Ciekawostki o Islandii (historyczne, mity, liczba ludności)\nMieszkańcy Islandii: szczęście i Coca-Cola\nLiczba ludności na Islandii to około 340 tys. Co ciekawe ludzi jest tam dwa razy mniej niż owiec. Mieszkańcy krainy lodu i ognia są potomkami nordyckich Wikingów, którzy przez wieki żyli w odosobnieniu od reszty świata, dzięki temu posługują się językiem, który nie uległ zmianom od 1000 lat.\nŚrednia życia na Islandii jest najdłuższa w skali świata! Kobiety żyją tam około 84 lat, natomiast mężczyźni o 4 lata krócej. Nic dziwnego, ponieważ populacja tego wyspiarskiego państwa uważana jest za jedną z najszczęśliwszych na Ziemi.\nMoże wpływa również na to fakt, że Islandczycy bardzo dużo czytają. W przeliczeniu na jednego mieszkańca wydaje się tam najwięcej książek i gazet, a odsetek analfabetyzmu jest bliski zeru. Szczęściu może sprzyjać też Coca-Cola, ponieważ pije się jej tam najwięcej na świecie.\nNie bez wpływu na długowieczność Islandczyków są również tradycje związane ze sportem. Aktywność fizyczna to ważny element życia mieszkańców wyspy. Do dyspozycji mają liczne siłownie, kluby fitness, baseny i często organizowane eventy sportowe. Co ciekawe większość pływalni jest darmowa. Kąpieli można też zażywać w gorących rzekach i jeziorach.\nMarzysz o Islandii? Eksploracja wyspy w 9 dni!\nNa Islandii wierzy się w elfy, mimo że nie każdy mieszkaniec wulkanicznej wyspy się do tego przyzna. Elfy (po islandzku Huldufólk) to "ukryci ludzie". Są prawie niewidoczni, ponieważ chowają się pod skałami albo zastygniętą lawą.\nWiara w istnienie tych fantastycznych stworzeń ma realny wpływ na codzienne życie Islandczyków. Nie należy jednak rozumieć tego jako umiłowanie magii i czarów, bardziej jako ukłon w stronę natury, którą na wyspie szanuje się ponad wszystko.\nKilka lat temu zrobiło się bardzo głośno o sądowym zakazie (wnioskowała o niego grupa ekologiczna Friends of Lava) budowy drogi z Reykjaviku na półwysep Alftanes, ponieważ musiałaby przebiegać przez teren, na którym znajduje się kościół elfów.\nZnana jest również historia dotycząca budowy pola golfowego. Pracownicy zaczęli ulegać częstym wypadkom, a sprzęt awariom. Szybko znaleziono wytłumaczenie dla tej sytuacji - pole tworzono w miejscu, z którego usunięto głaz będący schronieniem elfów. Po przeprosinach skierowanych do “ukrytych ludzi” budowa zakończyła się bez usterek.\nCzy naprawdę Islandczycy wierzą w elfy?\nIslandia - ciekawostki historyczne\nObecnie Islandia jest jednym z najlepiej prosperujących państw w Europie. Nie zawsze jednak było tam tak sielankowo i idyllicznie. Pierwsi osadnicy nierzadko cierpieli głód, a niesprzyjająca islandzka aura nie ułatwiała egzystencji.\nHistoria Islandii to przede wszystkim saga o zabijaniu… Każdy kolejny zdobywca wulkanicznej wyspy musiał najpierw kogoś zamordować, aby wspiąć się na szczyty władzy. Mimo wszystko wieści o krainie, w której “zamiast rosy z traw spływa masło” szybko obiegły Skandynawię.\nProwadzono szeroko zakrojoną akcję promocyjną, aby przyciągać nowych osadników. Jedno z takich haseł brzmiało “zwierzęta pasą się tam same zimą, (…) są tam ryby w każdej rzece i jeziorze (…), ludzi nie nękają ataki królów i złoczyńców.” Rezultat był taki, że pod koniec X w. emigracja z Norwegii na Islandię była tak duża (podobno liczba ludności w pewnym momencie przekroczyła 40 tys.), że ówczesny król norweski nakazał każdej osobie opuszczającej kraj płacić za wyjazd.\nStopniowo wyspa zaczęła się zaludniać, ale tylko na krawędziach. Tzw. interior, czyli centralna część, do dziś jest terenem raczej niechętnie zamieszkiwanym ze względu na surowszy klimat i bardzo słabo rozwiniętą infrastrukturę komunikacyjną, a co za tym idzie także dużo wyższe ceny towarów i usług.\nProhibicja w Islandii\nZ ciekawszych smaczków dotyczących Islandii warto jeszcze przytoczyć historię związaną z prohibicją. Kraina lodu była jednym z niewielu krajów na świecie z ustawowym zakazem spożywania alkoholu, który został wprowadzony w wyniku referendum! W 1915 r. oficjalnie zabroniono picia oraz produkcji napojów wyskokowych. Nie było to jednak najlepsze posunięcie, ponieważ w pewnym momencie prohibicja niemal doprowadziła Islandię do bankructwa.\nCzemu? W tamtych czasach jednym z głównych importerów islandzkich ryb była Hiszpania, która zagroziła wprowadzeniem embargo na handel z wyspiarzami, jeżeli ci nie zaczną kupować hiszpańskiego wina. Rezultat był taki, że w 1935 r. zniesiono zakaz, od tej pory można się było raczyć nie tylko wspaniałym merlotem, ale także mocniejszymi trunkami.\nIslandia to nie tylko magiczne miejsce ze względu na wulkany, wodospady, fiordy i lodowce. To bardzo ciekawy kraj o burzliwych dziejach, w którym mieszkają przyjaźni i szczęśliwi ludzie.


Inteligentna mobilność - Audi ostrzega kierowcę o śliskiej nawierzchni - Motoradio24.pl\nNapisane przez Moto Radio dnia 9 marca 2021\nAudi czyni kolejny krok w kierunku bezpieczniejszej i bardziej inteligentnej mobilności. Producent samochodów segmentu premium wykorzystuje teraz bardzo precyzyjne dane pozyskiwane z tzw. roju pojazdów do udoskonalenia swojej usługi Car-to-X „lokalne ostrzeżenia o zagrożeniach”.\nNowa wersja wykorzystuje aplikację car-to-cloud opierającą się o nowatorską procedurę szacowania współczynnika tarcia na podstawie uślizgu kół. Technika ta może wykrywać drobne zmiany przyczepności kół na nawierzchni drogi, przesyłać dane do chmury w celu ich przetworzenia i w czasie zbliżonym do rzeczywistego ostrzegać kierowców jadących po nas tym samym odcinkiem drogi, na przykład o oblodzeniu nawierzchni.\nSamochody marki Audi już od roku 2017 są w stanie ostrzegać się wzajemnie o wypadkach, zepsutych pojazdach, korkach, oblodzeniu nawierzchni drogi czy ograniczonej widoczności. By je wygenerować, usługa car-to-X „lokalne ostrzeżenia o zagrożeniach” analizuje różne dane. Należą do nich m.in. dane o interwencjach elektronicznego systemu stabilizacji toru jazdy (ESC), dane pochodzące z czujników deszczu i światła, z wycieraczek i reflektorów, a także dotyczące uruchamiania telefonu alarmowego i poduszek powietrznych. Audi robi teraz kolejny krok w rozwoju i udoskonala tę usługę o bardzo precyzyjne dane pozyskiwane z tzw. „roju”.\nOstrzeżenia o zagrożeniach będą teraz jeszcze szybsze i bardziej precyzyjne. Audi jest pierwszym producentem z branży motoryzacyjnej, który zastosował w tym celu opatentowane rozwiązanie szwedzkiej firmy NIRA Dynamics AB. Obie firmy, wspólnie z organizacją Car.Software i HERE Technologies, wykorzystały to rozwiązanie jako podstawę do opracowania ulepszonych ostrzeżeń o zagrożeniach.\nJak to działa? System zamontowany w samochodzie może na podstawie uślizgu kół oszacować współczynnik tarcia pomiędzy oponami a nawierzchnią drogi. W tym celu wykorzystuje sygnały przesyłane z zawieszenia, takie jak prędkość obrotowa kół i wartości przyspieszenia. System jest stale aktywny w normalnych warunkach drogowych, a nie tylko w sytuacjach granicznych, które wymagałyby interwencji systemów kontroli zawieszenia. Dane z czujników są anonimizowane, zarówno w samym samochodzie, jak i w chmurze, obsługiwanej przez NIRA Dynamics AB, do której są przesyłane. Zagregowane dane są łączone z metadanymi, takimi jak aktualne informacje pogodowe i wartości empiryczne, a następnie przesyłane przez serwer NIRA do dostawcy usług HERE Technologies. Tutaj dane są integrowane z platformą lokalizacyjną HERE, która przedstawia sieć drogową w postaci precyzyjnego trójwymiarowego modelu.\nSerwery HERE wysyłają informacje ostrzegawcze do tych samochodów, które znajdują się na obszarach o złych warunkach lub zmierzają w ich kierunku. Kierowca widzi ostrzeżenie w Audi virtual cockpit lub na opcjonalnym wyświetlaczu na szybie head-up display.\nKluczem do sukcesu jest liczba zaangażowanych pojazdów\nIm więcej pojazdów dostarcza dane, tym lepiej system może się uczyć, analizować i tworzyć mapy, a tym samym – w zależności od sytuacji – informować lub ostrzegać kierowców. To podstawowa zasada działania inteligencji roju – dziedziny, w której Audi zdobyło w ostatnich latach rozległą wiedzę. W roku 2021, w Europie, ponad 1,7 miliona pojazdów z Grupy Volkswagen będzie dostarczać aktualne dane dla usługi informowania o zagrożeniach, a liczba ta wzrośnie do ponad trzech milionów w roku 2022. Jest to znacząca przewaga konkurencyjna Grupy Volkswagen. Usługa jest dostępna w nowych modelach Audi, Volkswagena, SEAT-a, Škody, Porsche, Bentleya i Lamborghini.\nGłówna odpowiedzialność za rozwój projektu spoczywa na organizacji Car.Software, spółce należącej do Grupy Volkswagen. Projekt został opracowany w taki sposób, by jak największa liczba kierowców mogła skorzystać z zalet usługi, niezależnie od marki koncernu. To również pierwsza aplikacja klienta, w ramach której dane pochodzące z pojazdu są wykorzystywane do tego typu najnowocześniejszej analizy danych.\n„Projekt udoskonalonych systemów ostrzegania o zagrożeniach jest dobrym przykładem ogromnego potencjału, jaki tkwi w rozwoju oprogramowania dla różnych marek. Wspólnie z innymi markami Grupy i naszymi partnerami strategicznymi, byliśmy w stanie w ciągu kilku miesięcy opracować cyfrową usługę, wykorzystując przy tym własne umiejętności w zakresie oprogramowania i efekt skali” – mówi Thomas Müller, szef działu Advanced Driving Assistance Systems ADAS & Automated Driving AD w organizacji Car.Software. „Ulepszona usługa informowania o zagrożeniach to dopiero początek; widzimy jej ogromny potencjał na przyszłość.”\nKorzystając z aktualnych map współczynnika tarcia opartych na tym zbiorze danych, zarządcy dróg mogą w czasie rzeczywistym optymalizować swoje usługi odśnieżania, a także zmniejszać wpływ na środowisko poprzez stosowanie mniejszej ilości soli drogowej. Systemy wspomagania kierowcy mogą się wstępnie przygotować i dostosować do warunków drogowych z jeszcze większą precyzją, a wskazówki dotyczące trasy w systemie nawigacji mogą uwzględniać warunki drogowe, by oferować dokładniejsze obliczenia oczekiwanego czasu dotarcia do celu. W samochodzie, kontrola uślizgu kół może umożliwić doskonalenie osiągów opony oraz usług konserwacji opon, na przykład poprzez wykrywanie poziomu ich zużycia.\nTagi:audi Car-to-X Car.Software HERE Technologies ooptymalizacja ostrzeżenia o sytuacjach na drodze


Jaką bajkę Disneya lubicie? ~ Obeznani.pl\nJak brzmi mit o Edypie i jaką ma symbolikę?\nJest wiele bajek Disneya, które przypadły mi do gustu. Na pewno najbardziej lubię te, które znam z dzieciństwa. Jest to "Zakochany kundel", "Król lew", "Bambi", "Kubuś Puchatek". Właściwie każdą z bajek Disneya, którą kiedyś oglądałam wspominam miło. Uważam jednak, że te tworzone dziś nie mają już takiego klimatu.\nMoją ulubioną bajką Disneya jest 'Pocahontas'. Bardzo lubię też 'Króla Lwa'. Był to pierwszy film, na którym płakałam, zresztą myślę, że nie tylko ja. Poza tym podobał mi się 'Zakochany kundel' i 'Dzwonnik z Notre Dame'. Wśród jednych z najfajniejszych wiele osób wymienia też: 'Mojego brata niedźwiedzia', 'Małą Syrenkę', czy 'Mulana'.\nUwielbiam bajki Disney'a, szczególnie te starsze, które pamiętam z dzieciństwa. Bez wątpienia moją ulubioną jest "101 dalmatyńczyków". Lubię też "Króla Lwa", z nowszych "Alicję z Krainy Czarów" i "Auta" ;) Poza tym Myszka Miki i Kaczor Doland to postaci, których losy również wiernie śledziłam w dzieciństwie, a i teraz chętnie oglądam te bajki czasami.\njoannaom | 5 lat temu | 1074 pkt\nUwielbiam bajki braci Disney'a. To właśnie one uczą dzieci podstawowych emocji oraz tego co jest dobre a co złe. Nie to co te dzisiejsze bajki o niczym. Do moich ulubionych zaliczyć można oczywiście "Króla Lwa", "101 Dalmatyńczyków" oraz "Zakochany Kundel".\nJa uwielbiam wszystkie bajki Disneya, które powstały "za starych czasów". Tak więc bardzo lubię Małą Syrenkę, Kopciuszka, Śpiącą Królewnę i pozostałe.\nStarsze bajki Disneya są cudowne i niepowtarzalne, ale ze współczesnych też można coś ciekawego wybrać. Ja osobiście lubię "Szczyptę magi", "Wymienników" i "Kim Kolwiek".\nPrzede wszystkim klasyki lat 90: Król Lew, Pocahontas, Quasimodo, Alladyn.


Młoda mama nie odpoczywa. Olga Frycz założyła własny biznes - WP Książki\nwydawnictwoksiążka dla dzieciwstydgniew\nOlga Frycz jest nie tylko aktorką, ale i mamą. Od niedawna spełnia się też w nowej roli zawodowej, założyła własne wydawnictwo. Była gwiazda "M jak miłość" wydała już pierwszą książkę. "To wielki dzień dla mnie" - podkreśla.\nOlga Frycz wydała pierwszą książkęŹródło: AKPA\nRodzicielstwo często przewraca życie do góry nogami. Trzy lata temu Olga Frycz po raz pierwszy została mamą. Nie zdecydowała się związać z ojcem dziecka i postawiła na samodzielne macierzyństwo. Niebawem Frycz przywita na świecie także drugą córeczkę. W tym burzliwym zdawałoby się okresie, trzykrotnie nominowana do nagrody filmowej Orłów aktorka zdecydowała się sprawdzić w nowej roli zawodowej.\nOlga Frycz założyła własne wydawnictwo. Nazywa się Blueness, z ang. "błękit". Impulsem do jego powołania była lektura opowiadania "Pani Wstyd" napisanego przez Zuzę Romuk-Wodorackią. Autorka książki zawodowo zajmuje się produkcją sesji zdjęciowych i filmów reklamowych oraz opieką nad modelkami. Widzowie TVN mogli ją także zobaczyć w serialu "Królestwo kobiet".\nHistoria wstydliwej, ale ciekawej świata małej Lu przemówiła do Frycz. Uznała, że nie tylko jej córki powinny móc zapoznać się z tym wartościowym przekazem. Książka jest już dostępna w przedsprzedaży. "To wielki dzień dla mnie" - podkreśliła Frycz na swoim Instagramie. Z pomocą brata kompozytora nagrała do opowiadania także audiobooka.\nAutorką ilustracji została Ada Graf. W planie wydawnictwa Blueness jest już kolejna książka o emocjach - "Pani Gniew".\n"Każde nowe spotkanie może być sporym wysiłkiem dla małych odkrywców. 'Pani Wstyd' to opowiadanie, które najpierw pomaga oswoić nieśmiałość, a potem podpowiada dziecku, jak sobie z nią radzić" - czytamy na stronie nowego wydawnictwa.


TOGETAIR 2021: Nowe deklaracje, ważne decyzje i wielkie emocje podczas debat! | Gazeta Pomorska\nTOGETAIR 2021: Nowe…\nTOGETAIR 2021: Nowe deklaracje, ważne decyzje i wielkie emocje podczas debat!\nMateriał informacyjny Togatair 2021 27 kwietnia 2021, 17:05\nTOGATIAR 2021 otworzył Minister Klimatu i Środowiska, Michał Kurtyka – podkreślając olbrzymi postęp, jaki w ostatnim czasie uczyniła Polska w kontekście wyzwań ekologicznych:\n„Zrobiliśmy milowy krok naprzód, jeśli chodzi o to, jak chcemy przeprowadzić transformację energetyczną”.\nPublikacja Polskiego Raportu Klimatycznego\nNastępnie nastąpiła uroczysta publikacja Raportu Klimatycznego – jedynego tego typu projektu w Polsce.\n„Po raz pierwszy prezentujemy multimedialny Raport Klimatyczny TOGETAIR wszystkim zainteresowanym ekologią oraz działaniami każdego sektora gospodarki na rzecz ochrony polskiego środowiska. Jest to pierwszy tego typu raport, który pojawia się w przestrzeni publicznej. Odbiorcy znajdą w nim opracowania, opisy, trendy, oceny i kierunki na najbliższe lata w kontekście zmieniającego się klimatu. Mamy nadzieję, że wiedza w nim zawarta pomoże w doskonaleniu działań ekologicznych – skomentowała Agata Śmieja, Prezes Fundacji Czyste Powietrze oraz pomysłodawca Szczytu Klimatycznego TOGETAIR\nPodpisanie listu intencyjnego w sprawie programu „Zielona Kolej”.\nA to już kolejne ważne wydarzenia szczytu – koncern CTL Logistics w i PKP Energetyka podpisały list intencyjny ws. programu "Zielona Kolej". Celem współpracy jest przejście CTL Logistics na energię z OZE. Jak powiedział prezes PKP Energetyka Wojciecha Orzecha, do 2030 r. 85 proc. energii, która zasila kolej w Polsce ma pochodzić właśnie z takich źródeł.\nDebaty tematyczne – emocje i merytoryka\nNastępnie, po porannych emocjach, rozpoczęły się debaty i panele tematyczne, poświęcone wybranym aspektom wyzwań ekologicznych, przed jakimi stoi Polska.\nW pierwszej z nich wziął udział Minister Klimatu, Michał Kurtyka, przedstawiając założenia polityki energetycznej Polski oraz jej przyszłego miksu energetycznego. Wskazał przy tym nieuchronność zmian, przed jakimi stoimy, jako kraj, nie tylko w kontekście wyzwań klimatycznych, ale też bardziej przyziemnych problemów, to jest starzeniu się infrastruktury energetycznej.\nAdam Czyżewski – z PKN Orlen zwrócił uwagę, że zmiana, która zachodzi dotyczy nas wszystkich, każdego konsumenta, który również musi przemodelować swoje zachowania. „Dziś mamy cel rozwoju, którym jest sumie zwiększanie konsumpcji na głowę, a nie możemy tego modelu kontynuować. Czy to znaczy, że będziemy gorzej żyć?”\nNastępnym tematem rozmów ekspertów była elektromobilność. Przedstawiciele rynku automotive, administracji centralnej oraz regulatorów zastanawiali się, w jaki sposób walczyć z największymi barierami rozwoju samochodów elektrycznych – to jest wysokiej ceny i stosunkowo ubogiej jeszcze infrastruktury.\nTrzecia debata dnia przyniosła prawdziwe emocje, a ich epicentrum był program „Czyste Powietrze”. Z jednej strony doceniono samą ideę, z drugiej oczekiwano większego zaangażowania i sięgnięcia po nowe fundusze unijne, wskazując, że walka ze smogiem wymaga większych inwestycji. Wskazywano też kwestię „ubóstwa i wykluczenia energetycznego” najbiedniejszych, którzy na ten moment znajdują się poza jakimikolwiek programami pomocowymi.\nNa koniec Tomasz Urynowicz, wicemarszałek Województwa Małopolskiego wskazał, że oprócz samych zmian, ważny jest również sposób, w jaki zostaną one wprowadzone: „Nam zależy na tym, żeby wspierać ten tak zwany właśnie polski łańcuch wartości. Staramy się być aktywni w tym obszarze, wspierać polskie firmy, które mają swój własny pomysł, własne rozwiązania w obszarze produktowym, w obszarze usługowym. Te firmy będą największym beneficjentem tej ogromnej fali pieniędzy, które do nas trafią i to będzie rzeczywisty miernik tego, na ile jesteśmy mądrzejsi w stosunku do tego, co było 10-15 lat temu.”\nKolejnym punktem programu była nowość: EKO-RING, gdzie starli się ze sobą Jan Śpiewak, aktywista miejski oraz Konrad Płochocki, przedstawiciel Związku Firm Deweloperskich. Tematem była walką z betonozą, ale także nowe inicjatywy, mające ocieplić wizerunek rynku inwestycji mieszkaniowych.\nW dalszej części Szczytu poruszone zostały bardzo ważne tematy – kwestia granicznego podatku węglowego, zielonej energii w kontekście budownictwa mieszkaniowego oraz gospodarki wodnej. Każdy z tych tematów został solidnie pogłębiony, a widzowie mogli poznać nie tylko opinię, ale też założenia polityki klimatycznej we wskazanych obszarach na najbliższe lata.\nPierwszy dzień Szczytu Klimatycznego TOGETAIR 2021 podkreślił wagę tego wydarzenia. To nie tylko olbrzymia dawka wiedzy, ale też realne działania oraz prawdziwe emocje. Przede wszystkim jednak to forum wymiany myśli na temat zielonych wyzwań przed jakimi stoi Polska ale i też i każdy z nas, jako konsument.\nTOGETAIR 2021: O ekologicznych wyzwaniach, jakie stoją przed Polską\nDzień Ziemi na Szczycie Klimatycznym TOGETAIR 2021 upłynął na rozmowach i deklaracjach, dotyczących zarówno przyszłości, jak i obecnej sytuacji ekologicznej kraju. Na początek jednak na scenie pojawili się organizatorzy szczytu.\nPUBLIKACJA 10 ZIELONYCH POSTULATÓW TOGETAIR\nPostulaty zostały stworzone przez Radę Ekspercką TOGETAIR, specjalistów reprezentujących zarówno biznes, organizacje ekologiczne, ale też administracje państwową. W ich ramach znalazł się zestaw działań, które muszą zostać podjęte, by Polska była gotowa na wyzwania ekologiczne, zarówno w kontekście kryzysu klimatycznego, jak i polityki prowadzonej przez UE. Postulaty przedstawił dyrektor programowy TOGETAIR, dziennikarz i aktywista, Jakub Pawłowski.\n1.Jak najszybciej wdrożyć Rozszerzoną Odpowiedzialność Producentów - każdy miesiąc zwłoki oznacza milionowe straty dla całej gospodarki\n2.Rozpocząć dyskusję na temat przyszłości recyklingu i sytuacji na rynku odpadowym – inaczej śmieci nas po prostu zasypi\n3.Jak najszybciej zmodernizować ciepłownie opalane węglem – w przeciwnym razie rosnące ceny emisji CO2 spowodują bankructwa ciepłowni lub drastyczne podwyżki dla mieszkańców\n4.Dofinansować rozwój elektromobilności, zwłaszcza wśród indywidualnych użytkowników – bez tego elektromobilność oparta tylko na zeroemisyjnych autobusach komunikacji miejskiej „daleko nie zajedzie”\n5.Ukrócić betonozę w polskich miastach i bardziej zadbać o tereny zielone – w przeciwnym mieszkańcy będą coraz bardziej narażeni na skutki zmian klimatu i brak wody\n6.Kontynuować oraz upraszczać rządowe i regionalne programy termomodernizacji i wymiany kotłów – tempo wciąż jest niewystarczające, a wiele osób ubogich energetycznie nie otrzymuje potrzebnej pomocy\n7.Wdrażać więcej prostych programów wsparcia jak Mój Prąd i Moja Woda – pozwoli to osiągnąć efekt skali, upowszechnić proekologiczne inwestycje i pomóc polskim przedsiębiorcom\n8.Przedstawić szczegółowy plan transformacji regionów górniczych – tylko transparentny dialog ze stroną społeczną i rozpisany na lata scenariusz inwestycji może przekonać sceptyków do niezbędnych reform\n9.Rozpocząć trudną dyskusję o przyszłości rolnictwa i wyzwaniach związanych z nową polityka UE, m.in. Strategią „Od pola do stołu” – świadomość społeczna wśród mieszkańców wsi nt. nieuchronnych zmian wciąż jest zdecydowanie za mała\n10.Systemowo wspierać rozwój i badania nad zastosowaniem wodoru na wzór światowych liderów – tylko konsekwentne dofinansowania do badań i rozwoju oraz współpraca biznesu ze światem nauki pozwoli upowszechnić tę technologię i obniżyć koszty wytworzenia wodoru\nTe 10 zdań, to pewnego rodzaju dekalog, kanon wyzwań jakie stoją przed Polską i jakimi my wszyscy zając się dziś. Nie za rok, czy pięć lat, ale dziś. Tutaj nie ma czasu do stracenia, bo każde opóźnienie niesie ze sobą olbrzymie konsekwencje dla klimatu, środowiska, dla wszystkich Polaków.\nRaport opublikowany został również w wersji angielskiej, a po Szczycie Klimatycznym uzupełniony zostanie o wersje francuską i niemiecką.\n– Obok edukacji Polaków i wypracowywanie najlepszych rozwiązań w drodze do neutralności klimatycznej w sposób racjonalny i ekonomicznie dla Polski uzasadniony, bardzo istotne jest przekazanie naszym europejskim partnerom, iż Polacy pracują wspólnie nad rozwiązaniami ekologicznymi i mają ambicja stać się liderem przemian ekologicznych w Europie – dodaje Artur Beck, producent i organizator Szczytu Klimatycznego TOGATAIR, Prezes Fundacji Pozytywnych Idei\nInnowacją jest również fakt, że Raport nie jest drukowany, a jedynie osadzony na stronie internetowej www.togetair.eu, dostępny bezpłatnie i bez rejestracji dla wszystkich w całym kraju.\nPierwszy sukces Polskiego Raportu Klimatycznego\nRaport Klimatyczny – już po 24h osiągnął niezwykły wynik – 100 tys. wyświetleń. To wielki sukces, a jednocześnie dowód, że Polacy są bardzo zainteresowani tematem ekologii.\nKolejnymi tematami podczas Szczytu były rozważania na temat sprawiedliwej transformacji, w kontekście przyszłości polskiej energetyki i górnictwa. Przywołano doświadczenia z kopalni węgla brunatnego Adamów w powiecie tureckim, gdzie udało się dokonać zmian, a dziś ci sami ludzie, którzy wcześniej pracowali w kopalni, dziś są zaangażowani w inwestycje OZE. Na budowę farm wiatrowych na Bałtyku, jako możliwe koło zamachowe polskiej gospodarki, wskazał Wojciech Dąbrowski, prezes zarządu PGE Polska Grupa Energetyczna.\nWywołany do tablicy poczuł się Maciej Matelski, który wskazał na główną barierę, którą zauważa w ramach swojej branży:„To, co klienta najbardziej interesuje to cena zakupu, a ona nadal odbiega znacząco od ceny auta z napędem tradycyjnym. Te różnice są jednak coraz mniejsze, bo zmniejszą się koszty baterii, która jest głównym elementem kosztotwórczym w cenie tego samochodu. Badania pokazują, że cena ma 70% wpływu na decyzje potencjalnego nabywcy auta elektrycznego więc to jest ten czynnik nr 1. Drugi element, który jest też związany z popytem na auta elektryczne, to rozwój sieci stacji ładowania. Im więcej będzie aut elektrycznych, tym ta sieć będzie szybciej się rozwijała.\n„Wierzę w rozwój rynku elektromobilnego, jest to przyszłość, przed którą nie uciekniemy. Pod kątem użytkowników trzeba pomyśleć o integracji systemów ładowarek. Musimy ze sobą powiązać elementy związane z legislacją, infrastrukturą, budowaniem świadomości.”\nW kolejnym panelu królowała przyszłość, a w zasadzie paliwo przyszłości – jak nazywany jest wodór. Zaproszeni goście dyskutując nad gazem, jako paliwem przejściowym transformacji energetycznej, wybiegli daleko w przyszłość, zastanawiając, jak przygotować sektor do kolejnych wyzwań. Jacek Jaworski z Instytutu Nafty i Gazu powiedział: „Gazownictwo będzie musiało się zmierzyć z wodorem, niezależnie od źródła, z którego pochodzi. Trwają prace nad sekwestracją dwutlenku węgla, mam nadzieję, że ta technologia zostanie w końcu ujarzmiona, to pozwoliłoby na pozyskiwanie tzw. wodoru niebieskiego. Polska ma potencjał, by stać się jednym z liderów na rynku wodorowym. W roku 2030 będziemy mogli zapewne mówić o wykorzystaniu wodoru na skalę przemysłową.”\nPo dyskusjach o wyzwaniach energetycznych przyszedł czas na temat bliższy ziemi – to jest zielony transport. Oprócz przedstawicieli koncernów branży automotive na scenie pojawił się również przedstawiciel PKP Intercity, Tomasz Gontarz – wskazując kolej, jako najbardziej ekologiczny rodzaj transportu: „Podroż pasażera koleją emituje trzykrotnie mniej emisji niż przejazd na taką samą odległość samochodem, a ośmiokrotnie mniej niż samolotem. W przypadku przewozów towarowych emisję są aż 9-krotnie mniejsze w porównaniu z TIR-em.”\nNastępną w planie dnia była dyskusja na temat zeromisyjnych systemów energetycznych, zwłaszcza w kontekście inwestycji Offshore, która oceniana była bardzo optymistycznie.\nJak powiedział Zbigniew Gryglas z Ministerstwa Aktywów Państwowych „Będzie więcej gigawatów energii wiatrowej niż zapisaliśmy w PEP 2040, teraz już jesteśmy tego pewni.”\nPiąta debata dnia była poświęcona transformacji ciepła systemowego, również w kontekście geotermii i biomasy. Główny Geolog Kraju wskazał potrzebę synergii działań: „Skojarzenie kilku źródeł energii – geotermii, biogazu, fotowoltaiki - może dać efekt zdecydowanie lepszy niż korzystanie z jednego źródła. Będziemy pracować nad takimi projektami.”\nOstatni panel poświęcony był plastikowi i systemowi kaucyjnemu. Rozmowa podsumowała istniejące rozwiązana oraz projekty, które pojawiają się na rynku wskazując trendy oraz możliwe kierunki rozwoju. Gość ze Szwecji, Anna Larsson – Dyrektor Reloop Platform życzyła Polsce, żby szyć rozwiązania na przyszłość. „Objęcie systemem kaucyjnym wszystkich opakowań jednorazowego użytku stwarza szansę pozyskania do recyklingu 590 tys. ton surowca.”\nTOGETAIR 2021: Premier otwiera ostatni dzień Szczytu Klimatycznego\nPiątek, 23 kwietnia, to ostatni dzień Szczytu Klimatycznego TOGETAIR 2021.\nTego dnia na wydarzeniu pojawił się niezwykły gość – Prezes Rady Ministrów Mateusz Morawiecki.\nOtwierając dzień debat i paneli wskazał na perspektywę, która często ekspertom w trakcie rozważań na temat transformacji energetycznej Polski: „Są szerokie rzesze społeczeństwa, które nie mogą ponosić kosztu transformacji energetycznej. Koszt musi być rozłożony właściwe, to jest wszystkie grupy społeczne muszą mieć perspektywę zmiany. (…) Zmiany klimatyczne muszą być sprawiedliwe społecznie.”\nGościem na wydarzeniu była również Minister Rodziny i Polityki Społecznej, pani Marlena Maląg wskazując na role rodziny w całym procesie: „Musimy zjednoczyć siły, tworząc szeroką koalicję na rzecz wsparcia rodziny i środowiska.”\nDeweloperzy przyznają się do błędów\nŚniadanie prasowe trzeciego dnia szczytu rozpoczęło się od nawiązania do EKO-ringu, starcia na argumenty Konrada Płochockiego, dyrektora generalnego PZFD i aktywisty Jana Śpiewaka. W imieniu branży przyznał, że niestety ma ona na koncie wiele błędów w związku z „samochodozą” i „betonozą” i podkreślił potrzebę konieczności zmian w świadomości.\nSposobem na to mają być akcje edukacyjne. Jedną z nich jest budowa największego modułowego domu dla owadów połączona biciem rekordu Guinnessa.\nNastępny na scenie pojawił się przedstawiciel Wód Polskich – Grzegorz Szymoniak, pełnomocnik ds. inwestycji na Mazurach na kwotę ponad 300 mln zł. Potwierdził on, że prace modernizacyjne związane z remontami na szlakach zakończą się w tym i przyszłym roku. Mimo inwestycji kanały pozostaną otwarte dla ruchu, a otwarcie sezonu nastąpi 27 kwietnia.\nOstatnim gościem śniadania prasowego był przedstawiciel firmy Red Snake, innowatora w kontekście ogrzewania domów. Pan Jakub Manicki przedstawił nową na rynku ideę wpisująca się w kontekst budownictwa 4.0. „Musimy powoli przyzwyczajać się do idei domów budowanych jak z klocków Lego. […] Płacąc jedną miesięczną ratę możemy mieć zapewnione utrzymanie domu i samochodu elektrycznego. […] Już w tym roku zaproponujemy pierwsze domy pokazowe.”\nWskazał tym samym, że domy stają się produktem nowoczesnym wychodzącym poza dotychczasowe ograniczenia, a ich sprzedaż jest usługą, którą można wpisać we współczesną ekonomię.\nBilans handlowy na plus dzięki ekoinwestycjom\nPierwsza debata dnia była poświęcona ekologii w kontekście szans, jakie ze sobą niesie dla Polski, Polaków oraz ekonomicznego wzrostu. W rozmowach uczestniczył Minister Klimatu i Środowiska Michał Kurtyka Jak powiedział Michał Kurtyka, Minister Klimatu i Środowiska „Powinniśmy równoważyć dyskusję na temat zagrożeń dyskusją na temat szans. To są szanse na wielu różnych polach. Mamy całą planetę, która gotowość do przejścia na neutralność klimatyczną i UE, która chce ustawić się jako lider tej zmiany. Jest to już dziś także przełożone na oczekiwania przemysłu wobec regulatorów. Idea stojąca za KOP to ożywienie gospodarki, danie impulsu.”\nWtórowała mu Jadwiga Emilewicz „Ekologia to nie jest pojęcie abstrakcyjne, to jest jakość życia. Dokonujemy zmiany nie dlatego, że musimy, ale dlatego, że chcemy. Czyste powietrze to także wybór ekonomiczny Polaków. Myślmy nie czasem przeszłym, ale czasem przyszłym.”\nPolscy rolnicy na rozdrożu\nKolejny panel poświęcony był polskiemu rolnictwu w kontekście jego ekologicznego rozwoju. Zaproszeni goście zgodzili się, że w tej branży jest olbrzymi potencjał rozwoju i potrzeba sprawnych, funkcjonalnych bodźców rozwojowych, w tym programów pomocowych.\n„Produkcja ekologiczna to nie jest produkcja zacofana, wymaga dużo więcej wiedzy i kompetencji od producentów rolnych niż tradycyjna.” – powiedział Michał Rzytki, a zatem wymagana są programy wsparcia.\nMyśli już o nich Unia Europejska, jak opowiedział Maciej Golubiewski: „Komisja Europejska chce wprowadzić system zachęt do przejścia na rolnictwo ekologiczne. W pilotażach jest instrument o nazwie ekoschemat - rolnicy, którzy z niego skorzystają, otrzymają dodatkowe opłaty. Lokalne przetwórstwo i skrócony łańcuch dostaw (np. łączenie się rolników w spółdzielnie) to kolejne elementy mające zmienić otoczenie małych gospodarstw.”\nPomóc chce też ARiMR, na co zwrócił uwagę Michał Rybarczyk „Staramy się od kilku lat uprościć mechanizm składania wniosków o dopłaty od producentów rolnych, także tych ekologicznych. Wypełnienie wniosku nie wymaga wychodzenia z domu – aplikacja eWniosekPlus jest intuicyjna, wymaga tylko potwierdzania lub modyfikacji danych, rolnik nie musi praktycznie niczego sam wypełniać.”\nPolska pionierem Zielonych Obligacji w Europie\nTrzecia debata dnia poświęcona była systemowi ESG oraz Zielonym Obligacjom. Zaproszeni goście przypomnieli, że właśnie Polska była pionierem tego rynku, jako pierwsza emitujące tego typu papiery wartościowe. Dziś liderem rynku jest Francja, ale nasz kraj ciągle bardzo aktywnie funkcjonuje w tym środowisku.\nWojciech Hann, prezes zarządu Banku Ochrony Środowiska rzucił więcej światła na temat, osadzając go w szerokim kontekście: „Musimy sobie zdać sprawę, że dbałość o środowisko nie jest już jedynie dodatkiem w ramach działań CSR firm czy organizacji – zrównoważony rozwój i neutralność klimatyczna stały się jednym z najważniejszych celów gospodarczych całej Unii Europejskiej jasno określone w czasie. Tym samym, wysiłki państw i całych sektorów będą mocno ukierunkowane na ten cel przez najbliższe dekady. To wszystko wymaga koordynacji, organizacji i ogromnych nakładów finansowych. Pod tym względem możemy obserwować na rynku coraz więcej programów czy tzw. zielonych instrumentów finansowych faworyzujących proekologiczne inwestycje lub dedykowanych wyłącznie im. Warto również zwrócić uwagę na ratingi ESG, które stanowią doskonały drogowskaz dla inwestorów zainteresowanych udziałem w zielonej rewolucji. Operowanie i wartościowanie ESG to również znak czasów, w jakich żyjemy. Zachodzące zmiany są w pełni zgodne z wartościami BOŚ, który od początku swojego istnienia specjalizuje się w finansowaniu inwestycji przyjaznych naturze, gdyż wiemy, że korzyści z nich są podwójne.”\nNa temat mechanizmu ESG wypowiedziała się Izabela Olszewska - Członek Zarządu, Giełda Papierów Wartościowych: „Dostajemy sygnały od globalnych funduszy, że spółki nie odnoszące się do wskaźników ESG, nie raportujące ich, będą trafiać na tzw. listę obserwacyjną, czyli potencjalnie mogą stać się spółkami, w które się nie inwestuje.”\nPandemia przyspiesza cyfrową transformację\nNastępne spotkanie poświęcone było e-usługom, zarówno w kontekście administracji rządowej i samorządowej, jak i rynku prywatnego. Paneliści zgodzili się, że nietypowa sytuacja w której znalazł się cały świat wymusiła znaczną zmianę podejścia do tego działań. Konsumenci zmuszeni przez okoliczności zaakceptowali taką formę kontaktu, a kolei wszelkiego rodzaju instytucje pokonały dotychczasową inercję. Jakkolwiek pandemia jest tragicznym wydarzeniem dla świata, dla dynamiki cyfrowej transformacji przyniosła pozytywne skutki.\nW tracie dyskusji pojawił się również modułowości, jako rozwiązanie problemów z ciągłą wymianą urządzeń na nowe. Wprowadził go Piotr Kędzierski z T-Mobile Polska „Być może technologia powinna zmierzać w kierunku modułowości, update’owania urządzeń – zamiast kupować nowy sprzęt, moglibyśmy tylko dostosowywać do nowych potrzeb ten, który już mamy.”\nW podobny sposób wyzwania dotyczące cyfrowej transformacji komentowała przedstawicielka PARP „Światowa gospodarka idzie w kierunku oferowania produktów w formie usług. To będzie jeden z ważniejszych obszarów rozwojowych.”\nMiasta też mogą być zielone\nPrzyszłość budownictwa mieszkaniowego wielokrotnie była poruszana podczas całego Szczytu Klimatycznego. Tym razem jednak paneliści skupili się idei zrównoważonej urbanistyki, rozmawiając o perspektywach jakie czekają polskie miasta w kontekście zrównoważonego rozwoju. Rozmawiano też o nowych technologiach i rozwiązaniach, a także o tym, w jaki sposób postrzegają je konsumenci.\nIwona Sroka z Murapol S.A. zauważyła „Rok z pandemią sprawił, że coraz więcej klientów zwraca uwagę na tak zwane eko trendy w budownictwie mieszkaniowym.”\nRozmowa dotyczyła również fotowoltaiki. Marcin Ścigan z Ministerstwa Klimatu i Środowiska podkreślał: „Rok 2020 w kontekście instalacji fotowoltaiki w gospodarstwach domowych był rokiem przełomowym. Nagle w ciągu 12 miesięcy okazało się że w zasadzie 5% gospodarstw domowych 5% domów Polsce czyli około 300000 w domu zainstalowano panele. A przecież jeszcze do niedawna było uznawane to było za coś drogiego, coś nie dostosowanego do Polski.”\nO tym temacie mówił też Piotr Śmieja z Red Snake „Te korzyści związane z wykorzystaniem energii słonecznej są łatwiejsze do wyliczania, bo jesteśmy w stanie bardzo łatwo ten bilans energetyczny stworzyć. Przypominam, że każdy budynek w Polsce, który jest projektowany ma tworzoną charakterystykę energetyczną. To projektanci tych budynków wyliczają zapotrzebowanie na ciepło, na wodę użytkową dla całego obiektu, a statystycznie też wiemy, ile na pozostaje na inne potrzeby.”\nRYNEK ODPADÓW KOMUNALNYCH NA LEGISLACYJNYM ROZDROŻU\nZdaniem ekspertów nie ma dziś szans, by opłaty za śmieci spadły do dawnego poziomu, jedyne czego dziś możemy oczekiwać to kolejnych wzrostów cen. Sam panel skupił się właśnie wokół wzrostu cen i bilansu ostatnich reform prawa odpadowego. Rozważano też na temat zmian legislacyjnych, które przemodelują ten rynek w przyszłości. Cała branża odpadowa wyraża swój niepokój spowodowany brakiem zaplanowanych reform, przede wszystkim w kontekście systemu ROP (Rozszerzonej Odpowiedzialności Producenta). Zaapelowała też o jak najszybsze przyjęcie przepisów, które zagwarantują wyższe dofinasowanie gospodarki odpadami. Sam panel był jedną z najbardziej emocjonujących dyskusji podczas całego wydarzenia.\nTOGETAIR 2021 – Wiedza i inspiracje\nTo był ostatni dzień Szczytu Klimatycznego TOGETAIR 2021. Wielkiego wydarzenia, śledzonego na żywo przez miliony użytkowników w całym kraju.\n– Do udziału w Szczycie Klimatycznym TOGETAIR zaprosiliśmy ekspertów, którzy dzieląc się swoją wiedzą, doświadczeniem, nie mamy wątpliwości, do wielu cennych zmian. Jesteśmy dumni, że mogliśmy stać się przestrzenią do takiej wymiany myśli i wiedzy. TOGETAIR to więcej niż kongres - to miejsce do poznania możliwości posłuchania ludzi, zdobywania wiedzy ekologicznej w dowolnym, najbardziej dogodnym momencie. Przypominamy, że treści ze Szczytu dostępne są przez cały rok – komentuje Agata Śmieja, Prezes Fundacji Czyste Powietrze i pomysłodawczyni całego wydarzenia.\n– W tym roku TOGETAIR był połączeniem projeku raportu i debaty o ogólnopolskim i międzynarodowym zasięgu, którego celem było wyeksponowanie polskich działań, zarówno na szczeblu administracji krajowej, jak i przedstawienie w Unii Europejskiej polskiego stanowiska na rzecz ekologii i zmniejszenia emisji CO2 – precyzował Artur Beck, Producent i organizator Szczytu Klimatycznego TOGATAIR, Prezes Fundacji Pozytywnych Idei\nMateriał oryginalny: TOGETAIR 2021: Nowe deklaracje, ważne decyzje i wielkie emocje podczas debat! - Polska Times\nNOWE Koronawirus - nowe zakażenia 30.07.2021 w woj. warmińsko-mazurskim. Zobacz, ilu mamy chorych


Dostosowywanie reguł przy użyciu portalu — Zapora aplikacji sieci Web platformy Azure | Microsoft Docs\nDostosowywanie reguł zapory aplikacji sieci Web przy użyciu Azure PortalCustomize Web Application Firewall rules using the Azure portal\nZapora aplikacji sieci Web Application Gateway Azure (WAF) zapewnia ochronę aplikacji sieci Web.The Azure Application Gateway Web Application Firewall (WAF) provides protection for web applications. Te zabezpieczenia są udostępniane przez zestaw reguł programu Open Web Application Security (OWASP) Core (KSR).These protections are provided by the Open Web Application Security Project (OWASP) Core Rule Set (CRS). Niektóre reguły mogą spowodować fałszywie dodatnie i blokować rzeczywisty ruch.Some rules can cause false positives and block real traffic. Z tego powodu Application Gateway oferuje możliwość dostosowywania grup reguł i reguł.For this reason, Application Gateway provides the capability to customize rule groups and rules. Aby uzyskać więcej informacji na temat określonych grup reguł i reguł, zobacz Lista zasad i reguł reguł KSR aplikacji sieci Web.For more information on the specific rule groups and rules, see List of Web Application Firewall CRS rule groups and rules.\nJeśli Brama aplikacji nie korzysta z warstwy WAF, opcja uaktualnienia bramy aplikacji do warstwy WAF zostanie wyświetlona w okienku po prawej stronie.If your application gateway is not using the WAF tier, the option to upgrade the application gateway to the WAF tier appears in the right pane.\nWyświetlanie zasad i grup regułView rule groups and rules\nAby wyświetlić grupy i reguły regułTo view rule groups and rules\nPrzejdź do bramy aplikacji, a następnie wybierz pozycję Zapora aplikacji sieci Web.Browse to the application gateway, and then select Web application firewall.\nWybierz zasady WAF.Select your WAF Policy.\nWybierz reguły zarządzane.Select Managed Rules.\nTen widok przedstawia tabelę na stronie wszystkich grup reguł dostarczonych z wybranym zestawem reguł.This view shows a table on the page of all the rule groups provided with the chosen rule set. Zaznaczone są wszystkie pola wyboru reguły.All of the rule's check boxes are selected.\nWyłączanie grup reguł i regułDisable rule groups and rules\nNależy zachować ostrożność podczas wyłączania reguł lub grup reguł.Use caution when disabling any rule groups or rules. Może to spowodować zwiększenie zagrożeń bezpieczeństwa.This may expose you to increased security risks.\nPo wyłączeniu reguł można wyłączyć całą grupę reguł lub określone reguły w jednej lub kilku grupach reguł.When you're disabling rules, you can disable an entire rule group or specific rules under one or more rule groups.\nAby wyłączyć grupy reguł lub określone regułyTo disable rule groups or specific rules\nWyszukaj reguły lub grupy reguł, które chcesz wyłączyć.Search for the rules or rule groups that you want to disable.\nZaznacz pola wyboru dla reguł, które chcesz wyłączyć.Select the check boxes for the rules that you want to disable.\nWybierz akcję w górnej części strony (Włącz/Wyłącz) dla wybranych reguł.Select the action at the top of the page (enable/disable) for the selected rules.\nReguły obowiązkoweMandatory rules\nPoniższa lista zawiera warunki, które powodują, że WAF zablokują żądanie w trybie zapobiegania.The following list contains conditions that cause the WAF to block the request while in Prevention Mode. W trybie wykrywania są one rejestrowane jako wyjątki.In Detection Mode, they're logged as exceptions.\nNie można ich skonfigurować ani wyłączyć:These can't be configured or disabled:\nNie można przeanalizować treści żądania w wyniku zablokowania żądania, chyba że inspekcja treści jest wyłączona (XML, JSON, dane formularza)Failure to parse the request body results in the request being blocked, unless body inspection is turned off (XML, JSON, form data)\nDługość danych treści żądania (bez plików) jest większa niż skonfigurowany limitRequest body (with no files) data length is larger than the configured limit\nTreść żądania (w tym pliki) jest większa niż limitRequest body (including files) is larger than the limit\nWystąpił błąd wewnętrzny w aparacie WAFAn internal error happened in the WAF engine\nSpecyficzne dla KSR 3. x:CRS 3.x specific:\nPróg limitu przychodzącego wyniku anomaliiInbound anomaly score exceeded threshold\nPo skonfigurowaniu wyłączonych reguł można dowiedzieć się, jak wyświetlić dzienniki WAF.After you configure your disabled rules, you can learn how to view your WAF logs. Aby uzyskać więcej informacji, zobacz Application Gateway Diagnostics.For more information, see Application Gateway diagnostics.


[end] Daj mi siebie\nWszystko było gotowe i czekało, aż cała uroczystość się rozpocznie. Nawa kościoła, jak i wszystko dookoła niego było pięknie ozdobione i czekało...\nNa pewno nie na szczęśliwą i zakochaną w sobie parę. Na pewno nie na tych, którzy z niecierpliwością oczekiwali tego dnia?\nNa kogo czekali zniecierpliwieni goście i płaczący rodzice Młodej Pary?\nKogo wzrokiem szukał Kenneth?\nDlaczego on tam w ogóle był, skoro nie był jakkolwiek powiązany z rodziną żadnego z nich?\nCo takiego spowodowało, że znalazł się tam, tego dnia i o tej porze?\nZ wielkiej limuzyny wysiadł szofer, który otworzył drzwi kobiecie ubranej w pudrową, ozdobioną masą falbanek – przypominającą tę z bajek Disney'a – suknię. Rozglądała się przerażona dookoła, próbując w ten sposób odnaleźć swoją ostatnią deskę ratunku.\nTo Maren, nieszczęśnica, uległa woli swoich rodziców. Zbyt słaba, aby sprzeciwić się ich woli. Zbyt słaba, aby zawalczyć o swoje szczęście. Jej twarz wyglądała jak istna maska – pod warstwą makijażu ukrywały się podpuchnięte oczy i grymas smutku i niechęci do swojego wybranka.\nNie widziała w swoim życiu miejsca dla narzeczonego, mimo to ten nie chciał z niej rezygnować.\nTuż po niej pojazd opuścił wysoki brunet, uśmiechający się do wszystkich, którzy go obserwowali. Wyglądał jak istne przeciwieństwo Maren, prawda? Szczęśliwy, oczekujący tego dnia, aby przed Bogiem przyrzec ukochanej kobiecie miłość po grób? Tak tez nie było, on też miał na sobie maskę. Maskę zakochanego gościa, który szaleje na punkcie swojej narzeczonej. Chociaż nie, szalał. Ale za jej majątkiem.\nPoprawił kamizelkę garnituru i stanął tuż obok kobiety, aby schwycić ją pod łokciem. Patrzył się wprost na fotografów, którzy wykonywali masę zdjęć, aby uwiecznić nową drogę, na jaką wchodził, żeniąc się z nią.\nKenneth nie był w stanie się ruszyć i powstrzymać tej całej szopki. Miał wrażenie, że stopy wrosły mu w wyłożone kostką brukową podłoże. Chciał krzyknąć, jednakże jego usta nie były w stanie wydać z siebie jakiegokolwiek dźwięku.\nTo gorsze niż koszmar, prawda?\nNa szczęście było to tylko marą senną. Kolejnym złym snem, które ostatnimi czasy nie opuszczały Gangnesa. Przecież o tej sytuacji minął rok! Dlaczego ostatnio zaczęło to do niego wracać?\nPrzecież ich życie się unormowało – nikt nie mącił tego, co było między nimi. Poznawali się każdego dnia, uczyli się żyć ze sobą bez tego całego rollercoastera, jaki był przed jej ślubem.\nNikt z niepowołanych nie był w stanie ich namierzyć. Nikt nawet nie próbował tego zrobić, Valskraa pocieszył się zachowaniem posady i „odszkodowaniem” od niedoszłego teścia. Strata maren nie bolała go tak, jak możliwość nie osiągnięcia swojego celu – dobrania się do jej pieniędzy.\nMaren żyje tak, jakby Brand w ogóle nie istniał. Uśmiecha się, korzysta z życia. Wspiera ukochanego w jego pracy. W Drammen czuje się jak u siebie, szybko odnalazła się w nowym miejscu. W końcu śmiało może powiedzieć, że jest szczęśliwa.\nKenneth odetchnął ciężej, powoli otwierając oczy. Sny tego typu zawsze powodowały u niego powrót do dość niewygodnych wspomnień – do tych chwil, kiedy bał się o nią. O tę, która teraz leżała tuż obok niego, która spoglądała na niego tak, jak nikt się na niego nie patrzył, oprócz mamy!\nKobieta uśmiechnęła się do niego, nachylając się nad nim. Delikatnie musnęła jego usta, aby po chwili znów zatracić się w tej przyjemnej czynności.\n- To nasz dzień, Kenny.\n*część, która powstała w Walentynki*\nkochane! słowa Maren nie padły tu przypadkowo – nie przypadkowo też tak to skończyłam, w dodatku nawiązując do punktu kulminacyjnego tej historii... jak myślicie, co byłoby dalej, gdybym jeszcze miała pisać karty w historii Maren i Kennetha? w komentarzach śmiało możecie nakreślić mi swoją wizję kontynuacji tej historii ;)\n*część z dziś*\nnaprawdę nie jestem w stanie uwierzyć, że jesteśmy w tym miejscu, już w ostatecznie ostatecznym poście. te dwadzieścia pięć tygodni, w których zmagałyście się z losami Maren i Kennetha... wow, kiedy to zleciało? :O\nchcę Wam podziękować za swoją obecność, za to, że wraz ze mną przeżywałyście losy naszej dwójki :) pozdrawiam Adę (już nie Aga, chyba zapamiętam :D), moją „siostrę” odnośnie bohatera i tak trochę fabuły :D trzymam kciuki za Ciebie, pamiętaj!\ndziękuję za każdą z ponad 11 tysięcy odsłon, dziękuję za każde słowo, które złożyło się na 192 komentarze!!\nnie wiem, co mogę jeszcze napisać, prócz tego, że zapraszam Was na inne historie, takie, w których bardziej się odnajduję, czyli piłkarskie:\nMagnetisch - to opowiadanie terminowo wchodzi za tę historię ;)\nManchmal wünsch' ich, du wärst hier - historia, której kolejny rozdział powinien być dziś (XDD), ale dałam wczoraj, abyście mogły przeżywać powyższy post; osobiście to fanfiction to praca mojego życia, tu chyba w końcu się pokazałam\nPokochaj mnie. Pokochaj z bliznami na ciele i duszy - Olek! (💗) moja kolejna perełka, zresztą, jak moje każde opowiadanie :D\nAutor: dominka b o 15:05 8 komentarzy:\nDwadzieścia pięć - ostatni\nOstatnie trzy dni były niesamowicie bardzo obfitujące w emocje. Dopracowywaliśmy ostatnie szczegóły dotyczące soboty. Dużo rozmawiałam z mamą, która starała się spędzać ze mną każdą wolną chwilę... Prócz niej byłam w towarzystwie Daniela i jeszcze jednego z jego kolegów, który miał pomagać przy akcji „Powstrzymać Wesele”, jak to razem wymyślili.\nWsparcie ze strony chłopaków było czymś... dziwnym, zważając na to, jacy są z natury. I na to, że nie szczędzili sobie jednoznacznych tekstów związanych z obecnym stanem Gangnesa. Na ich szczęście byłam taka łaskawa, że nie poskarżyłam się Kenny'emu i w miarę spokojnie słuchałam tych idiotyzmów, jakimi często się raczyli.\n- To ja już wiem, czemu tak się załatwił - mruknął po cichu Philip do Daniela. Tak cicho, że słyszałam każdą, absolutnie każdą, głoskę, jaką wypowiedział.\n- Dziwisz się? Gdybym wcześniej na nią trafił, to skończyłbym gorzej, byleby wiesz... - wybuchli śmiechem, który momentalnie ucichł w chwili, kiedy zjawiłam się w pomieszczeniu, niosąc tackę z mrożoną kawą. Ta cisza była istnym miodem dla moich uszu.\n- Z czego tak żartujecie? - spytałam, siadając na fotelu. Przerażeni skoczkowie rozglądali się po pomieszczeniu, byleby nie złapać ze mną kontaktu wzrokowego. Wiedzieli, że wszystko słyszałam, ale byli takimi tchórzami, że się do tego nie przyznają.\nPrzypominając sobie tę sytuację próbowałam podnieść się na duchu. Godzina „zero” zbliżała się nieubłaganie, chwila pojawienia się przyjaciół Branda w tym domu po mnie tak samo... Zaczynałam się bać, bo przez ostatnie dni było naprawdę cicho w sprawie z nim związanej. Ogarniało mnie przeczucie, że stanie się coś złego... Że zrobi wszystko, abym nie mogła uciec.\nMama przyglądała mi się z niepokojem. Stałam przed lustrem i patrzyłam się na suknię. Wciskając ojcu kit o ciąży dostarczyłyśmy z mamą kolejny powód, aby ten ślub się odbył. Peter nie rozmawiał o niczym innym, jak o wnuku, który tak naprawdę nie istniał. Czułam się podle, kłamiąc w tak poważnej kwestii.\nBrand nie chciał dzieci, wręcz ich nie lubił. Ja walczyłam ze sobą od tamtego czasu, z zazdrością patrząc się na inne kobiety, które zajmowały się swoimi pociechami, czy też się ich dopiero spodziewały. Sama chciałam mieć swojego malucha, który jako jedyny gwarantowałby mi miłość bezgraniczną. Którego sama kochałabym jak najbardziej się dało. Niestety, nie dane jest mi być w tym stanie... I najpewniej nie będzie.\nOdetchnęłam ciężej, kiedy kobieta położyła mi dłoń na ramieniu. Skinęła mi głową, a ja wszystko zrozumiałam – plan czas zacząć. Wielka limuzyna czekała na podjeździe. O jej bok stali oparci dwaj młodzieńcy. Cóż, Brand lubuje w takim towarzystwie... Wóz zawiózł nas prosto pod świątynię.\nPrzed kościołem widziałam Tande, który podobnie jak mama, tylko skinął mi głową, dając znak, że wszystko idzie dobrze. Oby tak było...\nBrand czekał przed ołtarzem, gdzie miał złożyć przysięgę pełną kłamstw. Przecież mnie nie kocha, a ten związek miał tylko podnieść go społecznie i pokazać, kto tu rządzi. Nic dla niego nie znaczę, a on mimo to przed Bogiem chce przysiąc mi miłość po sam grób. Dobre sobie.\nMój ojciec nieprzerwanie się uśmiechał, prowadząc mnie przez długość nawy. Dyskretnie obserwowałam wszystkich zgromadzonych – czemu miałam wrażenie, że widzę zazdrość w oczach innych? Czego mi zazdrościli? Majątku? Pozycji społecznej? Branda? Gdyby tylko wiedzieli, jak to wszystko wygląda od środka to ich światopogląd momentalnie uległby zmianie... Ale tego się nie dowiedzą, przecież dom jest od prania własnych brudów, nie należy wywlekać ich na zewnątrz...\nZadrżałam, czując chłodną dłoń Valskraa chwytającą moją. Ogarnęło mnie obrzydzenie, kiedy jego wargi zetknęły się ze skórą. Jego wzrok spoglądał na mnie z niehamowaną pogardą... Jak ja mogłam kochać tego człowieka? Jak mogłam poświęcić mu cztery lata życia? Jak mogłam być tak ślepą idiotką? Dlaczego Kenneth nie stanął mi na drodze o wiele wcześniej?\nZasypywałam siebie pytaniami, na które znałam odpowiedź: musiało tak być. Musiałam się nacierpieć, aby otrzymać upragnioną nagrodę – szczęście i odwzajemnione uczucia.\nW końcu nadeszła upragniona chwila – ksiądz zadał pytanie, które przerwało wiele ślubów.\n„Jeżeli ktoś zna powód, dla którego ci dwoje nie mogą się pobrać, niech przemówi teraz, albo zamilknie na wieki”. Czułam, że serce zaraz wyskoczy mi z piersi, w przeciwieństwie do nienaturalnie spokojnego Branda. Branda, który zaraz zostanie z niczym.\nWtedy to usłyszałam dziwny hałas, zamieszanie i masę wstrzymanych oddechów. Wszystko szło jak najbardziej pomyślnie.\n- Ja znam powód! - wykrzyczał donośnie Tande, na co momentalnie się poderwałam i ruszyłam w stronę młodego skoczka. Gdyby nie to, że mam wprawę w biegu w szpilkach, to na pewno bym się wyłożyła w tym kościele. Jednakże to doświadczenie mnie przed tym uchroniło i w pełnej gracji opuściłam wraz z Norwegiem świątynię, pożegnana masą krzyków i innych takich, które nakazywały mi się zatrzymać.\nUlga, jakiej doznałam, nie da się opisać. Wszystko, co złe, ze mnie uleciało. Zostawiając go tam, skompromitowanego, poczułam, że wyrównałam nasze osobiste porachunki. Przegrał.\n- Świetnie się spisałaś - oznajmił Daniel, kiedy otwierał mi drzwi od samochodu Philipa.\n- Też ładnie krzyczałeś - zaśmialiśmy się, a Tande teatralnie się ukłonił.\n- Szybko, szybko, czasu na gratulacje Wam starczy, a nie - poganiał nas Sjoeen. - Musimy zdążyć przed zbierającym się tłumem.\nDaniel wślizgnął się za mną na tylną kanapę Jeepa, który jako jedyny umożliwił mi swobodne siedzenie w tej kiecce. Jeśli kiedykolwiek będę jeszcze organizować swój ślub, to wybiorę możliwie najprostszą.\nRosanna, dziewczyna Philipa, w swoim mieszkaniu pomogła mi się przebrać w coś luźniejszego. Niedługo potem znów byliśmy w drodze – naszym kierunkiem było Drammen, a dokładniej mój dom. Nasz dom. Miejsce, gdzie wraz z Kennethem zacznę wszystko od nowa.\nWtedy to też przypomniało mi się, że miałam zadzwonić do Gangnesa, który to wszystko przeżywał, najpewniej będąc sam. Musiałam go uspokoić. Szybko wybrałam jego numer, a on jeszcze szybciej odebrał.\n- Wszystko poszło wręcz wybornie, kochanie - szepnęłam, w odpowiedzi słysząc jego odetchnięcie z ulgą.\nwypowiem się przy epilogu, bo teraz nie mam żadnego pomysłu :\_\nManchmal wünsch' ich, du wärst hier\nAutor: dominka b o 13:28 5 komentarzy:\nNa dzień przed zaślubinami panny Ristad byłem już w Drammen. Pieprzone trzy godziny od Maren, u której od trzech dni był Tande. Nie byłem tym faktem za zbytnio pocieszony, ale przynajmniej miałem pewność, że jest bezpieczna.\nValskraa dziwnie się zachowywał – nie rzucał się, był potulny niczym baranek... Przynajmniej tak słyszałem. Nie wiem czemu, ale miałem wrażenie, że to najzwyklejsza podpucha, a prawdziwa jazda szykuje się na jutro... Gdyby nie noga, to nie mógłbym znaleźć sobie miejsca. Gdyby nie mama Daniela to chyba bym oszalał z samotności. Kobieta troszczyła się o mnie tak bardzo, że czułem, że gdyby mogła, to najchętniej by mnie zaadoptowała. Przy okazji pokazywała i opowiadała różne kompromitujące rzeczy o swoim starszym synalku. Hm, mogę je kiedyś dobrze wykorzystać.\nSobotni poranek zacząłem od stresu roku. Gdyby nie pani Trude, to chyba bym tam wykitował.\nOpowiedziałem kobiecie o Maren. Na dobrą sprawę wiedzieli już o niej wszyscy. Na dobrą sprawę to dobre określenie. Nawet nie wiem jakim cudem, ale przypomniałem sobie o dość ważnej sprawie.\nBoże, co za fail. Nie rozmawiałem z nimi od niemal miesiąca, nie wiedzieli, co się u mnie dzieje, o tym, że na razie mogę pożegnać się ze skokami... Co za niewdzięczne dziecko ze mnie.\nSpróbowałem temu w jakikolwiek sposób zaradzić, dlatego zadzwoniłem do nich jak najszybciej się dało. Dzięki temu mogłem, choć na chwilę, oderwać myśli od Maren.\nMama oczywiście miała swoje pretensje, ale zniknęły jeszcze szybciej niż się pojawiły. Pokazała mi jeszcze swoją „lepszą” stronę – jej paskudne poczucie humoru... „Ciekawe, jakbyś miał w takim stanie łapać Stine, gdyby ta tak nagle zdecydowałaby się uciec Ci sprzed ołtarza”. mamo! To było tak bardzo nie na miejscu... Westchnąłem ciężko, a pani Trude po tym wybuchła stłumionym śmiechem.\nRozmowa trwała jeszcze jakieś dziesięć minut. Przy okazji dowiedziałem się nawet, co dzieje się u psa sąsiadki babci siostry ciotecznej mamy, aczkolwiek byłem świadomy tego, że mama musiała się komuś wygadać. No trudno, że ja byłem tą „ofiarą”.\nOdetchnąłem z ulgą, kiedy tylko odkleiłem telefon od ucha, aczkolwiek jak to ja, za długo tym stanem nie mogłem się cieszyć. Myśli o pannie Ristad znów wróciły, a natłok emocji zwiększał się z każdą sekundą, jaka przybliżała mnie do godziny 13, czyli początku tej pieprzonej ceremonii. Z takim tempem to ja nie wytrzymam do jakiejkolwiek wiadomości, że im się udało...\n- Spokojnie, Kenneth - pani Trude pogładziła mnie po głowie, niczym pięciolatka. Cóż, w moim obecnym stanie wyglądałem i czułem się jak ten nieporadny pięciolatek...\nNigdy nie spodziewałem się, że będę się tak czymkolwiek denerwował... Ta kobieta zdecydowanie mnie zmieniła. Czuję i wiem, że na lepsze. Wszyscy są tego zdania.\nTeraz spoglądam na to wszystko zupełnie inaczej. Wszystko jest żywsze, lepsze...piękniejsze. Może relacja z panną Ristad jest niecodzienna, ale wiem, że chcę, aby trwała jak najdłużej. Wiem, że jej obecność jest wyznacznikiem mojego szczęścia... Po prostu mnie.\nCo chwila zerkałem na telefon, niemal na szpilkach oczekując wiadomości od Maren, czy od samego Daniela. Czekałem na to głupie „Udało się” jak na wybawienie. Każda chwila zwłoki powodowało, że moją głowę przeszywały coraz bardziej chore i nierealne scenariusze, nad którymi nie byłem w stanie zapanować.\nGodzina trzynasta pięćdziesiąt siedem przyniosła kres mym udrękom. Na wyświetlaczu pojawiło się zdjęcie i numer Maren, a ja w szale euforii odbierałem to połączenie.\n~ Wszystko poszło wręcz wybornie, kochanie ~ to zdanie przyniosło spokój, jakiego nie umiem określić nawet najbardziej rozbudowanymi epitetami, metaforami i innymi takimi. Już po wszystkim. Najgorsze minęło.\n- Nawet nie wiesz, jak się cieszę. I jak bardzo nie mogę się doczekać Ciebie w naszym domu.\nNasz dom... To brzmi tak niedorzecznie! Chwilami nadal ciężko mi się myśli o Maren jako o kobiecie, z którą przyjdzie mi przejść przez życie.\n~ Ja też nie mogę, Kenny. W chwili wybiegania z kościoła poczułam, że zostawiam za sobą całą niewygodną, a nawet i okropną, przeszłość. Rozpoczynam coś nowego. Z Tobą, Kenny. Z kimś, za kim szaleję tak bardzo, że powinnam wylądować w ośrodku specjalnej troski ~ wyszczerzyłem się jak głupi, słysząc te słowa. Czułem to samo – to miejsce pozwoli nam ruszyć od praktycznie zera. Na nowo rozpoczniemy naszą przygodę. ~ Chcę już być obok Ciebie. Nie musieć się niczym martwić, po prostu leżeć na łóżku, wtulona w Ciebie.\n~ Tylko bez takich pogawędek mi tu! ~ zaśmiał się Tande, ale żadne z nas nie miało w planach przejmować się jego skargami i zażaleniami. Nie widziałem jej przez dziesięć dni! A kamerka Skype to nie to samo...\n~ Musisz użerać się z tym jeszcze przez jakieś dwie godziny ~ moja ukochana odpowiedziała Młodemu. Nie musi się użerać tak w sumie, pomyślałem. Jak znajdzie dziewczynę, to jego podejście do życia radykalnie ulegnie zmianie. Ale żeby jeszcze jakakolwiek chciała słuchać jego pierdolenia bez ładu i składu... Będzie ciężko, aczkolwiek to nie znaczy, że nie jest nie do wykonania.\n~ Potem udam się na szybko do naszego psychologa na terapię, bo zryjecie mi banię ~ halo! Czemu oni zachowują się tak, jakby w ogóle mnie nie było?\n~ Zobaczymy, jak sam będziesz się zachowywał, kiedy i Ciebie jakaś pokocha.\n~ Jeśli tak się stanie, to przysięgam, Maren, zabiorę Cię na kawę. Nawet na kawę z ciastkiem!\n- Laczek! - zawyłem, w odpowiedzi słysząc śmiech dwójki rozmówców. - Bez takich mi tu.\ntak zareagowałyście po wszystkim, co nie? XD pewnie było „boże, w końcu ta idiotka im odpuściła” XD\nAutor: dominka b o 13:10 8 komentarzy:\nNie powinnam w to zwątpić nawet na chwilę. Nie w niego. We wszystko inne mogłam, ale Kenneth... Oprócz mamy mam tylko go.\nRozmawialiśmy przez dobre pół godziny. Jego głos uspokoił mnie na tyle, że byłam w stanie w miarę trzeźwo myśleć. Aczkolwiek nadal nie byłam pewna tego, co powinnam teraz zrobić.Na dobrą sprawę mogłabym przecież już teraz wyjechać... Ale nie byłaby to oznaka tchórzostwa?\nNa to pytanie odpowiedzi mogłaby mi udzielić jedna osoba – Yvonne...\nStróż siedzący w dyżurce przed bramą skinął mi głową, kiedy tylko przejechałam obok niego. W środku znów poczułam zwątpienie. A także strach.\nNiepewnie opuściłam pojazd i przeszłam przez okazałe podwórze. Moje stopy mozolnie odbijały się od stopni, jakie dzieliły mnie do wejścia do środka. Aczkolwiek w końcu się udało.\nW środku przywitała mnie głucha cisza. Dopiero później pojawiła się Ann, pokojówka, która przekazała mi informację, że moja mama znajduje się w swoim gabinecie. Podziękowałam jej i udałam się na drugie piętro, gdzie znajdowało się owe pomieszczenie.\n- Mamo... Muszę z Tobą porozmawiać - szepnęłam, kiedy tylko znalazłam się w środku. Weszłam bez pukania, bo te sekundy oczekiwania na pewno sprawiłyby, że uciekłabym z posesji. Kobieta oderwała wzrok od lektury książki, po czym przyjrzała mi się uważnie. Czego mogła się dopatrzeć?\n- Oczywiście, słońce - uśmiechnęła się lekko, podnosząc się ze skórzanego fotela. Podeszła do mnie, aby pocałować mnie na spóźnione powitanie w oba policzki, a następnie wyprowadziła mnie z pomieszczenia.\nJej celem okazał się ogród za domem, gdzie była pewność, że jesteśmy same i nikt nas nie usłyszy. Próbowałam zebrać wszystkie myśli i wydarzenia z dzisiejszego poranka, aby przekazać je kobiecie.\n- Brand dowiedział się, że już nie jestem prezesem. Boję się, że zwęszy coś więcej... Chcę stąd wyjechać.\nKolejne kilka minut czekałam na odpowiedź – denerwowałam się coraz bardziej. To milczenie... Było o wiele gorsze niż chociażby określenie mnie niezrównoważoną idiotką, czy tchórzem. To chodzenie zaczynało mnie denerwować... Mamo, powiedz coś! Powiedz, że podzielasz moją wolę, albo wręcz przeciwnie... Tylko nie milcz, błagam...\n- Gdzie chcesz wyjechać?\n- Do Innsbrucka... Do Kennetha.\n- Maren, nie. Nie tam - szepnęła błagalnie. - Brand domyśliłby się i ruszył za Tobą - zacisnęłam wargi, zerkając przed siebie. Za domem stała jakaś postać, która machała w naszą stronę...\nPrzeniosłam swój spłoszony wzrok na mamę, a ta pogładziła mnie po głowie, jakby chciała mnie uspokoić. Jednocześnie prowadziła mnie w tamtą stronę...\n- Zostaw to mi - powiedziała tajemniczo.\nUdałyśmy się w do Petera, który – podobnie jak mama – złożył całusy na moich policzkach w geście powitania.\n- Słyszałem dość nieprzyjemną wiadomość, dotyczącą Twojej osoby, córko... - mogłam się tego spodziewać. Mogłam spodziewać się, że ten tchórz powie ojcu o tym, że odchodzę. Spuściłam wzrok, nie chciałam, aby ojciec zobaczył w moich oczach strach.\n- Oh, Peter. Maren ostatnio ma...drobne problemy ze zdrowiem. Dlatego Stine ją zastępuje.\n- Ze zdrowiem? - uniósł brew ku górze, a ja lekko skinęłam głową. - Oby to było tylko chwilowe...\n- Myślę, że nie takie chwilowe... - mówiąc to...pogładziła mój brzuch.\n- Maren? - wykrztusił z siebie zaskoczony Peter, a ja sztucznie się uśmiechnęłam. Mamo! Przecież to tak...trudna dla mnie kwestia. I tak bolesna... - Brand wie?\n- Nie. Ty jesteś drugą osobą, która się o tym dowiedziała.\n- Dlatego rezygnuję z pracy. Nie chcę...powtórki z wtedy - wówczas wracałam z pracy. Nie przeciążałam się, zajmowałam się po prostu papierkowymi sprawami. Dlatego nigdy nie wybaczę sobie tego wypadku – sama się po części do niego przyczyniłam...\nZauważyłam, że i na twarzy mężczyzny pojawił się grymas przygnębienia... Mimo tego, jaki jest, to ta tragedia też go dotknęła...\n- Dobrze myślałem, że za tym stoi coś...większego - zdawkowo się zaśmiał. Mi nie było do śmiechu. - Nawet nie jesteś w stanie sobie wyobrazić tego, jak się cieszę, kochanie - delikatnie ujął moje dłonie i podsunął je sobie pod twarz, aby ucałować. - Wszystkie moje obawy bezpowrotnie uleciały, zastąpiło je szczęście. Twoje szczęście. Wasze szczęście.\n- Dziękuję, tato - kąciki ust znów lekko drgnęły ku górze. Większą siłę skupiałam na tym, aby myśli związane z macierzyństwem nie zaczęły mną kierować. Nie mogłam nawet spoglądać w kierunku matek, bo wypełniała mnie wtedy taka zazdrość...\n- Yv, wiesz może, gdzie jest Ann?\n- Nie - Peter skinął głową.\n- Muszę ją odnaleźć. Cóż, nie będę Wam przeszkadzać... Uważaj na siebie - jeszcze przez chwilę trzymał moje ręce, po czym udał się z powrotem do środka.\nNie wiedziałam, co powiedzieć. Czy znajdzie się jakiekolwiek słowo, jakie przejdzie mi przez gardło po tym, co powiedziała moja mama – skłamała i to w tak okrutny sposób... Powiedziała to, czego chciałam przez długie lata, a czego brał się Valskraa – odpowiedzialność...\n- Jeśli chcesz wyjechać, to tylko i wyłącznie do Drammen. Tam nikt nie będzie Ciebie szukał. O tym miejscu wiesz tylko Ty i ja - zaczęła, znów kierując się w stronę ogrodu. Jakbym w ogóle nie miała prawa niczego powiedzieć.\nNie żeby jej plan nie był dobry. Po prostu... To teraz nie było na miejscu.\n- Dlaczego powiedziałaś, że...że jestem w ciąży?\n- Zmień też numer i wyp... - zreflektowała się, że zabrałam głos. Spojrzała na mnie smutno, a jej głos stał się jeszcze cichszy. - Przepraszam, kochanie. Aczkolwiek wiedziałam, że tylko ta wiadomość pozwoli wszystkim odpowiednio zamydlić oczy. Wracając do tego, co Ci mówiłam – musisz wyczyścić swoją kartę, aby nie używać jej po przeniesieniu się do Drammen. Zmień też numer, a reszta... Reszta sama przyjdzie.\ncoś myślę, że tak wyglądałyście, jak to czytałyście XD\njestem też przekonana, że za długo nie pożyję – chcę Wam przekazać informację, że zbliża się koniec tej historii. za dwa tygodnie będziecie odczytywać słowa ostatniego rozdziału, a później tylko krótki epilog, który na pewno, według mnie, przypadnie Was do gustu :)\nAutor: dominka b o 14:13 7 komentarzy:\nWieczorem już byłam w Austrii, a dokładniej w Innsbrucku, gdzie Kenny miał operację. Gdyby nie to, że panicznie boję się samolotów i lotów, to rozniosłabym samolot i wszystkich dookoła mnie. Ale ten przelot był jedyną możliwością, abym była jak najszybciej przy nim. Musiałam tam być, potrzebował mnie.\nZ portu lotniczego odebrał mnie Daniel i Andreas. Żadne z nas nie odezwało się żadnym słowem, prócz niemrawego przywitania – chłopacy byli bardzo blisko, każdego dotknął ten uraz. Dodatkowo nie byłam zbytnio skora do rozmowy.\nW szpitalu byliśmy po godzinie drogi. Potwornie ciągnącej się godzinie...\nPrzed salą widziałam trenera oraz jeszcze jednego skoczka – Andersa. Na powitanie skinął mi tylko głową, wracając do śledzenia czegoś w telefonie.\nPodeszłam do drzwi i...zawahałam się. Co, jeśli nie będzie chciał, abym tam była? Wszystko wskazuje na to, że wyrzucił wszystkich... Mimo to zebrałam się w garść i weszłam do środka. Chciałam mu pokazać, że jestem przy nim zawsze, nie zważając na wszystko – zaczynając od obowiązków, a kończąc na odległości.\nLeżał na łóżku na wznak z zamkniętymi oczami. Oddychał miarowo, a jego ciało okryte było cienką, białą kołdrą. Zamiast jednej nogi miał gips, który na dobrą sprawę przypominał kłodę... Na jego twarzy malował się pozorny spokój...\n- Wyjdź - mruknął, nie podnosząc powiek. Westchnęłam ciężko, podchodząc bliżej. Przysiadłam się na taborecie tuż obok jego łóżka i delikatnie schwyciłam jego dłoń. Nieśmiało otworzył jedno oko, a potem drugie. Przez chwilę się uśmiechał, a potem...\n- Spieprzyłem to wszystko... - jęknął, zaciskając swoje palce na moich. - Na najbliższe dwa miesiące jestem skazany na to - wskazał na gips. - Jak mamy uciec?\nWestchnęłam ciężko, przenosząc się z siedziska bliżej niego, na łóżko.\n- Teraz się tym przejmujesz, tak? - świetnie! Jakby nie miał ważniejszych spraw na głowie... - Wiesz, co przeżywałam, jak Daniel powiedział mi, że upadłeś na treningu?\n- Bałam się o Ciebie, idioto - szepnęłam, nachylając się nad nim. - Bałam się, bo mówiłeś, jak bardzo ten sport jest niebezpieczny, a Ty teraz chcesz się zamartwiać tym pieprzonym ślubem?!\nUniósł głowę, aby swoimi wargami spróbować mnie choć trochę uspokoić. Zarzuciłam ręce na jego szyję, bez oporów oddając się pieszczocie. W sumie trochę pomogło. Ale i tak byłam zła.\n- Bałam się, bo Cię kocham - nie podnosiłam głosu, a także nie odrywałam naszych ust. - Nie chciałam nawet myśleć o tym, że stało Ci się coś poważnego...\n- Maren... - ledwo to z siebie wykrztusił, a ja odrobinę się odsunęłam, przesuwając dłońmi po jego policzkach. Uśmiechałam się cały czas, będąc z siebie dumna – powiedziałam to. Przyznałam się mu do swoich uczuć. - Też Cię kocham... Kocham, jak wariat.\nNiestety kolejnego dnia musiałam wracać z powrotem do Lillehammer. Nie chciałam tego robić, ale...musiałam. Byłoby to podejrzane, gdybym dłużej nie pojawiał się w pracy.\n- I jak, lepiej już? - spytała Stine, opierając się o moje biurko. Do pracy wróciłam dwa dni po wiadomości o kontuzji Kennetha.\n- Tak - odparłam, spoglądając na towarzyszkę. - Zdecydowanie.\nMimo, iż Kenny miał pozostać w szpitalu przez najbliższe dni, to niczym się nie martwiłam. Koledzy skoczka zobowiązali się mu pomóc w „uprowadzeniu” mnie sprzed ołtarza, czyli jedyne, co mi zostało, to udawanie, że cieszę się na nadchodzącą uroczystość.\nPanna Gammelsrud odwzajemniła mój gest, po czym upiła łyk ciepłego napoju z kubka, który trzymała w dłoniach. Cała dobra aura prysła, kiedy do biura wparował Brand...\nWiedziałam, że informacja o tym, że już niedługo przestanę pełnić funkcję prezesa, szybko się rozejdzie. O mojej wczorajszej absencji w biurze tak samo... Ale... Nie byłam gotowa na tę konfrontację.\nStine spojrzała na mnie ze współczuciem, po czym pospiesznie opuściła mój gabinet. Valskraa stał po drugiej stronie biurka, wpatrując się we mnie z niewysłowioną nienawiścią. Położyłam dłonie na biurku, skupiając na nim swój wzrok.\n- Co pana tu sprowadza? - spytałam jak najbardziej poważnie, nadal trwając w tej samej pozycji.\n- Pana? PANA?! Wychodzisz za mnie za mąż i jestem dla Ciebie per „pan”?\n- To, że ceremonia się odbędzie, nie musi znaczyć, że skończy się tak, jak ją widzisz, Valskraa.\n- Tak myślisz, moja droga? Przecież Twój lotnik przecież Ci nie pomoże, nie z tą kłodą zamiast nogi. Jeśli nie on, to kto? Przecież dla wszystkich jesteś nikim, no może rozpieszczoną damulką, której za plecami obrabiają dupę.\n- Wyjdź - podniosłam się z miejsca, wspierając się dłońmi o drewniany mebel. - Głuchy jesteś?\n- Nawet dla niego się nie liczysz - spojrzał mi prosto w oczy. - I Ty mu się znudzisz.\n- Nie waż się tak nawet mówić - siliłam się na hardy ton, mimo to w środku pękając. Co... Co jeśli ma rację?\nPrychnął, odwracając się do mnie plecami. Zrobił to, co miał zrobić – zasiał we mnie ziarno wątpliwości... Ten chwast, który w dosłownie chwilę rozrósł się do ogromnych rozmiarów.\nWybiegłam z biura jak najszybciej się dało. Zamknęłam się w samochodzie, dopiero wtedy oddychając z ulgą – byłam sama.\nKenneth mnie kocha. Przecież powiedział mi to, nieprzerwanie też pokazuje... To Brand jest tu tym złym – zbyt długo zna moje złe strony. Wie, że jak dobrze się postara, to mu ulegnę. Zrobię wszystko wbrew sobie, byleby inni byli zadowoleni. To przecież dlatego duszę się w tej relacji z nim – dla rodziców, teraz w sumie dla ojca. Dla kolejnego samca, który ma wyższość nad kobietą...\nOstrożnie przetarłam łzy, chwytając w dłonie dzwoniący telefon. Gangnes.\n- Kenny... Powiedz, że mnie kochasz.\nnie byłabym sobą, gdyby nie stało się coś niepokojącego :v\nAutor: dominka b o 09:12 6 komentarzy:\nMinięcie się z chłopakami ze sztabu.\nSamotny wjazd wyciągiem na samą górę.\nZapięcie nart i przejście na belkę.\nZnak od trenera, że mogę zaczynać.\nOdepchnięcie się od niej i nabieranie prędkości.\nOdbicie się od progu w odpowiedniej chwili.\nKilka sekund lotu.\nRobiłem to tyle razy. Na dobrą sprawę nie wiem, co mogło się popsuć w tym schemacie, że... Upadłem. Jednakże... Diagnoza i tak była w tym wszystkim najgorsza.\n„Zerwane więzadła i uszkodzona łąkotka”. Znowu... To znowu wróciło.\nOperacja. I to natychmiastowa, bo najlepiej nie zwlekać. Znów to samo – przykucie do łózka, potem mozolna rehabilitacja... Może w tym sezonie jeszcze wrócę.\nTa kontuzja lepszej pory sobie wybrać nie mogła. Losie, dlaczego sobie tak ze mnie kpisz? Przecież Maren... Może jednak wszystko chce mi pokazać, że jednak nie jest mi przeznaczona? Że tylko się zawiodę, a ta kontuzja ma mnie przed tym przestrzec? Pfe! Nic z tych rzeczy. Przy niej czuję się w pełni sobą, czuję, że w końcu żyję pełną parą...\nPo operacji i wybudzeniu się ujrzałem twarze swoich kolegów z kadry i trenera. Wyrzuciłem ich jak najszybciej się dało – jedynym wyrzutkiem pozostał Tande, który dziś na nerwy działał mi jeszcze bardziej niż zawsze.\n- Stary! Narty do góry - zaśmiał się, a ja spojrzałem na niego z pobłażaniem. Te jego beznadziejne żarciki... - Maren się nie martw, naprawdę. Jak nie Ty, to ja ją uprowadzę. Tylko muszę dorobić się garnituru, bowiem jak porywać, to z klasą!\nZażenowany wzniosłem oczy w stronę sufitu. Jego poczucie humoru to coś...tak potwornie niezrozumiałego. Ja wiedziałem, że on jest inny, ale aż tak bardzo?\n- Dobra, ja lecę. Mam ważną misję do wykonania. Nawet się nie ruszaj! - oznajmił, niemal nie rzucając się na drzwi.\n- Spoko, nie mam zamiaru - mruknąłem z ironią, przymykając oczy. W końcu miałem mieć spokój...\nChyba się zdrzemnąłem. Ewentualnie znalazłem się w takim letargu, że kompletnie się wyłączyłem i cały świat przestał dla mnie istnieć. Czy sen, czy wyłączenie... Mniejsza, było lepiej. Trochę odetchnąłem, wyciszyłem się...\nAczkolwiek nadal nie było dobrze.\nDo Maren nie odzywałem się od porannego treningu, a były to już w sumie godziny wieczorne – przynajmniej tak mi mówił zegar, który wisiał na ścianie naprzeciw mnie. Może dobijała się do mnie przez te godziny? Bała się, jak ja o nią, kiedy przez dłuższy czas nie dawała znaku życia? Nie wiem... A chciałbym wiedzieć.\nNie miałem możliwości, aby dać jej znać, że jeszcze żyję, ale trochę się uszkodziłem – mój telefon został w torbie treningowej, która jest nie wiadomo nawet gdzie. Pewnie chłopacy troskliwie się nią zajęli...\nZnów leżałem z zamkniętymi oczami. To takie relaksujące i odprężające, a w dodatku...teraz mogłem sobie na to pozwolić. Więc leżałem i próbowałem ułożyć treść wiadomości, w której przepraszam pannę Ristad za to, że się tyle nie odzywałem, kiedy drzwi od sali się otworzyły. Przecież wyganiałem wszystkich! Wcześniej prosiłem! Tak bardzo mają moje zdanie w poważaniu...\n- Wyjdź - rzuciłem cierpko do przybyłej osoby, która chyba mnie nie posłuchała. Upewniłem się tego w momencie, kiedy schwyciła moją dłoń w swoją drżącą. Była mniejsza... Kobieca. Maren...\nPowoli otworzyłem oczy – przecież nadal nie miałem stu procentowej pewności, że wybudziłem się z przedłużonej drzemki. Może podświadomość próbuje mnie zaślepić, czy co? Jednak nie. To ona. Najprawdziwsza ona. Przerażona...\nPoświęciła się dla mnie – rzuciła wszystko i przyleciała tu. Zależy jej... Aczkolwiek... Który geniusz jej o tym powiedział? Czyżby Tande, który... Tak, to sprawka Daniela. Jednak ma łeb na karku.\n- Spieprzyłem to wszystko... Na najbliższe dwa miesiące jestem skazany na to - jęknąłem, głową wskazując na gips, który miał chronić moją nogę przez najbliższe tygodnie. - Jak mamy uciec?\nKobieta westchnęła ciężko, zajmując miejsce tuż obok mnie.\n- Teraz się tym przejmujesz, tak? - siliła się na spokojny ton, ale widziałem, że zaraz pęknie. Zdenerwowało ją to. - Wiesz, co przeżywałam, jak Daniel powiedział mi, że upadłeś na treningu?\n- Bałam się o Ciebie, idioto - wyszeptała, nachylając się nade mną. Jej oczy nieprzerwanie trzymały kontakt z moimi... Bała się. Bała się o mnie. - Bałam się, bo mówiłeś, jak bardzo ten sport jest niebezpieczny, a Ty teraz chcesz się zamartwiać tym pieprzonym ślubem?!\nMusiałem załagodzić jakoś tę sytuację. Skoro mam uszkodzoną nogę, to muszę działać inaczej... Trochę się uniosłem, aby mieć ułatwiony dostęp do jej ust. Od razu się poddała i złagodniała, a jej dłonie oplotły się wkoło mojego karku.\nPomimo tego wybuchu namiętności czułem, że coś w niej nadal siedzi. I to nie tylko złość, bo bagatelizuję coś tak ważnego jak zdrowie. Podobno kobiety są wszechwiedzące, ale... Nie wiedziała. Chyba nie docierało do niej to, jak bardzo ją kocham.\n- Bałam się, bo Cię kocham - powiedziała mi to w usta. Po tych słowach poczułem się... Boże, nie jestem w stanie określić tej euforycznej mieszanki we mnie. Przy czymś takim ścisk żołądka i serce walące jak dzwon się chowa, naprawdę. - Nie chciałam nawet myśleć o tym, że stało Ci się coś poważnego...\nCofnęła się, gładząc mnie po policzkach. Jej oczy błyszczały, a wargi krzywiły się ku górze w delikatnym uśmiechu.\nTo, że ją kocham jest za oczywiste. Już od samego początku naszej znajomości czułem coś więcej. Coś, przed czym się broniłem – przecież ona zdecydowała, że rozstanie będzie dla nas czymś o wiele lepszym. Oczywiście, że wtedy kłamała, potrzebuje mnie, tak samo, jak ja jej...\n- Maren... Też Cię kocham... Kocham, jak wariat - złapałem jedną z jej dłoni w swoją, podtykając sobie pod usta.\nna pewno każda z Was tak się szczerzyła, czytając ten rozdział XD ten uśmiech to miód na serce!🌸💜\nw końcu oboje to przyznali, co nie? niby tacy dorośli, ale o uczuciach to żodyn godoć ni umie :v\nAutor: dominka b o 15:52 9 komentarzy:\n- Chciałabym go poznać - zerknęłam zaskoczona na rodzicielkę, która na widok mojej zaskoczonej miny wybuchła gromkim śmiechem. - Chcę wiedzieć, kto mi Ciebie uprowadzi sprzed ołtarza.\nTak jakby... Powiedziałam mamie, że ślub się odbędzie, ale zostanie przerwany. Przynajmniej tak było we wstępnym „planie” Kenny'ego i Daniela. Chyba tak nagle im się to nie odwidzi, prawda?\n- Naprawdę? - zatwierdziła mi.\nTo pytanie... Czy kocham Kennetha? Mogę już tak twierdzić?\nPrzecież to przy nim czuję bezpieczeństwo, jakiego chce każda kobieta. Przy nim czuję pełną swobodę, jakiej mi brakowało. Doznaję poczucia tego ciepła drugiej osoby.. Potrzebuję go, tak samo, jak on mnie. Nie chcę nawet wyobrażać sobie, że nie będzie go przy mnie...\n- Tak, kocham - wyszeptałam, będąc pewną tego stwierdzenia.\nGangnesa ucieszyła wiadomość, że moja mama jest po naszej stronie. Był w szoku, kiedy powiedziałam mu, że Yvonne zaoferowała, że zrobi wszystko, aby nam pomóc w ucieczce... Nigdy bym się tego nie spodziewała!\nObiecał, że zjawi się w domostwie na „uroczystej” kolacji, na której nie zabraknie Lukasa, wybranka mamy. Mimo iż dziwnie mi ze świadomością, że to nie z nim była przez cały ten czas... Jeszcze gorzej było wtedy, kiedy docierało do mnie to, że gdyby nie ja, to mama byłaby z nim. O wiele szczęśliwsza, niż teraz.\nCzekałyśmy na naszych mężczyzn, wzajemnie przedstawiając sobie ich postacie. Lukas wydawał się być odbiciem lustrzanym obrazu mojego ojca, jaki budowałam sobie przez lata młodzieńcze. To wszystko, co okazało się zwykłą bajką... Oby on taki nie był.\n- Pani Yvonne, Panienko Maren - czekałyśmy na te słowa z niewyobrażalną niecierpliwością, jednakże starałyśmy zachować pełną powagę. Podniosłyśmy się z kanapy i patrzyłyśmy w stronę wejścia.\nJako pierwszy do pomieszczenia wszedł wysoki mężczyzna blisko pięćdziesiątki. Jego oczy łypały zaskoczone to na mnie, to na moją matkę. Przybyły chyba nie spodziewał się, że mnie ujrzy. Mimo to uśmiechał się szeroko, a tą energią zdołałby obdarować całe Lillehammer. Nie to, co mój ojciec...\nTuż za nim wszedł mój mężczyzna. Pozornie wyglądał na pewnego siebie, ale wiedziałam, że się denerwował. Przecież wcześniej mówiłam mu, że nie mamy sojuszników i co? Nagle moja mama postanowiła zdjąć maskę i pokazać, że jest tą dobrą?\nKiedy witał się ze mną Lukas, Kenny poznawał Yvonne. Po tym przeszliśmy do jadalni, gdzie służka przynosiła strawę. Widziałam zakłopotanie u Kennetha, dlatego złapałam jego dłoń i mocno ścisnęłam, przez co choć trochę się rozluźnił.\nKobieta zaprosiła naszą trójkę do stołu, zagadując swojego towarzysza. Przy kolacji z kolei za ofiarę obrała skoczka, który grzecznie odpowiadał jej na wszystkie pytania. Mimo iż starała się trzymać surowy ton, to widziałam, że go polubiła. Jej oczy błyszczały, a usta walczyły z uśmiechem.\n- Słyszałam, że planujesz swoją przyszłość z moją córką, Kenneth - zaczęła poważnie, już po skończonym posiłku.\n- Ekhem - chrząknął, że zdenerwowania się prostując. Zachichotałam, a ten skarcił mnie spojrzeniem. - Tak, proszę pani.\n- Mam w Drammen domek po rodzicach, który... Który chciałabym Wam przekazać.\nGdybym jadła, albo piła... Chyba bym się zakrztusiła. Domek w Drammen? Domek, który chce nam przekazać?\n- Myślę, że bardziej przyda się Wam, niż mi. Jest on w świetnym stanie, był niedawno odświeżany.\nMama przedstawiała nam miejsce, gdzie...gdzie możemy uciec, zacząć wszystko od nowa... Boże, to się dzieje naprawdę?\n- Mamo... - nie wierzyłam własnym uszom, Kenny także.\n- Tak, słońce. Przecież wiesz, że chcę dla Ciebie jak najlepiej. Już wcześniej widziałam, że...że jest coś nie tak.\n- Naprawdę... Nie wiem, co powiedzieć - szepnął Kenny, wolną ręką pocierając szyję.\n- Po prostu obiecaj mi, że zaopiekujesz się moją córką - pod koniec zdania zerknęła na mnie znacząco.\n- Obiecuję, proszę pani.\nKenneth był już od kilku dni na obozie, w mieszkaniu byłam sama. W sobotni wieczór mama przekazała nam klucze, a we wtorek już większość rzeczy była w naszym nowym domu. Kenny żałował, że nie mógł przy tym być, ale... Są rzeczy, których po prostu nie przeskoczymy.\nDziwnie się czułam i to nie dlatego, te dziś miałam odebrać suknię ślubną. To było przeczucie, które mówiło, że coś się stanie...\nW pracy nie mogłam się skupić. Stine widziała, że coś się działo. Marthe też. Świetnie.\n- Idź do domu - powiedziała panna Gramesund, przynosząc mi kubek z mrożoną kawą.\n- Nie mogę Was zostawić, jest taki natłok...\n- Ale teraz przynosisz nam więcej szkody, Maren - ścisnęła moją trzęsącą się rękę. - Wszystko ogarnę w końcu muszę się przyzwyczajać, że będę miała więcej na głowie - próbowała mnie rozśmieszyć. Ale tak, Stine obejmuje po mnie to stanowisko. Ufam jej w tej kwestii. Jednakże nie wie o Kennym i mnie. I się nie dowie. Nie może tego zrobić.\nDostałam telefon. Nic w tym dziwnego – w ciągu dnia dzwoni do mnie przynajmniej pięć osób, ale właściciel tego numeru... Był mi tak bardzo znany.\n- Jeśli nie, to pomoże mi Marthe, przecież też jet tu nieźle wtajemniczona - kiwnęłam jej głową, odbierając połączenie od Tande.\n~ Maren, siedzisz? Jeśli tak, to nawet nie wstawaj ~ lubiłam to, z jaką swobodą sobie ze mną rozmawiał, ale nie dziś. Nie w dniu, kiedy czułam, że coś się stanie. ~ Jak się rozłączę, to masz bukować do nas, a najlepiej to do Innsbrucka, bilet. Kenneth upadł na treningu, nie jest dobrze.\ndobra, chyba nie za bardzo ogarniałam, jak to poprawiałam dziś rano. to w sumie dobrze – przynajmniej niczego nie czułam.\nnie widziała któraś mojej weny? jest pilnie poszukiwana\nAutor: dominka b o 08:47 7 komentarzy:\nTeesy - Hochzeit


Wrzesień 2013 – Strona 2 – Kura Pazurem\nWielkimi krokami zbliża się roczek mojej blogowej egzystencji (2 października). A jak roczek, to czas na podsumowania. Dzisiaj sentymentalnie będzie. A i jeszcze szykuję z okazji tejże rocznicy niespodziankę. Ale o tym napiszę, kiedy niespodzianka gotowa będzie. A i jeszcze konkurs jakiś ogłoszę! A co będę sobie i Wam żałować, nie? A teraz trochę liczb,Więcej oZbliża się roczek mojego blogowania[…]\nJakiś czas temu byliśmy z Mężusiem w Poznaniu. Miałam tam szkolenie, a Mężuś z Jajem postanowili pojechać ze mną, abyśmy przy okazji mogli pójść wieczorem do teatru. Wynajęliśmy sobie pokój w tanim hotelu w zasadzie blisko centrum miasta. Hotel dość specyficzny, bo mieszczący się w kamienicy. Pokoje wysokie, duże i przestronne. Mieszkaliśmy chyba na drugimWięcej oPrzyjechała straż pożarna na sygnale[…]


Cytaty Na Tatuaż - PolishGeno\nAuthor StanisławReading 3 minViews 3.8k.Published by 4 grudnia 2016\n1. Mogą być nimi ciekawe cytaty, hasła, słowa, a nawet pojedyncze litery.\n2. Czy można robić sobie tatuaże? – ks. Piotr Glas\n3. Jeżeli myślisz nad zrobieniem sobie tatuażu na obojczyku, który ma w sobie jakieś słowo lub cytat, ważne jest, aby znaleźć tatuażystę, który znany jest z robienia nieskazitelnych linii.\n5. Miejsce na tatuaż (cytat, dwie linijki) Hej golowicze, jakie wg was jest najlepsze miejsce na tatuaż będący cytatem na dwie linijki.\n6. Tatuaż dla mamy to nie tylko ozdoba ciała, ale również symbol trwałości.\n7. Sentencje na tatuaż: 40 kompozycji słów, które pomogą wyrazić siebie 1/42 Angielskie 2/42 Angielskie 3/42 Angielskie 4/42 Angielskie 5/42 Angielskie.\n11. Łacina globalnie\n12. Nasze Tatuaże\n13. Tymczasowe tatuaże – zmywalne\n14. Wiara czyni cuda, jestem silna, nigdy nie upadam – po polsku lub w innych językach Możemy zdecydować się także na wytatuowanie sobie ważnej dla nas kwestii czy zdania, tekstu, które jest naszym motto.\n15. Jestę recenzentę – BookLikes\n18. 13/08/2017 06/06/2018 philogelos komentarzy 19 cytaty na tatuaż, cytaty tatuaż, napisy na tatuaż, napisy po łacinie na tatuaż, napisy tatuaż, sentencje na tatuaż, sentencje po łacinie na tatuaż, sentencje tatuaż, tatuaż cytaty, tatuaż napisy, tatuaże napisy, tatuaże napisy wzory, tatuaże sentencje wzory, tatuaże teksty wzory.\n19. Autorzy tekstów to niejednokrotnie poeci, którzy przelewają swoje uczucia, emocje i rozterki na muzyczne utwory.\n20. Inspirujące cytaty na tatuaż: Motywacja na cały dzień i każdego dnia Każdy z nas od czasu do czasu poszukuje dawki inspiracji do działania.\n22. Dużo tatuaży w jednym miejscu\nPiękne kobiety i przystojni mężczyźni z tatuażami.\n25. W ostatnich latach nojbardziej wzieta czcionka byl styl gotycki ,jednak w ostatnim oresie zaobserwowałem ze coraz to wieksze grono amatorow,,tatuazu pisanego,, preferuje czconki bardziej powyginanej,ozdobnej ale czytelnej.\n26. „I nie wolno wam robić na swym ciele nacięć ze względu na zmarłą duszę ,nie wolno wam też wykonywać na sobie tatuowanych znaków.\n29. Te wzory i napisy na tatuażach dla kobiet można uznać za normalny beauty trend.\n32. Nasze Tatuaże\n34. 2015 · 9 cytatów z literatury, które doskonale nadają się na Twój pierwszy tatuaż 9 cytatów z literatury,.\n37. Tak Przy Okazji


ą szeroki zakres usług obejmujących BHP, PPOŻ, pierwszą pomoc przedmedyczną oraz Ochronę Środowiska. W ramach usług świadczonych typowo w ramach BHP można wyróżni\nDodane: 15-07-2020 11:17\nNa rynku istnieją specjalistyczne firmy zajmujące się szeroko pojętym BHP. Firmy zajmujące się branżą bezpieczeństwa i higieny pracy oferują szeroki zakres usług obejmujących BHP, PPOŻ, pierwszą pomoc przedmedyczną oraz Ochronę Środowiska. W ramach usług świadczonych typowo w ramach BHP można wyróżni\nKilka słów o poligrafiiZwyżka z operatorem. Komu może się przydać?Szkolenia BHPTrochę informacji o rachunkowościMagnificent Polish palaces and where to find themOgólny artykuł o sztukateriiTaxi dla wszystkichKilka słów o pozycjonowaniu ŁódźPlanowanie i urządzanie ogroduO geodezji i budownictwieCiekawe infromacje o tym jak znaleźć dobrego prawnika Du bryr deg ikke om helse, hvis du ikke bryr deg om tenner Drogo vs tanio - o pozycjonowaniuDieta i zdrowe odżywianie - ogólne podejście do tematuBól zęba? Idź do dentysty!Poligrafia- przyjaciel każdego przedsiębiorcyDla kobiet - o zabiegach kosmetycznych i pielęgnacyjnychDlaczego strony i sklepy internetowe są coraz tańsze?Dobre i złe aranżacje ogroduCzy warto wynająć podnośnik? Koszty i cenyGeodeci i ich usługiSprzęt górki - podstawyBhp warszawaJakie zbiorniki wybrać na wodę?O prawieWarto wiedzieć - o marketingu internetowym słów kilkaPrzeżyj dachowaniePrzekonaj się czego nie wiesz o pozycjonowaniuZ wizyta u weterynarzaMeble na imprezę


Sposoby kompensacji mocy biernej - Goodcorp.pl\nFranek Urbanek 20 sierpnia, 2019 Elektryka 0\nPowiększone opłaty za energie elektryczną może być skutkiem dużej ilości wytworzonej mocy biernej, która związana jest z jej kompensacją i zmniejszonym współczynnikiem mocy. Odbiorniki prądu mogą mieć charakter indukcyjny lub pojemnościowy. Pobierają moc czynną i bierną, która jest miarą energii pulsującej między elementem indukcyjnym, a pojemnościowym.\nMoc bierna, a zwiększone rachunki\nStarty ciepła mogą być wynikiem obciążania źródeł prądu przez moc bierną, która w zasadzie nic nie robi. Aby zmniejszyć takie starty wykorzystuje się do tego kompensację mocy biernej, która wykorzystuje w tym celu odpowiednie urządzenia. Moc bierna znajduje się pomiędzy źródłem a odbiornikiem prądu. Współczynnik mocy biernej, jaki jest tolerowany przez dostawców energii elektrycznej wynosi od 0,2 do 0,4. Przekroczony współczynnik objawia się w zwiększonym rachunku za prąd. Istnieje możliwość wyposażenia się w baterie kondensatorów, które pozwalają zmniejszyć zużycie energii. Baterie stosuje się w budynkach, gdzie istnieje wielu odbiorców energii – mogą to być hotele, stacje benzynowe czy restauracje – wykorzystywana jest wtedy kompensacja mocy biernej w każdej fazie. Przy montowaniu kompensatorów ważne jest dobranie odpowiedniej mocy układu poprzez wykonanie pomiarów analizatorem sieci.\nZastosowanie kompensacji mocy biernej przydaje się w przypadku zwiększonego rachunku o około 500 złotych. Istnieje jednak możliwość wykorzystania naturalnych sposobów kompensacji mocy biernej, do której może należeć dobór siników o odpowiedniej mocy czy zamiana silników, które są niedociążone na mniejsze. Ponadto można nie dopuszczać do pracy jałowej silnika i transformatorów oraz wyłączyć odbiory technologiczne. Dodatkowo powszechną naturalną metodą jest wymiana silników indukcyjnych na synchroniczne. Wśród typów kompensacji można znaleźć indywidualną, grupową czy centralną. Ta pierwsza dotyczy pojedynczych urządzeń i stosowanie są w niej najczęściej baterie nieregulowane. Zadaniem grupowej jest poprawa parametrów fragmentów sieci czy danej grupy urządzeń. Wykorzystuje się w niej baterie automatyczne, które są sterowane za pomocą regulatorów mocy biernej. Ostatnia – centralna dotyczy sieci i uzyskania jej właściwych parametrów, dzięki zastosowaniu urządzenia kompensacyjnego dla całej powierzchni lub stacji rozdzielczej.\nRosnące ceny energii elektrycznej niekiedy przerażają wiele osób. Jeśli dochodzą do tego duże opłaty za moc bierną warto zastanowić się nad optymalizacja kosztów i jej kompensacją. Pozwoli to na zmniejszenie rachunku za energię elektryczną i zaoszczędzenie pieniędzy.\nPrevious: Previous post: Etapy montażu dachów ze strzechy\nNext: Next post: Wybieramy prawidłowy wymiar materaca do łóżka


Bransoletki ceramiczne-poradnik Westwing\nArcheolodzy twierdzą, że ceramika jest znana ludzkości już od 13 tys. lat p.n.e. Słowo to wywodzi się z języka greckiego: tamtejsze „keramos” oznacza po prostu „ziemię”. Mianem ceramiki określa się więc wszystkie wyroby i tworzywa otrzymywane w wyniku wypalania uformowanej gliny. Współcześnie ceramika znajduje zastosowanie w wielu dziedzinach przemysłu: budownictwie, transporcie, produkcji sprzętów domowych, a także jako surowiec do wytwarzania przedmiotów artystycznych.\nOd wielu lat dużą popularnością cieszy się ceramiczna biżuteria. Wytwarza się z niej pierścionki, obrączki, zawieszki, kolczyki, a także bransoletki. Zwłaszcza te ostatnie są ponadczasowym modowym hitem. Bransoletki ceramiczne mogą nosić zarówno kobiety, jak i mężczyźni. Są mile widziane jako uzupełnienie stylizacji codziennych i wieczorowych, a dzięki szerokiemu wyborowi kolorów i kształtów bransoletki ceramiczne świetnie podkreślają wiele typów strojów.\nBransoletki ceramiczne to idealny dodatek dla kobiet. Są o wiele bardziej przystępne cenowo niż ozdoby wykonane ze złota, srebra czy kamieni szlachetnych, a wyglądają równie stylowo. W sklepach znaleźć można bransoletki ceramiczne w formie kulek nawleczonych na gumkę, zawieszek przyczepionych do rzemyka lub wsuwanych na nadgarstek obręczy. Forma i kolor uzależniona jest od indywidualnego gustu oraz stylizacji, jaką mają uzupełnić.\nWarto też pamiętać, że bransoletki ceramiczne sprawdzają się również w przypadku mężczyzn, którzy lubią nosić na ręce coś więcej, niż tradycyjne zegarki. Panowie mogą zakładać ceramiczne bransoletki na co dzień – świetnie wyglądają one w komplecie z dżinsami i koszulką. Jeśli chodzi o kolorystykę, męskie bransoletki ceramiczne występują najczęściej w odcieniach czerni, brązów i szarości.


Rozmowa Andrzejowej Korczyńskiej z synem tekst -\n„ NAD NIEMNEM '' ELIZA ORZESZKOWA\n– Powiedział mi Wincenty, że mama życzyła sobie widzieć się ze mną, gdy tylko do domu wrócę. A ja także w ten piękny wieczór z Korczyna wracając postanowiłem bardzo poważnie pomówić dziś z mamą o rzeczach mających dla mnie wagę wielką, niezmierną…\n– Wątpię – odpowiedział – jestem nawet pewny, że mamie nigdy nie przyszło na myśl to, co ja dziś mamie chcę zaproponować, a raczej o co bardzo usilnie prosić.\nUśmiechnął się do matki pieszczotliwie, z przymileniem i; schyliwszy się znowu, piękną białą rękę na czarnej sukni spoczywającą pocałował.\n– Parions* – zażartował – że propozycją moją mama będzie zdumioną… nawet oburzoną… oh, comme je te connais, ma petite, chere maman': – ale po namyśle i spokojnej rozwadze, może…\n– Słucham cię – powtórzyła, a piękne jej oczy, których blask łzy i tęsknoty zgasiły, z niewysłowionym wyrazem powściąganej czułości spoczywały na tej pochylonej ku jej kolanom głowie, na którą. Boże! ileż nadziei, ileż jej cudownych marzeń i namiętnych modlitw spłynęło!\n– Nieprawdaż, najlepsza mamo, że u stóp twoich i u twojego serca dziecinne i trochę późniejsze nawet lata spędziłem tak, jak spędzać je musiała la belle au bois dormant*, słodko drzemiąca w swym kryształowym pałacu wśród zaklętego lasu, którego nigdy nie dotykała jej stopa i z którego przychodziły do niej tylko wonie kwiatów i śpiewy słowików? Nieprawdaż chere maman, że usuwałaś mię starannie od wszystkiego, co powszechne i pospolite, a przyzwyczajałaś\nw zamian do rzeczy pięknych, do uczuć delikatnych, do marzeń wzniosłych, nieprawdaż?\n– I to także jest prawdą, moja mamo, że przeznaczałaś mię do zadań i losów zupełnie niepospolitych, wysokich… a tak wszystko skierowywałaś abym nie mógł i nie chciał mieszać się z szarym tłumem? Czy to jest prawdą, moja marno?\nZ powstrzymywaną ciągle czułością, której głucha obawa zwalczyć nie mogła, słuchała jego mowy płynnej, pełnej wdzięku i czuła na swojej ręce pieszczotę jego ręki miękką, delikatną. Takim, jakim przedstawiał się w tej chwili, łagodny, rzewny, na skrzydłach poezji kołyszący się, Zygmunt czarował ją zawsze i nie tylko ją jedną, bo i tę także duszę kobiecą, z którą rozstał się on przed godziną, a która długo jak ptak upojony kąpała się w tym czarze, i tę drugą, prawie dziecinną jeszcze duszyczkę, która teraz na dole tego domu tonęła we łzach i trwodze, i – wiele zapewne innych na szerokim świecie.\n– Nieprawdaż, mon adoree maman*, że potem sama wysłałaś mię w świat szeroki, gdzie wiele lat spędziłem wśród najwyższych wykwintów miast, wśród najwspanialszych widoków natury, na łonie sztuki… że przez te lata zupełnie odwykłem od tutejszej szarości i pospolitości, do których zresztą nigdy przyzwyczajony nie byłem, żyjąc w twoim idealnym świecie, tak jak zaklęta księżniczka żyła w swym kryształowym pałacu? Nieprawdaż, moja najlepsza, najrozumniejsza mamo?\n– Zmierzam naprzód do tego, aby ci, ma chere marnan, powiedzieć, że za wszystko, co wyliczyłem, jestem ci gorąco, niewypowiedzianie wdzięcznym…


poniedziałek, 15.5.2017 10:43\t, komentarze: 0 , odsłony: 747\nLaureatem tegorocznej Wrocławskiej Nagrody Poetyckiej Silesius za całokształt twórczości został Andrzej Sosnowski, nagrodę za książkę roku dostał Jacek Podsiadło za „Włos Bregueta”, a tytułem debiutu jury nagrodziło Radosława Jurczaka za tom „Pamięć zewnętrzna”. Laureatów ogłoszono podczas gali Poetyckiej Nagrody Silesius w sobotę, 13 maja, w Teatrze Muzycznym Capitol.\n– Między lutym a początkiem maja przeczytaliśmy 192 książki, w tym kilkadziesiąt debiutów – mówił prof. Andrzej Zawada, przewodniczący jury Silesiusa, przed ogłoszeniem nazwisk laureatów w kategorii debiuty. – Te nominowane do nagrody są dojrzałe, autorzy samodzielni i oryginalni. Po trudnej dyskusji nagroda za debiut trafiła do Radosława Jurczaka za tom „Pamięć zewnętrzna” (Stowarzyszenie Pisarzy Polskich oddz. Łódź).\nJacek Podsiadło to laureat nagrody za książkę roku (w 2015 r. był nagrodzony za całokształt twórczości) za „Włos Bregueta” (WBPiCAK, Poznań). – To książka mistrzowska, piękna, wiersze prywatne, liryczne, ale nie sentymentalne – mówił prof. Zawada. Nagrodę w imieniu autora odebrał wydawca książki.\nSilesius w tej kategorii trafił do Andrzeja Sosnowskiego. – Jest twórcą współczesnego polskiego języka poetyckiego. Jego zasługa jest nieoceniona – mówił ze sceny prof. Zawada.\nAndrzej Sosnowski urodził się 29 maja 1959 roku. To jeden z najwybitniejszych polskich poetów współczesnych, uznany tłumacz oraz pracownik redakcji „Literatury na Świecie”. Tłumaczył takich twórców jak Ezra Pound, John Ashbery, John Cage czy Elizabeth Bishop. Sosnowski jest ponadto laureatem m.in. Nagrody Kazimiery Iłłakowiczówny (1992), Kościelskich (1997), czy Nagrody Literackiej Gdynia (specjalne wyróżnienie, 2011). Mieszka w Warszawie. Jest też laureatem Silesiusa w kategorii książka roku. Nagrodę otrzymał w roku 2008 za tom „Po tęczy”.\nSam nagrodzony żartował, że to ostatnia chwila moment, aby otrzymać nagrodę. – Te moje wiersze z dawnych czasów, których słuchałem w wykonaniu aktorów, są całkiem niezłe. Teraz wszystko jest już znacznie gorsze i w przyszłości bym się skompromitował.\nPolska poezja w Gwinei\nPodczas gali prezydent Wrocławia Rafał Dutkiewicz przypomniał o akcji, która trwa we Wrocławiu. Do dzieci z Gwinei, która w tym roku została Światową Stolica Książko UNESCO, trafi 100 tysięcy elementarzy do nauki czytania i pisania. Uzupełnieniem elementarza będzie kilkanaście polskich wierszy przetłumaczonych na język francuski.