Ropuszki - Aneta Jadowska - ebook + audiobook + książka - Legimi online\nbez abonamentu 38,49 zł\nRopuszki ebook i audiobook\nCzas: 17 godz. 26 min\nCiekawie, czasem śmiesznie. Dora jak zawsze niezniszczalna. Choć tym razem dostajemy opowiadania, w których głównym bohaterem jest też ktoś inny, odświeżająca perspektywa.\n800 stron dobrej zabawy z niepowtarzalnym humorem autorki. Jeżeli komuś brakowało czegoś w Heksalogii, tą książką może to nadrobić. Polecam wszystkim fanom Anety Jadowskiej i Dory Wilk!!!\nŚwietna książka dla miłośników Dory i Thornu\nOpowiadania wciągające 😁. Polecam\nPo deszczu każdy wilk pachnie mokrym psem\nHistoria śledztwa, które odbyło się kilka lat przed akcją Złodzieja dusz, i początki trudnej relacji Dory z wilkami, w tym złej krwi między nią a Brunonem, Alfą stada z Thornu. Może faktycznie w dzieciństwie za często dostawał od brata po głowie, skoro sądził, że będzie pokornie słuchać jego rozkazów i ignorować czyjąś krzywdę?\nTelefon w środku nocy nigdy nie wróży nic dobrego: umarł ktoś z rodziny, ktoś inny ma zbyt wiele alkoholu we krwi i pilną potrzebę konwersacji lub jeszcze inny ktoś przypomniał sobie, że biorę kasę za to, by służyć i bronić. Moja szefowa zawsze powtarzała, że policjantem jest się dwadzieścia cztery godziny na dobę. I coś mi mówiło, że to jeden z przypadków, kiedy po raz kolejny miałam się przekonać, że nie żartuje.\n– Wilk, słucham – burknęłam.\n– Fakt, nie kontaktuję najlepiej. Rozmawiałeś z nią?\n– To częste w przypadku ofiar gwałtu – mruknęłam, ramieniem dociskając komórkę do ucha, by mieć wolne ręce do wciągania spodni na tyłek.\n– Dora, ona nie pyta o jakąś policjantkę, ale konkretnie o ciebie. Nie chce nawet powiedzieć, jak się nazywa. Więc rusz swój chudy tyłek, i to już.\nNa górę piżamy wciągnęłam sweter, a na gołe stopy trampki. Potargane podczas snu włosy związałam gumką, nie spoglądając nawet w lustro. Istniała szansa, że kobieta prosi o mnie, bo kiedyś już się zetknęłyśmy, ale było to mało prawdopodobne. Przypuszczałam raczej, że dziewczyna jest taka jak ja, więc trzeba będzie nadwyrężyć nieco kręgosłupa, by nikt się nie zorientował.\nMoja mała mikra z trudem wyciągnęła sto dwadzieścia kilometrów na godzinę. Na jednym z przejść dla pieszych flesz radaru zapewnił mnie, że ta wycieczka została uwieczniona na zdjęciu i wkrótce dostanę mandat. Kolejny. Jeszcze chwila, a zbiorę dość punktów karnych i stracę prawo jazdy. Znowu. Ale nie zdjęłam nogi z gazu. Na parkingu szpitalnym byłam po dziesięciu minutach od telefonu.\nZając z Nowakowskim siedzieli wnerwieni w poczekalni.\n– No nareszcie… – warknął Nowakowski.\nSpojrzałam chłodno na jego niechlujne ciuchy i ślady pijaństwa na twarzy.\n– Nawet gdybym miała skrzydła, nie dotarłabym szybciej, palancie, więc nie narzekaj. Gdzie ona jest? Był u niej lekarz?\n– Nikt się do niej nie zbliżał, bo chce najpierw rozmawiać z tobą. – Zając wskazał mi ręką uchylone drzwi gabinetu zabiegowego.\nZamknęłam je za sobą, by nikt nie słyszał naszej rozmowy. Dziewczyna wyglądała na bardzo młodą, co mogło być złudzeniem. Delikatny zapach ziół i świeżo skoszonej trawy powiedział mi, że przynajmniej w części jest elfką albo uzdrowicielką.\n– Hej, jestem Dora Wilk. Chciałaś się ze mną widzieć? – zapytałam szeptem, podchodząc bliżej do kozetki, na której siedziała, skulona, owinięta pledem, potargana.\nDrobna i jasnowłosa, wyglądała krucho i delikatnie. Gdy uniosła głowę, zobaczyłam spuchnięty nos i fioletowe wybroczyny rozmieszczone symetrycznie pod oczami. Wargę miała rozciętą i obrzmiałą, w kąciku ust formował się solidny strup, sińce powoli wykwitały na jej policzkach i szyi.\n– Właśnie. – Uśmiechnęła się blado. – Mogę ukryć wiele, ale raczej nie zapasowe skrzela i błonę między palcami. Katarzyna powtarzała nam, że w takiej sytuacji powinnyśmy prosić o ciebie.\nKatarzyna była głową mojego sabatu i członkinią Starszyzny, wielorasowej rady rządzącej w Thornie, mieście magicznych. Ale ja i dziewczyna znajdowałyśmy się w Toruniu, mieście ludzi, którzy nie mają pojęcia o alternatywnym świecie, magicznych stworzeniach czy magii jako takiej. Moi koledzy z policji oczywiście byli nieświadomi, że jestem wiedźmą. Oczekiwali, że namówię dziewczynę na badania, zeznania i podanie rysopisu faceta, którego ścigaliśmy od tygodni. Faceta, który zgwałcił i zabił już cztery kobiety, a my wciąż nie mieliśmy sensownych tropów. Jako jedyna przeżyła, zapewne dlatego, że nie była zwykłą kobietą, o czym napastnik raczej nie wiedział.\n– Wiesz, kim on jest? Ten, który ci to zrobił?\n– Nie znam go. Wiem tylko, że to wilk. Zaszedł mnie od tyłu. Za szybko, żebym mogła uciec. Chyba nie zauważył, że jestem magiczna, zgwałcił mnie i pobił, myślał, że nie żyję. Po wszystkim straciłam przytomność, a zanim ją odzyskałam, ktoś mnie znalazł w parku. Dlatego tu jestem.\n– Nie sądzę. Twarzy nie widziałam, węch mam średni. Pachniał jak każdy wilk, testosteronem i zbutwiałymi liśćmi, nic szczególnego. Dość wysoki, duży, pamiętam czarną bluzę i pierścień na kciuku… Nic więcej. Podrapałam go, ale sama wiesz, że na nich się wszystko goi jak na psie. Szkoda, że nie wydrapałam mu oczu… – Skuliła się jeszcze bardziej.\nWyglądała smutno i żałośnie, a mój instynkt kazał mi ją chronić przed resztą świata. Coś w jej oczach mówiło, że dzisiejszej nocy ten wilk ją złamał i nie będzie jej łatwo się pozbierać.\nSkinęłam głową i zaczęłam się zastanawiać, co zrobić. Nie mogłam pozwolić, by wzięli wymaz, badanie DNA wykazałoby anomalię. Nie mogłam pozwolić, by lekarz zorientował się, że jej budowa różni się od ludzkiej. Raport będzie więc fałszywy jak uśmiech Casanovy, ale miałam zobowiązania wobec magicznych – wobec moich ludzi.\n– Złapiesz go?\n– Tak. – Może nie powinnam jej tego obiecywać, ale wiedziałam, że zrobię wszystko, by dotrzymać słowa. Nawet jeśli miałoby mnie to kosztować więcej, niż chciałabym dać.\n– Masz prawo odmówić zeznań. Powołaj się na szok. Odmów badania z powodów religijnych, dajmy na to, jesteś ekstremalnie oddana islamowi. Poczekam i odwiozę cię do sanktuarium, tam dojdziesz do siebie. Dobrze?\nSpojrzała na mnie z takim wyrazem ulgi na posiniaczonej twarzy, że na chwilę zapomniałam, że łamię co najmniej kilka przepisów i utrudniam pracę policji, którą sama reprezentuję. Ale nie teraz. Teraz byłam wiedźmą, która broni tajemnicy naszego świata. Poproszę o fanfary, koledzy z oddziału na pewno mnie pokochają.\nWyszłam do nich na korytarz spięta i zdenerwowana.\nCóż, oni byli, ja miałam swój punkt zaczepienia, ale nie było to nic, czym mogłabym się podzielić.\n– Zostaw. Naprawdę chcesz, żeby się rozeszło, że naskoczyłeś na pobitą i zgwałconą dziewczynę i spowodowałeś u niej większą traumę niż napastnik? Ile czasu minie, zanim dowiedzą się o tym dziennikarze i nasza kochana szefowa? Daruj sobie, dziewczyna jest w szoku, a ten skurwiel dopilnował, żeby nic nie widziała.\n– Wiesz, o czym mówisz? – Zając uniósł brew.\n– Może wiem. – Lepiej, by podejrzewał, że wspólne doświadczenia moje i tej dziewczyny sprowadzają się do bycia ofiarą seksualnej napaści, niż żeby zaczął kopać głębiej.\nDroga do Thornu minęła szybko. Zaparkowałam na Kopernika i pieszo zaprowadziłam dziewczynę do portalu. Metalowa brama wiodła na podwórko studnię, chyba że znało się zaklęcie – wtedy wiodła wprost na uliczkę naszego magicznego miasta. Dziewczyna była w kiepskim stanie. Trzęsła się z zimna lub nerwów, dzwoniła zębami i co chwila oglądała się za siebie, jakby spodziewała się, że wilk wróci i skończy, co zaczął. Udzieliło mi się jej zdenerwowanie i przeklinałam się w duchu za to, że nie wzięłam ani glocka, ani nawet odznaki. Prowadziłam ją jak przedszkolaka do siedziby Starszyzny, gdzie znajdowało się coś, co możliwie najbardziej przypominało szpital.\nKilkanaście minut później Katarzyna wyprowadziła mnie z sanktuarium, zostawiając Brennę pod opieką uzdrowicielki.\n– Robię, co muszę, pani. Ale nie podoba mi się to. Mamy wilka, który zgwałcił i zabił cztery ludzkie kobiety, plus dziś Brennę. Muszę go złapać.\n– Sądzisz, że to renegat? – Znałam ją dość długo, by się zorientować, że chciałaby, żeby tak właśnie było.\n– Nie. Sądzę, że to ktoś ze stada Brunona. Od pierwszego zabójstwa minęły ponad dwa miesiące. Żaden renegat nie przetrwałby tyle na terytorium lukoi niezauważony i nieprzepędzony.\n– To akurat mnie nie obchodzi. Jeden z jego wilków zszedł na złą drogę, a ja muszę dopilnować, żeby tego pożałował. Sprawa nie ucichnie tak po prostu. A im głośniej o niej będzie, tym większe ryzyko, że coś się wyda. Kiedyś zostawi ślady DNA i nie zdołam tego zatrzeć. Na razie stan ciał nie sugeruje, że zabójca jest kimś więcej niż człowiekiem, ale z czasem może mu to nie wystarczyć i co wtedy? Atak dzikich zwierząt w środku miasta? Nie będę czekać i nie zostawię tego.\n– Prosisz, pani. Gdy zmusiliście mnie do obietnicy, że będę chronić sekrety Thornu, wiedziałaś, że nieraz będę musiała kłamać.\nWzruszyła ramionami. Dla niej dylemat nie istniał. Prawa i reguły magicznych zawsze były priorytetem. To, że ja miałam jakieś wątpliwości i upierałam się, by żyć między ludźmi, a nie w Thornie, uważała za przejaw mojej niedojrzałości – ot, młodzieńczy bunt. W końcu miałam zaledwie dwadzieścia osiem lat, ona – ponad pięćset. Z jej perspektywy byłam oseskiem.\nBruno przytłaczał mnie samą swoją obecnością. Wysoki i masywny kłąb agresji i zbyt wysokiego poziomu testosteronu. Nie przepadam za tą rasą. Nie z powodu uprzedzeń, ale doświadczenia. Jako policjantka zbyt wiele razy miałam do czynienia z wilkami, którym zawsze bliżej było do świata przestępczego niż do uczciwej pracy. Rozboje, bójki, włamania, handel narkotykami, stręczycielstwo. Mówisz i masz. Oczywiście nie każdy zbój grasujący po ulicach Torunia był wilkiem, ale ich udział był spory. Zdecydowanie większy niż pozostałych ras razem wziętych. Nie słyszałam, by choć raz włamywacz czy bandyta okazał się wampirem, magiem, demonem czy wiedźmą. Nie żebyśmy wszyscy byli stadkiem owieczek, ale wilki zasłużyły sobie na swój zły PR.\nWielki pokój, w którym gromadziła się Starszyzna, wydał mi się nagle ciasny i klaustrofobiczny. Odepchnęłam od siebie strach, który starał się we mnie zaszczepić Bruno, i spojrzałam mu prosto w oczy. Bursztynowe i wilcze. Jego bestia czaiła się tuż pod skórą.\n– Nie wiesz, o czym mówisz, wiedźmo. Nie wydam ci jednego z moich tylko dlatego, że jakieś cizie były w nieodpowiednim miejscu w nieodpowiednim czasie – warknął.\nPrzygryzłam wargi. Wykład na temat piętnowania ofiar zamiast gwałciciela nie zmieniłby jego podejścia. Był cholernym szowinistą, kabotynem, seksistą, który miejsce kobiet widział w kuchni lub w łóżku, najlepiej na krótkiej smyczy, by nie oddaliły się zanadto od swoich obowiązków.\n– Świetnie. Odmawiasz współpracy, ale nie myśl, że odpuszczę. Znajdę go, Bruno, z twoją pomocą czy bez niej, ale lepiej dla twojego stada, żebyś jednak był po mojej stronie – powiedziałam, siląc się na spokój.\n– Skalibrują maszyny, pewni, że to pomyłka.\nJego pycha była nieznośna.\n– Jasne, aż któryś z naukowców uzna, że tak nie jest. Ten dupek nie może szaleć po mieście i mordować tylko dlatego, że nie może utrzymać ptaka w portkach. Poza tym ostatnia ofiara była obywatelką Thornu. To trochę zmienia postać rzeczy, co?\n– Widać była za słaba, żeby się obronić. Wiesz, Darwin i te sprawy – kpił sobie w żywe oczy.\n– A skąd podejrzenie, że to właśnie wilki są na szczycie łańcucha pokarmowego, Bruno? Znam istoty, które zjadają takich jak ty na śniadanie. Chcesz to sprawdzić na własnej skórze?\nZ trudem powstrzymywałam chęć warknięcia na niego, uderzenia dłonią w stół czy kopnięcia wilka w zadufany tyłek. Ale Bruno był członkiem Starszyzny, a ja smarkatą wiedźmą, z którą od początku było zbyt wiele zamieszania. Byłabym szczęśliwsza, gdyby Katarzyna stanęła po mojej stronie, ale ona tylko słuchała i wystukiwała ten przeklęty rytm.\n– Prędzej ty się przekonasz na swojej, że z wilkami nie ma co zadzierać. – Wyszczerzył się złośliwie.\nOdwróciłam się w stronę Katarzyny, głowy mojego sabatu, wciąż udającej, że to spotkanie nie ma charakteru urzędowego, a ona po prostu tu sobie siedzi i popija herbatkę.\n– Katarzyno, oficjalnie składam zażalenie na Brunona. Jeśli dalej będziecie ignorować tę sprawę, pójdę wyżej. Często nadstawiałam dla was wszystkich karku, ale nie tym razem. Ten facet ma zgnić w więzieniu albo dwa metry pod ziemią, nic innego mnie nie satysfakcjonuje.\nWyszłam z pokoju, trzaskając drzwiami. Jeszcze chwilę opierałam się o nie, ciężko oddychając. Może nie powinnam spodziewać się po tym dupku zbyt wiele, a jednak zawsze znajdował sposób na to, by dowieść, że jest większym durniem, niż sądziłam. A milczenie Katarzyny było jak cios w plecy. Czy naprawdę mają w dupie, że jakiś koleś biega po mieście i morduje dziewczyny? Czy gdyby wybierał zarozumiałych samców alfa, Bruno byłby nieco mocniej przejęty? I co takiego ma na Katarzynę, że trzyma ją z daleka od sprawy?\n– Dora, powinnaś coś zobaczyć… – szepnęła Jemioła, dotykając mojego ramienia.\nNawet nie zauważyłam, kiedy podeszła tak blisko. Zaprowadziła mnie z powrotem do sanktuarium, do Brenny. Po półgodzinie z uzdrowicielką dziewczyna wyglądała już nieco lepiej. Z trudem uśmiechnęła się do mnie, naciągając skaleczoną wargę. Jemioła łagodnie odwróciła jej głowę i uniosła włosy z karku. Między jasnymi pasmami czerwienił się ślad po wyrwanej kępce. Poniżej biegła czerwona pręga w poprzek gardła, z wyraźnym śladem węzła pod prawym uchem. Praworęczny.\nRana na głowie zaniepokoiła mnie. Westchnęłam ciężko, podejrzewając najgorsze. Jeśli pozostałe ofiary też miały takie ślady, napastnik zbierał trofea, a to znaczyło, że nie był to zwykły gwałciciel. Trofea zbierają seryjni zabójcy, to nie jest coś, co robisz pod wpływem impulsu. Potrzebuje pamiątek po każdej ofierze, by móc od nowa przeżywać zabójstwo, delektować się własną siłą.\n– Wybacz, ale muszę zadać ci kilka pytań, dobrze? – zwróciłam się do dziewczyny najłagodniej, jak potrafiłam.\n– Powiedz mi, co pamiętasz.\nSpojrzała na mnie z takim bólem w oczach, że zagryzłam wargi. Chciałabym móc wymazać z jej pamięci wszystko, co dotyczyło gwałtu i napaści. Po chwili nabrała powietrza w płuca i powoli, rzeczowo zaczęła opowiadać, całkiem jakby referowała mi film lub coś, co przydarzyło się komuś innemu.\n– Zaszedł mnie od tyłu, uderzył w głowę i zaczął ciągnąć w krzaki. Przewrócił mnie na brzuch, podarł mi sukienkę i bieliznę, bił mnie pięściami, kopał. Później… – uciekła spojrzeniem za okno, ale nie przestała mówić – gwałcił mnie i zarzucił mi na szyję pętlę, zaciskał ją i puszczał, gdy zaczynałam rzęzić, jakby chciał wszystko przedłużyć. Myślałam, że nigdy nie skończy. Cały czas wygadywał mi do ucha różne świństwa, pytał, czy podoba mi się najlepsze rżnięcie w moim życiu. Szarpał mnie za włosy, ciesząc się z tego, że są takie długie i miękkie, powiedział, że idealnie się nadają, nie wiem do czego. Wpychał mi palce do ust i do gardła, bałam się, że chce mi wyrwać język. Skaleczył mi wargę pierścieniem, nie widziałam go wyraźnie, ale to był jakby wąż kilka razy opleciony wokół kciuka. Gdy doszedł, zacisnął pętlę jeszcze mocniej. Śmiał się. Myślał, że nie żyję, kopnął mnie kilka razy i zostawił. Nie żyłabym, gdyby nie skrzela… Udawałam trupa, a on… Obsikał drzewo, pod którym leżałam, chwilę postał nade mną i odszedł, jakby nic się nie stało.\nChoć mówiła spokojnie, łzy ciekły jej po policzkach. Oczy wyrażały pustkę. Jemioła troskliwie objęła dziewczynę ramieniem.\n– Nie byłam pierwsza, prawda? – Brenna uniosła spojrzenie.\nTrudno jednak było wykrzesać z siebie tę radość. Miałam nadzieję, że kiedyś znów będzie w stanie cieszyć się czymkolwiek, ale dziś było to niemożliwe.\nGdy po nieprzespanej nocy zaparkowałam przed komendą, dochodziła siódma rano. Biuro mojego oddziału, zwanego zwierzyńcem lub oddziałem wyrzutków, znajdowało się na drugim piętrze i świeciło pustkami. Zając i Nowakowski odsypiali nocną zmianę, Witkacy, mój partner, pewnie odsypiał swoje specyficzne eksperymenty z używkami. Rozłożyłam na blacie biurka teczki z aktami wszystkich dziewcząt, zastanawiając się, czy zobaczę w nich coś więcej, kiedy już wiem, że napastnik jest wilkiem.\nDotąd nie widzieliśmy miejsc zbrodni, ciała były przeniesione do parku. Tym razem zostawił ofiarę tam, gdzie ją zaatakował. Nie wiedziałam, czy tylko skorzystał z okazji, czy robił się niedbały. Cztery młode kobiety – dwie studentki, licealistka i kasjerka ze sklepu nocnego – zniknęły z ulicy. Żadnych świadków. Nic dziwnego, jako wilk wiedział, kiedy ktoś był w pobliżu, mógł poczekać. Ze zdjęć patrzyły na mnie ładne, drobne blondynki. Wyglądały jak siostry. Brenna pasowała do tego profilu idealnie.\nKostnica znajdowała się w budynku przylegającym do komendy. Nie było to moje ulubione miejsce. Zbyt wiele emocji, zbyt wiele bólu wyłapywanego mimo osłon, którymi się odgradzałam. Dla policjantki bycie wiedźmą miało swoje zalety. Czasem potrafiłam wyczuć na miejscu zbrodni rzeczy, które umknęłyby zwykłym ludziom. Miało też szereg wad. Gniew i ból ofiar, a czasem ślady emocji zabójców przylepiały się do mnie jak zaklęcia, wplątywały w moją aurę i zatruwały mnie. Po każdej wizycie na miejscu zbrodni musiałam się szorować peelingiem z soli morskiej, by usunąć te ślady. Kostnica była jak puszka Pandory – najgorsze, co przytrafiało się ludziom, gromadziło się właśnie tu, w zamkniętych ścianach chłodni i pomieszczeń sekcyjnych.\nNie wytrzymywałam tam zbyt długo, ale nie było wyjścia. Musiałam sprawdzić kilka rzeczy.\nBogna była tuż po czterdziestce, niewysoka, szczupła, z krótkimi ciemnymi włosami. Wyglądała na sporo mniej. Przywitała mnie w progu. Jasnozielony fartuch i rękawice mówiły dokładnie, w czym jej przeszkodziłam.\n– Mam ciała dwóch, dwie pierwsze odebrały już rodziny. Czego szukasz?\nNie powiedziała nic. Obie wiedziałyśmy, co by znaczyło, gdybym miała rację.\n– Kępki włosów. Zauważyłaś coś takiego w czasie sekcji? Wyrwane lub odcięte.\n– Tak, wpisałam to do rozszerzonego raportu, który dostaniesz dziś lub jutro. Wyrwane wraz z fragmentem skóry, zawsze z tyłu głowy, powtarzalny rozmiar ubytku, mniej więcej dwa centymetry przekroju.\nCzułam, jak krew odpływa mi z twarzy. Brenna wyjaśniła mi też jedną z zagadek, nad którymi głowiła się Bogna.\n– Od ostatniej ofiary wiem, że nie dusił ich, jak podejrzewałyśmy, po gwałcie, ale w trakcie: zaciskał i luzował pętlę. Przedłużał ich cierpienie.\n– Cholera, myślałam, że kilka nakładających się śladów znaczyło, że walczyły…\n– Nie mam wszystkich wyników. Wiesz, jak jest z naszym laboratorium, to nie CSI, nie mamy wydruków od ręki, ale posłałam kilka śladów biologicznych. Myślę, że możesz mieć rację, że oprócz śliny był też mocz. Zero spermy, za to ślady środka plemnikobójczego.\n– Masz jeszcze ich rzeczy czy są już w magazynie dowodów?\nWestchnęła i poszła do sali sekcyjnej po nową paczkę. Miałam nie więcej niż dwie minuty, by wykonać, co do mnie należy. Nie powinna tego widzieć, nie umiałabym jej wyjaśnić, co robię. Dopóki sądziłam, że napastnik jest zwykłym facetem, nie było sensu wąchać rzeczy kobiet, ale teraz… Wyciągnęłam poszarpaną bluzę jednej ze studentek. Pod kwaśnym zapachem krwi i adrenaliny wciąż wyczuwalna była lekka woń wilka. Wciągnęłam ją, zastanawiając się, czy spotkałam go już kiedyś na swojej drodze. Brenna miała rację, testosteron i butwiejące liście. Myliła się jednak, mówiąc, że tak pachnie każdy wilk. Miałam dość dobry węch, by rozróżnić przedstawicieli tej rasy. Jeśli go spotkam, będę wiedziała, że to on.\n– Nie powinnaś dotykać dowodów bez rękawiczek. – Cichy i spokojny głos Bogny dobiegał zza moich pleców.\n– Nie musisz, jeśli to pomoże ci złapać tego kolesia. – Patrzyła mi prosto w oczy, jakby znała mój sekret. – Nie wiem, jak to robisz, ale wiem, że czasem dostrzegasz coś, czego nie widzi nikt inny. I cieszę się, że zabrałaś sprawę Zającowi i Nowakowskiemu.\n– Nie zabrałam. Jeszcze nie. – Uśmiechnęłam się krzywo. – Po prostu dziewczyna nie chciała z nimi rozmawiać.\n– Mądry wybór. – Poklepała mnie po ramieniu i wręczyła parę rękawiczek. – Zadzwonię do ciebie, jeśli znajdę coś więcej.\n– Sprawdź dokładnie ich usta. Ostatnia ofiara mówiła o pierścieniu i o tym, że wpychał jej palce do gardła, może zostawił jakieś ślady.\nBrakowało mi sił, by iść do chłodni i oglądać raz jeszcze ciała tych kobiet. Na razie miałam wystarczająco wiele tropów. Pożegnałam się z Bogną i wyszłam.\nPoranek był ciepły i słoneczny. Dzieciaki z tornistrami wędrowały do szkół, dorośli spieszyli się do pracy. Życie kwitło kilka metrów od królestwa śmierci. Łagodny wiatr niósł zapach świeżo skoszonej trawy, ciche buczenie kosiarki dobiegało z małego parku po drugiej stronie ulicy. Powinnam iść do domu, przebrać się i umyć. Wciąż miałam pod bluzą górę od piżamy, a moje włosy cały czas były rozczochrane. Komórka zabrzęczała natarczywie, a na wyświetlaczu pojawiło się nazwisko Czarny. Kąpiel może poczekać. Moja szefowa nie.\nNie pytałam, skąd wie, że jestem w pobliżu. Ona po prostu miała swoje sposoby na pilnowanie trzódki. Nie bez powodu nazywano ją treserką dzikich zwierząt. Ja byłam jedną z bestii, nad którymi miała całkowitą kontrolę. Wbiegłam po schodach na drugie piętro. Komisariat wciąż był niemal pusty, choć na parkingu stało już kilkanaście samochodów.\nAnita Czarny przed ósmą rano wyglądała tak nieskazitelnie jak zawsze. Była jedną z tych kobiet, które okazują się pułapką – wyglądają słodko i niewinnie, a potem bezlitośnie kopią cię w tyłek. Czarne włosy układały się miękką falą nad czołem, oczy lśniły ciemnym brązem gorzkiej czekolady, a gdy się uśmiechała, robił jej się dołeczek w prawym policzku. Ale na uśmiech trzeba było sobie solidnie zapracować. Żałowałam, że nie ma ze mną Witkaca – on jeden nieco ją zmiękczał, rozbrajał melancholią otaczającą go jak zapach perfum. Poza nim Anita Czarny nie miała słabości.\n– To ja się poskarżę na niego. Nie chciał uszanować, że ofiara brutalnego gwałtu jest w szoku i chce rozmawiać tylko z kobietą. Gdyby nie Zając, wparowałby do sali i próbował wymusić zeznania. Wspomniał o tym, kiedy się na mnie skarżył, czy mu umknęło?\n– Ale mam nadzieję, że nie klepałaś jej tylko po rączce i wiesz już, kogo szukamy?\n– Wiem tyle, ile zapamiętała, niewiele. Nie widziała go.\n– Pokazała mi obrażenia, a wymaz był bezcelowy. Powiedziała dokładnie, co jej zrobił. Nie mamy prawa zmuszać jej do tego, żeby kolejny raz przeżyła inwazję na własne ciało.\nAnita pokiwała głową, niezbyt zadowolona.\n– Żywa ofiara zmienia postać rzeczy, Dora. Chcę, żebyście z Witkacym przejęli tę sprawę. Nowakowski nie nadaje się do rozmów z kobietami.\n– Od tamtej pory, przechodząc obok niego, nie muszę osłaniać tyłów.\nTajemnicą poliszynela było to, że Nowakowski trafił do zwierzyńca właśnie przez takie skargi. I przez to, że pije. Ale z jakichś powodów panom na górze nie przeszkadzało to na tyle, by go zwolnić. Widać pijak-erotoman wpasowywał się w ich wyobrażenie o policjancie lepiej niż kobieta o nieco wybuchowym temperamencie (to ja, rzecz jasna), mężczyzna o irracjonalnej potrzebie wypróbowania na sobie wszystkich substancji psychodelicznych, jakie zna ludzkość (Witkacy) czy miłośnik broni palnej o skłonnościach maniakalno-depresyjnych (Zając), bo z naszej czwórki tylko Nowakowski jakoś nie obawiał się zwolnienia. O ile zbierałabym podpisy przeciw zwolnieniu Witkaca czy Zająca (o sobie nie wspominając), o tyle Nowakowskiego spuściłabym ze schodów w okamgnieniu.\n– Powtarzam, bez awantur. – Gdy szefowa mówiła tym tonem, przypominała mi moją matkę, choć jej nigdy nie bałam się tak jak Anity.\n– Zabieraj się do roboty. I zrób coś ze sobą, wyglądasz jak lump.\n– Jeszcze nie byłam w domu, Zając zadzwonił o trzeciej rano – wydukałam jak wywołana do tablicy piątoklasistka.\nAnita spojrzała na mnie spod lekko uniesionych brwi. Przekaz był jasny – ona byłaby schludna i profesjonalna nawet o trzeciej rano. I na pewno nie włożyłaby swetra na piżamę. Wepchnęłam wystający róg koszulki w kolorowe groszki w spodnie i wymknęłam się z gabinetu.\nWitkacego nie było przy biurku. Szłam o zakład, że śpi. Nawet lepiej – dziś miałam zamiar poszperać i popytać w Thornie, a tam nie mogłam go zabrać. Zadzwoniłam do niego i nagrałam się na pocztę głosową: oficjalnie miał być cały dzień ze mną, nieoficjalnie miał wolne i mógł dochodzić do siebie po kolejnych eksperymentach ze świadomością. Chroniliśmy sobie nawzajem tyłki. Był przyjacielem. I miał bardziej popaprane życie niż ja, a to już coś. Wiedziałam, że gdy poproszę, by dał mi trochę przestrzeni, zrobi to, bo będzie liczył, że w analogicznej sytuacji dostanie to samo. Plus żadnych pytań.\nGodzinę później, wykąpana, ubrana w dżinsy, sweter i skórzaną kurtkę (bez piżamy pod spodem) i po dużym kubku kawy, byłam w Thornie. Odruchowo pierwsze kroki skierowałam do ulubionej knajpy, Szatańskiego Pierwiosnka. Pomijając to, że mieli tu dobre drinki, świetną muzykę i doborowe towarzystwo, właściciel, wielki i twardy jak skała czart mający do mnie pewną słabość, był najlepszym informatorem, jakiego można sobie wyobrazić. Nawet jeśli czegoś nie wiedział, znał takich, co wiedzieli, i potrafił ich nakłonić do zwierzeń.\nLeon powitał mnie wylewnie niczym Vito Corleone, nadstawiając policzek do pocałunku, i musiałam wspiąć się na palce, by go dosięgnąć. Mam metr osiemdziesiąt, więc nie zdarza mi się to zbyt często, ale przy nim byłam pchełką. Przewyższał mnie o pół metra i ważył pewnie dwa razy tyle co ja. Gdy mnie obejmował, całkiem ginęłam w jego wielkich ramionach, wciskając nos w potężną klatę.\n– No, malutka, nieczęsto widuję cię tu z rana. Masz urlop, czy może cię wylali?\n– Nie, jeszcze nie, nawet mnie nie zawiesili. – Uśmiechnęłam się do niego promiennie. – Właściwie jestem w pracy.\n– Ach, a ja jestem twoim bezpłatnym informatorem, co? – Mrugnął filuternie i wyszczerzył ostre jak u rybki zęby, które sprawiały, że wyraz jego grubo ciosanej, ale miłej dla oka twarzy stawał się agresywny i niepokojący.\n– Tak jakby, choć mogę zapłacić, bo mam… – wyciągnęłam z kieszeni drobniaki i przeliczyłam – cztery złote, osiemdziesiąt dwa grosze i plastikowy żeton do wózka w supermarkecie. Pasuje?\n– Jasne, wystarczy żeton. Więc czego ci trzeba?\n– Wilka o bardzo złych zwyczajach godowych, takich: zgwałcić i zabić.\nOpisałam pierścień tak, jak zapamiętała go elfka, i wspomniałam o zapachu. Leon się skrzywił. Podobnie jak dziewczyna nie miał wystarczająco rozwiniętego węchu, by móc rozpoznawać wilki po ich woni.\n– Słuchaj, Leon… Gdybym była wilkiem, który lubi perwersję i przemoc, to raczej nie uskuteczniałabym tego ze swoją narzeczoną, nie? Zwłaszcza jeśli lubię dusić… Więc chyba dziwki, co?\nDrgnął nieco zaskoczony. Cóż, rozmowa o seksualnych perwersjach raczej nie pasowała do naszych standardowych relacji cierpliwy ojciec – niesforna córka, ale na Leona można było liczyć. Pozbierał się błyskawicznie i dogłębnie rozważył problem.\n– I to nie każde… Masz rację, nie mógł iść do wampirzyc, bo one zadają ból, nie przyjmują, nie mógł iść do wiedźm, bo te nie lubią przemocy, zostają sukuby i demonice… Z nich te ostatnie są twardsze i dużo łatwiej znaleźć jakąś miłośniczkę BDSM…\nNie dopytywałam, skąd u niego tak wnikliwa znajomość miejscowego rynku usług erotycznych. Nie chciałam wiedzieć. Chciałam nadal patrzeć na niego jak na nieskalaną figurę ojca.\n– To jednak sukuby… Jak żyję, nie widziałem małej blond demonicy, chyba że byłaby to iluzja.\n– Podejrzanie łatwo to chwytasz, skarbie. – Poklepał mnie po ramieniu. – Może zabierzesz na tę wycieczkę Mirona? Wolałbym, żebyś nie szwendała się po przybytkach rozpusty sama.\n– Dobrze, tato. – Zachichotałam.\nLeon był kochany i faktycznie czasem trząsł się nade mną jak przewrażliwiony ojciec. Był w tym zresztą bardziej przekonujący niż ten, z którego lędźwi powstałam. Gdybym mogła wybierać…\n– Mówię poważnie, poza tym jego znajomości mogą otworzyć ci niejedne drzwi w dzielnicy czerwonych latarni.\n– Nie chcę o tym wiedzieć, Leon. Jesteśmy przyjaciółmi, jego sprawa, co robi w wolnym czasie. – Skrzywiłam się.\nNie z niesmaku, lecz z lekkiej zazdrości. Ja i Miron to długa historia i nie na teraz. Ale Leon miał rację – skoro nie mogłam tu przyprowadzić Witkacego, Miron najlepiej nadawał się na mojego partnera. Byłam szalona, ale nie głupia, i wolałam mieć ze sobą kogoś, kto w razie czego będzie zabezpieczał tyły.\n– Jeśli będzie klął, pamiętaj, że póki nie wypije pierwszej kawy, nie odpowiada za swoje słowa i czyny – uprzedziłam.\nKilka razy obudziłam diabła telefonami. Na te parę minut, nim oprzytomniał, zapominał, że jesteśmy przyjaciółmi i świat beze mnie byłby nudny.\nLeon zaśmiał się tylko i nie był to miły śmiech. Spodziewałam się, że nawet półprzytomny diabeł nie zbluzga czarciego generała w stanie spoczynku. A przynajmniej nie pozostanie wtedy bezkarny.\n– Hej, słonko, słyszałem, że potrzebujesz eskorty w czasie wycieczki po domach rozpusty?\nMiron uśmiechał się kusząco, opadając na krzesło przede mną w Szatańskim Pierwiosnku – wciąż lekko zaspany i niezmiennie przystojny ze swoją aurą niegrzecznego chłopca i diabelskiego książątka, wnuka Lucyfera.\n– Cały ja – zaśmiał się. – Masz jakieś szczególne powody, czy po prostu znudził ci się zwykły, bezbarwny seks ze śmiertelnikami?\n– Och, jasne, wpadam tam na korepetycje z perwersji i sukubich umiejętności. – Skrzywiłam się. – A poważnie, szukam pewnego zboczonego wilka, który ma na koncie kilka martwych dziewczyn.\nPrzez twarz Mirona przebiegł cień. Może i był złym chłopcem, ale nigdy nie gustował w zabawach kończących się śmiercią. Nic nie powiedział, ale z jego nadopiekuńczej miny wywnioskowałam, że nie jest zachwycony tym, że akurat ja się w to mieszam. Zbyt często powtarzał mi, że jako wciąż śmiertelna wiedźma powinnam nieco bardziej na siebie uważać. Jasne – gdy kilka razy wyciągałam jego tyłek z kłopotów, nie marudził, że moimi śmiertelnymi piąstkami i równie śmiertelnymi nóżkami skopałam kilka czortów, którym podpadł. Ale dzięki temu, że byliśmy przyjaciółmi, a on miał u mnie mały dług, pójdzie za mną, gdzie trzeba, i wykorzysta swój piekielny wdzięk, by otwarły się przed nami drzwi, które dla mnie samej byłyby zamknięte.\nZdjęłam osłony utrzymujące moją magię w sekrecie. Jestem magicznym dziwadłem, wiedźmą ze sprzecznymi liniami dziedzictwa. Magia przenosi się w genach recesywnych, więc magicznych zawsze będzie mniej niż normalnych ludzi. Moi rodzice byli zwykłymi, regularnymi śmiertelnikami, podobnie rodzeństwo. Przez pięć pokoleń w rodzinie nie było żadnego magicznego. Aż urodziłam się ja. Dopiero wtedy uaktywniła się kombinacja genów recesywnych. Po ojcu dostałam magię Pani Północy, magię wojowników, którą uwielbiam, bo czyni mnie silniejszą, waleczniejszą i twardszą, niż wskazywałoby na to moje ludzkie ciało. Po przodkach matki odziedziczyłam znacznie bardziej kłopotliwą magię kapłanek płodności. Owszem, gwarantuje mi fajne krągłości, biust i tyłek, którym niejednemu mogę zawrócić w głowie, ale wiąże się też z niedogodnościami, takimi jak idiotyczne zasady obowiązujące w społeczności wiedźm płodności – nacisk na prokreację i oczekiwanie, że przez większość życia będę bosa i w ciąży. Niedoczekanie. Izoluję się od nich tak bardzo, jak mogę, trzymam magię płodności pod kluczem. Nie zawsze mi się to udaje. Jako wciąż śmiertelna i młodociana wiedźma potrzebuję energii, która zasila moją aurę. Najprostszym sposobem jest dla mnie czerpać ją od śmiertelników w trakcie seksu, co upodabnia mnie nieco do sukuba. Ponieważ nie chcę uzależnić od siebie żadnego śmiertelnika, ogłupić go magią płodności do tego stopnia, aby był moim niewolnikiem, złotą zasadą mojego życia seksualnego jest „tylko jedna noc, a potem znikam”. Cóż, utrudnia mi to nieco myślenie o sobie jako o przyzwoitej kobiecie, ale to jedyny sposób. Nie przypadkiem tak wiele sukubów przeszło na zawodowstwo. Ale ja wolę być policjantką z bujnym życiem nocnym niż dziwką, nawet jeśli dla niektórych to tylko sofistyka.\nGdy tylko osłona opadła, diabeł zareagował. Źrenice mu się rozszerzyły i zaciągnął się typowym dla magii płodności zapachem wanilii.\n– Och, słonko, to jest świetne – westchnął. – Mam szansę namówić cię na jazdę próbną?\nPod tym względem byłam cholernie kategoryczna. Kochanków miałam wielu, a przyjaciele to ginąca nacja. Nie zamierzałam z nim spać. Nie żeby mnie nie kusiło. Ale to by zniszczyło wszystko. Miron pokiwał głową i zrobił minę skrzywdzonego szczeniaka. Zatrzasnęłam osłony.\n– Jasne, ze swoją mogą się podzielić sekretami.\nWyjaśniłam, czego szukam i do jakiego typu należy wilk. Miron nie miał wątpliwości, że powinniśmy zacząć od Małej Śmierci, burdelu na granicy Otchłani, dzielnicy Thornu zamieszkanej przez piekielników, czorty, demony, diabły. Bez niego raczej nie zapędzałabym się w te rejony.\nNigdy wcześniej nie byłam w demonicznym burdelu, lecz dokładnie czegoś takiego się spodziewałam: powietrze gęste było od piżma i hormonów, wanilia przesycała wszystko słodką obietnicą grzechu i przyjemności. Fasada budynku, wymalowana w czerwone róże i ciernie, nie pozostawiała wątpliwości co do charakteru tego miejsca, wściekle różowy neon również. Przypomniałam sobie Romana, starego wampira, który droczył się ze mną kiedyś, że nawet jako śmiertelniczka mogę przeżyć dzięki niemu kilka małych śmierci, jak Francuzi nazywali orgazmy. Pewnie byłby przeszczęśliwy, wiedząc, że wspominam nasze przekomarzanki, stojąc w progu burdelu. Miał poczucie humoru, doceniłby tę sytuację.\nCzarnowłosa kobieta z biustem przeczącym prawom grawitacji wprowadziła nas do biura, czy raczej alkowy, szefowej. Nie przedstawiła się – była demonem i znając jej pełne imię, miałabym nad nią władzę. Rozpoznała bijący ode mnie zapach magii płodności, bardziej jednak interesował ją Miron. Spoglądała na jego niemal dwumetrowe ciało z tęsknotą, z jaką dziewczyna na diecie patrzy na ciastka czekoladowe. Byłaby gotowa złamać dietetyczny reżim, ale Miron nie prosił jej o jazdę próbną. Po chwili dołączyła do nas Rebeka, burdelmama o zabójczo seksownym ciele demona i słodkiej twarzy sukuba. Westchnęłam nieświadomie, porażona jej mocą, upajającą seksualnością i obietnicą rozkoszy. Miron uszczypnął mnie w ramię, by przerwać urok. Cholera, jeszcze chwila i zaczęłabym się ślinić. Potrząsnęłam głową, odpędzając obrazy, które posyłała w moją stronę.\n– Rebeko, przyszliśmy tylko pogawędzić. – Mój towarzysz skłonił się uprzejmie.\n– Och, Miron, jak miło cię widzieć. – Uśmiechnęła się promiennie i go uścisnęła. Nieco zbyt entuzjastycznie, jak na mój gust, choć zazdrość nie powinna wchodzić w mój repertuar odczuć wobec diabła. – Jak się ma Damian?\n– Jaka szkoda, że taki mężczyzna wkroczył na krętą drogę monogamii. – Wdzięcznie załamała ramiona, a jej krągły biust natychmiast wysunął się do przodu.\n– Tak, znam Darię. – Uśmiechnęła się złośliwie. – Moja kuzynka zawsze zaprzeczała swojej naturze.\n– Damian nie narzeka, mój kuzyn bardzo głośno cieszy się wszystkim, co od niej dostaje. To jeden z powodów, dla których od bardzo dawna nie wpadam do nich z niezapowiedzianą wizytą.\nZachichotali, a ja cierpliwie czekałam, aż skończą wstępne uprzejmości i przejdziemy do rzeczy. Dopiero po kilku minutach uwaga Rebeki spłynęła z diabła na mnie. Uniosła brew, jakby oceniała to, co widzi. Czułam, że skanuje moją magię, smakuje ją na języku, a przy okazji bez skrępowania lustruje moje ciało.\nWyjaśniłam jej sprawę z wilkiem i martwymi dziewczynami. Nie wydawała się wstrząśnięta, ale też na chwilę zgubiła maskę obojętności. Coś mi mówiło, że nie jest całkiem zaskoczona i albo wie dokładnie, kto to zrobił, albo ma swoje podejrzenia.\nGdy kobieta zniknęła za drzwiami, Rebeka ułożyła się na kanapie, przybierając kuszącą pozę. Czarne, aż połyskujące granatem włosy spłynęły na czerwone obicie mebla. Każdy jej ruch obliczony był na uwodzenie, lśniące pełne usta i lekko zmrużone oczy nasuwały grzeszne myśli, perfekcyjna linia bioder i smukłych nóg sprawiała, że przyspieszało mi tętno. Nie robiła tego specjalnie, taka była jej natura. Przyglądała nam się chwilę. Nie umknęła jej zapewne opiekuńcza poza Mirona, który objął mnie ciasno, jakby chciał chronić przed tym, co robi ze mną magia demonicy. Odgarnęła kosmyk włosów opadający jej na policzek i powiedziała twardym głosem, niepasującym do jej przesyconej erotyzmem sylwetki:\n– W trakcie śledztwa czy procesu nie możesz się powołać ani na mnie, ani na moje dziewczyny. Powiem ci, co wiem, ale tylko dlatego, że mam z nim na pieńku.\nDo pokoju weszła młoda, drobna dziewczyna. Wyróżniała się niskim wzrostem, jasnymi włosami opadającymi do pasa i delikatną, niemal dziecięcą twarzyczką. Typ urody niezbyt często występujący wśród piekielników. Gdyby była elfem, nie dziwiłabym się zbytnio, ale jej magia była zdecydowanie sukubia. Podobieństwo do ofiar i Brenny wykluczało pomyłkę.\n– Kala, proszę, pokaż bliznę.\nDziewczyna spojrzała na Rebekę z wyrzutem, ale uniosła włosy, odsłaniając delikatną szyję z poprzeczną blizną.\n– Ten, którego szukacie, był naszym klientem i zawsze wybierał Kalę. Wszystko było dobrze do czasu, kiedy przestał mu wystarczać dość szorstki seks i zaczął szukać dodatkowych podniet. Przemoc nie jest tym, co Kala lubi, więc zaproponowałam mu inne dziewczyny. Wiele z nich znajduje upodobanie w SM czy BDSM, ale on upierał się, że tylko Kala jest w jego typie. Obiecał, że nie zrobi jej krzywdy.\n– Skłamał – powiedziałam, widząc, jak dziewczyna wzdrygnęła się na samo wspomnienie.\n– Tak. – Kala odezwała się pierwszy raz. – Lubił to, że są jasne i długie, owijał sobie nimi nadgarstki… To przez nie upierał się przy mnie, inne dziewczyny mają ciemne lub rude włosy, a jego kręciły blondynki. Tamtej nocy, gdy niemal mnie zabił, wyrwał mi sporą kępkę… Chciał mnie oskalpować, tak mówił, ale nie miał noża, Mo skonfiskowała mu broń, zanim wszedł do mojego pokoju, poza tym jedną ręką zaciskał pętlę…\nPrzymknęła oczy, jakby chciała się odciąć od wspomnień, które przywołało moje pytanie.\n– Czy mówił ci, do czego ich potrzebuje?\n– Nie. Ale jeśli go złapiesz, jestem pewna, że będzie je miał przy sobie. Nie byłam pierwsza. Wychodząc, porównywał odcień moich włosów z innym pasmem, jaśniejszym.\n– Dlaczego go nie zabiłaś za to, co zrobił twojej podopiecznej? – zapytałam Rebekę, widząc, jak bardzo jest wzburzona, choć przecież od zdarzenia minęło kilka miesięcy.\n– Jedyne, co mogłam zrobić, to dać mu wilczy bilet do mojego domu i innych, zaprzyjaźnionych. Jestem sukubem, nie wojownikiem – warknęła.\n– Więc mamy szczęście, ja jestem jednym i drugim – powiedziałam. – Nie martw się, Rebeko, dostanie za swoje.\n– Zrób coś dla mnie, wiedźmo. Niech cierpi…


Bernard King – król pierwszego dnia świąt | SzóstyGracz.pl\nStrona główna Aktualności Bernard King – król pierwszego dnia świąt\nWszyscy wiedzieli o tym, co zrobi Bernard King, gdy dostanie piłkę. Wszyscy wiedzieli, że znajdzie sobie pozycję, na którymś ze skrzydeł, najchętniej w low post, a następnie rzuci po obrocie. Wszyscy wiedzieli, że będzie szukał kontaktu z broniącym go zawodnikiem, że zamiast odchylać się od kosza, by nie dać się zablokować, z pełną premedytacją starał się będzie oprzeć na rywalu. Wszyscy znali te jego krótkie jump shoty wzdłuż linii końcowej, kiedy piłka opuszczała jego palce zanim jeszcze dobrze się wybił.\nW Madison Square Garden nie było zawodnika, trenera i kibica, który nie wiedziałby dokładnie, co zamierza zrobić Bernard King. Nikt jednak nie był w stanie go powstrzymać.\nPoprzedni artykułKoszykarskie kino: One on One\nNastępny artykułRzutówka: Pierwszy Dzień Świąt\nbigus2 25 grudnia 2014 At 13:22\nŚwietny tekst, jak zwykle z resztą :)\nDuzyJot 25 grudnia 2014 At 14:40\nziew, 5 gwiazdek, nastepny poprosze.\nPablo 25 grudnia 2014 At 16:53\nrzepka 25 grudnia 2014 At 17:18\nDlugo sie zbieralem z tym komentarzem, ale musze przyznac ze w tym sezonie bardziej czekam na Twoje teksty niz Kwiatka. Pelen szacun za ten tekst, a jako fan Knicks przyznaje Ci dodatkowe punkty charyzmy ;). Wesolych swiat!\nWolver 25 grudnia 2014 At 19:01\nPrzemek odpuść i zjedz pieroga… Ja tu nażarty siedzę i z bananem na mordzie czytam kolejny fajny tekst o 'starej’ nba, a z tyłu głowy obija się wyrzut, że przez takich jak ja, Święta mijają Tobie koło nosa :)\nPrzemek Kujawiński 25 grudnia 2014 At 20:30\nAle ja to lubię!\nWolver 25 grudnia 2014 At 21:06\nHeh, kończę narzekanie. W sumie układ idealny: Ja plus pracoholik-masochista piszący o NBA 24h na dobę :)\nTomasz 25 grudnia 2014 At 20:02\nMartin W.H. 25 grudnia 2014 At 22:49\nNie podoba mi się! Słaby tekst pismaka z polski. Co ty wiesz o Nowym Jorku i Knicks z tamtego okresu?!\nOjgin 26 grudnia 2014 At 09:48\nWitamy i zegnamy;) Wesolych!\nWolver 26 grudnia 2014 At 14:13\nJak widać pan Marcin Harasimowicz a.k.a. Martin W(illiam) H(arris) nadal nie podniósł się po krytyce tej mizerii o Lebronie, którą popełnił :)\nTommy 26 grudnia 2014 At 14:26\nDziękuję. Dla takich tekstów płacę abonament. Pięknie się czytało.


Rema Tip Top | Louis Motorrad – odzież i sprzęt techniczny\nStrona główna / Marki / Rema Tip Top\nRema Tip Top - Sklep firmowy\nNaprawa opon z tradycją made in Germany\nZestawy naprawcze Tip Top są dostępne na rynku od 1938 roku. Marka ta jest więc dokładnie tak stara jak Louis. A kto kiedykolwiek musiał naprawić dziurawą oponę rowerową, prawdopodobnie użył do tego celu zestawu naprawczego Tip Top. Oczywiście zielone pudełeczka z czarno-czerwonymi łatkami gumowymi udoskonalano przez dziesięciolecia, aby naprawa była szybsza, łatwiejsza i bezpieczniejsza. Teraz Tip Top produkuje również zestawy naprawcze do opon motocyklowych z dętką i bezdętkowych.\nProdukty od Rema Tip Top


Absolwenci 56 -  Dziadkowie\nNapisane przez\tMieczysław Walków\nDziadków – rodziców mojego taty nie znałem. Zmarli w 1915 r. Dzień po dniu–17 i 18 listopada. Najpierw zmarła babcia Ksenia, a w następnym dniu dziadek Feliks. Zmarli prawdopodobnie na chorobę zakaźną przywleczoną przez wojska rosyjskie lub jeńców.\nZostawili czwórkę dzieci: Józefa, Michała- mojego tatę, Annę i Stefana. Stefan był tak mały, że od razu został zabrany do sierocińca, do sióstr zakonnych i tam pozostał, aż do pełnoletniości.\nTata urodził się w 1904r. w Piłatkowcach, oddalonych około 8 kilometrów od Łanowców.\nW Piłatkowcach byłem we wczesnym dzieciństwie i kojarzą mi się one z dużą pasieką oraz wielkim plastrem na talerzu, ociekającym pachnącym lipowym miodem. Wokół latały pszczoły, a ja wysysałem i zlizywałem cudowny nektar. Trudno jest zapomnieć przeżyte wrażenia. Dziwne, ale wydaje mi się, że pamiętam zapach tego plastra miodu!\nPierwszego września 1939 r. odświętnie ubrany zostałem zaprowadzony przez mamę do szkoły. Do starej szkoły. Nowa nie była jeszcze gotowa dla takich maluchów. Pani nas przywitała i powiedziała, że odtąd będziemy jej uczniami i nauczy nas pisać, a później czytać. Na razie będziemy pisać pałeczki proste, pochylone i takie z ogonkiem oraz brzuszkiem, i coś tam jeszcze. Musiałem się wyraźnie nudzić. Na zwróconą mi uwagę, że powinienem pisać, odpowiedziałem, że już to umiem. Natychmiast zostałem poproszony do tablicy. Pani kazała mi napisać duże „A”. Napisałem. Później inne litery, a ja pisałem. Dzieci pootwierały buzie i czekały na pochwałę. Pani napisała trzy literki i zapytała, czy ja wiem, co ona napisała? Pokiwałem głową, a zachęcany przeczytałem: „Ala”. Pani kazała mi siadać i miałem powiedzieć mamie, żeby przyszła do szkoły. Koledzy przez całą drogę nie dawali mi spokoju. Jedni mówili, że będę miał burę za to, że się nudziłem i nie uważałem na lekcji i dlatego pani mnie zawołała do tablicy. Drudzy uspokajali i mówili, że chyba pójdę do wyższej klasy, bo już umiem pisać i czytać.\nMama widząc, że jestem markotny, zapytała czy szkoła mi się podoba, czy poznałem nowych kolegów i koleżanki? Odpowiedziałem, że szkoła mi się podoba, ale pani nie. Na pytanie, co znowu zmajstrowałem? Opowiedziałem jak było i, że mama musi pójść do szkoły. Ze szkoły mama wróciła w niezbyt dobrym humorze. Dopiero po kilku latach opowiedziała mi, że moja pani starała się zrobić mamie awanturę, za niewłaściwe przygotowywanie dziecka do szkoły.\n– Dziecko nie może być nauczane z wyprzedzeniem, bo nie będzie brało czynnego udziału w lekcjach i w końcu będzie nieuważnym matołem – podobno pouczała mamę nauczycielka.\nWe wcześniejszym przygotowaniu do szkoły mama nie brała bezpośredniego udziału. Nauczał mnie stryjek Stefek, który przez jakiś czas mieszkał u nas. Tylko wtedy miał trochę spokoju, kiedy byłem zajęty pisaniem literek lub pisałem jakieś słowo po raz któryś. Pokazywał jak wyglądają literki duże i małe w elementarzu i kazał mi je przepisywać.\nA że miałem świetną zabawę, a on mnie chwalił za precyzję naśladownictwa, to nic dziwnego, że znałem literki i umiałem nawet czytać niektóre słowa. Oczywiście te dziecięce. Jednym słowem, stryjek zawinił, mama oberwała! Na szczęście okazało się później, że obawy nauczycielki były niesłuszne.\nW tym czasie, widziałem jak na przerwach zbierali się nauczyciele na podwórku i coś omawiali. Mieli miny pogrzebowe. Było już po mobilizacji, ale powszechnie panowała atmosfera, że ten stan będzie trwał krótko, a wojna nie tak szybko przyjdzie pod nasz dom. Rodzice z pewnością znali sytuację na terenach zajętych przez Niemców, ale dzieciom wtedy nic nie mówiono. Ostatni raz w polskiej szkole byłem w sobotę 16 września 1939r.\nSiedemnastego września rano 1939 roku weszli Rosjanie, a babcia gdzieś się zaszyła. Później okazało się, że Agnieszkę Czarnecką (wiem z rozmów rodzinnych, że ukrywała się w Horszkowcach i Uhryńkowcach u swojego brata), władze sowieckie złapały.\nSąd ludowy w Bilczu Złotym najpierw skazał babcię na karę śmierci, a później w Kopyczyńcach, w wyniku ogromnej ilości świadków, zeznających na jej korzyść, jako dobrej, oddanej ludziom akuszerki inny sąd ludowy zamienił na karę: osiem lat ciężkich robót.\nNigdy później nie widziałem mojej babci Agnieszki.\nPod koniec 1940 cały dzień czekaliśmy z mamą i ciocią Franią w Skale Podolskiej na widzenie z babcią. Do spotkania nie doszło. Nie zezwolili na widzenie, mimo tego, iż czekaliśmy na korytarzu, nie mogąc usiąść. Na korytarzu nie było ani jednej ławy ani jednego krzesła.\nWiosną 1941 roku, dowiedzieliśmy się później, Sowieci wywieźli babcię na Sybir. Tam, w Krasnojarsku lub Czelabińsku, dokładnie nie pamiętam, podobno widział ją sąsiad o nazwisku Wesoły, który wrócił z zesłania po wojnie. Pan Wesoły mówił, że nadal zajmowała się chorymi i odbierała porody.\nOpowiadał, że babcia mówiła coś o więzieniu i ciężkich robotach, ale nic więcej nie mógł powiedzieć. Powiedział tylko, że trudno było z panią Czarnecką długo rozmawiać. Zawsze była w ruchu.\nByć może moja babcia zmarła na Syberii. Miejsce nie jest mi znane. Listy od babci, były niszczone w sielsowiecie w Łanowcach.\nZ pewnością przez tych samych, którym niosła często pomoc, i może jej właśnie zawdzięczali bezpieczną podróż na świat.\nDopiero później zrozumiałem, dlaczego babcia nigdy nie śpiewała po ukraińsku.\nCzytany 1398 razy\tOstatnio zmieniany sobota, 02 czerwca 2018 14:48


Forum Mleczarskie: Meksykański potentat mleczarski Grupo Lala zamyka działalność w Kostaryce\nMeksykański potentat mleczarski Grupo Lala zamyka działalność w Kostaryce\nŹródło: Forum Mleczarskie Dodano: 2020-12-04 09:27:12\nPo kompleksowej ocenie i dokładnej analizie meksykański potentat mleczarski postanowił zamknąć swoje aktywności prowadzone w innym środkowoamerykańskim kraju – Kostaryce. Firma od pewnego czasu zwiększa koncentrację na głównych rynkach w celu poprawienia rentowności mleczarni. Działalność Grupy w Kostaryce stanowi 0,4% skonsolidowanej sprzedaży Spółki, znajdują się tam: jeden zakład produkcyjny i jedno centrum dystrybucyjne. Zasoby te zostaną sprzedane.\nArquímedes Celis, CEO w Grupo Lala ocenił ten fakt następująco: – Ustaliliśmy, że powiązane zasoby z aktywności w Kostaryce zasoby będą lepiej alokowane na kierunkach o lepszych perspektywach rozwoju, co poprawi rentowność i wartość dla akcjonariuszy w Spółce. Firmy w Grupie LALA osiągają cele wydajnościowe, a kapitał uwolniony w wyniku tego zamknięcia zostanie ponownie przydzielony naszym firmom w Nikaragui i Gwatemali, gdzie znajduje się większy potencjał do osiągnięcia trwałego i dochodowego wzrostu.


Sprzedaż Firana Adriana, 300 x 150 cm, 300 x 150 cm\nSprzedaż Firana Adriana, 300 x 150 cm, 300 x 150 cm i informacje\nZ nami wybierz tanie Firany. Produkt Firana Adriana, 300 x 150 cm, 300 x 150 cm e-Shop 4home.pl Kup w cenie 65.99 PLN. Przetestuj produkt Firana Adriana, 300 x 150 cm, 300 x 150 cm jest zwykle sprzedawany po cenie 65.99 PLN. Sprawdź sklep, aby uzyskać bardziej szczegółowe i dokładne informacje o towarze.\nZaoszczędź na sprzedaży Firana Adriana, 300 x 150 cm, 300 x 150 cm. Możesz zobaczyć bieżące wydarzenie i rabaty na stronie sprzedawcy (tutaj nie musi być aktywne). Wierzymy, że zaoszczędzisz pieniądze, kupując pieniądze;)\n- kod EAN 8591034054944 i ID towarów 05c3323f-c7cc-58f9-fa26-089777ec75da\nZobacz jakie opinie mają użytkownicy o produkcie Firana Adriana, 300 x 150 cm, 300 x 150 cm\nPopularne opinie o Firana Adriana, 300 x 150 cm, 300 x 150 cm\nKupił: Firana Adriana, 300 x 150 cm, 300 x 150 cm\nRabaty na produktyFirana Adriana, 300 x 150 cm, 300 x 150 cm\nCeneo jest świetnym doradcą przy zakupie . Możesz spojrzeć na pytania Firana Adriana, 300 x 150 cm, 300 x 150 cm. Lub po prostu przejrzyj listę e-sklepów oferujących Firany i wybierz najbliższy punkt dystrybucji i najwyższą cenę. Sprawdź najlepsze ceny w ceneo


Rzeszów: Złodziej wpadł w policyjną zasadzkę | Rzeszów Nasze Miasto\nRzeszów: Złodziej wpadł w policyjną zasadzkę\nDzisiaj około godz. 3, podczas patrolowania osiedlowych parkingów przy ulicy Osmeckiego w Rzeszowie policjanci zwrócili uwagę na stojące obok siebie dwa samochody marki Ford Focus.\nW jednym brakowało tylnego lewego koła, a pod oś podstawiony był pustak budowlany typu MAX. Lewa strona forda podniesiona została lewarkiem samochodowym. W bagażniku otwartego, stojącego drugiego forda policjanci znaleźli trzy pustaki i klucz do kół. Wszystko wskazywało na to, że ktoś przygotował się do kradzieży kół z forda i po zdemontowaniu jednego może wrócić po trzy pozostałe.\nPolicjanci urządzili zasadzkę i czekali na złodzieja. Gdy zauważyli idącego w stronę zaparkowanych samochodów mężczyznę, podjęli interwencję. Zatrzymany przyznał się do kradzieży koła z forda i usiłowania, udaremnionej przez policjantów kradzieży pozostałych trzech kół. Podczas przeszukania w miejscu jego zamieszkani policjanci znaleźli kilkadziesiąt skradzionych kół i opon. Trwają ustalenia ich właścicieli.\nZa czyn, jakiego się dopuścił grozi mu kara do 5 lat pozbawienia wolności.


Serwis XSystem S.A., Łódź Julianowska 54B | serwisko.pl\nTel: (+48) 422302030 Fax: (+48) 426373714\nXSystem S.A. działa na rynku łódzkim od 1999r. Bogate doświadczenie w zakresie napraw i bieżącej obsługi urządzeń Xerox - potwierdzone autoryzacją Producenta - pozwala na obsługę serwisową szerokiego spektrum urządzeń, począwszy od małych drukarek nabiurkowych aż po wymagające maszyny poligraficzne.\nNaszymi Klientami są zarówno podmioty z sektora MSP, korporacje, instytucje państwowe jak i firmy z branży reklamowej. Świadczymy usługi na najwyższym poziomie z dbałością o każdy szczegół.\nAUTORYZOWANY SERWIS XEROX, SHARP I OKI\nXSystem S.A. działa na rynku łódzkim od 1999r. Bogate doświadczenie w zakresie napraw i bieżącej obsługi urządzeń Xerox, Sharp oraz OKI (Executive Series), potwierdzone autoryzacją Producenta, pozwala na obsługę serwisową począwszy od małych drukarek nabiurkowych aż po wymagające maszyny poligraficzne. Naszymi Klientami są zarówno podmioty z sektora MSP, korporacje, instytucje państwowe jak i firmy z branży reklamowej. Świadczymy usługi na najwyższym poziomie z dbałością o każdy szczegół.\nRealizujemy naprawy gwarancyjne w zakresie posiadanych autoryzacji dla urządzeń marki Xerox, Sharp oraz OKI. Szczegółowe warunki serwisu gwarancyjnego określone są przez Producenta urządzenia.\nPomoc w tej kwestii uzyskasz również kontaktując się z Działem Obsługi Klienta XSystem (zakładka Kontakt).\nUMOWA SERWISOWA FSMA (FULL SERVICE MAINTENANCE AGREEMENT)\nNieważne czy kupisz urządzenie do biura czy w celach poligraficznych zawsze liczysz na wysoką jakość wydruków w krótkim czasie i w cyklu bezawaryjnym. Umowa FSMA zapewnia wydłużenie czasu sprawnego funkcjonowania Twojego urządzenia. Główne korzyści dla Klienta wynikające z podpisania umowy FSMA:\n• stała opłata za stronę, niezależnie od pokrycia drukiem\n• koszt wydruku zawiera wszystkie części zamienne i materiały eksploatacyjne (brak wyłączeń gwarancyjnych)\n• umowa podpisywana co najmniej na 36 miesięcy\n• wizyta serwisu „na żądanie Klienta”\n• koszty uzależnione od ilości wykonanych wydruków/kopii – umowa z zadeklarowaną ilością wydruków lub bez;\n• opłata miesięczna jest niezależna od ilości wizyt serwisowych\n• umowa zapewnia Klientowi jasno określone warunki serwisowe (SLA) – czas reakcji 240 minut od momentu zgłoszenia + czas dojazdu\n• w przypadku przedłużania się naprawy udostępniana jest maszyna zastępcza;\n• niższe koszty wydruków w porównaniu z takim samym urządzeniem na gwarancji\n• dostawa materiałów eksploatacyjnych w ciągu 24 godzin (poniedziałek-piątek)\n• wsparcie techniczne on-line\n• możliwość dodatkowych szkoleń operatorskich\nZapewniamy kompleksową obsługę oraz pełne wsparcie Klienta od momentu zakupu urządzenia aż do deinstalacji. Bez względu na to czy posiadasz małą drukarkę laserową czy duże urządzenie wielofunkcyjne, oddając nam je w opiekę gwarantujemy:\n- kompleksową i rzetelną obsługę serwisową,\nNaszym atutem jest wieloletnie doświadczenie i wynikająca z tego praktyczna wiedza. Nasi specjaliści są na bieżąco szkoleni w zakresie najnowszych technologii. Świadczymy usługi z zakresu:\n- doraźnych napraw sprzętu,\n- diagnostyki i wyceny usterek,\n- sprzedaży części zamiennych,\n- oceny stanu technicznego maszyny.\nSerwis pogwarancyjny świadczony jest w ramach sieci serwisowych producentów urządzeń: Xerox, Sharp, Ricoh, HP, OKI, Konica Minolta, Kyocera i innych.\nDrukowanie lub skanowanie to nie tylko komputer i urządzenie drukujące/skanujące, to również infrastruktura przewodów zasilających i sygnałowych.\nDzięki wiedzy i doświadczeniu naszych pracowników jesteśmy w stanie zaproponować Klientom zaprojektowanie i wykonanie nowych jak i modernizację istniejących sieci teleinformatycznych wg. technologii stosowanych przez najlepsze firmy w branży, np. Telegärtner czy Legrand.\nElementy aktywne sieci pełnią nie mniej ważną rolę w działaniu współczesnego przedsiębiorstwa. Od nich zależy pewność i bezpieczeństwo w dostępie do zasobów informatycznych firmy a to przecież krwioobieg każdej organizacji w XXI wieku. Jako podstawę budowy nowoczesnej i wydajnej sieci teleinformtycznej proponujemy zastosowanie urządzeń producentów sprawdzonych, zapewniających wysoką stabilność, wszechstronność i bezpieczeństwo swoich produktów, jak np. Cisco, Juniper czy HP.\nDzięki współpracy z najlepszymi dostawcami na rynku IT w Polsce i na świecie jesteśmy w stanie uzupełnić naszą ofertę o produkty m.in. HP, IBM, Dell, Fujitsu-Siemiens, Microsoft i wielu innych. Duże doświadczenie naszych pracowników w stosowaniu różnych rozwiązań pozwala zaproponować naszym Klientom urządzenia i rozwiązania dopasowane do ich potrzeb, nie przekraczając jednocześnie budżetu przeznaczonego na informatyzację przedsiębiorstwa.\nHISTORIA XSYSTEM S.A. – OD 1999 DO 2013 ROKU\nFirma XSystem S.A. powstała w roku 1999 jako kontynuacja działalności reorganizowanego oddziału Xerox Polska (3 letnia działalność) – pierwotnie jako System S.C. .\nW grudniu 2002 roku firma przekształciła się w Spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością.\nW 2010 roku część firmy wydzielona została w osobny podmiot gospodarczy XSystem Dystrybucja Sp. z o.o. Aktualnie 100% udziałów w nowo powstałym podmiocie posiada XSystem S.A.\nDnia 22 czerwca 2011 roku Sąd Rejonowy dla Łodzi-Śródmieścia w Łodzi, XX Wydział Krajowego Rejestru Sądowego wydał postanowienie o wpisaniu spółki XSystem S.A. do rejestru przedsiębiorców KRS pod numerem 0000389966.\nW lipcu 2011 roku została przeprowadzona niepubliczna emisja akcji serii C, w wyniku której zostało objęte 400 000 akcji serii C przy cenie emisyjnej 1,50 PLN. 6 września 2011 roku na podstawie uchwały Zarządu Giełdy Papierów Wartościowych w Warszawie S.A. numer 1158/2011 prawa do akcji oraz akcje serii C zostały wprowadzone do Alternatywnego Systemu obrotu na rynku New Connect. Od 13 września 2011 roku prawa do akcji, a potem akcje, są notowane na rynku New Connect.\nW pierwszych latach swojej działalności, XSystem skupiał się na sprzedaży do sprzętu biurowego, jak również urządzeń do druku cyfrowego wraz z ich obsługą posprzedażową, dostarczając jednocześnie na rynek łódzki wszelkiego rodzaju materiały eksploatacyjne do urządzeń kopiujących.\nW chwili obecnej, działalność XSystem skupia się na budowie rozwiązań obiegu dokumentów w środowisku Klienta, elektronicznych archiwach dokumentów (repozytoriach) wraz z dostawami sprzętu kopiująco-drukującego, jak również infrastruktury IT oraz dostaw urządzeń do druku cyfrowego dla środowiska poligraficznego.\nPod względem strategii rozwoju Spółki i zakresu jej działalności, historię można podzielić na kilka etapów.\nETAP I – WDRAŻANIE SYSTEMÓW INFORMATYCZNYCH WSPIERAJĄCYCH ZARZĄDZANIE – ROK 2003\nWzrost konkurencyjności na rynku wymaga stosowania coraz nowocześniejszych narzędzi informatycznych. Dzięki wykorzystaniu finansowania ze środków Phare, Spółka uruchamia projekt wdrożenia zintegrowanego systemu CRM. Świadomość wad rozproszonego przechowywania różnych informacji handlowych prowadzi do wdrożenie zaawansowanego systemu webowego, wspomagającego pracę działu handlowego. Zastosowanie nowoczesnych aplikacji biznesowych wymusza również powstanie nowoczesnej infrastruktury sprzętowej – pojawiają się pierwsze profesjonalne serwery aplikacji oraz system centralnej autoryzacji i identyfikacji użytkowników. W trakcie wdrożenia systemu CRM, prowadzonego razem z dostawcą oprogramowania, XSystem zyskuje ogromne doświadczenie, przydatne również w następnych projektach.\nETAP II – ROZWÓJ SYSTEMÓW WSPOMAGAJĄCYCH WZROST WYDAJNOŚCI PRACY – 2004 – 2007\nDzięki przyjętej strategii rozwoju, XSystem odchodzi od modelu sprzedaży samych urządzeń i skupia się na oferowaniu Klientom kompletnych rozwiązań oraz na dostarczaniu usług. W takim modelu korzyści osiąga zarówno dostawca – mogąc oferować zaawansowane rozwiązania informatyczne – jak również Klient – mogąc znacznie obniżyć koszty swojej działalności, jednocześnie usprawniając swoje procesy biznesowe.\nPrzeprowadzone wdrożenia systemów zliczania i kontroli wydruków i realizowane w różnych instytucjach, potwierdzają słuszność przyjętych założeń – Klienci dzięki inwestycjom w nowe rozwiązania wykazują oszczędności.\nETAP III – NOWA SIEDZIBA – 2008 – 2011\nPrzeprowadzka do nowych pomieszczeń daje okazję do unowocześnienia infrastruktury teleinformatycznej. Zgodnie ze strategią rozwoju, XSystem decyduje się na wdrożenie usług telefonii w oparciu o nowoczesne systemy informatyczne. Inwestycja pozwala na zwiększenie elastyczności w konfiguracji usług głosowych oraz na znaczne zmniejszenie kosztów działania przedsiębiorstwa. Integracja usług i wdrożenie nowych, zintegrowanych systemów informatycznych są odpowiedzią na wciąż rosnące potrzeby firmy w zakresie zarządzania informacją – nie tylko handlową.\nZmiana siedziby Spółki ma również ogromny wpływ na wzrost komfortu pracy pracowników i polepszenie współpracy\nw ramach różnych działów przedsiębiorstwa.\nETAP IV – ROZBUDOWA OFERTY SPÓŁKI - INTEGRACJA USŁUG – 2010 - 2013\nMilowym krokiem w rozwoju była decyzja o wprowadzeniu akcji Spółki do notowań na rynku New Connect i uzyskanie przez XSystem S.A. statutu Spółki Publicznej. Pozwoliło to znacznie podnieść wiarygodność Spółki wśród nowo pozyskiwanych partnerów biznesowych.\nZaraz po debiucie, Spółka rozpoczęła rozmowy z zaprzyjaźnioną działalnością gospodarczą - „Synetrix” z Sieradza, wyspecjalizowaną we wdrażaniu rozwiązań obiegu dokumentów (DMS – Document Management System) klasy ECM (Enterprise Content Management) o przejęciu jej zasobów w celu uzupełnienia portfolio świadczonych usług, co nastąpiło 7 lutego 2012.\n2006 – rozpoczęcie działalności\n2007 – pierwsze wdrożenie systemu Document Management Systems (DMS)\n2008 – pierwsze uruchomienie usługi w modelu SaaS (działa do dzisiaj)\n2009 – pierwsze wdrożenie workflow\n2011 – podwykonawstwo w projekcie przetwarzania dokumentacji w zakresie skanowania; czas realizacji projektu to 44 miesiące, wartość to ok. 1 mln netto\n2012 – włączenie firmy Synetrix do struktur XSystem S.A.\nNastąpiła również rozbudowa środowiska informatycznego firmy w oparciu o nowoczesne serwery i pamięci masowe, konieczne do realizowania usługi.\nRok 2013 jest kontynuacją poszerzania kompetencji i rozbudowy zespołu merytorycznego wsparcia w zakresie świadczenia usług związanych z ogólnie pojętym przetwarzaniem dokumentów w postaci i do postaci elektronicznej. Również ze względu na polepszenie warunków pracy, sieradzki oddział firmy zmienił swoją lokalizację, zyskując znacznie większą powierzchnię\nw nowoczesnej przestrzeni biurowej.\nETAP V - TWORZENIE WŁASNYCH APLIKACJI I WPROWADZENIE NOWYCH INNOWACYJNYCH USŁUG - 2013 - 2014\nKontynuacją przyjętej kilka lat wcześniej strategii rozwoju firmy – z przedsiębiorstwa handlowego w firmę oferującą kompletne rozwiązania - jest rozpoczęcie tworzenia własnego systemu do zarządzania dokumentami klasy ECM (Enterprise Content Management – systemu zarządzania treścią przedsiębiorstwa) w oparciu o najnowsze technologie i rozwiązania programistyczne. Koszt realizacji tego projektu wyniesie 2 273 869 zł brutto. Na jego realizację XSystem S.A. otrzymała dofinansowanie w ramach programu RPO III.3 Innowacyjność przedsiębiorstw w wysokości 1 390 211,37 zł.\n[ Pogwarancyjna naprawa Drukarki komputerowe Łódź ], [ Pogwarancyjna naprawa Kserokopiarki Łódź ], [ Pogwarancyjna naprawa Skanery i plotery Łódź ], [ Gwarancyjna naprawa Drukarki komputerowe Łódź ], [ Gwarancyjna naprawa Kserokopiarki Łódź ], [ Gwarancyjna naprawa Skanery i plotery Łódź ],\nSerwis Łódź XSystem S.A., Julianowska 54B, tel. (+48) 422302030


Cyfra samoprzylepna satyna 5 cm "5" - CYFRY, OZNACZENIA I KOŁATKI -\nCyfra samoprzylepna satyna 5 cm "5"\nKod produktu: Z122620\nCyfra samoprzylepna odlewana z mosiądzu następnie nakładana jest powłoka satynowa. Wysoka jakość wykonania z dbałością o szczegóły. Doskonale sprawdza się jako numer na drzwi mieszkania, numer szafki, boxów czy uli. Na odwrocie wytrzymała taśma, z której wystarczy zerwać folię zabezpieczającą i przykleić cyferkę. Wysokość: 5 cm Numer: 5 Materiał: mosiądz Powłoka: satyna Produkt Polski


Strony (71): « Wstecz 1 ... 46 47 48 49 50 ... 71 Dalej »\nPonoć to spisek Unilevera żeby zarobić krocie na ultraprzetworzonych zamiennikach mięsa itp produktach.\n15.12.2019, 00:11 (Ten post był ostatnio modyfikowany: 15.12.2019, 00:11 przez Żarłak.)\nA to jedna firma posiada patent na tworzenie "sztucznego" mięsa? Jeśli mięso z laboratorium upowszechni się, to hodowla zwierząt w obozach przestanie mieć racje bytu, podobnie jak ekstensywne wege uprawy.\nLiczba postów: 19,903\nŻarłak napisał(a): Opublikowano wskazania "zdrowej diety". Zdrowej dla ludzi i odpowiedniej dla klimatu. Stwierdzono, że spożycie czerwonego mięsa w ogóle musi ulec zmniejszeniu o 50%.\nŻarłak napisał(a): Skutkiem przyjęcia takiej diety byłoby obniżenie ryzyka zachorowania na choroby powodowane nieprawidłową dietą i globalne obniżenie liczby zgonów o ponad 10 mln.\nExeter czytając to na pewno byłby zawiedzony.\nPrzecież obniżając liczbę zgonów poprzez stosowanie ekodiety doprowadzić można do tego, że na planecie będzie żyło 10 mln więcej ludzi, którzy będą przez całe swoje życie kupowali produkty z plastiku, jeździli samochodami i truli atmosferę i środowisko. Szach i mat ekodietarianie.\nNo to jest właśnie dylemat ultrasów ekologistycznych - depopulacja i ograniczenie konsumpcji nigdy nie występują razem poza przypadkiem wojny, najlepiej ludobójczej. Poza tym jednak to dobrobyt ogranicza przyrost ludności (a nawet powoduje spadek), a bida z nędzą motywuje do dziecioróbstwa.\nZa każdą zmianą jakieś tam lobby skorzysta i jakiś tam producent czegoś tam zbije kasę. Gdyby na postępie się nie zarabiało, to by go nie było. Dlatego wszelkie twierdzenia "za tym stoi czyjś zysk", wygłaszane podejrzliwym tonem z łypaniem oka, oznaczają jakieś zamiłowanie do prymitywizmu. Tanie syntetyczne mięso doprowadzi do wzrostu hedonistycznej konsumpcji (każdy będzie mógł spróbować kotleta z tygrysa albo nosorożca, i żreć je bez opamiętania), zmniejszenia śladu ekologicznego (brak pastwisk z pierdzącym bydłem i monokultur paszowych) i jednocześnie zakończy cierpienia zwierząt w przemysłowej hodowli. Wszyscy powinni być zadowoleni. Z wyjątkiem tych, co są zadowoleni tylko wtedy, gdy inni są niezadowoleni.\nCytat: Poza tym jednak to dobrobyt ogranicza przyrost ludności (a nawet powoduje spadek), a bida z nędzą motywuje do dziecioróbstwa.\nNiby tak ale taki ograniczony ludnościowo Jankes zużywa tyle, co 20, 50 albo nawet i 100 Mandingo czy innych Papuasów.\nNajgorszy jest mix zachodniej technologii i medycyny z tubylczymi etosami rozrodczymi.\nTo prawdziwa bomba termojądrowa dla ekosystemów.\nSofeicz napisał(a): Niby tak ale taki ograniczony ludnościowo Jankes zużywa tyle, co 20, 50 albo nawet i 100 Mandingo czy innych Papuasów.\nA nie byłbym pewien. Wyobraźmy sobie, że te ponad 300 milionów Amerykanów przechodzi na zbieractwo-łowiectwo. Cuś mi się widzi,że to byłaby prawdziwa bomba ekologiczna..\nNo nie. Przeciętny Jankes emituje np. ponad 17 ton Co2 rocznie (przy emisji naturalnej 600 kg),\nCzyli gdyby nagle wysiedli ze swoich SUVów i zajęli się zbieraniem korzonków na zupę, to … by pewnie korzonków zabrakło\nTylko pytaniem zasadniczym jest ile z tych 17t pochodzi ze źródeł, które można zastąpić zmniejszając ślad ekologiczny bez zmniejszania jakości życia. Część z tego wyniku to będzie konsumpcja, którą można i nawet należy ograniczyć w ich przypadku ze względów zdrowotnych, a część to rezultat produkcji energii, który raz, że spadnie po ograniczeniu konsumpcji, a dwa, może zostać wyeliminowany po wprowadzeniu gospodarki zeroemisyjnej.\nZaKotem napisał(a): No to jest właśnie dylemat ultrasów ekologistycznych - depopulacja i ograniczenie konsumpcji nigdy nie występują razem poza przypadkiem wojny, najlepiej ludobójczej.\nTo dla nich żaden dylemat. Tylko logiczny wniosek - w celu "ochrony planety" należy przeprowadzić ludobójstwo. I przecież się z tym poglądem wcale nie kryją...\nCytat: Najgorszy jest mix zachodniej technologii i medycyny z tubylczymi etosami rozrodczymi.\nBłędne rozumowanie. To nie są rzeczy niezależne. Etos rozrodczy wynika wprost z poziomu technologii i medycyny.\nCytat: Przeciętny Jankes emituje np. ponad 17 ton Co2 rocznie\nA ile emituje zanieczyszczeń?\n17.12.2019, 15:23 (Ten post był ostatnio modyfikowany: 17.12.2019, 15:30 przez Sofeicz.)\nJakoś tacy muzułmanie nie rezygnują ze swoich etosów rozrodczych bytując we Frabcji, Belgii czy Niemczech (no może trochę).\nCytat: [quote pid='730953' dateline='1576482335']\nPoszukajmy - w sumie tyle, co nic\n"Every year, the United States generates approximately 230 million tons of "trash"-about 4.6 pounds per person per day.\nLess than one-quarter of it is recycled; the rest is incinerated or buried in landfills."\nFajny stok narciarski\n17.12.2019, 22:14 (Ten post był ostatnio modyfikowany: 17.12.2019, 22:14 przez Żarłak.)\nOd dziesięciu lat wzrost jest niewielki. Największy wzrost wystąpił w latach 80. W roku 1990 produkowali więcej na osobę niż obecnie.\n17.12.2019, 22:51 (Ten post był ostatnio modyfikowany: 17.12.2019, 22:53 przez Sofeicz.)\nNo nie wiemy, bo wykres kończy się na 2014.\nPoza tym widać na wykresie kilka dołków (np. ten z połowy lat 70. - kryzys paliwowy)\n18.12.2019, 08:11 (Ten post był ostatnio modyfikowany: 18.12.2019, 08:11 przez lumberjack.)\nSofeicz napisał(a): No nie. Przeciętny Jankes emituje np. ponad 17 ton Co2 rocznie (przy emisji naturalnej 600 kg),\nTo tylko zbieractwo. Gdyby wszyscy nagle zajęli się łowiectwem, to by tam zaraz zwierząt nie było i mielibyśmy jakieś wojny domowe ludojadów\nŻarłak napisał(a): Od dziesięciu lat wzrost jest niewielki. Największy wzrost wystąpił w latach 80. W roku 1990 produkowali więcej na osobę niż obecnie.\nI tak jest stopniowo w coraz większej ilości krajów na świecie. Pisał też o tym Pinker\n18.12.2019, 20:44 (Ten post był ostatnio modyfikowany: 18.12.2019, 20:44 przez Żarłak.)\nSofeicz napisał(a): No nie wiemy, bo wykres kończy się na 2014.\nMaleje lub stagnuje. Tak jak pilaster pisze, że pisał. A trzeba wziąć pod uwagę fakt, że jeszcze na dobre nie wzięli się za tę dziedzinę. Kiedy już zdecydują się pójść w pomniejszanie odpadów, to rezultat zrobi wrażenie.\nTabelka 35 stronica 55.\nlumberjack napisał(a): To tylko zbieractwo. Gdyby wszyscy nagle zajęli się łowiectwem, to by tam zaraz zwierząt nie było i mielibyśmy jakieś wojny domowe ludojadów\nAno właśnie. A jeszcze wycinka drzew na opał.. generalnie im prymitywniejsza technologia, tym bardziej obciąża środowisko. Jedyne co sprawiało, że w przeszłości było czyściej to wynikający z poziomu technologii limit wielkości populacji.\n19.12.2019, 16:35 (Ten post był ostatnio modyfikowany: 19.12.2019, 16:37 przez Gawain.)\nZdolność przetwarzania surowców i dostęp do energii byly równie ważne. Ludzie nie potrafili skutecznie impregnować surowców bio. A te siłą rzeczy, były biodegradowalne, albo chociaż neutralne dla środowiska. Do wytworzenia czegoś trwalszego potrzeba było energii i drogich surowców impregnujących, jakichś smół, dziegciów, terpentyn czy czegoś w tym stylu. Podejrzewam, że jakby ktoś wcześniej wpadł na pomysł budowy pieca podobnego do tych pierwszych wytapiajacych hurtowo żelazo dobrej jakości to by limit populacji nie odgrywał takiej roli, tylko najzwyczajniej w świecie nastąpiła by totalna deforestacja i ewentualne przeróbki pieca do wytwarzania, węgla drzewnego i innych pochodnych. Co w konsekwencji doprowadziłoby do istnego rozpieprzu środowiskowego. Jeszcze jakby któryś cwaniak nauczył się wytwarzać aluminium odpowiednio wcześniej (podobno jakiś cwaniak w starożytnym Rzymie wytworzył "lekkie srebro" to co dopiero później...) To rozwałka w poszukiwaniu surowców i rozbudowa infrastruktury hutniczo-dostawczej zrobiłaby rozwałkę jak przemysł w XIX I XX wieku w rejonach przemysłowych. Psradoksem jest, że dzisiaj jest czyściej dlatego z że i outsourcing i zasoby są pozyskiwane z zadupi. No a nasz kochany przemysł jest efektywniejszy i mniej energochłonny, a co za tym idzie czystszy. Niemcy czy Francja najlepszymi przykładami. Mają mnóstwo taniej energii a cały syf produkcyjny mają poza krajem, sobie zostawiając specjały. Stan środowiska dzięki temu jest u nich zadowalający.\nGawain napisał(a): Podejrzewam, że jakby ktoś wcześniej wpadł na pomysł budowy pieca podobnego do tych pierwszych wytapiajacych hurtowo żelazo dobrej jakości to by limit populacji nie odgrywał takiej roli, tylko najzwyczajniej w świecie nastąpiła by totalna deforestacja i ewentualne przeróbki pieca do wytwarzania, węgla drzewnego i innych pochodnych. Co w konsekwencji doprowadziłoby do istnego rozpieprzu środowiskowego. Jeszcze jakby któryś cwaniak nauczył się wytwarzać aluminium odpowiednio wcześniej...\nPodejrzenia Gawaina są bezpodstawne. Wynalazki, technologie nie zmieniają cywilizacji kiedy się pojawią, ale na odwrót. Pojawiają się (tzn. masowo się pojawiają) wtedy kiedy cywilizacja się zmienia. O ile można sobie wyobrazić wiele róznych alternatwnych historii politycznych, to nie da się stowrzyć alternatywnej historii rozwoju technologicznego. Alternatywnej, tzn takiej wktórej różne rodzaej technologii i gałęzie przemysłu rozwijają się w innej, niż znana kolejności.\n22.12.2019, 00:30 (Ten post był ostatnio modyfikowany: 22.12.2019, 00:45 przez Gawain.)\nCała innowacyjność pieców do wyrobu żelaza w nowożytności opierała się na tym, że palenisko oddzielono od komory topienia rudy. Równie dobrze można było wpaść na to w epoce brązu jak i w XVII wieku. Po prostu ktoś się w końcu na szlakę, koks i konieczność kowania wkurwił, bo trzeba się było narobić, żeby żelazo do czegokolwiek się nadawalo. Pomysł banalnie prosty. Wystarczył kawał rury glinianej albo kawał kanału, który doprowadzał same gorące gazy do rudy a reszta zanieczyszczeń zostawała w palenisku. Dzięki tej banalnej innowacji okazało się, że żelazo jest wielokrotnie czystsze na starcie, można było bawić się w tanie żeliwo a stal stała się o wiele lepszej jakości. To nie wymagało powstania nowych technologii, ale ulepszenia sposobu produkcji. Maszyna parowa powstała za Herona. Znaczy się była wcześniej niż była wykorzystana. W pilastrowym świecie więc istnieć nie może, bo jest aberracją, która się pojawiła, w innej, niż znana kolejności. Aluminium takoż. Rakiety bojowe, kompas, sztuka drukarska... Pojawiały się w różnych momentach istnienia różnych cywilizacji. Bo to potrzeba matką wynalazku i żadnego bezwzględnego determinizmu nie ma i nie było. Rzymianie potrafili robić tafle szkła, podczas gdy później znano tylko gomółki. Jest tego sporo, zwłaszcza w starożytności.\nPozostając w temacie, fajna zajawka artu o antywzrostowcach:\nDbanie o planetę - Europa coraz bardziej dokręca śrubę a Azja a szczególnie typu Indie walą wywrotki śmieci d rzek. Azjatów jest tyle że starania europy są mniej niż kroplą w morzy ich syfienia nawet na tle samych indi.\nCo z tego że my zadbamy jak tamci zasyfią ją tysiąc razy szybciej niż my odłożymy papierek. Już nie mówiąc o ciężkim przemyśle jaki i tak jest coraz mnie szkodliwy ale znowu w krajach cywilizacji zachodniej a nie 3 świata.\nStrona ToTemat - artykuły i filmy\nAktualny czas: 08.12.2021, 02:19 Polskie tłumaczenie © 2007-2021 Polski Support MyBB


Skup książek Trójmiasto - Antykwariat Evos\nAlbumy i czasopisma\nBiotechnologia, technologia żywności\nInstytucje i systemy polityczne\nArchitektura - pozostałe\nFotografowanie ludzi, akt i portrety\nŻeglarstwo regatowe i turystyczne\nLITERATURA OBYCZAJOWA, EROTYCZNA ROMANSE\nliteratura obyczajowa zagraniczna\nLiteratura obyczajowa polskia\nUSA, MEKSYK, KANADA\nPędzelki, paletki, kubki na wodę\nPapier biurowy, ksero\n» Skup książek Trójmiasto\nSkup używanych książek Trójmiasto\nNie masz już miejsca na półkach i postanowiłeś sprzedać część swoich książek? Szukasz punktu skupu używanych książek w Trójmieście? Nie wiesz gdzie sprzedać książki w Gdańsku? Poszukujesz miejsca gdzie oddasz stare książki w Gdyni? Jesteś w dobrym miejscu. Mamy dla ciebie idealną ofertę skupu książek. Z nami już nie musisz biegać po mieście szukając stacjonarnego antykwariatu, możesz sprzedać to co zalega ci na półkach, bez ruszania się z miejsca, cały proces przebiegnie online.\nJesteśmy zainteresowani pozycjami dla młodzieży, bajkami dla dzieci, poezją i literatura piękną. Skupujemy również poradniki, , komiksy, kryminały, książki popularnonaukowe, kucharskie, opowiadania osadzone w świecie fantasy i science-fiction. Nie kupujemy książek obcojęzycznych, encyklopedii, słowników i podręczników szkolnych.\nCały proces skupu używanych książek jest bardzo prosty na adres skupksiazek@antykwariatevos.pl wysyłasz listę książek, na której umieszczasz tytuł, autora i rok wydania książki. My wyceniamy książki i wysyłamy ci e-mail z ceną. Jeśli cena jest dla ciebie satysfakcjonująca umawiamy odbiór książek.\nPrzedstawiona oferta skupu używanych książek dotyczy mieszkańców całego Trójmiasta. Skupujemy stare książki od mieszkańców Sopotu, Gdańska i Gdyni. Cały proces przebiega online i nie musisz już szukać miejsca gdzie sprzedasz swoje książki stacjonarnie. Z nami zrobisz miejsce na półkach i zdobędziesz finanse na nowe pozycje do twojej biblioteczki.\nProgram lojalnościowy - regulamin\nSkup książek Wrocław\nSkup książek Warszawa\nSkup książek online Szczecin\nSkup używanych książek Zielona Góra\nSkup książek Katowice


Trwają remonty kamieniczek - Bolesławiec - istotne.pl\nTrwają remonty kamieniczek\nfot. UM Bolesławiec Na dofinansowanie prac z budżetu Gminy Miejskiej Bolesławiec przeznaczono 1 577 000 zł.\n2013-07-17 11:54 istotne.pl Redakcja urząd miasta, rynek, kamienica, renowacja\nW Bolesławcu trwają remonty kolejnych kamieniczek przyrynkowych. To efekt dotacji na prace konserwatorskie przy obiektach wpisanych do rejestru zabytków. Z budżetu miasta przeznaczono 1 577 000 zł na dofinansowanie prac konserwatorskich, restauratorskich lub robót budowlanych.\nRemonty realizowane są w ramach programu „Nowa Starówka”, przejętego przez Radę Miasta w 2006 r. Jednym z etapów programu jest remont kamienic przyrynkowych, którego zakres został podzielony na dwie części: remont więźby dachowej i pokrycia dachowego oraz remont elewacji, detali kamiennych, detali architektonicznych i uzupełnienie ubytków. Wykonanie przez wspólnotę remontu więźby dachowej i pokrycia dachowego to warunek uzyskania dofinansowania remontu elewacji.\nDotacje na prace konserwatorskie przyznane zostały również dwóm parafiom. Parafia Rzymskokatolicka pw. Wniebowzięcia NMP i św. Mikołaja przy ul. Kościelnej otrzymała dotację na zadanie „Ratunkowy remont dachu budynku Caritas przy ul. Kościelnej”. Zaś Parafia Rzymskokatolicka pw. MBNP przy pl. Zamkowym realizuje w tym roku zadanie „Remont wieży z wymianą blachy ocynkowanej na miedzianą”.


Magiczne Atelier: 05/01/2013 - 06/01/2013\nKońcówka pracowitego miesiąca\nDługi weekend majowo-czerwcowy w mojej pracowni uważam za rozpoczęty.\nWczoraj wieczorem odebrane zostało ostatnie majowe zamówienie.\nPrzez najbliższe kilka dni będę odpoczywała i ogarniała wielki bałagan jaki w maju w swoim roboczym pokoiku zrobiłam.\nA potem.... Znów do maszyny :)\nA poniżej owo ostatnie zamówienie majowe. Prezent na pierwszą rocznicę ślubu.\nMiały być lalki, miała być para - innych wymogów nie było :)\nTak oto powstał mój pierwszy tildowy mężczyzna ;) I jego piękniejsza połowa.\nI jak się spodobają?\nDługiegoooooo i słonecznego weekendu Wam życzę :*\nAutor: Agata o 14:14 20 komentarzy:\nEtykiety: anioł/angel, lalki/dolls, pokój dzieciecy, przytulanki, szycie/sewing, tilda


2 aktywne routery w domu - sposób podłączenia? - Sieci komputerowe - dobreprogramy - forum\n2 aktywne routery w domu - sposób podłączenia?\nszostak123 (szostak123) Styczeń 26, 2017, 12:25po południu #1\nMam pewien problem. Otóż na tą chwile posiadam w domu jeden router aktywny + jeden w zapasie.\nÓw router dostarcza mi internet w całym domu (Internet w Neti 10mb). Niestety jestem zmuszony przenieść jeden komputer w inne miejsce, gdzie dostępne jest tylko gniazdko telefoniczne.\nTutaj pojawia się pytanie: Czy jeżeli podłącze do kolejnego gniazdka telefonicznego drugi router, to czy nie będzie on kolidował z pierwszym?\nKaisuM (KaisuM) Styczeń 28, 2017, 10:55rano #2\nszostak123 (szostak123) Styczeń 28, 2017, 10:55rano #3\nW takim razie czy istnieje inny sposób podpięcia czegoś/coś/cokolwiek do gniazdka, aby uniknąć prowadzenia kabla przez znaczną część domu?\nMyślałem również nad kartą Wi-Fi do komputera, ale obawiam, że może to odbić się na wydajności i stabilności łącza w komputerze.\nAgaton (Agatonster) Styczeń 28, 2017, 10:55rano #4\n2 routery w domu\nroobal (roobal) Styczeń 28, 2017, 10:55rano #5\nIstnieje, jeśli jeden z routerów posiada wbudowany AP, który może działać jako klient, to routery można podłączyć bezprzewodowo. Jakbyś napisał co to za routery (modele), to bym Ci napisał, czy u Ciebie tak się da, czy nie.\nszostak123 (szostak123) Styczeń 28, 2017, 10:56rano #6\nAktualnie działający router to Netgear DG834Gv5.\nDrugim jest Pirelli P.DG A4000G Annex A.\nDodatkowo chciałbym się dowiedzieć, gdzie mogę sprawdzić, który z routerów posiada mocniejszą antenę (instrukcje nie podały takiej informacji)?\nWyczytałem w sieci, że router Netgear posiada wymienną antenę, niestety w moim routerze wynika z tego, że antena jest zamontowana na stałe.\nNiestety żaden z tych routerów nie może pracować jako AP Client. Jeśli nie chcesz ciągnąć kabla, to możesz dokupić wspomnianą kartę WiFi, lub dodatkowy punkt dostępu, który może pracować w trybie klienta.\nszostak123 (szostak123) Styczeń 28, 2017, 10:57rano #8\nNiestety żaden z tych routerów nie może pracować jako AP Client. Jeśli nie chcesz ciągnąć kabla, to możesz dokupić wspomnianą kartę WiFi, lub dodatkowy punkt dostępu, który może pracować w trybie klienta. Pozdrawiam!\nNiestety ciągnięcie kabla jest mi nie na rękę i tymczasowo niemożliwe. Możecie polecieć mi w rozsądnej cenie odbiornik wifi (karta, bądź usb)?\nCenowo do 50-80zł.\nWspomnę tylko to co pisałem wcześniej, czyli, że w owym miejscu w telefonie zasięg jest na “pograniczu”.\nroobal (roobal) Styczeń 28, 2017, 10:58rano #9\nW żadnym poście o tym nie wspominałeś. Jeśli masz słaby sygnał, to może to stanowić problem z obiorem sygnału przez kartę. Najlepiej porób pomiary sygnału jakimś laptopem, możesz wykorzystać do tego program NetStumbler, czy InSSIDer. Może jeszcze takie rozwiązanie Ciebie zainteresuje http://tplink.com/pl/products/?categoryid=206


Rozpuszczalne nici medycyna estetyczna | Kosmetyczka Bielsko-Biała\nZależy ci na długotrwałym efekcie? Wyglądaj młodziej i atrakcyjniej bez ciągłych wizyt w gabinecie kosmetycznym. Wystarczą ci nici rozpuszczalne.\nGłówne efekty tego zabiegu to lifting skóry, wygładzenie zmarszczek, odmłodzenie skóry, nawilżenie skóry, spłycenie porów oraz wymodelowanie poszczególnych okolic twarzy. Niewątpliwą zaletą tego zabiegu jest jego długotrwały efekt, który utrzymuje się nawet do 2 lat. Rozpuszczalne nici wprowadzane są do skóry za pomocą cienkich igieł i gwarantują praktycznie natychmiastową poprawę wyglądu.\nSkontaktuj się z naszym gabinetem już dzisiaj.


Kombinować czy nie?! - Wizaz.pl\nKombinować czy nie?!\n2009-12-20, 18:19 #1\nPrzeglądałam sobie dziś sporo wątków na metamorfozach i pomyślałam, że i ja założę swój. Jeszcze miesiąc temu byłam platynową blondynką, ale za bardzo na tym cierpiały moje włosy. Wrzucam moje obecne fotki (świeżutkie, sprzed 5minut ;p) I moje pytanie brzmi: czy pozostać przy tym złotym blondzie czy może zaryzykować ciemny blond a może nawet jasny brąz?\nMój naturalny kolor to średni blond, przy obecnym kolorze odrostów prawie nie widać, jedynie pod światło.\n2009-12-20, 20:40 #2\nDot.: Kombinować czy nie?!\nbardzo ładny kolor. jaka to farba? takiej szukam\n2009-12-20, 20:46 #3\nWella Safira kolor "Tygrysie oko".\nAle muszę powiedzieć, że z początku lekko wpadał w rudawy, znajomi nazywali go miodowym (taki ciemny miód połyskujący).\n2009-12-20, 20:49 #4\nja mam podobny blond taki złocisty i wygląda bardzo naturalnie osobiście widziałabym Cię w jakimś ładnym brązie ale to tylko moje zdanie\n2009-12-20, 21:42 #5\nwłaśnie brązik mnie kusi i to strasznie\n2009-12-21, 10:40 #6\nŁadnie by odbijał kolor Twojej cery spróbować zawsze możesz oby nie był za ciemny\n2009-12-21, 11:30 #7\na jak Wam się podobam w takim kolorku? Wydaje mi się, że złociste odcienie gryzą się z moją cerą\n2009-12-21, 12:21 #8\nMyślę, że ten kolor, kóry teraz masz jest bardzo naturalny i mi się podoba\nWyślij prywatną wiadomość do banaalbanaan\nZnajdź więcej postów banaalbanaan\n2009-12-21, 13:48 #9\nW tym "tygrysim oku" Ci ładnie\n2009-12-21, 15:42 #10\nmnie się w takim bardziej podobasz\nmam bardzo podobną cerę i też mam wrażenie że złociste trochę się 'gryzą'\n2009-12-21, 15:49 #11\nmoim zdaniem próbuj z jasnym brązem może jakiś lekkawy karmelek?\nobecnie ladny kolor masz na włosach, do popielatego blondu raczej juz nie wracaj =)\n2009-12-21, 17:25 #12\nA moim zdaniem wlasnie lepiej by Ci byloby w chlodnym kolorze.\n2009-12-21, 21:13 #13\nchyba zaryzykuje z kolorem "blond" z garnier colour&shine bo blond w rzeczywistości jest dosyć ciemny. Nie chcę od razu trwałej farby w takim kolorze. Zobacze najpierw na "zmywalnej" chociaż wiem, że nie zmyje się do końca.\nDziękuję Wam za porady i czekam na więcej\n2009-12-22, 11:41 #14\nMoim skropmnym zdaniem twoja uroda idealnie współgrałaby z jakims srednim, chłodnym odcieniem blondu, bo ciemny kolor moze byc dla Ciebie zbyt przytłaczający\n2009-12-22, 13:10 #15\nA ja proponuje średni brąz Ewentualnie bardziej platynowy blond.\n2009-12-22, 13:29 #16\ntyle, że rozjaśnianie bardzo mi niszczyło włosy. Odrosty były bardzo widoczne. Ale daję foto z września/października w jasnym blondzie dla porównania.\n2009-12-22, 14:20 #17\nto z 1go postu to rewelacja - ślicznie ci w tym tygrysim oku, lepiej niż w tych jasnych i lepiej niż na tej przeróbce\n2009-12-22, 16:51 #18\nTak jak myslalam, zdecydowanie lepiej Nie dla Ciebie jakies miodowe czy inne sloneczne kolorki. Chcesz ciemniejszy odcien? Ok ale tez w chlodnej tonacji.\nZreszta wlosy tez mozna regenerowac. Sama mam bardzo jasne farbowane i generalnie staram sie je regenerowac i nie farbowac calosci tylko odrosty.\n2009-12-22, 19:20 #19\ntak super mogą byc jeszcze ciut ciemniejsze\n2009-12-22, 19:24 #20\nNie! W tym kolorze Ci bardzo ładnie. Nie przyciemniaj włosów ewentualnie możesz rozjaśnić troszkę ale nie zmieniaj koloru na platynę Pozdrawiam.\n2009-12-23, 23:41 #21\nmysle ze pasowałby Ci odcień chłodnego brązu - nawet taki ciemniejszy, byleby nie za ciemny .\n2010-08-19, 11:57 #22\nDziewczyny nie zakladam nowego watku bo po co skoro jeden juz mam. Ponownie zwracam sie z do Was z prosba o pomoc\nMam ochote na jakas zmiene, zastanawiam sie nad brazem, ale naleze do bladolicych i ciekawa jestem czy nie bylby to za duzy kontrast?\nWrzucam zdjecia terazniejsze\n2010-08-19, 22:48 #23\nGoldiko - jesli koniecznie chcesz cos zmieniac - to ja z brazem bylabym ostrozna - mozesz "zgasnac"... a moze karmelowe blondy? dodaje zdjecie ciekawego karmelka\n2010-08-20, 09:34 #24\no nie- ten kolor odpada\n2010-08-20, 09:48 #25\njednak dofarbowalam tylko odrosty ale kolor mimo ze robiony ta sama farba co poprzednio wyszedl ciemniejszy, pewnie wyplucze sie po kilku myciach\n2010-08-20, 13:00 #26\nnie podobaja mi sie Twoje odcienie blondu, ja bym zrobila jakis karmel. Twoje wlosy chyba nie lubia blondu...\n2010-08-20, 13:26 #27\noj, nie, żaden karmel, ciepłe, rudawe odcienie wogóle do autorki nie pasują moim zdaniem najlepszy jakiś chłodny blond, może coś zblizonego do naturalnego odcienia włosków?\n2010-08-20, 13:41 #28\nA moze kup srebrny szampon i sprobuj troche ten swoj blond ochlodzic? Jesli chcesz czegos ciemniejszego - popielaty blond wygladalby dobrze (jakis na poziomie 7). Excell 10 9.13 albo 7.13 wyszlyby ciemno ale dosc naturalnie 7.13 wlasciwie wpadalby w braz, chyba, ze przetrzymasz dluzej niz 10 minut to nawet ciemniej. Jesli bys wziela farbe oznaczona braz na pewno wyszlaby bardzo ciemno i niekoniecznie bylabys zadowolona.


Najważniejsze wiadomości na temat budowy ekranów typu LED, sposobie ich działania i przykładowych wykorystaniach. | mgsonline.pl\nSubmitted by addmean on Mon, 11/30/2020 - 21:23\nWybierając się na koncert czy imprezę sportową wielu kibiców miało problem, że siedząc w którymś z odległych rzędów niewiele mogło zobaczyć. Ze wsparciem dzisiaj przychodzą nowoczesne metody wyświetlania obrazów, a zaliczają się do nich na przykład panele LED. Technologia ta od jakiegoś czasu jest ogromnie popularna, stało się tak dlatego, że ceny tych sprzętów znacznie się zmniejszyły, stając się tym samym dostępne dla dużo większej ilości klientów.\nPanele LED wykonuje się w dużej ilości rozmiarów.\nCzekamy na Ciebie! Więc jesteśmy w serwisie (http://www.skomat-fotowoltaika.pl/fotowoltaika-tarnow/) - oto świeże posty pełne interesujących informacji są już gotowe. Musisz jedynie kliknąć w link.\nMają one budowę panelową, więc bez żadnego problemu da się je łączyć w większe sekcje, dając tym samym na możliwość na obsłużenie nawet największych wydarzeń. Panele LED często są używane właśnie na największych imprezach sportowych czy koncertach, lecz można je także spotkać w czasie targów, wystaw i konferencji. Bardzo chętnie właściciele różnych obiektów wykorzystują takie ekrany również w celach informacyjnych, przykładowo na dworcach czy w marketach, są one bardzo wygodne w użytkowaniu i niezastąpione jeśli chodzi o wyświetlanie treści.\nJedną z podstawowych zalet ekranów LED jest jednolity poziom świecenia w różnych warunkach oświetleniowych (ekran led). Znaczenia nie ma, czy świeci słońce, czy też panuje absolutna ciemność - w obu tych przypadkach ekran LED bardzo dobrze będzie spełniał swoje zadanie, bo diody nie są wrażliwe na zmiany światła. W panelach wykorzystywane są wydajne diody, które mają bardzo wysoką jasność, dzięki czemu obraz jest świetnie widoczny nawet z większej odległości. Ekrany LED, tak samo jak telewizory, składają się z pojedynczych pikseli.\nAranżacja tej strony zaintrygowała Cię? A zawarte przez nas informacje? Jeśli tak, to zachęcamy do następnego tekstu. Tam znajduje się szalenie ciekawa treść (https://www.logintrade.pl/aukcje-elektroniczne).\nW skład każdego będą wchodzić trzy kolorowe diody, zielona, niebieska i czerwona, i zmieniając natężenie ich światła dostaje się ostateczny kolor piksela który widzi odbiorca. Każdym pikselem można sterować niezależnie, przez co da się przy pomocy takich ekranów emitować dynamiczne, szybko zmieniające się obrazy, np. ekran led. Sterowanie panelami LED jest bardzo proste, w zasadzie wszystko można wykonać przy pomocy specjalnego oprogramowania na komputerze czy laptopie.


Koronawirus - zbiór przemyśleń w świetle ostatnich wydarzeń | Strona 137\ni zaczynamy 34 nowe przypadki zakażeń koronawirusem (SARS-CoV-2) w Polsce. Lubelskie x9, śląskie x6, kujawsko-pomorskie x4, pomorskie, wielkopolskie, małopolskie, warmińsko-mazurskie x3, świętokrzyskie, podkarpackie, zachodniopomorskie x1. Łącznie 1085 przypadków, z czego 15 osób zmarło. 15 zgon w Polsce - Koszalin, 67 lat\nMarudziara • 2 miesiące temu\nMoja babcia rozmawiała wczoraj ze swoim bratem i mówiła: oj, siedze sama, syn mi zakupy robi, ojoj, siedzę sama... A potem do tego wujka przychodzi ktoś i mówi, że widział Bożenę na mieście. No borze liściasty... Bez komentarza. I super. Ja jeszcze nie byłam na twitterze. Najbardziej martwi mnie to, że posłowie nie chcą iść do sejmu. Nie muszą być tam wszyscy, można ograniczyć dziennikarzy. Posłów jest przecież 460 w sejmie. Jęczą, żeby zrobić głosowanie online. Za co oni te pieniądze dostają / kradną, za siedzenie w ciepełku? Zostali wybrani też na złe czasy. Jakoś Duda nie boi się jeździć po kraju dudabusem.\nbo Duda prowadzi kampanię pod płaszczem pandemii, taka prawda. A ja się tym posłom trochę nie dziwię, przecież mogą być tam osoby chore, w ciąży, czy z mega obniżoną odpornością. Z drugiej strony, nie rozumiem podnoszenia wielkiej afery, skoro w normalnym trybie też mają w dupie te obrady, przychodzą, jak mają czas i traktują to chyba jako okazję do plotek. Nawet jak jest głosowanie nad ważnymi ustawami, to często gęsto wielu z nich nie ma.\nDuda bez sensu jeździ po kraju na niebezpieczne, w tej chwili spotkania.\nA posłów też jestem w stanie zrozumieć. Każdy się boi o siebie.\n2392|2 miesiące temu\nTo jest kolejna okazja do szmuglowania. Nie podoba mi się to.\nCzekam na ten stan wyjątkowy. Bo jeśli mamy już takie ograniczenia, to jakie kolejne wprowadzą, gdy będziemy mieli tysiące zakażonych?\nEDIT: kikś: W Rwandzie mężczyzna złamał zasady kwarantanny i poszedł na ryby. Zjadł go krokodyl. (KARMA!!!)\n5322|2 miesiące temu\nTo jest kolejna okazja do szmuglowania. Nie podoba mi się to. Czekam na ten stan wyjątkowy. Bo jeśli mamy już takie ograniczenia, to jakie kolejne wprowadzą, gdy będziemy mieli tysiące zakażonych? EDIT: kikś: W Rwandzie mężczyzna złamał zasady kwarantanny i poszedł na ryby. Zjadł go krokodyl. (KARMA!!!) :D\nczytałam o tym w Rwandzie!!!\nwiem, ze to nie jest zabawne, ale jednak... bawi\nczytałam o tym w Rwandzie!!! :serce: wiem, ze to nie jest zabawne, ale jednak... bawi xD\nNo ja się zaczęłam śmiać... 😁\nJa myślałam , ze to żart jak to przeczytałam\n2817|2 miesiące temu\nZałamałam się myśleniem ludzi u mnie na wsi... Byłam dziś w sklepie i 2 kobiety kłóciły się o termin komunii, większość matek chce przełożyć komunię, na "jak będzie bezpieczniej", a jest kilka szurnietych, które nie chcą przełożyć, bo im dzieci ze strojów wyrosną i jak będą wyglądać na zdjęciach... Tak, bo najważniejsze się zdjęcia, walić zdrowie, walić wszystko byle tylko mieć ładne zdjęcia....\nA propos jeszcze tego głosowania w Sejmie, na które nie chcą iść posłowie...\nOni nie chcą do Sejmu. Ale my na wybory mamy iść? Żarty.\n@gulonica no są takie ameby.\ngulonica • 2 miesiące temu\nLepiej żeby wyrosły ze strojów niż się przekręciły przez ich durnote.\n6091|2 miesiące temu\nA propos jeszcze tego głosowania w Sejmie, na które nie chcą iść posłowie... Oni nie chcą do Sejmu. Ale my na wybory mamy iść? Żarty. @gulonica no są takie ameby.\nCo do wyborów - moim zdaniem typowa gra pod publikę, jeżeli sytuacja się pogorszy do wyborów IMO na pewno nie dojdzie, a to całe zamieszanie z tym, że nie chcą ich przełożyć, to typowe odwracanie uwagi. Klasyczne zachowanie PISu .\nCo do wyborów - moim zdaniem typowa gra pod publikę, jeżeli sytuacja się pogorszy do wyborów IMO na pewno nie dojdzie, a to całe zamieszanie z tym, że nie chcą ich przełożyć, to typowe odwracanie uwagi. Klasyczne zachowanie PISu :D.\nKlasyczne zachowanie polityków... To samo robi opozycja, która walczy mega słabo o elektorat PiS-u.\nbo to walka z wiatrakami\nnowy raport dot. testów\nz stad: https://docs.google.com/spreadsheets/d/1ierEhD6gcq51HAm433knjnVwey4ZE5DCnu1bW7PRG3E/htmlview?usp=sharing# wynika, że w ciągu doby + 3226\ttestów\nnowy raport dot. testów z stad: https://docs.google.com/spreadsheets/d/1ierEhD6gcq51HAm433knjnVwey4ZE5DCnu1bW7PRG3E/htmlview?usp=sharing# wynika, że w ciągu doby + 3226\ttestów\nMało, mało. Mam wrażenie, że może ta epidemia minie prędzej czy później, ale korona będzie dalej w powietrzu krążyła.\nZgony przez koronę w tym roku: 22 020\nZgony przez zwykłą grypę: 113 840\nDane na 11:45 dziś... dotyczące całego świata.\nmały edit, co do zgonów\nMinisterstwo Zdrowia wycofuje ze statystyk zgon 71-latka we Wrocławiu. Jak się okazało, mężczyzna jednak nie był zakażony koronawirusem SARS-CoV-2.\nŁącznie w Polsce 14 zgonów spowodowanych zakażeniem koronawirusem SARS-CoV-2.\nartykuł na temat sankcji grożących za nieprzestrzeganie nowych zasad. Wrzucałam już link do profilu na fb, ale pojawił się rozszerzony artykuł.\n@marudziara wiem, że ty byłaś zainteresowana.\nhttps://www.dogmatykarnisty.pl/2020/03/kary-za-naruszenia-rozporzadzenia-covid-19/?fbclid=IwAR3pQgQtjr3J8mAKpPRkekX-b4h73ty4kv7t57ksR7BMF9VUJYL0LXJ8P3Y artykuł na temat sankcji grożących za nieprzestrzeganie nowych zasad. Wrzucałam już link do profilu na fb, ale pojawił się rozszerzony artykuł. @marudziara wiem, że ty byłaś zainteresowana.\n890|2 miesiące temu\ndziewczyny, zastanawia mnie jedna kwestia. Od tygodnia planowaliśmy, że jutro pojedziemy do mojego chłopaka na wieś - jego dom stoi pusty, jego rodziców nie ma, więc nikogo byśmy na nic nie narażali. Tam jest podwórko, więc spokojnie można wyjść na dwór i nacieszyć się słońcem i co ważniejsze, świeżym powietrzem. Rozmawiałam dzisiaj z koleżanką i mówiła mi, że mamy uważać, bo możemy dostać karę za bezpodstawne przemieszczanie się? Powiem Wam, że się zdziwiłam. I stąd pytanie, czy tak naprawdę jest? Czy nie możemy tam pojechać i spędzić kilku dni?\ndziewczyny, zastanawia mnie jedna kwestia. Od tygodnia planowaliśmy, że jutro pojedziemy do mojego chłopaka na wieś - jego dom stoi pusty, jego rodziców nie ma, więc nikogo byśmy na nic nie narażali. Tam jest podwórko, więc spokojnie można wyjść na dwór i nacieszyć się słońcem i co ważniejsze, świeżym powietrzem. Rozmawiałam dzisiaj z koleżanką i mówiła mi, że mamy uważać, bo możemy dostać karę za bezpodstawne przemieszczanie się? Powiem Wam, że się zdziwiłam. I stąd pytanie, czy tak naprawdę jest? Czy nie możemy tam pojechać i spędzić kilku dni? :O\nPrzeczytałam, dość pobieżnie co prawda, artykuł od @wenkka, ale jestem prawie pewna, że nie ma podstawy, aby Was karać, tym bardziej że nikogo nie narażacie.\nnie ma podstawy. w przypadku kontroli mówicie, że żyjecie we wspólnym pożyciu to po pierwsze, po drugie rozporządzenie nie przewiduje ograniczeń w ruchu prywatnym samochodem, o ile osoby mają wspólny cel podróży, tj. praca, wolontariat lub inne konieczne potrzeby. Wasza jest inna konieczność, mówicie albo po prostu, ze jedziecie odpocząć (zdrowie psychiczne) albo że nie wiem, w domu trzeba kwiaty podlać...\npolicja ma wystarczająco dużo roboty, raczej nie zainteresuje ich jeden samochód na drodze z dwoma osobami.\nnie ma podstawy. w przypadku kontroli mówicie, że żyjecie we wspólnym pożyciu to po pierwsze, po drugie rozporządzenie nie przewiduje ograniczeń w ruchu prywatnym samochodem, o ile osoby mają wspólny cel podróży, tj. praca, wolontariat lub inne konieczne potrzeby. Wasza jest inna konieczność, mówicie albo po prostu, ze jedziecie odpocząć (zdrowie psychiczne) albo że nie wiem, w domu trzeba kwiaty podlać... :P policja ma wystarczająco dużo roboty, raczej nie zainteresuje ich jeden samochód na drodze z dwoma osobami.\ndziękuję @wenkka tak czułam, że to jakieś wyolbrzymienie i ludzie nakręcają panikę. Jestem spokojniejsza\n1 132 133 134 135 136 137 138 139 140 141 142 218