Zachodnie wybrzeże Teneryfy - Los Gigantes i Masca - Migawki ze świata\n22 Lipiec, 2018 • Hiszpania\nPrzylot na wyspę\nNa Teneryfę lecimy bezpośrednim lotem z Krakowa. Połączenie jest obsługiwane przez linię Ryanair, lot trwa ok 5.5 h. Przylatujemy na lotnisko położone w południowej części wyspy. Nasz plan zwiedzania zakłada pobyt w dwóch różnych lokacjach – na zachodzie i północy wyspy. Wybraliśmy te miejsca ze względu na pobliskie szlaki turystyczne, które chcemy przejść. W części zachodniej planujemy odwiedzić klify Los Gigantes i wąwóz Masca. Później chcemy również odwiedzić środek wyspy, gdzie znajduje się park narodowy Teide (niestety nie udało nam się znaleźć tam noclegów w przystępnej cenie).\nPo przylocie odbieramy zarezerwowany wcześniej samochód. Zdecydowaliśmy się na skorzystanie z wypożyczalni AutoReisen. Koszt wypożyczenia Volkswagena Polo na 7 dni wynosi 185 €. Samochód jest mały i ma słaby silnik, więc jesteśmy ciekawi czy da radę pokonać tutejsze wzniesienia. Czas pokaże 😉\nPobyt na wyspie zaczynamy od wizyty w sklepie. Oprócz zakupów spożywczych chcemy też zaopatrzyć się w kijki trekingowe. Na Teneryfę lecieliśmy tylko z bagażem podręcznym, w którym podobno nie można przewozić kijków. Nie chcieliśmy ryzykować i postanowiliśmy kupić jakieś w intersporcie, już na miejscu. Sprawdziliśmy w internecie – cena za parę tanich kijków wynosiła 8 – 10 €.\nUdaje nam się znaleźć intersport, ale okazuje się, ze wszystkie kijki trekkingowe zostały wyprzedane. Chyba nie tylko my wpadliśmy na ten sam pomysł … No cóż, chwilowo będziemy się musieli obyć bez kijków 😐\nPo zrobieniu zakupów jedziemy do miejscowości La Arena, gdzie mamy zarezerwowany nocleg na najbliższe dwa dni. Tym razem skorzystaliśmy z portalu AirBnb. Zarezerwowaliśmy pokój w mieszkaniu Marthy. Okazuje się, że jest to bardzo gościnna i sympatyczna kobieta. Mieszkanie jest czyste i eleganckie. Znajduje się w budynku położonym 5min od plaży Playa de la Arena. My dostajemy pokój z prywatną łazienką. Możemy też korzystać z tarasu, z którego widać klify Los Gigantes. Zapowiada się udany pobyt 🙂\nPo rozpakowaniu idziemy na krótki spacer po mieście. Chcemy dojść do punktu widokowego, z którego widać wielkie klify Los Gigantes. Po drodze mijamy czarną plażę Playa de la Arena. Jest to mała, sympatyczna plaża. Sporo ludzi wygrzewa się na pisaku, niektórzy kąpią się przy brzegu.\nOdpoczywamy chwilę na plaży, po czym ruszamy dalej. Idziemy promenadą prowadzącą do punktu widokowego. Miasteczko jest urokliwe, więc co chwila odbijamy z głównej drogi wchodząc w jakiś zaułek.\nZnajduje się tu bardzo dużo hoteli i kurortów, ale nie brakuje też oryginalnych figur, ładnych wykończeni i ciekawych rozwiązań. Zatrzymujemy się też często przyglądając roślinności, która momentami bardzo różni się od tej, którą znamy. Najbardziej podobają się nam olbrzymie kaktusy, które przybierają fantazyjne kształty. W pewnym momencie trafiamy nawet na naturalny basen, wypełniony słoną wodą.\nW końcu dochodzimy do miejsca, z którego widać port i klify Los Gigantes. Podziwiamy je przez chwilę, po czym ruszamy w dół, nieco ukrytą ścieżką, prowadzącą na plażę położoną przy klifach Playa Los Guios. Tam spędzamy czas do zachodu słońca.\nW drodze powrotnej wstępujemy do przypadkowej restauracji na kolację. Udaje nam się trafić na miejsce, gdzie za 9.5 € od osoby dostajemy zestaw obiadowy – przystawkę, danie główne i deser. Zjadamy wszystko ze smakiem i wracamy do mieszkania.\nMasca to mała wioska położona w górach. Mieszka tam niecałe 100 osób. Z miejscowości wychodzi szlak prowadzący na dno wąwozu, do plaży położonej między klifami. Osoby, które chcą go przejść mają 2 główne opcje do wyboru.\nDojazd do miejscowości za pomocą taksówki lub autobusu. Przejście wąwozem do plaży. Powrót łodzią do Los Gigantes.\nDojazd własnym samochodem. Zejście do plaży i powrót ta samą drogą.\nZe względu na fakt, że na szlak wybieramy się w dniu wolnym od pracy i nie wiemy czy łódka powrotna pływa, decydujemy się na opcję 2. Już sam dojazd do górskiej wioski stanowi wyzwanie. Na początku mamy wątpliwości czy nasz samochodzik będzie w stanie pokonać taką trasę, ale trzeba przyznać, że dał radę. Droga dojazdowa jest bardzo kręta i wąska. Czasami ciężko jest się minąć z drugim samochodem. Jedzie się serpentynami – z jednej strony ograniczają nas betonowe bloki, z drugiej skały. W niektórych miejscach, przed zakrętami są małe zatoczki służące do mijania. Na szczęście jedziemy dość wcześnie, więc droga jest pusta. W Masca znajduje się mały parking, ale rano nie ma problemu z zaparkowaniem.\nMiejscowość jest naprawdę bardzo ładnie położona. Rano większość doliny i domów jest jeszcze ukryta w cieniu, więc do robienia zdjęć lepiej jest wrócić tu po południu. Z tego powodu od razu idziemy na szlak. Po chwili błąkania się po uliczkach w wiosce udaje nam sie trafić na odbicie prowadzące w dół wąwozu. Szlak zaczyna się schodkami. Otacza nas dużo kaktusów i ciekawej roślinności. Na końcu schodów znajdujemy nawet kawałek bambusa, który sobie przywłaszczamy. Potrzeba jeszcze drugiego i będą kijki trekingowe 😀\nZaczynamy schodzić do wąwozu Masca. Ściany szybko stają się coraz wyższe. Miejsce robi duże wrażenie. Po drodze można zobaczyć zwierzęta takie jak ptaki i kozice. Oprócz zwierząt spotykamy tylko 4 pary turystów, które też idą w dół. Trasa nie jest bardzo wymagająca, ale czasem mamy problem ze znalezieniem właściwej ścieżki, głównie przez brak dobrych oznaczeń.\nZejście w dół, z robieniem zdjęć, zajmuje nam ok 3 h. Kiedy docieramy na plażę widzimy przystań i kilka stolików przygotowanych dla turystów. Nasze przewidywania dotyczące łodzi sprawdzają się – dziś nie ma tu nikogo odpowiedzialnego za przewożenie ludzi. Sama plaża jest kamienista, więc ciężko tu plażować jeśli nie mamy jakiegoś leżaka. Za to z pomostu można wskoczyć bezpośrednio do wody i trochę popływać. Kawałek dalej widzimy piaszczysty kawałek plaży, ale jest niedostępny ze względu na osunięcie ziemi. Znaki ostrzegające o spadających kamieniach i duży zakaz wejścia skutecznie nas zniechęcają do tego, żeby tam pójść. Chociaż z oddali wygląda to na idealne miejsce do leniuchowania i wejścia do wody.\nOdpoczywamy chwilę i ruszamy z powrotem. Po drodze spotykamy trochę ludzi, niektórzy pytają nas czy pływa łódka do Los Gigantes z cichą nadzieją, że tak właśnie jest. Niestety dzień wolny = brak łódki = powrót tą samą drogą.\nTrasa powrotna do wioski Masca zajmuje nam 2.5h. Kiedy docieramy do miasteczka widzimy tłum osób. Okazuje się, że większość osób przyjechała do miejscowości porobić sobie zdjęcia w malowniczej okolicy.\nNa parkingu w wiosce panuje szaleństwo, ludzie stoją wszędzie. Jest nawet auto zaparkowane na rondzie. Wyjazd też nie należy do najłatwiejszych, bo dużo ludzi jedzie z naprzeciwka. Na szczęście udaje nam się bezpiecznie przejechać. Tylko tak się zastanawiamy, co się musi dziać na szlaku kiedy kursuje łódka powrotna…\nPoprzedni wpis:Wyspa Perhentian Kecil Następny wpis:Teneryfa – Corona Forestral i Teide


» Aparat ortodontyczny dla dziecka Aparat ortodontyczny dla dziecka – KLINIKA MORENO\nwizyty kontrolne co 6-8 tyg.\n1.Czy leczenie aparatem boli ?\nKM: Leczenie małym pacjentom nie przysparza dolegliwości bólowych i łatwo adaptują się do aparatu.\n2.Czy leczenie aparatem ruchomym wykluczy noszenie aparatu ortodontycznego w przyszłości?\nKM: Leczenie ortodontyczne małego pacjenta jest inne dla każdego dziecka,więc nie ma jednoznacznej odpowiedzi na to pytanie. Dla jednego wykluczy dla drugiego aparat stały jest nieunikniony, a leczenie w okresie 7-9 przygotuje jego szczękę i żuchwę do kolejnego etapu na aparacie stałym. Często pacjenci pytają czy w takim razie jest sens noszenia aparatu ruchomego ,skoro i tak będzie miał stały? Czasem naprawdę warto a czasem proszę pacjenta by przyszedł za 6-8 miesięcy jeszcze raz na konsultację pokazać się z dzieckiem. Jest to bardzo indywidualne i ważne by nie przegapić tego czasu, szczególnie w wieku 7-9 lat.\n3.Jak dbać o aparat ? Jak czyścić go ?\nKM: Aparat przed założeniem do jamy ustnej należy przemyć szczoteczką i pastą do zębów. Często rodzice pytają czy ma znaczenia czy pasta ma fluor czy nie, otóż to bez znaczenia. Podobnie rodzaj szczoteczki. Jednakże z moich obserwacji wynika, iż obserwuję w lepszym stanie aparaty,które myte są szczoteczkami elektrycznymi dla dzieci. Aparat nienoszony, umyty wkłada się do pudełeczka ortodontycznego, jakie mały pacjent otrzyma wraz z aparatem. Zabezpieczamy go także przed zwierzętami;)by przypadkiem nie został zniszczony, a to się niestety zdarza często.\n4.Jak długo trwa leczenie aparatem ruchomym?\nKM: Tak naprawdę odpowiedz to rodzaj wady zgryzu dziecka. U dzieci u których jest tendencja do wysuwania żuchwy to dopiero początek długiej drogi ortodontycznej.\n5.Jaki jest koszt aparatu ruchomego dla dziecka ?\nKM: Podstawowy koszt to 900 zł\n6.Czy są jeszcze jakieś koszty ?\nKM: Tak, w postaci wizyt kontrolnych co 6-8 tyg. i koszt takiej wizyty to 100 zł.


Kandydaci na rektora UW wskazani przez Radę Uczelni | Uniwersytet Warszawski\nUniwersytet Warszawski Kandydaci na rektora UW wskazani przez Radę Uczelni\nStrona głównaAktualnościWydarzeniaKandydaci na rektora UW wskazani przez Radę Uczelni\nRada Uczelni wskazała kandydatów na rektora UW.\nZgodnie ze Statutem UW, uchwalonym 26 czerwca 2019 roku, organami upoważnionymi do wskazywania kandydatów na rektora UW są Rada Uczelni i Kolegium Elektorów.\nRada Uczelni w drodze uchwały nr 7 Rady Uczelni UW wskazała dwóch kandydatów:\n– prof. Andrzej Tarlecki (wskazany także przez Kolegium Elektorów, informacja poniżej)\nProf. Aleksander Filip Żarnecki zrezygnował z kandydowania.\nOstateczna lista kandydatów na rektora pozostaje więc bez zmian w stosunku do wyników wyborów indykacyjnych.\nKandydaci wskazani przez Kolegium Elektorów\nW głosowaniu indykacyjnym podczas posiedzenia Kolegium Elektorów z 3 marca zostali wyłonieni trzej kandydaci na stanowisko rektora uczelni w kadencji 2020-2024. Każdy z nich przekroczył wymagany próg – uzyskał minimum 10% głosów elektorskich.\nWszyscy kandydaci wskazani przez Kolegium Elektorów złożyli oświadczenia o wyrażeniu zgody na kandydowanie i objęcie stanowiska rektora, gdyby zostali wybrani.\nKolejne etapy wyborów\nKandydaci na rektora podlegają zaopiniowaniu przez Senat UW.\nGłosowanie zasadnicze na rektora UW w kadencji 2020-2024 zaplanowane jest na 22 kwietnia.\nTagi: Kolegium Elektorów, rada uczelni, rektor, uniwersytet, wybory rektora


Berlusconi chce być znowu premierem\nByły premier Włoch Silvio Berlusconi poważnie rozważa możliwość kandydowania na stanowiska szefa rządu w przyszłorocznych wyborach. "Przedsiębiorcy chcą mojego powrotu"- oświadczył.\nMedia zauważają, że kandydaturę Berlusconiego, byłego trzykrotnego premiera zaczął lansować formalny lider jego ugrupowania Lud Wolności Angelino Alfano, jeszcze niedawno wskazywany przez byłego szefa rządu jako jego możliwy następca w razie zwycięstwa w wyborach w maju 2013 roku.\n- Uważam, że Berlusconi powróci - oświadczył 41-letni Alfano, reprezentant "młodej gwardii" włoskiej centroprawicy. Były minister sprawiedliwości w rządzie magnata telewizyjnego zapewnił w wystąpieniu publicznym, że gorąco popiera koncepcję wielkiego powrotu Berlusconiego.\n- Wielu go o to prosi i ja jestem jednym z nich - stwierdził Alfano. Następnie poinformował, że w szeregach Ludu Wolności zwiększa się front zwolenników takiej koncepcji i powstaje ruch na rzecz ponownego wystawienia kandydatury 75-letniego założyciela partii.\nKilka godzin po tych słowach Alfano głos zabrał sam Silvio Berlusconi. - Różni przedsiębiorcy powiedzieli mi, że cały świat biznesu chce mojego powrotu - oznajmił były premier, cytowany przez włoską agencję Ansa.\nZauważa się, że deklaracje Alfano i Berlusconiego pojawiły się zaraz po tym, gdy premier Mario Monti ogłosił, że zamierza stać na czele rządu tylko do następnych wyborów parlamentarnych i wyklucza dalsze pozostanie na stanowisku po maju 2013 roku.\nDziennik "La Repubblica" konstatuje, że zapowiedź byłego premiera, który jeszcze niedawno deklarował gotowość wycofania się z czynnej polityki na pierwszej linii przekreśla szanse jego "delfina", Angelino Alfano i zmiany pokoleniowej.\nWedług prasy najbliższe tygodnie były premier zamierza poświęcić na konsultacje z przedstawicielami świata biznesu i swymi zwolennikami oraz kierownictwem partii, po których podejmie ostateczną decyzję.\nPodkreśla się, że i wśród polityków Ludu Wolności nie brakuje sceptyków, którzy woleliby, aby Berlusconi ograniczył swą aktywność do pełnienia ról honorowych. Zwolennicy powrotu właściciela telewizji Mediaset argumentują zaś, że tylko on gwarantuje, że jego formacja otrzyma w wyborach 30 procent. Przyznają, że zawsze byli pewni powrotu przywódcy.\nJego polityczni przeciwnicy przyjęli tę zapowiedź z niedowierzaniem i sarkazmem. Centrolewicowa Partia Demokratyczna uważa, że to "zła wiadomość dla Włoch". Podobnego zdania są politycy formacji byłego premiera, którzy odeszli z niej i założyli centroprawicowy ruch Przyszłość i Wolność. - Czas mija, a on się nie zmienia - podsumował jego lider Italo Bocchino.\n- Ale się boję - oświadczył sarkastycznie inny dawny sojusznik Berlusconiego, przywódca Unii Centrum Pier Ferdinando Casini. Najostrzej wypowiedział się największy przeciwnik byłego premiera Antonio Di Pietro z partii Włochy Wartości. - Liczę na to, że Włosi mają poczucie umiaru i nie dadzą się znowu nabrać, to byłoby już za dużo - oświadczył. - Uważam, ze nadszedł moment, by zamknąć ten smutny rozdział - dodał.\nPonadto Antonio Di Pietro wyraził opinię: - W 1994 roku Silvio Berlusconi zajął się polityką, by uporządkować swoje sprawy sądowe i osobiste. Najwyraźniej wciąż ma jakieś problemy do rozwiązania.\n- Zupełnie jak w horrorach. Przychodzi mi na myśl tytuł "Oni czasem wracają" wielkiego mistrza Stephena Kinga - powiedział senator Włoch Wartości Felice Belisario.


W razie awarii aparatu terapeutycznego należy niezwłocznie...\nWypadkiem w radioterapii jest w szczególności niezamierzona różnica między całkowitą przepisaną dawką promieniowania jonizującego, a dawką rzeczywiście zaaplikowaną w trakcie całego cyklu radioterapii, a także napromienienie niewłaściwego pacjenta lub miejsca na jego ciele.\nZgodnie z rozporządzenia Ministra Zdrowia w sprawie warunków bezpiecznego stosowania promieniowania jonizującego dla wszystkich rodzajów ekspozycji medycznej (tekst jedn. Dz. U. 2013, poz. 1015) medycznym wypadkiem radiologicznym w radioterapii jest w szczególności niezamierzona różnica między całkowitą przepisaną dawką promieniowania jonizującego, a dawką rzeczywiście zaaplikowaną w trakcie całego cyklu radioterapii, albo między przepisaną aktywnością produktu radiofarmaceutycznego, a rzeczywiście zaaplikowaną pacjentowi, zwiększająca ryzyko powikłań u pacjenta, z utratą życia włącznie lub spadku wyleczalności.\nWypadkiem w radioterapii jest również napromienienie niewłaściwego pacjenta, a także błędna anatomicznie lokalizacja obszaru napromienienia oraz niewłaściwy rozkład dawki, w tym przy użyciu nieprawidłowego typu wiązki lub energii wiązki lub niewłaściwego produktu radiofarmaceutycznego, a także niewłaściwe frakcjonowanie, jeżeli prowadzą one do nieosiągnięcia założonych efektów terapeutycznych lub odległych w czasie ciężkich następstw zdrowotnych. Do wypadku może dojść również w związku z awarią aparatu terapeutycznego, przy czym przez awarię należy rozumieć nieujętą w instrukcji obsługi przerwę w pracy lub niewłaściwą pracę aparatu terapeutycznego, która może doprowadzić do wypadku.\nZe względu na wielkość zagrożenia dla zdrowia pacjentów, wypadki w teleradioterapii i brachyterapii (bezpośrednie napromienianie zmian chorobowych przez umieszczenie źródła promieniowania w guzie lub jego sąsiedztwie) dzielone są na dwie kategorie: A lub B, przy czym kategoria A – oznacza wypadek zagrażający bezpośrednio lub w dłuższym czasie życiu pacjenta, natomiast kategoria B to wypadek grożący powikłaniem szkodliwym dla zdrowia lub spadkiem wyleczalności, ale nie zagrażający (z istotnym prawdopodobieństwem) życiu pacjenta.\nDo wypadków kategorii A zalicza się sytuacje spowodowane w szczególności przez:\n1) błędne wykonanie procedury wyznaczenia dawki całkowitej lub frakcyjnej prowadzące do zaaplikowanej dawki całkowitej większej niż 125% dawki przepisanej;\n2) awarię urządzenia radiologicznego prowadzącą do zaaplikowania dawki całkowitej większej niż 125% dawki przepisanej;\n3) zaaplikowanie dawki całkowitej mniejszej niż 75% dawki przepisanej w wyniku błędnego wykonania procedury lub awarii urządzenia, czego efektem mogą być skutki zdrowotne wynikające ze znacznego zmniejszenia wyleczalności;\n6) napromienienie frakcyjne lub całkowite niewłaściwym rodzajem promieniowania jonizującego lub niewłaściwą jego energią.\nZ kolei do wypadków kategorii B zalicza się sytuacje spowodowane w szczególności przez:\n1) błędne wykonanie procedury wyznaczenia dawki całkowitej lub frakcyjnej prowadzące do zaaplikowania dawki całkowitej w granicach 110-125% dawki przepisanej;\n2) awarię urządzenia radiologicznego prowadzącą do zaaplikowania dawki całkowitej w granicach 110-125% dawki przepisanej;\n3) zaaplikowanie dawki całkowitej w granicach 75-90% dawki przepisanej, w wyniku błędnego wykonania procedury lub awarii urządzenia.\nW przypadku awarii aparatu terapeutycznego technik elektroradiologii obsługujący ten aparat jest obowiązany niezwłocznie przerwać napromienianie pacjenta i zgłosić awarię osobie odpowiedzialnej za stan i sprawność aparatury w jednostce ochrony zdrowia.\nKierownik zakładu radioterapii jest obowiązany prowadzić rejestr i dokumentację błędów technicznych i dozymetrycznych oraz wszelkich niezgodności między fizycznymi parametrami zapisanymi w karcie napromieniania, a fizycznymi parametrami zrealizowanymi w trakcie napromieniania, które mogą prowadzić do wystąpienia wypadku kategorii A lub B w radioterapii. Ponadto kierownik jest obowiązany wyjaśnić przyczynę i uwarunkowania stwierdzonego błędu lub niezgodności, powiadomić bezpośredniego przełożonego o powstałym błędzie lub niezgodności oraz podjąć działania zmierzające do eliminacji przyczyn błędu lub niezgodności.\nW przypadku, gdy istnieje co najmniej uzasadnione podejrzenie, że w radioterapii miał miejsce wypadek kategorii A, kierownik zakładu radioterapii, na którego terenie zdarzenie to wystąpiło, powiadamia niezwłocznie o tym właściwego terenowo wojewódzkiego i krajowego konsultanta w dziedzinie radioterapii onkologicznej.\nKonsultant krajowy powiadamia o wypadku kategorii A Ministra Zdrowia, który, po porozumieniu się z Głównym Inspektorem Sanitarnym, Prezesem Państwowej Agencji Atomistyki oraz Krajowym Centrum Ochrony Radiologicznej w Ochronie Zdrowia, w terminie 48 godzin powołuje komisję dla oceny przyczyn i okoliczności wypadku.\nKomisja do oceny przyczyn i okoliczności wypadku powinna niezwłocznie podjąć czynności wyjaśniające i przygotować niezwłocznie raport na ten temat, przekazywany następnie Ministrowi Zdrowia.\nW przypadku stwierdzenia, że w trakcie radioterapii wystąpił wypadek kategorii B, kierownik zakładu radioterapii jest obowiązany do powiadomienia o tym fakcie krajowego i wojewódzkiego konsultanta w dziedzinie radioterapii onkologicznej. Konsultant krajowy jest obowiązany niezwłocznie zarządzić przeprowadzenie klinicznego audytu zewnętrznego celem wykrycia przyczyn i zapobieżenia w przyszłości wypadkom.\nGdy przyczyną wypadku w radioterapii była lub mogła być awaria aparatu terapeutycznego, kierownik zakładu ma obowiązek wstrzymać napromienianie terapeutyczne przy zastosowaniu tego urządzenia oraz zabezpieczyć niesprawne urządzenie i pomieszczenie, w którym się ono znajduje, przed dostępem osób. Gdy medyczny wypadek radiologiczny w radioterapii powstał w wyniku błędnego wykonania procedury, kierownik zakładu radioterapii do czasu wyjaśnienia przyczyn wypadku powinien zakazać uczestniczenia w leczeniu pacjentów osobom prowadzącym proces leczenia pacjentów, którzy ulegli wypadkowi.


Kruszywa budowlane, kontra izolacje cieczy - a wiec, jedne z ważniejszych zagadnień w obszerze dziedziny budowlanki | Pivsam\nKruszywa budowlane, kontra izolacje cieczy - a wiec, jedne z ważniejszych zagadnień w obszerze dziedziny budowlanki\nSubmitted by addmean on Sat, 09/19/2020 - 07:54\nJakie istnieją alternatywy kruszywa używanego do budowlanki? Czym są izolacje, a dokładnie Hydroizolacje? Jaka bywa między tymi izolacjami różnica a także czy w ogóle jakiegoś typu jest? Te wszystkie rzeczy i jeszcze bardziej dużo odnajdziesz w obszarze naszego własnego artykułu!\nKażdy ma pojęcie, albo chociaż kojarzy, że w budowlance używa się różnego rodzaju substancji do budowania.\nJednym z bardziej ogólnych pojęć tego rodzaju substancji są kruszywa budowlane. Kruszywa budowlane rozdzielają się na paręnaście rodzai, a bywają to mianowicie: piasek, żwir, Kliniec dolomitowy (żółty), Kliniec Wisła (szary), Kruszywo sortowane (szkarłatny łupek) i tak w dalszym ciągu.\nJeżeli masz możliwość uzyskać pozostałe informacje na ten temat, to wykorzystaj to i wejdź na poniższy odnośnik i przeczytaj przykłady (http://spoiwex.pl/).\nAby zdobyć kruszywo, należy odnaleźć jego "ośrodek", który obejmuje zwykle kilka miast zebranych niezbyt daleko niego. Opuszczając jednak ten temacik, przejdźmy do następnego, równie ważnego w budowlance, w szczególności stosowanego przy tego rodzaju materiałach jak: woda.\nW budowlance zazwyczaj posiadamy styczność z problemem jakim jest wyciekająca woda.\nNie wystarcza Ci ten krótki tekst opublikowany na tej stronie? Nie przejmuj się i sprawdź więcej producent maszyn górniczych w tym miejscu, odnajdziesz tam podobne informacje.\nDlatego istotna jest jej izolacja - w szczególności, gdy pracujemy z siecią elektryczną. Rozróżnienie rodzaju: izolacje hydroizolacje, które są niewiarygodnie proste, z powodu faktu, iż słowo "Hydro" znaczy wodę - .\nDodawanie go przed słówkiem izolacja tworzy nowiutkie słowo, które oznacza "wodną izolację", a jak prosto się zorientować, jest to rodzaj izolacji, która to nie przecieka oraz jest dla naszych osób wielkim zabezpieczeniem przed różnymi niebezpieczeństwami. Wbrew pozorom, hydroizolacja (istnieje możliwość także ją nazwać izolacją przeciwwodną) bywa jedną z najczęściej wytworzonych izolacji w robocie budowlańca - czytaj w tym serwisie SANDMIX.


Widmo z g贸r / Must alpinist (2015) - na rottenpanda.com\nWidmo z g贸r / Must alpinist - na rottenpanda.com 2015\nGrupa esto艅skich student贸w wyrusza w g贸ry na granicy Syberii i Mongolii. R贸偶nice w motywacjach poszczeg贸lnych cz艂onk贸w rodz膮 w zespole niepo偶膮dane napi臋cia i k艂贸tnie. Pewnego dnia, podczas wspinaczki po niebezpiecznym osuwisku, bez 艣ladu przepada przyw贸dca grupy, Olle . Zak艂adaj膮c, 偶e prawdopodobnie nie 偶yje, pozostali cz艂onkowie wyprawy udaj膮 si臋 do najbli偶szej wioski po pomoc. Tam jednak spotyka ich wrogo艣膰 okolicznych mieszka艅c贸w, w efekcie czego studenci zostaj膮 wtr膮ceni do wi臋zienia przez sfrustrowanego, sowieckiego komendanta. Z minuty na minut臋 atmosfera staje si臋 coraz bardziej napi臋ta. Sprawy przybieraj膮 jednak naprawd臋 fatalny obr贸t, gdy nieoczekiwanie odnalezione zostaje cia艂o Ollego. Czy tragiczne wydarzenia maj膮 co艣 wsp贸lnego z przera偶aj膮c膮 miejscow膮 legend膮 o duchu alpinisty? Film oparty na prawdziwych wydarzeniach.\n"Przebudzenie Mocy" faworytem 25. nagr贸d MTV\n"Wied藕min 3: Krew i wino" 鈥� ju偶 grali艣my!\n21 gram贸w / 21 Grams\n8. stopie艅 zagro偶enia / CAT. 8\nAbsolwent / The Graduate\nAgresja / The Aggression Scale


Teoria organizacji i zarządzania - Zarządzanie - Bryk.pl\nteorią organizacji oraz zarządzania jest nauka o zarządzaniu\nbardziej rozwinięte formy organizacji były wykorzystywane już w czasach antycznych, jak np. legiony rzymskie. Natomiast kościół katolicki można uznać za jedną z najstarszych, istniejących do dziś, organizacji instytucyjnych.\nInterdyscyplinarność teorii organizacji:\nSzczególna złożoność organizacji wynika ze stopnia skomplikowania zjawisk społecznych oraz z wysoko rozwiniętych technik. Dlatego też teoria organizacji i zarządzania zmuszona jest czerpać z dorobku różnych pokrewnych nauk. Z tego powodu teoria organizacji i zarządzania zaliczana jest do nauk interdyscyplinarnych.\nInterdyscyplinarność teorii organizacji i zarządzania polega na tym, że dana dziedzina naukowa na wspólny obszar z innymi dziedzinami. Ten wspólny obszar może obejmować ten sam przedmiot, metody lub techniki badań. Organizacja składa się z ludzi, stąd wynika powiązanie teorii organizacji i zarządzania z takimi naukami jak: socjologia, psychologia. Z połączenia socjologii i zarządzania powstały nowe nauki społeczne- socjologia pracy, socjologia organizacji, itd. Z połączenia psychologii i organizacji narodziła się, np. psychologia organizacyjna.\nPodstawowe nurty występujące w teorii zarządzania i organizacji:\nnurt klasyczny (inaczej tradycyjny)- opiera się na stereotypie człowieka ekonomicznego (homo economicus). Według tego stereotypu człowiek to istota kalkulująca głównie korzyści materialne. Dlatego należy oddziaływać na niego przede wszystkim za pomocą bodźców materialnych- tych pozytywnych (nagrody) i tych negatywnych (kary).\nPrzedłużeniem nurtu klasycznego jest nurt neoklasyczny. Oba opierają się na uogólnieniu praktycznych doświadczeń i zajmują się głównie problemem wysokiej efektywności organizacji.\nnurt psychosocjologiczny- inspiracją dla powstania tego nurtu były ludzkie zachowania w organizacji i opiera się na koncepcji tzw. człowieka społecznego. Bardzo silnym bodźcem dla ludzkich zachowań są stosunki społeczne, a zwłaszcza relacje zachodzące pomiędzy uczestnikami organizacji. Nurt ten skupia się na zjawiskach społecznych oraz bada zachowanie zarówno grup jak i jednostek w różnych sytuacjach. Twórcy nurtu psychospołecznego chcieli poznać prawa, jakie rządzą zachowaniem ludzi oraz w jaki sposób rozwijają się stosunki międzyludzkie. Człowiek jest tu istota społeczną.\nnurt systemowy (inaczej cybernetyka)- bada organizacje jako całość, wykorzystując do tego badania i dotychczasowe osiągnięcia ogólnej teorii systemów i cybernetyki. Przedmiot badań stanowią nie tylko elementy systemu organizacyjnego. Naukowcy zajmują się głównie rodzajami powiązań, które zachodzą między nimi, a także relacjami pomiędzy organizacjami a ich otoczeniem. W nurcie systemowym człowiek jest istota racjonalna, to znaczy takim, który podejmuje decyzje i dokonuje wyborów na podstawie bilansu zysków i ewentualnych strat.\nTeoria organizacji i zarządzania służy w istotny sposób do tego, aby lepiej zarządzać organizacjami. Pozwala ona na rozwiązywanie problemów oraz na przewidywanie skutków podjętych decyzji. Należy jednak pamiętać o tym, że teoria organizacji i zarządzania nie zastąpi odpowiedniej oceny sytuacji oraz podjęcia stosownych kroków i sposobów działania, które pozwolą na skuteczne rozwiązanie problemów.\nPrezentacja metod organizacji i zarządzania.\nMetody organizacji i zarządzania- pytania i odpowiedzi\nszymbex 372 pkt\n1. Podaj przykłady realizacji (zastosowania) wybran...\nKierunek naukowego zarządzania\nZnaczenie predyspozycji zawodowych w wyborze odpowie...


Dwudrzwiowa szafa AMELIA firmy KLUPŚ - meble dla dzieci Fiki Miki 24\nStrona Główna Meble>Szafy dla dzieci>KLUPŚ Szafa dwudrzwiowa AMELIA sosna bielona\nWymiary 190x85x50 cm\nSzafa dwudrzwiowa z kolekcji AMELIA firmy Klupś w swoim wnętrzu kryje trzy półki. Teraz każde ubranko bedzie miało swoje miejsce, a drażek na wieszaki pomieści kurteczki, kombinezony, ale też koszule czy sukieneczki. DOdatkowym atutem jest pojemna szuflada.\nSzafa AMELIA z półkami, drążkiem na ubrania i pojemną szufladą pomieści wszytskie ubranka niemowlaka przedszkolaka czy ucznia. Idealnie pasuje do każdego pokoju\nZestaw mebli AMELIA przez prostotę swojej formy jest bardzo klasyczny przez co przez lata będzie służył dziecku w każdym wieku.\nwymiar : 190x85x50 cm


Niedziela z PlusLigą: ZAKSA Kędzierzyn-Koźle - MKS Będzin 3:1 - Aktualności - PlusLiga\n19.03.2017 godz. 16:47 | 66\nNiedziela z PlusLigą: ZAKSA Kędzierzyn-Koźle - MKS Będzin 3:1\nZAKSA Kędzierzyn-Koźle pokonała 3:1 (28:30, 25:18, 25:23, 27:25) MKS Będzin. Mistrz Polski umocnił się na pozycji lidera i na dwa mecze przed końcem wygrał fazę zasadniczą. Teraz podopieczni Ferdinando de Giorgiego mogą w pełni skupić się na przygotowaniu do rewanżowego spotkania z Biełgorje Biełgorodem w Lidze Mistrzów. MVP: Dawid Konarski.\nPierwsza partia sprawiła gospodarzom nie lada problemy. Kędzierzynianie popełniali sporo własnych błędów, z kolei goście prezentowali bardzo poprawną siatkówkę. Od początku w drużynie MKSu Będzin na rozegraniu zameldował się Łukasz Kozub, który dobrze spisywał się zarówno na swojej pozycji, jak i w bloku. Po grze na przewagi, seta na swoim koncie zapisali goście (30:28).\nW kolejnej odsłonie gospodarze zaprezentowali swój typowy poziom i pewnie wygrali 25:18. Błędów tym razem nie ustrzegli się goście, oddając kędzierzynianom sześć punktów. Po dziesięciominutowej przerwie kibice zgromadzeni w Kędzierzynie-Koźlu znów byli świadkami wyrównanej gry. Ostatecznie prowadzenie w meczu objęli podopieczni Ferdinando de Giorgi, wygrywając 25:23. Emocje nie malały także w ostatnim secie, również zakończonym na przewagi. W ostatniej akcji Nathan Roberts pomylił się w ataku i to ZAKSA Kędzierzyn-Koźle triumfowała w tym spotkaniu. Najlepszym graczem meczu wybrano Dawida Konarskiego, który zdobył 26 punktów i zanotował 63-procentową skuteczność w ataku.\nRelacja punkt po punkcie: http://pls-web.dataproject.com/Livescore_Adv.aspx?ID=26786


Młyny i rozdrabniacze - Perry Machinery Poland\nStrona główna > Młyny i rozdrabniacze\nMłyny i rozdrabniacze to urządzenia służące do zmniejszania rozmiarów cząstek produktów. Wśród wielu typów tych urządzeń możemy spotkać młyny palcowe, bijakowe, młotkowe, nożowe czy też młyny kulowe.\nWielkość urządzenie, jego wykonanie, wydajność, zakres rozdrobnienia produktu wychodzącego są cechami zależącymi od wymagań procesu technologicznego. Przykładowo młynek palcowy to urządzenie w którym produkt jest rozcierany pomiędzy palcami zamontowanymi na dwóch równoległych tarczach. Wydajność jaką może osiągać młyn palcowy na produkcie i wielkość rozdrobnienia produktu finalnego będą wypadkową takich czynników jak: wielkość tarczy, rodzaj zastosowanych kołków, moc napędu, zakres roboczych obrotów tarczy mielących oraz cech fizycznych mielonego produktu. Młyny do tworzyw sztucznych to najczęściej młyny nożowe. W takich młynach produkt oprócz rozcierania jest jeszcze cięty. Za to młyny kulowe to urządzenia głównie wykorzystujące siły tarcia jakie powstaje pomiędzy surowcem a mielnikami w komorze młyna. W związku z tym, że istnieje bardzo dużo rozwiązań związanych z mieleniem i rozdrabnianiem produktów, w Perry pogrupowaliśmy wszystkie aktualnie dostępne maszyny według głównych typów.


Grzałki do pralek Ariane | north.pl - oryginalne i zamienne części AGD\nGrzałki do pralek Ariane\nCzęści do pralek Ariane\nGrzałki oryginalne i zamienne do pralek Ariane. Wybierz filtr po lewej stronie a szybciej dotrzesz do szukanej części. Podając model urządzenia, przybliżysz się do szukanej części. Potrzebujesz spisać model pralki z tabliczki znamionowej? Znajdziesz ją prawdopodnie po stronie wewnętrznej klapki filtra pralki. Jeżeli nie jesteś pewien czy dana część występuje w Twoim modelu, otwórz listę części dostepną na stronie. W celu ułatwienia Tobie wymiany części w pralce, stworzyliśmy dla Ciebie krótkie filmy na kanale YouTube. Chcesz zaplanować naprawę popsutego sprzętu w domu, a nie wiesz ile Ci to zajmie? Specjalnie dla Ciebie podaliśmy przybliżony czas wymiany określonej części.\nAriane Producent zmień\nGrzałka do pralki Ariane (531218C) indeks: 706-LL-1433\nPasuje do: BIANCA625


Zasady zdobywania twojej góry - szkolenie - MedEVEREST - Medycyna wysokogórska\nSzkolenie przeznaczone dla: turystów wysokogórskich, alpinistów, himalaistów, biegaczy górskich, przygotowujących się do zdobycia konkretnej góry: Mont Blanc, Kazbek, Elbrus, Nepal-trekking, Kilimandżaro, Cotopaxi, Chimborazo, Island Peak, Aconcagua, Amadablam, Pik Lenina, Chan Tengri, Denali, 8000-tysięcznik, Mount Everest, inny szczyt.\nTreść szkolenia: zagrożenia górskie i możliwości ratunkowe w planowanym rejonie działania, reguły aklimatyzacji i schematy zdobywania wysokości na wybranej górze, choroby górskie – przykłady z życia wzięte, objawy i pierwsza pomoc, apteczka wyprawowa.\nForma szkolenia: szkolenie trwa 2.5 godziny. Szkolenie może być przeprowadzone on-line na platformie szkoleniowej lub stacjonarnie w Gdańsku. Szkolenie prowadzone jest zarówno dla osób indywidualnych jak i dla grup wyprawowych.\nCena: 150 PLN /osobę (szkolenie grupowe powyżej ≥ 4 osób), 200 PLN/osobę (grupa 3 osobowa); 300 PLN/osobę (grupa 2 osobowa); 600 PLN (szkolenie indywidualne). Szkolenie prowadzimy standardowo w środy w godzinach 10.00 - 13.00. Inne terminy do indywidualnego uzgodnienia.\ntytułem "Szkolenie - Zasady Zdrowego Zdobywania Twojej Góry "\n1. Przegląd organizmu przed wyprawą (zalecane badania i szczepienia\n2. Warunki środowiskowe na danej górze (odczuwalna wysokość, odczuwalna temperatura)\n3. Bezpieczna aklimatyzacja na wybranym szczycie – schematy aklimatyzacji\n4. Najczęstsze błędy aklimatyzacyjne na danej górze\n5. Przypadki problemów medycznych w danym rejonie górskim – jak zapobiegać? jak rozpoznać? jak leczyć? (AMS - ostra choroba górska; HAPE – wysokościowy obrzęk płuc; HACE – wysokościowy obrzęk mózgu; Deterioracja wysokościowa; Hipotermia - wychłodzenie organizmu; Odmrożenia; Ślepota śnieżna; Urazy - improwizacje opatrunków, unieruchomień, nosz; Apteczka wyprawowa i apteczka ratunkowa\n6. Atak szczytowy na wybraną górę, przełęcz - logistyka, jak się ubrać i co spakować do plecaka\n7. Akcji ratunkowa na wybranej górze, trasie trekkingu - na jaką pomoc medyczną możemy liczyć?


Plebiscyt na Siódemki 90-lecia | Związek Piłki Ręcznej w Polsce\nPlebiscyt na Siódemki 90-lecia\nKomisja Organizacyjna wyboru „Ekipy 90-lecia Polskiego Szczypiorniaka” zwraca się z uprzejmą prośbą do Wojewódzkich Związków Piłki Ręcznej o zaproponowanie kandydatów do Siódemki 90-lecia.\nProsimy o zaproponowanie po trzy nazwiska zawodniczek i zawodników na każdej pozycji. Pod uwagę prosimy brać zarówno zawodników, którzy już zakończyli karierę sportową jak i nadal grających.\nPragniemy przypomnieć, że wskazanie zawodnika do Siódemki 90-lecia należy traktować zgodnie z zasadą „primus inter pares” (pierwszy miedzy równymi).\nPo zebraniu wskazań zawodników od WZPR komisja przedstawi Kapitule wszystkie propozycje w celu wybrania żeńskiej i męskiej Siódemki 90-lecia. Ostateczny skład ekip będzie ogłoszony podczas obchodów Jubileuszu 90-lecia ZPRP.\nKandydatury zawodników, trenerów i sędziów prosimy przekazywać do dnia 01.08.2008 drogą elektroniczną na adres: ekipa90@awf.gda.pl oraz przesłanie ich w formie papierowej na adres:\nAkademia Wychowania Fizycznego i Sport\nZASADY WYBORU EKIPY 90-LECIA POLSKIEGO SZCZYPIORNIAKA"


Ponad 20 mln Polaków wyjedzie na wakacje - TTG Dziennik Turystyczny\nDodane przez: Administrator / 10 czerwca 2019 / Ilość komentarzy: 1\nW tym roku na letni urlop wybiera się 65 proc. Polaków. Połowa z nich zostanie w kraju, a druga połowa wyjedzie za granicę. W czołówce najpopularniejszych kierunków są Chorwacja, Grecja, Hiszpania i należące do niej Wyspy Kanaryjskie.\nNa zagraniczny wypoczynek zamierzamy przeznaczyć średnio 3,2 tys. zł na osobę, a 70 proc. urlopowiczów planuje wykupić ubezpieczenie turystyczne – wynika z najnowszego badania zrealizowanego na zlecenie Mondial Assistance.\n– W tym roku ok. 20,5 mln Polaków zadeklarowało, że wyjedzie na wakacje, przy czym połowa zostanie w kraju, a druga połowa wybierze się na wakacje zagraniczne. W porównaniu z ubiegłym rokiem w tym na wakacje wyjedzie o 2 mln Polaków więcej – mówi Tomasz Frączek, prezes zarządu Mondial Assistance.\n11:38 10 czerwca 2019\nOdpoczynek się każdemu należy i uważam, że wyjazdy zagraniczne są bardzo dobrym pomysłem. O Wyspach Kanaryjskich bardzo dużo dobrego słyszałam, więc zdecydowałam się lecieć enterem na Teneryfę. Hiszpanię kontynentalną już odwiedziłam to teraz wyspy.


Anioł Pitoux - Aleksander Dumas (ojciec) - 6,97 zł - PDF, mobi, ePub - porównywarka cen książek elektronicznych - SwiatCzytnikow.pl\n“Anioł Pitoux” to powieść Aleksandra Dumasa (ojca), francuskiego pisarza i dramaturga, autor “Hrabiego Monte Christo” i “Trzech muszkieterów”. Powieść ta jest trzecią z czterech części cyklu “Pamiętniki lekarza”. Na cykl ten składają się “Józef Balsamo”, “Naszyjnik królowej”, “Anioł Pitou” oraz “Hrabina de Charny”. Cykl opowiada o genezie, wybuchu i przebiegu Wielkiej Rewolucji Francuskiej. Pokazuje również smutne losy królowej Francji, Marii Antoniny, znienawidzonej przez francuski lud i nieszczęśliwej w miłości. Ukazane są tu losy postaci zarówno historycznych, jak i fikcyjnych. Powieści są wielowątkowe, a losy różnych postaci przeplatają się ze sobą w taki sposób, że trudno powiedzieć, która z nich jest główną postacią całego cyklu.\nKup teraz za 6.97 zł\nObecna najniższa cena książki to 6.97 zł\nZnaleziono 8 ofert ebooków od 6.97 zł\nw programie Nexto Premium 6.97 zł\n(w abonamencie) 7.49 zł\n(dla stałych klientów) 7.49 zł\nE-booki podobne do "Anioł Pitoux"


Allegro Garnki Ambition ⚡ ⇒【2022】\nAllegro garnki ambition\nNajlepsze oferty na allegro garnki ambition! Jakie są zalety i wady tego typu kapeluszy? Pokażemy Ci wszystko, co musisz wiedzieć, jakie są zalety i wady przy zakupie. Jego solidność, wysoka jakość materiałów i niesamowita cena sprawiają, że jest to obowiązkowy zakup.\nDajar 60731 garnek do gotowania z pokrywką Loremis 20 cm, 3 l Ambition, stal, srebrny, 20 x 20 x 12,5 cm\nAMBITION BERRY GARNEK ZE SZKLANĄ POKRYWĄ 26CM 8,5L\nAMBITION Garnek granitowy Silver S z marmurową powłoką indukcyjną (32 x 21 cm naczynie wielofunkcyjne ze szklaną pokrywką)\nAMBITION Garnek Loft z marmurową powłoką indukcyjną (24 cm)\nAmbition garnek do gotowania pokrywka szklana odlew aluminiowy powłoka nieprzywierająca teflonowa indukcja Taurus 6,5 l (28 cm), czarny\nDajar Ambition garnek do gotowania z pokrywką Loremis 24 cm, 5 l, garnek do warzyw, garnek na zupę stal srebrna, elegancki nowoczesny\nDajar Garnek Loremis 16 cm, 1,5 l Ambition stal, srebrny\nDajar Garnek do gotowania z pokrywką Loremis 18 cm, 2,5 l Ambition stal, srebrny\nAMBITION Garnek na mleko VIKOS 1,35 l, mały, ze stali nierdzewnej, bez pokrywki, garnek z uchwytem, indukcja\nAMBITION Garnek do gotowania Taurus z pokrywką, 20 cm, 2,3 l, garnek na zupę, garnek na warzywa, powłoka nieprzywierająca, odlew aluminiowy, indukcja\nGdzie mogę kupić Allegro garnki ambition ?\nJedną z najważniejszych liczb po związku z Was nowym allegro garnki ambition wydaje się być z pewnością cena zakupu. Pozytywna wiadomość: dobrze funkcjonujące biodyskacze można dostać już za około 50 euro. Są to głównie modele wraz z wbudowanym workiem na kurz; modele bezworkowe są droższe. Jeśli chcesz skorzystać z większego komfortu i kupić jedną wraz z nich, będziesz zobligowany sięgnąć nieco głębiej do kieszeni. W zależności od twórcy, należy budżet kilkanascie euro dla tychże urządzeń.\nJedną z najistotniejszych liczb w nawiązaniu spośród Twoim nowym jest z pewnością wartość zakupu. Pozytywna wieść: dobrze działające bioodkurzacze można dostać w tej chwili za około 50 euro. To głównie modele z wcielonym workiem na pył; modele bezworkowe będą droższe. Jeśli pragniesz skorzystać z większego komfortu i kupić jedną z tych propozycji, będziesz musiał zapożyczyć nieco głębiej do kieszeni. W zależności od wytwórcy, należy budżet kilkanascie euro dla tych urządzeń.\nPierwszy z nich jest wprowadzony w 1869 roku w USA przez McGaffey. Był to model obsługiwany ręcznie, który posiadał filtr zewnętrzny. O wiele bardziej znany jest jednak zmiotke powietrzny opracowany poprzez Annę i Melville'a Bissel z Chicago. Kolejną ciekawą datą związaną z rozwojem odkurzacza był rok 1908, kiedy to firma Hoover złożyła wniosek o patent na odkurzacz wraz z specjalną technologią silnika.\nDostawa do domu Allegro garnki ambition\nWysokiej jakości allegro garnki ambition z długim czasem ssania mają wysoką cenę od 450 do 600 euro. Zdecydowanie warto rozważyć wydanie tak sporej kwoty za dobry egzemplarz, bo przy testach, zwłaszcza przy tych kategoriach kosztowych, wypadają dobrze. Przy zestawie znajduje się również wiele akcesoriów. Jednak ze względu na niską siła baterii, odkurzacze bezprzewodowe nie mogą podmienić normalnego odkurzacza we wszystkich domach.\nWśród odkurzaczy bezprzewodowych ocenionych jako DOBRE, można zauważyć, że wszystkie otrzymały ocenę DOBRĄ za zbieranie sierści zwierzaków z dywanów, jak nie ma stanowiska w sytuacji odkurzaczy przewodowych ocenionych jako RZETELNE.\nPrzegląd Allegro garnki ambition\nKupując odkurzacz bezworkowy, inwestujesz w środowisko. Pod względem cenowym model ten wydaje się dwukrotnie droższy, lecz jednocześnie kupując tą maszynę, inwestujesz w długi czas jak i również oszczędzasz sporą sumę pieniędzy na workach. Oprócz oszczędności, poprawia to również ekologiczność, co jest ważnym argumentem.\nallegro garnki ambition z przewodem od Rowenty posiada nie tylko maszyneria magnetyczny do dogodnego opróżniania pojemnika, jednak także zwiększoną siła (750 W) gwoli łatwego czyszczenia dywanów. Produkt zawiera dysze do wszystkich rodzajów podłóg oraz skoncentrowany przewód o długości 8 m.\nAllegro garnki ambition opinie\nAllegro garnki ambition cena\nAllegro garnki ambition ceny\ntesco nowy dwór mazowiecki\nfiliżanki do cappuccino allegro\npieluchy do pływania decathlon\nempik nerka saszetka\nprzewodnik izrael empik\neobuwie buty trekkingowe damskie\npodziękowania dla gości merci allegro\nleroy merlin panele lamelowe


Alejandra Rivas « Patrycja Siwiec\nZ cukiernictwem i kuchnią związana była od dawna, ale to dopiero staż w El Celler de Can Roca wywrócił jej życie do góry nogami. Nie tylko zawodowe. Alejandra Rivas odwiedziła Polskę w ramach projektu Polska Taste, gdzie dzieliła się doświadczeniami i próbowała polskiej kuchni.\nAlejandra Rivas podczas wizyty w Water&Wine na zaproszenie twórców projektu POLSKA Taste.\nNa zaproszenie twórców projektu Polska Taste nasz kraj odwiedziła Alejandra Rivas – współtwórczyni słynnej cukierni Rocambolesc z Girony. Pierwszego dnia jej wizyty odbyło się w Warszawie spotkanie, podczas którego opowiadała o swojej pracy zaproszonym szefom kuchni, kucharzom, cukiernikom oraz dziennikarzom. Szefowa cukierni przygotowała krótką prezentację z materiałami wideo, która pokazywała, jak wygląda codzienna praca w Rocambolesc. Główną atrakcją spotkania była degustacja lodów, które Alejandra przywiozła prosto z Girony. Goście próbowali między innymi sorbetów w kształcie głowy Lorda Vadera z dosztukowanym nosem Jordiego Roca.\nNastępnego dnia w restauracji Water & Wine w Nałęczowie Alejandra degustowała dania autorstwa szefa kuchni Marka Flisińskiego. Zachwycił ją szczególnie marchewkowy chłodnik z olejem z czarnej porzeczki. Smakowała jej też wariacja na temat klasycznego polskiego obiadu: młodych ziemniaków z kwaśną śmietaną i kawiorem z jesiotra. Rivas gustuje w kiszonych smakach, dlatego szczególnie posmakował jej jesiotr z szalotką i paloną młodą kapustą. W przyrestauracyjnym ogrodzie poznawała zapachy i smaki polskich warzyw i owoców w szczycie letniego sezonu. Ostatniego dnia odwiedziła restauracje serwujące tradycyjną polską kuchnię, a także próbowała rodzimych jagodzianek.\nNa czym polega Twoja zawodowa relacja z najlepszą restauracją na świecie – El Celler de Can Roca?\nMam to szczęście, że uwielbiam gotować i jestem szczęściarą, mając braci Roca pod ręką. Zwykle wybieram się do Celler, kiedy Jordi, mój mąż, pracuje nad nowymi przepisami. Pomagam mu w procesie kreacji, ale ogranicza się to do niezobowiązującej rozmowy typu: „Powinniśmy zmienić to danie, czy sposób podania, może dodajmy awokado itp.”. Najczęściej wymieniamy się pomysłami.\nJak długo trwał Twój staż w El Celler?\nPrzyjechałam na trzy miesiące, a zostałam rok. Później wróciłam do Meksyku i pracowałam w cukierni należącej do restauracji Pujol u Enrique Olvery. Enrique był dla mnie świetnym szefem, ponieważ motywował mnie do tworzenia nowych rzeczy, miałam pełną swobodę tworzenia. Odpowiedzialność za cukiernię była dla mnie nie lada wyzwaniem. Zostałam tam rok, po czym wróciłam do El Celler. Wtedy razem z Jordim otworzyliśmy Rocambolesc i teraz to jest mój świat.\nJak to jest być częścią rodziny Roca?\nMuszę przyznać, że wiąże się to z wielką presją. Ale zarazem przyjmuję ten fakt z szacunkiem, honorem i zaangażowaniem. Rocambolesc musi utrzymać taki sam poziom jak El Celler de Can Roca. Podchodzimy do naszych klientów z dużym szacunkiem. Kochamy to, co robimy i staramy się robić to najlepiej. Uwielbiam pracować z braćmi Roca, są inspirujący i przy okazji bardzo zabawni.\nJaki pomysł stoi za Rocambolesc?\nKażdy smak w naszej lodziarni ma ścisły związek z deserami Jordiego, jakie przygotowuje w El Celler de Can Roca. Mleczne lody bazują na jego mlecznych deserach. Fiołkowe lody z kokosem nawiązują do mrożonych makaroników – właśnie z kokosem i fiołkowym sorbetem w środku oraz z truskawkami i miodowym toffi.\nOdwiedziłam Waszą lodziarnię w Madrycie i Gironie i najbardziej smakowały mi fiołkowe lody z kokosem.\nTo jest obecnie mój ulubiony smak. Oprócz tego lubię też naszą nową kompozycję – zielony sorbet – stworzony z połączenia zielonego jabłka, ogórka, kopru włoskiego, limonki, bazylii i mięty. Do tej kompozycji dodajemy jeszcze pistacje i zieloną herbatę, miętówki i cukierki eukaliptusowe. Ten smak jest wyśmienity i bardzo orzeźwiający.\nGdzie jeszcze szukasz pomysłów na lody w Rocambolesc?\nInspiracje pojawiają się podczas wspólnych spacerów, wycieczek rowerowych lub kiedy czujemy, że powinniśmy zrobić coś nowego, świeżego przed nadchodzącym latem. Kiedy nasz pomysł nabiera bardziej namacalnych kształtów, przenosimy go do Rocambolesc.\nCzy to trudne pracować razem? Czy zdarza Ci się rywalizować z mężem?\nWspólna praca przychodzi nam bardzo łatwo, ponieważ w pewnym sensie nawzajem się uzupełniamy. Moje doświadczenie życiowe znacznie różni się od doświadczenia Jordiego. Pochodzę z Meksyku, a on z Hiszpanii. Nasze ścieżki życiowe były bardzo odrębne. Dzięki temu mamy inne spojrzenie na życie. Jordi jest dla mnie najlepszym cukiernikiem na świecie, więc darzę go ogromnym szacunkiem.\nCo jest dla Ciebie najtrudniejsze jako dla kobiety w kuchni?\nPracowałam w różnych restauracjach w Hiszpanii. Jedną z nich była restauracja Martína Berasategui. Początki w kuchni były dla mnie trudne. Martín Berasategui, u którego miałam praktyki, nauczył mnie, że trzeba pracować bardzo ciężko, ponieważ profesjonalna kuchnia jest środowiskiem mężczyzn. Ale kiedy już tam trafisz i zrozumiesz, w jaki sposób oni pracują, staje się to dużo łatwiejsze. Teraz wydaje mi się, że wszystko jest możliwe.\nDlaczego zdecydowałaś się wyjechać z Meksyku?\nHiszpania w tamtym czasie, czyli sześć lat temu, wydawała się krajem, w którym dzieje się coś kreatywnego. Studiowałam gastronomię, a El Celler de Can Roca było bardzo atrakcyjnym miejscem na odbycie stażu. Chciałam tam pojechać bardziej niż do El Bulli. Początkowo w El Celler chciałam być kucharzem, a nie cukiernikiem. Jednak odkryłam, że przyrządzanie deserów znacznie różni się od tego, czego doświadczyłam do tej pory. Praca cukiernika wiąże się z precyzją – wszystko powinno być bardzo dokładne, wręcz idealnie odmierzone. W El Celler przygotowywanie deserów okazało się czymś bardzo kreatywnym, zabawnym i odmiennym.\nZ której z Twoich ostatnich kreacji jesteś najbardziej dumna?\nTeraz tworzymy lody na patyku, które reprezentują każdy z naszych sklepów. W Gironie mamy figurę nazywaną „lwim zadem”. Według legendy, jeśli pocałujesz zad lwa, wrócisz do Girony. Stworzyliśmy lód na patyku w formie tej statuy. Jeśli chodzi o Madryt, mamy lody w kształcie słynnego niedźwiedzia, czyli symbolu miasta. To jest bardzo zabawny świat, który dopiero zaczynamy odkrywać.\nCzy śledzicie trendy w cukiernictwie na świecie, korzystacie z nich w swojej codziennej pracy?\nWydaje mi się, że nie podążamy za trendami. Lubimy obserwować to, co dzieje się w świecie, ale staramy się skupiać na tym, co lubimy robić i co ludzie lubią w nas. Po prostu lubimy tworzyć nowe rzeczy i być może znaleźć inspirację, którą możemy wykorzystać w naszej restauracji. Wolimy iść własną drogą. Tak jak wspomniałam, nasze lody utrzymują ścisły związek z deserami Jordiego. Z kolei Jordi nie podąża za żadnymi trendami. Zamiast tego koncentruje się na tym, co czuje w danej sytuacji lub co chce pokazać naszym gościom w danym sezonie. Nie ma to związku z trendami.\nMyślę, że jesteś pewnego rodzaju nieformalną ambasadorką Meksyku. Ostatnio zrobił się wokół Twojego kraju duży szum. Wiele restauracji z listy 50 najlepszych restauracji na świecie inspiruje się kuchnią Twojego regionu. Szefowie kuchni podróżują do Meksyku w poszukiwaniu produktów. Mogłabyś powiedzieć coś więcej o kuchni z Twojego kraju, o jego produktach i kulturze kulinarnej?\nKocham Meksyk, a meksykańskie jedzenie należy do moich ulubionych. Teraz staramy się doceniać w Meksyku historię naszych produktów i technik. Jako cukiernik uwielbiam kakao z Oaxaca, wanilię z Veracruz. Mamy bardzo dobrą wieprzowinę z południa Oaxaca. Wybrzeże również obfituje w doskonałej jakości produkty.\nA co z kulturą kulinarną? Czy ludzie w Meksyku często wychodzą do restauracji?\nScena gastronomiczna Meksyku wygląda zupełnie inaczej niż pięć lat temu, kiedy studiowałam gastronomię w Guadalajarze – istniały wtedy dwie lub trzy podobne szkoły. Rok temu, kiedy byłam znów w Guadalajarze, odnotowałam, że mamy ponad 20 takich szkół. Oznacza to, że coraz więcej ludzi chce opanować sztukę gotowania, zostać szefem kuchni, cukiernikiem – podążać ścieżką kulinarną. Dla mnie istotne jest to, że Meksykanie zaczynają doceniać swoje dziedzictwo kulturowe. Wcześniej się od niego odcinali, zapatrując się w hiszpańską czy francuską kuchnię. Mamy metody przyrządzania potraw przy użyciu kamieni czy ziemi, które współcześni szefowie zaczynają na nowo wprowadzać do swoich dań. Jest to niezwykle duży zwrot w świecie kulinarnym i coraz więcej ludzi podróżuje, żeby odkrywać coraz to nowsze restauracje; gastronomia wskoczyła na wyższy poziom. Ludzie są teraz bardziej skorzy, żeby wydać więcej na jedzenie, zjeść w dobrej restauracji i przeżyć unikatowe doświadczenie.\nMoże jest to Twoja zasługa?\nNie… to znaczy tak i nie. Miło jest widzieć gości, którzy przybyli z Veracruz, Monterrey itd. Ci ludzie są bardzo podekscytowani wizytą w El Celler i możliwością przeżywania tego doświadczenia. Jeszcze trzy lata temu w El Celler nie było tak wielu gości z Meksyku. Jestem dumna z tego, że Meksyk tak się zmienia.\nCzy w Rocambolesc można znaleźć jakieś meksykańskie wpływy?\nDo produkcji lodów wykorzystujemy wanilię z Veracruz. Zawsze starałam się przekonać Jordiego, że wanilia z Meksyku jest znacznie lepsza i gdy tylko jej spróbował, od razu przekonał się do tego produktu. Bardzo przypadły mu do gustu mrówki. Jordi wykorzystuje też meksykańskie kakao w swoich deserach czy meksykańskie awokado i limonki. Mamy pewien aperitif, myślę, że też miałaś okazję go spróbować: małe taco z guacamole. To danie ma w sobie właśnie wpływy meksykańskie. Czyli możesz odnaleźć inspiracje Meksykiem zarówno w El Celler, jak również w Rocambolesc.\nCzytałam też, że serwujecie lody w nieco wyższej temperaturze. Unikacie podawania ich w zmrożonej formie. Zamiast tego podajecie lody o bardziej kremowej i słodkiej teksturze.\nStosujemy specjalne maszyny, żeby uzyskać ten efekt. Lody można wtedy porównać do świeżo wypiekanego chleba. Nasze lody są bardziej miękkie, kremowe. Traktujemy to bardziej jako deser, który możesz zjeść również zimą, bez poczucia ochłodzenia, które dają ci zmrożone lody.\nJakie inne słodkie wyroby oferuje Rocambolesc?\nCiasteczka są dostępne tylko w naszym oddziale w Madrycie w El Corte Ingles [hiszpańskie centrum handlowe – przyp. tłum.]. Jednak nie jest to coś, co chcemy szczególnie rozwijać w naszym menu. Mamy ciemną i mleczną czekoladę stworzoną przez Cacao Barry specjalnie dla nas. Wybraliśmy się do fabryki Barry Callebaut w Paryżu, żeby wybrać rodzaj kakao i przyjrzeć się bliżej ich produktom oraz wybrać odpowiednie mieszanki czekolady. Na przykład ich ciemna czekolada jest bardzo mineralna, ziemista. Jeśli chodzi o mleczną, chcieliśmy, żeby czekolada przypominała smak znany nam z dzieciństwa, czyli mleko karmelowe. W tym przypadku dodaliśmy strzelające cukierki i karmelizowane orzechy. To są jedyne produkty sprzedawane w Rocambolesc obok lodów.\nCzy to Twój pierwszy raz w Polsce? Jaki jest Twój odbiór kuchni polskiej?\nTak. Bardzo mi się tu podoba. Warszawa to bardzo ładne i czyste miasto. Jedzenie, które dzisiaj próbowałam, było również wyśmienite. Uwielbiam fermentowaną żywność, kwaśne smaki. Bardzo smakowała mi wasza tradycyjna zupa ogórkowa na bazie kiszonych ogórków. Polska kuchnia jest prosta, ale zarazem bardzo skomplikowana pod względem obróbki produktu. Poza tym bardzo szanuje się tu produkty, a dla mnie jest to najważniejsze.\nAlejandra Rivas – Studiowała gastronomię w Meksyku, potem przeniosła się do Hiszpanii, aby odbyć praktyki w najlepszych restauracjach, m.in. u Martina Berasategui w San Sebastián, a potem w Tarragonie i Walencji w restauracjach hotelowych. Po tych doświadczeniach trafiła do El Celler de Can Roca, gdzie pracowała przez rok. Po roku wróciła do Meksyku, gdzie zajmowała się deserami u Enrique Olvery w restauracji Pujol. Po powrocie do Hiszpanii założyła Rocambolesc – lodziarnię i cukiernię, która obecnie posiada dwie filie: w Gironie i i Madrycie. Wspólnie z mężem Jordim Rocą tworzy przepisy oraz nadzoruje ich funkcjonowanie.\nWywiad ukazał się w Magazynie Food Service w numerze 9/2015.\nFoto: materiały prasowe POLSKA Taste.


W Gdyni mamy trzy nowe Turbo place zabaw - Gdynia Edukacyjna\nZa nami kolejna, ważna dla najmłodszych gdynian i ich rodziców inwestycja w ramach projektu „Gdyńskie turbo przedszkolaki – program podnoszenia jakości usług oraz tworzenia nowych miejsc w ośrodkach wychowania przedszkolnego w Gdyni”. Na terenie Przedszkola nr 48, 60 w Zespole Szkolno-Przedszkolnym nr 5 i Szkoły Podstawowej nr 11 oddano do użytku nowoczesne place zabaw. Łączny koszt tej inwestycji wyniósł prawie 187 tys. zł.\n– Stawiamy na takie rozwiązania, które mobilizują dzieci do rozwoju ich kompetencji kluczowych podczas zajęć w przedszkolu i do kreatywnej aktywności na świeżym powietrzu. Jestem przekonany, że nowe place zabaw będą zachęcać dzieci do bezpiecznej zabawy. To nie jedyne przedsięwzięcie inwestycyjne w ramach tego projektu – mówi Bartosz Bartoszewicz, wiceprezydent Gdyni ds. jakości życia – Dostosowaliśmy już placówki na potrzeby stworzenia 89 nowych miejsc dla dzieci, wyposażyliśmy kilka przedszkoli w projektory, tablice i rzutniki multimedialne czy innowacyjny sprzęt do zajęć z legorobotyki. Jest tego dużo, a wszystko z myślą o najmłodszych mieszkańcach naszego miasta.\nPrzypomnijmy, że „Gdyńskie turboprzedszkolaki” to kompleksowy projekt wsparcia 9. przedszkoli realizowany od 2018 r. Dzięki niemu już blisko 1100 dzieci korzysta z zajęć w ramach wyrównywania szans, a ponad 100 nauczycieli podnosi swoje kwalifikacje zawodowe na studiach podyplomowych, specjalistycznych kursach i szkoleniach. Są także konkretne inwestycje, a wśród nich zakończona już budowa kreatywnych placów zabaw.\nPrace dotyczyły m.in. przygotowania terenu pod budowę, roboty budowlane, w zakresie kształtowania terenu, nawierzchni, wznoszenie ogrodzeń. Co pojawiło się na placach? To m.in. funkcjonalne zestawy zabawowe i sprawnościowe, huśtawki, bujaki, trampoliny ziemne, karuzele tarczowe z siedziskami. – Jestem szczęśliwa, że na terenie Zespołu Szkolno-Przedszkolnego nr 5 powstało takie miejsce zabaw dedykowane najmłodszym. Ono doskonale wypełnia lukę rekreacyjno-edukacyjną dla naszych przedszkolaków na gdyńskim Pogórzu. Dzięki niemu najmłodsi mają możliwość zabawy grupowej na świeżym powietrzu, rozwijania swojej sprawności fizycznej, poznawania możliwości swego ciała, ćwiczenia koordynacji wzrokowo-ruchowej na specjalnie dobranych urządzeniach, np. bocianim gnieździe, linkach wspinaczkowych, dostosowanych do ich wzrostu. Dobór sprzętów, ich kolorystyka, funkcjonalność i przemyślane rozmieszczenie to elementy, które sprawiają, że ten plac jest wyjątkowy, bardzo atrakcyjny dla dzieci i sprzyja ich kreatywności – podkreśla Judyta Śliwińska, dyrektor Zespołu Szkolno-Przedszkolnego nr 5 w Gdyni.\nZ kolei Sławomir Wiśniewski, dyrektor Szkoły Podstawowej nr 11 również jest przekonany, że nowe miejsce do twórczej zabawy powstałe na terenie placówki, którą kieruje, będzie sprzyjało m.in. rozwijaniu sprawności fizycznej najmłodszych, ale nie tylko.\n– Tak wyposażony nowy plac zabaw nareszcie umożliwi prowadzenie różnorodnych form zajęć ruchowych, a w szczególności pokonywanie przeszkód, wspinanie, czworakowanie, przeskoki, przeploty, zwisy. To także okazja do doskonalenia umiejętności społecznych, a więc dzieci nauczą się odpowiedzialności za bezpieczeństwo swoje\ni swoich kolegów – dodaje Sławomir Wiśniewski.\n– Nowe place zabaw to nie tylko miejsca, w których gdyńskie dzieci mogą w atrakcyjny i bezpieczny sposób spędzać czas, to także inwestycja w ich zdrowie i sprawność. Dbając o jakość życia w naszym mieście, od lat w szczególny sposób troszczymy się o przestrzeń przeznaczoną dla najmłodszych mieszkańców. Nowe place zabaw z ciekawymi, oryginalnymi urządzeniami, zamontowanymi na bezpiecznych nawierzchniach, uzupełniają ofertę gdyńskich przedszkoli. Dzięki takim barwnym i kreatywnym realizacjom, zachęcamy dzieci do aktywności fizycznej i oderwania się od ekranów komputerów oraz smartfonów. – mówi Marek Łucyk, wiceprezydent Gdyni ds. rozwoju.\nDo końca roku szkolnego 2020/2021 jeszcze wiele będzie się dziać w projekcie, m.in. ciekawe zajęcia dla najmłodszych (przeprowadzane w warunkach reżimu sanitarnego) z legorobotyki, preorientacji zawodowej, j. angielskiego czy teatralne. Z kolei rodzice przedszkolaków kontynuują serię indywidualnych konsultacji online ze specjalistami. Projekt „Gdyńskie turboprzedszkolaki – program podnoszenia jakości usług oraz tworzenia nowych miejsc w ośrodkach wychowania przedszkolnego w Gdyni” realizowany jest ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego dla Województwa Pomorskiego na lata 2014-2020.


Codzienne oprogramowanie do tworzenia kopii zapasowych folderów i plików. Ta aplikacja jest obecna w postaci ikony na pasku zadań. Użytkownik może zapisać swoje pliki i foldery w katalogu docelowym, niezabezpieczonym archiwum lub bezpiecznym archiwum. Dostępnych jest wiele opcji tworzenia kopii zapasowych danych, a także przywracania danych. Automatyczna kopia zapasowa jest możliwa przy każdym uruchomieniu komputera, a także po wyłączeniu komputera za pomocą prostego skrótu. Języki międzynarodowe.\nTworzenie kopii zapasowych folderów i plików\nKopia zapasowa w bezpiecznym archiwum (AES 128, AES 192, AES 256)\nFiltrowanie według rozszerzeń\n+ e-Support (1 miesiąc) 34.99 34.99\n+ e-Support (1 miesiąc) 33.49 66.98\n+ e-Support (1 miesiąc) 29.15 174.95\n+ e-Support (1 miesiąc) 26.91 349.90\n+ e-Support (1 miesiąc) 25.72 874.75\n30 minut wsparcia telefonicznego z ekspertem technicznym - EasyBackup\nW niektórych systemach operacyjnych instalator programu nie tworzy automatycznie skrótu do uruchamiania programu: musi być utworzony ręcznie. Ponadto parametr -t wprowadza opóźnienie w uruchomieniu programu: -t=0,75 odpowiada opóźnieniu 45 sekund, -t=0,5 odpowiada opóźnieniu 30 sekund, -t=0,25 odpowiada 15 sekundom.


Frida Kahlo i Diego Rivera. Jej matka mówiła o nich, że to związek słonia z gołębicą | Viva.pl\nFot. Wallace Marly/Hulton Archive/Getty Images\nFrida Kahlo i Diego Rivera. Jej matka mówiła o nich, że to związek słonia z gołębicą\nRedakcja VIVA! • 15 września 2021 14:02\nDziś twarz Fridy kahlo spogląda na nas z okładek czasopism, nadruków na koszulkach, kubków i bibelotów. Domy mody stylizują swoje kolekcje na podobieństwo jej strojów i fryzur. Jej obrazy na aukcjach kosztują miliony. Największe muzea zabiegają, żeby mieć je w swoich zbiorach. Film z Salmą Hayek w roli Fridy przyciągał tłumy. Ale trzeba było pół wieku, żeby świat zainteresował się nią na serio. Nie jako ciekawostką i żoną „wielkiego Diego”.\nFrida Kahlo i Diego Rivera - historia miłości\nZachowało się blisko 150 obrazów Fridy Kahlo. Pewnie niewiele więcej namalowała. Nad każdym pracowała miesiącami, poprawiała, przemalowywała. Każdy z nich rozpoznawalny jest na pierwszy rzut oka. Taki rys niepowtarzalności w sztuce nie ma ceny.\nZobacz: Straciła troje dzieci, amputowano jej nogę. Złamane życie Fridy Kahlo\nA o wszystkim zdecydował tragiczny przypadek. Autobus, w którym jechała 18-letnia Frida w swoim rodzinnym Mexico City, zderzył się z tramwajem. Miała złamany kręgosłup, miednicę, żebra, obojczyki prawą nogę – jedenastokrotnie! Stalowa poręcz przebiła jej podbrzusze i macicę, naznaczając okrutnym piętnem jej ledwie rozbudzoną kobiecość. Świadkowie opowiadali, że pokaleczona, zakrwawiona Frida leżała na ulicy pokryta złotym pyłem (jeden z pasażerów wiózł proszek złotniczy). To scena symboliczna dla całego jej życia: złoty pył przykrywał największe w nim dramaty.\nFrida Kahlo i Diego Rivera – dzieliło ich prawie wszystko\nWielokrotnie składana i kaleczona skalpelami lekarzy trzy miesiące przeleżała w gipsowej skorupie. Widziała przed sobą głównie swoje stopy. I to był temat jej pierwszego obrazu. Jednocześnie uczyła się i chodzić, i malować. Miała szczęście, że spotkała malarza, który nie wybił jej tych niewprawnych prób z głowy. I miała nieszczęście, że był nim Diego Rivera. Dzieliło ich właściwie wszystko – wiek (miał 21 lat, kiedy się urodziła), postura (był olbrzymem, trzy razy od niej cięższym, wyższym o dwie głowy), pozycja w sztuce. Matka Fridy, niechętna tej zażyłości, mówiła, że to związek słonia z gołębicą.\nZobacz: Był zakochany w Marilyn Monroe, ale nigdy nie zostawił dla niej żony. O miłości Yvesa Montanda i Simone Signoret\nGwiazdą był on. Sławny, podziwiany, próżny. Wielki, dosłownie, malarz tworzący wielkie, dosłownie, rewolucyjne w treści i formie malowidła na ścianach budynków publicznych. Komunista hołubiony przez władze. Żarłok i pijak z rewolwerami u pasa. Wszystkiego było w nim w nadmiarze, ciała, temperamentu, apetytu – na sławę, pieniądze, polityczne koneksje. Także na kobiety. Czego innego się zresztą spodziewać po człowieku, który z upodobaniem używał swojego pełnego nazwiska: Diego Maria de la Concepción Juan Nepomuceno Estanislao de la Rivera y Barrientos Acosta y Rodriques. Nawet prezydent nie ośmielał się nie odebrać telefonu od Diega.\nAle potrafił być uwodzicielski, czuły i mądry. Nie przypadkiem, mimo dramatycznych rozstań, połączyli się na całe życie. Podobała mu się jako kobieta, była przecież piękna! Ale takie piękności on miewał na pęczki. Nie odtrącił jej jednak jako malarki. Ten życiowy i artystyczny kabotyn miał w sobie dość uczciwości, by zobaczyć w niej prawdziwy malarski brylant, wesprzeć go, pozwolić dojrzewać. Wierzył w sztukę Fridy zawsze, a ona do końca życia była mu za to wdzięczna. To był ten złoty pył, który przykrył następną życiową katastrofę.\nKiedy się pobrali w 1929 r., Frida miała 22 lata, on 43. Była jego trzecią żoną. Już na weselu kleiły się do niego inne kobiety, ale on przecież nie przysięgał jej wierności. „Diego bardzo cię kocha, a ty kochasz jego – napisze do niej wieloletni przyjaciel. – I wiesz to dużo lepiej ode mnie, że poza tobą, ma on jeszcze dwie wielkie miłości: malowanie i kobiety. Nigdy nie był i nie będzie typem monogamisty”. Sam Diego był mniej wylewny. „Seks jest jak sikanie – uważał – ludzie go biorą stanowczo zbyt serio”.\nFrida cierpiąca, płacząca, malująca…\nNa razie zamieszkali razem, kochali się, próbowali mieć dziecko. Tak zaczęła się kolejna odsłona jej dramatu. Poronienie, depresja, nawrót stałego bólu. Brała morfinę, malowała na sztalugach wspartych na szpitalnym łóżku. Swoje samotne emocje. Swój ból. Frida osaczona przez demony, F. ze szkieletem wczepionym w mózg, F. zrozpaczona, F. z korzeniami wyrastającymi z brzucha, F. z pękającym kręgosłupem, F. wypatroszona, F. przebita gwoździami, F. bogini, F. Chrystus. Frida w objęciach matki ziemi, trzymająca w objęciach nagiego Diego…\nDruga ciąża. Byli wtedy w Ameryce, gdzie na zamówienie Forda i Rockefellera on miał malować swoje murale. Skończyło się skandalem i przerwaniem prac, kiedy w centrum socrealistycznego bohomazu umieścił Lenina! Dla niej skończyło się wymuszoną aborcją, szpitalem, podobno próbą samobójczą.\nCierpiała. Miała świadomość, że balansuje na krawędzi. Brała morfinę, piła, wdawała w romanse. Z mężczyznami, ale i z kobietami. Biseksualna była chyba zawsze. Już w młodości chętnie się przebierała w garnitury ojca. Sama kiedyś przyznała, że niewinność odebrała jej szkolna bibliotekarka. W męskim garniturze, z krótkimi włosami wyglądała równie zjawiskowo jak w swoich wystylizowanych meksykańskich sukniach i z upiętą fryzurą. Czułe, wieloletnie związki z mężczyznami (choćby z fotografikiem Nicolasem Murayem) przeplatała romansami z kobietami. W Paryżu połączył ją romans z Josephiną Baker, czarnoskórą tancerką, której śmiałe stroje, ba!, nagość na scenie szokowały pół świata. Frida należała do drugiej połowy, która wolała Baker kochać.\nZ mężem starali się żyć tyleż razem, ile obok siebie, nie ranić się za bardzo, nie narzucać ze swoimi romansami. Czasami jednak wyrzucała Diega z łóżka, gdy czuła od niego nie tylko alkohol, ale i zapach innej.\nFrida i Trocki, Diego i Christine\nKiedy Diego załatwił Trockiemu azyl w Meksyku, nie przypuszczał, że daje schronienie kolejnemu kochankowi żony. Oboje uważali Stalina za nieokrzesanego prostaka i mordercę, ale Lwa Trockiego– niepomni jego równie krwawej przeszłości – za gnębionego intelektualistę wygnanego z ojczyzny rewolucji, godnego wsparcia banitę. Zamieszkał u Fridy w jej rodzinnym, przypominającym nieco warownię Błękitnym Domu w Coyoacán.\nTrudno jej było nie ofiarować prorokowi całej siebie. Spędzała przecież czas nie ze złowrogim teoretykiem wyrżnięcia połowy ludzkości, ale miłym, szczupłym 60-latkiem z zabawną bródką i ujmującym uśmiechem. W dodatku zagrożonym przez Stalina śmiercią, co dla jej opiekuńczej duszy mogło mieć znaczenie decydujące. Dwa lata później ten nowy, dość niezwykły kochanek Fridy skończy z czekanem w głowie.\nDedykowała mu jeden ze swoich autoportretów. To, co było jej najbliższe. Bo autoportrety stanowią prawie jedną trzecią jej wszystkich obrazów. Obruszała się, gdy ją pytano o te proporcje. Każda sztuka zmusza do egocentryzmu, a cierpienie tylko ten stan potęguje. Malowała więc najczęściej siebie, świat swojego bólu, swoich przeżyć, przemijania.\nAle nie tylko. Czasem także martwe natury, czasem portrety bliskich. Jeden z bardziej klasycznych obrazów Fridy przedstawia piękną brunetkę o gładko zaczesanych włosach. Duży dekolt, odkryte ramiona. To „Portret Christiny – mojej siostry”. Christiny, która sprowadziła na nią kolejne nieszczęście: przez nią Frida zerwała z Diego. Przyłapała ją bowiem na „swoim grubasie”. W ich własnym domu. Tego nie potrafiła mu darować.\nRozwiodła się. Siostrze szybko wybaczyła, bo to siostra. Jemu, mimo że zeszli się po latach, tej zdrady nie zapomniała nigdy. Czuły „ropuch” częściej od tej pory rymował się w jej zapiskach z „wieprzem”. Wspomniała o dwóch wypadkach, jakie jej się przydarzyły w życiu: o autobusie, który ją połamał, i spotkaniu z Diegiem. Z dopiskiem – „Diego był tym gorszym”.\nZ czasem złocistego pyłu w jej życiu było mniej. Żyła bardziej samodzielnie, próbowała sprzedawać swoje obrazy, choć sama uważała, że tylko wariat może kupić „takie okropności”. Przechodziła kolejne operacje, głównie kręgosłupa, tygodniami dochodziła do siebie. Z ropiejącymi odleżynami na plecach, w gorsetach naszpikowanych stalowymi rusztowaniami, próbowała utrzymać pędzel w ręku. Płótno ze szpitalnych prześcieradeł nabijano na stelaże z desek i montowano jej na łóżku. Musiała mieć wielu przyjaciół, ktoś to przecież robił, ktoś rozrabiał jej farby, ktoś mył w terpentynie pędzle i pomagał przykryć się fartuchem do pracy.\nMalowanie to ciężka praca fizyczna. Opór płótna, olejnych farb, pędzla. Każdy mięsień pleców czuć oddzielnie. A psychiczne napięcie towarzyszące każdemu ruchowi ręki, a smród farb i rozpuszczalników… Dla kobiety w jej stanie to musiała być męka. Może dlatego niektóre płótna Fridy wyglądają, jakby malowała je niewprawna Indianka, a inne jak świadoma formy mistrzyni. A jednak w każdym obrazie musiała przekraczać swoje, może nawet nadludzkie granice.\nKiedy tylko czuła się na siłach, ruszała w świat. Do San Francisco, do Paryża. Ale świat na nią nie czekał. Wszędzie czuła się obco. Docenił ją André Breton, od niego – żartowała – dowiedziała się, że jest surrealistką. Ale w Paryżu wszyscy byli zbyt zajęci sobą, karierami, by traktować ją inaczej niż jak dziwadło z dalekiego świata. Bez żalu wracała do swojego Błękitnego Domu na przedmieściach Meksyku. W końcu doczekała się tu pierwszej, jedynej wystawy. Na jej otwarcie musiała wjechać, pokonana już przez ciało, we własnym łóżku.\nEmocjonalnie nigdy nie opuściła „ropucha”, uważała Diega za swojego najlepszego przyjaciela (i „najgorszego męża”). W „Dzienniku” pisanym przez kilkanaście lat często wspominała o nim tkliwie. Ale też o zmęczeniu duszy, bólu i cierpieniu. Coraz częściej – o śmierci. Była jednak gotowa do jakiegoś ugadania się z nią. Ale na zastrzyki z morfiny nie było już prawie miejsca na jej ciele. Tuż przed śmiercią amputowano jej prawą nogę do kolana. Umarła 13 lipca 1954 roku. Miała 47 lat.\nOn umarł w Moskwie trzy lata później. Dziwaczna para, dziwaczne losy. Diego przeżył życie jako znakomitość, ona jako jego cień, wart co najwyżej podpisu pod zdjęciem w amerykańskiej gazecie – „Druga z lewej – Mrs. Rivera”. Nawet noblista Le Clézio swoją biografię o nich zatytułował bezrozumnie i typowo „Diego i Frida”. Po kilkudziesięciu latach ona jest ikoną światowej sztuki XX w. i ruchu feministycznego. A on… No cóż, byłoby pewną przesadą życzyć mu takiego podpisu, ale tak pewnie zostanie – „Trzeci z lewej – mąż Fridy Kahlo”.\nTAGI #Frida Kahlo #Historia miłości #niezwykłe historie\nBajkowe życie przerwał tragiczny wypadek. Oto historia księżnej Monako, Grace Kelly!


Przegubowe mini ładowarki Hoftrac\nAGROPERFEKT SP Z O.O.\nFinansowanie fabryczne AGCO\nPrzegubowe mini ładowarki Hoftrac.\nKompaktowa konstrukcja, niski punkt ciężkości, mały promień skrętu – te cechy od lat wyróżniają serie urządzeń Hoftrac lub ładowarek podwórzowych marki Weidemann i nieustannie decydują o dużym sukcesie maszyn. Urządzenia Hoftrac lub ładowarki podwórzowe bez problemu wykonają każde zadanie, a przy tym pracują szybko, elastycznie i bezpiecznie – Hoftrac i ładowarka podwórzowa są zawsze gotowe do pracy.\nGama modeli Hoftrac:\nCiężar roboczy (standard)\nCiężary wywracające na czerpaku - maszyna prosta\n17,9 (24*) kW (KM)\n1240 CX35 LP»\n24,4 (33*) kW (KM)\n24,6 (33*) kW (KM)\n1.174 / 1.445* kg\n31,4 (43*) kW (KM)\n35,7 (49*) kW (KM)\n36,3 (50*) kW (KM)\nGłówne cechy ładowarek Hoftrac:\n100% przełączana blokada mechanizmów różnicowych oferuje w razie potrzeby maksymalną trakcję i siłę uciągową oraz utrzymuje niskie zużycie opon, które jest wyłączone w normalnym trybie jazdy.\nIdealnie dopasowana kinematyka Z.\nW maszynach Weidemann napęd hydrostatyczny na wszystkie koła jest wyposażony w pedał hamulca. Poprzez "calowanie" pedał umożliwia pełzanie pojazdu aż do jego zatrzymania. Za pomocą częściowo wciśniętego pedału hamowania impulsowego można jechać powoli z milimetrową dokładnością w trybie pełzania przy pełnej prędkości obrotowej silnika i jednocześnie szybko podnosić ładunek. Jeśli pedał zostanie głębiej wciśnięty, ruch maszyny zostanie zahamowany. Zaletą pedału hamowania impulsowego jest optymalne rozłożenie wydajności silnika. Poza tym nie jest możliwe tłumienie maszyny\nTa strona używa plików cookies w celach analitycznych. Zobacz polityka prywatno�ci.\nAkceptuj� pliki cookies na tej stronie.


Technologia nie wystarczy, aby zdobyć dobry kontrakt w Azji - Biznes - rp.pl\nAktualizacja: 18.04.2018, 22:15\nPolska w handlu z krajami Azji notuje wielki deficyt. Jak to zmienić? – zastanawiali się w Zabrzu eksperci ds. eksportu.\nKontrahenci z Chin czy Indonezji oczekują, że polscy wykonawcy zaoferują nie tylko technologie, ale i ofertę finansowania inwestycji.\n– W naszej branży wejście na rynek chiński jest i trudne, i bardzo ważne. Z perspektywy geograficznej dokonujemy wręcz podziału na Chiny i resztę świata – mówił Mirosław Bendzera, prezes Famuru, podczas debaty na temat rynków azjatyckich zorganizowanej w ramach Programu Handlu Zagranicznego. Podkreślał, że Chiny z punktu wiedzenia branży maszyn dla górnictwa są gigantycznym rynkiem.\n– Polskie firmy celujące w rynek chiński zmagają się z barierami technicznymi i handlowymi, ale także kulturowymi. Jednak moja główna rada dla naszych przedsiębiorców jest taka, aby znaleźli w Chinach wiarygodnego partnera, który będzie ich przewodnikiem po tamtejszym rynku i na bieżąco doradzi, jak przygotować ofertę techniczną i handlową oraz właściwie ją przedstawi – radził Bendzera. Nie jest to jednak proste, co przyznał Adam Mokrysz, prezes Mokate.\n– Szukaliśmy partnera bardzo długo tym bardziej, że chcieliśmy handlować marką i otrzymać przyzwoitą marżę. Najpierw mieliśmy jednego dystrybutora, potem drugiego, ale nie budowali oni wartości marki, mimo naszych nakładów na marketing – mówił Mokrysz, podkreślając, że obecnie Mokate zarówno kupuje, jak i sprzedaje w Chinach. Dla partnerów chińskich bardzo ważne jest też przedstawienie nie tylko oferty technicznej, ale i propozycji finansowania inwestycji. – Inaczej nie ma to sensu. Oczywiście możemy nastawiać się tylko na eksport dóbr szybko zbywalnych, ale mają one zupełnie inną charakterystykę niż eksport dóbr inwestycyjnych. Natomiast jeśli chcemy zdobyć kontrakt inwestycyjny, to realia są takie, że musimy przyjść nie tylko z produktem czy usługą, ale z całym pakietem, w tym finansowaniem – zgodził się Janusz Władyczak, prezes Korporacji Ubezpieczeń Kredytów Eksportowych (KUKE). Jak podkreślał, w wielu branżach parametry oferowanych produktów czy usług są bardzo zbliżone i szansą na otrzymanie kontraktu jest właśnie przewaga na polu finansowania.\n– Podobnie jest w całej Azji, np. w Indonezji, w której w ten sposób pozyskaliśmy ostatnio zamówienie – potwierdził Grzegorz Kiczor, wiceprezes PBG Oil and Gas. W lutym br. Rafako, wchodzące w skład grupy PBG, zawarło kontrakt obejmujący budowę dwóch bloków parowych (2x50 MW) w Indonezji na wyspie Lombok. Finansowanie zapewnił polski bank w formie kredytu na 80,8 mln euro. Zabezpieczono go polisą KUKE. – Działaliśmy z lokalnym partnerem i wiedzieliśmy, że musimy zapewnić technologię, ale i finansowanie. Były to kluczowe kryteria w przetargu – tłumaczył Kiczor.\nAgnieszka Puciłowska, dyrektor zarządzający pionu finansowania specjalistycznego w Banku BGŻ BNP Paribas\nJednym z kluczowych elementów strategii wchodzenia na nowe rynki, np. chiński, jest dobór odpowiednich partnerów finansowych. Ważna jest nie tylko odpowiednia oferta produktów bankowych, ale również wiedza i doświadczenie partnera finansowego w pracy z danym rynkiem, sieć własnych oddziałów zagranicznych lub banków korespondentów, rozpoznawalność i renoma.\nGrupa BNP Paribas uważana jest, obok HSBC i Citibank, za jedną z trzech najlepszych na świecie w dziedzinie finansowania handlu. Zatrudnia ponad 300 ekspertów w ponad 100 specjalnie utworzonych Centrach Finansowania Handlu w 60 krajach, z czego 17 znajduje się w Azji i pięć w Chinach. Opierając się na doświadczeniu grupy – obecnej w Chinach od 1860 r. – Bank BGŻ BNP Paribas towarzyszy klientom w rozwijaniu działalności na tym rynku. Dla wielu z nich wymiana handlowa z Chinami to nie żadna nowość, ponieważ mają tam solidne, wieloletnie relacje handlowe, co wpływa na stosowane przez nich sposoby finansowania dostaw: akredytywy importowe tracą popularność na rzecz finansowania otwartego lub faktoringu odwrotnego. Inni klienci potrzebują specjalistycznego finansowania dla dostaw maszyn i urządzeń „pod klucz". Inspiruje nas to do poszerzania oferty – do tradycyjnych produktów i usług handlowych (z akredytywami i gwarancjami w juanie włącznie) i walutowych dodajemy ustrukturyzowane „na miarę" rozwiązania w zakresie export finance (przy współpracy z KUKE), forfaitingu importowego, zarządzania łańcuchem dostaw, faktoringu odwrotnego czy też commodity finance.


10:12 niedziela, 24 marca 2019\nTemat postu: Nazwisko: Godlewska Wysłany: 04-05-2011 - 23:35\nNazwisko notowane od 1450r. w Ziemi Nurskiej w Godlewie i przysiółkach.\nGnochy, Mierniki, Plewy, Warsze, Wielkie, Wronie, Łuby, Mazyrusiewo, Dziudzie, Baćki, Gorzejewo, Piętaki, Siedliska, Ryśki, Olszewo, Cechny, Gudosze, Milewek\nParafie: Zuzela, Czyżewo, Andrzejewo\nHerb - Gozdawa\nPrzezwiska - Gurny, Burdyna, Przetaczyk, Dudek, Gurczyca, Kalecik, Kuklik\nTemat postu: Nazwisko: Godlewska Wysłany: 06-05-2011 - 15:24\nMnie natomiast interesują Godlewscy z okolic parafii Wąsosz. Tam utknąłem podczas poszukiwań. Interesuje mnie małżeństwo Kazimierza Mścichowskiego z Anną Godlewską około 1804. Mieli córkę Izabelę urodzoną w Pieniążkach [tylko o które Pieniążki chodzi - nie wiem].\nTemat postu: Wysłany: 06-05-2011 - 15:44\nmoja Praprababka była z domu Godlewska. Mieszkała w parafii Ceranów, ale jej przodkowie wywodzili się z parafii Nur i Zuzela (ziemia nurska).\nDysponuję drzewem genelogicznym Godlewskich: linia na Kuninie Zamku i Godlewie Plewach sięgającym połowy XVII wieku. Stworzyłem również szkic na temat dziejów "moich" Godlewskich - chętnie udostępnię jeżeli ktoś jest zainteresowany.\nTemat postu: Wysłany: 06-05-2011 - 16:02\nJa jestem bardzo chętny!\nTemat postu: Wysłany: 06-05-2011 - 16:11\nOk, dziś wieczorem Ci wyślę, bo mam te materiały na innym kompie.\nTemat postu: Wysłany: 06-05-2011 - 17:24\nMoi Godlewscy pochodzą z okolic Godlewa-Milewek (taką miejscowość znalazłam na manifeście mojej praprababki Aleksandry, która wraz z ojcem Bartłomiejem płynęli do Stanów w 1905 roku), ale niestety nie mam bliższych informacji. Wiem, że to była duża rodzina i ona sama na pewno miała siostrę Julię (po mężu Lewandowska, również wyjechała do Stanów i tam pozostała) i prawdopodobnie brata Feliksa (na manifeście są podane jego personalia, aczkolwiek nie wiem czy on był bratem Aleksandry czy może jej ojca, Bartłomieja).\nMoja praprababka Aleksandra urodziła się ok. 1884 r., zmarła w Szulborzych Kozach w 1952r. Zamężna z Aleksandrem Piętką (ok. 1878 - 1914). Jej ojciec Bartłomiej urodził się ok. 1856 r.\nI ja również bym była zainteresowana drzewem Godlewskich, mój email: emiliaakarcz[at]gmail.com\nTemat postu: Wysłany: 06-05-2011 - 20:23\nnapiszcie czy mój mail z informacjami o Godlewskich do Was doszedł, bo miałem problem ze skrzynką mailową.\nTemat postu: Wysłany: 06-05-2011 - 20:58\nGodlewscy i Pienkowscy nie byli daleko.\nZajmuje sie poszukiwaniami Pienkowskich. Wiec chetnie skorzystam z danych o Godlewskich.\nz gory dziekuje i sam sluze ewentualnymi informacjami\nTemat postu: Wysłany: 06-05-2011 - 21:02\nPrzeczytam to wszystko mojej babci, ona jedyna jest tak bardzo ciekawa historii korzeni mojej rodziny jak ja i żywo się interesuje postępami mojej pracy I w końcu płynie w jej żyłach krew Godlewskich więc tym chętniej posłucha o tej gałęzi jej rodziny.\nTemat postu: Wysłany: 07-05-2011 - 09:19\nTemat postu: Wysłany: 14-02-2013 - 12:34\nMnie interesują Godlewscy z Klonowa niedaleko Miechowa, konkretnie losy Heleny Godlewskiej, córki Gabriela Godlewskiego. Wg strony potomkowie Sejmu Wielkiego Helena ur. się ok. 1880. Ale co było potem? Będę wdzięczna za kążdą wskazówkę\nTemat postu: Wysłany: 14-02-2013 - 17:43\nw Ostrowii Maz występują licznie Godlewscy\nTemat postu: Wysłany: 06-04-2013 - 13:21\nJa również mam gałąź Godlewskich a swoim drzewie. Praprababcią była Katarzyna Milczarek żona Walentego z którym wzięła ślub w Kampinosie w 1865. Była córką Kazimierza Godlewskiego i Antoniny z d. Staniszewskiej. Część dzieci urodziła już w Warszawie i tam zmarła. Ponieważ nie mam aktu ślubu to nie wiem gdzie się urodziła. To tyle co wiem, przynajmniej na razie.\nTemat postu: Re: Nazwisko: Godlewska Wysłany: 25-06-2013 - 12:04\n[quote="igoriosso"]Mnie natomiast interesują Godlewscy z okolic parafii Wąsosz.\nMaryanna z Godleskich Łaguna (żona Józefa Łaguny) była matką Kazimierza Łaguny urodzonego w: Stawiany, parafia Wąsosz, Gubernia Augustowska, a który brał slub w Lubieniu, powiat Włocławek w wieku 32 lat w dniu 12.11.1851 (z Józefą Dominikowską).\nStrona wygenerowana w czasie 0.066176 sekund(y)


Igor Zalewski 18.01.2022 Aktualizacja: 18.01.2022\nJakiś czas temu na drzwiach naszej klatki schodowej zawisła klepsydra. Zmarła kobieta. Dość młoda. Ledwie 36 lat. Jej nazwisko nic nam nie mówiło. Nie mieliśmy pojęcia o kogo chodzi.\nNo cóż, w naszym bloku mamy 16 pięter. Po kilka mieszkań na każdym poziomie. W sumie kupa ludzi, ale wypadałoby kojarzyć kto umarł. Choćby, żeby rodzinie kondolencje złożyć. Gorączkowo się zastanawialiśmy o kogo chodzi. – Może to taka nowa, wiesz ta brunetka – domyślała się moja żona. Nie miałem pojęcia, o kogo jej chodziło. – A może to ta niepełnosprawna, ta która rzadko wychodzi z domu? – głowiłem się ja. W ciągu kilku najbliższych dni okazało się, że i brunetka, i niepełnosprawna mają się dobrze. Klepsydra znikła, ale pewna sprawa nie dawała mi spokoju.\nBo nie jest tak, że nie zauważamy naszych sąsiadów. Wręcz przeciwnie. Z nielicznymi wyjątkami, mamy całkiem sympatyczne sąsiedztwo. A jako że mieszkamy na 16 piętrze, często ucinamy sobie w windzie pogawędki z towarzyszami długaśnej podróży. O niektórych wiemy, kim są. Kojarzymy małżeństwo prawników, wiemy, że jedna pani jest taksówkarką. Ale nikogo, dosłownie nikogo nie znamy z nazwiska.\nSąsiadom nadajemy albo przezwiska (Potworniccy – jedyna antypatyczna rodzina na całej klatce, pan Grzegrzółka – facet, który idealnie do tego nazwiska pasuje) albo określamy ich opisowo. Wiesz, ten facet, który mówi do mnie „panie redaktorze”. Kojarzysz, ta młoda dziewczyna z zielonymi włosami. Ten gość co wygląda jak metalowiec. To w ogóle są jeszcze metalowcy?\nSporo osób rozpoznajemy poprzez zwierzęta. Najczęściej psy. Bo też mamy psa, co wytwarza albo zupełnie ucina relacje (w zależności, jak zwierzaki się traktują). Niektóre rodziny poznajemy po dzieciach – jeśli te są z grubsza rówieśnikami naszego syna. Mama Kasi, babcia Wiki – i już wiadomo, o kogo chodzi, do czego jeszcze dochodzi braterstwo broni z wysiadywania na placu zabaw. Jednego gościa identyfikujemy po tym, że co jakiś czas wraca strasznie napruty do domu i cyklicznie rozwala sobie łeb podczas tych powrotów.\nAle nie zmienia to faktu, że to sympatyczny, spokojny człowiek. A rodzina Wietnamczyków to cóż – rodzina Wietnamczyków. Ale nie znamy imion. Nie znamy nazwisk. A mieszkamy tu już kupę czasu. Potrafię wymienić sporo lokatorów z bloku, w którym spędziłem dzieciństwo. Państwo Krzyżanowscy, Kalbarczykowie, pani Białowąs, Igalsonowie, Gajownikowie, pani Rek. Ludzie i rodziny, których będę pamiętał do końca życia i którzy jakoś przyczynili się do mojego szczęśliwego dzieciństwa. A teraz tylko ksywki. Dlaczego?\nZapewne relacje międzyludzkie w latach 70. i 80. ubiegłego wieku wyglądały inaczej niż obecnie. Sąsiedzi się kumplowali, czasem zapraszali się na imieniny czy święta. Blok też był mniejszy, kameralny, sprzyjający bliskości. Ale było coś jeszcze. Lista lokatorów. Dzięki niej wiedziałem, kto mieszka pod jedynką, dwójką czy dwunastką. Nie musieliśmy wymyślać przezwisk, bo wystarczyło wyjść na klatkę i sprawdzić, jak się nazywa ten z trzeciego piętra. A kiedy znasz już człowieka, on siłą rzeczy jest ci bliższy. A przynajmniej mniej obcy.\nListy lokatorów zniknęły z polskich domów po uchwaleniu ustawy o ochronie danych osobowych. Niewątpliwie, ma ona sporo sensu, ale tych list żałuję bardzo. Ich brak po prostu oddala od siebie ludzi. Wytwarza taką zadekretowaną anonimowość. Pewnie żyją już dorośli ludzie, którzy całe życie spędzili bez tych list i nie wiedzą, że coś takiego może w ogóle istnieć. A to była dobra rzecz. Przydatna. Dzięki takiej liście przynajmniej wiedziałbym, komu złożyć kondolencje. A to już dużo.\nTematy: igor zalewski felieton\nDorosły to duże dziecko\nDualizm staruszkowo-ławeczkowy [FELIETON]\nSłodki rejwach [FELIETON]\nPułapki komunikacji [FELIETON]\nSlalom gigant w upale [FELIETON]\nJak przemawiać, żeby cię słuchali? "Nie można przekonywać żargonem technicznym"\nOd Rubensa do dziobaków [FELIETON]


Will i Grace 10, odc. 5: Sekret Grace\nWill i Grace 10, odc. 5 - Sekret Grace\nGrace wyrusza z ojcem w trasę. Podczas podróży wychodzi na jaw tajemnica z przeszłości, która zagrozi ich relacji. Jack urządza imprezę z okazji swoich zaręczyn. Will i Karen dowiadują się, że muszą powalczyć ze sobą o tytuł drużby.


Architektura i nowoczesne budownictwo – Kanas Lake Performance Theatre / Broadway Malyan – Budownictwo i beton dekoracyjny\nGładki kształt i płynne formy harmonijnie wpisują się w naturalne kontury terenu i dramatyczne tło gór Kanas.\nRozmiary form wznoszą się wokół muszli teatralnej, by przywołać dynamiczny ruch tradycyjnego chińskiego tańca wstążkowego.\nDzięki uprzejmości Broadway Malyan Broadway Malyan dostarczył pakiet projektowy do lokalnego instytutu wzornictwa i będzie monitorował projekt szczegółów i budowę strony.\nPrace nad włączeniem są już w toku i prace nad główną strukturą rozpoczną się tego lata.\nDzięki uprzejmości dyrektora Broadway Malyan Peter Vaughan powiedział: Mamy szerokie portfolio projektów w sektorze kultury i wypoczynku.\nJest to jednak nasz pierwszy projekt teatralny w Chinach, który odzwierciedla stale rosnące portfolio prestiżowych międzynarodowych projektów we wszystkich sektorach.\n– Portfel ten rośnie w wyniku naszej strategicznej globalnej presji i koncentracji na rozwoju naszej działalności na Dalekim Wschodzie i w Chinach, a ostatnio ta praktyka ogłosiła, że zarabia nieco ponad połowę swoich opłat poza Wielką Brytanią i Europą.\n[przypisy: wymiarowanie schodów, montaż pasa nadrynnowego, olx wadowice ]\nPowiązane tematy z artykułem: montaż pasa nadrynnowego olx wadowice wymiarowanie schodów


Miejski plecak szary nowoczesny z portem USB ZAGATTO - UniversalHome.pl\nMiejski plecak szary nowoczesny z portem USB ZAGATTO\nilość Miejski plecak szary nowoczesny z portem USB ZAGATTO\nNowoczesny, miejski plecak w kolorze szarym. Wyposażony w zewnętrzny port USB służący do ładowania smartfona lub innych urządzeń za pomocą powerbanka. Plecak wykonano jest z eleganckiej i wytrzymałej codury. Wewnętrzna podszewka stworzona jest z odpornego na zabrudzenia poliestru. Produkt odpowiedni zarówno dla Pań jak i dla Panów.\nPlecak posiada pojemną, mieszczącą format A4, komorę główną, zapinaną na zamek błyskawiczny.\nW środku głównej komory znajduje się dodatkowa kieszonka zapinana na zamek.\nZ przodu plecaka także umieszczona została skośna, kieszeń zapinana na suwak.\nPlecak posiada zewnętrzny port USB pozwalający na ładowanie np. telefonu komórkowego. Aby z niego korzystać wystarczy podłączyć swój powerbank wewnątrz plecaka za pomocą umieszczonego fabrycznie w plecaku kabla USB, który połączony jest z zewnętrznym portem.\nPlecak posiada dwie, regulowane szelki.\nZ tył plecaka znajduje się także specjalny uchwyt do zamontowania na rączce walizki podróżnej.\nNa górze, plecak posiada rączkę do trzymania w dłoni.\nNowoczesny, miejski plecak polskiej marki Zagatto.\nSportowy mały plecak na jedno ramię różowy Bag Street\nElegancki i pojemny plecak z kieszenią na laptopa 15,6″ Bag Street\nMiejski plecak szary nowoczesn...