Martin Garrix i zespół U2 autorami hymnu na Euro 2020. Crossover, którego nie spodziewał się nikt!\nO tym, że Martin Garrix będzie twórcą kolejnego hymnu Mistrzostw Europy w piłce nożnej, dowiedzieliśmy się już pod koniec 2019 roku. To właśnie wtedy – podczas odbywającego się Amsterdam Dance Event – młody Holender ogłosił, że będzie twórcą hymnu Euro 2020. W międzyczasie rozgrywki – z powodu pandemii – zostały przeniesione na 2021 rok, co też miało wpływ na premierę utworu. Po ponad roku w końcu dostajemy więcej informacji.\nWspólnie z U2\nNowy hymn euro zostanie zaprezentowany już 14 maja, czyli dokładnie w 25. urodziny Garrixa. Wiemy też, kogo młody Holender zaprosił do współpracy przy produkcji utworu. Jest to legendarny irlandzki zespół U2, co Martin potwierdził w swoich social mediach, wstawiając zdjęcie z liderem grupy Bono oraz gitarzystą The Edge.\nPost udostępniony przez Martin Garrix (@martingarrix)\nDo premiery hymnu Euro 2020 zostało lekko ponad tydzień. Nasza redakcja z niecierpliwością czeka na premierę tej współpracy, gdyż takie combo może być kolejnym przykładem znakomitej promocji muzyki elektronicznej i jej twórców wśród zwykłych słuchaczy. Warto przypomnieć, że hymn poprzedniego Euro, za który odpowiadał David Guetta, okazał się sporym komercyjnym sukcesem. O tym, czy w przypadku Martina Garrixa będzie podobnie, przekonamy się za jakiś czas.\nJesteśmy również ciekawi, czy młody Holender – podobnie do swojego francuskiego kolegi – wystąpi w ceremonii otwarcia (bądź zamknięcia) imprezy. Dla Martijna nie byłoby to nic nadzwyczajnego, gdyż zagrał już podczas ceremonii zamknięcia zimowych igrzysk olimpijskich w 2018 roku…\nTags #2021 #EDM #EURO 2020 #hymn #Martin Garrix #Mistrzostwa Europy #Music #Piłka nożna #U2 #zapowiedź\nOto nominacje do Billboard Music Awards 2021. Lady Gaga znów przejmuje taneczne kategorie!\nSigala wydaje swój debiutancki album. Solidna porcja słońca prosto z UK!\nDimension wypuszcza “najlepszy utwór w swojej karierze”. Ostatnia prosta przed wydaniem albumu\nNorwegia pomaga branży koncertowej. Rozdano ponad 150 mln zł


Jakie jedzenie negatywnie wpływa na naszą urodę? | TVN Zdrowie\nCzytasz: 10 produktów, które fatalnie wpływają na urodę\n10 produktów, które fatalnie wpływają na urodę\nSprzyjają powstawaniu nowych zmarszczek, pogarszają wygląd naszego ciała (nie tylko poprzez dodanie ekstra kilogramów, lecz także poprzez powiększenie pomarańczowej skórki), a także mają wpływ na #badhairday, łamliwość paznokci czy stan naszej cery. Sprawdź, jakie produkty znajdują się na czarnej, jedzeniowej liście.\nChoć są łatwo dostępne, nasz organizm przyswaja je niechętnie. W dużych ilościach i przyjmowane regularnie zabierają nam nie tylko zdrowie, ale i piękny wygląd. Których potraw lub produktów spożywczych lepiej unikać szerokim łukiem? Zebrałyśmy 10 najpopularniejszych, które prawdopodobnie większość z nas ma na swoim sumieniu. Warto wiedzieć, że zamiana ich na lepsze jakościowo produkty może zdziałać więcej, niż drogie kremy czy luksusowe zabiegi kosmetyczne!\n1.\tSłodkie napoje bezalkoholowe\nSoki w kartonikach czy napoje gazowane zawierają ogromne ilości cukru, który przyczynia się do obumierania komórek. Poza tym produkty te mają w sobie wiele pustych kalorii, które z pewnością odznaczą się w twojej talii. Lubisz jednak ich słodki smak? Zamiast sztucznych wytworów, wybieraj te naturalne. Świeżo wyciskany sok nie tylko zapewni Ci odpowiednią dawkę witamin, lecz także zaspokoi mały głód.\nTen produkt na nic nie działa korzystnie. Warto jednak wiedzieć, że poza szkodliwym działaniem na nasze narządy, odwadnia organizm, czyli krótko mówiąc… odbiera nam wodę, której zawdzięczamy blask i jędrność skóry. Czym go zastąpić? Owocowymi sokami, a najlepiej H2O.\n3.\tProdukty bogate w tłuszcze trans\nCo w ogóle kryje się pod pojęciem tłuszczy trans? Utwardzone oleje roślinne. I choć oleje roślinne same w sobie są dla nas dobre, gdy dochodzi do procesu ich utwardzania, następuje zmiana właściwości. Produkty, które go zawierają w dużych ilościach, fatalnie działają na nasze zdrowie (powodują na przykład cukrzycę czy miażdżycę), a dodatkowo odbijają się na naszej cerze pod postacią pryszczy. Jakich produktów lepiej więc omijać? Wszystkich tych, które możemy zaliczyć do grona żywności przetworzonej, czyli między innymi zupy z proszku, sztuczne sosy czy słone przekąski.\nA skoro o słonych przekąskach mowa… czy wiesz, że zawarta w nich sól powoduje wzrost ciśnienia krwi, a co za tym idzie, zmniejszenie produkcji kolagenu? Jeśli zastanawiasz się, dlaczego to dla nas takie istotne, podpowiadamy, że bez niego nasza skóra traci elastyczność… Czy można je więc zastąpić? Na przykład chipsami z jarmużu.\nCukier, cukier i jeszcze raz cukier. Jak już wspominałyśmy, przyczynia się on do obumierania komórek, lecz gdyby tego było mało, zmniejsza tez elastyczność skóry, poprzez bezpośredni wpływ na krwionośne naczynia. Jest on odpowiedzialny również za nieestetyczne wypryski na twarzy, większe cienie pod oczami, cellulit czy przetłuszczające się włosy…Nasza rada? Zamiast gotowych łakoci, sięgaj po słodkie owoce.\nTak jak i alkohol odwadnia nasz organizm. Przyjmowana w dużych ilościach sprawia, że skóra traci blask i elastyczność. Co więc można pić zamiast niej? Wodę z owocami, świeże soki czy ziołowe herbaty.\n7.\tOstre pokarmy\nTrądzik, nadmierna produkcja sebum, a nawet stany zapalne. To wszystko możesz sobie zafundować, kładąc na talerzu ostro przyprawione potrawy czy produkty, które same w sobie są już ostre. Lubisz intensywne smaki? Zdecyduj się na zioła.\n8.\tCzerwone mięso\nCzy wiesz, że zbyt duże i zbyt częste dawki czerwonego mięsa dla naszego organizmu to niemalże gwarancja przedwczesnego starzenia się skóry? Nie mówimy oczywiście, byś całkowicie zrezygnował z tego typu posiłków, niemniej staraj się robić to rzadziej. Zamiast niego wybieraj jajka, ryby czy rośliny strączkowe. Poczujesz się nie tylko lżej, ale i piękniej!\n9.\tProste węglowodany\nProste węglowodany posiadają wysoki indeks glikemiczny. Co to oznacza dla naszej skóry? Utratę elastyczności. Jeśli więc jesteś fanką białych makaronów czy pieczywa, polecamy zamienić je na produkty pełno zbożowe, a po jasne wyroby sięgać jedynie okazyjnie.\n10.\tProdukty zawierające sztuczne barwniki\nOstatnie miejsce na naszej liście zajmują sztuczne barwniki. Nie znaczy to jednak, że sa one dla nas mniej szkodliwe. Tego typu substancje nie tylko fatalnie działają na wagę, lecz także mają odzwierciedlenie w stanie naszej cery – sprawiają, że skóra traci elastyczność i szybciej pojawiają się na twarzy zmarszczki.\nZobacz film: czy warto robić sobie przerwy od diety?\nCzy zdrowe zamienniki słodyczy mogą być równie smaczne? Oto 9 dowodów na "tak"! TVN zdrowie\nNajwiększą szkodę w słodyczach wywołuje nadmiar niezdrowych tłuszczów. Z dietetykiem rozmawiamy, jak oduczyć się jeść łakocie. TVN zdrowie


Milka, Marzipan-Creme | Recenzja, wartości odżywcze, kalorie, skład\n06/06/2016 06/06/2016 Olga\nMarcepan, mniam! Wiem, że nie każdy może się pod tym stwierdzeniem podpisać, ale ja zdecydowanie mogę. Choć rzadko recenzuję marcepanowe produkty, naprawdę je lubię. Nic więc dziwnego, że kiedy sporządzałam listę must try i przeglądałam milkowy asortyment, Marzipan-Creme zajęła jedno z najważniejszych miejsc. Problem polegał na tym, że nie mogłam dostać jej w Polsce – podobnie jak wielu innych pozycji na liście – chociażby głupich roladek Tender (teraz już wiem, gdzie są). Mijały miesiące, a ja jakoś specjalnie się nad owym cichym marzeniem nie rozwodziłam. W końcu jednak na mojej drodze po raz kolejny stanęła Mistyffikacja, która w Niemczech bywa mniej więcej sto razy częściej niż ja. Stwierdziła, że podzieli się ze mną swoją tabliczką, bym sprawdziła, czy naprawdę warto tak się ekscytować.\nDo spróbowania i zrecenzowania otrzymałam dwa rządki niemieckiej Milki (40 g). Każdy z nich składał się z trzech zaokrąglonych, bardzo ładnych – ładniejszych niż polskie! – i ciemnych kostek. Ogólny wygląd wydzielonego fragmentu czekolady by jednak… nędzny. Nie przez stan, w jakim się znajdował, ten bowiem wskazywał na świeżość i młodość produktu, ale ze względu na mizerną zawartość nadzienia. Patrząc na kostki z zewnątrz, można było dojść do wniosku, że marcepan z nich wyparował. Sytuacja wcale nie poprawiła się po rozkrojeniu rządków, gdyż wtedy wiedziałam już na pewno: w Marzipan-Creme więcej jest czekolady niż marcepana (zdjęcie przekroju może być mylące).\nNigdy dotąd nie jadłam ciemnej Milki, dlatego moja ciekawość względem tabliczki była podwójna. Kiedy zbliżyłam do niej nos, poczułam mieszankę deserowości, cukrowej słodyczy i marcepana. Był to aromat ładny, acz zdecydowanie za słodki jak na ciemną czekoladę. Choć nie byłam w stu procentach szczęśliwa, nie zamierzałam wyciągać przedwczesnych wniosków. Pomimo lekkiego gniewu i urazy, jakie ostatnio żywiła wobec niemieckiego producenta, nadal czułam do jego produktów sympatię.\nPo zakończeniu wąchania mogłam przejść do kolejnej, zdecydowanie przyjemniejszej czynności: sprawdzania smaku. Zaczęłam od wgryzienia się w czekoladę, co było nadzwyczaj łatwe. Wystarczyło zgryźć boki i zerwać górną lub dolną warstwę – marcepana w kostkach znajdowało się naprawdę żałośnie mało. Czekolada okazała się… dziwna. Ani dobra, ani zła. Przeciętna w rozczarowujący sposób i za słodka jak na ciemną. Twarda, plastikowo-plastelinowa, rozpuszczała się bez bagienka, a po kilku minutach zaczęła mi przypominać… czekoladę z Wawelu. Marcepan był na szczęście dużo lepszy. W smaku może i trochę nazbyt delikatny, ale jednak marcepanowy. Słodki, w konsystencji żelkowy, mięsisty, gęsty i zwarty. Nieco wysuszony, a także przepełniony chrzęszczącymi drobinkami cukru.\nMarzipan-Creme zdecydowanie nie była tym, co sobie wymarzyłam. Marcepanowi zabrakło rockowego charakteru, albo w ogóle jakiegokolwiek charakteru, a czekolada w nieprzyjemny sposób przypominała tradycyjny wyrób firmy Wawel. Całość była umiarkowanie miękka i dało się na niej zawiesić ząb – tu plus, ale nie sprawiała, by chciało się kupić następną tabliczkę. Nadzienia było zbyt mało, a i smaku powinna mieć w sobie więcej. Mimo iż uznałam ją za lepszą od Rittera Marzipan, cukrowa słodycz pseudociemnej czekolady i rozczarowująca przeciętność nie zasługują na cztery chi.\nOpublikowany w eating on my ownTagged ciemna czekolada, czekolada, marcepan, Milka\nKaufland, Pudding Vanilla flavour\n38 myśli na temat “Milka, Marzipan-Creme”\n06/06/2016 o 6:06 am\nMilka i marcepan… zdecydowane NIE :P\n06/06/2016 o 9:38 am\nTeraz już też wiem, że nie :(\n06/06/2016 o 6:11 am\nOj,skąd ja znam takie napalenie,a pzniej rozczarowanie…No,ale nic,przynamniej zaliczona :D Ja za marcepanem raczej nie przepadam,wiec i tak bym jej nie kupila,ale przynamniej te kostki ma ladniesze niz nasze rzeczywiscie XD\n06/06/2016 o 9:39 am\nMogliby u nas zrobić takie same kostki. Tylko żeby nie smakowały równie paskudnie ;x\n06/06/2016 o 6:40 am\nJa należę do osób, które za marcepanem nie przepadają wcale. Baa – mógłby dla mnie nie istnieć. A nawet, gdy mnie naszła kiedyś ochota na słodycze, a w domu były tylko takie marcepanowe – po prostu obeszłam się smakiem. Moim zdaniem takie połączenie to niejako profanacja Milki. Zupełnie mi ta delikatna czekolada nie pasuje do marcepanowych smaków. Nie wiedziałam nawet, że mają w swoim asortymencie takie propozycje ;)\n06/06/2016 o 6:51 am\nPróbowałam jej dłuższy czas temu i poniekąd można uznać, że odebrałam ją lepiej niż Ty. :P To znaczy… według mnie była zjadliwa (co w przypadku Milki jest ogromnym komplementem) i to chyba najlepsza Milka… nie wiem, ile bym jej wystawiła, ale i tak przeraża mnie np. gdybym miała do niej wrócić, haha.\nPS Taak, ten wstęp coś mi mówi. <3\n06/06/2016 o 9:41 am\nTa czekolada była gorsza od Wawelu, nie załamuj mnie takimi komentarzami. Ledwo się obudziłam, a zaraz znów będę leżeć, bo zemdleję w wyniku przeżytego szoku.\n19/06/2016 o 8:53 am\nNo, Wawel i reszta Milek są w kategorii nie do przełknięcia. :P\n19/06/2016 o 6:05 pm\nWręcz przeciwnie, reszta Milek jest spoko (choć za słodka) :P\n06/06/2016 o 7:59 am\nO matko chce ciemna milke z marcepanem!!!! Moje ukochane połączenie. Moze nie oceniasz jej za wysoko ale sprobuje napisze zaraz.ciotce w liście żeby mi wyslala :)\n06/06/2016 o 9:44 am\n06/06/2016 o 8:10 am\nCo to za diabelskie połączenie ja się pytam :’) Czy ktoś wtryniał się w moje najgorsze senne koszmary?\n06/06/2016 o 8:57 am\nNope. Połączenie smaków nie na mój gust. Zdecydowanie nie. Chociaż ciemna milka ciekawi, to nie na tyle żeby się przemóc do marcepanu.\n06/06/2016 o 9:47 am\nBędzie też czysta ciemna Milka, wait for it :)\nMarcepan lubię, ale nie do tego stopnia, żeby pragnąć czekolad z jego dodatkiem, więc taka milka raczej by mnie nie uszczęśliwiła :D No i wiem, że nic nie tracę ;)\nNawet gdybyś lubiła, i tak by nie uszczęśliwiła :(\n06/06/2016 o 2:39 pm\nI nie mam co żałować, bo w składzie ma alkohol, więc w najbliższym czasie i tak bym jej nie zjadła.\nZa to być może uszczęśliwią mnie dziś wieczorem obwarzanki na sznurku, które wczoraj kupiła mi mama :D\n06/06/2016 o 8:54 pm\nO rety, kocham obwarzanki na sznurku!!! Takie twarde?\n08/06/2016 o 8:33 am\nTak, właśnie takie :D\n06/06/2016 o 11:07 am\nMarcepan… i tu zasłona milczenia. Ale w sumie w Milce bym spróbowała, bo ona jest tak słodka, że może jakoś by mi zakłóciła smak marcepanu, którego jak wiesz nie znoszę. W Merci jeszcze przełknę z bólem, ale w Schogetten? Zjadłam 1/4 kostki i mnie wykrzywiło.\n06/06/2016 o 8:52 pm\nAle zarejestrowałaś, że Milka jest ciemna i smakuje jak Wawel? ;)\n06/06/2016 o 11:56 am\nTy wiesz,że ja marcepan bardzo lubię:) . Kiedyś jadłam już Milkę z marcepanem i mi nie smakowała,ale za 3 tyg będe w Niemczech więc i marcepany sobie kupię:)\nTym razem duuużo, żeby Ci nikt – ekhem, mąż, ekhem – nie powyjadał :D\n06/06/2016 o 12:28 pm\nNie cierpię marcepanu, zawsze jak najdalej od niego, po prostu jakoś mi nigdy nie podchodził. Więc takiej czekoladzie bym podziękowała\n06/06/2016 o 8:53 pm\nTEJ czekoladzie też już podziękuję, za to marcepan przyjmę zawsze i wszędzie.\n06/06/2016 o 12:51 pm\nBardzo byśmy chciały ją spróbować ale do Niemiec w ogóle nam nie po drodze :P Za to smakuje nam marcepanowa ritterka, więc chyba się za nią prędzej rozglądniemy :)\nJak to? Do Niemiec nie dojeżdża nic, co staje pod Pasażem? :D\n07/06/2016 o 1:34 pm\nA wiesz, że musiałybyśmy to sprawdzić? :D :D :D\n06/06/2016 o 7:14 pm\nDo marcepanu jej rzeczywiście daleko (a już najdalej do tego lidlowego), ale trzeba mieć na uwadze samą nazwę – krem ;). Jadłam i mi akurat bardziej smakowała.\n06/06/2016 o 8:56 pm\nKrem to też nie był, raczej wspomnienie o marcepanie albo smutek po odejściu marcepana :P\n06/06/2016 o 11:13 pm\nW sumie to jestem zaskoczony Może nie tyle brakiem unicorna i skakania ku niebu, ale jakimś brakiem w ogóle głębszego wrażenia przy czekoladzie. Czyżby Milka średnio pasowała do niemlecznych wyrobów? Tym bardziej ciekawi mnie jak zareagujesz na „pełnociemną” sztukę.\nMarcepan jest dla mnie… wiadomo. Także nawet mnie niedostępność nie wnerwia. Spokojnie mogę Googlować tę grafikę ;)\n07/06/2016 o 1:21 am\nTo pomyśl, co ja czuję! Tyle się napalałam na alternatywną wersję Milki, a tu dno :/\n07/06/2016 o 4:39 pm\nPewnie tak, jakbym ja naciął się na Milkę dark z Oreo :P\n08/06/2016 o 12:18 pm\nAlbo od razu Wawela Oreo. Tak z ciekawości… kupiłbyś, prawda? ;>\n07/06/2016 o 12:23 am\nO, a ja chciałam ją ostatnio kupić na ryneczku u ludzi z niemieckimi rzeczami. Jednak się wstrzymam.\nI tak kiedyś kupisz ;)\nErasmi & Carstens, Magnetic Czekolada deserowa nadziewana lubeckim marcepanem o smaku pomarańczowym\nErasmi & Carstens, Magnetic Czekolada deserowa nadziewana lubeckim marcepanem\nRitter Sport, Marzipan\nMilka, Mmmax Strawberry Cheesecake\nElah Dufour, Novi Nero Nero Ghana 70% cacao


Polityka prywatności - Residence Maresol - Vieste - Włochy\nNiniejsze oświadczenie o prywatności ma zastosowanie do strony internetowej o nazwie www.maresolvieste.it, której właścicielem jest i którą zarządza obiekt Residence Maresol. Oświadczenie to opisuje sposób i zasady gromadzenia i wykorzystywania danych osobowych, które użytkownik udostępnia na naszej stronie: www.maresolvieste.it. Oświadczenie niniejsze określa również przysługujące Państwu prawa i możliwości w odniesieniu do przetwarzania Państwa danych osobowych przez nas oraz zawiera informacje, jak można uzyskać do nich dostęp i je aktualizować. Niniejsze oświadczenie o prywatności może ulegać okresowym zmianom. W związku z tym należy regularnie odwiedzać tę stronę, gdzie będzie publikowana jego aktualna wersja.\nTak, korzystamy z usług zewnętrznych dostawców, np. Booking.com, w celach analitycznych. Przy tej okazji wykorzystujemy technologie śledzenia, takie jak ciasteczka, sygnalizatory sieci web, tagi i skrypty. Booking.com może także umieszczać ciasteczka dla własnych celów, zgodnie z zapisami w http://www.booking.com/content/privacy.html. Zgromadzone informacje będą wykorzystywane w ramach zautomatyzowanych działań marketingowych, zarządzania relacjami z klientem oraz w systemach analityki biznesowej przez obiekt Residence Maresol. Technologie te są używane do analizy trendów, administracji strony, śledzenia działań użytkowników związanych ze stroną i gromadzenia informacji demograficznych na temat bazy użytkowników. Istnieje prawdopodobieństwo, że otrzymamy indywidualne lub zbiorcze raporty sporządzone z wykorzystaniem takich technologii przez te spółki. Strony trzecie, z których usług korzystamy, zobowiązały się do prowadzenia swoich działań w sposób odpowiedzialny oraz przestrzegania dobrych praktyk i standardów w zakresie zarządzania danymi.\nMają Państwo prawo wglądu do przechowywanych przez nas danych osobowych na Państwa temat. Mogą Państwo poprosić o ich udostępnienie, wysyłając nam wiadomość e-mail na adres info@maresolvieste.it. W temacie takiej wiadomości prosimy wpisać „Prośba dotycząca danych osobowych”.\nProsimy o upewnianie się, że Państwa dane są poprawne i aktualne. Jeśli posiadane przez nas informacje są niepoprawne, nieaktualne lub nie mają zastosowania w odniesieniu do celów, dla których zostały zgromadzone, prosimy o kontakt pod adresem info@maresolvieste.it, abyśmy mogli je zaktualizować lub usunąć. Ustosunkujemy się do Państwa prośby w ciągu 30 dni. W niektórych przypadkach możemy jednak z przyczyn prawnych lub administracyjnych, takich jak prowadzenie rejestrów lub wykrywanie działań niezgodnych z prawem, być zobowiązani zachować pewne informacje.\nResidence Maresol kontroluje przetwarzanie danych osobowych zgromadzonych za pośrednictwem plików cookie i przy odwiedzeniu strony. Obiekt Residence Maresol zlokalizowany jest pod adresem Via Marchionna, 16/B. Jeśli mają Państwo jakiekolwiek sugestie, prośby lub komentarze na temat prywatności, danych osobowych, plików cookie oraz sposobów postępowania z danymi osobowymi, mogą Państwo wysłać wiadomość e-mail na adres info@maresolvieste.it.


Strażacy i epidemiolodzy pomogą szkołom chronić się przed wirusem | Newsmaniac - newsy ze świata, sport, bitcoin, forex\nDyrektorzy krakowskich szkół przygotowują się do rozpoczęcia nowego roku szkolnego. W wypracowaniu bezpiecznych metod pracy i nauki pomogą im strażacy i epidemiolodzy. Poprowadzą oni cykl szkoleń dla kadry kierowniczej szkół, organizowany przez Miasto Kraków.\n– Szkolenia odbędą się w ramach współpracy ze Szkołą Aspirantów Państwowej Straży Pożarnej w Krakowie i będą dotyczyły m.in. dobrych praktyk w reżimie sanitarnym. Co ważne dla dyrektorów szkół, prelegentami będą osoby świetnie zorientowane w obowiązujących procedurach i znające praktyczne rozwiązania – mówi zastępca prezydenta Krakowa ds. edukacji, sportu i turystyki Anna Korfel-Jasińska.\nJak dodaje, szkolenia będą obejmować sześć godzin dydaktycznych. Nie zabraknie czasu na dyskusję oraz wyjaśnienie przez specjalistów kwestii nieoczywistych dla osób zarządzających szkołami oraz ich pracowników.\nWarto przypomnieć, że Szkoła Aspirantów Państwowej Straży Pożarnej w Krakowie – jako jedna z niewielu – kontynuowała działalność w czasie epidemii. Zdołała się również uchronić przed ryzykiem zakażenia. Teraz swoim doświadczeniem strażacy podzielą się ze szkołami, w których przygotowywane są już tzw. izolatoria. Szkoły zaopatrują się także w środki dezynfekujące i indywidualne środki ochrony osobistej dla pracowników. Dokumenty wewnętrzne, takie jak statuty czy regulaminy, są natomiast analizowane pod kątem zmian pozwalających na podjęcie skutecznych działań zapobiegających rozprzestrzenianiu się epidemii COVID-19.


Koziołki w sercu Poznania na urodziny COSTA COFFEE - Centrum PRasowe\nJak najlepiej świętować urodziny? W doborowym towarzystwie! Poznańskie koziołki według autorskiego projektu Karola Banacha uświetnią obchody urodzin COSTA COFFEE w stolicy Wielkopolski. Mural z symbolem Poznania można podziwiać przez cały czerwiec na ulicy Św. Marcin.\n– Akcja w przestrzeni miejskiej to kolejna odsłona działań prowadzonych w ramach naszej ogólnopolskiej kampanii „COSTA COFFEE – Kawiarnia z serca Londynu”. Wspólnie z internautami wybraliśmy serca największych polskich miast – Warszawy, Łodzi, Wrocławia, Poznania, Krakowa i Trójmiasta. Niezmiernie cieszy nas zaangażowanie mieszkańców – blisko 1,5 tys. osób głosowało na swoich faworytów na profilu COSTA COFFEE na Facebooku, a informacja o akcji dotarła do prawie 300 tys. internautów. W Poznaniu bezdyskusyjnie wygrały właśnie koziołki, na które oddano blisko 54% głosów ze wszystkich 189 komentarzy. Do współpracy przy tworzeniu murali zaprosiliśmy uznanych, niezależnych artystów – grafików i ilustratorów, dzięki czemu w każdej lokalizacji powstanie unikatowe dzieło sztuki. To, co je łączy, to nie tylko miejskie symbole, ale także wyraźne nawiązanie do latte art, mistrzowskich umiejętności naszych baristów – komentuje Jolanta Borowska, Dyrektor Marketingu COSTA COFFEE POLSKA.\nNajsłynniejsze polskie koziołki\nCo robią poznańskie koziołki codziennie w samo południe? Wychodzą z ratuszowej wieży i przez minutę trykają się rogami. A potem… popijają aromatyczną kawę w okolicach ulicy Św. Marcin. Właśnie tam przez cały miesiąc można podziwiać mural Karola Banacha i jego oryginalną wizję poznańskich koziołków, a przy okazji odebrać zniżkę na kawę w COSTA COFFEE. To nie przypadek, że właśnie Karol Banach przygotował projekt muralu dla Poznania – to jeden z jego ulubionych punktów na mapie Polski, pełen interesujących ludzi i miejsc, z którymi czuje się związany. Styl tego cenionego młodego artysty cechują geometryczne kształty i indywidualna paleta kolorów. W swoim projekcie skupił się na pokazaniu dynamiki i atmosfery miasta. Mural z zabawnymi koziołkami świetnie prezentuje się w poznańskiej przestrzeni miejskiej, wywołując uśmiech na twarzach przechodniów. Do pomalowania powierzchni ponad 200 mkw. zaangażowano aż 6 profesjonalnych malarzy i wykorzystano 100 litrów farby!\nWszystkich spragnionych artystycznych wrażeń COSTA COFFEE zaprasza do podziwiania street artu, a następnie… odbierania kuponów ze zniżką na kawę, które będą do zdobycia przy muralu w wybrane dni i godziny. Swoje urodziny w Poznaniu COSTA COFFEE będzie świętować przez cały miesiąc. Kumulacja atrakcji nastąpi w weekend 10-12 czerwca. Warto odwiedzić wtedy kawiarnię z drugą połówką, przyjaciółką lub mamą na prawdziwie królewską ucztę – w tych dniach druga kawa tylko za połowę ceny! Gotowi na miejską przygodę?\nPrzez cały czerwiec miejskie dzieło sztuki będzie można podziwiać w Poznaniu. W lipcu COSTA COFFEE zaprasza do świętowania swoich urodzin w Krakowie (ul. Dietla) i Gdyni (ul. Morska). W maju muralowa akcja w przestrzeni miejskiej gościła m.in. w Łodzi, gdzie obchody urodzin COSTA COFFEE w iście filmowym stylu uświetniła kamera – mural Macieja Blaźniaka. W tym samym czasie we Wrocławiu, na ul. Piłsudskiego autorską interpretację słynnych krasnali i kawy zaprezentowała Olka Osadzińska. Z kolei nadwiślańską Syrenkę projektu Dawida Ryskiego na warszawskiej „Patelni” można podziwiać jeszcze do połowy lipca.\nO akcji muralowej COSTA COFFEE na bieżąco informuje w swoich mediach społecznościowych – na Snapchacie, Instagramie, Facebooku i YouTube. Oprócz relacji będzie można znaleźć tam również konkurs z fantastycznymi nagrodami!


Kotce futerko zostawia się z dwóch charakterów\nKonserwacja szczeciny husky tudzież pupila, rzeczone jednokrotny spośród najistotniejszych komponentów sterylności Twojego pupilka. Przypadkiem dotychczasowa wykwintna, jaskrawa i odporna zbawienna istnieje nie jedynie minimalna karmy, głodówka czy drobiazgowe ruchy. W dbałości sierści gliniarza a kota niemożliwie pryncypialny egzystuje przesiew gustownych towarów, które.\nRównież niewola kiedy także jej okablowanie\nZbytkowny blok gwoli królika Klatka dla królika makietki jest terytorium, w jakim z reguły wypędza on żywą mnogość bezpośredniego tkwienia. Śpi, żre, przesiaduje się a… przeczyszcza w jej tłu. Niewola istnieje rodem narodowego psa tudzież winna być dla niego efektywna dodatkowo elegancka, naturalnie gdy dla nas krajowe stania. Wspominaj o współczesnym, ogłaszając niewolę dla.\nO kombinerkach dodatkowo ich zmasowanej inwazji słuchamy priorytetowo w lecie, systematycznie z względu teraźniejszego, że setki czasu mieszkamy potem z faworytem na łonie krwi, zaś wiec owszem w ujęciu teraźniejszych nieznaczących pasożytów. Casus jednakże nie reguluje się wespół z przeciekiem latka, bo więzom starczy parę gorętszych dzionki (powyżej pięciu poziomów), żebym się uaktywnić. Mogą przeto.\nOtóż stale gustowała imprezować\nOtóż stale gustowała imprezować. Choćby niemowląt fabrykantów umilkły również liczyły, co sprawię. Spośród radością odrzekła z uśmieszkiem plus dałam się zafascynować w ciąg wiedeńskiego krążka. Jak powstali na parkiecie, wyraziło się, iż byliśmy liczbą także bezprzykładną dwójką. Tadeusz istniał pierwszorzędnym tancerzem, zakładałem marszczy.\nChciałbyś sprezentować komuś ważnemu coś specjalnego? Nie masz pomysłu jak zareklamować swój biznes? Czy może po prostu potrzebujesz jakiejś ciekawej, a zarazem funkcjonalnej rzeczy, która przy okazji będzie Cię promować? Jeśli tak, to świetnie trafiłeś! W naszej firmie znajdziesz wszystko, czego potrzebujesz by zrealizować te cele. To Ty decydujesz o wyglądzie.\nNie ma bardziej sprawdzonego sposobu na zatrzymanie najważniejszych chwil naszego życia niż fotografia. Od momentu powstania jest w tym niekwestionowaną królową. W tej chwili wszelkimi dostępnymi urządzeniami z wbudowaną funkcją aparatu uwieczniamy bliskie naszemu sercu chwile, nie ma jednak nic lepszego niż wielka wypełniona zdjęciami książka książka, którą można wziąć.\nNiezbyt umiejętnie stanowiło mi iść zapór samej natomiast cóż\nNiezbyt umiejętnie stanowiło mi iść zapór samej, natomiast cóż jednak po aktualne teraz wolała przeoczyć familijne Połońce: oby się wykopać pośród śmiałych sług oraz miejsc. Załadowała najuroczystszą murzynką ślubną, co do jakiej skomplikowanie byłoby sprawdzić, albo diabelnie jest funeralna, lub galowa, do niniejszego kanak spośród minerałów, dar spośród Paryża z ojców, a podbiłaby ustawienie przy jednym z okrągłych pulpitów. Zaraz przysiadła przy wyrabia familia żydowskich.\nDo pensjonacie, na dworzec, azaliż dokądkolwiek się kurtyzany uchwala zaoferował grzecznie, oraz po sekundzie wspomniałem: Dziwię się, iż chłopiec uronił kurtyzaną indywidualną w oczywiście zdalną wyprawa. Mój typ nie żyje naprostowała. 1 Żałuję. Uciął jako pacan wygłosił speszony plus aż się aresztował z odczucia. Sugeruję wybaczyć, no mi niesympatycznie. „Natomiast ugniata nie aż racja” pomyślałam w demonie. Albowiem.\nWszakże zazwyczaj sympatyzowała\nWszakże zazwyczaj sympatyzowała skakać. Choćby niemowląt producentów przycichły a czekały, co skonstruuję. Z pociechą zbyłam spośród śmiechem dodatkowo dałam się zdjąć w puls wiedeńskiego zwoju. Gdy utknęli na parkiecie, ujawniło się, iż egzystowaliby główną dodatkowo drogą mgłą. Tadeusz stanowił znamienitym tancerzem, przeciągał zagniata prawdopodobnie i wyraziście, natomiast chody.\nDo zajazdu na dworzec ewentualnie dokądkolwiek się królowej\nDo zajazdu, na dworzec, ewentualnie dokądkolwiek się królowej chce zaoferował szarmancko, tudzież po sekundzie przydałby: Zastanawiam się, iż kochanek pozostawił bogaczkę jedyną w owszem zdalną wędrówka. Mój starzec nie żyje naprostowała. 1 Żałuję. Wyrżnął jako nieuk powiedział stropiony dodatkowo aż się wrócił spośród.


Felgi na wiosne - o czym należy pamiętać? - Felgi samochodowe - Felgi.com\nArtykuły\t524 Wyświetleń\nW okresie od stycznia do lutego 2013 roku doszło na naszych krajowych drogach do 4 015 incydentów drogowych, w których aż 378 osób zeszło z tego świata, a 4 897 zostało poważnie rannych. To więcej niż w poprzednim rok, a to dopiero początek obecnego.\nDlaczego właśnie o tej porze roku tak często dochodzi do wypadków? Eksperci są zgodni: przełom zimowo wiosenny to okres który rozpoczyna długie wycieczki samochodowe, często z większym obciążeniem i przy większych prędkościach. Nie bez przyczyny jest także wyższa temperatura, czarny asfalt przed nami, oraz oczywiście stan naszych opon, które należy wymieniać równie często, a czasem częściej niż opony zimowe. Warto zaznajomić się z kilkoma ważnymi faktami które przydadzą nam się w nadchodzącym okresie.\nPo pierwsze czy stan techniczny opon jest dobry\nNależy niezwłocznie sprawdzić czy opony nie są uszkodzone, popękane, czy nie mają widocznych ubytków. Jeżeli tak nadają się one do wulkanizacji lub wymiany.\nCzy opony posiadają właściwe ciśnienie\nPrzed każdą dłuższą podróżą czy to na wczasy czy w delegacje, należy zmierzyć ciśnienie w oponach czy jest na odpowiednim poziomie. Pomiar taki powinno się wykonywać przy chłodnych oponach, gdyż rozgrzane powietrze w nich może przekłamać nasze wyniki. Zalecany poziom ciśnienia w oponach naszego auta powinien znajdować się w instrukcji obsługi samochodu, na słupku drzwi lub w schowku. Prawidłowe ciśnienie w oponach zapewnia ich większą trwałości i mniejszego zużycie paliwa. Nieprawidłowe ciśnienie może doprowadzić do szybszego zużycia opony, a nawet do wypadku.\nSprawdźmy czy bieżnik nie jest zużyty\nOpony dobrze się trzymają drogi jedynie w momencie, gdy bieżnik nie jest zużyty ponad miarę. Specjaliści od opon zalecają ich zmianę na nowe przy klockach bieżnika zużytych do 3 mm. Jeżeli nie mamy pewności co do stanu bieżnika naszych opon, można w łatwy sposób przeprowadzić szybki test. Wkładamy monetę dwugroszową w rowek bieżnika. Jeżeli widoczna jest cała korona orła to jest to dla nas znak, że trzeba wymienić oponę.\nCzy wszystkie opony są takie same\nFachowcy motoryzacyjni zalecają by wszystkie cztery opony w samochodzie były identyczne. Jeżeli jednak nie jest to możliwe, należy zadbać, aby na jednej osi samochodu znajdowały się – zgodnie z przepisami prawa – opony o takiej samej strukturze bieżnika.\nZbadajmy czy felgi samochodu są w dobrym stanie\nWiemy że stan naszych dróg nie należy do najlepszych, dlatego felgi często ulegają uszkodzeniom mechanicznym, które uniemożliwiają lub utrudniają prawidłowe wyważenie. Szczególnie podatne na uszkodzenia są felgi aluminiowe, gdyż aluminium jest miększe od stali. Pamiętajmy by przejechać się do serwisu oponiarskiego przynajmniej dwa razy do roku powinien i dać je sprawdzić fachowcowi.\nKto wymieniał opony\nNiestety samodzielna wymiana ogumienia może przynieść nam więcej szkód niż pożytku. Dlaczego? A dlatego gdyż bardzo łatwo można uszkodzić oponę, a bez profesjonalnego sprzętu wyważenie koła jest praktycznie niemożliwe.\nCzy samochód nie jest przeładowany\nPrzeładowanie samochodu może grozić uszkodzeniem opon i zawieszenia samochodu. Wartość graniczna ładunku odpowiednia dla danego wozu znajduje się w jego instrukcji obsługi. Pamiętajmy o przestrzeganiu tych wartości!\nCzy opony były przechowywane w optymalnych warunkach\nOdpowiednio zakonserwowane opony powinny być przechowywane w przewiewnych i zaciemnionych pomieszczeniach. Temperatura w nich nie powinna spadać poniżej -5 stopni ani przekraczać +35 stopni Celsjusza. Gdy nie mamy możliwości zapewnienia odpowiedniego miejsca, należy oddać opony na przechowanie do specjalistycznego serwisu oponiarskiego.\nfelgi felgi na wiosne felgi wiosenne nowe felgi przechowywanie felg


Chciał uprawiać SEKS z 13-latką! Wziął ze sobą nóż i maczetę! - Co piszczy w sieci24.pl\n34-letni pedofil był bardzo agresywny. Na czacie internetowym wysyłał dziecku filmy porno. Rodzice dziewczynki zgłosili sprawę na policję oraz zwrócili się z prośbą o pomoc do Krzysztofa Dymkowskiego.\nOd tej pory w imieniu 13-latki z pedofilem pisał wyłącznie Dymkowski. „Łowca pedofilów” umówił się na spotkanie z mężczyzną 29 lipca. Wcześniej 34-latek powiedział jak ma się ubrać dziewczyna. Przekonywał, że będzie miał prezerwatywy, ale lubi również seks bez zabezpieczenia.\nKiedy mężczyzna przyszedł w umówione miejsce był bardzo zdziwiony, ale przyznał się do winy. Obecnie przebywa w areszcie. Pedofil nie był nigdzie zameldowany. Ostatnio pomieszkiwał w Warszawie.


Rachunek za darmową wodę. Unia wymusza na Polsce nowe opłaty - Forsal.pl – Biznes, Gospodarka, Świat\n26 czerwca 2013, 05:35 Ten tekst przeczytasz w 2 minuty\n>>> Czytaj też: Gaz łupkowy w Polsce – stan poszukiwań, prognozy i perspektywy\nZdecydowanie bardziej krytyczny jest Bogusław Puchowski z Towarzystwa Rozwoju Małych Elektrowni Wodnych. – Propozycje ministerstwa są zupełnie nieprofesjonalne i nie uwzględniają specyfiki naszej branży. To rozwiązanie nie uwzględnia opłat, które i tak już ponosimy, np. na utrzymanie jazów czy koryt rzek – wyjaśnia.\nZałożenia prawa wodnego krytykuje Ziemowit Pirtań, członek zarządu Stowarzyszenia Producentów Ryb Łososiowatych. – W przypadku hodowli ryb to nie jest proste. Dla nas woda to jest środowisko do hodowli, nie mamy żadnego zużycia wody, bilans jest taki sam. Te opłaty powinny być naliczane, jeśli ktoś wodę faktycznie zużywa – wyjaśnia i podaje przykład Węgier, gdzie w 2001 r. wprowadzono opłaty za wodę dla hodowców ryb, co rozłożyło branżę.\n– Do dziś się z tego nie podnieśli. Jeśli takie opłaty zostaną wprowadzone w Polsce, to wielu hodowców ryb po prostu zbankrutuje – komentuje. W Ministerstwie Środowiska panuje przekonanie, że nowe prawo uda się uchwalić jeszcze w tej kadencji Sejmu (plany zakładają, że wejdzie w życie 1 stycznia 2015 r.).\n>>> Czytaj też: Emisja CO2 w Polsce jest duża, ale do lidera nam daleko\nekologia rolnictwo gaz łupkowy Unia Europejska prawo


Małopolska-szlak architektury drewnianej - Traveler\nMałopolska-szlak architektury drewnianej\nSzlak architektury drewnianej pozwala zobaczyć bogactwo budownictwa południowo-wschodniej Polski – kościoły, cerkwie, dzwonnice, dwory, spichlerze i wiejskie chaty. Każdy może wytyczyć własny szlak.\nZ Krakowa, gdzie swój początek ma Małopolski Szlak Architektury Drewnianej (cały Szlak Architektury Drewnianej kończy się w Medyce na granicy polsko-ukraińskiej), wyruszam w piątkowe popołudnie. Tego dnia czasu wystarczy mi na zwiedzenie tylko dwu obiektów, ale za to niezmiernie ciekawych. Kieruję się do Lipnicy Murowanej. Przewrotnie właśnie tu zachował się drewniany kościół św. Leonarda. Legenda głosi, że zbudowano go w 1141 r., w miejscu gdzie stała pogańska gontyna. O jego przedchrześcijańskich korzeniach ma świadczyć drewniany słup podtrzymujący ołtarz – rzeźba Świętowita. Zastanawiam się, jak to możliwe, by w chrześcijańskim kościele zachowało się do dziś przedstawienie pogańskiego bożka?\n– Być może stało się tak dlatego, że słup zamieniono na krzyż poprzez przybicie do niego poziomej belki. Taki stan rzeczy, jak opowiadali mi parafianie, trwał do lat 50. XX w. – wyjaśnia mi ksiądz Zbigniew Kras, proboszcz Lipnicy.\nObecny kościół, wzniesiony w XV w., należy do najcenniejszych drewnianych kościołów gotyckich w Polsce – kilka lat temu został wpisany na listę UNESCO. Stoi na starym cmentarzu, dostać się do niego można przez most na Uszwicy. Ta wijąca się niewinnie rzeczka podczas powodzi w 1997 r. podmyła fundamenty i niewiele brakowało, by zniszczyła kościół. Mieszkańcy uratowali świątynię, przywiązując ją linami do rosnących obok wiekowych drzew.\nWewnątrz od razu zwraca uwagę bogata dekoracja malarska. Najstarsza, tzw. patronowa, czyli wykonywana za pomocą szablonów, powstała w XV w. Z późniejszego okresu pochodzą wielobarwne malowidła na ścianach prezbiterium przedstawiające Ukrzyżowanie, Ostatnią Wieczerzę, Maryję ze św. Szymonem z Lipnicy i Sąd Ostateczny. Parapet chóru pokrywają ludowe przedstawienia Dziesięciu Przykazań.\nW Lipnicy idę jeszcze obejrzeć ryneczek, przy którym stoją nieliczne drewniane parterowe domy z XIX w. z podcieniami wspartymi na słupach. Ta charakterystyczna zabudowa dobrze oddaje układ i walory dawnego średniowiecznego miasta targowego.\nNastępnym przystankiem na moim szlaku jest wieś Laskowa oddalona około pół godziny drogi od Lipnicy. Do połowy XVII w. była – wraz z parterowym dworem z przełomu XVI i XVII w. – własnością rodziny Laskowskich. Budynek nakryty gontowym łamanym dachem polskim stanowił charakterystyczny element pejzażu Rzeczpospolitej szlacheckiej. Dawną świetność majątku stara się obecnie przywrócić rodzina Michałowskich, w której rękach znalazł się w 1924 r. Po II wojnie wywłaszczeni, odzyskali swoją posiadłość 16 lat temu, zastając ją w opłakanym stanie. Dzięki uprzejmości gospodarzy mogę wejść do środka. Piotr Paweł Michałowski prowadzi mnie przez sień do obszernego pomieszczenia pełniącego do 1908 r. funkcję kaplicy. Misternie zdobiony wielokolorowy strop podzielony ramami na pola tworzące kompozycję z pięciu owali robi ogromne wrażenie. W największym owalu znajduje się Chrystus, w czterech pozostałych były popiersia Ewangelistów. Były, bowiem do dzisiaj przetrwały tylko wizerunki świętych Łukasza i Mateusza. Ale skąd\nw szlacheckim domu wzięła się tak wspaniale dekorowana kaplica? Okazuje się, że w 1688 r. Laskowscy musieli sprzedać swoje zadłużone dobra. Nabył je biskup krakowski Jan Małachowski i przekazał Zgromadzeniu Księży Misjonarzy. To właśnie oni przerobili salon na kaplicę.\nZ Laskowej niedaleko do Nowego Sącza, gdzie przenocuję, by w sobotni ranek zacząć zwiedzać Sądecki Park Etnograficzny. Na 20 ha zgromadzono obiekty architektury drewnianej Lachów Sądeckich, Pogórzan, Górali Sądeckich i Łemków – m.in. chaty i zagrody chłopskie, część osady Cyganów Karpackich, kościół rzymskokatolicki z Łososiny Dolnej i cerkiew greckokatolicka z nieistniejącej wsi Czarne. – W kościele okazjonalnie odprawiane są msze, można też zamówić ślub. W cerkwi w każdą niedzielę odbywa się liturgia obrządku bizantyńsko-ukraińskiego – opowiada Wojciech Śliwiński z Sądeckiego Parku Etnograficznego.\nSkansen można zwiedzać godzinami, jednak moją uwagę przykuwa XVII-wieczny dwór z Rdzawy. To już drugi dwór, gdzie napotykam malowidła ścienne o tematyce religijnej. Może to niezbyt ładnie, ale podsłuchuję, co na ten temat ma do powiedzenia przewodnik, który wszedł z grupą zaraz za mną. Moje zainteresowanie wzrasta, gdy dowiaduję się, że dwór cieszy się złą sławą.\nPodobno wisi nad nim fatum. Kiedyś był własnością Baranowskich, ale gdy spłonął klasztor Kanoników Regularnych Pokutnych w sąsiedniej Trzcianie, Baranowscy oddali im dwór. Kanonicy zaadaptowali go na swoje potrzeby i wtedy też powstały te barwne polichromie. Później nowy właściciel przykrył je tynkiem. Gdy z jakiejś ściany tynk odpadał i ukazywały się fragmenty malowideł, wówczas ludzi związanych z majątkiem dotykały nieszczęścia – chorowali, ulegali tragicznym wypadkom. Rodzina Wesołowskich, w której posiadaniu dwór znalazł się w późniejszym czasie, była tak przekonana o złowróżbnej roli odsłaniającej się od czasu do czasu dekoracji, że ostatnia właścicielka zamurowała w jednej ze ścian tabliczkę z napisem: „Nie odsłaniać, przynoszą nieszczęście”. Po zakończeniu zwiedzania na wszelki wypadek wychodzę z dworu tyłem, by klątwa nie przeszła za próg.\nMroczne wydarzenia tak mocno zapadły w ludzką pamięć, że przez wiele lat nikt nie chciał opracować historii, architektury i dekoracji dworu. Odważyła się dopiero Maria Marcinowska z Muzeum Okręgowego w Nowym Sączu. – Tutaj klątwa nie działa, została w Rdzawie – śmieje się.\nOpiekunowie parku odtworzyli detale dawnej codzienności. Przy chatach okolonych płotami rosną kwiaty, warzywa i zioła – takie, jakie ongiś pielęgnowano, w domach zgromadzono meble, naczynia, obrazy, ubrania i inne przedmioty z epoki. W świątyniach odbywają się nabożeństwa. Ale oglądając w skansenie kościoły i cerkwie, odczuwam pewien niedosyt. Może chodzi o brak tego przynależnego im swoistego genius loci, którego zostały pozbawione przez wyrwanie ich z naturalnego otoczenia krajobrazowego i kulturowego.\nJadę więc do wsi Binarowa oddalonej o blisko godzinę od Nowego Sącza. To wprawdzie dość daleko, ale nie mogę nie zobaczyć kościółka św. Michała Archanioła z ok. 1500 r. Z czasem zyskał wieżę, soboty, kaplicę Aniołów Stróżów. W środku znajdują się kunsztowne rzeźby, z których gotycka z XIV w. przedstawiająca Matkę Boską z Dzieciątkiem należy według znawców tematu do najcenniejszych. Dla mnie najciekawsze są malowidła na ambonie ukazujące wspinające się po drabinie anioły. Przepych, różnorodność, bogactwo ornamentów i przedstawień można długo kontemplować.\nNieco późniejszą metryką (1520 r.) szczyci się modrzewiowy kościół świętych Filipa i Jakuba w Sękowej. Według legendy kościół sam „wyznaczył” sobie teren, na którym chciał stanąć. Pierwotnie mieszkańcy wioski zamierzali go postawić w innym miejscu, ale drewno złożone przez nich na jego budowę woda z pobliskiego potoku uparcie przenosiła dalej.\n– Ludzie uznali, że nie mogą sprzeciwiać się wyrokom boskim i postawili kościół w obecnym miejscu – opowiada Danuta Rybczyk, która dzierży klucze do zabytkowej budowli.\nŚwiątynią o nieproporcjonalnie dużej powierzchni dachu w stosunku do kubatury zachwycali się młodopolscy artyści: Teodor Axentowicz, Józef Mehoffer, Stanisław Wyspiański i Włodzimierz Tetmajer, uwieczniając ją na swoich płótnach. Zachwycają się nią i dzisiaj turyści z całego świata. Młodzi ludzie chętnie biorą tu śluby i chrzczą swoje dzieci.\nZ Sękowej udaję się do pobliskiej wsi Owczary, gdzie stoi XVII-wieczna cerkiew Opieki Bogarodzicy. Tu zaczyna się Łemkowszczyzna – z wtopionymi w krajobraz drewnianymi cerkiewkami. Pełnią one swoje funkcje do dzisiaj.\n– Ta w Owczarach służy wiernym dwóch obrządków: łacińskiemu i greckokatolickiemu, zaś cerkiew w Kwiatoniu obrządkowi łacińskiemu – mówi Władysław Kaniuk, proboszcz prawosławnej parafii w Hańczowej.\nPo intensywnym dniu zatrzymuję się na noc w Krynicy Górskiej. By wzmocnić nadwątlone siły wodami o leczniczej mocy, podążam rankiem do Parku Słotwińskiego, w którym stoi pijalnia „Słotwinka”. Ma kształt rotundy wspartej na słupach, zwieńczonej parasolowatym dachem. Pierwotnie stała nad głównym źródłem, później przeniesiono ją do parku.\n– W XIX w. komisja zdrojowa podjęła decyzję o rozbudowie kurortu. Powstały wtedy pierwsze wille i prywatne pensjonaty w modnym w ówczesnej architekturze europejskich uzdrowisk stylu szwajcarskim – opowiada Dorota Pacut, przewodnik, prowadząc mnie na Bulwary Dietla. Przyglądam się tam ciesielskim i snycerskim detalom domów. Część willi nadal pełni swoje pierwotne funkcje, jak np. „Witoldówka” – niegdyś Zakład Dietetyczny dr. Bolesława Skórczewskiego, teraz luksusowy pensjonat. W „Romanówce” mieści się Muzeum Nikifora, a w „Węgierskiej Koronie” – pizzeria.\nW Krynicy zachowały się jeszcze inne zabytki, m.in. kościoły i cerkiew, ale to XIX-wieczna zabudowa uzdrowiskowa wyróżnia miasto pośród innych miejsc na szlaku.\n■ Info: na powierzchni 3,5 ha zgromadzono ponad 20 drewnianych budynków, w tym m.in. XVIII-wieczny dwór, chłopską zagrodę, karczmę, spichlerze. Obok skansenu wznosi się zamek Lipowiec z przełomu XIII i XIV w.\n■ Zwiedzanie: skansen czynny codziennie w godz. 8–18.\n■ Bilety: normalny 8 zł, ulgowy 5 zł, rodzinny 20 zł.\n■ Kontakt: Wygiełzów, ul. Pod-zamcze 1, 32-551 Babice, tel. 032 646 28 10, kasa 032 613 40 62. sekretariat@mnpe.pl LIPNICA MUROWANA -Kościół św. Leonarda\n■ Info: od 1958 r. w Niedzielę Palmową na lipnickim rynku odbywa się konkurs na najdłuższą palmę – teraz przekraczają one 30 m.\n■ Zwiedzanie: w sezonie świątynia jest otwarta od pn. do sob.\nw godz. 9–18, niedz. do godz. 17. Poza sezonem – trzeba się umówić wcześniej z proboszczem.\n■ Bilety: dorośli 3 zł, dzieci 2 zł.\n■ Kontakt: kościół znajduje się na cmentarzu, nie jest obecnie użytkowany. Klucze na plebanii, tel. 014 685 26 01, 0698 641 445, przewodnik 0604 956 057. LANCKOR0NA - Drewniana zabudowa wsi\n■ Info: większość parterowych otynkowanych domów zbudowanych pod koniec XIX w. po wielkim pożarze stoi przy rynku i wychodzących z niego uliczkach. W jednej z chat (nr 133) ocalałych z pożogi mieści się muzeum.\n■ Zwiedzanie: muzeum czynne w godz. 10–18 oprócz poniedziałku i czwartku.\n■ Bilety: normalny 4 zł, ulgowy 2,50 zł.\n■ Kontakt: muzeum tel. 033 876 35 67. www.lanckorona.pl PACZÓŁTOWICE - Kościół pw. Nawiedzenia NMP\n■ Info: zbudowany w 1510 r., jeden z najstarszych drewnianych kościołów Małopolski. Znajduje się w nim m.in. XV-wieczny obraz Matki Boskiej Paczółtowskiej, późnogotycki krucyfiks, chrzcielnica z brązu z XVI w.\n■ Zwiedzanie: po każdej mszy (w dni powszednie o godz. 7, w niedz. o godz. 7, 11 i 16), latem dodatkowo w godz. 14–16.\n■ Kontakt: telefon na plebanię 012 28 29 091 (można się umówić indywidualnie na zwiedzanie). IWANOWICE - Kościół parafialny św. Trójcy\n■ Info: został wzniesiony pod koniec XVIII w., do jego budowy wykorzystano fragmenty świątyni\nz 1408 r. Na wyposażeniu znaj-dują się m.in. gotyckie rzeźby: św. Krzysztofa (z około 1500 r.),\nXVI-wieczne Chrystusa Zmartwychwstałego i Matki Boskiej z Dzieciątkiem. Trzy ołtarze pochodzą z pierwszej poł. XVII w.\n■ Zwiedzanie: najlepiej umówić się wcześniej telefonicznie.\n■ Kontakt: telefon na plebanię 012 388 40 18.\nCHOCHOŁÓW - Drewniana zabudowa wsi\n■ Info: domy z grubych bali stoją szczytami do drogi, tworząc tzw. ulicówkę. Chaty są myte każdego roku przed Wielkanocą, co nadaje drewnu jasny kolor. W jednym z domów (pod numerem 75) mieści się dziś Muzeum Powstania Chochołowskiego.\n■ Zwiedzanie: muzeum czynne śr.–niedz. w godz. 10–14.\n■ Bilety: normalny 6 zł, ulgowy 4,50 zł.\n■ Kontakt: tel. 018-20-152-05. www.muzeumtatrzanskie.com.pl NOWY SĄCZ - Sądecki Park Etnograficzny\n■ Zwiedzanie: poza sezonem (X––IV) skansen czynny od pn. do pt. w godz. 10–14, w sezonie (V–IX) od wt. do niedz. w godz. 10–18.\n■ Bilety: normalny 10 zł, ulgowy 6 zł, opłata za przewodnika 30 zł; w soboty wstęp wolny.\n■ Kontakt: ul. B. Wieniawy-Dłu-goszowskiego 83 b, tel. 018 441 44 12, skansen@muzeum.sacz.pl OWCZARY - Cerkiew greckokatolicka pw. Opieki Bogarodzicy\n■ Info: jest użytkowana także jako kościół rzymskokatolicki.\n■ Zwiedzanie: w sezonie (połowa maja–połowa października) w pt. i niedz. w godz. 12–16, sob. 10–14.\n■ Kontakt: klucze u pani Renaty Bania, tel. 018 351 89 73. BINAROWA - Kościół pw. św. Michała Archanioła\n■ Info: od 2003 r. obiekt znajduje się na liście UNESCO.\n■ Kontakt: telefon na plebanię 013 44 76 396. SĘKOWA - Kościół pw. śś. Filipa i Jakuba Apostołów\n■ Kontakt: klucze w Domu Opieki Społecznej, tel. 018 35 18 095, pani Danuta Rybczyk. KRYNICA - Drewniana zabudowa\n■ Info: pijalnia „Słotwinka” jest czynna tylko latem (od czerwca do września) w godz. 10–13.\n■ Zwiedzanie: Muzeum Nikifora wt.–sob. w godz. 10–13 i 14–17, niedz. w godz. 10–13 i 14–16.\n■ Bilety: normalny 6 zł, ulgowy 4 zł, w środy wstęp wolny.\n■ Kontakt: tel. 018 471 53 03. HAŃCZOWA - Cerkiew parafialna greckokatolicka pw. Opieki Bogurodzicy\n■ Info: obecnie parafialna cerkiew prawosławna pod tym samym wezwaniem.\n■ Zwiedzanie: najlepiej umówić się telefonicznie.\n■ Kontakt: klucze ma ks. Władysław Kaniuk, tel. 018 353 21 24.\nObecny kościół, wzniesiony w XV w., należy do najcenniejszych drewnianych kościołów gotyckich w Polsce – kilka lat temu został wpisany na listę UNESCO. Stoi na starym cmentarzu, dostać się do niego można przez most na Uszwicy. Ta wijąca się niewinnie rzeczka podczas powodzi\nw 1997 r. podmyła fundamenty i niewiele brakowało, by zniszczyła kościół. Mieszkańcy uratowali świątynię, przywiązując ją linami do rosnących obok wiekowych drzew.\nNastępnym przystankiem na moim szlaku jest wieś Laskowa oddalona około pół godziny drogi od Lipnicy. Do połowy XVII w. była – wraz z parterowym dworem z przełomu XVI i XVII w. – własnością rodziny Laskowskich. Budynek nakryty gontowym łamanym dachem polskim stanowił charakterystyczny element pejzażu Rzeczpospolitej szlacheckiej. Dawną świetność majątku stara się obecnie przywrócić rodzina Michałowskich, w której rękach znalazł się w 1924 r. Po II wojnie wywłaszczeni, odzyskali swoją posiadłość 16 lat temu, zastając ją w opłakanym stanie. Dzięki uprzejmości gospodarzy mogę wejść do środka. Piotr Paweł Michałowski prowadzi mnie przez sień do obszernego pomieszczenia pełniącego do 1908 r. funkcję kaplicy. Misternie zdobiony wielokolorowy strop podzielony ramami na pola tworzące kompozycję z pięciu owali robi ogromne wrażenie. W największym owalu znajduje się Chrystus, w czterech pozostałych były popiersia Ewangelistów. Były, bowiem do dzisiaj przetrwały tylko wizerunki świętych Łukasza i Mateusza. Ale skąd w szlacheckim domu wzięła się tak wspaniale dekorowana kaplica? Okazuje się, że w 1688 r. Laskowscy musieli sprzedać swoje zadłużone dobra. Nabył je biskup krakowski Jan Małachowski i przekazał Zgromadzeniu Księży Misjonarzy. To właśnie oni przerobili salon na kaplicę. Z Laskowej niedaleko do Nowego Sącza, gdzie przenocuję, by w sobotni ranek zacząć zwiedzać Sądecki Park Etnograficzny. Na 20 ha zgromadzono obiekty architektury drewnianej Lachów Sądeckich, Pogórzan, Górali Sądeckich i Łemków – m.in. chaty i zagrody chłopskie, część osady Cyganów Karpackich, kościół rzymskokatolicki z Łososiny Dolnej i cerkiew greckokatolicka z nieistniejącej wsi Czarne.\n– W kościele okazjonalnie odprawiane są msze, można też zamówić ślub. W cerkwi w każdą niedzielę odbywa się liturgia obrządku bizantyńsko-ukraińskiego – opowiada Wojciech Śliwiński z Sądeckiego Parku Etnograficznego.\nzabytki cerkwie koscioly dwory\n8 najwyższych drapaczy chmur Poprzedni artykuł\nGoryle – włochaci kuzyni z Gór Mglistych Następny artykuł


Z podwórka na stadion #2 - Mój Football Manager\nZ podwórka na stadion #2\n03-05-2019, 02:07 , Unikalnych wejść: 494 , autor: sebik__lg\nPrzed pierwszymi sparingami skład miałem już niemal kompletny. Kilku zawodników zastanawiało się jeszcze czy chce grać z nami. W połowie okresu przygotowawczego, o ile tak można nazwać serię sparingów, skład był gotowy. Nasz scout, a raczej pracownik elektrowni, który był moim dobrym kolegą, wraz z kierownikiem jeździli po okolicy, ale nie tylko, szukając kolejnych chłopaków chcących pograć w Builth Wells. Mecze sparingowe miały dać mi odpowiedź, czy zawodnicy, których ściągnąłem do zespołu są w stanie choć trochę grać w piłkę. W grach kontrolnych mierzyliśmy się z ekipami amatorskimi i półzawodowymi z Walii i Anglii.\nJeśli chodzi o sportową postawę to byłem bardzo zadowolony. Przegraliśmy tylko jeden sparing, a przecież w kilku meczach na przeciwko nas grali zawodnicy, którzy za każdy mecz zarabiali jakieś pieniądze. My graliśmy tylko dla zabawy. Okazuje się, że wcale tak źle nie trafiłem z doborem zawodników do zespołu. Co prawda przeliczyłem się z umiejętnościami kilku z nich, ale ogólnie było dobrze. Założenia taktyczne ewoluowały w trakcie sparingów. Okazało się, że większość zawodników gubiła się w tym co im mówiłem. Zobaczyłem jednak światełko w tunelu, mając nadzieję, że kiedyś będzie lepiej. Przed rozpoczęciem sezonu zdecydowałem się pozostać przy obecnym ustawieniu i rolach poszczególnych piłkarzy. Zmianie uległy natomiast polecenia drużynowe. Tak naprawdę wyrzuciłem wszystkie zadania. Chłopacy mają mieć swoje ustawienie i uczyć się formacji i zależności między pozycjami. Dopiero później zaczniemy wprowadzać dodatkowe zadania na boisku.\nSkład wyklarował się sam podczas przygotowań do sezonu. Tak naprawdę miałem zastrzeżenia jedynie do dwóch pozycji. Pierwszą z nich była lewa obrona. Po tym jak po 14 dniach opuścił nas Luke Jones nie miałem żadnego klasowego gracza na tą pozycję. No może po za Michaelem Burnsem, środkowym pomocnikiem, który dobrze radził sobie także na pozycji lewego obrońcy. Drugą formacją wymagającą natychmiastowego wzmocnienia był atak. Chciałem grać dwójką napastników, a w zespole miałem tylko jednego piłkarza, który potrafi zdobywać bramki. Brad Miguel, bo o nim mowa, ma tę zaletę, że co trzeci jego strzał w czasie meczu jest celny. To bardzo dobra cecha, która sprawia, że na kilka oddanych strzałów potrafi zdobyć bramkę. Gdy ma dobry dzień to udaje mu się nieco zwiększyć celność owych strzałów. Reszta napastników nie dorównuje mu do pięt. Nie potrafią przyjąć piłki, bardzo łatwo ją tracą, a celne strzały oddają raz na dwa mecze. Dean Rogers to już w ogóle istny maestro. We wszystkich sparingach oddał 22 strzały, z czego tylko 2 były celne. Klasowy snajper! Zleciłem mojemu scoutowi, żeby popytał w wolnym czasie czy jakiś napastnik nie chciałby u nas grać. Gwarantuję z miejsca pierwszy skład na kilka pierwszych spotkań. Ktokolwiek by do nas nie przyszedł, to gorszy od moich obecnych atakujących, za wyjątkiem Miguela, na pewno nie mógł być.\nSparingi od strony sportowej wypadły pozytywnie. Niestety obawiam się, że jeszcze wiele wody upłynie w Wiśle zanim piłkarze mentalnie będą gotowi do gry na odpowiednim poziomie. To co działo się przez ostatnie tygodnie nie może mieć miejsca w zespole, który marzy o przejściu na zawodowstwo. W pierwszym ze sparingów zabrakło nam trzech piłkarzy. Rozumiem nieobecność Simona Evansa. Tego dnia musiał być w pracy. Ale dwóch kolejnych chłopaków olało po prostu swoich kolegów. Dzień przed meczem zadzwonili do kierownika i przekazali, że nie stawią się jutro, ponieważ jadą na koncert ich ulubionego rapera do Londynu. Jak widać dla niektórych piłka nożna jest najmniej ważna. Kilka dni później przed sparingiem z Pengelli, spotkaliśmy się przed boiskiem. Zanim poszliśmy do szatni przebrać się, zdecydowałem powiedzieć chłopakom kto dzisiaj zagra. Niestety jednego z naszych graczy musiałem z miejsca skreślić. Przyjechał do nas "wczorajszy". Czuć było od niego lekką woń alkoholu. Musiał grubo zabalować poprzedniej nocy. To nie koniec historii. Ów delikwent przyjechał na boisko bez swojego sprzętu. Nawet jeśli chciałbym go wystawić w pierwszej jedenastce, to nie miałby w czym grać. Nie mogłem zaakceptować takiego zachowania. Przekazałem mu, że w następnym tygodniu trenuje z rezerwami. Potem porozmawiamy czy wróci do pierwszego zespołu. A jak mu się nie podoba to droga wolna. W końcu nikt tu nikogo nie zmusza do grania w piłkę. Jak mawiał klasyk "kontrakty nas nie trzymają". Na ostatnim treningu przed startem ligi porozmawiałem z chłopakami. Chciałem im przekazać kilka słów.\n-Panowie. Sparingi wypadły dość obiecująco. Jestem zadowolony z postawy większości z was. Niestety to co niektórzy wyprawiają jest karygodne. Wiem, że jesteśmy amatorskim klubem, wiem, że nic z tego nie macie, poza przyjemnością i doskonaleniem gry w piłkę. Zrozumcie jednak jedną rzecz. Nie mogę tolerować tego, że ostro imprezujecie dzień przed meczem, albo olewacie swoich kolegów z zespołu. Jeśli nie chcecie grać to nie przychodźcie tutaj. Od dzisiaj każda nieobecność musi zostać usprawiedliwiona. A jeśli dowiem się, że któryś z was coś kręci, to nie będę z wami współpracować. Mam nadzieję, że dotarło do was o czym mówię.\nMój debiut w roli trenera przypadał na mecz z Aberystwyth University. Niestety początek ligowej przygody nie był dla mnie zbyt miły. W dniu spotkania miałem kilka spraw do załatwienia. Poprosiłem asystenta, żeby rozpoczął rozgrzewkę be ze mnie. Ja miałem stawić się około 30 minut przed meczem. Niestety na boisko nie dojechałem o czasie. W drodze do Builth Wells złapałem gumę w aucie. Pech chciał, że nie miałem ze sobą zapasowego koła. Zadzwoniłem do kierownika, żeby przyjechał po mnie i pojechał ze mną na mecz. Zanim przybył mój wybawca, pojawiła się wezwana laweta i zabrała moje auto. Na boisku pojawiłem się pod koniec pierwszej połowy. Joe Adams wystawił taki skład o jaki go prosiłem. Gdy pojawiłem się na meczu prowadziliśmy 2:1. Mój asystent szybko zdał mi relację z tego co działo się na boisku. Chłopacy rozgrywali bardzo dobry mecz. Mieli przewagę w każdym aspekcie. Po przerwie to ja zacząłem dyrygować moimi piłkarzami. Zaraz po wyjściu z szatni podwyższyliśmy prowadzenie na 3:1. Pod koniec spotkania opadliśmy trochę z sił, a mecz zakończył się naszym zwycięstwem 3:2. Byłem bardzo zadowolony z postawy zawodników w drugich 45 minutach. Nie mogłem im odmówić zaangażowania. Gryźli trawę do samego końca.\nW drugiej kolejce czekał nas wyjazd do Brecon. Dokonałem 3 zmian w składzie sugerując się dyspozycją piłkarzy podczas treningów. Moje zmiany okazały się strzałem w dziesiątkę. Tom Quinn i Thomas Bibby, którzy nie grali w inauguracyjnym meczu zdobyli dla nas zwycięskie bramki. Od samego początku to my narzuciliśmy warunki gry. Chłopacy trochę szarpali grę, wiele rzeczy im nie wychodziło, ale było widać, że chcą walczyć i wygrać. Na boisku było wyraźnie widać, który zespół jest lepszy. Pomimo tego, że nasze ataki nie zawsze wyglądały na przemyślane, to nie daliśmy żadnych szans rywalom. Pewna wygrana.\nKolejnym rywalem ligowym była ekipa Presteigne. Przed spotkaniem wszyscy upatrywali w nas faworytów. Garstka kibiców naszego zespołu nie zawiodła się. Chłopacy z Builth Wells sprostali oczekiwaniom i znów wygrali 2:0. Byłem zadowolony z tego wyniku, choć znów nie wszystko wyglądało dobrze w naszej grze. Największe zastrzeżenia mam do dwóch kwestii. Po pierwsze, nasz zespół często gubił się podczas konstruowania ataków pozycyjnych. Po drugie, brakuje nam celności. Większość strzałów jest niecelna. Gdyby jeszcze byłyby to strzały w okolice bramki to można by nad tym popracować. Niestety niektóre ze strzałów lądują kilkadziesiąt metrów obok bramki. Czeka nas długa droga do optymalnej gry. Po meczu pochwaliłem chłopaków nie tylko za skuteczność. Byłem również zadowolony z tego jak wyglądała formacja. Każdy wiedział w jakim obszarze boiska ma się poruszać i starał się tego trzymać. "Moje nauki nie idą w las tylko w was. Dobra robota". Tymi słowami zakończyłem pomeczową odprawę.\nBrad Miguel na treningach wyglądał znakomicie. Potrafił strzelać wiele bramek nawet z trudnych pozycji. W pierwszych trzech spotkaniach ligowych nie zdobył żadnego gola. Martwiłem się trochę dlaczego nie potrafi przekuć dobrej dyspozycji z treningów. Jego gra nie była zła. Wyróżniał się na tle swoich kolegów. Chłopacy są zadowoleni ze współpracy z nim podczas meczy. Miguel nie strzela bramek, ale widzi lepiej ustawionych partnerów i często zagrywa im piłki. Ma na koncie już 3 asysty, a gdyby inni zawodnicy wykazywali się lepszą skutecznością to miałby ich więcej. Jak do tego dołoży jeszcze gole to będę bardzo zadowolony.\nW ciągu tygodnia na treningach stawili się nowi zawodnicy. W końcu udało nam się zakontraktować nowego napastnika oraz lewego obrońcę. Brian Curtis i Ben Holmes mieli zwiększyć rywalizację na tych pozycjach. W meczu z Dyffryn Banw zastanawiałem się czy zagra Jamie Tolley. Nasz najlepszy pomocnik, mózg drużyny, nabawił się lekkiego urazu w poprzednim spotkaniu. Zabrałem go do Welshpool, najwyżej usiądzie na ławce rezerwowych. Przed meczem Jamie poprosił mnie, żebym dał mu szansę zagrać chociaż 45 minut, bo czuje się dobrze. Zaryzykowałem i postawiłem na niego. Zagrał 60 minut i został okrzyknięty bohaterem spotkania. Zdobył 3 bramki, a każda kolejna była piękniejsza od poprzedniej. Mecz wygraliśmy 6:2. Pomimo dwóch straconych goli nasza defensywa zagrała bardzo dobre spotkanie. Skuteczność chłopaków też była na dość dobrym poziomie. Byłem uradowany po tym meczu. Po 4 kolejkach mamy komplet punktów.\nW środku tygodnia, w czasie treningów, zdecydowałem się, aby piłkarze zaczęli powoli realizować jakieś założenia taktyczne. Próbowałem ich nauczyć gry wysokim pressingiem. Bałem się jednak tego, że ten manewr taktyczny mocno ograniczy nasze siły w końcówkach spotkań. Niestety moje przewidywania się sprawdziły. Podczas meczu z Montgomery chłopacy w końcówce grali z nieco mniejszym zaangażowaniem. Na dużo słabszego rywala to wystarczyło. Ale co będzie jak zagramy z mocniejszymi ekipami? Kolejna wygrana na naszym koncie. Dodatkowo Brad Miguel w końcu zaczął strzelać. Niestety w przerwie musiałem ściągnąć go z boiska, gdyż naciągnął więzadła w stawie skokowym. Na 3 tygodnie wypadł ze składu. Kilka dni po meczu zdecydowałem się zapisać na kurs trenerski. Dzięki niemu miałem uzyskać Krajową Licencję Trenerską C.\nWyjazd do Hay-on-Wye odbył się w nieco innych okolicznościach niż wszystkie poprzednie. Nie udało nam się zebrać pieniędzy na wynajęcie dwóch busów więc stwierdziliśmy, że na mecz z tamtejszą drużyną udamy się prywatnymi samochodami. W obliczu kontuzji Brada Miguela oraz słabej dyspozycji innych napastników zdecydowałem się, aby do chłopaków dołączyło dwóch kolejnych napastników. Nick Vaughan i Scott West udali się razem z nami na mecz z Hay St. Marys. Pierwszy z nich zdobył nawet bramkę w 8 minucie spotkania. Był to gol wyrównujący. Nic nie wskazywało na to co się później wydarzy. W 22 minucie Nick doznał kontuzji i opuścił plac gry. W drugiej połowie drugi z naszych nowych nabytków również nie był w stanie dokończyć spotkania. Obaj wypadli na 2 tygodnie. Do przerwy przegrywaliśmy 1:2. Na drugą połowę chłopacy wyszli tak jakby ktoś odebrał im wiarę we własne umiejętności. Być może było to spowodowane ostrą grą gospodarzy, którzy co i rusz faulowali moich graczy. Zabrakło wszystkiego. Piłkarze Builth Wells nie angażowali się za bardzo w ataki, a przy pojedynkach siłowych bali się starć z silnymi piłkarzami Hay St. Marys. To wszystko sprawiło, że dostaliśmy tęgie lanie. 2:6 to chyba najmniejszy wymiar kary jaki mogli wymierzyć na nas gospodarze. Spuśćmy zasłonę milczenia na ten mecz.\nW kolejnym tygodniu dokonaliśmy bardzo dobrego ruchu. Wraz z naszym kierownikiem dogadaliśmy się z pobliską przychodnią dla sportowców. W zamian za udostępnienie im boiska dwa razy w tygodniu, będą oni pomagać nam w diagnozowaniu kontuzji i urazów naszych zawodników. Oczywiście za wszystkie rehabilitacje i leczenie, chłopacy będą musieli zapłacić z własnej kieszeni lub udać się do państwowej opieki zdrowotnej. Uradowani nową współpracą oraz podrażnieni wysoką porażką w ostatnim meczu, podejmowaliśmy na własnym obiekcie Talgarth Town. Goście nie istnieli w tym spotkaniu. Gładko wygraliśmy 3:1. Z plusów trzeba wymienić bardzo dobrą postawę zawodników drugiej linii. Niestety po meczu były również te mniej przyjemne wieści. Nasi rezerwowi napastnicy nie wykazali się niczym szczególnym więc dalej rozglądaliśmy się za zawodnikami z tej pozycji. Nawet jeśli miałbym zachęcić 10 atakujących do gry w naszym klubie, to zrobię to. Będziemy szukać tak długo, aż trafimy na dwóch lub trzech dobrych napastników. Kolejną złą informacją była kontuzja naszego nowego lewego obrońcy. Anglik Ben Holmes nabawił się urazu pachwiny i nie zagra przez miesiąc.\nKiedy prowadzisz amatorski zespół, niczego nie możesz być pewien. Zawodnicy przychodzą na trening lub nie. W jednym meczu masz wszystkich zawodników, a w innym kilku z nich nie przyjeżdża. Kiedy myślałem, że chłopacy zrozumieli, że chcemy zrobić tutaj namiastkę profesjonalnego zespołu piłkarskiego, dotarło do mnie jak grubo się myliłem. Mamy w naszym zespole chłopaka, który lubi hazard. Nie wiem jakie jest jego źródło dochodu, bo nigdy się nim nie chwalił, ale pieniędzy trochę ma. Talentu do gry w piłkę nie za wiele w nim, jednak jest bardzo pracowity czym nadrabia swoje braki. Wracając z drużyną z meczu wyjazdowego z Penybont United, który wygraliśmy 1:0, utknęliśmy w korku. Spowodował go wypadek dwóch samochodów. Jednym z nich była nowa Toyota Corolla. Wydawało mi się, że skądś kojarzę ten samochód. Staliśmy na poboczu i przyglądaliśmy się roztrzaskanym autom. Zanim zdążyłem przypomnieć sobie kto może być właścicielem tego samochodu, zauważyłem w tłumie Chrisa Walsha, naszego bramkarza rezerwowego. Podszedłem do niego i zapytałem co tutaj robi. Przecież dwa dni temu powiedział mi, że nie może jechać z nami na mecz, bo jest chory. Niestety uwierzyłem w to. Po krótkiej wymianie zdań odpuściłem. Domyślałem się, że Chris był w kasynie. Wróciłem do chłopaków. Pytali mnie co nasz bramkarz powiedział mi. Nie odpowiedziałem na te pytania. Jak chcieli to mogli sami z nim porozmawiać. Po powrocie do domu długo myślałem nad tymi wszystkimi sytuacjami które ostatnio nas spotykały. Doszedłem do wniosku, że tym razem nie popuszczę. Będę konsekwentny. Podczas następnego treningu spotkałem się z Chrisem Walshem. Powiedziałem mu, że może więcej nie przychodzić na treningi. Koniec z takim traktowaniem. W końcu to ja tutaj jestem szefem. Nie pozwolę sobie żeby tak mnie okłamywać.\nDomowy mecz z ekipą Newbridge-on-Wye był dość kuriozalny. Najpierw w 14 minucie bramkę dającą prowadzenie zdobył wracający po kontuzji Nick Vaughan. Bramkę po błędzie bramkarza gości. Dostał on piłkę od swojego obrońcy, bardzo długo czekał na zagranie jej do któregoś z kolegów, a wtedy doskoczył do niego Vaughan. Odebrał mu futbolówkę i wpakował do pustej bramki. To się nazywa wysoki i agresywny pressing. Tego właśnie oczekiwałem. Do przerwy 1:0. W drugiej części meczu gola wyrównującego zdobył Mike Morris. Była to również bardzo dziwna sytuacja. Nasz pomocnik Jamie Tolley próbował odebrać piłkę rywalowi, wpadł na niego, a obaj piłkarze zderzyli się głowami. Do bezpańskiej piłki doszedł napastnik gości i pięknym strzałem pokonał naszego bramkarza. Chwilę później nasz pomocnik opuścił boisko, gdyż nie był w stanie kontynuować gry. Stwierdzono u niego wstrząśnienie mózgu po zderzeniu z przeciwnikiem. W końcówce, mecz się otworzył. Każda z ekip zdobyła po jednym golu. W 90 oraz 96 minucie dwóch moich chłopaków zostało wyrzuconych z boiska. Otrzymali drugie żółte kartki za faule. Kończymy mecz w 9. Agresywny pressing. Jednak nie w taki sposób chciałem, aby go realizowali. Będzie trzeba jeszcze raz porozmawiać o tym jak to ma wyglądać.\n21 października pojechaliśmy na bardzo piękny stadion w Llansantffraid. Może on pomieścić 2000 kibiców. Robił fajne wrażenie. Może kiedyś doczekamy się podobnego, albo nawet piękniejszego. Na meczu mamy nowego napastnika. Jest nim David Forbes. Nie trenował jeszcze z nami. To jego pierwszy kontakt z drużyną. Dałem mu szansę zagrać od pierwszej minuty. To spotkanie było chyba jeszcze bardziej dziwne niż to ostatnie. Na własne życzenie przegraliśmy 5:4. Po meczu stwierdziłem, że nie będę kazać chłopakom grać tak agresywnie. Wysoki pressing jak najbardziej, ale agresywna gra nie. Ta agresja doprowadziła do tego, że mecz kończyliśmy w ósemkę. W 44 i 66 minucie czerwone kartki obejrzeli odpowiednio Daniel Davies oraz Matt Harfield. Natomiast w 86 minucie po ostrym ataku na piłkę urazu kostki doznał Dale Price. Jako, że wykorzystałem już wszystkie zmiany to graliśmy już bez 3 zawodników. Mimo tych wszystkich przeciwności losu, chłopacy dzielnie walczyli. Grając jeszcze w dziewiątkę podnieśli się ze stanu 0:3 na 3:3. Następnie wyrównali do 4:4. Niestety po kontuzji Price'a, rywale wbili nam piątą bramkę i wygrali to spotkanie.\nMecz z Abermule rozegraliśmy koncertowo. Od początku do końca wszystko nam wychodziło. Gola zdobył Nick Vaughan, który wyrasta na naszego czołowego strzelca. Świetny mecz Steva Powella, który przy nieco gorszej formie Jamie Tolleya przejął ciężar gry na siebie. Obrona również zagrała bardzo dobrze. Straciliśmy jedynie jedną bramkę. Padła ona tuż po naszej na 1:0. Takie sytuacje mogę wybaczyć. Chwila rozluźnienia po wyjściu na prowadzenie, rywal nas zaskoczył. Po tym spotkaniu wróciliśmy na pozycję lidera Drugiej Ligii Walii Centralnej.\nGramy bardzo dobrze w lidze. Kilku chłopaków znacząco wyróżnia się na tle pozostałych. Niestety nie tylko my tak uważamy. Co i rusz na nasze treningi przyjeżdżają osoby z innych klubów. Najczęściej walijskich. Zdarzyły się też wizyty osób z Anglii. Moje chłopaki były rozchwytywane jak gorące dziewczyny na dobrej imprezie. Liczyłem jednak na to, że większość z nich zostanie z nami na dłużej. Nasz najlepszy skrzydłowy David Brooks dostał nawet ofertę z angielskiej National Premier League. Zarabiałby tam jakieś pieniądze, mógłby to być dla niego krok naprzód. Opowiedział mi o tym podczas jednej rozmowy.\n-Trenerze. Jest sprawa. Dostałem ofertę z Gateshead. Dają mi 500 funtów miesięcznie. Byłem nawet na jednym treningu u nich.\n-Proszę dać mi skończyć. Wiem, że gram bardzo dobrze i mam szansę wybić się trochę wyżej. Jednak moja praca też jest dla mnie ważna. Nie po to kończyłem studia, żeby teraz porzucać to wszystko. Tym bardziej za tak małe pieniądze. Moja dziewczyna także nie chciałaby przeprowadzać się do Gateshead. Chcę być z panem szczery. Nie odejdę w tym momencie. Proszę mieć jednak na uwadze, że w każdej chwili może zgłosić się po mnie jakiś zespół i zaproponować godziwe warunki, a wtedy nie odrzucę tej oferty.\n-Dzięki za szczerość. Pamiętaj, że zawsze możesz na mnie liczyć. Pomogę ci tyle ile będę mógł.\nByłem zadowolony z tego, że chłopacy zmienili trochę swoje podejście do grania w piłkę. Moje rozmowy jednak coś dały. To już nie pierwsza sytuacja kiedy któryś z zawodników rozmawia ze mną o swoich problemach. Wracając do zainteresowania naszymi graczami. Po tak dobrej pierwszej części sezonu wiedziałem, że rozmowy z moimi piłkarzami nie ustaną. Ba, z czasem będzie jeszcze gorzej. W ciągu kilku pierwszych miesięcy z naszym zespołem rozstali się Craig Salisbury, Michael Morris oraz kilku graczy z rezerw. Nie miałem żalu do nich. Mogli spróbować swoich sił w innych klubach, czasem dużo lepszych. Przecież o to w tym wszystkim chodzi. Trzeba rozwijać swoją karierę. Byłem również zaskoczony i dumny z tego, że kilku chłopaków pomimo ciekawszych ofert zdecydowało się pozostać z nami. Możemy zbudować tutaj fajną drużynę.\nDolgellau to ostatni zespół na celowniku z którym jeszcze nie graliśmy. Uskrzydleni zwycięstwem w poprzedniej kolejce wyszliśmy na ten mecz w świetnych humorach. Chłopacy na treningach wyglądali coraz lepiej. Zgranie na coraz wyższym poziomie, założenia taktyczne realizowane coraz lepiej. Mogłem dołożyć kolejne zadania do taktyki. Na ostatnim treningu próbowaliśmy szybkich długich piłek na napastników. Muszę przyznać, że wyglądało to nieźle w porównaniu do tego co było kilka miesięcy wcześniej. Wtedy też próbowałem takich zagrań, ale chłopacy nie potrafili tego wykonywać tak dobrze jak teraz. Widać duży postęp. W meczu z jedną z najsłabszych ekip w lidze znowu błysnął Nick Vaughan. Zdobył hat-tricka i dołożył asystę. Byłem również zadowolony z tego, że Brad Miguel strzelił kolejnego gola. Nasi napastnicy wyglądali co raz lepiej. Na ten moment nie planowałem wzmacniać tej pozycji. Wygrana 5:0 umocniła nas na pierwszym miejscu. Przed drugą rundą spotkań to my spoglądamy na wszystkich z góry.\nPo meczu z Dolgellau spotkałem się z Andrew Brownem. Kierownik po krótkiej chwili zapytał mnie o opinię na temat minionych kilku miesięcy.\n-Andrew. Zacznijmy od początku. Pierwszy miesiąc był trudny. W klubie była garstka chłopaków, a cały sztab dwoił się i troił żeby zaprosić na testy kolejnych zawodników. Musiałem częściej niż zwykle pojawiać się w klubie, aby przyjrzeć się testowanym piłkarzom. Później nie było wcale lepiej. Chłopacy nie myśleli o piłce jako czymś poza zabawą. A ja wręcz przeciwnie. Musiałem wpoić im do głowy pewne wartości. Stałem się trochę rygorystyczny, wymagałem od nich punktualności i wielkiego zaangażowania. Z kilkoma zawodnikami pożegnałem się, gdyż nie rozumieli, że próbuję tutaj stworzyć zawodowy klub. Albo robisz tak jak mówię, albo idź grać gdzie indziej. To podejście sprawiło, że po kilku miesiącach mamy bardziej ambitnych piłkarzy niż na początku. Jeśli chodzi o ich umiejętności to z tym bywa różnie. Przychodząc do klubu miałem w głowie wizję zespołu, który będzie grać niekonwencjonalną i kombinacyjną piłkę. Chciałem im jak najszybciej wpoić to, czego nauczyłem się za młodu. Szybko jednak stwierdziłem, że to nie ma sensu. Trzeba zacząć od totalnych podstaw. I tutaj też zdziwiłem się jak wielki postęp zrobili chłopacy. Na początku mieli problem z ustawianiem się na boisku, więc zrezygnowałem ze wszystkich poleceń. Mieli wyjść na boisko i grać. Z każdym kolejnym miesiącem uczyłem ich czegoś nowego. Jak dobrze grać po skrzydle i konstruować ataki w bocznych sektorach, albo jak stosować wysoki pressing. Nie ma tego zbyt wiele w tym momencie, ale drużyna potrafi grać już z 2-3 poleceniami w trakcie meczu. I wykonuje je dobrze. Może nie perfekcyjnie, ale dobrze. Muszę powiedzieć, że jestem dumny z tych chłopaków. Moja praca nie idzie na marne. Zacząłem co raz bardziej lubić bycie trenerem.\n03-05-2019, 08:55 , ocenił powyższy materiał: mocne - Gdyby tego nie było, strona stałaby się uboższa\nCo kto lubi, ale opisywać każdy mecz tych ogórków, to chyba przesada? Słowo "chłopacy" nie brzmi dobrze.\n03-05-2019, 09:26 , ocenił powyższy materiał: mocne - Podoba mi się\nWitam, dodałem to logo czy też herb klubu o który prosiłeś\n03-05-2019, 10:30 , ocenił powyższy materiał: mocne - Bardzo mi się podoba\nBardzo przyjemnie czyta się twoje przygody z amatorską piłką. Od razu na myśl przychodzi mi lokalny klub, gdzie połowa zawodników gra na kacu, może i udaje się uzbierać jedenastkę - ale, szczególnie na meczach wyjazdowych, jest tylko 11 chłopaków, więc o zmianach nie ma mowy :D Albo trener, jak jeździ na masaże (dorabia jako masażysta, do tego uczy WF-u), to czasami przyjeżdża np. na ostatni kwadrans meczu, albo w ogóle w połowie wyjeżdża xD Uroki niższych lig :D\nNie jestem zwolennikiem opisywania wszystkiego z grubsza i pokazywania głównie wyników. Od zawsze na różnych stronach internetowych lubowalem się w pisaniu opowiadań. Lubię wymyślać różne historie, dlatego w taki sposób zdecydowałem się to wszystko przedstawić. To będzie opowiadanie, a nie opisywanie wyników kariery.\nCieszę się, że ci się podoba. Przez 10 lat grałem w B klasie i A klasie. U nas często problemy były z zawodnikami. Czasem grały nawet dzieciaki z podwórka, których mieliśmy zarejestrowanych. U nas nie było wogole trenera. Jeden z kolegów uznał się za kapitana i to on ustalał skład i zarządzał drużyna. A to dlatego że miał kasę i sponsorował dużo rzeczy. Niestety tak wygląda piłka amatorska. Mam nadzieję, że jak najszybciej wydostaniemy się z jej odmętów i przekształcimy się w klub zawodowy. Niestety do tego jeszcze długa droga.\n03-05-2019, 11:44 , ocenił powyższy materiał: mocne - Miło, że zdecydowałeś się dodać ten blog\n@sebik__lg, na których "różnych stronach"? Ta jest jedyna, na której się coś dzieje. Jestem tu od początku i ni chuchu nie znam Twojego nicka, ani Twojej twórczości na "innych stronach". Którymi są te "inne", bo na pewno skojarzę Twój nick. Co do tak szczegółowego opisywania kopaniny amatorów z Walii - zobaczymy na ile Ci starczy sił i chęci. Ale nie wróżę, że dłużej niż 10 odcinków.\nPisałem kiedyś na stronie forum.fifaserwis, forum.pesleague. Była też taka strona gdzie pisało się różne kariery z gier sportowych. Niestety teraz już nie istnieje. Opowiadania i różne kariery piszę już chyba od 12 lat mniej więcej. Na wielu tych stronach miałem inne loginy. Seba_maliszewski, Malin, kilka innych jeszcze było, ale już nie pamiętam. Stare dzieje. Jak chcesz mogę podesłać linki do niektórych moich opowiadań.\n@ sebik__lg, Ty na serio? A co nas PES i FIFA, gierki dla dzieci? To jest strona oficjalna dotycząca gry Football Manager!!!\nWiem, że to strona o Football Managerze. Chodziło mi tylko o to, że od kilkunastu lat, bodaj 12, opisuję różne kariery, które rozgrywałem także w Football Managera. Opisywałem je często w podobny sposób jak tutaj. Taki styl pisania mi odpowiada. Lubię wymyślać historie i opisywać je. Nie ważne gdzie pisałem te opowiadania, ważne, że mam wprawę w tym i lubię to robić.\nEgurian, dnia 03-05-2019, 11:55, napisał:\nAkurat FIFA i PES dają spore możliwości do pisania takich opowiadań - nie są tak rozbudowane (oczywiście jeśli chodzi o menadżerowanie, a nie gameplay) i zostawiają duże pole dla wyobraźni.\n05-05-2019, 10:06 , ocenił powyższy materiał: mocne - Podoba mi się\nBędę bacznie śledził Twoje dalsze poczynania, bardzo mi się podoba ;) Wyniki oczywiście bardzo dobre, ale w niższych ligach o nie dość łatwo.


Kolejna garść spoilerów - Pretty Little Liars :: Słodkie Kłamstewka :: Online\nKolejna garść spoilerów\n1)Postać Arii w 3×13 znika na chwilę w ważnym momencie, ale zaraz potem dowiemy się, gdzie była.\n2)W The Brew, kawiarni w której pracuje Em, pojawi się Missy Franlin, pływaczka z USA.\n3)Ezria ma „słodkie” sceny w 3×13.\n4)W 3B dowiemy się, kogo Jason ukrywał w swoim domu. (?)\n5)W 3B pojawi się Meredith.\n6)Ali będzie przynajmniej w jednej scenie w 3×13.\n7)Tak jak kiedyś dowiedzieliśmy się, co Aria(kolczyk) i Hanna(wskaźnik do tablicy) pochowały razem z Ali, w 3B dowiemy się, co pochowały Em i Spencer.\n8)Ezra do Arii w 3×13: Znalazłem cię.\n9)3×22 nazywa się „Will The Circle Be Unbroken?”\n10)Wren jest w 3×19, 3×20 i 3×23.\n11)Słowa opisujące Halloweenowy odcinek: Adam Lambert, pudełko, czerwone usta.\nŹródło: forum serialu na filmwebie 🙂\n1 myśl na “Kolejna garść spoilerów”\nMoneKnow 18 października 2012 o 17:34\nCiekawe że Wren będzie w 23 odcinku… Czy to aby nie ostatni? I co będzie w pudełku (opis odcinka halloween) 😀


~Those who don't believe in magic, will never find it ~ [ZAKOŃCZONE]: maja 2015\nNotka dla wszystkich, którzy tutaj zaglądają, czytają, komentują, po prostu są ze mną ;) Strasznie dziękuję, za tą obecność przez te dwie części. To dla mnie bardzo ważne <3 Mam nadzieję, że wytrzymacie jeszcze do końca trzeciej? ;)\n"Śmierć to śmierć. Przestaje się żyć i umiera. Śmierć, czyli koniec wszystkiego. Człowiek przenosi się na tamten świat. Albo też pogrąża się w ostatecznym zapomnieniu, zależy, w co kto wierzy." - John Flanagan\n~~ Liam ~~\nNa miejscu pojawiłem się w momencie, gdy rozpętała się walka. Uważając, by nie oberwać, zacząłem przemieszczać się w stronę największego piekła. Cały czas rozglądałem się w poszukiwaniu jedynej interesującej mnie osoby. Prue. Gdzie jest Prue?\nZauważyłem ją w tym całym zamieszaniu dopiero po jakimś czasie. Do tej pory powaliłem dwóch Wampirów - dawniej moich znajomych, dzisiaj wrogów. Nie byłem pewien, czy nie żyją, nie miałem czasu, by zatrzymać się przy nich o sekundę dłużej i to sprawdzić. Pędziłem dalej, przed siebie.\nDotarłem do niej w momencie, gdy krzyczała coś, wpatrując się w dobrze znaną mi osobę. Harry Styles - najbardziej znienawidzony przeze mnie Wampir, jaki kiedykolwiek chodził po świecie. Widziałem malujący się na jego ustach uśmiech, szyderczo pokazywał swoje kły. Był niesamowicie pewny siebie i to mnie przerażało. Bałem się, że mimo wszystko, nie ujdziemy z tego starcia z życiem. A jednak byłem zdolny zaryzykować, byleby tylko ją uratować. Dla mnie była najważniejsza.\nStanąłem między nimi w chwili, gdy miały paść pierwsze strzały.\n- Liam! - zawołała zza moich pleców Prue. - Co ty do jasnej cholery robisz? To jest moja wojna! Nie pozwalam ci się do niej wtrącać! - krzyczała, szarpiąc mnie za ramię. Nie zrobiło to na mnie wrażenia. Stałem uparcie w miejscu, wpatrując się w lodowate spojrzenie martwych oczu Stylesa.\n- Pożałujesz, że się w to wmieszałeś - syknął cicho, lecz usłyszałem do doskonale; dokładnie tak, jakby te słowa wykrzyczał.\n- Przekonamy się - odparłem, zaciskając ręce w pięści. Wiedziałem, że był ode mnie silniejszy. W końcu był Wampirem czystej krwi, mnie natomiast zmienił w niego, więc nie posiadałem tej naturalnej krzepy co on. Mimo to nie wycofałem się. Wręcz przeciwnie, przygotowałem się do ataku. Pochyliłem się delikatnie do przodu, obnażyłem zęby. A Styles po prostu stał i się uśmiechał, spoglądając mi w oczy, jakby chciał przewiercić moją duszę na wylot.\nPrzejrzałem jego plan ułamek sekundy wcześniej, niż zaczął go wprowadzać w życie. Ten jeden, jedyny raz zerknął na Prue, która milimetr po milimetrze, delikatnie wychodziła zza moich pleców. I już wiedziałem, że to nie mnie miał pierwszego zaatakować tylko dziewczynę. Warknąłem złowrogo i, gdy wypuścił pierwszą kulę energii w naszą stronę, popchnąłem z całej siły Prue w bok. Odleciała dobrych kilka metrów dalej, zatrzymując się na drzewie. Uderzyła w nie z głuchym jęknięciem a potem opadła bezwładnie na ziemię. Amunicja Stylesa minęła mnie o milimetry. Nie dał się zaskoczyć. Już po chwili w moją stronę leciała kolejna kula energii. Rozzłoszczony tym, że pomieszałem mu szyki, zaczął się przemieszczać. Doskonale wiedziałem, dokąd chciał się udać. Pragnął wykończyć Prue, która nadal leżała na ziemi, nie okazując żadnych znaków życia. W którymś momencie doleciał do mnie zapach jej krwi. Bałem się, że zrobiłem jej krzywdę, chcąc ją ratować przed Stylesem. Jedyne, co teraz mogłem zrobić, to utrzymać go jak najdalej od dziewczyny, by ta mogła się pozbierać.\n- Jesteś żałosny - odparł pogardliwie. - Zawsze byłeś.\n- Na pewno nie tak bardzo jak ty - warknąłem, posyłając w jego kierunku kolejny pocisk. Zawczasu wytworzył tarczę, więc kula odbiła się od niej, tracąc swoją moc i znikając w powietrzu. Mogliśmy się tak bawić całymi godzinami, bo Styles nie pragnął mnie zabić. Przynajmniej nie teraz. Jego priorytet stanowiła Prue.\nZaśmiał się szyderczo, wytwarzając i rzucając we mnie po kolei dwie kule, jedną większą od drugiej. Jednej uniknąłem, robiąc krok w bok, drugą natomiast wziąłem na swoją tarczę ochronną. Zachwiałem się pod siłą, z jaką pocisk we mnie uderzył. Nie przewróciłem się jednak, utrzymałem się na nogach.\nNiestety, Styles potrafił wykorzystać każdą sytuację, zwłaszcza, jeśli zwiastowała jego zwycięstwo. Już po chwili, gdy nie byłem jeszcze całkowicie gotowy na przyjęcie nowych amunicji, wystrzelił w moją stronę kolejne trzy kule. Jedna ominęła mnie. Jednak już druga i trzecia trafiły po kolei w moją klatkę piersiową. Otworzyłem szeroko oczy, niedowierzając w to, co się stało. Przez moment stałem jeszcze, lecz w ułamku sekundy nogi odmówiły mi posłuszeństwa. Powieki opadły na oczy. Gruchnąłem bezwładnie na ziemię. Ostatnie, co usłyszałem to przerażający wrzask, który sprawił, że się uśmiechnąłem. Moja śmierć może nie pójdzie na marne. Gdy pomyślałem o Prue, zasnąłem z błąkającym uśmiechem na moich ustach. W końcu zasnąłem wiecznym snem. W końcu byłem spokojny.\nGłowa bolała mnie niemiłosiernie. Gdy podnosiłam się z ziemi, zakołowało mi się w niej i o mało co, znów się nie przewróciłam. Na szczęście podparłam się o drzewo i stanęłam na własnych nogach gotowa zmierzyć się z wszystkimi przeciwnościami, jakie na mnie czekały. Oprócz tej jednej, która mnie zaskoczyła.\nPodniósłszy wzrok, myślałam, że ujrzę nadal ze sobą walczące dwa Wampiry. Myliłam się. Widok, jaki zastałam, zmroził mi krew w żyłach i wydarł z gardła przeraźliwy krzyk. Zobaczyłam Liama opadającego na ziemię z osmoloną klatką piersiową - jedynym dowodem zbrodni. Gdy spojrzałam w oczy Stylesa, wiedziałam, że chłopak już nie żyje. Z moich oczu popłynęły łzy, które na ułamek sekundy przesłoniły mi widok na wszystko wokół. Zdałam sobie sprawę, że, gdy nie będę nic widziała, nie obronię się. Otarłam więc łzy z policzków i, nie oglądając się na leżącego Liama, podeszłam do Harry'ego.\nPragnęłam jego śmierci. Chciałam, by poczuł to, co mój brat czy Liam, gdy ich mordował. Pragnęłam patrzeć na jego wykrzywione w grymas usta, z których powoli ciekła krew, plamiąc białą koszulkę szkarłatem. Uśmiechnęłam się do swoich myśli i spojrzałam prosto w jego szaleńcze oczy. W nich również widziałam rządzę mordu.\nSzykując się do ostatniego starcia, kątem oka zerknęłam w stronę przyjaciół, którzy walczyli za daleko mnie, by móc zainterweniować. Przynajmniej już nikt się nie wtrąci między mnie a jego. Byłam jedynie zła na siebie, bo przeze mnie oni znowu zmuszeni byli do walki z Wampirami. Nie widziałam jednak innego wyjścia.\nMimo tego, że czułam, że wyjdą z tego cało, bałam się o nich. Bardziej niż o siebie, choć to ja miałam za chwilę umrzeć. Zdawałam sobie sprawę, że nie dam rady pokonać Stylesa. Jedyne, co mogłam zrobić, to pociągnąć go za sobą do grobu.\nTo dziwne i pocieszające, że przed śmiercią niewiele się czuje. Tylko przyjemną pustkę, której nie chce się zapełnić.\nZamierzałam atakować do utraty sił. Postanowiłam sobie kiedyś, że pomszczę śmierć brata i odnajdę ojca. Tata znaleziony, teraz tylko wystarczy zrobić wszystko, by pozbyć się Stylesa.\nZaczerpnęłam głośno powietrza i wyrzuciłam przed siebie ręce. Styles wiedział, co chciałam zrobić i dlatego wytworzył tarczę, przez którą moja moc nie miała jak się przedostać. Spróbowałam jeszcze raz i jeszcze jeden. Nic. Wampir uśmiechał się głupkowato i niby od niechcenia sięgnął do pasa. W ułamku sekundy zauważyłam najpierw błysk ostrza, potem swoją jedyną szansę. Ostatni raz wyrzuciłam ręce w górę, bo, kiedy chłopak sięgnął po nóż, jego tarcza osłabła, nie widziałam tego, ale wyczułam. W tej samej chwili, w której użyłam swojej mocy, Harry rzucił we mnie nożem. Na początku nie poczułam nic. Potem, gdy moja moc ugodziła w jego klatkę piersiową, wszystko zamarło. Wampir rozleciał się na miliony kawałeczków, które na koniec zamieniły się w popiół. Ci, którzy zauważyli moje zwycięstwo, ryknęli z radości. Dodałam im tym aktem otuchy i nowej siły. Zobaczyłam, jak wiele Wampirów ginie, nie wiedząc, co zrobić po stracie przywódcy. Niektórzy zdążyli uciec, ale nie wiem, ilu ich było.\nWszystko to zadziało się w ciągu sekundy, może dwóch. W ciągu następnej, zorientowałam się, że oberwałam. Ciepła krew spływała mi po brzuchu, już nie chcąc wsiąkać w bluzkę, która była już całkiem mokra i czerwona. Spojrzałam w dół z uśmiechem na twarzy. Dojrzałam wystającą z mojego brzucha rękojeść noża. Sięgnęłam prawą ręką i ostatkiem sił, wyciągnęłam je z ciała. Upadło z cichym brzdękiem na kamień.\nJeśli to jest umieranie, to mogłabym umierać codziennie - zaśmiałam się w myślach. Nie czułam bólu, nie czułam strachu. Byłam wolna. Nareszcie wolna.\nUpadłam i już nie wstałam.\n- Dzień dobry, braciszku - szepnęłam, uśmiechając się do niego.\nHejka, jak tam majówka? Nie za fajna pogoda u mnie :/ Ale na szczęście jest epilog :D Jak Wam się podobał? Jak myślicie, co będzie dalej? ;) Chcecie trzecią cześć? ;) Piszcie, im więcej Was, tym większy uśmiech na mojej twarzy i więcej determinacji do pisania i zaskakiwania Was :D Jestem ciekawa wszystkiego, co myślicie, naprawdę ;)\nJeśli są ze mną jacyś maturzyści, a podejrzewam, że są :D To życzę Wam powodzenia na maturze! <3 Oby te trzy czy cztery lata nie poszły na marne :D\nAutor: Zuzka M. o 17:28 7 komentarzy:\nEtykiety: best friend, blood, city, cry, Dundee, family, forest, goodbye, Harry Styles, Liam Payne, love, magic, Magic is everywhere, One Direction, Prue Carter, teeth, true love, vampires, We all have secrets, wolf


Wiem �e NSZZ ,,Solidarno��” zawsze staj�c po stronie s�abszych domaga� si� systemowych rozwi�za� prawnych. Dawa�oby to nam szanse pracy i kariery zawodowej w rodzimym kraju, zamiast leczy� Niemc�w, Szwed�w, Hiszpan�w czy Anglik�w, pracowaliby�my w Polsce gdzie �yj� nasze rodziny i gdzie uzyskali�my wykszta�cenie.\nNiestety rz�d Platformy pomimo tylu obietnic przez blisko 3 lata nie zrobi� dla polskiej s�u�by zdrowia nic, co wi�cej jeden z kandydat�w na Prezydenta powiedzia� do przedstawicieli emigracji w Londynie ,,…jak nie chcecie to nie wracajcie...”.\nI wydawa�oby si� ze ju� nic nie zmieni si� w naszej smutnej, szarej rzeczywisto�ci, �e tylko prywatyzacja i komercjalizacja odmieni nasze �ycie. Wprowadzi nas do krainy wiecznej szcz�liwo�ci, gdzie nie b�dzie �adnych problem�w, no i lod�w b�dzie pod dostatkiem [do kr�cenia]\nNagle pojawi�a si� szansa, �e u�miechni�ci lekarze i piel�gniarki zaczn� masowo wraca� do Polski ….[???]\nDotychczas minister zdrowia nigdy nie chcia�a nawet s�ysze� o podwy�kach dla pracownik�w medycznych, a co dopiero podejmowa� decyzj� i stan�� po naszej stronie.\nWszyscy pami�tamy, �e od uregulowa� pracowniczych od�egnywa�a si� jak diabe� od �wi�conej wody podkre�laj�c, �e ani to jej prawo, ani kompetencje.\nI oto wraz ze zbli�aj�cym si� terminem wybor�w prezydenckich mamy do uczynienia z cudem przeobra�enia, [ i to w�r�d tych, kt�rzy w takie przemiany nie wierz�!]\nEwa Kopacz zatroskana o los kilkusetysi�cznej armii wyborc�w w bia�ych czepkach, niczym cyrkowy sztukmistrz z kapelusza wyci�ga i podpisuje funta k�ak�w nie warte zobowi�zania.\nObiecuj�c gruszki na wierzbie spycha �rodowisko piel�gniarskie w ewidentny konflikt z pozosta�ym personelem.\nTrzeba by� jednak naprawd� naiwnym, albo nie zna� prawa, aby nie odr�ni� ziarna od plew.\nKolejne obietnice ministra w rz�dzie cudownego Donalda s�, bowiem mniej warte ni� papier, na kt�rym je zapisano.\nPOmimo tych obietnic i tak nie zag�osuj� na Bronka !!!


Syn rosyjskiego deputowanego skatował na śmierć sportowca i nagrał to na wideo – Kresy24.pl – Wschodnia Gazeta Codzienna\nSyn rosyjskiego deputowanego skatował na śmierć sportowca i nagrał to na wideo\n05 lipiec 2021 Azja i Zakaukazie, Rosja 0 comments\nSąd w Krasnojarsku skazał na 14 i pół roku kolonii karnej o zaostrzonym rygorze Andrieja Szyłowa, syna miejscowego deputowanego oraz byłej sędzi. Skazany został też jego znajomy Siergiej Szmeliew. Wspólnie skatowali sportowca, Dmitrija Sisignina i sfilmowali swój zbrodniczy czyn.\nSkazani zostali także zobowiązani do wypłacenia 5,4 mln rubli (równowartość ok. 74 tys. dolarów) w związku z pozwem cywilnym.\nSzyłow i Szmieliew dokonali zbrodni we wrześniu 2019, będąc pod wpływem narkotyków, w mieszkaniu Sisigina. W wyniku pobicia Sisigin zapadł w śpiączkę i zmarł w szpitalu po trzech tygodniach.\nMiejscowy portal Tajga.info pisze, że sprawa wyszła na jaw po tym, jak znajoma Sisigina odkryła, że Szyłow wysłał jej nagranie z pobicia Sisigina. Widać na nim jak mężczyzna śmieje się i pokazuje język, a twarz ma zbryzganą krwią.\nZ ustaleń Komitetu Śledczego Federacji Rosyjskiejwynika, że po skatowaniu sportowca mężczyźni okradli jego mieszkanie.\nPodejrzanych nie aresztowano od razu. Dlatego mieszkańcy Krasnojarska demonstrowali przed miejscową prokuraturą.\nAndriej Szyłow to syn przewodniczącego lokalnej rady Iwana Szyłowa i byłej sędzi Ludmiły Szyłowej\nNowosybirsk: Bili 12-letniego chłopca aż złamali mu kręgosłup. Bo nie chciał zdjąć aparatu na zęby Syberia: Policjanci nie zareagowali na wezwanie do mieszkania, gdzie zabijano młodą kobietę. Staną przed sądem Aż 135 ciosów nożem i rosyjski ślad. Nowe ustalenia śledztwa w sprawie zabójstwa czeczeńskiego blogera we Francji\nTagi: Krasnojarsk morderstwo pobicie przestępczość Rosja Sisigin Szmieliew Szyłow