Ta opowieść jest zupełnie inna od dotychczasowych. Bo też dotyczy niezwykłej rodziny, w której obok ludzi, poczesne miejsce zajmowały zwierzęta. Rysiczki, borsuk, zwany czule Borsuniem, kogut Kuba, prosiak Moryś i hiena Dżolly wychowywały się w domu „Pod zwariowaną gwiazdą” razem z ludzkimi dziećmi. I razem z ludźmi dzieliły ciężki, wojenny los. Tak wyglądała rodzina dyrektora warszawskiego ZOO.\nW połowie XIX wieku nie było jeszcze ogrodu zoologicznego na warszawskiej Pradze, a przodkowie dyrektora Jana Żabińskiego oddawali się innym pasjom. Ojciec Jana Żabińskiego, Józef Żabiński, syn Jana i Marianny ze Szczerkowskich, był znanym szachistą. Urodzony w 1860 roku, w szachy zaczął grać w bardzo młodym, jak na owe czasy wieku, to znaczy będąc jeszcze w gimnazjum. Szybko osiągnął wysoki poziom i w latach 80. XIX stulecia stał się czołowym szachistą i popularyzatorem szachów w Warszawie.\nÓwczesna prasa donosiła, że w 1884 roku zwyciężył w II Turnieju Warszawskim, zdobywając tytuł mistrza miasta. Towarzysko grywał z Bolesławem Prusem. Choć z zawodu był prawnikiem, parał się też dziennikarstwem, prowadząc szachowe kolumny w „Tygodniku Ilustrowanym” oraz „Kurierze Warszawskim”. Z jego inicjatywy w roku 1899 powstało Warszawskie Towarzystwo Zwolenników Gry Szachowej, a po odzyskaniu niepodległości, w 1926 roku – Polski Związek Szachowy, którego został prezesem.\nJednak szachy nie były jedyną miłością Józefa Żabińskiego. W połowie lat 90. ożenił się z o dziewięć lat młodszą panną Heleną Matyldą Strzeszewską, córką Franciszka Ludwika Macieja Damazego i Michaliny Strzeszewskich. Z tego związku urodziło się czworo dzieci: w 1897 Jan Franciszek Dionizy, dwa lata później – Maria Michalina Augusta, w 1901 – Hanna, a następnie Józefa.\nPierwszy z rodzeństwa, Jan Franciszek Żabiński, choć od dziecka - za sprawą matki - zainteresowany zoologią, przed wybuchem I wojny światowej trenował z sukcesami lekkoatletykę. Specjalizował się w sprintach. Z wynikiem 11, 1 sek. został rekordzistą Warszawy w biegu na 100 metrów. Tadeusz Andrzej Grabowski, piłkarz Polonii Warszawa, w swojej książce „Z lamusa warszawskiego sportu” wspomina, że rekord ten utrzymał się bardzo długo1.\nTymczasem wybuch I wojny światowej przerwał dobrze zapowiadającą się karierę sportową. Zamiast trenować, młody Jan Żabiński rozpoczął szkolenie w Polskiej Organizacji Wojskowej (POW), tajnej organizacji militarnej, powstałej w sierpniu 1914 roku w Warszawie z inicjatywy Józefa Piłsudskiego. Działał też w Milicji Ludowej Republiki Polskiej, został nawet przydzielony do osobistej ochrony Józefa Piłsudskiego, a w czerwcu 1919 roku – wstąpił do odrodzonego już Wojska Polskiego. Za udział w wojnie polsko-bolszewickiej 1920 roku otrzymał Krzyż Walecznych. Po zakończeniu służby wojskowej mógł wreszcie pomyśleć o studiach.\nPoczątkowo, jeszcze przed wojną, Jan Żabiński, absolwent postępowego Gimnazjum Jana Kreczmara, planował studia zoologiczne w Belgii. Ostatecznie został w Warszawie i uzyskał stopień inżyniera agronomii w Szkole Głównej Gospodarstwa Wiejskiego. Doktorat z fizjologii obronił na Uniwersytecie Warszawskim, a habilitował się (w 1946 r.) na Uniwersytecie Marii Curie-Skłodowskiej w Lublinie. Już w latach 20. stał się cenionym badaczem przyrody, wygłaszał pogadanki na temat zwierząt w Polskim Radiu i prowadził zajęcia dydaktyczne na SGGW. To właśnie tam poznał swoją przyszłą żonę Antoninę.\nDzieciństwo Antoniny było tragiczne. Urodziła się w 1908 roku w Petersburgu, gdzie jej ojciec, Antoni Erdman pracował jako inżynier kolejnictwa w spółce Kolei Władykaukaskiej. Jako budowniczy kolei był w ciągłych rozjazdach, więc gdy w 1912 roku na suchoty zmarła matka czteroletniej Antoniny, Maria z Biedunkiewiczów, dziewczynką zajęła się ciotka, Jadwiga Biedunkiewiczówna. Niedługo po tym, jak w 1917 roku salwy „Aurory” obwieściły światu wybuch Rewolucji Październikowej, Antonina wyjechała do ojca, przebywającego wówczas w Taszkiencie. Niestety i tutaj, choć z opóźnieniem, dotarła rewolucja. Pewnego wieczoru Antoniego Erdmana i jego drugą żonę zatrzymała „trójka” komisarzy ludowych. Po klasycznym rozkazie: „Pokażi ruki!”, jako klasowi wrogowie, zostali rozstrzelani na miejscu.\nTak oto, w wieku niespełna 13 lat, Antonina została sierotą. W Taszkiencie praktycznie nie było nikogo, kto mógłby się nią zaopiekować. Musiała radzić sobie sama. Zarabiała na utrzymanie udzielając lekcji. Być może, to właśnie owe traumatyczne doświadczenia z dzieciństwa wpłynęły na jej odważną i pełną poświęcenia postawę w czasie II wojny światowej. Nie uprzedzajmy jednak faktów. Na razie, kiedy w 1923 roku, w wyniku porozumienia między Polską a Rosją nadarzyła się okazja repatriacji, Antonina zdecydowała się na powrót do Polski. Po długiej podróży, jako piętnastolatka znalazła się w Warszawie. Nie mając tu bliższej rodziny, rozpoczęła pracę jako nauczycielka i korepetytorka. Owładnięta chęcią doskonalenia się, podjęła naukę języków obcych, rysunku i malarstwa, skończyła też kursy archiwistyczne.\nZ tego okresu datuje się zabawne zdarzenie, które w pamiętniku matki znalazła jej córka, Teresa. Otóż będąc w Warszawie Antonina udała się do wróżki, która przepowiedziała jej życie w otoczeniu dużej ilości zwierząt. Antonina była przekonana, że wyjdzie za mąż za jakiegoś właściciela majątku ziemskiego, gdzie jak to w gospodarstwie, będzie miała pod opieką zwierzęta hodowlane. Skąd mogła wiedzieć, że wróżba niebawem się spełni – w jej życiu będą obecne zwierzęta, tylko innego typu. Kiedy pod koniec lat 20. jako archiwistka rozpoczęła pracę w sekretariacie na SGGW, poznała wykładającego tam zoologa, Jana Żabińskiego, a w 1931 roku została jego żoną.\nBudowa nowoczesnego ZOO\nPasowali do siebie nie tylko ze względu na zamiłowanie do przyrody, ale również ze względu na cechującą ich oboje pasję społecznikowską i działanie na rzecz popularyzacji wiedzy o zwierzętach. Właśnie wtedy w Warszawie, w której do tej pory funkcjonowały jedynie prywatne zwierzyńce i menażerie, powstał ruch na rzecz założenia ogrodu zoologicznego z prawdziwego zdarzenia. Jego zwolennicy dążyli do zorganizowania placówki miejskiej, działającej według najnowszych standardów: dla dobra nauki i edukacji, nie nastawionej wyłącznie na zysk. W czerwcu 1927 roku został zatwierdzony statut Miejskiego Ogrodu Zoologicznego. Magistrat wyznaczył dla ZOO liczący 12 ha teren na prawym brzegu Wisły, za Parkiem Praskim. Rozpoczęło się intensywne planowanie i urządzanie ZOO. Dla publiczności Ogród Zoologiczny otwarty został 11 marca 1928 roku i od razu podbił serca warszawiaków.\nPierwszym dyrektorem warszawskiego ZOO został Wenanty Burdziński, polski przyrodnik, założyciel ogrodu zoologicznego w Kijowie. Po jego rychłej śmierci (w grudniu 1928 roku, w wyniku nieleczonego przeziębienia), prowadzenie ogrodu powierzono mającemu już poważny dorobek naukowy Janowi Żabińskiemu, który od początku 1929 roku z wielką pasją i entuzjazmem rozpoczął pracę nad organizacją ogrodu. Pierwszymi mieszkańcami ZOO stały się zwierzęta z upadłego zwierzyńca Pągowskiego oraz mniejszych menażerii. Wśród ok. 500 okazów był niedźwiedź brunatny, lemury, koczkodany, aligator, kangur, jeżozwierz, aguti i wiele egzotycznych ptaków. Pomimo trwających jeszcze cały rok, intensywnych prac budowlanych i ogrodniczych, nowe ZOO odwiedzały tłumy.\nW 1931 roku do ekipy Ogrodu Zoologicznego dołączyła Antonina Żabińska, świeżo poślubiona żona dyrektora. Jak sama wspomina w książce „Ludzie i zwierzęta”, niedostatkiem młodziutkiego ZOO, był brak infirmerii i dziecińca dla osieroconych i chorych zwierząt:\n- Pod naszym dachem – mieszkaliśmy wówczas w małym służbowym domku na terenie ogrodu: trzy małe izdebki plus pracownia Jana – musiały przebywać słabe, nowo narodzone lub chore zwierzątka. Wymagały one szczególnej troski i stałej wnikliwej obserwacji pod osobistą kontrolą Jana. Miałam więc okazję do odbycia praktyki pielęgniarskiej i szczęśliwie udało mi się wyhodować dwie małe rysiczki. Mam wrażenie, że przypieczętowały one na zawsze moje przymierze z ZOO. Na ich cześć – że się tak wyrażę – nazwałam później mego synka Rysiem.2\nPod okiem Antoniny i Jana Żabińskich warszawskie ZOO rozwijało się znakomicie. Powstała słoniarnia, małpiarnia i budynki dla żyraf. Każdego roku pozyskiwano nowe gatunki zwierząt. Ale też od początku do najważniejszych zadań ZOO należała ochrona ginących gatunków. To właśnie w warszawskim ogrodzie zoologicznym po raz pierwszy w niewoli udało się rozmnożyć m.in. likaony oraz ginący gatunek konia Przewalskiego. Powstał tu również pierwszy w Polsce plan ochrony zagrożonego wyginięciem żubra.\nWkrótce Żabińscy zamieszkali w wybudowanej dla dyrektora ZOO modernistycznej willi, położonej na terenie ogrodu. W 1932 roku pojawiło się ich pierwsze dziecko, syn Ryszard, zwany Rysiem, na cześć wychowanych przez Antoninę rysiczek. Pojawiły się też zwierzęce dzieci: królik Wicek, który spał z Rysiem pod kołdrą, kurczak Kuba i hienka Dżolly. Dżolly i wychowany w ogrodzie borsuk, na którego wołano Borsunio, stały się bohaterami książek Antoniny. Później dołączył do nich prosiak Moryś, nieodłączny towarzysz zabaw Rysia. Ludzie i zwierzęta zgodnie żyli tworząc wielką rodzinę.\nW 1937 roku w warszawskim ogrodzie przyszło na świat słoniątko, co było osiągnięciem na skalę światową – azjatycka słonica Tuzinka, potomstwo słonicy Kasi i słonia Jasia, była dwunastym słoniem urodzonym w warunkach ogrodu zoologicznego. Słoniątko bardzo szybko stało się ulubieńcem warszawiaków.\nWarszawskie ZOO stało się nowoczesną, jedną z najlepszych w Europie placówką, spełniającą światowe standardy hodowli zwierząt. Tłumnie odwiedzane przez warszawiaków i wycieczki z całej Polski, utrzymywało też kontakty międzynarodowe. Żabińscy brali udział w zjazdach organizowanych przez Międzynarodowy Związek Dyrektorów Ogrodów Zoologicznych, służących wymianie poglądów i doświadczeń. Odbywały się one głównie w Niemczech. Tam Żabińscy poznali braci Lutza i Heinza Hecków, dyrektorów berlińskiego i monachijskiego ZOO. Jak zobaczymy później, te międzynarodowe kontakty odegrają swoją rolę w dalszych losach Żabińskich i kierowanego przez nich ogrodu.\nWojna piekłem dla ludzi i zwierząt\nLatem 1939 roku warszawskie ZOO wyglądało naprawdę okazale. Kolejny zjazd Międzynarodowego Związku Dyrektorów Ogrodów Zoologicznych miał się odbyć na wiosnę 1940 roku w Warszawie. Nie odbył się: wybuchła wojna. Jeszcze w lipcu nie bardzo wierzono w jej wybuch. Jednak na wszelki wypadek zaopatrywano ogród w większe niż zazwyczaj zapasy siana, owsa, kaszy, suszonych owoców i ryb, mąki i sucharów oraz węgla i drzewa.\nOstatnie przed katastrofą wakacje Antonina spędzała z synem w miejscowości zwanej Rejentówką, pod Radzyminem. Kiedy wróciła do Warszawy, trwały już bombardowania. Dom na terenie ZOO znalazł się w obszarze najbardziej atakowanym przez wroga, leżał bowiem niedaleko obu przyczółków mostowych – mostów kolejowego i Kierbedzia. W ZOO stacjonował ponadto batalion zapór balonowych. Niemcy rozpoczęli więc zaciekłe bombardowanie tego rejonu.\nCzęść zwierząt, jak słonica Kasia, małpy i antylopy zginęła od pocisków i kul. Reszta rozbiegła się. Wielbłądy, lamy i jelenie błąkały się nad Wisłą. Szympansy i ptaki egzotyczne spłonęły razem z ich pawilonem. Bomba rozbiła skałę białych niedźwiedzi – misie, jedne z najgroźniejszych drapieżników, wyszły na wolność! Za chwilę to samo mogło zdarzyć się z pomieszczeniem lwów, tygrysów i lampartów. Nie było innego wyjścia – ze względów bezpieczeństwa trzeba było odstrzelić drapieżniki.\nŻabińscy byli bezsilni. Bezradnie patrzyli na piekło, jakie rozgrywało się w stworzonym przez nich rajskim ogrodzie dla zwierząt. W kilka dni zniszczony został cały dorobek ich życia. Nie było jednak czasu na rozpacz. Sytuacja rozwijała się w szybkim tempie. Zgodnie z radiowym apelem pułkownika Umiastowskiego, ogłoszonym w nocy z 6 na 7 września, Jan Żabiński wraz z innymi mężczyznami opuścił Warszawę, kierując się na wschód. Antonina została sama z dzieckiem. Nie mogła nadal pozostawać na terenie atakowanego ogrodu. W przerwie między bombardowaniami, załadowawszy na wózek zaprzężony w kuce trochę żywności, przeprawiła się z ciotką, gosposią i Rysiem na drugą stronę Wisły, na ulicę Kapucyńską, gdzie mieszkała siostra Jana, Józefa Zaorska z rodziną. Tam przeżyli zmasowane naloty niemieckie trwające od 24 do 27 września.\nTymczasem Jan Żabiński dotarł w swojej wędrówce aż pod Terespol, nie znajdując po drodze żadnych ośrodków mobilizacyjnych ani przedstawicieli władz wojskowych. W drodze powrotnej, zatrzymał się w majątku przyjaciół, w Mieni pod Warszawą. Jakież było jego zdziwienie, kiedy w pukającym nagle do drzwi dworku oficerze Wehrmachtu rozpoznał doktora Müllera z Królewca, członka Międzynarodowego Związku Dyrektorów Ogrodów Zoologicznych, który jako zaopatrzeniowiec, przyjechał do Mieni po żywność dla swojego oddziału. Po krótkiej rozmowie, Müller najpierw fikcyjnie Jana aresztował, a następnie podwiózł wojskowym samochodem do rogatek grochowskich, skąd już pieszo Żabiński dotarł na Kapucyńską.\nPo tym wręcz cudownym powrocie Jana i po kapitulacji Warszawy, Żabińscy wrócili do swojego ogrodu i starali się uratować to, co z niego zostało, czyli złapać rozproszone zwierzęta. Tymczasem administracja miasta przechodziła stopniowo w ręce Niemców. Ogród Zoologiczny – cały personel i reszta wychowanków – został pozbawiony wszelkich środków do życia. Wtedy z pomocą przyszła ludność Warszawy. Dwie pary koni zwoziły codziennie z uruchomionych naprędce stołówek i kuchni beczki pomyj, kosze odpadów i obierek. Znajomy Tatar, niegdyś dostawca koniny do ZOO, otworzył jatkę mięsną na bazarze Różyckiego i umożliwił Żabińskim zaopatrywanie się w końskie mięso, bez konieczności wystawania w kilometrowych kolejkach. Zburzone miasto pomagało jak mogło swojemu ZOO żywić ocalałe zwierzęta.\nJednak nowe władze okupacyjne stwierdziły, że nie ma podstaw, aby Warszawa, jako miasto prowincjonalne (wszak siedziba władz Generalnego Gubernatorstwa znalazła się w Krakowie), posiadała ogród zoologiczny. Likwidacja była postanowiona. Dzieła zagłady dokonało wywiezienie do Niemiec najcenniejszych pozostałych przy życiu okazów, w tym ukochanej przez warszawiaków Tuzinki. Wywózkę zwierząt zarządził dawny znajomy Żabińskich, profesor Lutz Heck, dyrektor berlińskiego Ogrodu Zoologicznego, od lat pracujący nad „odtworzeniem” wymarłego w XVII wieku tura. Zabierając zwierzęta obłudnie obiecywał, że zostają tylko wypożyczone na czas prowadzenia działań wojennych i wrócą do Warszawy. Oczywiście tak się nie stało. Żubry i tarpany pojechały do Monachium, wielbłądy do Hanoweru. Wysłana do Królewca dwuletnia Tuzinka żyła jeszcze tylko pięć lat. Na resztę zwierząt Niemcy urządzili sobie sylwestrowe polowanie.\nZOO przestało więc istnieć, ale rodzinie Żabińskich pozwolono pozostać w ich willi. Z wiosną 1940 roku na terenie ogrodu zaczęła działać tuczarnia świń, podlegająca miejskiej rzeźni. Dzięki temu Żabińskim udało się zdobyć środki do życia, a byli pracownicy ZOO mogli ponownie otrzymać legalne zatrudnienie. Wraz z nadejściem jesiennych chłodów tuczarnię trzeba było jednak zamknąć, gdyż nieopalane pawilony dla słoni i hipopotamów, nie nadawały się dla świń, a zarządca rzeźni nie godził się nawet na zakup słomy.\nPo krótkim funkcjonowaniu na terenie ZOO firmy zielarskiej, niemiecki prezydent Warszawy Ludwig Leist zaakceptował projekt wiceprezydenta Juliana Kulskiego założenia na trawnikach i wybiegach ogrodu zoologicznego ogródków warzywnych dla ubogiej ludności miasta. Tak więc Jan Żabiński z dyrektora ZOO, a następnie kierownika tuczarni świń, stał się opiekunem ogródków działkowych, podlegających miejskiemu Wydziałowi Terenów Zielonych.\nWilla „Pod zwariowaną gwiazdą” i jej nowi mieszkańcy\nWtedy właśnie otrzymał przepustkę do getta. Zaczął wykorzystywać ją, początkowo żeby odwiedzić znajomych, przemycić dla nich paczkę czy gryps. Później przemycał także ludzi. Dzięki przepustce Żabińskim udało się uratować życie ponad setki osób, które ukrywały się w piwnicach willi oraz w opuszczonych pomieszczeniach dla zwierząt. Wymagało to precyzyjnej organizacji. Organizacją zewnętrzną, czyli przede wszystkim załatwianiem fałszywych dokumentów i przeprowadzaniem na aryjską stronę, zajmował się Jan. Natomiast nad bezpieczeństwem uciekinierów na terenie ogrodu czuwała Antonina.\nTo ona musiała znaleźć każdemu miejsce i jakoś wszystkich wyżywić. To ona wreszcie musiała w razie czego dać odpór stacjonującym nieopodal lub przychodzącym tu na spacery Niemcom. Antonina zastosowała zasadę „otwartego domu”- dosłownie, bo drzwi były otwarte, a w oknach w ciągu dnia nie było nawet firanek i w przenośni, bo w domu często przebywał ktoś z rodziny lub wpadali znajomi. Przychodzący do Rysia koledzy też byli mile widziani. Chodziło o to, aby przez dom ciągle przewijało się dużo ludzi, wszak gwar i ruch to najlepszy kamuflaż.\nBy dać lokatorom willi sygnał do ukrycia się, Antonina grała na fortepianie melodię z operetki „Piękna Helena” Offenbacha - „Jedź, jedź na Kretę!”. Chowali się wtedy na stryszku, w szafach ściennych, czy ewakuowali do bażanciarni tunelem, którego wejście znajdowało się w piwnicy. Jako kryjówki służyły im też opuszczone pomieszczenia dla lwów.\nCałkowita liczba Żydów, którzy przewinęli się przez willę Żabińskich, nie jest pewna – niektóre źródła podają nawet 300 osób. Wśród ukrywających się była rzeźbiarka animalistyczna Magdalena Gross i jej mąż, prawnik ze Lwowa, Maurycy Paweł Fraenkel, pisarka Rachela Auerbach, mistrz bokserski Samuel Kenigswein z żoną i dwójką dzieci, Marceli Lewi-£ebkowski z rodziną, Joanna Kramsztykówna, mikrobiolog prof. Ludwik Hirszfeld, współorganizator Polskiej Akademii Nauk, oraz Leonia i Irena Tenenbaum, żona i córka światowej sławy entomologa Szymona Tenenbauma. Niestety, sam dr Tenenbaum nie zdecydował się na ucieczkę i zmarł w getcie w 1941 roku. Zdążył tylko przekazać Żabińskiemu swoją unikalną kolekcję owadów. Niewielką jej część można dziś oglądać w odrestaurowanej willi Żabińskich na terenie ZOO.\nFascynujące jest to, że przeżyły wszystkie osoby, które ukrywały się w domu Żabińskich. To zasługa Antoniny i Jana oraz pomagającego im Rysia, ale także dobrej atmosfery panującej w willi, która zyskała nazwę „Pod zwariowaną gwiazdą”. Nie mogło być inaczej, skoro zwierzęta, które były tam obecne, nosiły ludzkie imiona, ludzie zaś mieli „ksywki” zwierzęce. Magdalena Gross zwana była Szpakiem, a dzieci Kenigsweinów – Wiewiórkami. Ulubieniec Maurycego Fraenkla, chomik Piotruś lubił wchodzić na stół i wyjadać resztki z talerzy, a królik Wicek i kurczak Kuba nie odstępowały na krok Rysia. Kuba zresztą oddał życie za swojego małego ludzkiego przyjaciela.\nByło to już w czasie Powstania. Jan, żołnierz Armii Krajowej, pseudonim Franciszek, jako dowódca plutonu w zgrupowaniu Kiliński, walczył w Śródmieściu, a w domu przy Ratuszowej zostały same kobiety i dzieci: Antonina z gosposią i dwoma lokatorkami oraz dwójką już dzieci, bowiem w czerwcu 1944 roku Rysiowi przybyła siostrzyczka, Teresa. Pewnego dnia do drzwi załomotało dwóch esesmanów i kazało wszystkim wyjść z podniesionymi rękami. W zdarzeniu uczestniczył także chłopiec pracujący na znajdującej się na terenie ogrodu lisiej fermie. Jemu to najpierw esesman rozkazał iść za dom. Wtedy padł strzał. To samo powtórzyło się z Rysiem. Antonina zamarła z przerażenia. Wtedy padł trzeci strzał, a chwilę później obaj chłopcy wrócili trzymając za skrzydło martwego Kubę. Tym razem esesmani postanowili się tylko zabawić...\nPod koniec sierpnia mieszkańcy willi „Pod zwariowaną gwiazdą” zostali ewakuowani z Warszawy wraz z niemiecką lisią fermą. Z gromady zwierzęcych domowników, na tułaczkę udał się z nimi tylko królik Wicek. Na szczęście nie dojechali do Rzeszy – dzięki Andrzejowi Grabskiemu, synowi byłego premiera, pracującemu w zarządzie Towarzystwa „Rolnik” w Łowiczu, udało im się znaleźć schronienie w szkole wiejskiej w Marywilu. Tam dotarła do nich wiadomość ze stalagu Altengrabow, że Jan żyje. Ciężko ranny w szyję 15 września, podczas przekraczania ulicy Widok, do końca Powstania przebywał w szpitalu. Niemal cudem, kula przeszła przez środek szyi, omijając najważniejsze organy - kręgosłup, cztery tętnice, żyły, tchawicę i przełyk – i wyszła niczego nie uszkadzając. Później trafił do niemieckiej niewoli - w stalagu, aż do wyzwolenia przez Amerykanów, prowadził pogadanki zoologiczne dla innych jeńców wojennych.\nMniej szczęścia miała siostra Jana Żabińskiego, Hanna Petrynowska, lekarka zamordowana przez Niemców po upadku Starówki, 28 sierpnia, w Wytwórni Papierów Wartościowych, gdzie w zorganizowanym szpitalu polowym opiekowała się ciężko rannymi. Jej męża, również lekarza, Mariana Petrynowskiego, Niemcy rozstrzelali w obozie Mauthausen już w 1940 roku.\nNa zasłyszaną przez radio wieść o tym, że w Warszawie funkcjonuje już ogród zoologiczny, Jan Żabiński zdecydował się natychmiast wracać do kraju. Jego rozczarowanie było ogromne, kiedy wróciwszy w listopadzie 1945 roku do Warszawy zobaczył, że tego ogrodu i domu właściwie nie ma. Z dyrektorskiej willi do zamieszkania nadawał się tylko jeden pokój, budynki dla zwierząt były zrujnowane. Jednak to i tak było dużo. Antonina, po powrocie w lutym 1945 roku z Marywila na Pragę, zastała ogród i dom w stanie kompletnej ruiny. Nie poddała się jednak i postanowiła walczyć o ukochane ZOO.\nZOO znów działa\nPoczątkowo zamieszkała wraz z dziećmi u znajomych na Stalowej. Kiedy tylko jako tako przygotowała jeden pokój i kuchnię dyrektorskiego domu, przeniosła się wraz z dziećmi i gosposią na teren ogrodu. Pokonując niezliczone biurokratyczne przeszkody, uciekając się niekiedy do podstępu – na przykład zabierając ze sobą do wiceprezydenta Warszawy małą wydrę - wykonała ogromną pracę, by zdobyć wszelkie pozwolenia i wreszcie uzyskać fundusze na odbudowę ZOO, które wznowiło swoją działalność w 1946 roku.\nNie udało by się to bez pomocy mieszkańców Warszawy. Przy odbudowie ogrodu zoologicznego ofiarnie pracowała młodzież z okolicznych szkół. Przybywały zwierzęta, darowane przez inne ogrody zoologiczne i prywatnych darczyńców. Jan Żabiński równocześnie z kierowaniem ogrodem podjął pracę naukową i popularyzatorską. Jednak w 1951 roku władze komunistyczne zmusiły go do rezygnacji ze stanowiska dyrektora warszawskiego ZOO. Oskarżano go o współpracę z Niemcami i o działalność w podziemiu akowskim. Szykowano nawet zamach na jego życie. Był niewygodny, bo nie godził się na przehandlowywanie zwierząt, które ogród otrzymywał w prezencie, jak również na niewykwalifikowanych pracowników „z przydziału”.\nŻabińscy musieli opuścić willę „Pod zwariowaną gwiazdą” i swój ukochany ogród w 1953 roku. To był wielki cios przede wszystkim dla Antoniny, która przecież tyle wysiłku i serca włożyła w odbudowę ZOO. Jak wielka to była strata świadczy fakt, że Żabińscy już nigdy nie przekroczyli progu swojego domu, a ich dzieci, Teresa i Ryszard odwiedzili go dopiero po upływie ponad pół wieku, kiedy odrestaurowana willa „Pod zwariowaną gwiazdą” została w 2015 roku otwarta dla publiczności.\nJan Żabiński dalej prowadził pracę naukową i dydaktyczną. W latach 1952-1954 wykładał w Państwowej Wyższej Szkole Pedagogicznej. Realizował się też w popularyzacji wiedzy o zwierzętach. Był bardzo płodnym autorem - wydał ponad 60 książek popularnonaukowych, m.in. „Człowiek jest plastyczny”, „Czy można żyć bez skóry”, „Gawędy o zwierzętach”, „Jak powstała trąba słonia”, „Karaluch”, „Porozumienie ze zwierzęciem”, „Przekrój przez zoo” i „Żywa bateria”. Za popularyzatorskie audycje radiowe i telewizyjne o zwierzętach (ponad 1500) Polskie Radio przyznało mu Złoty Mikrofon. Pisał też scenariusze filmów przyrodniczych i był ich konsultantem. Od 1947 był też członkiem Państwowej Rady Ochrony Przyrody i redagował „Księgi Rodowodowe Żubrów”.\nJan Żabiński zmarł 26 lipca 1974 r. w Warszawie. Wraz z żona, Antoniną (zmarłą w 1971) spoczywa na warszawskich Starych Powązkach. Za ratowanie Żydów w czasie wojny, 17 listopada 2008 Jan został pośmiertnie odznaczony przez prezydenta Lecha Kaczyńskiego Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski z gwiazdą, a Antonina - Krzyżem Komandorskim.\n1 T. A. Grabowski, Z lamusa warszawskiego sportu, Warszawa, 1957, s. 115-116.\n2 Antonina Żabińska, Ludzie i zwierzęta. Kraków: Wydawnictwo Literackie, 2010, s. 8-9.\nJan Żabiński był znakomitym popularyzatorem zoologii wśród młodzieży. W Polskim Radiu wygłosił ogółem ponad 1500 edukacyjnych pogadanek radiowych o życiu zwierząt. Lubił pracę z dziećmi i miał z nimi dobry kontakt, czego dowodem jest nadesłane do redakcji wspomnienie.\nMoje wspomnienie o prof. Żabińskim\nChodziliśmy z moim starszym bratem do szkoły podstawowej. Był rok 1949. Zajmowaliśmy się uratowaną z rąk oprawcy kawką o imieniu Kaśka. Miała przez łobuziaka, mieszkającego po sąsiedzku, podcięte skrzydła. Kaśka chodziła z nami do szkoły albo na głowie brata, albo na moim ramieniu. Przez nasze mieszkanie na Pradze przeszło zresztą wielu rekonwalescentów. Zawsze mówiliśmy mamie, że biedny kotek lub piesek przyplątał się do nas, gdy wracaliśmy ze szkoły. Oprócz słonia, krokodyla i żyrafy, wszyscy bracia mniejsi mogli liczyć u nas na pomoc i leczenie. Mama zawsze nas wspierała i pomagała uleczyć biedaków. Wszyscy sąsiedzi pomagali nam w wyżywieniu Kasi. Stale łapali dla niej muchy i wołali na klatkę schodową. Kaśka zawsze wiedziała, do których drzwi ma podejść. Jej spryt świadczył, że wcale nie miała tzw. ptasiego móżdżku. Byliśmy w niej zakochani – my i nasi sąsiedzi.\nPewnego dnia nasza szkoła pojechała do ogrodu zoologicznego na ul. Ratuszową. Jakież było zdziwienie, gdy personel ogrodu ujrzał kawkę na głowie mojego brata. Podszedł do nas Pan Żabiński i zainteresował się naszą kawką. Na koniec bardzo miłej rozmowy zaproponował nam współpracę z ogrodem, która miała polegać na dostarczaniu żab dla węży, które były hodowane w ogrodzie. Dla nas nie było to zbyt dużym obciążeniem z tej racji, że mieszkaliśmy blisko Parku Paderewskiego (obecnie Skaryszewskiego). Całe dzieciństwo nam w nim upłynęło. Tam bawiliśmy się latem i zimą, zrywaliśmy na jesieni rajskie jabłuszka, owoce berberysu, czarnego bzu, z których mama robiła konfitury.\nJeszcze tego samego dnia, po powrocie z wycieczki, poszliśmy z kubełkiem nad Jeziorko Kamionkowskie i nałapaliśmy żab. Ponieważ wrażeń tego dnia było dużo, po odrobieniu lekcji, szybko poszliśmy spać. Jakież było nasze przerażenie, gdy w nocy zostaliśmy zbudzeni krzykiem naszej mamy. Okazało się, że żaby w nocy, po zgaszeniu światła, zaczęły wyskakiwać z wiadra i rozlazły się po całym pokoju. Na jedną mama nawet niechcący nadepnęła. No cóż, wyjaśniliśmy mamusi, że poznaliśmy w ogrodzie zoologicznym bardzo miłego pana, który nam zaproponował łapanie żab w parku i przynoszenie ich do ogrodu w zamian za gratisowe wchodzenie i opiekowanie się zwierzętami. Wtedy nawet nie wiedzieliśmy, że był to dyrektor ogrodu. Wejście z nami mieli zapewnione także nasi koledzy ze szkoły, ale jakoś nikt inny nie chciał zająć się zwierzętami, ponieważ nie pozwolili na to ich rodzice. Przypadkowo podsłuchaliśmy na drugi dzień rozmowę naszej mamy z sąsiadką, której opowiedziała, jaki horror przeżyła w nocy.\nA nasza Kasia zakończyła życie tragicznie. Otóż ten sam drań, który podciął jej skrzydła, zabił ją kamieniem, gdy siedziała na trzepaku na podwórku. Był to dla nas cios.\nNasza mama została zaproszona do ogrodu zoologicznego przez prof. Żabińskiego, który osobiście podziękował za nasze zaangażowanie w prace nad opieką nad zwierzętami. Takie podziękowanie profesor wysłał również do naszej szkoły, a my byliśmy dumni i cieszyliśmy się, że dane nam było opiekować się zwierzętami, które kochamy do dziś.


W dzisiejszych, chwiejnych czasach niezwykle trudno o kredyt . Zdają sobie z tego sprawę nie tylko młodzi ludzie, którzy pragną zdobyć własny kąt. Zaciągnąć kredyt w instytucjach bankowych jest ciężko też renomowany firmom czy poważanym instytucjom. Lecz ci, którzy orientują się w temacie, wiedzą doskonale,iż istnieją równie dobre pomysły na uzyskanie dodatkowych pieniędzy. Jednym ze sposobów jawi się emisja obligacji.\nWspółcześnie coraz więcej ludzi wyszukuje możliwości pracy sezonowej w innym kraju. Jest to ogromnie korzystna możliwość, albowiem pozwala w krótkim okresie zdobyć spory dochód, co przede wszystkim ważne jest dla osób w trudnej sytuacji pieniężnej. Nie sposób ukryć, że bardzo dużą popularnością radują się zbiory plonów w Holandii lub Niemczech, albowiem praca ta nie potrzebuje ogromnego skupienia, a stawki godzinowe są wysokie. Warto natomiast dostrzec zmieniające się trendy w tych państwach. Coraz większy nacisk kładzie się na profesjonalną opiekę nad osobami starszymi i coraz chętniej do pracy w tym charakterze przyjmowane są osoby z naszego kraju. Jeżeli wobec tego szukamy tego typu zaangażowania warto dokładnie sprawdzić portale internetowe i portale z ogłoszeniami. Znajdziemy tam tak samo propozycje osób indywidualnych jak i fachowych agencji zatrudnienia.\nOpublikowany przez Administrator w dniu 2019-10-10 04:41:44\nTagi: pieniądze, branża, stawki\nInwestowanie na giełdzie to rzeczywiście obszerny temat, oraz raczej nie jest prawdopodobne, by opisać to zagadnienie w jednym artykule. Niemniej, można omówić główne aspekty jeśli chodzi o inwestowanie i grę na giełdzie.\nOpublikowany przez Administrator w dniu 2019-03-07 20:27:38\nRynek kredytów i pożyczek bardzo szybko rozwija się w naszym kraju. Oprócz standardowych produktów bankowych bardzo dużym zainteresowaniem cieszą się firmy zajmujące się udzielaniem tak zwanych pożyczek internetowych. W przeciwieństwie od tradycyjnych bankowych kredytów mają dużo zalet, ale również i wady.


Szeptem odc. 7\nAlkohol. W Polsce statystycznie na jednego obywatela przypada ponad 12 litrów czystego alkoholu. Uzależnionych jest...\nWięcej o Szeptem\nAlkohol. W Polsce statystycznie na jednego obywatela przypada ponad 12 litrów czystego alkoholu. Uzależnionych jest... ROZWIŃ\nAlkohol. W Polsce statystycznie na jednego obywatela przypada ponad 12 litrów czystego alkoholu. Uzależnionych jest bardzo wielu naszych rodaków. Wielu pije nie dla tego, aby celebrować życie, ale w alkohol ucieka przed nim. Kto pije więcej – kobiety czy mężczyźni? Kiedy kończy się niewinne picie? ZWIŃ\nPrzebaczyć, czyli poczuć się wolnym. Greckie słowo – wybaczenie, oznacza pozwolić odejść bólowi czy grzechowi. Są takie wydarzenia w życiu, które rozkładają nasze dusze na tysiące mniejszych kawałków. Św Augustyn mawiał – Przebaczenie to Pojednanie. Papież Jan...\nCzym jest miłość? Czy to przelotne uczucie, które wiąże na chwilę i znika? Czy też coś bardziej trwałego? A może tylko seks?\nGośćmi programu są aktorzy Aldona Orman i Jerzy Zelnik.\nCzy istnieje samotność z wyboru? Czy bycie singlem nie jest spowodowane lękiem przed byciem z innym człowiekiem? A może nie potrafimy być już z ludźmi, rozmawiać z nimi? Gośćmi w studio są Emilia Krakowska i ks. Marek Dziewiecki.\nSkończył się listopad – miesiąc o szczególnym wymiarze w naszej kulturze, kiedy jest się bliżej tego co, nieoczywiste, duchowe, i tajemnicze. Przelewając wosk przez dziurkę od klucza w wieczór andrzejkowy, pragniemy odgadnąć naszą przyszłość. Gośćmi programu są, jak sama mówi...\nAlkohol. W Polsce statystycznie na jednego obywatela przypada ponad 12 litrów czystego alkoholu. Uzależnionych jest bardzo wielu naszych rodaków. Wielu pije nie dla tego, aby celebrować życie, ale w alkohol ucieka przed nim. Kto pije więcej – kobiety czy mężczyźni?...\nPaluszki krabowe łączy z krabami tylko wspólna nazwa. Stosowany jest specjalny barwnik koloryzujący przetworzoną masę z odpadków rybnych na kolor czerwony. Produkcję codziennych bułek można porównać do wytwarzania wina z proszku. Przetworzone mięso, produkty w puszkach, mleko uchate, tłuszcze utwardzone,...\nKorupcja to problem znany od stuleci. Stróże prawa, lekarze, egzaminatorzy na prawo jazdy, urzędnicy. Krąży teoria, że wręczenie łapówki może ułatwiać życie. Dawać łapówki czy nie? Które zawody są najbardziej podatne na pieniądze pod stołem? Historie wielu ludzi pokazują, że...\nW Polsce toczy się debata nad dostępnością wyciągów z konopi indyjskich do celów leczniczych. Nasiliła się po dramatycznym apelu chorego na nowotwór mózgu b. rzecznika SLD Tomasza Kality. Siła lecznicza oleju z marihuany wydaje się ogromna. Ma po0magać w terapii...\nDługi, kredyty, zapętlenia finansowe bez wyjścia. Wielu Polaków, bywa, że nie ze swojej winy wpadły w pętlę zadłużenia. Dług, którego nie daje się spłacić prowadzi ich do choroby, depresji, w skrajnych przypadkach do samobójstwa. Ilu Polaków jest zadłużonych i ilu...\nZdrada – jak po niej żyć dalej? Czy w małżeństwie zdarza się ona często? Kto zdradza: żony czy mężowie? Czy szukać porozumienia z małżonkiem, czy można ją przebaczyć? Jak pokazują badania najwięcej małżeństw rozpada się po wyjazdach urlopowych.


» Nowoczesna oparawa stropowa z aluminium oraz kryształu w kolorze przeźroczystym z elementami chromowymi DOWNLIGHT 71040\n.· Kolor: chrom, przeźroczysty · Typ trzonka żarówki: GU10 · Typ żarówki: 1xGU10/50W (brak źródła światła w komplecie) · Materiał: aluminium, kryształ · Wysokość: 80 mm · Szerokość: 80 mm · Głębokość: 29 mm · Klasa energetyczna: A+ do E · Liczba źródeł światła: 1 · Klasa szczelności: IP55 · Kształt: kwadrat · Okres gwarancji: 24 miesiące Oczko stropowe Downlight zostało wykonane z aluminium i kryształu, w kolorze chromu i przeźroczystym. Oprawy stropowe doskonale rozjaśnią nawet niskie pomieszczenia, pozwalając uniknąć niepożądanych obszarów zaciemnienia. W zależności od wielkości pomieszczenia oprawy stropowe Downlight mogą stanowić uzupełnienie oświetlenia centralnego lub też przy zastosowaniu większej ilości oczek samodzielnie rozjaśniać przestrzeń.\nCena: 64,00 zł 130,00 zł 64.00\nKod produktu: 71040\n· Kolor: chrom, przeźroczysty\n· Typ trzonka żarówki: GU10\n· Typ żarówki: 1xGU10/50W (brak źródła światła w komplecie)\n· Materiał: aluminium, kryształ\n· Wysokość: 80 mm\n· Szerokość: 80 mm\n· Głębokość: 29 mm\n· Klasa energetyczna: A+ do E\n· Klasa szczelności: IP55\n· Kształt: kwadrat\nOczko stropowe Downlight zostało wykonane z aluminium i kryształu, w kolorze chromu i przeźroczystym.\nOprawy stropowe doskonale rozjaśnią nawet niskie pomieszczenia, pozwalając uniknąć niepożądanych obszarów zaciemnienia.\n119,00 zł 50,00 zł\nNowoczesny drewniany plafon w kolorze białym z mleczną szybą duży MONTREAL 1643


Koszulka rowerowa z długim rękawem NORTHWAVE Bomb LS - CentrumRowerowe.pl\nKoszulka rowerowa z długim rękawem NORTHWAVE Bomb LS\nKoszulka rowerowa z długim rękawem IXS Flow X\nKoszulka rowerowa z długim rękawem IXS Trigger X\nKoszulka rowerowa z długim rękawem FOX Ranger Tru Dri\nKoszulka rowerowa z długim rękawem NORTHWAVE Bomb LS - specyfikacja\nKod produktu DD176928\nKod EAN 8030819260045\nNorthwave Bomb LS to koszulka kolarska z długimi rękawami stworzona do jazdy MTB. Za sprawą swojego luźnego kroju oferuje odpowiednią swobodę ruchów na nawet najbardziej wymagające trasy. Dużą zaletą takiej konstrukcji jest także możliwość dopasowania ochraniaczy – niezbędnych do bezpiecznej jazdy po odcinkach pełnych przeszkód czy nierówności terenu. Elastyczny materiał pozwala używać zarówno osłon korpusu, jak i rąk, w tym także łokci.\nKoszulkę zaprojektowano na sezon wiosenno-letni. Z myślą o warunkach występujących w tym okresie roku zastosowano w modelu dwupanelową strukturę. Z przodu umieszczono wiatroszczelny materiał, którego zadaniem jest chronić ciało rowerzysty przed silnymi podmuchami, mogącymi wpłynąć na komfort termiczny, ale także dekoncentrować przy trudniejszych zjazdach. O odpowiednią cyrkulację powietrza w cieplejsze dni dba tylny panel, który ma właściwości oddychające. Zapewnia lepsze odprowadzanie nadmiaru ciepła, dzięki czemu skóra dłużej zachowuje świeżość przy intensywnym wysiłku fizycznym.\nWarto zwrócić uwagę także na szczegółowo zaprojektowany kołnierz, który z jednej strony pozwala na lepszą wentylację newralgicznych obszarów szyi, z drugiej dopasowuje się do wszelkiego rodzaju kasków – w tym także wariantów typu full-face.


Pozycjonowanie stron internetowych Apogeum - JARMIN - katalog stron\nPozycjonowanie stron internetowych Apogeum\nNasza oferta dotyczy pozycjonowania stron internetowych. Bierzemy na siebie odpowiedzialność za dopasowanie optymalnych słów kluczowych, za optymalizację witryny klienta pod najnowsze standardy wyszukiwarek i za pełne raportowanie działań. Klient ma u nas zatem pełną kontrolę nad procesem pozycjonowania. Doświadczenie w branży zdobywamy od 2006 roku.\napogeum, apogeum pozycjonowanie, pozycjonowanie\nGłównym obszarem działalności firmy 4kdx jest pozycjonowanie stron w internecie. Zajmujemy się pozycjonowaniem już od dłuższego czasu, a o naszej skuteczności świadczy duże grono zadowolonych klientów. Gorąco zapraszamy do zapoznania się z ... więcej »\nPositionly jest unikalnym narzędziem SEO, które pozwala na monitorowanie pozycji stron internetowych w Google. Dzięki unikalnej funkcjonalności biznesy takie jak: agencje seo, niezależni pozycjonerzy, sklepy ecommerce oraz startupy mogą ule... więcej »


dzierżawa autobusów Kraków szansą do poczucia komfortu. - ritzcateringcolumbus.com\n22 marca 2019 by admin·Możliwość komentowania dzierżawa autobusów Kraków szansą do poczucia komfortu. została wyłączona\nIstnieje dużo okazji, kiedy zastanawiamy się nad najmem autokaru, czy busa. Przedsiębiorstwa częstokroć korzystają z tej opcji planując wyjazd na szkolenie, bądź spotkanie integracyjne.\nWynajem busów Kraków to też okazja na wynajęcie busa na wystrzałową wycieczkę z kolegami. Dzięki takiemu rozwiązaniu mamy możliwość zaplanowania sobie wyśnionej podróży obfitującej w ciekawe miejsca do odwiedzania i dobrą rozrywkę. Planowanie wakacji niekoniecznie przecież musi kojarzyć się z egzotycznymi ekspedycjami do oddalonych o parę tysięcy kilometrów morskich uzdrowisk. Europa to przecież ląd, gdzie równie przyzwoicie zdołamy spędzić długo oczekiwany urlop mając do dyspozycji komfortowe busy i wynieść z niego setki niezapomnianych wspomnień.\nDzierżawiąc busa mamy pewność że wehikuł będzie w idealnym stanie technicznym. Jest możliwość się wówczas skoncentrować wyłącznie na zabawach. Busy wypożyczane na większe dystanse gwarantują pasażerom odpowiednie, komfortowe warunki. Dobra temperatura w czasie wyjazdów jest bardzo istotna szczególnie w skwarne dni. Wynajem busów Kraków proponuje pojazdy które mają DVD, także sprzęt dźwiękowy. Pasażerowie mogą według własnego życzenia regulować indywidualne oświetlenie i nagłośnienie. Wygodne siedziska lotnicze pozwolą w odpowiedniej i komfortowej pozycji spędzić okres podróży. Pojazdy te posiadają pojemne bagażniki, a w razie potrzeby jest możliwość spożytkować przyczepę bagażową.\nAutobus samodzielnie nie pojedzie. Jeżeli decydujemy się na wynajem busów Kraków z kierowcą, trzeba pamiętać, że prowadzący busa to też istota ludzka, a prowadzenie pojazdów to jego profesja a nie jedynie hobby. W związku z tym należy brać pod uwagę nie tylko najmem autokaru ale także koszty pracy tejże osoby.\nPoza właściwą wypłatą zaangażowania osoby prowadzącej| autobus, wydatki jego potencjalnych kwater, bądź wiktu w trakcie wyjazdu też pokrywa wynajmujący.\nKażda osoba zatrudniona na stanowisku kierowcy ma obowiązek robić kilkunastominutową pauzę po czterech godzinach jazdy. W ciągu dnia nie ma prawa siedzieć za kierownicą więcej aniżeli dziesięć godzin.\nkoszt pracy przyczepa bagażowa stan techniczny urlop\nPrevious Previous post: Jak ekspresowo oraz efektywnie znaleźć mechanika samochodowego w Trójmieście?\nNext Next post: Miejsca, w których szyte jest wszystko – dowiedz się z usługami krawieckimi oraz szyciem


krople przeciwko pchłom i kleszc\nhapps krople na pchły i kleszcze\nkrople dla średnich psów\nhapps krople dla średnich psów\nBezpieczne, wygodne i proste w zastosowaniu krople przeciwko pchłom i kleszczom. Przeznaczone do stosowania u średnich psów o wadze 10-20 kg. Preparat przeznaczony do aplikacji bezpośrednio na skórę psa. Można go stosować u szczeniąt powyżej 12 tygodni życia oraz u dorosłych psów średnich ras.\nHAPPS HERBAL krople na pchły i kleszcze dla średnich psów 10-20 kg:\nskutecznie odstraszają kleszcze i pchły,\nprzeznaczone dla psów o wadze 10-20 kg,\nchronią psa nawet przez 4 miesiące,\nilość sztuk: 4 x 2,5 ml.\nRozchyl sierść psa na wysokości łopatek i aplikuj krople wzdłuż linii kręgosłupa. Jedna aplikacja chroni psa do 4 tygodni. W celu zachowania długotrwałej ochrony powtórz zabieg po tym okresie. Uwaga: preparat nie chroni przed pchłami i kleszczami obecnymi w skórze psa w momencie aplikacji. Pasożyty należy usunąć ręcznie i zdezynfekować legowisko specjalistycznym sprayem.\nWaga produktu 4x2,5ml\nMała spowalniająca miska dla psa. Miska dla...\nOdblaskowe szelki dla psa typu Guard z...


Exodus 20 I mówił Bóg wszystkie te słowa a rzekł:\nPBG(i) 1 I mówił Bóg wszystkie te słowa a rzekł: 2 Jam jest Pan Bóg twój, którym cię wywiódł z ziemi Egipskiej, z domu niewoli. 3 Nie będziesz miął bogów innych przede mną. 4 Nie czyń sobie obrazu rytego, ani żadnego podobieństwa rzeczy tych, które są na niebie wzgórę, i które na ziemi nisko, i które są w wodach pod ziemią. 5 Nie będziesz się im kłaniał, ani im będziesz służył; bom Ja Pan Bóg twój, Bóg zawistny w miłości, nawiedzający nieprawości ojców nad syny w trzeciem i w czwartem pokoleniu tych, którzy mię nienawidzą; 6 A czyniący miłosierdzie nad tysiącami tych, którzy mię miłują, i strzegą przykazania mego. 7 Nie bierz imienia Pana Boga twego nadaremno; bo się Pan mścić będzie nad tym, który imię jego nadaremno bierze. 8 Pamiętaj na dzień odpocznienia, abyś go święcił. 9 Sześć dni robić będziesz, i wykonasz wszystkę robotę twoję. 10 Ale dnia siódmego odpocznienie jest Pana Boga twego; nie będziesz czynił żadnej roboty weń, ty i syn twój, i córka twoja, sługa twój, i służebnica twoja, bydlę twoje, i gość twój, który jest w bramach twoich; 11 Bo przez sześć dni stworzył Pan niebo i ziemię, morze, i cokolwiek w nich jest, i odpoczął dnia siódmego; przetoż błogosławił Pan dzień odpocznienia, i poświęcił go. 12 Czcij ojca twego i matkę twoję, aby przedłużone były dni twoje na ziemi, którą Pan Bóg twój da tobie. 13 Nie będziesz zabijał. 14 Nie będziesz cudzołożył. 15 Nie będziesz kradł. 16 Nie będziesz mówił przeciw bliźniemu twemu świadectwa fałszywego. 17 Nie będziesz pożądał domu bliźniego twego, ani będziesz pożądał żony bliźniego twego, ani sługi jego, ani dziewki jego, ani wołu jego, ani osła jego, ani żadnej rzeczy bliźniego twego. 18 Tedy wszystek lud widząc gromy, i błyskawice, i głos trąby, i górę kurzącą się, to widząc lud cofnęli się, i stanęli z daleka; 19 I mówili do Mojżesza: Mów ty z nami, a będziemy słuchać; a niech nie mówi do nas Bóg, byśmy snać nie pomarli. 20 I odpowiedział Mojżesz ludowi: Nie bójcie się; bo aby was doświadczył, przyszedł Bóg, żeby bojaźń jego była przed obliczem waszem, byście nie grzeszyli. 21 Stał tedy lud z daleka; a Mojżesz przystąpił do ciemnej mgły, w której był Bóg. 22 I rzekł Pan do Mojżesza: Tak powiesz synom Izraelskim: Wyście widzieli, żem z nieba mówił do was: 23 Nie będziecie czynić przy mnie bogów srebrnych, ani bogów złotych nie będziecie sobie czynić. 24 Ołtarz z ziemi uczynisz mi, a ofiarować będziesz na nim całopalenie twoje, i spokojne ofiary twoje, owce twoje, i woły twoje; na któremkolwiek miejscu pamiątkę uczynię imienia mego, przyjdę do ciebie, i będęć błogosławił. 25 A jeźli ołtarz kamienny uczynisz mi, nie buduj go z ciosanego kamienia; bo jeźlibyś żelazne naczynie twoje podniósł nań, splugawisz go. 26 Nie będziesz wstępował po stopniach do ołtarza mojego, aby nie była odkryta nagość twoja przy nim.


Casa Feliz etap VII - nowe mieszkania na sprzedaż Kraków, Prądnik Biały, ul. Żabiniec - Casa Feliz sp. z o.o. - TargiMieszkaniowe.net\nCasa Feliz etap VII - mieszkania na sprzedaż\nceny za m2 7 012 zł - 8 670 zł\npowierzchnie 28 m2 - 76 m2\nCeny nominalne 243 020 zł\nCeny za m2 7 012 - 8 670 zł\nPowierzchnie mieszkań 28 - 76 m2\nLiczba mieszkań wszystkich 147, dostępnych 15\nTermin oddania 2 kw. 2022 roku\nOpis inwestycji Casa Feliz etap VII\nInwestycja Casa Feliz etap VII składa się z 2 budynków w których łącznie znajduje się 147 lokali mieszkalnych o powierzchni od 28 do 76 metrów kwadratowych. Budynki posiadają do 6 kondygnacji naziemnych wraz z parterem, oraz 2 kondygnacje podziemne. Nowe mieszkania znajdujące się w inwestycji Casa Feliz etap VII są aktualnie w trakcie budowy z planowanym na 2 kw. 2022 roku terminem oddania do użytkowania.. Dla przyszłych mieszkańców deweloper Casa Feliz sp. z o.o. przewidział miejsca postojowe naziemne oraz miejsca postojowe podziemne.\nAktualnie w inwestycji Casa Feliz etap VII pozostało w sprzedaży 15 mieszkań o powierzchni od 28 do 76 metrów kwadratowych w cenie od 7 012 zł za metr kwadratowy.\n1-pokojowe o powierzchni 28 m2 w cenie od 243 020 zł (1 mieszkanie),\n2-pokojowe o powierzchniach od 39 do 61 m2 w cenie od 306 579 zł (5 mieszkań),\n3-pokojowe o powierzchniach od 55 do 63 m2 w cenie od 456 879 zł (4 mieszkania),\n4-pokojowe o powierzchni 76 m2 w cenie od 532 917 zł (5 mieszkań).\nDzielnica IV jest bardzo dobrze skomunikowana zarówno z resztą miasta, jak i z okolicznymi miejscowościami. Przez Prądnik Biały przechodzi droga krajowa nr 7 oraz droga wojewódzka nr 794. W dzień i w nocy kursuje stąd łącznie 30 linii autobusowych i 5 linii tramwajowych. W odległości 450 metrów od inwestycji Casa Feliz etap VII znajduje się najbliższy punkt komunikacyjny: Uniwersytet Rolniczy. W najbliższej okolicy inwestycji Casa Feliz etap VII znajduje się 31 placówek edukacyjnych. Najbliżej położone to: Prywatne Przedszkole "Piotrusia Pana" w odległości 100 m, Prywatne Przedszkole "Malinka" w odległości 500 m, SAMORZĄDOWE PRZEDSZKOLE NR 62 w odległości 650 m. Dostęp do opieki medycznej zapewnią położone w pobliżu placówki, tj.: w odległości 600 m MASZACHABA SP. Z O.O. CENTRUM MEDYCZNE, w odległości 650 m PLUS. APTEKA, w odległości 700 m EXPEDITE. APTEKA. W okolicy znajdują się sklepy: AP Kraków w odległości 350 m, BANK PEKAO S.A. BANKOMAT w odległości 400 m, PKO BANK POLSKI. BANKOMAT w odległości 400 m. W najbliższej okolicy inwestycji znajduje się:Hala Sportowa Uniwersytetu Rolniczego w Krakowie w odległości 450 m, KLUB SPORTOWY PRĄDNICZANKA w odległości 1 000 m, Studio Tańca i Fitness PASJA w odległości 1 100 m.\nAktualnie w inwestycji Casa Feliz etap VII jest dostępnych 15 ofert\n89/43 4 75,72 m2 1 532 917 zł\n91/49 4 75,72 m2 2 536 779 zł\n89/37 2 56,49 m2 Parter 396 107 zł\n89/40 2 47,53 m2 Parter 356 332 zł\n89/57 4 75,72 m2 3 540 640 zł\n91/37 2 39,29 m2 Parter 306 579 zł\n91/34 3 63,28 m2 Parter 521 300 zł\n91/35 3 55,46 m2 Parter 456 879 zł\n91/36 2 56,49 m2 Parter 396 107 zł\n91/42 4 75,72 m2 1 532 917 zł\n89/67 2 60,61 m2 4 454 393 zł\n89/36 3 55,46 m2 Parter 456 879 zł\n89/35 3 63,28 m2 Parter 521 300 zł\n91/56 4 75,72 m2 3 540 640 zł\n89/51 1 28,03 m2 2 243 020 zł


Wchodzące niegdyś w skład folwarcznego kompleksu browary w wieku XIX zaczęły ustępować gorzelniom, wyparte z wiejskiego krajobrazu przez dynamicznie rozwijające się miejskie browarnictwo. Ale i w samej produkcji wódki zaczęły w tym okresie zachodzić wyraźne zmiany. Pierwsza z nich dotyczyła surowca: zboże zaczęto zastępować tańszym ziemniakiem, dzięki czemu zmalał koszt wytwarzania alkoholu. Drugą był postęp technologiczny, przekładający się na wzrost wydajności produkcji: w latach dwudziestych XIX w. zaczęto stosować aparat do parowej destylacji alkoholu Jana Pistoriusza, pozwalający uzyskać wysokoprocentowy spirytus już przy pierwszej, a nie – jak dotychczas – trzeciej destylacji. Wynaleziony w 1830 r. przez Eneasza Coffeya aparat dwukolumnowy umożliwiał produkcję alkoholu o mocy 90%, a przy użyciu opracowanego w latach pięćdziesiątych XIX w. przez Pierre’a Savalle’a wariantu kubowo-kolumnowego uzyskiwało się drogą frakcjonowania najlepsze gatunki spirytusu. Nie każdy jednak majątek ziemiański mógł sobie pozwolić na zmianę urządzeń na nowsze, wiele więc gospodarstw rezygnowało z pędzenia wódki, nie wytrzymując konkurencji. Nie oznaczało to jednak, rzecz jasna, by produkcja malała. Przeciwnie, wzrost efektywności folwarcznych zakładów przekładał się na wysoką podaż wódki, której towarzyszył równie wysoki popyt. Generował go z jednej strony szybki przyrost ludności, z drugiej zaś obowiązujący od ponad trzech stuleci przywilej propinacyjny, który dawał właścicielowi ziemskiemu wyłączne prawo na produkcję i sprzedaż alkoholu chłopom zamieszkującym jego dobra oraz ustanawiał obowiązek nabywania przez włościan w należącej do dziedzica karczmie określonych z góry ilości wytwarzanych w majątku napitków. Propinacja wprawdzie stopniowo była ograniczana na terenie wszystkich trzech zaborów począwszy od połowy aż do końca XIX w., w praktyce jednak np. w Galicji zachowała się aż do początku wieku XX. Tani i łatwo dostępny trunek szybko stał się problemem, przyczyniając się do lawinowo rosnącego na wsi alkoholizmu, który pociągnął za sobą zarówno szeroko rozbrzmiewające dyskusje, jak i konkretne działania w postaci zakładania bractw trzeźwości, zobowiązujących swych członków (nieraz całe wsie) do całkowitej abstynencji. Wiele z takich bractw znajdowało się pod patronatem miejscowego proboszcza, który odbierał od chłopów stosowne ślubowanie.\nCios polskiemu gorzelnictwu, jak i całemu przemysłowi, zadała I wojna światowa, następstwami której było zniszczenie budynków folwarcznych i przepadek używanych do wyrobu spirytusu maszyn i urządzeń, wywożonych za granicę przez wycofujące się wojska. Po odzyskaniu niepodległości straty zostały jednak szybko nadrobione i już w 1922 r. moce wytwórcze gorzelni na kielecczyźnie zbliżały się do przedwojennych. Według przytaczanych przez Mieczysława Markowskiego danych w całym województwie w międzywojniu kieleckim istniało 58 gorzelni. W samym powiecie jędrzejowskim było ich sześć, w tym jedna w Lasochowie, w roku 1930, jak podaje Linowski, już niestety nieczynna. Produkcja surowego spirytusu, a także jego rektyfikacja, w przeważającej większości nadal stanowiła domenę majątków ziemiańskich, stanowiąc poważne, a co najważniejsze pewne źródło dochodów, gdyż mimo licznych sukcesów odniesionych przez duchowieństwo i społeczników na polu walki z alkoholizmem i pijaństwem, ludność wsi nieodmiennie zapewniała folwarcznym gorzelniom zbyt.\nRozwój przemysłu spirytusowego zahamowało dopiero powstanie w 1924 r. Państwowego Monopolu Spirytusowego, nadzorującego produkcję i obrót alkoholu na rynku wewnętrznym m.in. przez narzucenie limitów przerobu i cen produktu finalnego. W myśl powołującej PMS do życia ustawy gorzelnie dzieliły się na przemysłowe i rolnicze. Rolnicze, które stanowiły zdecydowaną większość zakładów funkcjonujących w majątkach ziemiańskich, pędziły spirytus „wyłącznie z ziemniaków, jako produktu podstawowego, i zboża na słód, wywar zaś w całości zużywa[ły] w gospodarstwach rolnych, a uzyskanym obornikiem zasila[ły] rolę”. Wspomniany wywar gorzelniczy był produktem ubocznym pędzenia alkoholu stosowanym do tuczenia bydła i świń, które następnie przeznaczano na sprzedaż. Żywienie zwierząt wywarem pozwalało tym samym na poczynienie sporych oszczędności, dając dodatkowe korzyści – mleko, mięso i nawóz w postaci obornika. Roczny odpęd spirytusu w gorzelni rolniczej nie mógł przekraczać 1600 hl. Wszystkie gorzelnie, które nie spełniały wyżej sprecyzowanych warunków, były zaliczane do gorzelni przemysłowych, którym przysługiwały przydziały z innego kontyngentu.\nNiewielkie limity przyznawane gorzelniom z województwa kieleckiego i niskie stawki, rzędu 93 gr za litr, skutkowały tym, że moce przerobowe tutejszych zakładów pozostawały niewykorzystane. Mała dochodowość produkcji spirytusu po wprowadzeniu PMS wespół z nakładami poniesionymi na odbudowę powojennych zniszczeń sprawiły, że w całym dwudziestoleciu międzywojennym w województwie kieleckim nie powstała ani jedna nowa gorzelnia. Wszystkie istniejące zakłady uruchomiono w XIX lub na początku XX w., kiedy jeszcze chętnie inwestowano w gorzelnictwo, zwłaszcza zaś w tych okolicach, gdzie przeważały gleby lekkie, a zatem sprzyjające uprawie ziemniaków i żyta. Gorzelnie stawiano wówczas z materiałów ognioodpornych jak cegła czy kamień, w miejscu z dobrym dostępem do wody – ze studni lub stawu. Zatrudniano w nich zwykle wykwalifikowanego gorzelnika i pięciu robotników niewykwalifikowanych, wynagradzanych podobnie jak reszta pracowników folwarcznych w gotówce i/lub ordynariach.\nAnusik, A. (2010) Rola ziemiaństwa polskiego w industrializacji Ukrainy w drugiej połowie XIX wieku. W: Studia z Historii Społeczno-Gospodarczej XIX i XX wieku, tom VII, ss. 97-111\nBorkiewicz, S. i Linowski, Z. (1837) Monografia historyczna i gospodarcza powiatu jędrzejowskiego. Kielce\nGrata, P. (2014) Przemysł rektyfikacyjny w Polsce w okresie istnienia Państwowego Monopolu Spirytusowego (1924–1939). W: Kwartalnik Historii Kultury Materialnej, 62(1), ss. 55-71\nKamiński, T. (2012). Zofii Daszyńskiej-Golińskiej socjologiczne badania alkoholizmu. W: Roczniki Historii Socjologii, 2, ss. 133-146\nUstawa z dnia 31 lipca 1924 r. o monopolu spirytusowym


Opublikowano13 maja 2020 w kategorii Logistyka\nUrządzenia te mają specyficzną budowę, ważkie jest to, aby były one wykonane biegle, szczegółowo oraz fachowo, aby mogły efektywnie i wydajnie spełniać swoją funkcję. Mieszalniki muszą więc być wytwarzane stosownie z przyjętymi nomami europejskimi i według określonej praktyki inżynierskiej. Rzecz jasna przed użyciem mieszalnika należy dobrze i precyzyjnie zapoznać się z jego funkcjonowaniem, by uniknąć niepotrzebnych kłopotów, w związku z tym zawsze trzeba poznać się z zasadami bezpieczeństwa oraz instrukcją obsługi, jaka jest dołączana przez producenta do każdego takiego urządzenia.\nInteresujący temat? Zatem kliknij w podany link i doczytaj tu. Na pewno zainteresują Cię kolejne wpisy na ten temat. Będziemy wdzięczni, jeśli Ci się spodoba.\nDzięki temu możesz mieć pełne przekonanie, że praca przy użyciu mieszalnika będzie bezwarunkowo pewna i nieinwazyjna, oraz co za tym idzie o wiele prostsza oraz sporo przyjemniejsza.


Spośród tego bądź, co czy krótkiego artykułu dowiesz się, czym jest kredyt konsolidacyjny jak i również dlaczego warto się przedtem zainteresować. Na samym wstępie należy powiedzieć, dlaczego spłata kilku równoległych zobowiązań nie zaakceptować jest dobra dla własnego portfela. Musimy mieć, bowiem świadomość, z jakimi kosztami wiąże się zaciągnięcie pożyczki lub też pożyczki.\nPrzy ogólnej świadomości przyjęło się, albowiem, że pożyczając pieniądze przy banku lub firmie pożyczkowej spłacamy jedynie kwotę środków i dodatkowe odsetki. Przy rzeczywistości opłat jest w dużej mierze więcej. Przeważnie do zaciągniętego kredytu doliczana jest marża, prowizja za udzielenie i ubezpieczenie. Taki stan kwestii sprawia niejako, że po przypadku kilku kredytów płacimy kilkukrotnie te same opłaty.\nPrzy takich okolicznościach dużo korzystniejszym rozwiązaniem dla naszego domowego budżetu jest tani kredyt konsolidacyjny na korzystnych warunkach. Wynagradzając jedno zobowiązanie mamy stosowane przez nas finanse pod kontrolą, nie płacimy zdublowanych odsetek jak i również sprawiamy, że nasza miesięczna rata jest niższa aniżeli suma rat dotychczasowych zobowiązań i kredytów. Oprócz tegoż mamy tylko jeden wyraz płatności (dzięki temu nie ma możliwości, aby wystąpiła sytuacja, w której wraz z powodu zbyt dużej cyfry kredytów lub pożyczek zaczynamy zapominać w terminie zapłacić, jakąś z rat a przez to jesteśmy obciążeni suplementarnymi odsetkami karnymi i ewentualnymi kosztami windykacji.\nKredyt konsolidacyjny niweluje ten problem całkowicie. Mnóstwo Internautów zadaje pytanie, które to zobowiązania mogą ulec konsolidacji. W tym momencie nie ma przeszkód, aby konsolidacji uległy takie zobowiązania jakim sposobem: kredyty bankowe, pożyczki czy też tzw. chwilówki udzielane przez przedsiębiorstwa nieposiadające formalnie statusu banku. Częstym zapytaniem jest również, w której wysokości kredyt konsolidacyjny mogę otrzymać. Przeważnie zależy to od wielkości aktualnie posiadanych deklaracji a maksymalna kwota nie zaakceptować przekracza w najbardziej atrakcyjnych ofertach sumy dwustu tysięcy złotych. Co ciekawe w niektórych przypadkach oprócz samej kwoty konsolidacji możemy uzyskać dodatkową gotówkę na jakikolwiek cel.\nDzięki temu możemy zrealizować na przykład bardzo długo odkładany remont lub odpocząć od pracy fachowej i wyjechać na zasłużone wczasy. Kredy konsolidacyjny przynosi nam naprawdę szeroki zakres dostępnych możliwości i tylko od nas zależy jak z tych możliwości pozostaniemy mogli skorzystać. Do pozostałych plusów konsolidacji możemy dołączyć stosunkowo niskie oprocentowanie, na jakim jest zaciągany i wydłużony okres spłaty. Skutkiem tego nie powinniśmy mieć jakichkolwiek poważnych trudności z jego spłatą a o to przecież nam chodzi w ostatecznym rozrachunku. W tymże momencie praktycznie każdy pula działający na terenie polski posiada w swojej propozycji takie produkt finansowy.\nJakim sposobem wybrać najlepszą opcję? Jeżeli nie wiem, w jakim agencji bankowej znajdziemy najlepszy kredyt konsolidacyjny to optymalnym rozwiązaniem jest skorzystanie z pomocy doświadczonych biur pośrednictwa finansowego. Osoby w tym miejscu pracujące posiadają szerokie jak i również gruntowne doświadczenie w zakresie kredytów mieszkaniowych i bankowości. Znając kondycję klienta wiedzą dobrze, po jakiej placówce będzie miał największe szanse na otrzymanie gotówki (nie robią zbędnych zapytań w Biurze Informacji Kredytowej, które obniżają nasz scoring, czyli punktację kredytową średnio o kilkanaście punktów). Wszystkie działa mają skoordynowane w ten sposób, żeby klient otrzymał propozycję w jak najlepszych warunkach i rodzaj kontaktu zasadach. Kredyt konsolidacyjny jest w szczególności polecany osobom, które posiadają wiele zobowiązań i nie radzą sobie spośród ich terminową spłatą.


Wynajmę mieszkanie trzypokojowe: Warszawa Śródmieście , ulica Sienna, 73 m2, 5600 PLN, 3 pokoje - Domiporta.pl\n76,71 zł/m2 5 600 zł\nDo wynajęcia luksusowy, jasny apartament z dużymi oknami w ścisłym centrum, na pograniczu Śródmieścia i Woli. Apartament po generalnym remoncie usytuowany na II piętrze w III piętrowej przedwojennej kamienicy, po renowacji. W budynku znajduje się winda. Apartament w pełni umeblowany i wyposażony w sprzęt AGD firmy Bosch: pralko- suszarkę, piekarnik, zmywarkę, lodówkę oraz ekspres ciśnieniowy do kawy firmy Simens. Na podłodze parkiet dębowy. Wysokość apartamentu 3,80 m. W skład apartamentu wchodzi: *salon z kuchnią w aneksie, *sypialnia *pokój do aranżacji *łazienka z WC *garderoba. Doskonała lokalizacja- ok 3 min pieszo do stacji metra ONZ, 5 min do Dworca Centralnego, 200 m do Złotych Tarasów oraz licznych linii tramwajowych i autobusowych. Do mieszkania przynależy piwnica. Miejsca parkingowe na ulicy przed budynkiem. Apartament idealny dla ludzi szukających przestronnego i cichego mieszkania w Śródmieściu. Lokal doskonale nadaje się również na biuro, kancelarię, gabinet lekarski z uwagi na rozkład mieszkania. Istnieje możliwość do meblowania mieszkania. Kaucja w wysokości jednomiesięcznego czynszu. Apartament do wynajęcia od 1 października. Zapraszam na prezentację.\nNumer oferty: PH901731\nJestem zainteresowany szczegółami oferty opublikowanej na domiporta.pl. Mieszkanie Śródmieście, Sienna Powierzchnia: 73,0 m2 Cena: 5 600 PLN Proszę o kontakt\nOgłoszenie nr PH901731\nWitam, poproszę o więcej zdjęć oraz rzut nieruchomości opublikowanej na domiporta.pl. Mieszkanie Śródmieście, Sienna Powierzchnia: 73,0 m2 Cena: 5 600 PLN Proszę o kontakt


18. FESTIWAL MDAG – nagroda TVP Dokument oraz tryumf koprodukcji Telewizji Polskiej - Telewizja Polska S.A. - tvp.pl\n18. FESTIWAL MDAG – nagroda TVP Dokument oraz tryumf koprodukcji Telewizji Polskiej!!! pusty LEAD !!!\nPodczas zakończonej 18. edycji festiwalu Millennium Docs Against Gravity po raz pierwszy w historii wręczono Nagrodę TVP Dokument.\nKadr z filmu „Ucieczka na Srebrny Glob”\nUroczysta gala wręczenia pierwszych nagród 18. Festiwalu Filmowego Millennium Docs Against Gravity odbyła się 9 września w warszawskim kinie Alantic. Po raz pierwszy swoją nagrodę przyznał kanał TVP Dokument, który był również jedną z instytucji współfinansujących festiwal. Wyróżnienie otrzymał film „Odwaga” („Courage”) w reżyserii Alaksieja Paluyana – „(...) za perfekcyjne uchwycenie emocji i klimatu historycznego momentu, gdy białoruskie społeczeństwo pokazało, że chce prawdziwej wolności i prawdziwej demokracji i które obecnie poddawane jest kolejnym falom represji stosowanym przez reżim Łukaszenki”.\n- Mam głęboką wiarę (...) w to, że ta nadzieja, która z taką siłą wybuchła rok temu na ulicach Mińska, ale nie tylko Mińska, na terenie całej Białorusi, nie zgaśnie i nie zostanie zduszona – mówił podczas ceremonii wręczenia nagród redaktor naczelny TVP Dokument – Tomasz Piechal.\nPodczas tegorocznego festiwalu przyznano również szereg nagród dla filmu dokumentalnego „Ucieczka na Srebrny Glob” w reżyserii Jakuba Mikurdy. Koprodukcja Telewizji Polskiej opowiada o niespełnionym marzeniu polskiego kina – niedokończonym eposie science-fiction „Na srebrnym globie" Andrzeja Żuławskiego. Jury w składzie: Sara Broniszewska (Kino Atlantic), Marlena Gabryszewska (Kino Elektronik, prezeska Stowarzyszenia Kin Studyjnych i Lokalnych) oraz Piotr Olak (Kino Luna) postanowiło przyznać filmowi Nagrodę Stowarzyszenia Kin Studyjnych w Konkursie Polskim. Kolejnymi wyróżnieniami były: Nagroda Smakjam za Najlepszą Produkcję w Konkursie Polskim dla Darii Maślony, producentki filmu oraz Nagroda Nos Chopina dla Najlepszego Filmu o Muzyce i Sztuce.\n-Jestem przekonany, że te nagrody to dopiero początek festiwalowych zdobyczy tej niezwykle sugestywnej, wysmakowanej i stojącej na najwyższym artystycznym poziomie produkcji. To prawdziwa perła polskiej dokumentalistyki i jesteśmy niezwykle zadowoleni, że możemy współuczestniczyć w tym projekcie – dodaje Tomasz Piechal.\nFestiwal w kinach trwał do 12 września w Warszawie, Wrocławiu, Gdyni, Katowicach, Poznaniu, Bydgoszczy i Lublinie. W tym roku festiwal ma charakter hybrydowy i od 16 września do 3 października będzie etap online. Widzowie będą mogli oglądać część tytułów na stronie festiwalu mdag.pl.


Walentynki to dzień uśmiechów, ciepłych słów, życzliwych gestów, wyrażania przyjaźni i sympatii. W związku z tym w piątek 12 lutego 2021 roku w klasie II odbyły się walentynkowe zajęcia. Dzieci zostały zapoznane z tradycją obchodzenia Dnia Świętego Walentego.....\n14 lutego minęły Walentynki!\nA komu zawdzięczamy ten dzień? Obecny kształt święta związany jest z osobą świętego Walentego, biskupa i męczennika chrześcijańskiego, którego wspomnienie w Kościele katolickim przypada właśnie 14 lutego.....\nPiatek, 19 lutego 2021\nZ okazji święta zakochanych działający w naszej szkole Dyskusyjny Klub Książki zorganizował konkurs pt. „Walentynka literacka”. Zadaniem uczestników było przygotować walentynkę dla pisarza lub postaci z książki.....\nNasi uczniowie w Sali Lustrzanej odbierają nagrody w konkursie na najlepszą e-gazetkę!\nKonkurs „Zapiski z czasów izolacji” – zorganizowany przez Urząd Miasta Tarnowa - rozstrzygnięto w październiku 2020 roku, lecz ze względu na lockdown, dopiero teraz, w lutym 2021, uhonorowano młodych twórców za ich prace. Wśród laureatów znalazł się zespół redakcyjny z klasy V....\nKonkurs "Pomocna Dłoń Grupy Azoty – Nakręceni".\nSerdecznie zapraszamy uczniów klas I-III do udziału w konkursie "Pomocna Dłoń Grupy Azoty – Nakręceni." Konkurs trwa od 17 lutego do 17 marca 2021 r. i polega na zebraniu przez każdą klasę plastikowych nakrętek. Konkurs wygrywa 10 klas, które.....\nKarnawał to miła tradycja przepełniona muzyką i zabawą, gdzie ważnym elementem tego okresu są bale. W dniu 5 lutego 2021r. w naszej szkolnej świetlicy odbył się bal karnawałowy. Wszyscy uczestnicy zaprezentowali się w pięknych i pomysłowych strojach.....\nKorzystając z tego, że w tym roku gości za oknem piękna, zimowa pogoda i śnieg, który dzieci uwielbiają, uczniowie klasy II wraz z wychowawcą, postanowili w ramach wychowania fizycznego, spędzić trochę czasu na świeżym powietrzu.....\nDyrektor Szkoły Podstawowej Nr 10 im. Romana ”Sybiraka” Sanguszki w Tarnowie ogłasza nabór uczniów do klasy pierwszej na rok szkolny 2021/2022. Zapisów dzieci dokonuje sekretariat szkoły w godz. 8.00 – 14.00. Proszę o zgłaszanie się z odpisem aktu urodzenia i numerem pesel dziecka. Termin rekrutacji trwa do 20 kwietnia 2021 r. do godz. 15.00.....\nKonkurs plastyczny „Bądź bezpieczny w Internecie”\nJuż niebawem, 9 lutego będziemy obchodzić Dzień Bezpiecznego Internetu 2021. Biblioteka Pedagogiczna zaprasza uczniów do wzięcia udziału w Konkursie plastycznym „Bądź bezpieczny w Internecie”. Zadanie konkursowe polega na wykonaniu książeczki obrazkowej (klasy 1-3) oraz infografiki (klasy 4-8) o zasadach bezpiecznego korzystania z sieci i komputera. Prace należy złożyć w siedzibie biblioteki (ul. Nowy Świat 30) w Wydziale Informacyjno-Bibliograficznym (pok. 22) do dnia 22 lutego (poniedziałek). Konkurs zostanie rozstrzygnięty 29 lutego.....\nOferta fotografii w szkole\nW dniu 3 lutego 2021 roku fotograf Firmy Mawi będzie wykonywał zdjęcia dla uczniów klas I -III. Przedstawiamy cennik:.....


Powiat chojnicki. O abstynencji będą rozmawiać na zakrapianych alkoholem imprezach | Czersk Nasze Miasto\nPowiat chojnicki. O…\nPowiat chojnicki. O abstynencji będą rozmawiać na zakrapianych alkoholem imprezach\nMaria Sowisło 13 lipca 2010, 8:49\nNietypowa kampania profilaktyczna rozpoczyna się właśnie w gminie Chojnice. Wolontariusze mają się pojawiać na festynach wiejskich zakrapianych często alkoholem.\n- Nie mają wiedzy książkowej, ale mogą posłużyć jako przykład. Każdy kto chce, będzie mógł podejść i porozmawiać. Chcemy też pokazać, że jako dzieci mieliśmy problem, ale przechodząc pewne etapy rozwoju, można się z tym uporać - tłumaczy Adam Modrzejewski, pełnomocnik wójta gminy Chojnice do spraw profilaktyki.\nPodczas festynów wolontariusze będą rozdawali ulotki na temat uzależnienia od alkoholu skierowane do mężczyzn, młodzieży i kobiet. W jednej z nich jest ankieta - "Sprawdź, czy twoje picie jest bezpieczne".\n- Chcemy uświadamiać, że alkohol to nie diabeł w butelce, którego trzeba schować. Jest to substancja ogólnie zażywana, która może powodować niebezpieczne konsekwencje - dodaje Modrzejewski.\nWśród wolontariuszy są nastolatki. Mają opowiadać swoim rówieśnikom, jak odmawiać i nie tłumaczyć swojej decyzji. Jak rozpoznać wolontariuszy? Wszyscy będą ubrani w czarne koszulki z logo akcji.


Audyty w Wartmann Base!\nOstatnio w Wartmann Base zostały przeprowadzone audyty. Wyniki audytów są pozytywne, przez co nasza firma świadczy jeszcze więcej certyfikowanych usług.\nAudyt poświadczył, że Wartmann Base jest certyfikowanym usługodawcą spawania konstrukcji stalowych ze szczególnym uwzględnieniem przemysłu kolejowego. Realizacje wykonywane są zgodnie z normą ISO 3834-2.\nEN 15085 CL1\nAudyt potwierdził przygotowanie naszej produkcji do spawania konstrukcji pojazdów szynowych i ich części zgodnie ze standardem EN 15085 w klasie CL1. Uzyskanie certyfikacji świadczy o najwyższym poziomie wiedzy naszych pracowników oraz spełnianiu najwyższych wymagań wykonania złączy spawanych. Zdobyte uprawnienia pozwalają nam na wykonywanie konstrukcji z aluminium w klasie jakości CP A do CP D.\nKolejny audyt odnosił się do normy PN EN 1090. Audyt potwierdził, że Zakładowa Kontrola Produkcji jest w stanie zachować standard wykonania konstrukcji z aluminium i stopów aluminium. Certyfikatem poświadczono, że Wartmann Base ma niezbędne kwalifikacje oraz odpowiednie środki, aby zapewnić wykonania konstrukcji według PN EN 1090-3 (konstrukcje wykonane z aluminium i stopów aluminium) w klasie EXC3.\nCertyfikaty Wartmann Base


US Navy: trzeci niszczyciel typu Zumwalt rozpoczął próby morskie\n27 sierpnia stocznię General Dynamics Bath Iron Works w Bath w stanie Maine opuścił niszczyciel USS Lyndon B. Johnson (DDG 1002). Fot.: General Dynamics Bath Iron Works\nPosted on 31 sierpnia, 2021 |\tOkręty, Przemysł\n27 sierpnia stocznię General Dynamics Bath Iron Works w Bath w stanie Maine opuścił niszczyciel USS Lyndon B. Johnson (DDG 1002). Jednostka rozpoczęła swoje pierwsze próby morskie, stanowiące kolejny etap testów przed dostawą okrętu zamawiającemu.\nCo ciekawe, wyjście na pierwsze próby morskie miało miejsce w dniu urodzin patrona okrętu – 36. prezydent Stanów Zjednoczonych Ameryki urodził się właśnie 27 sierpnia 1908 roku. DDG 1002 został zamówiony przez Departament Obrony Stanów Zjednoczonych 15 września 2011 roku, stępkę położono 30 stycznia 2017 roku, a uroczyste wodowanie miało miejsce 9 grudnia 2018 roku. W porównaniu do dwóch poprzednich okrętów tego typu, w produkcji nadbudówki zastosowano stal zamiast kompozytów niemetalowych.\nWedług planów niszczyciel trafi służby w drugiej połowie lat 20. Pierwszym portem macierzystym ma być San Diego w Kalifornii, gdzie stacjonują już dwa pozostałe okręty typu Zumwalt. Obecnie US Navy musi znaleźć dla nich nową rolę, gdyż po anulowaniu programu AGS (Advanced Gun System), brak amunicji do armat głównego kalibru 155 mm. Wśród koncepcji zakłada się wykorzystanie ich w charakterze platform uzbrojonych w pociski rodziny Standard SM-2 i SM-3, przeznaczone do zwalczania celów powietrznych i balistycznych, a ostatnio również planowane jest uzbrojenie ich w pociski hipersoniczne.\nTagsmarynarka wojennaniszczycielusausa navyzumwalt\nPoprzedniPrevious post:Okręty Marynarki Wojennej RP na szwedzkim poligonie rakietowym\nNastępnyNext post:Rafael uzbroi azjatyckie Szaldagi


Talent ODPOWIEDZIALNOŚĆ (Responsibility) - Zaneta Musialek - Test Gallupa\nOsoby o talencie Odpowiedzialność czują się emocjonalnie związane z podejmowanymi przez siebie zobowiązaniami. Przejmują psychologiczną odpowiedzialność za dotrzymywanie obietnic. Ciężko pracują na to, by dotrzymać danego komuś słowa.\nNajwiększą siłą tego talentu jest zdeterminowanie dotyczące realizacji zobowiązań. To czyni osoby o tym talencie sumiennymi i niezawodnymi. Osoby o talencie Odpowiedzialność są motywowane zewnętrznie – przez swoje zobowiązania wobec innych. Nie chcą nikogo zawieść, dlatego są postrzegani jako osoby pewne i godne zaufania. Talent Odpowiedzialność błyszczy w domenie wykonywania, lecz swoją postawą wzbudza zaufanie innych, co sprawia, że można go wykorzystać do budowania solidnych relacji.\nOsoby o tym talencie mogą czuwać nad zobowiązaniami swoimi i całego zespołu, dzięki czemu zadania są wykonywane na czas. Najlepiej pracuje Ci się z osobami, które równie poważnie traktują swoje zobowiązania. Nie unikaj jednak osób, które wydają Ci się chaotyczne i zapominalskie. To niekoniecznie jest ich świadoma postawa. Zaoferuj swój talent innym, wesprzyj ich w wykonywaniu zadań, które mają na swojej liście. Możesz zyskać tym samym uznanie i przyczynić się do realizacji większej ilości zadań.\nOsoby o talencie Odpowiedzialność zwracają uwagę na etykę pracy i uczciwość. Często też nie potrzebują kontroli swojej pracy, ponieważ mają naturalne predyspozycje do wykonywania zadań na czas i w wysokiej jakości.\nCechy charakterystyczne osób z talentem Odpowiedzialność:\nTalent Odpowiedzialność w akcji:\nwnosisz pewność wykonania zadań\nchętnie zgłaszasz chęć pomocy\njesteś skrupulatny/a i dbasz o jakość\ncenisz uczciwość i lojalność\nczęsto sprawdzasz postęp wykonywanych zadań\nOgraniczenia związane z talentem Odpowiedzialność:\nW związku ze swoją pracowitością, osoby z talentem Odpowiedzialność mogą popadać w przesadę. Nadmierna ilość zadań w ich kalendarzu bywa standardem, trudno jest im odmówić przyjęcia kolejnych zobowiązań, co sprawia, że pracują po godzinach i ponad swoje siły. Nie znoszą łamać danego raz słowa, wobec tego wolą się poświęcić niż zrezygnować z wykonania tego, na co się zobowiązali. Posiadając ten talent uważnie dobieraj swoje zadania i składane obietnice. To one są Twoją siłą napędową, ale mogą równocześnie być kulą u nogi, jeśli przesadzisz z ich ilością.\nOsoby o talencie Odpowiedzialność potrafią same motywować się do pracy i nie potrzebują dużej kontroli przełożonego. Gdy jednak sami są liderami, zdarza im się wpadać w mikro-zarządzanie. Oznacza to, że jest im trudno oddać kontrolę i odpowiedzialność innym osobom. Jeśli jesteś przełożonym, który nadmiernie kontroluje pracę swoich współpracowników, to wiedz, że może to wynikać z Twojego niedojrzałego talentu. Pamiętaj, że zdecydowała/eś się na współpracę z dorosłymi ludźmi. Oddaj im czasami stery.\nNiezwykle ważna przy okazji rozwoju talentu Odpowiedzialność jest też kwestia delegowania zadań. Choćbyś był/a niezwykle produktywny/a i uzdolniony/a, nie zrobisz wszystkiego sam/a. Zwróć uwagę na to, które zadania jesteś w stanie, a nawet powinnaś/powinieneś delegować. Praca zespołowa zawsze będzie efektywniejsza niż praca indywidualna.\nJak wykorzystywać talent Odpowiedzialność?\nBądź proaktywny zamiast przyjmować narzucane zadania. Zastanów się w czym jesteś świetny/a i co lubisz robić najbardziej. Zgłaszaj się do takich projektów i zadań, które będą dla Ciebie rozwojowe i przyjemne. Zobowiązania nie zawsze muszą być męczące.\nCzasami będziesz zmuszona/y powiedzieć “nie” Twoim dzieciom ze względu na zobowiązania zawodowe. Pamiętaj też, aby bywały sytuacje kiedy to Ty odłożysz pracę, aby spędzić czas w gronie rodziny.\nZastanów się jaki masz wpływ na efekty swojej pracy lub pracy swojego zespołu. Unikaj sytuacji, w których zobowiązujesz się do czegoś, co jest poza zasięgiem Twojego wpływu.\nZwracaj uwagę na aspekty etyczne w swojej firmie. Reaguj, gdy zauważysz nieetyczne zachowania i doceniaj takie, które były zgodne z zasadami.\nDaj sobie czas przed wejściem w nowe wyzwanie. Sprawdź swój kalendarz i listę zadań, tak aby upewnić się, że masz przestrzeń na nowe. Unikniesz w ten sposób przepracowania i stresu związanego ze zbliżającym się terminem jego wykonania.\nWykorzystuj swój talent do prywatnych zobowiązań wobec siebie. Inwestuj energię w budowanie zdrowych nawyków, regularne uprawianie sportu, dbanie o siebie.\nOcena 4.5 / 5. Oceniono 52


Kremacja czy inhumacja: którą formę pochówku wybrać?\nStrona głównaStrona główna > Blog > Kremacja czy inhumacja — na co się zdecydować?\nTradycyjną w naszym kraju formą pochówku jest złożenie ciała do trumny, która następnie umieszczana jest w grobie. Pogrzeb szkieletowy, czyli inhumacja, jest nadal najczęściej praktykowany. Coraz więcej osób decyduje się jednak na pogrzeb urnowy, który odbywa się po kremacji, czyli spopieleniu zwłok i złożeniu prochów do urny.\nPochówek szkieletowy czy urnowy — dylemat natury etycznej?\nZarówno inhumacja, jak i kremacja, to formy całkowicie akceptowalne w naszym kraju — zarówno w świetle przepisów prawnych, jak i przez kościół. Pogrzeby szkieletowe, czyli polegające na złożeniu ciała w trumnie do grobu, są preferowane przez kościół katolicki. Kościół kremację toleruje i dopuszcza, dlatego też coraz więcej pogrzebów w obrządku chrześcijańskim odbywa się właśnie po spopieleniu zwłok. Nadal jednak jest to mniejsza część pogrzebów. Kościół katolicki uważa, że chrześcijańską formą pochówku jest złożenie ciała w trumnie. Co więcej, inhumacja jest bardzo mocno zakorzeniona w naszej tradycji.\nPochówek szkieletowy bardzo często jest więc wybierany z powodów etycznych i religijnych. Decyzja o inhumacji jest więc podejmowana głównie zgodnie z indywidualnymi przekonaniami.\nKremacja zwłok coraz częściej wykonywana\nJak już zostało wspomniane, kościół dopuszcza pogrzeby urnowe. Nie ma żadnej sprzeczności w tym, aby ciało osoby religijnej, katolika, zostało skremowane. Wydawać by się mogło, że inhumacja jest formą tradycyjnego pochówku, gdyż jest znacznie bardziej powszechna. W praktyce jednak to kremacja zwłok ma znacznie dłuższą historię. Ten zwyczaj sięga początków cywilizacji ludzkiej.\nOprócz względów natury etycznej i religijnej, które są bardzo mocno związane z indywidualnymi przekonaniami, kremacja ma też wiele innych zalet. Wiele osób decyduje się na spopielenie zwłok ze względów higieniczno-ekologicznych. Jest to proces całkowicie bezpieczny dla środowiska, bezzapachowy i bezdymny. Do atmosfery nie przedostają się żadne szkodliwe związki chemiczne. Prochy z ciała są nietoksyczne, a po złożeniu w ziemi nie przyczyniają się do zanieczyszczenia gleb i wód gruntowych.\nZa kremacją przemawiają też względy ekonomiczne. Urny pogrzebowe można kupić w niższej cenie niż trumny. Proces nie wymaga postawienia nagrobka na cmentarzu, co również wiąże się z kosztami.\nPochówek urnowy to również znaczna oszczędność miejsca na cmentarzu, co obecnie również ma niebagatelne znaczenie. Polskie cmentarze stają się coraz większe, a już teraz w wielu miastach pojawia się problem z wygospodarowaniem miejsca na kolejne groby. Dlatego też w wielu parafiach zalecana jest kremacja zwłok, ponieważ pozwala zaoszczędzić miejsce na cmentarzu. Najprawdopodobniej w przyszłości właśnie z tego powodu kremacja stanie się powszechną praktyką w Polsce, co ma miejsce już teraz w wielu innych krajach.


Jakoś leci | Oglądaj w IPLA!\nFletcher McBracken nie jest zwykłym facetem. Często sypia na fortepianie i układa rozmaite kształty z płaskich kamieni. Poza tym wycina z czasopism różne portrety kobiet i oblepia nimi ściany w domu. Pewnego dnia objawia mu się na chwilę wybranka jego serca. W poczuciu wielkiego szczęścia pospiesznie wykleja jej portret z rozmaitych wycinków i wyrusza na poszukiwania. Od tego momentu zaczyna się wielka przygoda miłosnego podboju. Komedia romantyczna, ukazująca relację między dwojgiem całkiem od siebie odmiennych ludzi - artysty wierzącego w siłę miłości i nieufającej ludziom pięknej oszustki wyłudzającej od mężczyzn pieniądze. Jednak to właśnie fakt, że Fletcher i Rosalyn są od siebie tak różni, pozwoli im przyjąć nowe spojrzenie na życie.\nJoanna Going oraz Lou Rawls


8 dodatków niezbędnych w szafie mężczyzny – Nasz blog\nSzafa męska, podobnie jak damska, nie będzie kompletna bez pewnych dodatków. To one potrafią dodać charakteru każdej stylizacji oraz zmienić poziom jej formalności. Jakie więc dodatki każdy mężczyzna powinien posiadać w swojej szafie?\nObecnie zegarek nie służy już tylko do mierzenia czasu, ale jest świetnym elementem biżuteryjnym. Jego wygląd powinien być odpowiednio dobrany do stylu oraz okoliczności w jakich będzie noszony. W strojach biznesowych, do garnituru, najlepiej sprawdzi się zegarek na brązowym lub czarnym skórzanym pasku z klasyczną, srebrną tarczą. Dodatkowo dobrze aby buty, aktówka oraz pasek do spodni były w tym samym kolorze. Jeżeli nie obowiązuje Cię bardzo formalny dress code, śmiało możesz sięgać po zegarki o bardziej finezyjnych kształtach wykonane z różnorodnych materiałów, które podkreślą Twój indywidualny styl (np. drewniane, na większej bransolecie czy też sportowe).\nZ paskiem sytuacja wygląda podobnie jak z zegarkiem. Do klasycznych stylizacji jest niezbędny. Na początku najlepiej zaopatrz się w pasek skórzany, z prostą klamrą – czarny lub brązowy – w zależności od tego, w jakim kolorze posiadasz buty, zegarek lub aktówkę. Do mniej formalnych strojów możesz wybrać pasek z zabudowaną klamrą lub wykonany z innych materiałów, np. zamszowy lub pleciony.\nKrawat potrafi podnieść poziom elegancji stylizacji oraz dodać jej klasy. Najbardziej uniwersalne będą te w ciemnych odcieniach, np. granat lub grafit, z mało rzucającymi się w oczy wzorami. Ważne jest to, aby nie kompletować krawatu i poszetki – powinny one delikatnie nawiązywać do siebie kolorystyką, ale nie mogą być identyczne. Do mniej formalnych strojów warto zaopatrzyć się w krawat typu knit („dziergany”), który świetnie komponuje się z casualowymi marynarkami i koszulami.\nOkulary przeciwsłoneczne świetnie sprawdzą się nie tylko latem. Potrafią dodać charakteru i szyku każdej stylizacji. Mężczyźni świetnie prezentują się w tych o klasycznych kolorach i formach. Pamiętaj, aby dobrać odpowiedni model dla Twojego kształtu twarzy (raczej staraj się go nie powielać w okularach).\nTo dodatek często pomijany wśród mężczyzn. Być może nie jest on elementem zawsze widocznym na pierwszy rzut oka, ale znacznie lepiej prezentuje się przechowywanie pieniędzy i dokumentów właśnie w portfelu zamiast w kieszeniach spodni czy okryć. Najbardziej uniwersalny będzie portfel skórzany, o prostym kształcie, który świetnie sprawdzi się zarówno w biznesie, jak i na co dzień.\nTORBA / AKTÓWKA / PLECAK\nKlucze, portfel, dokumenty, drugie śniadanie niekoniecznie dobrze prezentują się upchane po kieszeniach. Dlatego warto posiadać w swoje garderobie coś do ich przechowywania. W zależności od stylu, który nas obowiązuje, warto postawić na dobrej jakości torbę, aktówkę lub plecak. Klasyczna, skórzana listonoszka świetnie będzie się prezentować m. in. z garniturem, ale również z bardziej casualowymi stylizacjami. Do formalnych strojów najlepiej dobrać aktówkę, a w mniej oficjalnych idealnie sprawdzą się np. torby miejskie lub plecaki.\nKAPELUSZ / BERET / CZAPKA\nNakrycia głowy to element często spotykany w męskiej szafie. Ważne, aby dopasować ich typ do preferowanego stylu. Do casualowych i bardziej sportowych outfitów dobrze sprawdzą się czapki z daszkiem, natomiast do garnituru warto postawić na kapelusz czy beret.\nOdpowiednie skarpety do garnituru to bardzo ważny element, którego zły dobór może zniszczyć efekt nawet idealnie skrojonego ubrania. Jeżeli chodzi o kolor skarpet, istnieją dwie szkoły – jedna mówi, aby dobierać je do spodni, a druga – do butów. Obydwie są prawidłowe, choć z reguły bezpieczniej jest skomponować odcień skarpet z garniturem. Jednak na mniej zobowiązujące okazje można poszaleć z ich wzorem i wybrać takie, które będą przyciągać wzrok innych. Warto zwrócić uwagę na długość skarpet – muszą one przykrywać nogę przynajmniej na tyle, aby nie było widać skóry w trakcie siedzenia. Jeszcze jednym istotnym aspektem w doborze skarpet jest ich materiał – najlepiej, aby był „oddychający” oraz przepuszczający powietrze, co zapewni komfort noszenia. Świetne jakościowo i wizualnie skarpety znajdziecie w ofercie marki Steven.\nDodatki mają dużą moc, mogą nadać charakteru i szyku oraz są dopełnieniem każdej stylizacji. Dlatego też warto się na nich skupić w trakcie tworzenia garderoby.\nŹródło zdjęć: Pinterest, Steven


5 niesamowitych kobiet, z którymi lepiej nie zadzierać ;) - Jest Pozytywnie\nNie od dziś wiadomo, że kobiety są zdumiewające. Potrafią poradzić sobie w każdej sytuacji. Chociaż na co dzień nie pokazują wszystkich swoich umiejętności, ale historia świata jest pełna opowieści o kobietach, które nim władały. Niekoniecznie mowa tu o koronie i polityce, ale i o odnalezieniu swojego miejsca w męskim świecie.\nOdważne, pomysłowe i inteligentne kobiety przewijają się w kronikach od wieków. Czas poznać kilka z nich :)\n1. Li Xu – 290 rok\nKiedy jej ojciec zginął w rebelii w Ningzhou w Chinach wzięła sprawiedliwość w swoje ręce i chciała go pomścić. Zorganizowała oddziały, które zwalczyły rebeliantów, a jej ojciec mógł odzyskać honor.\n2. „Island Girl” – 550 rok\nNiestety, imię tej wojowniczki zatraciło się na kartach historii, ale jej przygody nie. Kiedy została porzucona przez narzeczonego, najechała jego ziemię. Nie zrobiła tego z miłości, ale z powodu polityki. Podczas oblężenia były narzeczony poddał się, odesłał swoją żonę i przyjął sojusz kobiety. Ich pakt przetrwał wieki.\n3. Tamar z Gruzji – 1160 rok\nTamar urodziła się w Gruzji i po śmierci ojca ogłosiła się królem tego państwa. Była bardzo inteligentna, wstępując na tron, zmiażdżyła wszelkich przeciwników. Jej rządy sprawiły, że Gruzja przeżyła swój złoty wiek! A męża, który próbował się jej pozbyć… pozbyła się pierwsza.\n4. Elizabeth Stokes – około 1700 roku\nZyskała przydomek „Lady Bare Knuckles” i zajmowała się boksem. Na przełomie XIX i XX wieku boksowano się bez użycia rękawic, przez co obrażenia były znacznie poważniejsze niż obecnie. Elizabeth stała się sławna dzięki 22 minutowej walce, w której znokautowała Hannah Highfield.\n5. Juana Galan – 1810 rok\nKiedy Napoleon najechał Valdepenas w Hiszpanii, Juana nie poddała się. Zorganizowała grupę kobiet, które wciągały francuskich żołnierzy w zasadzki. Wylewały na nich gorącą wodę i oliwę. Wdawały się w bójki z żołnierzami. Nie miały broni, ale dały popalić wrogim siłą.\nJak pokazuje historia, kobiety też potrafią walczyć o swoje ;)\n12 najbardziej niesamowitych mostów, jakie kiedykolwiek widziałam!


Wolborska mikołajkowa zbiórka dla dzieciaków - WidzewToMy - Oficjalny portal kibiców Widzewa Łódź\n1 grudnia 2013, 14:23 | Autor: karolinka\nZbliża się dzień Świętego Mikołaja oraz święta Bożego Narodzenia więc wśród Widzewskiej braci zapanowała chęć pomocy dla dzieciaków. Kibice Widzewa z Wolborza, zrzeszeni w FC Division of Wolbórz organizują w tym tygodniu zbiórkę prezentów dla dzieciaków z jednego z domów dziecka. Wrzucamy informację o tym wraz z prośbą o wspomożenie ich w tej zbiórce.\nRUSZAMY Z MIKOŁAJKOWĄ ZBIÓRKĄ DARÓW DLA DZIECIAKÓW Z DOMU DZIECKA !! CO ZBIERAMY ??\n1. ZABAWKI – szeroko rozumiane pojęcie czyli : maskotki, gry planszowe, puzzle itd. Każdy z nas ma z pewnością domu jakieś niepotrzebne zabawki z dzieciństwa może po rodzeństwie młodszym być może po większych już dzieciach.\n2. KSIĄŻKI I KOLOROWANKI – zbieramy również książki dla dzieci, kolorowanki, zeszyty i artykuły szkolne dla najmłodszych.\n3. SŁODYCZE – wiemy jak bardzo dzieciaki lubią słodycze i chcemy osłodzić im to życie na tyle, na ile tylko możemy.\n4. PRODUKTY SPOŻYWCZE O DŁUGIM TERMINIE PRZYDATNOŚCI – makarony, kaszki dla dzieci, budynie , ryż\nKosze na dary ustawione będą od poniedziałku w Wolborzu w sklepie u pana Radzikowskiego oraz w Goleszach u Kuli. Prowadzimy rozmowy z kilkoma sklepami i mamy nadzieję, że uda się powiększyć ilość miejsc gdzie będzie można oddawać prezenty dla dzieciaków.\nDivision of Wolbórz\nZbiórka potrwa do piątku, 6 grudnia. Następnie zebrane prezenty zostaną przekazane do domu dziecka w Piotrkowie Trybunalskim.\nWydarzenie na fb poświęcone zbiórce. Kliknij po najświeższe informacje.


Flavio Paixao optymistycznie zapowiada: Dla Śląska jeszcze wrócą dobre czasy Sport\nRozmawiał Przemysław Mamczak 26.12.2015 09:00\nPrzemysław Mamczak: Jak pan oceni rundę jesienna w wykonaniu Śląska?\nFlavio Paixao: Taka runda to najgorsze, co mogło się nam przytrafić. Ale tylko ludzie o silnej psychice mogą iść w górę. Zimą musimy odpocząć, złapać nieco świeżości i odbudować swoją formę. Od kiedy przyszedłem do Śląska, nie było tak źle, ale gorsze czasy muszą kiedyś przyjść. My piłkarze musimy zrobić wszystko, by wrócić do tych najlepszych czasów.\n- Mamy krótką ławkę rezerwowych. To spowodowało, że zdarzały się nam porażki. Później przegrywaliśmy, bo zabrakło nam odpowiedniej mentalności. Musimy do każdego meczu podchodzić bez strachu. Wszyscy wiedzą, że Śląsk to jedna z lepszych drużyn w kraju, dlatego musimy wrócić na zwycięską ścieżkę i nikogo się na niej nie bać.\nCzy piłkarze byli jesienią przemęczeni? Trener Pawłowski często wspominał o wielu meczach i o tym, że graliście w Lidze Europejskiej.\n- Nie, tu nie chodzi o zmęczenie. Raczej o psychikę. Wszyscy musimy zrozumieć, że Śląsk to jeden z największych klubów w Polsce i w każdym meczu powinien walczyć o trzy punkty.\nSłabe wyniki przyniosły zmianę szkoleniowca. Jak ocenia pan trenera Szukiełowicza?\n- Przede wszystkim chciałbym podziękować Tadeuszowi Pawłowskiemu za współpracę. To nie tylko dobry trener, ale i świetny człowiek. Jeżeli zaś chodzi o zajęcia z nowym szkoleniowcem, to wszystko jest w porządku. Wszyscy byliśmy zadowoleni, że wygraliśmy pierwszy mecz pod jego wodzą, a zwycięstwa zmieniają perspektywę. Triumf nad Górnikiem Łęczna również i w naszych głowach spowodował pewne zmiany. Chcemy wygrywać, chcemy iść wszyscy w jednym kierunku, chcemy zaprowadzić Śląsk jak najwyżej w tabeli.\nPodobno nie spodobały się panu badania socjometryczne, które przeprowadził trener Szukiełowicz?\n- Szkoda mi czasu na komentowanie tego. Mam bardzo dobre relacje z nowym trenerem.\nMyśli pan, że Śląsk może odrodzić się pod wodzą Szukiełowicza?\n- A dlaczego nie? Złapaliśmy trochę świeżości, dobrą pracę w sztabie, szczególnie jeżeli chodzi o motywację, wykonuje Darek Sztylka. Wygraliśmy z Górnikiem, Podbeskidziem. Wszyscy jesteśmy drużyną i wierzę, że wiosną ruszymy w górę tabeli.\nNa czele ekstraklasy jest Piast Gliwice, to wielka niespodzianka. Oni mogą utrzymać tę pozycję do końca rozgrywek?\n- Mamy przerwę w rozgrywkach, po niej wiele może się zdarzyć. Jedni awansują, inni spadną w tabeli. Jeszcze wiele meczów przed nami, ale myślę, że po pięciu spotkaniach rundy wiosennej będziemy znali odpowiedź, czy Piasta stać na mistrzowski tytuł. Jestem ciekawy, jak będzie grał Lech, który z samego dołu tabeli szybko wspiął się do jej górnej części. Ale oczywiście trzeba pogratulować Piastowi, który przeżywa znakomity okres.\nNaprawdę myśli pan, że to możliwe?\n- Oczywiście. Wszystko jest możliwe, nawet jeśli teoretycznie jest niemożliwe. Taką filozofią kieruję się w życiu.\n- Prezes Śląska wstępnie powiedział mi o tym kilka słów. Jestem szczęśliwy we Wrocławiu, kocham to miasto, ludzi. Zobaczymy, co przyniesie przyszłość. Wszystko zależy od Śląska.\n- Nie, przede wszystkim chcę pomóc mojemu klubowi. Skupiam się na Śląsku, nie myślę o tym, gdzie będę grał w przyszłości. Żyję przecież w teraźniejszości, nie w przyszłości. Moim priorytetem jest zrobić wszystko, by Śląsk wrócił na szczyt.\nKiedy zapadną jakieś decyzje w sprawie pana przyszłości?\n- Nie wiem, to teraz nie jest dla mnie najważniejsze.\nPana brat Marco na razie nie robi furory w Sparcie Praga.\n- Nie wiem, jaka będzie jego przyszłość. Był kontuzjowany i trudno ocenić teraz, jaka przyszłość go czeka. Ale wiem, że jest gotowy do przygotowań do kolejnej rundy. Mam nadzieję, że strzeli wiosną wiele goli.\nSpotkacie się na święta Bożego Narodzenia w Portugalii?\n- Tak, święta spędzę z rodziną, będzie z nami też oczywiście Marco. To czas na odpoczynek, relaks. Będzie też mój ciężko chory wujek, z którym chcę w te święta spędzić trochę czasu.\nSkoro jesteśmy przy Portugalii - śledził pan losowanie grup Euro 2016? Jak oceniają je pana rodacy?\n- Myślę, że grupa: Portugalia, Islandia, Austria i Węgry, jest bardzo ciężka. To "grupa pułapka". Wszyscy, patrząc na jej skład, mówią "to bardzo łatwa grupa, awansujecie spokojnie". A prawda jest taka, że na imprezach mistrzowskich wszyscy chcą pokonać faworytów. A takim będzie Portugalia. Najważniejszy będzie dla nas pierwszy mecz z Islandią. Jeśli wygramy, złapiemy pewność siebie, napędzi to zespół przed kolejnymi spotkaniami.\nPortugalię stać na sukces we Francji?\n- Oczywiście, Portugalia to jeden z najlepszych zespołów w Europie i każdy kibic w mojej ojczyźnie oczekuje, że zajdziemy daleko.\nA Polska? Wyjdzie z grupy?\n- Mam nadzieję. Również macie jednak ciężką grupę. Tak jak w przypadku Portugalii uważam, że dużo zależeć będzie od pierwszego spotkania Polski przeciwko Irlandii Północnej. Kwalifikacje przeszliście w świetnym stylu, macie bardzo mocny zespół i znakomitych zawodników, którzy mogą osiągnąć dobre wyniki.\nSKANDAL WE WROCŁAWIU! Kibole grożą piłkarzom i współwłaścicielom Śląska. "Będziemy żądni krwi. WASZEJ"


Policyjne patrole narciarskie w regionie jeleniogórskim – JAN – Jeleniogórski Agregator Nowinek\n3 stycznia 2019 jan\nW sobotę, tj. od 5 stycznia 2019 roku na stokach narciarskich w Karpaczu i w Szklarskiej Porębie policyjne patrole narciarskie rozpoczną działania prewencyjne w ramach akcji „Bezpieczne stoki” w kotlinie jeleniogórskiej. Policyjne patrole narciarskie czuwają nad bezpieczeństwem wielbicieli zimowego szaleństwa na stokach już od kilku lat.\nW policyjnych patrolach narciarskich w tym sezonie uczestniczyć będzie 20 funkcjonariuszy, których będzie można zobaczyć na stokach w Karpaczu i w Szklarskiej Porębie. Policyjne patrole będą pełnić służbę na stokach głównie w weekendy, w okresach świątecznych, gdy jest większy ruchu turystyczny, natomiast w ferie pojawią się na stokach również w dni powszednie.\nRuszyły policyjne patrole narciarskie w regionie jeleniogórskim\nBezpieczne ferie – policyjne patrole narciarskie na stokach\n„Bezpieczne stoki” – ruszają policyjne patrole narciarskie\n← WIELKI HOROSKOP na 2019 r.! Zobacz wróżby dla każdego znaku zodiaku! Co cię czeka w 2019 r.? Pijany mężczyzna awanturował się w tramwaju i rozbił butelką szyby →