Dodano: 22 listopada 2019, 18:12 0\nZatrzęsienie leków przeciwbólowych na aptecznych – a często również sklepowych – półkach wprawia w niemałe zakłopotanie, kiedy chcemy szybko pozbyć się bólu. Co wybrać, by zadziałało? Wbrew pozorom substancja czynna takiego środka ma znaczenie.\nPrzy wszystkich opcjach na uśmierzenie bólu dostępnych w aptece możesz zastanawiać się, którą wybrać – i kiedy. Dwie opcje dostępne bez recepty, które wydają się najbardziej powszechne, to aspiryna i ibuprofen. Obie te substancje są niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi (NLPZ), które są dostępne na rynku od lat. „Ale poczekaj!” – mówi Alyse Scaffidi, farmaceutka z Glassboro w stanie New Jersey. „Obie są podobne, ale nie należy ich stosować wymiennie”.\nAspiryna czy ibuprofen?\n„Tylko aspiryna, a nie ibuprofen, należy do grupy chemicznie powiązanych związków zwanych salicylanami” – mówi Scaffidi. Salicylany to grupa chemikaliów występujących w naturze, które są stosowane w leczeniu chorób od tysięcy lat. Salicylany naturalnie występują w żywności, takiej jak rodzynki i morele oraz inne owoce i warzywa.\nZarówno aspiryna, jak i ibuprofen łagodzą ból, blokując prostaglandyny – naturalne hormonopodobne substancje w organizmie – a to minimalizuje ból i obrzęki. Ale na tym kończą się podobieństwa.\nPrzy wysokim ryzyku zawału serca. Według American Heart Association codzienna, niska dawka aspiryny może zapobiec zawałowi serca, jeśli jesteś już nim zagrożony. To dlatego, że aspiryna zmniejsza krzepliwość krwi i utrzymuje przepływ krwi do twojego serca. Oczywiście skonsultuj się z lekarzem przed rozpoczęciem codziennej lub regularnej terapii aspiryną. Uwaga: każdy, kto ma alergię na aspirynę lub krwawienia powinien unikać tej terapii.\nDzieci poniżej 12 lat powinny stosować ibuprofen lub acetaminofen, jeśli dochodzą do siebie po objawach grypopodobnych lub ospie wietrznej. Aspiryna nie jest tu dobrą opcją, ponieważ może być śmiertelna dla nastolatków i dzieci poniżej 12 roku życia. To dlatego, że aspiryna zwiększa ryzyko wystąpienia poważnego, często śmiertelnego stanu, znanego jako zespół Reye'a. Chociaż to może w rzadkich przypadkach występować u niemowląt lub młodych dorosłych, najczęściej ryzyko występuje u osób poniżej 18 roku życia, które miały infekcję wirusową, taką jak grypa i przyjmują leki zawierające aspirynę. Jeśli takie okoliczności nie występują, Scaffidi nadal zaleca ibuprofen zamiast aspiryny w celu złagodzenia bólu, a tym bólów głowy u większości pacjentów.\nKiedy nie zażywać żadnego z nich?\nScaffidi mówi, że kobiety w ciąży powinny unikać zarówno aspiryny, jak i ibuprofenu z powodu potencjalnych powikłań. Dlatego najlepiej porozmawiać z lekarzem przed zażyciem jakichkolwiek środków przeciwbólowych w czasie ciąży.\nPonadto pacjenci z dowolnym rodzajem zaburzeń krwawienia powinni szczególnie unikać stosowania nawet małych dawek aspiryny, ponieważ może to zmniejszyć krzepliwość krwi. Chociaż zarówno aspiryna, jak i ibuprofen mogą zakłócać pracę komórek krwi w celu zatrzymania krwawienia w organizmie, aspiryna ma bardziej znaczący wpływ. Każdy, kto ma zaburzenie krzepnięcia i przyjmuje ibuprofen, powinien uważnie monitorować objawy i zażywane dawki lub, zdaniem Scaffidi, rozważyć acetaminofen jako alternatywną opcję.\nInne przestrogi dotyczące przyjmowania NLPZ\nChociaż nie są to takie same środki, zarówno aspiryna, jak i ibuprofen należą do tej samej klasy leków i dlatego według Scaffidi nie powinny być przyjmowane razem. Specjalistka mówi, że może to zwiększyć ryzyko krwawienia z żołądka. Niektórzy lekarze mogą przepisać „naprzemiennie” leki w celu dodatkowego złagodzenia bólu.\nScaffidi dodaje, że najczęstszym niewłaściwym zastosowaniem aspiryny jest przyjmowanie zbyt dużej dawki, szczególnie bez jedzenia, co powoduje skurcze żołądka i dyskomfort. Inną częstą przyczyną nadużywania aspiryny jest leczenie częstych bólów migrenowych. „Przekroczenie zalecanych dziennych dawek lub zażywanie aspiryny więcej niż dwa razy w tygodniu może powodować bóle głowy” – mówi Scaffidi. „Może się to również zdarzyć przy stosowaniu bez recepty bardziej złożonych leków, które obejmują kofeinę, aspirynę i acetaminofen”.\nZ drugiej strony ibuprofen może stać się nałogiem, jeśli jest stosowany zbyt często. Innym problemem związanym z ibuprofenem jest zwiększone ryzyko zawału serca, zwłaszcza w przypadku stosowania wyższych dawek przez dłuższy czas. Jedno z badań opublikowanych w European Heart Journal wykazało, że stosowanie ibuprofenu wiązało się z o 31 proc. wyższym ryzykiem zatrzymania akcji serca poza szpitalem w porównaniu z niestosowaniem, chociaż inne czynniki mogły również odgrywać rolę. Nadmierne spożycie któregokolwiek z NLPZ niesie ze sobą ryzyko problemów trawiennych, zawału serca i krwawień. Jeśli potrzebujesz dostępnych bez recepty środków przeciwbólowych na dłużej niż kilka dni, skonsultuj się z lekarzem.


7 rzeczy, które musisz wiedzieć, zanim udasz się na badanie nasienia do laboratorium\nZanim pójdziesz zbadać nasienie do laboratorium, musisz wiedzieć, że nie w każdym je zrobisz. Możesz także wykonać test w domu, ale to się wiąże z pewnymi wymogami. Jakimi? I jak przeprowadzić wstępną diagnostykę poza kliniką niepłodności?\nKiedy pojawia się problem z zajściem w ciążę, większość par nie korzysta w pierwszej kolejności ze specjalistycznych poradni i klinik leczenia niepłodności, ale najpierw na „własną rękę” próbuje wykonać podstawowe badania na płodność. Diagnostykę płodności warto zacząć od partnera. Jak to przeprowadzić?\nCzynnik męski stanowi nawet do 60% przypadków problemów z poczęciem dziecka wśród par. Badanie płodności u mężczyzn wykonuje się, oceniając głównie jakość spermy. Najczęściej w tym celu udajemy się do laboratorium diagnostycznego. Sprawdź, co warto wiedzieć, na co się przygotować i jakie są alternatywy do badania nasienia w laboratorium. Na co zwrócić uwagę przy wyborze rodzaju badania.\n1. Nie w każdym laboratorium wykonasz badanie nasienia!\nDiagnostyka laboratoryjna nasienia nie jest badaniem rutynowo wykonywanym w każdym laboratorium. Wymaga odpowiedniego zaplecza – pracowni, sprzętu oraz co najważniejsze – personelu z odpowiednim doświadczeniem w wykonywaniu tego rodzaju badań. Jest to niezwykle istotne, ponieważ większość parametrów w nasieniu ocenianych jest metodą mikroskopową, więc od umiejętności diagnosty laboratoryjnego w dużym stopniu zależy rzetelność wyniku badania!\nBadanie nasienia warto robić tylko w większych laboratoriach! Mniejsze placówki laboratoryjne często nie posiadają w wykazie badań podstawowego seminogramu (ogólne badanie nasienia). Jeżeli decydujesz się na badanie – sprawdź, czy wybrane przez ciebie laboratorium wykonuje badania nasienia.\n2. Znalazłeś laboratorium? Zadzwoń i umów termin badania.\nJest to wymaganie w znacznej większości placówek i ma swoje uzasadnienie. Umówienie terminu, a nie „wejście z marszu” wynika z faktu, że diagnosta musi zarezerwować czas na wykonanie badania nasienia, które powinno rozpocząć się w ściśle określonym przedziale czasowym od pobrania materiału.\n3. Jak pobrać nasienie w domu?\nPobranie nasienia w domu jest dla zdecydowanej większości mężczyzn dużo bardziej komfortowe. Musisz jednak pamiętać, o kilku rzeczach.\nWAŻNE! Sterylny pojemnik (kubek) na nasienie – może być szklany lub plastikowy, można go kupić w każdej aptece. Pamiętaj pojemnik powinien mieć temperaturę pokojową, więc nie przechowuj go np. w lodówce.\nOpisz pojemnik – najlepiej na bocznej stronie kubka (nie na wieczku, które zdejmuje się przed badaniem) umieść imię i nazwisko. To ułatwia identyfikację i ogranicza ryzyko pomylenia próbki. Dodatkowo w laboratorium na kubek powinna zostać nalepiona specjalna naklejka z kodem identyfikacyjnym zlecenia.\nCZĘSTE PYTANIE: Masturbacja czy stosunek?\nZaleca się, aby pobrać nasienie drogą masturbacji. Dopuszcza się jednak oddanie nasienia podczas stosunku płciowego do specjalnej prezerwatywy, która nie zawiera środków plemnikobójczych. Oddaj do badania całą objętość nasienia ponieważ, ważna jest koncentracja prawidłowych plemników w ml nasienia. Jeżeli oddasz do badania jedynie część próbki, wynik nie będzie wiarygodny.\n4. Transport – im szybciej tym lepiej!\nRównie ważnym aspektem jak samo pobranie jest dostarczenie nasienia do laboratorium. Najistotniejszą kwestią jest czas – próbka powinna zostać dostarczona do laboratorium nie później niż 30 minut od wytrysku.\nWAŻNE! Zgodnie z zaleceniami WHO, badanie laboratoryjne powinno rozpocząć się po czasie nie dłuższym niż 60 minut od oddania!\nNależy pamiętać również, że nasienie jest materiałem wrażliwym na zmiany temperatury. Niska temperatura wpływa niekorzystnie m.in. na ruchliwość plemników. Najlepiej zapewnić utrzymanie temperatury możliwie zbliżonej do fizjologicznej np. przez trzymanie pojemnika zawiniętego w ubranie, koc lub trzymanie go blisko ciała.\n5. Punkt pobrań – kiedy nie możesz oddać nasienia w domu.\nJeżeli odległość twojego miejsca zamieszkania uniemożliwia dostarczenie ci próbki na czas, będziesz musiał pobrać nasienie w laboratorium. Zazwyczaj jest do tego przeznaczone pomieszczenie – punkt pobrań, coraz rzadziej jest to toaleta dla pacjentów.\nJest to jeden z głównych powodów, dla których badanie nasienia jest traktowane przez mężczyzn jako „zło konieczne”. Ponieważ pobraniu często towarzyszą uczucia wstydu i zażenowania, wzmaga to niechęć przed wizytą w laboratorium. Zdarza się, że w skrajnych sytuacjach stres uniemożliwia oddanie nasienia w laboratorium.\n6. Jesteś w laboratorium? Gdzie należy się udać, aby pobrać nasienie lub oddać pojemnik z próbką?\nW każdym laboratorium znajduje się punkt rejestracji, w którym pracownik laboratorium:\npoda ci formularz zlecenia, na którym musisz wypełnić pola zawierające informację o danych osobowych,\nmusisz zaznaczyć, jakie badanie chcesz wykonać, w przypadku podstawowego badania nasienia zaznaczasz lub wpisujesz – seminogram,\ndokonujesz opłat za badanie, wszystkie badania płatne są z góry – nie przy odbiorze wyniku!\nnastępnie pracownik Punktu rejestracji skieruje cię do punktu pobrań (jeżeli musisz pobrać nasienie w laboratorium) lub wskaże ci miejsce, gdzie należy zostawić pojemnik z nasieniem,\nzostaniesz poinformowany, kiedy możesz odebrać wyniki badań.\nCzęsto mężczyźni wstydzą się nie tyko samego badania, lecz również są skrępowani przed zadawaniem pytań. Być może wynika to z faktu, że personelem laboratorium, są głownie kobiety. Skrępowanie jest zupełnie niepotrzebnie!\nDla diagnosty laboratoryjnego nasienie, tak samo jak krew, mocz czy kał są materiałem do badań. Więc warto pytać, bo kto jak nie osoba wykonująca badanie rozwieje najlepiej nasze obawy.\nKiedy wynik badania jest nieprawidłowy, diagnosta zasugeruje wizytę u lekarza.\nNie chcesz lub nie masz możliwości wykonania badania na płodność w laboratorium?\nNie musisz wcale iść do laboratorium! Na rynku są dostępne domowe testy nasienia. Warto zwrócić w ich przypadku uwagę na kilka istotnych kwestii. Na pewno ważnym aspektem jest producent – w tym wypadku najlepiej celować w wyroby wyprodukowane i atestowane w Unii Europejskiej, najlepiej w krajach wysoko rozwiniętych technologicznie i farmakologicznie. Dodatkowo należy zwrócić uwagę na wiarygodność testu, czas i sposób wykonania, a także na sposób interpretacji wyników (co tak na prawdę daje nam wynik?)\nIlość vs ruchliwość plemników\nDo tej pory wszystkie domowe testy nasienia mierzyły jedynie całkowitą ilość plemników w nasieniu. Jest to parametr niekompletny, ponieważ zliczane plemniki mogą nie być ruchliwe – mogą mieć atypową morfologię, mogą nie poruszać się prawidłowo lub być martwe.\nWAŻNE! Parametrem, który daje wiarygodną informację o męskiej płodności, jest tzw. ruchliwość plemników!\nDuńska firma MotilityCount z Kopenhagi jako pierwsza na świecie wprowadziła innowacyjny test do mierzenia ruchliwości plemników. SwimCount® ocenia nie tylko ilość, ale również to czy plemniki są zdolne do prawidłowego pływania. Wykonując ten test w domu – otrzymasz wynik, którego wiarygodność jest na poziomie laboratoryjnym!\n100% zgodności wyników testu SwimCount w porównaniu z laboratoryjną analizą nasienia metodą CASA (system komputerowy analizujący obraz mikroskopowy nasienia, który minimalizuje błędy diagnostyczne).\nTest sprawdza, czy jakość nasienia odpowiada obowiązującym normom WHO. SwimCount pozwala oznaczyć w nasieniu ilość plemników o prawidłowej ruchliwości. Ruch postępowy (progresywny) jest najważniejszą cechą, która świadczy o tym, że plemnik jest zdolny do dotarcia i zapłodnienia komórki jajowej. Test pozwala wyeliminować błędy w badaniu nasienia, ponieważ z wyniku wykluczone są wszystkie plemniki niezdolne do zapłodnienia – nieprawidłowo zbudowane, martwe czy poruszające się ruchem niepostępowym.\nWięcej informacji o teście znajdziesz >>> TUTAJ\nWszystkie pary, które bezskutecznie starają się o poczęcie dziecka, powinny wykonać badanie nasienia na ruchliwość plemników w laboratorium medycznym (seminogram) lub za pomocą testu SwimCount.\nTagi: badanie nasienia, domowy tekst na płodność, plemniki, test na płodność dla mężczyzn


Tworzenie footprintów dla PCB | Altium\nStrona główna Podcast Szybkie tworzenie footprintów dla PCB przy użyciu Altium Designer\nSzybkie tworzenie footprintów dla PCB przy użyciu Altium Designer\n| Created: March 2, 2018 | Updated: November 26, 2020\nPlanując rozmieszczenie elementów na płytce PCB, koniecznie trzeba utworzyć prawidłowy footprint dla danego podzespołu. Niektóre elementy są dość powszechne lub mają standardowe obudowy, co ułatwia wyszukiwanie footprintów. W niektórych przypadkach może zachodzić potrzeba samodzielnego utworzenia footprintu i trzeba będzie wykorzystać informacje bezpośrednio z arkusza danych podzespołu. Jeśli footprint nie będzie prawidłowy, styki elementu mogą nie pasować do padów na płytce albo dana część może powodować naruszenia reguł dotyczących odległości lub odstępów, co może skutkować poważnymi opóźnieniami i dodatkowymi kosztami.\nProjektując płytkę PCB, czasami możemy polegać na programie, aby uzyskać precyzyjny footprint dla PCB. Jednak nie zawsze tak jest i prędzej czy później musimy utworzyć nasze własne footprinty. W przypadku niektórych pakietów oprogramowania do projektowania PCB może to być bardzo trudne zadanie, które będzie się wiązało z bardzo stromą krzywą uczenia się, zanim nabierzemy biegłości. Jednak w przypadku Altium Designer® można szybko tworzyć footprinty podzespołów przy użyciu wydajnych narzędzi CAD.\nEtapy tworzenia footprintu podzespołu PCB\nTworzenie footprintu podzespołu w Altium obejmuje 3 kroki:\nZdefiniowanie wysokości i obszaru zajmowanego przez podzespół\nDodanie informacji dotyczących sitodruku\nPrzejdźmy ten proces, aby zobaczyć, jak łatwo można tworzyć footprint podzespołu.\nOto sposób tworzenia footprintu w programie Altium Designer w 4 prostych krokach:\nKrok 1: Utworzenie padów\nPotrzebny nam będzie układ połączeń podzespołu, który można znaleźć w końcowej części arkusza danych. W tym przykładzie użyjemy popularnego mikrokontrolera PIC24FJ64GA004. Ten podzespół ma 44-stykową plastikową obudowę QFP.\nTworzenie footprintu dla PCB – układ połączeń podzespołu\nW programie Altium Designer wybierzmy opcje File (Plik) → New (Nowy) → Library (Biblioteka) → PCB Library (Biblioteka PCB). To spowoduje dodanie nowej biblioteki footprintów do naszego projektu. Musimy również dodać nowe podzespoły do naszego pliku PCB Library (Biblioteka PCB). Po utworzeniu nowego pliku biblioteki PCB domyślnie zostanie utworzony nowy pusty footprint (o nazwie PCBCOMPONENT_1).\nProjektuj precyzyjne footprinty PCB przy użyciu wydajnych narzędzi CAD\nPierwszą rzeczą, jaką trzeba zrobić, jest wyznaczenie jednostek. Jednostki są wyszczególnione w górnym lewym rogu okna. Arkusz danych podzespołu ma wyłącznie wymiary w mm. Jeśli podane wymiary są w milsach, to w menu View (Widok) kliknijmy Toggle Units (Zmień jednostki), aby przekształcić je na mm.\nKliknijmy ikonę pada na pasku narzędzi PCB Lib Placement (Umieszczenie z biblioteki PCB) w górnej części okna (lub kliknijmy Pad w menu rozwijanym Place (Umieść), aby uzyskać pad). Umieśćmy pad w pobliżu centrum okna (ustawimy go za moment). Teraz kliknijmy pad prawym przyciskiem myszy i wybierzmy pozycję Properties (Właściwości). Następnie przewińmy w dół do pozycji Size and Shape (Rozmiar i kształt), ustawmy kształt na Rectangular (Prostokąt), a wymiary pada (X/Y) na 1,5 mm/0,55 mm. Domyślnie zostanie utworzony pad z metalizowanym otworem. Otwór zostanie usunięty po wybraniu jednowarstwowego szablonu padów.\nPo umieszczeniu pada w panelu Properties (Właściwości) trzeba wprowadzić pewne istotne informacje dla poszczególnych padów. Po pierwsze trzeba wyznaczyć numer oznaczenia dla każdego pada; to powiąże numer pada z odpowiednim numerem styku na symbolu dla schematu. Kolejnym istotnym punktem jest warstwa dla danego pada. Tutaj pracujemy z podzespołem do montażu powierzchniowego, więc wystarczy wybrać po prostu pozycję Top Layer (Górna warstwa) w rozwijanym menu Layer (Warstwa). Dla każdego pada wybiera się typ elektryczny (Source (Źródło), Load (Obciążenie) lub Terminator (Zakończenie)), a także opóźnienie propagacji i długość styku w obudowie. Wszystkie trzy informacje powinny być dostępne w arkuszu danych podzespołu. Te dane są bardzo istotne dla przeprowadzania symulacji z uwzględnieniem sieci podłączonych do tych padów.\nElementy płytki drukowanej – 6 pierwszych padów\nNa ilustracji powyżej umieściłem 6 pierwszych padów po lewej stronie podzespołu. Możemy utworzyć układ padów dla każdej strony podzespołu poprzez kopiowane i wklejanie. (Wskazówka: Najpierw wybierz pad(y) i kliknij ikonę Copy (Kopiuj). Aby umieścić pad, kliknij po prostu ikonę Paste (Wklej)). Musimy się upewnić, że odległość między padami jest dokładna. Tutaj odległość między środkami wynosi 0,8 mm.\nJednym sposobem jest ustawienie wartości Global Snap to Grid (Globalne przyciąganie do siatki), które jest dostępne w rozwijanym menu View (Widok) w pozycji Grids (Siatki). Zastosujmy wartość 0,2 mm, co oznacza, że między pionowymi środkami powinny być 4 okna. Aby zapewnić precyzyjne wyrównanie padów w naszym układzie, musimy wybrać układ, kliknąć menu Edit (Edycja) i wybrać opcję Align (Wyrównanie), a następnie Align Vertical Centers (Wyrównanie środków pionowych).\nElementy płytki drukowanej – pady 1–11\nPrzypisując numery oznaczeń, koniecznie trzeba przestrzegać standardowej kolejności numerowania styków/padów. Tutaj pady są ponumerowane w kierunku przeciwnym do ruchu wskazówek zegara, a pad 1 znajduje się w lewym górnym rogu podzespołu. Następnie tworzymy układ dla przeciwnej strony, kopiując układ i wklejając go 11,4 mm dalej na tej samej wysokości w pionie. Nie możemy zapomnieć, że trzeba skonfigurować numery padów dla nowego układu.\nElementy płytki drukowanej – układy padów dla prawej i lewej strony\nTeraz musimy utworzyć układy padów u góry i na dole. Ponieważ nas podzespół ma obudowę QFP, liczba styków oraz wymiary dla górnego i dolnego układu są takie same. Możemy to wykorzystać, kopiując jednocześnie układy dla lewej i prawej strony, wklejając je i obracając o 90°. Musimy pamiętać, aby skonfigurować numery padów w panelu Properties (Właściwości), po wklejeniu tych nowych padów, gdyż w przeciwnym razie będziemy mieli zduplikowane oznaczenia w naszym footprincie PCB.\nWszystkie układy padów\nKrok 2: Zdefiniowanie wysokości i obszaru zajmowanego przez podzespół\nW tym kroku musimy zdefiniować wysokość podzespołu oraz obszar, jaki on zajmuje. Musimy także zdefiniować typ podzespołu. Aby przejść do tych informacji, wybierzmy nasz nowy footprint podzespołu z listy Footprints (Footprinty) i kliknijmy przycisk Edit (Edytuj). Tutaj będzie można wprowadzić te trzy informacje.\nDomyślnie typ podzespołu zostanie ustawiony jako Standard (Standardowy); to właśnie jest wartość, jaką chcemy mieć dla tego podzespołu. Pozostałe podzespoły, takie jak elementy mechaniczne i podzespoły spoza zestawienia materiałowego BOM, nie będą podzespołami standardowymi i należy im przypisać odpowiedni typ podzespołu. To okno pokazano poniżej.\nElementy płytki drukowanej – wszystkie układy padów\nW polu Name (Nazwa) warto wpisać numer części; ta wartość będzie pokazywana przy importowaniu tej biblioteki podzespołów do innego projektu. W polu Description (Opis) wpiszmy przydatny opis podzespołu. Na koniec wpiszemy wysokość i zajmowany obszar, które można znaleźć arkuszu danych. W przypadku tego podzespołu wysokość wynosi 2 mm, a całkowity zajmowany obszar to 144 mm2. Pokazano to na ilustracji obudowy poniżej.\nKrok 3: Dodanie informacji dotyczących sitodruku\nW tym kroku dodamy obraz warstwy sitodruku i oznaczenie styku 1. Będziemy postępować zgodnie z sugestiami z arkusza danych i wskażemy tylko usytuowanie narożników. Aby przygotować narożnik, tworzymy linię 0,08 mm, wybierając ikonę linii na pasku narzędzi PCB Lib Placement i duplikując ją (poprzez skopiowanie i wklejenie), a następnie łączymy obie linie. Musimy zwrócić uwagę, aby przypisać informacje dotyczące sitodruku do prawidłowej warstwy. Tutaj chcemy umieścić to na warstwie górnej powłoki Top Overlay. W tym celu wybieramy linie sitodruku na panelu Properties (Właściwości).\nJedną z linii trzeba obrócić o 90°. Aby to zrobić, kliknijmy menu rozwijane Edit (Edycja), wybierzmy pozycję Move (Przesuń), a następnie Rotate Selection (Obróć wybrane). W oknie dialogowym ustawmy wartość Rotation Angle (degrees) (Kąt obrotu w stopniach) na 90. Do oznaczenia styku 1 użyjemy kółka, które również można wybrać z paska narzędzi PCB Lib Placement. Nie musi ono być zbyt duże, wystarczy tylko, że będzie widoczne. (Wskazówka: Jeśli chcemy dodać etykiety lub numery styków, robi się to właśnie w tym miejscu).\nFootprint PCB całego podzespołu\nOstatnim krokiem jest zapisanie pliku biblioteki PCB oraz plików projektu. Następnie możemy pobrać dane z naszej biblioteki schematów i dołączyć je do pakietu z ukończonym footprintem PCB w zintegrowanej bibliotece, aby można go było wykorzystać w innym projekcie.\nKrok 4: Zapisanie footprintu PCB\nOstatnim krokiem tworzenia podzespołu jest nadanie mu nazwy i zapisanie jej, aby można ją było dodać do biblioteki podzespołu, która obejmuje również symbol dla schematu. Wskazówka: Nazwa powinna być niepowtarzalna i możliwa do wyszukiwania, aby można ją było łatwo znaleźć.\nPowyższe kroki przedstawiają szybki i łatwy sposób tworzenia footprintu podzespołu w programie Altium. Oto garść dodatkowych przydatnych wskazówek:\nPo otwarciu okna PCB sprawdź, gdzie jest wyśrodkowany widok. Można to ustalić, patrząc na wymiary i jednocześnie przesuwając kursor. Dobrym rozwiązaniem jest wyśrodkowanie widoku w punkcie, gdzie ma się znajdować środek footprintu danego podzespołu.\nJeśli siatka jest niewidoczna, być może warto ją włączyć. To pomaga w wizualizowaniu odległości. W razie potrzeby można ustawić wymiary siatki, klikając ikonę siatki w górnym menu.\nSprawdź, czy obudowa danego podzespołu już istnieje w bazie danych bibliotek podzespołów. W tym celu kliknij zakładkę Panels (Panele) u dołu po prawej stronie i otwórz okno dialogowe Libraries (Biblioteki). Tu możesz przeszukać dostępne biblioteki podzespołów z footprintami.\nJeśli chcesz skorzystać z przewodnika tworzenia footprintu podzespołu krok po kroku, wypróbuj kreatory PCB Component Wizard albo IPC Compliant Component Wizard. Oba można uruchomić z rozwijanego menu Tools (Narzędzia).\nDostęp do kreatora PCB Component Wizard\nTworzenie footprintów dla płytki obwodu drukowanego może być bolesnym procesem. Nieprawidłowe rozmiary padów, ich kształty lub odległości między nimi mogą prowadzić do powstania projektów, których nie da się wyprodukować i które trzeba będzie zmodyfikować, co wydłuży czas opracowywania produktu i spowoduje wzrost kosztów. Altium ułatwia szybkie tworzenie footprintów podzespołów, aby zapobiegać tym problemom. Możesz postępować zgodnie z trzema prostymi krokami opisanymi powyżej albo przejść cały proces, korzystając z któregoś kreatora podzespołów PCB w systemie Altium.\nAby uzyskać więcej informacji o tworzeniu footprintu podzespołu do projektu PCB, skontaktuj się z ekspertem Altium albo zajrzyj do centrum zasobów Altium.


Czy mogę opodatkować podatki od mojego męża? - 2019 | Podstawy\nGłówny /Podstawy /Czy mogę opodatkować podatki od mojego męża?\nSzef gospodarstwa domowego i żonaty segreguje oddzielnie\nZalety oddzielnego segregowania\nWady oddzielnego rejestrowania\nIRS pozwala ci wybrać status "oddzielnej rejestracji ślubnej", jeśli jesteś prawnie poślubiony pod koniec roku. Oznacza to, że zarówno Ty, jak i Twój małżonek składają indywidualne zeznania podatkowe wyłącznie w oparciu o własne dochody i wydatki. W przypadku współdzielonych kosztów uzyskania przychodów, takich jak odsetki od kredytu hipotecznego, można żądać tylko kwoty zapłaconej samodzielnie. Jeśli twój współmałżonek wymienia odliczenia, musisz również wyszczególnić, nawet jeśli standardowe odliczenie byłoby bardziej korzystne.\nOblicz swój powrót zarówno jako złożone małżeństwo, jak i osobno, aby określić, które z nich będą skutkować najniższym podatkiem.\nW niektórych przypadkach możesz złożyć wniosek jako głowa gospodarstwa domowego, gdy wciąż pozostaje w związku małżeńskim, jeśli współmałżonek zgłasza oddzielny zwrot. Aby zakwalifikować się do statusu gospodarstwa domowego, Ty i Twój współmałżonek musieliście mieszkać osobno przez ostatnie sześć miesięcy lub dłużej, nie licząc tymczasowych nieobecności. Musisz zapłacić ponad połowę wydatków związanych z domem, twój dom musi być głównym domem dziecka i musisz być w stanie ubiegać się o twoje dziecko jako dziecko pozostające na utrzymaniu. Jeśli kwalifikujesz się do otrzymania statusu gospodarstwa domowego, możesz wziąć standardowe odliczenie, nawet jeśli twój małżonek jest wyszczególniony.\nW przypadku niektórych par zgłoszenie osobno może zapewnić niższe obciążenie podatkiem netto. Para zgłaszająca się wspólnie może być w sytuacji, w której odliczenia lub zwolnienia są ograniczone przez skorygowany dochód brutto, podczas gdy złożenie osobnego zgłoszenia ograniczyłoby tylko jedną z nich lub żadną z nich. Potrącenia, które muszą przekraczać określony procent dochodu, takie jak odliczenia medyczne lub różne wyszczególnione pozycje, mogą być zbyt małe, aby można było je odliczyć we wspólnym dochodzie, ale wystarczająco duże, aby odliczyć odliczenie z osobna.\nWybór oddzielnego zgłoszenia po zawarciu małżeństwa powoduje utratę wielu kredytów dostępnych dla wspólnie składających wnioski małżonków. Oddzielni filerzy nie mogą uzyskać zarobionego kredytu dochodowego, kredytu na opiekę nad dzieckiem i osobą pozostającą na utrzymaniu, kredytu przysposabiającego ani żadnych kredytów edukacyjnych ani potrąceń. Inne kredyty i odliczenia są redukowane o połowę poziomu dochodu wspólnego zwrotu, np. Ulga podatkowa na dzieci, kredyt oszczędnościowy na emeryturę, zwolnienie osobiste i wyszczególnione odliczenia.\nJeśli złożysz swój wniosek jako akt małżeński osobno, a następnie zdecydujesz, że wolisz złożyć wspólny zwrot, IRS pozwala ci zmienić status zgłoszenia. Użyj formularza 1040X, aby złożyć poprawiony zwrot ze statusem wspólnego. Musisz złożyć w ciągu trzech lat od daty wymagalności, nie licząc rozszerzeń, pierwotnego zwrotu. Jeśli złożysz wspólny wniosek, nie możesz zmienić go w status oddzielnego małżeństwa po dacie zwrotu podatku.\nWideo: Patryk Jaki: Pańśtwo Polskie będzie ścigać za obarczanie Polaków winą za Holocaust!\nnone: podatki, podatki, kredytu, odliczenia, status, domowego, podstawy |\nCzym jest program federalnej pożyczki bezpośredniej Williama D. Forda?\nJak napisać e-mail z wynajętym pokojem?\nInformacje o odpowiednikach w zestawieniu K-1\nJak obliczyć zmniejszenie salda pożyczki\nJak zawiesić na swoim koncie bankowym\nPrawo własności Kentucky i prawo do przetrwania\nJak ubiegać się o przychód z opodatkowania Etsy\nJak znaleźć, jeśli ktoś inny używa mojego kredytu


Polak wicemistrzem USA w rajdach! - PT Sport\nHome / evan cline / exedy rally team / Grzegorz Dorman / olympus rally / rajdy / rally america / Polak wicemistrzem USA w rajdach!\nPolak wicemistrzem USA w rajdach!\nTomek Moczerniuk 9/26/2012\nŚwietnie zakończył się rajdowy sezon dla polonijnego pilota rajdowego Grzegorza Dormana. Jego Exedy Rally Team zajął czwarte miejsce w rajdzie Olympus w stanie Washington, co oznaczało, że w całorocznym cyklu Rally America w kategorii Super Production zespół Polaka dał się prześcignąć tylko jednej ekipie.\nPodczas tegorocznych startów w prestiżowym Rally America kierowcy i ich piloci ścigali się po śniegu i lodzie w Michigan, szybkich i szerokich trasach w Missouri, pięknie położonych, ale trudnych technicznie odcinkach w Oregon, skąpanych w deszczu drogach w Pensylwanii oraz pełnych kamieni i wybojów nawierzchniach w Maine. Przy Olympus Rally, szóstej i ostatniej rundzie mistrzostw, ponownie zawitali na Zachodnim Wybrzeżu, a konkretnie w waszyngtońskiej Olympii.\nNa starcie stanęło ponad 70 załóg. Jedna z nich - Exedy Rally Team - z kierowcą Evanem Cline z Detroit i pilotem Grzegorzem Dormanem z Passaic w New Jersey zajmowała czwarte miejsce w generalnej klasyfikacji aut Super Production. Była to dobra lokata, zważywszy na fakt, że w poprzednich rundach Polakowi i jego partnerowi nie dopisywało szczęście (siedem przebitych opon!). Co ważniejsze strata do podium była jak najbardziej do odrobienia.\nJuż pierwszego dnia Exedy Rally Team pokazał klasę i dojechał do mety na drugim miejscu. Nazajutrz czekał ich "The Nahwatzel" - 20-milowy odcinek specjalny, na którym miały zapaść ostateczne rozstrzygnięcia. Załoga Polaka ruszyła bardzo ostro, ale dwie mile po starcie zaliczyła ósmego kapcia w sezonie i na zmianie koła straciła nie tylko 4 minuty, ale i podium w Olympus Rally. W ogólnym rozrachunku udało im się jednak prześcignąć ubiegłorocznego mistrza Travisa Hansona i Belga Davida Sterckxa i awansować o dwa oczka w generalnej klasyfikacji Super Production Cars.\n"Jestem zadowolony, chociaż miałem nadzieję, że dowieziemy również podium w rajdzie.” - powiedział na mecie Dorman - “Był to dla nas ciężki rok, pełen nowych doświadczeń dlatego cieszę się, że wracamy do domu jako wicemistrzowie USA. Dziękuję Exedy Rally Team i naszym sponsorom. Teraz czas na odpoczynek."\nDla Dormana jest to już drugi tytuł wicemistrza USA. W 2009 na drugim miejscu podium znalazł się wraz z White Frog Racing, w której kierowcą był inny Polak Piotr Wiktorczyk.\nrelacja: Tomek Moczerniuk\nzdjęcia: archiwum Grzegorza Dormana\nUwaga! Przyjdź pogratulować Polakowi sukcesu 6 października 2012 około godz. 12 do baru El Pastor przy 570 Market St w Newark. Wraz z kierowcą Eriką Detota będzie on gościem specjalnym charytatywnej imprezy Polski Dzień na Red Bull Arena, której finałem jest mecz piłki nożnej New York Red Bulls - Chicago Fire.\nPo bilety dzwoń 201 878 7990, lub pisz na: papatomski@gmail.com\nevan cline exedy rally team Grzegorz Dorman olympus rally rajdy rally america


Wywiad XCN: Chris Lewis (o przedłużonej gwarancji) | Artykuły\nWywiad XCN: Chris Lewis (o przedłużonej gwarancji)\nPytania i odpowiedzi na temat nowych warunków gwarancji Xboksa dla XCN (Xbox Community Network).\nWywiad z: Chrisem Lewisem, Vice President Regionów Europejskich, Wschodnich i Afrykańskich.\nXCN: Co dokładnie pokrywa nowa gwarancja?\nChris Lewis: W tej chwili w Europie Xbox 360 jest pokryty roczną gwarancją producenta, ale mimo to w większości krajów mamy dwuletnią gwarancję sprzedawcy. Gdy się skończy, pobierana jest opłata za naprawę konsoli (105 Euro + podatek), a sama gwarancja przedłużana jest o kolejny rok. Po wprowadzonych zmianach wychodzi na to, że gwarancja trwa trzy lata i żadne opłaty naprawcze za typowe usterki sygnalizowane trzema czerwonymi diodami nie są pobierane.\nXCN: W jakim celu to robicie?\nChris Lewis: Przez ostatnie kilka miesięcy, wzrosła ilość konsol oddawanych do serwisu. Do większego stopnia niż możemy sobie na to pozwolić. Po dokładniejszym przyjrzeniu się temu zjawisku i następujących po tym testach, zauważyliśmy kilka czynników które mogą powodować ogólne usterki sprzętu sygnalizowane trzema czerwonymi diodami. Usprawniliśmy już nasze konsole, aby temu zapobiec. Teraz, poprzez oferowanie przedłużonej trzyletniej gwarancji, chcemy pokazać że Microsoft ponosi odpowiedzialność za swoje produkty, by zapewnić użytkownikom pozytywne wrażenia z użytkowania Xboksa.\nXCN: Jak nowa polityka ma się do Europy?\nChris Lewis: Nowa polityka jest międzynarodowa i tyczy się każdego europejskiego kraju.\nXCN: Kiedy nowa gwarancja będzie dostępna w Europie?\nChris Lewis: Nasza nowa polityka jest wprowadzana do biur obsługi klienta na całym świecie, przez co może minąć trochę czasu zanim zostanie ona w pełni dostępna. Chciałbym podziękować europejskim użytkownikom Xboksa 360 za cierpliwość do czasu kiedy wszystko się ustatkuje..\nXCN: Więc powinienem zgłosić na gwarancję konsolę kiedy twierdzę, że niedługo pojawią się trzy czerwone diody?\nChris Lewis: Trzyletnia gwarancja jest ściśle powiązana z ogólnymi usterkami sprzętowymi, zgłaszanymi przez trzy czerwone diody. Nie ma potrzeby zgłaszania swojej konsoli na gwarancję kiedy działa bezproblemowo, jednak w momencie kiedy Twoja konsola sprawia jakieś problemy, powinieneś to zgłosić.\nXCN: Czy to znaczy, że powinienem się spodziewać tego, że moja konsola będzie przechodziła przez tego typu problemy nawet jeżeli działa teraz bezawaryjnie?\nChris Lewis: Nie, większość właścicieli konsol nigdy nie przechodzi przez problemy związane z ich Xboksami 360. Powtarzam, jeżeli masz jakieś problemy ze swoją konsolą, zgłoś to nam.\nXCN: Czy nowa polityka dotyczy także innych problemów sprzętowych takich jak głośny napęd DVD lub porysowane płyty?\nChris Lewis: Trzyletnia gwarancja pokrywa jedynie problemy związane z trzema czerwonymi diodami. Wątpliwe, aby napęd DVD wpływał na fakt pojawienia się trzech czerwonych diod, ale pokryte jest to zwykłą gwarancją na konsolę.\nXCN: Czy podjęcie kroków ku przedłużeniu gwarancji jest przyznanie racji temu, że są problemy z konsolami?\nChris Lewis: Nie, większość użytkowników Xboksa 360 przeżywa wspaniałe chwile ze swoimi konsolami. Podejmujemy takie kroki, ponieważ ponosimy odpowiedzialność, aby wszyscy nasi klienci mogli doświadczyć pozytywnych doznań z racji obcowania z naszym produktem. Przyjrzeliśmy się bliżej problemowi i zauważyliśmy kilka czynników, które mogą powodować ogólne usterki sygnalizowane trzema czerwonymi diodami i usprawniliśmy już nasze konsole, by temu zapobiec.\nXCN: Jak długo trwa naprawa Xboksa 360?\nChris Lewis: W zależności od tego jak daleko mieszkasz od naszych serwisów, zazwyczaj trwa to od 2 do 4 tygodni. Z racji nowej polityki, przewidujemy zwiększoną liczbę zgłoszeń gwarancyjnych, więc czas naprawy może się wydłużyć. Ponownie chciałbym podziękować europejskim użytkownikom Xboksa 360, których konsole są naprawiane za ich cierpliwość.\nXCN: Dlaczego dopiero teraz przyznajecie, że problem naprawdę istnieje?\nChris Lewis: To dość skomplikowana sprawa. Przetestowanie wszystkiego i wykluczenie pewnych możliwości zajęło nam trochę czasu. Po tym jak więcej konsol wpłynęło na rynek, mogliśmy lepiej zidentyfikować problem.\nXCN: Z kim powinienem się skontaktować jeżeli mam inne pytania?\nChris Lewis: Twoje lokalne biura obsługi klienta będą potrafiły Ci pomóc, jednak proszę o zrozumienie faktu, że w tej chwili otrzymujemy więcej zgłoszeń niż zazwyczaj. Informacje o biurach obsługi znajdziesz na www.xbox.com.\nDziękuję za poświęcony czas Chris!


SIGMA-NOT - PORTAL INFORMACJI TECHNICZNEJ - Największa baza artykułów technicznych online ZBIGNIEW BŁOŃSKI- zobacz i pobierz wszystkie publikacje autora ZBIGNIEW BŁOŃSKI w naszych czasopismach - Portal Informacji Technicznej SIGMA-NOT\nWyniki 1-2 spośród 2 dla zapytania: authorDesc:"Zbigniew Błoński"\nFunkcjonowanie chłodnictwa wielobranżowego jako zaplecza przemysłu mięsnego\nJanina Jędrzejewska Zbigniew Błoński\nPojęcie chłodnictwo wielobranżowe pojawiło się w latach 60-tych, kiedy to chłodnie składowe budowane pod usługowe zamrażanie i przechowywanie towarów obcych, w tym mięsa, rozpoczęły własną produkcję w[...]\nChłodnicze przetwórstwo owoców wiśni\nZBIGNIEW BŁOŃSKI ELŻBIETA POLAK\nWspólną cechą wszystkich produktów spożywczych jest ich nietrwałość, czyli podatność na naturalne, ciągłe i głównie nieodwracalne przemiany fizyczne, chemiczne, biochemiczne i mikrobiologiczne. Efektem tych przemian są postępujące zmiany własności sensorycznych, przydatności użytkowej i walorów żywieniowych. W celu ochrony produktów żywnościowych stosuje się różne metody ich utrwalania. Jedną z takich metod jest zamrażanie, które polega na obniżeniu temperatury produktów do -18°C i niższej. Podstawowe grupy surowców poddawane w warunkach przemysłowych procesowi zamrażania, to owoce i warzywa. Uważa się, iż proces technologiczny zamrażania owoców jest dość trudny. W tej grupie asortymentowej, najwięcej problemów może wystąpić przy zamrażaniu i długotrwałym przechowywaniu[...]


„Rozgadane Dzieci” w English Language Centre - Uniwersytet Łódzki\n„Rozgadane Dzieci” w English Language Centre\n28 sierpnia, 2017 r.\nCentrum oferuje bogatą ofertę kursów w tym również dla młodszych dzieci. Rozgadane dzieci to kurs dla uczniów klas 5-6 szkoły podstawowej. Głównym jego celem jest rozwinięcie u dzieci w tym wieku zdolności komunikacyjnych i przełamanie bariery mówienia w języku angielskim. Duży nacisk będzie kładziony na poznanie słownictwa przydatnego w kontaktach z obcokrajowcami oraz przy wyjazdach zagranicznych.\nPrzyjaźnie nastawieni, odpowiednio wykwalifikowani i doświadczeni nauczyciele postarają się o to, aby angielski dla dzieci nie stanowił żadnego problemu w ich dalszym życiu. Nauka oraz rozrywka w takim wydaniu z pewnością przypadnie do gustu wielu młodym osobom.\nEnglish Language Centre jako jednostka Uniwersytetu Łódzkiego dba również o pracowników i studentów UŁ, którzy mogą liczyć na zniżki na kursy.\nWarto zaznaczyć, że Centrum uzyskało certyfikat jakości PASE i w ostatniej inspekcji jakości otrzymało 96/100 pkt. Wybierając szkołę językową ze Znakiem Jakość PASE, otrzymujemy gwarancję profesjonalizmu i skuteczności nauczania.\nPoprzednia wiadomość Wyprawa życia - Indochiny 2017\nNastępna wiadomość UŁ komentuje: Czterolistna koniczyna sukcesem firmy


Video :: Kowal z Łaszkowa\nKowal Gwiazd - Magda Femme\nMagda Femme to gość ósmego odcinka programu Kowal Gwiazd. Tym razem uczestników programu czekało nie lada wyzwanie. Ich zadanie polegało na tym aby z ciężkiego metalu stworzyć projekt delikatnych mebli do dziecięcych pokoi Nel i Wiktora.\nDom Poczętego Życia w Odolanowie\nDom Poczętego Życia w Odolanowie to kolejne wyjątkowe miejsce które odwiedziła ekipa Kowala Gwiazd. Altanka ogrodowa stanowi teraz centrum ogrodu i wielką konkurencję dla placu zabaw.\nKowal Gwiazd - Paweł Kołodziej\nZapraszamy na wyjątkowy odcinek gdzie kickboxer Mariusz Ziętek, strongman Tomasz Kowal i młodzi adepci boksu robią niespodziankę swojemu przyjacielowi i idolowi - Pawłowi Kołodziejowi.\nKowal Gwiazd - Dom Życia Caritas\nW najnowszym odcinku "Kowala Gwiazd" podopieczni Schroniska dla Kobiet "Dom Życia - Caritas" diecezji kaliskiej będą wykuwali na kuźni w Łaszkowi niezwykły prezent dla ks. Ryszarda Krakowskiego. Ksiądz Ryszard od lat zajmuje się podopiecznymi ośrodka w Kaliszu i to dzięki jego uporowi i staraniom ośrodek ten mógł powstać. Odcinek ten oprócz przybliżenia problemu i często trudnych ludzkich historii, pokaże codzienne życie jego mieszkańców.\nKowal Gwiazd - Krzysztof Antkowiak\nKrzysztof Antkowiak to gwiazda trzeciego odcinka w drugiej serii programu Kowal Gwiazd. Tym razem prowadzący program postanowili zrobić niespodziankę swojemu przyjacielowi. Jaki prezent otrzymał Krzysztof i kto dla niego projektował? Odpowiedzi na te pytania już w trzecim odcinku programu Kowal Gwiazd.\nKowal Gwiazd - Tomek Lubert\nTomek Lubert to kolejna gwiazda, którą zaskoczyliśmy w programie "Kowal Gwiazd". Sprawdź już dziś w jaki sposób Ewa Lubert zaskoczyła swojego męża i jak to się stało, że ekipa mogła zamontować zestaw ogrodzeniowy pod obecność Tomka w domu.


musikduck 08 Wrz 2006 21:18 16764 39\n#1 08 Wrz 2006 21:18\nrocznica ataku sie zbliza warto wiec zobaczyc troche prawdy dokumentalnej nieaprobowanej przez oficjalne zrodla\n#2 09 Wrz 2006 10:54\nTo jest Loose Change 2-nd Edition.\nJeszcze kilka miesięcy temu tu http://video.google.com/videoplay?docid=-8260059923762628848&pl=true\nbyła pierwsza część, ale dziś przysypana śmieciami\npropaganda nie śpi\n#3 09 Wrz 2006 11:22\nTrafiłem kiedys na stronę gdzie były wyjaśnione zdjęcia z 911, na filmie nakręconym przez CBS tego dnia widać chmurę pyłu wydobywającą się z sąsiedniej ulicy przed zawaleniem sięWTC!!!!\n#4 09 Wrz 2006 11:32\n....widać chmurę pyłu wydobywającą się z sąsiedniej ulicy przed zawaleniem sięWTC!!!! to wiele wyjaśnia...\nTak z ciekawości to co to niby wyjaśnia ?\n#5 09 Wrz 2006 12:04\nPył nie powstał w wyniku zawalenie wieży tylko w wyniku wybuchu i to dużego jeśli dobrze pamiętam zniszczył 7 piętrowy WTC nr 7 na zdjęciach z powietrza widać pionowa wyrwę przez wszystkie piętra.\nW ten budynek nie uderzył samolot więc skąd sa zniszczenia ?\n#6 09 Wrz 2006 12:46\nDo kompletu wygrzebałem Loose Change 1-th edition (francuskie podtytuły):\n#7 09 Wrz 2006 23:55\nA może ktoś napisze jak by pobrać te filmy , jeśli oczywiście można ??\n#8 10 Wrz 2006 02:46\nPo prostu musisz ściągnąć plik używając przycisku "download" na stronce Google.\nŚciągniesz w ten sposób malutki plik zawierający w sobie adres właściwy do pliku:\nPlik ma 551MB, format flv(trzeba sobie znaleźć program FLV Player, albo inny).\nTrzeba tak kombinować(ręcznie szukać adresu), bo strony typu:\nhttp://www.keepvid.com nie działają w tym przypadku(nic nie robią - specjalnie pomijają ten filmik).\nMam nadzieję, że największy zbrodniarz ostatnich lat - Gnój Bush, odpowie za swoje czyny.\n#9 10 Wrz 2006 14:39\nProponuję obejrzeć In Plane Site - Dave von Kleist. Tu jest z polskimi napisami, 52 min. 36sek.\nDomniemam, że chodzi raczej o zdjęcia WTC pokazywane w CNN przy okazji wywiadu live z Tonym Clancy (minuta 30:47)\nTen wywiad - nigdy więcej nie został wyemitowany.\nBTW: CNN miało swoją siedzibę na Manhattanie właśnie w jednej z twin-towers. Ani jednej publicznej wzmianki o tym nigdy nie zarejestrowalem.\nCiekawe, gdzie była i co robiła tego poranka załoga tej placówki?\nCzy mieli "szefowską odprawę" o godz. 9:00? Gdzie byli i co robili o 9:45?\nA o 9:48? A później?\nA może oni wszyscy, podobnie jak "naczelnik sił zbrojnych" mieli tego dnia "wychodne", na czytanki z dziećmi w jakiejś szkółce niedzielnej?\n#10 11 Wrz 2006 17:30\nJuz sie wypowiadalem w poprzednim temacie i nie bede sie powtarzac. Smieszne jak ludzie wierza ze to wszystko syjonistyczno-masonski spisek i krzycza, ze Bush musi odpowiedziec za ta ta zbrodnie. Widac ludzie lubia myslec ze znaja jakas ukrywana prawde, a rzad tylko spiskuje jak ich zamordowac i przerobic na rope. Co do tasm z okolic pentagonu to chyba jasne ze rzad nie chce zeby ktokolwiek zobaczyl obcych wybiegajacych przez ta dziure z tajnych laboratoriow. Polecam sobie poczytac ta strone: http://www.loosechangeguide.com/LooseChangeGuide.html\n#11 11 Wrz 2006 18:38\n"In Plane Site" - Dave von Kleist, 52min, 36sek. (polskie napisy).\nSeans obowiązkowy dla myślących i widzących ... samodzielnie.\nDla odpornych nerwowo (po angielsku, są też inne języki, polskiego niet). Pierwsze 10 minut można skipnąć, ... a od połowy to już lekki horror (!)\nWszystko oparte na dokumentach, o których statystyczny Amerykanin nawet nie wie, że egzystują!\n"9/11: Road to tyranny" - Alex Jones, www.infowars.com maraton (2h, 24 min.):\n#12 11 Wrz 2006 19:17\nWiedzialem. Jestem slepa owieczka poslusznie sluchajaca wszystkiego co mi wciskaja wielkie korporacje i skorumpowane rzady. Chcialbym byc myslacym i widzacym czlowiekiem ktory mysli sam, nie daje soba manipulowac i sam ocenia fakty. Ja pisalem o loose change do ktorego link podales wczesniej. Ustosunkujesz sie jakos do tego czy uwazasz ze "terefere" wystarczy? Przeczytales wogole moj link? Inne filmy uzywaja podobnych argumentow i tak samo je mozna obalic. Mi sie ich juz nie chce drugi raz sciagac i ogladac. Jest o tym sporo dobrych stron internetowych.\nps. Fajny jest ten link w ktoryms wczesniejszym poscie ktory rozwala cala strone forum. Wygodnie sie dzieki temu wszystko czyta.\n#13 12 Wrz 2006 15:36\nTak, jesteś ślepa owieczka(albo piesek Bush-a), bo nie widzisz, że amerykański "Patriot Act" niczym się NIE różni np. od sytuacji, kiedy "CzeKa"(poprzedniczka KGB) uzyskała w Rosji po I Wojnie Światowej nieograniczone uprawnienia(i obywatele podejrzani o wrogość wobec rewolucji lub z jakichś względów niewygodni, po prostu znikali bez wieści).\nTeraz dzieje się to samo, tylko hasełko przewodnie(demonizowany "terroryzm") jest inne!\nCo ciekawe, tłumaczenia mające uspokoić opinię publiczną, były kiedyś identyczne("prawi obywatele nie mają się czego obawiać" - a jak to wyglądało na prawdę, to każdy wie).\nNie należy bać się "terrorystów"(tym strachem karmią nas media), tylko tych psycholi = USA.\nNie czekaj - jeszcze dziś donieś na swego ojca, brata, czy sąsiada(którego nie lubisz), on też może być "terrorystą"! Tak, tak!\nDonosy składać pod darmowy numer: 0-800-666-997.\n#14 12 Wrz 2006 20:30\nA ty nie widzisz co mam na stole. Tylko ze ani to, ani to co ty napisales nie ma nic wspolnego z moimi poprzednimi postami. Temat jest o teoriach, wedlug ktorych w pentagon nie walnal duzy samolot pasazerski, a WTC zostalo zburzone materialami wybuchowymi. O polityce mi sie nie chce dyskutowac bo to zazwyczaj do niczego dobrego nie prowadzi.\n#15 12 Wrz 2006 22:06\nWszystko jest ze sobą powiązane(od polityki nie uciekniesz).\nCo do "teorii", to nie są to jakieś tam teoryjki.\nAkurat tzw. oficjalna wersja, jest najmniej wiarygodna ze wszystkich wersji.\nAle jak ktoś żyje tylko tym, co widzi w wiadomościach,...to później wypisuje teksty jak Ty.\nW Pentagon rzeczywiście nie uderzył samolot pasażerski(charakter zniszczeń - zbyt małych - mówi sam za siebie).\nZawalenie się WTC, wygląda jak kontrolowane wyburzenie(trzeba być ślepym, aby tego nie zauważyć na wcześniej wymienianych filmach VideoGoogle).\nMam nadzieję("nadzieja matką głupich"), że historia surowo oceni pana pojeBusza.\nPóki co, trzeba czekać, co ten psychol jeszcze wymyśli(jaką nową wojnę i pod jakim wzniosłym hasłem poprowadzi).\n#16 12 Wrz 2006 22:55\nPanowie, nie można bezkreśnie wierzyć w to co pokazywane jest na jakichkolwiek filmach czy to oficjalnych czy nie.\nOczywiste dla mnie jest to, ze zarówno jedna strona zrobi wszystko żeby film przedstawiał pewne sprawy tak, a nie inaczej, jak i druga strona zrobi dokładnie tak samo.\nTak naprawde prawda leży gdzieś po środku, ja nie byłem tam i nie widziałem tego na własne oczy, podejżewam że nikt z Was też tam nie był.\nOpierać sie możemy jedynie na tym co nam mówią media i takie nieoficjalne filmy jak ten z googli.\nPytanie tylko dlaczego ten film jeszcze tam jest, skoro ukazuje "całą prawde" o wydarzeniach z 9/11/2001, czy skorumpowany rząd USA nie jest w stanie usunąć go tak żeby już nikt go nie zobaczył ??.\n#17 12 Wrz 2006 23:14\nPrzeczytales strone do ktorej dalem linka? Zniszczenia sa spore. Na filmie widac nawet samolot - http://www.youtube.com/watch?v=YVDdjLQkUV8 (okolice 2:25). Jezeli nie bylo samolotu to skad sie wziely jego szczatki, ciala ofiar i swiadkowie. Dlaczego jezeli to byla rakieta nie widzialo jej wiecej ludzi. Jesli masz znowu odpowiadac ze Bush to zbrodniarz i jest be, to zapomnij ze cos pisalem w ogole. Skoncz tez z tym ze zyje tym co mi wciska Bush i mowieniem mi ze jestem slepy tylko ustosunkuj sie do wiadomosci w linkach ktore podalem zamiast pisac w kolko te same, nie majace wiele wspolnego z postem na ktory odpowiadasz rzeczy.\n(trzeba być ślepym, aby tego nie zauważyć na wcześniej wymienianych filmach VideoGoogle).\nJesli nie jestes slepy to przeczytaj to co o tym jest napisane na stronie, ktora wymienilem. Za duzo piszesz ze cos od razu widac, ze cos mowi samo za siebie.\n#18 12 Wrz 2006 23:26\nZgadzam się z tymi którzy mają oczy otwarte, potrafią wysnuwać logiczne wnioski z tego co widzą. Czy ktoś widział zdjęcie dziewczyny w koszuli w kratkę stojącej w wyrwie WTC 1 lub 2- płonące paliwo? Zapewniam, że nie widziałem zwęglonego ciała tylko przerażoną kobietę!\nDo tego, który pisał coś o masonach i ich spiskach:\nWczuj się w rolę:\nJesteś prezydentem 300mln kraju który za pewien czas ma zostać zaatakowany przez terrorystów, którzy uderzą w któreś z wielkich miast- powodzenia w ewentualnej ewakuacji życzę.\nNie możesz liczyć na dane z NSA zapewne, oni zapisują 0,5mln e-maili na godzinę i zapewne są w tym nieźle pogubieni. FBI i CIA prowadzą wojnę o wpływy w otoczeniu prez. i między sobą. Moim zdaniem sygnały o ataku za pomocą samolotów zauważone przez FBI zostały potraktowane jako zbyt mało prawdopodobne, czyli prowokacja wymierzona przeciw CIA mająca ją zdyskredytować. Być może ludzie CIA swoimi kanałami sprawdzili za późno doniesienie i podłożyli ładunki w porozumieniu z twardogłowymi wojskowymi żeby spotęgować działanie psychologiczne, a przy okazji podnieść poparcie dla Busha. Jak widzisz nie trzeba tu żadnych masonów.\nGdyby może raczył któryś z nich raczył przeczytać ,,Dekret" Clancy'ego to by się to wogóle niewydarzyło ale Busz jakoś odwykł od czytania.[/b]\n#19 12 Wrz 2006 23:40\nZgadzam się z tymi którzy mają oczy otwarte, potrafią wysnuwać logiczne wnioski z tego co widzą.\nDzieki za poparcie. A na serio to skonczcie z obrazaniem mnie i wymyslaniem jakchis zabaw w wczuwanie sie. Z wolnomularzami to byl zart. Wiem ze to jest niegrozna organizacja i pewnie nie mieli z tym nic wspolnego.\nCzy ktoś widział zdjęcie dziewczyny w koszuli w kratkę stojącej w wyrwie WTC 1 lub 2- płonące paliwo? Zapewniam, że nie widziałem zwęglonego ciała tylko przerażoną kobietę!\nNie bardzo rozumiem o co tu chodzi. Twierdzisz ze nie bylo plonacego paliwa?\n#20 13 Wrz 2006 00:03\ntwierdzę, że nie było tego tyle aby spowodować roztopienie całej stalowej konstrukcji i to że temperatura nie była tak duża na początku poza tym spójrz chronologicznie na ten pożar, pierw wybuch, 130 ton paliwa spada w dół do szybów wind i zapala się tam? a ten ognisty podmuch na zewnątrz? od razu to chyba nie wpada płonące bo na dole po ataku są strażacy i hall jest pokryty pyłem ale ognia nie ma ? to jak mi wytłumaczysz gdzie się zapaliło to paliwo i kiedy?\n[/quote]A na serio to skonczcie z obrazaniem mnie i\nA ja Cię obrażałem?\n#21 13 Wrz 2006 00:14\nAlbo mnie, albo Arnolda. Jezeli tylko jedna ze stron w dyskusji ma oczy otwarte i potrafi wyciagac logiczne wnioski, to druga nie ma oczu otwartych i nie potrafi wyciagac logicznych wnioskow.\ntwierdzę, że nie było tego tyle aby spowodować roztopienie całej stalowej konstrukcji i to że temperatura nie była tak duża na początku\nA kto twierdzi ze stopila sie cala stalowa konstrukcja? Stal slabnie duzo wczesniej nim osiagnie temperature topnienia.\n#22 13 Wrz 2006 00:40\nNie powiedziałem wcale, że dzielę Nas na dwa wrogie obozy. Przyznaję, że nie jestem z zawodu metalurgiem, może mylę się i niewiele wiem o stalach konstrukcyjnych, ale jeżeli miałaby ona osłabnąć to wydaje mi się, że spowodowałoby to przechylenie się wieży a nie zawalenie do środka. Przeciez konstrukcja nośna nie była przegrzana przez płonące palwo równomiernie stal musiała ulec w jakimś konkretnym miejscy pierw?\n#23 13 Wrz 2006 00:52\nNa niektorych zdjeciach widac ze wieze sie lekko przekrzywily przed upadkiem. http://www.loosechangeguide.com/images/image109.jpg\nJesli konstrukcja ulegla uszkodzeniu w jednym miejscu to caly ciezar spoczal pewnie na reszcie konstrukcji i tak zawalila sie calosc. Nie mozna mowic ze wiezowce w ktore uderzaja samoloty nie zawalaja sie w ten sposob, bo dotychczas nie bylo wiele podobnych wypadkow. Byl bombowiec ktory walnal w Empire State Building ale to byl zupelnie innych rozmiarow samolot, a wiezowce sa budowane na rozne sposoby. WTC ze wzgledu na swoja wysokosc byl z tego co wiem wybudowany nieco inaczej niz inne budynki, ze spora czescia konstrukcji nosnej umieszczona centralnie. Naprawde warto przeczytac strone ktora podalem. Bo nie wszystko tak latwo wychwycic ogladajac te filmy.\n#24 13 Wrz 2006 01:03\nMamy więc trzy drapacze chmur, które nie zostały zdetonowane, lecz uległy zawaleniu wskutek płonącej kerozyny.\nTo pierwsze w historii świata tego typu ewenementy. Pierwsze i ostatnie, jak do tej pory, ale i zarazem sygnał dla "Alkaidy", że jak ona wkracza do akcji na terytorium USA, to z urzędu znoszone są obowiązujące prawa fizyki i wszelki krytycyzm, ba, nawet pospolity "trzeźwy rozum" nie przystoi "prawdziwemu patriocie".\nWięc tak, stal się nadwerężyła od tej gorączki ognia i mimo, że ten typ stali jest powszechnie w użyciu i może wytrzymać znacznie wyższe temperatury przez co najmniej kilka godzin, wieże runęły.\nNa dodatek, spadły one zgodnie z prawem ciążenia - w ciągu 10 sekund leżały już na ziemi. Wszystko wskazuje na to, że każde jedno ziarenko konstrukcji było podwieszone na nitce przywiązanej do tajemniczego punktu na suficie nieboskłonu. Zdradzam tu ściśle strzeżone tajemnice sztuki budowania drapaczy chmur, ale niech tam!\nI tu udajemy się w średniowiecze, zarówno z naukami, jak i z myśleniem.\nA więc mamy kerozynę, która rozpala stal do punktu czerwoności - to na Manhattanie.\nW tym samym czasie i ta sama kerozyna pali się w Pentagonie. Ale pali się tak, żeby nie osmolić monitorów, ani różnych papierów leżących na biurku. Nie jest też wykluczone, że dla Pentagonu produkuje się specjalnie plastiki i papier na bazie tytanu. Zdradzam recepturę papieru: 80% Ti, 14% Mo, ... reszty nie zdradzę.\nSkoro już przy tytanie...\nBoeing, który uderzył w Pentagon miał dwie zdalnie sterowane turbiny na wypadek frontalnego zderzenia. Przed uderzeniem obie turbiny zostały odpalone i skierowane do dziury. I w ten sposób mamy tylko jedną dziurę w Pentagonie. Skąd ta dziura, tego nie należy pytać, bo to tajemnica wojskowa.\nA'propos tajemnic wojskowych itp. Jak "prawdziwy patriota" w USA strzeże tajemnic w dzisiejszych trudnych czasach wszechobecnej i wścibskiej "Alkaidy"? Recept jest wiele. Podam tu jeden przykład. Potrzebne rekwyzyty: Nożyczki i ... zresztą poczytajcie:\n#25 13 Wrz 2006 01:20\nNiestety panie, wtopiłeś z tym filmikiem...\nJest tam tylko kilka znanych zdjęć fragmentów czegoś, ale nie wielkiego samolotu pasażerskiego.\nGdzie tam "ciała ofiar", itp, itd?\nGdzie silniki samolotu, wyparowały?\nDlaczego jest dziura w ścianie, a po bokach nic(jakby skrzydeł z silnikami nie było)?\nCo do wież, to przekrzywienie mogło się pojawić w chwili rozpoczęcia dentonacji.\nPrzecież to nie tajemnica, że wyburzane budynki nie zawsze się ładnie składają(zawsze coś poleci krzywo, nierówno, itp). Nikt nie jest doskonały.\nPrawda gdzieś leży, ale idealnie po środku na pewno nie.\nKtoś zawsze ma przewagę(jego prawda jest "prawdziwsza").\nA zjėBusz mówi, że "widział na żywo pierwszy samolot uderzający w WTC"...\nStary kawalarz z niego.\n#26 13 Wrz 2006 01:21\nWieze spadly zgodnie z prawem ciazenia bo mialy masy i nie widze w tym nic dziwnego. Jesli chodzi ci o to ze spadly z przyspieszeniem rownym przyspieszeniu ziemskiemu to dlaczego widac odlamki spadajace szybciej? PRZECZYTAJ STRONE I ODNIES SIE DO NIEJ. Film ogladalem i nie chce zebys mi zadawal pytania ktore juz w nim byly.\nJa wyraznie widze statecznik ogonowy. Slyszales kiedys o perspektywie? Duzy samolot z daleka jest maly. Kto mowil ze na filmiku widac ciala ofiar? Resztki pasazerow byly znalezione na miejscu i zidentyfikowane. Chyba ze lekarze tez sa wtajemniczeni w spisek?\nPRZECZYTAJ STRONE I POWIEDZ MI CO NA NIEJ JEST NIE TAK. nie chce kolejny raz sluchac argumentow wzietych z filmu. Chce odpowiedzi na kontrargumenty ze strony.\n#27 13 Wrz 2006 01:26\nPrawdziwy pies busza nie śpi.\n#28 13 Wrz 2006 01:43\nRyj. Prosilem zeby skonczyc z obrazaniem, nie? Ide z tego tematu bo to nie ma sensu. Mozecie sobie dalej dyskutowac jak to Bush zamordowal tysiace amerykanow wysadzajac WTC. Jak masoneria razem z syjonistami kontroluje i korumpuje rzady calego swiata, jak holokaust to wszystko fikcja wymyslona przez Zydow, a czlowiek nigdy nie byl na ksiezycu. Na szczescie nie mozecie nic wiecej.\n#29 13 Wrz 2006 01:49\nTo, że nie zostały zdetonowane nie oznacza, że zawaliły się pod wpływem kerozyny\nTo pierwsze w historii świata tego typu ewenementy.\nDlatego ten temat jest tak zawiły, bo to precedens\nczlowiek nigdy nie byl na ksiezycu\n#30 13 Wrz 2006 02:01\nTaenia S-cośtam, wyluzuj, to temat do działu "na wesoło"(dziwne, że jeszcze nie został przeniesiony).\nZanim się położysz spać, zajrzyj pod łóżko - tam może być terrorysta!


Jubileusz 65-lecia zespołu „Śląsk” w warszawskiej Operze Narodowej – Za mało Śląska w „Śląsku” | Sympatycy Sztuki\nOpublikowano dnia: 17/09/2018 24/09/2018 / Oskar Świtała\nJubileusz 65-lecia zespołu „Śląsk” w warszawskiej Operze Narodowej – Za mało Śląska w „Śląsku”\nLudowy Zespół Pieśni i Tańca „Śląsk” im. Stanisława Hadyny został założony 1 lipca 1953 roku przez tancerkę, choreografa, kostiumologa i pedagoga Elwirę Kamińską oraz kompozytora, dyrygenta i pisarza Stanisława Hadynę. Na swoją siedzibę wybrali klasycystyczny pałac położony we wsi Koszęcin obok Lublińca w woj. śląskim.\nPoczątki były niełatwe, lecz zabawne, a warunki przyjęcia do Zespołu specyficzne, lecz piękne. Elwira Kamińska i Stanisław Hadyna często wybierali przyszłego pracownika intuicyjnie. Kierowali się bowiem własnym wyczuciem, zwracając szczególną uwagę na to, czy kandydat ma wyjątkowy urok osobisty oraz autentyczną duszę artystyczną. Ważna była dla nich również estetyka – przyszły artysta miał być po prostu ładny. Na kolejnym miejscu było doświadczenie zawodowe, nabyte umiejętności czy dyplomy. Zdarzało się, że zatrudniali chłopki, kowali czy murarzy, widząc w nich wrodzony wdzięk, a także wewnętrzną pasję i zamiłowanie do sztuki ludowej, narodowej.\nOtrzymywali tego typu listy motywacyjne: „Ja nie mam powołania do cementu. Chcę pracować dla dobra kultury. Śledzińska.” lub „Proszę, przyjmijcie mnie, śpiewam w trzech chórach i kwartecie, pracuję jako kowal. Tyle jest najciekawszego w moim życiu. Cześć pieśni. Nowak.”.\nDo pracy w nowo tworzonym zespole zgłosiło się ponad 12 tysięcy osób. W parę miesięcy założyciele wybrali 41. tancerzy oraz 82. chórzystów. Przez okres 15. lat wspólnie wystąpili w 44. krajach, na pięciu kontynentach.\nKamińska oraz Hadyna tworzyli niezwykle przyjazną atmosferę. Artyści czuli się ważni, doceniani i zaopiekowani – jak gwiazdy. „Śląsk” przyciągał tłumy wielbicieli i zawsze zapełniał największe sale koncertowe świata.\n„Ta pozytywna energia emanowała ze sceny” – te słowa wypowiedziała melomanka przed rozpoczęciem sobotniego, jubileuszowego koncertu, która dokładnie pamiętała czasy świetności Zespołu.\n„Wszyscy chcieli pracować w „Śląsku”, to był zaszczyt!” – takie natomiast zdanie wyznała mi podczas przerwy była artystka baletu, tańcząca w Zespole od końca lat 50-tych do końca 70-tych.\nWszystko to trwało aż do momentu, kiedy ze „Śląska” wyrzucono Stanisława Hadynę w roku 1968. Przeniósł się wtedy do Krakowa, a po paru latach został kierownikiem muzycznym tamtejszego Teatru Słowackiego. Elwira Kamińska wspominała po latach: „Gdy odszedł (Hadyna – przyp.red.), porwały się więzi psychiczne w zespole…”.\nW międzyczasie Elwirę Kamińską decydenci również powoli odsuwali od zarządzania Zespołem. Musiała tłumaczyć się ze swojego systemu pracy i założeń artystycznych tych, które przyniosły sławę Zespołowi na całym świecie. Zaczęto instytucję traktować jak fabrykę do tworzenia sztuki i zarabiania na niej pieniędzy. Zatraciła się magia Zespołu, najważniejsze były statystyki. Jak sama Kamińska mówiła w jednym z wywiadów:\n„Zło zaczęło się dziać, kiedy górę wzięły zasady planistyczne. Trzeba dać taki a taki program, tyle a tyle koncertów, przyjąć profesjonalistów bez względu na autentyczną przydatność do zespołu i talent. Do takiej koncepcji nie pasował ani Hadyna, ani ja”.\nPod wpływem nacisków, mając 67 lat, w roku 1979 musiała odejść na emeryturę, mimo że czuła się na siłach, aby dalej kierować swoimi artystami. Zmarła w przededniu 30. rocznicy istnienia zespołu „Śląsk” 30 czerwca 1983 roku.\nStanisław Hadyna powrócił do Zespołu na stanowisko kierownika artystycznego ponownie dopiero w 1990 roku i kierował nim do swojej śmierci w roku 1999.\nDziś zespół liczy 105. artystów, w tym: 42. tancerzy baletu, 37. śpiewaków chóru oraz 26. muzyków orkiestry – odwiedził 5 kontynentów, zatańczył w 44. krajach, dla 25. mln widzów, wykonał ponad 7 tys. występów i nagrał 12 płyt.\nObecna dyrekcja – Zbigniew Cierniak (dyrektor zespołu), Jarosław Świątek (kierownik artystyczny i baletu), Krzysztof Anczyk (kierownik chóru), Danuta Smyka (kierownik orkiestry) – stara się rozwijać zakres działania Zespołu, chociażby o edukację artystyczną, organizując zajęcia i warsztaty taneczne, wokalne, wizażu scenicznego, teatralne, etnograficzne czy rękodzielnicze.\nKierownictwo próbuje także kontynuować tradycje wspaniałych założycieli. Udaje się to jednak z różnym skutkiem, o czym przekonałem się po obejrzeniu prawie trzygodzinnego koncertu jubileuszowego w wykonaniu Zespołu Pieśni i Tańca „Śląsk”, związanego z 65. rocznicą jego istnienia, który odbył się w Teatrze Wielkim – Operze Narodowej w Warszawie 15 września 2018 roku o godzinie 18:00.\nKoncert rozpoczął się czytaniem listu od Prezydenta RP Andrzeja Dudy, który objął patronat honorowy nad wydarzeniem, po którego to odczytaniu wyświetlono krótki film o historii Zespołu.\nW pierwszej części koncertu zaprezentowano 16 utworów nawiązujących do początków istnienia „Śląska”. Artyści baletu tańczyli przede wszystkim choreografie Elwiry Kamińskiej, a artyści orkiestry, chóru i śpiewacy wykonywali utwory skomponowane przez Stanisława Hadynę.\nPodczas drugiej część wieczoru wykonano 19 utworów, głównie pieśni patriotycznych oraz narodowych, zaprezentowanych w związku z obchodami 100-lecia Odzyskania Niepodległości przez Polskę.\nCałość koncertu wykonana była bardzo estetycznie. Program również ułożony był ciekawie. Wspaniale, że publiczność mogła zobaczyć dawny, jak i obecny repertuar Zespołu.\nArtyści chóru zaśpiewali wspaniale swoimi anielsko czystymi i pięknymi głosami. Publiczność niejednokrotnie wspólnie z artystami śpiewała, kołysząc się w fotelach, znane powszechnie melodie jak: „Karolinka”, „Szła dzieweczka”, „My, pierwsza brygada”, „Jak długo”, „Głęboka studzienka” czy „Pije Kuba do Jakuba”.\nZachwycili mnie soliści śpiewacy, a w szczególności: Izabela Drongova, Izabela Mirecka, Magdalena Świątek, Piotr Koprowski, Piotr Nikiel, Przemysław Spandel, Maciej Nocuń oraz Piotr Szolka.\nArtyści baletu zatańczyli bardzo pewnie, niezwykle równo, prezentując wszystkie elementy techniczne bardzo dobrze (może z drobnymi niedociągnięciami u paru tancerzy, jak: niewyciągnięte pozy, niestabilne zakończenia tańców czy mało precyzyjna praca nóg). Niektóre elementy popisowe były wręcz ekwilibrystyczne i wykonane bezbłędnie. Jakość koncertu pod względem technicznym była zadowalająca.\nNa szczególne wyróżnienie zasługują tancerze: Magdalena Wlazłowska, Joanna Osadnik, Dominika Gordzielik, Agnieszka Lubczyńska, Aliki Pitta, Jakub Kuchta, Grzegorz Lubos, Krystian Olszowski oraz Artur Mikulski.\nChoreografie stworzyli: Elwira Kamińska, Hanna Chojnacka, Juraj Kubanka, Jarosław Świątek, Władysław Stefanik.\nZA MAŁO ŚLĄSKA W „ŚLĄSKU”\nMimo wszystko koncert mnie nie porwał. Zespół „Śląsk” zawsze słynął z ogromnej charyzmy i pewnej tajemniczej „duszy”, czego tym razem mi zabrakło. Artyści zaprezentowali się ładnie, jednak pokazali zbyt mało zróżnicowania charakterów w dwóch zdecydowanie odmiennych częściach wieczoru. Nie czuło się głębokich zmian emocji, które powinny emanować ze sceny w zależności od poszczególnych pieśni czy tańców. Te emocje są wyjątkowo ważne, gdy choreografie nie są specjalnie trudne technicznie, co w przypadku tańców ludowych, regionalnych, czy narodowych się zdarza – a co nie jest moim zarzutem, tylko stwierdzeniem.\nW pierwszej części koncertu za mało było Śląska w „Śląsku”. Brakowało mi pewnej świeżości oraz ludowej naturalności i spontaniczności na scenie. Muzyka i tańce śląskie mają zmienne charaktery jak rdzenni Ślązacy, Górale czy mieszkańcy Zagłębia. Region ten i tamtejsze ziemie historycznie zagarniane były przez zaborców, co potem również odbiło się na charakterze tańców śląskich. Jednak podczas jubileuszowego wieczoru niestety wykonane były w podobnym charakterze jak pieśni patriotyczne oraz polskie przyśpiewki.\nWszystko było jak sztuczny kwiat – czasem nie można go odróżnić od prawdziwego, jednak gdy się zbliżymy, nie posiada zapachu.\nKoncert jednak mógł się podobać – co widać było po reakcjach zadowolenia publiczności. Taki występ jest bliski sercu każdemu Polakowi, jest niezwykle swojski, powoduje oderwanie się od nowoczesnej codzienności, a także emanuje – tak modnym dziś – poczuciem patriotyzmu. Poza tym na szczęście nie zatraciła się dbałość o estetykę. Wszyscy artyści na scenie wyglądali tak samo pięknie, jak za dawnych lat ich koledzy, którzy zresztą licznie przybyli na koncert swojego ukochanego Zespołu.\nNa mnie największe wrażenie zrobiły utwory: „Czary i zbóje” (tajemniczy), „Suita tańców rzeszowskich” (jedyny mocno emocjonalny), „Baba dziad” (zabawny), „Krakowiak” oraz „Harnaś i zbójnicy” (popisowe).\nMUZYKA, ORKIESTRA I DYRYGENCI\nMuzyka wybrzmiewającą tego wieczoru była genialna. Słychać w niej było wszystkie charakterystyczne dla danych regionów rytmy oraz melodyczne tematy. Czuć było również każdą zmianę nastrojów, a utwory skomponowali: Stanisław Hadyna, Wojciech Kilar, Wasyl Agapkin, Andrzej Brzuchał-Sikorski, Władysław Piątkiewicz, Wenzel Robert Gallenbergh, Ireneusz Łojewski.\nOrkiestra zagrała wszystko znakomicie, a szczególnie pozytywnie wyróżniła się, wykonując trudną kompozycję „Harnaś i zbójnicy” oraz pięknie interpretując „Hej, te nasze góry” we wspaniałej aranżacji Stanisława Hadyny.\nDyrygenci Mirosław Banach (I część) oraz Krzysztof Dziewięcki (II część) ogromnie dbali o tempa. Widoczne to było w szczególności w tańcach. Dyrygenci zawieszali muzykę i zwalniali tempa, nieustannie patrząc na tancerzy, co bardzo im pomagało w skokach, ekwilibrystycznych figurach i podnoszeniach.\nZa czasów – w przypadku „Śląska” – niesłusznie minionych, kostiumy projektowała sama Elwira Kamińska. Interesowała się zawsze etnografią, co widać było w jej projektach. W kostiumach charakterystycznych dla konkretnych tańców i pieśni widać było zawsze dbałość o szczegóły, takie jak: wyszyte wzory, nakrycia głowy, odpowiednie obuwie czy dodatki, jak: pasy z dzwoneczkami, warkocze, wianki, kokardy, chusteczki, korale, szable, itd…\nW 1957 roku, czyli po czterech latach funkcjonowania Zespołu, „Śląsk” posiadał już blisko 6 tysięcy strojów. Większość obecnych kostiumów pochodzi jeszcze z tamtych czasów, a ich wielość, barwność i bogactwo robi do dziś ogromne wrażenie.\nWIZUALIZACJE, OŚWIETLENIE I NAGŁOŚNIENIE\nPodobało mi się tło, a mianowicie wizualizacje wyświetlane na całej wielkości sceny. Były to zdjęcia oraz filmy nawiązujące treścią do wykonywanych utworów. Prezentowano głównie góry, rzeki, zdjęcia Śląska i innych polskich miast. Nie odciągały one wzroku od artystów – a to najważniejsze. Wyświetlane były także niezwykle ciekawe krótkie filmiki w zwolnionym tempie, zapowiadające triki, które za moment prezentowali tancerze.\nOświetlenie było kolorowe, skromne, lecz w zupełności wystarczające dla tego typu wydarzeń.\nMęczyło jedynie nagłośnienie. Na początku zdawało się, że koncert jest puszczony z taśmy. Słychać było li wyłącznie dźwięk z głośników, a nie ten wydobywający się ze sceny i z orkiestronu. Z czasem do tego mocnego nagłośnienia się przyzwyczaiłem, jednak przez nie zatraciło się odczucie naturalności i prawdziwości widowiska.\nPodczas ukłonów przewodnicząca sekcji Teatrów Muzycznych ZASP-u Danuta Renz wraz z przewodniczącą sekcji Tańca i Baletu ZASP-u Barbarą Sier-Janik wręczyły na ręce dyrektora Zbigniewa Cierniaka statuetkę „Terpsychory” za wybitne osiągnięcia dla Zespołu Pieśni i Tańca „Śląsk”. Jednak najpiękniejszym gestem było to, że obie Panie po prostu przybyły na tę uroczystość osobiście. Powiedziały parę słów, uśmiechnęły się do artystów, okazując tymi gestami ogromny szacunek dla wszystkich. A przecież mogły wysłać kolejnych „listonoszy”…\nSzkoda, że tak elegancko nie zachowali się Ci, których często podczas tej ważnej uroczystości wymieniano, odczytywano ich piękne listy, pozdrowienia i życzenia, po czym przepraszano za ich nieobecność – niestety obserwujemy to zbyt często w odniesieniu do wydarzeń związanych z kulturą. Widzowie słusznie prawie bez braw przyjęli te listy i ogólne tłumaczenia.\nPubliczność natomiast gromkimi brawami na stojąco nagrodziła artystów „Śląska” za ich ogromny wysiłek podczas koncertu i za 65 lat promowania Polski na arenie międzynarodowej i radowania serc melomanów.\nŚwiętej pamięci Elwira Kamińska przed zakończeniem współpracy z zespołem „Śląsk” zdążyła jeszcze wywalczyć wcześniejsze emerytury dla swoich artystów tak, żeby tancerze i śpiewacy po zakończeniu karier mieli z czego żyć. Sama nie dorobiła się żadnego majątku i zarabiała skromnie. O sobie nie myślała.\nDziś niestety decydenci myślą o sobie, a nie o innych, więc artyści tancerze w całej Polsce zostali pozbawieni przywileju przejścia na wcześniejszą emeryturę w wieku 40 lat (panie), 45 lat (panowie). Z dnia na dzień zderzyli się ze smutną rzeczywistością.\nNa zakończenie jubileuszowego koncertu w Operze Narodowej wystąpił Marcin Kędziora były wieloletni tancerz tego zespołu, a obecnie członek zarządu głównego ZASP-u. Wygłosił – jako jedyny nie czytając z kartki – krótkie, lecz trafne życzenie połączone z apelem. Oto jego treść:\n„Życzę wszystkim tancerzom, aby nie musieli tańczyć do 65. roku życia. Kieruję ten apel do osób odpowiedzialnych za kulturę w Polsce, aby w końcu dostrzegli i pochylił się nad tym pięknym, ale jakże wymagającym zawodem”.\nOsobiście gratuluję wszystkim artystom oraz pracownikom zespołu „Śląsk” pięknego Jubileuszu, przyłączając się również do tych ważnych słów. Może ktoś usłyszy…\nRecenzja dostępna również na E-teatr.pl\nOpublikowano Recenzje, WydarzeniaTagged 65 lat zespołu Ślask, Agnieszka Lubczyńska, Aliki Pitta, Andrzej Duda, Artur Mikulski, Barbara Sier-Janik, Danuta Renz, Danuta Smyka, Dominika Gordzielik, e-teatr.pl, Elitarna Grupa-Sympatycy Sztuki, Elwira Kamińska, Grzegorz Lubos, Hanna Chojnacka, Izabela Drongova, Izabela Mirecka, Jakub Kuchta, Jarosław Świątek, Joanna Osadnik, Jubileusz 65-lecia, Juraj Kubanka, Krystian Olszowski, Krzysztof Anczyk, Krzysztof Dziewięcki, Ludowy Zespół Pieśni i Tańca „Śląsk” im. Stanisława Hadyny, Maciej Nocuń, Magdalena Świątek, Magdalena Wlazłowska, Marcin Kędziora, Mirosław Banach, Oskar Świtała, Piotr Koprowski, Piotr Nikiel, Piotr Szolka, Przemysław Spandel, Stanisław Hadyna, Sympatycy Sztuki, Teatr Wielki Opera Narodowa, Władysław Stefanik, Wojciech Kilar, ZASP, Zbigniew Cierniak\nPolak Tomasz Ritter zwycięzcą I Międzynarodowego Konkursu Chopinowskiego na Instrumentach Historycznych\nPogrzeb Feliksa Malinowskiego – Wybitnego artysty baletu


Erotyka daleko od szosy | Przegląd\nAutor: Edyta Gietka\t| Lipiec 25, 2004\nBallada o lekkim zabarwieniu erotycznym oburzyła Polskę elitarną. Tymczasem podejrzała tylko skrawek seksbiznesu na prowincji\nOburzyły się wszystkie ciała  rzecznik praw dziecka martwił się o moralny rozwój nieletnich, Komisja Etyki TVP uznała Balladę o lekkim zabarwieniu erotycznym za swoisty instruktaż, inni grzmieli, że za pieniądze publiczne promuje się patologię. Większość wykrzywiała usta, ale patrzyła.\nW tym czasie Czarek Mończyk, dyrektor firmy Cezar, który od 20 lat żeruje na apetycie na lepszy los, urósł na polskiego Larry’ego Flynta. Już nawet nie musi dawać anonsów: młode, do kalendarza, w lokalnej gazecie. Piękności, które chcą się wyrwać ze swoich sennych dziur  naiwne, bez pracy, bez szkoły, za niskie, za grube, szukające bajki o torebce z krokodylej skóry  dobrze pamiętają karierę tlenionej Klaudii z Raduszca Starego, wioski zabitej totalną dechą. Czarka też. Od dawna zakreślają flamastrem kuszące modelki poszukuję, gdzie nic nie jest tym, czym miało być. Teraz piszą pod pewny adres, bo nadruk na koszulce www.czarekmonczyk.pl dotarł pod strzechy.  Wiem, Czarek, jaka jest cena i co wchodzi w grę  Mończyk z dumą w głosie cytuje listy z niemrawych mieścin Podkarpacia, Lubelszczyzny, Bieszczad, Świętokrzyskiego. Piszą: Czarek, chcę się wybić. Wyrwij mnie z tej podłej wiochy. Podobam się chłopcom. Jestem odważna. Czarek, bo u ciebie jest edukacja. A co, na gospodarce mam zostać z taaakimi nogami? (do portfolio dołączone zdjęcie).\nCzasem niedomyte, w byle jakich majtkach od Chińczyka, ale na zewnątrz zawsze ruski dezodorant. Nie wiedzą, co to jest topless, wiedzą, że chcą tańczyć w tej strażackiej remizie. A jak już tańczą w tej klatce, podchodzą blisko i lubią wystawić nogę. Potem aż piszczą do wiejskich gwizdów. A jak już trochę potańczą u Czarka, zaczynają po miastowemu chodzić na obcasach.\nTo prowincjonalna Polska, egzotyka okolic, istniejących już w zasięgu podmiejskich miejscowości, gdzie w szczerym polu stoją drogowskazy do dyskotek, w których taplają się w kisielu za 50 zł od występu.  Obok siebie żyją dwie Polski  mówią Jerzy i Irena Morawscy, autorzy dokumentu, który uraził naszą wrażliwość i dobry smak.  Tylko że ta druga, daleko od szosy, jest nieestetyczna, wadzi, bo prowokuje do myślenia.\n Pamiętam jedną Kaszubkę  opowiada Irena Morawska.  Andżelikę, która niemal prosto z obory, w takich nieładnych majtkach, wyrwała się, żeby tańczyć w dyskotece na Wybrzeżu. Nie wytrzymała. Uciekła.\nCzarek, wyrwij mnie\n Polski Larry Flynt? To byłby komplement  Mończyk głaszcze pluszową maskotkę (w domu pełno tandetnych pluszaków). Wkłada rękę w słynne króciutkie gatki. Robi nią kilka ruchów w tę i z powrotem w miejscu, które nazywa broszką. Wyciąga rękę i dmucha na palce.  To dla młodego znak: uf, jak gorąco. Wtedy młody nie wytrzymuje  Czarek rozbawia mnie grepsem scenki, którą jego modelki wykonują przed pijanymi wyrostkami w remizach.\nWokół Czarka sterty koronkowych majtek, które na bałuckim rynku kupuje po parę złotych i sam zapiera po występach w łazience, gdzie nawet muszla klozetowa w kolorze złota jest jak z burdelu. Wszędzie pisemka i tysiące ankiet.\n Najmniej listów mam z Pomorza  Mończyk przerzuca segregatory z ofertami.  Normalne. Tam jest ruch w okolicy. Można się wyrwać na własną rękę. Z wiosek centralnych trudniej. Nie ma przyjezdnych.\nKolejna teczka z ankietami. Kolejna porcja bylejakości. Zawód matki: bezrobotna, ekspedientka, sklep w likwidacji. Miejsce pracy ojca: renta, palacz, mórarz, nie żyje. Twój idol: Nick Carter z BackstreetBoys. Dlaczego? Jest przystojnym blądynem. Wykształcenie: ZSZ szfaczka. Hobby: kreska. Kim chcesz zostać w życiu: piosenkarką, modelką, dyrektorem miendzynarodowej firmy. Jeśli któraś napisze w rubryce O sobie: Nie jestem kurwą, dla Mończyka to nie ten poziom. Kompletnej wiochy nie zaprasza.\nCo chwila do Mończyka wpadają dziewczyny z różowymi ustami. Wszystkie niedawno skończyły 18 lat. Rurka stoi tuż przy balkonowym oknie. Ot, taki ekshibicjonizm. Gdy się zaczyna prywatne show, w okolicznych blokach gasną światła. Czarek lubi, jak patrzą.  Włącz dyktafon  lubi, jak się nagrywa te wszystkie obleśne historie. O żonie, którą robił na boki, o Raduszcu Starym, gdzie stracił dziewictwo jako 14-latek, o…\n A z tą pielęgniarką lubiłem się kochać na zapleczu szpitalnego korytarza. Ależ to kręciło! Ktoś przechodził obok, a my za tą futryną…\nCzarek lubi głaskać. Głaszcze swoje dziewczyny po piersiach, pośladkach, mierzy wzrokiem, patrzy, oblizuje wargi, poprawia staniczki. Jak ojciec. 17-letnia Karina w niebieskich figach z frędzlami opiera nagi biust na wydepilowanych kolanach Czarka i słucha, chichocąc przy najbardziej pikantnych historyjkach. Słucha też o tym, jak jedna dziewczyna Czarka wyszła za mąż za Szwajcara, a inna trafiła na producenta z Hollywood, bo Czarek uruchomił kontakty. Któraś opublikowała fotki w lokalnej prasie i chodziła po wsi w takich zabójczych butach ze szpicem. Zaczęła żyć. Potem wyjechała do Italii i złapała pana Boga za nogi w lepszej spelunie (dziewczyny lubią słowo Italia).\nTo była gwiazdka Mończyka, słynna Klaudia z Raduszca Starego, małej podkrośnieńskiej wioski. Po lewej stronie mostu na Bobrze boisko, po prawej popegeerowskie bloki.  Zobaczyłem ją na wiejskim meczu piłki nożnej  opowiada Mończyk.  Potem przyjechaliśmy do Łodzi. Jezu, Czarek, co to jest?! No, to, co pojechało!, piszczała. Pierwszy raz w życiu zobaczyła tramwaj. Nie powiem, czy spałem z Klaudią  kolejny dwuznaczny uśmiech.\nPotem Klaudia została kimś… Słowa być kimś, zaistnieć Karinę z Kłocka, wioski pod Sieradzem, głaszczą jak pokusa. Tak samo jak brzmiące światowo wizaż, modeling, choreograf i ulubione słowo Kariny  show.\nShow zaczął się w jej życiu, gdy znalazła ogłoszenie w tygodniku Nad Wartą. Czarka poznała po głosie. Założyła najlepsze majtki, wsiadła w PKS, potem do pociągu do Łodzi. Wiedziała  albo się rozbierasz, albo nie zawracaj mu głowy. Mończyk rzucił Karinę od razu na głęboką wodę. Wypadła dobrze i… szybko została jego kobietą. Jest kimś.  To znaczy kim?  pytam.  Robię show.\nKicz prowincjonalnej erotyki oglądany oczami Kariny nabiera jakiejś szlachetności. Do tej pory tańczyła tylko przed Czarkiem. Jutro ma pierwszy publiczny występ w sopockim klubie, gdzie będą wybierać miss mokrego podkoszulka. Wystąpi w czerwonym staniczku z wyciętymi miseczkami i rozciętych w tej części figach obszytych diamencikami, przy których Czarek lubi żartować, wkładając palec: no, coś ty zrobiła, Karinko?  Będą licytować. Cena wywoławcza za polanie dziewczyny 10 zł.  wyjaśnia reguły show Karina. Wejdzie do baseniku i będzie fikać, a ludzie będą krzyczeć: kto da więcej?! Jak wylicytuje kogoś na 50 zł, podwiązka jest jego. Może też dostać szklanką albo zobaczyć, jak pokazują po występie palcem do dołu. Przecież to show… Bilet Kariny do wielkiego świata. Jeśli się przebije, za parę złotych będzie tańczyć w błocie przed pijanymi rolnikami. A jeśli się utrzyma, to może nie wróci do Kłocka.  A co trzeba robić, żeby się utrzymać?  Nie dać się zniszczyć przez żarłoczne hieny  recytuje jakiś erotyczny melodramat. Bo Karina, w przeciwieństwie do żarłocznych hien, ma swoje granice intymności:  Rozebrać się tak, ale obmacać nie.\nJak szybko z niedawno zapiętej po szyję dziewczynki zrobi się wyuzdana królewna? Ile czasu trzeba, żeby stracić granice wstydu?  Zaskakująco niewiele  mówi Irena Morawska.  Do tych dziewczyn, produktów kultury z kolorowych pism, nagle taki ktoś jak Mończyk zaczyna mówić językiem ich gazetowej magii, zlepkiem słów sprawiającym, że ta, która nie umie przecież nic, traci czujność. Potem już samo idzie. Światła w dyskotece, flesze, spasieni ochroniarze. I ta koronka na majtkach. Nigdy takiej nie miała. Jak w filmie. Taka pułapka. One nawet nie wiedzą, kiedy zaczynają to lubić. Niby nienawidzą walki w kisielu, ale to zainteresowanie… Przecież dla nich kupuje się te bilety po kilka złotych. Przez pięć minut są kimś. A każdy lubi być kimś.\nWeźmie ją po bożemu\nPowiedz to całej Polsce: z Kariną pokochamy się dopiero w sierpniu, na osiemnastkę. Na razie tylko się pieścimy  Czarek bawi się piersią jeszcze przez dwa miesiące 17-letniej Kariny.\nNapiszesz to w gazecie?  prosi na osobności.  Ilona  deklamuje do swojej byłej dziewczyny, też bohaterki Ballady, która dziś sprzedaje wdzięki w Italii.  Ilona! Ciągle cię kocham. Oszukałaś mnie. Nie ma dnia, żebym…\nA Karina? Ponoć też cię kocha. Jeśli przeczyta gazetę?\nKarinka zrozumie… To mądra dziewczyna.\nKarina, dziewczyna w niebieskich majtkach, którą Czarek, póki co, tylko pieści, na razie z kłockiego rytmu wyrywa się jedynie na weekendy. Zna dobrze ten rytm: zawodówka  urząd pracy  dla tych, którym się udało, jakaś robota w Sieradzu. W Kłocku każdy radzi sobie na własną rękę, dorobi na budowie albo dorywczo u prywaciarza. Jeśli jakiś ekstrascenariusz, to wyjazd dokądkolwiek. Jeśli rozrywka, to siłownia albo ping-pong u księdza, który zorganizował stół, żeby wyrwać młodzież z marazmu. Oprócz tego jest w Kłocku sklep, szkoła, dzieci, psy… Jest też Klan o 17. A od czasu do czasu są w gazetach ogłoszenia o castingach na modelkę. Karina startowała już nieraz. W Łodzi, w Zduńskiej Woli, wszędzie. Ciągle mówili:  Przeszłaś, jesteś świetna, 350 zł za kurs.\nRaz prawie się jej udało. Wzięła udział w plebiscycie gazety Nad Wartą na urodę lata. Potem był finał. Przez chwilę, gdy wyszła na scenę w Chicago Clubie w Broszkach, wydawało się Karinie, że dogoniła bohaterki swoich historyjek. Nie chciało się jej zejść. Potem w gazecie pod zdjęciem Kariny była cała jej biografia. Karina Kajda, uczennica liceum zaocznego, zainteresowania: muzyka, taniec, śpiew.\nRodzina kobiety Mończyka to brat, który też szarpie, żeby się wyrwać z kłockiego rytmu, mama  pracownica państwowej telekomunikacji i ojciec  kierowca w sieradzkim MPK, który, jak każdy ojciec na wsi, nie wtrąca się w marzenia córki, dlatego nie wie, w jakiej bieliźnie dziewczyna jutro wystąpi. Tylko matka wie. Ale nie płacze, nie reaguje złością ani wstydem. Zresztą wszystko w Kłocku jest jakieś takie apatyczne…  Była nawet za, żeby pójść do Czarka  tłumaczy Karina.\nJedna z bohaterek Ballady opowiadała w filmie, że kupi za 20 zł z występu majtki i klapki. Aż tyle naraz.  Ale to nie był tylko film o próbie wyrwania się z nędzy  opowiada Jerzy Morawski.  Niech pani jedzie na prowincjonalną dyskotekę. Do Tucholi w Pomorskie, do Krzywdy w Lubelskie, pod Siedlce, Garwolin, do Izbicy Kujawskiej  podpowiada. Morawscy nazywają te dyskoteki zjawiskiem kulturowym.  Cała Polska lokalna usiana jest miejscami, które dawniej były chlewnią, pegeerowską oborą, magazynem pasz, gdzie co tydzień w rytmie techno kolebie się kilkaset tysięcy osób. Wcześniej przez cały tydzień wisi na słupach plakat, że na wsi zabawa. Są specjalne linie autobusowe, które zbierają tłumy z umówionych miejsc. Ale to tylko weekend. W tygodniu wszędzie ta sama beznadzieja. Totalna nuda.\nPustka, nuda, monotonia\nSandra co chwila sięga po papierosa. Zgrabnie obraca go w palcach zakończonych żelowymi paznokciami z seledynowym wzorkiem. I ciągle poprawia szminkę na ustach. Bo wygląd to jej oferta. Jeszcze do reklamówki trochę ciuszków do przebrania. Za dwie godziny pokaże show w Kisielicach.  Zadupie. Z Bydgoszczy to kawał drogi  tłumaczy, dokąd dziś jadą z Radkiem, byłym modelem, który prowadzi ten biznes. Pstryk…\nHistoria Sandry nie jest skomplikowana. Kombinuje. Ale nie musi. Rodzina nie przymiera głodem, odkąd mama przestała mieć ochotę tyrać za grosze, któregoś dnia zwolniła się z banku i wyjechała do Niemiec. Co tydzień wysyła córkom 300 euro, więc Sandra ma na wszystko, czyli na rachunki i inwestowanie w siebie  fryzjer, solarium, delfinek w pępku, srebrny kolczyk na języku. Sandra dopiero drugi raz zatańczy w dyskotekowej klatce, żeby… uwolnić się od nudy. Dać czadu. Wzbudzić reakcje publiki.  Ludzie tego potrzebują  zaciąga się papierosem. Weźmie 100, 150 zł od występu (plus napiwki za majtki), a oni się napatrzą i szaleją w domu ze swoją.\nAle codzienność Sandry nie jest taka fajna jak sobota. Tu, w Bydgoszczy, piątek jest rozpaczliwie podobny do poniedziałku. Sandra wstaje w południe i idzie na miasto. Potem wraca, przebiera się, żeby cały dzień nie chodzić w tym samym, i znów idzie na miasto. Zasypia, przerzucając kanały… Dlatego tańczy. Wtedy jest adrenalina i człowiek widzi trochę świata. Widzi Kwidzyn, Wieldządz, Tucholę… To dyskoteki, które obstawia Radek. Bo w Bydgoszczy nie tańczą. Za dużo znajomych.  Nikt w tym mieście nie powie, że one nie są zupełnie ubrane. Za to powie, że gołe  dodaje Marcel, który chyba też się kręci w biznesie.  Jesteśmy do tyłu za światem. Bo jaka to różnica, czy tańczy w klatce, czy chodzi po plaży topless?  interpretuje przyzwoitość.\nZ wielkiego świata na razie blond Sandra, która jest trochę na bakier ze szkolnym obowiązkiem i nie dopuścili jej w tym roku do matury, więcej wziąć nie może. Ale to nie spędza jej snu z powiek. W świecie dyskotekowego transu perspektywa czasowa rozciąga się na odległość końca tygodnia. Od soboty do soboty. Reszta to futurologia.\nSandra zatańczy dziś z Dagmarą. Bo czasy się zmieniają. Jedna rozebrana dziewczyna już nikogo nie rozgrzewa. Muszą być dwie. I muszą się zmieniać w lokalach. Mężczyzna to wzrokowiec. Konsumuje oczami. Jeśli mu się opatrzy, odejdzie gdzie indziej albo już nie będzie tak gwizdał. Dagmara? Robi w tym od dwóch lat. Matka jej kiedyś powiedziała:  Rób, co chcesz, byle po cichu. Też nie musi, skoro tata śle pieniądze z zagranicy, a ona dorabia w biurze podróży na pół etatu. Ale w ten sposób Dagmara zabija monotonię. Cały tydzień dom, chłopak, pierwszy rok hotelarstwa.  Wie pani, jakie to uczucie, gdy ślini się do klatki tysiąc facetów?\nAle mokro dziś w Imperium!\nW Night Clubie Imperium, podmiejskiej dyskotece w Kisielicach pod Grudziądzem, urządzonej w czymś, co przypomina dawny GS, wieczór o prawdziwym zabarwieniu erotycznym.  Będzie gorąco!  rozochoca didżej.  Jeszcze minuta… Pół minuty… Uwaga!\nKula obrotowa i ultrafiolet odbijają brokat na coraz bardziej gołych ciałach Susi i Jennifer (to na dziś pseudonimy dziewczyn).\n Panowie! Co z wami?! Gdzie jest doping?! Nie słyszę! Panowie!  didżej dodaje czadu. Pierwsze wyjście było tylko na rozgrzanie. Ostra jazda dopiero się zacznie.\n Oblać faceta szampanem! Sprowokować, niech się rozbiera! Ma być show!  Radek rozkręca dziewczyny na zapleczu.  Panowie! Obmyjcie sobie pachy! Uff, jak gorąco! Będzie mokro!\nTrzecie wyjście. Scena już bez staniczków. Susi, w długich czarnych butach, zlizuje szampan z Jennifer… Dziś robią jeszcze spontan. Jedna kładzie się na drugiej, imitując ruchy kopulacyjne. Wkładają ręce w majtki i przeciągają palcami po tych miejscach. Jeden chłopak nie wytrzymał. Już wyrwał się do dziewczyn. Drugi.  Ściągaj dzwony  skanuje tłum.  Największe pały są gdzie?!  W Kisielicach!  Gdzie?! Panowie, nie słyszę!\nZabawa. Adrenalina. Power. Czysta erotyka. Ile czasu zajmuje cała ta zastępcza filozofia tancerek, przyklejona do obleśnego występu przed tłumem rozochoconych wyrostków? Chyba same nie wiedzą. Zresztą na wyraz upokorzenie Dagmara wykrzywia wargi. Jakaś moja fanaberia.\nImperium to świątynia tutejszej rozrywki. Show za 5 zł (cena sobotniego biletu nie może być wygórowana) przyjechało obejrzeć całe to towarzystwo, które latem przesiaduje na schodkach sklepów wielobranżowych, a zimą na klatkach pegeerowskich bloków, stojących w polach przy drogach jak na wyspach. Tydzień wisiały na słupach plakaty, że będą w Kisielicach gorące Amazonki z Bydgoszczy, więc ludzie jadą z całej okolicy.  To najlepiej ściąga męską młodzież z terenów, gdzie jest 65-procentowe bezrobocie i nikt nie dysponuje groszem  mówi pan Kazimierz, właściciel dyskoteki, która serwuje piwo za 3,8 zł. Zapłacił za rozbieraną ekipę z Bydgoszczy 500 zł. Właściwie nie bardzo może zrozumieć, dlaczego Kisielice mają jeszcze prawa miejskie.  Oprócz PGR-ów były tu kolej, kino, masarnia. Dziś zostały biblioteka i prywatna sala z sześcioma komputerami, której właściciele też wychodzą na zero. Jakie zakłady pracy? Policja, poczta i urząd miasta.\nNa sobotę w Kisielicach czekają też miejscowe. Zakładają najładniejsze białe bluzki (w ultrafiolecie biel wygląda najbardziej transowo) i popijając ciepłą fantę za 2,5 zł, wyszukują nowych w tłumie.  Wiadomo, że na okolicznych człowiek nie czeka  wzdycha do nietutejszych blondyna spod Łasina. Na razie pije fantę za swoje. Wiele nie chce. Żeby tylko facet nie był wiochmenem. Z Iławy, Szczecina, Gdańska. Jest tu co sobota, ale zwykle nie zdarza się cud.\nMówi o sobie, że ma swoją godność. Inaczej jak niektóre…\nNiebrzydkie i niedrogie\nŻeby znaleźć adresy do niektórych, wystarczy otworzyć piątkową Gazetę Pomorską na rubryce Towarzyskie: Amanda  Bydgoszcz, Julia  Włocławek, Aleksis  Grudziądz, Hostessa  Inowrocław. Każda na komórkę.\nDoktor Jacek Kurzępa, socjolog młodzieży z Uniwersytetu Zielonogórskiego i autor książki Młodzież pogranicza  świnki, czyli o prostytucji nieletnich, w której przedstawia akceptowane przez nastolatków formy zarabiania, dziewczyny początkujące w tym biznesie nazywa właśnie świnkami. Ale to tylko termin dla zachodniego pogranicza. W miejscowościach nadmorskich popularniejsze określenie to mewki. One same, nieletnie, sprzedające się za perfumy, walkmana albo coś ładnego Wranglera, mówią o sobie razy. To skrót od taryfikatora prowincjonalnej prostytucji  za to i to tyle razy, za tamto tak i tak.\nKim jest dzisiejsza świnka?  Zwykle pochodzi z rodziny upośledzonej materialnie i socjalnie. Ale jest coraz bardziej pewna siebie i wyrachowana. Bo już nie musi się liczyć z ostracyzmem środowiska  mówi dr Kurzępa.  W moich sondażach ten fach tylko o 1% przegrywa z uczciwą pracą. Jak się zaczyna? Najpierw ona siedzi przed ekranem telewizora (na prowincji to od dawna jedyna rozrywka) i zastanawia się, jak wejść za tę szybę szansy na sukces i drogi do gwiazd (wystarczy przejrzeć tytuły programów). Próbuje. Dom? Milczy, bo co może powiedzieć, skoro ona to jedyna osoba, która przynosi pieniądze? Ojciec? Matka? Przecież już od dawna są bez szans wyrwania się z gnoju.\n Znam matki, które pilnują córek do pełnoletności, by potem wystawić je zagraniczniakowi za 5-\n-6 tys. marek. Ale musi być pełnoletnia, bo Niemcy to legaliści  opowiada prof. Danuta Markowska, socjolog i etnolog z Uniwersytetu Zielonogórskiego, która od lat zajmuje się pograniczem w perspektywie szans i zagrożeń.  Matki tłumaczą córkom, na czym polega różnica z Niemcem za kilka tysięcy, a z ukochanym za darmo. Jak to możliwe? Dla wielu seks wyszedł już dawno ze sfery kategorycznych ocen moralnych, kiedy to albo się puszczała i była k… albo nie. Jest oceniany zdaniem poprzedzającym: to zależy. Zagubieni, niewykształceni, bez pomysłu i perspektyw, pootaczali się jakimś nimbem pseudoracjonalizacji, którym kamuflują zażenowanie. Zasada jest taka  matka zostawia klucz i wychodzi z mieszkania. Potem mówi: to dla jej dobra, czy miałaby taką kawalerkę?\nCo mówią one, świnki?  15-latka tłumaczyła mi z rozbrajającym uśmiechem: Ale ja wszystkim każę wcześniej się umyć  opowiada pewien psycholog.  Kiedyś może rodzina i dzieci. No i po życiu  wyznała Kurzępie jedna ze świnek. Nuda wraca namolnie jak refren.\nJoanna Moczydłowska z Młodzieżowego Ośrodka Wychowawczego w Goniądzu badała wśród małolat trudniących się erotyką lęki, system wartości, poziom poczucia sensu życia. I wstydu.  Jakie są?  zastanawia się.  Jedne cwane, drugie naiwne, łatwowierne. Niemal każda z wszechogarniającym brakiem wiary, że można w życiu coś osiągnąć. Do samych siebie nie mają szacunku. Do życia też. Tylko 6% sądzi, że może być ono wyzwaniem.\nJoanna Moczydłowska nazywa ten stan ogólnym poczuciem niegodności.  Zaczyna się już w najmłodszych klasach. Gorsze ubrania, oceny. Potem tak jakoś samo idzie. Szkoła? Wie dobrze. Ale szkoła do tego jeszcze długo się nie przyzna. Czy winić biedę, skoro zwykle prostytuują się nie za chleb, ale za markowe ciuchy?\nCo czwarta wierzy, że przełom przyniesie miłość. Ale sprawdzone wzorce wracają.  Nie wiadomo, w jakiej skali. Gdy odejdą z ośrodka, wysyłamy ankiety pod znane nam adresy. Sporo listów nie wraca.\nMoralność jak kisiel\nDo Feniksa, warszawskiego lokalu utrzymanego w stylistyce socrealistycznego dancingu, co wieczór po 22. wpada Roza. Ma piekielnie długie nogi. Wskakuje na tych nogach na rurkę, podciąga się do góry, leci głową w dół. Odpina biustonosz, rzuca za siebie. Potem… Lekką niezgrabność ruchów usprawiedliwia fakt, że przy rurce zaczepiła się dopiero przed trzema tygodniami. W bardziej dziewczęcej niż erotycznej koszulce, właściwie piżamce, którą do tego celu kupiła w szmateksie, nie wygląda wyzywająco. Musi zmienić scenografię. Na odważniejszą.\n Nie jestem typowa dla pani reportażu  tłumaczy. Kiwam głową. Wiem, że święcie wierzy, że jest inna niż ten cały zasrany świat. Musi przecież jakoś mieszkać. Zarobić na kanalizację w mieszkaniu pod Warszawą.  Ma pani łazienkę? No właśnie  pyta, jakby szukała rozgrzeszenia dla faktu, że też chce mieć bieżącą wodę. Dlatego myśli, że utknie przy rurce na dłużej. Na kanalizację nie wyszarpie z kinezyterapii, którą zajmuje się w dzień, jeżdżąc na prywatne wizyty. Miesiąc, rok?\nRoza jakoś po ludzku sama siebie rozumie, po swojemu odcinając od fachu moralność. A jeśli w tym zawodzie odetniesz moralność, wychodzi tylko na to, że jesteś przedsiębiorcza. Oferujesz usługę, na którą jest popyt. To wszystko.\nOklaski. Koniec występu. Teraz zadaniem Rozy jest krążyć między klientami i wciągać panów do zabawy. Bo pieniądze wydają chętniej, gdy dziewczyna zjawia się przy stoliku. Szampan z Rozą  150 zł. Prywatny striptiz  50.\nJedno niewielkie ustępstwo. Drugie… Moralność Rozy rozciąga się jak kisiel. Bo co za różnica, czy Roza tylko się rozbierze, czy wejdzie na stół i będzie się ocierać bez majtek o chłopaka, któremu koledzy zafundowali dziś wieczór kawalerski?  Co, jest pani w szoku?  ucieka za kotarkę dopiąć stanik. Już mnie samej trudno się zorientować, czy Roza jest dobra, czy nie.\nProf. Danuta Markowska z Zielonej Góry opowiada:  Przychodzą do mnie pary, prosząc o pomoc, jak zachować niepowtarzalność seksu z ukochanym, skoro ona dorabia w agencji. Czy nie mogę podpowiedzieć jakichś technik, które zastrzeże tylko dla jedynego? To taka współcześnie rozumiana wierność, normalnienie nienormalności. Będzie trwała przez jakiś czas. Potem może otworzą z chłopakiem kiosk albo warzywniak. Nawet nie chodzi o nędzę ani brak perspektyw. Nikt z tych młodych nie ma dziś pewności, że z regułami będzie żył skromnie, ale godnie.\nMajtki muszą pachnieć\nNa dywanie u Mończyka leżą spakowane gadżety na jutrzejszy wyjazd do Sopotu: wiaderko do polewania, numerki dla kandydatek, decybelomierz do mierzenia oklasków, tampony.  Stres, scena powodują, że moje dziewczyny czasem dostają okresu  wyjaśnia erotoman profesjonalista, który po 20 latach przewiduje absolutnie wszystko. Leżą też specjalne koszulki z cieniutkiej dzianiny. Takie, spod których po polaniu wodą prześwitują brodawki. Ale woda musi być lodowata. Piersi wtedy fajnie się kurczą i sterczą, unosząc się do góry.\nNa sekscyrk Czarka, czyli na ciało, zaczął się sezon.  Walki w oleju i makaronie to raczej zima  tłumaczy.  Co ja bym robił zimą, gdyby nie ten kisiel? No i zaraz ruszą wieczory kawalerskie. Za dodatkowe 20 zł młody dostaje majtki na pamiątkę. Ale takie, w których dziewczyna chodzi dwa dni. Bo on musi ją czuć. Dziewczyna przeciąga je kilka razy przez siebie i zakłada mu na głowę. Najpierw były majtki z metką, ale się nie sprawdziły. Nie miały zapachu.\nMończykowi czasem się wymknie w rozmowie, że ludzie na tych wiochach są biedni. Ale Mończyk orze ponoć uczciwie. Ma nawet taką teorię:  Ja jestem dla moich dziewczyn jak Michał Wiśniewski dla dzieci, których nikt nie kocha. On daje nadzieję i ja daję nadzieję.\nWłaśnie z Italii wróciła Ilona i rozbiła oprawione zdjęcie Kariny. A jednak żarłoczne hieny. Karina skończyła show.\nErotyczna Polska B\nDr Jacek Kurzępa, socjolog młodzieży, autor książek o problematyce społecznej, w tym o seksbiznesie\nCzy można narysować erotyczną mapę Polski B?\n Najbardziej intensywnymi kolorami trzeba by było wymalować obszary zmarginalizowane gospodarczo i społecznie. Od Koszalina przez Kujawsko-Pomorskie, ziemię lubuską aż po Dolny Śląsk. Z mocnym epicentrum we Wrocławiu i w dawnym wałbrzyskim okręgu węglowym. Dalej Górny Śląsk, Katowice. No i Kraków, który uparcie kamufluje problem. Kraków to zagłębie największej hipokryzji w tym biznesie. Stróże idei opowiadają, że Polska zjeżdża się do nich w celach kulturowych. Tymczasem wiele dziewczyn jedzie w piątek z Katowic do Krakowa, wyciągając 3 tys. zł za weekend. Cztery takie nawroty i jest z czego żyć.\nDa się już zauważyć, że po otwarciu unijnych granic nastąpiło przeorganizowanie seksbiznesu. Parkingi w pasie pogranicza, gdzie do niedawna dziewczynki prezentowały wdzięki, stoją dziś puste, bo kierowcy błyskawicznie przekraczają granicę. Hossa jest teraz wewnątrz kraju, w pobliżu większych składów celnych.\nKto się zaczepia w erotyce?\n Część dziewczyn uprawia rzeczywiście prostytucję głodową. Ale są takie miasta marzeń (Poznań, Gdańsk, Warszawa), gdzie zjawisko sprzedajnego seksu jest ofertą rynkową. Jest popyt, to i podaż. A popyt na młode ciało wzrasta, bo daje ofertę seksu bezpiecznego i powabnego. Zwłaszcza że towar dziś ma być trendy. Zamiast wenery, HIV i AIDS najlepiej świeży, po solarium i po siłce. Są też dziewczyny, które nie muszą się rozbierać po prowincjonalnych dziurach, ale lubią ten teatr admiracji, bycie przez chwilę w centrum, kiedy czasem ktoś je wyłowi z występu w kisielu i w ich senno-marudnej rzeczywistości pojawia się na parę godzin pozór uczucia.\nOd jakiego momentu zaczyna się dziś jakaś uniwersalna norma przyzwoitości, skoro nikt, prócz księdza w parafii, nie grzmi, że u nas w wiejskim klubie chlapią się w kisielu? Za grosze.\n Jest takie miasteczko w dawnym woj. gorzowskim, gdzie w II klasie gimnazjum pojawiła się prostytucja. W szkole wybuchła wojna. Przeciwniczki chodziły w spodniach, cichodajki w spódniczkach. Często się biły. Ale niechęć stępiała szybko. Bo tamte zaczynały coraz ładniej pachnieć. Rachunek był prosty.\nA otoczenie? To kłopot dzisiejszych 40-latków. Wycofali się z kontroli społecznej. Nie rozumieją świata, są niezaradni życiowo. Mówią: dziecko, ja nie wiem, spróbuj sama. No to dziecko zagospodarowuje świat. Albo mówią: kupisz sobie, jak będziesz zarabiać. No to dlaczego ma teraz nie zarabiać? A co ma w ofercie? Jak truizm zabrzmi pewnie, że telewizyjne talk show wykreowały czasy społecznego ekshibicjonizmu. Jest rzeczą godną pochwały roznegliżować się z intymności. W konsekwencji ludzie tracą godność.\nNa czym polega ten fenomen wiejskich dyskotek?\n Na rytmiczności. Od piątku do piątku żyje się czekaniem na pozór życia takiego jak w MTV, które daje kolebanie się w dyskotece. Nie ma we wsi innych, intelektualnych czy edukacyjnych ofert, więc młodzi biorą to, co proponują właściciele tych klubów. Chcą czy nie chcą, podejmują dialog z jedynym oferentem czegokolwiek w okolicy. I czekają w umówionych miejscach, daleko od szosy, na tzw. glizdy, czyli autokary, które rozwożą ich za darmo. Bo i skąd mają wiedzieć, że to nierówny dialog?


ICB sept płyn - ICB Pharma PL\nDezynfekcja skóry rąk i powierzchni\nICB sept płyn to preparat przeznaczony do higienicznej dezynfekcji nieuszkodzonej skóry rąk, przedmiotów codziennego użytku oraz powierzchni nie mających kontaktu z żywnością.\nwykazuje działanie bójcze w odniesieniu do wirusów (w tym SARS-CoV-2), bakterii i grzybów\nzawartość alkoholu ponad 70%\nZalecany do stosowania w miejscach o podwyższonym ryzyku sanitarnym, w szczególności w placówkach służby zdrowia, oraz w innych miejscach wymagających przestrzegania wysokiego poziomu higieny.\nPreparat zawiera ponad 70% alkoholu, dzięki czemu wykazuje wysoką skuteczność w eliminacji wirusów (w tymSARS-CoV-2) oraz gorzki dodatek Bitrex zniechęcający do dotykania dłońmi okolic jamy ustnej, co dodatkowo zmniejsza ryzyko infekcji.\nDostępne pojemności – 125ml oraz 1l.\nPopyt na produkty służące do dezynfekcji ma charakter całoroczny. W ostatnim czasie, z uwagi na pandemię COVID-19 znacząco wzrosło zapotrzebowanie na tego typu preparaty, ponieważ dezynfekcja i dbałość o zachowanie podwyższonych standardów higienicznych stała się powszechną koniecznością i codzienną rutyną. Zaletą formuły ICB sept jest możliwość zastosowania płynu zarówno do dezynfekcji skóry dłoni, jak również powierzchni codziennego użytku, co zwiększa spektrum odbiorców. Ponadto dostępne pojemności odpowiadają na potrzeby szerokiej grupy odbiorców, w tym indywidualnych.