Muzyka fortepianowa i podróże: Hania Rani, Ewa Gruszka-Dobrzyńska, Patrycja Pustkowiak - Uniwersytet SWPS\nKocha życie i chce je smakować. Nie wie, że czegoś nie da się zrobić, bo nikt jej o tym nie powiedział. Słucha głosu serca. O kim mowa? Hania Rani – nazywana największym muzycznym odkryciem ostatnich lat, pianistka i kompozytorka, autorka płyty „Esja”, która w 2019 r. została nominowana do Paszportów Polityki w dziedzinie muzyki popularnej – rozmawia z Ewą Gruszką-Dobrzyńską i Patrycją Pustkowiak. Zapraszamy do obejrzenia i wysłuchania tego wyjątkowego spotkania.\nPianistka, kompozytorka, autorka tekstów i wokalistka. W 2015 r. ukazała się nagrana wspólnie z wiolonczelistką Dobrawą Czocher płyta „Biała flaga”. W 2018 r. z Joanną Longić jako duet Tęskno opublikowały album „Mi” – w pełni autorski, z melancholijnymi piosenkami. Duet Tęskno został uhonorowany nagrodą im. Grzegorza Ciechowskiego, najlepszą płytą 2018 r. Radiowego Domu Kultury, był też nominowany do muzycznej nagrody „Fryderyk” w kategorii Debiut Roku. Przełomem w twórczości artystki była wydana w 2019 r. solowa płyta „Esja” nagrywana aż w trzech miejscach – Rejkiawiku, Warszawie i Amsterdamie, wydana przez prestiżową wytwórnię Gondwana Records. „Esja” okazała się sukcesem, a dziennikarze „Gazety Wyborczej” wybrali ją jednym z najlepszych albumów 2019 r. „Esja” przyniosła artystce wielki rozgłos, również poza granicami kraju. Hania Rani ma na swoim koncie występy w renomowanych salach koncertowych na całym świecie, m.in. we Funkhaus w Berlinie, londyńskim Roundhouse, ale również w Tokyo, Moskwie i Istambule. W 2019 r. została nominowana do Paszportów Polityki w kategorii Muzyka Popularna oraz nagrody Odkrycia Empiku 2019 w kategorii Muzyka. Artystka współpracuje z takimi artystami, jak m.in.: Christian Löffler (projekt „Nest”), Mela Koteluk, Hior Chronik, Kamp!, Igor Herbut i Misia Furtak (album „Co przyjdzie?”).\nEkonomistka i skrzypaczka. Ukończyła Uniwersytet Ekonomiczny w Poznaniu (także studium doktoranckie), ponadto jest absolwentką klasy skrzypiec wybitnej polskiej wiolinistki – prof. Jadwigi Kaliszewskiej – na Wydziale Instrumentalnym Akademii Muzycznej im. F. Nowowiejskiego. Jest wykładowczynią Uniwersytetu SWPS (pracuje w Centrum Badań nad Gospodarką Kreatywną) i autorką publikacji naukowych z dziedziny ekonomiki kultury. Współautorka pierwszej polskiej monografii na temat rynku pracy artystów w Polsce. Menadżerka kompozytora Michała Dobrzyńskiego.\nPisarka i dziennikarka. Debiutowała w 2013 r. głośną powieścią „Nocne zwierzęta”, która znalazła się w finale Nagrody Literackiej Nike i była nominowana do Nagrody Literackiej Gdynia. W 2016 r. otrzymała Nagrodę im. Adama Włodka przyznawaną przez Fundację Wisławy Szymborskiej. W 2018 r. wydała drugą powieść, „Maszkaron”, a rok później wywiad-rzekę z Manuelą Gretkowską „Trudno z miłości się podnieść”.


Zamówienia na jakościowe gadżety reklamowe - WŚ\nHome » Popularyzacja » Materiały Reklamowe » Zamówienia na jakościowe gadżety reklamowe\nFirmy, które specjalizują się w produkcji i sprzedaży gadżetów promocyjnych nie mogą obecnie narzekać na brak zleceń. Coraz większa ilość podmiotów gospodarczych funkcjonujących na rynku zdaje sobie sprawę z tego, jak ważną rolę odgrywa odpowiednio przygotowana kampania reklamowa. Dzięki idealnie dopasowanym narzędziom promocyjnym można dotrzeć do szerokiego grona potencjalnych klientów, co w niedługim czasie może znaleźć odzwierciedlenie w większych zyskach. Niewątpliwie prezentami, z których każdy będzie zadowolony, są kubki reklamowe. Tanio tego typu rozwiązania można obecnie kupić. To sprawia, że nawet najmniejsze firmy decydują się na skorzystanie z takiej opcji. Niesamowicie atrakcyjnie prezentują się wszystkie dostępne w propozycji kubki reklamowe. Tanio kupione gadżety reklamowe przyczyniają się do tego, że dany podmiot gospodarczy może więcej środków zainwestować w rozwój działalności. Zlecenia na prezentowane rozwiązania są realizowane bardzo rzetelnie i w szczególnie szybkim czasie.


Pragnienie największe na świecie! („Miłość na szkle” – Barbara Sęk) – Agnieszka Tatera\nPragnienie największe na świecie! („Miłość na szkle” – Barbara Sęk)\nPublished on 8 lutego 2015 8 lutego 2015 przez Agnieszka Tatera\nRóżnorakie możliwości? √\nPragnienie? Hm… Przyjrzyjmy się temu!\nPoznajcie małżeństwo – Anetę i Wojtka Raczyńskich. Bliżej im do czterdziestki, niż trzydziestki. Dobrze ustawieni, z fajnymi pracami, niezłymi zarobkami, pięknym mieszkaniem. Świat zwiedzili, przyjemności przeżyli mnóstwo, teraz pora na dziecko. W końcu pora na dziecko. Przynajmniej Aneta zaczyna coraz silniej odczuwać uciekający czas i bijący zegar biologiczny.\nRok radośnie podejmowali próby, czerpiąc z nich masę frajdy, jednakże nie osiągając zamierzonego skutku. Nadeszła pora, by spojrzeć prawdzie w oczy – coś jest nie tak i należy dowiedzieć się, o co chodzi. I w taki właśnie sposób trafiają do doktora Haliszewskiego, znanego specjalisty od leczenia niepłodności. A wtedy zaczyna się droga przez mękę! Badania, badania, jeszcze więcej badań. Godzące w godność osobistą zabiegi. I wyniki – zawsze takie same. A po nich kolejna próba i kolejna…\nW międzyczasie ich małżeństwo zmienia się coraz bardziej i to w błyskawicznym tempie. Na początku widzimy Wojtka-błazna, który ze wszystkiego żartuje, a z wielu rzeczy szydzi. Nie radzi sobie z faktem podjęcia leczenia, a jeszcze bardziej z tym, co z niego wynika. Na dodatek sam nie wie, na ile pragnie dziecka, a na ile pragnie uszczęśliwić żonę. A to znowu nie pomaga w przykładaniu się do leczenia.\nAneta zmienia się przeraźliwie. Z radosnej, inteligentnej, pełnej życia kobiety zamienia się w zombie skupionym tylko na jednym – ciąża, ciąża, ciąża, dziecko! Nic do niej nie dociera, jakby wyłączyła myślenie, za nic nie potrafi się komunikować z Wojtkiem, za nic ma też jego uczucia. Prze do przodu za każą cenę. Musi urodzić dziecko!\nWojtek z kolei nie radzi sobie z własnymi uczuciami, ze zmianą żony, z problemami w pracy i jeszcze z wieloma innymi wydarzeniami, które go dotykają. Życie zaczyna go przygniatać, a on zaczyna przeżywać emocjonalny kryzys, zachowuje się – jak dla mnie – alogicznie.\n„Miłość na szkle” trafiła do mnie dlatego, że takie było życzenie autorki, szczerze muszę się przyznać do tego, że w ogóle nie zwróciłam na nią wcześniej uwagi. Z pewnymi obawami do niej podchodziłam, bo temat trudny, a sporo z nim związanych książek na nim poległo. A tutaj?\nBarbara Sęk poradziła sobie według mnie całkiem nieźle. Atmosfera rozwija się, emocje narastają, a my obserwujemy, jak zmienia się rzeczywistość tych dwojga. I mimo ich zachowania nie da się im nie kibicować. Trzymałam kciuki za to, by w końcu pojawił się płód, by dziecko zaczęło się rozwijać w macicy Anety, by Wojtek mógł zacząć wyczuwać jego pierwsze ruchy. Zaangażowałam się w ich historię.\nHistoria napisana jest sprawnie, z niezłym rozłożeniem akcji i punktów zwrotnych. Język potoczysty, taki, jaki funkcjonuje w naszej rzeczywistości. „Baboli” językowych nie stwierdzono, korekta i redakcja się spisała.\nJedyna moja zagwozdka to nagromadzenie nieszczęść. Wszystko powoli toczy się do przodu, a tu nagle bach, bach, bach! Bohaterowie zostają zawaleni lawiną nieszczęść na każdym możliwym poziomie życia. Nie chcę zdradzać szczegółów, ale to zachwiało trochę mą wiarą w prawdopodobieństwo. Bo pewnie, często się zdarza, że dzieją się różne rzeczy w tym samym czasie, ale tu było ich naprawdę wiele i to takich naprawdę z grubej rury. Pewnie, to zapewne pomaga czytelnikowi w tym, by jeszcze bardziej kibicował bohaterom i życzył, by w końcu ich los się odwrócił. Dla mnie to było ich ciut zbyt wiele.\nJestem laikiem, więc nie mnie oceniać na ile autorka przygotowała się do napisania tej książki. Na mnie zrobiła wrażenie dobrze przygotowanej, ciekawa jestem zdania kogoś, kto w temacie siedzi. Jeżeli ktoś z Was zna się na tematyce leczenia niepłodności i przeczyta tę książkę – dajcie znać, dobrze?\nPowieść ta stworzona jest z punktu widzenia Wojtka. Taki zabieg jest raczej rzadko stosowany przez autorki. A tutaj jest to jeszcze dodatkowo o tyle trudniejsza sztuka, że trzeba wejść w głąb bohatera na poziomie naprawdę mocno emocjonalnym. Trzeba rozważać to, co dotyczy ukochanej kobiety, istoty posiadania dziecka, problemów z jego poczęciem, nie są to sprawy łatwe do zgłębienia u innej płci i do wiarygodnego ich opisania. Postać Wojtka wydaje się być całkiem dobrze skonstruowana. A w trakcie rozwoju książki zachodzi w nim istotna zmiana. Chociaż zakończenie było takie, że myślałam najpierw, że go uduszę, a potem zastanawiałam się, czy to był dobry wybór, takie, a nie inne zakończenie. Ciekawe, jak zostanie odebrane przez innych czytelników!\nA w związku z pisaniem z perspektywy Wojtka, to bardzo jestem ciekawa, jak jego wiarygodność oceniłby czytelnik. Panowie, chętnie ojcowie, sięgnijcie po tę książkę i porównajmy wrażenia, co? Będę bardzo wdzięczna, bo straszliwie mnie to nurtuje!\nRozpisałam się, ale tematyka książki jest według mnie bardzo istotna, szczególnie w aspekcie zmian społecznych i tego, że coraz więcej par decyduje się na dziecko na tyle późno, że musi korzystać z pomocy lekarzy i specjalistycznego leczenia. Zresztą nasz tryb życia nie sprzyja bezproblemowemu zachodzeniu w ciążę. Temat ważny, książka dobrze oddaje problem i ludzkie reakcje na niego. Także te społeczne, bo bohaterowie muszą radzić sobie funkcjonując wśród krewnych, współpracowników znajomych.\nTo także powieść o ludzkiej bezradności w momencie, gdy stajemy przed takim, a nie innym problemem. Jak niewiele możemy zrobić, a to, co możemy zrobić jak bardzo uzależnione jest od możliwości finansowych. Jak wiele jesteśmy w stanie zrobić, by wtedy podjąć każdą możliwą próbę. I jak bardzo jesteśmy właściwie wtedy samotni, niby we dwoje, a jednak nie…\nTak czy siak, książkę polecam osobom zainteresowanym tematem oraz tym, którzy lubią książki pełne emocji, wymagające opowiadania się po czyjejś stronie, dotykające niepopularnych społecznie tematów. Jest w niej kilka drobiazgów do poprawienia (to nawarstwienie nieszczęść + np. szybkość zmian psychicznych zachodzących w Anecie), ale są to na tyle drobne rzeczy, że nie wpłynęły na moją całościową ocenę książki. A zasłużyła na czwórkę z plusem!\nCategories obyczajowa, Od wydawnictwa•Tags barbara sek, ciaza, in vitro, milosc na szkle, nieplodnosc, problem\nPoprzedni Sztuka przetrwania w firmowej dżungli („Król biurowej klasy średniej” – Maciej Zuch Mazurek)\nDalej Podsumowanie miesiąca – styczeń 2015\n13 thoughts on “Pragnienie największe na świecie! („Miłość na szkle” – Barbara Sęk)”\nO nieszczęścia to akurat często u mnie chodzą tabunami, a nie grzecznie parami, jak powinny. Ale zgadzam się z Tobą, że to może wydawać się nieprawdopodobne i ja też za tym nie przepadam w literaturze. Dlatego na przykład bardzo mi nie po drodze z Jodi Picault. Książki nie czytałam, więc nie wiem na ile to wszystko odnosi się do rzeczywistości, ale mam wrażenie, że parę takich historii dzieje lub działo się wokół mnie, i że przemiana w Anetę-zombie to dość powszechny problem. Zainteresowało mnie natomiast to, że jest to pisane z punktu widzenia mężczyzny. Myślę, że to może być duży plus.\n8 lutego 2015 o 15:13\nGrendella – ja wiem, że często sporo złego się dzieje, ale tu naprawdę praktycznie same najgorsze rzeczy się wydarzyły w krótkim czasie. I to mnie odrobinę przystopowało. Ja książki Picoult nawet lubię (chociaż bardziej te bez wątków „spirytystyczno-magicznych” 😉 ), ale w liczbie 1 na rok.\nPrzemiana w Anetę-zombie to rzecz bardzo prawdopodobna i w to jestem w stanie uwierzyć bez problemu. Tylko miałam wrażenie, że tu nastąpiło to jakoś błyskawicznie.Może tak bywa przy osobach słabszych psychicznie, nie wiem. W każdym razie czynnik czasu często bywa problematyczny w książkach, przynajmniej wg mnie 🙂\nAno, punkt widzenia to ciekawy zabieg, nie powiem. Bardzo marzy mi się porównanie z wrażeniami z lektury, zobaczymy, może będzie mi to dane 🙂\nJa z kolei zauważyłam tę książkę już ze dwa tygodnie temu i bardzo chcę ją przeczytać. Temat po części utożsamiam z własnymi problemami z zajściem w ciążę. U mnie na szczęście nie zdiagnozowano żadnych poważnych chorób, które uniemożliwiałyby mi bycie matką. Jednak przeżyłam poronienie i dwie trudne w prowadzeniu ciąże, które kończyły się leżeniem plackiem, zabiegami i zwolnieniem tempa życia….Bardzo chcę przyjrzeć się tematyce i jej ocenie przez mężczyznę, bohatera, Wojtka. To byłoby dla mnie nowe i pouczające doświadczenie.\nAle się rozpisałam…Jak nigdy 🙂\n8 lutego 2015 o 20:41\nAleksandrowe myśli – bardzo się cieszę, że się tak rozpisałaś! 🙂\nWierzę, że dla osób posiadających dzieci, a już zdecydowanie dla tych, które borykały się tak lub inaczej z dorobieniem się potomka, to może być bardzo istotna lektura, tym bardziej, że chyba nie ma ich u nas zbyt wielu? Bardzo jestem ciekawa właśnie recenzji pisanej z takiego punktu widzenia, więc liczę na to, że dorwiesz ją, przeczytasz i podrzucisz link, jak recenzja będzie gotowa 🙂\nStraszne to jest, ile czasami człowiek musi wycierpieć, by w końcu móc przytulić tę małą kruszynkę, któej przyjścia na świat tak pragnął!\n9 lutego 2015 o 18:21\nA ludzie, którzy nie myślą o dzieciach, nie chcą ich i co gorsza podrzucają w krzakach czy wyrzucają do śmietnika, tym samym skazując je na pewną śmierć, rozmnażają się z lekkością i prędkością światła…. To przykre, niesprawiedliwe, przerażające.\n6 marca 2015 o 19:42\nOj tak, zawsze mnie to dołuje… Mam ochotę takich ludzi niezbyt ładnie potraktować, bo w dzisiejszych czasach jeżeli ktoś nie chce mieć dziecka, to naprawdę łatwo jest tego uniknąć. A nie sprowadzać je na świat, a potem tak traktować…\n8 lutego 2015 o 17:23\nMiałam już przyjemność przeczytać tę książkę i uważam, że bardzo wiarygodnie przedstawia problem leczenia niepłodności, gdyż znam ten temat z autopsji. Wiem także, że nieszczęścia lubią chodzić nie tylko parami, ale i tabunami, dlatego to nawarstwienie nieszczęść wcale nie uważam na za naciągane. Również zaakceptowałam szybkość zmian psychicznych zachodzących w Anecie, bo niestety tak bywa, że w pewnym momencie kobieta doznaje jakiejś ”ślepoty” i wszystko wokół przestaje mieć znaczenie poza tym jednym konkretnym celem- urodzenie dziecka. Mimo to nie popieram jej decyzji, którą podjęła wbrew mężowi. Według mnie to było egoistyczne z jej strony. Ale nie będę już spoilerować. Ogólnie jestem zdania, że autorka wykonała kawał dobrej roboty.\n8 lutego 2015 o 20:46\nCyrysia – o widzisz, i to jest dla mnie ciekawy punkt widzenia. Ja bardzo ostrożnie podchodzę do problemu „wiarygodności w czasie”, bo całkiem często bywa to – szczególnie u młodych stażem pisarzy – pewnego rodzaju problem. Miłość po grób w 3 dni, ciąża trwająca 12 miesięcy, zmierzch w grudniu o 19 i inne takie – bardzo różnorodne – kwiatki. Ale mogę też dopuścić do siebie myśl, że może są kobiety, które potrafią się tak bardzo tak szybko w tej sytuacji zmienić. Nie zamierzam się spierać, bo zwyczajnie nie czuję się ekspertką 🙂 Ale z tymi wszystkimi – naprawdę solidnymi – nieszczęściami w tak krótkim czasie to jednak rzadko bywa. Ok, pewnie bywa 😉\nFaktycznie, ta końcowa sytuacja była przedziwna, ale ona w ogóle w pewnym momencie przestała przestała go przecież kompletnie słuchać, nic do niej nie docierała, miała w nosie to, co mówi i czuje. Przynajmniej ja to tak odebrałam.\nKsiążka faktycznie ciekawa, wciągająca i bardzo emocjonująca. Ja pewnie podchodzę do tego chłodniej, ze względu na to, że nie jestem matką 🙂\n9 lutego 2015 o 07:04\nKażdy inaczej odbierze tę książkę, i nastolatka, i młoda kobieta niemająca dzieci, i matka, która nigdy nie miała problemów z zajściem w ciążę, i osoba, która wie, co to znaczy długotrwałe leczenie niepłodności. Wszystko zależy od stopnia świadomości i własnych doświadczeń.Ja niestety znam ten temat z własnych czteroletnich starań, które na szczęście skończyły się (wprawdzie częściowym) happy endem. Jednak nie lubię o tym pisać, bo to zbyt bolesne przeżycia. Dlatego też ”Miłość na szkle” odbieram zupełnie inaczej, bardziej emocjonalnie.\nA zachowanie Anety strasznie mnie irytowało. Liczyło się tylko to, co ona chce i pragnie. Resztę miała głęboko gdzieś.A przecież ”taką” ważną decyzję podejmuje się wspólnie, a nie samemu. Dlatego moją sympatię zdobył jedynie Wojtek. Bardzo mi się podobało jego specyficzne poczucie humoru. Szczególnie śmiałam się jak głupia, czytając jego ”rozmowę” na portalu z żoną. To było mega 🙂\n9 lutego 2015 o 06:44\nMam wrażenie, że dużo powieści o tej tematyce powstało i ciągle powstaje. Wprawdzie nie czytałam żadnej, która byłaby poświęcona tylko temu wątkowi, ale jednak ostatnio motyw niepłodności obecny jest w tak wielu historiach, że na razie czuję przesyt.\nAgnieszko, bardzo dziękuję za tę recenzję. Chociaż muszę przyznać, że chyba bardziej się cieszę z tego, że trwają pod opinią dyskusje i o książce, i o problemie niż z czwórki z plusem. Cel osiągnięty. 🙂 Bardzo Ci dziękuję! Uff, kamień z serca.\n9 lutego 2015 o 17:18\nO – mam tę książkę na półce. Do tej pory czytałam powieści, w których była mowa o problemach z płodnością, ale amerykańskich autorów. Ciekawa jestem, jak sobie poradzi z tym tematem Barbara Sęk, choć z Twojej recenzji wynika, że nieźle. Najbardziej mnie kusi właśnie ów męski punkt widzenia. Przypominam sobie powieści z narratorem wszechwiedzącym opisującym co tkwi w jednej i drugiej osobie…\nMnie też zainteresowało w tej książce ujęcie tematu z perspektywy mężczyzny.


Lokata czy polisa lokacyjna - co wybrać?\nLokaty oferowane w formie polisy na życie i dożycie oferują atrakcyjne oprocentowanie. Różnią się jednak od standardowych lokat. Jakie kruczki czekają na nas w regulaminach? Jakie są różnice między polisą a standardową lokatą. W jakich sytuacjach stracimy prawo do zysku. Dowiedz się więcej zanim podpiszesz umowę.\nPopularne w ostatnim czasie tzw. polisolokaty to produkty depozytowe opakowane w formie polisy na życie i dożycie. Z punktu widzenia zysku produkt ten jest bardzo podobny do lokaty. Z towarzystwem ubezpieczeniowym zawieramy polisę i po określonym czasie, zwykle po 6 lub 12 miesiącach, odzyskujemy kapitał i odsetki. Pierwszą różnicę napotykamy już przy podpisywaniu umowy. Zawierana jest ona między klientem a towarzystwem ubezpieczeniowym, a nie tylko bankiem.\nKolejną różnicą jest brak podatku od zysków kapitałowych w przypadku polisolokat (19 proc.). Nie oznacza to jednak, że reklamowane przez banki oprocentowanie to faktyczny zysk. Brak podatku jest sprytnie wykorzystywany. W opisie każdego produktu znajdziemy informację, że do zysku netto doliczona jest wartość podatku, którego właściwie klient nie płaci. Jest to marketingowy zabieg, mający na celu porównanie polisolokaty z depozytem bankowym, z którego zysk jest już opodatkowany. W takim wypadku operacja ubruttowienia ma uzasadnienie, jednak nie zmienia to faktu, że reklamy mogą wprowadzać klientów w błąd.\nInaczej wygląda również ochrona zdeponowanych pieniędzy. W przypadku lokat bankowych na straży naszych oszczędności stoi Bankowy Fundusz Gwarancyjny, a gwarancją objęte są depozyty do równowartości 50 tys. euro. Na straży produktów ubezpieczeniowych, a więc i polis lokacyjnych, stoi Ubezpieczeniowy Fundusz Gwarancyjny. W przypadku ogłoszenia upadłości instytucji, z którą zawarliśmy umowę ubezpieczenia, dzięki UFG możemy odzyskać maksymalnie równowartość 30 tys. euro.\nŁatwiej dla uposażonego\nZ racji formy prawnej w regulaminie polisolokaty może pojawić się ograniczenie co do maksymalnego wieku klienta. W przypadku standardowych lokata takie ograniczenie nie występuje. Polisa lokacyjna jest natomiast wygodniejsza w przypadku ewentualnej śmierci właściciela polisy. Podpisując umowę klient od razu może wskazać osobę uposażoną do wypłaty kapitału z odsetkami w przypadku jego śmierci. Gdy przedmiotem sprawy jest lokata bankowa, przeprowadzane jest standardowe postępowanie spadkowe, jeśli w testamencie nie jest wskazana osoba uposażona.\nW niektórych sytuacjach firma ubezpieczeniowa może też odmówić wypłaty kapitału i odsetek osobie uposażonej. Wszystko zależy od tego, jaka jest przyczyna i okoliczności zgonu. Inaczej traktowany jest wypadek śmiertelny właściciela polisy na przejściu dla pieszych, a inaczej, gdy do zdarzenia dojdzie w momencie uprawiania sportów ekstremalnych. Problemy z wypłatą mogą pojawić się np. wtedy, gdy właściciel polisy zginął prowadząc samochód w stanie nietrzeźwym, znajdował się pod wpływem narkotyków, popełnił samobójstwo, brał udział w zamieszkach, przestępstwach czy zamachach terrorystycznych.\nŻeby osoba uposażona otrzymała pieniądze, w określonym terminie musi dostarczyć komplet dokumentów, zawierający m.in. odpis aktu zgonu ubezpieczonego, certyfikat ubezpieczeniowy, pisemny wniosek o wypłatę świadczenia oraz kserokopię dowodu tożsamości. Problem z wypłatą może pojawić się również w sytuacji, gdy osoba uposażona nie ma pełnej zdolności do czynności prawnej.\nAkceptując różnice pomiędzy lokatą i polisą, można już przystąpić do wyboru konkretnego produktu. Przedstawiamy ranking najlepszych depozytów na okres 6 i 12 miesięcy. W tych kategoriach prym wiodą właśnie polisy lokacyjne.\nRanking lokat 6-miesięcznych, wpłata 5 tys. zł\nLokata Zysk + i Direct+\nDominet Bank/Fortis Bank\nRanking lokat 12-miesięcznych, wpłata 5 tys. zł


Jak zwiększyć swoją szansę na kredyt hipoteczny - tylkoksp.pl\nJak zwiększyć swoją szansę na kredyt hipoteczny\nNie wiedzą Państwo, w jaki sposób zwiększyć swoje szanse na kredyty hipoteczne – przyznane. Informacje te są Wam bardzo potrzebne, gdyż wstępne wyliczenia na kalkulatorze kredytowym, wskazują na to, że zdolności do kredytu hipotecznego, nie posiadacie. Ważna informacja – to, że jeden kalkulator wskazał na to, że nie posiadamy zdolności kredytowej – nie oznacza, iż wszystkie banki odmówią Nam przyznania kredytu hipotecznego. Kredyty hipoteczne staną się dla Państwa bardziej dostępne, zaraz po tym : jak zrezygnujecie z posiadania wszystkich kart kredytowych będziecie mogli do nich wrócić, zaraz po uzyskaniu kredytu na wymarzone mieszkanie., wydłużycie okres kredytowania nasze kredyty hipoteczne możemy spłacać nawet przez okres 50 lat., spłacicie przed czasem kredyty gotówkowe wcześniejsza spłata nie wiąże się z żadnymi dodatkowymi kosztami, a także do kredytu zaprosicie swoich rodziców. Warto także pomyśleć o dodatkowym źródle dochodu, czy poinformowaliście bank np. o tym, że dorabiacie na podstawie umowy o dzieło.


Zasady karania menedżerów - wyjaśnienia UOKiK | KRW Legal - Krzysztof Rożko i Wspólnicy Kancelaria Prawna\nZa zawieranie porozumień ograniczających konkurencję menedżerom grozi kara finansowa do 2 mln zł.\nWyjaśnienia Urzędu mają służyć zwiększeniu przejrzystości sposobu, w jaki Prezes UOKiK określa wysokość kar pieniężnych dla menedżerów za naruszenia reguł konkurencji.\nPodstawy prawne do wymierzania kar pieniężnych dla osób zarządzających\nPrezes UOKiK może w obecnym stanie prawnym nałożyć przypadkach wskazanych w u.o.k.k. karę pieniężną nie tylko na samego przedsiębiorcę, ale również na osobę zarządzającą, kierującego przedsiębiorstwem, w szczególności osobę pełniącą funkcję kierowniczą lub wchodzącą w skład organu zarządzającego przedsiębiorcy(„osoba zarządzająca”).\nZgodnie z art. 106b ust. 1 u.o.k.k., Prezes UOKiK może nałożyć na osobę zarządzającą karę pieniężną w wysokości do 2 mln zł, jeżeli osoba ta, w ramach sprawowania swojej funkcji w czasie trwania stwierdzonego naruszenia, umyślnie dopuściła przez swoje działanie lub zaniechanie do naruszenia przez przedsiębiorcę w szczególności zakazu stosowania praktyk naruszających zbiorowe interesy konsumentów. Podkreślić jednak należy, że zastosowanie kar jest jednak fakultatywne, a nie obligatoryjne, co oznacza, że Prezes Urzędu może, ale nie musi nałożyć na osobę zarządzającą przedsiębiorstwem kary pieniężnej.\nPonadto, art. 111 ust. 1 pkt 2 u.o.k.k. określa, iż Prezes UOKiK ustalając wysokość kary pieniężnej, uwzględnia w szczególności okoliczności naruszenia przepisów ustawy oraz uprzednie naruszenie przepisów ustawy, a także w przypadku kary pieniężnej nakładanej na menedżerów – stopień wpływu zachowania osoby zarządzającej na naruszenie, którego dokonał przedsiębiorca, przychody uzyskane przez osobę zarządzającą, z uwzględnieniem okresu trwania naruszenia, oraz okres i skutki rynkowe naruszenia dla konsumentów.\nArtykuł 111 u.o.k.k. określa także okoliczności łagodzące oraz obciążające, które brane są pod uwagę przez Prezesa Urzędu przy ustalaniu wysokości kary finansowej.\nEtapy wymierzania kar pieniężnych\nZgodnie z wyjaśnieniami, Prezes Urzędu będzie wymierzał kary pieniężne dla osób zarządzających w ten sposób, że w pierwszej kolejności zostanie określona kwota podstawowa, która w następnej kolejności zostanie dostosowana do okoliczności stanu faktycznego, tak by była w pełni adekwatna do dokonanego naruszenia.\nPrezes UOKiK będzie brał pod uwagę w szczególności:\n1) charakter naruszenia, tj. jego wagę, skutki oraz inne okoliczności naruszenia nieodnoszące się jednak do stopnia wpływu zachowania osoby zarządzającej na naruszenie oraz jego okresu, a także niestanowiących okoliczności obciążających i łagodzących;\n2) stopień wpływu osoby zarządzającej na naruszenie;\n3) okoliczności obciążające i łagodzące;\n4) okres naruszenia;\n5) uprzednie naruszenia ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów innych niż naruszenia podobne do naruszenia, za które będzie nakładana kara pieniężna;\n6) adekwatność kary wynikającej z rozważań poczynionych we wcześniejszych krokach do naruszenia postrzeganego jako całość, w tym uwzględnienie przychodów uzyskanych przez osobę zarządzającą u danego przedsiębiorcy (z uwzględnieniem okresu trwania naruszenia);\n7) maksymalny wymiar kary.\nSposób wymierzania kar finansowych dla osób zarządzających\nA) W pierwszej kolejności Prezes Urzędu będzie brał pod uwagę wagę naruszenia, jego skutki oraz inne okoliczności naruszenia nieodnoszące się jednak do stopnia wpływu zachowania osoby zarządzającej i jego okresu, a także niestanowiące okoliczności obciążających ani łagodzących.\nZgodnie z Wyjaśnieniami naruszenia będą dzielone na:\nBardzo poważne – dotyczące relacji i ustaleń między konkurentami;\nPoważne – dotyczące relacji na różnych szczeblach obrotu (np. producent-hurtownik, hurtownik-detalista) i polegających na dokonywaniu ustaleń co do cen lub ograniczania możliwości sprzedaży pasywnej;\nPozostałe – inne niż wskazane powyżej.\nBiorąc pod uwagę powyższy podział, Prezes UOKiK określi kwotę podstawową w następujących przedziałach:\nPRZEDZIAŁ DLA KWOTY BAZOWEJ\n75 000 – 300 000 zł\n10 000 – 75 000 zł\nZgodnie z Wyjaśnieniami, Prezes Urzędu będzie określał kwoty bazowe bliższe górnych granic wskazanych powyżej przedziałów w przypadku naruszeń o większym antykonkurencyjnym potencjale. Wybrana przez Prezesa UOKiK kwota będzie dostosowywana na kolejnych etapach rozważania stosownego wymiary kary pieniężnej.\nB) Po ustaleniu kwoty bazowej, w drugiej kolejności Prezes UOKiK zbada stopień wpływu osoby zarządzającej na naruszenie, który może przejawiać się w intensywności działań lub zaniechań podejmowanych na rzecz naruszenia przez osobę zarządzającą.\nStopień wpływu oceniany będzie zgodnie z poniższym podziałem:\nWysoki – osoba zarządzająca miała decydujący wpływ na naruszenie;\nŚredni – osoba zarządzająca nie miała decydującego wpływu na naruszenie, ale brak jej działania utrudniałyby realizację naruszenia w skali, w której do niego doszło\nUmiarkowany – osoba fizyczna może zostać uznana za osobę zarządzającą, ale jej rola w dokonaniu naruszenia ma istotnie mniejsze znaczenie w porównaniu do innych osób zarządzających, a jej działania mają charakter w znacznej mierze wykonawczy względem działań podjętych przez inne osoby zarządzające.\nWytyczne wskazują, że w odniesieniu do każdej z powyższych kategorii stopnia wpływu Prezes Urzędu będzie stosował odrębne mnożniki służące dostosowaniu wcześniejszej określonej kwoty podstawowej.\nNiniejsze mnożniki będą wybierane w ramach następującego przedziału:\nPowyższe przedziały mnożników mają służyć lepszemu odzwierciedleniu przy wymiarze kary indywidualnych okoliczności związanych z zachowaniem osoby zarządzającej w kontekście dokonanego naruszenia, a także zróżnicowania kar finansowych w sprawach, w których za naruszenie odpowiedzialna jest więcej niż jedna osoba zarządzająca.\nC) Następnym krokiem jest ocena okoliczności obciążających i łagodzących.\nDo okoliczności obciążających zalicza się:\nrola organizatora, inicjatora porozumienia ograniczającego konkurencję lub nakłanianie innych przedsiębiorców lub osób do uczestnictwa w porozumieniu;\nDo okoliczności łagodzących należą w szczególności:\nwspółpraca z Prezesem Urzędu w toku postępowania, w szczególności przyczynienie się do szybkiego i sprawnego przeprowadzenia postępowania.\nJak wskazują Wytyczne, po wzięciu pod uwagę stosownych okoliczności obciążających i łagodzących, Prezes UOKiK podwyższy lub obniży wysokość kwoty ustalonej na wcześniejszych etapach maksymalnie o 50%.\nD) Do kolejnych etapów wymierzania kar pieniężnych dla osób zarządzających należą:\n1) Wzięcie pod uwagę okresu naruszenia i powiększenie kwoty wynikającej z wcześniejszych etapów w ten sposób, że zostanie ona przemnożona przez liczbę okresów, przez które osoba zarządzająca pozostawała odpowiedzialna za naruszenie (liczbę lat, w odniesieniu do których ponosi ona odpowiedzialność za naruszenie);\n2) Określenie, czy osoba zarządzająca naruszyła uprzednio przepisy o ochronie konkurencji i konsumentów w sposób inny, niż przez dokonanie naruszenia podobnego do naruszenia, za które wymierzana jest kara.\nStwierdzenie istnienia takiego uprzedniego naruszenia Prezes Urzędu skutkować będzie powiększeniem kwoty wynikającej z wcześniejszych rozważań co do odpowiedniego wymiaru kary o 5% za każde uprzednie naruszenie.\n3) Adekwatność kary, w tym również uwzględnienie przychodów uzyskanych przez menedżera u danego przedsiębiorcy.\nZgodnie z Wyjaśnieniami, Prezes UOKiK oceni, czy kwota wyznaczona na podstawie wcześniejszych kroków jest adekwatna w warunkach konkretnej sprawy, w szczególności, czy ma ona charakter odstraszający.\nE) Ostatnim etapem jest weryfikacja, czy kwota będące wynikiem wszystkich wcześniejszych kroków (kwota końcowa) jest mniejsza lub równa maksymalnemu wymiarowi kary (tj. 2 mln zł) określonemu w ustawie o ochronie konkurencji i konsumentów.\nJeżeli kwota ta jest mniejsza lub równa maksymalnemu wymiarowi kary – Prezes UOKiK wymierzy w decyzji karę równą tej kwocie.\nJeżeli kwota jest większa od maksymalnego wymiary kary – Prezes UOKiK wymierzy karę równą maksymalnemu wymiarowi kary.\nPełna treść wyjaśnień jest dostępna pod linkiem.


Ujędrniający Olejek Algowy\nUjędrniające, mocno skoncentrowane serum do ciała. Naturalne oleje kosmetyczne o silnych właściwościach ujędrniających i regenerujących wzbogacone ekstraktem z czterech rodzajów alg oraz wspomagającą redukcję cellulitu mieszanką naturalnych olejków eterycznych.\nMocno nawilżający i odżywiający olejek algowy, którego głównym składnikiem aktywnym są ekstrakty z alg, czyli naturalne bogactwo związków biologicznie czynnych takich jak: jod, potas, żelazo, czy magnez, witamin A, E, C i z grupy B, aminokwasy, białka, węglowodany oraz nienasycone kwasy tłuszczowe. Algi posiadają wyjątkowe właściwości nawilżające, odmładzające, oczyszczające, regenerujące, wyszczuplające oraz wzmacniające system odpornościowy, zwiększają aktywność i wydolność organizmu.\nEkstrakt z alg Laminaria ochroleuca (Kombu), Porphyra spp.(Nori), Undaria pinnatifida(Wakame) i Spiruliny to niespotykany zestaw dobrze przyswajalnych substancji odżywczych, znajdujący zastosowanie w preparatach przeciwstarzeniowych i ujędrniających. Aminokwasy zawarte w algach są niezastąpionym budulcem niezbędnym do powstawania włókien kolagenu i elastyny. Działają odżywczo i nawilżająco, stabilizują równowagę wodno-lipidową w skórze. Zawarta w spirulinie witamina K wzmacnia naczynka krwionośne, zmniejsza rumień towarzyszący trądzikowi różowatemu, rozjaśnia oraz wspomaga gojenie krwiaków i zasinień. Algi znajdują zastosowanie również w przypadku pielęgnacji skóry trądzikowej.\nINGREDIENTS: Persea Gratissima (Avocado) Oil, Macadamia Ternifolia Seed Oil, Helianthus annuus Seed Oil, Vitis Vinifera (Grape) Seed Oil, Citrus Paradisi Peel Oil, Tocopheryl acetate, Citrus Nobilis Peel Oil Expressed, Citrus Aurantium Bergamia Peel Oil, Litsea Cubeba Oil, Fucus Vesicolosus Powder Extract, Undaria Pinnatifida Extract, Laminaria Ochroleuca Extract, Porphyra spp. Extract, Spirulina Platensis Powder Extract, Citral*, Linalool*, Limonone*


Newsy ze świata Percy'ego Jacksona #4 | Sophie & Bucherwelt\nMirabelka 28 lutego 2016 15:37\nWOW jestem pod wrażeniem, a jeszcze nie czytałam nawet książek o Percym, mam sporo do nadrobienia, a jak się za to szybko nie wezmę to już wgl zaleją mnie książki tego autora :)\nAnja Dolphincake 14 marca 2016 08:59\nKsiążek riordana jest bardzo dużo, ale te o percym są najlepsze\nUnknown 28 lutego 2016 15:46\nEch, jak tu nie kochać Ricka Riordana? :) "Berło Serapisa" kupię, gdy przeczytam "Kroniki Kane'a". Nie mogę się doczekać nowej serii o Apollu!\nCharlotteAndell 28 lutego 2016 15:49\nRick Riordan to jeden z moich uubionych autorów. Uwielbiam go za humor, świetny styl piania i niezapomniane powieści. Przeczytałam prawie wszyskie książki jego autorstwa, które zostały wydane w Polsce i każdą się zachwycałam. Nie mogę doczekać się jego nowej serii, a na półce grzeję już miejsce na "Berło Serapisa" <3\nApollo to mój ulubiony bóg z jego serii (chociaż Pan D też wymiata) i cieszę się, że wujcio Rick o nim napisał. Ciekawe, czy będzie tam dużo haiku =D\nUnknown 17 maja 2016 20:48\nstyl piania :") Wiem, że literówka ale wymiata :D\nWąchając książki 28 lutego 2016 17:41\nWstyd się przyznać, ale dopiero pod konie 2015 skończyłam pierwszą serię Riordana, "Percy Jackson i bogowie olimpijscy". Jednak mam w planach do końca wakacji uzupełnić całą kolekcję książek autora, chociaż "Kroniki rody Kane" już mam. Mam nadzieję, że do końca roku będę już posiadaczką mózgu pełnego historii, życiorysów oraz nazwisk bohaterów Riordana!\nMiłka Kołakowska 28 lutego 2016 19:21\nOstatnio sama sięgam po opowiadania, ale takiego klimatu nie za bardzo lubię. Może kiedyś. Pozdrawiam :)\n5 tomów o moim ukochanym bogu!!! Nie moge sie doczekac!\n... 1 marca 2016 16:30\nChciałam Cię spytać o nowe okładki. Bardzo mu się podobaja, ale przywiazalam się do starych. I mam dylemat, które według Ciebie są lepsze, ładniejsze?\nSophie di Angelo 1 marca 2016 18:27\nCóż, ja osobiście mam większy sentyment do oryginalnych okładek. Choć na pewno ciekawe jest to, jak nowe się łączą, dlatego kupiłam sobie również to wydanie :)\nOla 1 marca 2016 17:17\nJestem zakochana w tym nowym wydaniu, muszę koniecznie je zdobyć! No i strasznie się cieszę, że w Polsce zostanie wydany taki zbiór opowiadań, bo to na pewno ułatwi mi życie :D\nUnknown 9 marca 2016 12:24\nNajlepszy autor! A to oznacza, że książkę trzeba zakupić w trybie natychmiastowym.❤\nAnja Dolphincake 9 marca 2016 12:28\nBiedny Apollo. A połamany,brudny, głodny. Ech, ale jak zacznie wygłaszać swoje haiku, to ludziom też zacznę współczuć.\nIgusieńka 18 marca 2016 19:37\nWielkie dzięki. Naprawdę, tym tłumaczeniem uratowała życie wielu ludzi. Niech bogowie mają cię w swojej opiece ☺\nmaja 20 marca 2016 15:33\nmam pytanie, czy zanim zacznę czytać "Berło Serapisa" powinnam przeczytać najpierw kroniki rodu Kene?\nSophie di Angelo 20 marca 2016 21:01\nCiężko mi powiedzieć. Opowiadanie Percy'ego było z jego punktu widzenia, Annabeth tak samo i tam opisywali dokładnie bohaterów "Kronik rodu Kane" (wygląd etc., bo ich nie znali), jednak nie patrzyłam pod kątem osoby, która by nie znała tych postaci. Myślę, że możesz spróbować! Dla Percy'ego i Annabeth też egipska mitologia była nowością!\nSophie di Angelo 20 marca 2016 21:02\nChoć oczywiście totalnie polecam Ci przeczytanie "Kronik rodu Kane" ♥ To chyba moja ulubiona seria tego autora, jak na razie :D\nNessi :3 14 czerwca 2016 22:34\nZapraszam na mojego bloga:http://szalonehistorienessi.blogspot.com/?m=1\nA twojego bloga będę śledzić i z pewnością się tu pokażę ;)


Chcesz wiedzieć jak schudnąć na wiosnę? Mamy dla ciebie kilka porad!\nMartwisz się swoją kondycją? Chciałabyś zgubić kilka kilogramów zanim nadejdzie sezon na skąpe ubrania? Przygotowaliśmy porady, dzięki którym w szybkim czasie poprawisz stan swojego organizmu, a przy okazji będziesz cieszyć się szczuplejszą sylwetką. Sprawdź co dla ciebie mamy!\nJak schudnąć na wiosnę? Zacznij od zdrowej diety.\nKuszą cię słodycze? Nie wyobrażasz sobie zimowego wieczoru bez ciasteczka czy batonika? Jeśli chcesz schudnąć na wiosnę musisz natychmiast z tym skończyć! W zamian proponujemy wieczór z owocami. Możesz na przykład przygotować sobie zdrową sałatkę bananowo- jabłkową. Jeśli to ci nie odpowiada możesz po prostu skusić się na kiwi, jabłko czy też grejfrut. Ważne jest, aby puste kalorie zastąpić zdrowymi przekąskami. Jak powszechnie wiadomo owoce zawierają też wiele witamin, między innymi witaminę C, B6, A, K, a także minerały- magnez, żelazo, wapń dlatego zadbasz przy okazji o swoje zdrowie.\nWprowadź do swojej diety zdrowe jedzenie\nJeśli zastanawiasz się jak schudnąć na wiosnę, musisz wiedzieć co jeść, aby poprawić stan swojej kondycji. A przy gubieniu wagi ważne jest uzupełnianie niedoboru białka- jedz ryby, gotowane mięso i rośliny strączkowe. Używaj też zdrowych tłuszczów. Pij też więcej wody. Wpłynie ona na oczyszczenie twojego organizmu z toksyn.\nJak schudnąć na wiosnę? Jedz częściej, ale mniejsze porcje.\nJeśli już jesteśmy przy jedzeniu to nie sposób nie wspomnieć o regularnym spożywaniu posiłków. Śniadanie, obiad i kolacja to podstawa. Ważne jest, aby jeść około 5, 6 razy dziennie. Jeśli do tej pory jadłeś jedynie trzy posiłki, po których nie byłeś w stanie się ruszyć, to wiedz, że popełniałeś duży błąd, po którym twój organizm cierpiał.\nJak schudnąć na wiosnę? Zacznij się więcej ruszać.\nJeśli już koniecznie wieczory chcesz spędzać w ciepłym mieszkaniu, możesz spacerować chociażby do pracy, czy z pracy. Dobrym początkiem może być wysiadanie z autobusu kilka przystanków wcześniej i pokonywanie dalszej drogi do pracy lub do mieszkania pieszo. Ruch pomoże w spaleniu tkanki tłuszczowej, a ty będziesz miała okazję, aby się dotlenić. Gwarantujemy, że nawet po krótkim spacerze będziesz czuł się lepiej.\nZastosowanie się do tych czterech zasad pozwoli Ci rozpocząć zrzucanie zbędnych kilogramów. Poprawi to nie tylko wygląd twojej sylwetki, ale także pozwoli oczyścić organizm ze zbędnych toksyn. Zacznij zdrowe odżywianie i ruszanie się już teraz, a wraz z nadejściem wiosny będziesz czuła się szczupła i piękna.\nNie potrafisz żyć bez czekolady? Podpowiemy, jak to zmienić!\nSurowy kalafior? Dodaj go do sałatki - oto porada!


Podróże z paszportem turystycznym\nZapraszamy w podróż Kujawsko-Pomorskich Konstelacjach dobrych miejsc z „Paszportem Turystycznym”. W VI edycji „Paszportu” znaleźć można propozycje wakacyjnych wypadów, które układają się w ciekawe trasy - to właśnie nasze Kujawsko-Pomorskie Konstelacje dobrych miejsc. Co tydzień wspólnie z Kujawsko-Pomorską Organizacją Turystyczną będziemy prezentować jedno z miejsc w regionie wartych odwiedzenia – dziś zabieramy Was do Włocławka i jego okolic oraz do Grudziądza.\nZalew Włocławski to idealne miejsce do uprawiania sportów wodnych. Żeglarze chętnie łapią tu wiatr w żagle, a liczne przystanie na Zalewie i Wiśle zachęcają do aktywnego wypoczynku na wodzie. Wakepark nad jeziorem Czarnym to gwarancja sporej dawki emocji - miejsce dla fanów ekstremalnych wodnych szaleństw. Warto przyjrzeć się potędze włocławskiej tamy i podziwiać z niej panoramę Wisły – królowej polskich rzek. Tuż obok, na brzegu rzeki, wnosi się iluminowana konstrukcja krzyża - miejsce upamiętniające śmierć ks. Popiełuszki. Do jego życia i heroizmu nawiązuje multimedialne Muzeum Męczeństwa Bł. Ks. Jerzego Popiełuszki. Zabytki pełniące rolę użytkową w liturgii - przedmioty kultu i zarazem dzieła sztuki, podziwiać można w Muzeum Diecezjalnym. Bazylika to jeden z najstarszych gotyckich kościołów katedralnych w Polsce. Jej wnętrza skrywają niezwykle cenne zabytki, w tym marmurową tumbę biskupa Piotra z Bnina, wykonaną w warsztacie Wita Stwosza. Włocławek kojarzy się także z pięknymi, artystycznie zdobionymi wyrobami fajansowymi, produkowanymi tu od 1873 r. Obejrzeć je można na jednej z wystaw w Muzeum Ziemi Kujawskiej i Dobrzyńskiej.\nW Kłóbce, malowniczej kujawskiej osadzie położonej pośród pagórków, lasów i jezior, jest miejsce, w którym czas się zatrzymał. Kujawsko-Dobrzyński Park Etnograficzny to XIX-wieczna wieś przypominająca widok z obrazka ludowego artysty. Stare chałupy otoczono przydomowymi ogródkami pełnymi malw, słoneczników i floksów. Można tu zajrzeć do stodoły, zobaczyć jak wyglądała praca młynarzy w starym wiatraku i karczmę, w której spracowany gmin szukał rozrywek. Jest też schludna wiejska szkoła, w której, klęcząc na grochu, doświadczymy tradycyjnej kary dla niesfornych uczniów. Nieopodal odkryjemy miejscowe zakłady rzemieślnicze – kuźnię, olejarnię, garncarnię. Udając się do pobliskiego parku, nad rzekę Lubieńkę, zwiedzimy dwór rodu Orpiszewskich z poł. XIX w, w którym mieszkała Maria z Wodzińskich Orpiszewska – narzeczona Fryderyka Chopina. Kujawsko-Pomorski Park Etnograficzny w Kłóbce jako część Muzeum Ziemi Kujawskiej i Dobrzyńskiej jest instytucją kultury samorządu województwa kujawsko-pomorskiego.\nStrona o Włocławku i okolicach w Paszporcie turystycznym.\nTym razem zabieramy Was w podróż do przeszłości. Z Wietrzychowic udamy się w odległe czasy neolitu, w Grudziądzu stoczymy Bitwę Stuleci, a w Kłóbce przeniesiemy się na XIX-wieczną wieś.\nW najbliższy weekend (9-10 września) grudziądzka Góra Zamkowa zamieni się w wielki obóz wojskowy. Wszystko za sprawą Festiwalu Grup Rekonstrukcyjnych. Do Grudziądza zjadą rekonstruktorzy wielu epok historycznych, różne rodzaje rycerstwa i wojsk, od rzymskich legionów po współczesnych komandosów. Dzięki nim weźmiemy udział w niecodziennej lekcji historii. Niezwykłym widowiskiem i punktem kulminacyjnym imprezy będzie Bitwa Stuleci. Grudziądz - do boju!\nW Wietrzychowicach „Wehikuł Czasu” przeniesie nas w odległe czasy budowniczych grobowców z epoki kamienia. To okazja nie tylko do podziwiania „polskich piramid”, jak nazywane są wietrzychowickie megality, ale także do poznania aspektów życia codziennego w okresie neolitu. Zobaczymy pełną gamę naczyń i innych przedmiotów glinianych oraz poznamy techniki ich lepienia, zdobienia i wypału. Każdy będzie mógł wcielić się w rolę mieszkańca wioski zajmującego się mieleniem ziaren na mąkę, budową chaty, czy też przygotowaniem broni łowieckiej lub narzędzi. Będzie można też skosztować podpłomyków z miodem, pieczonej ryby lub przyprawionego ziołami, suszonego nad ogniem mięsa. 10 września zapraszamy na X Festyn Archeologiczny „Wehikuł Czasu” – niezwykłą podróż do przeszłości.\nW Kłóbce, malowniczej kujawskiej osadzie położonej pośród pagórków, lasów i jezior, jest miejsce, w którym czas się zatrzymał. Kujawsko-Dobrzyński Park Etnograficzny to XIX-wieczna wieś przypominająca widok z obrazka ludowego artysty. Podczas festynów folklorystycznych z cyklu „Z życia dawnej wsi” skansen ożywa, a my dzięki temu możemy przekonać się, jak wyglądało prawdziwe wiejskie życie. 10 września zapraszamy na ostatni już w tym roku festyn pt. „Dobra gospodyni ma zawsze pełno w skrzyni”. To okazja do zapoznania się z tradycyjnymi pracami domowymi i gospodarskimi związanymi ze zbiorem płodów rolnych, ich przechowywaniem i przetwórstwem na zimę. Będą pokazy szatkowania i ubijania kapusty, suszenia owoców, wypieku podpłomyków, ustawiania do pracy wiatraka „koźlaka”, czyszczenia i obróbki zboża oraz produkcji oleju. Nie zabraknie też kramów z ludowym rękodziełem i tradycyjnym jadłem.


Tanio: Komputer Stacjonarny Lenovo M92p SFF i5 QUAD 4GB DP 500GB Win7 » MMComp.pl\n▶ Komputer Stacjonarny Lenovo M92p SFF i5 QUAD 4GB DP 500GB Win7\nSmali Form Factor\nNiewielka konstrukcja typu Smali Form Factor (SFF) o wadze 7.5 kg została zaprojektowana z myślą o funkcjonalnym zagospodarowaniu ciasnych przestrzeni. Komputer można bez problemu ustawić zarówno w pozycji pionowej, jak i poziomej.\nZoptymalizuj wydajność pracy dzięki niezależnej obsłudze nawet trzech monitorów. Rozszerzony obszar roboczy na czterech wyświetlaczach i prostsze przełączanie między aplikacjami pomaga ograniczyć pomyłki i zwiększyć produktywność (wymaga opcjonalnego, drugiego złącza DisplayPort).\nKomputery M92/M92p wyposażone są w wiodące na rynku narzędzia bezpieczeństwa, w tym m in. blokowanie portów USB w celu ochrony sieci oraz zapobiegnięcia kradzieży danych na skutek nieuprawnionego użycia nośników pamięci.\nSystem chłodzenia Intelligent Cooling Engine (ICE) 2 to rozwiązanie do zarządzania temperaturą urządzenia, zapewniające lepszą wydajność termiczną i akustyczną, co w rezultacie przyczynia się do wydłużenia żywotności komputera.\nProcesor: Intel® Core™ i5-3470 Processor 3.2 GHz\n(6M Cache, 64-bit, 5 GT/s, do 3.6GHz w trybie turboboost)\nMikroukład płyty głównej: Intel Q77 Express Chipset\nKontroler graficzny: Zintegrowana, bardzo wydajna karta graficzna - Intel HD Graphics\nKarta pozwala na pracę z programami graficznymi (Photoshop+AutoCAD itd), jak również rozrywkę z grami komputerowymi.\nPamięć RAM: 4096 MB DDR3 (4GB) - bardzo szybka pamięć DDR3!!!\nMożliwość rozbudowy nawet do 32GB, proszę o kontakt lub skonfigurować powyżej.\nDysk twardy: 500 GB SATA HDD - Dyski renomowanych producentów\nMożliwość zmiany na SSD (180GB lub 240GB), proszę o kontakt lub skonfigurować powyżej.\nDźwięk: High Definition Audio with Realtek ALC662 codec (all ports are stereo)\nPorty: 4x USB 3.0 (szyki transfer danych); 4x USB 2.0 (2x z przodu, 2 z tyłu); 1x COM (RS-232); 1x RJ45 (Ethernet); 1x D-SUB (Video); DisplayPort !!!Cyfrowe wyjścia audio/video; Audio (3 z tyłu, 2 z przodu); 2x PCI (niskoprofilowe); 1x PCI-E x16 (niskoprofilowe); 1x PCI-E x1 (niskoprofilowe); 4x SATA; 4x slot na pamięć ram (tryb dual channel)\nSystem: Windows 7 Professional 64bit (COA) - system zainstalowany na dysku + licencja!\nProdukt używany w pełni sprawny, w bardzo dobrym stanie - normalne ślady użytkowania (lekkie otarcia, zadrapania).\nDobry komputer w niskiej cenie, jestem zadowolony i gorąco polecam.\nNaprawdę mocny komputer stacjonarny, dziękuje za polecenie, szybką wysyłkę i miłą obsługę. Polecam zakupy w MMCOMP bo widać że pracownicy znają się na swojej pracy i mają dobre podejście do klienta.\nWszystko ok. Obsługa dobrze doradziła sprzęt, który bym nie zamienił na nic innego.


Górny Śląsk. Pierwszy raz obchodzono święto regionalnej flagi\nWiadomości24 » Wydarzenia » Polska » Górny Śląsk. Pierwszy raz obchodzono święto regionalnej flagi\nWiek: 49 Miejscowość: Siemianowice Śląskie Kraj: Polska\nO mnie: Prezes Związku Górnośląskiego\nArtykuły (145) Galerie (3) Średnia ocen: (4.22)\nNowy ordynariusz diecezji katowickiej był zarejestrowany jako TW\nBiskup Wiktor Skworc nowym ordynariuszem metropolii katowickiej\nJózef Zych i Kazimierz Kutz powołani na marszałków seniorów\n#455 wg odsłon (miesięczny)\n#27522 wg odsłon (miesięczny)\nData dodania: 2011-07-16 10:21\n15 lipca na Górnym Śląsku po raz pierwszy obchodzono Święto Śląskiej Flagi. Trudno jednak było dostrzec to w regionie. Tylko nieliczni mieszkańcy wywiesili żółto-niebieskie chorągwie. Nie było ich też widać na budynkach publicznych.\nObchody Święta Śląskiej Flagi (Dziyń Ślónskij Fany) zaproponował mieszkańcom regionu poseł Marek Plura, który w parlamencie zabiega o uznanie śląskiej mowy za język regionalny. Data 15 lipca nie została wybrana przypadkowo, bo dokładnie 91 lat temu Sejm II Rzeczpospolitej uchwalił statut organiczny nieistniejącego jeszcze wówczas województwa śląskiego. Ta ustawa nadawała przyszłemu regionowi szeroką autonomię po przyłączeniu go Polski.\nW górnośląskich miastach trudno było wczoraj dostrzec jednak żółto-niebieskie flagi ze złotym piastowskim orłem. Dziennikarze popularnego w regionie Dziennika Zachodniego tłumaczyli to m.in. słabymi możliwościami nabycia takiej flagi. Odwiedzili oni sklepy w kilku miastach i nigdzie nie udało im się kupić śląskiej chorągwi.\nInicjator akcji, poseł Marek Plura, przy pomocy wolontariuszy rozdał wczoraj w centrum Katowic 1000 flag. Przechodnie chętnie je zabierali, choć w zdecydowanej większości nie wiedzieli o święcie i jego powodach.\n- Fakt, że w 1920 roku Sejm ustanowił autonomię Górnego Śląska, służy dziś jej zwolennikom do manifestowania swoich poglądów, gdyż rzeczywiście w owym czasie nasze województwo rządziło się częściowo własnym prawem i skarbem - mówi Plura. - Jednak istotniejszy od tego jest fakt, iż województwo nasze w tym czasie w ogóle powstało, po raz pierwszy w Polsce i trwa do dziś, choć w zmiennej formule i w różnych granicach, tworząc wspólnotę nas – jego mieszkańców.\nZ tej samej okazji Ruch Autonomii Śląska organizuje dziś w Katowicach V Marsz Autonomii, który połączony zostanie z wielkim festynem pod gmachem dawnego Sejmu Śląskiego.\nSztandar dla Stowarzyszenia Emerytów i Rencistów Policyjnych w Katowicach w 25-lecie istnienia\nRuda Śląska: Prezentacja dorobku Barbary i Adama Podgórskich\nBytom: W Muzeum Górnośląskim o synagodze wireckiej\nRuda Śląska: Dzień Śląskiej Godki w Gimnazjum nr 5 w Goduli (II)\nTagi: Górny Śląsk województwo śląskie język śląski Marek Plura Święto Ślaskiej Flagi dzień śląskiej flagi śląsk flaga flaga gornego slaska


NIANIA BLOGUJE: GIRLANDA Z BOMBEK\nbombki piankowe (równie dobrze można je wyciąć z kolorowego bloku technicznego)\nNa początek będzie potrzebna wasza pomoc. Dziurkaczami wycinacie różnokolorowe kształty, z papieru kolorowego nożyczkami tniecie różne kształty, nie muszą być regularne (koła, trójkąty, serca, paski, kwadraty). Jeśli wszystko już przygotowane możemy się zabrać do pracy. Wręczamy dzieciom pisaki (równie dobrze mogą to być farby czy kredki) i do roboty. Dziewczyny obecnie są na etapie kropkowania i zamaszystych kresek. Pisaki bardzo im się podobały, trochę przeszkadzały im brudne ręce, ale na szczęście obyło się bez mycia co 5 min. No cóż dzieci to małe czyściochy, trzeba to przyznać. Bombki już wykropkowane, wykreskowane to teraz pora na klejenie. Bardzo im się spodobało, ale bez pomocy cioci się nie obyło. Najbardziej podobał się im efekt końcowy. Powiesiłam je na sznureczku i znalazły swoje miejsce na drzwiach do ich pokoju.


Hide on small screen - budowa stron mobilnych cz2\nPraktyczne wykorzystanie klas o których wspominałem w części pierwszej wygląda następująco:\nUkrywanie modułów w szablonie Joomla 3\nPosiadamy moduł, który chcemy ukryć na urządzeniu mobilnym lub tablecie. Jest on po prostu za duży i psuje nam wygląd strony. W tym celu otwieramy dany moduł i przechodzimy na zakładkę wzbogacone, tam szukamy pola Przyrostek klas CSS modułu w to pole wpisujemy hide_mobile, co oznacza że dany moduł będzie ukryty na urządzeniach mobilnych, jeśli dopiszemy tutaj hide_small_tablet to także na małych tabletach moduł się nie ukaże. Oczywiście możemy dopisać też hide_large_tablet i wtedy moduł nie ukaże się także na dużych tabletach np. 10 cali.\nTeraz wiemy jak ukrywać moduły na tabletach, ale co zrobić jeśli na tablecie chcemy aby w zastępstwie pojawił się inny moduł. Postępujemy tak, tworzymy zastępczy moduł i wpisujemy: hide_wide_screen, hide_standard_screen – to oznacza, że dany moduł ukryjemy na standardowych monitorach oraz monitorach panoramicznych, zaś moduł pokaże się na urządzeniach mobilnych jak telefon i dwa rodzaje tabletów. Można też zakombinować odwrotnie.\nWiemy już jak dany moduł ukryć na urządzeniach mobilnych i pokazać go na ekranach komputerów, oraz jak pokazać zastępczy moduł.\nUkrycie fragmentu testu na urządzeniach mobilnych\nPodobnie możemy zrobić z fragmentem tekstu, ale to już będzie trochę trudniejsze ponieważ musimy edytować kod danego tekstu, czyli musimy przełączyć edytor tekstowy do trybu edycji kodu.\nJa najczęściej używam edytora Rokpad, tak on wygląda jak na obrazku powyżej. Składania jest kolorowana, dzięki czemu łatwiej jest odnaleźć potrzebny fragment.\nNa obrazku poniżej pokazuję co zmienimy w tekście. Kolorem żółtym zaznaczyłem tekst, który chce ukryć na telefonie.\nNatomiast w czerwonej ramce zaznaczyłem co musimy dopisać. a więc na poczatku tego tekstu piszemy spam , rozpoczynając nawiasem ostrym, następnie wpisujemy słowo class czyli nadajemy klasę i w cudzysłowi wartość, w naszym przypadku hide_mobile zamykamy cudzysłów i nawias, na końcu zamykamy dany fragment tekstu.\nJeśli będziemy chceili ukryć dany fragment tekstu na tablecie dopisujemy w cudzysłowie kolejny klasy, np hide_small_tablet. W przypadku chęci wstawienia alternatywnego tekstu postępujemy z klasami podobnie jak w przypadku modułów, a więc tworzymy alterantywny tekst w tym samym artykule i określamy go jako ukryty na ekranie komputera.\nW następnej części zajmiemy się zdjęciami.


ScrollBarPojawia się, a wymiar ScrollViewer jest stosowany do zawartości, gdy okienko ekranu nie może wyświetlić całej zawartości.A ScrollBar appears and the dimension of the ScrollViewer is applied to the content when the viewport cannot display all of the content. W przypadku poziomej ScrollBar Szerokość zawartości jest ustawiana na ViewportWidth ScrollViewer .For a horizontal ScrollBar, the width of the content is set to the ViewportWidth of the ScrollViewer. W przypadku pionu ScrollBar wysokość zawartości jest ustawiana na ViewportHeight ScrollViewer .For a vertical ScrollBar, the height of the content is set to the ViewportHeight of the ScrollViewer.\nElement ScrollBar nie pojawia się, nawet gdy okienko ekranu nie może wyświetlić całej zawartości.A ScrollBar does not appear even when the viewport cannot display all of the content. Wymiar zawartości jest ustawiony na odpowiedni wymiar ScrollViewer elementu nadrzędnego.The dimension of the content is set to the corresponding dimension of the ScrollViewer parent. W przypadku poziomej ScrollBar Szerokość zawartości jest ustawiana na ViewportWidth ScrollViewer .For a horizontal ScrollBar, the width of the content is set to the ViewportWidth of the ScrollViewer. W przypadku pionu ScrollBar wysokość zawartości jest ustawiana na ViewportHeight ScrollViewer .For a vertical ScrollBar, the height of the content is set to the ViewportHeight of the ScrollViewer.\nElement ScrollBar nie pojawia się, nawet gdy okienko ekranu nie może wyświetlić całej zawartości.A ScrollBar does not appear even when the viewport cannot display all of the content. Wymiar ScrollViewer nie jest stosowany do zawartości.The dimension of the ScrollViewer is not applied to the content.\nScrollBarPojawia się zawsze.A ScrollBar always appears. Wymiar ScrollViewer jest stosowany do zawartości.The dimension of the ScrollViewer is applied to the content. W przypadku poziomej ScrollBar Szerokość zawartości jest ustawiana na ViewportWidth ScrollViewer .For a horizontal ScrollBar, the width of the content is set to the ViewportWidth of the ScrollViewer. W przypadku pionu ScrollBar wysokość zawartości jest ustawiana na ViewportHeight ScrollViewer .For a vertical ScrollBar, the height of the content is set to the ViewportHeight of the ScrollViewer.\nPoniższy przykład pokazuje, jak używać wartości elementu członkowskiego tego wyliczenia do ustawiania HorizontalScrollBarVisibility właściwości ScrollViewer formantu.The following example shows how to use the member values of this enumeration to set the HorizontalScrollBarVisibility property of the ScrollViewer control.\nTo Wyliczenie służy do ustawiania HorizontalScrollBarVisibility VerticalScrollBarVisibility wartości właściwości i ScrollViewer kontrolki.Use this enumeration to set the HorizontalScrollBarVisibility and VerticalScrollBarVisibility property values of the ScrollViewer control.\nWartości elementu członkowskiego tego wyliczenia określają ScrollBar widoczność w danym kierunku.The member values of this enumeration specify ScrollBar visibility in a given direction. Te wartości elementów członkowskich określają również, czy odpowiedni ScrollViewer wymiar jest stosowany do jego zawartości.These member values also specify whether the corresponding ScrollViewer dimension is applied to its enclosed content.\nPo zastosowaniu ViewportWidth lub ViewportHeight do ScrollViewer zawartości ustawiana jest wielkość okienka ekranu dla zawartości.When you apply the ViewportWidth or ViewportHeight to ScrollViewer content, you set the viewport size for the content.


Debel Kubot – Marach zwycięża po raz drugi / Sport\nDebel Kubot – Marach zwycięża po raz drugi\n25.11.2009 15:40, aktualizacja 25.11.2009 23:02\nŁukasz Kubot i Austriak Oliver Marach w swoim drugim występie w ATP World Tour Finals odnieśli drugie zwycięstwo. Tym razem pokonali parę Maksym Mirnyj (Białoruś) – Andy Ram (Izrael) 2:1 (4:6, 6:4, 16:14).\nPolsko – austriacki debel tym samym jest bardzo blisko awansu do półfinału londyńskiego turnieju. Wcześniej jednak Kubota i Maracha czeka ostatni pojedynek w grupie B, rywalami będą bracia Bob i Mike Bryanowie (USA).\nTagi: tenis, atp world tour finals, łukasz kubot


Oświadczenie Posła na Sejm RP Sławomira Skwarka o uroczystościach w Sobieszynie - Ryki, ŚZŻAK, Żołnierze wyklęci\nNa 42. posiedzeniu Sejmu Rzeczypospolitej w dniu 16 listopada 2021 r. Poseł Sławomir Skwarek wygłosił oświadczenie o uroczystościach, które odbyły się 14 listopada 2021 r. w Sobieszynie. Dziękujemy za obecność i wsparcie w niełatwej pracy przywracania pamięci Bohaterom!\nLink do transkryptu wypowiedzi\nPani Marszałek! Wysoka Izbo! 14 listopada uczestniczyłem w uroczystościach odsłonięcia i poświęcenia pomnika żołnierzy wyklętych z Placówki 44. Sobieszyn AK-WiN w gminie Ułęż w powiecie ryckim na Lubelszczyźnie.\nWydarzenie to było symbolicznym, choć wcale nie tak łatwym przywróceniem historycznej prawdy o żołnierzach mjr. Mariana Bernaciaka ˝Orlika˝. Na terenach, gdzie podziemie niepodległościowe w latach 1939-1947, ale i wiele lat później, wyjątkowo mocno przeciwstawiało się okupantom zewnętrznym, Niemcom i Sowietom, ale też wrogom wewnętrznym, dopiero po dziesiątkach lat doczekano się godnego miejsca pamięci. Z inicjatywy gminy Ułęż i osobiście pani wójt Barbary Pawlak we współpracy z Kołem Światowego Związku Żołnierzy Armii Krajowej w Rykach pozyskano dofinansowanie ze środków Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego.\nNa uroczystość przybyli nie tylko mieszkańcy okolicznych miejscowości, lecz także przede wszystkim rodziny żołnierzy placówki 44. Sobieszyn, rozsiani obecnie po całej Polsce. Nie zabrakło młodzieży z miejscowych szkół, harcerzy ze Związku Harcerstwa Rzeczypospolitej, a także młodzieży z klas mundurowych. Przybyły stowarzyszenia historyczne i grupy rekonstrukcyjne. Uroczystą mszę świętą z udziałem licznych pocztów sztandarowych koncelebrowali kapelan ks. Edmund Szarek, dziekan rycki ks. Stanisław Chodźko i proboszcz parafii w Sobieszynie ks. Marek Śliwa.\nPrzed odsłoniętym i poświęconym pomnikiem odbył się apel pamięci z udziałem kompanii honorowej garnizonu Dęblin oraz orkiestry wojskowej także z Dęblina. Zgromadzeni z ogromnym wzruszeniem wysłuchali przywoływanych nazwisk tych, o których miało się na wieki zapomnieć, tych, wobec których do dziś rzuca się fałszywe i zmanipulowane oskarżenia. Żołnierze wyklęci, lubelskie wilki, synowie i córki z okolic Ułęża, Nowodworu, Woli Gułowskiej, Blizocina, Adamowa, Serokomli, walczący w obronie ojczyzny i wiary ojców, zazwyczaj wierni do końca raz złożonej przysiędze wojskowej. To oni nie godzili się na sowiecką okupację, na Polskę bez Boga. Walczyli pod dowództwem mjr. Mariana Bernaciaka ˝Orlika˝, por. Jaskulskiego ˝Zagończyka˝, ppor. Kuchni ˝Spokojnego˝ oraz komendantów placówki 44.: por. Józefa Grzechnika ˝Ułana˝, ppor. Józefa Kwaśniewskiego ˝Smoka˝, ppor. Wacława Micha ˝Wodnego˝, chor. Jana Suleja ˝Bystrego˝, chor. Jana Niedbalskiego ˝Niteckiego˝, pod duchowym przywództwem kapelana ks. Aleksandra Zalskiego ˝Macieja˝. Przez szeregi placówki przeszło blisko pół tysiąca osób, blisko jedną trzecią spotkały śmierć lub więzienie. Pomnik wzniesiono ofiarom niemieckich, sowieckich i komunistycznych katowni.\nPomnik w Sobieszynie będzie nie tylko wyrazem pamięci i prawdy historycznej, ale także ostrzeżeniem w naszej obecnej trudnej sytuacji politycznej. Są wartości, których nie można deptać. Triada Bóg, honor, ojczyzna dla Polaków zawsze będzie najważniejsza. Przesłanie to wybrzmiało w patriotycznym programie przygotowanym przez młodzież. To podniosłe i wzruszające wydarzenie właśnie tam, w Sobieszynie pokazuje, że powrót do korzeni i wyjaśnianie ukrywanych faktów z historii, trudnej historii, dla naszych lokalnych społeczności, a przede wszystkim dla młodego pokolenia są niezwykle ważne. Uczą też budowania wspólnoty i jakże dziś potrzebnego patriotyzmu.\nNa zakończenie: w gminie Ułęż samorząd dba nie tylko o rozwój i zapewnienie odpowiednich standardów życia mieszkańcom, ale także o swoje lokalne dziedzictwo historyczne i kulturowe, o swoją tożsamość. Dziękuję.


Rodzinny weekend w stylu Halloween od 860 zł/osoba/pakiet. - OBIEKTYSPA.COM\n29 października 2021 12:37\nOBIEKTYSPA Rodzinny weekend w stylu Halloween od 860 zł/osoba/pakiet.\nRodzinny weekend w stylu Halloween. Na dzieci czeka szereg atrakcji, między innymi warsztaty w tematyce halloween, kino z dreszczykiem oraz tematyczne disco. Wszystkich Gości zapraszamy do przygotowania i przywiezienia za sobą własnych, strasznych przebrań.\nOferta dostępna w terminie 29.10 - 31.10.2021r.\nAnimacje rodzinne z dreszczykiem emocji:\nPrzerażajacy seans kinowy\nMiędzy nami wampirami – zrób własną maskę Halloweenową i przyjdź z nią na dyskotekę\nStraszne zdjęcie z kościotrupem\nUpiorne disco oraz halloweenowe zabawy\nKoszt pakietu już od 860 zł/osoba/pakiet\nWypocznij jesienią na łonie NATURY WELLNESS & SPA Polecamy W górach Hotele Zimowy wypoczynek


W tamtym roku zwycięstwo w lidze i dobry baraż z Koniami Mechanicznymi Zgierz o awans do I ligi, w tym – tylko trzecie miejsce w województwie. W FC Zambrów trochę się zmieniło.\nZambrowianie w tym sezonie przegrali trzy z dziewięciu meczów. W sobotę, we własnej hali, ulegli 3:6 rezerwom MOKS-u Słoneczny Stok.\n-W tym roku liga jest dużo silniejsza. Naszym celem w tych rozgrywkach nie jest już wygranie ligi, tylko spokojna gra w II lidze. W meczu z MOKS-em mieliśmy w kadrze tylko siedmiu zawodników z pola, i między innymi to było powodem porażki– mówi Kamil Rosiński, trener FC Zambrów.\nRok temu było w FC Zambrów wszystko – transmisje meczów na żywo, relacje zdjęciowe, pomeczowe rozmowy z zawodnikami, oprawa meczów. W tym roku nawet konto facebookowe drużyny nie jest aktualizowane. Główny sponsor zespołu, firma OstroVit, finansowo wciąż go wspiera, ale nieco wycofała się z pomocy organizacyjnej.\nDrużyna FC Zambrów po wygraniu II ligi w poprzednim sezonie\nSilniejsza jest liga, jak mówi trener Rosiński. Narew Choroszcz z kompletem punktów jest liderem. W weekend wygrała kolejny mecz, tym razem 12:5 z KS UM Krynki. Drugi w tabeli jest MOSiR Grajewo, który walkowerem wygrał ostatni mecz z KS Grabówka, ale 7 meczów wygrał bez walkowerów. W trzecim meczu tej kolejki Sparta Szepietowo pokonała 9:8 Żubra Drohiczyn. Tabela po 10 kolejce znajduje się poniżej.\nZdjęcie główne: Youtube.com – screenshot z meczu FC Zambrów – Konie Mechaniczne Zgierz\nOtagowano:FC ZambrówFutsalKS GrabówkaKS UM KrynkiMOKS Słoneczny StokNarew Choroszczsparta szepietowoŻubr Drohiczyn\nPoprzedni wpisGmina Wasilków dofinansowała czwartoligowy KS\nNastępny wpis“Z zazdrością patrzymy na Czyżew” – rozmowa z Przemkiem Piotrowskim z zarządu Unii Ciechanowiec\n333 762 wyświetleń strony podlaskapilka.pl


Artykuły - Wywiad ze Zbigniewem Wodeckim z 2013 roku. | Malopolskie.tv - małopolska telewizja regionalna\njesteś tutaj: Start » Artykuły » Wydarzenia dodano: 2017-05-22\nO sobie mówi Pan, że jest śpiewającym muzykiem.\n- Tak. Jestem skrzypkiem, ale od dziecka również śpiewałem. Bardzo się cieszę, gdy słyszę śpiewające i tańczące dzieci. Łza się w oku kręci, bo przypominają mi się moje młode lata.\nMówi Pan, że dlatego tak długo trwa Pana kariera, bo „Szef” na górze Pana lubi.\n- Bardzo się lubimy, dlatego udaje mi się przede wszystkim w zdrowiu wytrwać, pokonując wszelkie bariery. Czterdzieści lat siedzę w branży muzycznej, i chyba nic innego nie mógłbym już robić.\nPamięta Pan opolski debiut?\n- Byłem lekko niezadowolony, bo nie śpiewałem piosenki, którą sobie wymyśliłem. Utwór, który wykonywałem napisali fajni ludzie, dlatego otrzymałem nagrodę za debiut. Wtedy festiwal o czymś stanowił. Gdy się w nim uczestniczyło, człowiek był uznanym piosenkarzem.\nW Pana repertuarze są piosenki sentymentalne typu "Izolda", ale i zabawne – jak "Pszczółka Maja" czy "Chałupy'. Duży wachlarz zainteresowań.\n- Najpopularniejsze piosenki wykonywane przeze mnie to te, które nie ja napisałem. Nie chciałem wykonać czołówki do bajki o pszczółce, bo bardzo mnie wtedy było dużo w telewizji. Myślałem, że dobranocka będzie miała kilka odcinków, ale powstało ich sto szesnaście. Tak zostałem pszczółką Mają. A w repertuarze miałem wcześniej muzykę poważną. Koncertowałem też m.in. z zespołem Anawa i Markiem Grechutą, Piwnicą pod Baranami oraz Ewą Demarczyk. Nagrywałem dużo jako muzyk – skrzypek. Potem zostałem piosenkarzem.\nIzolda miała swój pierwowzór?\n- Nie. Najważniejszą rzeczą w przebojach jest dobry tekst i melodia, która pozostaje w pamięci ludzi. Jeśli te rzeczy są trafione i ma się do tego szczęście, że stacje radiowe utwory puszczają często – to one zaistnieją. Żeby zaznaczyć siebie, trzeba być konsekwentnym w tym, co się chce przekazać. Nie można ulegać trendom.\nCzy prywatnie odwiedza Pan Sądecczyznę? To niedaleko od Krakowa, w którym mieszka Pan na stałe.\n- Blisko, wpadam tu więc czasem. Jest tu dom Zaiksu. Okolice piękne. Właściwie jestem pół góralem, gdyż jeden dziadek pochodził z gór. Drugi był górnikiem. W tych stronach czuję się elegancko.\nDwa słowa od Zbigniewa Wodeckiego dla widzów Małopolskie TV.\n- Strasznie mnie to zawsze drażniło, że kraina ta nazywa się Małopolska, skoro jest taka wielka i piękna. A Wielkopolska jest taka płaska. Pozdrawiam wszystkich telewidzów. Zdrowia życzę, przyjaciół, uśmiechu. Wszystkiego najlepszego!


2018-03-23 - TLK "Uznam" wjeżdża w perony.Po raz trzeci w ciągu dziewięciu dni.\n2018-03-14 - TLK "Uznam" wyrusza w dalszą drogę.\n2018-03-08 - TLK "Uznam" rusza z peronu.I opuszcza przedni pantograf.\n2018-01-17 - Chyba pierwszy śnieżny dzień tego roku.TLK Uznam wyrusza do Krakowa by tam zakończyć bieg.\n2017-11-15 - TLK "Uznam" zbliża się do peronów.\n2017-10-24 - Powracający do Krakowa TLK "Uznam",wjeżdża w perony.\n2017-10-16 - Powracający ze Świnoujścia TLK "Uznam",wjeżdża w perony.\n2017-09-25 - Wprowadza nietypowo,bo na peron pierwszy TLK "Uznam".\n2017-07-16 - Ubiegłoroczny pociąg nocny MPE 65170/1 "Sudety" relacji Szklarska Poręba Górna / Kudowa Zdrój - Warszawa Wschodnia wraz z MPE 81170/1 "Uznam" relacji Świnoujście - Warszawa Wschodnia, po manewrach na stacji Poznań Główny, oczekuje odjazdu z toru nr 2 stacji w kierunku stolicy.\n2015-07-16 - EU07-203 oddelegowana do Zakładu Południowego IC z pociągiem TLK 38254 "Uznam" do Świnoujścia, jedzie szlakiem Kraków Mydlniki - Zabierzów.\n2013-11-23 - EU07-060 z pociągiem TLK Uznam chwilę po opuszczeniu stacji Jaworzno Szczakowa\n2013-07-27 - Pociąg TLK 83204 Uznam do Krakowa Głównego.\n2012-07-29 - Opóźniony o godzinę "Uznam" z Krakowa do Świnoujścia tuż przed odjazdem z Poznania Głównego.\nCzas wygenerowania strony: 0.91230 sekundy, zapytań SQL: 9


MACHV.5 – najbardziej innowacyjna i zaawansowana pianka triathlonowa na rynku.\nNasza flagowa pianka została zaprojektowana przy wykorzystaniu osiągnięć najnowszej technologii. Ta wyjątkowa pianka zapewnia doskonałą elastyczność dzięki zastosowaniu rękawów Duraflex ™ o grubości 0,5 mm, paneli Airfloat ™, które gwarantują wyjątkową stabilność, technologia Glideskin ™ i teflonowa podszewka zapewniają dodatkową wyporność i poprawiają hydrodynamikę ruchu bez obniżania komfortu użytkowania. więcej informacji\n• 0.5mm opatentowany materiał DuraFlex™ na rękawach i ramionach\n• Panele stabilizujące z 5mm 48 komórkowego neoprenul Airfloat™\n• Główne elementy pianki z super lekkiego 44 komórkowego neoprenu HBF-Limestone™\n• Komfortowa podszewka z hydrofobowego sterczu C8\n• Powłoka zewnętrzna GlideSkin™\n• Unikalny kołnierz i zapięcie zapobiegające obtarciom\n• 3mm panele AquaGrip™ poprawiające chwyt wody\n• Suwak YKK ze stali nierdzewnej\nDURAFLEX™ - to nasz opatentowany materiał, super cienki polimer, nie do przerwania paznokciem. Połączony z super rozciągliwą podszewką daje niespotykaną elastyczność.\nAIRFLOAT™ - element wyprodukowany z bardzo wypornego, 48 komórkowego neoprenu HBF-Limestone o dużej elastyczności i zredukowanej wadze.\nNEOPREN LIMESTONE – materiał o strukturze podobnej do wapienia, gęsto wypełniony wieloma niezależnymi mikro komórkami powietrza. Daje to wynik ok 94% powietrza w materiale. To ponad 30% więcej niż zwykły neopren. Takie parametry przekładają się na wagę pianki, większe utrzymanie ciepłoty, rozciągliwość ale i wytrzymałość.\nGLIDESKIN™ - nasza unikalna zewnętrzna powłoka, która redukuje tarcie w wodzie i poprawia hydrodynamikę. Ułatwia również szybkie zdjęcie pianki w strefie zmian.\nHYDROFOBOWA PODSZEWKA C8 – na podszewkę pianki MACHV.5 nałożono substancje C8, która powoduje “uciekanie” wody z materiału, czyli minimalną wchlanialność wody co przekłada się na wyporność w trakcie pływania.\nAQUAGRIP™ - wyprofilowane elementy umieszczone w odpowiednich miejscach rękawów i nogawek pomagają w chwycie wody co przekłada się na efektywność każdego pociągnięcia ręką i kopnięcia w wodzie.


B. Spychalski: Z całą pewnością jest chęć, żeby wizyta Trumpa w Polsce odbyła się przed końcem tego roku – RadioMaryja.pl\nJesteś tutaj: Strona główna / Informacje / Polska / B. Spychalski: Z całą pewnością jest chęć, żeby wizyta Trumpa w Polsce...\n2 września 2019 19:04 /w Informacje, Polska\nZ całą pewnością jest chęć, żeby wizyta prezydenta USA Donalda Trumpa w Polsce odbyła się przed końcem tego roku – powiedział w poniedziałek rzecznik prezydenta Błażej Spychalski. Według niego nigdy w historii nie było tak intensywnych polsko-amerykańskich relacji na szczeblu prezydenckim.\nW poniedziałek rano w Pałacu Prezydenckim odbyła się rozmowa prezydenta Andrzeja Dudy i wiceprezydenta Stanów Zjednoczonych. Następnie do rozmów pod przewodnictwem Dudy i Pence’a zasiadły obie delegacje.\nBłażej Spychalski powiedział w poniedziałek w TVP Info, że rozmowa Dudy z Pencem była bardzo owocna.\n„Dzisiaj mówiliśmy o wielu kwestiach fundamentalnych dla Polski i dla USA. Mówiliśmy o kwestiach bezpieczeństwa militarnego. Tutaj to wzmocnienie amerykańskiej obecności w Polsce jest bardzo blisko” – podkreślił rzecznik prezydenta. Jak dodał, rozmowa dotyczyła też bezpieczeństwa energetycznego.\nDopytywany, czy jest szansa, że prezydent USA Donald Trump przyleci do Polski przed końcem tego roku Spychalski powiedział: „Pan wiceprezydent USA Mike Pence powiedział dzisiaj, że na jesieni pan prezydent Donald Trump chce być w Polsce”.\nJak dodał, „z całą pewnością jest chęć, żeby ta wizyta odbyła się przed końcem tego roku”.\n„Mam wspaniałą wiadomość dla Polski. W tej chwili Mike Pence, wiceprezydent Stanów Zjednoczonych jest w Polsce i mnie tam reprezentuje. Ale chcę powiedzieć, że czekam na to, by wkrótce odwiedzić Polskę. Chcę pogratulować Polsce. To wspaniały kraj, wspaniali ludzie. W naszym kraju też mieszka wielu Polaków, około 8 milionów. Kochamy naszych polskich przyjaciół; ja będę tam wkrótce” – podkreślił w niedzielę Trump w wypowiedzi przekazanej w „Wydarzeniach” w Polsat News.\nBłażej Spychalski powiedział też, że prezydent Duda i prezydent Trump będą rozmawiać ze sobą we wrześniu w Nowym Jorku na posiedzeniu Organizacji Narodów Zjednoczonych.\n„Warto o tym pamiętać, że tak intensywnych relacji polsko-amerykańskich na tym najwyższym szczeblu prezydenckim nie było nigdy w historii. To jest naprawdę bardzo pozytywna zmiana i to pokazuje jak znaczenie Polski na arenie międzynarodowej, na arenie światowej, w ogromnym stopniu wzrosło w ostatnim czasie” – podkreślił rzecznik prezydenta.\nTagi: Błażej Spychalski, Donald Trump\n[TYLKO U NAS] Prof. J. Szyszko: Światowa Federacja Naukowców podkreśla, że... USA: Huragan Dorian osłabł do kategorii czwartej


Sawicki: Rośnie ryzyko inwestycyjne w sektorze łupkowym - BiznesAlert.pl\nSawicki: Rośnie ryzyko inwestycyjne w sektorze łupkowym\n27 października 2014, 08:00 Energetyka\nPoszukiwania gazu ziemnego z łupków dostosowały się do jesiennej aury za oknem. Temperatura prac rozpoznawczych zdecydowanie spadała.\nNa ten roku zaplanowano wykonanie co najmniej 80 odwiertów za gazem łupkowym. Tymczasem jak dotychczas wykonano ich zaledwie 66. Bez zwiększonej liczby odwiertów nie poznamy zasobów skrywanych w skałach łupkowych. Wprowadzone zmiany prawne tylko w niewielkim stopniu łagodzą bariery administracyjne. W połączeniu z problemami natury technologicznej ryzyko prac za gazem ziemnym wzrosło.\nPodczas zorganizowanej przez Organizację Polskiego Przemysłu Poszukiwawczo – Wydobywczego konferencji „Polski Gaz Ziemny 2020 – Doświadczenia. Bariery. Szanse” przyznano, że w efekcie dotychczasowych prac część firm wycofało się z poszukiwań. Podkreślono jednak, że to raczej przejaw dojrzewania rynku, który powoli ulega konsolidacji. W 2014 roku firmy zrzeszone w OPPPW wykonały 13 odwiertów badawczych, z czego trzy to odwierty horyzontalne. Pozwoliło to osiągnąć liczbę 66 odwiertów wykonanych od 2010 roku. Jeszcze kilka miesięcy temu minister środowiska, Maciej Grabowski spodziewał się ich na koniec roku 80. Niepokojąca jest też niewielka liczba zabiegów szczelinowania, których wykonano jedynie 39. Spadające tempo prac spowodowane jest wymagającą geologią oraz niepewną sytuacją regulacyjną, związaną z pracami nad nowym ustawami łupkowymi, które ostatecznie przyjęto w połowie tego roku.\nProces uzyskiwania decyzji od zeszłego roku uległ co prawda nieznacznemu przyspieszeniu. Czas rozpatrywania wniosków i uzyskania pozwoleń związanych z budową i uruchomieniem placu wiertniczego skrócono w tym roku średnio z 8 do 7 miesięcy. Szybciej wydawano również decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach inwestycji. Obecnie proces ten zabiera średnio 9 miesięcy. W roku ubiegłym trwało to średnio 11,5 miesiąca.\nRząd w czerwcu tego roku doszedł do wniosku, że dotychczasowe regulacje dotyczące wydobycia węglowodorów nie wystarczą aby skrócić procedury uzyskiwania zezwoleń na rozpoczęcie prac wiertniczych. Podczas konferencji przedstawiono założenia do specustawy węglowodorowej, której procedowanie powinno zakończyć się jeszcze w czasie prac tej kadencji Sejmu. Projekt ten ogranicza m.in. stosowanie ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym co do inwestycji podczas prac poszukiwawczo – wydobywczych. Ustawa będzie także regulować sposób wydawania decyzji administracyjnych związanych z przygotowaniem i prowadzeniem prac poszukiwawczo – wydobywczym.\nPozytywnym sygnałem płynącym z konkluzji jednego z panelów konferencji jest zapowiedź stworzenia wytycznych dotyczących wypełniania prawidłowo wniosków. Przedstawiciele resortu środowiska zapowiedzieli, że do połowy przyszłego roku powstaną wytyczne w ramach projektu Generalnej Dyrekcji Ochrony Środowiska. Będą one dotyczyły przygotowania i prowadzenia raportów środowiskowych oraz wytycznych dla wszystkich dyrekcji ochrony środowiska dotyczących ich sprawdzania.\nenergetyka Energia gazowa Europa gaz gaz łupkowy gaz ziemny Polska Prawo geologiczne i górnicze specjalny podatek węglowodorowy specustawa węglowodorowa


ST.MORIZ ZESTAW Mus Błyskawiczny 200ml + Rękawica | StrefaUrody.pl\nMus samoopalający St. Moriz to sposób na piękną złotą opaleniznę w zaledwie kilka minut.\nKonsystencja delikatnego musu sprawia że aplikacja jest łatwa a produkt nie pozostawia smug i plam.\nDodatkowo dołączona w zestawie rękawica pozwala na równomierne rozprowadzenie produktu.\nUniwersalny odcień pasuje do każdego typu karnacji, stopień opalenizny zależy od czasu trzymania musu na skórze.\nTestowany dermatologicznie mus St Moriz, zawiera mleczko oliwkowe które chroni przed szkodliwym działaniem promieni UV, zapewnia wysoką ochronę antyoksydacyjną, działa łagodząco i przeciwzapalnie. Witamina E mocno nawilża skórę i ujednolica jej koloryt.\nSposób użycia: Wykonaj peeling całego ciała i nawilż suche partie (kolana, łokcie, kostki). Przed użyciem wstrząśnij produkt. Przy pomocy rękawicy do nakładania samoopalaczy aplikuj niewielkie ilości na skórę i rozprowadzaj je kolistymi ruchami. Przez czas trzymania musu na skórze nie stosuj żadnych kosmetyków na skórę ani nie bierz kąpieli. Po wybranym czasie spłucz produkt.\nOpinie o ST.MORIZ ZESTAW Mus Błyskawiczny 200ml + Rękawica\nProdukt świetny polecam\nbardzo dobry samoopalacz, polecam\nBardzo fajny produkt. Ty decydujesz jaki stopień opalenizny chcesz mieć.\nJestem bardzo zadowolona, łatwa aplikacja i przede wszystkim ładny naturalny kolor opalenizny (nie pomarańczowy).\nMój ulubiony produkt. Naprawdę przyjemnie pachnie i nie robi plam a opalenizna trzyma się nawet tydzień. Polecam jeżeli ktoś szuka swojego ideału!


NUTRIDRINK ? sposób na wzmocnienie w chorobie | Ochoroba.pl\nNUTRIDRINK ? sposób na wzmocnienie w chorobie\nGazety i portale internetowe zasypują nas setkami artykułów o odchudzaniu i dietach odchudzających. O utracie wagi w czasie choroby niestety mówi niewielu. Tymczasem osłabienie towarzyszące chorobie może być bardzo niebezpieczne.\nNiedożywienie u nas? Niemożliwe?\nZ czym najczęściej kojarzy się niedożywienie? Zazwyczaj z biedą, przede wszystkim w krajach Trzeciego Świata. W rzeczywistości niedożywienie dotyczy aż połowy pacjentów przebywających w polskich szpitalach. Część z nich już w momencie przyjmowania na oddział wykazuje objawy niedoborów pokarmowych, które pogłębiają się w wyniku choroby, badań diagnostycznych, operacji czy długotrwałego przebywania w szpitalu. Niedożywienie w tym wypadku najczęściej nie wynika z biedy, lecz z choroby, która powoduje z jednej strony większe zapotrzebowanie na składniki odżywcze, a z drugiej brak apetytu i problemy z normalnym odżywianiem.\nDlaczego niedożywienie jest groźne?\nUtrata wagi i osłabienie (medycznie: niedożywienie towarzyszące chorobie) powodują, że organizm nie ma siły walczyć z chorobą. Brakuje mu składników dzięki, którym zwalcza infekcje, leczy rany i szybciej się regeneruje. Dlatego ważne jest aby dieta chorego była pełnowartościowa i dostarczała mu wszystkich niezbędnych składników odżywczych.\nPrzede wszystkim należy zwracać uwagę na to, czy chory nie ma zmniejszonego apetytu i czy jada mniej niż zwykle. Również problemy z gryzieniem i połykaniem powodują utratę wagi. Niedożywienie może być też skutkiem przedłużających się biegunek czy wymiotów.\nNajłatwiej sprawdzić zagrożenie niedożywieniem obliczając swoje BMI.\nBMI: masa ciała [kg] / wzrost?\nBMI <18.5 niedożywienie\nBMI 19-25 prawidłowa masa ciała\nBMI >25 nadwaga\nJeśli chory chudnie i ma któryś z wymienionych wyżej objawów, prawdopodobnie oznacza to, że jest zagrożony niedożywieniem i należy zastosować leczenie żywieniowe. Najprostszym sposobem jest uzupełnianie diety specjalnymi preparatami odżywczymi takimi jak NUTRIDRINK.\nDlaczego NUTRIDRINK to najlepszy sposób na wzmocnienie?\nNUTRIDRINK to preparat skomponowany tak, aby w niewielkiej objętości dostarczyć wszystkich składników odżywczych niezbędnych do prawidłowego funkcjonowania organizmu. Jedna buteleczka zawiera porcję energii, białka i innych składników odpowiadających śniadaniu lub połowie obiadu. Może być spożywany jako wysokokaloryczny i wysokobiałkowy zamiennik posiłku albo pełnowartościowy dodatek do wielu potraw. Niewątpliwą zaletą preparatu NUTRIDRINK jest postać płynna oraz szeroki wybór smaków, co jest niezwykle ważne w przypadku braku apetytu i problemów z połykaniem.\nNUTRIDRINK dostępny jest w poręcznej, butelce ze słomką o objętości 200 ml, więc nawet osoby z ograniczoną sprawnością rąk mogą spożywać go samodzielnie.\nJak długo można stosować NUTRIDRINK?\nNUTRIDRINK powinien być stosowany do momentu uzyskania prawidłowej masy ciała lub gdy chory będzie już w stanie pokryć swoje zapotrzebowanie energetyczne zwykłą dietą. Zazwyczaj powrót do właściwej masy ciała zajmuje około 2-3 tygodni, w niektórych przypadkach nawet kilka miesięcy. Dlatego wielu lekarzy i dietetyków zaleca odpowiednio dopasowane do stopnia niedożywienia ?kuracje?, podczas których stosuje się NUTRIDRINK.\nNUTRIDRINK jest wysokokaloryczną, wysokobiałkową dietą przeznaczoną dla wszystkich chorych, którzy są osłabieni i tracą na wadze lub nie mogą normalnie jeść. Najczęściej jest stosowany w takich przypadkach jak:\n? choroby nowotworowe,\n? przygotowanie do zabiegów operacyjnych,\n? rekonwalescencja po zabiegach operacyjnych,\n? brak apetytu (np. u dzieci, chorych, osób w wieku podeszłym),\n? zaburzenia żucia i połykania,\n? okres rekonwalescencji po chorobie,\n? jadłowstręt psychiczny.\nW aptekach dostępna jest szeroka gama produktów Nutridrink:\n? Nutridrink - wysokokaloryczna dieta w postaci napoju mlecznego. Dostępne smaki: neutralny, czekoladowy, waniliowy, truskawkowy, owoce tropikalne.\n? Nutridrink Juice Style - beztłuszczowa, wysokokaloryczna dieta w postaci nektaru, przeznaczona dla chorych ze schorzeniami wątroby, dróg żółciowych i nerek. Dostępne smaki: truskawkowy, jabłkowy.\n? Nutridrink MultiFibre - wysokokaloryczna dieta z dodatkiem błonnika, który reguluje pracę jelit (m.in. zapobiega zaparciom). Polecany podczas długotrwałego stosowania tego typu odżywek. Szczególnie zalecany osobom, dla których preparaty NUTRIDRINK są jedynym źródłem pożywienia. Dostępne smaki: pomarańczowy, waniliowy, truskawkowy.\n? Nutridrink Yoghurt Style - wysokokaloryczna dieta w postaci napoju jogurtowego. Dostępne smaki: waniliowo-cytrynowy, malinowy.\n? Nutridrink Soup - wysokokaloryczna dieta z dodatkiem błonnika w postaci kremowej zupy dostępnej w dwóch smakach: kurczakowym i pomidorowym.\nProdukt można kupić po atrakcyjnych cenach w aptekach tradycyjnych i internetowych.\nCo warto wiedzieć pijąc NUTRIDRINK?\n? NUTRIDRINK najlepiej podawać schłodzony.\n? Aby uniknąć wzdęć czy uczucia pełności należy pić go powoli: 1 opakowanie na 30-60 minut.\n? NUTRIDRINK popijamy pomiędzy posiłkami, aby nie spowodować uczucia sytości i zmniejszenia apetytu.\n? NUTRIDRINK wolno podgrzewać, schładzać lub zamrażać . Należy jednak pamiętać, żeby nie spożywać go, gdy ponownie rozmrozi się po zamrożeniu. NUTRIDRINKA nie wolno także gotować.\n? NUTRIDRINK może być stosowany jako dodatek do wielu potraw i deserów. Na bazie preparatu można przygotowywać m.in. sosy owocowe i koktajle. Więcej przepisów z użyciem NUTRIDRINKA można znaleźć na stronie: http://www.niedajsiezjescchorobie.org/nutridrink.php\nProdukty Nutridrink są dostępne w aptece bez recepty. Zaleca się skonsultowanie dawkowania z lekarzem lub farmaceutą.\nDawkowanie powinno być ustalane indywidualnie.\nStandardowo stosuje się:\n? 1-4 opakowań dziennie w przypadku, gdy NUTRIDRINK jest uzupełnieniem diety\n? 5-7 opakowań dziennie, gdy NUTRIDRINK jest jedynym źródłem pożywienia.\nJeżeli masz problemy z ustaleniem ilości NUTRIDRINKA odpowiedniej dla Ciebie ? zajrzyj na stronę: http://www.niedajsiezjescchorobie.org/program_leczenia_zywieniowego/program_leczenia_zywieniowego.html\nNIK alarmuje - pacjenci w szpitalach są źle żywieni\nutrata wagi w chorobie utrata wagi osłabienie jak rozpoznać niedożywienie po co jest nutridrink sposób na wzmocnienie po chorobie objawy niedożywienia niedożywienie wysokobiałkowa dieta przepisy z nutridrink nutridrink objawy choroby utrata wagi w trakcie choroby


We wtorek wolność, w piątek niewola...\nserwis IKP / Skarby Ziemi Proszowskiej / ludzie ZP / rp1944 / We wtorek wolność, w piątek niewola...\nTadeusz Sokół ps. Muszka\n(fot. Grzegorz Cichy)\nW styczniu 1945 roku 18 członków Armii Krajowej z podproszowickiego Klimontowa zostało aresztowanych i wywiezionych do Związku Radzieckiego. Niektórzy już nigdy więcej nie zobaczyli swoich rodzin i domów. Jednym z tych, który wrócił, jest Tadeusz Sokół.\nUrodził się w 1926 r. Po czasie okupacji trafił do pracy w mleczarni w Klimontowie. W 1943 r., w wieku 17 lat, zgłosił się do konspiracji, do Jana Skoczka ps. "Kanty". - Wybrałem sobie pseudonim "Muszka". Od tej z karabinu - wyjaśnia.\nNowo zaprzysiężeni zostali przydzieleni do drużyny Jana Wrony ps. "Sonia". Ich dowódcą był Paweł Kołodziej ps. "Pech", nauczyciel matematyki w szkole w Klimontowie, pełniący też obowiązki kierownika szkoły. Broni nie mieli, na początku ćwiczyli z kijami w rękach.\n- W styczniu 1944 zostałem przydzielony do Franciszka Szopy do ochrony zrzutu. Dopiero po wojnie dowiedziałem się, że był on dowódcą kompanii 3. Batalionu 8. Pułku Ułanów Zmotoryzowanych Armii Krajowej i komendantem placówki zrzutowej "Kura". Wtedy nie wiedzieliśmy, jak co się nazywa. Jako młodzi chłopcy nie byliśmy o wszystkim informowani, trzeba było działać w tajemnicy - wyjaśnia.\nMiejsce do odbioru zrzutu wyznaczono na polach w Makocicach. Działo się to pod bokiem Niemców, którzy stacjonowali w Proszowicach. - Staliśmy na skrzyżowaniach dróg i pilnowaliśmy, żeby nikt nie wchodził w rejon zrzutu. Część odbierała skrzynie z bronią. Po upadku na ziemię rozleciała się paka stenów i wtedy trafiły do nas - no, wtedy to byliśmy już gieroje - relacjonuje "Muszka".\nCzęść sprzętu ładowano na furmanki i rozwożono do innych jednostek, albo przechowywano w specjalnych skrytkach. Na co dzień konspirator nie miał ani pistoletu, ani karabinu.\n- Broni nam nie rozdawali, żeby nie było jakichś występków. Do ręki dostawaliśmy ją, jak były przechody albo akcja - opowiada Tadeusz Sokół.\n"Muszkę" ciągnęło jednak do prochu. - W lecie 1944 roku, gdy byłem drużbą na weselu w Klimontowie, pozwoliłem sobie przy wyjeździe na ślub do kościoła w Proszowicach oddać trzy strzały w powietrze dla fantazji. Weselnicy z Opatkowic mówili: "Schowaj to, bo będziesz miał kłopoty", ale ja się nie przejmowałem. Trochę się jednak tym zdradziłem, bo to, jak strzelałem, widzieli stojący naprzeciwko członkowie PPS. Po weselu nasz dowódca, szwagier kierownika mleczarni Jan Skoczek, mówi mi w pracy: "A dobrześ zrobił: niech widzą, że mamy broń!". Bo inne organizacje nie miały zrzutów i nie miały broni - tłumaczy klimontowianin.\nPraca Sokoła w mleczarni ułatwiała partyzantom zdobywanie żywności. Masło było wtedy niemal tak ważne jak amunicja. Z klimontowskiej mleczarni Niemcy wysyłali je w dużych ilościach do Krakowa, a stamtąd - żołnierzom na froncie wschodnim. Co noc mleczarni pilnowała niemiecka straż.\nPod koniec lipca i na początku sierpnia 1944 r. rejon Proszowic, Miechowa, Skalbmierza i Kazimierzy Wielkiej był wolny od okupacji. Tadeusz Sokół wraz z Tadeuszem Cichym i Janem Wroną, jako łącznicy, brali udział w wyzwalaniu Proszowic. - W Opatkowicach zatrzymali się niemieccy żołnierze. Partyzanci zrobili napad, żeby zdobyć ich broń. Rozbroili jednego, może dwóch - a w zemście niemieckie wojsko spaliło kilka domów i stodół...\nDo Klimontowa Armia Radziecka przyszła we wtorek, 14 stycznia 1945 r., od strony Szczytnik. - Zbudził mnie patrol. Spałem w domu, dla bezpieczeństwa miałem dwa granaty. Myślałem, że to Niemcy, miałem zamiar rzucić granat przez drzwi i uciekać oknem, a tu słyszę: "Tawariszcz, tawariszcz!". Wyglądam, a oni podeszli pod dom i wołają, żeby otworzyć. Schowałem granaty do garnuszków w szafce. Rosjanie weszli do domu i zażądali wódki. Nie miałem, wyprowadziłem ich przed dom, żeby szli gdzie indziej - a tu zaraz cała armia nadeszła, oblężyła dom i obejście. Domownicy pouciekali, zostałem sam - wspomina Tadeusz Sokół.\nAkowcy z Klimontowa bez obaw przyjęli Armię Radziecką. - My młodzi niczego się nie spodziewaliśmy, nie byliśmy dowódcami, zresztą były puszczone ulotki od "wasilewskich" (krąg Wandy Wasilewskiej - przyp. GC), których treść pamiętam do dziś: "Polacy, bez względu na organizację bierzcie za broń, aby pędzić wroga z kraju!". Nawet zrobiłem handel z sołdatami: za butelkę wódki kupiłem niemieckie saperki - podkreśla akowiec. Nawet nie przypuszczał, jak dobrze wtedy zainwestował...\n- W piątek 17 stycznia Tadeusz K. przyprowadził do mojego domu dwóch Rosjan. Zabrali mnie, a mojej mamie powiedzieli, że idę na przesłuchanie i zaraz wrócę do domu. Wróciłem po 9 miesiącach! Po drodze zabrali jeszcze Józefa Kurę. Usłyszałem wtedy w czyjejś rozmowie nazwę NKWD. W gospodarstwie Grzesika zebrano 17, może 18, ludzi z Klimontowa. Tam nas przesłuchiwali. Wszyscy, którzy tam się znaleźli, byli wskazani prawdopodobnie przez PPS jako członkowie AK - przypuszcza Tadeusz Sokół.\nPoza nim wśród przeznaczonych do wywózki znaleźli się: Marian Nowak, Jan Podstawa, Józef Kura, Kazimierz Grzesik, Jan Wrona, Jan Skoczek, Leopold Kwapiński, Franciszek Szopa, Eugeniusz Zabawa i jego ojciec, Adam Noga, Tadeusz Dziedzicki (dziedzic z Klimontowa) oraz pracujący przy dworze Rosjanin Żukow.\n- Pytali o broń, to oddałem dwa granaty. Nie miałem nic do ukrycia. Po przesłuchaniu pozamykali nas w komorze. Tam spędziliśmy całą noc w ciemnościach. Nie wolno było rozmawiać - wspomina.\nNastępnego dnia o 9 rano wymaszerowali ze wsi. Rosjanie dołączyli ich do jeńców niemieckich i partyzantów z Nagorzan, których rozbroili. - Prowadzili nas piątkami, pod eskortą, do Krakowa. Zaszliśmy na 20, w rejon dzisiejszego ronda Mogilskiego. Tam nas liczyli. Jednego brakowało, bo uciekł w Czyżynach: schował się za dymem spalin z remontowanego czołgu. W końcu dali spokój liczeniu i zaprowadzili nas do jakiejś szkoły. Tam spaliśmy na podłodze, a jedliśmy zupę z czarnej bydlęcej soczewicy - smakowała tylko dziedzicowi. Dobrze, że dostałem w drodze, jeszcze w Klimontowie, butelkę mleka - opowiada.\nCel marszu poznali wkrótce: ze szkoły poprowadzono ich pod mury więzienia przy ul. Montelupich. Tadeusz Sokół znalazł się w celi z czterema kolegami. - Ze mną byli Jan Wrona, Jan Podstawa i Stanisław Dyber z Kolosów. W czwórkę spaliśmy na dwóch pryczach, ale ciągle dowozili nowych. W końcu przenieśli nas do większej, 25-osobowej celi. Było tam bardzo ciasno i pomimo mrozu - duszno. Prycz nie mieliśmy, spaliśmy na podłodze. Po prawie miesięcznym pobycie, któregoś dnia po południu usłyszeli: "Wychadi!".\nPrzewieziono ich ciężarówkami na dworzec kolejowy, tam ładowani byli do wagonów przeznaczonych do przewozu bydła. - W jednym wagonie, tzw. krowiarzu, upychano po 100 mężczyzn. Nie wiedzieliśmy, gdzie nas wiozą. Pamiętam, że w Rzeszowie przez szczeliny w podłodze wagonu niektórzy zrzucali kartki ze swoimi nazwiskami. Było zimno. Dali nam do wagonu trochę drewna, ale jechali z nami własowcy i ci, zamiast oszczędzać, w dwa dni spalili wszystko. Jechaliśmy dwa tygodnie. Z jedzeniem też było krucho, dopiero trzeciego dnia dostaliśmy po łyżce zupy, potem jedną puszkę grochówki na dziesięciu, po łyżce cukru i lodowaty chleb. Nogi miałem tak zmarznięte, że ich nie czułem. Drzwi otwierano tylko na wydanie posiłku. Raz niedaleko był rów z niezamarzniętą wodą i dali nam jej, ale znowu zabrali ją własowcy. To samo było z jedzeniem. Dopiero gdy po naszej interwencji starszym wagonu został Polak, przestaliśmy głodować. Niektórzy chorowali, Szańkowski, dziedzic z Wierzbna, rozchorował się w czasie transportu i chyba zmarł - relacjonuje Tadeusz Sokół.\nTransport dojechał w końcu do stacji Orłowo. Tam z grupy oddzielono Dziedzickiego, Szopę, Wyjadłowskiego i jeszcze jednego więźnia. Pozostali przenocowali, a po śniadaniu konwojenci powiadomili ich, że pójdą 7-8 kilometrów z hakiem. - Nasi starsi koledzy już wiedzieli, że "hak" będzie kilka razy dłuższy od podanej odległości. Okazało się, że było to 40 kilometrów! Trwały już roztopy, mnie uratowały saperki, ale byli i tacy, co szli w półbutach. Doszliśmy dopiero na 1 w nocy.\nDotarli do obozu pracy Józefówka, obok miejscowości Stalino, dzisiejszego Doniecka. Trafili do baraków za dwoma rzędami drutu kolczastego, przebywali tam niemieccy jeńcy. Na rogach ustawione były budki ze strażnikami. - Wpuścili nas do baraków. Spałem pod pryczą, bo zabrakło miejsca. Następnego dnia w czasie zbiórki staliśmy 4 godziny na mrozie. Potem kwarantanna i łaźnia. Byliśmy straszliwie zawszeni, mieliśmy wszy jeszcze z Montelupich, ruszało się całe odzienie! W moim kożuszku z cielęcia miałem ich tak dużo, że po pierwszej łaźni jeszcze żyły, dopiero wybiła je parownia.\nOsadzeni w obozie zostali podzieleni przez lekarza na grupy. Trzecią otrzymywali chorzy, pierwszą zdolni do ciężkiej pracy. - Ja miałem grupę I. Rosjanie szukali chętnych do kopalni, zgłaszali się Ślązacy. Trafiłem do pracy z rosyjskimi cieślami - opowiada.\nZostał ubrany w niemiecki mundur z naszytymi rosyjskimi literami WP. Ta oznaka na lewym rękawie określała jego i polskich kolegów status: wzięty do niewoli z frontu. Na miejscu nie obyło się bez "doprosów". - Byłem przesłuchiwany 4 godziny. Kilka razy pytano mnie nawet, ile mama miała kur.\nKlimontowianin wraz z kolegami szedł codziennie na miejsce pracy w konwoju pod eskortą. Pracował również pod obstawą, jak więzień. - Najgorzej było, jak nosiliśmy 8-10-metrowe drewniane stemple ze świeżego drewna. Z niego stawialiśmy rusztowania przy wznoszonym budynku; to nas wykańczało. Z kolei później, pracując w fabryce, zostałem porażony prądem. Miałem poparzoną rękę. Niemiecki lekarz, jeniec, obejrzał ją, powiedział, że trzeba dać bandaż, ale tam nic takiego nie było. Leczenie w obozie polegało na tym, że jak wyzdrowiałeś i przetrzymałeś, to żyłeś - wspomina.\nW niewoli Tadeusz Sokół dzielił pryczę z Leopoldem Kwapińskim i Andrzejem Ganowiczem z Nagorzan. Starali się żyć godnie. W obozie Polacy zwracali się do siebie per pan. Rodziny w Polsce nie miały od nich żadnych wieści. Jeńcy niemieccy dostali pozwolenie na pisanie listów, Polakom takiego przywileju nie przyznano.\n- Nie mieliśmy kontaktu z domem. Baliśmy się, że będą nas likwidować. Planowaliśmy nawet ucieczkę z obozu, ale nie doszło do niej i dobrze, bo by nas chyba pozabijali... - uważa Tadeusz Sokół.\nW maju 1945 Rosjanie zwolnili z obozu Tyszkiewicza, zięcia Radziwiłłów, którego brat był ministrem w Anglii. W Józefówce zakładał piękne rabaty kwiatowe. Żony Rosjan przychodziły je podziwiać. - Kiedy opuszczał obóz, obiecał, że o nas nie zapomni.\nNiedługo po tym osadzeni Polacy otrzymali znak, który dawał im nadzieje. Rozpoczęły się ponowne przesłuchania, a to oznaczało to, że przeżyją. Wtedy odrzucono plan ucieczki.\nW tzw. międzyczasie ktoś ukradł saperki Sokoła, tak przydatne w drodze. Udało mu się zdobyć w zamian tylko ciasne trzewiki. Innym razem wniósł do obozu zabrane z fabryki kawałki blachy aluminiowej, podane mu do przemycenia przez konwojenta. Z jednego fragmentu koledzy zrobili puszkę na papierosy i łyżkę do zupy, bo w obozie wszyscy jedli drewnianymi warzechami. Za taki czyn groziła kara: osadzenie w zimnym bunkrze.\nPewnego dnia obóz obeszła wiadomość, że internowani Polacy zostaną zwolnieni. Wkrótce zebrano wszystkich na placu. Nazwiska części wyczytano; ci zostali odstawieni na bok. Rosjanie zaczęli wydawać im z magazynu ich ubrania. - Jeden z naszych nie dostał swojego futra, a innego ubrania nie chciał. Rosjanie przerwali wydawanie odzieży i wstrzymali wyjazd. Przez dwa tygodnie chodziliśmy tak jak do tej pory do pracy. Nici z wyjazdu! - emocjonuje się jeszcze dzisiaj Sokół.\nMarzenia o powrocie do domu w końcu jednak się spełniły. Na plac zajechał bryczką naczelnik obozu. W kieszeni miał krupkę, zielony tytoń. Urwał kawał gazety, tak zrobionego skręta zapalił i zawołał: "Paliaczki! Zbiórka!". Zaciągnął się dymem, pociągnął jeszcze raz i zapytał: "Znajetie, kuda jedietie?". "Nie", odpowiedzieli zebrani. "Jedietie damoj!".\n- Zaczęliśmy się wtedy kopać po kostkach z uciechy - wspomina pamiętny dzień Tadeusz Sokół. Opuścili obóz bez eskorty, tylko z przewodnikiem; zwolnieni mieli pilnować samych siebie, tak żeby nikogo nie brakowało. Wagonami, ale już z ławkami, wyjechali do Polski.\n- Jeden z naszych na jakimś postoju gdzieś się zgubił, pociąg ruszył, zobaczyliśmy kolegę, jak biegnie i macha rękami, ale nie zdążył wskoczyć. Po paru dniach dołączył do nas w Charkowie: łapał pociągi, którymi jechali Węgrzy i Rumuni. Gdy odnalazł nasz transport, do końca drogi nie wysiadł już z wagonu.\nOd Kowla uwolnieni Polacy jechali już po innych, węższych - do niedawna polskich - torach. - Na jednym z postojów koledzy wysyłali mnie do sklepu po papierosy. Wszedłem w niemieckim mundurze do polskiego sklepu i mówię, że jedziemy z Rosji. Dostałem wtedy tyle papierosów i czekolady, ile mogłem wziąć w ręce - wspomina Sokół.\nMimo powrotu do ojczyzny, wciąż nie byli pewni losu. Powracający z Rosji akowcy spodziewali się dalszego pobytu w obozie, ponieważ celem ich podróży okazał się punkt zborny w Poznaniu. - Ci, którzy podali w czasie zatrzymania nieprawdziwe nazwiska, wysiadali po drodze w biegu, my dojechaliśmy do Poznania. Potem przez 24 godziny jechaliśmy na stojąco do Krakowa. Tam zgłosiliśmy się do Czerwonego Krzyża, a następnie skierowaliśmy się w stronę domu. Dojechaliśmy do Kocmyrzowa. Stamtąd ruszyliśmy pieszo. Na nogach miałem obozowe trepy - drewniaki. Gdy tylko wyskoczył do mnie pierwszy pies, dostał tym trepem. Zaraz zrzuciłem drugiego i dalej szedłem boso. Od rodziny w Posądzy dostałem buty; były ciasne, więc szedłem w nich tylko przez Proszowice, a za miastem je ściągnąłem. I tak 22 października, bosy, o czwartej nad ranem, przyszedłem do domu. Zdziwienie było ogromne, bo wszyscy myśleli, że już nie wrócimy.\nCałą zimę 1945/46 klimontowianin spędził w domu. W lecie 1946 roku wraz z Tadeuszem Cichym musiał uciekać w obawie przed aresztowaniem. Trafili do swojego dowódcy z czasów okupacyjnej konspiracji Pawła Kołodzieja. On uniknął wywózki do ZSRR, bo dzień przed wejściem Armii Czerwonej do Klimontowa, wraz z żoną, także nauczycielką, uciekł do Krakowa. Po pewnym czasie Kołodziejowie wrócili do Klimontowa - jednak nie na długo: wkrótce bowiem zostali przez nowe władze wypędzeni. Wyjechali w Poznańskie, do miejscowości Olszowa w powiecie Kępno. Tam ich dowódca znalazł zajęcie jako matematyk, i do niego udali się Sokół i Cichy.\n- Po jakimś czasie wróciliśmy do domu po ubrania i dowiedzieliśmy się, że w sierpniu Jan Kura, partyzant z AK, został zastrzelony niedaleko swojego domu w Klimontowie. Jego ciało znaleziono w polu. W nocy uciekliśmy z Klimontowa ponownie na zachód. Tadeusz został pod Wrocławiem, mieszka tam do dzisiaj, ja dostałem kartę powołania do wojska i dopiero w 1948 roku wróciłem do domu. Niejeden mój kolega był jeszcze wtedy w rosyjskich obozach. Niektórzy, jak Poldek Kwapiński, spędzili w nich trzy lata. Niektórzy z Rosji już nie wrócili.\nW Rosji zmarł Tadeusz Dziedzicki, właściciel majątku ziemskiego w Klimontowie. Ciężkiej pracy w odkrywkowej kopalni soli nie przeżył dowódca, u którego składali przysięgę, Jan Skoczek. Nie mógł pogodzić się z trzyletnim wyrokiem, szykował ucieczkę z obozu, wreszcie zrezygnowany zaczął jeść sól, która doprowadziła go do śmierci. Zmarł, a jego ciało Rosjanie zakopali w dołku za szopą.\n- Ja z Rosji przywiozłem łyżkę aluminiową, choroby i wrzody na nogach, ale dobrze, że w ogóle wróciłem - kończy opowieść Tadeusz Sokół, pseudonim "Muszka", żołnierz placówki "Kura" 2. Kompanii 106. Dywizji Piechoty Okręgu AK Kraków.\n1 lipca 1948 w Londynie nadano mu Medal Wojska, tam też 16 stycznia 1990 przyznano mu Krzyż Armii Krajowej. Dopiero w ostatnich latach klimontowianin otrzymał odznakę pamiątkową Akcji Burza, Krzyż Partyzancki oraz awans na stopień sierżanta, a następnie podporucznika.\nopracowanie: Grzegorz Cichy\nGrzegorz Cichy; We wtorek wolność, w piątek niewola - Dla Tadeusza Sokoła wojna nie skończyła się w styczniu 1945 roku.; Dziennik Polski; 11.02.2005