz cię widziałem – rozmarzył się na głos, rozrabiając pianę.\nSześć lat, dwa miesiące i dziewięć dni. Kate opanowała się i skoncentrowała myśli na przyszłości.\n- Ciocia Bella przedstawiła mi twoją sytuację w ogólnym zarysie. Z przykrością usłyszałam, że lord Valmere zmarł.\nDeverill poważnie skinął głową.\n- Podobno bardzo cierpiał, więc może to było błogosławieństwo. W tym tygodniu wybieram się do Kentu żeby złożyć uszanowanie jego bliskim i poczynić ustalenia, jak zabezpieczyć im byt.\nKate wiedziała o pochodzeniu Deverilla. Jego nieżyjący od dawna dziadek, młodszy syn angielskiego barona, dziesiątki lat temu wyemigrował do Ameryki i osiadłszy w Virginii, poślubił pannę ze znacznego kupieckiego rodu właścicieli floty handlowej. W styczniu tego roku ówczesny baron Valmere – Augustus Deverill – odszedł po przewlekłej chorobie, pozostawiając owdowiałą córkę i dwie małe wnuczki. Tak więc tytuł i dobra majoratowe przeszły na Brandona jako najbliższego krewnego w linii męskiej.\nPrzez chwilę panowała cisza, podczas gdy Deverill namydlał twarz. Przyglądając mu się, Kate uświadomiła sobie, jak bardzo rozprasza ją kuszący widok jego nagiego torsu. Spojrzenie dziewczyny mimo woli musnęło szerokie ramiona, a potem ześlizgnęło się po plecach zwężonych ku szczupłej talii i niżej, aż na zgrabne pośladki i mocne uda w płowożółtych trykotowych bryczesach ...\nSzybko odwróciła wzrok, by nie zostać przyłapaną na podziwianiu tego jakże – niestety - ponętnego ciała.\n- Czy mógłbyś założyć szlafrok?\n- Żałuję, ale nie wziąłem żadnego ze sobą.\n- No to koszulę?\n- Założę, kiedy tylko skończę się golić. – Zerknął na nią przez ramię. – Czyżbyś niespodziewanie stała się świętoszką?\nLeciutki błysk rozbawienia, który tak uwielbiała, znowu zajaśniał mu w oczach. Widząc to, Kate przypomniała sobie jeszcze jeden nieznośny talent Brandona Deverilla: żaden inny mężczyzna nie potrafił wywołać u niej takich rumieńców wstydu. Zawsze miała uczucie, jakby czytał jej w myślach. I czasami zdawał się śmiać – z niej albo z siebie – zapraszając ją do uczestnictwa w tych osobistych żartach.\nDziało się tak od samego początku. Deverill odnosił się do niej z wielką bezpośredniością i nigdy nie traktował ceremonialnie. Wręcz przeciwnie, przekomarzał się z nią poufale, w ten sam sposób co bracia i kuzynowie. Mogła też liczyć, że będzie wobec niej szczery, a nawet brutalnie uczciwy.\nDotychczas nie wadziła jej ta familiarna swoboda, w istocie przyjazna i niekrępująca. Znużona nieustannym nadskakiwaniem pochlebców, chętnych złowić posag bogatej dziedziczki, Kate wysoko ceniła otwartość Deverilla.\nPo raz pierwszy spotkała go przed siedmioma laty, gdy zajechał do Kentu odwiedzić rodzinę, a przedstawiła ich sobie lady Isabella, która znała Brandona od czasu, gdy pracował dla brytyjskiego Biura Spraw Zagranicznych. Trzeba przyznać, że jak na Amerykanina było to dość niezwykłe zajęcie. Jednak kariera, którą rozpoczął z powodu swego angielskiego kuzyna Treya została przerwana, kiedy pomiędzy ich krajami wybuchła wojna.\n- Nie trzymano mnie całkiem pod kloszem – odparła lekkim tonem Kate. – Dorastałam wśród krewnych płci męskiej, więc zdarzało mi się widywać częściowo rozebranych mężczyzn. Ale nas nie łączy żadne pokrewieństwo. Fakt, że dwukrotnie ośmieliłam się odwiedzić twój hotelowy apartament, nie oznacza, że nie mam świadomości tego co jest stosowne, a co nie.\n- Może nie pamiętasz, ale ja też widziałem twoje wdzięki – mruknął Deverill.\nOblewając się czerwienią, Kate spuściła głowę.\n- Nie musisz mi przypominać – powiedziała cicho. – Kiedyś głupio się w tobie durzyłam. Dawno mi przeszło.\nWiedziała, jak bardzo nieprzekonująco to brzmi, więc zadarła brodę i odważnie spojrzała mu w oczy. Lepiej było wziąć byka za rogi.\nDeverill wpatrywał się w Kate przenikliwie, jakby znał wszystkie jej sekrety. W ramach samoobrony posłała mu najbardziej uroczy ze swoich uśmiechów.\n- Bez obaw, szanowny panie. Nie po to przyszłam, by raz jeszcze się na ciebie rzucić. Obiecuję cię nie napastować i nie zakradać się do twego łóżka.\nPrzez chwilę miała wrażenie, że chciał coś powiedzieć, bo drgnęły mu wargi, ale tylko pokręcił głową i wziął się do golenia.\nKiedy znowu odwrócił się tyłem, zauważyła pod jego prawą łopatką okropną bliznę, długą chyba na trzy cale, jakby nóż albo bagnet wbił się głęboko. To musiało straszliwie boleć, pomyślała Kate, ze współczucia zagryzając wargi. Już chciała spytać, skąd ten ślad, ale zdążyła się pohamować. Stan jego ciała był tematem dalece zbyt osobistym.\nJednak co do tego, by usiąść, zmieniła zdanie. Ostentacyjnie zignorowawszy łóżko, przeszła w drugi koniec pokoju i zajęła jedno z krzeseł tak, by nie mieć gospodarza bezpośrednio przed oczami. Brandon Deverill był czystą fizyczną pokusą. A ponadto miał ten typ osobowości – naturalnej, otwartej, pełnej życia – ogromnie niebezpieczny dla cnoty każdej kobiety. Każdej oprócz mnie, poprawiła się natychmiast. Jej cnocie nic przy nim nie groziło - ku bezgranicznemu żalowi Kate.\n- Ciocia Bella przeprasza, że nie mogła osobiście powitać cię w Londynie, ale niedawno wyjechała do Kornwalii opiekować się leżącą w połogu córką przyjaciółki i musi jeszcze trochę tam pobyć. Prosiła, żebym ja w międzyczasie cię wsparła. Nie znam wszystkich szczegółów waszej korespondencji, ale o ile rozumiem, planujesz w pełni wejść w rolę barona Valmere?\n- Chciałabym od ciebie usłyszeć, co konkretnie zamierzasz.\nOdpowiedział jej, nie przestając skrobać brzytwą bokobrodów.\n- Wiesz, że kiedy nasilił się konflikt pomiędzy naszymi krajami, na żądanie ojca wróciłem do domu, do Virginii? W rok później ojciec umarł, a ja przejąłem stery rodzinnej kompanii żeglugowej. Ostatnich kilka lat spędziłem odbudowując ją, bo handel znacznie ucierpiał podczas waszych, brytyjskich, blokad amerykańskich portów i część naszej floty została zniszczona. Teraz wreszcie stanęliśmy na nogi na tyle, że mogę przekazać przedsiębiorstwo młodszemu bratu i pełnić swoje obowiązki tutaj.\nKate zmierzyła go pytającym spojrzeniem.\n- Rzeczywiście osiedlisz się w Anglii?\n- Najprawdopodobniej, chociaż moja matka nie jest tym zachwycona – odparł sucho Deverill.\n- Dziwi mnie, że w ogóle bierzesz taką możliwość pod uwagę, zważywszy na to, wobec kogo jesteś lojalny.\n- Wobec Ameryki. Powszechnie wiadomo, że z oddaniem parałeś się kaperstwem.\nW reakcji na jej pełen dezaprobaty ton, wzrok Deverilla stwardniał. Kate zacisnęła wargi. Co za sens spierać się o przeszłość? Nic nie zmieniało faktu, że ten zuchwały amerykański żeglarz skradł jej serce i porzucił złamane, o co najsurowiej go obwiniała.\nNiegdyś sądziła, że Brandon Deverill to idealny dla niej kandydat na męża. Jednak wzgardził nią, a potem wyjechał walczyć przeciwko rodakom Kate i tym samym stał się wrogiem. Teraz zaś nie tylko powrócił, ale w dodatku ona obiecała zastanowić się, czy mu pomoże.\n- Czego się po mnie spodziewasz? – spytała w końcu.\n- Na początek potrzebuję, żeby ktoś wprowadził mnie do towarzystwa. A któż lepiej potrafiłby utorować mi drogę? Czarująca lady Katharine jest bożyszczem wielkiego świata. Z tego, co słyszę, to ty ze swoim wdziękiem i dowcipem wiedziesz tam prym.\nKate roześmiała się.\n- Raczej nie. Ale ponieważ Ash jest markizem, a mój kuzyn Quinn hrabią, mam arystokratyczne koneksje, które mogą ci się przydać. – Jej twarz spoważniała. – Ciocia Bella napomknęła też, że chciałbyś znaleźć żonę.\n- Mam trzydzieści trzy lata. Najwyższa pora, żebym osiadł gdzieś na stałe i poślubił właściwą kobietę.\nPotwierdzenie tego, o czym już wiedziała – że on chce się żenić – dziwnie ją poruszyło. Jednak Kate przyrzekła sobie dławić każde buntownicze ukłucie zazdrości i wykorzystać sytuację, w jakiej Deverill się znalazł.\n- Interesuje cię małżeństwo z rozsądku? Czy raczej coś głębszego?\nRzucił jej szybkie spojrzenie, chociaż wyraz twarzy miał nieprzenikniony.\n- Nic głębszego. Isabella twierdzi, że potrafisz wyszukać mi odpowiednią osobę. Ponoć jesteś urodzoną swatką i odnosiłaś już w tej dziedzinie sukcesy.\n- Istotnie, rozwinęłam w sobie umiejętność swatania – przyznała Kate. – Nie chwaląc się, to ja pomogłam większości moich krewnych i powinowatych znaleźć idealnych małżonków. Będę ci doradzać, by oddać przysługę cioci Belli, ale w zamian za to chcę zawrzeć z tobą układ.\n- Jeśli znajdę ci narzeczoną, będziesz musiał po zakończeniu sezonu towarzyszyć mi w podróży do Francji.\nDeverill opłukał twarz i zaczął wycierać ją ręcznikiem.\n- A czemuż to życzysz sobie jechać do Francji?\n- Zapewne wiesz, w jaki sposób zginęli moi rodzice?\n- Na morzu. W czasie sztormu ich statek zatonął.\n- Właśnie tak myśleliśmy. – Kate zmarszczyła brwi. – To dość długa historia, więc nie zagłębiając się w szczegóły ... Być może pamiętasz, że moja ciotka Angelique była Francuzką – córką księcia i księżnej de Chagny, którzy zostali zgilotynowani podczas rewolucji.\n- Matka twoich kuzynów, Quinna i Skye?\n- Tak. Angelique poślubiła wuja Lionela Wilde’a, hrabiego Traherne. To trochę dalsza gałąź rodziny ... Ale wracając do rzeczy: kiedy Wielka Brytania toczyła wojnę z armią Napoleona, bezcenne kosztowności książąt de Chagny zostały ukryte. Później, za czasów pokoju w Amiens moi rodzice, Angelique i Lionel wyprawili się wspólnie na południe Francji, by odzyskać skarb. I kiedy tuż przed Bożym Narodzeniem ruszyli w drogę powrotną, ponieśli śmierć niedaleko francuskiego wybrzeża. Przez całe lata sądziliśmy, że wszyscy zginęli na miejscu. Jednak niedawno okazało się, że ich statek został specjalnie uszkodzony, a moja matka zdołała jeszcze dotrzeć na brzeg, gdzie po krótkim czasie zmarła od ran.\nKate umilkła ze wzrokiem wlepionym w dłonie, przypomniawszy sobie swój szok i ból, gdy przed dwoma miesiącami poznała prawdę o zatonięciu Zefira. Straciła rodziców, mając dziesięć lat, ale wskutek tych rewelacji znowu pogrążyła się w żalu.\nCo więcej, podsuwany przez wyobraźnię obraz cierpień matki i grobu ojca w morskich głębinach tylko nasilił nocne koszmary, które dręczyły Kate stale od dzieciństwa.\nDziewczyna splotła palce, jej głos przeszedł w szept.\n- Mamę pochowano jak nędzarkę, a tata i wujostwo w ogóle nie mieli pogrzebu. Chciałabym odwiedzić miejsce spoczynku mamy, postawić nagrobek i skoro już tam będę, poszukać wraku. – Posłała Deverillowi blady, przepraszający uśmiech. – Przyznaję, że to się stało moją obsesją. Może jestem głupia, ale pragnę, żeby moja matka miała porządny grób.\n- Nie nazwałbym tego głupotą.\nUniósłszy wzrok, stwierdziła, że Deverill patrzy na nią łagodnie, jakby doskonale rozumiał jej potrzeby. Czuła wdzięczność, że nie wykpił niepewnego – może nawet ryzykownego – przedsięwzięcia, które było dla niej tak ważne.\n- W każdym razie – ciągnęła, - człowiek winien ich śmierci stanął przed sądem, a skarb w dużej mierze został odzyskany, chociaż część klejnotów poszła na dno wraz z Zefirem.\n- I chciałabyś odnaleźć tę resztę?\n- To chyba mało prawdopodobne. Minęło już tyle lat. Ale mam nadzieję, że przynajmniej zlokalizuję wrak. Możemy mniej więcej ustalić miejsce w oparciu o relacje z tamtej nocy i wiadomości, gdzie morze wyrzucało szczątki statku. Zefirem wstrząsnęła eksplozja, stanął w płomieniach. Chociaż próbował dowlec się do portu, tylko podpłynął w stronę brzegu. Jednak zatonął być może już na płytkich wodach. Quinn zrobił dokładne obliczenia i wyrysował mapy na potrzeby moich poszukiwań. Jednak problem polega na tym, że najbliższe osady wzdłuż wybrzeża zamieszkują piraci.\n- Najwyraźniej nieźle się w tym wszystkim orientujesz. Jak zdobyłaś te informacje?\n- Przypuszczam, że znasz Beau Macklina? Kiedyś pracował razem z tobą w Biurze Spraw Zagranicznych, podobnie jak mąż Skye, hrabia Hawkhurst.\n- Macky. Znam go.\n- Otóż kilka miesięcy temu Macklin udał się do Francji, żeby zbadać tę sprawę dla mojej rodziny.\n- Więc po co ja mam ci towarzyszyć? Dlaczego nie możesz poprosić Macky’ego?\n- Bo zrobił już wystarczająco dużo. Ale przede wszystkim potrzebuję doświadczonego żeglarza. Kogoś, komu mogę ufać.\nUsta Deverilla wygięły się w uśmiechu.\n- I mnie ufasz?\nKate podejrzewała, że prowokując ją, usiłował rozładować atmosferę, więc odparła w podobnym tonie.\n- Co ciekawe, tak. O morzu wiesz więcej niż ktokolwiek z moich znajomych. W sumie jesteś właścicielem całej floty i teraz masz własny statek tu, w Londynie.\n- Planowałem, że za tydzień czy dwa odprawię go do Ameryki.\nPoczuła, że serce w niej zamiera.\n- Ooch. Może jakoś ci to zrekompensuję. Stać mnie, żeby solidnie zapłacić.\n- Posiadasz znaczną fortunę, wiem – powiedział, z rozbawieniem przeciągając samogłoski, co lady Katharine kompletnie zignorowała.\n- Pewnie bym mogła wynająć statek i kapitana, ale wolałabym nie polegać na obcych. Widzisz ... niespecjalnie lubię żeglować.\nNajoględniej mówiąc, dodała w myślach. Odczuwała paniczny strach przed morską podróżą – czemu trudno było się dziwić, zważywszy na to, w jaki sposób zmarli jej rodzice.\n- Umiem nieźle pływać. Pamiętasz jezioro w Beauvoir, gdzie dorastałam? Ale chorobliwie boję się morza.\n- I potrzebujesz kogoś do dopieszczania twoich delikatnych uczuć.\nTeraz już pewna, że się z nią droczy, Kate odpowiedziała mu uśmiechem.\n- Niestety tak. Przyznaję, brak mi odwagi. Jednak również z innych względów ty byłbyś najlepszy. Bo jeśli nawet zatrudnię kogoś do poszukiwania wraku, możemy trafić na piratów. Jestem Angielką. Po dziesięcioleciach walk Francuzi nie są naszymi najlepszymi przyjaciółmi. Podejrzewam, że piraci czują znacznie większą sympatię do was, Amerykanów, zwłaszcza, że wielu z nich pomagało wam podczas wojny.\nMarszcząc brwi, Deverill nałożył lnianą koszulę i zaczął upychać jej rąbek w bryczesy. Szkoda zakrywać takie ciało, pomyślała Kate, po czym w duchu zbeształa samą siebie i znów skoncentrowała się na rozmowie.\n- ... mogłaby okazać się niebezpieczna.\n- Może i tak, ale mało prawdopodobne, żeby dla ciebie piraci byli specjalnym zagrożeniem.\nBrandon Deverill popatrzył na nią cierpko.\n- Nie martwię się o własną skórę, tylko o twoją. Młoda dama podróżująca wzdłuż francuskiego wybrzeża potrzebuje ochrony.\n- Właśnie o nią proszę.\n- A co z twoimi krewnymi? Będą ci towarzyszyć?\n- Chociaż wszyscy uznali, że to dobry pomysł, nie mają mojej stanowczości. Poza tym są zajęci zakładaniem rodzin.\nKate obserwowała go, jak owija wokół szyi długi kawał batystu i zaczyna wiązać krawat w prosty węzeł. Biała tkanina atrakcyjnie kontrastowała z ogorzałą skórą. Doprawdy, gładko ogolony, Deverill był nawet jeszcze bardziej pociągający ... Przestań, głupia.\nOdetchnęła głęboko, żeby odzyskać panowanie nad sobą.\n- Więc rozumiesz, chcę zamknąć wspomnienia o moich najbliższych swego rodzaju prawdziwym pogrzebem. To mój warunek. Pomogę ci znaleźć żonę, jeśli ty pomożesz mnie, towarzysząc mi do Francji.\nDeverill wahał się tylko przez chwilę, w czasie, gdy nakładał kamizelkę z solidnego brązowego kaszmiru.\n- Dobrze. Zgoda.\nBrwi Kate uniosły się powątpiewająco.\n- Dlaczego jesteś taka zdumiona?\n- Myślałam, że trudniej będzie cię namówić.\n- Przecież jesteś księżniczką Katharine. Zawsze potrafiłaś owinąć sobie mężczyzn wokół palca i przekonać ich, żeby spełniali twoje życzenia.\nRzuciła mu figlarne spojrzenie.\n- Niektórych mężczyzn może tak, ale nie ciebie. I nie możesz nazywać mnie księżniczką, skoro nie jestem królewskiej krwi. Najwyraźniej musisz jeszcze sporo się nauczyć o brytyjskich obyczajach, na dokładkę do twoich nowych obowiązków lorda. – Przerwała, bo nagle przyszło jej do głowy, że sytuacja wymaga pośpiechu. – Trzeba ci zapewnić ożenek, a mamy bardzo mało czasu ... Do końca sezonu pozostał ledwie miesiąc. Natychmiast powinniśmy opracować plan.\nDeverill przyniósł pończochy i buty, po czym zasiadł na pobliskim krześle i zaczął się ubierać.\nNie spodobało jej się to sąsiedztwo, jednak nie ruszyła się z miejsca, zajęta analizą stroju gospodarza. Doskonała budowa tego mężczyzny – szerokie bary, silna sylwetka – mogła zawstydzić co bardziej zniewieściałych fatygantów lady Wilde. Jednak rozwichrzona, czarna czupryna sprawiała, że wyglądał mało cywilizowanie i chociaż kamizelka leżała na nim zgrabnie, styl całości był przeraźliwie prowincjonalny.\n- Pierwszym punktem programu – oznajmiła Kate – będzie znalezienie ci dobrego krawca. Wszak nie chce pan wyglądać jak osadnik z dzikich ostępów, panie Deverill ... chciałam powiedzieć, lordzie Valmere. Pewnie teraz powinnam zwracać się do ciebie twoim nowym tytułem.\n- Broń Boże. Wolę, kiedy nazywasz mnie Deverillem ... albo Brandonem, jak kiedyś.\n- Musisz przywyknąć do tytułowania, milordzie.\n- Z czasem nabierzesz wprawy. Aczkolwiek mnie czeka mnóstwo pracy, jeśli mam przemienić aroganckiego kupca z Ameryki w znośnego angielskiego szlachcica.\nDo jego oczu powrócił błysk rozbawienia.\n- Rodowód ze strony ojca działa na moją korzyść. Po części jestem Anglikiem.\n- Budzącym zgorszenie kaprem – dodała słodko Kate.\n- Co mówi dama gorsząco przyodziana w męski strój. O ile sobie przypominam, dotychczas nie żywiłaś specjalnych obiekcji przeciwko zgorszeniu. Ani ty, ani nikt z twojej rodziny. Mając cię za doradcę, powinienem dobrze wpasować się w wyższe sfery.\nJego odpowiedź przypominała docinki, którymi zabawiali się przed laty, ale choć było to miłe, Kate wiedziała, że zachęcając Deverilla, postąpiłaby niemądrze.\n- Ostatnio musiałam okiełznać swoje skandaliczne zapędy i ufam, że zrobisz to samo, jeśli chcesz zdobyć dobrze urodzoną żonę. Powinniśmy zacząć możliwie najszybciej. Jesteś wolny jutro rano?\n- O ile mi wiadomo, tak. Dopiero za dzień czy dwa wyjeżdżam do Kentu obejrzeć posiadłość i odwiedzić krewnych\n- Mógłbyś wstąpić do mego domu o jedenastej?\n- Rankami zwykle odbywam przejażdżkę po parku.\n- Mogę ci towarzyszyć. Od kilku tygodni nie dosiadałem konia. Odkąd opuściłem Virginię.\nSpacery w ich dawnych ulubionych miejscach to pomysł z gruntu nierozsądny, uświadomiła sobie Kate. Przynajmniej póki nie do końca panowała nad uczuciami. Lepiej było spotkać się z nim na własnym terenie i w obecności damy do towarzystwa, by wykluczyć jakąkolwiek szansę na bliskość.\n- Nie, nie możesz prezentować się publicznie, wyglądając jak zbój. I wypada, żebyśmy mieli odpowiednią przyzwoitkę.\nNa tę ostatnią uwagę uniósł brwi.\n- Ależ owszem. Kiedy rok temu mój brat się ożenił, zatrudniłam damę do towarzystwa ... starszą wdowę ... Tylko że ona wkrótce wychodzi za mąż, więc muszę poszukać sobie następnej. A swoją drogą, również dla niej znalazłam idealną partię.\n- Naprawdę w tak zaawansowanym wieku potrzebujesz przyzwoitki?\nDeverill znowu droczył się z nią, ale te żarty trochę bolały, ponieważ głównie z jego powodu była nadal panną. A niech to licho!\nJednak zmusiła się, by odpowiedzieć lekkim tonem.\n- Niestety, to jeden z kłopotów, kiedy się jest samotną damą mieszkającą w Londynie. Ash i jego żona, Maura, wolą wieś, a poza tym niedawno urodziło się im dziecko. Więc chociaż jestem wystarczająco leciwa, by nosić czepek, nagięłam się do zasad przyzwoitości, skoro chciałam tu zostać i korzystać z uroków sezonu. Poproszę panią Cuthbert, żeby nam towarzyszyła, kiedy jutro wpadniesz.\nBrandon Deverill przyglądał się jej z namysłem.\n- Skoro jesteś taką biegłą swatką, dlaczego jeszcze siebie nie wyswatałaś?\nBo nikt nie dorównał moim wspomnieniom o tobie.\n- Dotychczas nie znalazłam nikogo odpowiedniego. Nie zamierzam wychodzić za mąż bez prawdziwego uczucia.\nOmiatające ją spojrzenie ciemnych oczu nabrało intensywności.\n- Jak słyszałem, odrzuciłaś Bóg wie ilu konkurentów. A przecież wiem, że zawsze miałaś pod ręką gromadę wielbicieli.\nI tak faktycznie było. Z racji jej urodzenia i majątku, o względy Kate ubiegało się wielu - od niezdarnych młodzieńców po zatwardziałych rozpustników. Wygląd dziewczyny też przyciągał męską uwagę. Z bujnymi, rdzawymi włosami wyróżniała się urodą na tle ładniutkich debiutantek.\nCóż, kiedy w wieku osiemnastu lat straciła głowę dla Deverilla. Po raz pierwszy czuła się bezbronna wobec mężczyzny i niepewna swoich możliwości. A potem dostała cenną lekcję pokory. W efekcie postanowiła życzliwiej traktować swoich nieszczęśliwie zakochanych fatygantów. Odmawiała im w sposób delikatny i przystawała na przyjaźń z większością z nich.\nJednak rozmowa zboczyła już na grunt zbyt osobisty. Usiłując przywrócić jej zdawkowy ton, Kate podniosła się z krzesła.\n- Lepiej już pójdę, skoro niedługo ma się pojawić twój kuzyn Trey. Jutro rano możemy omówić nasz plan i sprecyzować, jakiego rodzaju żony szukasz. Tymczasem zacznę myśleć o ewentualnych kandydatkach. Zapewniłam nam też pomoc Asha. Udzieli ci porad w sprawie zarządzania majątkiem, w kwestiach prawnych i tym podobnych. Szczerze mówiąc, głównie dlatego przyjeżdża jutro do miasta.\nOczy Deverilla zwęziły się, ale dostrzegła w nich rozbawienie.\n- Byłaś pewna, że się zgodzę, prawda? Koniec końców zwykle potrafisz dopiąć swego.\nKate uśmiechnęła się smętnie.\n- Tam, gdzie chodzi o twoją osobę, nigdy nie mogłam liczyć, że wszystko mi się powiedzie.\nKiedy gospodarz również wstał, podniosła na niego oczy.\n- Ufam, że nie wspomnisz Treyowi o mojej wizycie.\n- Twój sekret jest u mnie bezpieczny.\n- To także twój sekret. Mnie by to zrujnowało reputację, ale jeśli będziesz zamieszany w mój upadek, diabli wezmą wszelkie plany stosownego ożenku.\nW ogorzałej twarzy Deverilla błysnęły białe zęby.\n- O ile sobie przypominam, to ty zorganizowałaś obie schadzki.\n- Tym razem to nie schadzka. Zresztą poprzednio też nie była ... a przynajmniej, niezupełnie. Faktycznie, durzyłam się w tobie. Jestem zbyt wielką romantyczką. To moja najgorsza wada. Albo jedna z najgorszych. Ale tamtej nocy początkowo nie zamierzałam cię uwodzić. Wmówiłam sobie, że potrafię przemówić ci do rozumu, żebyś został w Anglii.\n- Podczas balu rozmawialiśmy o tym, dlaczego nie mogę.\n- Rzeczywiście. – Kate zdobyła się na beztroski śmiech. – Wybacz, ale wpadłam na pomysł, że spróbuję uratować ci życie.\n- To znaczy mój bezwartościowy tyłek?\nNa jej policzkach pojawiły się dołeczki.\n- Tego nie powiedziałam. Tego nawet nie pomyślałam.\n- Wyobrażam sobie, że byłaś na mnie zła.\nByła wściekła, miała złamane serce i bała się o niego. Deverill ją zranił, chociaż nie do końca mogła go za to winić. Widocznie nigdy nie darzył jej takimi uczuciami, jak ona jego.\n- Już całkiem zapomniałam o tym niefortunnym zdarzeniu – skłamała. – Prawdziwy dżentelmen starałby się zrobić to samo.\nDeverill uśmiechnął się kpiąco.\n- To jest jedyne zdarzenie, którego nigdy nie mógłbym zapomnieć.\n- No cóż, ja wyraźnie pamiętam swój wstyd.\nŚmiech zniknął z jego oczu.\n- Przyznaję, w dużej mierze to moja wina. Sprowokowałem cię, całując poprzedniego wieczoru. Ale odmowa była dla mnie jedynym honorowym wyjściem.\nKate opuściła wzrok na guzik przy brązowej kamizelce.\n- Widocznie mnie nie chciałeś.\n- Nieprawda. Po prostu nie mogłem dopuścić, żebyś popełniła nieodwracalny błąd.\nTe słowa, choć mile łechczące jej dumę, nieszczególnie podniosły Kate na duchu.\n- Twój sposób okazał się nader skuteczny – powiedziała cicho.\n- Kate ... – Deverill urwał i zmienił zdanie, cokolwiek zamierzał jej wyznać. – Jaki ze mnie byłby człowiek, gdybym odebrał ci niewinność? Wzywał mnie obowiązek wobec kraju. Musiałem wyjechać i nie wiedziałem, kiedy wrócę. Czy w ogóle wrócę.\nZnowu popatrzyła mu w oczy.\n- Chciałeś powiedzieć: „czy nie polegnę”.\n- Tak. Gdybym cię posiadł, byłbym zobowiązany zostać.\nI o to właśnie chodziło. Pragnęła przekonać go, by został, by nie odpływał walczyć przeciwko jej rodakom.\nNa swoją obronę mogła tylko powiedzieć, że myślała, że ma szanse. Wszak dzień wcześniej, podczas balu, znienacka pocałował ją na pożegnanie. Tamten porywający, skradziony pocałunek przeszył Kate dreszczem aż po satynowe pantofelki i wywrócił jej świat do góry nogami. A w dodatku dał początek marzeniom.\nChciała powiedzieć Deverillowi, co czuje i błagać, by pozostał w Anglii. Więc przemknęła się do hotelowych pokoi, gdzie mieszkał i wyglądała jego powrotu. Uwiedzenie naprawdę nie leżało w jej planach. Jednak im dłużej czekała, tym większa ogarniała ją pokusa, by użyć kobiecych sztuczek, które dobrze się sprawdzały. Wiedziona impulsem, Kate zrzuciła odzież i położyła się do łóżka.\nPrzypominała sobie wszystko szczegółowo: palący wstyd, który napełniał jej ciało i ostry ból serca, kiedy Deverill bezceremonialnie odesłał ją z kwitkiem. Po raz pierwszy w życiu zachowała się tak nieprzyzwoicie – i przysięgła sobie, że nigdy więcej nie zaryzykuje równie przykrej sytuacji.\nOdsuwając wspomnienia, Kate zdobyła się na pogodny uśmiech.\n- Jak sądzę, ucieszy cię wiadomość, że pokonałam obsesję na twoim punkcie. Po raz drugi już się nie wygłupię.\nPonieważ nie odpowiedział, uważnie popatrzyła mu w twarz.\n- Na pewno odetchnąłeś z ulgą, milordzie. Nie będziesz musiał mnie odprawiać jak poprzednim razem. Nie grożą ci już z mojej strony niepożądane zaloty.\n- Wielka szkoda – mruknął pod nosem.\nTen komentarz zbił ją z tropu.\n- Nic ważnego. – Spojrzenie Deverilla dziwnie złagodniało. – Jeśli to dla ciebie jakaś pociecha, twoja propozycja niezmiernie mi pochlebiła. Szalenie mnie pociągałaś. Po prostu nie mogłem postąpić zgodnie ze swoimi pragnieniami.\nOstatnie słowa przykuły uwagę Kate.\n- Pragnąłeś mnie?\nW jego stłumionym śmiechu zadźwięczała ironia.\n- Oczywiście, że cię pragnąłem, podobnie jak niezliczona ilość innych nieszczęśników.\nPrzyjemnie było usłyszeć, że jej szalony pociąg do tego mężczyzny nie okazał się całkowicie jednostronny. Chociaż to głupie, ale przez te wszystkie lata zżerało ją zwątpienie, ukryte pod cienką warstewką pewności siebie.\nKate lekko wzruszyła ramionami.\n- To już bez znaczenia. Minęło tyle czasu. Byłam bardzo młoda. Młode panienki mają skłonność do niemądrych postępków.\n- A teraz stałaś się piękną kobietą.\n- Niepotrzebnie mi pochlebiasz.\n- To nie jest czcze pochlebstwo. – Ku jej zdumieniu, Deverill wyciągnął rękę i delikatnie odsunął rdzawy kosmyk, który wymknął się spod peruki. – Mam nadzieję, że nie zaczęłaś nosić czepków. Szkoda byłoby zakrywać takie śliczne włosy.\nPrzelotny dotyk oprzytomnił Kate i sprawił, że mimowolnie się cofnęła. Jeżeli ten mężczyzna zamierzał wytrącić ją z równowagi, w pełni mu się udało. Tymczasem, o dziwo, on zaczął baczniej się w nią wpatrywać.\n- A gdybym chciał zdobyć jeszcze jeden pocałunek? – szepnął.\nSugestia padła tak nieoczekiwanie, że dziewczyna gwałtownie wciągnęła powietrze.\n- Byłoby to bardzo nie na miejscu.\n- Ciekawa? – powtórzyła bez tchu.\n- Nie masz ochoty się przekonać, czy nadal czujemy do siebie pociąg?\nCo za absurdalny pomysł. Oczywiście, że czuli. I to silny. A przynajmniej ona czuła.\n- Nie, nie chcę. To znaczy ... z mojej strony niczego nie ma. Nie muszę cię całować, żeby o tym wiedzieć.\n- Może ja muszę.\nPrzysunął się. Serce Kate podskoczyło, z trwogi czy oczekiwania, sama nie była pewna.\n- Deverill, co ty wyprawiasz?\n- Odpowiadam na pytanie.\nZatopił spojrzenie w jej oczach. Serce Kate łomotało coraz mocniej. Widziała, że usta Deverilla są blisko, jego ciało coraz bliżej ...


Orkiszowe Bagietki Pełnoziarniste, czyli BLONDYNKA też się może pomylić :) | Blondynka Gotuje\nTa bagietka wyszła całkiem przypadkowo. Tak wygląda pomyłka Blondynki! W pierwowzorze powinnam użyć mąki orkiszowej typ 700, a ja wsypałam orkiszową pełnoziarnistą. Najnormalniej w świecie się pomyliłam. Zresztą, a czy ja kiedykolwiek mówiłam, że jestem nieomylna? Nie! Wolno się pomylić każdemu. W szczególności Blondynce :) Przy podstawowej liście składników ciasto wyszło mi strasznie suche i bardzo twarde, o elastyczności mogłam zapomnieć. Miałam dwie opcje: wyrzucić albo ratować? W mojej głowie było tylko "Myśl Blondynko, Myśl!" Czasu nie było, więc działałam spontanicznie. Do cista dolewałam po odrobinie wody i wyrabiałam. Oj jak ja wtedy wyrabiałam. To była dynamika i ten zapał, wyrabianie na lekkim poddenerwowaniu jest całkiem ok. Więcej pary w rękach, ha ha ha. Wyszła, może nie lekka i puszysta, ale taka bardziej treściwa. Nam smakowała, wtedy jedliśmy ją z hummusem, drugą dziecko zjadło na sucho tak chłopakowi smakowało :) Co do orkiszu, będzie tego więcej u mnie. Czekam na mąki orkiszowe i jak tylko do mnie dotrą biorę się za więcej. Obiecuję publicznie, że już będę zachowywać się poprawnie i gafy z orkiszem już nie strzelę. Kto odważny niech próbuje :)\nTen przepis miał nie trafić na blog, pokazałam go jedynie na fan page`u bloga na portalu FB, jednak wiele osób prosiło o przepis, więc tak to było:)\n350 g mąki orkiszowej ciemnej\n150 ml wody + woda do dolewania :)\nDrożdże wymieszałam z cukrem, dodałam kilka łyżek ciepłej wody i łyżkę mąki, wymieszałam w miseczce i odłożyłam rozczyn do wyrośnięcia. Po około 15 minutach rozczyn podwoił swoją objętość. Jak na razie wszystko szło zgodnie z planem :) Do dużej miski wsypałam mąkę, sól i wlałam wodę i wyrośnięty rozczyn. Wszystko razem zagniotłam. Dodałam rozpuszczone masło i zagniatałam dalej. Tu pojawiły się schody. Ciasto było za twarde, więc dolewałam dodatkową wodę do momentu, aż się ciasto nieco rozluźniło. Potem odstawiłam ciasto, miskę przykryłam folią spożywczą i odstawiłam do wyrośnięcia na około półtorej godziny. Po tym czasie ciasto było ładnie wyrośnięte, więc uformowałam z niego dwie bagietki, położyłam je na blasze, przykryłam lnianą ściereczką i odstawiłam w ciepłe miejsce do wyrośnięcia na około godzinę. Po godzinie nacięłam bagietki ostrym nożem i wstawiłam do piekarnika nagrzanego do 200-220 stopni i piekłam około 15 minut, do zrumienienia. Ostudziłam i zjedliśmy z hummusem i na sucho :) Nie wiem jaka była po kilku godzinach, bo zjedliśmy ją w ciągu godziny jeszcze świeżutką :)\nBułki , Orkisz , Pieczywo na drożdżach\nKrzysztof 5 marca 2015 08:32\nWitam. Co to jest humus "zjedliśmy z humusem"? A ja zrobiłem pasztetową:) Świeża bagietka ze świeżą pasztetową, do tego świeży ogrodowy pomidor! wrrr\nMagdalena Kochańczyk 5 marca 2015 17:51\nKrzysztof, hummus to zmiksowana ciecierzyca z pastą sezamową, zwaną tahini.\nKrzysztof 6 marca 2015 11:12\nAgata Broncel 6 marca 2015 20:29\nKocham takie pomyłki :)


Opinia o produkcie WÓZEK GIGANT PRZYCZEPA 60kg udźwig WADER 10950 napisana przez Ksawer\nOpinia o produkcie WÓZEK GIGANT PRZYCZEPA 60kg udźwig WADER 10950\nData napisania recenzji: 21-07-2010\nOpinia o produkcie: Przyczepę maluszek może ciągnąc samodzielnie bądź można doczepić ją do gigant traka lub gigant traktora. Wykonana jest z plastiku. Jest bardzo wytrzymała. Ma ładowność do 50 kg. , więc mały smyk może przewozić w niej swoje skarby albo sam usiąść i być ciągnięty. Mój maluch ma do niej gigant traka i chętnie się nią bawi. Zabawka wciąga małego smyka do twórczej zabawy bo poza wożeniem kamyków, piachu, patyków, może stanowić zagrodę dla zwierzątek (tak jak to robi mój maluch). Polecam.\nAutor recenzji: Ksawer