Statek wampirów - Lucy Skylark — Ridero\nBezpłatny fragment - Statek wampirów\nBędę cię kochać do końca życia. A jeżeli jest coś potem, będę cię kochać także po śmierci. Czy mnie rozumiesz? — Jonathan Carroll „Kości księżyca”\nNajstraszniejszy wieczór nie zapowiadał się szczególnie tragicznie. Księżyc oświetlał cienistą, leśną ścieżkę, którą biegła tajemnicza para. Byli skupieni, ich zmysły były wyostrzone do granic możliwości.\nIrma i Emil wybrali się na polowanie do pobliskiej puszczy. Tego wieczoru młode, wampirze małżeństwo zostawiło swoją trzy miesięczna córeczkę u przyjaciółki Irmy. W ogóle nie przeczuwając tragedii polowali na duże niebezpieczne zwierzęta, które zagrażały ludności mieszkającej nieopodal puszczy.\n— Słyszysz? -szepnęła Irma do męża. W pobliskich krzakach szamotało się duże, mięsożerne zwierzę.\nMałżeństwo Santiago nie było okrutnymi, bezwzględnymi wampirami dla, których liczyło się tylko zaspokojenie potrzeb związanych z wampirzą naturą.\nEmil i Irma wierzyli w Boga i wierzyli, że jeśli stworzył rasę ludzi niebiańsko pięknych, silnych, które posiadały charakterystyczny dla każdego osobnika zapach i były nieśmiertelne miał w tym swój cel. Wierzyli, że powinni postępować zgodnie z dekalogiem danym przez Mojżesza.\nI tak postępowali. Żywili się wyłącznie krwią niebezpiecznych lub rannych zwierząt.\n— Taak… -odpowiedział Emil i powoli ruszył w stronę krzaków.\nOstrożnie rozchylił gałęzie i szybko niczym wiatr rzucił się do gardła wielkiej czarnej pumy.\nJuż po chwili ogromny kot leżał martwy a małżeństwo piło ciepłą, rubinową krew.\n— No, no, no… -usłyszeli tuż za swoimi plecami. — Widzę, że prze święte małżeństwo Santiago pije juchę zwierząt.-kobieta stojąca za nimi zacmokała z niesmakiem.\nStanęli twarzą w twarz z Lidią, najokrutniejszą z wampirzyc jakie zamieszkiwały świat.\n— Czego chcesz? -zapytał Emil stając przed Irmą by móc ją w razie czego ochronić.\n— Chcę waszej córki… — uśmiechnęła się niewinnie.\nSantiago przez chwile nie mogli wydobyć z siebie głosu. Stali oniemiali pozbawieni zdolności do jakiegokolwiek ruchu.\n— No to jak? Powiecie mi gdzie ona jest? -Lidia patrzyła na nich piwnymi oczami pełnymi fałszywej niewinności.\n— Nigdy! -krzyknęła Irma.-Nigdy jej nie dostaniesz!\nLidia popatrzyła na swoje długie żółte paznokcie i powiedziała jadowitym głosem:\n— Jest mi potrzebna jej niewinna krew. Chce się na zawsze obmyć z grzechów...ale nie po to by pójść do nieba. Ja nie wierze w takie brednie jak niebo, piekło czy czyściec! Ale to nie wasza sprawa.\n— Arvene jest bezpieczna i nigdy jej nie znajdziesz! -powiedział Emil.\nLidia popatrzyła na niego z kpina w oczach.\n— Chyba sam nie wierzysz w to co mówisz… ha ha!\nPo krótkiej chwili milczenia Lidia znowu się odezwała:\n— Każdy kto choć trochę o mnie słyszał wie, że nie wolno mi się bezkarnie sprzeciwiać… a wy to zrobiliście, wiec zostaniecie ukarani.\nLidia szybciej niż błyskawica rzuciła się najpierw na Irmę i rozszarpała jej gardło z, którego chlusną strumień gorącej, czerwonej krwi.\nEmil poczuł słabnący zapach swojej ukochanej. Słabnącą woń aloesu.\nZaślepiony wściekłością rzucił się na czarnowłosą wampirzycę próbując zrobić jej to co ona zrobiła jego ukochanej Irmie.\nWalczyli zaciekle starając się jak najbardziej zranić przeciwnika. Emil myślał, że już wygrał, że pomścił ukochaną kiedy Lidia jednym szybkim ruchem rozharatała mu gardło swoimi paznokciami.\nOstatnim dźwiękiem jaki słyszał umierając był okropny śmiech Lidii.\nZawsze chcemy nadać jakieś imię naszej samotności.- Jonathan Carroll „Śpiąc w płomieniu”\nGłuchy łomot do drzwi najmniejszej sypialni w domu ciotki Oktawii i wuja Klemensa obudził trzynastoletnią Arvene.\n— Hej! No już! Wstawaj dziewczyno musisz na zbierać warzyw na zupę! — wrzask ciotki Oktawii potrafiłby obudzić nawet umarłego w kostnicy.\nArvene powoli zwlekła się z łóżka.\n— Już się ubieram! — od krzyknęła dziewczyna podchodząc do lustra, które stało na starej różowej toaletce. W kilku miejscach farba odchodziła od drewna dużymi płatami. Spojrzała na swoje odbicie i z westchnieniem przygładziła sterczące włosy.\nArvene miała burze długich, rudych loków, jasno zielone oczy i strasznie blada skórę. Jej policzki, nos i czoło obsypywały pomarańczowe piegi. Poza tym zawsze, nie ważne jakich perfum by użyła, czuła unoszący się wokół niej zapach kwiatów. Nawet jej włosy pachniały tak jakby weszła do ogrodu pełnego róż, fiołków i bzów. Nie mogła tego w żaden sposób wytłumaczyć. Było tak zawsze, od kiedy pamiętała.\nDziewczynka szybko ubrała się w za duże stare, sprane dżinsy i granatową koszulkę. Wszystkie ciuchy miała po swojej kuzynce Susanah.\nArvene miała tylko dwie rzeczy, które naprawdę należały tylko do niej.\nKiedy trzynaście lat temu została podrzucona na próg domu brata swojego ojca miała przy sobie tylko turkusowy koc, który pachniał aloesem i cynamonem. Drugą rzeczą należąca tylko do niej była\nfioletowa wstążką z jej imieniem, nazwiskiem i data urodzenia, którą miała przywiązaną do rączki.\nWujostwo powiedzieli jej tylko, że rodzice byli za młodzi kiedy ona się urodziła i postanowili podrzucić ją im choć oni już mieli swoja śliczną córeczkę.\nArvene westchnęła i wyszła z pokoju po warzywa.\nW ogródku zbieranie warzyw upłynęło jej szybko więc już po chwili była z powrotem w kuchni i pomagała ciotce myć warzywa.\n— Arvi? — zapytała nagle Susanah używając zdrobnienia, które ją najbardziej denerwowało.\n— Co? — Arvene odwróciła się do kuzynki ocierając ręce w ścierkę.\n— Wiesz, że jutro obchodzę szesnaste urodziny, prawda? -zapytała niewinnie przymykając niebieskie oczy.\n— Jasne.-skłamała Arvene. Zupełnie zapomniała o urodzinach kuzynki.\n— Co mi kupiłaś? -zapytała Susanah.\n— Nooo… -zaczęła trzynastolatka ale ciotka jej przerwała z uśmiechem na ściągniętej w dziwnym wyrazie twarzy, spojrzała na swoją córkę:\n— Susi kochanie idź lepiej pomóc tacie. Ma dla ciebie, słonko niespodziankę.\nKiedy Susannah wyszła ciotka po cichu zwróciła się do Arvene:\n— I tak wiem, że nie masz tego prezentu więc lepiej się postaraj o niego. Masz czas do jutra.\n— Tak ciociu.-powiedziała dziewczynka i wróciła do swojego pokoju.\nRozejrzała się i uznała że czegoś brakuje.\nPo dokładnym obejrzeniu pomieszczenia stwierdziła, że nie ma wazonu z kwiatami, który stał na parapecie okna.\nArvene sama wyhodowała te kwiaty jak i wszystkie warzywa w ogrodzie ciotki w nadnaturalny sposób. Jak tego dokonała nie wiedziała sama. Potrafiła sprawić, że rośliny wyrastały wysokie i piękne.\nZiemia i wszystkie żyjące w niej rośliny były jej posłuszne. Ostatnio zauważyła także, że potrafi panować nad ogniem co ją potwornie przeraziło.\nTuż przed wakacjami jej klasa zorganizowała ognisko, na które musiała pójść. Zapatrzyła się w ogień i pomyślała o maleńkich, utkanych z iskier tańczących wróżkach wśród płomieni. I tak się stało. Wróżki naprawdę się pojawiły wzbudzając przerażenie nie tylko u niej ale i wśród uczniów siedzących wokół ogniska.\nTrzynastolatka szybko posprzątała pokój, złapała portfel z pieniędzmi, które dostała od starego małżeństwa Oksfor i wybiegła do kuchni gdzie ciotka gotowała zupę.\n— Ciociu idę po prezent dla Susanah.-powiedziała do ciotki.\n— Dobrze tylko pamiętaj musisz wrócić przed obiadem żeby mi pomóc przygotować jutrzejsze przyjęcie Susi.-odparła ciotka odkładając łyżkę do zupy na swój idealnie czysty blat stołu w stylu barokowym.\nCiotka Oktawia i wuj Klemens uwielbiali barok i wszystko co się z nim łączy. Każdy pokój czy zwykłe pomieszczenie w tym domu było w tym stylu.\n— Jasne ciociu.-odparła Arvene wychodząc z kuchni.\nWiedziała, że „” pomóc ciotce w sprzątaniu „” znaczy tyle samo co „” wszystko zrobić sama „”.\nDziewczynka wyszła na ciepłe sierpniowe promienie słońca przed domem. Wiedziała że jeszcze tylko kilka tygodni może się cieszyć tą względną wolnością, bo we wrześniu będzie musiała wrócić do swojej znienawidzonej szkoły.\nKiedy tak szła pogrążona w rozmyślaniach nie zauważyła, że minęła najbliższy sklep z pamiątkami.\nOprzytomniała dopiero kiedy znalazła się dokładnie przed Domem Towarowym Almerii. Postanowiła tam wejść i kupić kuzynce prezent.\nWiedziała, że Susanah kupuje sobie ubrania w tych butikach, a kiedy z nich wyrośnie oddaje je Arvene na którą pasowały doskonale, ponieważ trzynastolatka była niższa, szczuplejsza i zupełnie płaska w porównaniu z Susanah, która zaczęła zbyt szybko dojrzewać.\nDziewczynka szybko policzyła pieniądze i stwierdziła, że wystarczy jej na drogi prezent. Nadal rozglądała się za podarunkiem kiedy podszedł do niej wysoki chłopak o blond włosach i ciemnych oczach.\n— Szukasz czegoś konkretnego? -zapytał.\n-Ja...eee, szukam prezentu dla kuzynki.-odparła dziewczynka.\n— Aha, jak masz na imię? -zapytał znowu.\n— Arvene, a ty?\n— Jakub. Chcesz to ci pomogę w tych poszukiwaniach.-zaproponował.\nRuszyli wzdłuż półek z przyborami do makijażu, ale dziewczynka przypomniała sobie, że Susanah już ma taki.\n— Popatrz tam.-Wskazał ręką czarną, skórzaną kurtkę która wisiała na drzwiach butiku.\nArvene pomyślała, że może to być świetny prezent zważywszy na to że kuzynka uwielbiała motocykle.\nJedenastolatka kupiła kurtkę potem znalazła album z motocyklami i breloczek z harleyem.\nZapłaciła za wszystko i waz z Jakubem wyszli przed gmach Domu Towarowego.\n— Mam nadzieje, że się ucieszy.- powiedziała spoglądając na czerwono-niebieskie pudełko, w którym był prezent.\n— Na pewno.-powiedział z przekonaniem chłopak.\nPo krótkiej rozmowie pożegnali się i każde ruszyło w swoją stronę. Arvene dowiedziała się, że Jakub ma szesnaście lat i też mieszka nie daleko Almerii.\nDziewczynka pomyślała, że może w końcu znalazła prawdziwego przyjaciela.\n— Wróciłam.-krzyknęła kiedy weszła do domu.\nSzybko poszła do swojego pokoju i schowała prezent.\n— Dziewczyno! -wrzasnęła ciotka z kuchni — Zejdź w tej chwili na dół i powiedz mi co się dzieje z tymi przeklętymi warzywami!\nWarzywami?,pomyślała dziewczynka i powoli zeszła do kuchni.\nW kuchni panowała totalny nieład zważywszy, że w królestwie ciotki Oktawii zawsze jest nieskazitelny porządek.\nWszystkie warzywa, które przyniosła Arvene do domu, oszalały.\nMarchewki biegały po blacie stołu przy, którym siedział wuj Klemens z dziwną miną. Ciotka Oktawia próbowała je zamordować nożem ale jej wysiłki poszły na marne, ponieważ dzięki temu marchewki miały nóżki. Reszta warzyw skakała po podłodze, niektóre huśtały się na żyrandolu, inne wspinały się po zasłonach w kolorze wiosennych liści.\nZupełnie jak chochliki, pomyślała dziewczynka.\n— To twoja wina! -wrzasnął nagle wuj Klemens celując oskarżycielskim palcem na Arvene.\n— Co jest jej winą tato? -zapytała Susanah, która właśnie weszła do kuchni.\nMiała na sobie niebieska, zwiewną sukienkę. Złote włosy zaplotła w dwa luźne warkocze, ale ich nie związała gumką.\n— To! -powiedziała ciotka Oktawia wskazując drżącą ręką na rozbrykane warzywa.\nSusanah rozejrzała się wkoło i zobaczyła to co tak bardzo przeraziło jej rodziców.\n— Czy to...magia? -zapytała a jej oczy rozszerzyły się z przejęcia.\nRodzina Sync najbardziej na świecie nie znosiła tego co nadprzyrodzone, tego czego nie dało się wyjaśnić w żaden naukowy sposób.\n— Nie to nie magia...to to czym jest ta dziewczyna. Czy wiecie co oznacza? W końcu nadszedł czas. Zdobywa władzę nad Żywiołami… Cztery Żywioły którymi ONI władają. Jak mój brat. On był… potworem. Potem kiedy poszedł do tej Szkoły poznała jej matkę. Wzięli ślub i urodziła się ona. A potem oddali ja nam bo mieli jej dość albo chcieli bezkarnie zabijać! — zakończył wuj dysząc ciężko.\nPrzez dłuższą chwile w kuchni panowała cisza. W końcu przerwała ją ciotka Oktawia:\n— Ale to by znaczyło, że i ty masz w sobie krew w-w-w… -ciotka zawiesiła głos przy ostatnim słowie.\n— Nie! -wuj wstał i zaczął krążyć wokół stołu.-Moja matka wyszła ponownie za mąż kiedy zmarł jej pierwszy mąż, ojciec mojego przyrodniego brata Emila.\nPo słowach wuja Klemensa zapanowała cisza. Nikt nie chciał jej przerwać.\nNaglę zadzwonił telefon. Ciotka powoli ruszyła w jego stronę. Przez kilka chwil stała i kiwała głowa i po chwili się rozłączyła.\n— Dziewczyno idź do swojego pokoju.-powiedziała i odwróciła się od telefonu.\nZdziwiona Arvene ruszyła do swojego pokoju.\n— Dlaczego oni mnie tak nienawidzą? -zapytała sama siebie kiedy była już w swoim pokoju.\nStanęła przy oknie i się zamyśliła. Nie rozumiała dlaczego oni tak ją traktują. Nie znała swoich rodziców. Przez trzynaście lat wujostwo wmawiało dziewczynce, że jej rodzice byli potworami niezdolnymi do opieki nad nią, dlatego ją zostawili im.\nDziewczynka spojrzała na słońce, które właśnie zachodziło tworząc na zachodzie wielki krwistoczerwony łuk. Kolejny dzień dobiegał końca, kolejny dzień mijał coraz bardziej przybliżając ją do końca wakacji, a tym samym do rozpoczęcia kolejnego roku szkolnego w szkole, której nie znosiła.\nPatrząc w zamyśleniu na słońce dostrzegła nagle na jego tle mały czarny punkcik, który coraz szybciej przybliżał się lecąc wprost na jej zamknięte okno.\nArvene przestraszyła się i szybko otworzyła okno. Po kilku chwilach czarny kruk wpadł do pokoju i wygodnie rozsiadł się na poręczy jej łóżka wyciągając prawą łapkę na której przywieszony był list w ciemno białej kopercie.\nTrzynastolatka ostrożnie podeszła do ptaszka i spojrzała mu w oczy by powiedzieć, że nie zrobi mu krzywdy.\n— Co się tak gapisz? Muszę wracać do domu! -warknął ptak, a dziewczynka omal nie wrzasnęła.\nKiedy już się opanowała powiedziała:\n— Przepraszam, czy ten list jest na pewno do mnie?\nBardzo ją zdziwiło, że kruk potrafi mówić, a jeszcze bardziej zdziwił ją czerwony błysk w fioletowych oczach kiedy powiedział:\n— Arvene Santiago?\n— Taak… -odparła.\n— No to bierz list, a ja spadam.-odpowiedział zdenerwowany kruk.\nDziewczynka pospiesznie wzięła list, a kruk od razu wyleciał przez okno.\n— Vampires Scholl? -szepnęła do siebie rozrywając kopertę.\nW kopercie znalazła dwa arkusze papieru zapisane drobnym, ozdobnym pismem.\nSzanowna Pani Santiago,\nmamy zaszczyt poinformować Panią, iż została Pani przyjęta do prestiżowej Szkoły, w której kształcą się wampiry z całego świata.\nRok szkolny rozpoczyna się 1 września br. Do naszej Szkoły dostanie się Pani promem VS z portu w Sewilli. Rzeką Gwadalkiwir dopłynie Pani Szkoły, która znajduje się w Ceucie w miejscu strzeżonym przez najsilniejszą magię.\nVampires Scholl mieści się na zaczarowanym statku położonym na wrzosowiskach. Prom odpływa dokładnie 1 września o godz. 8.45 z portu Sewilla.\nPS. W kopercie znajdzie Pani bilet na prom, wykaz podręczników obowiązujących w tym roku szkolnym oraz listę niezbędnych przedmiotów, które na pewno przydadzą się Pani podczas nauki w naszej Szkole.\nArvene długo patrzyła na list i nie mogła uwierzyć, że jest skierowany właśnie do niej.\nOtrząsnęła się i zaczęła czytać drugą kartkę. Kartka zawierała wykaz książek i przedmiotów obowiązujących w Szkole dla wampirów.\n— Miedziany kociołek, mundurek, książka do alchemii I stopnia Isztar Smith...skąd ja wezmę na to pieniądze? -zastanawiała się na głos dziewczynka. Złożyła kartkę na pół i schowała pod poduszkę. W tej samej chwili drzwi jej pokoju otworzyły się i wpadła Susanah.\n— Mama cię woła.-oznajmiła i już miała wychodzić kiedy zobaczyła kartkę w ręce kuzynki. Nie zastanawiając się długo porwała kartkę i wybiegła z pokoju wrzeszcząc:\n— Mamo! Mamo ona dostała list!\nNo to nici ze Szkoły, pomyślała Arvene i zeszła do kuchni.\nWuj Klemens powoli i dokładnie czytał list Arvene. Z każdą chwilą jego ogorzała od słońca twarz przybierała purpurowy kolor.\n— Wiedziałem.-powiedział w końcu, kładąc list na stole. Ręce ułożył dokładnie po obu jego stronach.\nArvene rozejrzała się po kuchni. Jej wzrok zatrzymał się na twarzy ciotki Oktawii. W jej oczach był bezbrzeżny strach.\n— Tatoo? — Susanah usiadła przy stole naprzeciw ojca. Po chwili ciotka również usiadła przy stole.\n— Siadaj-warknął wuj Klemens do Arvene- I słuchaj.\nOdetchnął trzy razy i podjął opowieść:\n— Czterdzieści trzy lat temu moja matka wyszła za mąż za bogatego i przystojnego Hiszpana. Po roku związku narodził się Emil Santiago, mój przyrodni brat lecz po kilku miesiącach ojciec Emila został zamordowany. Dokładnie nie wiadomo jak, bo wampira nie da się tak łatwo wykończyć. -mówił monotonnym głosem nie odrywając oczu od listu.- Matka ponownie wyszła za mąż za mojego ojca no i urodziłem się ja… Emil był we wszystkim lepszy ode mnie. Miał wszystko czego chciał. Był przystojny i cały czas pachniał cynamonem. Już wtedy wiedziałem, że on tez jest wampirem tak jak jego ojciec.\nEmil potrafił władać Żywiołem Ziemi. Potrafił sprawić, że nagle wyrastały kwiaty i warzywa. Matka była z niego bardzo dumna choć był potworem i niestety tylko ja o tym wiedziałem.\nPewnego dnia czarny kruk o fioletowych oczach przyniósł mu list, taki sam jak ten. Był bardzo zadowolony z tego powodu. Następnego dnia poszliśmy kupić mu te wszystkie rzeczy. Matka zamieniła nasza walutę na wampirzą. Były to dziwne pieniądze… Miały kształt kropli krwi, jedne były srebrne inne złote a jeszcze inne czerwone. Różniły się też wielkością.\nPo skończonych zakupach wróciliśmy do domu… I tak mijały lata. Emil dorastał, w końcu stał się dorosłym, wykształconym wampirem poznał twoją matkę i urodziłaś się ty. Został zamordowany wraz z twoja matką Irmą przez wampirzycę Ognia.-wuj Klemens zakończył swą opowieść.\n— Byli złymi wampirami? -zapytała Arvene, przerywając cisze, która nastała po wypowiedzi wuja.\nCiotka Oktawia spojrzała szybko na swojego męża i powiedziała:\n— Nie byli źli. Wręcz przeciwnie..Nigdy nie skrzywdzili człowieka.\nPo usłyszeniu tych słów w dziewczynce coś pękło. Nie mogła już utrzymać w sobie goryczy. Szlak trafił wszystkie maski.\n— PRZEZ CAŁE MOJE ŻYCIE WMAWIALISCIE MI, ŻE MOI RODZICE BYLI POTWPRAMI A TERAZ NAGLE ZMIENIACIE ZDANIE?! MOŻE BOICIE SIĘ, ŻE WYPIJĘ WASZĄ KREW NA ŚNIADANIE?! MYLICIE SIĘ! NIE ZAMIERZAM SIĘ ZATRUĆ! I JESZCZE JEDNO… -przerwała by zaczerpnąć tchu-TO WY JESTEŚCIE POTWORAMI, A NIE ONI!\nWściekła trzynastolatka zabrała swój list ze stołu i wybiegła z domu nie patrząc, że jest już bardzo ciemno.\nBiegła przed siebie nie wiedząc gdzie biegnie. Zimne łzy bólu i goryczy płynęły jej po policzkach.\nZmęczona biegiem usiadła na ławce i próbowała się uspokoić co jej nie do końca wychodziło.\n— Hej Arvene… -usłyszała czyjś miękki głos.\nDziewczyna podniosła swą zapłakaną twarz i zobaczyła Jakuba, chłopaka, którego poznała w Domu Towarowym.\nDziewczynka szybko otarła twarz i powiedziała:\n— Co ty tutaj robisz o tej porze?\nJakub usiadł obok niej i powiedział:\n— Mógłbym cię spytać o to samo.\nSpojrzał na jej długie, rude loki, którymi zasłoniła sobie twarz.\n— Uciekłam z domu, bo dowiedziałam się prawdy o moich rodzicach.-odpowiedziała hardo podnosząc głowę i patrząc mu prosto w oczy.\nPomyślała, że jeżeli zostaną przyjaciółmi on musi wiedzieć o niej prawdę.\n— Chcesz porozmawiać? -zapytał.\n— Powiem ci i wcale się nie zdziwię jeżeli uciekniesz krzycząc żeby zabrali mnie do psychiatryka.-oznajmiła twardo Arvene.\n— Nie zrobię tego.-powiedział z całym przekonaniem.\n— Wiesz, że nie jestem … prawdziwą Hiszpanką?\n— Domyśliłem się, bo jesteś zbyt blada a słońce nie opala cię wcale.-odpowiedział Jakub.\n— Zauważyłeś również mój zapach prawda? -dziewczynka postanowiła wytłumaczyć mu wszystko po kolei.\n— Tak… -zaczął ale młoda wampirzyca nie pozwoliła mu dokończyć.\n— Moi rodzice byli wampirami tak jak ja.-powiedziała dając mu list z VS.\nChłopak czytał list, a Arvene zastanawiała się jak zareaguje.\n— Sama się właśnie dowiedziałam.-powiedziała zrezygnowana.\nJakub patrzył na nią chwilę, a potem powiedział:\n— To dlatego jesteś ładniejsza niż większość dziewczyn w twoim wieku.\nArvene gapiła się na niego wielkimi ze zdziwienia oczami. Spodziewała się wszystkiego ale nie tego.\n— Nie boisz się mnie? -zapytała w końcu.\nJakub spojrzał na nią, a potem pogłaskał ja po włosach ale natychmiast zabrał rękę i zamyślił się smutno.\nJedenastolatka pomyślała, że czas wracać do domu. Wstała z ławki i rozejrzała się.\n— Nie trafię do domu… -westchnęła.\nChłopak uśmiechną się i wziął wampirzyce za rękę.\n— Odprowadzę cię.-powiedział.\nNagle wokół ich dłoni pojawiło się coś dziwnego. Wyglądało jak tkanina zbudowana z światła księżyca. Mieniła się srebrnymi refleksami i coraz silniej zaciskała się wokół ich dłoni.\nZdziwieni popatrzyli sobie w oczy i w tym momencie ich serca połączyła ta sama tkanina co ręce.\nChwila trwała zaledwie ułamek sekundy ale dla nich trwała bardzo długo.\nKiedy tkanina znikła, a oni doszli do siebie Arvene zapytała:\nChłopak chwilę stał nic nie mówiąc. Dopiero kiedy zobaczył zniecierpliwienie dziewczyny powiedział:\n— Nie wiem ale się dowiem. Chodźmy już.\nCałą drogę do domu Arvene pokonali w milczeniu, dopiero na schodach Jakub powiedział:\n— Spróbuje dowiedzieć się o tej Nici wszystkiego jak najszybciej i powiem ci co to znaczy.\nPocałował ja szybko w policzek, zbiegł po schodach i znikną w ciemnościach okalających najbliższą okolicę.\nArvene otworzyła drzwi i wcale nie starała się być cicho. Poszła od razu do kuchni gdzie zastała ciotkę i wuja pijących kawę.\nKiedy weszła ciotka zerwała się z krzesła i wrzasnęła:\n— Dziewczyno nigdy więcej nie rób czegoś takiego!\nTrzynastolatka popatrzyła na nią wściekle.\n— Od tej pory nie będziecie mi rozkazywać! I nie zabronicie mi pójść do VS! -powiedziała i ruszyła w stronę swojego pokoju.\n— Arvene? -usłyszała za sobą. Odwróciła się i zobaczyła wuja Klemensa.\nWuj jeszcze nigdy nie zwracał się do niej takim głosem.\n— Co? -zapytała trochę łagodniej.\n— Masz gościa.-powiedział wuj powoli.-Czeka w salonie.\nDziewczynka nie spodziewała się o tej porze żadnych odwiedzin. Wyszła z kuchni i szybko ruszyła do salonu.\nKiedy tylko się w nim pojawiła zobaczyła wysoka, piękna kobietę o zimnych i wyniosłych rysach. Pachniała owocami cytrusowymi co było niezawodnym znakiem, że dziewczynka ma do czynienia z wampirzycą. Najprawdopodobniej z wampirzyca z VS.\n— Witam jestem nauczycielka w VS. Nazywam się Persefona Deiwey i jestem nauczycielką krwioetyki.-powiedziała wyniosłym tonem odrzucając na ramiona swoje platynowe włosy.\n— Dobry wieczór...nazywam się Arvene Santiago i właśnie dziś dostałam list z VS.-powiedziała nieśmiało dziewczynka.\n— Wiem inaczej by mnie tu nie było. -odparła tym samym tonem co wcześniej.\n— Jestem tu po to by opowiedzieć ci jak najwięcej o Szkole i o wampirach, bo chyba nie wiele wiesz.-powiedziała wampirzyca.\nArvene pomyślała, że lepiej nie przerywać nauczycielce więc czekała w milczeniu na jej dalsze słowa.\n— W VS uczy się różnych przedmiotów. Więcej na ten temat dowiesz się będąc już w Szkole. Ode mnie dowiesz się rzeczy praktycznych i pożytecznych...To są na przykład pieniądze… -powiedziała i wyjęła z torebki trzy monety. Takie same jak je opisywał wuj Klemens.\n— Ja nie mam pieniędzy… -powiedziała cicho dziewczynka.\n— Co ty opowiadasz? Jak to nie masz? Masz pełna skrytkę w banku Vampires Bank. — powiedziała pani Deiwey.\n— Skąd…? -zapytała zdziwiona Arvene.\n— No po rodzicach i dziadkach oczywiście.-powiedziała spokojnie nauczycielka.\nDziewczynka długo milczała wyobrażając sobie trójkolorową górę złota zamknięta w jakimś banku dla wampirów.\n— …a więc w VS obowiązują mundurki.-usłyszała głos nauczycielki wyrywający ja ze świata wyobraźni.-Dziewczęta chodzą w XIX sukniach, a chłopcy w czarnych smokingach. Również z tej epoki.\nDziewczynce zachciało się śmiać ponieważ właśnie przed oczami stanęły jej młode wampiry i wampirzyce ubrane w dziewiętnastowieczne stroje poruszające się dumnie jak oddział pawi po starym hiszpańskim statku zmierzających na kolejna lekcje.\n— Pani profesor te wszystkie rzeczy,suknia...gdzie ja to kupię? -nagłe olśnienie podziałało niczym zimna woda na jej zbyt bujną fantazję.\n— Tym się później zajmiemy. Mam ci do przekazania jeszcze jedna bardzo ważną rzecz.-powiedziała platynowa wampirzyca.\nPrzez chwile trwało milczenie przerywane tylko cichą rozmową wujostwa w kuchni.\n— W VS jest cztery domy: Wody, Ognia, Ziemi i Powietrza. Podczas Ceremonii Rozpoczęcia Roku Szkolnego każdy pierwszoroczny wampir i wampirzyca jest przydzielany do jednego z Żywiołów. Wyboru dokonuje Księga Żywiołów. Jak się to odbywa dowiesz się już niebawem. A teraz najważniejsze… Każdy wampir i wampirzyca ma moc władzy nad jednym Żywiołem ale jest jedno odstępstwo do reguły gdzie jeden wampir lub wampirzyca włada wszystkimi czterema Żywiołami. Zdarza się to co kilkanaście pokoleń i nikt dokładnie nie wie za jaką sprawa się to dzieje.-powiedziała nauczycielka krwioetyki.\n— Do którego domu zostanie wtedy przydzielona lub przydzielony? -zapytała dziewczynka.\n— Widzę, że jesteś bystra.-pochwaliła nauczycielka i dodała.- Któryś Żywioł jednak dominuje i Księga wie jakiego dokonać wyboru.\nDziewczynka chwilę się zastanowiła i w końcu zapytała:\n— A pani do, którego domu należy?\nWampirzyca uśmiechnęła się chłodno i powiedziała:\n— Jako DZIECKO należałam do domu Powietrza, a teraz jestem opiekunką tego domu.\nArvene nagle poczuła się bardzo zmęczona i śpiąca, a chciała jeszcze zapytać nauczycielkę o tajemniczą srebrna tkaninę, która połączyła ją i Jakuba.\n— No na mnie już czas. Wracam do Szkoły. Jeszcze tylko pożegnam się z twoim wujem i ciotką i znikam.-oznajmiła wstając z krzesła na którym siedziała. Jej długa, dziewiętnastowieczna suknia opadła na podłogę połyskując granatowo w sztucznym świetle salonu Sync'ów.\nDziewczynka pomyślała, że suknia jest cudowna i powili ruszyła do swojego pokoju nie żegnając się nawet z wujostwem.\nSpojrzała na zegar stojący obok łóżka. Była godzina 2.30.\n— Późno… -stwierdziła jedenastolatka i weszła pod kołdrę natychmiast zasypiając.\n— Nie, to nie możliwe.-powiedziała Arvene do Jakuba. Jakub wysoki, przystojny blondyn o ciemnych oczach patrzył na piękną rudą dziewczynę z wielką uwagą.\n— To prawda… -powiedział cicho.-Jesteśmy sobie przeznaczeni już na zawsze.\nArvene odwróciła się i stanęła twarzą w twarz ze swoim odbiciem w wielkim lustrze w kutej ramie.\nDługie, rude włosy opadały jej aż do pasa a blada skóra na twarzy nie zarumieniła się pomimo słów chłopaka, choć w środku czuła jak by miała rozpalony do granic możliwości piec zamiast wnętrzności.\nPowoli odwróciła się do Jakuba i zapytała:\nAle jego odpowiedz zagłuszył brzęk tłuczonego szkła. Lustro roztrzaskało się na miliony drobnych kawałeczków.\nNiektóre z nich ułożyły w połyskujących w promieniach księżyca napis: PRZEZNACZENIE\nArvene spojrzała na Jakuba ze strachem w czystych, zielonych oczach.\n— Dlaczego… -zaczęła dziewczyna ale w tym momencie usłyszeli przerażający odgłos dochodzący od strony lustra, a raczej ramy ze sterczącymi ostrymi kawałkami szkła.\nBłyskawicznie obejrzeli się i zobaczyli trzy postacie o trupio zielonej skórze na twarzy i na rekach. Miały poste włosy, białe oczy, a wychodząc z lustra kierowali się w prost na nich.\nA tuż za postaciami ożywionych trupów Arvene zobaczyła czarnowłosą wampirzycę o długich żółtych paznokciach i ostrym, nie zidentyfikowanym zapachu\nwychodzącą z gracja z ram lustra śmiejąc się okropnie.\nArvene obudziła się z przerażeniem. Szybko zerwała się z łóżka i podbiegła do lustra.\nZ ulga stwierdziła, że nadal wygląda jak trzynastolatka, nie jak szesnastoletnia czy siedemnastoletnia wampirzyca z jej snu.\nNagle przypomniała sobie o urodzinach kuzynki, więc przebrała się, wzięła prezent i zbiegła do kuchni patrząc przelotnie na stary zegar wiszący na ścianie jej pokoju, który pokazywał 9.20.\n— Proszę.-powiedziała dając pakunek kuzynce.\nUsiadła przy stole i sięgnęła ręką po jogurt w butelce.\n— Czy wybierasz się dzisiaj kupić szkolne rzeczy? -zapytał wuj Klemens spoglądając na bratanicę znad stosu prezentów Susanah.\n— Tak.-odpowiedziała Arvene przyglądając się butelce z jogurtem i czekając na reakcje kuzynki na prezent.\n— Ehm… dzięki Arvene...bardzo...bardzo fajny-powiedziała w końcu Susanah.\n— No to super. Eeee ...chyba będę już szła.-jedenastolatka wyrzuciła pustą butelkę do kosza na śmieci i wybiegła z domu.\nCiepłe poranne słońce ogrzało jej twarz. Dzień był piękny i wprost wymarzony na wycieczkę w nieznane.\n— Tylko gdzie teraz? -zapytała sama siebie rozglądając się wokoło po zalanej słońcem pustej uliczce.\n— My ci powiemy! -usłyszała nagle tuż za sobą czyjś szczęśliwy, piskliwy głos.\nSzybko się obróciła i zobaczyła dwa młode kruki. Jeden miał błękitne oczy, a drugi liliowe.\n— Soraya przestraszyłaś ją! -odezwał się błękitnooki kruk.-Jestem Ilse, przysłał nas profesor Srokosz byśmy pomogły ci w zakupach.\n— Właśnie, właśnie.-podchwyciła Soraya.- Jesteśmy Szkolnymi\nArvene była trochę zdziwiona zachowaniem ptaków ale i tak nie wiedziała gdzie ma iść na zakupy więc postanowiła skorzystać z ich pomocy.\n— A ja jestem Arvene.-powiedziała.\n— Oh… -pisnęła Soraya.-Władczyni…\n— Siostro zamknij dziób! Profesor Srokosz zabronił! -wrzasnęła Ilse zaciekle bijąc siostrę skrzydłem po głowie.\nPtaki robiły tak wielki hałas, że dziewczynka przeraziła się, iż ktoś ich usłyszy.\n— Hej, okej! Idziemy? -zapytała wkraczając pomiędzy dwa walczące kruki.\n— Tak.-powiedziała Ilse otrzepując skrzydłami resztę swojego opierzonego ciała.\n— Najpierw do banku.-oświadczyła Soraya i usiadła dziewczynce na lewym ramieniu, gdyż prawe było zajęte przez Ilse.\nTak, więc Arvene ruszyła powoli lecz nagle przypomniała sobie ze nie wie w, którą stronę ma iść.\n— Gdzie mam iść? -zapytała swoje towarzyszki.\n— Do Domu Towarowego.-odpowiedziała Ilse.\nDziewczynka nie wiele myśląc poszła gdzie kazał jej ptak, a kiedy była już przed gmachem Soraya powiedziała:\n— Wejdź do środka i poszukaj butiku z czarnym krukiem na szyldzie.\nArvene posłuchała i już po chwili stała przed butikiem z krukiem. Powoli weszła do środki rozglądając się.\n— Czym mogę służyć? -usłyszała nagle za swoimi plecami cichy, spokojny głos i poczuła zapach tropikalnych wysp. Wiedziała, że ma do czynienia ze swoim pobratymcem.\nOdwróciła się i zobaczyła niezwykle piękną wampirzycę o czarnych włosach i urodzie Japonki. Ubrana była w krótkie dżinsowe szorty i biała bluzkę na ramiączkach.\n— Dzień dobry, jestem Arvene i chciałabym dostać się do Vampires Bank.-powiedziała dziewczynka, zakładając rude włosy za ucho.\nJapońska wampirzyca zachłysnęła się gdy usłyszała imię dziewczynki i już miała coś powiedzieć gdy Ilse za kłapnęła ostrzegawczo dziobem.\nArvene uznała, że coś jest nie w porządku.\n— No tak… ten zapach...mogłam się spodziewać.-westchnęła Japonka.- Tędy dostaniesz się do naszego świata.-dodała podchodząc do czystej, gładkiej ściany. Przejechała po niej paznokciem rysując jakiś symbol wyglądający jak kropla wody.\n— Umówiłaś się z kimś po drugiej stronie granicy? -zapytała gdy symbol zalśnił na czerwono, a w ścianie pojawiła się wykuszowa furtka.\n— Nie, proszę pani.-odpowiedziała dziewczynka i ostrożnie otworzyła furtkę.-Dziękuję! -zawołała kiedy furtka powoli rozpływała się w powietrzu.\nDziewczynka rozejrzała się i zobaczyła tłum ludzi witających się w pośpiechu lub niosących zakupy. Spostrzegła grupkę młodych wampirów stojących przy witrynie jakiegoś sklepu.\n— Masz listę? -zapytała Soraya.\n— Tak, mam.-dziewczynka wciąż przyglądała się sklepom i osobom wokół niej.\nCała gama zapachów sprawiła, że zaczęło kręcić się jej w głowie.\n— Idziemy do banku.-usłyszała głos Ilse i ruszyła w stronę ogromnego gmachu z czarnego marmuru. Do wielkich drzwi prowadziły szerokie schody, połyskujące w świetle słońca.\nArvene szybko weszła do banku i skierowała się do pierwszego wolnego kontuaru, za którym siedział jasno włosy wampir.\n— Czym mogę służyć? -zapytał patrząc na dziewczynkę wyczekująco.\nIlse zleciała z jej ramienia i usiadła na kontuarze obok wampira. Nie wiadomo skąd wyjęła maleńki złoty kluczyk z breloczkiem w kształcie liczby 13.\n— Rozumiem, ile potrzeba pieniędzy? -zapytała biorąc kluczyk do ręki.\n— Tysiąc frantonów, dwieście farionów i pięćset farnów powinno wystarczyć.-orzekła Ilse.\nWampir pokiwał głową i nacisną guzik na panelu sterowania. Powtórzył liczby podane przez kruka i chwilę później inny wampir wziął klucz i poszedł po pieniądze.\nW tym czasie dziewczynka oglądała wnętrze banku.\nŚciany i podłoga były wyłożone czarnym marmurem, a kontuary białym. Na ścianach wisiały wielkie obrazy wampirów w złoto-srebrnych ramach, a pod spodem na długiej, białej i wąskiej tabliczce napisane były imiona, nazwiska, daty urodzin i śmierci.\nPrzy każdym kontuarze stało mnóstwo wampirów i wampirzyc w pięknych, dziewiętnastowiecznych strojach. Czując kwiatowy zapach rozglądali się szukając jego źródła, a zobaczywszy Arvene trącali sąsiadów łokciami i pokazywali sobie ją nawzajem. Dziewczynka była bardzo zdziwiona tym zachowaniem i zapragnęła jak najszybciej znaleźć się na ulicy.\nPo kilku minutach wrócił wysłany wampir z wielką sakiewką pieniędzy. Odłożył klucz i wrócił na swoje miejsce pracy.\nPół godziny później była już w sklepię z sukniami. Dwa kruki siedziały na jej nowym, brązowym kufrze w, którym już były książki i inne pozycje z listy.\n— A teraz suknie wyjściowe. Do twojej urody trudno będzie dobrać odpowiedni kolor szaty.-powiedziała właścicielka sklepu kiedy już dopasowała do Arvene suknie Szkolne. Była to brązowo włosa wampirzyca w turkusowej sukni o dobrotliwym wyrazie twarzy.\nKobieta pomyślała chwile przyglądając się z uwaga swoim sukniom.\n— Taaak… mam kilka takich, które mogą się nadać.-powiedziała w końcu i zniknęła za wieszakami.\nDziewczynka włożyła Szkolne szaty do kufra i zamknęła wieko dokładnie w chwili gdy właścicielka wróciła z naręczem różnokolorowych strojów. Położyła je wszystkie na stole i rozłożyła tak by dziewczynka mogła je dokładnie obejrzeć.\nMiętowo-cytrynowa suknia z krótkimi rękawami spodobała jej się najbardziej. Wyłowiła wzrokiem jeszcze dwie w podobnym fasonie. Jedna była granatowa obsypana brokatem w niektórych miejscach i wyszywana w srebrzyste gwiazdy i księżyce, a druga srebrno-szara.\n— A teraz chodźmy do sklepu zoologicznego. Może spotkamy jakiegoś przystojnego kruka.-powiedziała Soraya kiedy już wyszły ze sklepu z sukniami.\nBudynek sklepu był pomalowany na niebiesko. Weszła do środka i zobaczyła najróżniejsze stworzenia. Kruki w klatkach stały na wielkim stole i rozmawiały ze sobą, różowe koty biegały za niebieskimi myszami, a fioletowe żaby siedziały na głowach różnokolorowych psów rechocząc w kilku językach naraz.\nZa lada siedziała wampirzyca, która słuchała ostrej muzyki. Miała ogniście czerwone włosy, długie czarno-czerwone paznokcie, a na rękach skomplikowane tatuaże. Pachniała ogniem i lekką spalenizną jakby dopiero co uciekła z płonącego mieszkania. Dziewczynka jeszcze raz spojrzała na kruki i jej wzrok padła na klatkę, w której siedział, mały zielonooki kruk. Nie rozmawiał z nikim tylko patrzył smutnym wzrokiem na rozbrykane pomarańczowe pchły wielkości paznokcia, które skakały na skakankach podejrzanie podobnymi kolorem do włosów ekspedientki.\nDziewczynce zrobiło się żal małego kruka i podeszła do jego klatki. Ten popatrzył na nią.\n— Cześć jestem Arvene, a ty? -zapytała kruka.\n— Nie mam imienia.-odpowiedział smutno nadal patrząc na dziewczynkę.\nDziewczyna spojrzała na cenę. Sto pięćdziesiąt fartonów.\nNie wiele myśląc wzięła klatkę i położyła ją na ladzie. Kiedy obojętna sprzedawczyni wykonywała swoją pracę dziewczynka spojrzała na Sorayę, która wdzięczyła się do czarnookiego kruka o błyszczących piórkach, ale ten nie zwracał na nią najmniejszej uwagi. Wydawał się być bez reszty pochłonięty patrzeniem na Ilse, która ostentacyjnie go ignorowała obserwując tańczące walca wiedeńskiego chomiki. Dziewczynka uśmiechnęła się do siebie, zawołała Szkolne kruki, zapłaciła i wyszła na ulicę.\n— Powiedz mi czy jesteś samcem czy samicą? -zapytała Arvene\n— Samcem.-odpowiedział kruk.\nDziewczynka chwile pomyślała.\n— Nazwę cię Green.-powiedziała i poszła ulicą w stronę butiku przez, który tu się dostała.\n— No mamo, proszę! Chodźmy tam! Obiecałaś mi kupić ten proszek. Już pochwaliłem się chłopakom z VS. Wiesz jakie to dla mnie ważne! -usłyszała słowa chłopca mniej więcej w jej wieku. Miał jasno blond włosy i pachniał gumą do żucia. Obok niego szła wysoka piękna blondynka w ciemno pomarańczowej sukni. Emitowała zapach suszonych ziół.\n— Nie mam mowy, Seanie! Nie może nikt nas tam zobaczyć! -warknęła w odpowiedzi jego matka rozglądając się na wszystkie strony. Po chwili zobaczyła Arvene. Zmieszała się ale po chwili całkowicie opanowana powiedziała do syna:\n— Poczekaj tu. — I weszła na pocztę.\nArvene patrząc na swojego nowego kruka udawała, że rozmawia z Sorayą i Ilse ale tak naprawdę z uwaga przysłuchiwała się rozmowie matki i syna.\nDziewczynka wciąż pogrążona w rozmowie z krukami chciała przejść obok chłopaka, kiedy usłyszała słowa Seana wyraźnie skierowane do niej ale nie rozumiała co mówi.\n— Przepraszam, mówisz do mnie? -zapytała odwracając się do chłopaka mocno przyciskając do siebie klatkę ze swoim krukiem.\nChłopak słysząc, że mówi do niego po hiszpańsku zrobił dziwną minę, coś na kształt zdziwienia i zdegustowania. W końcu po chwili powiedział:\n— Mówiłem do ciebie w Starożytnym Języku Wampirów.\n-Niestety...nie znam go. Przykro mi.-odpowiedziała Arvene.\nSean stał chwilę nic nie mówiąc, wiec dziewczynka uznała to za koniec rozmowy i postanowiła już wrócić do swojego świata.\nTeraz TO jest twój świat, skarciła się w myślach i odwróciła się, by odejść.\n— Zaczekaj.-chłopak złapał ją za ramie i odwrócił do siebie.-Jestem Sean, a ty?\n— Arvene.-odpowiedziała.-Czy możesz mnie puścić?\nZmieszany chłopak szybko puścił jej rękę i zapytał:\n— Jesteś tu sama?\n— Nie mam rodziców.-wzruszyła ramionami dziewczynka i nagle posmutniała.\nSpojrzała na dwa, milczące kruki siedzące na jej ramionach.\n— Ohhh, wiesz nie chciałem.-powiedział chłopiec czerwieniejąc lekko.\n— Okej, nie wiedziałeś.-dziewczynka uśmiechnęła się smutno.\nSean popatrzył na nią i pomyślał, że nawet jak na wampirzyce jest bardzo piękna, mając zaledwie trzynaście lat.\n— Wiesz, chyba już wiem dlaczego nie znasz naszego języka… Kto cię wychowuje? -zapytał chłopak.\n— Brat mojego ojca z rodziną.-odpowiedziała nie widząc związku.\n— Oni są ludźmi?\n— Tak, no i co? — pytania chłopaka stawały się coraz bardziej dziwaczne i jej zdaniem coraz bardziej osobiste.\n— Oni nie znają NASZEGO języka więc i ty go nie znasz.-stwierdził z wielkim przekonaniem.\nArvene się przeraziła. Nie znała języka, którym posługiwały się wampiry. Jak ona sobie poradzi w szkole pełnej wampirów mówiących w dziwnym, nie zrozumiałym dla niej języku?\n— O nie… -jęknęła a łzy zabłysły w jej szafirowych oczach.\nSean przestraszył się, że powiedział coś co sprawiło jej przykrość ale zupełnie nie wiedział co.\n— Co się stało? -zapytał podchodząc bliżej zapłakanej dziewczynki i wykonując jakiś dziwny ruch jakby chciał ja objąć ale w ostatniej chwili się rozmyślił.\n— Właśnie sobie uświadomiłam, że nie znając języka wampirów nie mogę iść do VS.-powiedziała dziewczynka podnosząc na niego wielkie, zielone oczy.\n— W szkole zawsze jest kilka osób, które są w takiej samej sytuacji jak ty. Język obudzi się w tobie, sama nawet nie spostrzeżesz tego.-czysty, dźwięczny głos odezwał się nagle tuż obok nich. Matka Seana stała na schodach poczty. Obok niej stał identyczny chłopiec jak Sean.\nSean szybko odsuną się od Arvene i powiedział:\n— To jest moja mama, a to brat bliźniak Samuel.\nMatka bliźniaków wyciągnęła rękę w stronę dziewczynki i uścisnęła jej dłoń.\n— Witaj, nazywam się Anastasis Grifford.-powiedziała puszczając rękę Arvene.\n— Nazywam się Arvenette Santiago.-powiedziała dziewczynka jak nigdy przedstawiając się pełnym imieniem.\nDźwięk jej nazwiska sprawił, że matka chłopców zachwiała się schodząc ze schodów, a sami chłopcy krzyknęli cicho.\n— No co? -zdziwiła się dziewczynka.\nPani Grifford powiedziała:\n— Nic, oczywiście, że nic.-uśmiechnęła się do dziewczynki i zaproponowała:- Chcesz może by kufer trafił do twojego domu i nie musiała do nieść?\n— Ale nie wie pani gdzie mieszkam.-Arvene wcale nie zamierzała jej tego mówić.\nAle piękna wampirzyca zaśmiała się tylko podchodząc bliżej, szeleszcząc spódnicami.\n— Nie muszę. Moja magia bez problemu odnajdzie twój dom.\nKobieta podeszła do kufra i dotknęła go długim palcem.\nKufer stanął w płomieniach. Dziewczynka pomyślała, że wszystkie jej rzeczy spłoną, więc krzyknęła histerycznie.\nKufer przez chwile płoną, lecz nagle znikną nie pozostawiając po sobie ani śladu sadzy czy popiołu.\n— Czy on spłonął? -zapytała cicho.\nSamuel wybuchną dzikim, nie kontrolowanym śmiechem.\n— Nic nie spłonie jeśli mama tego nie zechce.-wykrzyczał pomiędzy kolejnymi atakami śmiechu.\nArvene była przerażona. Najbardziej żałowała książek.\n— Dziwne… -szepnęła pani Grifford.-Moja moc natrafiła na przeszkodę, której nie może pokonać a ponadto ktoś przejął kufer.\nNo to pięknie, pomyślała dziewczynka i powiedziała, nagle czując zagrożenie ze strony kobiety i jej synów:\n-Eeee...dziękuję ale muszę już iść. Do widzenia!\nRzuciła się biegiem przez ulice czując jak Green podskakuje w klatce. Szkolne kruki leciały szybko nad jej głową.\nKilka minut później stała już w butiku ciężko oddychając.\n— Rany, co teraz będzie? -zapytała kiedy wychodziły z Domu Towarowego Almerii.\nSzkolne kruki milczały. Dziewczynka znalazła się przed swoim domem nawet o tym nie wiedząc.\nPożegnała się z Ilse i Sorayą i powoli weszła do domu. Z salonu dobiegała dźwięk telewizora i głośne wybuchy śmiechu. Dziewczynka domyśliła się, że wujostwo ogląda telewizję.\nPrzechodząc przez korytarz prowadzący do salonu, spojrzała na duży, barokowy zegar ze złotymi wskazówkami. Wskazywał 15.40.\nUsiadła cicho na podłodze i popatrzyła na telewizor.\nSync’owie oglądali „” Rodzinę Adamsów „” na DVD. Ciotka spojrzała na nią dziwnie ale nic nie powiedziała.\nWuj i ciotka przez całe jej życie wykorzystywali ja do wszystkiego do czego tylko mogli. Musiała nawet za Susanah lekcje odrabiać.\nKiedy film się skończył wuj wyłączył telewizor i spojrzał na Arvene.\n— Na stole jest twój obiad.-powiedziała ciotka Oktawia wstając z sofy.\n— Dziękuję.- Arvene tak naprawdę nie była głodna. Nigdy nie musiała dużo jeść, tak naprawdę wystarczyłby jej ten jogurt, który wypiła na śniadanie ale wolała nie wszczynać awantury.\nZjadła szybko, a potem umyła naczynia pozostawione specjalnie dla niej.\nKiedy w końcu znalazła się w swoim pokoju omal nie zachłysnęła się z wrażenia: jej kufer stał na środku pokoju, w idealnym stanie. Na wieku kufra przyczepiona była kartka z wiadomością: UWAŻAJ KOMU UFASZ\nI tyle. Żadnego podpisu czy adresy zwrotnego. Dziewczynka złożyła kartkę i wrzuciła do kufra sprawdzając czy wszystko w porządku z jej rzeczami.\n— Wujku podwieziesz mnie do portu? -zapytała Arvene wchodząc do kuchni i ciągnąc za sobą kufer i klatkę z krukiem.\nSusanah odłożyła na stół połowę pomarańczy i popatrzyła na kuzynkę. Rozpoczęcie roku szkolnego w szkole kuzynki było po południu, wiec blondynka była jeszcze w piżamie.\nCiotka Oktawia popatrzyła ostro na Arvene, a potem powiedziała do męża:\n— Klemens, odwieziesz ją. Brdzie spokój przez rok..-zawahała się na chwilę- Nie wracasz na święta, prawda?\nWuj mruknął coś niezrozumiałego i odłożył gazetę.\n— Jak ty wyglądasz? -krzyknęła Susanah.\nArvene ubrała się w czarne, dziurawe dżinsy, czarną bluzkę z krótkim rękawem i fioletową rozsuwaną bluzę. Według siebie wyglądała dobrze, a poza tym było jej wygodnie.\n— Coś nie tak? -zapytała zirytowana kuzynkę. Zawsze się czepiała jej ubrania tylko po to by sprawić jej przykrość.\nSusanah jak zwykle w takich momentach pokręciła głowa udając rezygnację.\n— No to cześć.-rzuciła Arvene i wyszła z domu za wujem.\nCała drogę do portu wuj milczał, a kiedy byli na miejscu i zobaczył grupę dzieci i młodzieży z wielkimi kuframi, klatkami z krukami czy kolorowymi kotami i psami na smyczach powiedział:\n— Mam nadzieje, że nie przyniesiesz nam wstydu. Wrócisz na wakacje?\n— Tak.-odpowiedziała i wysiadła z samochodu. Wuj pomógł jej wyjąć kufer i klatkę, a potem odjechał.\nDziewczynka powoli ruszyła w stronę wielkiego czarno-kremowego promu ze złotymi literami VS.\nMijała wampiry i wampirzyce, które gdy tylko wyczuły jej zapach zaczynały szeptać i pokazywać ją palcami.\nW tej chwili bardzo żałowała, że związała włosy w kucyka. Gdyby zostawiła je rozpuszczone mogłaby ukryć za nimi twarz.\nPostanowiła nie zwracać na to uwagi i już po chwili była na głównym korytarzu promu. Był to długi jasno różowy korytarz. Po obu stronach były drzwi do kajut.\nRuszyła powoli korytarzem i przez szybę patrzyła do środka szukając pustej. W końcu na samym końcu korytarza znalazła pusta kajutę. Otworzyła drzwi i weszła. Po obu stronach były wąskie ławki. Pomieszczenie było czyste i pachniało solą. Ściany były obite białą boazerią. Na ławkach leżał kremowo-szary materiał. Dziewczynka weszła do środka i wsunęła kufer pod ławkę. Usiadła przy okrągłym oknie i spojrzała przez nie na lazurową wodę Gwadalkiwir.\nGłośny gwizd ogłosił odpłyniecie promu z portu w Sewilli. Na korytarzu było słychać odgłos kroków i głośne rozmowy przerywane wybuchami śmiechu.\nNagle drzwi kajuty otworzyły się i stanęła w nich wysoka wampirzyca o blond włosach zaplecionych we francuski warkocz. Pachniała wrzosem i miała piękne granatowe oczy.\n— Cześć, mogę? -zapytała wchodząc do kajuty i wpychając kufer pod ławkę. W pewnej chwili kufer zatrzymał się i nie chciał dalej się przesunąć.\nBlondynka kopnęła z całej siły kufer ale ten ani drgnął. Padła na kolana i zaczęła go pchać, a kiedy to nic nie pomogło bardzo się zdenerwowała.\n— Poczekaj.-Arvene podeszła do ławki i po chwili wynurzyła się spod niej z dużym kociołkiem w ręce.-Oto przestępca.-powiedziała udając poważny ton sędziego na rozprawie sądowej.\nBlondynka dosunęła kufer dalej i powiedziała siadając na ławce:\n— Dzięki, jestem Melania Navarro.\n— Cześć, a ja jestem Arvene Santiago.-powiedziała z uśmiechem.\nOczy Melanii otworzyły się szeroko ze zdumienia, co nie umknęło uwadze Arvene.\n— No co? Za każdym razem kiedy mówię komuś jak się nazywam ten ktoś reaguje właśnie tak jak ty! -powiedziała zdziwiona Arvene.\nMelania chwile milczała jednak po chwili powiedziała :\n— To dlatego, że jesteś Władczynią i twoja krew ma magiczna moc. Ta wampirzyca, która zabiła twoich rodziców o tym wiedziała.\nArvrne była przerażona tym co usłyszała.\n— Nie jestem Władczynią… -powiedziała w końcu.\nMelania popatrzyła na nią ze zrozumieniem i zapytała:\n— Boisz się pierwszego roku? Ceremonii Żywiołów? -zapytała zmieniając temat.\nDziewczyna pokiwała głową ściągając usta w podkówkę.\nDalsza część drogi upłynęła im na rozmowie o Szkole. Melania najbardziej bała się wyboru Księgi Żywiołów.


- Widziałaś zaćmienie Słońca?\n- A rozumiesz, o co w nim chodzi?\n- No jasne! A ty nie rozumiesz?\n- W zasadzie rozumiem...\n- A czego nie rozumiesz? Mogę ci wytłumaczyć\n- Skoro Księżyc okrąża Ziemię dookoła, to zawsze przesuwa się w tę samą stronę - ze wschodu na zachód. A jak było zaćmienie, to księżyc wszedł w tarczę Słońca od zachodniej strony i przesunął się w stronę wschodniej... Rozumiesz to?\n- Przed chwilą powiedziałam, że mogę ci wytłumaczyć zaćmienie, prawda?\ndiabel-w-buraczkach 24 marca 2015 11:22\nNo bo te one, te niebieskie ciala, to na takich sznureczkach wiszo i sie dyndaja, no i teraz sie w inna strone dyndlo cos akurat. No.\nKalina 25 marca 2015 06:56\nW ułożeniu niebieskich ciał się nijak nie da zorientować, bo one (te ułożenia) się ciągle zmieniają!


Notatnik Kulturalny: lipca 2013\nMiszamasz # 6\nW życiu bym nie pomyślała, że nie znajdę czasu na kino, książki i pisanie. Nie na tak długo. Zaczęło mnie to przerażać, zwłaszcza gdy uświadomiłam sobie, że ponad miesiąca nie widziałam żadnego nowego filmu. Jednak filmowy głód jest ciężki do zniesienia. Aby to zmienić, muszę powiedzieć o tym publicznie, bo przekonywanie samej siebie nie dało żadnych rezultatów :)\nOstatnio widziałam cudowny Piękny umysł. Napisałam nawet o nim notkę, której nie zapisałam. I od tamtej pory nic. Zrobiłam za to listę filmów, jakie chciałabym zobaczyć i podzielić się wrażeniami. I nie są to amerykańskie produkcje :)\nZ seriali jestem na bieżąco tylko z Żoną idealną. Miałam też nadrobić czwarty sezon Glee, ale informacja o śmierci Cory'ego Monteitha mnie do tego zniechęciła. Nie jestem w stanie pojąć dlaczego doprowadził swoje życie do tak smutnego finału. Iść do piachu w wieku trzydziestu paru lat? I to na własne życzenie?\nPróby obejrzenia trzeciego sezonu Gry o tron też spełzły na niczym, ponieważ koleżanka przez przypadek zdradziła mi zakończenie sezonu. I przeszła mi ochota na oglądanie :/\nZaczęłam za to czytać zachłannie książki. Przy moim obecnym trybie życia jedna tygodniowo to duży sukces. Mam nadzieję, że tę liczbę zwiększę w sierpniu. Obecnie zabieram się za ostatnią część twórczości pseudo pisarki E.L. James - "Nowe oblicze Greya". Trzeba sobie podnieść statystykę blogową ;)\nPoza tym w kolejności do przeczytania w najbliższym czasie czekają:\n"Kosogłos" Suzanne Collins - najnowszy nabytek, aż mnie zżera ciekawość, to się dalej wydarzy.\n"Poradnik pozytywnego myślenia" Matthew Quick - najnowszy nabytek numer dwa. Bardzo mi się film podobał, a podobno książka jest o wiele lepsza.\n"Dom na placu Waszyngtona" Henry James - zapomniałam o tej książce, ale ostatnio odkryłam, że na jej podstawie został nakręcony film Plac Waszyngtona, z bardzo ciekawą obsadą. Więc trzeba nadrobić.\n"Trafny wybór" J. K. Rowling - nie mogę się zabrać za tę książkę, choć stoi na półce i przyciąga mój wzrok. Ale muszę to w końcu nadrobić, bo za jakiś czas dojdzie kolejna pozycja to czytania: pani Rowling napisała powieść The Cuckoo's Calling, pod pseudonimem Robert Galbraith.\nTyle na dziś. Jutro zabieram się za pisanie recenzji "Gwiezdnego pyłu". Wiele razy widziałam film, ale po raz pierwszy przeczytałam książkę. I naszły mnie ciekawe wnioski.\nWybuchu nie było...\n"Bomba, czyli alfabet polskiego szołbiznesu" Karolina Korwin Piotrowska\nBomba już tyka... Kto powinien się bać? - to pytanie jest chyba najgorszym chwytem reklamowym wymyślonym przez wydawcę. Nie ma żadnego związku z wymową książki z dwóch powodów. Po pierwsze nie ma tu ostrego ataku na show-biznes, który zmienia większość pojawiających się w nim ludzi. Jest to raczej subiektywna opinia o osobach, którzy w mniejszym lub większym stopniu w tym biznesie funkcjonują. Po drugie, wypowiedzi autorki bardzo często można usłyszeć i przeczytać, więc ciężko jest się bać opinii, która gdzieś już się pojawiła.\nTrudno jest mi ocenić tę książkę. Bardzo lubię Karolinę Korwin Piotrowską. Jest świetnym obserwatorem, ma trafne osądy i ogromną wiedzę filmową, nie przejmuje się opinią innych i robi swoje. Byłam ciekawa w jaki sposób opisze show-biznes, do którego zwykli ludzie nie mają dostępu, a to co widzą jest tylko ładnym, sztucznym obrazkiem. Myślałam, że obedrze ten medialny świat z całej cukierkowości, w końcu jest dziennikarką z gatunku tych jadowitych. Niestety, zrobiła to tylko w małej części i po lekturze czuje się niedosyt.\nTo, co zasługuje na wielki plus, to fakt jak trafnie skomentowała pracę stylistów i projektantów, agentów gwiazd, miodowych blogerek. Skrytykowała używanie botoksu, wciąganie do medialnego świata dzieci, brak używania inteligencji i poczucia humoru. Wielu z tych spraw przeciętny widz mógł tylko domyślać, teraz ma potwierdzenie od osoby, która to widzi na co dzień. Brawo.\nInną dobrą stroną książki jest to, że czytając ją, zapisuje się tytuły filmów i spektakli do obejrzenia lub sprawdza w internecie teledyski lub fragmenty występów, które przytacza autorka przy danej osobie. Karolina Korwin Piotrowska to, w tym temacie, skarbnica wiedzy o filmie i muzyce. Dzięki temu zdałam sobie sprawę, jak mało widziałam polskich filmów i powinnam się tego wstydzić. Lista wypisanych przeze mnie tytułów jest spora i przydałoby się ją najszybciej nadrobić. Jest jeszcze subiektywne kalendarium 1989-2012, które pokazuje zmiany w polskiej kulturze (i stąd też można wyciągnąć kilka interesujących tytułów). Bardzo fajnie napisane.\nSą też wady, które w pewnym momencie przyćmiły mi zalety książki. Po pierwsze zestawienie wszystkich osób. Czytając je można odczuć podział na kilka grup:\n- na osoby, które chronią swoją prywatność i znamy je głównie z ich osiągnięć na tle zawodowym;\n- na osoby, które upubliczniają swoje życie, chodzą na każde możliwe imprezy i robią sesje do kolorowych magazynów;\n- na debiutantów, którzy mają potencjał i już udowodniają, że wiedzą jak działa cały mechanizm;\n- na osoby, które Karolina Korwin Piotrowska zna osobiście i nie powoli powiedzieć złego słowa.\nBrakuje tu obiektywizmu i mocnych słów pod adresem kilku osób. Poza tym mało jest informacji zza kulis, a podawane fakty już gdzieś były usłyszane. Z alfabetu najwięcej dowiadujemy się o samej autorce. I nie mam tu na myśli wstępu, który informuje nas o tym, że książka może być ponad siły czytelnika. W trakcie opisywania osób, dowiadujemy się o tym, co Karolinę Korwin Piotrowską ukształtowało, co lubi słuchać, z kim jej się najlepiej rozmawia i kto jej pomógł, choć się tego nie spodziewała. Te osobiste wstawki mają jednak swój plus - widzimy znane osoby, z zupełnie innej strony.\nJednak największą wadą tej książki jest język. Ja bym to nazwała "totalną maskarą". Jest za bardzo potoczny. Nie wymagam, by był to tekst literacki - nie pasowałby do tematyki, ale przeszarżowanie i brak redakcji tekstu nie pomagają w czytaniu. W notce o Niekrytym krytyku, który napisał książkę, czytamy: "pisze rzeczywiście gorzej, niż mówi". To samo bym powiedziała o stylu Karoliny Korwin Piotrowskiej. Świetnie się jej słucha, ale o wiele gorzej czyta. W tym wypadku lektura książki od deski do deski jest małą tortura dla czytającego, ponieważ co chwila powtarzają się te same argumenty, sformułowania, zwroty. Nie potrafię zliczyć słówek: kupczyć, piar, powala, konia z rzędem temu, obcyndalanie się, czy ulubiononego "przysłowia": gdzie rabotujesz, tam mnie bzykajesz. To razi, ale ma też mały plus, bo jest to dowód na to, że pisała to sama K.K. Piotrowska, a nie jakiś ghostwriter.\nPodsumowując. Z jednej strony to skarbnica wiedzy o polskiej kulturze dla takich lekkich ignorantów jak ja. Pod tym względem często będę do niej zaglądać, by sprawdzić, co warto obejrzeć. Z drugiej strony mimo, że książkę bardzo szybko się czyta, męczy język. Ja tego strasznie nie lubię, bo mnie to odrzuca od lektury (plus ilość spolszczonych angielskich słówek - choć może to zabieg celowy). Jeśli więc zdecydujecie się przeczytać alfabet show-biznesu, zróbcie to wyrywkowo. Powtórzenia nie będą tak drażnić.


Kredyty konsolidacyjne w Nordea Bank\nczwartek, 26 lipca 2012 09:27\nNordea to nowoczesny i solidny bank należący do skandynawskiej grupy kapitałowej. Dużą zaletą banku oprócz solidnych fundamentów jest rozbudowana i bezpieczna bankowość elektroniczna. Bank umożliwia korzystanie ze swoich usług zarówno w tradycyjny sposób przez wizytę w placówce banku, jak również poprzez telefon, Internet czy SMS.\nBank Nordea posiada szeroką ofertę różnego rodzaju usług bankowych, wśród których znajdziemy także kredyt konsolidacyjny. Kredyt taki oprócz konsolidacji naszych dotychczasowych kredytów pozwala na otrzymanie dodatkowych środków pieniężnych na dowolny cel.\nParametry kredytu konsolidacyjnego w Nordea Bank\nminimalna wielkość kredytu do 30 tys. zł\nmaksymalna wielkość kredytu do 80% wartości nieruchomości\nszeroki zakres dostępnych walut: PLN, CHF, EUR, DKK, SEK, NOK\nWarty uwagi jest fakt, iż w sytuacji gdy klient podczas spłacania kredytu zdecyduje, że potrzebuje więcej środków istnieje możliwość podwyższenia kwoty kredytu w trakcie jego spłacania. Wszelkie pozostałe parametry dotyczące marży czy prowizji są ustalane indywidualnie w zależności od sytuacji konkretnego klienta.


artykułystyl życiakolorowanki dla dorosłych - czy to ma sens?\nZaparcia to dolegliwość dotycząca także dzieci, pozornie niegroźne dolegliwości mogą być bardzo kłopotliwe. Mogą dawać różne objawy, w zależności od wieku i czasu trwania. Mogą powodować dolegliwości bólowe brzucha, rozdrażnienie dziecka i płaczliwość. Dziecko nie czuje się komfortowo i niechętnie je koleje posiłki.\nProblem u dzieci może pojawić się z wielu powodów. Często świadomie dziecko wstrzymuje stolec, po odstawieniu pieluch, co może doprowadzić do zaparć. Innym powodem może być też zbyt duża ilość cukru i produktów wysoko przetworzonych w diecie. Pierwszym krokiem jest wprowadzenie zmian w menu dziecka.\n- Dieta bogato resztkowa- z dużą ilością warzyw i owoców, a także kasz, zmieników, ciemnego pieczywa. Taka dieta z wysoka zawartością błonnika najczęściej przynosi najlepsze rezultaty i sprawia, że dziecko ma więcej energii.\n- Duża ilość płynów, najlepsza będzie woda niegazowana, oraz herbatki ziołowe. Dla dziecka zaleca się wypijanie minimum 3-4 szklanek takich płynów dziennie.\n- Zwiększona aktywność fizyczna, która sprzyja perystaltyce. Warto poświęcić więcej czasu na wspólne spacery, albo zapisać dziecko na dodatkowe zajęcia ruchowe. Kiedy dziecko polubi aktywność, stanie się ona ważną częścią dnia i nie trzeba będzie o niej przypominać.\n- Obserwacja dziecka. Jeśli wprowadzone zmiany nie przyniosą efektu, możliwe że konieczne będzie wspomaganie lekami.\nLekarz powinien wykonać kilka badań diagnostycznych no. Test Hintona czy wlew kontrastowy jelita grubego. Są to badanie bezpieczne dla dziecko, a co najważniejsze bezbolesne. Ważna jest szybka reakcja rodziców. Zaparcia można całkowicie wyleczyć. Najczęściej proste zmiany w diecie i zapewnianie aktywności fizycznej są wystarczające. W razie nawrotu dolegliwości konieczna jest wizyta u lekarza. Obserwacja dziecka to najważniejszy krok, nie można doprowadzać do poważniejszych dolegliwości, które mogą prowadzić do przewlekłego bólu brzucha u dziecka.


Kompromitacji nie będzie. Dach na Stadionie Narodowym zamknięty - Dziennik.pl\n21 marca 2013, 07:52 Ten tekst przeczytasz w mniej niż minutę\nWszyscy pamiętamy jak przed meczem z Anglią Stadion Narodowy zmienił się w basen, bo nikt potrafił podjąć decyzji o zamknięciu dachu. Podczas piątkowego spotkania z Ukrainą taka kompromitacja na szczęście nam nie grozi.\nJutrzejsze spotkanie ma zostać rozegrane właśnie pod zamkniętym dachem. Ostateczną decyzję podejmie dzisiaj komisarz FIFA. Wszystko wskazuje na to, że jego opinia będzie pozytywna - mówi w rozmowie z "Faktem" rzecznik prasowy PZPN, Jakub Kwiatkowski.\nNa piłkarzy czeka piękna zielona murawa, dach jest zamknięty, jesteśmy w stu procentach przygotowani do przeprowadzenia zawodów – podkreśla Mikołaj Piotrowski, dyrektor ds. Komunikacji Stadionu Narodowego.\nPZPN piłka nożna NCS Stadion Narodowy\nReprezentacja Ukrainy rozpoczęła przygotowania do meczu z Polską\nA jak sypnie śniegiem! czy wytrzyma?\nWczoraj widzialam ministre Muche. Ona nie wie co mowi. Ona nie ma pojecia o ekonomii i kontraktach. Premier Tusk jak ja promowal to powiedzial ze skonczyla doktorat na KULU. No tak to widac . Wstyd ze ktos moze takie farmazony plesc. Mowienie ze jest" pracownikiem rzadowy" nie zwalnia jej z obowiazku dbania o rzetelne wydawanie pieniedzy podatnikow.Niestety ta Pani powinna byc w trybie natychmiastowym odwolana zeby nie narobila wiecej szkody Jezeli w Polsce jest wiecej takich ekonomistow jak Mucha to widac ze w kraju jest kompletny chaos.\nMurawa za 250 tys PLN, prawdopdobnie najdroższa w świecie. Jesteśmy chyba bardzo bogatym krajem, a Pani Mucha nie liczy się z pieniędzmi, jezeli zezwala na takie wydatki.\nKIBIC NIE MÓW TAKICH PIERDOŁ BO NIE MASZ O TYM POJĘCIA, WYDAJĘ MI SIĘ ŻE JESTEŚ Z PISU, CZY POLSKI NIE STAĆ NA UTRZYMANIE STADIONU NARODOWEGO A UTRZYMYWANIE PRZEZ PAŃSTWO TYSIĘCY K OŚCIOŁÓW TO NAS STAĆ\nzapytaj się bufetowej na co przepiernicza pieniądze podatników. ma w doopie nawet wyroki sądu administracyjnego.\nnie bredź o kościołach moronie kacapski, państwo akurat ich nie utrzymuje, z wyjątkiem zabytkowych, czyli dziedzictwa kulturowego.\nna to jesteś jednak za głupi.\nRzecznik spółki PL.2012 to jeden z najbezczelniejszych typów w świecie PO. Jego prezesi otrzymują 1,3 mln zł premii za to, że wykonywali swoją pracę, a nie coś dodatkowego, a ten wychodzi i mówi, że za "ciężką pracę należy się godziwe wynagrodzenie". Z jego ust mogą padać nawet zapewnienia, że spółka jest gotowa do lotu na Księżyc. Wyrasta na jednego z lepszych propagandzistów sukcesu PO. Prawda jest taka, że widząc opady śniegu w tym momencie i wiedząc, że śnieg będzie sypał również jutro, mają pełne portki czy ta markiza przeciw słoneczna zwana dachem się nie zawali!!! Skoro nie wolno nawet dotykać tej konstrukcji przy temperaturze poniżej 5 stopni i lepiej nie rozkładać przy intensywnych opadach deszczu, oznacza to, że konstrukcja dachu jest bardzo słaba. To parasol przeciwsłoneczny - markiza - a nie dach.


Zestaw Sesderma Azelac RU emulsja 50ml + Hidraderm Hyal serum 30ml\n> Zestawy>Zestaw Sesderma Azelac RU emulsja 50ml + Hidraderm Hyal serum 30ml\nPromocyjny zestaw dwóch kosmetyków na lato:\nSesderma Azelac RU Luminous Fluid Cream to skuteczna emulsja rozświetlająca. Stanowi połączenie działania depigmentujacego z jednoczesną ochroną przeciwsłoneczną SPF50.\nSesderma Hidraderm Hyal stanowi odpowiednią pielęgnację skóry odwodnionej i suchej. Serum zapewnia głębokie nawilżenie skóry i sprawia, że skóra staje się gładka w dotyku.\nspecjalne właściwości rozświetla i nawilża\nSesderma Azelac Ru SPF50 emulsja 50ml\n- filtry fizyczne i chemiczne\nSerum Sesderma Hidraderm Hyal stanowi odpowiednią pielęgnację skóry odwodnionej i suchej. Zastosowany w trzech różnych formach kwas hialuronowy, zwiększa uwodnienie w poszczególnych warstwach skóry. Preparat wspomaga magazynowanie wody w skórze właściwej, odpowiednią wilgotność naskórka oraz gładkość i elastyczność warstwy rogowej.\nSerum Hidraderm Hyal przeznaczone jest przede wszystkim dla skóry odwodnionej, a nawet bardzo wrażliwej. Dobrze sprawdza się w szczególności po zabiegach dermatologicznych.\nStosować na oczyszczoną i osuszoną skórę twarzy i szyi. Na dzień, przed ekspozycją na słońce nałożyć emulsję rozświetlającą AZELAC RU SPF50 i wmasować. Na dzień I/lub na noc nałożyć 4 krople serum liposomowego HIDRADERM HYAL na dłoń i wmasować w wybrany obszar, aż do całkowitego wchłonięcia.


Archiwa: 1000 słów - annatoannatamto.pl\nPosts Tagged: 1000 słów\nPosted 10 października 2018 by Ania Traczyk\nPosted 22 sierpnia 2018 by Ania Traczyk\nDziś szósty wpis z cyklu “1000 ważnych słów”. Inspiracją do tych postów jest książka Jerzego Bralczyka “1000 słów”. Ja dodałam przymiotnik “ważnych”, tak by nadać tym postom osobistego znaczenia. Bo dzięki nim, niewątpliwie zobaczycie mnie w “innym świetle”. Mogłabym oczywiście zacząć od miłości, rodziny czy wolności ale już trochę mnie poznaliście i wiecie przecież, że to dla… Read more »\nPosted 11 lipca 2018 by Ania Traczyk\nDziś piąty wpis z cyklu “1000 ważnych słów”. Inspiracją do tych postów jest książka Jerzego Bralczyka “1000 słów”. Ja dodałam przymiotnik “ważnych”, tak by nadać tym postom osobistego znaczenia. Bo dzięki nim, niewątpliwie zobaczycie mnie w “innym świetle”. Mogłabym oczywiście zacząć od miłości, rodziny czy wolności ale już trochę mnie poznaliście i wiecie przecież, że to dla… Read more »\nPosted 13 czerwca 2018 by Ania Traczyk\nPosted 2 maja 2018 by Ania Traczyk\nTo już trzeci wpis z cyklu “1000 ważnych słów”. Inspiracją do tych postów jest książka Jerzego Bralczyka “1000 słów”. Ja dodałam przymiotnik “ważnych”, tak by nadać tym postom osobistego znaczenia. Bo dzięki nim, niewątpliwie zobaczycie mnie w “innym świetle”. Mogłabym oczywiście zacząć od miłości, rodziny czy wolności ale już trochę mnie poznaliście i wiecie przecież, że to… Read more »


Wkrótce ruszy proces terrorysty związanego z krwawym zamachem w Paryżu\nSalah Abdeslam, jedyny żyjący członek komórki Państwa Islamskiego (IS), która w 2015 roku przeprowadziła krwawe zamachy terrorystyczne w Paryżu, będzie sądzony w Belgii za strzelanie do policjantów - poinformowała w czwartek prokuratura federalna w Brukseli.\nData rozpoczęcia procesu nie została podana, zdaniem mediów nastąpi to przed końcem roku.\nChodzi o incydent z marca 2016 roku, kiedy to policja weszła do mieszkania w Brukseli, w którym Abdeslam ukrywał się wraz z dwoma wspólnikami. Zaczęli oni wówczas strzelać do funkcjonariuszy. Abdeslam zdołał zbiec wraz z jednym terrorystą, drugi został zastrzelony przez policjantów. W związku z tym zdarzeniem Abdeslam został teraz oskarżony o próbę zabójstwa o charakterze terrorystycznym funkcjonariuszy policji i nielegalne posiadanie broni, również w kontekście terroryzmu.\nOstatecznie Abdeslam, obywatel francuski marokańskiego pochodzenia, został schwytany trzy dni później w brukselskiej dzielnicy Molenbeek.\nW kwietniu 2016 roku przekazano go z Belgii do Francji, gdzie usłyszał zarzuty zabójstwa o charakterze terrorystycznym, porwań i posiadania broni oraz ładunków wybuchowych. Czeka na proces we francuskim więzieniu. Nie jest jasne, czy będzie obecny na procesie w Belgii.\nW rezultacie serii ataków przeprowadzonych 13 listopada 2015 roku w różnych częściach Paryża zginęło 130 osób, a ok. 350 zostało rannych. Do zamachów przyznało się Państwo Islamskie.


Kiki i kosmetyki: Avon Foot Works złuszczający scrub do stóp\nZłuszczający scrub do stóp "Granat i czekolada"\nSposób użycia: Wmasować w stopy zwracając szczególną uwagę na przesuszone, zrogowaciałe partie skóry. Dokładnie spłukać.\nKonsystencja jest gęsta w kolorze jasno bordowym. Pod palcami wyczuwalne są małe drobinki, które w delikatny sposób ścierają naskórek. Zapach jest słodki, czekoladowy. Jak dla mnie bardzo przyjemny, choć nie wszystkim może się spodobać. Mojemu mężowi nie przypadł do gustu. Jeśli chodzi o jego działanie, to tak jak wspomniałam wyżej jest bardzo delikatne, mało wyczuwalne. Scrub bardzo dobrze się pieni i świetnie oczyszcza naskórek. Po kąpieli stopy są gładkie, miękkie i pachnące czekoladą :)\nStosowany codziennie wraz z kremem do stóp przygotuje nasze nogi do zbliżającego się lata.\nDajcie znać, czy znacie te produkty i jakie są Wasze sposoby na piękne stopy ;)\nKarolina W 20 marca 2016 18:34\nCiekawi mnie zapach. Ja te peelingi lubię do dłoni, bo na stopy moim zdaniem są za słabe.\nIn Make-up Bag Anna's 20 marca 2016 18:40\nwidziałam kilka razy w katalogu...trochę kusi ;)\nMegly 20 marca 2016 19:48\nGranat i czekolada - co to musi być za zapach. Już dla niego samego bym mogła nabyć ten produkt :D Choć akurat póki co w scruby do stóp jestem zaopatrzona ;) Pozdrowionka :)\nUwielbiam ten zapach. Mam krem do stóp tej serii i z chęcią bym go zjadła. Muszę następnym razem wypróbować ten scrub :-)\nBeauty B. 20 marca 2016 21:45\nNigdy nie miałam peelingu do stóp ;)\nAnna Bielaszewska 22 marca 2016 11:37\nMam takie delikatne peelingi do stóp i uzywam ich raczej wspomagająco .\nAle od czasu do czasu potrzebny jest mi niestety pumeks, albo porządna skrobaczka\nAngelika Ś. 23 marca 2016 00:07\njestem mega niesystematyczna w stosowaniu wszelkich produktów do pielęgnacji stóp...


Jesienna pielęgnacja paznokci - Blog Inveo\nJesienna pielęgnacja paznokci\nW każdym sezonie pojawiają się nowe pomysły na stylizacje paznokci. Co będzie modne jesienią 2018?\nJesień to moment, kiedy lubimy zdobić swoje paznokcie różnego rodzaju motywami kwiatów i paproci. Kolorami, które kojarzą się z tym okresem roku, są głęboka ciemna zieleń, rudy, brązy, różne odcienie pomarańczu. Warto jednak wiedzieć, że manicure lepiej wygląda na wypielęgnowanych paznokciach i dłoniach pozbawionych nieestetycznych skórek. Dlatego przed wykonaniem jesiennej stylizacji paznokci warto zadbać o kondycję skóry dłoni oraz płytki paznokcia.\n– zabiegi kosmetyczne jak malowanie lakierem hybrydowym czy przedłużanie, szczególnie zbyt częste i źle wykonywane.\nW jaki sposób zadbać o piękne dłonie i paznokcie?\n1. Regularnie, raz na 3 tygodnie, warto wykonywać peeling dłoni, który usunie z nich zanieczyszczenia, toksyny i martwe komórki naskórka.\n2. Jeśli kolor po lakierze zostaje na paznokciach lub płytka stała się pożółkła, warto użyć wybielającego zmywacza do paznokci. Preparat nie tylko nawilży, ale również wzmocni i rozjaśni kolor płytki paznokcia. Natłuszcza i dekoruje blaskiem.\n3. W okresie jesieni jesteśmy bardziej narażeni na powstawanie nieestetycznych skórek wokół paznokci. W tym celu możemy wybrać olejek regenerujące arganowe serum do paznokci i skórek oraz balsam wygładzający i wzmacniający do skórek i paznokci. Preparaty te warto regularnie i często wsmarowywać w płytkę paznokcia oraz skórki wokół nich.\nNiezależnie od wieku, dłonie są częścią urody i kobiecości. Odpowiednio wypielęgnowane, potrafią przyciągnąć wzrok płci przeciwnej, a także wzbudzić zazdrość wśród kobiet. Jednak w dzisiejszych czasach, również mężczyźni przykładają wagę do tego, aby ich dłonie wyglądały ładnie i zdrowo.\nOdpowiedniej pielęgnacji potrzebuje nie tylko skóra rąk, ale także paznokcie. Jak o nie dbać, by zamiast szpecić, stały się ozdobą? Odpowiedzią jest zdrowa dieta, regularny manicure, a także odpowiednie kosmetyki.\n4 Komentarzy do "Jesienna pielęgnacja paznokci"\n30 niedziela września 2018 o 21:55\nAby moje paznokcie wyglądały pięknie dbam o nie praktycznie przez cały rok. Staram się jeśli to możliwe wszystkie swoje obowiązki domowe wykonywać w rękawiczkach. Raz w tygodniu funduje moim paznokciom olejek rycynowy lub zwykłą oliwę z oliwek. Poza tym pamiętam, aby po każdym myciu zastosować krem do rąk, zaś na noc stosuję regenerującą maskę, wówczas nakładam grubą ilość, a następnie wkładam na ręce na całą noc bawełniane rękawiczki. Jednak żaden preparat nie jest w stanie poprawić kondycji paznokci jeśli nie będzie odpowiedniej diety, bogatej w produkty zbożowe i rośliny strączkowe.\n3 środa Październik 2018 o 08:22\nTak, jesień to doskonała pora na stylizacje paznokci. Dobrze jest wcześniej o nie zadbać, tak aby jesienny manicure prezentował się idealnie.\n16 wtorek października 2018 o 13:10\nOj, moje paznokcie nie są w zbyt dobrej kondycji, więc artykuł jak najbardziej przydatny Muszę trochę się za nie zabrać, więc jak najbardziej zastosuję się do tych rad. Generalnie ten okres jesienno-zimowy źle wpływa na moje dłonie, niska temperatura podowuje, że pęka mi skóra, czerwienieje, a i paznokcie odczuwają ten okes chorobowy i obniżoną odporność, więc jets co robić. Piękne paznokcie to jednak dosyć istotne dla kobiety, zadbane dłonie naprawdę są miłe dla oka i sprawiają dobre wrażenie. Niezadbane.. no cóż, nie jest to dobry widok Dziękuję za porcję wiedzy i czas zabrać się za suplementy\n19 piątek października 2018 o 13:55\nBardzo dziękuję za ten artykuł. Garść cennych porad i wskazówek w pigułce. Moje wrażliwe dłonie i paznokcie bardzo nie lubią się z jesienią i zimą. To właśnie wtedy muszę o nie dbać w szczególny sposób. Oprócz swoich sprawdzonych sposobów zawsze korzystam z nowo zdobytej wiedzy. Ciągle „dokształcam” się w tym temacie, bo moje dłonie są naprawdę wymagające. Bez regularnej pielęgnacji się nie obejdzie.\nOdpowiedz na „Sposoby Na Życie” Anuluj pisanie odpowiedzi


Wynajem czy kredyt? Co najbardziej opłaca się młodym ludziom? - Dachy - remonty\nHome » Remonty i budownictwo » Wynajem czy kredyt? Co najbardziej opłaca się młodym ludziom?\nPosted By dach-komplex.pl on lut 20, 2019 |\nJeśli jesteście młodym małżeństwem i planujecie kupić swoje pierwsze mieszkanie, najważniejsze informacje dotyczące zakupu nieruchomości znajdziesz w tym artykule. Jeżeli planujesz sfinansować zakup mieszkania kredytem hipotecznym, to nim dojdzie to do skutku, warto abyś udał się do wybranego banku na rozmowę wstępną i dowiedział się najmniejszych szczegółów dotyczących rat kredytu, oprocentowania i rozciągnięcia rat w latach.\nWarto byś również zadbał o swoją zdolność kredytową.\nBlisko aż 70% Polaków nie stać na kupno mieszkania. Z doświadczenia wielu Polaków wiemy, że często młode małżeństwo lub rodzina z dziećmi decydują się na wynajem, który z roku na rok przynosi coraz większe wydatki, a wcale nie są poprawiane ich standardy życia w wynajmowanym mieszkaniu. Często również rodziny pomieszkują u bliskich kątem, a nisko płatna praca zarobkowa, nie pozwala im na zmianę warunków życia. Jednak naprzeciw wychodzi im państwo.\nW jaki sposób Państwo może pomóc nam zrealizować nasze marzenie o własnym mieszkaniu?\nW ramach rządowego programu Mieszkanie Plus, obywatele mogą starać się o mieszkania z opcją najmu lub o mieszkania z dojściem do własności. Powstają nowe osiedla posiadające dogodny dostęp do komunikacji miejskiej, szkół, przedszkoli, żłobków, czy placówek medycznych. Wszystko to robione jest dla ludzi po to, aby poprawić standardy życia ludzi w Polsce. Głównym powodem programu Mieszkanie Plus jest zwiększenie liczby dostępnych cenowo nieruchomości dostępnych na rynku. Finansowanie inwestycji odbywa się z wykorzystaniem funduszy Banku Gospodarstwa Krajowego. Program jest realizowany powszechnie, co oznacza, że skierowany jest do wszystkich grup społecznych.\nMieszkanie plus ma wspierać wszystkich tych, dla których kupno mieszkania jest z wielu powodów niemożliwe. Głównym problemem są pieniądze, które trudno jest w dzisiejszych czasach odłożyć. Ceny żywności i benzyny często dają nam siwe znaki. Dzięki rządowemu programowi Mieszkanie Plus, przykładowe polskie młode małżeństwo, jest w stanie się usamodzielnić i iść na swoje. Warto też napisać o elemencie wspierającym program od stycznia 2019 roku – projekt „Mieszkanie na start”. Jest to bezzwrotna pomoc państwa w pierwszych latach najmu mieszkania. Istnieją dwa kryteria, które musicie spełnić. Brak prawa do własności mieszkania i brak prawa do lokalu spółdzielczego, a także zdolności czynszowej. Po spełnieniu tych warunków Państwo wesprze was w najmie mieszkania. Dzięki tym programom wiele młodych ludzi może w końcu spełnić swoje marzenie o własnych czterech ścianach.


Policyjny "Big Brother" wypatrzył piratów drogowych - JastrzebieOnline.pl\nPolicyjny "Big Brother" wypatrzył piratów drogowych\nW miniony weekend policjanci ruchu drogowego z Jastrzębia-Zdroju, pełniąc służbę na ulicy Pszczyńskiej pojazdem z wideorejestratorem, zatrzymali do kontroli drogowej około godziny16.31 samochód renault, który jechał z prędkością 106 km/h.\n- Kierowca, obywatel Ukrainy, dostał mandat karny oraz zostały mu zatrzymane prawo jazdy. Kolejnym nieodpowiedzialnym kierowcą okazał się 30-letni jastrzębianin, który w terenie zabudowanym jechał z prędkością 112 km/h. Funkcjonariusze zatrzymali uprawnienia do kierowania i także ukarali kierującego mandatem karnym - mówi asp. Halina Semik z Komendy Miejskiej Policji w Jastrzębiu.\nApelujemy! Pamiętajmy, że zbyt duża prędkość zawsze jest niebezpieczna-nie tylko dla nas, ale również dla innych uczestników ruchu drogowego.\nDo straż graniczna 04.10.2019 16:22\nTwoja stara wali konia\nStraż Graniczna04.10.2019 12:09\n@Do telewizja. -\nTy Słowację?, paluszkiem po mapie cebulaku!\nGlobtroter się znalazł!\nDo telewizja. 04.10.2019 8:00\nDaleko sie zapusciles cebulaku:) slowacje to ja mam co drugi dzien\nTelewizja Kabul03.10.2019 21:51\nGość-na Słowacji załapiesz 850?\nChciałbym cię wtedy zobaczyć "obcokrajowcu" za dychę. Rozpłakałbyś się gieroju o tyle.\nA spróbuj pyskować, dyskutować. Przekonasz się jak to boli!\nMądry w necie\nNo pogadajcie sobie mam 3 wyroki uniewiniajace za smieszny niezgodny z prawem sprzet policji... nagrywajcie do woli... pozatym nie mozna karac punktami ani zabraniem prawa jazdy cudzioziemca z jego krajowym prawem jazdy\ndo: Gość Dziś o 8:1203.10.2019 16:05\nNie pisz bzdur. Myśl jeśli potrafisz. Z tego co napisałeś, wynika, że nie jesteś w stanie myśleć logicznie. Jest też drugi wniosek. Jeździsz szybko, i w ten sposób próbujesz się wytłumaczyć. A my już mamy cię nagranego.\nzwróć uwagę03.10.2019 15:36\nDziś napotkałem aż 3 auta przekraczające znacznie szybkość. Wszystkie na Al. Piłsudskiego. Dwa z rejestracją zaczynającą się na W i jeden SJZ. Za kierownicami siedzieli młodzi 20-30 letni głupcy.\nChyba powinniśmy sami się wziąć za takich i wybijać im z głowy szybkość i inne niebezpieczne manewry. Filmy z kamer samochodowych zostały wysłane do Policji.\nPolacy są celowo prowokowani i podburzani. Bo wtedy PiS ma szanse na wygraną w wyborach.\nA dostali medale. Ale supermeni .\nKarać tych z Ukrainy, niech się przyzwyczaja do Polskiego prawa !!\nTelewizja Kabul03.10.2019 13:38\n@Gość 8.12-gdybyś się nie odezwał, tylko najbliżsi wiedzieliby żeś nienachalnie mądry. Teraz wiedzą wszyscy!\nPolskie prawodawstwo/i podobnie jest w wielu krajach/, za wykroczenie przewiduje jakąś sankcję, i taka ona jest za przekraczanie dopuszczalnej prędkości.\nI wiedz geniuszu że są kraje, gdzie załapałbyś jeszcze np z miesiąc odsiadki.\nW Chorwacji mógłbyś liczyć nawet na max\n11000zł(równowartość) "premii"za taki wyczyn. Skończ więc ....... farmazony.\nA ten wyświechtany argument o prędkości radiowozu?.\nNieeee, chorągiewk? mu mieli pomachać.


Lipsk: zwycięski dreszczowiec Fręch\n17.08.2017 19:03, Maciej Pietrasik\nPonad 3,5 godziny spędziła dziś na korcie Magdalena Fręch. Polka musiała bronić piłek meczowych, ale ostatecznie pokonała Aminę Anszbę z Rosji 5:7, 6:2, 7:6(7) i awansowała do ćwierćfinału turnieju ITF w Lipsku.\nCincinnati: pewny Nadal, przerwana seria Zvereva\n17.08.2017 09:04, Tomasz Górski\nRafael Nadal pewnie pokonał Richarda Gasqueta w drugiej rundzie Western & Southern Open. Na dziesięciu zwycięstwach i dwóch tytułach z rzędu zakończyła się seria Alexandra Zvereva.\nBydgoszcz: Hurkacz i Chadaj w ćwierćfinale\n16.08.2017 18:54, Maciej Mikołajczyk\nZa nami kolejny dzień turnieju z cyklu ITF, z pulą nagród 25 tys. dolarów. Wydarzeniem środy na kortach w Bydgoszczy był pojedynek Huberta Hurkacza z Marcinem Gawronem.\nCordenons: dotkliwa porażka Majchrzaka\n16.08.2017 16:02, Maciej Pietrasik\nKamil Majchrzak na drugiej rundzie zakończył zmagania podczas challengera ATP we włoskim Cordenons. Polak wyraźnie przegrał z Roberto Carballesem Baeną - 2:6, 1:6.\nLipsk: Fręch gra dalej\n15.08.2017 23:05, Maciej Mikołajczyk\nMagdalena Fręch awansowała do drugiej rundy turnieju z cyklu ITF w Lipsku. Polka stoczyła we wtorek trzysetowy bój z reprezentującą Wenezuelę Andreą Gamiz.\nUS Open: dzika karta dla Szarapowej\n15.08.2017 22:43, Magdalena Kornet\nMaria Szarapowa jest jedną z ośmiu tenisistek, które otrzymały dziką kartę do tegorocznego US Open. Rosjanka, po półtora roku, wystąpi w głównej drabince Wielkiego Szlema.


Ekskluzywny apartament do wynajmu w Bolesławcu (dolnośląskie). Luksusowy apartament na wynajem adresowany do najbardziej wymagających klientów, którzy docenią wysoki standard wykończenia i życie na najwyższym poziomie. Ogromną zaletą ekskluzywnego apartamentu do wynajęcia jest także jego znakomita cena 2 200 złotych miesięcznie, 2 pokoje, powierzchnia 50 mkw. a także położenie na III piętrze. Wnętrze luksusowego apartamentu do wynajmu wykończone zostało przy wykorzystaniu jedynie najlepszej jakości materiałów, co oznacza, że nowi właściciele mogą się tu wprowadzić niemal w każdej chwili. Warto podkreślić, że ekskluzywny apartament na wynajem znajduje się w 4-kondygnacyjnym budynku oddanym do użytkowania w 2018 roku. Ekspozycja okien na południe.\nLuksusowy apartament do wynajęcia imponuje swoim bogatym, prestiżowym i komfortowym wnętrzem. Ekskluzywny apartament do wynajmu doskonale nadaje się dla osób ceniących komfort i wygodę. Rozkład pokoi i pomieszczeń w luksusowym apartamencie do wynajmu: kuchnia + jadalnia + pokój dzienny + balkon + sypialnia + łazienka. Ekskluzywny apartament na wynajem wraz z przynależnym miejscem parkingowym.\nLuksusowy apartament do wynajęcia mieści się na prestiżowym, zamkniętym terenie. W otoczeniu rozwinięta infrastruktura (supermarket, centrum fitness). Blisko do centrum. W pierwszym miesiącu wynajmu luksusowego apartamentu obowiązuje jednorazowa, zwrotna kaucja w wysokości jednomiesięcznej kwoty najmu. Zapraszam na prezentację tego ekskluzywnego apartamentu na wynajem.\nInformacje dotyczące luksusowego apartamentu do wynajęcia zostały sporządzone na podstawie oświadczeń i nie są ofertą w rozumieniu przepisów prawa, mają charakter wyłącznie informacyjny i mogą podlegać aktualizacji, zalecamy ich osobistą weryfikację. Wszystkie teksty, rysunki, zdjęcia ekskluzywnego apartamentu na wynajem oraz wszystkie inne informacje opublikowane na niniejszych stronach podlegają prawom autorskim. Wszelkie kopiowanie, dystrybucja, elektroniczne przetwarzanie oraz przesyłanie zawartości bez zezwolenia zabronione. Wszelkie prawa zastrzeżone. (015-12673)


Najlepsze hotele z własną plażą lub w pierwszej linii brzegowej na Korfu - WP Turystyka\ngreckie wyspygrecka wyspaloty do grecjiporadnik kupującego\nNajlepsze hotele z własną plażą lub w pierwszej linii brzegowej na Korfu\nKorfu odwiedza rocznie przeszło milion turystów, a około 1/3 mieszkańców żyje z turystyki i usług. Z jednego z polskich lotnisk na Korfu dostaniemy się samolotem w 2,5 godziny. Po wyspie warto podróżować autobusem bądź wypożyczonym samochodem, który dotrze na każdą z pięknych plaż.\nKorfu – położenie i ciekawostki\nKorfu to grecka (od 1864 roku) wyspa na Morzu Jońskim i turystyczny raj z dużą ilością piaszczystych i żwirkowych plaż, lazurową wodą i możliwością nurkowania czy uprawiania windsurfingu i kitesurfingu. Najwyższym szczytem górzystego Korfu, porośniętego lasami, cyprysami i gajami oliwnymi, jest Pantokrator. Początkowo na urlop na Korfu przyjeżdżali jedynie najzamożniejsi Francuzi, Austriacy czy Włosi, stąd pałace Habsburgów czy di Savoia.\nW pysznej kuchni Korfu dostrzegalne są wpływu zarówno bałkańskie, jak i włoskie. Podczas upałów polecamy tsitsibirę, orzeźwiające piwo imbirowe. Coroczny festiwal piwa na Korfu odbywa się w październiku. Podczas wakacji na greckiej wyspie należy spróbować również pastitsiady, makaronu z mięsem koguta w sosie pomidorowym oraz musaki (najpyszniejsze potrawy oprócz kuchni hotelowych serwują tawerny). Warto pamiętać o tym, że na Korfu kolacje jada się dosyć późno i biesiaduje do godzin nocnych, co rekompensuje możliwość drzemki w ciągu popołudniowej sjesty. Większość punktów usługowych jest wówczas zamknięta.\nPięciogwiazdkowy hotel Marbella Corfu położony jest w pierwszej linii brzegowej, o 200 metrów od żwirowo-piaszczystej plaży. Polecamy skorzystanie z taniej oferty greckich wakacji w maju – można sporo oszczędzić i spędzić miło cały tydzień na niedrogich wczasach nad basenem z pysznymi posiłkami.\nKorfu – pogoda i plaże\nUmiarkowanie ciepły klimat Korfu jest nieco bardziej wilgotny niż w pozostałej części Grecji. Opady są tutaj wyższe w chłodniejszych miesiącach, najbardziej mokre miesiące to listopad oraz grudzień. Średnia dobowa temperatura na Korfu w ciągu roku wynosi 17 st. C, najcieplejszy jest sierpień z przeciętnie 25,2 st. C, najzimniejszy styczeń z 9,6 st. C. Dobra wiadomość dla miłośników pływania i uprawiania sportów wodnych – temperatura wód morskich, oblewających piaszczyste plaże Korfu przekracza 21 st. C od czerwca do października. W maju i listopadzie wynosi natomiast 18 st. C, w kwietniu i grudniu 16 st. C.\nBędąc na Korfu, zdecydowanie warto odwiedzić następujące plaże: Kalami, Ipsos, Barbati, Kassiopi, Kouloury, Kavos, Lefkimmi, a także Sidari, z kanałem miłości. Popularna jest również plaża w miejscowości Paleokastritsa, niedaleko której kręcono ”Tylko dla twoich oczu” z agentem 007 czy wioska Lakones, gdzie znajdziemy okazałą rezydencję miliardera Romana Abramowicza. W sierpniu organizowane są Regaty Jońskie, rozpoczynające się na Korfu, kończące na niedalekiej Zakynthos.\nObiekt Ithea Suites (ex. Rosa Bella Corfu), usytuowany nad piękną plażą, to kameralny kurort nadmorski. Znaleźliśmy niedrogą ofertę tygodniowego pobytu na Korfu we wrześniu, z obfitymi posiłkami w opcji All Inclusive, widokiem na zatokę, boiskami, tenisem, a także basenem z bezpłatnymi leżakami i parasolami.\nHotel Corfu Palace oferuje 7 dni pobytu z przelotami z Katowic, śniadaniami i obiadokolacjami w promocji First Minute w atrakcyjnej cenie. Wakacje w Grecji wiosną pozwolą cieszyć się wypoczynkiem przed turystycznym boomem, w dwuosobowym pokoju z widokiem na morze.\nKorfu – wczasy w hotelu w Grecji\nCiekawą ofertę wakacji na Korfu jesienią przygotował również Corfu Residence. W atrakcyjnej cenie przelot, tydzień pobytu na wybrzeżu i nad basenem, wyżywienie w opcji All Inclusive. To doskonała baza wypadowa na wycieczki po okolicy!\nZnaleźliśmy ciekawą ofertę tygodniowych wczasów z przelotem i śniadaniami w czterogwiazdkowym hotelu Corfu Mare. Obiekt posiada własny basen słodkowodny, 2 bary, siłownię i usytuowany jest na malowniczym wybrzeżu.\nHotel Corfu Holiday Palace w Kanoni ma 5 gwiazdek, co jest widoczne gołym okiem po przylocie. Własna plaża, kryty i odkryty basen, pełno zieleni, restauracja z pięknym widokiem i smaczne jedzenie zachęcają do wczasów w Grecji.


Mamy AD 2013 | The Polish Weekly | Tygodnik Polski\nMamy AD 2013\nZegary świata zatoczyły kolejny krąg i weszliśmy w 2013 rok.\nZ okazji rozpoczynającego się Nowego Roku składam Czytelnikom, Reklamodawcom i Sponsorom życzenia spełnienia marzeń oraz błogosławieństwa Bożego na każdy dzień roku.\nDziękuję Wszystkim, którzy zamieścili życzenia w Świątecznym wydaniu Tygodnika Polskiego.\nDziękuję Koleżankom i Kolegom z Redakcji za ich pracę i czas oddany naszej gazecie.\nZapraszam czytelników na stronę internetową gazety: www.polishweekly.com\n, gdzie w zakładce wideo znajdziecie ponad 20 krótkich filmów produkcji Tygodnika Polskiego. Dodam, że redaktorem wideo jest Max Ciszek, a fotografem współpracującym z redakcją Krzysztof Stępień. Obydwaj Panowie polecają swoje usługi Polonii. Numery telefonów dostępne w redakcji.\nBędąc wydawcą i redaktorem naczelnym Tygodnika Polskiego mam nadzieję, że gazeta się umocni jeszcze bardziej na naszym malutkim polonijnym rynku, a na strony Tygodnika Polskiego zawitają nowi reklamodawcy. Pragnę dodać, że wydawca gazety poszukuje osoby, która zajmie się marketingiem gazety. Warunki współpracy do omówienia.\nJako wydawca gazety staram się, by były w niej prezentowane różne światopoglądy i różne opinie, niekoniecznie zgodne ze stanowiskiem redakcji. Publikując opinie naszych czytelników, często dostajemy za to „baty”, i to zarówno od polonijnych organizacji, polonijnych mediów czy osób prywatnych. Zdarza się, że jesteśmy napadani z wygrażaniem nam palcem, czy nawet uszkodzeniem prywatnej własności. O obrzydliwych plotkach rozsiewanych wokół lepiej już nie wspominać.\nProszę Państwa, nie możemy być „zamknięci w osobistych opiniach”. Wszystkie te konflikty, które mają miejsce w naszej polonijnej rzeczywistości wynikają z tego, że jesteśmy zamknięci w naszych partykularnych interesach. Mam nadzieję, że Nowy Rok przyniesie mądre rozwiązania wszelkich nieporozumień i niedomówień.\n1 stycznia, Dzień Pokoju.\nZ okazji tej Papież Benedykt XVI wydał orędzie, w którym wymienia kilka warunków, niezbędnych do tego, abyśmy wszyscy mogli pokoju doświadczać.\nBenedykt XVI w orędziu napisał, że wiele napięć i konfliktów spowodowanych jest przez nierówności między bogatymi a biednymi, dominację mentalności egoistycznej i kapitalizm bez reguł. Jako zagrożenie dla pokoju wymienił też aborcję.\nPapież napisał, że w naszych czasach, które cechują globalizacja, jej pozytywne i negatywne aspekty, jak również wciąż trwające krwawe konflikty i zagrożenie wojną, konieczne jest zgodne zaangażowanie w dążenie do wspólnego dobra, do rozwoju wszystkich ludzi i każdego człowieka.\n– Oprócz różnych form terroryzmu i przestępczości międzynarodowej niebezpieczne dla pokoju są te formy fundamentalizmu i fanatyzmu, które wypaczają prawdziwą naturę religii, powołanej do sprzyjania jedności i pojednaniu między ludźmi – podkreślił.\nJako kolejny warunek pokoju Benedykt XVI wskazał promowanie naturalnej struktury małżeństwa jako związku między mężczyzną a kobietą. Słowa te wywołały falę protestów środowisk gejowskich oraz popierających je polityków. Papież wymienił inne związki niż małżeństwo mężczyzny i kobiety wśród zagrożeń dla stabilizacji i pokoju. Papież napisał: Trzeba uznać i promować naturalną strukturę małżeństwa, jako związku między mężczyzną a kobietą, wobec prób zrównania jej w obliczu prawa z radykalnie innymi formami związków, które w rzeczywistości szkodzą jej i przyczyniają się do jej destabilizacji, przesłaniając jej szczególny charakter i niezastąpioną rolę społeczną.\nPapież podkreślił następnie, że zasady te nie są prawdami wiary i są wpisane w samą naturę człowieka, możliwe do rozpoznania rozumem, a zatem wspólne dla całej ludzkości.\nBenedykt XVI napisał, że etyka pokoju jest etyką jedności i dzielenia się. Dlatego – jak wskazał – różne dzisiejsze kultury muszą odrzucić subiektywne i pragmatyczne założenia, na mocy których relacje współistnienia inspirowane są przez kryteria władzy lub zysku, środki stają się celami i odwrotnie, a kultura i edukacja skupiają się wyłącznie na narzędziach, technice i wydajności.\nPozostałe warunki pokoju, o których wspomina w swoim orędziu papież, to: wolność religijna, prawo do pracy oraz stworzenie wolnego od egoizmu, nowego światowego systemu gospodarczego.\nLektura papieskiego orędzia na Dzień Pokoju , zatytułowanego „Błogosławieni pokój czyniący” skłoniła mnie do zastanowienia się, kto w naszej maleńkiej polonijnej społeczności czyni pokój według Jezusowego błogosławieństwa. Nie jest moim celem wskazanie palcem na człowieka czy organizację czyniącego pokój w polonijnej społeczności Michigan. Można by powiedzieć, że każdy z nas czyni pokój, jeśli szuka dobra drugiego człowieka, dobra ciała i jego duszy. Z papieskiego nauczania można wyciągnąć wniosek: każdy człowiek i każda społeczność, również nasza polonijna powołana jest do pracy na rzecz pokoju. Ogromną rolę widzę tutaj w działaniach mediów na rzecz budowania pokoju w Polonii i nie tylko.\nPoniżej fragment z tekstu papieskiego orędzia na obchodzony 1 stycznia Światowy Dzień Pokoju.\nA jednak, wiele dzieł pokoju, w które bogaty jest świat, świadczy o wrodzonym powołaniu ludzkości do pokoju.\nPragnienie pokoju jest istotnym dążeniem każdej osoby i łączy się ono w pewien sposób z pragnieniem pełnego, szczęśliwego i dobrze zrealizowanego życia. Innymi słowy, pragnienie pokoju odpowiada podstawowej zasadzie moralnej, czyli obowiązkowi-prawu do rozwoju integralnego, społecznego, wspólnotowego, co należy do Bożego planu w odniesieniu do człowieka. Człowiek jest stworzony do pokoju, który jest darem Boga.\nWszystko to sprawiło, że inspiracją tego Orędzia stały się słowa Jezusa Chrystusa: « Błogosławieni, którzy wprowadzają pokój, albowiem oni będą nazwani synami Bożymi » (Mt 5, 9)\nNa zakończenie dodam, że Światowy Dzień Pokoju jest świętem ustanowionym przez papieża Pawła VI listem z 8 grudnia 1967, skierowanym nie tylko do wiernych Kościoła katolickiego, ale do wszystkich ludzi dobrej woli. Obchodzony jest 1 stycznia. Co roku ma inny temat wybrany przez papieża, który wydaje z tej okazji orędzie, poruszające różne problemy związane z tematyką pokoju.


Czy wiecie kto to jest kosmonauta? Jakim pojazdem podróżuje kosmonauta ? Zapraszam was do wykonania pierwszego zadania :)\nUkładanie sylwety rakiety z klocków w kształcie figur geometrycznych lub kształtów wyciętych z papieru.\nklucze, łyżki, pokrywki. R. pokazuje zgromadzone przedmioty. Dzieci je nazywają, określają, do czego one służą. Przedstawienie dźwięków, jakie wydają te przedmioty; rozpoznawanie ich przez dzieci, schowane za parawanem lub odwrócone tyłem do źródła dźwięku\nR. wyznacza miejsca startu i mety – lądowania. Dzieci są rakietami. Na podany sygnał rakiety startują – dzieci wykonują umowne ruchy w coraz szybszym tempie, a następnie biegają za R., czyli podróżują w kosmosie. Po wykonaniu jednego okrążenia lądują – przykucają\nR. powtarza zabawę kilka razy\nławki, piłki, trawnik cały\nPraca plastyczna Statek kosmiczny – wykonanie pracy dowolna techniką ( rysowanie, malowanie farbami, wyklejanie)\nPraca dla Lilianki i Melanii :)\nKarta pracy, cz. 3, nr 70. − Posłuchajcie nazw planet. Powiedzcie, jak nazywa się pierwsza, druga, trzecia… ósma planeta, licząc od Słońca. Zainteresowanie dzieci tą tematyką. Wyjaśnianie znaczenia słów: kosmos, planety, przestrzeń międzyplanetarna, rakieta, sputnik, UFO, pojazd kosmiczny.\nZachęcanie do zdobywania informacji, ilustracji i materiałów potrzebnych do wykonania gazetki o kosmosie; wspólne wykonywanie jej z rodzicami; zachęcanie do posługiwania się pojęciami: kosmonauta, pojazd kosmiczny, baza kosmiczna.\nKsiążki, ilustracje o tematyce związanej z kosmosem.\nSłuchanie opowiadania Schima Schimmela Dzieci Ziemi – pamiętajcie (w tłumaczeniu Eleonory Karpuk).\nOglądanie obrazka i krótkiego filmu przedstawiającego Układ Słoneczny.\nWyjaśnianie pojęcia Układ Słoneczny. Układ Słoneczny to Słońce i osiem krążących wokół niego planet.\nSłuchanie nazw poszczególnych planet, nazywanie: tej, na której żyjemy (Ziemia), największej (Jowisz), najmniejszej (Merkury), znajdującej się najbliżej Ziemi (Wenus). Uświadomienie dzieciom, że planety krążą wokół Słońca w różnej odległości (Słońce – Merkury – Wenus – Ziemia –Mars – Jowisz – Saturn – Uran – Neptun).\nGdzieś w najgłębszej aksamitnej czerni wszechświata krąży cudownie błękitny świat. Z daleka wygląda on jak prześliczna, niebiesko-biała, zamglona marmurowa kula. Ale im bardziej się zbliżamy, tym więcej widzimy kolorów – czerwienie, brązy, żółcie i wszystkie odcienie zieleni. Jest wiele światów unoszących się w przestrzeni, ale ten świat jest szczególny. To nie jest zwykły świat. Są bowiem na nim zwierzęta. Miliardy zwierząt. Więcej zwierząt niż wszystkich gwiazd, które mrugają z nocnego nieba. A wszystkie owe zwierzęta są dziećmi tego świata. Ponieważ ten świat jest ich Matką. My zaś nazywamy go Matką Ziemią. Zwierzęta nie są same na Matce Ziemi. Żyją tu również ludzie. Miliardy ludzi. Jest ich więcej niż gwiazd, które mrugają z nocnego nieba. Oni także są dziećmi Matki Ziemi. Tak więc zwierzęta i ludzie, i Matka Ziemia – to jedna wielka rodzina. I bawią się tu delfiny. I śpiewają ptaki. I tańczą gazele. I żyją ludzie. W najgłębszej aksamitnej czerni wszechświata krąży rodzina Matki Ziemi. I zwierzęta pamiętają. One pamiętają Matkę Ziemię z czasów, zanim pojawili się na niej ludzie. Pamiętają czas, gdy lasy były gęste, bujne i zielone. Gdy oceany i rzeki, i jeziora były przejrzyste i krystalicznie czyste. Gdy niebo było jasne i tak błękitne. Zwierzęta pamiętają też chwile, kiedy ujrzały pierwszych ludzi. Na początku zaledwie kilku. Ale potem coraz więcej i więcej, aż ludzie rozeszli się po całej Matce Ziemi. Mimo to nadal zwierząt było więcej niż ludzi. I ludzie dzielili się Matką Ziemią ze zwierzętami. Jeszcze pamiętali, że zwierzęta są ich siostrami i braćmi. Jeszcze pamiętali, że stanowią cząstkę jednej wielkiej rodziny. I zwierzęta, i ludzie – to oczy i uszy, i serce Matki Ziemi. Więc kiedy bawiły się delfiny, bawiła się Matka Ziemia. Kiedy śpiewały ptaki, Matka Ziemia śpiewała. Kiedy tańczyły gazele, Matka Ziemia tańczyła. A kiedy ludzie kochali, kochała i Matka Ziemia. Mijały lata, rodzili się ludzie. Coraz więcej i więcej, i więcej. Aż wreszcie ludzi było więcej niż zwierząt. I ludzie zapomnieli. Zapomnieli dzielić się ze zwierzętami ziemią i wodą, i niebem Matki Ziemi. Zapomnieli, że zwierzęta to ich siostry i bracia. Zapomnieli, że wszyscy są cząstką jednej wielkiej rodziny Matki Ziemi. Ludzie zapomnieli. Ale zwierzęta pamiętały. Wiedziały, że kiedyś będą musiały ludziom o tym przypomnieć. I teraz każdego dnia nasze siostry i bracia przypominają. Bo kiedy bawią się delfiny, ludzie pamiętają. Kiedy śpiewają ptaki, także pamiętają. Kiedy tańczą gazele, także pamiętają. A kiedy ludzie będą pamiętać, będą też kochać.\n– Rozmowa na temat opowiadania. Wypowiedzi dzieci na temat wyglądu Ziemi, jej mieszkańców, ich postępowania.\nRodzic odlicza: 10, 9, 8, 7, 6, 5, 4, 3, 2, 1, 0. Podczas odliczania dzieci rytmicznie klaszczą w dłonie z narastającą prędkością, następnie, na wysokości brzucha, rysują spiralę (maszyny zaczynają pracować), wydając dźwięk: Bzz (rakieta startuje). Sstaaart – rytmicznie uderzają dłońmi o uda, rakieta wystartowała – wyskakują w górę, wymachują ramionami do góry, wydają okrzyk: Hurra! Lot rakiety – dzieci poruszają się po pokoju przy dźwiękach tamburynu, klaśnięć w ręce przerwa w muzyce oznacza lądowanie.\nWycinanie z kolorowych gazet elementów wybranych przez dzieci.\nPrzyklejanie ich na jasnozielonych kartkach w kształcie koła.\nUzupełnianie szczegółów flamastrami i kolorową bibułą.\nWspólne oglądanie pracy; zachęcanie do wypowiedzi na temat własnych prac.\n− Odwzorujcie rysunki rakiety i ufoludka. Rysujcie po śladzie, nie odrywając kredki od kartki.


Kiedy książka Sztuczna Inteligencja. Nieludzka, arcyludzka ma pojawić się?\nKsiążka Sztuczna Inteligencja. Nieludzka, arcyludzka debiutowała będzie 11 marca 2020 (premiera w Polsce). Aby zobaczyć daty z innych regionów należy kliknąć w odpowiednią flagę. Wyświetlanie domyślnego regionu można skonfigurować korzystając z opcji "Ustawienia serwisu" dostępnej pod zakładką "Moje konto".\nChcę nabyć książkę Sztuczna Inteligencja. Nieludzka, arcyludzka. Gdzie można zamówić ten tytuł?\nKsiążkę Sztuczna Inteligencja. Nieludzka, arcyludzka można zakupić tutaj. Sklepy sprzedające ten produkt znajdują się po prawej stronie.\nŻeby tego dokonać należy zaznaczyć konkretną ocenę od 1 do 5, a następnie zapieczętować wybór kliknięciem. Żeby oddać głos trzeba posiadać konto w serwisie.\nPremiera książki Sztuczna Inteligencja. Nieludzka, arcyludzka nie dostała jeszcze oceny. Użytkownicy mogą oceniać tytuły jeszcze przed pojawieniem się ich na rynku, wyrażając w ten sposób swoje oczekiwania. System umożliwia późniejszą modyfikację przyznanych głosów – w tym celu użytkownik powinien wybrać inną wartość w polu "Ocena". Ocena w serwisie to średnia ważona, gdzie waga głosu zależy przede wszystkim od stażu użytkownika.\nTwórcą jest Aleksandra Przegalińska, Paweł Oksanowicz. Żeby poznać inne utwory od tego autora należy kliknąć utaj albo kliknąć w jego nazwisko w zakładce "Informacje".\nKiedy premiera Aleksandra Przegalińska, Paweł Oksanowicz - Sztuczna Inteligencja. Nieludzka, arcyludzka? Kiedy wychodzi Aleksandra Przegalińska, Paweł Oksanowicz - Sztuczna Inteligencja. Nieludzka, arcyludzka?\nData wydania książki zaplanowana została na 11.03.2020. Nowa książka Aleksandra Przegalińska, Paweł Oksanowicz z 2020 roku to główny temat tego artykułu i tej podstrony. U nas znajdziesz fragmenty tego utworu literackiego. Pooglądaj zwiastun i przeczytaj naszą zapowiedź. Znajdziesz tutaj również galerię zdjęć, zwiastuny, trailery, klipy wideo, nasze recenzje oraz oceny, dzięki czemu poznasz interesujące nowości oraz zapowiedzi, a także wszystkie nadchodzące premiery 2020 roku.\nData ostatniej aktualizacji: 2020-01-20 01:25:15\nNowa książka Aleksandra Przegalińska, Paweł Oksanowicz - Sztuczna Inteligencja. Nieludzka, arcyludzka data premiery