Kenia - praca zbiorowa - ⚽ cena, opinie\nKenia - praca zbiorowa\nKsiążkę Kenia można najtaniej kupić w sklepie internetowym mestro.pl za jedyne 14.89zł.\nŚrednia cena książki Kenia wynosi 18.81zł.\nKenia - dostawa od 3,49 PLN Kwiatkowski Jaxa Krzysztof, Mińkowski Marcin, Adamczak Sławomir Pascal\nmestro.pl od 14.89PLN\nKenia - dostawa od 3,49 PLN za 14.89 zł\nKup teraz Kenia - dostawa od 3,49 PLN za 14.89 zł w księgarni mestro.pl\nDlaczego restauracja Carnivore w Nairobi jest znana na całym świecie? Gdzie w Kenii żyją najbardziej fotogeniczne lwy? Która miejscowość jest ucieleśnieniem marzeń o tropikalnych wakacjach? Dlaczego w Lesie Kakamega zawsze panuje półmrok? Proszę Państwa! Okazuje się, że tak konkretnie to pochodzimy, my ludzie biali i czarni, żółci i rudzi, łysi i garbaci, wszyscy jak leci pochodzimy z Kenii. To nasza praojczyzna. To tu znajdują się jedne z najstarszych ślady Hominidów. To tu znaleziono odciśnięte i zaschnięte w błocie ślady pierwszej rodziny sprzed paru milionów lat. Czyż można jej nie odwiedzić? Kiedyś jakiś spotkany podróżnik, którego z Kenii właśnie zagnało do Mozambiku, gdzie go spotkałem, opowiedział mi o Lamu – tajemniczej wyspie u brzegów Kenii, ze średniowiecznymi budynkami, szmaragdowym oceanem i plażami po horyzont, którym kłaniają się palmy kokosowe. No i bez turystów! Nieodkryte cudo! Marcin Mińkowski, podróżnik, autor książki Tam, gdzie nie ma coca coli\nKenia praca zbiorowa Pascal\ntaniaksiazka.pl od 15.35PLN\nKenia za 15.35 zł\nKup teraz Kenia za 15.35 zł w księgarni taniaksiazka.pl\nKenia - Praca zbiorowa Praca zbiorowa Pascal\ninbook.pl od 15.36PLN\nKenia - Praca zbiorowa za 15.36 zł\nKup teraz Kenia - Praca zbiorowa za 15.36 zł w księgarni inbook.pl\nDlaczego restauracja Carnivore w Nairobi jest znana na całym świecie? Gdzie w Kenii żyją najbardziej fotogeniczne lwy? Która miejscowość jest ucieleśnieniem marzeń o tropikalnych wakacjach? Dlaczego w Lesie Kakamega zawsze panuje półmrok? Proszę Państwa! Okazuje się, że tak konkretnie to pochodzimy, my ludzie biali i czarni, żółci i rudzi, łysi i garbaci, wszyscy jak leci pochodzimy z Kenii.\nTo nasza praojczyzna. To tu znajdują się jedne z najstarszych ślady Hominidów. To tu znaleziono odciśnięte i zaschnięte w błocie ślady pierwszej rodziny sprzed paru milionów lat. Czyż można jej nie odwiedzić? Kiedyś jakiś spotkany podróżnik, którego z Kenii właśnie zagnało do Mozambiku, gdzie go spotkałem, opowiedział mi o Lamu tajemniczej wyspie u brzegów Kenii, ze średniowiecznymi budynkami, szmaragdowym oceanem i plażami po horyzont, którym kłaniają się palmy kokosowe. No i bez turystów! Nieodkryte cudo! Marcin Mińkowski, podróżnik, autor książki Tam, gdzie nie ma coca coli.\nKenia. Outlet brak Pascal\nravelo.pl od 15.83PLN\nKenia. Outlet za 15.83 zł\nKup teraz Kenia. Outlet za 15.83 zł w księgarni ravelo.pl\nPascal Lajt. Kenia 2016 brak brak danych\nPascal Lajt. Kenia 2016 za 15.91 zł\nKup teraz Pascal Lajt. Kenia 2016 za 15.91 zł w księgarni madbooks.pl\nKenia Kwiatkowski Jaxa Krzysztof, Mińkowski Marcin, Adamczak Sławomir Pascal\nprofit24.pl od 16.08PLN\nKenia za 16.08 zł\nKup teraz Kenia za 16.08 zł w księgarni profit24.pl\nKenia - dostępny od ręki, wysyłka od 2,99 Kwiatkowski Jaxa Krzysztof, Mińkowski Marcin, Adamczak Sławomir Pascal\nnieprzeczytane.pl od 16.83PLN\nKenia - dostępny od ręki, wysyłka od 2,99 za 16.83 zł\nKup teraz Kenia - dostępny od ręki, wysyłka od 2,99 za 16.83 zł w księgarni nieprzeczytane.pl\nKenia brak Pascal\nKenia za 17.49 zł\nKup teraz Kenia za 17.49 zł w księgarni bonito.pl\nDlaczego restauracja Carnivore w Nairobi jest znana na całym świecie? Gdzie w Kenii żyją najbardziej fotogeniczne lwy? Która miejscowość jest ucieleśnieniem marzeń o tropikalnych wakacjach? Dlaczego w Lesie Kakamega zawsze panuje półmrok? Proszę Państwa! Okazuje się, że tak konkretnie to pochodzimy, my ludzie biali i czarni, żółci i rudzi, łysi i garbaci, wszyscy jak leci pochodzimy z Kenii. To nasza praojczyzna. To tu znajdują się jedne z najstarszych ślady Hominidów. To tu znaleziono odciśnięte i zaschnięte w błocie ślady pierwszej rodziny sprzed paru milionów lat. Czyż można jej nie odwiedzić? Kiedyś jakiś spotkany podróżnik, którego z Kenii właśnie zagnało do Mozambiku, gdzie go spotkałem, opowiedział mi o Lamu ? tajemniczej wyspie u brzegów Kenii, ze średniowiecznymi budynkami, szmaragdowym oceanem i plażami po horyzont, którym kłaniają się palmy kokosowe. No i bez turystów! Nieodkryte cudo! Marcin Mińkowski, podróżnik, autor książki Tam, gdzie nie ma coca coli\nKENIA PASCAL LAJT OPRACOWANIE ZBIOROWE Pascal\nplaton24.pl od 17.49PLN\nKENIA PASCAL LAJT za 17.49 zł\nKup teraz KENIA PASCAL LAJT za 17.49 zł w księgarni platon24.pl\nKategoria: Książki/Przewodniki turystyczne\nDlaczego restauracja Carnivore w Nairobi jest znana na całym świecie? Gdzie w Kenii żyją najbardziej fotogeniczne lwy? Która miejscowość jest ucieleśnieniem marzeń o tropikalnych wakacjach? Dlaczego w Lesie Kakamega zawsze panuje półmrok? Proszę Państwa! Okazuje się, że tak konkretnie to pochodzimy, my ludzie biali i czarni, żółci i rudzi, łysi i garbaci, wszyscy jak leci pochodzimy z Kenii. To nasza praojczyzna. To tu znajdują się jedne z najstarszych ślady Hominidów. To tu znaleziono odciśnięte i zaschnięte w błocie ślady pierwszej rodziny sprzed paru milionów lat. Czyż można jej nie odwiedzić? Kiedyś jakiś spotkany podróżnik, którego z Kenii właśnie zagnało do Mozambiku, gdzie go spotkałem, opowiedział mi o Lamu - tajemniczej wyspie u brzegów Kenii, ze średniowiecznymi budynkami, szmaragdowym oceanem i plażami po horyzont, którym kłaniają się palmy kokosowe. No i bez turystów! Nieodkryte cudo! Marcin Mińkowski, podróżnik, autor książki Tam, gdzie nie ma coca coli\nKenia za 18.49 zł\nKup teraz Kenia za 18.49 zł w księgarni pantomasz.pl\nKenia za 18.73 zł\nKup teraz Kenia za 18.73 zł w księgarni dadada.pl\nKenia za 18.83 zł\nKup teraz Kenia za 18.83 zł w księgarni aros.pl\nDlaczego restauracja Carnivore w Nairobi jest znana na całym świecie? Gdzie w Kenii żyją najbardziej fotogeniczne lwy? Która miejscowość jest ucieleśnieniem marzeń o tropikalnych wakacjach? Dlaczego w\ndobre-ksiazki.com.pl od 20.80PLN\nKenia za 20.80 zł\nKup teraz Kenia za 20.80 zł w księgarni dobre-ksiazki.com.pl\nDlaczego restauracja Carnivore w Nairobi jest znana na całym świecie? Gdzie w Kenii żyją najbardziej fotogeniczne lwy? Która miejscowość jest ucieleśnieniem marzeń o tropikalnych wakacjach? Dlaczego w Lesie Kakamega zawsze panuje półmrok? Proszę Państwa! Okazuje się, że tak konkretnie to pochodzimy, my ludzie biali i czarni, żółci i rudzi, łysi i garbaci, wszyscy jak leci pochodzimy z Kenii. To nasza praojczyzna. To tu znajdują się jedne z najstarszych ślady Hominidów. To tu znaleziono odciśnięt...\nKenia za 21.97 zł\nKup teraz Kenia za 21.97 zł w księgarni selkar.pl\nKategoria: Książki/Nauki przyrodnicze. Matematyka. Geografia/Geografia/Geografia gospodarcza, polityczna, osadnictwa, ludności/Afryka\nKenia. Przewodnik. Pascal Lajt Opracowanie zbiorowe Pascal\nmatras.pl od 22.00PLN\nKenia. Przewodnik. Pascal Lajt za 22.00 zł\nKup teraz Kenia. Przewodnik. Pascal Lajt za 22.00 zł w księgarni matras.pl\nDlaczego restauracja Carnivore w Nairobi jest znana na całym świecie? Gdzie w Kenii żyją najbardziej fotogeniczne lwy? Która miejscowość jest ucieleśnieniem marzeń o tropikalnych wakacjach? Dlaczego w Lesie Kakamega zawsze panuje półmrok?\nProszę Państwa! Okazuje się, że tak konkretnie to pochodzimy, my ludzie biali i czarni, żółci i rudzi, łysi i garbaci, wszyscy jak leci pochodzimy z Kenii. To nasza praojczyzna. To tu znajdują się jedne z najstarszych ślady Hominidów. To tu znaleziono odciśnięte i zaschnięte w błocie ślady pierwszej rodziny sprzed paru milionów lat. Czyż można jej nie odwiedzić? Kiedyś jakiś spotkany podróżnik, którego z Kenii właśnie zagnało do Mozambiku, gdzie go spotkałem, opowiedział mi o Lamu – tajemniczej wyspie u brzegów Kenii, ze średniowiecznymi budynkami, szmaragdowym oceanem i plażami po horyzont, którym kłaniają się palmy kokosowe. No i bez turystów! Nieodkryte cudo!\nMarcin Mińkowski, podróżnik, autor książki Tam, gdzie nie ma coca coli.\nKenia PRACA ZBIOROWA PRACA ZBIOROWA Pascal\ngandalf.com.pl od 22.82PLN\nKenia PRACA ZBIOROWA za 22.82 zł\nKup teraz Kenia PRACA ZBIOROWA za 22.82 zł w księgarni gandalf.com.pl\nKenia Krzysztof Jaxa Kwiatkowski Pascal\nartravel.pl od 22.90PLN\nKenia za 22.90 zł\nKup teraz Kenia za 22.90 zł w księgarni artravel.pl\n-Dlaczego restauracja Carnivore w Nairobi jest znana na całym świecie?\n-Gdzie w Kenii żyją najbardziej fotogeniczne lwy?\n-Która miejscowość jest ucieleśnieniem marzeń o tropikalnych wakacjach?\n-Dlaczego w Lesie Kakamega zawsze panuje półmrok?\nKenia, czyli nowe spojrzenie na kontynent. Po wyjeździe z Pascalem już nigdy nie zechcesz pożegnać się z Afryką.\n„Proszę Państwa! Okazuje się, że tak konkretnie to pochodzimy, my ludzie biali i czarni, żółci i rudzi, łysi i garbaci, wszyscy jak leci pochodzimy z Kenii. To nasza praojczyzna. To tu znajdują się jedne z najstarszych ślady Hominidów. To tu znaleziono odciśnięte i zaschnięte w błocie ślady pierwszej rodziny sprzed paru milionów lat. Czyż można jej nie odwiedzić?”.\n„Kiedyś jakiś spotkany podróżnik, którego z Kenii właśnie zagnało do Mozambiku, gdzie go spotkałem, opowiedział mi o Lamu – tajemniczej wyspie u brzegów Kenii, ze średniowiecznymi budynkami, szmaragdowym oceanem i plażami po horyzont, którym kłaniają się palmy kokosowe. No i bez turystów! Nieodkryte cudo!”.\nMarcin Mińkowski, podróżnik, autor książki Tam, gdzie nie ma coca coli\nravelo.pl od 23.67PLN\nKenia za 23.67 zł\nKup teraz Kenia za 23.67 zł w księgarni ravelo.pl\nArchaeology Colin Renfrew, Paul Bahn Thames and Hudson\n13 ofert od 167.40PLN\nSinatra 100 Charles Pignone Thames and Hudson\n6 ofert od 184.80PLN\nDior New Looks Jerome Gautier Thames and Hudson\n6 ofert od 302.40PLN\nHigh Fashion Emmanuelle Dirix Thames and Hudson\n7 ofert od 94.50PLN\nEnglish Grammar in Use with answers and eBook Raymond Murphy CAMBRIDGE UNIVERSITY PRESS\n13 ofert od 79.33PLN\nŚwiatło życia Barbara Ann Brennan Amber\n18 ofert od 46.75PLN\nWzory dekoracyjne vintage Andy Paciorek Amber\n17 ofert od 16.60PLN\nBiel Helsinek James Thompson Amber\n19 ofert od 26.65PLN\nPrawo celne i podatek akcyzowy Tomasz Nowak, Piotr Stanisławiszyn Wolters Kluwer\n14 ofert od 125.10PLN\nPodatek CIT i PIT w instyt.kultury 2016 30 pytań i odpowiedzi Elżbieta Młynarska-Wełpa Oficyna Prawa Polskiego\n15 ofert od 61.43PLN\nRomans z gotowaniem Patrycja Chmiel Buchmann\n17 ofert od 42.49PLN\nTerror ekożelków Taylor Stefanie Wilder, Jabłońska Marta Kubow Buchmann\n18 ofert od 26.99PLN\nInwazja na Tearling Erika Johansen Galeria Książki\nBattle Cry of Freedom: Historia Wojny Secesyjnej James M. McPherson Napoleon V\n14 ofert od 85.50PLN\nWojna powietrzna Hans Ritter Napoleon V\n15 ofert od 58.50PLN\nPancerniki III Rzeszy Witold Koszela Napoleon V\n14 ofert od 135.00PLN\nCena zniszczenia Adam Tooze Napoleon V\n11 ofert od 85.50PLN\nZajęcie Małopolski wschodniej i Wołynia w roku 1919 Witold Hupert Napoleon V\nStefan Batory i Plan ligi przeciw Turkom (1576-1584) Ludwik Boratyński Napoleon V\n13 ofert od 32.00PLN\nSłowa w akcji Dorota Szubstarska Harmonia\nZakinthos brak Pascal\nWarszawa brak Pascal\n27 ofert od 23.67PLN\nAromaterapia Anna Huete Jedność\n16 ofert od 26.10PLN\nZioła w doniczkach Engelbert Kötter Jedność\n17 ofert od 20.70PLN\nMoja zielona dieta Dagmar Cramm Jedność


Oleje-smary - akcesoria - Aljot\n• olej mineralny do hamulców hydraulicznych • butelka z dozownikiem • pojemność: 100 ml • zastosowanie: Magura, Shimano: Deore, SLX, XT, XTR • produkt posiada szeroki zakres temperatury pracy, nie traci swoich właściwości w niskich i wysokich temperaturach oraz czynniki atmosferyczne nie mają wpływu na działanie oleju. Dzięki bardzo niskiej lepkości doskonale wypiera powietrze z układu i nie przyjmuje wody. Zapewnia doskonałą siłę hamowania, uszczelnia oraz zabezpiecza przed starzeniem w układach hydraulicznych w których producenci zalecają stosowanie oleju mineralnego.\nOLEJ M-WAVE DO HAMULCÓW MINERALNY 1L\n• olej mineralny do hamulców hydraulicznych • pojemność: 1 litr • zastosowanie: Magura, Shimano: Deore, SLX, XT, XTR • produkt posiada szeroki zakres temperatury pracy, nie traci swoich właściwości w niskich i wysokich temperaturach oraz czynniki atmosferyczne nie mają wpływu na działanie oleju. Dzięki bardzo niskiej lepkości doskonale wypiera powietrze z układu i nie przyjmuje wody. Zapewnia doskonałą siłę hamowania, uszczelnia oraz zabezpiecza przed starzeniem w układach hydraulicznych w których producenci zalecają stosowanie oleju mineralnego.\n• wysokiej jakości olej do łańcucha • do warunków suchych i mokrych • zapewnia ochronę przed zużyciem i korozją • odporny na wodę, pył, brud • efekt wysokiej przyczepności i lepkości • nie zawiera rozpuszczalników • pojemność butelki: 50 ml.\nOLEJ M-WAVE UNIWERSALNY GUARD BIO 200ml. W SPRAJU\n• olej smarujący do uniwersalnego zastosowania • do wszystkich części ruchomych w rowerze • szczególnie nadaje się do smarowania przerzutek i linek • nie zawiera rozpuszczalników • pojemność butelki: 200 ml.\nSMAR M-WAVE DO ŁOŻYSK BIAŁY 100 g.\n• wysokiej jakości smar stały • szczególnie dedykowany do łożysk piast, pedałów i sterów • bardzo dobrze chroni łożyska przed wodą, przedłuża żywotność • pojemność: 100 ml.\nSMAR M-WAVE SILIKONOWY 400 ML.W SPRAYU\n• olej smarujący do uniwersalnego zastosowania • do wszystkich części ruchomych w rowerze • szczególnie nadaje się do smarowania przerzutek i linek • nie zawiera rozpuszczalników • pojemność butelki: 50 ml.\nŚRODEK M-WAVE DO CZYSZCZENIA ROWERU 1000 ML. KANISTER\n• uniwersalny środek do czyszczenia roweru • usuwa większość brudu jak również z układu napędowego, łańcucha i kół zębatych • tworzy warstwę ochronną • nadaje się również do czyszczenia karbonu • pojemność: 1000 ml.\nŚRODEK M-WAVE DO CZYSZCZENIA ROWERU 500 ML.\n• uniwersalny środek do czyszczenia roweru • usuwa większość brudu jak również z układu napędowego, łańcucha i kół zębatych • tworzy warstwę ochronną • nadaje się również do czyszczenia karbonu • pojemność: 500 ml.\n• wysokiej jakości środek do czyszczenia i odtłuszczania tarcz hamulcowych i klocków • pojemność butelki: 400 ml.\nŚRODEK M-WAVE KONSERWUJĄCY MAT 200 ML.W SPRAJU\n• odnawia i chroni powierzchnie • odświeża kolory i zmniejsza przyczepność kurzu • zwiększa żywotność • do metalu, węgla, gumy, skóry, syntetycznych materiałów ... • 200 ml puszki z aerozolem • pozostawia matową warstwe\nŚRODEK M-WAVE KONSERWUJĄCY POŁYSK 200 ML.W SPRAJU\n• odnawia i chroni powierzchnie • odświeża kolory i zmniejsza przyczepność kurzu • zwiększa żywotność • do metalu, węgla, gumy, skóry, syntetycznych materiałów ... • 200 ml puszki z aerozolem • pozostawia połyskującą warstwe\n• zestaw do konserwacji roweru, składający się z czterech preparatów - ŚRODEK DO CZYSZCZENIA ROWERU 500 ML. uniwersalny środek do czyszczenia roweru, usuwa większość brudu również z układu napędowego, łańcucha i kół zębatych - ŚRODEK M-WAVE KONSERWUJĄCY POŁYSK 200 ML.W SPRAJU odnawia i chroni powierzchnie, odświeża kolory i zmniejsza przyczepność kurzu - OLEJ UNIWERSALNY GUARD BIO 100ml. olej smarujący do uniwersalnego zastosowania - OLEJ DO ŁAŃCUCHA ULTRA 50ml. wysokiej jakości olej do łańcucha • całość zapakowana jest w kartonie M-Wave


Spotkanie szefów dyplomacji Polski, Rumunii i Turcji w Bukareszcie - Polska w Rumunii - Portal Gov.pl\nSpotkanie szefów dyplomacji Polski, Rumunii i Turcji w Bukareszcie\nMinister Zbigniew Rau spotkał się w dniach 22-23 kwietnia br. w Bukareszcie ze swoimi odpowiednikami z Rumunii, Bogdanem Aurescu oraz Turcji, Mevlütem Çavuşoğlu, w ramach Trilogu. W trakcie spotkania ministrowie rozmawiali o współpracy w ramach Sojuszu Północnoatlantyckiego, głównie w kontekście przygotowań do czerwcowego szczytu NATO. Ministrowie omówili również postępy w realizacji programu współpracy Trilogu przyjętego w 2020 r. oraz perspektywy jej rozszerzenia na inne obszary tematyczne. Podkreślili dobrą współpracę polityczną i wojskową trzech państw – Nasze kraje to filary wschodniej flanki NATO, znajdujące się na pierwszej linii Sojuszu i doświadczające bezpośrednich zagrożeń dla swojego bezpieczeństwa – podkreślił minister Rau. – Jesteśmy zgodni co do potrzeby i kierunku dalszej adaptacji strategicznej Sojuszu Północnoatlantyckiego, w tym podjęcia podczas najbliższego szczytu Sojuszu prac nad nową Koncepcją Strategiczną – zaznaczył szef polskiej dyplomacji.\nSpecjalna sesja Trilogu została poświęcona dyskusji nt. sytuacji bezpieczeństwa w regionie z udziałem ministra spraw zagranicznych Ukrainy, Dmytro Kułeby i Gruzji, Dawida Zalkalianiego. – Jestem zadowolony, że wspólnie poszukujemy możliwości skutecznego reagowania na trudną sytuację bezpieczeństwa w naszym sąsiedztwie, zwłaszcza wobec eskalacji przez Rosję napięcia wokół wschodnich granic Ukrainy i na Morzu Czarnym. Obecność ministrów Kułeby i Zalkalianiego podkreśla, jak wielką wagę przywiązujemy do współpracy politycznej i bezpieczeństwa z tymi krajami. Wspólnie opowiadamy się za suwerennością i integralnością terytorialną Ukrainy i Gruzji oraz niezmiennie wspieramy aspiracje euroatlantyckie tych krajów – zadeklarował minister Rau.\nW programie wizyty ministra Zbigniewa Raua znalazło się również spotkanie z prezydentem Rumunii Klausem Iohannisem (w formacie Trilogu), bilateralne konsultacje polsko-rumuńskie, polsko-tureckie i polsko-gruzińskie, jak również udział w prezentacji wystawy „Sojusznicy. Polska-Rumunia. 1918-1939”, eksponowanej w bukaresztańskim Pałacu Parlamentu z okazji stulecia nawiązania polsko-rumuńskiego sojuszu wojskowego (3 marca 1921 r.).\nW przeddzień konsultacji w Bukareszcie minister Zbigniew Rau wziął udział, wraz ze swoim rumuńskim odpowiednikiem, w konferencji „Security Challenges from the Baltic to the Black Sea Region. Vision of Romania, Poland and Turkey”, współorganizowanej przez czołowe ośrodki analityczne trzech krajów – Ośrodek Studiów Wschodnich, New Strategy Center z Rumunii i Foundation for Political, Economic and Social Research z Turcji.\nSpotkania tzw. Trilogu polsko-rumuńsko-tureckiego odbywają się regularnie od 2012 r. (od 2016 r. – na szczeblu ministrów spraw zagranicznych). Ich celem jest zacieśnienie współpracy między sojusznikami reprezentującymi największe państwa wschodniej flanki NATO oraz wypracowywanie wspólnego stanowiska w najistotniejszych kwestiach dotyczących bezpieczeństwa regionalnego. Poprzednie spotkanie odbyło się w kwietniu 2020 r. w formule wideokonferencji. Ministrowie zapowiedzieli, że kolejne konsultacje w tym formacie odbędą się w przyszłym roku w Ankarze.


Wiemy, co z Sebastianem R. z Bolesławca, zabójcą kobiety i małego dziecka - Bolesławiec - istotne.pl\nfot. istotne.pl Sebastian R. został uznany za niepoczytalnego w chwili popełnienia zbrodni. Będzie leczony w zakładzie psychiatrycznym. Nie pójdzie do więzienia.\n2020-02-27 16:00 istotne.pl Redakcja zabójstwo, ul. kilińskiego\nRok temu Bolesławcem wstrząsnęła wiadomość o zabójstwie, jakiego dokonał 32-letni wtedy Sebastian R. Mężczyzna nożem zaatakował swojego niespełna czteroletniego synka Filipa i jego matkę Wioletę. W trakcie zdarzenia kobiecie udało się wyjść z mieszkania na klatkę schodową, gdzie dalej była atakowana przez sprawcę. Dziecko, prawdopodobnie już martwe, Sebastian R. wyrzucił przez okno.\nPrzybyli na miejsce policjanci odkryli ciało kobiety leżące na klatce schodowej, kobieta nie dawała oznak życia. Kiedy weszli do mieszkania Sebastian R. trzymając nóż próbował zaatakować jednego z policjantów. Ten oddał w kierunku napastnika strzał z broni służbowej, raniąc go w okolice brzucha. Sebastian R. został zabrany do szpitala. Tam, ratowany przez lekarzy, w amoku mówił coś o „misji od Boga”.\nO co wnioskowała prokuratura? Co postanowił sąd?\nW lipcu 2019 roku Prokuratura Rejonowa w Bolesławcu skierowała do Sądu Okręgowego w Jeleniej Górze wniosek o umorzenie postępowania i umieszczenia Sebastiana R. w zamkniętym zakładzie psychiatrycznym.\n– Ustalono, po przeprowadzeniu obserwacji psychiatrycznej i uzyskaniu opinii biegłych, że sprawca był w chwili czynu całkowicie niepoczytalny. Prokuratura skierowała wniosek o umorzenie i zastosowanie środków zabezpieczających. Jest to procedura obligatoryjna przy stwierdzeniu całkowitej niepoczytalności sprawcy i konieczności zastosowania środka zabezpieczającego – mówi portalowi istotne.pl prokurator Ewa Łomnicka.\nW październiku 2019 roku Sąd Okręgowy w Jeleniej Górze wydał postanowienie uznające, że zachowanie Sebastiana R. wyczerpało znamiona czynów z art. 148 par. 1 kk (Kto zabija człowieka, podlega karze pozbawienia wolności na czas nie krótszy od lat 8, karze 25 lat pozbawienia wolności albo karze dożywotniego pozbawienia wolności) w zw. z art. 31 par. 1 kk (Nie popełnia przestępstwa, kto z powodu choroby psychicznej, upośledzenia umysłowego lub innego zakłócenia czynności psychicznych, nie mógł w czasie czynu rozpoznać jego znaczenia lub pokierować swoim postępowaniem) i na podstawie art. 17 par. 1 pkt 2 kpk (Nie wszczyna się postępowania, a wszczęte umarza, gdy czyn nie zawiera znamion czynu zabronionego albo ustawa stanowi, że sprawca nie popełnia przestępstwa) oraz 31 par. 1 kk umorzono postępowanie, a wobec oskarżonego orzeczono umieszczenie w zamkniętym szpitalu psychiatrycznym.\nSąd zdecydował, że morderca przebywać będzie w ośrodku o maksymalnym poziomie zabezpieczenie w Branicach (woj. opolskie). Postanowienie sądu jest prawomocne. Terminu pobytu w ośrodku nie określa się z góry, jest uzależniony od wydawanych systematycznie co 6 miesięcy przez biegłych opinii o przebiegu leczenia i jego postępach.\nMożliwe że Sebastian R. wyjdzie kiedyś z zakładu psychiatrycznego.\n„Pan jest moim pasterzem…”\nNa facebooku wciąż wisi publiczny post, jaki Sebastian R. zamieścił w dzień przed zabójstwem z opisem „Kocham te nute xD”. Mężczyzna dzielił się swoją muzyczną fascynacją: piosenką duetów Marnik&Smak pt. „Gam Gam”. Nieświadomie twórcy utworu skorzystali z tekstu Psalmu 23: „Pan jest moim pasterzem, nie brak mi niczego. […] Choćbym chodził ciemną doliną, zła się nie ulęknę…”. Słowa psalmu stały się również po II Wojnie Światowej swoistym hymnem śpiewanym na pamiątkę ludobójstwa dzieci zabitych przez nazistów. Sebastian R, świadomie lub nie, zamieścił taką właśnie „nutę” kilkanaście godzin przed tym, jak zabił swojego synka.\n– Morderca, który z zimną krwią zabija dziecko i swoją konkubinę mógłby być pod wpływem środka psychoaktywnego, narkotyku powodującego psychozę – wyjaśnia specjalista, prezes Towarzystwa Psychopedagogicznego Dawid Kołodziej. – Do jednego z najbardziej popularnych i dostępnych środków na rynku zaliczamy metamfetaminę. Stan psychotyczny po środku psychoaktywnym może trwać zarówno kilka godzin, dni, tygodni, a nawet utrzymać się do końca życia – przestrzega psycholog.\nDawid Kołodziej dodaje, że psychoza to zaburzenie określane w psychiatrii jako stan umysłu. Człowiek doznaje wtedy silnych zakłóceń związanych z postrzeganiem rzeczywistości. W stanie psychozy sposób myślenia ulega całkowitej dezorganizacji. Taka osoba ma przekonanie, że jej przeżycia są realne oraz wydaje się jej, że funkcjonuje normalnie.\nChirurg z bolesławieckiego szpitala opowiadał o dniu, w którym postrzelony mężczyzna trafił na jego oddział. Sebastian R. bredził wtedy o „misji od Boga” i według słów lekarza, potwierdzał, że zabił swojego syna i jego matkę, swoją partnerkę.\n– Na początku był agresywny – mówił chirurg Adam Gryc. – Przy pobieraniu krwi musiało go trzymać kilka osób. Szarpał się, kontakt był zaburzony, mówił o jakieś misji od Boga. To było chaotyczne i sprawiało wrażenie nielogicznego. Na zadawane pytania co się stało mówił, że zabił dziecko i żonę. Nie wdawałem się w dyskusję, ja oceniałem sytuację jakby przedmiotowo, w jakim jest stanie i co ja mogę w tej sytuacji zrobić – dodał lekarz.\nFacebook: dajcie ludziom wyrzucić złość, gniew, żal i ból\nPod ostatnim wpisem Sebastiana R. znajduje się ponad 400 komentarzy. Wpisy są pełne agresji, wulgaryzmów, gróźb karalnych. „Gnoju!!! Nie masz sumienia, mam nadzieję, że cię sroga kara dopadnie w więzieniu, szczególnie za to biedne dzieciątko, psycholu!” – to jeden z takich delikatniejszych komentarzy. Są też osoby, które apelują o wyrozumiałość, napominają co agresywniejszych piszących, ale pojawiają się też inne głosy, mówiące o współodpowiedzialności narkotykowych dilerów: „Teraz niech odważny powie, kto mu dawał [narkotyki przyp. red.], bo jest współwinny, dilerzy sprzedają śmierć i niech ten co, mu sprzedał, nosi teraz poczucie winny śmierci tego niewinnego dziecka.”. Jedna z internautek, odpowiada na zarzuty, że wiele wpisów jest zbyt brutalnych i agresywnych: „To nie agresja, tylko ból i bezsilność, że nikt nie ma wpływu na to, co się wydarzy, a ginie niewinne dziecko. Złość, gniew, żal i ból. Ludzie chcą to wyrzucić.”.\nMiałem przyjemność leżeć w szpitalu psychiatrycznym wraz z nim…\nWśród wielu komentujących pojawia się też mężczyzna, który podaje, że leżał na sali obserwacyjnej szpitala psychiatrycznego dla przestępców w Lubiążu między innymi z Sebastianem R.\nJego post, którego prawdziwość trudno zweryfikować, zaczyna się od słów: „Miałem zaszczyt leżeć na sali obserwacyjnej szpitala psychiatrycznego dla przestępców w Lubiążu (18.06-15.07) wraz z innymi czterema osobami, w tym i z nim.” Mężczyzna napisał, że Sebastian R. „[..] z charakteru przypomina Parszywka z Harrego Pottera”. I tak opisuje los mężczyzny: „Na pocieszenie dla ludzi źle mu życzących dodam od siebie, że nie ma okularów, a przy jego +6 nie może oglądać w ogóle telewizji, leży i macha głową na boki, to chyba jego jedyne hobby. Najprawdopodobniej jego kolejnym przystankiem będzie ROPS, czyli placówka o najbardziej zaostrzonym rygorze dla chorych psychicznie (kamery nawet w toaletach, w każdym rogu)”.


Akademia Sztuki Wojennej powstanie zamiast Akademii Obrony Narodowej? - Rembertów\n23.03.2016 17:00 MON CHCE ZMIANY\nAkademia Sztuki Wojennej powstanie\nzamiast Akademii Obrony Narodowej?\nMON chce utworzenia Akademii Sztuki WojennejTVN24\nPremier o pomnikach: wierzę, że ten czas jest bliski\nPremier przekonuje, że ofiary katastrofy smoleńskiej powinny zostać upamiętnione na Krakowskim Przedmieściu. – Wierzę głęboko, że ten czas jest... WIĘCEJ »\nJak podaje MON, podstawowy cel Akademii Sztuki Wojennej sprowadza się do zapewnienia polskiej armii nowoczesnych studiów strategicznych – oferta dydaktyczna i naukowo-badawcza w obszarze nauk społecznych związana jest z bezpieczeństwem i obronnością państwa. "Akademia spełniać będzie istotną rolę w systemie przygotowania i doskonalenia zawodowego kadr dowódczych, sztabowych i logistycznych Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej wszystkich poziomów dowodzenia: taktycznego, operacyjnego i strategicznego.\nDo zadań Akademii będzie należało również kształcenie osób cywilnych w dziedzinie bezpieczeństwa narodowego i obronności państwa, w szczególności na potrzeby administracji centralnej i samorządu terytorialnego. Akademia będzie także ośrodkiem eksperckim prowadzącym badania (diagnozy, analizy, kwerendy, syntezy) na temat sytuacji geopolitycznej i militarnej w wybranych częściach świata. Podjęte działania przygotują Akademię do realizacji nowych zadań i wyzwań wynikających z potrzeb, wymagań i oczekiwań Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej, uwzględniających osiągnięcia polskiej i światowej sztuki wojennej" - czytamy w streszczeniu projektu.\nzgłoś naruszenie odpowiedz 24.03.2016 15:51 ~aonowiec\nA dlaczego takie brzydkie zdjęcie? Taką piękną, odremontowaną fasadę ma teraz Wydział BN.\nzgłoś naruszenie odpowiedz 24.03.2016 15:07 kubat\nJak to prosto znaleźć synekury dla "swojaków. Wystarczy zmienić nazwę i już nie ma starych etatów a nowe są dla TKM.\nzgłoś naruszenie odpowiedz 24.03.2016 14:32 ~antyhipokryta\nTo może od razu "ministerstwo sztuki zabijania"?\nzgłoś naruszenie odpowiedz 24.03.2016 13:49 ~MarioWPR\nWitam towarzystwo co jak widać książki palą w rączki "Sztuka wojny” Sun Tzu i „Metody wojskowe” Sun Pina do tej pory podstawa w West Point. Jest to kanon literatury militarystycznej. Liczące około 2500 lat. Nazwa uczelni bardzo fajna według mnie, od razu kojarzą mi się z wyżej wymienionymi dziełami\nzgłoś naruszenie odpowiedz 24.03.2016 13:27 ~miki\nPrzecież trzeba wszystkich zwolnić i zatrudnić tylko tych kórych się zna!!!!!!!\nzgłoś naruszenie odpowiedz 24.03.2016 12:05 ~franek\nW USA jest Secretary of Defence.\nzgłoś naruszenie odpowiedz 24.03.2016 11:36 ~Jan\nCzy zmiana nazwy cokolwiek zmieni w tej uczelni? Nie sądzę, więc po co zmieniać nazwę. Prościej zmienić program lub otworzyć nowy wydział.\nPowstanie nowa struktura - bedzie można:\n1. usunąć niewygodnych ludzi\n2. zmienić np zasady wyboru władz - zamiast kadencyjności - mianowanie i odwrotnie\n3. wydać troche kasy (państwowej oczywiście)\n4. odciac sie od tej złej tradycji z lat 90 - teraz bedzie nowe, NASZE... itp\njeszcze ktoś ma pytania czemu taka zamiana ma slużyc?\nTylko lat 90 ?\nzgłoś naruszenie odpowiedz 24.03.2016 10:39 ~Sw Spokój\nWOJNA - to się leczy\nzgłoś naruszenie odpowiedz 24.03.2016 10:34 ~Adaś Nezgutka\n- od kiedy to zabijanie jest sztuką? trochę perwersyjna ta nazwa.\n- jedyna sensowną akademią była akademia pana kleksa :)\n- proponuję 1 kwietnia zmienić na narodowe święto jedności narodowej.\n- a tak swoją drogą to poco nam jakakolwiek broń - może na początek zastanówmy się czego chcemy bronić bo chyba nie tego wszechogarniającego betonu i asfaltu plus paru innych klamotów\nzgłoś naruszenie odpowiedz 24.03.2016 10:29 ~XYZ


Płyny uniwersalne do czyszczenia | Glamszop\nPłyn uniwersalny to jeden produkt do wielu zadań, nawet tych specjalnych!\nOferujemy płyny najwyższej jakości, których skuteczność jest potwierdzona przez zadowolonych klientów. Świetnie sprawdzą się nawet do usuwania trudnych zabrudzeń, na przykład z tłuszczu. Istotne jest również to, że środki, które oferujemy są ekologiczne. Nie zawierają substancji szkodliwych dla człowieka ani środowiska. Wszystkie mają natomiast piękny zapach, który wypełni Twój dom i sprawi, że będziesz jeszcze chętniej do niego wracać. Oferujemy płyny i musy czyszczące marki Klareko, Only Eco oraz Yope. Szczególnie polecamy nasz bestseller - Fenomenalny Mus Klareko.


Multitool Gerber Truss Black - Akcesoria | PanPablo.pl\nMultitool Gerber Truss Black to wszechstronne narzędzie wielofunkcyjne składające się z 17 części. To świetne połączenie wszystkich niezbędnych narzędzi przy minimalnym obciążeniu. Sprawdzi się na co dzień, podczas podróży, biwaków, na campingu, w garażu. Warto mieć go pod ręką także w domu. Funkcjonalny, bardzo poręczny, i lekki. Wykonany z wysokiej jakości stali nierdzewnej, która jest bardzo trwała i odporna na wszelkie uszkodzenia mechaniczne, całość przechowywana jest w materiałowej pochwie.\nCienkie ostrze o dł. 5,6 cm\nZąbkowane ostrze o dł. 5,6 cm\nKółko/uchwyt na linkę\nWkrętak krzyżakowy (Phillips)\nDługość (złożony): 10,8 cm


Pucharowi rywale Bełchatowa są w świetnej formie - Piłka nożna - Sport - wydarzenia sportowe - piłka nożna, piłka ręczna, euro 2012, koszykówka, siatkówka - Dziennik.pl - Dziennik.pl\nPucharowi rywale Bełchatowa są w świetnej formie\nPo wspaniałej grze pokonali wielkiego rywala. I to na jego terenie. Piłkarze Dnipro Dnipropietrowsk ograli Dynamo Kijów 3:1. Potwierdzili, że są w świetnej dyspozycji. Przeszlibyśmy obok tego obojętnie, gdyby nie jeden drobny szczegół. Ukraińcy już niedługo zmierzą się w Pucharze UEFA z GKS Bełchatów.\nPiłkarze Dnipro już po siedmiu minutach przegrywali 0:1, po trafieniu Siergieja Rebrowa. Potrafili jednak podnieść się. Miedzy 40. a 56. minutą dokonali rzeczy niebywałej. Strzelili faworyzowanym gospodarzom aż trzy gole. Dwukrotnie trafił Siergiej Samodin, raz - Andriej Worobiej. Kibice przecierali oczy ze zdumienia.\nW ukraińskiej piłce narodziła się nowa potęga. Teraz piłkarze z Dnipropietrowska chcą zawojować Europę. Zapowiadają, że - podobnie jak kilka lat temu CSKA Moskwa - zdobędą Puchar UEFA. Jeszcze jakiś czas temu przeciętny fanatyk futbolu skwitowałby to ironicznym uśmiechem. Ale już nie teraz...


Przyczyną jest olej który za szybko spływa z siłowników, spróbuj, jeśli masz, zamontować cieńszego węża lub na którymś łączeniu wstawić podkładkę żeby olej miał mniejszy przepływ. To ze sposobów domowych a jeśli chcesz mieć to zrobione profesjonalnie to zamontuj zawór dławiący. Zmniejszy się również szybkość podnoszenia. Jeśli chcesz szybko podnosić to zawór zwrotno dławiący. Pozdrawiam\nhttp://www.sklep-grene.pl/index.php/cPath/1307114939175_1307114738402_1307114738477_1307114738502 Tam masz wybór, najlepszy był by kierunkowy ,szybko podnieś siewnik , wolniej opuścić .\nA co to za różnica..Ten czy ten będzie tak samo orał, tylko do jednego części droższe\nSkoro dla Ciebie polskie radło orze tak samo jak kverneland to powodzenia\nKolego jak masz w dobrym stanie C385 nie powinno być problemu. Ja mam 912 kultywator 2,7 metra + wałki dociskające dziekana, robie 4 polową. Tez mam pole nierówne i idetycznie u ciebie 3,4 klasa czasami sie trafia glina z początku pola mam torf\nAle do ciągnika 4x4 można dopakować na przód balastu i nie będzie to tak bardzo odczuwalne Chyba, że zmieni się Jakoś strasznie rozkład masy (np: 75% przód, 25% tył ) Do ciągnika 2x4, żeby nie płakać, że nie ma czym ciągnąć nadają się tylko lekkie maszyny zawieszane. Jak coś cięższego, to najlepiej żeby było pół zawieszane...\nbooster12, pozwól, że zapytam: Co Twoim zdaniem ma stan techniczny silnika, do oporów toczenia, jakie stawia przednia oś?


A ja piekę chleb i przestać nie mogę...\nChyba, jeżeli to możliwe, uzależniłam się już trochę od świeżego, domowego chlebka. Coraz częściej wolę chleb upiec, niż kupić w sklepie. Tym bardziej, że w osiedlowym Lewiatanie nie dostanę ciepłego bochenka.\nDo domowego "piekarnictwa" zachęcają mnie zadowolone miny domowników, gdy podaję im jeszcze gorącą kromeczkę z topiącym się na niej masłem. A zapach roznoszący się przy okazji po całym domu jest wprost urzekający.\nTym razem upiekłam chleb z trzema rodzajami mąki i maślanką.\nmak do posypania wierzchu chleba\nWszystkie sypkie składniki (oprócz maku) wymieszać.\nDo sypkich składników wlać płyny, wymieszać i zagnieść ciasto.\nCiasto przykryć ściereczką i odstawić w ciepłe miejsce na ok. 1 godzinę do wyrośnięcia.\nJak ciasto podwoi swoją objętość ponownie je zagnieść, ułożyć w wysmarowanej tłuszczem i posypanej mąką foremce, przykryć i zostawić na pół godziny do ponownego wyrośnięcia.\nPrzed pieczeniem wierzch chleba posmarować białkiem i posypać makiem.\nPiec w 180 stopniach przez 1,5 godziny.\nŻeby sprawdzić czy chleb jest już upieczony, należy wyjąć go z foremki i popukać od spodu. Jeżeli wydaje głuchy odgłos, to jest już gotowy.


Apple Pay w banku PKO BP pojawi się w trzecim kwartale tego roku - iClinica.pl - Serwis Apple, naprawa iPhone, iPad, Macbook\n20 czerwca 2018 Apple Pay iClinica\nOd wczoraj w Polsce oficjalnie funkcjonuje usługa Apple Pay i to od razu w aż ośmiu bankach. Niestety, póki co nie ma wśród nich banku PKO BP. Kiedy jego klienci mogą spodziewać się startu tej usługi?\nApple Pay w PKO w trzecim kwartale\nTę informacje potwierdził sam bank na swoim twitterze:\nApple Pay już wkrótce w PKO Banku Polskim! #ApplePay pic.twitter.com/eePaCH9tmM\n— PKO Bank Polski (@PKOBP) 19 czerwca 2018\nPotwierdzają się więc informacje o tym, że usługa powinna zadebiutować w największym banku w Polsce w okolicach września. Kilka miesięcy temu mówiło się, że Apple Pay w PKO pojawi się od razu, pierwszego dnia wejścia do Polski, ale jednak termin wrześniowy okazuje się prawdziwy.\nTakże użytkownicy PKO BP będą musieli jeszcze chwile poczekać do momentu, kiedy będą mogli płacić swoimi Apple Watchami oraz iPhone’ami. Najprawdopodobniej będzie to we wrześniu, choć istnieją szanse, że stanie się to trochę szybciej. Pozostaje nam cierpliwie czekać i śledzić doniesienia z banku, który zapewne niebawem ogłosi dokładną datę wejścia Apple Pay do ich systemu.


KSIĄŻKA ”Orientalna” 24x2g 8x1,5g - Basilur Tea - Sklep Internetowy\n> BASILUR>HERBACIANE KSIĄŻKI>KSIĄŻKA ”Orientalna” 24x2g 8x1,5g\nKSIĄŻKA ”Orientalna” 24x2g 8x1,5g\nNr katalogowy : 70969\nEan13 : 4792252925328\nMieszanka herbat z kolekcji „Orientalnej” 4 smaki po 8 saszetek.\nopakowanie puszka/saszetki kopertowane\nPodaruj najbliższej osobie piękny prezent, ta herbata jest do tego idealna. Wspaniałe opakowanie w formie książki, a w nim najwyższej jakości herbaty w orientalnym wydaniu.\nSkład: MAGIC NIGHTS - czarna herbata cejlońska (99.2%) z dodatkiem olejku z truskawki (0.2%), moreli (0.2%), ananasa (0.2%) i papai (0.2%). MOROCCAN MINT - zielona herbata cejlońska (97.5%) z dodatkiem liści mięty pieprzowej (2.4%) i olejku z marokańskiej mięty (0.1%). GOLDEN CRESCENT-100% czarna herbata cejlońska, bez dodatków. MASALA CHAI - czarna herbata cejlońska (85%) z dodatkiem kardamonu (1.2%), goździków (1.85%), cynamonu (6%), imbiru (3.4%), gałki muszkatołowej (1.80%) i pieprzu (0.75%).


Dianusek Nail Art i inne :): Haul ubraniowy\nAutor: dianuseeek w środa, grudnia 21, 2011\nKamyczek 21 grudnia 2011 18:50\nMM super! :) i ten sweterek uroczy:) zazdroszczę\nAnonimowy 21 grudnia 2011 18:56\nwszystko mi się podoba ;D pierwsza bluzka i sweterek jednak najbardziej :P\nsauria80 21 grudnia 2011 19:00\nsuper, ale jedną nogą bym w to weszła ;)\nObsession 21 grudnia 2011 20:00\nbluzka nr 1 jest boska\nTurkusoowa 21 grudnia 2011 21:52\nBluzka z Marilyn boska!\njjjustii 21 grudnia 2011 23:21\nKoronkowa spódniczka jest świetna. Fajny pomysł z zapakowaniem w puszkę, która na pewno się na coś przyda.\nLady In Purplee 21 grudnia 2011 23:37\nŚwietne ma te bluzki Reserved pakowane w puszke, zarówno damskie jak i męskie mi się bardzo podobają i chłopakowi planuje kupić, bo jego ulubione postacie są akurat :)\nMavia 22 grudnia 2011 13:06\nŚwietna bluzka:) Jednak koronkowa spódnica mnie zauroczyła najbardziej, jest prześliczna!!!\ndid 23 grudnia 2011 08:57\nMi się strasznie spodobał sweterk i spódniczka !:) Cuuudowne :)\nadrianna 30 grudnia 2011 15:06\nbardzo fajny zestaw sylwestrowy :) ja w tym roku przesiedzę sylwestra w łóżku i między syropem i tabletkami na gardło łyknę szampana... także życzę udanej zabawy :)


Warzone nocą | bractwopiwne.pl\nW dniu 03 czerwca 2006r. odbyła się w Częstochowie 3. Noc Kulturalna. Wśród wielu imprez odbywających się tej nocy była także, po raz pierwszy, impreza zorganizowana przez Częstochowski Krąg Lokalny Bractwa Piwnego w pubie "Oslo" pod tytułem ” Warzenie piwa z Bractwem Piwnym połączone z degustacją”.\nPrzygotowaliśmy do degustacji kilkanaście litrów domowego piwa z naszych zapasów, którego w pewnym momencie brakło i trzeba było wyruszyć do piwnicy po kolejne butelki. Prezentowane były składniki, z których wytwarzane jest piwo: chmiel (w szyszkach, prasowany i granulat), słód, drożdże, ekstrakty słodowe firmy WES z Wolsztyna itp. Wszystkich w/w produktów można było skosztować.\nNa żywo przeprowadzane było warzenie piwa, które wzbudziło spore zainteresowanie imprezowiczów. Częstochowscy piwowarzy domowi udzielali porad i informacji wszystkim zainteresowanym.\nOdbyło się też kilka konkursów. Pierwszy dotyczył wiedzy o piwie i sposobie jego wytwarzania. Zainteresowanie tym konkursem przerosło nasze oczekiwania. Następny był konkurs "Dla Twardzieli" - trzymanie pustej kegi na wyprostowanych rękach na czas. Najwięcej emocji wzbudził jednak konkurs sztafet w piciu piwa na czas przez słomkę, gdyż zmierzyły się w nim reprezentacje Polski i Anglii - zwyciężyli Polacy.\nW spotkaniu uczestniczył Pan Józef Andrzej Bossowski - autor książek, m. in. o browarze w Lwówku Śląskim i częstochowskich bunkrach. Przekazał on kilka swoich publikacji na nagrody w konkursach, a zwycięzcy mieli możliwość uzyskania autografu od autora.\nPragniemy podziękować pubowi "Oslo" za gościnę, WES-owi za dostarczenie ekstraktów słodowych i panu J.A. Bossowskiemu za książki.\nZapraszamy na następną Noc Kulturalną.


Europejskie forum MedTech 2013, Bruksela, Belgia - Wydarzenia - Naukowy.pl - Polski Serwis Naukowy\nGłówna · Wydarzenia · Europejskie forum MedTech 2013, Bruksela, Belgia\nVISION - wizualizacja, symulacja i technologie obliczeń wizualnych, Bruksela, Belgia\nForum oświecenia cyfrowego 2013, Bruksela, Belgia\nSektor urządzeń diagnostycznych i medycznych w coraz szerszym zakresie analizuje możliwości i zagrożenia związane z rynkami wschodzącymi. Z jednej strony rynki wschodzące stwarzają okazję do ekspansji, ale z drugiej innowacje, które z nich pochodzą mogą być postrzegane jako zagrożenie dla obecnych modeli biznesowych w Europie. W czasie konferencji mają zostać zaprezentowane nowe zasady i innowacyjne technologie w diagnostyce i urządzeniach medycznych, które mogą przynieść korzyści opiece zdrowotnej w Europie.\nTematy tegorocznej konferencji obracają się wokół urządzeń medycznych w zmieniającej się Europie, ze szczególnym naciskiem na nieuchronnie zbliżającą się nowelizację ustawodawstwa europejskiego w zakresie urządzeń diagnostycznych i medycznych. Uczestnicy zapoznają się z bieżącymi trendami w opiece zdrowotnej, dostępem do rynku, oceną technologii medycznych i raportem nt. pięcioletniej strategii branżowej.\nKonferencja ma zgromadzić interesariuszy udzielających się aktywnie w unijnej opiece zdrowotnej, między innymi decydentów, społeczności naukowe, lekarzy i przedstawicieli sektora urządzeń medycznych. W ciągu trzech dni sympozjum uczestnicy będą mieć okazję do nawiązania kontaktów z kolegami z zagranicy oraz zyskają wgląd w świat urządzeń diagnostycznych i medycznych za pośrednictwem serii równoległych warsztatów i interaktywnych sesji.\nUrząd Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych powstał 1 października 2002 w wyniku połączenia dwóch instytucji: Biura Rejestracji Środków Farmaceutycznych Materiałów Medycznych, które było częścią Instytutu Leków oraz Centralnego Ośrodka Techniki Medycznej. Początkowo Urząd działał w oparciu o ustawę z dnia 27 lipca 2001 roku o Urzędzie Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych. Integracja automatyki (integracja systemów automatyki przemysłowej) – ogół prac związanych z automatyzacją procesów przemysłowych: od projektowania, ewentualnie doboru urządzeń lub elementów systemu, przez montaż, po wdrożenie i uruchomienie urządzeń lub systemów do kontroli i sterowania pracą innych urządzeń technicznych, a także włączanie tych urządzeń lub systemów do współpracy z już funkcjonującymi systemami automatycznymi i informatycznymi. Synapse Network Appliance Protocol (SNAP) - jest to protokół komunikacyjny opracowany i rozwijany w firmie Synapse. Stanowi podstawę dla zintegrowanego standardu sieci bezprzewodowych dostarczanego przez tą firmę, a przeznaczonego dla komunikacji między urządzeniami elektronicznymi. SNAP i rozwiązania oferowane przez Synapse mogą być stosowane w przypadkach, w których zachodzi potrzeba koordynowania pracy wielu urządzeń i wymiany danych między nimi bez zaangażowania w ten proces człowieka, np. budynki inteligentne, systemy alarmowe, koordynacja pracy urządzeń przemysłowych, monitoring urządzeń medycznych itd. Rozwiązania dostarczane przez Synapse są niedrogie we wdrożeniu, proste w instalacji i obsłudze. Do zarządzania siecią stworzone jest odpowiednie oprogramowanie administracyjne Synapse Portal. Aby zaprogramować urządzenia połączone w sieć nie jest konieczna wiedza na temat samego jej działania. Ciągłe monitorowanie również nie jest konieczne, wystarczy aby administrator wyposażony w komputer z aplikacją Synapse Portal tymczasowo podłączył się do sieci i wprowadził pożądane instrukcje określające pracę urządzeń wewnątrz sieci.\nEITT (EIB/KNX Interworking Test Tool) - program do testowania zgodności urządzeń magistralnych ze standardem komunikacji systemu EIB/KNX, wykorzystywany przede wszystkim przez producentów takich urządzeń do testowania aplikacji oraz certyfikacji. Oprogramowanie EITT pozwala na przykład na wysyłanie wadliwych telegramów, co daje możliwość sprawdzenia odporności urządzeń na tego rodzaju niekorzystne zjawiska, mogące wystąpić w realnie funkcjonującej sieci sterowania. Mozliwe jest również sprawdzenie zgodności aplikacji urządzeń ze standardami ESI. Agencja Żywności i Leków (ang. Food and Drug Administration, w skrócie FDA) – amerykańska agencja rządowa utworzona w 1906. Wchodzi w skład Departamentu Zdrowia i Usług Społecznych i jest odpowiedzialna za kontrolę żywności (dla ludzi i zwierząt), suplementów diety, leków (dla ludzi i zwierząt), kosmetyków, urządzeń medycznych i urządzeń emitujących promieniowanie (w tym także niemedycznych), materiałów biologicznych i preparatów krwiopochodnych w Stanach Zjednoczonych.\nPrzetwarzanie bez granic (ang. pervasive computing lub ubiquitous computing), także przetwarzanie rozpowszechnione - pojęcie ilustrujące użycie urządzeń komputerowych we wszystkich możliwych dziedzinach życia, szczególnie zastosowanie urządzeń mobilnych, jak telefony komórkowe, komputery przenośne, PDA i inne, oraz sieci bezprzewodowych. Pojęcie to jest także rozszerzane na zastosowanie urządzeń, o których obecności lub przynajmniej zasadach działania, zwykły użytkownik nie wie, jak procesory wbudowane w wiele urządzeń codziennego użytku. Marek Wroński – polski lekarz, specjalista w zakresie neurochirurgii, doktor habilitowany nauk medycznych w zakresie medycyny, dziennikarz "Forum Akademickiego".\nStacja ruchoma (abonencka) MS, (ang. Mobile Station) to niezbędne wyposażenie do dostępu do usług telekomunikacyjnych GSM PLMN (Public Land Mobile Network – sieć publiczna lądowej łączności ruchomej). Pojęcie to dotyczy ruchomych urządzeń końcowych i może również dotyczyć wyposażenia urządzeń końcowych i przystawek do tych urządzeń. Niektóre z rozwiązań stosowanych konfiguracji znajdują swoje odbicie w oznaczeniach klas stacji ruchomych.\nAnaliza kosztów-efektywności stosowana jest w ocenie technologii medycznych i obejmuje identyfikację, pomiar oraz porównanie kosztów oraz wyników zdrowotnych dwóch lub więcej interwencji medycznych. Centrala telefoniczna - zespół urządzeń przeznaczony do łączenia abonentów sieci telekomunikacyjnej na czas wymiany informacji. Składa się ona z urządzeń komutacyjnych odpowiedzialnych za zestawianie połączeń telekomunikacyjnych i urządzeń pomocniczych gwarantujących prawidłową pracę centrali. Możemy podzielić je na analogowe i nowocześniejsze cyfrowe. Podział ten wynika z zasady działania i sposobu przetwarzania i przesyłania danych (informacji).\nDodano: 31.05.2013. 18:49


Wyrażam zgodę na przetwarzanie moich danych osobowych w celu realizacji zamówienia. Oświadczam, że zapoznałem/am się z Regulaminem i akceptuje jego warunki. Oświadczam, że zostałam/em poinformowana/y o prawie dostępu do treści moich danych oraz ich poprawiania i że wszelkie dane osobowe zostały przekazane przeze mnie dobrowolnie. Wszelkie informacje dotyczące przetwarzania danych osobowych, ich sprostowania, usunięcia, ograniczenia przetwarzania znajdują się w Regulaminie sklepu (dostępny tutaj). Administratorem danych osobowych jest F.H.U.P. SGS Sławomir Gronek z siedzibą 39-400 Tarnobrzeg, ul. Dworcowa 5, Polska. *\nWyrażam zgodę na otrzymywanie informacji handlowych na podany adres poczty elektronicznej. Zgoda może być odwołana poprzez kontakt mailowy na slawomirgronek@poczta.onet.pl. Administratorem danych osobowych jest F.H.U.P. SGS Sławomir Gronek z siedzibą 39-400 Tarnobrzeg, ul. Dworcowa 5, Polska.\nWyrażam zgodę na otrzymywanie informacji handlowych na podany numer telefonu. Zgoda może być odwołana poprzez odznaczenie w panelu użytkownika, oraz kontakt mailowy na slawomirgronek@poczta.onet.pl. Administratorem danych osobowych jest F.H.U.P. SGS Sławomir Gronek z siedzibą 39-400 Tarnobrzeg, ul. Dworcowa 5, Polska.


Klub przyjaciół Myszki Miki: Bal maskowy, Animowane/Familijne - opinie, cena - sklep saturn.pl\nWeź udział w ekscytującej przygodzie z Myszką Minnie, Daisy oraz resztą przyjaciół z Klubu!\nSerdecznie zapraszamy na bal maskowy, podczas którego każdy wygra wspaniałą nagrodę. A ty za kogo się przebierzesz? Możesz zostać, kim tylko zechcesz! Pomóż Minnie i Mikiemu przygotować królewskie korony, poszukaj zagubionego buta „Sir Goofcelota” i przeżyj mnóstwo magicznych chwil na najlepszej zabawie roku! Potrzebujesz jedynie odrobiny wyobraźni oraz… odpowiednich mysich sprzętów! Załóż szybko kostium i dołącz do wesołej gromadki na niezwykłym balu maskowym!


Pożyczka dla przedsiębiorcy - tarcza 2.0 -\nTarcza antykryzysowa 2.0 przewiduje pożyczkę dla mikroprzedsiębiorcy na pokrycie bieżących kosztów prowadzenia działalności gospodarczej.\nTarcza antykryzysowa 2.0 nie przewiduje warunku zatrudniania pracowników przez przedsiębiorcę, a jedynie skupia się na dalszym prowadzeniu działalności przez przedsiębiorcę.\nTakie rozwiązanie prezentuje projekt ustawy o szczególnych instrumentach wsparcia w związku z rozprzestrzenianiem się wirusa SARS-CoV-2. Sejm przyjął ustawę. Artykuł zostanie zaktualizowany, jeżeli projekt instytucji “pożyczki dla mikroprzedsiębiorcy” zmieni się wobec dalszego toku prac legislacyjnych.\nWniosek o pożyczkę mikroprzedsiębiorca składa do powiatowego urzędu pracy, właściwego ze względu na miejsce prowadzenia działalności gospodarczej. Nabór ogłasza dyrektor powiatowego urzędu pracy.\nOprocentowanie pożyczki jest stałe i wynosi w skali roku 0,05 stopy redyskonta weksli przyjmowanych przez Narodowy Bank Polski. Stopa redyskonta weksli przyjmowanych przez Narodowy Bank Polski jest zmienna, natomiast przykładowo na dzień 10 kwietnia 2020 roku wynosi 0,55 %, [stopę redyskonta weksli można sprawdzić na określony dzień na stronie: https://www.nbp.pl/home.aspx?f=/dzienne/stopy.htm]\nOkres spłaty pożyczki nie może być dłuższy niż 12 miesięcy, z karencją w spłacie kapitału wraz z odsetkami przez okres 3 miesięcy od dnia udzielenia pożyczki. Ustawa przewiduje możliwość przedłużenia okresu spłaty pożyczki przez Radę Ministrów w drodze rozporządzenia, mając na względzie okres obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego lub stanu epidemii oraz skutki nimi wywołane.\nEWENTUALNE UMORZENIE POŻYCZKI\nJak złożyć konkretne wnioski?\nZwięźle, konkretnie i na temat?\nZwolnienie przedsiębiorcy z ZUS


Zestaw mebli do jadalni Gospel 0350 w elementach | Meble Aldo\nZestaw mebli do jadalni Gospel 0350 w elementach\nNowoczesne meble do jadalni Gospel\nZestaw jadalniany kolekcji Gospel zapewne znajdzie zastosowanie w aranżacji jadalni umieszczonej w samodzielnym pomieszczeniu lub aneksu jadalnianego umieszczonego w salonie. Zwłaszcza do drugiego typu aranżacji nadaje się idealni, ponieważ kolekcja Gospel zawiera również meble do wyposażenia salonu o identycznym wyglądzie. Bardzo prosty zestaw obejmujący jedyne dwa elementy (stół i obszerną komodę). Brakuje chyba tylko krzeseł, które można wybrać w ofercie pojedynczych elementów. W ramach kolekcji Gospel mamy jednak do dyspozycji znacznie więcej elementów wyposażenia, a podobnych zestawów możemy stworzyć znacznie więcej. Komodę możemy na przykład zastąpić witryną lub wykorzystać rozkładany stół.\nAldo poleca: wybór krzesła dokładnie według własnych potrzeb\nKrzesło do jadalni Bora


Folwark warszawski - Mateusz Poreda - ebook - Legimi online\nLegimi > Katalog ebooków i audiobooków > Folwark warszawski - ebook\nWydawca: Biblioteka Analiz Kategoria: Obyczajowe i romanse Język: polski Rok wydania: 2013\nFolwark warszawski ebook\nod 6,30 zł w Klubie Mola Książkowego\nOpis ebooka Folwark warszawski - Mateusz Poreda\nOpinie o ebooku Folwark warszawski - Mateusz Poreda\nFragment ebooka Folwark warszawski - Mateusz Poreda\n© Copyright by Mateusz Poreda, 2013\n© Copyright by Jirafa Roja, 2013\nRedakcja: Dariusz Papież\nKorekta: Joanna Ożóg\nIlustracja na okładce: Monika Winnicka\nŁamanie: Tatsu tatsu@tatsu.pl\n– Twoje życie musi powalać na kolana! Ma być szybsze niż kino akcji i bardziej szokujące niż zwierzęca pornografia! Wymaż z niego wszelką monotonię. Jeżeli do tej pory myłeś zęby zgodnie ze wskazówkami zegara, to teraz… przestań w ogóle je myć! Zamień poranną kawę na poranny seks, a wieczorny jogging na nielegalne wyścigi uliczne! Gdy Hollywood dowie się o twoim istnieniu, wytwórnie mają się pozabijać o prawa do opowiedzenia twojej historii!\nZa wszelką cenę starałem się zachować koncentrację, ale pusty wzrok otaczających mnie martwych zwierząt znacząco utrudniał to zadanie. Gdy stojąca na stoliku kawowym wiewiórka wycelowała we mnie swoje ogromne siekacze, długopis niemal wypadł mi z ręki.\n– Może pan powtórzyć tą część o zwierzętach? – w tych warunkach ciężko było nadążyć z notowaniem bezcennych uwag dziekana, który był zarazem (co napawało mnie dumą) promotorem mojej pracy magisterskiej.\n– Proszę cię, nie mów, że ty to wszystko notujesz?\nProfesor Samuel Schmidt wyskoczył zza biurka, wyrwał mi z rąk notes i odczytał kilka ostatnich zdań. Tak, notowałem słowo w słowo.\n– Janku… powiem ci szczerze – na twarzy Schmidta malowało się załamanie – ze względu na twoją reputację długo zastanawiałem się nad tym, czy zostać twoim promotorem. Według moich drogich kolegów profesorów, którzy znają cię już kilka dobrych lat, jesteś najpilniejszym i najbardziej uporządkowanym, a tym samym najnudniejszym uczniem w historii tego uniwersytetu – tu cisnął moim notesem do kosza na śmieci.\n– Dziękuję… – z niepokojem śledziłem los moich skrupulatnie wykonanych notatek, puszczając pejoratywny komentarz mimo uszu.\n– To nie był komplement. – Samuel pogłaskał wypchanego borsuka, który zdobił jego mahoniowe biurko, po czym tą samą ręką poprawił swoją siwą czuprynę. Wzdrygnąłem się na samą myśl o przeniesionych pasożytach.\n– Z góry ostrzegam, że jeżeli praca choć w ułamku przypominać będzie twoje szare życie, nie dostaniesz zaliczenia, nie wspominając nawet o wymarzonym stażu w mojej prywatnej klinice.\nTu z sentymentem rozejrzał się po tapetujących ścianę certyfikatach i odznaczeniach. Na zaszczytnym miejscu wisiał dyplom dla najlepszej placówki psychologicznej w kraju, który ośrodek profesora Samuela Schmidta zdobył już czwarty raz z rzędu.\n– Od tej pory będę żył na krawędzi… – obiecałem, poprawiając delikatnie wygięty kołnierz koszuli. – A może mi pan polecić jakieś artykuły lub książki, które pomogą mi w pisaniu pracy?\n– Książki? A kto w tych czasach czyta książki? – profesor był wyraźnie zaskoczony moim pomysłem. – Twoja praca będzie miała charakter eksperymentu społecznego. Jeżeli ma być wiarygodna, musisz oprzeć się na obserwacji wszystkich grup społecznych: od menelów i dresiarzy, poprzez klasę średnią i inteligencję, na politykach i celebrytach skończywszy.\n– Ale nie znam osobiście żadnych polityków i celebrytów… – zgłosiłem sprzeciw – a tym bardziej menelów i dresiarzy.\n– To poznasz! – podirytowany profesor tupnął nogą, że aż wypchany dzik podskoczył do góry. – Pamiętasz początek mojej podniosłej przemowy, kiedy to wzmiankowałem o porywającej przygodzie życia, którą masz przeżyć? Częścią tej bajkowej przygody będzie spanie na ławce pod gazetami w slumsach i wciąganie kresek koki z tyłków gwiazd popu.\n– Ale jak niby mam to zrobić?\n– Sobieski, chcesz, żebym się na ciebie pogniewał?\nProfesor usiadł na biurku, odpalając papierosa. Gabinetowy czujnik dymu zalepiony był grubą warstwą taśmy klejącej. Dziekan świecił przykładem przestrzegania zasad BHP.\n– Nie spieprz tego. – Schmidt nie przebierał w słowach. – Wszyscy studenci psychologii śnią po nocach o stażu w mojej klinice, a ty stajesz przed realną szansą spełnienia tego marzenia. Wystarczy, że napiszesz najlepszą pracę magisterską, jaką widziała ta uczelnia! Masz ku temu możliwości, w to nie wątpię, ale w twojej pracy muszę zobaczyć, że masz coś jeszcze. Wiesz, co mam na myśli?\n– Jaja! – poprawił mnie Samuel. – W tej pracy chcę zobaczyć twoje wielkie, soczyste jaja! A teraz zmykaj. Mam ważne spotkanie.\nWstałem, skinąłem głową, lecz zamiast wyjść z gabinetu, przykucnąłem nad koszem na śmieci, szukając sposobu na czyste odzyskanie notatek.\nDopiero po chwili zdałem sobie sprawę, że Schmidt nadal mnie obserwuje.\n– Ma pan może gumowe rękawiczki? – zaryzykowałem pytaniem, ale w odpowiedzi padło tylko nienawistne warknięcie.\nPrzemogłem się i z obrzydzeniem, używając jedynie koniuszków palców, wyciągnąłem notatnik i szybko wrzuciłem go do plecaka.\nNie chcąc jeszcze bardziej prowokować dziekana, rzuciłem się ku wyjściu. Schmidt dość mgliście nakreślił mi zarówno plan, jak i sposób pisania pracy, ale dalsze pytania o tajemnicze wytyczne nie miałyby większego sensu. Mimo to pozostawała jedna pasjonująca mnie kwestia:\n– Mogę mieć do pana jedno prywatne pytanie… – odwróciłem się od drzwi, przyłapując profesora na wyciąganiu z szuflady biurka flaszki z bursztynowym płynem, którą szybko ukrył za ogonem borsuka – na kampusie chodzą plotki, że zmienił pan nazwisko ze Schnitzelmacher. To prawda?\n– Urzędnikom germanizującym moich pradziadków nie brakowało poczucia humoru, podobnie zresztą jak twoim rodzicom – odparł kąśliwie, już bez krępacji spijając solidnego łyka whisky. – Masz jeszcze jakieś błyskotliwe pytania?\nWystarczyło objąć gabinet wzrokiem, by zrozumieć, że dziekan był typem faceta, którego lepiej nie drażnić. Dyplomy wydawały się jedynym elementem typowym dla akademickich pomieszczeń. Bardziej jednak niż one w oczy rzucały się oprawione w ramki, niemalże niecenzuralne zdjęcia z młodzieńczych lat Schmidta w zespole hard rockowym i multum wypchanych trofeów myśliwskich, którym akompaniowała zawieszona wśród poroży strzelba (zdaje się zresztą, że wbrew regulaminowi uczelni). Wyszedłem na korytarz z nadzieją, że Czechow się mylił.\nJa – nudny?! Co za bzdura! – myślałem, jedząc kanapkę w drodze powrotnej z biblioteki. Idąc chodnikiem, dokonywałem wszelkich starań, żeby omijać krawędzie łączące płyty. Słowa promotora od tygodnia nie dawały mi spokoju.\nCo taki dziekan, wielka osobistość świata psychologii o wyraźnych skłonnościach autodestrukcyjnych, może wiedzieć o mojej skromnej osobie? Pierwsze słyszę, żeby skrupulatność, obowiązkowość i odpowiedzialność były cechami negatywnymi! Miałem dość jasno określony cel i szczegółowy plan, jak go zrealizować. Wystarczyło po prostu nie zbaczać z wyznaczonej ścieżki. Ceniłem bezpieczeństwo i spokój, ale żeby od razu nazywać moje życie szarym? Cholera, nadepnąłem na krawędź.\nOk, w moje życie wkradła się może monotonia i nawet byłem jej świadom, ale w gruncie rzeczy wcale mi ona nie przeszkadzała. Nie byłem rozczarowany rutyną. Ba! Zaryzykowałbym stwierdzenie, że byłem najszczęśliwszym człowiekiem na świecie.\nNo bo może i do tej pory zbyt wiele nie osiągnąłem, ale wierzyłem, że była to wyłącznie kwestia czasu. Nie zarabiałem żadnych pieniędzy, ale moje konto w magiczny sposób co miesiąc zasilały zastrzyki gotówki od ojca, co zapewniało mi bezcenną beztroskę. Nie miałem ambicji, by znaleźć się na okładce Forbse’a, więc póki co w zupełności wystarczała mi możliwość zaspokojenia moich studenckich potrzeb. A o finansową przyszłość po odcięciu pępowiny też specjalnie się nie martwiłem. Do edukacji, a tym samym fundamentu mojej kariery zawodowej, podchodziłem zawsze bardzo poważnie, chociaż kariera nie była dla mnie celem samym w sobie. Bardziej narzędziem. Filarem mojego szczęścia i ładu była…\nPara dresiarzy maszerowała dumnie równoległym chodnikiem. Mój szósty zmysł natychmiast wyczuł jedno z największych zagrożeń, jakie czyhały w miejskiej dżungli. Jak zawsze w takiej sytuacji intuicja podpowiadała mi, żebym zawrócił, ukrył się między drzewami, zszedł z pola widzenia podejrzanych typów, ale w tym momencie rozbrzmiewające w mojej głowie słowa profesora Schmidta okazały się głośniejsze.\nSkorygowałem tor ruchu, pędząc prosto na dwóch osobników ubranych tak, jak gdyby uprawiali jogging lub szli na mecz. Obawiałem się jednak, że ich zamiary nie miały nic wspólnego ze sportem. Z każdym krokiem wzmagało się we mnie przerażenie i nadzieja, że moje podejrzenia są niesłuszne. Może ci dżentelmeni byli tylko niewinnymi studentami, którzy najzwyczajniej w świecie mieli taki styl ubierania się?\n– Pożyczysz portfel? – niski głos grodzącego mi drogę chłopaka sprawił, że moja wiara w ludzkie dobro runęła jak domek z kart.\nOdziany w spodnie dresowe i T-shirt trzecioligowego klubu piłkarskiego dwudziestokilkulatek chyba jednak nie był studentem, podobnie zresztą jak towarzyszący mu dwumetrowy łysol.\n– I komórę… – dodał nad wyraz wysokim, wręcz piskliwym głosem łysy, otrzepując ze żwiru nowiutkie, bo wciąż świecące się jak jego glaca, adidasy.\nCztery odblaskowe paski biegnące od obuwia przez dresowy komplet aż po zanikającą szyję świadczyły wyraźnie o tym, że mężczyzna dbał, by zawsze być widocznym na drodze.\n– A kiedy oddacie? – zapytałem naiwnie, wyciągając z kieszeni żądane ode mnie przedmioty. Szybko jednak zrozumiałem, że coś jest nie tak. – Zaraz, przepraszam panowie, czy wy chcecie mnie okraść? – zdecydowałem się zapytać wprost, niepostrzeżenie chowając z powrotem komórkę i portfel.\nGdy chłopaki zastanawiali się nad odpowiedzią, kątem oka zbadałem ewentualne drogi ucieczki. Mogłem biec, ale otwarta przestrzeń Pola Mokotowskiego nie dawała szans na działania dywersyjne.\n– No a co, kurwa!? – odpowiedział niższy, najwyraźniej mózg przedsięwzięcia.\n– Aha, to ja w takim razie… – już chciałem zakończyć tą niewątpliwie głęboką konwersację, gdy potężna łapa łysego zacisnęła się na mojej krtani.\nCzułem się jak mała mysz przygnieciona kocią łapą. Od gryzonia różniło mnie tylko to, że nie próbowałem za wszelką cenę wydostać się z pułapki drapieżnika. Wiedziałem, że opór tylko pogorszyłby moją sytuację.\n– Wyskakuj z kasy! – zażądał niższy, dumnie zaginając daszek nieco przymałej bejsbolówki z wymownym nadrukiem HWDP.\nNim jednak sięgnąłem do kieszeni, na żwirowej uliczce tuż obok nas zatrzymał się radiowóz. Przez okno pojazdu wyglądał otyły funkcjonariusz, zajadając się opływającą lukrem drożdżówką.\n– Wszystko w porządku? – zapytał, zapijając posiłek łykiem kawy.\nMinęła chwila, nim napastnicy uświadomili sobie, że na drodze do zdobyczy stanęła im większa ryba.\n– Jacha, panie władza, to przecież nasz ziomek, co nie? – odparł z olbrzymią dozą wiarygodności niższy chłopak, instynktownie przekręcając bejsbolówkę o 180 stopni.\n– Ty, Jurek, tamci chyba spożywają alkohol! – spostrzegł oficer w fotelu pasażera, wskazując na trójkę studentów siedzących na ławce w cieniu rozłożystego kasztanowca.\nMoi rówieśnicy, gdy tylko spostrzegli mundurowych, dyskretnie (jak im się wydawało) wsunęli puszki z piwem do plecaków.\nPolicjanci nie dali się zwieść. Ruszyli z piskiem opon, zostawiając mnie na pastwę moich oprawców. Jak zwykle wybrali sytuację o większej szkodliwości społecznej.\n– Psy już ci nie pomogą… – niższy poprawił bejsbolówkę, prezentując mi zdobiącą ją inskrypcję – wyciągaj hajs!\n– Ale zaraz, panowie – zaprotestowałem – nie podkablowałem was policji – co korelowało ze zgniatającą moją krtań łapą łysego. – Czy wasz kodeks honorowy nie nakazuje zostawić mnie w spokoju?\n– Ej, czy on nas obraża? – zapytał wyższy, zaciskając pięści.\nGłos łysego drągala był tak niski, że jego dłuższa wypowiedź wystarczyłaby, żeby ściąć mózg lub przywołać stado bezpańskich psów. Skojarzyło mi się to z dzikimi kotami, które paraliżują swoje ofiary nie tylko widokiem ostrych kłów, ale też infradźwiękami zawartymi w ich ryku. Zaraz, o czym ja myślę? Chyba zaczyna brakować mi powietrza.\n– Spoko Łysy, koleżka jest niekumaty – niski kompan na szczęście zdołał w porę wyjaśnić sytuację, co automatycznie poluzowało uścisk drągala.\n– Adrian, nie mów do mnie po ksywie. – Łysy szepnął konspiracyjnie do ucha niższego kolegi, pragnąc, by jego jakże oryginalne i zaskakujące przezwisko pozostało tajemnicą.\nNiższy, za ujawnienie imienia, walnął Łysego w tył głowy, do którego zresztą ledwo dosięgnął.\n– Gdybyś powiedział coś psom, już byś nie żył – zwrócił się do mnie. – A tak, to nawet wpierdol nie będzie – odetchnąłem z ulgą. – Ale komórę i hajs musimy zabrać, taka robota.\nJuż chciałem zrzec się żądanych obiektów, gdy w mojej głowie rozbrzmiały wątpliwości, co dziwne, głosem Schmidta – „I to ma być przygoda? A co ciekawego jest w poddaniu się napastnikom?! Zrób coś, do cholery!”.\n„W sumie co mi szkodzi.” – pomyślałem naiwnie – „wystarczy, że załatwię sprawę delikatnie.” – następnie zwracając się do napastników:\n– Wybaczcie panowie, ale możecie mi obciągnąć.\nWyda się to może szokujące, ale opór nie na wiele się zdał. Co prawda moja wulgarna wypowiedź została przyjęta nad wyraz pobłażliwie, ale telefon i portfel i tak straciłem. Następnie, żeby nie było zbyt pięknie, dżentelmeni w dresach uznali, że mam pedalskie buty, dlatego też, rzecz jasna dla mojego dobra, postanowili mi je skonfiskować.\nPokonując resztę drogi boso, przyciągałem wzrok rozbawionych przechodniów. Czułem się jak pozbawiony ogona kot, który wśród reszty stada postrzegany jest jako osobnik gorszy.\nZdaję sobie sprawę, że stosowanie tak częstych porównań do świata zwierząt wydaje się infantylne i niedzisiejsze, albo inaczej – debilne i niemodne. Otóż nie jest to do końca objaw mojego zdziwaczenia – uważam się za osobę relatywnie normalną. Stosowane przeze mnie zabiegi stylistyczne mają charakter czysto naukowy.\nWytłumaczę to tak: jestem studentem piątego roku psychologii na Uniwersytecie Warszawskim i piszę pracę magisterską pod tytułem „Studium zachowań homo sapiens jako dowód na ich ewolucję od najprymitywniejszych form życia”.\nOd początku studiów marzyłem o tym, żeby otrzymać staż w legendarnej już, prywatnej klinice równie sławnego Samuela Schmidta, a gdy dowiedziałem się, że przepustką do moich marzeń może stać się praca magisterska, postawiłem wszystko na jedną kartę. Ostatnie dwa lata wyciskałem z siebie siódme poty, żeby znaleźć się w elitarnym gronie jego seminarzystów, a teraz – gdy w końcu mi się to udało – czułem, że nie jestem jeszcze nawet w połowie drogi.\nNad tematyką pracy głowiłem się całe wakacje. Jej dobór nie mógł wynikać z mojej pasji czy jakichkolwiek głębszych przesłanek – najzwyczajniej w świecie musiał być podpasowany pod dziekana Schmidta, który znany był z zamiłowania do kontrowersji. Ta niedoszła gwiazda rocka specjalizowała się w zaburzeniach procesów psychicznych (na które zresztą z dziewięćdziesięcioprocentowym prawdopodobieństwem sam cierpiał), więc entuzjastycznie podszedł do mojej propozycji i chętnie postawił mnie przed wyzwaniem udowodnienia mu, że wszelkie odchylenia od normy w ludzkich skłonnościach i zachowaniu to wcale nie społeczne patologie, tylko spadek po naszych zwierzęcych przodkach.\nTemat pracy, nie dość że spełniał wszystkie wymagania promotora (który dodatkowo był pasjonatem fauny, chociaż preferował ją w formie martwej natury), to jeszcze wydawał się względnie prosty – miałem udowodnić, że nie odeszliśmy daleko od naszych zwierzęcych przodków, czego potwierdzenie znajdowałem niemalże na każdym kroku.\nZ drugiej strony wiedziałem jednak, że awangardowy profesor nie przyjmie mnie na staż, póki moja praca nie będzie lepsza niż biblia i Harry Potter w jednym. Maszerując boso i z pustymi kieszeniami, czułem, że nic nie jest w stanie mnie zatrzymać.\n– Chłopcze, czemu paradujesz po ulicy bez obuwia? – na mojej drodze wyrosło nagle dwóch strażników miejskich.\nMundurowi niczym czujne psy wyniuchali, że coś jest nie tak.\n– Widocznie prosi się o mandat! – stwierdził drugi, wyciągając notes.\n– Są na to paragrafy? – zapytałem poważnie, zerkając na moje nagie stopy.\n– Ty, on chyba jest pijany… – stwierdził urażony moim pytaniem strażnik. – Nazwisko! – zażądał.\n– Sobieski Jan… – odparłem, na twarzach strażników dostrzegając niedowierzanie.\nJuż chciałem sięgnąć po dowód, gdy przypomniałem sobie, że znajdował się w skradzionym mi wcześniej portfelu.\n– I może jeszcze pod Grunwaldem mieszkasz? – inteligentnie zażartował jeden ze strażników.\n– To nie ten król… – poprawiłem uprzejmie, lecz panowie strażnicy nie przykładali specjalnej wagi do zgodności historycznych faktów.\nW funkcjonariuszach coś pękło. Zrozumiałem, że w ich oczach byłem upierdliwym, drażniącym się z nimi kotem. Niestety, tych psów nie krępowały żadne łańcuchy.\n– Zobaczymy, jaki będziesz mądry na komendzie…\nStraż miejska dotrzymała słowa. Wystarczył jeden telefon do „Zbycha” z pobliskiego posterunku, by znalazło się dla mnie miejsce w przytulnej celi. Byłem pod wrażeniem, że system karny działał w naszym kraju aż tak sprawnie.\nJeszcze przed godziną grzecznie uczyłem się w bibliotece, a teraz siedziałem za kratkami. I kto by pomyślał, że dobre rady Schmidta tak szybko zaprowadzą mnie aż tak daleko.\nNiestety i tu nie zaznałem spokoju. Celę dzieliłem z pijanym jak szpadel panem Władkiem. Gdy zapytałem oficera dyżurnego, dlaczego nie trzymają Władysława na izbie wytrzeźwień, odpowiedział mi, że nie mają tam już miejsc. Skoro tak pełno było tu w środowe popołudnie, przeszło mi przez myśl, że w piątkowy wieczór panowie policjanci muszą chyba zabierać trzeźwych inaczej jegomościów do swoich domów.\nRozmowa z Władkiem (z którym natychmiast przeszliśmy na „ty”) sprawiła, że sam poczułem się jak po kilku głębszych:\n– Słuchaj Edek… – zaczął Władysław, z niemałym trudem wydobywając z siebie każde słowo.\n– Janek… – mimowolnie poprawiłem towarzysza niedoli.\n– Marek. Jesteś dla mnie jak syn – kontynuował – nie chcę, żebyś skończył jak ja… – tu mu się odbiło. – Ty Mareczek wyjdziesz na ludzi, jesteś równy gość. Nie dla ciebie kryminał. Sam przekiblowałem kilka lat i powiem ci, że jak już wpadniesz do tego sracza, to już z niego nie wyjdziesz. Państwo zaraz spuszcza wodę.\nWładek przybliżył się do mnie, wypełniając moje nozdrza subtelną wonią człowieka, który nie zaznał kąpieli od miesięcy.\n– Nie pozwolę, byś zgnił w pierdlu, Eduś.\nPo wypowiedzeniu tych wielkich słów, Władek rozejrzał się w koło, konspiracyjnie sięgając dłonią do swoich gaci. Pogrzebał w nich trochę, wyciągając po chwili aluminiową łyżkę. Patrzył na mnie z taką dumą, jakby zamiast sztućca wyjął pokaźnych rozmiarów przyrodzenie.\n– Wydostanę nas stąd – szepnął radośnie. – Nie dam im zniszczyć… naszych marzeń!\nNapędzony okrzykiem Władek podbiegł do ściany i zaczął okładać ją łyżką. Domyśliłem się, że jego genialny plan zakłada zrobienie podkopu. Niestety nim zdołał cokolwiek zdziałać, zgiął się w pół i jak kot próbujący odchrząknąć kłaczek, pomęczył się chwilę, po czym puścił pawia i położył się pod ścianą, przycinając komara.\nZaznałem w końcu upragnionej ciszy. Przysiadłem na pryczy, uśmiechając się do siebie.\nZdradziłem już, że uważałem się za osobę ogromnie szczęśliwą. Przygody podobne do dzisiejszych dotychczas starałem się omijać z daleka, ale nawet gdyby przytrafiały mi się codziennie, to i tak nie mógłbym narzekać. Zresztą, czego jeszcze mogłem chcieć, skoro miałem już wszystko?\n– Sobieski! – krzyknął strażnik, wyrywając mnie z zamyślenia. – Masz szczęście. Ktoś przyniósł twoje dokumenty. Wychodzisz.\nNieco zaskoczony opuściłem celę, rozglądając się za moim wybawicielem, a raczej wybawicielką.\nI wtedy ją ujrzałem – miłość mego życia.\nByłem typem człowieka, który nigdy nie zwracał uwagi na wygląd innych. Nie obchodziło mnie, jakiego koloru ktoś ma włosy; czy jest gruby, czy chudy; jaką ma cerę lub w co jest ubrany. Moje podejście zmieniało się o 180 stopni, gdy stawała przede mną Maja.\nMogłem gapić się na nią całymi godzinami. O każdym centymetrze kwadratowym jej ciała mogłem pisać epopeje. Jej ciało było moją biblią, którą pobożnie studiowałem każdego wieczora (i w trakcie dnia, gdy przydarzała się ku temu okazja).\nDotyk jej kruczoczarnych włosów, które spływały wzdłuż ramion jak wodospady ropy naftowej sprawiał, że czułem się bogatszy niż Exxon Mobil, Shell i BP razem wzięte. Trzy słodkie pieprzyki zdobiły jej blady policzek niczym czarne perły. Jej piwne oczy były dla mnie tym, czym głębia butelki dla alkoholika. Jej szczupła sylwetka, delikatnie zaokrąglone kształty oprawione w zwiewną, turkusową sukienkę powodowały u mnie… każdy facet wie, co powodowały…\n– Sobieski, co znowu przeskrobałeś? – zapytała rozbawiona Majka, przytulając mnie na powitanie.\nChoć siedziałem w areszcie tylko półtorej godziny, czułem się jak degenerat wychodzący na przepustkę po odsiedzeniu kilku dobrych lat. Na widok kobiety poczułem się jak pies, który dostrzega suczkę z cieczką. By nie dać nic po sobie poznać, przytuliłem się do Majki, odchylając biodra do tyłu.\n– Dobrze się czujesz? – zapytała, przyglądając się moim niezgrabnym staraniom.\nSkoro i tak mnie przejrzała, nie miałem nic do stracenia:\n– Chodźmy stąd… – szepnąłem jej do ucha – bo za stosunek w miejscu publicznym mogą zamknąć mnie na dłużej.\nUwielbiałem te chwile, gdy leżeliśmy w łóżku po udanym seksie. Odprężony, wolny od negatywnych emocji, na chwilę znajdywałem się z dala od całego świata.\nPotrafiliśmy spędzać całe dnie jak zwierzęta. Leżeliśmy w naszym legowisku, opuszczając je tylko po to, by skoczyć po jedzenie lub ewentualnie urozmaicić miejsce stosunku. Jeść, spać i kochać się – tak powinno wyglądać życie człowieka, gdyby zabrać te wszystkie inne atrakcje, które mają rzekomo „odróżniać nas od zwierząt”.\nZresztą, jak na jeden dzień miałem już zdecydowanie dość przygód. Wtulony w ramię Mai zastanawiałem się, skąd Schmidt wziął tego typu metody dydaktyczne. Chociaż zważając na jego bogatą przeszłość, nietrudno było mi wyobrazić sobie, że on również zdobywał wiedzę praktyczną na starciach z dresiarzami i noclegach w areszcie.\n– Musisz? – zapytałem, gdy Maja sięgnęła po papierosa.\n– Koteczku, co to za seks, jeśli nie wieńczy go fajeczka? – odpowiedziała pytaniem.\nZastanawiałem się, jakie inne zwierzę poza człowiekiem praktykuje jakiś rytuał po stosunku seksualnym, ale do głowy przyszła mi tylko modliszka. Ucieszyłem się, że moja samica jedynie zadymia naszą sypialnię, a nie pożera mnie żywcem.\nMaja teoretycznie rzuciła palenie – przynajmniej tym chwaliła się wszystkim w koło. W rzeczywistości jednak „okazyjnie” pozwalała sobie na „małego dymka”. Nie wyobrażała sobie przerwy w zajęciach bez fajki, spotkania ze znajomymi bez fajki, obiadu bez fajki, kawy bez fajki, seksu bez fajki, piwa bez fajki, czy choćby „przewietrzenia się” bez fajki. Tym sposobem „nie paliła”, wypalając jedynie paczkę dziennie.\n– Słuchaj… – zaczęła półszeptem Maja – chyba zapomniałam wczoraj wziąć tabletki.\nSłowa te uderzyły we mnie jak grom z jasnego nieba. Zalałem się potem. Nerwowy strumień emocji spowodował jeszcze bardziej impulsywny strumień myśli:\n„O Boże! Czy już w tak młodym wieku mam zostać ojcem? Czy jestem na to gotowy? Czy jestem wystarczająco dojrzały? Na pewno nie – nie mogę być – jestem w końcu za młody. Jestem tylko studentem – podmiotem nieodpowiedzialnym i niegotowym na trudy życia. Czy uniwersytet przygotował mnie do bycia dorosłym? Potrafię z pamięci wyrecytować teorię behawioryzmu i introspekcjonizmu, ale czy będę umiał być głową rodziny?”.\n„Ale zaraz, przecież zwierzęta nie potrzebują wyższego wykształcenia ani nawet jakiejkolwiek szkoły, aby wychować swoje potomstwo. Dla nich jest to czynność tak naturalna jak spanie, gdy jest się zmęczonym, lub wąchanie się po tyłkach. Wiem, że będę w stanie sprostać temu wyzwaniu. Będę dobrym ojcem”.\n– Nie martw się skarbie… – odparłem, opiekuńczo przytulając Maję do piersi – zaopiekuję się naszym dzieckiem.\n– O czym ty mówisz? – wyraźnie oburzona Maja wyrwała się z mojego uścisku. – Przecież doszedłeś na zewnątrz.\n– No tak… – przypomniałem sobie.\nMaja włączyła telewizor. Ja sięgnąłem po komputer. Dopiero, gdy zacząłem przelewać na twardy dysk zdobytą dziś wiedzę, uświadomiłem sobie, że cały ten cyrk z dresami, strażą miejską i pobytem w areszcie niespecjalnie przekłada się na moją pracę.\nSugerując się zdaniem Samuela, wpakowałem się w niezłe bagno, ale teraz, na spokojnie, gdy przyszedł czas na refleksje, nie potrafiłem przełożyć zdobytego doświadczenia na odpowiednie słowa.\nPokrótce nakreśliłem moją wizję Władysława, jako zamkniętego w klatce ptaka, który utracił umiejętność latania. Co za banał.\n– Hej Pysiu! Chodź zobaczyć, jaki wspaniały przyrządziłam obiad! – z telewizji dobiegł mnie doskonale skonstruowany dialog, inspirując do twórczej i wiarygodnej pracy.\nMaja z pasją oglądała 4836 odcinek popularnej telenoweli science fiction pod tytułem „Klon”.\n– Możesz przełączyć? – w końcu nie wytrzymałem.\n– Bo jak tego słucham, to mam ochotę wyciągnąć sobie mózg przez nozdrza.\nKu mojemu zaskoczeniu, Maja uległa bez wchodzenia w dyskusję i obrony niezaprzeczalnej wartości artystycznej i moralizatorskiej „Klona”. Co dziwniejsze, uczyniła to wtedy, gdy na ekranie pojawiło się serialowe „ciacho” – Rafał Paląg.\nBez trudu poddałem metaforze zachowania Adriana i Łysego, a także przemiłych strażników miejskich. Ku mojemu zaskoczeniu, odczytując uwieczniony do tej pory fragment zauważyłem, że zapisane przeze mnie równoważniki zdań układały się w coś bardziej przypominającego powieść niż pracę naukową. Czy to o to chodziło Schmidtowi?\n– Tomasz Ryś, witam serdecznie. Moimi dzisiejszymi gośćmi są Irena Machoń, prezes Libertariańskiego Ruchu Równości, oraz Mieszko Bigos, lider Narodowej Partii Patriotycznej.\nZ deszczu pod rynnę. Maja przełączyła na program publicystyczny, którego szacownymi gośćmi byli przewodniczący dwóch najbardziej skrajnych partii w tym kraju.\n– Zacznę od kwestii, która od jakiegoś czasu dzieli Polaków na dwa obozy – kontynuował Ryś. – Wczoraj w sejmie przegłosowana została decyzja w sprawie referendalnego spisu powszechnego Polaków, który odbędzie się 10 marca. Lewica z Libertariańskim Ruchem Równości na czele przekonała większość rządzącą o konieczności określenia procentowej ilości homoseksualistów w społeczeństwie i poparcia reszty dla rozszerzenia ich praw. Referendum odbędzie się za 5 miesięcy, jednak już dzisiaj pojawiają się głosy, zarówno w kraju jak i za granicą, że mamy tu do czynienia z naruszaniem podstawowych praw człowieka.\n– Nic bardziej błędnego… – zanegowała Irena Machoń. – Właśnie dlatego nasza partia od miesięcy naciskała, aby nie badać społeczeństwa w sposób jawny, lecz poprzez anonimowe referendum. Każdy będzie mógł bez żadnych obaw wypowiedzieć się o swojej orientacji seksualnej. W końcu otrzymamy realny obraz struktury społeczeństwa polskiego.\n– A nie boi się pani o to, że Polacy reprezentujący większość seksualną i narodowościową po prostu nie wezmą udziału w referendum, ponieważ nie będą w nim mieli żadnego interesu? Oczywiście, gdyby do urn stawili się wyłącznie przedstawiciele mniejszości homoseksualnej, na postawie ogółu ludności można by określić ich udział procentowy. Istnieje jednak realne zagrożenie, że jeżeli referendum nie przyciągnie ponad połowy uprawnionych do głosu obywateli, to nie przyciągnie nikogo. Mniejszości mogą bać się ujawnić, jeżeli nie będą czuły wsparcia większości.\n– Oczywiście – przyznała Machoń – dlatego najważniejszym zadaniem zarówno dla polityków, jak i dla mediów na najbliższe miesiące jest promowanie referendum i uświadomienie społeczeństwu jego wagi.\n– Powiem wprost, że całe to referendum to największa bzdura od czasu otwarcia naszych granic – wtrącił się Bigos. – Czy Polacy naprawdę muszą płacić grube miliony z własnych kieszeni, żeby dowiedzieć się, ilu z nas cierpi na homoseksualizm? Lepiej wydać te pieniądze na leczenie tych nielicznych nieszczęśników.\n– Leczenie? – oburzyła się Machoń. – Nielicznych?! A to dobre. Wie pan, czemu wydaje się panu, podkreślę, wydaje, że homoseksualiści są w tym kraju grupą nieliczną? Właśnie przez ludzi takich jak pan i pańscy zwolennicy, mniejszości nie ujawniają się, a jest ich więcej, niż potrafi pan to sobie wyobrazić! Dla porównania, w Stanach Zjednoczonych homoseksualiści stanowią niemalże 20% społeczeństwa! 20%! Czy polskie statystyki oscylujące wokół 3% są wiarygodne? Bardzo w to wątpię. To społeczeństwo jest przesiąknięte strachem, a referendum jest jedyną szansą głosu dla każdego w tym kraju, niezależnie od jego upodobań.\n– Dlaczego wiarygodność tych statystyk jest tak istotna? – dopytywał Ryś.\n– Referendum i uzyskanie prawdziwego obrazu struktury polskiego społeczeństwa to pierwszy krok w kierunku wielkich przemian. Gdy uzyskamy pewność, że ponad 10% mieszkańców naszego kraju to homoseksualiści, walka o ich prawa nabierze zupełnie innego wymiaru. Otworzy to drogę do ślubów par homoseksualnych, do parytetów na stanowiskach rządowych, a w końcu do legalizacji adopcji przez takie pary.\n– I może jeszcze pozwolimy kobietom zostawać księżmi!? Co za nonsens… – odparł ostro Bigos. – Oddałem dla tego kraju wszystko i nie pozwolę, żeby moja ojczyzna zamieniła się w Sodomę i Gomorę.\n– Jak mamy to rozumieć? – spytał Ryś. – Planuje pan jakieś odwołania od decyzji władz?\n– Nic bym tym nie wskórał… – przyznał Mieszko. – Referendum było lobbowane przez całą rzekomą „elitę” tego kraju: zdeprawowane osoby publiczne, dla których tradycje Rzeczypospolitej i wartości chrześcijańskie są po prostu niemodne. Aktorzy, piosenkarze, sportowcy, przebojowi politycy… wszyscy starają się być tacy nowocześni, podążać za zachodem, kalifornizacją świata. A reszta narodu patrzy na ten rozpad, na tą zgniliznę i wie, że jestem ich ostatnią nadzieją… – w studiu zapadła cisza.\n– Łał… – milczenie przerwał w końcu Ryś. – To było… wstrząsające. Ale dalej nie powiedział pan, jak zamierza się ustosunkować do referendum?\n– Powiem tylko, że stoi za mną cały naród. Nie zagrozi nam grupa sodomistów, choćby nie wiadomo jak wysoko postawionych. Proszę się nie obawiać – tu Bigos zwrócił się wprost do telewidzów – gwarantuję, że 10 marca nic nie zmieni. Polska pozostanie Polską!\nSłowa te w ustach Bigosa mogły oznaczać tylko jedno – wojnę. A że facet miał za sobą armię dresiarzy, skinheadów i słuchaczy radia Maryja, mógł pokrzyżować plany, jak on to nazywał, „sodomistycznej elity”, która śmiała walczyć o równouprawnienie. Realna groźba apokalipsy nie motywowała do dalszego pisania pracy. Rozpoczęcie kolejnego paragrafu straciło nagle jakikolwiek sens. Na szczęście z niespodziewaną pomocą przyszła tu Maja.\n– Kochanie – słodki „przytulas” odwrócił moją uwagę od ponownie włączonego „Klona” – nie pogniewasz się, jak w piątek wyjdę bez ciebie?\nPrzed moimi oczami stanęła grupa smukłych gazeli w okresie godowym. Zbliżając się do wodopoju, gazele przyciągnęły uwagę pasących się samców. Pod wpływem unoszących się w dusznym powietrzu feromonów, napięcie seksualne u odurzonych trawami sawanny parzystokopytnych wzrosło do tego stopnia, że gotowi byli pokryć nawet co bardziej zaokrągloną skałę. Samice z początku miały się na baczności, lecz wraz z konsumpcją kolejnych źdźbeł ich zmysły tępiały. Wkrótce sawanna zamieniła się w scenę orgii.\nPrzelałem mroczną wizję na bajty, zachowując przy tym kamienną twarz.\n– No wiem… ale z dziewczynami już od dawna planowałyśmy babski wieczór. Włożymy szpilki, jakieś fajne kiecki; napijemy się malibu, a potem skoczymy gdzieś potańczyć.\nOk, więc moja dziewczyna chciała tylko seksownie się ubrać, nawalić i pójść do klubu bez swojego faceta. Najwyraźniej nie miałem powodów do obaw.\n– A może jednak zabierzesz mnie ze sobą i będziemy udawać, że jestem twoim homoseksualnym przyjacielem? – spróbowałem, zainspirowany obejrzaną przed momentem audycją, ale pełne politowania spojrzenie Mai posłużyło mi za odmowę. – No co? Jest to chyba teraz dosyć modne, nie? – sprostowałem.\n– Nie bierzemy ze sobą niczego, co ma penisa… – to już trudniej było obejść. – Wstęp tylko dla kobiet.\n– Właściwie to w połowie jestem kobietą – potwierdzenie tej tezy okazało się nad wyraz proste. – Moja matka jest kobietą.\n– Jakbym miał dziewczynę, w życiu nie wypuściłbym jej samej do klubu. Bo po co chodzi się do klubów? Chyba nie po to, żeby spotkać się ze znajomymi, bo tam się nawet słowa nie da zamienić. Do klubów chodzi się tylko w jednym celu: żeby rwać. – Swoje poglądy przedstawił mój przyjaciel Marcel, gdy maszerowaliśmy na zajęcia przez kampus uniwersytetu.\n– To, że ty traktujesz „clubbing” jak polowanie, nie znaczy, że wszyscy tak robią – odparłem.\n– Ja? – oburzył się Marcel. – Ja się w klubach czuję jak zwierzyna łowna!\n– Powinieneś się cieszyć, że obecnie wśród studentek panuje moda na egzotykę. – Tu powinienem poinformować, że Marcel był czarny.\n– No właśnie, moda – z wyrzutem powtórzył Marcel – nie jestem niczym więcej, niż tylko sezonowym dodatkiem, który włoży się raz, a potem wyrzuca. Mam już dość związków, które kończą się przed śniadaniem.\n– Nie powinieneś zaliczać przypadkowego seksu do kategorii związku… – poradziłem. – A zresztą, jeżeli szukasz czegoś na poważnie, to kluby nie są chyba najlepszym do tego miejscem.\n– Jasne, że nie, ale gdzie mam szukać? Jedyne dziewczyny na całej tej pieprzonej uczelni, z którymi chciałbym mieć coś wspólnego na trzeźwo, traktują mnie jak powietrze… – zastanowił się chwilę. – Nic z tego nie rozumiem.\n– A nie sądzisz, że twoje niepowodzenia mogą mieć jakiś związek z tym, że codziennie po zajęciach odpalasz skręta i cały wieczór toczysz bitwy drużyną magów na zmianę z oglądaniem sitcomów? – wyraziłem swoje wątpliwości.\n– Nie widzę związku… – stwierdził bez wahania Marcel. – Zresztą po czyjej ty jesteś stronie?\nKlepnąłem Marcela po plecach, nie chcąc dalej ciągnąć tej inteligentnej dyskusji. Poza tym już kilka minut wcześniej odniosłem dziwne wrażenie, że ktoś nas śledzi. Postanowiłem zbadać tą sprawę.\n– Kim jest ten gość, który idzie za nami i macha do mnie za każdym razem, gdy się obrócę? – spytałem.\nMarcel rzucił okiem za siebie, dostrzegając niskiego chłopaka szczerzącego się jak hiena na widok padliny.\n– To Maciek, mój chłopak. – Marcel odparł bez ogródek.\n– Aha… – rozwiązanie dręczącej zagadki przyniosło mi spokój, ale tylko do momentu, gdy dostrzegłem pewien zaskakujący aspekt w odpowiedzi Marcela. – Zaraz… twój „chłopak”? Zmieniłeś nagle orientację?\n– Wiem tylko tyle, że mam dość kobiet… – odparł Marcel. – Maciek to równy gość i z nim po raz pierwszy czuję, że mój związek jest stabilny.\n– To trochę… dziwne – chciałem użyć mniej dyplomatycznego określenia – no dobra, ale… no nie wiem… całujecie się, śpicie ze sobą? – pytanie to wydało mi się o tyle trudne, że przed oczami stanęły mi te wszystkie noce, które spędziłem z Marcelem sam na sam w jednym pokoju, czy w jednym namiocie, a że przyjaźniliśmy się od dziecka, było ich sporo.\n– Postanowiliśmy z tym poczekać.\n– Chyba nie do ślubu? – wymsknęło mi się.\nWystarczyło jedno spojrzenie Marcela bym zrozumiał, że mam natychmiast zmienić temat.\n– Jakoś go nie kojarzę. Też studiuje psychologię?\n– Nie, prawo – wyznał Marcel – a poza tym Metody Ilościowe w Ekonomii i Systemy Informatyczne w Głównej Handlowej.\n– Brzmi jak kupa świetnej zabawy.\n– Ponoć i tak nie ma czasu na uczelnie, bo pracuje w jakiejś firmie audytowej, cokolwiek to oznacza. Zweit&Old, czy jakoś tak.\n– Uważasz, że pracoholik to dobra partia? Chcesz samotnie wychować wasze dzieci? – tym razem pięść Marcela wbiła się w moje ramię.\n– A właściwie dlaczego on idzie za nami? – postanowiłem wyjaśnić tę dziwną nieprawidłowość.\n– Uznaliśmy, że lepiej będzie nie ujawniać się publicznie. Przynajmniej na razie – wyjaśnił Marcel. – W tym kraju roi się od pieprzonych homofobów. Już i tak balansuję na krawędzi przez to, że urodziłem się czarny. Gdybym jeszcze wyznał, że jestem gejem, najprawdopodobniej zostałbym ukrzyżowany.\n– Coś o tym wiem – postanowiłem rozładować atmosferę pięknym wspomnieniem. – Wczoraj straciłem lakierki, bo dwóch dresów uznało, że są pedalskie.\n– Bo były pedalskie… – ocenił Marcel.\n– Spójrz na siebie… – zripostowałem, gdy weszliśmy na aulę.\n– Myślisz, że to całe referendum choć trochę poprawi nastawienie do mniejszości w tym kraju? – zapytał z nutką nadziei, kiedy rozsiedliśmy się już w ławce. Aż głupio mi było mu ją odbierać:\n– Nie nastawiałbym się zbyt optymistycznie. Mam dziwne przeczucie, że armia twojego braciszka może zredukować frekwencję na referendum do zera… – aha, nie wspominałem też, że czołowy nacjonalista w tym kraju, Mieszko Bigos, był ukochanym bratem mojego negroidalnego kumpla.\n– Też widziałeś go u Rysia… – odgadł Marcel. – Jestem ciekaw, co ten skurwysyn znowu knuje. Nie mogę uwierzyć, że jest moim bratem. Nasza matka musiała się puścić z listonoszem.\nNaszą głęboką wymianę poglądów przerwało pojawienie się na auli profesora Adama Kasusa. Był to przemiły starszy człowiek o fascynującym podejściu do życia.\n– Dzień dobry. Widzę, że z każdym wykładem jest nas coraz mniej… – zaczął jak zwykle. – I doskonale! Cieszę się, że tylu studentów poszło w końcu po rozum do głowy! Ten wykład to niewyobrażalna strata czasu. Niewątpliwie jest milion innych miejsc, w których wolelibyście być w tym momencie. Zachęcam, abyście podążyli za głosem serca i opuścili tę aulę. Śmiało, nie krępujcie się!\nNa twarzach studentów dało się dostrzec zakłopotanie. Milczące oczekiwanie profesora wywarło na niektórych tak silną presję, że podnieśli się z miejsc i ruszyli ku wyjściu.


W jaki sposób harcerz powinien przygotowywać się do obozu? | Blackstonefood\nDuża część z nas dobrze wie, że posiadanie przez nas pasji jest istotnym składnikiem naszego życia. Jest to detal, jaki pozwala się nam rozwijać oraz wyraźnie rozszerzać nasze horyzonty. Można odważnie zaryzykować stwierdzeniem, że człowiek bez prywatnej pasji przegapia dużo drogich rzeczy we własnym życiu.\nW związku takim stanem spraw warto jest znaleźć obiekt naszego zaintrygowania już w pierwszych latach naszego życia. W tym miejscu oczywiście główną rolę grają nasi rodzice, jacy zaznajomią nas z wszelakimi możliwościami, jakie z powodzeniem mogą stać się w czasie późniejszym naszą pasją. Znalezienie naszego zajęcia niewątpliwie wpłynie na budowanie naszej osobowości.\nJako poważni rodzice jesteśmy zobowiązani w związku z tym wybierać tylko takie sposobności, dzięki jakim nasze dziecko doskonale się rozwinie. W opiniach psychologów bezdyskusyjnie podkreśla się, że harcerstwo mabardzo dobry wpływ na rozwój okazale rozumianych umiejętności. Jak powinniśmy tym samym przygotować nasze dziecko na przygodę z harcerstwem, aby mogło znaleźć się w tym pełnym wyzwań środowisku?\nDziecko, jakie rozpoczyna swoją historię z harcerstwem może czuć się w pewnym sensie zagubione, niemniej jednakże jest to krótkotrwała sytuacja, jaka w mgnieniu oka ulega zmianie. Harcerstwo stanowi bowiem doskonałą przygodę, dzięki jakiej zapamiętamy moc wrażeń na wszelkie lata naszego życia. Wywyższenie w strukturach grupy bez wątpienia będzie naszym powodem do dumy. Wręczane odznaki harcerskie powiązane z awansem wywołają u nas piękne wspomnienia, które zapiszą się na niebywale długi czas w naszej pamięci.\nJako czynni członkowie nasze dzieci będą dodatkowo brały udział w licznych biwakach, jakie stanowią idealną sposobność do integracji grupy oraz zbudowania wiernych relacji między członkami. W tym miejscu powinniśmy także zwrócić uwagę na wyposażenie naszego dziecka, które znajdzie wykorzystanie podczas obozu. Koniecznie trzeba nabyć namiot, który będzie stanowił fundamentalny element bytowy naszych dzieci. Jeżeli nie mamy pieniędzy na nabycie nowego, to w każdym przypadku możemy posłużyć się wsparciem, jakie stanowi wypożyczalnia namiotów, którą znajdziemy tutaj: namiotów. Dzięki temu zachowamy duże ilości pieniędzy.\nSprawdzony sprzęt na wszelkie wędrówki człowiek, harcerstwo, obóz, pieniędze, Psycholog, rodzice, środowisko, wspomnienia