Prawnuczka Iwaszkiewicza: Zdradzał żonę z mężczyznami, ale to z nią był najbliżej\nJarosław Iwaszkiewicz, 1963 rok (fot. Tadeusz Rolke / Agencja Wyborcza.pl)\nAngelika Swoboda 09.10.2015 19:33\nLudwika Włodek, prawnuczka Jarosława Iwaszkiewicza, była kiedyś na spotkaniu w jednej ze szkół jego imienia. Czekała na wystąpienie, kiedy jeden z uczniów palnął do kolegi: ''A ten Iwaszkiewicz to pedał podobno był''. - Wyszłam na mównicę i powiedziałam, że owszem, ale w sumie co to za różnica, czy kochał mężczyzn, czy kobiety. Chcę opowiedzieć o człowieku, a nie o pisarzu - wspomina.\nHistorię Iwaszkiewicza opowiedziała kilka lat temu jego prawnuczka, Ludwika Włodek. W książce "Pra. Opowieść o rodzinie Iwaszkiewiczów" znalazło się wiele nieznanych faktów z życia pisarza. Co myśli o swoim pradziadku, którego wybory i poglądy nie zawsze były łatwe dla jego rodziny?\nAngelika Swoboda: Wybieliłaś nieco Jarosława Iwaszkiewicza?\nLudwika Włodek : Niczego z informacji, które zebrałam, pisząc książkę o moim pradziadku, nie ukryłam. Nie ocenzurowałam. Zabawne, że jedną rzecz miałam ochotę ukryć, a została kompletnie niezauważona. Jesienią 1943 roku brat Bolesław pisał do Jarosława z Ukrainy. Nadchodził front, przejście Armii Czerwonej przez Dniepr było już tylko kwestią czasu: Ciężko mi bardzo opuszczać ten kraj, zdrowie mi już nie bardzo służy po tych okropnych przeżyciach, przede mną tylko śmierć, ale wiesz, zginąć z ręki jakiego bolszewika albo żyda, to też coś okropnego, że trudno sobie wyobrazić. Trochę mi było wstyd, że używa Żydów za oczywistych sprzymierzeńców bolszewików, i zastanawiałam się, czy nie urwać tego listu wcześniej. Ale dałam go w całości. Na szczęście nikt potem nie napisał, że rodzina Iwaszkiewiczów to okropni antysemici.\nLudwika Włodek (fot. Krzysztof Dubiel)\nNie patrzę na Iwaszkiewicza jak na słynnego pisarza, ale jak na mojego pradziadka, który ukształtował moją rodzinę. Dla nas wszystkich dziadek, bo tak się o nim mówi, zawsze był autorytetem. To trochę śmieszy osoby, które się do mojej rodziny włączają. Bo często się mówi: dziadek to, dziadek tamto , komentuje się, co uważał na dany temat. Ale też zakładamy, że dziadek mógł się mylić, chociażby w kwestiach politycznych.\nCzy orientacja seksualna pisarza to u was w rodzinie temat tabu?\n- Nie. Nie ukrywamy, że był homoseksualistą. Wiemy, że zdradzał żonę i miał swoje fascynacje. Tymczasem jego żona normalnie rozmawiała z jego kochankami. Przejmowała się chorobą Jerzego Błeszyńskiego, z którym Iwaszkiewicz miał wieloletni, namiętny romans i w którym był bardzo zakochany, i było jej smutno, gdy umarł.\nZ drugiej strony mój pradziadek kochał swoją żonę i nie była to miłość pozbawiona fascynacji erotycznej. Przynajmniej na początku. Później uważano moją prababcię za osobę aseksualną. Miała fioła na punkcie czystości, co też może utrudniać udane życie seksualne. Wielu rzeczy się brzydziła, gdziekolwiek przyjeżdżała, przecierała wszystko szmatką nasączoną spirytusem. W pewnym momencie pradziadek swój erotyczny temperament realizował poza małżeństwem. Nie chcę się już wdawać w takie szczegóły, czy sypiał z żoną tylko z poczucia obowiązku, czy z chęci posiadania dzieci. Ale ewidentnie pociągali go mężczyźni. Fizycznie i także psychicznie.\n- Wiem to po przeczytaniu wszelkich dostępnych dokumentów, ale trudno mi o tym mówić, bo to są intymne sprawy mojej rodziny. Pamiętam spotkanie w szkole im. Iwaszkiewicza w Brwinowie. Zaproszono mnie, żebym wygłosiła pogadankę z okazji dnia patrona. Na piedestale stał portret pradziadka. Czekałam na swoje wystąpienie w pierwszym rzędzie, za mną siedzieli jacyś chłopcy. Nagle jeden z nich mówi do kolegi: A ten Iwaszkiewicz to pedał podobno był . Gdy wyszłam na mównicę, nawiązałam do tego. Powiedziałam, że owszem, tak było, ale w sumie co to za różnica, czy kochał mężczyzn, czy kobiety. Powiedziałam, że chcę opowiedzieć o człowieku, a nie o wielkim pisarzu. Że po co od razu z taką pogardą o nim mówić. I wiesz, te dzieci słuchały mnie przez czterdzieści minut bardzo uważnie.\nOczywiście, łatwiej mówić o tym mnie niż mojej babci czy jej siostrze. Ale i one, trzeba im oddać sprawiedliwość, też tego nie ukrywały. Zdecydowały się wydać dzienniki Iwaszkiewicza bez żadnej cenzury, co świadczy o ich klasie. Bo są tam rzeczy, których ja nie chciałabym przeczytać o własnym ojcu.\nAnna i Jarosław na klombie przed Stawiskiem, lata siedemdziesiąte (fot. Anna Włodek)\nJakie było małżeństwo Iwaszkiewiczów?\n- To dziwne, bo mimo tej fascynacji mężczyznami Iwaszkiewicz był jednocześnie z żoną bardzo blisko emocjonalnie. Może nawet z nikim innym nie był w stanie wejść na taki sam poziom emocjonalnej bliskości. Ani z córkami, ani tym bardziej z wnukami. Jak się czyta jego dzienniki, to widać, że on się tymi swoimi dalszymi krewnymi też bardzo przejmuje. Pisze, co u wnuków, Anusi czy Maćka, przeżywa, co się z nimi dzieje. Jednak młodsza córka Iwaszkiewicza, Teresa, mówiła mi, że z rodzicami rozmawiało się o książkach, muzyce, poezji czy znajomych. Ale o emocjach, na przykład o pierwszej miłości, się nie rozmawiało. W tym domu było dużo serdeczności, ale w pewnym sensie panował też jakiś emocjonalny dystans.\nW przypadku prababci charakterystyczna była ta jej niesamowita pobożność, wręcz dewocja. Moja babcia mawiała: Mama miała w sobie coś takiego, co zwykle miewają bardzo wierzący katolicy, co jest trudne do zrozumienia dla osób mniej wierzących. Chodziło jej o silne wewnętrzne przekonanie o własnej racji, co nieco utrudniało kontakt.\nAle kiedy zachorowała, Iwaszkiewicz rzucił wszystko, by się nią zajmować.\n- Po pierwsze, zrezygnował ze swojej kariery dyplomatycznej, co było ważne, bo poszedł w dyplomację, chcąc nadać sobie wyższą rangę. Ale kiedy jego żona poważnie zachorowała, rzeczywiście rzucił Brukselę i wrócił do Polski. Dzień w dzień jeździł do niej do szpitala, rozmawiał, karmił. Właściwie to jego miłość i troska wyciągnęły ją z choroby.\nTo małżeństwo jest w ogóle ciekawym przypadkiem. Tych dwoje bardzo się kochało i wspierało, i choć na starość byli sobą zmęczeni, ciągle ze sobą rozmawiali. Iwaszkiewicz tylko z żoną dyskutował o polityce, mimo że się kompletnie nie zgadzali. Podśmiewał się z niej, że jest "czarną reakcją", a ona z kolei miała mu za złe, że jest za blisko z komunistami.\n- Tak, ale pisząc "Pra. Opowieść o rodzinie Iwaszkiewiczów", odkryłam wiele krzywdzących stereotypów w mojej rodzinie. Każdy miał jakąś łatkę. Na przykład Stanisław Lilpop, teść Iwaszkiewicza, którego zięć ewidentnie nie lubił. I miał ku temu powody, bo już na samym początku został przez rodzinę Lilpopów odrzucony. Byli bardzo niezadowoleni, że Hania chce za niego wyjść. Zanim teść nie popełnił samobójstwa, Iwaszkiewicz był trochę gościem we własnym domu. Lilpop uchodził za głównego gospodarza, a zięć z żoną robili za takie młodsze, gorsze państwo.\nO Lilpopie mówiło się później w mojej rodzinie, że polował i parcelował. Żył z wyprzedaży wielkiego majątku w Brwinowie i był takim nieczułym mieszczaninem, od którego odeszła żona. Później nie chciał jej wydać córki, tylko wychowywał ją sam. Odkryłam jednak, że mogło to wynikać nie tylko z urażonej ambicji zdradzonego męża, ale także z rzeczywistej ogromnej miłości do Hani. Jak pojechał na safari do Afryki, codziennie pisał do córki wzruszające listy, które się ułożyły w pamiętnik. Urocze. W listach tłumaczył, dlaczego nie pozwolił jej na kontakt z matką: nie chciał, by żyła w poczuciu ciągłej tęsknoty, niedosytu matki.\nZdjęcie ślubne dziadków Ludwiki: Marii Iwaszkiewiczówny i Stanisława Włodka, zrobione przed wyjściem z kościoła w Brwinowie. Od lewej: Teresa, Marysia, Stachunio Włodek, jego matka Kazimiera Włodkowa (w ciemnym toczku), Anna Iwaszkiewiczowa (w białym kapeluszu) i Jarosław Iwaszkiewicz, sierpień 1944 (fot. archiwum rodzinne)\n- Jedną z ciekawszych rozmów o Iwaszkiewiczu była ta, w której jego córki opowiedziały mi o 1968 roku. Zaczynała się już antysemicka nagonka, sytuacja w polityce była napięta. Teresa i Marysia poszły więc do ojca prosić, by wyraźnie zaznaczył swoje stanowisko i dobitnie, publicznie odciął się od tego, co się dzieje. Bardzo miło z nimi porozmawiał, wysłuchał, ale oficjalnie właściwie nic nie zrobił. Tylko wyjechał do Włoch.\nOn bardzo często tak robił, jak pojawiała się sytuacja, w której nic nie powiedzieć byłoby nieprzyzwoicie, a z kolei powiedzieć czegokolwiek nie chciał. Oczywiście był bardzo przyzwoitym człowiekiem i ta jego nieobecność też była symboliczna, ale córki uważały, że powinien był zrobić wtedy znacznie więcej. A on tymczasem demonstrował, że ważniejsze są czyny niż słowa. U mnie w domu żartuje się, że nawet fakt, iż dziadek umarł w marcu 1980 roku, to też było takie dyplomatyczne wycofanie się. Żeby, jak już wybuchnie "Solidarność", nie musieć zabierać głosu i opowiadać się po którejś ze stron.\nPamiętasz inne takie uniki?\n- Na przykład sprawa taterników, kiedy to młodzi ludzie umówili się, że będą przerzucać przez Tatry materiały dotyczące marca '68 dla paryskiej "Kultury". Zaangażował się w to i mój tata, który jak cała reszta nie miał doświadczenia politycznego. Jak się później okazało, od samego początku mieli służby na ogonie i szybko zostali złapani. Był taki moment, kiedy mój tata załatwiał coś w tej sprawie i dzwonił do Włoch. On nie znał włoskiego, a telefon odebrał ktoś, kto mówił tylko po włosku. Mój tata poszedł więc do dziadka, żeby ten tłumaczył. Dziadek pomógł, ale potem zrobił gigantyczną awanturę nie mojemu tacie, tylko swojej żonie. Że wszyscy knują za jego plecami i myślą, że on jest jakiś głuchy. Wiem to od gosposi.\nW jakimś liście do Kota Jeleńskiego, który był jego dobrym znajomym, a jednocześnie wieloletnim współpracownikiem "Kultury" wyszło później, że Iwaszkiewicz miał do wnuka ogromny żal, że stanął po stronie emigracyjnej. Ale jak później, po dziewięciu miesiącach pobytu w więzieniu, mój ojciec przyjeżdża na Stawisko, dziadek go serdecznie całuje. Ani słowem nie komentuje sprawy i nigdy do niej nie wraca. Mimo że wnuk czeka na jakąś rozmowę.\nChcesz powiedzieć, że Iwaszkiewicz był tchórzem?\n- Było dla mnie uderzające, że człowiek, który tak pięknie pisze o uczuciach, o ludzkich zmaganiach, sam nie potrafi z bliskimi o tym rozmawiać. Choć nawet by od niego tego oczekiwano, bo traktowano go jako wzór i autorytet. Myślę, że nie był tchórzem, on po prostu mógł tego nie lubić. Poza tym chyba nie lubił stawiania spraw na ostrzu noża.\n- Może trochę tak, a może uważał, że tak trzeba. Weźmy na przykład jego opowiedzenie się po stronie partii. Zrobił tak, bo uważał, że ówczesny system będzie trwał jeszcze 300 lat. Tymczasem okazało się, że wystarczy go mocniej kopnąć i runął w niecałe 50 lat. Mój ojciec mawia, że historia pokazała, iż to nie Iwaszkiewicz miał rację.\nJarosław i Teresa z małym Maćkiem Włodkiem, lato 1945 (fot. archiwum rodzinne)\nPodobno miał sporo kompleksów, narzekał, że jest stary i gruby.\n- Rzeczywiście, pod koniec życia był gruby, miał zresztą cukrzycę. Był taki strasznie duży, co akurat w przypadku mężczyzny jest zaletą, a nie wadą. Czy miał z tego powodu kompleksy? Nie wiem. Raczej miał kompleks niedocenienia i kompleks niższości, który z kolei inni odbierali jako kompleks wyższości. Wydawało im się, że zgrywa wielkie panisko.\nBył z niego trochę "gadżeciarz".\n- Wydaje mi się to charakterystyczne dla mężczyzn homoseksualnych. Oni bardziej dbają o świat wokół siebie, lepiej się ubierają, potrafią ładniej urządzić mieszkanie. Iwaszkiewicz nosił ubrania dobrze uszyte, wysokiej jakości. Dbał o to. Miał też ewidentny talent do dobierania ładnych rzeczy. Opisuje na przykład, jak urządzał mieszkanie w Kopenhadze, i pisze, jak się cieszy, że przyjedzie do niego żona z córkami.\nMój ojciec odziedziczył po nim kolekcję pięknych krawatów i spinek do mankietów. Iwaszkiewicz przywoził je najczęściej z Włoch.\nJakim zatem człowiekiem był twój pradziadek?\n- Na zewnątrz uchodził za dziedzica, eleganckiego pana. Dlatego tak urzekający jest dla mnie fragment jego listu do córki Teresy, w którym pisze, że chodzi w dziurawych gaciach. I że jakby go na przykład przejechał tramwaj, to wszyscy zobaczą, w jakim stanie ma bieliznę. Lata 50. i 60. były na Stawisku bardzo skromne. Z drugiej strony pochodzący z niezamożnej rodziny Iwaszkiewicz był na te kwestie niezwykle czuły. On właściwie przez całe życie aspirował. Jego ojciec wcześnie osierocił rodzinę. Żyli - Jarosław, jego trzy siostry i matka, a do pewnego momentu także starszy brat Bolesław - z bardzo skromnej renty. Matka prowadziła życie jak reszta polskiej szlachty na Ukrainie: bywanie, koncerty, eleganckie wieczorki. W domu mieli jednak skromniutko, wiecznie dziurawy dach, cerowane ubrania. Jarosław już od wczesnej młodości zatrudniał się więc jako guwerner dla dzieci arystokratów. Zawsze czuł się gorszy, także materialnie. Choć był od nich lepiej wykształcony i często przewyższał ich intelektualnie.\nZ kolei w PRL-u ciągle aspirował do pozycji intelektualistów zachodnich. Gdzieś za granicą spotkał w kawiarni Sartre'a [Jean-Paul Sartre, pisarz i filozof francuski - przyp. red.] i długo potem to przeżywał w dziennikach. Pisał, że przy nim jest nikim, tylko dlatego, że jest z Polski, z tego biednego świata. To w nim tkwiło zawsze.\nAnna Iwaszkiewiczowa z córkami (Marysia wyżej), lata trzydzieste (fot. archiwum rodzinne)\nCzytałam, że zapisywał wszystkie wydatki, bo skrupulatnie pilnował finansów.\n- Zarzucano mu wielkopańskie maniery, tymczasem on utrzymywał Stawisko dzięki własnej, ciężkiej pracy. A kołdra zawsze była za krótka i żeby kupić żonie rękawiczki, musiał zrezygnować z kupienia sobie butów czy chociażby bielizny. Zresztą Iwaszkiewiczowie mieli intercyzę - majątek Anny nie był majątkiem Jarosława.\nTymczasem w latach 30. ustanowiony przez Lilpopów zarządca popełnił samobójstwo, bo doprowadził Stawisko do bankructwa. Gdy wyszło na jaw, że zastawił wszystkie działki, Lilpopowie powiedzieli do Iwaszkiewicza: Teraz ty sobie to wszystko weź, najwyżej sprzedasz. Iwaszkiewicz zaczął wtedy dobrze zarabiać, grano wówczas wiele jego sztuk, więc się zawziął. Po kolei działki wykupił, zdejmując wszystkie hipoteki. To było przed samą wojną i dzięki Iwaszkiewiczowi rodzina przez całą wojnę mogła żyć ze sprzedaży tych działek. I pomagać w piękny sposób różnym innym ludziom, co też się często Iwaszkiewiczowi zapomina.\nNa przykład to, że w czasie wojny na Stawisku pomieszkiwały dziesiątki ludzi i czasem trudno było ich wszystkich wykarmić.\n- Największy tłum mieszkał tam po powstaniu. Jerzy Andrzejewski z żoną, Pola Gojawiczyńska, Jerzy Waldorf, profesor Władysław Tatarkiewicz. Czasami spędzali jedną noc i szli dalej, czasami zostawali na parę tygodni. Niektórzy bagatelizują to, mówiąc "a bo to z majątku teścia". Nie. Iwaszkiewicz na ten majątek po raz drugi zarobił.\nJa bardzo nie chcę, by z naszej rozmowy wyszło, że ja ciągle tego Iwaszkiewicza krytykuję. To był wielkoduszny i wspaniały człowiek. Babcia opowiadała mi, że po jego śmierci znaleziono na Stawisku mnóstwo listów od kompletnie obcych ludzi. Dziękowali mu za pomoc, bo wysyłał im pieniądze na życie. Załatwiał im różne rzeczy, na przykład Boleckiemu, pracownikowi "Twórczości" [miesięcznik wydawany od 1945 roku przez Bibliotekę Narodową, a od 2010 roku przez Instytut Książki - przyp. red.], załatwił telefon. Publicznie nie zajął stanowiska w nagonce antysemickiej, ale wielu osobom podczas jej trwania pomagał. Chodził i załatwiał. Umiał pójść i poprosić, choć wiemy, co myślał o tych wszystkich partyjniakach. Oczywiście, że sam też czerpał z tego korzyści, materialne i niematerialne. Ale bardzo dużo pomagał też innym ludziom.\nKim właściwie jest dla ciebie Iwaszkiewicz?\n- Jak o nim myślę, to nazywam go dziadkiem. Ale jak o nim opowiadam publicznie, to mówię Iwaszkiewicz. Choć przez pewien czas istniał dla mnie wielki pisarz i mój pradziadek. Dopiero po pewnym czasie skleiłam te dwie postaci w jednego człowieka. Jest mi bliski, bardzo go lubię, oczywiście nie bez znaczenia jest to, że napisał dla mnie wiersz i w paru miejscach w dziennikach ciepło o mnie pisze. Byłam przecież jego pierwszą prawnuczką i jedyną, która mieszkała na Stawisku. Pamiętam, jak brał mnie na kolana. Miał chyba dzięki mnie takie poczucie ciągłości rodu.\nMam do Iwaszkiewicza, czy też do swojego dziadka, stosunek bardzo pozytywny. Jak ludzie go oczerniają, to mam ochotę go bronić. Ale wydaje mi się, że nie robię tego na ślepo, jestem świadoma jego różnych słabości. I boli mnie, jak się go przedstawia jako kolaboranta łasego na zaszczyty czy grafomana, bo i takie opinie słyszałam. Moim zdaniem to był bardzo dobry pisarz i bardzo dobry poeta. A przy tym bardzo pracowity człowiek.\nLudwika z pradziadkiem. Sypialnia Iwaszkiewiczów 1978 rok (fot. archiwum rodzinne)\nDlaczego zapisał Stawisko państwu?\n- Zależało mu, by ten dom pozostał w stanie nienaruszonym. Na pewno było w tym i trochę próżności, i trochę zdrowego rozsądku. Wiedział, ile kosztuje utrzymanie tego ogromnego domu. Dla mojej rodziny na pewno była to supertrudna decyzja, zwłaszcza dla mojego ojca i jego siostry. Stawisko było ich rodzinnym domem, z którego nagle musieli się wynieść. Prababcia, jeszcze jak żyła, też się z tym nie zgadzała. Dlatego część ziemi w Podkowie została zapisana w postaci działek - mój ojciec swoją działkę sprzedał i kupił sobie mieszkanie na Ursynowie. Nie uczyniło to z niego bogatego człowieka, ale jakiś start życiowy miał.\nDziś z perspektywy czasu myślę, że może była to dobra decyzja. Na pewno moja rodzina nie byłaby w stanie tego Stawiska utrzymać. No i rzeczywiście jest to unikalne miejsce. Zachowała się tam cząstka świata, który nie przetrwał.\nMasz coś stamtąd?\n- Tak. Dużo mebli. Te dwa krzesła na przykład są ze Stawiska, te foteliki, biurko, przy którym pracuję. Mam też parę drobnych rzeczy, na przykład śmieszną sakiewkę po Lilpopach. Lubię te rzeczy. Nigdy bym ich nie sprzedała.\nPremiera książki Anny Król "Rzeczy. Iwaszkiewicz intymnie" już 15 października. W sprzedaży wciąż dostępna jest również "Pra. Opowieść o rodzinie Iwaszkiewiczów" Ludwiki Włodek. Obie książki do kupienia w Publio.pl w promocyjnej cenie.\nAnna Król "Rzeczy. Iwaszkiewicz intymnie"; Ludwika Włodek "Pra. Opowieść o rodzinie Iwaszkiewiczów" (fot. materiały promocyjne)\nLudwika Włodek . Dziennikarka i socjolożka. Prawnuczka Jarosława Iwaszkiewicza - jej ojciec Maciej to syn Marii, córki Jarosława. Jest adiunktem na Uniwersytecie Warszawskim, gdzie opowiada studentom o Azji Środkowej, którą zajmuje się od kilkunastu lat. Publikuje m.in. w "Gazecie Wyborczej", "Travelerze", "Nowej Europie Wschodniej" i "Harper's Bazaar". Oprócz "Pra. Opowieść o rodzinie Iwaszkiewiczów" wydała także zbiór reportaży z Azji Środkowej "Wystarczy przejść przez rzekę". Mieszka w Warszawie, ale marzy żeby wynieść się w góry. Ma dwóch synów, męża i psa.


Nowe Niu N - 8 400 PLN, 1 km, 2020 - otomoto.pl\nSprawdź więcej ofert dla Niu N, Dolnośląskie\nlub od 148 PLN/mc Oblicz »\n2020 1 km Elektryczny Skuter\n12:11, 21 lipca 2021 ID: 6075959927\nMatkowski Skutery Quady Motocykle\nLokalizacja ul. Wrocławska 11 - 55-080 Pietrzykowice, gm. Kąty Wrocławskie, wrocławski, Dolnośląskie (Polska) Pokaż mapę\nZAPRASZAMY DO NOWEGO AUTORYZOWANEGO SALONU ORAZ SERWISU MARKI KAWASAKI NA DOLNYM ŚLĄSKU!!!\nMATKOWSKI to firma działająca na ryku motocyklowym od 2006 roku specjalizująca się w sprzedaży motocykli, quadów,motorowerów i skuterów wodnych oraz częściami i akcesoriami motoryzacyjnymi.\nFirma jest dealerem takich marek jak:\nKawasaki, Benelli, Kymco, Rieju, Keeway, Bajaj, Romet, Junak, Zipp,Barton, CF Moto, Linhai, TGB, Arctic Cat...\nFirma Matkowski Motocykle posiada bardzo dobrze wyposażony serwis - programy diagnostyczne, specjalistyczne narzędzia a przede wszystkim wysoko wykwalifikowanych mechaników.\nKupując w naszym salonie pojazd można skorzystać z:\n- USŁUG TRANSPORTOWYCH NA TERENIE POLSKI I POZA GRANICAMI KRAJU\n- USŁUG SERWISOWYCH\n- RABATÓW NA POJAZDY, AKCESORIA I CZĘŚCI\n- PRZEDŁUŻENIA GWARANCJI DO 4 LAT\nTELEFON: 512 - wyświetl numer -\nLitowo -jonowa rewolucja\nNiezwykle lekki. Jeszcze większy zasięg.\nW skuterze N1S zastosowaliśmy najwyższej jakości akumulatory firm Panasonic, Samsung i LG, objęte 2-letnią gwarancją. Dzięki niskiej wadze (10 kg), możesz łatwo zanieść akumulator do domu lub do pracy i go naładować. 26Ah akumulator naładujesz do pełna w 6 godzin, co pozwoli Ci na przejechanie maksymalnie 50-70 km\nSkuter N1S zapewni Ci zasięg na poziomie 50-80 km na jednym ładowaniu. Jedź do pracy lub zabierz go na weekend. Przyszłość taniego, miejskiego transportu dostępna już dzisiaj.\n*zasięg zależy od takich czynników jak prędkość, waga, sposób hamowania itd.\nBOSCH + FOC Układ napędowy\nDzięki współpracy z firmą BOSCH udało nam się stworzyć niesamowicie wydajny i nowoczesny silnik o mocy 1800W do napędu skuterów przyszłości. Zastosowaliśmy układ FOC (Field-Oriented Control), by zminimalizować pobór energii. Połączyliśmy FOC z systemem EBS, dzięki czemu odzyskujesz część energii podczas hamowania.\nW projektowaniu wyznajemy zasadę, że mniej może oznaczać więcej. W taki właśnie sposób zaprojektowaliśmy nasze pojazdy, żeby były trwałymi i niezawodnymi pojazdami, zachowując jednocześnie elegancką formę.\nProjekt i staranne modelowanie\nNowoczesne wzornictwo przemysłowe ma swoje początki w rzemiośle. Wdrażanie kolejnych innowacji technologicznych ma sens wyłącznie wtedy, gdy uda się je zastosować z najwyższą starannością. Wierzymy, że ta sztuka udała nam się w modelu N\nInteligencja w czasie rzeczywistym\nGPS / System przeciwkradzieżowy / Monitoring pojazdu / Diagnostyka skutera / Pomoc\nAplikacja NIU dostarcza Ci niezbędnych informacji o Twoim N1S. Skuter może być poza zasięgiem Twojego wzroku, a Ty możesz być zupełnie spokojny, dzięki funkcji przeciwkradzieżowej. Dodatkowo masz pełną informację o stanie naładowania akumulatora, historii przejazdów, ewentualnych awariach, dostępnych serwisach itd.\nPrzybliżony zasięg: 55-70 km\nCzas ładowania: 6h\nMoc akumulatora: 1800 W\nPrzedni amortyzator: Tłumienie olejowe\nTylny amortyzator: Tłumienie olejowe\nPrzednia opona: 90/90-12 Rim: 2.15*12\nTylna opona: 120/70-12 Rim: 3.5*12\nPrzedni układ hamulcowy: hamulce tarczowe hydrauliczne 220mm (CBS)\nTylny układ hamulcowy: hamulce tarczowe hydrauliczne 180mm (CBS)\nPrześwit: 145 mm\nWysokość siedzenie: 740 mm\nNapięcie: 60 V\nPojemność: 26 Ah\nStandardowe napięcie ładowania: 4 A\nKontroler: Kontroler wektorowy FOC\nZakres homologacji EU: 56 - 72km\nReflektor LED: Tak\nKierunkowskazy LED: Tak\nŚwiatła tylne LED: Tak\nŚwiatła stopu LED: Tak\nDeska rozdzielcza LCD: Tak\nPort ładowania USB: Tak\nul. Wrocławska 11 - 55-080 Pietrzykowice, gm. Kąty Wrocławskie, wrocławski, Dolnośląskie (Polska)\nNiu N Niu N NQI SPORT Matkowski MOTOcykle Wrocław\nNiu N Niu N Skuter elektryczny NIU NQI GTS PRO Matkowski Motocykle Wrocław\nNiu N Niu N Skuter elektryczny NIU NQI GTS SPORT Matkowski Motocykle Wrocław\nNiu N Niu N Skuter elektryczny NIU NQI LITE 26Ah 1800W / salon KRAKÓW\nNiu N 2020 1 km Elektryczny Skuter\nWróć do ogłoszenia Niu N NQI LITE Matkowski MOTOcykle Wrocław


COP26. Biskupi Amazonii: bez decyzji czeka nas katastrofa\n„Żyjemy w zepsutym świecie, trzeba zmierzyć się z problemami u ich korzeni” – napisali biskupi Konferencji Kościelnej Amazonii i Panamazońskiej Sieci Kościelnej w liście do przywódców zebranych na szczycie COP26. Pokreślili pilną potrzebę interwencji by ratować tropikalne lasy deszczowe.\nNawrócenie ekologiczne to jeden z wymiarów całościowego nawrócenia człowieka do Boga. Jest to współpraca z łaską, która prowadzi do przemiany naszego myślenia, a w konsekwencji zachowania - podkreślił Piotr Abramowicz podczas Forum Świeckich w Kościele\nCOP26: trzeba powstrzymać wylesianie do 2030 r.\nPonad 100 krajów podpisało umowę zobowiązującą je do ochrony lasów deszczowych przed masową eksploatacją. Deklaracja obejmuje wspólne działania mające powstrzymać wylesienie do 2030 r., prace na rzecz odbudowy zniszczonych ekosystemów oraz wsparcie dla ludności tubylczej.\nW Radomiu księża apelują przed 1 listopada: nie zaśmiecajcie cmentarzy plastikiem\nKatalin Novak: Dla kogo chcesz ratować planetę, jeśli nie masz dzieci?\n„Jeśli nie masz dzieci, dla kogo chronisz planetę?” – zapytała Katalin Novak podczas spotkania z dziennikarzami. Węgierska minister ds. rodzinnych odniosła się do twierdzeń, że aby ratować planetę, trzeba zmniejszyć liczbę potomstwa. „Po prostu mówimy, że to głupie” – dodała.\n3 października – Niedziela św. Franciszka\n„Niech cała ziemia błogosławi Pana” – to hasło odbywającej się 3 października pod patronatem Konferencji Episkopatu Polski Niedzieli św. Franciszka. Dzień ten organizuje już po raz czwarty Światowy Ruch Katolików na rzecz Środowiska.\nO. Jaromi OFMConv: potrzebujemy świeckich ekologów katolickich\n„Jak świat może być zdrowy – również w sensie ekologicznym – jeżeli my, jako społeczność ludzka, tak bardzo chorujemy i nie chcemy, by Ziemia była wspólnym gościnnym domem dla wszystkich?” – pyta o. Stanisław Jaromi OFMConv, franciszkanin od lat zaangażowany w aktywność ekologiczną.\nPapież Franciszek: Potrzebujemy ekologii serca!\n„Potrzebujemy «ekologii serca», na którą składają się odpoczynek, kontemplacja i współczucie. Wykorzystajmy do tego okres letni!” – powiedział Ojciec Święty w rozważaniu przed modlitwą „Anioł Pański”. Odmówił ją wraz z wiernymi zgromadzonymi na placu Świętego Piotra.\n„Jeśli planujesz odwiedzić rezerwat przyrody, pamiętaj, że jesteś w nim gościem. To nie ty jesteś w nim najważniejszy" - przypomina turystom Regionalna Dyrekcja Ochrony Środowiska w Katowicach, proponując na wakacje Zielony dekalog turysty. „Nie zadeptajmy tego, co najcenniejsze" - apelują ekolodzy.\nDmuchanie w zielony balon\nGdyby wszystkie bogate kraje świata ograniczyły emisję dwutlenku węgla do zera, jutro i przez resztę stulecia, wysiłek ten spowodowałby niemal niezauważalne obniżenie temperatury do 2100 roku. A tymczasem nadymanie zielonej bańki trwa w najlepsze. Jej pęknięcie nie będzie ładnym widokiem.\nAngielski biskup John Arnold uruchomił w swojej diecezji projekt promujący ochronę środowiska naturalnego.\nFranciszek spotkał się z przedstawicielami wspólnot „Laudato si”, założonymi przez ekologów chrześcijańskich w odpowiedzi na apele Ojca Świętego o ratowanie naszej planety.\nZ powodu pandemii koronawirusa tegoroczny „Dzień zużycia zasobów ziemi” obchodzony jest 22 sierpnia.\nW najbliższą niedzielę przypada 5. rocznica podpisania ekologicznej encykliki „Laudato sí”. Z tej okazji watykańska Dykasteria ds. Integralnego Rozwoju Człowieka przygotowała szereg inicjatyw, które mają pomóc w recepcji papieskiego dokumentu.\n„Środowisko Młodzieży” - ekologiczny styl życia\nMłodzi zeszli z kanapy i zaangażowali się w program edukacji ekologicznej. Zrzeszeni w Katolickim Stowarzyszeniu Młodzieży, zainspirowani encykliką papieża Franciszka Laudato Si`, zaangażowali się w projekt „Środowisko Młodzieży”. Inicjatywa objęła teren całej Polski.\nCzłowiek – ekologia – demokracja. Spotkania w Centrum Myśli Jana Pawła II\nW dniach 14 – 19 listopada Centrum Myśli Jana Pawła organizuje trzy integralne spotkania z udziałem wybitnych, światowych ekspertów, którzy zajmują się tematyką „człowiek – ekologia – demokracja”.\nAmazonia: księża potrzebni także dla głoszenia Ewangelii\nBp Lafont z Gujany Francuskiej wypowiedział się o stanie swojej diecezji. Hierarcha wskazał także na trudności w realizacji misji Kościoła. Rzecz dotyczy głoszeniu Ewangelii w zrozumiałych dla ludzi językach.\nDzisiaj nasza planeta wyczerpie swoje zasoby za cały 2019 rok. Człowiek zatem będzie żył jakby „na kredyt”.\n29 lipca - Dzień Długu Ekologicznego\n29 lipca przypada Earth Overshoot Day - Dzień Długu Ekologicznego, w którym ludzkość wykorzystała wszystkie przypadające na 2019 rok zasoby naturalne, jakie ekosystemy Ziemi są w stanie odnowić w ciągu tego roku.\nNa pilną potrzebę „ekologicznego” nawrócenia zwraca uwagę francuski jezuita Gaël Giraud w wywiadzie dla mediów watykańskich.\nKatolicka eko-edukacja webinarowo (już dzisiaj!)\nZapraszamy dziś o godzinie 20:00 na webinary "Młodzi dla Środowiska".\nBiskupi o ekologii: Godność człowieka podstawą odpowiedzialności za świat stworzony\nGodność człowieka powołanego do życia w jedności z Bogiem i innymi stworzeniami stoi u podstaw jego odpowiedzialności za całe dzieło stworzenia – piszą biskupi w liście „W trosce o wspólny dom” z okazji wspomnienia św. Franciszka z Asyżu.\nOczekiwany przyjazd Ojca Świętego do krajów bałtyckich wzbudza zrozumiałe zainteresowanie osobą Franciszka i jego nauczaniem.\nDostęp do wody pitnej i bezpiecznej jest istotnym, fundamentalnym i powszechnym prawem człowieka. - czytamy w encyklice Papieża Franciszka Laudato Si'. Jak co roku 22 marca obchodzimy Światowy Dzień Wody.\nFranciszek zapowiada ekumeniczną inicjatywę ekologiczną\nPrzed zakończeniem audiencji Ojciec Święty przypomniał, że 1 września przypada Światowy Dzień Modlitw o Ochronę Stworzenia. W tym roku będzie on miał szczególny akcent ekumeniczny.\n„Energia dla dobra wspólnego: troska o nasz wspólny dom” to hasło watykańskiego pawilonu na światowej wystawie EXPO 2017 w stolicy Kazachstanu Astanie. Jej tematem jest energia przyszłości.\nUNESCO: delegacja watykańska zorganizowała spotkanie o ekologii\nPrzewodniczący Papieskiej Rady „Iustitia et Pax”, na spotkaniu zorganizowanym przez watykańską delegację przy UNESCO, mówił w Paryżu o ekologii.


Ponad 16-proc. wzrost sprzedaży na stacjach paliw - Detal\nPonad 16-proc. wzrost sprzedaży na stacjach paliw\nAutor: dlahandlu.pl 2 kwietnia 2019 11:24\nSprzedaż w sklepach na stacjach paliw wzrosła w 2018 r o ponad 16 proc. i była rekordowa w ostatnich latach.\nNajnowszy raport POPiHN pokazuje, że w 2018 r. w ogólnej liczbie stacji ok. 29% udziału przypadło na koncerny krajowe, 20% na koncerny międzynarodowe, a prawie 51% rynku należało do stacji pozostałych, z których hipermarkety miały około 2,5% całości rynku, a tzw. sieci niezależne, a więc nienależące do koncernów paliwowych, operowały na 14% całego rynku stacji w Polsce.\nW 2018 roku liderem na rynku stacji paliw w Polsce pozostawał PKN ORLEN. Pozycję wicelidera utrzymała sieć BP, a trzecie miejsce kolejny rok z rzędu należało do Grupy LOTOS.\nLiczba stacji będących własnością super i hipermarketów wzrosła w roku 2018, podobnie jak w roku 2017, czyli jedynie o 5 i liczyła 192 obiekty. W całym rynku stacji paliw to niewielka ilość, ale trzeba pamiętać, że stacje te – kusząc kierowców niskimi cenami – sprzedają duże ilości paliw i ich udział w rynku sprzedaży detalicznej jest zwykle 3. razy większy, niż w rynku stacji paliw. Na razie – mimo wcześniejszych zapowiedzi – nowych obiektów nie przybywa w szybkim tempie, a prawdopodobnie przyszłe inwestycje będą musiały uwzględnić spadki sprzedaży spowodowane wolnymi od handlu niedzielami.\nJako pokazuje POPiHN, w roku 2018 na stacjach paliw wrosły – i to znacząco – obroty dla sprzedaży tzw. artykułów pozapaliwowych. Główną przyczynę należy tu upatrywać w wejściu w życie zakazu handlu wielkopowierzchniowego w niehandlowe niedziele, ale również w urozmaiceniu i powiększeniu zakresu asortymentów sprzedawanych towarów, jak też poszerzeniu małej gastronomii. W ubiegłym roku wrosła zarówno ilość sklepów przy stacjach paliw, jak też realizowana w tych sklepach sprzedaż.\nWartościowy wzrost sprzedaży wyniósł ponad 16% i był rekordowy w ostatnich latach. Dodatkowo, Polacy więcej podróżowali. Jednocześnie, o kolejne 1,5 mln pojazdów, wzrosła flota samochodowa i tym samym częstotliwość odwiedzin stacji paliw, co przekładało się również na wyniki sprzedaży sklepowej.\nZmiana spojrzenia na stację paliw – z punktu służącego tylko tankowaniu pojazdów, do miejsca szerokiego spektrum usług – znacznie ułatwiała wypracowanie dodatkowych dochodów. Więcej klientów robiących zakupy w sklepie to możliwość zwiększenia wpływu na ceny paliw, a niższe ceny\npaliw to więcej klientów w sklepie. Koło się zamyka i widać, że oba elementy – stacja i sklep na niej – muszą współdziałać. Jakość i asortyment paliw i oferty pozapaliwowej, a także szerokie i atrakcyjne programy lojalnościowe są w przypadku stacji największych operatorów rynkowych najlepszą metodą na przyciągnięcie klienta.


Borys Hamlet Szyc Wprost nr 24 | Teatr Współczesny\nBorys Hamlet Szyc, Jacek Wakar, Wprost nr 24, 11.17.06.2012\nMaciej Englert wystawił "Hamleta" w przestrzeni, która nadaje się do wszystkiego, tylko nie do realizowania wielkiej klasyki. To zresztą stały problem Współczesnego - zbyt mała scena. Już dla dziesięciu aktorów jest ona za ciasna, a co dopiero dla niemal całej obsady tragedii Szekspira w sekwencjach zbiorowych. Reżyser zdecydował się na rzadko dziś wykorzystywany przekład Józefa Paszkowskiego. Brzmi on piękną melodią archaicznej polszczyzny, ale dla aktorów stanowi wyzwanie karkołomne. Postanowił też iść krok w krok za Szekspirem, raczej odtwarzając kolejne fragmenty dzieła, niż je interpretując. Dzięki tej inscenizacji możemy przypomnieć sobie zatem, że "Hamlet" to nie tylko on sam, Klaudiusz, Rozenkranc i jeszcze paru innych, ale też liczne postacie drugoplanowe i epizodyczne, zwykle przez realizatorów nieuwzględniane. We Współczesnym są, jednak niewiele z tego wynika, bo obsadzeni w tych rolach młodzi aktorzy grają zazwyczaj poprawnie, nic ponadto. Niewiele dowiadujemy się też o Ofelii Natalii Rybickiej. Od stereotypu grania Poloniusza nie odbiega występ Sławomira Orzechowskiego. Koturnowa jak trzeba jest Gertruda Katarzyny Dąbrowskiej. Za to Klaudiusz Andrzeja Zielińskiego był na premierze szkicem wspaniałej roli.\nMożna by pewnie więc uznać tego "Hamleta" za rozczarowanie, gdyby nie tytułowa rola Borysa Szyca - wielka. Szyc gra Hamleta myślącego, świadomego pułapki, w jaką wpadł. Gorzko analizuje świat, który dla niego jest więzieniem bez możliwości ucieczki. To Hamlet piekielnie inteligentny. Ani przez chwilę nie zaznaje spokoju, trawi go obsesja zemsty i niszczy bezkrytyczna miłość do ojca. Czasem prowokuje, za chwilę zapada się w sobie. Bywa ironiczny, gdy szydzi z dwulicowości fałszywych przyjaciół, i autoironiczny, gdy dociera do niego jego własna słabość. Żongluje konwencjami, aby do najważniejszych fragmentów roli podejść w absolutnym wyciszeniu. "Być albo nie być" mówi półgłosem, siedząc bokiem do widzów, wstrząsająco. Ktoś powiedział, że tym Hamletem Borys Szyc zmył z siebie wszystkie "Kace Wawy" i "Bitwy Warszawskie".\nKażde słowo roli okupił wielką pracą, wyrwał je z siebie, przetrawił. Wcześniej grał już Józefa K. i Płatonowa, ale Hamlet to jego dotychczasowy szczyt. Chociaż nikt nie powiedział, że za jakiś czas Szyc nie zechce wspiąć się jeszcze wyżej.


Czasy, w których oddane czytelniczki gotowe były podupadającemu na zdrowiu autorowi spieszyć z osobistą pomocą, minęły dawno i bezpowrotnie. Ani do niego nie przyjeżdżają, ani do siebie nie zapraszają.\n6 września | Nie ma co ukrywać: zamiast licznych narzeczonych jeden Pan Jezus człowiekowi został. Niby wysoko, a markotno. Niby najwyżej, jak się da, a im wyżej, tym żałośniej. Niby największa miłość, jaka może człowieka spotkać, a człowiek coś z radości nie skacze. Wolałby niżej, mniej i w ogóle nie aż tak. Nie on jeden. Wybraństwo kusi, nęci, wabi, podnieca, dopóki na człowieka nie spadnie. Jak spadnie – umarł w butach. Drzwi się otwierają, niestety – że sparafrazuję Leśmiana. – To Bóg, nie one! Niestety zamiast Marioli, Violi czy Joli w sylwestrowej sukni – nie tyle nawet Zbawiciel w skromnej szacie, co Onże w Słowie swoim czytanym właśnie. Tak jest: dużo śpię i czytam ewangelię apostoła Marka. To jeszcze pestka. Najgorsze dopiero przed nami. Najgorsza okaże się wiadomość, że to one wszystko sprawiły, że to one z właściwym im brakiem – jak same mawiają: certolenia...


arteterapeutyczna - Aktualności\nstrona muzyka, pedagoga i arteterapeuty\nNowości zamieszczone w ostatnim czasie:\n24.10.2017: Patrz: "Kilka słów o..." -> "Muzyczne" : Aplikacja dla Rodziców do uczenia muzyki dziecka w wieku 0-6\n- Zakładka "Muzyczne" - link do artykułu dot. przygotowania dzieci do nauki gry na instrumencie\nW zakładce "Kilka słów o..." -> "Muzyczne" pojawiła się krótka informacja o projekcie SMYKOFONIA. Polecam do zapoznania się z tym projektem muzycznym dla najmłodszych.\nZakładka "Do pobrania" -> nowości w dziale kolorowanki dla najmłodszych (nawiązujące do życia sławnych kompozytorów)\nZakładka "Kilka słów o..." -> "Terapeutyczne aspekty"\nDo przeczytania artykuł dot. artererapii w procesie psychoterapeutycznym oraz moje doświadczenia z metodą retrospekcji w psychoanalizie.\nChoć jeszcze jesień, to już za nami pierwszy śnieg. Trochę wyprzedził tegoroczny adwent, ale to wcale nie znaczy, że nie był mile widziany :-) A skoro aktualności, to mogę opisać jednym słowem, które jest obecnie podwójnie aktualne: ADWENT.\nWraz z czerwcem czasowo moja strona zmienia priorytety w publikowanych postach i na blogu...\n...jednocześnie tematyka i specyfikacja zostaje ta sama.\nWitam Was majowo\nMaj, miesiąc konwalii, bzu i ... moich urodzin. Pięknie na dworze - kolorowo i pachnąco. Na stronie może nie tak bardzo wiosennie, ale z odrobiną nowalijek wiosennych.\nNiedługo wiosna, marzec i...marcowe koty :-)\nŻyczę wszystkim przyjemnego oczekiwania wiosny!\nA dla pesymistów nadciągającej wiosny - informacja:\nBociany przekroczyły cieśninę Bosfor. To znaczy, że do Polski przylecą za 10 dni! :-)\nPolecam profil artystki - autorki powyższej ilustracji https://www.facebook.com/cotenien/info/?tab=page_info\nW przygotowaniu oferta edukacyjna z dziedziny edukacji muzycznej dziecka...\nZapraszam do zakładki OFERTA\nZmiany zapowiadane na ten rok mogą dużo zmienić w edukacji i prawie oświatowym. Oczekuję z napięciem czy ich efekt będzie miał korzystny wpływ na jakość nauczania.\nKoniec listopada, początek grudnia...\nCzas ten zaczyna się zapełniać choinkowymi ozdobami, prezentami świątecznymi i kolorowymi świecidełkami. Choć\nCzasami jesteśmy zapatrzeni w martwy punkt, jak ten kociak. Popatrz za okno na nadchodzącą wiosnę, ale nie przegap jej wielobarwnych kolorów.\nZmysły. Dzięki nim przeżyłam podczas warsztatów choreoterapeutycznych niesamowitą przygodę. To co ma się cały czas można odkryć na nowo. Polecam!\nPracujemy pełną parą, czyli...rozpoczynamy od ferii ?\nPo chwili oddechu wracam do dalszego pisania i odnajdywania ciekawostek oraz nowinek pedagogicznych. Tym razem na tapetę bierzemy gliwickie sukcesy Tuputana.\nZapraszam do zapoznania się z materiałem zamieszczonym w porannym programie DD TVN.\nA ku ku?\nNowy Rok, nowe pomysły - możemy zacząć od nowa. Zostawiamy to co nie udało się w 2014 i bierzemy przyszłość w swoje ręce.\nPolecam nowości na dziale "Nowinki pedagogiczne".\nNo i nadszedł GRUDZIEŃ. Dla mojego środowiska ciężka orka na ugorze: Barbórka, wizyta św. Mikołaja, grudniowe dni dla zdrowia - zawody sportowe, spotkanie świąteczne z warsztatami. Wszystko wymaga czasu, nakładu pracy, ale efekty wynagradzają zaangażowanie i wielostronną aktywność.\nListopad pełen jest bogactwa. Barwy, kształty, wydarzenia, zmiany. Może jest i dobrym miesiącem na rozpoczęcie dzielenia się ogromem spostrzeżeń, myśli i przeżyć, które mam okazje doświadczyć. Zapraszam!\nwiek 10 - 17 39,13%\nwiek 18 - 25 39,13%\nwiek 26 - 35 21,74%\nwiek 36 - 50 0%\nwiek powyżej 50 0%\n23 głosów łącznie\nŁącznie stronę odwiedziło już 2532 odwiedzających


Europejski Trybunał Praw Człowieka o in vitro, selekcji zarodków i pojęciu embrionu\nYou are at:Home»Newsy»Europejski Trybunał Praw Człowieka o in vitro, selekcji zarodków i pojęciu embrionu\nEuropejski Trybunał Praw Człowieka o in vitro, selekcji zarodków i pojęciu embrionu\nBy on\t 29 sierpnia 2012 Newsy, Odpowiedzialność cywilna, Prawo medyczne/ Pharma\n28 sierpnia, Europejski Trybunał Praw Człowieka w Strasburgu wydał bardzo ciekawy wyrok w spr. Costa i Pavan przeciwko Włochom (skarga nr 54270/10).\nWyrok dotyczy prowadzenie badań i selekcji zarodków pod kątem chorób genetycznych przed ich implantacją w ramach procedury zapłodnienia in vitro.\nSkarżącymi była para obywateli włoskich, cierpiących na poważną i dziedziczną chorobę (mukowiscydozę), która została przeniesiona również na ich pierwsze dziecko. Gdy para starała się o kolejne dziecko, po przeprowadzeniu badań prenatalnych płodu okazało się, że jest on dotknięty mukowiscydozą. Jako, że zgodnie z prawem włoskim, w przypadku wad genetycznych płodu możliwe jest usunięcie ciąży, para zdecydowała się na zabieg aborcji.\nNie chcąc narażać się na kolejne zabiegi usunięcia ciąży para postanowiła skorzystać z zapłodnienia metodą in vitro oraz z badań preimplantacyjnych, mających jeszcze przed implantacją embrionu wykazać, czy jest on dotknięty wadami genetycznymi, czy nie. Byłaby to zatem forma selekcji zarodków.\nZgodnie z włoskim prawem, zapłodnienie ustrojowe metodą in vitro jest dostępne tylko dla par bezpłodnych lub wysterylizowanych oraz dla par, w których mężczyzna jest nosicilem chorób wirusowych przenoszonych drogą płciową, a badania genetyczne embrionów przed implantacją są w ogóle zakazane. A zatem zabiegi, którym zamierzali poddać się skarżący nie mogły zostać przeprowadzone. W tej sytuacji, para mogła zdecydować się albo na kolejne ciąże obarczone ryzykiem wykrycia wad genetycznych i koniecznością przeprowadzania kolejnych aborcji aż do chwili poczęcia zdrowego płodu, albo zaakceptować narodziny kolejnego poważnie chorego dziecka.\nETPCz stwierdził, że taka sytuacja jest sprzeczna z art. 8 Europejskiej Konwencji Praw Człowieka, obejmującego ochronę życia prywatnego i rodzinnego obywateli. Potwierdził zatem zastosowanie tego przepisy Konwencji do technik sztucznego zapłodnienia.\nCo ciekawe, rząd włoski, broniąc rozwiązań krajowego prawa w tym zakresie, powoływał się na takie wartości, jak troska o ochronę zdrowia „dziecka” i matki, godność oraz swobodę sumienia lekarzy oraz konieczność zapobiegania nadużywaniu sekcjonowania zarodków.\nPowyższe uzasadnienie nie przekonało jednak ETPCz, który stwierdził, że zakaz badań genetycznych embrionów nie znajduje uzasadnienia, skoro dopuszczalne są badania prenatalne na etapie po implantacji zarodka oraz usunięcie ciąży z przyczyn wad genetycznych. Takie rozwiązanie jest – zdaniem ETPCz – nieproporcjonalne i wręcz bardziej ingeruje w zdrowie kobiety. Trybunał wytknął prawu włoskiemu niespójność w postaci zakazu badania embrionów pod kątem wad genetycznych i jednocześnie dopuszczenie w takim przypadku aborcji. Wskazał również, że pojęcia „dziecko” nie należy utożsamiać z pojęciem „embrion”.\nETPCz stwierdził wręcz, że takie rozwiązania naruszają „prawo rodziców do wydania na świat dziecka, które nie będzie dotknięte chorobą dziedziczną, której rodzice sa nosicielami”.\nTrybunał przyznał parze w wyroku 17,5 tys. EUR tytułem odszkodowania za straty moralne.\nKomentarz Dominiki Bychawskiej z Helsińskiej Fundacji Praw Człowieka do wyroku.\nTekst orzeczenia – dostępny aktualnie wyłącznie w języku francuskim.


By móc się rozwijać, pomysły potrzebują energii!\nPo sukcesie pierwszej edycji, rozpoczętej w 2015 roku w ponad 30 krajach Afryki, Total wznawia w 2018 roku inicjatywę Challenge Startupper Roku, tym razem na skalę światową w blisko 60 krajach na wszystkich kontynentach.\nProjekt Startupper Roku prowadzony przez Total, edycja 2018-2019, będzie wspierać i nagradzać młodych lokalnych przedsiębiorców, zarządzających projektem lub własną firmą ze stażem nie dłuższym niż 2 lata, niezależnie od sektora działalności. W każdym z uczestniczących w konkursie krajów lokalne jury, składające się z ekspertów i partnerów projektu, wyłoni trzech zwycięzców.\nZgłoszone projekty będą oceniane według trzech poniższych kryteriów:\nwpływ na środowisko lokalne i na ogół społeczeństwa;\nwykonalność i potencjał rozwojowy.\nKażdy zwycięzca otrzyma tytuł „Startuppera Roku” i będzie mógł skorzystać z pomocy finansowej (pierwsze miejsce 50.000 PLN, drugie miejsce 30.000 PLN, trzecie miejsce 20.000 PLN), profesjonalnego wsparcia ekspertów oraz kampanii komunikacyjnej w celu zwiększenia widoczności projektu.\nNowością w tym roku jest nagroda „Przedsiębiorcza Kobieta Roku” dla każdego kraju, stworzona z myślą o wsparciu dla przedsiębiorczych kobiet. Ta specjalna nagroda, uzupełniająca inne nagrody, ma za zadanie zachęcić więcej pań do udziału w konkursie „Startupper Roku”.\nLaureat pierwszego miejsca powalczy również ze zwycięzcami z całego świata o jedną z sześciu nagród dla „Wielkiego Regionalnego Zwycięzcy” .\nOprócz wyzwań związanych z przedsiębiorczością, konkurs „Startupper Roku” potwierdza zaangażowanie w rozwój społeczno-gospodarczy wszystkich krajów, w których działa Grupa Total. Przyczynia się także do lokalnego wzmocnienia tkanki społecznej poprzez wsparcie najbardziej innowacyjnych przedsiębiorców przy realizacji ich projektów.\nProjekt Startupper Roku wspierają w Polsce m.in. Ambasada Francji oraz Francusko-Polska Izba Gospodarcza. Na zdjęciu (od lewej): Benoit Pimont (Dyrektor Generalny Total Polska), Monika Constant (Dyrektor CCIFP), Philippe Gassmann (Ambasada Francji).\nRejestracja kandydatów będzie możliwa od 9 października, bezpośrednio na stronie internetowej: https://startupper-of-the-year-challenge.total.com/pl. Kandydaci będą mieli czas na wypełnienie formularza zgłoszeniowego do 13 listopada.\n Algieria, Angola, Botswana, Burkina Faso, Kambodża, Kamerun, Chile, Kongo, Wybrzeże Kości Słoniowej, Egipt, Erytrea, Etiopia, Fidżi, Gabon, Ghana, Gwinea Konakry, Gwinea Równikowa, Jamajka, Jordania, Kenia, Liban, Liberia, Madagaskar, Malezja, Malawi, Mali, Maroko, Mauritius, Mauretania, Meksyk, Mozambik, Namibia, Niger, Nigeria, Uganda, Pakistan, Filipiny, Polska, Demokratyczna Republika Konga, Republika Dominikańska, Republika Czeska, Rumunia, Senegal, Sierra Leone, Tanzania, Czad, Tajlandia, Togo, Tunezja, Wietnam, Zambia i Zimbabwe, a w odniesieniu do Francji dotyczy jedynie terytoriów zamorskich: Nowej Kaledonii, wyspy Majotta, Polinezji i wyspy Reunion.\nDział Marketing and Services opracowuje i wprowadza na rynek produkty zasadniczo tworzone z ropy naftowej – wraz z wszystkimi powiązanymi usługami. 31 000 pracowników Działu pracuje w 110 krajach, zaś ich produkty i oferty usługowe proponowane są na rynkach 150 krajów. Każdego dnia Dział Marketing and Services obsługuje ponad 8 mln klientów w swej sieci obejmującej przeszło 16 000 stacji obsługi w 65 krajach. Jako czwarty na świecie dystrybutor środków smarnych oraz wiodący dystrybutor produktów naftowych w Afryce, Dział Marketing and Services prowadzi 50 wytwórni na całym świecie, gdzie wytwarzane są środki smarne, asfalt, dodatki uszlachetniające, specjalne paliwa i płyny zapewniające stały wzrost firmy.\n2018.09.28 -01- Total ogłasza konkurs Startupper Roku.jpg\n2018.09.28 -04- Total ogłasza konkurs Startupper Roku.jpg\n2018.09.28 -03- Total ogłasza konkurs Startupper Roku.jpg\ngrafika | 8,43 MB\n2018.09.27 -02- Total ogłasza konkurs Startupper Roku.jpg\n2018.09.28 - Total ogłasza konkurs Startupper Roku_.docx\n2018.09.28 - Total ogłasza konkurs Startupper Roku_.pdf


Przy nim świat zobaczyłam inaczej\nZawsze patrzyłam na Tatry, Bieszczady, Beskidy, zadzierając głowę. Nie przypuszczałam, że około piećdziesiątki Ktoś poprowadzi mnie stopniowo w górę. Widok ze szczytu, szczególnie po pokonaniu samego siebie, jest niepowtarzalny.... więcej\n24 kwi 14, 15:03\nHistoria Ani i Karola\nPoznaliśmy się na Sympatii latem 2012 roku i po kilku mailach umówiliśmy się na piwo. więcej\n10 mar 14, 12:41\nHistoria miłosna Natalii i Piotra\nWszystkie kobiety, nawet nieznajome, pytają się, jak ja - taka szara myszka - złapałam takiego przystojniaka jak on. A oto nasza historia... więcej\n6 mar 14, 15:48\nHistoria Agnieszki i Dawida\nWitam, mesiąc i troszkę temu założyłam sobie konto na Sympatii. Przeglądałam profile i tak poznałam Dawida - jego nick to "nowelas". więcej\n6 mar 14, 15:29\nHistoria Olki i Mateusza\nPotrafiłam iść nieprzytomna do szkoły, żeby tylko móc jeszcze zamienić z nim kilka zdań na dobranoc. Uzależniłam się od kontaktu z nim. To było jak opętanie... więcej\n6 mar 14, 15:12\nHistoria Sylwii i Andrzeja\nPięknie zapowiadający się dzień. Słoneczko świeci, woda w fontannie jest. On czeka. Ma słodkie spojrzenie, piękny uśmiech na swojej twarzy. Podchodzę, witam się z nim i zaczynam rozmowę... więcej\n6 mar 14, 14:42\nHistoria Basi i Michała\nPoznałam Michała po paru dniach od zalogowania. Najpierw pisaliśmy, potem rozmawialiśmy. Ja czułam się samotna po nieudanym związku, a on potrafił słuchać... więcej\n21 lut 14, 15:11\nHistoria Kasi i Marcina\nZ Kasią poznaliśmy się dzięki Sympatii. Po kilku spotkaniach każde z nas wiedziało już, że trafiło na osobę, której długo szukało... więcej\n9 sty 14, 13:41\nHistoria miłosna Pauliny i Cezarego\nŁatwo można stwierdzić, że wiele rzeczy pojawia się nagle, bez powodu. Ale gdy jest "to coś" naprawdę ważnego, to chce się to przekazać jak największej liczbie osób... więcej\n20 gru 13, 15:12\nHistoria miłosna Marty i Tomka\nByło nam blisko do siebie. Dopiero Sympatia sprawiła, że trzy kilometry i nieme spojrzenia zamieniły się w miłość. więcej\n16 gru 13, 12:11\nHistoria miłosna Ani i Piotra\nNasz kontakt troszkę się rozluźnił, aż pewnego dnia Piotr zadzwonił i usłyszałam słowa, które wszystko zmieniły... więcej\n16 gru 13, 11:59\nHistoria Magdy i Kamila\nPoznałam Kamila w lutym. To ja pierwsza puściłam do niego oczko. On się odwdzięczył, ale nic po za tym. Po kilku dniach odważyłam się... więcej\n16 gru 13, 11:30\nHistoria miłosna Izy i Michała\nCztery lata temu zapisałam się na portal tylko z ciekawości. Trzy dni później znalazłam konto pewnego mężczyzny, dziewięć lat starszego ode mnie, który w swoim opisie napisał, iż lubi kobiety pulchne, przy kości, bo mają dużo... więcej\n4 gru 13, 11:03\nHistoria miłosna Wiolety i Krzyśka\nBędzie nam bardzo miło, kiedy naszą historię przeczytają osoby, które nie do końca wierzą, że mogą poznać odpowiedniego partnera. Podobnie było w naszym przypadku, ponieważ tak szczerze mówiąc... to też nie spodziewaliśmy się... więcej\n29 lis 13, 09:15\nHistoria miłosna Bożeny i Zdzisława\nTo Zdzisław zainicjował naszą znajomość i walczył o mnie nawet wtedy, gdy ja nie byłam przekonana do naszego związku. Dziś jesteśmy dla siebie oparciem i cieszymy się swoją obecnością! więcej\n26 lis 13, 11:23


Mój pierwszy lot (widokowy) Puchaczem | Szybowce & szybownictwo - blog\n← Joanna Biedermann i Marta Najfled\nBadania lekarskie (lotnicze II-giej klasy) na szybowce →\nOpublikowane: Czerwiec 21, 2011 | Autor: Michał | Filed under: Moje początki | Tags: Aeroklub Tatrzański, Jak-12, Nowy Targ, pierwszy lot, Puchacz |8 Komentarzy\nChyba każdy, kto już lata zgodzi się ze mną, że szybownictwo wymaga wielkiego zaangażowania przede wszystkim jeśli chodzi o czas… Niestety z różnych powodów cierpię na chroniczny brak czasu wolnego, a przynajmniej wolnego w takim wymiarze, który pozwoliłby mi rozpoczęcie latania. Praca na etacie znacznie utrudnia realizację kursu, latanie w weekendy jest praktycznie niemożliwe, loty poranne i popołudniowe są już bardziej realne, ale liczba chętnych na latanie w tych porach dnia również nie jest mała. Niestety nie mam możliwości wybrania sobie urlopu specjalnie na kurs szybowania, zatem wciąż kombinuję jak to dobrze zorganizować. Tymczasem – nie mogąc doczekać się na kurs i na latanie – postanowiłem wybrać się na lot widokowy – mój pierwszy lot szybowcem.\nW zasadzie pomysł nie był mój, a mojego kolegi Artura ze szkolenia szybowcowego. Wybór padł na 8 maja, miejsce: Aeroklub Nowy Targ głównie z racji na odległość od Krakowa i na piękne widoki, które zapewnia lot szybowcem w tamtych okolicach.\nDo Nowego Targu wybraliśmy się niezbyt wczesnym rankiem w niedzielę, po wcześniejszym umówieniu się z tamtejszym instruktorem szybowcowym. Pogoda zapowiadała się bardzo dobrze, słońce ładnie świeciło, choć temperatura niezbyt wysoka, dodatkowo spory wiatr. Po przyjeździe na miejsce okazało się, że nasze latanie w tym dniu może być nieco utrudnione lub nawet całkiem niemożliwe. Powodem była POLEPSZAJĄCA się z godziny na godzinę pogoda, przez co na lotnisko w celu odbycia lotów przyjechało wielu członków aeroklubu w tym cała klasa lotnicza z jakiegoś profilowanego liceum/techników. Oczywiście członkowie aeroklubu i młodzi kadeci z klasy szybowcowej mieli przed nami pierwszeństwo.\nOczekiwanie przedłużało się. Najpierw o godzinę, potem o kolejne dwie i tak… do przerwy, w której nie było lotów w ogóle! Chyba mieliśmy sporo szczęścia, bo pewien pan instruktor w jaskrawej różowej kurtce (zakładanej, aby było go lepiej widać z daleka;) zaproponował nam loty w przerwie, w której nikt nie latał. Oczywiście do tego potrzebny był również pilot samolotu wyciągającego szybowce oraz ktoś na radiu siedzący na pasie do startów i lądowania. Ostatecznie wszyscy chyba zauważyli naszą determinację czy raczej desperacką chęć polatania i zgodzili się nam pomóc w przysługującej im przerwie 😉 Tym sposobem zaklepaliśmy sobie godzinę na loty – godzina tylko dla nas!\nNa ochotnika do lotu zgłosiłem się jako pierwszy choć przyznam szczerze, że przed samym wsiadaniem do szybowca pewne obawy związane głównie z tym czy będę potrzebował papierową torbę czy nie… Wprawdzie miał być to lot widokowy, ale przed lataniem pochwaliliśmy się pilotowi, że jesteśmy przed praktycznym kursem szybowcowym. Tym samym instruktor stwierdził, że polatamy „trochę inaczej” i jak się uda może nawet zrobimy lekką terminkę!\nStary był dość spokojny, prędkość wyciągania ok. 100-120km/h nie robiła wrażenia – w końcu to tyle co przeważnie jedzie się samochodem. Puchacz (bo właśnie tym szybowcem lataliśmy) by spokojnie prowadzony na linie przez Jaka 12 (numer boczny SP-AAG) i powoli nabierał wysokości. Gdy byliśmy m/w na wysokości 500m poczułem mocne szarpnięcie – szybowiec wyczepił się z liny i obrał kierunek południowy. To był w zasadzie koniec spokojnego lotu… 😉\nPrzyznam szczerze, że orientację w terenie straciłem po 2-3 zakrętach. Może dlatego, że nie znam w ogóle tamtych okolic albo po prostu zapatrzyłem się na piękny widok Tatr…\nMoje rozmarzenie się nad widokami gór w oddali zostało brutalnie przerwane kilkoma „podskokami” szybowca spowodowanymi prądami noszącymi po których samolot niemalże sam wracał do swojej poprzedniej wysokości szybko korygując tor lotu. Ale to był dopiero początek takich huśtawek… Po wykonaniu trzech, czterech łagodnych zakrętów, w których miałem czas na zrobienie kilku fotek pan pilot – pamiętając, że jesteśmy w trakcie kursu szybowcowego, ale jeszcze przed praktyką – oznajmił mi, że teraz pokaże iż na szybowcu takim jak Puchacz również można odczuć przeciążenia po czym (nic więcej nie mówiąc) skierował dziób szybowca w dół…\nFajnie jest zobaczyć z wysokości 500m ziemię PRZED SOBĄ, ale bardzo nie fajnie jest gdy w tym czasie cała krew z pięt płynie do głowy tylko po to by za moment odpłynąć w całości znów do pięt 😀 W pierwszej chwili poczułem szarpnięcie do przodu i tylko pasy trzymały mnie w fotelu. Zaraz potem zrobiliśmy baaaardzo ciasną (przynajmniej jak na mój gust) ósemkę, podczas której byłem całkiem wciśnięty w fotel.\nDoprawdy nie wiem jakie to mogło być przeciążenie – 2, w porywach 2,5G – i nie jestem w stanie sobie wyobrazić co czuje pilot przy większych przeciążeniach. Grunt, że nie zemdlałem. I torebka też nie była potrzebna… 😉\nMimo wszystko czułem się dobrze, ba! – nawet mogłem sam poprowadzić szybowiec. Najpierw kilka zakrętów z użyciem jedynie drążka sterowania i pomocą pilota przy sterowaniu orczykiem. Potem już sam przejąłem stery i (oczywiście z asekuracją instruktora) zrobiłem 2-3 zakręty w tym ostatni przy podejściu do lądowania. Potem lot po prostej ze zniżaniem i… przyziemienie. To już?! Tak szybko! Niemożliwe! Minęło niespełna 18 minut lotu. Niestety trzeba było wysiadać i ustąpić miejsca koledze…;)\nWychodząc z szybowca nie czułem się pewnie na nogach, które były trochę jak z waty. Znów poczuć grunt pod nogami. Dziwne uczucie.\nPo lotach dwójki moich znajomych przyszedł czas na powrót do domu. Wszyscy byliśmy pełni wrażeń, ale nasze entuzjazm ostudziło nieco samopoczucie całej naszej trójki… Podczas lotu było trochę zawirowań, trochę bujania i przeciążeń, ale emocje były tak duże, że o chorobie lokomocyjnej nikt nie myślał. Na to przyszedł czas w drodze powrotnej – dodatkowo po serpentynach, które są na trasie Nowy Targ – Kraków. Kolory naszych twarzy zmieniały się z bladych w zielone i na odwrót, ale obeszło się bez hmm… większych problemów. Wróciliśmy szczęśliwi.\nTen próbny lot widokowy uświadomił mnie, że warto. Przeżycia są nieporównywalne z żadnymi innymi i każdy kto potrzebuje więcej adrenaliny w życiu powinien spróbować. Oczywiście można skakać na bungee lub ze spadochronem, ale to ciągłe spadanie w dół. Lot czymś co ma skrzydła, pozwala sobą sterować,a w dodatku w kabinie słychać jedynie szum powietrza, pozwala przeżywać latanie niemalże w mistyczny sposób.\n8 Komentarzy on “Mój pierwszy lot (widokowy) Puchaczem”\nAeroklub Nowy Targ w żałobie… « Szybowce pisze:\nLipiec 11, 2011 o 23:44\n[…] Dziś, chwilę po 12:00 we wszystkich serwisach informacyjnych w internecie pojawiła się przykra i bolesna wiadomość – w wypadku szybowca Puchacz SP-3491 zginął uczeń oraz instruktor z Aeroklubu w Nowym Targu. Również dla mnie był to ogromny szok. Właśnie w tym aeroklubie pierwszy raz leciałem szybowcem na lot widokowy. […]\nLipiec 31, 2011 o 23:23\nWitam. Widzę że ten lot zrobił na Tobie duże wrażenie 😀 Chce właśnie podobnie jak ty rozpocząć kurs szybowcowy, a kiedyś bardzo dawno temu miałem chorobę lokomocyjną (teraz jazdy samochodem itp. znoszę normalnie) i boje się że mogę mieć duże nieprzyjemności z tym związane. I stąd moje pytanie czy to jest aż tak ciężko czy jest w porządku i można normalnie latać?Czy na pierwszych lotach będzie jakiś woreczek potrzebny? 😀\nSłyszałem o tej katastrofie byłem akurat na wakacjach w Zakopanem[…] nie znałem ich ale szkoda że tak się stało[…]\nSierpień 1, 2011 o 01:08\nWitaj! Ja dalej miewam chorobę lokomocyjną np. w samochodzie jako pasażer, ale nie przeszkadza mi to w lataniu 😉 Tak naprawdę jedynie „nieprzyjemności” i objawy choroby lokomocyjnej po lataniu miałem tylko wtedy – w Nowym Targu. Może dlatego, że jak na pierwszy raz lot był dość długi (prawie 20 min), powietrze było dość niespokojne, bujało, a do tego pilot chciał mi pokazać te przeciążenia na puchaczu 😉 Teraz w trakcie kursu gdy loty trwają kilka minut i są bez szaleństw nie czuję absolutnie żadnych objawów lokomocyjnej choroby. Choć przeciążenia oczywiście dalej występują, czuć „górki” i mocniejsze zakręty to nie mają one wpływu na samopoczucie więc nie masz się raczej czego obawiać. Nie zastanawiaj się ani chwili. Latanie jest piękne 😉\nListopad 15, 2011 o 17:25\nNiedługo dobiję do 100 lotów i tylko raz miałem problemy, ale dopiero PO locie. Było to zadanie na korkociągi. Po dwóch kilkunastominutowych lotach pod rząd, mój żołądek zbuntował się ale dopiero PO odprowadzeniu szybowca pod hangar. Ale wtedy wyraźnie instruktor oprócz uczenia mnie wyprowadzania z korków sprawdzał, jak sobie radzę z przeciążeniami. Zaliczyłem wtedy oprócz korków kilka pętli i ciasnych spiral. Doświadczeni mówią, że na początku organizm jest nieprzyzwyczajony, ale szybko się uczy. Pamiętam, jakie wrażenie w pierwszym locie zrobiło na mnie przyspieszenie podczas startu za wyciągarką (2.5 sek do setki) i nurek przed wyczepieniem. A teraz… żadna nowina. W trakcie całego szkolenia podstawowego wrażenia są w zasadzie jak w łódce na spokojnym jeziorze. Bardziej rzuca, jak jadę samochodem po wertepach ulicą, przy której mieszkam w środku miasta.\nSierpień 1, 2011 o 13:47\nTo jak tak mówisz 😉 Ile już masz lotów za sobą? Teoria jest trudna? bo ja nie długo zaczynam od teorii 😉\nSierpień 2, 2011 o 10:20\nAktualnie mam za sobą 7 lotów, bo niestety pogoda wyjątkowo nie dopisuje. Lotnisko nasiąknięte jak gąbka musi w słońcu odparować trochę tej wody, a słońca brak. Jutro pogoda ma się zmienić więc liczę na loty 😉 Teorie jest raczej prosta i ciekawa (może z wyjątkiem przepisów prawnych;), z chęcią przychodziłem na wykłady. Zdecydowanie łatwiej to wszystko zrozumieć jeśli jesteś umysłem ścisłym, bo sporo jest fizyki i ogólnej budowy samolotów, ale humanista też da radę 😉 Tutaj masz sporo informacji na temat teorii https://szybowce.wordpress.com/2011/06/20/szkolenie-w-pobiedniku-wielkim/ Pozdrawiam!\nSytuacje awaryjne, korkociągi i elementy akrobacji już za mną! « Szybowce pisze:\nPaździernik 4, 2011 o 13:09\n[…] się w Puchaczu. Kabina od środka była dość znajoma, w prawdzie leciałem nim tylko raz (pierwszy raz w Nowym Targu), ale szybko przypomniałem sobie to wnętrze. W Puchaczu siedzi się wygodnie, aczkolwiek o wiele […]\nListopad 5, 2015 o 13:34\nLatanie szybowcem to niesamowite uczucie, nieporównywalne do jakiegokolwiek lotu samolotem, czy to boeing czy Cessna. A taki lot widokowy to bardzo sposób na początek „kariery” 🙂


Dania, Dla Dzieci, Ulubione21 listopada 2014komentarzy 7\nPowiem tak, fast food domowej roboty. Kto powiedział, że hamburgery są niezdrowe i kaloryczne :-). Gdy przygotujemy je w domu, zmielimy mięso, doprawimy i usmażymy , dodamy świeże warzywa będą zdrowym i wartościowym posiłłkiem. Burgery z tego przepisu wychodzą bardzo smaczne i mega soczyste. Polecam również zrobienie domowych bułek z sezamem. Przepis z moimi modyfikacjami pochodzi z książki Mary Berry & Lucy Young ” Cook Up a Feast”.\nSkładniki na hamburgery (około 6 sztuk):\n500g mięsa mielonego wołowego ( najlepszy zmielony antrykot)\n1/2 dużej cebuli lub 1 mała\nwoda ( około 2/3 szklanki)\nbułki hamburgerowe (przepis tutaj)\nCebulę i korniszony pokroić w drobną kostkę. W misce do mielionego mięsa dodać żółtko, pokrojoną cebulę, korniszony, musztardę i sos Worcester. Dolać zimnej wody ( zwiąże kolagen w mięsie). Doprawić do smaku solą i świeżo zmielonym pieprzem. Wyrobić mięso na głatką masę.\nZ tak wyrobionego mięsa formować burgery. Uformowane włożyć na 30min do lodówki.\nNa patelni z dodatkiem oleju lub patelni grilowej smażyć burgery ( około 3-4 minut z każdej strony).\nBułki przekroić na pól, lekko podpiec w piekarniku.Posmarować majonezem. Na spód włożyć sałatę na nią usmażonego burgera, posmarować ketchupem i musztardą ( lub tylko samym ketchupem) na wierzch ułożyć dodatki- pomidory, cebulę), przykryć drugą połową bułki. Zjeść. Smacznego.\nTagi: burger, cebula, hamburgery, mięso wołowe, ogórek, pomidor, sałata\nMarcelina 25 listopada 2014 at 20:18 Reply\nFast food domowej roboty – więcej mi nie trzeba, uwielbiam! 🙂\nOla88 23 listopada 2014 at 12:03 Reply\nZdiecie zachęcało do zrobienia zrobiłam i wyszły przepyszne polecam\ndomowacukierniaewy 23 listopada 2014 at 08:20 Reply\nPyszny! Uwielbiam domowe burgery 🙂\nmariola1903 23 listopada 2014 at 12:01 Reply\nhttp://cynamon.net.pl 21 listopada 2014 at 15:12 Reply\nTe domowe są najlepsze i najzdrowsze jakie by one nie były, lepiej zjeść takiego 😉 Też takie robię.\nClauditte Miss Cooking 21 listopada 2014 at 11:31 Reply\nPrzecudne i przepyszne !!!


Rosnąca choinka praca plastyczna - Moje Dzieci Kreatywnie\nPrzepis na rosnące farby jest bardzo prosty, a czas wykonania to zaledwie kilka minut. Składniki na rosnące farby są dostępne w kuchni każdego z Was. Wystarczy po jednej równej porcji soli, mąki oraz wody. Te trzy składniki mieszamy razem i powstaje nam bazowa masa do rosnących farb. Masę bazową możemy zabarwić barwnikami spożywczymi, startą kredą lub farbami. Doskonale każdą z tych czynności możecie zobaczyć na naszym filmie instruktażowym zamieszczonym na końcu artykułu.\nJeśli lubicie nasze filmowe relacje i pomysły na zabawy to koniecznie dołączcie do subskrybentów naszego kanału You Yube. Inna opcja to stworzenie pracy plastycznej z podstawowej masy bez kolorów i po wypieczeniu pomalowanie rysunku farbami. W taki sposób uzyskamy podobny efekt rysku 3D.\nFarbę nakładamy łyżeczką na kartkę z bloku technicznego.\nWypiekanie prac z mikrofali lub piekarniku\nFarby po wypieczeniu w kuchence mikrofalowej przez około 30 sek. na mocy 800W wysychają, twardnieją i unoszą się i tworząc piękny wielobarwny efekt spieczenia. Wielu z Was pytało czy zamiast kuchenki mikrofalowej można użyć piekarnika. Sprawdziliśmy to i tak można ale… Trwa to znacznie dłużej i trzeba obserwować, aby choinka się nie spiekła, tak jak zobaczycie to na naszych zdjęciach poniżej. W piekarniku wypiekaliśmy około kilku minut w temp 200C ale przez nasze gapiostwo i uzyskaliśmy efekt spieczonej brązowej choinki 😉 na szczęście brokat sprawił, że choinka ma nawet swój klimat.\nTak więc zabawa jak najbardziej fajna, bo składa się zarówno z elementu tworzenia, eksperymentowania, a za każdym razem uzyskujmy inny efekt 🙂 Możemy tym sposobem stworzyć zarówno ciekawą prace plastyczną jak również kartkę świąteczną.\nA tu nasza spieczona choinka z piekarnika 😉 na szczęście brokat uratował sytuację. Choinkę można też pomalować farbami lub farbą w sprayu.\nPrzepisem na rosnące farby\nciekawe prace plastycznemoje dzieci kreatywnieprace plastyczne boże narodzenieprace plastyczne zimarosnąca choinkatwórczośćwarsztaty kreatywnezabawazimowe prace plastyczne\n14 grudnia 2017 at 10:21 Odpowiedz\nŚwietna sprawa, właśnie zrobiłam choinkę, upiekłam w normalnym piekarniku, ok. 20 minut bez termoobiegu 200 stopni, wyszło super 🙂


Dwustronna czapka - promocje i cena | Twoja Gazetka\nStrona główna > ... > Produkty > Dwustronna czapka\nDwustronna czapka - promocje i ceny\nSzukasz promocji i ofert na dwustronna czapka? Może spędzasz zbyt dużo czasu myśląc o tym, jak zaoszczędzić pieniądze kupując takie produkty jak dwustronna czapka. Na tej stronie znajdziesz listę wszystkich gazetek, oferujących świetne ceny na takie produkty jak dwustronna czapka.\nNa portalu Twoja Gazetka wiemy o wszystkich okazjach, obniżkach, promocjach i rabatach na dwustronna czapka. Możemy znaleźć najlepsze zniżki i to my, jako pierwsi, poinformujemy Cię, że dwustronna czapka jest obecnie w promocji. To oznacza, że możesz zaoszczędzić dużo pieniędzy podczas cotygodniowych zakupów. Sprawdź ile możesz zaoszczędzić na dwustronna czapka korzystając z naszych promocji i zniżek z najnowszych gazetek.\nSprawdź, ile kosztuje dwustronna czapka w Twojej ulubionej sieci\nPrzejrzyj aktualne oferty i promocje na swoje ulubione produkty takie jak DX2, domek na drzewie, dywan, dywanik korytkowy, dywanik łazienkowy. Na portalu Twoja Gazetka wszystko jest w jednym miejscu. Jedno kliknięcie i wszystkie najlepsze oferty są w zasięgu ręki. Upewnij się, że na bieżąco sprawdzasz nasze oferty - ciągle pracujemy nad udoskonaleniem swoich usług i dodajemy nowe promocje i zniżki, by każdy mógł skorzystać z najniższych cen!\nDwustronna czapka - sklepy\ndwustronna czapka Biedronka\ndwustronna czapka 4F\ndwustronna czapka 5.10.15.\ndwustronna czapka abc\ndwustronna czapka Abra\ndwustronna czapka Action\ndwustronna czapka Adidas\ndwustronna czapka Agata\ndwustronna czapka Al.Capone\ndwustronna czapka ALDI\ndwustronna czapka Alior Bank\ndwustronna czapka Allegro\ndwustronna czapka Apart\ndwustronna czapka Auchan\ndwustronna czapka Avans\ndwustronna czapka Avon\ndwustronna czapka Bershka\ndwustronna czapka Bispol\ndwustronna czapka Black Red White\ndwustronna czapka Bodzio\ndwustronna czapka Bonprix\ndwustronna czapka Bricoman\ndwustronna czapka Bricomarché\ndwustronna czapka C&A\ndwustronna czapka Carrefour\ndwustronna czapka Carrefour Express\ndwustronna czapka Carrefour Market\ndwustronna czapka Castorama\ndwustronna czapka CCC\ndwustronna czapka Chata Polska


Tablice sensoryczne | Sympatyczny Portal online!\nIdealnie prezentujące się tablice manipulacyjne Świetnie prezentujące się tablice manipulacyjne można zakupić w sklepie Magic Wood. Są one zrobione solidnie i bardzo interesująco. Posłużą celem rozwoju dziecięcej wyobraźni oraz polepszą zdolności manualne najmłodszych. Udostępnione Tablice sensoryczne wykonane są w zamysł tego, co głosiła Maria Montessori. Wśród tablic można znaleźć wiele wzorów, dzięki czemu rodzice mają […]\nŚwietnie prezentujące się tablice manipulacyjne można zakupić w sklepie Magic Wood. Są one zrobione solidnie i bardzo interesująco. Posłużą celem rozwoju dziecięcej wyobraźni oraz polepszą zdolności manualne najmłodszych. Udostępnione Tablice sensoryczne wykonane są w zamysł tego, co głosiła Maria Montessori. Wśród tablic można znaleźć wiele wzorów, dzięki czemu rodzice mają gwarancję, że znajdą to, co ich maluchom najbardziej się spodoba. Dlatego tablice mają przeróżne faktury, a wybrane z nich mogą wydawać dźwięki. Tablice sensoryczne można albo powiesić na ścianie albo ułożyć na podłodze. Maluch może w takim razie z ich zastosowaniem dowolnie balansować ciałem. Wybierając tablicę dla dziecka, dostaje się gwarancję, iż będzie się ono wszechstronnie rozwijało. Tym samym, w dalszych latach może nauczyć się prędzej i lepiej samodzielnie ubrać, czy przesuwać koraliki podczas nauki liczenia. Warto wobec tego sprawdzać cały katalog i dobrać coś odpowiedniego.


Biało-czerwone ABC. Wsparcie inicjatyw edukacyjnych uzupełniających edukację polskojęzyczną na Ukrainie – Fundacja Wolność i Demokracja\nDzień języka ojczystego w Chmielnickim\nJęzyk polski jest bardzo rozpowszechniony w obwodzie Chmielnickim, dużo Polaków mieszka tu i posługuje się swoim językiem ojczystym. O tym, jak przekazują i rozwijają język i kulturę Polacy na Podolu, opowiedzieli uczestnicy okrągłego stołu podczas spotkania w Chmielnickiej Obwodowej Uniwersalnej Naukowej Bibliotece z okazji Międzynarodowego [...]\nJasełka w katedrze lwowskiej\nDzieci i wychowawcy szkółki języka polskiego działającej przy katedrze lwowskiej z okazji Świąt Bożego Narodzenia przygotowały przedstawienie teatralne. Można je obejrzeć pod linkiem https://fb.watch/aWAgdfKkp2/ Jasełka zostały zorganizowane w ramach projektu „Biało-czerwone ABC. Wsparcie inicjatyw edukacyjnych uzupełniających edukację [...]\nŚwięty Mikołaj zawitał do Kowla\nŚwięty Mikołaj w swojej drodze przez świat przybył 10 grudnia, w piątek po południu, także do Szkoły Polskiej w Kowlu. Miał na sobie swój tradycyjny strój, czyli czerwony płaszcz obszyty białym futrem, czerwoną czapkę i czerwone rękawice. W ręku trzymał pastorał. Przyjechał saniami na kołach, bo akurat stopniał śnieg. Najpierw przywitał się ze [...]\nZajęcia edukacyjne połączone z dniem św. Mikołaja w Sobotniej Szkole Polskiej Mniejszości Narodowej w Złoczowie\n5 grudnia 2021 roku w Sobotniej Szkole Polskiej Mniejszości Narodowej w Złoczowie odbyły się zajęcia edukacyjne połączone z dniem św. Mikołaja. Wszyscy uczniowie, którzy w tym dniu przyszli na zajęcia, otrzymali drobne upominki. Imprezę przeprowadzono w ramach projektu „Biało-czerwone ABC. Wsparcie inicjatyw edukacyjnych uzupełniających [...]\nDzień Świętego Mikołaja w polskiej szkole w Lubomlu\nŚwiętego Mikołaja obchodzono w Liceum nr 1 11 grudnia. W przedsięwzięciu wzięli udział uczniowie polskiej szkoły sobotniej, nauczyciele, uczniowie liceum technicznego oraz zespoły taneczne i śpiewacze działające przy Stowarzyszeniu Kultury Polskiej im. M. K. Ogińskiego w Lubomlu. Na samym początku prezes Stowarzyszenia Włodzimierz Pedycz [...]\nŚwięty Mikołaj zawitał do Łucka\n6 grudnia 2021 roku w Wołyńskim Towarzystwie Sztuki Polskiej „Barwy Kresowe” zostały zorganizowane mikołajki dla dzieci członków Towarzystwa oraz uczniów działającej przy nim polskiej szkółki. W ramach święta odbył się koncert, na którym wystąpiły zespoły dziecięce z pieśniami polskimi. Dzieci recytowały wiersze poetów polskich. Na koniec [...]\nUczniowie ze Starej Krasnoszory na Ukrainie na lekcjach poświęconych 400-leciu wiktorii chocimskiej\nW Polskiej Szkole Sobotnio-Niedzielnej Starokrasnoszorskiego Towarzystwa Kultury Polskiej im. Jana Pawła II odbyły się lekcje poświęcone 400. rocznicy bitwy pod Chocimiem. Nasi uczniowie na podstawie teczek edukacyjnych „Bitwa pod Chocimiem” przygotowanych przez polskich historyków i wydanych przez Fundację Wolność i Demokracja [...]


MEGA-OPTICS PIOTR KOZŁOWSKI - 20PLN.pl - Internetowa Baza Firm\nMEGA-OPTICS PIOTR KOZŁOWSKI\nStrona główna » Katalog adresów stron WWW » MEGA-OPTICS PIOTR KOZŁOWSKI\nMEGA-OPTICS to warszawski salon optyczny oferujący bogaty asortyment soczewek okularowych oraz wysokiej jakości oprawek dla kobiet, mężczyzn i dzieci. Wszystkie propozycje udostępniane w sklepie online pochodzą od znanych i cenionych na rynku producentów, takich jak m.in.: • Tommy Hilfiger, • Mezzo, • Guess, • Solano. Pracownicy sklepu optycznego chętnie doradzą w wyborze najkorzystniejszego modelu. Przed złożeniem zamówienia online warto także zapoznać się z przykładowymi stylizacjami, które zostały udostępnione na firmowej stronie. Klienci mogą znaleźć wiele ciekawych inspiracji modowych z najpopularniejszymi oprawkami. To ważne, aby wybrany model pasował zarówno do kształtu i rysów twarzy, jak również do charakteru czy codziennego stylu ubierania. W ofercie warszawskiego optyka dostępne są modele klasyczne, sportowe, eleganckie oraz designerskie (m.in. w wyróżniającym się kolorze czy o dosyć oryginalnym kształcie lub z ciekawymi wzorkami). Wybór jest ogromny, jednak najważniejsze, by znaleźć okulary, w których przyszły właściciel poczuje się po prostu dobrze.\noptyk oprawki, salon optyczny, sklep z okularami warszawa, optyk internetowy, okulary warszawa, budowa okularów, budowa okularów korekcyjnych, okulary budowa, oprawki do okularów męskie, modne oprawki okularów męskie


Cody i Vento: Wesołych świąt!\nJakoś tak w tym roku nie czuję specjalnie tych świąt. Niby są, ale równie dobrze mogłoby ich nie być:P\nMyślę, że to może przez to, że Poznań w tym roku trochę olał sprawę z ozdobami świątecznymi i nie wygląda to wszystko tak wspaniale jak chociażby w zeszłym roku. Zrobili to poprostu tak "byle było". No ale cóż. Miejmy nadzieję, że w przyszłym roku będzie lepiej.\nNo ale oprócz samych ozdób to pogoda również dała ciała. Śnieg był. Było przepiękne. Te ośnieżone drzewa, krzewy, pies aportujący śnieżki...a pare dni przed świętami...odwilż! No i co tu począć. W sumie wigilia jest jutro, więc może jeszcze napada chociaż trochę, ale jakoś specjalnie nadziei nie mam.\nCody dzielnie pomagał przy ubieraniu choinki i siedział z nami do 23 patrząc jak dekorujemy nasze drzewko.\nI tak na święta stwierdziłam, że trzeba w końcu kupić Codyemu worek Husse:D Pieskowi smakuje, miejmy nadzieję, że sobie będzie ją ładnie przyswajał:))\nOstatnio więcej frisbujemy niż agilitujemy, ale nie wychodzi to na złe, boo...Codaśny zaczął łapać 10-15 metrowe backhandziki. W sumie to przez przypadek. Zaczęłam rzucać mu rollery na rozgrzewkę i kiedy rzuciłam krótkiego backhanda Cody pobiegł dalej i patrzył w górę i pewnie myślał "gdzie to latające coś jest?". No więc pani wzięła dysk i rzuciła dalej. Ku ździwieniu pieso ładnie złapało. Teraz tylko wystarczy popracować nad techniką skoku, bo Cody niestety często ląduję na tylnych łapach.\nMam filmik z naszych ostatnich poczynań, ale niestety nasz pseudo toss się nie załapał:P\nI jeszcze na koniec wraz z Codaśnym życzymy Wam WESOŁYCH ŚWIĄT! :)\nAutor: Natalia o 16:04\nAnita 23 grudnia 2012 18:28\nJa mimo tego próbuje poczuć te święta i akurat u nas pada śnieg :D\nA ja właśnie na odwrót teraz więcej agility ćwiczę :P\nŻyczymy Wesołych Świąt ! :D\nGuciuWHWT 23 grudnia 2012 18:57\nKlaraHanna 23 grudnia 2012 20:46\nŚwietne zdjęcia świąteczne!\nŻyczymy wesoły i radosnych świąt!\nAdriana 23 grudnia 2012 22:30\nNieziemskie jest to zdjęcie z choinką w tle. Pięknie rozmyte tło z lampek.\nSuper, że coraz lepiej wychodzi wam frisbee. Kiedyś jeszcze będziecie wymiatać :).\nUnknown 24 grudnia 2012 11:06\nDziękujemy i nawzajem! A tak poza tym robisz świetne zdjęcia! :) Zapraszamy na naszego bloga: http://tricolorowy-cavik.blogspot.com/\nTwój blog ląduje u mnie do "Odwiedzamy" :)\nPauliii 25 grudnia 2012 00:56\nWesołych : D !!!\nWeronika 25 grudnia 2012 13:10\nSuper jest to zdjęcie 2. Dziękujemy za życznia i nawzajem. :)\nBlackbird. 26 grudnia 2012 19:45\nJa w tym roku też świąt nie czuję...\nFaktycznie pogoda na święta się zwaliła, a miało być tak pięknie...\nCudowne zdjęcia i świetny filmik.\nOliwia 28 grudnia 2012 13:59\nDziękujemy, i my również życzymy wesołych świąt ( i szczęśliwego nowego roku). Niestety ja także tym roku świąt nie czułam. Może i było wszystko oświetlone i tak jak zawsze, ale jakoś tak po prostu... Śniegu nie było :/\nExtra jest ta sztuczka ze staniem na piłce ! :3\nKarolina Jakubek 28 grudnia 2012 23:10\nNiestety na życzenia świąteczne już za późno :(\nAle życzę udanego 2013 roku ;)\nDokładnie...było tak biało,a na Święta odwilż -.- ale co tam,miejmy nadzieję że w przyszłym roku będzie lepiej...oby!\nCody jest świetny,to kolejny West,którego spotykam na bloggerze :)\nI na pewno będę wpadać częściej!\nZwiastun roku 2013


Wyświetl temat - Wyposażenie łazienki – remont • Artdesign.org.pl\nWyposażenie łazienki – remont\nautor: Monocykl » 22 gru 2015, 2:50\nSiemacie! Jest taka sprawa remontuję łazienkę i zastanawiam się nad wyborem kilku rzeczy, mianowicie potrzebuję:\n1.\tKabiny prysznicowej\n3.\tBaterii kuchennej\nByłem w wielu marketach budowlanych ale niestety nie znalazłem tam nic ciekawego dla siebie i pytam was gdzie takie rzeczy i oczywiście aby ceny były w miarę ok.\nautor: Verigo » 22 gru 2015, 5:34\nFacet i nie wie gdzie takie rzeczy kupić :D Co to się na świecie porobiło.\nautor: Ropucha » 22 gru 2015, 7:21\nOj tam oj tam, ważne, że robi sam remont Co do kabiny prysznicowej i płytek to mam dwie propozycje: kabina e-budujemy.pl/kabiny_prostokatne_sanplast,6574k płytki takiego rodzaju e-budujemy.pl/plytki_opoczno_dry_river,8223k polecam je ponieważ sama u siebie w domu mam takie i jestem zadowolona. Baterii kuchennej nie polecę bo kompletnie się na tym nie znam.\nautor: Monocykl » 22 gru 2015, 8:53\nNo nie wiem gdzie kupić ale to dlatego, że nigdy nie rozglądałem się za takimi rzeczami. Ogólnie to dzięki za propozycję czekam jeszcze na jakąś z tą baterią i będę miał komplet.\nautor: Verigo » 22 gru 2015, 10:56\nWiesz wybrać trzeba dobrą baterię aby nie było z nią kłopotów przez dłuższy czas. Ja ze swojego doświadczenia polecam e-budujemy.pl/baterie_kuchenne_blanco,8597k uważam, że niczego lepszego w rozsądnej cenie się nie znajdzie.\nautor: Monocykl » 22 gru 2015, 13:07\nNo i mam komplecik! Dziękuje wam za pomoc i pozdrawiam!


ISIDA IVF / WASZA KLINIKA ISIDA / Powitanie od kliniki\n"Szanowne Panie i Panowie! Zwracam się do Państwa z poczuciem głębokiego Szacunku, Czci i Współudział! Mam 60 lat. A do tego wieku, każdy z nas zaczyna kartkować (przeczytać strony) książkę swojej własnej historii życia. Nie jestem wyjątkiem. Urodziłem się w bardzo prostej rodzinie robotniczej i urosłem bez większego dostatka, ale pamiętam, jak moi rodzice z trudem pragnęli dać mnie i mojej siostrze ostatnie z tego co mieli. Dzisiaj mam swoją dużą rodzinę: moja Mama – ona ma 85 lat!; moje kochane dzieci – córki, syn, zięć; moja żona – z którą jesteśmy razem już ponad 30 lat; moja wnuczka Miszel – która skończyła 1 lat!\nMoja siostra, bratankowie... Mam dużą Rodzinę i wiem co jest mianowicie rodzinne szczęście.\nW moim życiu działo się wiele ciekawych rzeczy pod względem kreatywności i aktywności zawodowej. Zajmowałem się różnymi projektami ciekawymi. Budowłem fabryki, miasta, zajmowałem się handlem międzynarodowem i działalnością bankową, agrobiznesem oraz technologiami informacyjnymi.\n23 lat temu, przez przypadek, zacząłem inwestować w technologie związane z medycyną reprodukcyjną. A dziś ten projekt jest dla mnie najważniejszą rzeczą w mojej zawodowej i tworczej działalności. Moją ulubioną sprawą.\nKlinika ISIDA dzisiaj – to jest znaczący projekt w medycynie prywatnej, nie tylko w Ukrainie, ale także na terenie Unii Europejskiej.\nNajważniejszą rzeczą dla mnie i dla zespołu lekarzy ISIDA dzisiaj to jest wspóludział w doli każdego pacjenta, którzy zwracają się do nas o pomoc.\nMam poczucie dumy z faktu, że drzwi kliniki są otwarte po raz pierwszy corocznie dla 12 000 pacjentów.\nKlinika ISIDA dzisiaj – to Rodzina. Rodzina, która ma ponad 600 lekarzy, administratorów, pielęgniarek, techników i innych pracowników.\nRodzina, członkowie której zawsze uważaliśmy i uważamy naszych pacjentów.\nPrzeżywamy i cieszymy się razem. Razem idziemy do swego marzenia!\n" To jest nie możliwe",- powiedział Powód .\n" To jest głupie",- odznaczyło Doświadczenie.\n" To nie ma sensu",- odcinąła Chlubę.\n" Sprobuj ",- szepnęło Marzenie .\nDrodzy przyjaciele, SPROBUJEMY RAZEM! Rodzina ISIDA otwiera dla Państwa swoje drzwi."\nPan Wiktor Kozin


Recykling I Utylizacja Odpadów Styropianu-GREENMAX Kompaktor do Styropianu\nGREENMAX RECYCLING to firma założona w 2010 roku, zajmująca się zbieraniem, utylizacją i recyklingiem. Podstawową działalnością GREENMAX jest recykling styropianu. Zapewniamy w 100% kompletne rozwiązania, odpowiednie dla wszystkich rodzajów materiałów styropianowych, takich jak XPS, PSP, EPE i EPP.\nPrzyjmujemy odpady polistyrenu zarówno od osób fizycznych jak i przedsiębiorstw: handlowych, budowlanych, produkcyjnych, przetwórstwo ryb.Oferujemy również sprzedaż lub dzierżawę kompaktor do Styropianu GREENMAX. Każdy nasz klient otrzymuje doradztwo techniczne oraz serwis.Rozszerzyliśmy działalność o przetwórstwo odpadów tworzyw sztucznych- przemiały tworzyw technicznych termoplastycznych.\nGREENMAX produkuje i sprzedaje maszyny i systemy do recyklingu EPS, w tym także kompaktor do styropianu. Kupuje skompaktowany już EPS i przekształca go w produkty ramowe. GREENMAX poddał recyklingowi 100000 ton odpadowego EPS, uratował 2 miliony drzew i zmniejszył emisję dwutlenku węgla o 300000 ton, stając się tym samym jednym z największych użytkowników końcowych i podmiotów, dla których recykling styropianu jest bardzo ważny.\n16-23 października 2019 r\nPotwierdź odpady styropianowe, który chcesz poddać recyklingowi i wybierz kompaktor GREENMAX, którego potrzebujesz:\nZagęszczarka do styropianu rozwiązuje problem ogromnej ilości odpadowego styropianu 2021-05-14


Konkurs fotograficzno-plastyczny dla dzieci i młodzieży “Kocie sprawy” – Życie Zamościa\n22 stycznia 2015 Monika Mikołajewicz\tBrak komentarzy\tMDK Zamość\nMłodzieżowy Dom Kultury im. Kornela Makuszyńskiego w Zamościu wraz z Zamojską Fundacją dla Zwierząt i Środowiska ZEA serdecznie zaprasza dzieci i młodzież do udziału w Konkursie Fotograficzno-Plastycznym „Kocie sprawy” pod Patronatem Honorowym Wojewody Lubelskiego – Pana Wojciecha Wilka.\nCelem konkursu jest podkreślenie znaczenia kotów w życiu człowieka, kształtowanie przyjaźni do zwierząt, zwrócenie uwagi na sprawy związane z opieką nad zwierzętami a także poznanie zachowań i ras kotów.\nPrace należy przekazać lub przesłać w opakowaniu zapewniającym bezpieczne dotarcie przesyłki do dnia 28 lutego 2015 r., na adres: Młodzieżowy Dom Kultury im. K. Makuszyńskiego ul. Kamienna 20, 22-400 Zamość z dopiskiem – Konkurs Fotograficzno- Plastyczny „Kocie sprawy”.\n← Powołano Miejskę Radę Działalności Pożytku Publicznego\nJacek Flis wystartuje na mistrzostwach w Australii →\n23 SACROFILM – Czwarta władza\n22 lutego 2018 Janek Cios - Życie Zamościa\t0\nDzielimy się szczęściem z tymi, którzy mają go mniej.\n15 grudnia 2020 16 grudnia 2020 Janek Cios - Życie Zamościa\t0


Dior wiosna lato 2015 - Maja Puente\nNext Story: Wrześniowy Numer | recenzja filmu o pracy w magazynie Vogue →\nMaja Puente 7 maja, 20151 Comment\nDior wiosna lato 2015\t7 maja, 20151 Comment\n“Nim kobieta wyjdzie za mąż, ubiera się ładnie po to, by podobać się mężczyznom. Po ślubie zaś ubiera się ładnie po to, by denerwować kobiety.” (Christian Dior) Jak w sezonie wiosna lato 2015 poszło dyrektorowi kreatywnemu Diora, Rafowi Simonsowi?\nOd kwietnia 2012 roku belgijski projektant Raf Simons obejmuje stanowisko dyrektora kreatywnego Diora, jednej z wielu marek należących do spółki LVMH (Louis Vuitton Moël Hennessy). W piątek 26 września przedstawił swoją kolekcję ready-to-wear na wiosnę i lato 2015 krytycznemu światu mody. Jako miejsce pokazu wybrano znane paryski Luwr, a pierwszy rząd został zajęty przez osoby takie jak Anna Dello Russo (konsultantka kreatywna japońskiej edycji Vogue), Natalia Alaverdian (szefowa działu mody w Rosyjskiej edycji Harper’s Bazaar), Katia Toledano i Sidney Toledano (dyrektor generalny grupy Dior wraz z małżonką), Victoire de Castellane (kreatorka biżuterii u Diora), Carla Bruni-Sarkozy (żona byłego prezydenta Francji) oraz liczne blogerki, aktorki, modelki i celebrytki.\nW swojej kolekcji Raf użył stonowanych kolorów, dominowały biały i czarny, a w nielicznych stylizacjach pojawiały się pastele, fuksjowy oraz pomarańczowo-żółty. Użycie stonowanych kolorów na czele z białym i czarnym sprawiały, że kolekcja była elegancka, a natomiast odcienie pasteli, fuksji oraz pomarańczowo-żółtego dodawały jej pazura.\nBelg postawił na proste fasony, potwierdzając tezę, że „mniej znaczy więcej”. Na wybiegu królowała prostota. Ale przecież co to za kolekcja bez elementu, który byłby nowatorski i jedyny w swoim rodzaju? Na części kreacji dostrzec możemy subtelny wzór kwiatowo-roślinny. Kwiaty występują w wersji czarno-srebrnej oraz błękitnej, czerwono- żółtej na ciemnozielonych łodyżkach. Ornament jest na tyle delikatny, że dopiero przy przybliżeniu jesteśmy w stanie odgadnąć, co on przedstawia.\nKolejnym ciekawym pomysłem z jego strony, są buty. Kozak sprawia wrażenie skarpetki naciągniętej na podeszwę. Wykonanie go było jednak znacznie bardziej precyzyjne i jest to małe dzieło sztuki. Obuwie jest bowiem zrobione na wzór wiklinowego koszyka, z cienkich gumeczek zaplecionych w ten sposób, aby przypominały ściegi wełnianych skarpetek robionych na drutach. Imponujące, prawda? To nie koniec jeszcze zaskoczenia, jakie wywarły na odbiorcach te buty – bowiem obcas również jest ciekawy. Od strony pięty, jest prosty, natomiast od strony środka stopy wygięty, tak, że linia wygięcia podeszwy płynnie przechodzi w górną część obcasa, w pewnym, krótkim momencie idzie równolegle do jego prostej części, by zbliżając się ku dołowi znów się rozszerzyć i zakończyć obcas prostokątnym flekiem.\nW kolekcji Diora na wiosnę i lato 2015 najbardziej podoba mi się prostota i elegancja ubrań. Można odważnie stwierdzić, że ta kolekcja jest ponadczasowa i zapowiada się, że nieprędko wyjdzie z mody. Nadaje się również dla kobiet w każdym wieku, począwszy od nastolatek po starsze panie, które uwielbiają modę. W kolekcji mam również parę projektów, które spodobały mi się najbardziej. Jest to między innymi biała sukienka kopertowa z małym niebiesko-fioletowym wzorem oraz koronkowa, biała bluzka z, również białą, prostą spódnicą kopertową długości midi.\nZobacz resztę zdjęć tutaj.


Nie wszyscy mamy to szczęście, by odkryć w kraju pracę naszych marzeń, taką która by nam odpowiadała, która dawałaby nam znaczną satysfakcję i zadowolenie z płac. Wiele osób nie ma pracy a poszukiwania jej kończą się wielkim niepowodzeniem. Co uczynić w takiej sytuacji? A jest ona bez wątpienia wybitnie kłopotliwa dla nas. Nie pracujemy wobec tego nie mamy pieniędzy na utrzymanie, na aktywność. A taka sytuacja jest dla wielu z nas niewyobrażalna. Co wobec tego robić, jak się zachować oraz na jakie kroki się zdecydować. Dla dużej grupy z nas rozwiązaniem kłopotów będzie praca za granicą – znacznie więcej informacji na witrynie https://www.aterima-med.pl/niemiecki. Niemniej jednak nie każdy jest w stanie podjąć taki krok, ryzykować oraz pojechać. A z takim wyjazdem niebezpieczeństwo łączy się zawsze. O wiele łatwiej mają Tobie, jacy mają znajomych pracujących za granicą. Tacy bliscy mogą nam pomóc, mogą nam znaleźć pracę, mieszkanie. Wtedy nie jest to zwyczajny wyjazd w ciemno. A to przykre nie każdy z nas ma takie dyspozycje. Są ludzie, jacy decydują się na wyjechanie za granicę nawet wówczas, gdy nie mają jakichkolwiek znajomości, żadnych kontaktów.\nPrevious Article Zaproszenia na chrzest\nNext Article Top thrillery


10 cennych i nietypowych rad w budowaniu autorytetu szefa | Zarządzanie | pulshr.pl\n10 cennych i nietypowych rad w budowaniu autorytetu szefa\nSzef musi mieć określoną manierę. Im bardziej jest ona irytująca, tym lepiej. Przedstawiamy dziesięć wskazówek przydatnych przy wcielaniu się w rolę szefa.\n27 lut 2013 11:30\n1. Zmieniaj zdanie. O ile to możliwe, rób to nawet kilka razy w ciągu dnia. Kiedy przeglądasz raport, upewnij się, że każda dodana przez Ciebie uwaga, zaprzecza poprzedniej. Pozwól swoim pracownikom zgadywać. To sprawi, że będą czujni.\n2. Pilnuj, żeby twoi pracownicy nie wiedzieli co jest dla ciebie tak naprawdę ważne. Zawsze chcesz jednego - wykonania jak najlepszej roboty. Nie chcesz przecież, żeby olewali coś, co nie jest zbyt istotne. Niech myślą, że dla ciebie wszystko jest ważne. Zawsze.\n3. Jeśli coś ci się nie podoba, to ci się nie podoba i koniec. Nie musisz niczego wyjaśniać. To oni muszą zrobić to lepiej. Jeśli dasz im wskazówki, zwolnisz ich z myślenia.\n4. Zabieraj swoich pracowników na wszystkie swoje spotkania, ale nie pozwól im mówić. Jeśli nie mówią - słuchają. Zupełnie jak dyktafon. Poźniej przypomną Ci wszystko, czego nie słyszałeś gdy drzemałeś.\n5. Bardzo ważna uwaga - pamiętaj żeby dziękować pracownikom. Oczywiście tylko za to, co nie ma związku z ich umiejętnościami np. „Dziękuję, że dzisiaj przyszedłeś". Pracownika trzeba też pochwalić - "Ślicznie napisałeś to zawiadomienie - masz naprawdę ładny charakter pisma".\n6. Wysyłaj e-maile o drugiej w nocy. W niedzielę. Oznacz je jako pilne.\n7. Zgadzaj się na wszystkie zaproponowane przez pracowników deadliny, a potem ich ponaglaj. Krzyknij idąc korytarzem, że w razie czego będziesz w biurze do późna, więc mogą zostać i spokojnie dokończyć swoją pracę.\n8. Ważne zebrania planuj na kilka dni przed świętami. Wymagaj od wszystkich pracowników - nawet jeśli są na drugim końcu świata - by uczestniczyli w spotkaniu. Zjaw się spóźniony na zebraniu i powiedz wszystkim, że będzie jednak lepiej zebrać się po świętach.\n9. Poproś doświadczonego pracownika z działu technicznego, aby oderwał się na chwilę od swojej pracy i skonfigurował twój komputer domowy - u ciebie w domu oczywiście. Najlepiej niech uda się tam kiedy będą dzieci - na pewno nie odmówi i skonfiguruję za tatę również ich zabawki.\n10. Nie daj się zbyt zaangażować w to, co robią twoi pracownicy. Jeśli będziesz okazywał zbyt dużo wsparcia, rolę się odwrócą i to oni zaczną wyznaczać tobie zadania. A to nie będzie dobre szefostwo.


The Royals Automaty Online | €500 Bonus | StarGames Casino\nThe Royals: Zagraj teraz i wygraj!\nRzadko które królestwa są tak hojne jak to w The Royals: obok śliwek i wiśni podskakują tutaj na walcach worki pełne złota i joker, czym zapewniają Tobie królewskie wygrane. Z odrobiną szczęścia monarcha udzieli Ci audiencji i zasypie Cię złotymi monetami z królewskiego skarbca. Pozwól wynagrodzić się za Twoją wierną służbę!\nCelem w grze The Royals jest trafienie pięciu identycznych symboli leżących obok siebie nawet na 20 liniach wygrywających. Kombinacje wygrywające przebiegają od lewej do prawej.\nSymbol WILD (symbol jokera) zastępuje wszystkie symbole i w ten sposób uzupełnia Twoje kombinacje wygrywające.\nFunkcja The Royals\nFunkcja The Royals startuje losowo po zakończeniu rundy gry, niezależnie od tego czy ją wygrałeś czy przegrałeś. Na jednym albo większej ilości walców pojawia się król z małym slotem. Ten slot składa się z trzech walców, na których wypadają różne symbole (niebieska, żółta i czerwona 7 oraz #). Kliknij w "Start", żeby uruchomić walce. Każda kambinacja trzech siódemek wygrywa. Jak tylko pojawi się symbol #, funkcja zostaje zakończona.\nPrzyciskiem "Wygrane” w lewym dolnym rogu możesz wyświetlić tabelę wygranych. Teoretyczna stopa zwrotu dla gracza (RTP = Return to Player) wynosi 94,001%.


10 najlepszych hoteli w pobliżu Cerkev sv. Roka - TripAdvisor\nNajlepsze hotele w pobliżu Cerkev sv. Roka, Izola\nDantejeva ulica, Izola, Słowenia\nPrzeczytaj recenzje lokalizacji Cerkev sv. Roka\nTwoje kryteria spełnia 937 na 3 919 obiektów. Wyczyść wszystkie filtry\nFiltrujW dowolnej odległości od lokalizacji Cerkev sv. Roka\n0,5 km od następującego obiektu: Cerkev sv. Roka\nTo jeden z hoteli w Izola, w którym podróżni najczęściej dokonywali rezerwacji w ciągu ostatnich 60 dni.\n0,8 km od następującego obiektu: Cerkev sv. Roka\n4,3 km od następującego obiektu: Cerkev sv. Roka\n1,3 km od następującego obiektu: Cerkev sv. Roka\n5,2 km od następującego obiektu: Cerkev sv. Roka\n5,4 km od następującego obiektu: Cerkev sv. Roka\n5,6 km od następującego obiektu: Cerkev sv. Roka\n5,0 km od następującego obiektu: Cerkev sv. Roka\n5,3 km od następującego obiektu: Cerkev sv. Roka\n5,5 km od następującego obiektu: Cerkev sv. Roka\n3,8 km od następującego obiektu: Cerkev sv. Roka\n6,6 km od następującego obiektu: Cerkev sv. Roka\n4,9 km od następującego obiektu: Cerkev sv. Roka\n8,1 km od następującego obiektu: Cerkev sv. Roka\n6,5 km od następującego obiektu: Cerkev sv. Roka\n10,4 km od następującego obiektu: Cerkev sv. Roka\n8,3 km od następującego obiektu: Cerkev sv. Roka\n16,3 km od następującego obiektu: Cerkev sv. Roka\n12,0 km od następującego obiektu: Cerkev sv. Roka


Karolina Matej - kim jest śliczna wnuczka Grażyny Szapołowskiej?\nStrona główna » Newsy » Piękna 17-letnia wnuczka Grażyny Szapołowskiej wyrasta na prawdziwą gwiazdę! Czy jest podobna do zjawiskowej babci?\nKarolina Matej – wnuczka Grażyny Szapołowskiej nową gwiazdą\nGrażyna Szapołowska jest niekwestionowaną królową polskiego kina. Jej legendarne role na zawsze przeszły do klasyki filmowego kunsztu aktorskiego, natomiast ona sama nadal jest ponadczasową ikoną seksu. Szapołowska ma córkę, Katarzynę Jungowską – znaną reżyser i scenarzystkę. Gwiazda kina jest również szczęśliwą babcią 17-letniej Karoliny Matej.\nOkazuje się, że nastolatka talent i urodę odziedziczyła po słynnej gwieździe kina, jednak dziewczyna swojej przyszłości nie wiąże z aktorstwem. Karolina nie chce słyszeć o pracy w filmie, jej powołaniem i wielką pasją jest bowiem muzyka, Matej chce zostać piosenkarką.\nOstatnio wnuczka Karolina wraz z babcią Grażyną odwiedziły studio Dzień Dobry TVN. Wnuczka aktorki podczas rozmowy pochwaliła się nauką śpiewu w klasie muzyczno-teatralnej. Dziewczyna zaliczyła już nawet pierwsze sukcesy muzyczne. Wygrała bowiem konkurs szkolny, ale przede wszystkim wystąpiła na płycie Szapołowskiej.\nPrzypomnijmy, że na nowym krążku pani Grażyny Kochaj mnie możemy usłyszeć jej wnuczkę w piosence Go Your Own Way. Interesujący tekst do utworu napisała córka Szapołowskiej, czyli matka Karoliny – Katarzyna Jungowska. Podczas wywiadu panie wyjawiły, że Karolina na początku nie chciała śpiewać na płycie babci.\nUżyłam podstępu. Babcia ci zapłaci – żartowała Szapołowska w Dzień dobry TVN.\nSzapołowska jest dumna z pięknej i zdolnej wnuczki, twierdzi, że ona jedyna w całej rodzinie powinna śpiewać.\nTeraz już wiem, że nie powinnam nagrywać płyt – śmiała się Grażyna Szapołowska.\nCo myślicie o wnuczce Grażyny Szapołowskiej, czy zrobi karierę jak jej słynna babcia?\nKarolina Matej - wnuczka Grażyny Szapołowskiej wyrosła na piękną kobietę\nPiękna wnuczka Grażyny Szapołowskiej trafiła na okładkę magazynu. Po „The Voice” jej kariera nabiera tempa


"Ciężarna" przemycała 1 kg marihuany w waginie - Planeta\n"Ciężarna" przemycała 1 kg marihuany w waginie. „Pilnie potrzebuję aborcji” Fot: twitter.com/c4jimenez\nLekarze nie byli w stanie znaleźć dziecka kobiety.\nW niedzielę 20 maja 37-letnia Gloria zgłosiła się do szpitala Rubén Leñero w mieście Meksyk z ostrym bólem brzucha. Jak twierdziła, dziecko, którego się spodziewa, nie porusza się, a ona… pilnie potrzebuje aborcji.\nJak donosi periodicocentral.mx, lekarze postanowili działać natychmiast i zabrali kobietę na badania. Nie potrafili jej pomóc, bo pomimo starań nie wykryli bicia serca dziecka.\nPo wykonaniu zdjęć USG zaniemówili. W ciele Glorii wykryli dziwne grudki, których nie byli w stanie zidentyfikować. Kobietę przetransportowano więc do szpitala specjalizującego się w ginekologii i położnictwie. Tam lekarze dokonali kolejnego zaskakującego odkrycia.\nZOBACZ TAKŻE: Zatrzymano 30-latka z marihuaną. Twierdzi, że to przyprawa do masła\nZgodnie z pierwotnym życzeniem pacjentki przeprowadzono „aborcję”. Chirurg odpowiedzialny za zabieg, Lourdes Yánez, przekazał narkotyk Ministerstwu Spraw Publicznych.\nGloria trafiła do szpitala, prosząc o pomoc i twierdząc, że poroni. W rzeczywistości ukrywała całą tę marihuanę w swojej waginie! Trzeba było operować, by ją uratować. Prokuratura liczy na to, że wydobrzeje, żeby móc ja aresztować – napisał meksykański dziennikarz Carlos Jiménez.\nKobieta odmówiła złożenia wyjaśnień w sprawie i aktualnie jest pod obserwacją. Władze zakładają, że marihuanę planowała dostarczyć do więzienia w stolicy kraju. Sprawa jest w toku.\nZOBACZ TAKŻE: Przemycali marihuanę w materacu w dobrej cenie


One mają owłosione pachy! Zapuszczają gęste włosy, a nawet je farbują! (FOTO bez kompleksów) - Papilot.pl\nOne mają owłosione pachy! Zapuszczają gęste włosy, a nawet je farbują! (FOTO bez kompleksów)\nZ dumą pokazują światu swoje gęste owłosienie.\nCałkiem niedawno pisałyśmy o nietypowej akcji. Inicjatywa Armpits4August namawia wszystkie kobiety do tego, by przez cały sierpień zapomniały o maszynkach do golenia. Powinnyśmy sobie pozwolić na pełną naturalność – gęste owłosienie na twarzy, nogach, rękach, pod pachami i gdziekolwiek się tylko pojawia. Wydawało się, że to tylko żart, ale niektóre panie naprawdę rezygnują z depilacji.\nW serwisie Tumblr działa nawet Klub Owłosionych Pach. Kobiety z dumą prezentują swoje gęste owłosienie, dodając swoje zdjęcia na specjalny profil. Dzięki temu powstała pokaźna galeria. Pomysł ten nie wiąże się bezpośrednio ze wspomnianą akcją. Zrodził się znacznie wcześniej, a nietypowe zdjęcia pojawiają się na nim od wielu miesięcy.\nZobaczcie kilka fotografii, których bohaterki zupełnie nie przejmują się tym, co powiedzą o nich inni. Nie tylko nie wstydzą się zarośniętych pach, ale wręcz się nimi szczycą. Jedna z nich zdecydowała się nawet na koloryzację owłosienia... Pozostaje jednak pytanie – czy to rzeczywiste wyzwolenie, czy tylko poza?\nZdecydowałybyście się na taki krok? Nie miałybyście oporów, by pokazać się światu w tak naturalnej odsłonie?\nre: One mają owłosione pachy! Zapuszczają gęste włosy, a nawet je farbują! (FOTO bez kompleksów)\nsuuppeerr !!!! mniammmmmm mrrrrrrrrrrrrrrrrr !!!!\nNie rozumiem, co jest w tym ohydnego. My najczęściej nie golimy pach, więc dlaczego społeczeństwo wymaga od kobiet, by to robiły? Jak komuś włosy przeszkadzają, niech goli, jak nie, to nie. Moja partnerka się depiluje, bo czuje się tak lepiej, ale gdyby było odwrotnie - nie byłoby żadnego problemu. PS.Na głowie też mamy włosy, dlaczego ich zwykle nie golimy?\nAkurat to jest dla higieny, wiele mężczyzn goli pachy i to częściej niż Ci się wydaje. Pot nie śmierdzi aż tak i nie rowijają się bakterie, oraz ładniej to wygląda.\ngdyby nie goliła w miejscach intymnych to jednak byłby problem prawda ? więc co pieprzysz głupoty . Nie golenie pach jest jest to też sprawa higieniczna bo włosy zatrzymyja pot i to po prostu śmierdzi . Dlatego jest to ohydne. Więc drogi Piotrze zastanów się nad swoimi wypowiedziami następnym razem .\nNajpierw wszystkie chciały golić i to była rzadkość, teraz powrót do naturalności to jakiś szał. Generalnie trochę żałuję, że nie żyję w czasach kiedy golił kto chciał, a kto nie ten pozostawał owłosiony i nikogo to nie dziwiło. A tak pół żartem, pół serio to przynajmniej widać która farbowana ;)\nLadni ci z zarosnietymi paszkami\n7 jest piękna\nUwielbiam włoski pod pachami u dziewczyn... Pewnie dlatego, że wygolona jest większość a czasami warto iść pod prąd.\nA ja się podnieciłem. ide zwalić.\na same paszteciary ... fujjjj... jak nie ma jak przyciagac twarza to przyciagaja dzungla pod pacha... obrzydlistwo... a ten ktoremu to obojetne, chetnie sie z taka umowi tzw podryw na wsioka\nJestem ze wsi i potrafie o siebie dbac depilowac miejsce intymne pachy i nogi i dobrze sie ubierac wiec ieobrazaj ludzi co mieszkaja na wsi dziewczyn sa na pewno bardziej pozadniejsze niz w tych miastach co nie wiadomo czym sie szczyca...