Whitewater - Dark Planet - MLWZ.pl\nZespół Whitewater powstał w 2013 roku i został założony przez dwóch brytyjskich muzyków: Stuarta Stephensa i Paula Powella. Obaj to niezwykle utalentowani ludzie: Stuart jest wszechstronnym wokalistą, gitarzystą, klawiszowcem, podczas gdy Paul zajmuje się grą na perkusji i programmingiem. Stuart od zawsze był zagorzałym fanem rocka progresywnego i założył Whitewater, aby połączyć brzmienie klasycznych zespołów progresywnych, takich jak Pink Floyd i Supertramp z bardziej współczesną estetyką ambient zbliżoną do twórczości grup Orbital czy The Future Sound of London.\nPierwszy album grupy Whitewater „The Sound of a Galaxy Smashing” był dość eksperymentalnym przedsięwzięciem, ale posłużył do utrwalenia pomysłów i dźwięków, nad którymi od początku swojej znajomości pracowali Stuart i Paul, i przekucia ich w coś bardziej spójnego. Panowie dość szybko rozpoczęli pracę nad drugim albumem studyjnym „Obscured By The Sun” oraz EP-ką „Slipstream”.\n„Obscured by the Sun” ukazał się na początku 2015 roku wraz z drugą EP-ką „Raison d'être”. Po ich wydaniu Paul i Stuart zdali sobie sprawę, że dopracowali się własnego, wyjątkowego brzmienia. Dość szybko przekuli je w bardzo dobrze przyjęty trzeci album zatytułowany „Universal Medium”, który w 2017 roku ukazał się nakładem wytwórni Bad Elephant Music. Dobrze wypromowane wydawnictwo przyniosło zespołowi spore uznanie, zarówno pośród fanów, jak i krytyków.\nDziś mamy w ręku najnowszy krążek grupy Whitewater zatytułowany „Dark Planet”. W jego nagraniu, jako zaproszeni goście, wzięli udział: Mike Kershaw, który zaśpiewał w trzech utworach, oraz gitarzysta Gareth Cole. Na „Dark Planet” zespół w perfekcyjny sposób łączy tradycyjne wpływy progresywnego rocka z ambientową atmosferą. Album stwarza wrażenie spokojnego, niemal wręcz relaksacyjnego, a wypełnia go 10 średniej długości muzycznych tematów (w tym dwa utwory instrumentalne). Większość z nich kręci się wokół delikatnych, powolnych i rezonujących ze sobą motywów fortepianowych z subtelnym wsparciem gitar oraz gitarowych solówek. Czasami odzywają się też mocniejsze konstrukcje gitarowe napędzane zapadającymi w pamięć riffami i nastrojowe, kinowe sekwencje. To one w głównej mierze budują klimat utworów „Again”, „Time To Move Along” „Stand In Line”, „Everything (Up Till Now) i kompozycji tytułowej, które uważam za najmocniejsze punkty programu tego albumu. Wymieniłem 5 spośród 10 utworów? Pozostałe wcale nie są gorsze. Muzyczny przekaz Whitewater jest rzeczywiście bardzo mocny, a dodatkowym elementem go potęgującym jest fakt, iż bardzo często jako dodatkowy instrument zespół wykorzystuje prawdziwe poczucie przestrzeni i ciszy.\nPrzy pierwszym, drugim przesłuchaniu odnosi się wrażenie, że słucha się dość prostych i spokojnych piosenek, ale to tylko pierwsze skojarzenie, a zarazem część większego planu polegającego na tym, by zahipnotyzować i wciągnąć słuchacza w świat surowo brzmiących elektronicznych klawiszy, ciepłego basu, okazjonalnych gitarowych solówek oraz napędzających brzmienie Whitewater nostalgicznie brzmiących dźwięków fortepianu. Pod wieloma względami „Dark Planet” to album spokojny i refleksyjny, pogrążony w klimacie jesiennej nostalgii, nadający się w sam raz do relaksu po ciężkim dniu i do słuchania z lampką ulubionego trunku pod ręką.\nŻyczę wielu miłych wrażeń podczas wieczornego słuchania…


Kojąco-regenerujący olejek do ciała - SERIA FIOLETOWA - VIANEK | naturalnadrogeria.pl\n» Kojąco-regenerujący olejek do ciała - SERIA FIOLETOWA - VIANEK\nKod produktu: VIA-026\nKojąco - regenerujący olejek do ciała VIANEK FIOLETOWY łączy w sobie dobroczynne właściwości oleju sojowego i olejku ze słodkich migdałów.\nPrzeznaczony jest do pięlęgnacji skóry suchej, wymagającej regeneracji i skłonnej do zaczerwienień i podrażnień.\nBardzo dobrze nawilża i odżywia, wzmacniając naturalne procesy odnowy naskórka. Zawiera regenerujący i odżywczy olej ze słodkich migdałów oraz kojący olej sojowy. Skwalan wspiera pozostałe składniki, wzmacmnia i chroni skórę, a dodatek olejku lawendowego przynosi działanie antyseptycznie.\nNie zawiera: SLS, SLES, szkodliwych konserwantów i barwników.\npobudza komórki skóry do odnowy,\nOlej sojowy - łagodzi stany zapalne i przyspiesza gojenie. Reguluje wydzielanie sebum.\nOlejek lawendowy - pobudza naskórek do regeneracji, łagodzi podrażnienia i działa antyseptycznie. Jego zapach działa kojąco i uspokajająco.\nSposób użycia: olejek należy nakładać na jeszcze wilgotną skórę, najlepiej wciąż rozgrzaną po kąpieli. Można go również dodać do samej kąpieli (kilkanaście kropli), to zwiększy ilość składników odżywczych wchłoniętych przez skórę.\nSkładniki: Olej sojowy, Olej ze słodkich migdałów, Skwalan, Witamina E, Olejek lawendowy, Kompozycja zapachowa, Linalol


Gdzie można kupić Proactol w Nowym Jorku USA\nHome » Proactol » Gdzie można kupić Proactol w Nowym Jorku USA\nPosted by henry on February 22, 2016 in Proactol No Comments\nProactol XS, popularny środek wiążący tłuszcz pigułki z pewnością kusi sporo uwagi z grupy odchudzania na przestrzeni lat. Ten suplement diety rzeczywiście istnieje na rynku od 2007 roku, a także tyle tysięcy upon setek dietetyków wprowadziły ich Proactol polegać na tym kilka gwiazd. Ten Proactol Przegląd wyjaśni kompleksowe wam dokładnie to, co jest proactol, dlaczego to się stać jedną z gwiazdek Suplementy na odchudzanie, a także gdzie można dostać Proactol w Nowym Jorku USA.\nKup Proactol XS w Nowym Jorku USA\nCo to jest Proactol XS\nProactol Opinie konsumentów\nCo to jest Proactol Lista Składniki\nProactol Zalecana dawka informacji\nCzy Ty Proactol Pomoc\nKorzyści z Proactol\nJak działa Proactol Właściwie Operate\nCo to jest Proactol Cena w Nowym Jorku USA\nProactol XS jest klinicznie licencjonowany wiążący tłuszcz, który pozwala schudnąć skutecznie, jak szybko, minimalizując spożycie tłuszczu . Proactol XS zawiera wszystkie naturalne zasoby włókien wiążących tłuszcz z pożywienia do cząsteczek, jak również ogromne, jakie należy podjąć w przez organizm. Obniżając codziennego spożycia tłuszczów, Proactol XS pozwala Ci schudnąć szybko, skutecznie, jak również w sposób bezpieczny, a jednocześnie umożliwiając docenić swoje ukochany żywności. Wspierany przez ponad 40 badań naukowych, które wskazują na to, aby być bardziej efektywne w porównaniu do jakiegokolwiek innego spoiwa różnych tłuszczów, Proactol XS jest w pełni naturalny, bezpieczny, a także skuteczne rozwiązanie do zarządzania wagi.\nOto referencje od Mischa Barton , która spadła na wadze z Proactol.\nKiedykolwiek zważywszy, że opuszcza obsadę The OC, trafieniu Stany Zjednoczone program, który uczyniła ją do sławy, Mischa Barton walczył ze swoim ciężarem. Jako światowy udanej aktorka i modelka często w ramach badania prasy, jak również publiczności, Mischa został szuka rozwiązania spalanie tłuszczu, aby pomóc jej poradzić jej wagi. Na szczęście dla niej, ona znalazła Proactol XS.\nJako osoba, która w naturalny sposób zmaga się z ich wagi, chciałem znaleźć dodatek, który działał w zgodzie z moim ciałem. Używam Proactol XS, ponieważ nie ma skutków ubocznych, jest pozyskiwany naturalnie i pozwala mi zarządzać mój ciężar bezpiecznie. Gorąco polecam ją każdemu, kto chce stracić lub utrzymać ich utrata masy ciała.\nPoza tym od gwiazdy, istnieje wiele zwykli ludzie zadowoleni z Proactol. Chcesz zobaczyć, co mówi?\nAmanda (zweryfikowany właściciel) mówi:\nCuda dla mnie do tej pory. Próbowaliśmy go przez miesiąc bez zmieniania czegokolwiek innego w mojej diecie lub wykonywania jakichkolwiek dodatkowych ćwiczeń i stracił około 10 funtów, które jest niesamowite! Wystarczy ponownie zamówił dostawę 90-dniową ponieważ wydaje się być dużym i po prostu mi pomóc stracić na wadze tyle w ciągu najbliższych 3 miesięcy.\nPodstawą Proactol XS jest chitozan. 1 tabletka Proactol XS zawiera chitosan (500 mg biopolimerowej N-acetylo-D-glukozaminy, a także D-glukozaminą), Aspergillus niger grzybni. To również zawiera różne inne elementy: stearynian magnezu, krzemionka; Pigułka: Hypromeloza (HPMC), dwutlenek tytanu. Żaden ze związków chemicznych. Nie zawiera glutenu, laktozy, mleko zdrowe białko lub cholesterol. Brak podstawowe materiały zwierzę zaczyna. Te wszystkie naturalne składniki, które sprawiają, Proactol XS Odpowiedni dla wegan i wegetarian.\nTake 2 tabletki 3 razy dziennie przed każdym danie główne. Nie przekroczyć zalecanej dawki.\nUzyskanie wystarczającej ilości tłuszczu w diecie planu jest istotne. Wiele osób popełnia błąd wierząc, że spadek masy ciała, których potrzebują, aby usunąć tłuszcz z ich planu diety całkowicie. Jednak nie jeść w prawo, zdrowej żywności, mających prawo, zdrowe tłuszcze mogą być szkodliwe dla spalania tkanki tłuszczowej, a także zdrowie. Proactol XS pomoże Ci utrzymać spożycie tłuszczu u zdrowego czeku, a jednocześnie pozwalając Ci docenić preferowane żywności, szkoda Koszt-free.\nProactol XS zawiera chitozan, w pełni naturalny, włóknisty lek. Błonnik jest popularny ze względu na zdolność do wspomagania Załaduj ciebie. Podczas testów zawodowych, Proactol XS odkryto znacznie zwiększyć uczucie objętości po spożyciu, co oznacza, że nie tylko Proactol XS obniżyć spożycie tłuszczu, jednak może to również pomóc obniżyć swoje pragnienia żywności, co pozwala znacznie większą kontrolę nad konsumentami zachowań.\nPodejmując Proactol regularnie na pewno uzyskać:\nZmniejszenie wagi Bezpiecznie jak Skutecznie od 2 do 5 funtów co tydzień\nNaukowo udowodnione i poparte Badań bez znacznie mniej niż 40 badań\nWykazano, że wiążą się 800 razy jej własny ciężar zawartości tłuszczu\nPoprawia trawienie pokarmowy\n33%, jeszcze bardziej skuteczne w porównaniu do wielu innych spoiw tłuszczowych łatwo dostępnych\nZachowanie zdrowej wagi Stopień\nSzybka i spektakle – Fat Binder Energetyczny w ciągu kilku minut\nMinimalizuje stopni głodu\nObniża podjadanie między potraw\nZmniejsza złych stopni cholesterolu\nUżyj Chitosan jako składnik Energetycznego\n100% bezpieczny, bez negatywnych skutków\nVegan, Halal i Kosher również akredytowanym\nBrak aromatów, dodatków, a także alergeny\nTutaj są kroki w jaki sposób proactol naprawdę działa:\n2 kapsułki przed każdym głównym posiłkiem\nDziałania Proactol XS dzieje, gdy tłuszcze pokarmowe przejść do żołądka\nProactol XS działa jako rozpuszczalnego włókna, jak również interakcję z tłuszczów spożywczych\nProactol XS tworzy żel takiego kompleksu, które wiążą tłuszcze, jak również kwasy żółciowe wychodzenia tłuszczu niestrawny\nIstnieją trzy możliwości, aby zamawiać Proactol w Nowym Jorku USA obecnie. Można wybrać preferowany pakiet ofertę jako wymóg. Ale także dla najbardziej efektywnych rezultatów zaleca się skorzystać z bardzo mało 3 butelki Proactol.\nPoniżej znajduje się cennik proactol Item:\nFinest koszt oferta\n(1 butelka) $ 74,39\n$ 59.95 Kup teraz\n(2 butelki + 1 gratis butelka) $ 179,85\n$ 119,91 Kup teraz\n(3 butelki + 3 darmowe butelki) $ 359,70\n$ 179,85 Kup teraz\nProactol XS nie jest dostępny w sklepach dzielnicy w Nowym Jorku USA , jak również jedyne miejsce gdzie zamówić Proactol jest jego głównym miejscem. Oficjalny sklep on-line oferuje najtańsze ceny i również wspaniałe obniżki cen. Dostawcami, a także przedstawiciele Proactol XS BAUER . Na pewno nie są nowicjuszami, jeśli chodzi o wagi urządzeń strat. Zostały one na rynku od jakiegoś czasu, jak i obecnie oferują obsługę klienta, która jest po prostu wspaniały.\nStarannie dobrana powierzchnia uzyskanie idealnych szczegóły na ten temat wiążący tłuszcz jest głównym Proactol XS sklep bauernutrition.com. Proactol prezentują rabaty, oferty i gwarancja zwrotu pieniędzy dostępne na oficjalnej stronie internetowej. Obecnie istnieje opcja 2 +1 Całkowicie za darmo i kupić 3 uzyskanie 3 Całkowicie za darmo. Trzeba ustalić całą liczbę wiązek w koszyku i 3rd pewnością zostanie wyłączone z opłat.\nIstnieje wiele korzyści można uzyskać, jeśli kupisz Proactol Internecie.\nuzyskać Proactol XS niedrogie. Jak liczne profity w tym przypadku masz, pozwalają zastrzeżenia 6 miesięczny zapas na pewno uzyskać 3 bezpłatnie. Które muszą wystarczyć nikogo do zmniejszenia masy ciała.\nWszyscy na całym świecie można kupić Proactol XS\nDostaniesz początkową Proactol XS, a nie fałszywy marką\n60 dni gwarancja zwrotu pieniędzy\nChronione płatności jako oficjalnej stronie Proactol tej wykorzystuje 128-bitowe procedury zamówień chronione. Twoja karta zostanie nigdy nie będą wymagane dla każdego rodzaju płatności bez twojej zgody, a także Twoje dane nie będą nadużywane lub posiekany.\nUzyskaj dostęp online do osobistych-trainer-wideo\nMożna kupić Proactol w Nowym Jorku USA z ufnością, ponieważ jest ona poparta badaniami klinicznymi, bez ryzyka, bez kłopotów 60 dni zwrotu pieniędzy Assurance. kupić Proactol XS teraz, albo wykorzystać nasz specjalny oszczędności kosztów poprzez zamawianie wielu wiązek, a także spróbować go całkowicie wolne od ryzyka przez 60 dni. Tak więc, po przeczytaniu tego Proactol Evaluation , co ty czekając? Rozpocznij swoją podróż, odchudzić, a także poczuć wspaniały z medycznie potwierdzone, tłuszcz wiążące Proactol XS .\nKup Proactol z oficjalnej strony\nCztery Porady dla Making stosowania obniżonych węglowodanowa, Diety\nGdzie uzyskać najlepsze keton malinowy w Walii?\nGdzie mogę kupić steryd aby zwiększyć poziom testosteronu w Białorusi\nGdzie zamówić Clenbuterol steryd anaboliczny w Internecie\nMogę kupić anty formułę starzenia przywrócić silniejszą skórę w Illinois USA\nGdzie kupić Winstrol na Ukrainie?\nNajlepszym miejscem do zakupu utrata masy ciała uzupełnia PhenQ w Stanach Zjednoczonych\nNajlepszym miejscem na zamówienie steryd anaboliczny dla wzrostu masy mięśniowej i wytrzymałości w Internecie\nFat Loss Działania w niecałe 20 minut


Giant jest tajwańskim producentem rowerów, który poza produkcją pod własną marką jest podwykonawcą dla wielu innych firm z branży rowerowej.\nHistoria firmy zaczęła się w 1972 roku, kiedy Giant rozpoczął produkcję ram i montowanie gotowych rowerów jako podwykonawca dla innych marek. Koniec lat 80 przyniósł Giantowi silny rozwój wraz z podpisaniem kontraktu z amerykańskim Schwinnem, dla którego - w najlepszych latach ich współpracy - produkował ⅔ rowerów. Koniec tej współpracy w roku 1987 otworzył nowy rozdział w historii Gianta - znaczne zwiększenie sprzedaży pod własną marką, która istniała od 1981 roku.WIĘCEJ»\nJuż w 1987 zaprezentowano model Cadex - pierwszą seryjnie produkowaną karbonową szosówkę, a w roku 1997 Giant wraz ze swoim modelem TCR zrewolucjonizował segment szosówek - był to pierwszy rower ze slopingową ramą. Obecnie wszyscy producenci korzystają z ich dorobku, oferując swoje ramy z mniej lub bardziej slopingową geometrią. Portfolio Gianta jest oczywiście pełne innych ciekawych rozwiązań, jak choćby cenione zawieszenie Maestro w górskich rowerach full suspension. W 2008 Giant rozpoczął też produkcję rowerów dla kobiet pod osobnym brandem - Liv.\nWielkość produkcji i roczne obroty Gianta czynią z niego jednego z liderów globalnego rynku. Pandemia spowodowana Covid-19 dodatkowo rozpędziła popyt na rynku rowerów na tyle mocno, że poza produkcją w Azji, Giant planuje wybudować nową fabrykę w Europie. Jak przystało na czołowego producenta na świecie, rowery Giant słyną z wysokiej jakości i trwałości, a ich oferta zawiera oczywiście jednoślady ze wszystkich rynkowych segmentów. Żródło:/https://portal.bikeworld.pl/marki/giant/\nRower Giant Explore E+ 3 STA Phantom Green\nRower Giant Explore E+ 3 GTS Phantom Green\nRower Giant Liv Amiti E+ 2\nRower Giant Explore E+ 2 STA Metallic Navy\nRower Giant Explore E+ 2 GTS Metallic Navy


marka • Tele Learning Conference\nOpublikowane 13 marca 2019 przez admin\nKamera gopro black wyróżnia się na tle reszty propozycji sprzętów nagrywających na rynku dużymi możliwościami jej montowania. Mnogość elementów konstrukcyjnych, które pozwalają na niezwykle przyczepne przytwierdzanie kamery, między innymi na kask, imponuje w szczególnym stopniu. Przygotowany na każdą ewentualność producent zatroszczył się nawet o najdrobniejszy detal. Dając wyraz swemu zaangażowaniu firma gopro ciągle poddaje analizie zapotrzebowanie na jeszcze bardziej ulepszone urządzenia wśród użytkowników.\nCzytaj dalej Wybieramy kamerę na kask gopro black\nZamieszczone w Bez kategoriiOtagowane eksperci, kamera, kamery, marka, produkt, sprzęt


Czy w Olecku powstanie żwirownia? Wojewoda unieważnił uchwałę Rady Miejskiej : Radio Olsztyn\nCzy w Olecku powstanie żwirownia? Wojewoda unieważnił uchwałę Rady Miejskiej\nWojewoda warmińsko-mazurski unieważnił uchwałę Rady Miejskiej w Olecku w sprawie zmiany studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego miasta i gminy Olecko.\nBrak takiego studium uniemożliwia powstanie w mieście żwirowni. Wojewoda unieważnił uchwałę m.in. z powodu braków formalnych – mówi rzecznik wojewody Krzysztof Guzek. Studium uwarunkowań nie było kompletne – brakowało uwarunkowań w formie graficznej.\nBurmistrz Olecka Karol Sobczak nie wie, czy będzie się odwoływał od tej decyzji. Na razie prawnicy analizują uzasadnienie wojewody. Na złożenie odwołania samorząd ma czas do 7 lipca.\nPrzeciwko powstaniu żwirowni protestowali mieszkańcy Olecka, którzy obawiali się hałasu i kurzu.\nWięcej w wojewoda, żwirownia, OLecko, Rada Miejska\nUchwała śmieciowa w gminie Ełk unieważniona. Wojewoda: To istotne naruszenie prawa\nWojewoda warmińsko-mazurski unieważnił uchwałę Rady Gminy Ełk dotyczącą regulaminu utrzymania porządku i czystości. Jego zdaniem, w sposób rażący, narusza ona prawo. W tak zwanej uchwale śmieciowej...


Wyszukiwarka :: ZdroweStawy- Sklep internetowy :: str. 4\nDye - Retic NOWOŚĆ 946ml NOWOŚĆ!\ncy równowagę płynów w organizmie.\nEmune 946ml NOWOŚĆ\nPreparat podnoszący odporność organizmu.\nEqui-Lin 3.8l - preparat do mycia\nRegenerujący i odświeżający preparat do mycia mięśni i kończyn po wytężonym wysiłku. W bardziej skoncentrowanej formie Equi-Lin działa jak opaska uciskowa.\nSuplement chondroprotekcyjny, chroniący chrząstkę stawową oraz przywracający jej prawidłowe funkcjonowanie u koni ze zdiagnozowanymi zmianami stawów.Corta Vet jest weterynaryjną wersją Cortaflexu HA, dostępną jedynie za pośrednictwem lekarzy weterynarii. Corta Vet jest dwa razy silniejszy od Cortaflexu powder. Corta Vet utrzymuje elastyczność oraz wspiera metabolizm chrząstki, chroni oraz pozwala na odnowę chrząstek stawowych Twojego konia.\nEQUINE CORTA VET 908g NOWOŚĆ NOWOŚĆ!\nSuplement chondroprotekcyjny, chroniący chrząstkę stawową oraz przywracający jej prawidłowe funkcjonowanie u koni ze zdiagnozowanymi zmianami stawów. Corta Vet jest weterynaryjną wersją Cortaflexu HA.\nSuplement chondroprotekcyjny, chroniący chrząstkę stawową oraz przywracający jej prawidłowe funkcjonowanie u koni z silnymi zmianami zwyrodnieniowymi stawów. Stanowi alternatywę dla iniekcji dostawowych z kwasu hialuronowego.Corta Vet HA jest weterynaryjną wersją Cortaflexu, dostępną jedynie za pośrednictwem lekarzy weterynarii. Corta Vet HA jest dwa razy silniejszy od Corta Vetu. Jest najmocniejszym preparatem z rodziny Cortaflex, silnie skondensowany, zawiera największą możliw\nFormula1 Plus Cortaflex 18kg- produkt na zamówienie\nFormula1 Plus Cortaflex 3,6kg- produkt na zamówienie\nFungatrol Cream 400ml - Krem przeciwgrzybiczny i przeciwbakteryjny\nKrem przeciwgrzybiczny i przeciwbakteryjny dla koni wykazujących świąd skóry.\nFungatrol Hoof Dressing 473ml - maść do kopyt\nMaść do kopyt, nadaje zdrowy wygląd, pielęgnuje oraz odkaża.\nSpray przeciwgrzybiczny do skóry i kopyt, dla utrzymania ich w zdrowiu.


Jesteś tu: Home » Z życia Kościoła » Nauczanie Kościoła » Benedykt XVI: W rozmowie z Bogiem modlitwa publiczna musi zawsze splatać się z osobistą\n5 maja 2020 07:00Komentowanie nie jest możliweViews: 106\n„W rozmowie z Bogiem modlitwa publiczna musi zawsze splatać się z osobistą. W ten sposób możemy mówić do Boga, a Bóg mówi do nas. Tak dokonują się w nas oczyszczenia, dzięki którym otwieramy się na Boga i stajemy się zdolni do służby ludziom” – pisał papież Benedykt XVI w encyklice „Spe salvi”, której fragmenty przypominamy w okresie trwania pandemii koronawirusa.\n34. Aby modlitwa rozwinęła tę oczyszczającą moc, musi być z jednej strony bardzo osobista, musi być konfrontacją mojego «ja» z Bogiem, z Bogiem żywym. Z drugiej jednak strony musi być wciąż od nowa prowadzona i oświecana przez wielkie modlitwy Kościoła i świętych, przez modlitwę liturgiczną, w której Pan nieustannie uczy nas, jak modlić się właściwie. Kardynał Nguyen Van Thuan w swojej książce zawierającej nauki rekolekcyjne wspomniał, że w jego życiu były długie okresy, w których nie był zdolny modlić się, a wtedy kurczowo trzymał się słów modlitwy Kościoła: Ojcze nasz, Zdrowaś Maryjo i modlitw liturgicznych [Testimoni della speranza, Città Nuova 2000, 156 n.]. W rozmowie z Bogiem modlitwa publiczna musi zawsze splatać się z osobistą. W ten sposób możemy mówić do Boga, a Bóg mówi do nas. Tak dokonują się w nas oczyszczenia, dzięki którym otwieramy się na Boga i stajemy się zdolni do służby ludziom. Tak też otwieramy się na wielką nadzieję i stajemy się sługami nadziei wobec innych: nadzieja w sensie chrześcijańskim jest też zawsze nadzieją dla innych. I jest to nadzieja czynna, w której walczymy, aby rzeczy nie zmierzały ku «perwersyjnemu końcowi». Jest ona czynna również w tym sensie, że utrzymujemy świat otwarty na Boga. Tylko tak pozostaje ona nadzieją prawdziwie ludzką.\nBenedykt XVI, encyklika Spe salvi, nr 34, Rzym 2007, cyt. za: opoka.org.pl.\nTagi: Benedykt XVI czas nadziei dokumenty Kościoła encyklika liturgia modlitwa


Drukuj\t| Odsłony: 4806\nZarząd Główny OWP zorganizował oficjalną czteroosobową delegację, która wyjechała do Wrześni, aby wziąć udział w planowanej na 6 września 2012r. ceremonii pogrzebowej. Nabożeństwo rozpoczęło się planowo o godz. 13.00 w kościele Rzymsko-katolickim p.w. Świętego Ducha. Pan Maurycy został pochowany na pobliskim cmentarzu komunalnym. Zmarłego żegnała rodzina i znajomi. Nasza delegacja została zaproszona na poczęstunek zorganizowany przez bliskich zmarłego. Zarówno na cmentarzu, jak również w domowym zaciszu wspominano osobę Pana Maurycego.\nW związku z inicjatywą kol. Krzysztofa Sypniewskiego (prezesa poznańskiego OWP), władze Stowarzyszenia podjęły decyzję o pośmiertnym nadaniu kol. Maurycemu Śmidowiczowi godności Prezesa Honorowego Dzielnicy Poznańskiej OWP.\nW celu przypomnienia sylwetki zmarłego publikujemy niniejszym fragment przemówienia dr hab. Jana Eugeniusza Malinowskiego wygłoszonego na cmentarzu komunalnym we Wrześni:\n„Wychowywał się w czasie zawieruchy wojennej - jego rodzina została przesiedlona z Wrześni do Generalnej Guberni tuż po wkroczeniu wojsk niemieckich. Tuż po przesiedleniu został wysłany na roboty przymusowe do Niemiec. Nie godził się z pracą na rzecz okupanta, więc usiłował zbiec, za co został osadzony w więzieniu. Następnie po wkroczeniu wojsk radzieckich, nie mogąc pogodzić się z nową okupacją zbiegł na Zachód. Jednak tęsknił za Ojczyzną i już w 1947 r. korzystając z amnestii postanowił wrócić do kraju. Skoncentrował się nad zdobyciem wykształcenia: zdał maturę, ukończył studia na Wydziale Budowy Maszyn Politechniki Poznańskiej uzyskując dyplom inżyniera mechanika, następnie na Wydziale Mechaniczno-Technologicznym Politechniki Poznańskiej zdobył dyplom magistra inżyniera. Na tym nie poprzestał i ukończył następnie Studia Podyplomowe w zakresie optymalizacji konstrukcji maszyn rolniczych. Pracował m.in. w słynnych Zakładach H. Cegielskiego, „Wiepofamie”, „Prozamecie” czy Instytucie Maszyn Rolniczych w Poznaniu. Był specjalistą wielokrotnie nagradzanym dyplomami.\nPrzynależał do stowarzyszeń kulturalnych i literackich. Zajmował się poezją, był również aktywnym publicystą. Był człowiekiem niezwykle zgodnym i opanowanym, powszechnie szanowanym.\nOd 1992 r. wydawał pismo „Polskie Sprawy”, w którym wielokrotnie nawoływał do zjednoczenia polskich organizacji narodowych i patriotycznych. Wydawcą „Polskich Spraw” była partia „Sojusz Polsce” powołana również przez Pana Maurycego. Gazeta Pana Maurycego utrzymywana była z wolnych datków i głównie dzięki zaangażowaniu samego twórcy.\nW uznaniu zasług na rzecz formowania polskich środowisk narodowo – patriotycznych otrzymał od naszego Stowarzyszenia godność Członka Honorowego. Pan Maurycy bardzo związał się z Obozem Wielkiej Polski - temat odbudowy polskiego ruchu narodowego dominował w „Polskich Sprawach”.\nWarto przypomnieć, że był człowiekiem niezwykle nowoczesnym. Osobiście składał czasopismo na komputerze, redagował zamieszczane tam materiały, prowadził systematyczną korespondencję z czytelnikami. Będąc w mocno zasłużonym wieku prowadził własną stronę internetową gdzie zamieszczał informacje prasowe. Był swoistym wzorem nie tylko dla swojego pokolenia, ale i dla młodych, którym pomimo znajomości techniki brakuje dziś systematyczności i konsekwencji w działaniu.\nBył bez wątpienia niezastąpiony w tym, co robił w ciągu ostatnich dwudziestu lat. Trudno nam będzie pogodzić się z tym, że nie otrzymamy już listu od Pana Maurycego. Nie w sposób sobie wyobrazić, że „Polskie Sprawy” już się nie ukażą. Będzie nam Pana Maurycego i tego wszystkiego bardzo brakowało.\nSpoczywaj w Pokoju nasz Drogi Przyjacielu! Cześć i Sława Tobie wierny Synu Polskiej Ziemi!”\nPamiętajmy zatem o naszych seniorach. Szczególnie w tych trudnych czasach, kiedy usiłuje się nam narzucać wygodne dla systemowej propagandy tzw. „autorytety moralne”. Nie pozwólmy, aby osoby zasłużone na rzecz formowania polskiego Obozu Narodowego odchodziły w zapomnieniu.\nFot. Izabela Berezicka


Dla większości z nas czas Świąt Bożonarodzeniowych, to czas radosny i wesoły. Jednak nie zawsze i nie dla wszystkich jest to taki czas. W czasie tym zdarza się bowiem wiele pożarów.\nPrzyczyny pożarów od lat ciągle się powtarzają. Dominujące ich grupy, to podpalenia, nieostrożność osób zarówno dorosłych jak i nieletnich, wady lub niewłaściwa eksploatacja urządzeń i instalacji elektrycznych oraz wady i zła obsługa urządzeń grzewczych. Istnieje jednak kilka prostych i łatwych do wykonania czynności, które mogą pomóc nam zabezpieczyć swoje mieszkania i domy,\na samym zadbać o własne zdrowie i co najważniejsze życie.\nNiebezpieczeństwo z nieba, czyli jak uchronić się przed gromem\nBurza to bardzo widowiskowe zjawisko. Jednak, aby móc ją obserwować z okien własnego domu warto zabezpieczyć się przed jej negatywnymi skutkami. Najlepiej przyda się nam do tego instalacja odgromowa, czyli popularny piorunochron. Skutecznie zabezpieczy on nas i nasze mienie przed żywiołem.\nCzad ? jak się przed nim obronić??? (II)\nJakie są objawy zatrucia czadem w stosunku do zawartości HbCO we krwi?\nPoniższa tabela pokazuje stopień zatrucia tlenkiem węgla oraz towarzyszące mu objawy zależy od ilości karboksyhemoglobiny (HbCO) we krwi.\nCzad ? jak się przed nim obronić???\nCo roku wraz z nadejściem zimy i obniżeniem się temperatury powietrza co pewien czas opinię publiczną obiega kolejna dramatyczna informacja, o tym iż gdzieś w Polsce, na skutek ?zaczadzenia? zmarła kolejna osoba. Co roku z powodu zatrucia tlenkiem węgla, potocznie zwanego czadem, ginie kilkadziesiąt osób.


Trening drwala - crossfit inspiracja - LepszyTrener.pl\nMarcin Lemański 3 9 maja 2016 10630\nDrwal jaki jest każdy widzi, szerokie bary, gęsta broda, kraciasta flanelowa koszula. Wielki jak dąb. W tym materiale o ćwiczeniach inspirowanych zawodem drwala. Taki trochę crossfit funkcjonalny. Zapraszam do lektury!\nJakiego treningu potrzebuje drwal? Jakie ćwiczenia są potrzebne drwalowi?\nAby odpowiedzieć na to pytanie najpierw trzeba wiedzieć coś innego, czyli jakie czynności wykonuje drwal?\nTrening - Rąbanie drewna\nCzyli gdzie drwa rąbią tam wióry lecą.\nRąbać drewno można na wiele sposobów. Można ciąć stojące drzewo, lub stać na rąbanym pniu i uderzać siekierą w dół, albo po prostu rozrąbywać już gotowe krótkie pieńki drewna.\nNiezależnie od sposobu uderzenia siekiery idą pod różnymi kątami zazwyczaj z góry na dół lub poziomo. Czyli najmocniej pracują mięśnie brzucha, pleców i barków. Trening drwala powinien uwzględniać taką charakterystykę ruchów.\nTo ćwiczenie świetnie można wykonać na wyciągu linkowym na siłowni. Nawet oryginalna nazwa (ang. Standing Cable Wood Chop) tego ćwiczenia podkreśla wycinkowe korzenie tego ruchu. przy tym treningu dobrze pracują mięśnie brzucha, mięśnie motylkowe oraz plecy.\nJeżeli nie masz wyciągu, ćwiczenie można zrobić w wersji z ciężarem:\nTrening drwala - Cięcie drewna\nObsługa ręcznej piły do drewna wymaga mocnych dłoni, silnych ramion i pleców. Trening z cięcia drewna to przykład ćwiczenia siłowo-wytrzymałościowego.\nTo trudne zadanie tym bardziej, że piła często ma tendencję do blokowania się w pniu drzewa. Trzeba dysponować konkretną siłą, aby temu zapobiec.\nPolecane ćwiczenie: wiosłowanie sztangą w pochyleniu\nTrening drwala był by niekompletny jeśli zabrakło by czegoś typowo na mięśnie pleców.\nWiosłowaniem sztangą w pochyleniu trenujesz większość mięśni pleców – szczególnie mięsień czworoboczny, umięśnień obły większy i mięsień najszerszy pleców (motyl). Dodatkowo pracuje biceps i mięsień ramienny. Wszystko czego drwal potrzebuje w ciągu swojego dnia pracy.\nDo uzupełnienia treningu warto dodać jeszcze coś dla siły dłoni, np. podciąganie na placach w zwisie na drążku lub ściskanie specjalnych piłek do treningu siły chwytu dłoni. Taki trening sprawi, że Twoje przedramię się powiększy, a siła dłoni wyraźnie wzrośnie. Tutaj mała uwaga trenując mięśnie palców i dłoni trzeba zwrócić uwagę, aby nie przegiąć. Szczególnie podczas pierwszych kilku treningów. Zbyt duże obciążenie dłoni może spowodować stan zapalny stawów i ścięgien skutkujący dolegliwościami bólowymi.\nCięcie drewna piłą mechaniczną\nWiadomo rabanie drewna jest cool jednak jak masz do zrobienia konkretną robotę raczej sięgniesz po piłę łańcuchową. Obsługa piły trochę różni się od siekiery. Przekonałem się o tym pomagając koledze uporządkować działkę z krzaków i wyschniętych drzew. Piła do lekkich nie należy, waży ok 4 kg. Więc przy jej obsłudze zalecam trening mentalny i przestrzeganie bhp :) Trening drwala - takiego prawdziwego pracownika do cięcia drewna rozpoczyna się zapoznaniem z bezpieczną obsługą maszyn i narzędzi. Co przy pracy z piłą mechaniczną jest bardzo istotne, jeden błąd może zakończyć się poważnymi obrażeniami ciała. Tym bardziej że to narzędzie należy do kapryśnych i potrafi odskakiwać i blokować się w trakcie piłowania.\nWspinaczka na pień sosny\nNa zawodach drwali organizowanych w USA i Kanadzie jest ciekawa konkurencja polegająca na wchodzenie na wysoki pień na czas. Pnie mają 60 lub 90 stóp czyli odpowiednio: 18 i 27 metrów. Zawodnicy i drwale startujący w tej konkurencji mają nawet swoje mistrzostwa. Aktualny rekord we wspinaczce na wysoki pień to 12.33 sekundy. Do tej konkurencji drwale trenują wspinając się na pnie sosen i ćwicząc mięśnie ramion oraz pleców.\nRywalizacja odbywa się na oczyszczonym prostym pniu (zazwyczaj sosny bo mają najbardziej proste i regularne pnie) za pomocą liny przyczepionej do pasa która służy do zapierania się nogami w trakcie wspinaczki. Do butów drwali są przymocowane natomiast specjalne metalowe szpikulce które wbija się w drewno podczas wchodzenia.\nTutaj poza siłą liczy się szybkość. Drwal trenujący pod tą konkurencję poleca ćwiczenie znane z crossfit: wchodzenie po linie na rękach. Świetnie ćwiczy siłę dłoni, przedramiona, ramiona i plecy. Wszystko czego prawdziwy drwal potrzebuje. I jeżeli lina będzie odpowiednio długa to przy okazji pozwoli oswoić się z wysokością... Zamiennie zamiast liny, trening pod kontem umiejętności wspinaczki można przeprowadzić ćwicząc podciąganie na drążku.\nNa zawodach drwali jest również konkurencja w rzucie siekierą. To typowo konkrecja umiejętnościowa. Jeżeli więc dysponujesz kawałkiem ogródka i wyrozumiałymi sąsiadami to wystarczy ustawić sobie jakiś wygodny cel, wziąć siekierę i do dzieła. Przy okazji rzutów wytrenujesz nowy wzorzec ruchowy, i szybkość skurczu mięśniowego. Drwale trenują to raczej dla rozrywki i z nudów, bo rzucając siekierą drzewa raczej nie zetniesz...\nTrening drwala - Przenoszenie pni\nTeraz trening drwala przenosimy na nogi. W końcu jak góra jest silna to drzewo może i łatwo można ściąć jednak do przenoszenia pni potrzeba silnych nóg, bioder i pleców. Skoro wzorujemy się na prawdziwych drwalach z kanadyjskich lasów to do ćwiczeń na nogi najlepiej będzie wykorzystać przycięty na miarę pień drzewa.\nPrzysiad, wiadomo o co chodzi. Przysiad w stylu drwala koniecznie z solidnym pniakiem na plecach.\nWykrok – szczególnie polecam wykroki z piłką lekarską lub oponą, wykroki z przeniesieniem ciężaru ćwiczą przy okazji stabilizację stawów i pleców.\nDla uzupełnienia ćwiczeń warto dodać coś na klatkę piersiową, np. wyciskanie pnia w leżeniu lub pompki na pieńkach :)\nPo takim treningu drwala zostaje tylko zapalić klasyczną fajkę i zjeść naleśniki z syropem klonowym.\ncrossfit outdoor survival\nTak, bo jak crossfit to od razu drwal, koszula w kratę, siekiera i broda :o\nNie wiedziałem, że jak rąbię drzewo u dziadków na wsi, to trenuję crossfit. :)\nA na siłownię też w przebraniu drwala, i ze sztuczną brodą do crossfit!\nTrening personalny Trening funkcjonalny Trening Online


Andrzej Drzewiński - Posłaniec\nArtemid już od dłuższego czasu myślał o jednym. Celny kopniak żołnierza kanejskiego wstrząsnął jego wnętrznościami. Zmusił do wyłącznego poświęcenia się bólowi, sadystycznie wzmacnianemu przez rwanie przywiązanych do włóczni rąk i nóg. Otworzył oczy. W świetle pochodni nie mógł dojrzeć celu, ku któremu był niesiony, ale na cóż mógł liczyć on, pokonany żołnierz. Jęknął z obudzoną na moment wściekłością. Tak się dać podejść, całkowita klęska armii, wszyscy zabici. Gdyby nie koń, który go nakrył zdychającym ciałem...\nCisza świadczyła, że znalazł się na miejscu przeznaczenia. Tamci z kimś rozmawiali, nie rozumiał języka. Rozpoznał jednak pijacki bełkot, i człowiek cuchnący niesfermentowanym piwem przystawił mu żagiew nieomal do twarzy. Zaskwierczały przypalone włosy, a ciało wygięło się próbując ujść ogniowi. Szyderczy śmiech i ktoś splunął mu w twarz, lecz chybił. Jeden z tragarzy postawił koniec włóczni na ziemi i ciało Artemida zsunęło się. Skrzypnęły zawiasy i jednym, mocnym wyrzutem został ciśnięty do środka. Zamknęli go.\nPodłoga cuchnęła zwierzęcymi odchodami i brudem, łańcuch czy też uprząż wbijała się w brzuch, jednak brakowało mu sił, aby przewrócić się na plecy. W pierwszej chwili sądził, że jest w lochu czy też piwnicy i dopiero za jakiś czas przyjmujące ciemność oczy dostrzegły stojące przy ścianach koryta. Lecz nie to było najistotniejsze. W kącie, oświetleni smugą księżycowego światła siedzieli ludzie. Jeden z nich, jak monstrualny pająk, sunął ku niemu.\n- Kim jesteś? - pytanie to nareszcie padło w ojczystym języku.\n- Centurion Artemid. Ty zaś kim jesteś?\n- Żołnierz, nazywają mnie Plebo.\nMówiąc to sprawdził jego więzy, a potem, nie wiadomo skąd wyciągniętym ostrzem, przeciął sznury. Artemid uniósł się i sycząc z bólu zaczął odrywać wżarte w ciało konopne włókna.\n- Ilu nas tu jest?\n- Razem z tobą ośmiu.\n- Czy są jacyś oficerowie? Plebo zawahał się.\n- Tak... chyba jeden.\n- Nie odzywa się do nas.\nArtemid całą wolę skupił na próbie powstania. Kiedy ruszył za Plebo, z podziwem spojrzał na jego szerokie bary. Chciałby mieć takiego żołnierza u siebie, lecz czy kiedykolwiek będzie miał ku temu okazję?\nJuż z daleka wyczuł, który z nich jest oficerem. Niski blondyn o złamanym nosie siedział samotnie pod oknem obok zawalonego koryta. Żołnierze nawet nie poruszyli się, kiedy do nich podeszli. Przy tym, który jęczał, został Plebo.\n- Centurion Artemid - wypowiedział swoje imię o ton za głośno. Tamten musiał to zauważyć, gdyż niechętnie spojrzał w górę. - Czy to teraz ważne? Siadaj.\nPróbując znaleźć suche miejsce dostrzegł na szyi oficera metalowy łańcuch. Z wrażenia aż zapomniał, jak mu przeszkadza smród pomieszczenia.\n- Trybun - wyciągnął palec. - Jesteś trybunem.\nCzłowiek pod oknem spojrzał na medalion i z niechęcią pokiwał głową.\n- Widzisz, zapomniałem wyrzucić - mruknął i chwycił Artemida za połę. - Tak, jestem trybun Lukjusz, ale wiesz gdzie to mam?\nZanim słowa dotarły do Artemida uczuł dłoń na ramieniu. Był to Plebo.\n- Potrzebuję koszuli na szarpie, jeden z nas mocno krwawi. Odtrącił rękę.\n- Jak to... nie zostanę w samej kurcie.\n- Zostawcie żołnierzu centuriona - powiedział Lukjusz i niezdarnie zaczął ściągać ubranie. - Jemu koszula może być jeszcze potrzebna.\nArtemid poczerwieniał. Takie poniżenie, pomyślał, lecz nie odezwał się ani słowem, dopóki Plebo był przy nich.\n- Trybunie Lukjuszu - mówił z naciskiem. - Nie dość, że gardzicie swoją pozycją, to jeszcze ośmieszacie...\nPrzerwał mu skrzekliwy śmiech. Byłby przysiągł, że tamten jest serdecznie rozbawiony.\n- Centurionie - usłyszał - jak to się stało, że mając tak walecznych i honorowych oficerów przegraliśmy tę bitwę?\n- Jak to się stało? - syknął przez zęby.\nTym razem glina zmieszana z gnijącymi odpadkami nie przeszkodziła mu. Opadł na kolana.\n- Stało się tak dlatego, że nasi dowódcy dali się jak dzieci nabrać na przejrzysty manewr Kanejczyków. Dlatego, że pozwolili ich konnicy obejść skrzydła i zamknąć wszystkie centurie w kotle.\nLukjusz przestał się śmiać i z zaciekawieniem obserwował twarz Artemida.\n- Dlatego, że po godzinie walki, kiedy jeszcze mieliśmy przewagę w ludziach, konsul zamiast zarządzić odwrót kazał atakować ciężkozbrojnych. Wiadomo było, że nie mamy już włóczni.\nLukjusz podrzucił w palcach kilkakrotnie medalion.\n- Trochę masz racji, centurionie, ale tylko trochę - uniósł dłoń i jeden po drugim rozwierał palce. - Po pierwsze, po bitwie zawsze jest łatwiej krzyczeć, że wszystko z góry było wiadomo. Po drugie, zważ, że to nasza konnica została najpierw podstępem i zdradą odcięta od sił głównych, a potem zatłuczona w tym wąwozie. Po trzecie: konsul Marek zginął w pierwszych minutach, kiedy osobiście starał się jej przyjść z pomocą.\nArtemid przechylił głowę, aż dosięgnął ściany chlewu.\n- Co innego słyszałem w czasie walki. Lukjuszowi błysnęły ironicznie oczy.\n- W czasie bitwy wiele się słyszy.\nZamilkli. Z gromadki leżących słychać było od czasu do czasu bulgotliwy oddech. Wyglądało, jakby jego właściciel się dusił.\n- Jak ci się zdaje, centurionie, po co nas tu trzymają?\nPytanie było retoryczne i jakby trochę szydercze. Artemid dłuższą chwilę wpatrywał się w twarz trybuna zanim odparł:\n- Powiedz, jak wiesz.\n- Ale ty się nie domyślasz - tamten nalegał.\n- Nie, nie domyślam! Lukjusz bawił się jego złością.\n- Walczyć was uczą, ale o obyczajach wroga nikt nie pomyśli - mówiąc, przebierał palcami ogniwa łańcucha. - Kanejczycy mają zwyczaj darowania wolności jednemu z jeńców. Wybierają go spośród pozostałych przy życiu. Trzeba przyznać, że przy ich sposobie walki mają niewielki wybór. Żeby nie było wątpliwości to powiem, że resztę jeńców zabijają, a samego posłańca wyprawiają do swoich.\nLukjusz z wyrzutem zerknął na Artemida.\n- Wyobraź sobie. Jesteś w stolicy, wojska ruszyły na spotkanie wroga, którego muszą powstrzymać. W mieście niepokój, wszyscy oczekują nowin. A tu przybywa żołnierz, jedyny pozostały przy życiu z całej armii. Opowiada o klęsce i, chcąc nie chcąc, o potędze wroga. Zalękniony, pełen strachu, mimo woli gloryfikuje najeźdźców, osłabia morale i wiarę tych, którzy przecież muszą stanąć do ostatniej walki o kraj. Teraz już rozumiesz?\n- Na bogów, nie można do tego dopuścić! Obydwaj wiemy, jakie nastroje są w stolicy. Niech ten człowiek otworzy sobie lepiej żyły.\nLukjusz zniża głos do szeptu.\n- Uspokój się. Tego nikt nie zrobi. Sądzę, że nawet ty. No powiedz, zrobiłbyś to...\n- Lukjuszu - szept jest cichy, niedosłyszalny - kogo oni wybiorą?\n- Nie wiem. Zdaje się, że nie ma żadnej reguły. Wybiera i piętnuje żelazem sam Osteron. Nie bój się, rano będzie wiadomo.\nArtemid stał przy ścianie i w zamyśleniu wydłubywał glinę. Wreszcie otworzył oczy i potakując myślom odwrócił się ku tamtym. Wyglądało, że śpią, może jedynie Lukjusz oddychał zbyt szybko.\n- Żołnierze - krzyknął, zapominając o strażach. - Czy wiecie, dlaczego oni nas tu trzymają?\nMilczeli, więc odpowiedział sam sobie.\n- Słuchajcie! Jutro jeden z nas zostanie wybrany przez tego mordercę Osterona i wypuszczony na wolność, aby mógł zanieść naszym matkom i braciom straszną wieść o klęsce. Nie pytajcie nawet, co Osteron uczyni z pozostałymi. Kto walczył dzisiaj, ten nie może mieć wątpliwości.\nPodszedł, prawie dotykając siedzących postaci.\n- Lecz nie to jest ważne. Przed wypuszczeniem w drogę Osteron osobiście wypali posłańcowi swój znak. Wiecie już o co chodzi?\n- Osobiście, on sam to zrobi. Wystarczyłoby chwycić miecz, drąg albo, jak kto ma siły, zadusić żmiję. To będzie jedyna szansa, gdyż nikomu z nich nie przyjdzie do głowy, że ten jeden, któremu zostało darowane życie, odważy się na takie szaleństwo. A wtedy? - głos wibrował mu w gardle. - Wtedy potęga Kanejczyków padnie jak ślepy i kulawy. Czymże oni są bez wodza? Niczym. On jeden zbudował i umocnił to plugawe państwo. Jego zabić to zabić państwo.\nUmilkł, chciwie oczekując odpowiedzi. Lecz słyszał jedynie świst własnego oddechu i śmiech Lukjusza. Tylko oczy żołnierzy świadczyły, że nie uronili ani jednego słowa. Trzasnął pięścią w stół i skoczył ku trybunowi.\n- Ty... ty karle... - dławił się. - Czymże jesteś, kto ci dał prawo? Lukjusz gwałtownym ruchem chwycił go obydwiema dłońmi za włosy i przyciągnął do siebie.\n- Uspokój się, szaleńcze - szepnął mu do ucha. - I nie bluźnij. Artemid daremnie próbował uwolnić się z niespodziewanie silnego chwytu.\nWilgotny oddech muskał mu twarz.\n- Czego ty od nich oczekujesz? Są przyuczeni do walki, a nie do podejmowania zawiłych decyzji. Teraz muszą sami to przemyśleć i sami dojść do tego. Rozkazem ich nie zmusisz.\nPuścił jego głowę.\n- Na mnie też nie pluj. Artemid odskoczył.\n- Więc rób - wydyszał. - Rób coś.\nLukjusz bez słowa zaczął coś zsuwać z palca. Jeszcze moment i trzymał w ręku pierścień. Zwykły, miedziany, nie wzbudzający pożądania w rabusiach.\n- Oczywiście nie wiesz, co to jest?\n- Co widzisz z dołu? Zbliżył twarz.\n- Mały kółeczek.\n- Zgadza się. Jeśli go wyciągniesz, najlepiej zębami, u góry wysunie się kolec. Biada temu, kto się nim ukłuje.\nArtemid z wrażenia przestał oddychać\n- Wystarczyłoby tym... - wydusił.\n- Zgadza się. Osteron po jednym ukłuciu padnie martwy. Na to nie ma ratunku.\n- Każdy z trybunów ma coś takiego, na wszelki wypadek - dodał i zrzucił przedmiot na dłoń Artemida.\nTen omal go nie upuścił.\n- Jak to... dajesz mi go?\n- Bierz. Tobie bardziej się przyda.\nObudził go nienaturalny, piskliwy głos, który starał się być groźny. To tłumacz stojący przed kilkoma Kanejczykami był źródłem hałasu.\n- Wstańcie wreszcie, psubraty! Tu idzie o wasze życie.\nOciągając się, zebrali się w świetle drzwi. Najwyższy rangą Kanejczyk miał nieduże oczy i obwisły lewy policzek, ślad dawnego cięcia. Tłumacz wyszczekał jego słowa.\n- Dostojność pyta się, ilu was jest?\nArtemid zerknął na Lukjusza, lecz ten stał sztywny i milczący.\n- Siedmiu - odparł ktoś z tyłu. - Jest nas tylko siedmiu. Artemid nie zmiażdżył wzrokiem Plebo tylko dlatego, iż dostrzegł strach na twarzy tłumacza.\n- Jak to siedmiu? - rozbiegły mu się oczy. - Ktoś uciekł?! Kanejczycy również okazali zaniepokojenie, lecz umilkli, gdy jeńcy rozstąpili się na boki. Można było teraz dostrzec leżącego człowieka. Głowę miał tak przechyloną ku tyłowi, iż grdyka celowała prosto w powałę, zasłaniając twarz. Okryta rdzawymi szmatami klatka piersiowa była nieruchoma. Kanejczyk, ten z blizną, wzruszył ramionami i uniósł rękę. Stojący za nim chwycili leżącego za nogi i wywlekli na zewnątrz. Ponownie zaszczekał tłumacz.\n- Jego najwyższa dostojność wódz Osteron postanowił darować jednemu z was niegodnych życie.\nArtemid spojrzał kącikiem oka na Lukjusza. Trybun miał dumnie uniesioną twarz.\n- Aby dać wam wszystkim równe szansę, zostaniecie poddani próbie - ponownie odezwał się tłumacz. - Wojska wielkiej armii kanejskiej zostaną w tej okolicy przez jakiś czas, aby nabrać sił do ostatecznego pokonania waszego władcy. W tym czasie zbudujemy arenę, na której stoczycie miedzy sobą walkę. Kto przeżyje, będzie wolny.\nTłumaczowi jarzyły się oczy w podnieceniu i zanim przełożył ostatnie słowa, dodał coś od siebie.\n- Wy świnie, będziecie tańczyć jak osły w cyrku - otarł nos rękawem. - Teraz zostaniecie rozdzieleni, abyście przypadkiem nie doszli do porozumienia psującego widowisko.\nPrzez całe dwa tygodnie, jakie spędził w namiocie, nie odezwał się ani słowem. Po dniach przemyśleń upewnił się w jednym. Pokona wszystkich, musi to zrobić, a później zabije Osterona. Gdy ten przyłoży rozżarzone żelazo do ramienia, z pewnością będzie spoglądał mu w twarz oczekując grymasu bólu, a wtedy jeden cios i imperium kanejskie upadnie w proch.\nJeszcze się uśmiechał, gdy gwałtownie odskoczyła zasłona. Przyszli. Mrużąc oczy od dawno nie oglądanego słońca stąpał niepewnie za strażnikami. Suche powietrze unosiło spod stóp kłęby żółtego kurzu.\nPotknął się i łapiąc równowagę jakby odzyskał słuch. Usłyszał bliski szmer tysiąca ludzi. Zasłaniając oczy można było dojrzeć, iż zbocza wąwozu, ku któremu podążali, obsadzone są morzem głów kanejskich żołnierzy. Zaklął bezsilnie i potknął się po raz wtóry. Wtedy dojrzał innych: Lukjusza, Plebo i tamtych, których imion nie dane mu było poznać. Nie powitali się nawet. Po co? Ściany wąwozu coraz wyraźniej zamykały pas nieba i coraz pewniejszym stawał się plan Kanejczyków. Szli ku rzędom ceglanych murów, pokrywających cały środek wąwozu. Żółta barwa ścian tylko nieznacznie odróżniała się od podłoża, wszystko było suche, jałowe i monotonne. Ryk kanejskich żołnierzy narastał, spadło kilka kamieni. Lecz gest stojącego na skalnej półce człowieka uciszył tłum i uświadomił Artemidowi władzę Osterona. W dusznej ciszy podeszli do ceglanego labiryntu. Pod pierwszym murem leżała broń: włócznie, tarcze, i miecze. Stał przy nich oficer z blizną na policzku.\n- Zostaniecie poddani próbie - zaszczekał tłumacz zza jego pleców. - Każdy z was może wybrać dowolny rodzaj i wziąć dowolną ilość broni. Wejdziecie do labiryntu jednocześnie, każdy przez inne wyjście. Macie walczyć...\nTu Kanejczyk uniósł rękę i szyderczym wzrokiem omiótł zbocza.\n- Macie walczyć na śmierć i życie, dając przykład naszym żołnierzom. Ktokolwiek będzie próbował opuścić labirynt przed zachodem słońca, zginie. Moi łucznicy już się o to postarają.\nJakby na pokaz, stojący dotąd z boku żołnierze z kołczanami na plecach zaczęli ostentacyjnie napinać łuki.\n- O zachodzie słońca, gdy rozlegnie się głos trąb, ten, który ocaleje, będzie mógł wyjść. Ale tylko jeden. Gdy wyjdzie dwóch, obydwaj zginą.\nOparł się plecami o mur i ocierając strużki potu przekręcił głowę. Widoczna część labiryntu była pusta. Mur po drugiej stronie, jak i ten, o który się opierał, był o głowę wyższy od niego. Mógłby podskoczyć i sprawdzić, co jest dalej, lecz bał się. Wystarczyłaby tylko jedna strzała prosto w twarz... Nad cegłami, w dalszej perspektywie czerniały na tle skał sylwetki Kanejczyków. Zamknął oczy. To okropne uczucie mieć usta pełne gęstej i gorzkiej śliny. Te sucze pomioty nie dały im nic do picia.\nOdkleił się od muru, gdzie nadaremnie szukał cienia i ocierając dłonią plecy ruszył dalej. Nie potrafił zbyt długo osłaniać się tarczą od słońca, była zbyt ciężka.\nDziwiąc się sobie drobił teraz flegmatycznie krok za krokiem i jedynie na zakrętach wzmagał czujność. Na razie jednak nie natrafił na nikogo. Labirynt był duży, można w nim było długo szukać śmierci, depcząc bez ustanku ceglany gruz i rozpalony piasek. Przedsionek piekła, przyszło mu na myśl. Miał cichą nadzieję, że uda się możliwie jak najdłużej unikać walki. Niech się wyrżną, myślał, a on wypoczęty tym łatwiej poradzi sobie z ostatnim. Przecież musi zwyciężyć.\nZa najbliższym załomem dostrzegł wreszcie przeciwnika, lecz już pierwszy rzut oka wyjaśnił sprawę. Żołnierz miał rozpłatane gardło aż do kręgosłupa. Obok w kałuży krwi leżała pęknięta tarcza, którą obsiadły tysiące much; dużych i zielonych. Artemid wzdrygnął się i przeskoczył ciało. Szybkim krokiem uciekał od wirującego, brzęczącego kłębowiska.\nGdy przystanął dla zaczerpnięcia tchu, doleciał go daleki ryk Kanejczyków. Gdzieś niedaleko, za którymś z ceglanych murów, ktoś kogoś mordował. Zrezygnowany wytarł dłonie w kurtkę i mocniej ujął włócznię. Wtedy dopiero pojął, że ów zauważony przez niego kształt leżący u końca korytarza jest człowiekiem. Plama na szczycie muru i rozmazane smugi krwi wyjaśniały sprawę. Zakrzywione palce ściskały jeden z wielu bełtów tkwiących w ciele.\n- Uciekłeś - wyszeptał. - Po prostu uciekłeś i nic nie zrobiłeś. Westchnął.\nZaniknął powieki Lukjuszowi i ruszył dalej dziwiąc się sobie, że tak mu żal tego człowieka.\nStał przy kolejnym zabitym i zastanawiał się, na czym mu teraz najbardziej zależy. Ocaleniu życia, zabiciu Osterona, czy położeniu kresu tej mordędze. Jakże małe są wielkie sprawy, kiedy człowiek słania się na nogach ze zmęczenia, upału i strachu. Jakże szybko traci się pamięć o tym, dla kogo, po co, w imię czego? Gdyby mógł, uciekłby jak najdalej od tego miejsca. Niestety, trzeba iść i dopełnić przeznaczenia.\nOd dawna zdawał sobie sprawę, że idzie czyimś śladem; krwawym i jednoznacznym. Jeszcze jeden trup i będzie wiedział, kto zbiera żniwo: Plebo czy inny żołnierz.\nNie zastanawiając się skręcił na najbliższych rozstajach w lewo i faktycznie, przypuszczenia spełniają się. Piąty trup nie jest trupem Plebo. Nieznany żołnierz leży na boku i jedynym wyjaśnieniem dziwnej pozycji jest wystające z pleców ostrze włóczni. Krew jeszcze nie zdążyła wyschnąć. Artemid nie przygląda się dłużej. Do zachodu słońca pozostało niewiele czasu. Przyspieszając kroku pilnie wypatruje rosłej sylwetki tego, którego chciał mieć w swoim oddziale. Głęboko oddychając przez nos zbiera siły do walki. W tej chwili jest to z pewnością najważniejsza walka w jego życiu. Nie myśli jednak o tym i gdy za kolejnym murem dostrzega sylwetkę Plebo, decyzję podejmuje błyskawicznie. Najpierw jęczy Artemid, a potem oszczep rozpruwający powietrze. Z oddali dobiega ryk Kanejczyków. Plebo jest jednak wspaniały. Pada na twarz, pozwalając ostrzu musnąć kark i już stoi naprzeciwko. Za nim w murze widać wybity otwór. Artemid unosi tarczę i do bólu ściska rękojeść miecza.\nJednocześnie zaczynają zataczać kręgi wokół siebie. Jak uwiązani, trzymają wciąż tę samą odległość. To nieprawdopodobne, ale zza tarczy Plebo widać tylko oczy. Nic więcej, ani kawałka ciała. Artemid ostrożnie przestawia stopy. Pamięta o swoich długich nogach i wysoko umieszczonym środku ciężkości. Dlatego te zgięte kolana i ów posuwisty krok. Przekleństwo! Wszędzie jest twarde podłoże, żadnych kamieni, lecz on się potyka. Odzyskuje równowagę za późno. Z trzaskiem w tarczę wbija się oszczep Plebo. Długi, ciężki, o wiele cięższy od jego oszczepu, zaczyna mu ściągać tarczę w dół. Końcówka drzewca wibruje w powietrzu, naśladując drżenie mięśni. Widzi, że tamten zacieśnia krąg. Jeszcze czeka, ale wie, że wcześniej czy później omdlałe ramię Artemida da miejsce do ciosu. Centurion krzyczy i celując wbitym oszczepem w głowę tamtego - szarżuje. Piasek chłoszcze łydki, łoskot zderzenia. Mur wylatuje na oczach Artemida w niebo, a on sam wali się na spaloną ziemię. Krew płynie z rozbitej twarzy, lecz on nie zważa na to. Przewraca się na plecy. Olbrzymi żołnierz, już w niczym nie przypominający Plebo, unosi miecz. Jego koniec celuje w słońce. Ostatnia szansa, przemyka przez myśl Artemidowi, jestem ostatnią szansą. Nadludzkim wysiłkiem ciska w tamtego mieczem, lecz Plebo z łatwością odbija żelazo i tnie. Artemid zamiera w połowie oddechu. Jego wygięte ciało drga na piasku. Purpura ścieka wzdłuż rękawów aż do dłoni. Unosi je wbrew wszelkim prawom ku żołnierzowi, podaje, lecz mocny kopniak odrzuca go z powrotem. Z pięści wysuwa się niewielki miedziany pierścień i toczy do martwego boku. Gdzieś za murami rozlegają się trąby. Plebo kładzie stopę na torsie i z chrzęstem wyciąga miecz. Trąby grzmią niecierpliwie.\nOsteron był szczupłym człowiekiem o rysach twarzy bardziej przypominających filozofa niż wojownika. Lecz na tym kończyło się podobieństwo. Wyblakłe, groźne oczy, gwałtowne ruchy i głos tak nie pasujący do sylwetki.\nStali teraz przed głównym namiotem wodza. Na podium pomiędzy paleniskami z rozżarzonym węglem leżał osadzony na drewnianej rączce sygnet Osterona. Z tysięcy żołnierzy każdy chciał go dojrzeć, stąd też słychać było przekleństwa i wrzaski. Mieli również jeszcze jeden powód do zniecierpliwienia.\nDo obozu przyszły beczki z piwem, które miały być otwarte po ceremonii oswobodzenia. Na razie musieli czekać, ale nie narzekali. Tego rodzaju widowiska zawsze należały do udanych.\nRyk wstrząsnął ich gardzielami. Na podium wszedł Osteron odziany w purpurową szatę z naszytym czarnym orłem na piersiach. Trzask tysięcy uderzających o tarcze pięści ogłuszał. Wódz był zadowolony. Nie uciszał żołnierzy, chciał właśnie tego. W niemilknącym hałasie, między czwórką łuczników wszedł za nim na podium żołnierz pokonanej armii. Był obnażony do pasa.\n- Widzisz naszą potęgę! - zaskowyczał ten sam tłumacz. - Idź do swoich władców i opowiedz co ujrzałeś. Niech odstąpią od oporu.\nOsteron podniósł rączkę i włożył metal między węgle. Plebo nie przyglądał się dłużej jego powolnym ruchom. Wodził wzrokiem po szeregach kanejskich żołnierzy, gdzieniegdzie tylko przedzielonych szarymi plamami namiotów.\nTłum ponownie zaryczał, znak, że Osteron wyjął sygnet. Uniósł go w górę, tak samo jak w górę uniosły się łuki otaczających podium żołnierzy, a potem mocno przycisnął rozpalone żelazo do ramienia Plebo. Zaskwierczał tłuszcz i strużka bladego dymu uniosła się ku górze. Osteron z uznaniem obserwował twarz, której jedynie źrenice minimalnie się zwęziły. Na jasnej skórze wyraźnie odcinał się wypalony znak, wokół czerwieniała i puchła skóra. Plebo spoglądał na to z pustką w oczach. Jedynie uważny obserwator mógłby zauważyć kurczowo zaciśnięte mięśnie szczęk. Osteron rozejrzał się po zamilkłych żołnierzach i powiedział parę słów. Ich intonacja była tak jednoznaczna, że tłumacz był tu zbędny. Żołnierze zatoczyli się śmiechem. Osteron zadowolony, zawtórował im gromko, lecz chrzęst łamanych kości zdusił jego radość. Szybki jak błyskawica cios Plebo wbił mu nałokietnik w twarz. Posoka trysnęła na orła i zaskwierczała w pobliskim palenisku. Osteron chciał krzyczeć, lecz wbita w podniebienie szczęka i zgnieciona krtań pozwalała jedynie na głuche jęki. Szczęknęły cięciwy i Plebo z bełtem wbitym w czoło zwalił się z podium. Żołnierze odskoczyli, robiąc miejsce jego ciału. Pozostały na estradzie człowiek dusił się własną krwią. Słaniając się, zrzucił węgle i jak pajac podrygiwał wśród płonących okruchów.\nNagle jak duchy zjawili się dwaj oficerowie i nie pozwolili upaść konającemu. Chwycili go pod ramiona i biegiem podążyli ku namiotowi. Tłum szalał. Szeregi rozsypywały się w mgnieniu oka. Na ziemię spadały porzucone tarcze i miecze. Dyscyplina i porządek rozpadały się z każdą sekundą, grożąc przemianą żołnierzy w rozdygotany motłoch.\n- Stójcie, głupcy! - krzyknął ktoś ku temu rosnącemu chaosowi. Wydawało się, że głos ten przejdzie bez echa, lecz stało się inaczej. Żołnierze zwrócili twarze ku podium. Oficer z blizną na policzku ścisnął szatę na piersi.\n- Czyż przestaliście wierzyć w wodza?! Jesteście jak psy, w które starczy rzucić kamieniem, a te tchórzliwie uciekają z podkulonym ogonem! Uspokójcie się. Wódz nasz, Osteron żyje!\nPomruk niedowierzania, ale i nadziei, przetoczył się nad głowami stojących.\n- Nie wierzycie, to patrzcie. Patrzcie, co może nieśmiertelny.\nTłum powiódł wzrokiem ku wejściu do namiotu wodza. Zasłona była nieruchoma. Tłum spojrzał ponownie na oficera, lecz jego pewny i zdecydowany wygląd zmusił do ponownego obrócenia głów.\nZasłona umknęła w bok i ukazał się Osteron. Tłum wstrzymał oddech, a potem zawył. Waliły pięści, huczały miecze.\n- Bogowie! - Osteron stał już na podium. - Bogowie mnie uratowali! Wódz krzyczał i nikt nie zwrócił uwagi, że z tyłu namiotu, między wozami transportowymi przenoszono zawinięte kilkakrotnie w płótno czyjeś ciało. Niosący je oficerowie mieli zaciśnięte usta i jednakowy wyraz szarych twarzy. Gdy składali zwłoki na ostatnim wozie i zaprzęgali konie, mogli dosłyszeć głos swego nieśmiertelnego wodza.\n- Teraz widzicie, że zwyciężymy, gdyż bogowie są z nami. Widzicie!\nNie słuchając dłużej zacięli konie. Stukając wóz toczył się poza obręb obozu.\nANDRZEJ DRZEWIŃSKI urodził się w 1959 roku we Wrocławiu. Doktor fizyki; jego "Zabawa w strzelanego" wraz z opowiadaniem J. Lipki otworzyła dział polski w pierwszym numerze "Fantastyki". "Posłaniec" ("F" 6/1983) ukazał się 8 miesięcy później i choć drukowałem potem inne opowiadania Drzewińskiego, "Posłańca" lubię najbardziej ze wszystkich. Dokonania autora jako gwiazdora wrocławskiej trupy rozrywkowej (Debski - Drzewiński - Inglot - Ziemiański) fascynowały mnie mniej.\n"Posłańca" odbierałem od początku jako klarowne i przejmujące wyznanie historycznego fatalizmu (katastrofizmu). Drzewiński pisał tekst po śmierci Breżniewa, która, zdawało się wówczas, nic nie zmieni. Oczywiście błądził ale jego pomyłka pozostaje poruszającym literackim świadectwem przekonań zbiorowych.\nPamiętam, że w tym czasie musiałem często wysłuchiwać także w redakcji dwu zarzutów-wskazówek: "Maciuś, nie drukuj gówniarzy, drukuj pisarzy" i jeszcze: "Opowiadanie może nawet ciekawe, ale to nie jest fantastyka". Gówniarzami byli wówczas Piekara, Kochański, potem Ziemkiewicz; pisarzami - Prostak, Trepka, Fijałkowski... Dobrze. Tak się składa, że Drzewińskiego dotykały oba zarzuty, choć ten drugi w przypadku "Posłańca" znacznie silniej. Podejrzewałem, że chodzi o strach przed cenzorem, wykręcałem więc kota ogonem, że to jest modelowa SF socjologiczna rzucona nie w przyszłość lecz w przeszłość. Właściwie była to prawda. A i tak latem 1988 redaktorka Globu wywaliła mi "Posłańca" z antologii. Tylko że pozostałe przyjęte opowiadania też się nie ukazały, bo rok później załamał się rynek. Dziś Jacek Inglot w wywiadzie z Drzewińskim chce widzieć w "Posłańcu" zwiastun polskiej fantasy - nigdy by mi nic takiego nie przyszło do głowy.\n"Co większe muchy. 10 lat Fantastyki i Nowej Fantastyki w 25 opowiadaniach", 1992 r.


Denzel Curry rusza w trasę po Europie\nMelt My Eyez, tak nazywa się trasa, którą zaplanował dla nas Denzel Curry. Na liście znalazły się dwa polskie miasta.\n24 stycznia Denzel Curry zaprezentował pierwszy singiel o tytule “Walkin” z jego nadchodzącego szóstego albumu pt. “Melt My eyez, See your future”. Razem z utworem dostaliśmy informację o trasie koncertowej związanej ze zbliżającym się krążkiem. Raper planuje 21 koncertów w Stanach Zjednoczonych i 23 w Europie, w tym 2 w Polsce. Towarzyszyć mu będzie Kenny Mason i Playthatboizay.\nKoncerty w naszym kraju odbędą się w krakowskim Klubie Studio oraz warszawskim Torwarze. Odpowiednio 1 i 2 czerwca tego roku. Będzie to trzecia wizyta artysty w Polsce. Wcześniej wystąpił dwa razy w Warszawie, w 2016 roku w Hydrozagadce podczas trasy "TA1300", a także dwa lata później w Progresji.\nTwórca hitów takich jak np. "Ultimate", "Clout Cobain" czy "Ricky" oznajmił na Twitterze, że nadchodzący materiał będzie się różnił od pozostałej jego twórczości, stawia tym razem na delikatniejsze dźwięki i śpiew. Przyznał też, że inspiracją dla niego było połączenie wszystkiego co się dzieje teraz na świecie i filmy japońskiego reżysera, Akiry Kurosawy. Denzel czerpie inspiracje z jazzu, poezji, soulu, a także tradycyjnego hip-hopu.\nI tak w singlu “Walkin” możemy usłyszeć boom-bapowy bit z towarzyszącym w tle damskim wokalem, a w tekście jest follow-up do hip-hopowej klasyki, utworu “Me Myself and I” wykonanego przez De La Soul w 1988. Porusza temat ograniczeń tworzonych przez rasizm w Stanach, przemocy, a także jak ważne jest parcie do przodu, ponieważ tylko to według niego może przerwać cykl przemocy i przestępstw. Piosenka kończy się nieco sentymentalnie, Curry potwierdza, że doszedł daleko i dzięki temu jego dzieci będą miały lepszy start niż on.\nNa albumie towarzyszyć mu będą prawdopodobnie tacy artyści jak slowthai, T-Pain, JID, Rico Nasty i 6LACK. A produkcją zajmie się m.in Kenny Beats, JPEGMAFIA czy Thundercat.\nPlanujecie się pojawić i zobaczyć co zaoferuje nam Denzel na żywo?\nPodziemni gracze, o których raczej nie słyszałeś - The Doppelgangaz | FELIETON


Wijgaart Shipping, wiarygodnym partnerem dla ładunku\nBezpieczny transport substancji niebezpiecznych przez wody Europy Wschodniej\nGotowie na przyszłość\nŚrodowisko dla każdego\nidentyfikacja i kontrola potencjalnych czynników ryzyka.\nInnowacja rozpoczyna się wraz z nową wizją\nTransport wodny ładunków płynnych, suchych i kontenerów\nFirma Wijgaart Shipping, działająca w zakresie europejskiej żeglugi śródlądowej od ponad 20 lat, to nie tylko ogromne doświadczenie, ale również zaawansowane podejście do spraw transportu i przedsiębiorczości. Zapewnienie wysokiej jakości usług transportowych wymaga wiedzy i rzemioslo. Dzięki wieloletniemu doświadczeniu firma Wijgaart Shipping to niezawodny partner w transporcie wszystkich Twoich ładunków.\nJako przedsiębiorstwo patrzące w przyszłość, Wijgaart Shipping angażuje się także w stale rozwijający się sektor ekologii w żegludze śródlądowej. Zapewnia to młodym przedsiębiorcom możliwość rozwoju i inwestowania w przyszłość tego ważnego rynku.\nSposoby wysyłki wciąż zmieniają się wraz z upływem czasu, ale sedno tego sektora nigdy się nie zmienia: transport musi być praktyczny, bezpieczny, wykonany sumiennie i bezproblemowo.\nNasze usługi transportowe wykonywane są za pomocą nowoczesnej floty, która spełnia wszystkie wymogi prawa i życzenia naszych klientów. Nasi klienci to jednocześnie nasz najważniejszy atut, są więc ważnym czynnikiem wszystkich naszych poczynań.\nNajwyższej jakości transport ze szczególnym naciskiem na bezpieczeństwo usług!\nNa naszej stronie można znaleźć i obejrzeć sporą kolekcję filmów na temat naszych statków. Ponadto możesz poczytać o naszych najnowszych usprawnieniach i projektach na naszej stronie na Facebooku.\nWijgaart Shipping to wysoka jakość usług i bezpieczny transport towarów. Nasz personel jest doskonale przeszkolony pod względem przepisów i bezpieczeństwa. Sprawne współdziałanie i wiedza naszych pracowników na pokładach zapewniają profesjonalnie wykonaną pracę. Na pokładach naszych statków wszystkie szczegóły są regulowane przepisami.\nDzięki temu tworzymy dobrą atmosferę pracy, która zapewnia wysoką jakość naszych usług. Taka samodyscyplina opłaca się naszym klientom, gdyż zapewnia, że ich potrzeby transportowe są zawsze realizowane z należytą starannością. Wijgaart Shipping to ogromne doświadczenie w transporcie płynów, wyrobów drobnych i kontenerów.\nOd lat współpracujemy z Addie i Johnem van de Wijgaart w zakresie przewozu ładunków ich tankowcami. Ponieważ jakość, obsługa i bezpieczeństwo są najważniejsze dla naszych klientów, możemy zdecydowanie stwierdzić, że właściciel, załoga oraz statki Wijgaart doskonale spełniają wszystkie te wymagania!\nGermersheim współpracuje z rodziną van de Wijgaart już od 1988 roku. To prawdziwi profesjonaliści w dziedzinie żeglugi śródlądowej, pracujący z niegasnącą pasją. Liczymy na kontynuowanie naszej współpracy przez wiele kolejnych lat.\nPrzez kilka lat obserwowałem rodzinę, a potem firmę de van Wijgaart rozwijają się w dobrze prosperujący biznes, z którym przyjemnie jest negocjować: to firma solidna i niezawodna! Właśnie w tym momencie jeden ze statków należących do Wijgaart, MCS Amazone, przewozi nasze kontenery z portu morskiego w głąb Niemiec. Należy też wspomnieć, że rodzina jest wspierana przez wykwalifikowanych pracowników, na których zawsze można liczyć!\nSo. - Ni. Zamknięte


sobota, 13 lutego 2010 18:15\nTen dzień rozpoczął się jak każdy inny. Zadzwonił budzik. Już po pierwszym sygnale klepnęłam go lekko i obróciłam się na drugi bok.\n- Już rano, trzeba wstać, jeszcze tylko chwilkę - mój umysł budził się powoli.\nWiedziałam, że mogę sobie na to pozwolić. Budzik odezwie się ponownie za pięć minut. I tak się stało. Wyskoczyłam z łóżka i potknęłam się. Coś siedziało mi na plecach ciążąc i uwierając. Pobiegłam do łazienki. Spojrzałam w lustro. To był garb w kształcie krzyża. Chciałam go zrzucić, ale nie potrafiłam. Szamotałam się chwilę. W końcu dałam sobie spokój - spieszyłam się do pracy. Założyłam luźniejszą sukienkę i wyszłam.\n- Co oni sobie pomyślą widząc mnie z takim garbem - martwiłam się po drodze.\nAle nikt nie zauważył. Co więcej, kilka osób objęło mnie na przywitanie i nic nie wyczuli. Tylko ja widziałam i czułam ten garb. Przeszkadzał mi w pracy. Czułam jak powoli narasta we mnie bunt i złość.\n- Za co? Dlaczego? Nie chcę! Nie zgadzam się! Dlaczego właśnie ja?\nSwoją złość wyładowywałam na wszystkich, którzy się do mnie zbliżyli, ale czułam się jeszcze gorzej. Im bardziej się złościłam, tym garb robił się większy. Kółko zamknięte.\nWieczorem nie miałam siły. Wlokłam się do domu noga za nogą.\n- Jak tam w pracy? - mama przywitała mnie z uśmiechem.\n- W porządku - mruknęłam.\nWykrzesałam na twarzy coś w rodzaju uśmiechu i zamknęłam się w swoim pokoju. Nie czułam się dobrze. Chciałam jak najszybciej zasnąć, a rano obudzić się z przekonaniem, że to tylko koszmarny sen. Położyłam się, ale sen nie przychodził. Kręciłam się próbując jakoś się ułożyć, ale przeszkadzał mi garb. Wreszcie zasnęłam.\nPrzyśniło mi się małe miasteczko, takie w greckim stylu. Białe, malownicze budynki. Przepiękne, różnokolorowe kwiaty w oknach. Wąskie uliczki wspinające się wysoko, jakby chciały dosięgnąć nieba. Zapomniałam na chwilę o swoim garbie. Była piękna pogoda. Słońce świeciło jasno wydobywając szczególne piękno tego małego miasteczka.\nWspinałam się powoli wąską uliczką rozglądając się dookoła i wtedy zauważyłam CZŁOWIEKA dźwigającego ogromny krzyż. Szedł pomału, przygarbiony. Przypomniałam sobie o swoim garbie.\n- Możesz go zrzucić. Dołóż temu CZŁOWIEKOWI. Nawet nie poczuje, przecież twój jest taki malutki - przemknęło mi przez głowę.\nBez zastanowienia podbiegłam i położyłam MU na plecach swój garb. On odwrócił się. Popatrzył na mnie ze smutkiem, ale nie zaprotestował i nie zrzucił mojego ciężaru. Poszedł dalej.\nCzułam się lekka i szczęśliwa. Podskakiwałam wesoło podśpiewując pod nosem jakąś melodię. Rozglądałam się wokół podziwiając senne piękno tego białego miasteczka. Doszłam do rynku. Na środku stała mała fontanna. Na jej brzegu przysiadło stado wróbli. Widać było, że są bardzo spragnione. Łapczywie piły wodę i już po chwili pluskały się radośnie rozbryzgując dookoła srebrzyste kropelki.\nStałam przyglądając się ich harcom i wtedy znów zobaczyłam tego CZŁOWIEKA. Właśnie zegar wybił drugą godzinę. Zastanawiałam się dokąd podąża i dlaczego dźwiga ten ogromny krzyż.\n- Może to forma jakiejś pokuty? - myślałam.\nNie miałam najmniejszych wyrzutów sumienia. Prawdę mówiąc zupełnie zapomniałam, że dorzuciłam MU swój ciężar. Postanowiłam pójść za NIM.\nPotykał się od czasu do czasu, ale wytrwale podążał pod górę. Nagle spostrzegłam, jak z pobliskich domów wychodzą ludzie. Każdy dźwigał na plecach garb w kształcie krzyża. Podchodzili i wkładali MU na plecy swoje ciężary. Ugięły się pod NIM kolana, ale z JEGO ust nie padło ani jedno słowo skargi. Tylko oczy miał takie smutne, jak gdyby odbijał się w nich cały Smutek Świata. Pot spływał MU z czoła. Duża kropla kołysała się chwilę na nosie, a potem kap, spadła na ziemię. Z trudem stawiał kroki. Potknął się i przewrócił. I kiedy tak leżał przygnieciony ciężarem, podbiegł do NIEGO jakiś człowiek. Ucieszyłam się myśląc, że MU pomoże, ale z przerażeniem spostrzegłam, jak szybko nachylił się nad NIM i dołożył swój krzyż.\nZapadła złowroga cisza. Nawet wróble dokazujące wesoło zamilkły, a potem odleciały, jakby chciały uciec jak najdalej stąd. CZŁOWIEK leżał chwilę. Podniósł się z trudem i poszedł dalej.\nJEGO twarz wykrzywiona była strasznym cierpieniem. Widać było, że każdy krok sprawia MU ogromny ból. A nadal zewsząd podbiegali ludzie dokładając MU swoje ciężary. Na JEGO plecach piętrzył się stos garbów - małych i dużych. Stapiały się w jeden ogromny krzyż - wydawało się, że wypełnia całą ulicę.\n- Tak nie można - ale głos zamarł mi w gardle.\n- A ty, co zrobiłaś? Nie widzisz swojego krzyża? Popatrz tam na lewym ramieniu.\nŁzy same spływały mi po twarzy i padały na ziemię łącząc się z kroplami JEGO potu.\nPodbiegłam, chwyciłam swój krzyż i zarzuciłam sobie na plecy.\n- Przepraszam - wyszeptałam tylko jedno słowo. Nic więcej nie przyszło mi na myśl.\nI wtedy ON wyprostował się i lekko uśmiechnął.\n- Czekałem na ciebie dziecko. Wiedziałem, że przyjdziesz.\nDziwne wydały mi się te słowa. Przecież byliśmy prawie rówieśnikami. A jednak w tym momencie czułam się przy NIM jak dziecko.\nRuszyliśmy - ramię przy ramieniu. ON dźwigając olbrzymi krzyż, ja swój malutki. Doszliśmy na samą górę. Tam jacyś ludzie odepchnęli mnie, a JEGO rozciągnęli na ziemi i ukrzyżowali. Widziałam, jak strasznie cierpi. Nie umiałam MU pomóc. Obok NIEGO ukrzyżowali dwóch mężczyzn. Jeden z nich zaczął krzyczeć i bluźnić przeciw NIEMU. Chciałam coś powiedzieć a wtedy odezwał się ten drugi :\n- „Ty nawet Boga się nie boisz, chociaż tę samą karę ponosisz? My przecież - sprawiedliwie, odbieramy bowiem słuszną karę za nasze uczynki, ale On nic złego nie uczynił.”\nOdwrócił się w JEGO stronę. Przez chwilę patrzyli sobie w oczy.\n- „Jezu, wspomnij na mnie, gdy przyjdziesz do swego królestwa.”\nI wtedy zobaczyłam, jak na JEGO twarzy poprzez ogromne cierpienie przebija się uśmiech pełen miłości.\n- „Zaprawdę, powiadam ci: Dziś ze Mną będziesz w raju.”\nStałam wstrząśnięta. Nie mogłam uczynić żadnego kroku, jakbym wrosła w ziemię. Nie wiem ile czasu minęło.\nNagle słońce zakryła olbrzymia chmura. Zrobiło się ciemno. I wtedy ON wyprostował się gwałtownie. Podniósł wzrok ku niebu i uśmiechnął się tak promiennie, jak promienny może być uśmiech miłości dziecka. Zawołał:\n- „Ojcze, w Twoje ręce powierzam ducha mojego.” Wypełniło się.\nTen uśmiech był ostatnią rzeczą, którą zapamiętałam. Obudziłam się z przekonaniem, że dane mi było ujrzeć coś bardzo ważnego. Mój wzrok padł na Biblię. Mała, niebieska książeczka - najważniejsza na świecie - Księga Życia. Wzięłam ją do ręki. Układała się miękko, jak gdyby chciała wtopić się w każdą komórkę mego ciała. Otworzyłam - to był List do Hebrajczyków 2,18. - "W czym bowiem sam cierpiał będąc doświadczany, w tym może przyjść z pomocą tym, którzy są poddani próbom".\nA więc nie zostawia nas samych sobie. Dając nam krzyż, daje nam równocześnie siłę do jego niesienia.\n...Tyle już zobaczyłam i zrozumiałam...Więc skąd we mnie ten bunt?


Sarnia Skała – przez Dolinę Białego i Dolinę Strążyską – Tatry – Obserwatorium podróży\nSarnia Skała – przez Dolinę Białego i Dolinę Strążyską – Tatry\nKolejny dzień poświęcony Tatrom spędzamy w dolinach. Wyruszamy z centrum Zakopanego pod Wielką Krokiew.\nNaszym celem jest Sarnia Skała. Trasa jaką wybraliśmy jest lekka. Kolejny raz pamiętajmy o opłaceniu wejścia do Tatrzańskiego Parku Narodowego. Wycieczka była przyjemna, ale chwilami mijaliśmy tłumy ludzi, które nas sobą zmęczyły.\nWędrówkę rozpoczynamy od przejścia przez uroczą Dolinę Białego. Na tym odcinku nie ma żadnych trudności. Trasa jest łagodna a okolica bardzo przyjemna i zielona. Co chwilę są ławeczki i kamienie, gdzie można usiąść i zrobić przystanek na coś do zjedzenia. Dolina ma 2,5 km długości. Wypreparowana jest skałach osadowych. Idąc zobaczycie, że dolinę tworzą liczne skałki i małe wodospady. Przepływa przez nią Biały Potok.\nNastępnie idziemy Ścieżką nad Reglami, gdzie po drodze dochodzimy do Sarniej Skały. Dojście pod Skałę zajmuje ok 10 min. Następnie należy poświęcić kolejne 10 min. na wejście na górę. Z tego miejsca mamy rewelacyjny widok na Giewont.\nSarnia Skała ma wysokość 1377 m n.p.m i znajduje się w pasie reglowym tatr Zachodnich. Ta skalista grań ma długość ok 300 m. Zbudowana jest z wapieni dolomitowych, a pod jej ścianami można zobaczyć kosodrzewinową polanę. Niegdyś była nazywana Małą Świnicą.\nIdąc dalej Ścieżką Nad Reglami dochodzimy do miejsca, gdzie można odbić na Wodospad Siklawicę. Dzieli nas od niego jedynie 10 minut marszu. Idziemy mijając tłumy. Sam wodospad prezentowałby się całkiem nieźle, gdyby wyprosić 3/4 ludzi. Zauważam, że kończy mi się woda, stąd napełniam pełną butelkę z źródła Następnie tą samą ścieżką wracamy do punktu wyjścia. Pomiędzy Ścieżką nad Reglami a szlakiem na Dolinę Strążyską znajduje się schronisko. Siadamy na trawie znowu z tłumami i popijamy piwo. Z racji tego, że dookoła są łagodne ścieżki spotkacie tu mnóstwo rodzin z małymi dziećmi. Nami zainteresował się 2 latek, a my jego śmiechem. I tak minęło nam z pół godziny jak piliśmy piwo, leżeliśmy na trawie i śmialiśmy się z 2 latkiem.\nWybieramy szlak przez Dolinę Strążyską i zmierzamy ku skoczni. Trasa jest spokojna i przyjemna, nie sprawia trudności. Jeszcze kilka spojrzeń na Giewont i po niecałej godzinie wędrówki musimy wrócić się ku skoczni. Dzień minął nam spokojnie i niestety był ostatnim w Tatrach. Mimo, że trasa była lekka można się na niej zmęczyć szczególnie przy upale. Oczy po drodze nacieszycie zielenią.\ndolina białego, dolina strazyska, lekka trasa tatry, sarnia skała, wodospad siklawica, zakopane\nNa Kasprowy przez Dolinę Kondratową – Tatry\n8 myśli na temat “Sarnia Skała – przez Dolinę Białego i Dolinę Strążyską – Tatry”\n6 sierpnia 2018 o 09:02\nCzy uważają Państwo, że w tą stronę trasa jest łatwiejsza czy lepiej tą trasę zrobić odwrotnie? z Doliny Strążyskiej do Doliny Białego? Chcemy jechać z 2 letnim dzieckiem i dlatego wolimy trasę lżejszą:) Z góry dziękuje za odpowiedź\nPatrycjo z obu stron jest podobne podejście. Chwilami trzeba troszkę pod górę ale na trasę z dzieckiem nie powinno być problemu. Oczywiście dziecko powinno być w nosidełku o czym pewnie wiecie. Na Sarnią Skałę można wejść ale tego z takim maluszkiem już nie polecam bo jest stromo troszkę. Okolica jest bardzo przyjemna. Życzę Wam udanego wyjazdu 🙂\nKasia Polaczkiewicz pisze:\nMam lęk wysokości i stąd moje pytanie: czy są momenty, w których miałabym problem z pójściem dalej?Serdecznie pozdrawiam\nSama Sarnia Skała przy lęku wysokości może przerazić choć to zależy od osoby jaki poziom tego lęku ma. Sama droga do to fajny i przyjemny szlak.\n23 sierpnia 2018 o 07:00\nplanuję podejść pod nią bez wchodzenia. Lęk wysokości znaczny\nTo bez problemu. Teren jest przyjazny i zalesiony. Trasa nie jest trudna.\nOdpowiedz na Kasia Polaczkiewicz Anuluj pisanie odpowiedzi


Jak zmienić otwieranie za pomocą - zmiana domyślnego programu do otwierania multimediów. Typy plików systemu Windows - otwórz za pomocą, jak to zmienić ! | PECECIK - blog o komputerach , rozrywce, trikach komputerowych i newsach IT !!\nJak zmienić otwieranie za pomocą - zmiana domyślnego programu do otwierania multimediów. Typy plików systemu Windows - otwórz za pomocą, jak to zmienić !\nZmiana domyślnych programów otwierających pliki multimedialne - otwieraj pliki tak jak chcesz.\nInstalując jakiś program w systemie Windows, zostaje on automatycznie skojarzony z pewnymi rozszerzeniami, formatami plików. W momencie kiedy posiadamy kilka programów, które są w stanie otworzyć dany plik - może być problem, z tym za pomocą którego chcemy częściej otwierać dany format pliku.\nAby pozbyć się tego dylematu skojarzmy odpowiednie formaty plików z programami, które będą odpowiadały za ich otwarcie - zobacz jak to zrobić, aby pliki otwierały się za pomocą podanych przez nas programów.\nOtwieramy pliki za pomocą programów, które sami wybierzemy :\nAby przypisać danemu formatowi odpowiedni program - inaczej rzecz mówiąc, chcemy aby domyślnym programem otwierającym pliki wideo np. avi był inny program niż standardowo wbudowany w nasz system Windows Media Player.\nW tym celu wchodzimy do folderu Mój Komputer i z menu u góry wybieramy Narzędzia >> Opcje Folderów :\nNastępnie przechodzimy do zakładki Typy plików i odnajdujemy poszukiwany przez nas format np. avi :\nJak widzimy domyślnym programem, który będzie otwierał nasze pliki wideo jest Windows Media Player - aby to zmienić klikamy przycisk Zmień.\nWyskocz nam okienko "Otwieranie za pomocą..." w którym szukamy programu, którym będziemy od tej chwili otwierać pliki wideo - jeżeli nie ma go na liście popularnych programów to klikamy przycisk przeglądaj i szukamy ręcznie lokalizacji naszego programu.\nPo wszystkim klikamy OK - od teraz po kliknięciu dwukrotnym na plik wideo (avi) zostanie on automatycznie uruchomiony przez nasz ulubiony odtwarzacz wideo.\nAutor: Przemo o 06:16\na jak to zrobić w vista?\n27 stycznia 2011 01:19\nkup se mikrofalówke\n18 lutego 2012 06:47\nbo mi sie zepsuła !\n18 lutego 2012 06:48\nsciaglem gre dziwny plik add lub cos takiego na forum pisalo otwierac przez pover iso i tak zrobilem .....nic ani gra nie chodzi ani pc...wszystko otwiera w exe...nic nie work pomocy\n1 czerwca 2012 21:00\nnie wiem czy komuś to się przyda ale na win 7 robi się to tak wchodzimy w Panel Sterowania ---> Programy ---> Programy Domyślne ---> Skojarz typ pliku lub protokół z programem i tam macie typy plików, a żeby zmienić program trzeba raz kliknąć na typ i na górze wyskoczy wam obecny program, a obok zmień program... a dalej wiecie co robić...\n10 lipca 2012 05:35


Deska warstwowa od producenta | Lider Budowlany\nParkiet, deska warstwowa, deska lita – drewnianych podłóg czar\nWarstwowe deski podłogowe czy deski lite?\nRynek podłóg drewnianych w Polsce przeżywa w ostatnich latach swój intensywny rozwój, do czego przyczynia się bez wątpienia wzrost zamożności Polaków, ale nie tylko to. Powodem tego sukcesu może też być nasza rosnąca świadomość ekologiczna, bo przecież żadna podłoga nie jest tak przyjazna środowisku, jak ta wykonana z drewna. Ma to swoje daleko idące konsekwencje, bo drewno – w odróżnieniu np. od wykładzin – nie uczula i nie zbiera się w nim kurz, jest też przyjemne i ciepłe w dotyku, czym wygrywa z kolei z bardzo praktycznymi płytkami podłogowymi. Choć więc warstwowe deski podłogowe nie lubią nadmiaru wody, to jednak są na nią dużo bardziej odporne niż panele, które po zalaniu nadają się tylko do wyrzucenia. Ogromną zaletą drewnianych desek warstwowych i ogólnie – podłóg drewnianych jest też możliwość renowacji, dzięki czemu możemy odświeżyć podłogę, nie ponosząc z tego tytułu dużych wydatków. Jednak te wszystkie walory możemy docenić tylko w jednej sytuacji, mianowicie wówczas, gdy kupimy deski warstwowe od producenta z doświadczeniem, który przed oddaniem nam gotowego wyrobu starannie i profesjonalnie przygotuje surowiec. Taką firmą jest przedsiębiorstwo Fosztt z Raby Wyżnej, które obróbką drewna zajmuje się już od wielu pokoleń. W ofercie firmy znajdziemy zarówno parkiety drewniane, deski lite, jak również deski warstwowe.\nDeska podłogowa jesion ciemny (wykończenie olej) i dąb (wykończenie olej).\nSprawdzony producent desek warstwowych\nCo się dzieje z drewnem, zanim trafi do naszych domów i mieszkań? W firmie Fosztt musi ono przejść kilka etapów, a każdy z nich poddawany jest skrupulatnej kontroli jakości.\n– Po wysuszeniu klepek drewnianych są one cięte na obłogę, po czym na specjalnej prasie sklejamy obłogę ze sklejką. Kolejnym etapem jest odróbka na strugarce czterostronnej oraz zaczopowanie desek. Tak przygotowaną deskę wykańcza się już indywidualnie pod konkretne zamówienie klienta. Może to być szlifowanie, szczotkowanie, koloryzowanie, wykańczanie lakierem bądź olejem. Z kolei przy desce litej, klepki nie są cięte na obłogę, tylko od razu trafiają na strugarkę czterostronną. Dalszy proces jest taki sam jak w przypadku deski warstwowej – wyjaśnia Józef Siarka, właściciel firmy Fosztt.\nNa rynku można zauważyć stopniowy wzrost zainteresowania deskami podłogowymi warstwowymi, i właśnie one stanowią dziś większość produkcji w firmie Fosztt. Dzięki temu, że składają się one z kilku warstw (na spodzie sklejona krzyżowo sklejka brzozowa, warstwa wierzchnia o różnych grubościach plus warstwa wykończeniowa z lakieru lub oleju), są one bardzo trwałe i wytrzymałe na uszkodzenia.\nDeska podłogowa Amazuke (wykończenie lakier) i Columbus (wykończenie szczotka i olej)\n– Tak przygotowany wyrób ma doskonałą odporność na działanie podwyższonej temperatury. Z tego powodu bez przeszkód można stosować deski warstwowe na ogrzewanie podłogowe, a ich budowa zapobiega zmianom geometrycznym i pękaniu drewna przy zmianach wilgotności oraz temperatury. Jednocześnie taka deska na ogrzewaniu podłogowym gwarantuje bardzo dobre rozprowadzenie ciepła, co oczywiście przekłada się na komfort użytkowania – mówi Józef Siarka.\nZ tego samego powodu deski podłogowe warstwowe sprawdzą się też w różnego rodzaju domkach letniskowych, użytkowanych okazjonalnie, bo nie straszne im są skoki wilgoci i temperatur.\nWażnym obszarem produkcji w firmie Fosztt są też obecnie parkiety, zwłaszcza popularna jodła francuska – bardzo elegancki i stylowy wzór, który sprawdza się zarówno w eleganckich, luksusowych wnętrzach, jak również np. w popularnych aranżacjach w stylu skandynawskim.\nDrewniane podłogi doskonale wpisują się też w aranżacje rustykalne – dlatego często klienci firmy Fosztt wybierają podłogi z sękami, wykańczane olejem, w naturalnej kolorystyce (czasem bielone), które doskonale oddają urok ciepłych, „ludowych” aranżacji.\nChoć na rynku mamy dziś szeroki wybór różnego typu okładzin – począwszy od płytek, poprzez różnego rodzaju panele (tradycyjne i winylowe), na wykładzinach kończąc, moda na drewno nie przemija. Prawidłowo zabezpieczona podłoga drewniana – czy to z desek litych, czy z desek podłogowych warstwowych, jest długowieczna i wpisze się w najbardziej nawet odległe od siebie style urządzania wnętrz. Unikalne barwy i wzory usłojenia dają nam z kolei gwarancję, że nasza podłoga będzie wyjątkowa i oryginalna, bo przecież dwie podłogi – nawet jeśli będą wykonane z tego samego gatunku i wykończone w ten sam sposób, nigdy nie będą identyczne.\nZ ofertą firmy można zapoznać się na stronie: www.foszttparkiety.pl\nFosztt produkcja podłóg\n34-400 Nowy Targ, ul. Królowej Jadwigi 30, woj. małopolskie\ntel. +48 502-728-886,\nLiczba odwiedzin: 1955 | Data publikacji: 2018-01-05


Lecznicza moc kryształów górskich. - Sięgnij do natury\nHome / Unlabelled / Lecznicza moc kryształów górskich.\nKryształ górski, to prawdziwy cesarz wśród kamieni leczniczych. Możemy go wręcz określić swoistym transformatorem zamieniającym negatywne wibracje- energie na pozytywne.\nOd wieków znano i ceniono jego właściwości oczyszczające i uzdrawiające na poziomie, nie tylko ciała, ale umysłu i duszy. Ma, bowiem najsilniejszą moc oddziaływania, jednocześnie wzmacniając własciwości lecznicze innych ziół, esencji i kamieni. Noszącym go służył także jako talizman i amulet. Jest też idealnym odpromiennikiem i neutralizatorem promieniowania elektromagnetycznego oraz cieków wodnych. Jednocześnie oczyszcza i uzdrawia energetykę pomieszczenia, w którym się znajduje i poprawia nastrój tych, którzy w nim przebywają.\nPomaga także w wyciszeniu, medytacji, pozbywaniu się napięć oraz stresów.\nPodnosi wibrację i zasila chore miejsca leczniczą energią. Pomaga także uzdatniać wodę do picia.\nW tym celu zalewamy wodą kilka oczyszczonych wcześniej kamieni ( np. moczonych w roztworze soli) i pozostawiamy na kilka godzin ( od 3 do 6), najlepiej na słońcu.\nNiektórzy używają także kryształów do kąpieli. Schirley Mclaine wyznała w jednym z wywiadów, że kładzie zawsze cztery kryształowe szczotki na rogach wanny, co poprawia jej zdrowie i nastrój.\nKryształ górski jest też kamieniem kodującym informację i przenoszącym ją. Podnosi naszą samoświadomość i przyspiesza dojście do oświecenia.\nMożemy także powiedzieć, iż jest swoistym pomostem pomiędzy duchem i materią, pomiędzy nami, a naszym wyższym JA i opiekunami duchowymi. Dostraja nas informacyjnie do Wewnętrznego Krystalicznego Serca Ziemi i wyzwala z iluzji przywiązania oraz oczekiwań, czyniąc krystalicznie czystym i otwartym na najwyższą, bezwarunkową miłość.\nPozwala również wyzwolić w sobie chęć do działania i zasila nas nową, optymistyczną energią. Ułatwia pozbywanie się psychicznych blokad, jednocześnie podnosząc poczucie sprawczości, co pozwala na podejmowanie nowych wyzwań i działań. Pomaga także w zachowaniu dystansu wobec zdarzeń i wewnętrznego spokoju w problematycznych i trudnych sytuacjach.\nNa poziomie fizycznym pomaga w pozbywaniu się bóli głowy, mięśni i kręgosłupa.\nW tym celu kładziemy na kilka minut kryształową piramidkę pomiędzy brwiami i układamy kilka kamieni wzdłuż kręgosłupa.\nPomaga również przy chorobach tarczycy, zaziębieniach, reumatyzmie, bólach menstruacyjnych, nerwowości, a nawet nowotworach ( oczyszcza krew).\nKryształową wodą warto przemywać skaleczenia, oczy i skórę twarzy.\nLecznicza moc kryształów górskich. Reviewed by Sięgnij do Natury on 10:07 Rating: 5


Santiago de Cuba - słońce, mojito i salsa | Addicted To Passion\nNapisane przez Maryla w dniu 1 października, 2015 . Opublikowano w Kuba.\nSantiago niby jest dużym miastem, ale w zasadzie wszytko co chcieliśmy zobaczyć zobaczyliśmy już wczoraj. Planu zatem na dzisiaj nie mieliśmy, a do dyspozycji był cały dzień, bo dopiero wieczorem mamy autobus nocny do Trinidadu. Marcela coś brzuch pobolewa, zapewne przez to, że w ciągu ostatniego tygodnia zjadł więcej langust niż w całym swoim życiu 🙂 Mi szczerze mówić ta langusta jakoś średnio zasmakowała, no może ta w Hawanie była faktycznie dobra, ale cała reszta, to tak sobie. No ale wracając do planu na dziś, to Roy i Tali chcieli się wybrać na jakiś zamek za miasto, tam też ponoć jakaś wysepka jest czy coś. Ja tego wcześniej nie obczajałam więc wiecie jaką wysepkę miałam od razu w głowie, palmy i biały piasek 🙂 Zanim jednak udamy się na zamek zahaczamy o punkt widokowy La Terraza, nie daleko słynnych schodów Diego. Byliśmy tam wczoraj, ale słońce było ze złej strony i i nie robiliśmy zdjęć.\nNo cóż moja wina, trzeba było doczytać 🙂 Według informacji taksówkarza najbliższa łódź którą można dostać się na drugi brzeg miała przypłynąć za godzinę. Może gdyby na tej wysepce czekał na mnie biały piasek, palmy i zimne mojito to byłabym w stanie jakoś tę godzinę przetrwać. A tak, to jakoś średnio nam się chciało. Tym bardziej, że nic tam specjalnego do oglądania nie było. Zawinęliśmy się zatem do taksówki i poprosiliśmy o odwiezienie do centrum Santiago. Tak więc wycieczka średnio udana, no ale tak to już w życiu bywa 🙂 Robimy zatem rundkę po Santiago. Trafiamy do jakiegoś garażu gdzie panowie ciachają partyjkę w domino. Bardzo miło zapraszają nas do środka, pozwalają robić zdjęcia i nawet nie proszą za to kasy 🙂 Przypatrujemy się chwilę, bo domino na stole aż podskakuje, w sumie, za każdym razem przyglądam się temu z pełnym podziwem, bo oni tyle emocji w to wkładają, jakby co najmniej od wygranej, zależało czyjeś życie, a dla mnie to najnudniejsza gra na świecie, no ale może ja jej do końca nie rozumiem 🙂 Potem zahaczyliśmy o szwalnię.\nCiepło jest to czas na kolejne mojito 🙂 Generalnie rzecz biorąc, to jak będziecie się wybierać na Kubę i będziecie sobie planować budżet to możecie sobie spokojnie założyć, że na mojito rozejdzie się wam z 300 CUC. Tak, tak. Mojito pije się tam jak lemoniadę, a niestety tanie ono nie jest. Średnio wypijaliśmy po 3-4 dziennie na głowę, jeśli pomnożycie razy 3 CUC za szt, to taka właśnie sumka wychodzi. My generalnie z tych niepijących, ale tam jakoś inaczej się nie dało. Tym razem na szklaneczkę zasiadamy w Casa de La Trova, żeby przy okazji posłuchać dobrej muzyki. I nie wiem, czy mieliśmy wyjątkowe szczęście, czy tam zawsze tak dobrze graja, ale siedzieliśmy tam chyba ze 2 godziny i wcale nam się nie spieszyło wychodzić. Gdyby nie fakt, że musieliśmy w tym dniu wyjechać, to pewno siedzielibyśmy jeszcze dłużej. Wspaniała muzyka, wykonawcy zmieniali się średnio co godzinę, salsa pełna parą, cudowny klimat. Do tego obok mnie siedziała przepiękna modelka, której ewidentnie spodobało się pozowanie do zdjęć 🙂\nNiestety musimy się zbierać. W bólem w sercu, bo Santiago zdecydowanie podbiło nasze serca. A ból ten powiększał jeszcze fakt, że właśnie w tym dniu rozpoczynał się festiwal muzyczny i wieczorem miał być na rynku wielki koncert. Na ten festiwal zjeżdżają się najlepsi muzycy z całej Kuby i bawią się grając, śpiewając i tańcząc przez kilka dni. Gdybym tylko wiedziała, że z taka impreza będzie w tym czasie to zapewne, zaplanowałabym przynajmniej pozostanie jednego dnia dłużej. Nie wiem, czy ten festiwal co roku o tej samej porze jest, ale warto sobie sprawdzić takie rzeczy przed wyjazdem, bo przypuszczam, że takich festiwali mają w roku co najmniej kilka. W końcu z tego słynie Santiago 🙂 No i jeszcze kilka fotek w drodze do casy.\nKuba - blog podrózniczy, Kuba - ceny, Kuba - ciekawe miejsca, Kuba - co zobaczyć, Kuba - fajne plaże, Kuba - kiedy jechać, Kuba - plan podróży, Kuba - Santiago de Cuba\n1 października, 2015 o 5:30 pm\n2 października, 2015 o 9:06 am\nDziekuje kochana za dobre checi, mam nadzieje, ze znajdzie sie wiecej takich ochotników 🙂\n1 października, 2015 o 5:32 pm\nWspaniałe zdjęcia. Zazdroszczę wyprawy. Pozdrawiam 🙂\n1 października, 2015 o 6:47 pm\nWspaniałe zdjęcia! To moje marzenie by tam pojechać. 🙂\nUważaj, bo marzenia sie spelniaja 🙂\n1 października, 2015 o 7:13 pm\nrewelacyjne zdjęcia, pojechałabym tam 🙂\nPakuj walizke i w droge 🙂\n1 października, 2015 o 7:25 pm\n2 października, 2015 o 9:07 am\nO temperamentu to tam nie brakuje 🙂\n1 października, 2015 o 8:17 pm\nNo do mistrzostwa to nam jeszcze daleko, ale caly czas sie uczymy 🙂\n1 października, 2015 o 8:26 pm\nPowiem Ci, że nawet podobają mi się te kobiece kształty u Kubanek 🙂\nNo pan o niebieskich oczach to dlugo pozostanie w mojej pamieci 🙂\n2 października, 2015 o 9:08 am\n1 października, 2015 o 8:47 pm\n1 października, 2015 o 9:29 pm\n1 października, 2015 o 9:48 pm\nGenialne fotki, jakbym tam była! Kocham Was -podróżowanie bez wyjścia z domu 🙂\nHaha, dzieki Paulinko 🙂\n2 października, 2015 o 7:48 am\n2 października, 2015 o 9:10 am\n2 października, 2015 o 8:28 am\n2 października, 2015 o 9:12 am\nO dawaj tylul, tez chetnie poczytam 🙂\n2 października, 2015 o 8:49 am\nMARYLKA, mam nadzieję że uda ci się przekazać komuś te zdjęcia. koniecznie nas poinformuj jak do tego dojdzie 🙂 życzę powodzenia\n2 października, 2015 o 9:11 am\nNo wlasnie jedna możliwosc juz była i troche ja zaprzepascilam. Bo wysylalam zdjecie w ostatniej chwili i po odebraniu druku, okazlao sie ze jakosc jest tak beznadziejna, ze w zyciu bym takiego zdjecia nie wyslala, a na drukownaie kolejnego juz nie bylo czasu 🙁 No ale nic, mam nadzieje, ze kiedys sie uda 🙂\n2 października, 2015 o 12:34 pm\nZachwycające zdjęcia! Ale to u Ciebie standard 🙂\n2 października, 2015 o 2:55 pm\n2 października, 2015 o 4:24 pm\nPodoba mi się jak pokazujesz na zdjęciach realny świat i codzienne życie 🙂\n2 października, 2015 o 6:08 pm\n2 października, 2015 o 7:49 pm\n3 października, 2015 o 2:08 pm\n3 października, 2015 o 4:45 pm\nAaaaa…krurcze, to się nie wyrobimy z wysłaniem, bo my jutro wylatujemy na wakacje i wracamy 13 października, wiec nie zdążę wysłać ci wydrukowanego zdjęcia 🙁 szkoda…:( ale baaardzo dziękuję za dobre chęci 🙂 Wspaniałego wyjazdy wam życzę!\n4 października, 2015 o 7:04 pm\nZdjęcia przecudne! Zazdroszcze wyprawy 🙂 Pozdrawiam!\n6 października, 2015 o 12:25 pm\n8 października, 2015 o 9:56 pm\nZe wszystkich zdjec które pokazałas z Kuby te z Staniago podobaja mi sie najbardziej..:) naprawde pięknie uchwyciłas klimati i ludzi .Mnie Santiago mnie męczy.. 😉 a juz jak byłam z dzieckiem to byłam masakrycznie zmeczona tymi waskimi chodniczkami i szalonym kierowcami i spalinami.. 😉 Nie mniej jednak Santiago trzeba zobaczyc i juz 🙂 Co do picia na Kubie..to ja ci powiem ze to fenomen.. ja nie jestem fanką alkoholu..ale na Kubie działam na rumie ( mojito, cuba libre) jak na paliwie.. i wcale nie jestem ani podchmielona ani pijana..\n4 grudnia, 2015 o 9:22 pm\nCo za relacja… <3 czytam, czytam i przestać nie mogę!!!!:) w lutym wylatuję na Kubę, ale po Twoich zdjęciach już teraz czuję się jakbym tam była 🙂\nPS. Jeżeli jeszcze nie udało się dostarczyć zdjęcia panu z niebieskimi oczami, to z dużą chęcią poszukam go w santiago 🙂 trochę czasu do wylotu zostało (26 luty) więc jak coś to proszę o kontakt na maila: pawelec.joana@gmail.com\n4 grudnia, 2015 o 10:41 pm\nPooażnie? Nie bęzie to problem? Jejku, ale sie ciesze, w najblizszych dniach odezwe sie na maila 🙂\n5 grudnia, 2015 o 11:25 am\nProblem, nie żartuj i tak w planie mamy wschodnią Kubę, a takie poszukiwania z konkretnym celem tylko dodadzą uroku w spacerze po mieście 🙂 Zresztą ja już widzę minę i swoją i pana z niebieskimi oczami jak się znajdziemy i mu opowiem wszystko i pokaże jak na zdjęciu wyglądał prawie rok wcześniej 🙂\nLecimy na Kubę 11 marca, jeśli nadal jest taka potrzeba, chętnie go poszukamy. (I tak go pewnie poszukamy, nawet jak potrzeby nie będzie 🙂\n20 lutego, 2016 o 9:42 pm\nHej Malgosiu, wlasnie jest teraz na Kubie para ze zdjeciem, beda go szukac 🙂 mam nadzieje ze sie uda 🙂 my teraz do 9 marca jestesmy w Nowej Zelandii wiec nawet nie mam ci jak podeslac fotki. Ale dziekuje ze sie odezwalas i za dobre checi ☺ pozdrwaiam cieplutko i wspanialego wyjazdu wam.zycze!


Radio Opole » Studio Reportażu » Nasze reportaże » 'Nadzieja leczy' - posłuchaj reportażu Barbary T…\n2017-09-02, godz. 11:42 "Diabelska dziura" i "Nasze życie to pokręcony rejs" - reportaże Ryszarda Sobieszczańskiego i Agnieszki Pospiszyl Tym razem w Studiu Reportażu fale radiowe będą przypominać te morskie i to nie bez ważnej przyczyny. Bez obaw, choroba morska nas nie dopadnie, ale z całą pewnością… » więcej\t 2017-07-28, godz. 11:55 Takiego wykonania "Highway to hell" jeszcze nie słyszeliście! "Wiesiek jestem" - reportaż Mariana Staszyńskiego [FILM] Jego niezwykłe umiejętności zachwyciły swego czasu wielu telewidzów. Zagrał też epizodyczną rolę w "Syberiadzie polskiej". Nawet mu się nie śniło, że na jawie… » więcej\t 2017-07-25, godz. 15:50 "Buziaki i... do wody!" – reportaż Barbary Tyslik [POKAZ SLAJDÓW] Wolą dawać rybom buziaki i... zwracać im wolność, choć nie zawsze tak się dzieje. Roman Waloszczyk i Zbigniew Wichliński najczęściej przesiadują nad wodą w jakimś… » więcej\t 2017-07-10, godz. 00:19 "Ludzie z Wyspy - trzy lata później" - reportaż Mariana Staszyńskiego Ten reportaż powstał w trzecią rocznicę wielkiej powodzi, zatem w roku 2000, bo to wtedy znów na dziedzińcu Radia Opole spotkali się mieszkańcy Pasieki. » więcej\t 2017-06-26, godz. 18:52 „To się po drodze wykręci” – reportaż Barbary Tyslik [POKAZ SLAJDÓW, ZDJĘCIA] Jazda na rowerze to nie tylko zwykła konieczność czy rekreacja, to także styl życia. Oto bowiem rower może stać się naszym znakomitym przyjacielem, dzięki któremu… » więcej\t 2017-05-26, godz. 10:00 "Kawa z koniem" - reportaż Mariana Staszyńskiego [FILM] W Żelaznej jest taki zakątek, w którym dobrze czują się ludzie, dobrze czują się ich konie. Poczucie silnej więzi z tymi zwierzętami przechodzi z łatwością (nawet… » więcej\t 2017-05-23, godz. 16:12 "Artystyczne babcie" - reportaż Barbary Tyslik [POKAZ SLAJDÓW] Nawet w dojrzałym wieku warto obudzić w sobie artystyczne spojrzenie na świat. Inaczej wtedy smakuje życie i łatwiej można sobie poradzić z problemami, których… » więcej\t 2017-04-27, godz. 15:43 "Trzynaście czołgów Orlika" – reportaż Mariana Staszyńskiego Czy ktoś jeszcze o nim pamięta? A ilu z nas wie, że mieszkał też i pracował w Opolu? A to właśnie jego nazwisko błyszczy w grze komputerowej, która na całym świecie… » więcej\t 2017-04-19, godz. 15:47 "Oderwany" - reportaż Barbary Tyslik Marzyło mu się oderwanie od codzienności. Co ciekawe, jego zamiłowanie do fotografii i dalekich podróży przyniosło spełnienie w dwóch wymiarach. Także tym dos… » więcej\t 2017-03-22, godz. 11:42 "Szczęśliwe przypadki Andrzeja Hamady" - reportaż Barbary Tyslik [ZDJĘCIA] W tej audycji często podkreślamy, że radio to sztuka wyobraźni. A jeśli tak, to nie ma dla niej lepszego architekta niż Andrzej Hamada. Ostatnio o tym znakomitym… » więcej


W Anglii (szczególnie w b. koloniach i warmii) stosowana jest stacja oczyszczania wody systemem Ellijta zmontowana na samochodzie. Oczyszczanie odbywa się za pomocą koagulacji i filtrowania przez tkaninę, podobnie jak w filtrze Seitza. Do odkażania wody stosowana jest chloramina. Ciężar urządzeń wynosi ok. 1200 kG, wydajność - 5000 l/godz . W ZSRR rozpowszechniona jest oczyszczalnia zmontowana na furgonie pod nazwą Wodgeo. Ciężar stacji z pełnym wyposażeniem wynosi 50 kG, obsługa składa się z 2 ludzi. Stację przewozi się- zwykle końmi. Wydajność dochodzi do 500-750 l/godz. Przy zb...\nRurociągi rozgałęzieniowe projektuje się o średn. 100 mm, wyjątkowo większej. Przy obliczaniu sieci przyjmujemy, że rurociągi boczne zaopatrują wyłącznie przylegające do nich budynki. Rozważamy następnie wartość rozbioru wody dla poszczególnych odcinków sieci W tym celu wykonujemy tzw. podział powierzchni za pomocą dwusiecznych kątów projektowanej sieci przewodów. Z kolei obliczamy oznaczone powierzchnie za pomocą planimetrów lub zwykłych wzorów geometrycznych, a wyniki wpisujemy na odnośnej powierzchni. . Mając dane o gęstości zaludnienia oraz zużycia wody na cele gospod...\nProjektowanie nawierzchni metodą DORNIl Według doświadczeń DORNII projektowane (wymagane) moduły podatności przy krytycznych ugięciach nawierzchni (1,0-1,5 cm) i w zależności od natężenia ruchu przyjmowane są od 400 do 700 kGcm2. Obliczanie nawierzchni według metody DORNI dla warunków polskich może mieć tylko znaczenie orientacyjne, gdyż największą trudność w posługiwaniu się tą metodą stanowi ustalenie modułów podatności przy bardzo dużych (krytycznych) ugięciach, wynoszących około 1,0- 1,5 cm, dla których uzyskania niezbędne są specjalne urządzenia oraz bardzo kosztowne i długo...\nDrobniejsze frakcje wapna normalnie wypalanego dostają się do gaszarni, gdzie zalane wadą lasują się na hydrat suchogaszony. Po ochłodzeniu suchego proszku w silosach dojrzewalnych, hydrat skierowuje się da separatorów powietrznych. Gotowy produkt magazynuje się w zbiornikach (silosach) hydratu suchogaszonego. Przeznaczony do wysyłki hydrat pakuje się do papierowych worków. Powierzchniowy kamieniałam odkrywkowy zakładu został z biegiem czasu zmechanizowany. Surowiec dostaje się ze ścian przez strzelanie otworów mechanicznie odwierconych. Odstrzelony urobek ładuje się za pomocą bagra l...\nNajnowsze zdjęcia w galerii kaktus w szkle :\nhttp://www.juiceflow.pl 751#legar tarasowy , #dulux wyborny lukier , #miarkownik ciągu kominowego , #kominek z kartonu , #fotele do pokoju dziecka , #płytki drewniane na balkon , #ogrodzenie z siatki cena za 1mb , #toalety wymiary , #murator cena , #naprawa pralek electrolux ,\nCopyright © 2012 - All Rights Reserved - kaktus w szkle