Szkaplerz noś na Różańcu proś\nSiostra Anna, karmelitanka, opowiada o tajemnicy modlitwy różańcowej oraz niesamowitych Łzach Matki Bożej do tworzenia różańców. W blisko 210 objawieniach, Matka Boża pojawiała się z różańcem w dłoniach i gorąco zachęca do jego odmawiania. Przy boku Siostry wisi duży, piękny różaniec. Czym modlitwa różańcowa jest dla Siostry i całego zgromadzenia, które jest zakonem kontemplacyjnym?\nSiostra Anna: Karmel jest zakonem Maryjnym, kult Matki Bożej był i jest obecny w nim zawsze. Różaniec także. Świadczą o tym pisma i świadectwa życia świętych Karmelu: św. Teresy od Jezusa, św. Jana od Krzyża, św. Teresy od Dzieciątka Jezus, czy św. Teresy z Los Andes. Tradycja indywidualnego modlenia się na różańcu była nie tylko znana, ale i żywa w zakonie od początku, ponieważ Różaniec przeżywał swój rozkwit w XVI i XVII wieku, a więc w okresie odnowienia Karmelu przez Św. Teresę od Jezusa oraz św. Jana od Krzyża. Wówczas praktyka modlenia się na różańcu była powszechna w całej Europie. I choć Różaniec jest obecny w Karmelu od wieków, to nie jest on charakterystycznym rysem zakonu, a raczej jest nim szkaplerz. W naszych obecnych Konstytucjach mamy zapis, że „każda mniszka będzie oddawać osobiście cześć Matce Pana przez autentyczny kult synowski, zwłaszcza przez odmawianie różańca”. Każda z nas odmawia jedną część dziennie, ale osobiście w samotności, nie wspólnie. To jest nasz karmelitański rys, mamy powołanie pustelnicze. Poza Liturgią Godzin i wspólnie spędzanymi 2 godzinami rozmyślania, modlitw wspólnych jest niewiele.\nKażdy z nas widział różaniec, każdy z nas go ma i to pewnie nie jeden. Jednak postać różańca, którą znamy dzisiaj kształtowała się przez wieki, przechodząc różne etapy. Czy mogłaby Siostra o tym coś powiedzieć?\nTak, to prawda, różaniec dominikański wyparł wszystkie inne formy i ujednolicił wygląd różańca. W Karmelu od czasów św. Teresy, od XVI do początków XX wieku nie odmawiano Różańca takiego, jaki jest znany obecnie, tylko Różaniec św. Brygidy zwany też Koronką św. Brygidy. Św. Brygida była mistyczką i według jej objawień Matka Boża w chwili śmierci miała 63 lata i w tym Różańcu właśnie były: 3 części po 6 tajemnic, czyli 60 „Zdrowaś Maryjo” plus 3 paciorki na początku: to dawało 63 i 7 „Ojcze nasz”, co z kolei oznaczało 7 radości i boleści Matki Bożej. W części radosnej na początku było „Niepokalane Poczęcie NMP”, a w bolesnej na końcu „Zdjęcie Pana Jezusa z krzyża”. Dodatkowo w części chwalebnej, w wersji karmelitańskiej rozważana była tajemnica: „Królowa i Ozdoba Karmelu”, a w wersji brygidiańskiej „Maryja Pośredniczka wszelkich łask”.\nTaki różaniec noszono przy pasie w Karmelu jeszcze na początku XX wieku, jednakże to nie oznacza, że modlono się jeszcze Koronką św. Brygidy. Po prostu do tradycyjnych tajemnic dodawano dziesiątkę w jakiejś intencji.\nJaki jest zatem różaniec, który siostry noszą obecnie?\nPrzy obłóczynach, kiedy siostra dostaje habit, otrzymuje również różaniec, który tak jak szaty jest wykonywany w naszym zgromadzeniu. Siostry, które noszą tradycyjny habit taki, jak w Polsce, mają przy boku różaniec z koralików, dosyć duży, składający się z pięciu dziesiątek. Jednak siostry na wschodzie noszą często różaniec ze sznurka, który jest robiony na modłę czotek używanych od wieków w prawosławiu. Czotka, to różaniec zrobiony z wełny i może liczyć 33, 50 lub 100 koralików albo węzełków. Początkowo stosowali ją jedynie mnisi zobowiązani do odmówienia określonej liczby modlitewnych wezwań: „Panie Jezu Chryste, Synu Boży, zmiłuj się nade mną grzesznikiem”. Liczba ta była różna i w niektórych przypadkach dochodziła nawet do kilku tysięcy w ciągu jednego dnia. Ten Różaniec nie jest podzielony na tajemnice, rozważa się w nim te słowa, gdyż w nich jest zawarta prawie cała tajemnica naszego zbawienia.\nZe względu na charakter życia kontemplacyjnego podejmują się Siostry różnych prac ręcznych, umożliwiających skupienie modlitewne, zachowanie atmosfery kontemplacji i samotności. W tym także wyplatania różańców. Każdy zakon kontemplacyjny utrzymuje się w pewnej mierze z własnej pracy, szyjąc, wypiekając komunikanty, tworząc różance i wiele jeszcze innych. W obecnej sytuacji naszej wspólnoty, nie mamy rozwiniętej na dużą skalę pracy zarobkowej. Utrzymujemy się głównie z ofiar. Ale rzeczywiście siostry robią dużo różańców. Czasami na zamówienie, można je również kupić u nas na furcie. Najczęściej jest to praca podczas rekreacji, czy w przerwach między zajęciami. Jest bardzo wiele pracy, czy to w kuchni, w pralni czy ogrodzie, ale u nas nie marnuje się czasu i każdą chwilę, którą się wygospodaruje, przeznaczamy chociażby na wyplatanie różańców. Oczywiście podczas rekreacji jest najlepszy moment.\nZ czego Siostry robią różańce?\nCzęść sióstr, wykonuje różańce z paciorków plastikowych, drewnianych lub innych. Największym powodzeniem cieszą się różańce z nasion, które zbieramy w naszym ogrodzie. To jest tak zwana roślinka „łzy Hioba” albo „Łzy Matki Bożej”. Jest to roślina egzotyczna, ale u nas się przyjęła, osiąga ponad metr wysokości. Kiedy jest ciepłe lato, paciorki dojrzewają, są szare łezki, już z dziurkami w środku. Nie trzeba ich przewiercać ani lakierować, bo same w sobie są błyszczące. Z nich różańce bardzo ładnie wyglądają i ludzie chętnie właśnie te różańce przyjmują. Ojciec św. Jan Paweł II często modlił się na takim właśnie różańcu i nawet w trumnie taki różaniec miał w dłoniach. Ponadto obecnie popularne zrobiły się różance ze sznurka. Ich wyplatania nauczyła nas Siostra z Kijowa. Przerobiłyśmy je oczywiście na wersję katolicką. Bo jak wspomniałam prawosławne czotki nie mają podziału na dziesiątki, ani krzyżyka na końcu. Robimy całe ze sznurka, albo wplatamy „Ojcze nasz” z paciorka. Wprawione siostry potrafią w ciągu godziny zrobić jeden różaniec.\nRóżaniec jest jedną z najbardziej popularnych modlitw na świecie. Jednak powstaje pytanie, czy my umiemy się modlić różańcem. Jak prawidłowo powinna wyglądać modlitwa różańcowa?\nRóżaniec, to jest trudna modlitwa, i nawet św. Teresa od Dzieciątka Jezus mówiła, że odmawianie Różańca było dla niej większym trudem, niż używanie narzędzi pokutnych. Trudno było jej skupić umysł na rozważaniu tajemnic. Bardzo cierpiała z tego powodu, bo kochała Matkę Bożą i uważała, że odmawianie Różańca powinno być dla niej wielką radością. W końcu jednak znalazła wyjście z tej sytuacji mówiąc, że „skoro Królowa nieba jest moją Matką, musi widzieć moją dobrą wolę i jest z tego zadowolona”.W modlitwie nie jest ważny efekt naszego zadowolenia, błogostanu, pokoju tylko nasza dobra wola, nasz czas poświęcony Bogu. Jeśli modląc się robimy wszystko, by oddalić od siebie rozproszenia, modlitwę wraz z trudem ofiarujemy Panu Bogu, to ona zawsze się Mu będzie podobać. Różaniec jest uważany za modlitwę kontemplacyjną, ale to jest taki skrót, gdyż jest to modlitwa, która prowadzi do modlitwy kontemplacyjnej. Modlitwa kontemplacyjna jest darem Bożym, jest łaską wlaną, a my możemy ją tylko przyjąć albo się tylko do niej przygotować. Modlitwa różańcowa przygotowuje do kontemplacji dlatego, że jeżeli „Zdrowaś Maryjo” odmawiamy powoli i wypowiadamy rytmicznie słowa, pomagają nam one oddalić rozpraszające myśli i tworzą jakby kanwę do medytacji. Umysł zatrzymuje się na rozważaniu misteriów naszego Zbawienia, tajemnic Jezusa i Maryi. Modlitwa różańcowa jest w rzeczywistości głęboko chrystocentryczna, bo Maryja jest przezroczysta, nie skupia na sobie, tylko prowadzi do Jezusa Chrystusa, wprowadza nas w swoją komunię z Trójca Świętą, „strefę zero” nieosiągalną dla żadnego stworzenia poza Niepokalaną.


Przez internet możesz sprawdzić ile osób czeka w kolejce do rejestracji! – ZPS – Zespół Przychodni Specjalistycznych w Tarnowie\nPrzez internet możesz sprawdzić ile osób czeka w kolejce do rejestracji!\nW Zespole Przychodni Specjalistycznych w Tarnowie został uruchomiony nowy system, który ma zmniejszyć kolejki do rejestracji. Na stronie internetowej przychodni wyświetla się informacja z liczbą osób, która w danym momencie czeka żeby zapisać się do lekarza.\nKorzyści ma odczuć przede wszystkim pacjent, ponieważ zaoszczędzi sporo czasu. Jeżeli w domu sprawdzi, że aktualnie w kolejce jest kilkadziesiąt osób może odczekać jakiś czas i przyjść wtedy kiedy kolejka będzie krótsza.\nCały czas myślimy o tym jak zmniejszyć kolejki do rejestracji. Nie jest to łatwe ponieważ u naszych specjalistów chce się leczyć coraz więcej pacjentów. Jakiś czas temu wprowadziliśmy biletomaty, które nieco usprawniły pracę, bo pacjent czeka w poczekalni, aż „jego” numerek wyświetli się na tablicy. Czasami jednak trwa to zbyt długo. Teraz, zanim ktoś wybierze się do przychodni może już w domu, na naszej stronie internetowej sprawdzić ilu w danej chwili pacjentów oczekuje na rejestrację. Mamy nadzieję, że dzięki temu unikniemy takich sytuacji, że w danych godzinach mamy kumulację kilkudziesięciu pacjentów, a w innych jest pusto. Jeżeli liczba pacjentów rozłoży się proporcjonalnie w ciągu dnia, automatycznie pacjent szybciej będzie mógł się zarejestrować – tłumaczy prezes ZPS, Jarosław Kolendo.\nŻeby sprawdzić długość kolejki wystarczy wejść na stronę internetową przychodni (zps.tarnow.pl).\npoprzedniW ZPS wystawiamy już e-recepty! Sprawdź jak to działa\nNastępnyMarzec w ZPS Miesiącem Kobiet! Zapraszamy na bezpłatne badania!


Sławomir nie umie tak zaśpiewać?! Inny artysta pokazał gwiazdorowi jak to się robi | Pikio\nYouTube - Pogórze24.pl\nPiotr Bernaciak - 30 Marca 2019\nSławomir jest dziś jednym z najbardziej znanych polskich muzyków, jednak nie wszyscy twierdzą, że mężczyzna obdarzony jest wielkim talentem. Jeden z wokalistów postanowił wykonać popularny utwór w wyjątkowy sposób. Niektórzy twierdzą, że artysta disco polo nie potrafiłby powtórzyć tego wyczynu.\nSławomir długo nie potrafił osiągnąć popularności, jednak po premierze jednej z jego piosenek droga do sławy stanęła przed nim otworem. "Miłość w Zakopanem" stała się wielkim hitem, który znają dziś wszyscy Polacy. Jeden z artystów postanowił dokonać własnej interpretacji utworu i zamieścić go w internecie. Pojawiły się pierwsze komentarze porównujące umiejętności obu wokalistów.\nRafał Jamka postanowił zaprezentować swoim fanom własne wykonanie przeboju Sławomira. Nie spodziewał się jednak takiego odzewu ze strony oglądających, którzy ochoczo komentowali próbę odwzorowania hitu disco polo. Opinie na jej temat są podzielone. Niektórzy zaczęli pisać, że Sławomir nie byłby w stanie wykonać swojej piosenki w taki sposób, w jaki zrobił to znany piosenkarz.\nNapłynęła do nas tragiczna wiadomość. Nowotwór zaatakował artystkę, potrzebna pomocCzytaj dalej\nSławomir nie umie tak zaśpiewać?\nKim jest Rafał Jamka? Mężczyzna przed laty wystąpił w programie Must Be The Music, jednak nie udało mu się zdobyć uznania jurorów ani widzów, które zagwarantowałoby mu wejście do wielkiego finału. Mężczyzna nie załamał się jednak i postanowił dalej dzielić się z ludźmi swoim talentem, przedstawiając go w internecie.\nTo właśnie tam jego utwory cieszą się największą popularnością. Jamka publikuje na YouTube nie tylko własne utwory, ale również liczne covery, wśród których znalazło się miejsce dla znanej piosenki autorstwa Sławomira. Nie było to jednak wykonanie zbliżone do oryginalnego. Były uczestnik Must Be The Music zdecydował się na aranżację, którą sam określił mianem "romantycznej".\nNieoczekiwanie cover został skomentowany przez samego Sławomira. Znany muzyk przyznał, że bardzo podoba mu się odwzorowanie jego piosenki w zupełnie nowej wersji i postanowił dołączyć kilka ciepłych słów pod adresem autora coveru, chwaląc jego talent.\nSławomir komentuje cover swojej piosenki\n- Cześć tu Sławomir. To chyba najbardziej oryginalny cover, jaki słyszałem (nie licząc pielgrzymki do Częstochowy). Gratuluję Ci Rafale i pozdrawiam. Działaj, bo masz ogromny potencjał - napisał Sławomir w komentarzu pod utworem, wyrażając swój podziw.\nPojawiły się także komentarze ze strony internautów, którzy również byli pod wrażeniem doskonałego pomysłu i jeszcze lepszego wykonania. Niektórzy uważają, że sam twórca oryginału nie potrafiłby zaśpiewać w ten sposób.\n- Super Sławomir, szacun za to że nie zjadasz własnego "ego", a widzisz też innych. To Twój utwór i ty jesteś zawsze na topie, reszta to lepsze lub gorsze kopie. Rafał daje radę, bo poszedł w inne klimaty i to wiele osób urzekło - pisze jeden z komentujących, odpowiadając na komentarz muzyka disco polo.\n- Stary, masz taki głos, że coś ruszasz. Pokazałeś inny wymiar tej nuty. Póki nie podszlifujesz akcentu zostań przy polskiej piosence, wybór masz ogromny. Nie udziwnieniami, ale prostym śpiewem nas kupisz - twierdzi jedna z kobiet.


Atende ma kontrakt z wojskiem za 6 mln zł - Puls Biznesu - pb.pl\nAtende ma kontrakt z wojskiem za 6 mln zł\nopublikowano: 06-08-2018, 13:19\nAtende podpisało z Centrum Zasobów Informatycznych (CZI) wart 6 mln zł netto kontrakt na dostawę oprogramowania wirtualizacyjnego do budowy sieci misyjnych.\nGiełdowa spółka jako jedyna złożyła ofertę w przetargu CZI. Zakres dostawy obejmuje oprogramowanie wraz z licencjami oraz wsparciem technicznym.\nKontrakt z wojskiem to nie jedyne zamówienie, o jakie w ostatnim czasie wzbogacił się portfel zamówień giełdowej spółki. W konsorcjum z NASK podpisała z Komendą Główną Straży Granicznej wartą 11 mln zł netto umowę na świadczenie przez trzy lata gwarancji dla wskazanych przez Straż Graniczną urządzeń, licencji i oprogramowania obecnie eksploatowanych przez Straż Graniczną.\nAkcje Torpolu drożeją, jest szansa na ogromny kontrakt\nSzczecin inwestuje w lokalną kulturę\nPuls Innowacji / IT&Internet / Atende ma kontrakt z wojskiem za 6 mln zł


Who is Hu? | Dziennik Polski\nPrzez pierwsze pięć minut nikt nie wiedział. Ludzie patrzyli na siebie i pytali: "Kto jest kim?". Na wszelki wypadek obu drużynom bili mocno brawo. Mocniej tym wyższym, efektowniejszym i skuteczniejszym. Czyli Chińczykom. Ale tego dowiedzieliśmy się dopiero później, gdy gwiazdy Young Dream Team zaczęły wreszcie grać swoją koszykówkę i w pierwszym występie na igrzyskach w Sydney zdobyły 119 punktów, tracąc 72.\nPrzez te 5 minut Chińczycy czuli się w hali The Dome jak u siebie w domu. Owacjom i głośnym zachwytom nad ich grą nie było końca. Po 4 minutach prowadzili 13-7 (komu się to po nich uda?). Z zachwytem patrzyliśmy, co wyprawia z Alonzo Mourningiem Yao Ming, ten sam, który podczas ceremonii otwarcia niósł chińską flagę. Trzepotała niemal pod koroną stadionu, gdyż Yao jest najwyższym Chińczykiem na świecie. - Najwyższym koszykarzem, ale na pewno nie Chińczykiem. Czy ty wiesz, że nas jest miliard? - prostuje dziennikarz Quing Yan. Olimpijskie komputery podają, że Yao ma 2,27 m, Quing twierdzi, że centymetr mniej. I tak w tym wypadku Australijczycy przesadzili nieznacznie, jeśli zauważyć, że Małgorzacie Dydek dodali 5 cm (2,18). Po meczu Yao cieszył się największym zainteresowaniem mediów, w strefie mieszanej przebywał kilkanaście minut. Stanąłem obok - głowę miałem pod jego pachami.\nAmerykanów z NBA przebudziło na dobre wejście Raya Allena. Facet, który w piątek wniósł na Stadion Olimpijski kartkę z napisem "RAY IS RIGHT HERE", zajął w The Dome właściwe miejsce, raz po raz zwisając z kosza. Zaczęła się zabawa, na trybunach opadły chińskie flagi i portrety, a przestraszony nieco trener Rudy Tomjanovich wreszcie usiadł na ławce.\nCo do tytułowego pytania - Hu Weidong także zagrał w tym meczu i rozpoczął udział w drugich igrzyskach (w Atlancie Chińczycy byli na 8. miejscu). "Ah Hu", jak mówią na niego koledzy, kocha muzykę i koszykówkę, w którą gra od 7. roku życia. Do dwóch metrów brakuje mu dwóch centymetrów i już nie urośnie, bo ma 29 lat.\nWyniki pierwszego dnia turnieju olimpijskiego koszykarzy:\nFrancja - Nowa Zelandia 76 - 50, Włochy - Litwa 50 - 48, USA - Chiny 119 - 72\nKanada - Australia 101 - 90, Hiszpania - Angola 64 - 45, Jugosławia - Rosja 66 - 60


Osóbka wjechała pod pociąg! Ranna matka z dziećmi (ZDJĘCIA) | Podkarpacie 24.pl I Podkarpacie firmy, ogłoszenia, aktualności - Podkarpacie, nieruchomości, turystyka, firmy, ogłoszenia\nDo bardzo groźnego zdarzenia z udziałem samochodu osobowego oraz pociągu doszło wczoraj (25 bm.) wieczorem w Bieczu. Z niewyjaśnionych przyczyn, 33-letnia kobieta wjechała wprost pod pociąg relacji Zagórz – Kraków.\nDo zdarzenia doszło na niestrzeżonym przejeździe kolejowym w Bieczu. Na szczęście siła uderzenia nie była bardzo duża, ponieważ pociąg przed przejazdem zwalniał. Niemniej skład przepchnął opla kilkadziesiąt metrów.\nSamochodem podróżowała 33-letnia kobieta i jej dwójka dzieci w wieku siedmiu lat i roku. Wszyscy jadący samochodem trafili do szpitala. Na szczęście ich życiu nie zagraża niebezpieczeństwo. Kobieta oraz maszynista byli trzeźwi.\nfoto: OSP KRSG Biecz


Gadżety i dodatki do wyposażenia łazienki- tanie akcesoria łazienkowe\nGadżety i akcesoria łazienkowe\nTaboret fortepianowy ROCKJAM RJKBB100\nStołek jest wykonany ze stali i ma głęboką wyściółkę, która wspiera pośladki, i ma cztery poziomy regulacji, aby dostosować się do każdego stylu gry, co czyni ją idealnym stołkiem do pianina.\nDozownik na mydło w płynie WENKO 23977100\nPojemnik z pompką dozującą WENKO wielokrotnego użytku i wielokrotnego napełniani nadają się do mydła w płynie, płynu do naczyń, środka do dezynfekcji rąk lub olejku eterycznego.\nCena w innych sklepach:31,00 złOszczędzasz 16,00 zł\nKażde pomieszczenie w domu, jest równie ważne! Salon, daje nam możliwość wytchnienia, miejsce do czasu spędzania z bliskimi. Jadalnia to bardzo ważne miejsce, by wspólnie przy jednym stole jeść posiłki. Sypialnia, pozwala nam się wyciszyć, wyspać i tym samym zregenerować siły na kolejny dzień. Kuchnia, o niej często mówi się “serce domu”, kuchnia to tam przygotowujemy posiłki i np. wspólnie pieczemy ciasteczka. Natomiast jest jeszcze takie pomieszczenie jak - łazienka. Równie ważne jak cała reszta domowych pomieszczeń.\nŁazienka koi nasze zmysły i wycisza np. podczas kąpieli, pozwala na dbanie o higienę. To miejsce, które również zasługuje na fajne wyposażenie, oraz ładne dodatki do łazienki.\nJAKIE AKCESORIA ŁAZIENKOWE ZNALEŹĆ MOŻNA W NASZYM SKLEPIE?\nPrzedmioty przeznaczone do łazienek zajmują sporą część w dziale - wyposażenie domu!\nróżnego rodzaju wagi łazienkowe jak TAKA lub TAKA\nwylewka do baterii, np. TAKA\nnakładki na muszlę, np. TAKA\nW naszym asortymencie, znajdziecie Państwo także wyposażenie łazienki dla niepełnosprawnych oraz osób starszych. Takimi przedmiotami są na przykład:\nnasadki toaletowe z klapą, np. TAKA\nramy toaletowe, jak np. TAKA\nWarto zaglądać tutaj częściej, by nie przegapić żadnych nowych ofert. Być może znajdziesz przedmiot, którego właśnie potrzebujesz i szukasz. Dodatkowo zachęcamy do odwiedzania zakładki - wyprzedaż. Tam z całą pewnością nie raz, znajdziecie Państwo akcesoria i gadżety łazienkowe, które sprawią, że pomieszczenie to stanie się nie tylko praktyczne i higieniczne ale i przytulne.\nWyposażenie łazienki jak i innych domowych pomieszczeń wcale nie musi być drogie! Szczególnie w naszym outletowym sklepie rtv i agd, znaleźć możecie niezbędne wyposażenie łazienki z niskimi cenami.\nPoza tym, nie trzeba zagospodarowywać pomieszczenia na raz! Jeśli macie Państwo taką możliwość, to zachęcamy do kupna kilku przedmiotów, np. co miesiąc, wówczas koszty rozłożą się w czasie, a Państwo będą się cieszyć pięknym wnętrzem łazienki.w dobrej jakości za niewielką kwotę.


Krok 1 – szukanie pracy\nPrevious Article Polacy w Chinach – polscy muzycy w Changsha\nW momencie gdy jesteśmy już zdecydowani na wyjazd do Chin, należy się rozejrzeć za jakąć pracą. W moim przypadku najłatwiej było się zaczepić jako nauczyciel języka angirelskiego. Od czego zacząć? Najprościej i najskuteczniej po prostu znaleźć kogoś kto już tu pracuje jako nauczyciel (bez problemów znajdziecie takie blogi jak i masę kontaktów w internecie). Co ciekawe i warte zauważenia ze strony Polaków już tu mieszkających spotkała mnie bardzo duża pomoc i życzliwość. To od nich dostałem namiary do odpowiednich instytucji i co bardzo ważne dopilnowane zostały wszelkie formalności. Oczywiście trzeba było zwrócić pewne koszty (musieli pojechać do biura, zaprosić kogoś na kolacje itd) jednak jest się w bardzo komfortowej sytuacji gdy ma się kogoś tu na miejscu. Nie wyobrażam sobie przyjazdu tutaj bez żadnych nawiązanych jeszcze w Polsce kontaktów, Chiny są tak odmiennym krajem że ktoś musi nas wprowadzić w ten inny ale jakże fascynujący świat.\nNie tylko nauczyciele są w Chinach potrzebni. Przeszukując intenet bez trudu odnajdziecie różne ogłoszenia czy informacje o zapotrzebowaniu na Chińskim rynku pracy. Można tu spotkać informatyków czy architektów z Europy jak i tancerki czy zespoły muzyczne. Przekonany jestem że każdy znajdzie tu coś dla siebie.\nZarobki nie są złe, przeważnie powyżej 4000 pln i zapewnione mieszkanie, warto zauwazyc że jak na chinskie warunki to bardzo dużo pieniędzy, spokojnie jesteśmy z tego w stanie odłożyć 3000 pln, gdyż w Chinach wszelkie podstawowe artykuły sa dużo tańsze niż u nas.\nW kolejnych postach postaram się przedstawić procedurę wyrabiania wizy, dostępne loty do Chin i pierwsze dni na miejscu.


Do teatru i opery za grosze. Tańsze bilety w ramach specjalnej akcji [WIDEO], Kultura i Rozrywka, Wiadomości Białystok Online Portal Miejski Białystok (Bialystok), Strona 1\n719 osób online\nDo teatru i opery za grosze. Tańsze bilety w ramach specjalnej akcji [WIDEO]\nAkcja "Bilet do teatru za 500 groszy" organizowana jest z okazji Dnia Teatru Publicznego. Już w sobotę (13 maja) widzowie będą mogli kupić bilety na wybrane spektakle za 5 zł. W projekt zaangażowały się też podlaskie placówki.\nW ramach akcji można obejrzeć "Carmen" w Operze Podlaskiej\nDzień Teatru Publicznego oraz towarzysząca mu akcja "Biletu do teatru za 500 groszy" to szansa i zachęta dla tych, którzy na co dzień z różnych powodów rzadko korzystają z oferty teatralnej, na ich twórcze spotkanie z teatrem, którego nie muszą się obawiać i który bardzo łatwo daje się oswoić.\nW akcji uczestniczą placówki z Białegostoku i Supraśla: Teatr Dramatyczny, Białostocki Teatr Lalek, Opera i Filharmonia Podlaska oraz Teatr Wierszalin.\nTeatr Dramatyczny zaprasza na spektakl "Balladyna" (14 maja o godz. 20.00), Białostocki Teatr Lalek zagra "Cień" (13 maja o godz. 16.00), Opera i Filharmonia Podlaska - "Carmen" (14 maja o godz. 18.00), a Teatr Wierszalin - "Dziady - Noc pierwsza" (13 maja o godz. 19.00).\nSprzedaż biletów będzie prowadzona tylko w sobotę (13 maja) - w Teatrze Dramatycznym od godz. 14.00, w BTL-u w godz. 9.00-16.00 (lub do wyczerpania biletów), a w Operze od godz. 11.30. Teatr Wierszalin również będzie prowadził sprzedaż biletów 13 maja (w sprawie godzin otwarcia kasy można kontaktować się telefonicznie pod numerem telefonu 85 710 88 45).\nBilety są do kupienia wyłącznie w kasach placówek (nie będzie prowadzona sprzedaż internetowa, nie ma też możliwości wcześniejszej rezerwacji biletów). Widzowie mogą kupić ograniczoną liczbę biletów - w Teatrze Dramatycznym, Operze Podlaskiej i Teatrze Wierszalin są to maksymalnie 2 bilety, w BTL-u - 5. Bilet kosztuje 500 groszy, czyli 5 zł.\n97 teatrów w 38 miastach\nPomysł tego święta zrodził się w 2015 r., kiedy teatr publiczny w Polsce - a więc teatr dostępny i mówiący w imieniu każdego - obchodził 250-lecie swojego istnienia. Majowa akcja biletu za grosze, w którą zaangażowało się 100 teatrów publicznych w całej Polski, była jednym z najważniejszych wydarzeń obchodów i cieszyła się wielkim powodzeniem. Na widowniach zasiadło blisko 50 tys. widzów - także, a może przede wszystkim tych, którzy do teatru zaglądają rzadko lub wcale. Ten entuzjazm udało się utrzymać w kolejnym roku i jest duża szansa, że uda się to także za kilka tygodni.\nW akcji "Bilet do teatru za 500 groszy" z okazji Dnia Teatru Publicznego weźmie udział 97 teatrów z 38 polskich miast, a więc o 7 teatrów więcej niż w roku ubiegłym.\nDlaczego 500 groszy?\nTegoroczna cena biletu - 500 groszy - odpowiada liczbie spektakli premierowych w ostatnim sezonie, których twórcy wykorzystali do rozmowy z widzami współcześnie napisane teksty. Skrupulatność nakazywałaby nawet, aby do tej liczby dodać jeszcze "+", bo takich przedstawień było dokładnie 530. Imponująca statystyka! To także wyjście naprzeciw oczekiwaniom widzów, którzy przy okazji ubiegłorocznego Dnia Teatru Publicznego zwracali uwagę na repertuar współczesny jako na ten, który z jednej strony bardzo ich interesuje, z drugiej zaś dostarcza pewnych obaw i trudności w definicji.\nObchody Dnia Teatru Publicznego oraz towarzyszącej mu akcji "Bilet do teatru za 500 groszy" finansowane są z środków Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego, a koordynowane przez Instytut Teatralny im. Zbigniewa Raszewskiego.\nKoncert #SiłaSerc, czyli muzyczne podziękowanie dla medyków\nHaydn i Gounoda w Operze. Melomani mogą zacierać ręce\nAkcja "Nowy Rok z Książnicą Podlaską". Będą konkursy z nagrodami\nPomoc dla samotnych i nastoletnich matek. Każdy może włączyć się do akcji\nOgłoszenia drobne6872 ogłoszenia\nBiuro Rachunkowe Livros Sylwia Jarmocul. Wyszyńskiego 2/1 lok. 114


Tanuki-Czytelnia - Puste granice: ogród grzeszników tom 1 - recenzja książki\nPuste granice: ogród grzeszników tom 1 - recenzja książki\nTytuł: Puste granice: ogród grzeszników\nJeśli chodzi o light novel, to nieodmiennie pozostaję w tym temacie sceptykiem, zaś moje dotychczasowe kontakty z tego rodzaju twórczością przekonały mnie, że po prostu nie są to książki dla mnie. Niemniej, jako fan gier Kinoko Nasu, darować sobie Pustych Granic nie zamierzałem, nawet gdyby oznaczało to kolejny kontakt z literaturą ubogą językowo i prostą (by nie rzec prostacką) od strony literackiej. Tymczasem nadeszła niespodzianka - okazało się, że książka ta ma do zaoferowania o wiele więcej niż przeciętne pozycje z tego gatunku.\nFabuła kręci się w zasadzie wokół dwóch postaci. Jedną jest Shiki Ryogi, nastolatka z rozdwojeniem jaźni, która w wyniku wypadku zapada w śpiączkę. Gdy się z niej budzi, okazuje się, że pewne obszary jej pamięci zostały uszkodzone, jednak niejako w zamian uzyskała ona zdolność dostrzegania punktów, których przecięcie pozwala jej uśmiercić dosłownie wszystko. Drugim bohaterem, tym, którego fabuła wysuwa w pewnym sensie na pozycję protagonisty, jest Mikiya Kokuto, kolega Shiki jeszcze ze szkolnych czasów, który wydaje się być jedyną osobą, której na dziewczynie zależy. Porzuciwszy studia, Mikiya podejmuje pracę u Toko Aozaki, lalkarki i taumaturga, interesującej się mocno wszystkimi zjawiskami paranormalnymi. W jej domu zresztą drogi Mikiyi i Shiki przecinają się najczęściej.\nWiecie, z czym przeważnie kojarzy się light novel - ot, w poły grafomańska powiastka pisana programowo z użyciem prostego języka i ograniczonej ilości słów, w sam raz do czytania w pociągu czy w autobusie. Puste granice trafiły w moje ręce akurat przed dłuższą podróżą kolejową. Toteż siadając w pełnym przedziale pociągu relacji Warszawa-Włocławek, sięgnąłem po nią i zacząłem czytać, zakładając, że te dwie godzinki podróży upłyną dzięki temu szybciej, a ja przy okazji skorzystam z książki w sposób dla niej przewidziany. Było już po szóstej, ale że nadeszła już wiosna, to i wciąż było jasno, więc czytać można było bez problemów. Po paru stronach zamknąłem książkę i zerknąłem na ostatnia stronę jej okładki, gdzie umieszczono spory napis „Light Novel”. Pokręciłem głową z niedowierzaniem, by wrócić do lektury. Nie trwało to jednak długo. Kilka kolejnych stron i książka wróciła do torby, mi zaś pozostało kontemplowanie ubogiego niestety i płaskiego jak deska do prasowania krajobrazu Mazowsza i Kujaw, gdzie jedyną ozdobą pozostawało zachodzące słońce. Czy to oznacza, że trafiłem na coś jeszcze gorszego niż zakładałem?\nWręcz przeciwnie. Puste granice napisane są językiem, który bardziej przywodzi na myśl powieść w klasycznym rozumieniu tego słowa. Zaś prolog, zatytułowany Panorama, jest bardzo gęsty od treści i wręcz zawiły, przez co czytać go należy powoli i uważnie, w innym przypadku bowiem pogubienie się jest gwarantowane. Autor swobodnie i bez ostrzeżenia żongluje punktami widzenia bohaterów, a fakt, że jedna z postaci posiada dwie osobowości, męską i żeńską, nie ułatwia sprawy. Co więcej, swoje robi też zmiana osób - raz czytamy fragment pisany w osobie pierwszej, a zaraz potem narracja przeskakuje do osoby trzeciej. Ów chaos może zdezorientować niejednego czytelnika, zwłaszcza, że wydarzenia posuwające do przodu fabułę wydają się tu pełnić rolę służebną względem kreacji postaci i relacji między nimi, nie mówiąc już o dość częstych skokach czasowych między wydarzeniami. W efekcie tego lektura pierwszych rozdziałów Pustych granic wymaga od czytelnika sporego skupienia, którego w pociągu (o autobusie nie mówiąc) ciężko szukać, zwłaszcza gdy dwie panie naprzeciwko omawiają właśnie ostatnie odcinki „Tańca z gwiazdami”. Pamiętam, że gdy wróciłem do domu, zrobiłem sobie kawę, ukroiłem kawałek ciasta i siadłem do lektury w dalece bardziej komfortowych warunkach niż poprzednio, sytuacja zmieniła się diametralnie, do tego wręcz stopnia, że nawet nie zauważyłem, kiedy wzmiankowana kawa, nietknięta niemal zresztą, zdążyła ostygnąć.\nBo lektura Pustych granic faktycznie potraci wciągnąć. Autor stawia przed czytelnikiem pewne wymagania, oczekuje od niego skupienia, uwagi i pamięci o zaprezentowanych wcześniej faktach. Jeśli czytaliście jakieś inne light novel, to pewnie wiecie, że nie jest to norma. Do dziś pozostaje mi w pamięci jak w No game no life autor czuł się w obowiązku powtarzać pewne rzeczy po kilka razy (nawet tak „szalenie istotne” dla fabuły dane jak to, że główny bohater jest prawiczkiem), jakby nie był pewien, że czytelnikowi na pewno utkwił w pamięci jakiś fakt. Tutaj zaś, mimo relatywnie skromnej obsady (na którą składają w sumie cztery istotne dla fabuły postacie), informacji jest dużo. Więcej, są to informacje ujmowane niekiedy całkiem bogatym i złożonym językiem (znowu antyteza tego, z czym kojarzyć się może słownictwo w light novel). Dalej, autor potrafi całkiem nieźle pisać i opisywać. Tu zbliża się chyba najbardziej do kanonów gatunku, bo choć opisy i tak są o wiele bardziej barwne niż w wielu innych tego rodzaju tytułach, to na pewno trudno je uznać za wyczerpujące. Ale też pamiętać trzeba, że pisane są dla ludzi, którzy doskonale znają realia, w których toczy się akcja.\nFabuła pierwszego tomu dzieli się niejako na dwie połowy. Pierwsza koncentruje się na postaci Shiki Ryogi, jej życiu przed wypadkiem i relacjach z Mikiyią, a także serii zabójstw mających w tym czasie miejsce. Następnie przeskakujemy do zasadniczej części, rozgrywającej się w „teraźniejszości”, gdzie tym razem osią fabuły jest historia Fujino Asagami, obdarzonej telekinetycznymi zdolnościami zabójczyni, chcącej pomścić wyrządzone jej krzywdy. Daje się zauważyć, że ta druga połowa jest napisana nieco przejrzyściej, jakby autor wiedział już, co i jak chce tworzyć, zaś z chaosu prologu zaczął wyłaniać się pewien bardziej konkretny kształt. Z drugiej strony, ograniczenie karuzeli narracyjnej zostaje zastąpione przez jeszcze większą ilość danych oraz dłuższych i prowadzonych niekiedy zgoła nie lightnovelowym stylem, rozmów. Książka niezmiennie pozostaje lekturą gdzieś tak o klasę - dwie bardziej wymagającą niż przeciętny przedstawiciel swojego gatunku.\nPoszukując dalej punktów zbieżnych i różnic - przywykliśmy do faktu, że w light novel lakoniczność opisów jest uzupełniana przed grafiki, zwykle po kilka - kilkanaście na tomik. I tu znowu będzie problem, bo Puste granice nie mają ilustracji jako takich. W całej książce znajdziemy trzy obrazki, będące stronami tytułowymi dla rozdziałów, dość statyczne i przedstawiające wyłącznie bohaterów. Jedyna bardziej dynamiczna ilustracja znajduje się na okładce. Nie powiem, aby mi to przeszkadzało, bo autor pisze na tyle dobrze, że nie miałem problemów z wyobrażeniem sobie tego, co zostało opisane na kartach powieści. Ale podejrzewam, że niektórych to zapewne rozczaruje - no bo jak kto, light novel bez ilustracji?\nNa okładce książki znajdziemy informację, że Puste granice zapoczątkowały w Japonii nurt „nowej fantastyki”. Nie znam się na tyle na japońskiej literaturze, aby móc to zweryfikować. Dla mnie powieść ta jest typowym przedstawicielem urban fantasy, gdzie w realiach wielkomiejskich zderzają się ze sobą światy magii i nauki. Autor ozdobił całość elementami nieobcymi historyjkom detektywistycznym, wplatając w to bardzo oszczędnie zresztą elementy romansu i horroru. Trzeba przyznać, powstała w ten sposób bardzo udana opowieść, której klimat na pewno potrafi wciągnąć czytelnika. Jeśli ktoś miał do czynienia z grą Tsukihime, kolejnym dziełem Nasu, które niejako wyewoluowało z Pustych granic, to zauważy, że da opowieść, przynajmniej na tym etapie, oszczędniej raczy czytelnika niesamowitością, oszczędzając mu ponadto zagrywek znanych z historii mocniej stawiających na romans. Trzeba jednak pamiętać, że to dopiero pierwszy tom z trzech, a to nakazywałoby ostrożność, jeśli chodzi o takie osądy\nTomik pierwszy, liczący nieco ponad dwieście stron, uzupełnia posłowie autorstwa Yukito Ayatsujiego, w Polsce znanego głównie z Another. Tekst całkiem ciekawy, choć po prawdzie będący luźnymi przemyśleniami tegoż pisarza na temat Kinoko Nasu i i Pustych granic. Znajdziemy tu interesujące informacje (jak choćby te o roli, jaką w inspiracjach literackich Nasu odegrały kryminały), ale i sporo typowo japońskiej grzeczności, suto podlanej komplementami i ogólnikami. Trochę brak mi informacji o Type-Moon (autor na starcie zaznacza, że o świecie gier ma znikome pojęcie). Niemniej, rzecz godna uwagi i będąca zacnym dodatkiem.\nDo polskiego wydania uwag nie mam - okładka utrzymana w półmatowych barwach, bez niezbyt lubianej przeze mnie kredy, dobrze pasuje do całości. Tłumaczenie tytułu jest bez zarzutu - dobrze oddaje jego abstrakcyjność. W tekście nie znalazłem żadnych uchybień, a fakt, że konsultantem była osoba, o której wiem, że siedzi mocno w temacie, jest niejako gwarancją, że fani twórczości Nasu nie mają się tu czego obawiać. Jeśli chodzi o przekład, to prezentuje on naprawdę niezły poziom, unikając wszelkiej maści niepotrzebnej japońszczyzny, zachowując natomiast klimat i ducha oryginału. Nie natrafiłem na żadne błędy czy też fragmenty, przy których czułbym potrzebę poprawiania tego i owego.\nPuste granice to kawał przyzwoitego urban fantasy w japońskich realiach i już z tego powodu pozycja godna uwagi fanów gatunku. Można uznać ten tytuł także za lekturę obowiązkową dla wszystkich fanów Nasuverse, bowiem to z tej pozycji wyewoluowały świat i realia, ale także i niektóre postacie znane z Tsukihime, Fate/stay night czy Mahotsukai no yoru, choćby Toko Aozaki, pojawiająca się często w innych tytułach Nasu. I choć wciąż pozostaję sceptyczny względem light novel w ogólności, to cieszy mnie, że nawet w tym gatunku trafić się może coś interesującego.


O samolotach w Gdańsku - Computerworld - Wiadomości IT, biznes IT, praca w IT, konferencje\nO samolotach w Gdańsku\nLido GmbH, należąca do koncernu Lufthansa AG, otworzyła ośrodek informatyczny w Gdańsku. Zajmie się on wsparciem technicznym centrali firmy mieszczącej się we Frankfurcie n. Menem.\nPodstawową przesłanką, która zadecydowała o umieszczeniu firmy właśnie w Gdańsku, jest dobra - z punktu widzenia Lido - sytuacja na rynku pracy, czyli relatywnie wysoka podaż wykwalifikowanych informatyków i niewygórowane, w porównaniu np. z Warszawą, koszty wynagrodzeń. Dotychczas zatrudnienie w Lido Technology Sp. z o.o. znalazło 35 informatyków, głównie inżynierów systemowych i baz danych. Poza wykształconymi absolwentami dużą rolę odgrywa lokalizacja geograficzna. "Dla naszych potrzeb istotne jest dobre połączenie zarówno lotnicze, jak i telekomunikacyjne z centralą firmy we Frankfurcie" - twierdzi Adam Wojewódka, dyrektor Lido Technology Sp. z o.o.\nZadaniem nowego centrum technologicznego Lido Technology będzie udzielanie pomocy technicznej centrali firmy, znajdującej się we Frankfurcie n. Menem. W Polsce ma powstać także centrum obliczeniowe, które w razie awarii przejmie funkcje dowolnego węzła Lido na świecie.\nDomeną Lido jest produkcja, wdrażanie i utrzymanie systemów wspomagania decyzji optymalizujących trasy przelotów samolotów - Lufthansa Integrated Dispatch Operation (LIDO). W planach znajduje się także opracowanie oprogramowania do kontroli lotów. Producent ten zamierza również tworzyć rozwiązania dla innych branż, zwłaszcza tych, które wymagają oprogramowania nadzorującego ciągłość pracy przedsiębiorstw. Jak twierdzą przedstawiciele firmy, obecnie raczej nie istnieją w firmie produkty, które bezpośrednio mogłyby zainteresować polskich klientów. Szansę znalezienia popytu w środkowej i wschodniej Europie może zwiększyć stworzenie aplikacji dla średnich i małych linii lotniczych, a także innych gałęzi przemysłu i usług.\n"Naszym celem jest z pewnością wykorzystanie polskiego ośrodka technologicznego do planowanego rozwoju działalności firmy na południu i wschodzie Europy" - mówi Adam Wojewódka. "Jesteśmy przekonani, że po ustabilizowaniu się sytuacji politycznej i gospodarczej w tych regionach pojawi się co najmniej kilku prężnie działających przewoźników lotniczych, którym będziemy mogli zaoferować nasze produkty" - uzupełnia.\nLido GmbH jest przykładem firmy świadczącej usługi także dla konkurencji swojej korporacji-matki. To jednak w branży lotniczej nie jest niczym szczególnym. Kooperacja w zakresie cateringu i obsługi technicznej rozwija się od kilkudziesięciu lat. Zgodnie z tą logiką Lufthansa AG nie jest przeciwna oferowaniu produktów Lido GmbH innym liniom lotniczym, z którymi na rynku przewozów bezpośrednio konkuruje. Interesy klientów natomiast są zabezpieczane brakiem dostępu dostawcy systemu do wielu danych określonej linii.


Wyprawy - Relacje - Magda i Krzysiek\nDrapers - Suspenders, braces\nStyczeń 2014, Magda i Krzysiek\nPomysł napisania relacji z podróży na Jamajkę zrodził się jeszcze podczas pobytu na wyspie. Wydawało się to wtedy jasne, proste i oczywiste, jednak realizacja tego pomysłu okazała się trudniejsza niż mogliśmy przypuszczać. Patrząc na wszystko co się tam wydarzyło z perspektywy Polski i próbując ubrać nasze przeżycia w słowa, nasuwa się jedno podstawowe pytanie: którą Jamajkę opisać? Treasure Beach, w którym oprócz przyjaznych, otwartych i zaciekawionych przybyszami z Europy miejscowych możemy spotkać frików z całego świata? Negril - piękne plaże pełne turystów i jamajskich hustlerów? A może Kingston, stolicę pełną kontrastów, rozdartą pomiędzy szklanymi biurowcami, eleganckimi rezydencjami i byle jak skleconymi chatkami z desek i blachy falistej? Czy też położone z dala od turystycznych szlaków miasteczka i wioski, żyjące w swoim nieśpiesznym tempie? Ocho Rios? Góry Błękitne? Priory, które zmieniło swoje oblicze na czas odbywającego się tam festiwalu Rebel Salute a zapewne na codzień wygląda zupełnie inaczej?\nBędąc relatywnie niewielką wyspą Jamajka ma tak różnorodne oblicza że wymyka się jednoznacznym opisom. Mimo to pokusiliśmy się o próbę ujęcia w słowach tego co udało nam się zobaczyć, usłyszeć i czego mogliśmy doświadczyć. To co najbardziej nas urzekło w tej tropikalnej wyspie to jej mieszkańcy. Ludzie, których spotykaliśmy i z którymi zetknęliśmy się podczas naszego dwutygodniowego pobytu na wyspie: młodsi i starsi rastamani, staruszkowie przesiadujący pod sklepami i w barach, bezdomni mieszkający na plaży, sprzedawcy pamiątek, owoców czy innych smakołyków, kierowcy, kelnerzy, barmani, kucharze, rolnicy, sklepikarze, muzycy, łowcy okazji, przewodnicy, nauczyciele, uczniowie, rodzice z dziećmi, rybacy, znachorzy, robotnicy, studenci, didżeje, artyści... Ludzie o otwartych sercach, o niesamowitych talentach i zdolnościach, czerpiący radość z każdej chwili, ludzie od których mogliśmy się wiele nauczyć.\nNie ma co się oszukiwać, podróż na Jamajkę do lekkich, łatwych i przyjemnych nie należy. Z Polski nie ma bezpośrednich lotów, konieczna jest przesiadka na którymś z lotnisk w Europie Zachodniej. Najlepiej byłoby przespać te kilkanaście godzin w samolocie, nam się nie udało - byliśmy zbyt podekscytowani nieuchronnie zbliżającym się spotkaniem z Wyspą. Pod koniec podróży krótkie międzylądowanie na Kubie (niestety bez możliwości opuszczenia samolotu), potem jeszcze "chwilka" lotu i wylądowaliśmy w Montego Bay. Formalności na lotnisku zostały załatwione zadziwiająco szybko (zadziwiająco, bo naczytaliśmy się, że jest to droga przez mękę i potrafią trwać naprawdę długo) i w końcu mogliśmy odetchnąć tropikalnym jamajskim powietrzem. Jak się przyleciało z mroźnej Europy, w międzyczasie spędzając mnóstwo czasu w klimatyzowanych samolotach i na lotniskach jest to naprawdę duży szok, przez niektórych zwany efektem "otwarcia drzwiczek od piekarnika", kiedy gorące powietrze niespodziewanie bucha zza rozsuwanych szklanych drzwi. Po chwili nadjechał nasz dudniący basem busik, przesympatyczny kierowca w siwych dredach pomógł nam upchnąć bagaże i wyruszyliśmy w drogę do Treasure Beach. Podróż upłynęła na obserwacji zmieniających się widoków za oknem. A było co obserwować! Droga wiła się wśród gór raz wznosząc się, raz opadając w osnute mgłą doliny, przydrożna roślinność zdawała się wdzierać na szosę, nad wszystkim górował srebrny księżyc. Przez otwarte okna wdzierały się zapachy fauny i flory, przydrożnych barów i marihuany. Co jakiś czas z nocnej dżungli wyłaniały się wioski, w każdej nawet najmniejszej znajdował się tętniący życiem bar, zgromadzeni tłumnie lokalsi pozdrawiali nas machaniem, my odwzajemnialiśmy pozdrowienie trąbiąc. W późniejszym czasie przyzwyczailiśmy się do tego, że na Jamajce używa się samochodowego klaksonu w zupełnie innym celu niż u nas. Trąbi się dużo i często: przy wyprzedzaniu, przy dojeżdżaniu do ślepego zakrętu, aby uprzedzić kierowcę, który ewentualnie może nadjeżdżać z naprzeciwka, że jedziemy, aby pozdrowić mijanych na drodze pieszych, rowerzystów, motocyklistów, innych kierowców czy np. przydrożnych sprzedawców owoców, czy też żeby po prostu oznajmić, że nadjeżdżamy. Jeżeli będziecie spacerować skrajem drogi, nie podskakujcie ze zdziwienia jeśli nadjeżdżający pojazd ogłuszy Was trąbieniem, witajcie na Jamajce.\nNa Plaży pełnej Skarbów\nPo dotarciu do celu czyli do rybackiej wioski noszącej barwną nazwę Treasure Beach rozlokowaliśmy się w skromnych pokojach a dobiegający nas zza okna kojący szum fal Morza Karaibskiego zrekompensował nam brak luksusowego wyposażenia z nawiązką. Po orzeźwiającym prysznicu przyszła pora na pierwszy nocny spacer po wiosce. Jako że ogród naszego Guest House'u graniczy bezpośrednio z plażą, właśnie tam skierowaliśmy pierwsze kroki. Mając w pamięci przenikliwe zimno polskich ulic pełnych styczniowego śniegu, ciągle niedowierzaliśmy, że spacerujemy w środku nocy po karaibskiej plaży w tiszertach i krótkich spodenkach. Włócząc się wzdłuż morza spotkaliśmy starego rastamana siedzącego przy ognisku, z potoku słów w patois wyłowiliśmy zaproszenie, więc dołączyliśmy do niego z przyjemnością. Patrząc w ogień i słuchając melodii jamajskiego języka dostrajaliśmy się do wibracji Wyspy, a wszystkie sprawy dnia codziennego, które zostały gdzieś daleko za oceanem stały się tak odległe że aż nierealne. Realne było tylko to, co tu i teraz. Uspokajający szum morza, trzaskające iskry i uśmiechnięte twarze obok. Gdy ognisko dogasło postanowiliśmy udać się na zasłużony odpoczynek, po takiej ilości wrażeń należało się. A tu niespodzianka: nie da się zasnąć! Pomimo dwóch nieprzespanych nocy i długiej męczącej podróży - nic z tego. Zmiana czasu zrobiła swoje, prawdopodobnie emocje związane z wymarzoną podróżą też. Całe szczęście mieliśmy do dyspozycji altanę z palmowym dachem i hamakami, w której spędziliśmy resztę nocy dyskutując, aż nie wiadomo kiedy zza horyzontu nad morzem wynurzyło się słońce. Wschód słońca na Jamajce ma miejsce około 6 rano, zachód natomiast jest około 18 - co nas wprawiło w lekkie zdziwienie, nie wiedzieć czemu zawsze wyobrażaliśmy sobie, że słońce na Wyspie zachodzi dużo później.\nRano udało nam się na krótko zasnąć, po przebudzeniu kontynuowaliśmy zwiedzanie miejscowości, która miała być naszym punktem zaczepienia i bazą wypadową przez cały nasz pobyt na Jamajce. Ale zanim przeszliśmy do zwiedzania, należało coś przekąsić. Niewątpliwie bezkonkurencyjne jest tradycyjne jamajskie śniadanie czyli ackee and saltfish (ackee z solonym dorszem). Ackee to rosnący na drzewie tropikalny owoc, który można zrywać dopiero kiedy sam się otworzy, zamknięty jest trujący. Zebrane otwarte ackee oczyszcza się z czerwonych nitek oraz czarnych "pestek" które są niejadalne, a pozostałą jadalną część koloru żółtego gotuje się we wrzątku i smaży z kawałkami solonej ryby. Smażone i odpowiednio przyprawione ackee ma kolor i konsystencję zbliżoną do jajecznicy i nieporównywalny do niczego smak. Takie śniadanie jest bardzo sycące, popite szklanką świeżo wyciśniętego soku i filiżanką bardzo mocnej jamajskiej kawy daje mnóstwo energii. Kwestię ewentualnej dolewki kawy sugerujemy poważnie przemyśleć, bo kawa Blue Mountain nie dość, że należy do jednej z najlepszych w świecie, to daje potężnego kopa. Tak posileni kontynuowaliśmy poznawanie Treasure Beach.\nPodobnie jak na polskiej wsi jednym z centralnych punktów wioski jest sklep, wokół którego zbierają się starsi i młodsi, o każdej porze można tam kogoś spotkać - w ciągu dnia zazwyczaj są to weseli dziadkowie żartujący i przekomarzający się między sobą, wieczorem zwykle pojawia się sporo okolicznej młodzieży, słuchającej najnowszych hitów Vybz Kartela ze smartfonów i komentującej pędzące motocykle. Popijają rum i Red Stripe'a, część pali jointy, są przy tym bardzo otwarci i kontaktowi, zaciekawieni obcymi, można z nimi pogawędzić na różne tematy. Chętnie też pozują do zdjęć (co w innych częściach Jamajki nie zawsze jest takie oczywiste), a przy tym tryskają wręcz energią i humorem. Akurat jeden z bezzębnych staruszków przesiadujących pod sklepem, na oko mocno po siedemdziesiątce, dał popis podrywu w typowo jamajskim stylu, podając rękę na przywitanie i pytając o imię, sam przedstawił się jako Mr. Sexy, czym wywołał niepohamowane salwy śmiechu swoich kompanów. Innym ważnym punktem Treasure Beach jest sklep u Juniora. Junior wbrew swojemu przydomkowi nie jest może najmłodszy, za to słynie z najlepszego kurczaka jerk w okolicy. Jerk to typowo jamajski sposób przyrządzania mięsa, zazwyczaj drobiu, ale spotyka się też "jerkowaną" wieprzowinę i ryby, polegający na zamarynowaniu w odpowiedniej mieszance przypraw (każdy ma swoją recepturę, według której przygotowuje marynatę i zwykle pilnie jej strzeże), a następnie powolnym opiekaniu w charakterystycznej okrągłej beczce. Junior nie przyrządza swojego popisowego dania codziennie, ale bezproblemowo można się z nim dogadać na konkretny dzień i przybliżoną godzinę. Można też uciąć sobie miłą pogawędkę na dowolny temat. Ogólnie na Jamajce, a zwłaszcza w małych miejscowościach typu Treasure Beach bardzo rzadko mija się kogoś bez słowa. I nie ma znaczenia czy spotykasz tę osobę po raz pierwszy, kojarzysz z widzenia czy też jest to dalszy lub bliższy znajomy. Wypada co najmniej się przywitać, wymienić parę zdań czy też wdać się w dłuższą dyskusję. To jeden z motywów, który urzekł nas w zarówno w Treasure Beach jak i na całej Jamajce: każdy znajdzie chwilę czasu na rozmowę. Tak właśnie poznaliśmy Juniora - zagadał do nas, gdy mijaliśmy jego sklep. I nie była to męcząca, nachalna gadka sprzedawców, jaką spotyka się np. w krajach arabskich, a miła i sympatyczna rozmowa, którą kontynuowaliśmy w oczekiwaniu na nasze danie. Smak Juniorowego jerk chickena przerósł nasze najśmielsze oczekiwania, od tego momentu polecaliśmy wszystkim to miejsce. Oprócz kurczaków u Juniora w godzinach porannych można zaopatrzyć się w świeże owoce a także zjeść na śniadanie kubek świeżo przygotowanej w wielkim garze wzmacniającej owsianki z orzechami.\nKolejne istotne miejsce na mapie Treasure Beach to bar Eggy'ego. Położony bezpośrednio na plaży, znany jest jako idealne miejsce do podziwiania zachodów słońca. Panuje tam niesamowita atmosfera, przyciągająca nieszablonowe postaci. Podczas partyjki domino poznaliśmy Amerykanina, weterana wojny w Wietnamie, który po przejściu na emeryturę odnalazł tutaj swoje miejsce na ziemi i zamieszkał w chatce na plaży. Emocje rozgrzane przy grze w domino można schłodzić zimnym Red Stripe'm, dla głodnych Eggy zaserwuje pyszną rybkę przygotowaną wedle życzenia i złowioną zaledwie kilka godzin wcześniej.\nTreasure Beach kryje wiele ciekawych miejsc, które warto odwiedzić jak chociażby bar u Smurf'a - gdzie zjedliśmy przepyszną langustę z masłem czosnkowym, restauracja Jack's Sprat, do której przylega plaża ze strzeżonym kąpieliskiem, bar u Kim - gdzie można nawiązać wiele ciekawych znajomości z miejscowymi. Na każdym kroku spotykamy wyjątkowych ludzi, pogodnych i uśmiechniętych. Mimo, że wielu z nich żyje skromnie czy wręcz biednie, potrafią zarażać pogodą ducha jaką trudno spotkać w europejskich miastach.\nKąpiel pod wodospadem\nPierwszą wycieczką, na jaką wybraliśmy się po aklimatyzacji w Treasure Beach była wyprawa na wodospady YS. Miejsce idealne zarówno dla miłośników chilloutu i leniuchowania jak i zwolenników mocniejszych wrażeń. Można urządzić piknik pod drzewem i zwyczajnie wypoczywać, obserwując kolibry, zjadając zakupione po drodze pikantne paprykowe krewetki (hot swimps) i popijając je zimnym Red Stripe'm, można popływać w jednym z naturalnych basenów pod wodospadami, a miłośnicy mocniejszych wrażeń mogą wcielić się w postać Tarzana i zjazd na linie nad wodospadami uwieńczyć skokiem do wody. Miejsce to może nie jest kameralne, spotkamy tam sporo turystów ale teren jest tak rozległy, że nie stanowi to jakiegoś większego problemu. My w każdym razie mamy bardzo pozytywne wspomnienia z wodospadów, pełen relaks i orzeźwiająca kąpiel pod wodospadami wprowadziła nas w dobry nastrój. Warto zarezerwować sobie przynajmniej pół dnia na wizytę - czas spędzany tam mija bardzo szybko.\nW krainie rumem płynącej\nMimo, że Appleton Rum Estate - fabryka najbardziej popularnego na Jamajce wysokoprocentowego trunku to miejsce typowo turystyczne, kiedy zwiedzaliśmy destylarnię można było na spokojnie wszystko obejrzeć i usłyszeć i nikt nikomu nie deptał po piętach. Zwiedza się z przewodnikiem, który krótko opowiada o historii rumu, przedstawia etapy z jakich składa się proces jego wytwarzania, prezentuje historyczne urządzenia, jakich kiedyś używano przy produkcji tego trunku, dostajemy też szczegółową informację na temat jego rodzajów i gatunków. Chętni mogą również wejść na charakterystyczną wieżę i podziwiać z niej piękne okoliczne widoki. Potem następuje degustacja, przez niektórych uważana za gwóźdź programu. Na barze wystawiane są butelki z kilkunastoma rodzajami rumu, jednorazowe plastikowe kieliszki i? proszę się częstować. Ograniczeń generalnie nie ma, ale skoro nasza polska wycieczka nie wypiła wszystkiego, nasuwa się wniosek, że takie ograniczenia byłyby zbędne. Warto jednak znać swoje możliwości, bo dla osoby nieprzyzwyczajonej do tego typu rozrywek wlanie w siebie kilkunastu różnych rodzajów rumu w sporych ilościach może zakończyć się niezbyt ciekawie. Na terenie wytwórni działa też sklepik, gdzie można zakupić dowolnie wybrany gatunek rumu, gdyby któryś wyjątkowo nam posmakował.\nW drodze powrotnej zatrzymaliśmy się na chwilę relaksu w Alei Bambusowej, która jest bardzo urokliwym miejscem, a po powrocie do Treasure Beach kontynuowaliśmy imprezę.\nMauzoleum Boba Marleya w 9 Mile\nBędąc na Jamajce, a tym bardziej uważając się za miłośnika muzyki reggae, zwiedzenie Mauzoleum Boba Marleya można nazwać obowiązkowym punktem programu. Znajduje się ono w górach, w małej miejscowości Nine Mile, bliżej północnego wybrzeża Wyspy, gdzie urodził się i spędził pierwsze lata życia człowiek nazywany przez wielu Królem Reggae.\nPodróż z Treasure Beach trwa kilka godzin, dlatego też po drodze zatrzymaliśmy się na przydrożnym straganie uginającym się pod ciężarem przeróżnych owoców. O niektórych nigdy w życiu nie słyszeliśmy, nazwy innych gdzieś obiły nam się o uszy, ale nie mieliśmy pojęcia jak wyglądają. Jeszcze inne, jak niby znane nam dobrze banany występują w odmianach i rodzajach przyprawiających o zawrót głowy. Możemy spróbować bananów kwaśnych jak cytrusy czy słodkich jak nutella, są małe zwane "baby bananas" i banany zielone, banany do jedzenia na surowo i zdatne do spożycia jedynie po uprzednim ugotowaniu lub usmażeniu, można tak wymieniać w nieskończoność.\nZaopatrzeni w owoce ruszyliśmy w dalszą drogę by dotrzeć do wręcz kultowej wioski Nine Mile. Bob Marley Mausoleum mimo swojego komercyjnego charakteru jest warte odwiedzenia przynajmniej raz. Można zwiedzić dom, w którym mieszkał Bob, jego podwórko, usłyszeć od przewodnika wiele ciekawostek o Królu Reggae. Jest sklep z pamiątkami, płytami i koszulkami, a także bar z napojami i przekąskami. Po zwiedzaniu krótki odpoczynek przed dalszą drogą, wtedy to nasz rasta kierowca pokazał nam coś co Jamajczycy nazywają "eye-water". Jest to płyn wyciśnięty z charakterystycznego, rosnącego na drzewach owocu. Po zaaplikowaniu tego płynu do oczu ostrość i jasność widzenia poprawia się, widzimy dalej i lepiej. To tylko jeden z wielu przykładów na to, że Jamajczycy nie utracili kontaktu z naturą i żyją blisko niej, hołdując zasadzie "Natura ma odpowiedź na wszystko".\nPierwsza niespodzianka spotkała nas tuż po przyjeździe do miejscowości Priory, gdzie odbywa się jeden z największych i najważniejszych festiwali muzycznych na Jamajce - Rebel Salute. Przed hotelem spotkaliśmy samego Johnny'ego Osbourne'a, żywą legendę muzyki reggae, który swoją karierę zaczynał jeszcze w latach 60. ubiegłego wieku, a obecnie na co dzień mieszka w USA. Jak się okazało Johnny - jedną z gwiazd festiwalu, mieszka w tym samym hotelu co my. Później widywaliśmy go, a to na śniadaniu, a to pod parasolami przy basenie. Cała obsługa była podekscytowana obecnością tak znakomitego gościa, emocje można porównać do pojawienia się w polskim hoteliku postaci pokroju Zbigniewa Wodeckiego czy Krzysztofa Krawczyka ;)\nPo krótkim odpoczynku udaliśmy się na teren festiwalu. Przed wejściem mnóstwo sprzedawców oferujących dobra wszelakie: ciepłe i zimne przekąski, napoje, flagi, plastikowe trąbki - jak się przekonaliśmy na własne uszy - niezbędne wyposażenie każdego uczestnika dużej jamajskiej imprezy, a także składane wędkarskie krzesełka. Podczas wielogodzinnego festiwalu Jamajczycy lubią sobie wygodnie usiąść i posłuchać koncertu, część przynosi krzesełka ze sobą, reszta ma możliwość zakupu takiego sprzętu przed wejściem. Jako, że koncerty startują ok 20:00-21:00 i kończą się dopiero grubo po wschodzie słońca czyli ok 8:00-9:00, jamajska zapobiegliwość wydała się nam dość logiczna. Po dosyć drobiazgowej kontroli na bramce znaleźliśmy się w środku i pierwszą osobą jaką spotkaliśmy była... Queen Ifrica! Jedna z gwiazd festiwalu, a także partnerka życiowa głównego organizatora Tony'ego Rebela okazała się być niezwykle ciepłą i sympatyczną osobą.\nWarto wspomnieć, że Rebel Salut promujący roots reggae przebiega pod hasłem "No weapons, no drugs, no alcohol, no meat". Zamiast trunków procentowych można było spróbować tradycyjnych jamajskich energetyzujących ziołowo-korzennych napojów pod nazwą Roots, posilić się rozgrzewającą "power soup", skosztować mocnej jamajskiej kawy albo ochłodzić się owocowymi koktajlami. Sposób sprzedaży przekąsek i napojów różni się mocno od tego, który występuje na naszych festiwalach. Podobało się nam wspieranie przez festiwal drobnych lokalnych sprzedawców, którzy krążyli poza strefą gastronomiczną, przeciskali się pośród publiczności z napojami i przekąskami, dzięki nim można było ugasić pragnienie nie tracąc ani sekundy z występu ulubionego wykonawcy. Na festiwal zaproszono całą czołówkę jamajskich artystów reggae, nam najbardziej do gustu przypadły występy Bugle'a, Chucka Fendera, Iba Mahr'a, Kabaka Pyramid, Pantateuch, wspomnianych już Tony'ego Rebel'a i Johny'ego Osbourne'a, Petera Metro, The Tamlins, Johna Holta i Damiana Marleya.\nCo ciekawe, nie były to pełne półtorej - czy nawet dwugodzinne koncerty, jakie znamy z europejskich festiwali. Zaproszonych wykonawców było tylu, że zwykle każdy miał do dyspozycji zaledwie pół godziny, a w przypadku największych gwiazd godzinę. Nie było długich przerw pomiędzy występami, jakie zdarzają się na polskich festiwalach, bo riddim band zapewniający oprawę muzyczną zmienił się jedynie z 3 razy przez całą noc i tylko wtedy miały miejsce krótkie, dziesięcio- lub piętnastominutowe przerwy, w których publiczność z drugiej sceny zabawiał charakterystyczny i charyzmatyczny Sky Juice ze swoim soundem Metro Media. Niestety nadmiar festiwalowych emocji i zmęczenie tego dnia wzięły górę i nie doczekaliśmy wschodu słońca, kiedy to Luciano dał podobno świetny koncert w klimacie Nyabinghi. Drugi dzień Rebel Salute to kolejna niepowtarzalna okazja by usłyszeć na żywo plejadę jamajskich gwiazd, tym razem zostaliśmy do samego końca. Zapadły nam szczególnie w pamięć świetne występy m.in. Ginjah, I-Wayne, Queen Ifrica, Admiral Tibet, Big Youth, Bob Andy, Horace Andy, Pinchers, Louie Culture i Leroy Sibbles. Kolejność prezentowania się artystów na scenie zależała od ich popularności i największe gwiazdy były zarezerwowane na sam koniec festiwalowego dnia. Ciekawostką było pojawienie się na tym typowo reggae'owym festiwalu gwiazdora dancehall Bounty Killera. który zamiast pod groźnym pseudonimem pojawił się pod swoim prawdziwym nazwiskiem Rodney Price i dał bardzo energetyczny show. Przedostatnim artystą tego wieczoru był Jah Cure, mimo iż cenimy tego artystę, nieco nas zaskoczyło takie prestiżowe miejsce w lineupie i ogromny aplauz jaki dostał po wejściu na scenę. Wart odnotowania jest również porywający koncert Capletona, który zagrał już po wschodzie słońca i jednocześnie zamykał cały dwudniowy festiwal. Koncert króla ognia skończył się po 9 rano!\nZwiedzanie stolicy Jamajki rozpoczęliśmy od Muzeum Boba Marleya przy Hope Road. To tu mieszkał Marley kiedy zdobył już popularność, pod tym adresem mieściło się też studio nagraniowe i wytwórnia płytowa Tuff Gong. Miejsce, mimo swojego dość turystycznego charakteru na pewno warte jest zwiedzenia. Można dowiedzieć się wielu ciekawostek z życia Boba, obejrzeć pokój, w którym miał miejsce nieudany zamach na jego życie czy przejrzeć wycinki prasowe z czasów największej popularności króla reggae. Poza tym jest duża szansa, że spotkamy jakąś gwiazdę reggae (my natknęliśmy się na jednego z synów Boba - Juliana Marleya), a także możliwość ciekawych rozmów z interesującymi ludźmi (nasz rozmówca w postaci wiekowego rastamana okazał się być muzykiem, który doskonale kojarzy Polskę, ponieważ miał okazję wystąpić na Przystanku Woodstock w roli muzyka w zespole Damiana Marleya, innego syna Roberta Nesty).\nKolejny punkt na naszej mapie to Port Royal - dawny port piratów z XVII w. Sam port został w dużym stopniu zniszczony przez trzęsienia ziemi, ale nie przeszkadzało nam to poczuć się przez chwilę jak piraci z Karaibów. Zwiedziliśmy pozostałości portu i brytyjskich fortyfikacji, a także m.in. tzw. Giddy House - budynek odchylony od pionu w wyniku jednego z trzęsień ziemi. Polecamy wejście do środka - przyzwyczajony do pionowych ścian ludzki błędnik momentalnie zaczyna wariować.\nJako że nasza wyprawa była wyprawą muzyczną, nie mogło zabraknąć słynnych jamajskich studiów nagraniowych. W legendarnym Studio One poznaliśmy syna założyciela i pierwszego właściciela Studio One sir. Clemes'a "Coxson'a" Dodda i mieliśmy okazję zwiedzić miejsce, gdzie powstało wiele fundamentalnych dla muzyki reggae nagrań. W niemniej legendarnym Tuff Gong'u (przeniesionym z miejsca gdzie obecnie mieści się Muzeum Boba Marleya na Marcus Garvey Drive) nie tylko na własne oczy zobaczyliśmy wnętrza najbardziej znanego na Jamajce działającego studia nagraniowego i tłoczni płyt winylowej, ale mieliśmy okazję spotkać popularnych obecnie artystów, przedstawicieli ruchu roots revival: Jah9 i Protoje.\nOpuszczając hałaśliwe i nieco chaotyczne Kingston i wjeżdżając wąską, wijącą się drogą w kierunku Gór Błękitnych, mieliśmy wrażenie, że znaleźliśmy się w innym świecie. Zapierające dech w piersiach widoki, niesamowite kolory, roślinność wdzierająca się na szosę, mgły wiszące w dolinach... Nie da się tego opisać, ale gwarantujemy że nie da się również pozostać na to obojętnym. Wszystko zdaje się być w idealnej harmonii i perfekcyjnie do siebie pasować, zgodnie z planem Matki Natury. Kompletne przeciwieństwo pełnego kontrastów Kingston. Do tego pensjonat, w którym spaliśmy był jakby wciśnięty w zbocze jednej z gór z zapierającym dech w piersiach widokiem na majaczące daleko w dole światła Kingston. W Górach Błękitnych zwiedziliśmy małą plantację kawy i innych roślin (m.in. ananasów, które, jak się okazało, wcale nie rosną na drzewach), mieliśmy też sporo czasu na spacery i podziwianie naprawdę wyjątkowych pejzaży.\nOgromne wrażenie zrobiła na nas wizyta w rasta wiosce, bardzo wysoko w górach. Nie da się tam dojechać samochodem, do obozu wiedzie wąska, kręta ścieżka wśród drzew i krzewów. Mieszkańcy wioski okazali się być bardzo mili i otwarci, chętnie opowiadali o swoim życiu, wierzeniach, obrzędach. Młodzi rasta zorganizowali też dla nas krótką wycieczkę po wiosce, dotrzymanie im tempa w ciągłym wspinaniu po skalnych ścieżkach stanowiących szlaki komunikacyjne w obozie było nie lada wyzwaniem. Schodząc w dół do naszego miejsca zakwaterowania spotkaliśmy jeszcze duchowego przywódcę całej wspólnoty, który bardzo ciekawie opowiadał o przeszłości, teraźniejszości i planach na przyszłość tej rastafariańskiej społeczności. Zdecydowanie można określić wyprawę w Góry Błękitne jako atrakcję zarówno dla oka jak i dla ducha.\nMając możliwość zwiedzenia jeszcze "kawałka" Jamajki postanowiliśmy wybrać się do miasta popularnie zwanego przez Jamajczyków "Ochie", które szykowało się na wielkie urodzinowe przyjęcie znanego dancehall'owego artysty, otoczonego złą sławą Ninja Man'a. Zdecydowaliśmy, że pojedziemy publicznym transportem, busem kursującym z Kingston. Jest to najtańszy sposób na przemieszczanie się na większe odległości na Jamajce, bardzo popularny wśród mieszkańców Wyspy. Pierwszy szok przeżyliśmy na dworcu autobusowym w Kingston, z którego odjeżdżają wspomniane busy. To chaotyczne Kingston, które już poznaliśmy, w porównaniu do dworca było szczytem zorganizowania i porządku. Na dworcu roiło się od głośnych sprzedawców wszelkich dóbr, z których każdy chciał Ci sprzedać swój towar, przepychających się obładowanych pasażerów wybierających się w różnych kierunkach, trąbiących pojazdów... Harmider, hałas taki, że nie słychać własnych myśli, wszystko w ciągłym ruchu... Chaos to zdecydowanie zbyt łagodne określenie :) Co chwila napotykaliśmy zaciekawione spojrzenia - chyba nieczęsto widuje się tam białasów. Drugi szok nastąpił już po odnalezieniu właściwego pojazdu. Nasz przewodnik po upewnieniu się, że ten właśnie bus jedzie do Ochie stwierdził, że wsiadamy. Wsiadamy? ale nie ma gdzie bo bus jest pełny. Tak nam się przynajmniej wydawało, jednak okazało się, że po kilku zabiegach wygospodarowano jeszcze przestrzeń dla naszej piątki. I jeszcze kilku pasażerów. Co ciekawe, jamajskie busy nie jeżdżą według rozkładu jazdy, bus odjeżdża wtedy kiedy jest pełny, a pełny znaczy pełny - w każdym z rzędów siedzeń składających się z czterech krzesełek siedzi pięć osób (niezależnie od postury). Jeszcze chwila i wyruszyliśmy, czując się trochę jak atrakcja turystyczna dla innych pasażerów - dyskretnym i mniej dyskretnym spojrzeniom na grupkę whiteys nie było końca. Droga, mimo średniego komfortu minęła dość szybko, czas umilała nam lokalna stacja radiowa nadająca starsze i nowsze przeboje reggae. W Ochie znaleźliśmy się wczesnym wieczorem, zostawiliśmy bagaże w hotelu i ruszyliśmy na zwiedzanie miasta. Ocho Rios w naszym odczuciu to miasto o dwóch różnych obliczach. W dzień nie odbiega zbytnio od tego jak wygląda turystyczny nadmorski kurort. Sporo turystów, sklepy z pamiątkami, knajpki i restauracje, nabrzeże do którego przybijają wycieczkowce. W nocy oblicze miasta zmienia się: pojawiają się stragany z ulicznym jedzeniem, napojami i innymi artykułami, widać zdecydowanie mniej turystów, a więcej lokalnych mieszkańców. Następnego dnia zrobiliśmy zakupy na lokalnym targu owocowo-warzywnym, zwiedziliśmy lokalny craft market i oddaliśmy się słodkiemu lenistwu przy przepięknych, rzadko uczęszczanych wodospadach na obrzeżach Ochie. Po takim wypoczynku byliśmy gotowi na wieczorne szaleństwa na urodzinach Ninja Man'a. Przy wejściu do parku, w którym odbywał się bashment pojawiliśmy się około północy, i mimo sporej kolejki po chwili byliśmy w środku. To była kwintesencja jamajskiej imprezy: potężne nagłośnienie, bas przeszywający na wskroś i mnóstwo zmieniających się co chwila wokalistów wykonujących swoje utwory, komentujących aktualne wydarzenia społeczno-polityczne, nawiązujących do występów poprzedników i oczywiście składających życzenia urodzinowe jubilatowi. Wystąpili m.in. David Rodigan (!), Major Mackerel, Junior Reid, Macka Diamond, Etana, Burro Banton, Josey Wales, Peter Metro, George Nooks, Fantan Mojah, Bounty Killer, no i oczywiście sam Ninja Man. Zabawa była przednia, wszechobecne wuwuzele spowodowały, że pisk w uszach utrzymywał się jeszcze przez co najmniej dobę. Z ciekawostek, za jedzenie i napoje na takim evencie nie płaci się gotówką, a kuponami. Żeby wymienić gotówkę na kupony należy udać się do odpowiedniego samochodu gdzie przez okno można dokonać transakcji wymiany, ale by tego dokonać należy wcześniej odstać swoje w "kolejce", tj, tłumie przepychających się i pokrzykujących na siebie Jamajczyków otaczających samochód. Ale co to dla Polaków zaprawionych w kolejkowych bojach. Droga powrotna do Treasure Beach, czyli podróż z północy Jamajki na południe upłynęła nam na podziwianiu wschodu słońca, impreza zaś toczyła się dalej.\nOstatniego dnia, jako że nasz samolot odlatywał wieczorem, postanowiliśmy w drodze na lotnisko zahaczyć o Negril - chyba najbardziej znany turystyczny kurort na Jamajce. Opinie na jego temat były bardzo rozbieżne - część osób zachwycała się najpiękniejszą plażą na całej Wyspie, inni narzekali na tłumy amerykańskich i niemieckich turystów oraz ogromną ilość nachalnych sprzedawców, od których nie można się opędzić. Postanowiliśmy przekonać się na własnej skórze, a prawda okazała się leżeć pośrodku. Rzeczywiście urokliwa plaża z jasnym piaskiem ciągnie się przez kilka kilometrów, a cała turystyczna infrastruktura bardziej przypomina tą znaną z zachodnioeuropejskich kurortów, niż tą, z którą spotykaliśmy się wcześniej w innych częściach Jamajki. Co do nachalnych sprzedawców to wszelkie zasłyszane opowieści okazały się przesadzone (przynajmniej z naszego punktu widzenia), za to imprezowe ulotki rozłożone na stolikach w beach barach nie pozostawiały wątpliwości, że muzycznie dzieje się tam naprawdę dużo, a wachlarz wykonawców, których w ciągu najbliższych kilku dni można było zobaczyć i usłyszeć na żywo robił ogromne wrażenie. Po krótkim plażowaniu nasz nieoceniony rasta kierowca zabrał nas do jednej z lepszych restauracji, jaką mieliśmy okazję odwiedzić w czasie naszego pobytu na Wyspie. Była to knajpka typowa rastafariańska, serwująca wyłącznie tzw. ital food - wegetariańskie jedzenie bez soli, tradycyjne potrawy spożywane przez wyznawców Jah. Smaku tych potraw nie da się zapomnieć - polecamy spróbowanie tej oryginalnej kuchni nie tylko wegetarianom.\nA potem już tylko podróż na lotnisko, chwila złudnej nadziei, że może przez korek, który utworzył się na drodze do Montego Bay nie zdążymy na samolot i będziemy zmuszeni zostać na Jamajce. Łezka w oku i mocne postanowienie: musimy tu wrócić na dłużej! Jak to mówią o Jamajce: "Once you go, you know!".


super pustynne safari Hurghada - quad i zachód słońca - Royal Safari\nSuper Safari cały dzień (pustynne safari)\nOdkryj piękno pustyni podczas całodniowych safari. Ciesz się oszałamiającymi widokami zachodu słońca w sercu pustyni, gdzie poznasz lokalne życie i tradycje. I delektuj się orientalną pustynną herbatą Beduinów. Następnie wracasz do miasta, jeżdżąc quadem. Następnie kolacja i pokaz.\nPrzeżyj pełen przygód dzień (pustynne safari) w głębi pustyni w Morzu Czerwonym, poznaj życie Beduinów i ich tradycje, jazdę na wielbłądach, egipską herbatę bezludnej pustyni i wiele więcej do zobaczenia podczas podróży kończącej się pokazem orientalnym i kolacją przy grillu.\nRejs jeepem w górach\nProwadzenie samochodu pająka\nTwoja wycieczka rozpoczyna się od jazdy na pustyni quadem przez 45 minut, podziwiając piękno swojego otoczenia. Zobacz spektakularną pustynię, a następnie wróć na stację safari, aby przejechać pustynnym pojazdem krążownik lądowy, aby obejrzeć zachód słońca i zatrzymać się na herbatę w namiocie Beduinów.


Apartament Every Sky Orkana 9, Karpacz - ✅ Witaj na stronie głównej\nW jakiej miejscowości znajduje się obiekt Apartament Every Sky Orkana 9?\nObiekt Apartament Every Sky Orkana 9 znajduje się w miejscowości Karpacz, a dokładny adres to: 9 Władysława Orkana, 58-540 Karpacz, Polska.\nJak mogę sprawdzić wolne terminy w zakwaterowaniu Apartament Every Sky Orkana 9?\nWolne terminy sprawdzisz na stronie naszego partnera - tam również dokonasz rezerwacji w obiekcie Apartament Every Sky Orkana 9.\nIle kosztuje nocleg w obiekcie Apartament Every Sky Orkana 9?\nNajbardziej aktualny cennik obiektu Apartament Every Sky Orkana 9 znajdziesz na stronie naszego partnera - sprawdź ceny >>\nW pobliżu znajdziesz następujące inne obiekty noclegowe: Apartament Every Sky Orkana 9 (w odległości: 0 m), Apartamenty Pruskie (w odległości: 18 m), Chata pod Sniezka (w odległości: 29 m), Apartament Poranek (w odległości: 31 m),\nWitamy na stronie - Apartament Every Sky Orkana 9.\nJeden z naszych bestsellerów w mieście Karpacz! Apartament Every Sky Orkana 9 jest usytuowany w Karpaczu, w pobliżu parku rozrywki Western City. Na miejscu Goście mogą bezpłatnie korzystać z WiFi oraz prywatnego parkingu. Od świątyni Wang dzieli obiekt 6 km, a od całorocznego toru saneczkowego Alpine Coaster – 2,8 km Odległość od lotniska Wrocław-Strachowice wynosi 100 km.\nWyciąg narciarski Kopa 3,9 km\nŚwiątynia Wang 4 km\nPrzystanek autobusowy Strážné 17,5 km\nPark Dinozaurów 17,9 km\nZakręt Śmierci 18,8 km\nPKS Szklarska Poręba 18,8 km\nKolejka Izerska 19,3 km\nNajbliższe lotniska w okolicy: - Lotnisko Pardubice - (85,2 km). - Lotnisko im. Mikołaja Kopernika we Wrocławiu - (85,5 km).


Pułapka po włosku | Region Pojezierze\n← RZĄDZĄCY nie słuchają! PRZEDSIĘBIORCY strajkują. O restrykcjach nałożonych na obywateli | K. Łuksza\nMiarka się przebrała! Przedsiębiorcy szykują STRAJK mimo kwarantanny →\nOpublikowano na 02/04/2020 by Lech Biegalski\nKomentarz: „Po włosku?” – Wszystko możliwe. Nie od dziś słyszymy o tych planach i o potrzebie jakiegoś wydarzenia, które stałoby się katalizatorem dla narzucenia suwerennym narodom tzw. Nowego Porządku Świata. Poważnie rozpatrywane były pod tym kątem potencjalne zagrożenia wojną, epidemią lub katastrofą naturalną o zasięgu globalnym. Oczywiście, znajdą się ludzie, którzy wyśmieją moje obawy i nazwą je teorią spiskową. Nie twierdzę, że koronawirus został „wypuszczony” celowo, aby stworzyć taki katalizator ekonomiczny, polityczny i społeczny. Ale wyraźnie już widać, że niektóre środowiska zaczynają wykorzystywać tą kartę w takim własnie kierunku. Wystarczy uważnie słuchać i samodzielnie myśleć. Tym bardziej, że takie sentymenty nie ujawniaja się po raz pierwszy w naszej historii.


Zmiana kierunku obrotów - czy to zadziała? - elektroda.pl\nSqerty 16 Mar 2009 23:11 6170 16\n#1 16 Mar 2009 23:11\nZerknijcie na ten obrazek i powiedzcie mi, czy to zadziała poprawnie??\nNapięcie wyjściowe odbiornika (punkty A i B) ma zmienną polaryzację, zależną od wybranego pilotem kierunku obrotów silnika. Jakie przekaźniki mogę tu zastosować??\nGłównie chodzi o to, żeby silnik kręcił się w 2 strony.\n#2 16 Mar 2009 23:28\nPomocny post #2 16 Mar 2009 23:28\nStrasznie to zamotałeś.\nCzemu zastosowałeś trzy przekaźniki ?\nDo włączania napięcia do silnika, w celu uzyskania zmiany obrotów wystarczą dwa, ze stykami przełączającymi.\n#3 17 Mar 2009 18:07\nA jakie muszą być te przekaźniki?? Możesz podać jakiś model ??\n#4 17 Mar 2009 18:13\nPomocny post #4 17 Mar 2009 18:13\nChyba zwykłe jak w samochodach moga być, dobrze mówie?\n#5 17 Mar 2009 18:22\nPomocny post #5 17 Mar 2009 18:22\nMogą być samochodowe ale nie tylko, ale ze stykiem przełączającym. Wybór jest bardzo duży. A dokładniej to trzeba jeszcze wiedzieć na jakie napięcie maja być ich cewki, (czyli jakie napięcie będzie podawane z tego odbiornika) i jaka ma być obciążalność ich styków, (a to zależy od mocy podłączonego silnika).\n#6 17 Mar 2009 18:30\nNapięcia są dokładnie takie jak na schemacie\nMoc silnika to około 45W.To jaki mogę zastosować bo jestem w tym zielony??Albo czy mógł bym zamiast tego układu zrobić układ na tranzystorach??Tylko żeby miał tą samą zasadę działania (te parametry co na pierwszym rysunku).\n#7 17 Mar 2009 22:22\nPomocny post #7 17 Mar 2009 22:22\nTo wygląda, że ma to mieć zastosowanie w samochodzie. To możesz zastosować właśnie przekaźniki samochodowe tak jak wspomniał kol. dexterski.\nNp. taki z cewką na 12V i ze stykami przełączającymi. Lub tym podobny.\nO ile w tym odbiorniku elementami załączającym przekaźniki są tranzystory, to należy pamiętać o zastosowaniu diod zabezpieczających je przed uszkodzeniem, połączonych równolegle z cewkami przekaźników. Chyba że takowe są już w tym odbiorniku.\n#8 17 Mar 2009 22:36\nJeszcze tylko jedno małe pytanko.Czy ten przekaźnik z linku jest na 12V czy to jego max napięcie które może przekazać??I co to jest to lewo prawo na rysunku??\n#9 17 Mar 2009 23:56\nPomocny post #9 17 Mar 2009 23:56\nTo napięcie 12V to jest napięcie cewki tego przekaźnika.\nW prawdzie nie oglądałem jego karty katalogowej ale jeżeli jest to przekaźnik samochodowy to jego cewka jak i styki na pewno jest przystosowana do napięcia 12V (14,4V).\nTo prawo / lewo to przykład sterowania tymi przekaźnikami. Oczywiście jeżeli w Twoim przypadku będzie to zmiana polaryzacji napięcia w punktach A i B to będzie to będzie to wyglądało podobnie jak na Twoim schemacie.\n#10 18 Mar 2009 15:25\nczyli to jest napięcie max. które może przekazać przekaźnik.A czy ten przekaźnik będzie działał gdy na jego wejście dam 3 V??\n#11 18 Mar 2009 17:10\nPomocny post #11 18 Mar 2009 17:10\nNie, jego cewka potrzebuje 12V żeby wytworzyć pole mag. które przyciągnie styk powodując jego rozwarcie z jedym, a zwarcie z drugim.\nNapięcie maksymalne to, o którym myślisz to jest co innego, jest to wytrzymałość jego styków, jeżeli kupisz przekaźnik na 12V to jego styki zazwyczaj mają wytrzymałośc 250V 10A. I oznacza to, że np. zasilaniem 12V i prądami rzędu 40mA możesz właczać slinik mocy ponad 2kW.\n#12 18 Mar 2009 17:15\nCzyli to napięcie minimalne jakie potrzebuje cewka aby złączyć styki\nTylko że ja potrzebuje na 3 V i potrzebuje konkretnej nazwy przekaźnika dla mojego układu.\n#13 18 Mar 2009 17:28\nPomocny post #13 18 Mar 2009 17:28\n#14 18 Mar 2009 20:12\nTylko że mój silnik jest na około 3A.A tam pisze że maksymalny prąd łączeniowy 2 A . Czy ten http://sklep.avt.pl/p/pl/480058/przekaznik+jrc21f-005-h.html lub ten http://sklep.avt.pl/p/pl/480059/przekaznik+jrc21f-005-s.html będzie dobry??\n#15 18 Mar 2009 20:46\nPomocny post #15 18 Mar 2009 20:46\nPotrzebny jest przekaźnik, który ma jeden styk wspólny i dwa między którymi przełącza.\n"1 From C"\nSą to sytki przełaczane. Sytki zwierne to takie, które po podaniu napięcia na cewkę się zwierają.\nTen ma zasilanie 5V, max. prąd styków - 2A, ale pisze, że "para styków zwiernych" więc można połączyć oba przewody zasilania silnika przez dwie pary styków lub dwa przekaźniki wówczas wytrzymałość zwrosła by do 4A. (chyba?)\nAle zasilanie 5V, nie 3V....\nP.S przekaźnik, który podałem dwa posty wyżej nie nadaje się, nie zwróciłem uwagi na rodzaj styków... a tak przy okazji to nie wiedziałem, że są przekaźniki na 3V\n#16 18 Mar 2009 20:52\n#17 09 Kwi 2009 22:11\nDobrze to wykombinowałem ??\nPodobne tematy do zmiana kierunku obrotów - czy to zadziała?\nWitam! Wiem z własnego doświadczenia ze zmiana obrotów betoniarki polega na zamianie miejscami skrajnych faz. Ciekawi mnie dlaczego tak jest? Przecież... (4)\nWitam mam taki problem a mianowicie zaczynam zabawę z elektroniką i chciałbym zmienić kierunek obrotów silniczka modelarskiego. Na zasadzie z ... (14)\nWitam ! I od razu jaśniej w głowie:) A jakie są konsekwencje takiego sposobu zmiany kierunku obrotów w zwykłym jednofazowym silników, w którym oba uz... (6)


Nagrzewnice gazowe master w serwisie Pole Namiotowe - http://polenamiotowe.mazury.pl/\nNagrzewnice gazowe master w serwisie Pole Namiotowe\nnagrzewnice master Rozpoczęcie sezonu grzewczego Rozpoczęcie sezonu grzewczego jest bardzo trudne dla wielu osób. Jak się okazuje, to właśnie po długim czasie przestoju w pracy pieców różnego odkryj więcej\nnagrzewnice master elektryczne Ciekawe zajęcia elektryków Niewątpliwie jednym z ciekawszych zastosowań elektryczności w codziennym życiu jest sygnalizacja świetlna. Istnie pełen artykuł\npromienniki master Grzejnik od historiiPowszechnie uważa się, że centralne ogrzewanie wynaleźli starożytni Rzymianie. Jednak z dochodzenia przeprowadzonego przez elektrociepłownię z wszystko tutaj\nnagrzewnice olejowe master Magazynowanie drzewa opałowegoWszystkie osoby, które posiadają tradycyjne piece grzewcze muszą dbać o posiadanie dostatecznej ilości drzewa opałowego. Dzięki sprawdź tutaj\nnagrzewnice olejowe master Ogrzewanie podczerwienią a środowisko Ogrzewanie węglem i drzewem nie ma w ostatnich latach zbyt dużej popularności. Wszystko za sprawą dwóch głównych czynni zobacz więcej\nnagrzewnice master Montaż grzejników na uczelniachGrzejniki montowane są w praktycznie wszystkich pomieszczeniach, z których ma się korzystać w okresie zimowym. Dlatego znajdują się sprawdź\nnagrzewnica master z odprowadzeniem spalin Montaż pieca ciepłowniczego w domuInstalacja grzewcza montowana jest w domu zaraz po jego wybudowaniu. Wybór odpowiedniego pieca ciepłowni czytaj całość tutaj\nnagrzewnice master gazowe Najwyższej jakości kotły grzewczeNowoczesne kotły grzewcze nie muszą być bardzo drogie. Dzieje się tak dzięki temu, że są one produkowane z najwyższej zobaczysz tutaj\nImplanty ChorzówO pozycjonowaniu - pozycjonowanie LublinKredyty - o usługach doradcówOgólnie o firmie sprzątającejKilak ciekawych faktów o zabawkach i rady, jak je kupowaćPowierzenie opieki nad babcią czy dziadkiemNowe dane jak naprawić ekspres do kawyZ prawniczego punktu widzeniaDaj się uwieść sztukateriiCzęści wymienne - jakie? Gdzie? Za ile?Wycieczki, zjazdy lub mecze. A co z transportem?Kto powinien robic sobie badanie sercaTekst o skutecznych metodach pozycjonowaniaRóżne furtki i bramy. Ogrodzenia w ogrodzieOgrzewanie ścienneSkóra kobiety wymaga wyjątkowych kosmetykówSkuteczne pozycjonowanieObrabiarki sterowane numerycznie Er du redd for tannlegen? Det er ingenting ? Zewnętrzne reklamy i ich skutecznośćAbout polish natureCo musi mieć każdy ogród? OgrodzenieJak pozycjonować?O sprzątaniuLumpeksy i ciuchySzkolenia BHPCzy można naprawić elektronikę w nocy?Sprawy biznesowe - o wirtualnym biurzeO odżywianiu się i suplementacjiKiedy wiadomo, że potrzebujesz pomocy psychoterapeuty


Nauka języka niemieckiego | 380 wykonawców | Najlepsi w 2021\nNajlepszy Specjalista , profesjonalne podejście na najwyższym stopniu\nPani Katarzyna zna się na swojej pracy jak mało kto. Wieloletnie doświadczenie, otwartość umysłu, cierpliwość, perfekcyjny akcent - to cechy kluczowe przy nauczaniu języków obcych, które posiada pani Katarzyna. Gorąco polecam.\nNauka języka niemieckiego: Powiązane usługi\nCoraz częściej, by wyróżnić się w tłumu, szczególnie na rynku pracy, potrzebna jest dodatkowo znajomość języków obcych – i to nie tylko angielskiego. Dobrym kierunkiem może okazać się nauka języka niemieckiego, który jest jednym z najczęściej używanych w Europie.\nWarto uczyć się tego języka chociażby dlatego, że Niemcy są jednym z najważniejszych partnerów politycznych i gospodarczych Polski, stąd zapotrzebowanie na osoby komunikujące się po niemiecku jest na rynku pracy naprawdę duże. Dodatkowo, znajomość języka niemieckiego przydaje się podczas podróży za granicę i odkrywania turystycznych walorów naszego zachodniego sąsiada.\nCzym kierować się przy wyborze szkoły języka niemieckiego?\nSzkoły języka niemieckiego oferują różne formy i poziomy nauczania. Można zdecydować się na kurs języka niemieckiego dla początkujących lub zaawansowanych. Przed wyborem konkretnej placówki warto przyjrzeć się dokładnie szkołom działającym w okolicy, sprawdzić ich ofertę oraz zapoznać się z opiniami i rekomendacjami kursantów oraz absolwentów.\nNa początek najlepiej szukać szkoły języka niemieckiego, która może pochwalić się długoletnim doświadczeniem oraz certyfikatami, jak również wykwalifikowanymi i chwalonymi lektorami. To właśnie na nich spoczywa duża odpowiedzialność, jeśli chodzi o jakość kursu oraz to, jak szybko można nauczyć się języka.\nDrugą kwestią jest liczebność grup. Te powinny być niewielkie, tak aby każdy kursant mógł wykazać się na zajęciach i maksymalnie z nich skorzystać. Dobrze jest też, by przed przystąpieniem do kursu wybrana placówka przeprowadzała pisemny test poziomujący, by następnie skierować daną osobę do właściwej grupy.\nIstotna jest również transparentna oferta szkoły języka niemieckiego. Wszystko odnośnie kursów, czasu ich trwania, zasad prowadzenia czy w końcu płatności powinno być jasne i przejrzyste. Wówczas można liczyć na profesjonalne podejście i brak przykrych niespodzianek.\nCiekawym akcentem, który sprawia, że nauka języka niemieckiego odbywa się w miłej atmosferze, są liczne bonusy, jak na przykład darmowa kawa i herbata podczas zajęć czy zniżki na egzaminy oraz inne kursy.\nDla osób, które nie czują się dobrze w grupie, idealnym rozwiązaniem jest nauka języka niemieckiego w domu – online albo z prywatnym nauczycielem. Wówczas lekcje mogą być mniej stresujące, gdy wokół nie ma innych kursantów, którzy słyszeliby ewentualne pomyłki. Warto pamiętać, że skuteczna nauka języka niemieckiego odbywa się zarówno w szkole językowej, jak i w domu. Wszystko zależy od motywacji, chęci oraz indywidualnych preferencji kursantów.\nCena kursu języka niemieckiego\nKurs języka niemieckiego to wydatek rzędu 1000 zł za semestr w szkole językowej, biorąc pod uwagę roczną naukę. To średnia cena, która waha się w zależności od lokalizacji oraz typu szkoły – czy jest to mała placówka, czy może duża sieć. Jeśli zaś chodzi o prywatne lekcje języka niemieckiego, to tutaj za godzinę pracy z lektorem należy zapłacić od 40 do 110 zł.\nDzięki nam możesz nie tylko otrzymywać wiele ciekawych zleceń, ale także podejmować się ich realizacji. Zarejestruj się jako wykonawca na Fixly i zacznij zarabiać, świadcząc usługę Nauka języka niemieckiego! Codziennie na naszej platformie publikowane są setki zleceń w różnych kategoriach na terenie całej Polski. Zdobywanie nowych klientów jeszcze nigdy nie było tak proste. Dołącz do grona profesjonalistów na Fixly i już teraz zwiększ swoje dochody!


Qstar 6 - Hi-Target profesjonalne rozwiązania GPS dla geodezji, GNSS, GIS\nStrona główna Produkty GPS-GIS Qstar 6\nHi – Target Qstar 6 wyposażony został w specjalnie ustawiony pod kątem pracy wyświetlacz, zapewniający wygodna pracę nawet w ostrym świetle słonecznym. Tekst jest ostry i łatwy do rozpoznania, podkłady mapowe i zdjęcia nasycone i jaskrawe, a duży panel dotykowy o wysokiej rozdzielczości ułatwia pracę i sprawia, że jest bardziej efektywna.\nW zestawie: dbiornik Qstar 6, bateria, ładowarka sieciowa, przewód mini USB/USB do transmisji danych, wskaźnik dotykowy, karta MicroSD 8 GB, folia ochronna na ekran, instrukcja w j. polskim na CD, oprogramowanie Hi-Q do gromadzenia danych GIS (1 licencja), oprogramowanie typu desktop Hi-Net Server (1 licencja).\nUbezpieczenie "od wszelakich ryzyk" - bezpłatnie na 12 miesięcy. Wsparcie techniczne - bezpłatny pakiet STANDARD (opcjonalnie - KOMFORT, PREMIUM).


Food trucki znów zlecą się pod Outletem. Mamy 6 voucherów do rozdania Białystok | ddb24.pl\nFood trucki znów zlecą się pod Outletem. Mamy 6 voucherów do rozdania\nKiedy: 2017-04-22 , godzina: 10:00\nPortal DzienDobryBiałystok.pl 21/04/2017\nPrzed mieszkańcami Białegostoku, którzy cenią sobie kulinarne podróże pojawia się szansa odwiedzenia w ciągu jednego zaledwie weekendu, co najmniej czterech kontynentów. Pod OUTLETEM Białystok ponownie odbędzie się zlot food trucków, które zaoferują szeroki wachlarz przysmaków z różnych stron świata.\nW dniach 22 i 23 kwietnia (sobota i niedziela) Outletem Białystok stanie się kulinarnym centrum Białegostoku. Na parkingu przed galerią na Wysockiego pod Outletem odbędzie się niecodzienny piknik, którego główną atrakcją będzie aż 25 food trucków – samochodów przystosowanych do przygotowywania i wydawania posiłków. Start imprezy w sobotę o godzinie 10.00, zakończenie w niedzielę o 20.00.\nKażdy z samochodów serwuje oryginalne potrawy: od amerykańskich tradycyjnych burgerów, poprzez tybetańskie pierożki, aż po smażone batony i lody molekularne! Oferta zaspokoi najwybredniejsze gusta miłośników jedzenia.\nSpecjalnie dla naszych czytelników mamy do rozdania pojedynczych 6 voucherów na darmowe posiłki we wskazanych przez organizatora foodtruckach. A w zasadzie vouchery są do wygrania. Wystarczy prawidłowo odpowiedzieć na jedno pytanie: Jaki sos podaje się obowiązkowo do pierożków tybetańskich. Odpowiedzi prosimy zamieszczać na naszym facebookowym profilu w komentarzach. Spośród prawidłowych odpowiedzi redakcyjna sierotka Marysia wylosuje sześciu szczęśliwców, którzy już jutro będa mogli zgłosić się po darmowy posiłek. Wyniki podamy na naszym facebookowym fanpage dziś przed godziną 17.00. Powodzenia.\nStrefę food trucków organizuje organizacja „Futraki”, która współpracuje z prawdziwymi pasjonatami kulinariów – miłośnikami poszczególnych regionów świata.\n(22-23 kwietnia, godz. 10.00 do 20.00, Outlet Białystok, ul. Wysockiego 67)\nFood trucki znów zlecą się pod Outletem. Mamy 6 voucherów do rozdania komentarze opinie\nOstatnie dni na rozliczenie z fiskusem. Oni czekają na twój 1%\nWystarczyło kilka godzin i zebrano prawie 4 tys. złotych\nStowarzyszenie Klanza zaprasza na warsztaty z tańca kreatywnego\nMinął tydzień od turnieju, a firmy chcą jeszcze\nCzekają na młodych przedsiębiorczych\nKrztusiec wciąż groźny. Lepiej się zaszczepić\nZatrudnię od zaraz. Tylko chętnych do pracy brak\nVia Baltica od Ostrowi Mazowieckiej do Litwy ma już …\nStary dworzec idzie do wyburzenia. Będzie nowy i mniejszy\nKrucjata Młodych nie chce bałwochwalstwa. Zaprasza n…\nSprawdź czy Twoja firma jest przygotowana na RODO\nUsługi i firmy (56)\nWystawa o twórczości ...\nKobranocka na kultowym ...\nW ramach festiwalu ...


Islamofobiczna świnka morska! - PCh24.pl - Prawa Strona Internetu. Informacje z życia Kościoła i prawicowa publicystyka\nIslamofobiczna świnka morska!\nPożegnanie ze świnką morską obudziło falę islamofobicznych komentarzy. Polacy nie dorośli do zmian i otwarcia na "inność". Dają temu wyraz także wybierając zwierzątka domowe. Czy w takim kraju można normalnie żyć? Pyta Postępowa TV!\n#ISLAM #IMIGRANCI #GWIEZDNE WOJNY #ISLAMOFOBIA #UPRZEDZENIA #KAWIA DOMOWA #ŚWINKA MORSKA\nTeatr Nie Teraz - Pamięć Wołynia w Przemyślu\n 1... 737475767778798081... 105 \nKardynał Joseph Zen Ze-kiun: po zawarciu porozumienia prześladowania stały się dużo większe


Identyfikacja szczątków Żołnierza Wykletego\nOpublikowano: 2015-09-02 15:35:30 przez system\nInstytut Pamięci Narodowej od 2014 roku poszukiwał grobowca Antoniego Trzepli, żołnierza WiN, skazanego przez Wojskowy Sąd Rejonowy w Krakowie na karę śmierci. We wtorek, 1 września, na tarnowskim cmentarzu komunalnym w Krzyżu ekshumowano ciało i pobrano próbki do analizy.\n„Krakus”, bo taki nosił pseudonim Antoni Trzepla, był na początku okupacji aresztowany przez Niemców, zbiegł z więzienia w Krakowie, przedostał się do Przybysławic, gdzie wstąpił do konspiracji ZWZ – AK. Był członkiem Rady WiN w Brzesku i kierownikiem placówki WiN w Przybysławicach. Został aresztowany przez UB 8 stycznia 1948 r. był więziony na ul. Montelupich w Krakowie. 20 marca 1948 r. wyrokiem Wojskowego Sądu Rejonowego w Krakowie (na sesji wyjazdowej w Tarnowie) został skazany na śmierć i rozstrzelany w tarnowskim więzieniu.\nWe wtorek, 1 września, pracownicy Miejskiego Zarządu Cmentarzy pod nadzorem specjalistów z Zakładu Medycyny Sądowej we Wrocławiu, Oddziałowego Biura Edukacji Publicznej IPN w Krakowie i w obecności prokuratora rozpoczęli rozkopywanie grobu.\nNiezbyt głęboko natrafiono na trumnę ze zwłokami, które zostały zidentyfikowane jako pochówek z 1976 r. W przeszłości tego typu groby ziemne, które były niezastrzeżone i zaniedbane wykorzystywano po latach, do ponownych pochówków.\nPod trumną z 1976 r. znaleziono kolejną, mocno zniszczoną, w której najprawdopodobniej znajdują się szczątki Antoniego Trzepli. Specjaliści pobrali materiał w celu identyfikacji. Badania identyfikacyjne mogą potrwać kilka miesięcy.\nPoszukiwania grobu Antoniego Trzepli rozpoczęły się na wniosek Instytutu Pamięci Narodowej Oddziału w Krakowie w marcu 2014 r. Grób został zlokalizowany w kwietniu, dzięki przewertowaniu ksiąg znajdujących się w archiwach Miejskiego Zarządu Cmentarzy. 28 lutego tego roku samorządowcy gminy Tarnów wspólnie z samorządowcami z powiatu dąbrowskiego, powiatu brzeskiego, miasta Brzeska i gminy Radgoszcz, oznaczyli odnalezione miejsce pochówku brzozowym krzyżem. Odprawione zostało również nabożeństwo pogrzebowe. Grób został uznany za wojenny i objęty nadzorem Wojewody Małopolskiego.


Najważniejsze zmiany w Otwartych Funduszach Emerytalnych\nOd 1 kwietnia do 31 lipca 2014 r. członkowie otwartych funduszy emerytalnych (OFE) mogą zdecydować, gdzie będzie kierowana część ich składek emerytalnych, począwszy od tej za lipiec 2014 r.\nStopa procentowa składki na ubezpieczenie emerytalne wynosi 19,52% podstawy wymiaru tej składki, z czego od 1 lutego 2014 r. (do 31 stycznia 2014 r. 3,1% podstawy wymiaru składki było odprowadzane przez ZUS do OFE, 4,2% podstawy wymiaru składki było zapisywane przez ZUS na subkoncie):\n2,92% podstawy wymiaru jest odprowadzane przez ZUS do wybranego przez nas OFE,\n4,38% podstawy wymiaru jest zapisywane przez ZUS na subkoncie (zgodnie z art. 40a ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych, w ramach konta osoby ubezpieczonej ZUS prowadzi subkonto, na którym zapisuje część składki na ubezpieczenie emerytalne. Subkonto zostało wprowadzone od 1 maja 2011 r.).\nJeśli nasze składki nie będą przekazywane do OFE, to 7,3% będzie zapisywane na subkoncie.\nCała składka do ZUS\nJeśli chcemy, aby nasze składki emerytalne były przekazywane w całości do ZUS, to nie musimy wtedyt składać żadnych oświadczeń.\nChcemy nadal odprowadzać składki do OFE\nJeżeli nadal chcemy, aby składka w wysokości 2,92% była odprowadzana do OFE, musimy dostarczyć do ZUS odpowiedni dokument:\n„Oświadczenie członka otwartego funduszu emerytalnego o przekazywaniu składki do otwartego funduszu emerytalnego oraz o zapoznaniu się z informacją dotyczącą powszechnego systemu emerytalnego oraz informacją dotyczącą otwartych funduszy emerytalnych”.\nOświadczenie udostępniane jest:\nw placówkach ZUS oraz na pue.zus.pl i www.zus.pl/reformaOFE,\nna stronach internetowych Ministerstwa Finansów, Ministerstwa Pracy i Polityki Społecznej oraz Komisji Nadzoru Finansowego.\nJak można złożyć oświadczenie?\nbezpośrednio w każdej terenowej jednostce organizacyjnej ZUS,\npocztą (np. do najbliższej terenowej jednostki organizacyjnej ZUS – wykaz adresów na www.zus.pl),\nw formie elektronicznej na Platformie Usług Elektronicznych (PUE) – pue.zus.pl po zalogowaniu można wypełnić oświadczenie i wysłać je przez Internet, bez zalogowania można je wypełnić i wydrukować,\nw urzędomacie w wybranych placówkach ZUS (wykaz placówek na www.zus.pl).\nW każdym przypadku uzyskamy wsparcie konsultantów Centrum Obsługi Telefonicznej\nUwaga! Podjętą decyzję będzie można zmienić. Począwszy od 2016 r., co 4 lata otwierane będzie „okienko transferowe” od 1 kwietnia do 31 lipca. Jeżeli nasza składka jest odprowadzana do OFE lub ZUS zapisuje ją na subkoncie, będziemy mogli w tym okresie złożyć do ZUS oświadczenie o przekazywaniu bieżących składek do OFE lub w całości na subkonto w ZUS.\nCzy członkostwo w OFE jest obowiązkowe?\nOd 1 lutego 2014 r. zawarcie umowy z OFE nie jest obowiązkowe.\nJak można nabyć członkostwo w OFE?\nMożemy zawrzeć umowę z OFE nie później niż w terminie 4 miesięcy od daty powstania obowiązku ubezpieczeń.\nCo się dzieje ze składkami, jeśli zawarta zostanie umowa z OFE?\nSkładka emerytalna w wysokości 2,92% jest odprowadzana do wybranego przez nas OFE, poczynając od składki opłaconej za miesiąc, w którym ZUS otrzymał od OFE zawiadomienie o zawarciu umowy.\nCo się dzieje ze składkami, jeśli nie zostanie zawarta umowa z OFE?\nWówczas składka nie jest odprowadzana do OFE, lecz będzie zapisywana na subkoncie w ZUS.\nCo trzeba zrobić, jeśli nie zostanie zawarta umowa z OFE?\nMusimy złożyć do ZUS pisemne oświadczenie o stosunkach majątkowych ze współmałżonkiem. Możemy też wskazać osoby uprawnione do otrzymania środków zapisanych na subkoncie po Państwa śmierci (odpowiednie formularze dostępne będą we wszystkich placówkach i na stronach internetowych ZUS).\nJakie OFE działają na rynku?\nJest ich obecnie 13: AEGON OFE, Allianz Polska OFE, Amplico OFE, Aviva OFE Aviva\nBZ WBK, AXA OFE, Generali OFE, ING OFE, Nordea OFE, PKO BP Bankowy OFE, OFE\nPocztylion, OFE PZU „Złota Jesień”, OFE WARTA, Pekao OFE.\nCo to jest „suwak bezpieczeństwa”?\nJest to mechanizm stopniowego przekazywania składek z OFE do ZUS na 10 lat przed osiągnięciem przez nas wieku emerytalnego. Środki te będą zapisywane na subkoncie. Mechanizm ten wprowadzono, aby zabezpieczyć Państwa składki zgromadzone w OFE przed ewentualnymi niekorzystnymi wahaniami na rynku kapitałowym w okresie przed emeryturą.\nCo się dzieje z bieżącymi składkami w tym okresie?\nZUS wstrzymuje przekazywanie bieżących składek do OFE i zapisuje je na subkoncie.\nKto będzie wypłacał emerytury w przyszłości?\nPonieważ wcześniej nie określono sposobu wypłaty emerytury dożywotniej ze środków zgromadzonych w OFE, ZUS będzie jedynym podmiotem wypłacającym emerytury z konta i subkonta (czyli z I i II filaru). Gwarantem wypłaty emerytury jest państwo polskie. Realizacja tego nowego zadania nie zwiększy kosztów działalności ZUS.\nOd czego zależeć będzie wysokość emerytury?\nOd środków zgromadzonych na koncie i subkoncie oraz kapitału początkowego, a także od wskaźnika waloryzacji.


Półbuty i botki Queens Cross #5 Made by SARENZA - Buty360\nButy360 › Buty damskie › Półbuty › Półbuty i botki Queens Cross #5 Made by SARENZA\nPółbuty i botki Queens Cross #5 Made by SARENZA\nTe Półbuty i botki Queens Cross #5 Made by SARENZA były tanio do kupienia w www.sarenza.pl. półbuty damskie pełnią rolę butów codziennego użytku w garderobie kobiecej. Należy podkreślić, że marka Made by SARENZA jest doceniana przez panie z całej Polski. A tym razem chodzi o eleganckie Półbuty i botki Queens Cross #5 Made by.. więcej »\nTe Półbuty i botki Queens Cross #5 Made by SARENZA były tanio do kupienia w www.sarenza.pl. półbuty damskie pełnią rolę butów codziennego użytku w garderobie kobiecej. Należy podkreślić, że marka Made by SARENZA jest doceniana przez panie z całej Polski. A tym razem chodzi o eleganckie Półbuty i botki Queens Cross #5 Made by SARENZA, które perfekcyjnie dopasują się do kształtu stopy. Poznaj szczegółową specyfikację butów i przekonaj się z jakiego powodu są tak rozchwytywane.\nPółbuty i botki Queens Cross #5 Made by SARENZA. Made by SARENZA Queens Cross #5 Półbuty i botki Damskie Bordowe.\nJeżeli chciałabyś zobaczyć więcej podobnych butów to na buty360.pl Twoim oczom ukażą się półbuty damskie firmy Made by SARENZA. Zachęcamy do korzystania z rozbudowanej wyszukiwarki , która pozwoli na precyzyjne określenie takich wartości jak numer butów, cena czy kolor.\nSerdecznie zapraszamy do wyrażenia własnej opinii o butach Półbuty i botki Queens Cross #5 Made by SARENZA