Zawartość cukru w cukrze - Felietony - Artykuły | Wędkarstwo | RYBIE OKO\nRybie Oko/Artykuły/Felietony/Zawartość cukru w cukrze\nWarto czasem sięgnąć do filmoteki, do polskich komedii, odnaleźć w satyrze z tamtych lat odniesienie do dzisiejszej rzeczywistości. Ośmieszanie paranoi byłego systemu okazało się niestety równiż wizją futurystyczną. Dziś mierzymy zawartość mięsa w mięsie, sera w serze, mleka w mleku.\nZa namową znajomych kupiłem kiedyś wędliny w sklepie „eko”. Wydałem 5 dych i zjadłem wszystko w 2 dni. Co to był za smak...\nDowiadujemy się z różnych publikacji, że w szynce, która kosztuje 16zł/kg połowa to woda. Że nie da się wyprodukować sera i sprzedawać go za 11zł/kg. Że 100% sera w serze musi kosztować minimum 20zł. Papier toaletowy 50 groszy za rolkę jest 2 razy cieńszy i mniej wydajny niż ten po 1 zł.\nZmieniłem podejście do wydawania pieniędzy. Skoro połowę zakupionej szynki czy sera wyrzucam, bo psuje się w 2 dni w lodówce, to ile płacę? Drugie tyle. Za szynkę 32zł, za ser 24zł/ za papier 1 zł. A jaki towar dostaję? Byle jaki, niedobry, niezdrowy. Tanio znaczy drogo. A ile wydam na starość na lekarstwa jak się od tego pochoruję? Lepiej nie myśleć, bo bólu głowy dostaję jak tylko pomyślę ile wyniesie ta moja emerytura.\nNie stać mnie więc na szynkę za 16zł, kupuję za 30zł minimum. Smaczne, pachnące, zdrowe, za te same pieniądze co pospolite badziewie. Nie stać mnie na buty w CCC za 100zł, stać mnie za to na buty firmy „ECCO” za 400zł. Nie stać mnie na bluzę o nazwie polar o właściwościach bluzy z bawełny, za 100zł, kupuję prawdziwy polar Adidas za 300zł. Nie dość, że trwałe, to wygodne, ładne, „oddychające”. Komfort za te same pieniądze.\nWędkarstwo dla mnie składa się z wielu czynników. To wartości przyrodnicze, towarzyskie, zdrowotne, czasem smakowe i cena. No właśnie, ile wydaję? Otóż, przeciętnie jeżdżę 60 razy w roku. Wydaję około 4000zł (mam nadzieję że małżonka nie przeczyta tego felietonu). Z tych pieniędzy 10% to zezwolenia za wędkowanie (opłata, składka , licencja, jak zwał tak zwał). 400zł to 3 opłaty okręgowe, członkowska + parę „dniówek”. Reszta to głównie paliwo, motele. Amortyzacji samochodu, olejów, opon już nie liczę, choć spokojnie mógłbym dodać 1000zł rocznie jak nie więcej za te ok. 15 tys km , które przejeżdżam „na ryby”. Wychodzi jasno, że koszt dniówki to ok. 70 zł, z czego licencje to 10%. Chętnie zamieniłbym połowę kosztów paliwa na licencję, bo cóż to za różnica? Żadna. Gdyby lepsze łowiska były bliżej, gdybym mieszkał nad Sanem albo gdybym łowił na Wiśle Wilka to spokojnie mogę kupić licencję roczną. Czy te opłaty są drogie? Jak widać nie, bo sprzedają się „na pniu”. Ile mógłbym dodać pieniędzy do licencji dzienne, gdybym nie musiał daleko jeździć? Łatwo policzyć, że spokojnie 25 zł "bez mrugnięcia okiem". Liczby nie kłamią. Konkretny przykład? Proszę bardzo. Jadę na Turawę z kolegą, wydaję na paliwo 60zł, a pod nosem mam 3 zaporówki ale bez ryb (wyłącznie ze względu na nadmierną eksploatację wędkarską). Moglibyśmy zaoszczędzić po 30zł "na łeb" i zapłacić dniówkę na "naszej" zaporówce.\nWędkarstwo dla większości jednak łączy się z łowieniem ryb, o których to wielu działaczy zapomniało. Nie neguję wartości spacerów, lepiej jednak to wykonywać w pobliskim parku, z dziećmi i małżonką, za to bez wędki. Zdrowe i też pożyteczne:-)\nZajmijmy się jednak kosztami złowienia ryby.\nChciałbym złowić łososia. Gdzie mam szansę i gdzie najtaniej? Na Parsętę, Słupię czy Regę? Nieeee.... Tam muszę pojechać ze trzy razy (średnio) żeby złowić jedną rybę, na kilkudniowe pobyty i wydać na jeden pobyt około 1000zł, razem powiedzmy 3000 zł za jedną rybę. Taniej do Skandynawii czy Kanady, bo wyda się 3600zł a złowi 15 dużych łososi. A inne wartości – przyroda, brak siatek i kłusoli czynią wędkarstwo w Polsce drogim hobby. I stresującym.\nIle powinien wziąć okręg Słupsk za licencje w pierwsze 3 dni stycznia? Stówę za dzień? A może 150? Chętni będą, a kasa by się przydała, co nie?\nI tak jest ze wszystkimi rybami, ze wszystkimi wodami. Za mało zarabiamy, żeby płacić 200zł za byle co. Nie stać nas – wędkarzy – na tanie składki czy licencje. Może za 50 lat, ale nie teraz, bo jesteśmy za biedni. Za biedni na bylejakość w sklepie i nad wodą.\nChcę złowić pstrąga. Jest kilka rzeczek na Jurze. Jeżdżę więc kilka razy, zanim złowię wymiarowego pstrąga. I oczywiście wypuszczę. Wydam 300zł na koszty paliwa itp. Jeden pstrąg za 300zł. Lepiej wydać 3000 zł za granicą i złowić w tydzień 100 pstrągów. Taniej. A najważniejsze, że się połowi ryby, a nie liczy wyłącznie na łut szczęścia. Łut szczęścia przyda się żeby łowić pstrągi nie tylko 50-60cm, ale żeby zdarzył się 70-tak.\nMój znajomy zbankrutował bo był krótkowidzem. Widział złotówkę na dłoni, a nie widział 100zł leżących na ziemi. Gdybyśmy nawet stracili część pustych bezrybnych wód razem z częścią członków stowarzyszenia - mięsiarzy, to za czym płakać?\nCzy wędkarze i nasze władze założą wreszcie okulary i zainwestują w kalkulatory? Może by tak panowie prezesi PZW na spółkę z panami redaktorami zaczęli przekonywać wędkarzy że tanio to znaczy drogo i byle jak. A drogo to znaczy taniej i dobrze, to może byłaby szansa na rybne wody, pieniądze na ochronę i zagospodarowanie. Internauci tego za was nie zrobią.\nGdyby dawniej pomyślano nad zmianą statutu na stowarzyszenie wyższej użyteczności, to zamiast „sępić” złotówkę od członków na „Łopuszną” wpłynęłoby po 100zł z ich podatków. Ośrodek by się wyremontowało, a cóż by znaczyło „przytulić” przy okazji tą złotówkę z każdej stówy? Czy ktoś by to w ogóle zauważył?\nMam nadzieję was, internauci przekonałem, albo przekonywać nie trzeba. Co zrobią inni, nie wiem, może zainwestują wreszcie w okulary i kalkulator. Może trzeba im zafundować 10 deko prawdziwej szynki, 10 deko prawdziwego sera, ukroić kromkę swojskiego chleba ze swojskim smalcem ze skwarkami. A może, panowie prezesi, kupicie sobie to sami, zjecie na kolację i popijecie herbatą słodzoną cukrem ze stuprocentową zawartością cukru. I następnego dnia te same siły, ten sam czas co poświęcacie na konserwowanie bylejakości i fikcji prowędkarskiej działalności , poświęćcie na dobre zmiany, na tworzenie rzeczy prostych . Zamiast trudnych i skomplikowanych. I zobaczcie wasze i nasze 100zł leżące na ziemi a nie złotówkę w dłoni.\nZgadzam się ze wszystkim i wszystkimi, ale swoje dodac muszę. Mieszkam na tzw Ścianie Wschodniej, w naszym kole w dobrych czasach było siedmiuset członków, zostało trzystu. Czy pozostali przestali wędkować??- nie , po prostu nie wykupuja karty bo nie mają za co , a łowią. Łowia również ci, co nigdy wędkarzami nie byli, łowia na wędki i sieci, bąki i inne wynalazki. Lowią i będą łowić, bo niekiedy tylko to zjedzą dzieci co tata złowi.Nie straszna im policja czy komornik, bo w domu tylko stara wersalka i stół.\nPrzykra to prawda, ale taka ona jest i dopuki taka sytuacja w kraju będzię, nie bedzie ryb w naszych wodach.Na nic tu umoralnianie,podwyższanie składek, wymiany prezesów, a o szynce za 40 złkg to lepiej nie wspominaj.\nNie wolno usprawiedliwiać złodziejstwa biedą. Złodziejstwo nie jest rozwiązaniem życiowych problemów. Jest patologią, którą trzeba tępić. Nieważne, czy jest to kradzież ryb, portfeli czy samochodów.\nDość już zresztą tej demagogii na temat biedy. Kłusują także ludzie których stać i na samochód, i na paliwo, i na markowe ubranka i na drogi sprzęt. Kłusują nie z głodu. Mają po prostu skazę charakteru. Czegoś im brakuje, by można ich nazwać normalnymi ludźmi. Taka jest prawda.\nKtoś, kto nie opłaca składek i dalej łowi jest takim samym złodziejem jak ten z siatą. Kradnie innymi metodami. I trzeba być głupim, by to akceptować - kradną NASZE.\n(też z tzw. „ściany wschodniej”)\nCukier w cukrze.\nTomku i Andrzeju, broń Boże nikogo nie chciałem usprawiedliwiać, może niezbyt jasno wyraziłem swoje myśli. Chciałem pokazać gdzie wypływają nasze ryby , i że wyższe składki nic tu nie zmienią, wręcz pogorszą sytuację.\nSorki, bardzo żal mi głodujących, ale tak samo mogą iść do sklepu i ukraśc coś z półki jak ryby z wody. Jak ktoś z głodu ustrzeli dzika to go ścigają za kłusownictwo i z rybami jest tak samo. Jeżeli kogoś nie stać na hobby to go nie uprawia. Hobby to nie praca, życie, hobby to przyjemność, zbytek tych co ich stać. Jak ktoś nie ma na grę w kręgle to po prostu nie gra, nikt mu za darmo tego nie da. Jeżeli ktoś bardzo chce łowić ryby i np. ich nie zabierać, nie mam nic przeciwko aby np. młodzieży do lat 15 dać zezwolenie za złotówkę. Nie ma sprawy, dociepnę się. Starsi niech zbierają puszki - nie chcę ich sponsorować.\nCzyli z diagnoza. Trafione.\nAle nie z terapia.\nDlaczego chcesz (teoretyczne) pieniadze uzyskane z wyszych skladek powierzyc ludzim, którzy myla sie w kazdej swojej decyzji przez ostatnie 16 lat? Dlaczego uwazasz ze kiedykolwiek przejrza na oczy? Dlaczego sadzisz, ze wielka organizacja - ani scentralizowana, ani zdecentralizowana - moze skutecznie te pieniadze zainwestowac i w konsekwencji poprawic rybostan, skoro przez 16 lat wszystko jedzie w dól jak po równi pochylej? Sahare chcesz podlewac?\nW przedsiebiorstwie za takie jego prowadzenie rada nadzorcza dawno by zarzad odwolala, albo przedsiebiorstwo by upadlo...\nTo sie wszystko musi rozgrywac nie na poziomie ZO czy ZG, ale w samorzadach. Gminach, powiatach. Ci ludzie musza poczuc, ze mozna by miec w tym interes, bo na ich terenie znajduje sie fajne jezioro czy rzeka, nad która przyjada ludzie i wykupia licencje. Nie jacys prezesi czy wiceprezesi do spraw zawilych, lecz powierzchownych.\nA ja się nie zgadzam z jednym...\nZ tym mianowicie, że "upowiatowienie" wód cokolwiek zmieni na lepsze. A wręcz przeciwnie.\nMam przykład z naszego podwórka. Moje miasto kupiło od syndyka staw - zbiornik p-poż po upadłym zakładzie pracy. Niekiepski zbiornik, ponad 5 ha. Zwróciliśmy się do Prezydenta Miasta z wnioskiem o udostępnienie tegoż zbiornika do potrzeb wedkarzy. Otrzymaliśmy z UM odpowiedź, że i owszem, bardzo chętnie, ale za skromną opłatą - rocznie około 35 tys zł. Bez żadnej gwarancji, ze choć złotówka trafi do tej wody z powrotem w postaci zarybienia.\nKilka lat temu ten sam UM wszedł w posiadanie ośrodka wypoczynkowego (dotychczas dzierżawionego przez prywatnego właściciela) położonego nad leśnym stawem. Wędkarzom wstęp już wzbroniony. Co ciekawe - gdy staw był w rękach prywatnego dzierżawcy, nasze koło zarybiało go ze swoich pieniędzy, zaś wędkarze mogli z niego korzystać (wprawdzie w sposób ograniczony, ale jednak).\nA kilkanaście lat temu ten sam UM zamknął przed wedkarzami staw znajdujący się w centrum miasta.\nByć może tam, gdzie samorządy mocno stawiają na agroturystykę przekazanie im wód coś by i pomogło. Na większości terenu kraju wedkarze traktowani byliby jak dojne krowy, z których można ściągnąć trochę kasy...\nPodaję diametralnie inny przykład. Pod Poznaniem, jest gmina Tarnowo Podgórne. Gmina bogata jak diabli i zawdzięcza to między innymi obecnemu politykowi PO, Waldemu Dzikowskiemu. Gdy był jeszcze burmistrzem tej gminy, wydzierżawił dla gminy od ARSP jezioro Lusowo. Dowcip tkwi w tym, że zapłacił za nie dwa razy więcej niż można było. Otóż, "firmą" podbijającą cenę, było PZW. Kuriozum sytuacji polegało też na tym, że ta gmina mogła wykupić całe PZW, razem z przybudówkami. Było to więc podskakiwanie pajaca, któremu się wydawało, że cos może. Nie zdawał sobie ten pajac sprawy, że co najwyżej może gminę pocałować w żyć. A gmina udostępniła jezioro dla wszystkich zameldowanych w gminie a także członkom PZW spoza gminy. I to jest ta przepaść jaka dzieli głupka od człowieka rozsądnego. Tak więc to, co napisał Kuba, nie jest tak całkowicie pozbawione sensu. Może byc tylko żal, że takich gmin w Polsce raczej szukać ze świecą.\nTylko taki "niepolski"...\nIle bowiem znasz gmin o bezrobociu wynoszącym 6% i średnim dochodzie na głowę mieszkańca 3 tys. pln.?\nJak za jakieś 50 lat średnia krajowa będzie w okolicach tych parametrów, to możemy pogadać...\nTomku, nie zrozumiałes podtekstu. To co zaprezentowałem, to oczywiście nienormalne w polskich warunkach. Gmin o podobnych parametrach jak Tarnowo Podgórne, jest w Polsce zapewne kilkanaście. Do tego trzeba jeszcze znaleźć ludzi o horyzontach Waldego, którzy na taki numer pójdą. Ale też nalezy w tej analizie uwzględnić zachowanie drugiej strony. Takich buraków jak ekipa z Okręgu poznańskiego to zapewne tak samo trudno poszukać jak te gminy. Na szczęście fryzjer odszedł w niesławie wraz z dyrektorem biura i jest nowy Prezes, któremu życzę wszystkiego najlepszego w naprawianiu Okręgu. Kolega Musiał udowodnił juz po kilku tygodniach, że jak się chce to można i tak trzymać kolego Musiał. Następny ruch, to spuścić z woda dyrektora Kuligowskiego, najlepiej raz i ostatecznie. Byle nie do Warty, szkoda rzeki.\nMy tu o samorządach i wodach, a ty jak zwykle o ZO Poznań... Jeszcze chwila i będzie jak w kawale o Jasiu, któremu się wszystko kojarzyło\nA więc nawiąż już bez podtekstó do pomysłu przekazania wód samorządom i wyraź swoją opinię.\nNie przypuszczałem Tomku, że tak prostej pointy nie zrozumiałeś. Dla mnie jest zupełnie obojętne, kto będzie gospodarzem wody i komu ja będę płacił. Ważne jest aby był to gospodarz z jajami a nie z wydmuszkami. Kuba ma sporo racji, w tym co napisał i tylko nalezy miec nadzieję, że samorządy zrozumieją, że dobrze zagospodarowane wody, mogą być źródłem przychodu dla gmin. Te zjawiska zaczną sie nasilać i przestaną być tylko efemerydami. Stanowi to wyzwanie dla stowarzyszenia, które byc może zaowocuje zmianą optyki i działania. Przytaczając przykład z Tarnowa Podgórnego, to konfrontacja z tym, co Ty napisałeś . U Ciebie "hamulcowym" był wg Twej opinii zarząd gminy czy miasta, u mnie władze stowarzyszenia. Jak więc widać, wszystko zależy tylko od człowieka a nie od miejsca jego zasiadania. W końcu idioci lub ludzie o małej wyobraźni, nie są przypisani do miejsc.\nRyszardzie, ile jeszcze znasz takich Tarnowów Podgórnych, które zrobiły gest w kierunku wędkarzy? Będę upierał się, że nikt nie zadba o nasze interesy lepiej niż my sami - o ile będziemy chcieli. Żaden wójt, starosta, prezydent, premier ani Ojciec Dyrektor.\nTomku, to nie jest kwestia gestu włodarzy gminy w kierunku wędkarzy. Gmina to nie towarzystwo charytatywne. Dzisiejsza gmina, to powinno być sprawnie zarządzane przedsiębiorstwo. Tak też postąpili w Tarnowie Podgórnym, wychodząc z założenia, że jezioro ma służyć wszystkim mieszkańcom gminy. Tym łowiącym i tym nie łowiącym. Sprawa jest o tyle istotna, że jezioro dotknęła klęska, w postaci przyduchy /podobno/ letniej i ponad 80% populacji ryb padło. Sprawa nie jest do końca wyjaśniona i zapewne nie będzie. Dzisiaj to wcześniej martwe jezioro, tętni życiem. Pojawiły sie nawet gatunki, o których już dawno zapomniano. Tyle gwoli uzupełnienia informacji. Przechodząc do meritum. Tomku, mnie jest zupełnie obojętne, kto będzie użytkownikiem wody. Nie jest mi natomiast obojętne, jak ten nadzór będzie wyglądał. Jeśli będą to podmioty, które będą lepiej to robić, niż np. PZW, to pierwszy podniosę rękę, aby wodę odebrac stowarzyszeniu do którego należę grubo ponad 30 lat. Bo nie zależy mi na interesie stowarzyszenia, tylko zależy mi na wodzie. Niestety zbyt dużo ludzi nadal uważa, że interes stowarzyszenia jest tożsamy z dobrem wody i takie poglady jak Kuby czy moje, są dla nich wystarczającym powodem, aby na nas nałożyć anatemę i ogłosić szkodnikami. I może sie Ci nie podobać, moje zdanie, ale go nie zmienię. Wystarczająco dużo widziałem złego w pracy stowarzyszenia a rokowania wcale nie nastrajają optymistycznie. Od kilku dobrych lat, z uporem maniaka, zwracam uwagę na archaiczne zapisy statutowe. Na źle sformułowane preferencje. Jeśli ktoś nadal uważa, że główne zadania stowarzyszenia, to rozwój wędkarstwa, sportu i działalnosci rybackiej, to ja przepraszam. To jest wyraz nieodpowiedzialności rodem z socjalistycznej utopi. Albo zostaniemy stowarzyszeniem grupującym ludzi o większej świadomości ekologicznej, dla których nadrzędnym celem stanie się dobro wód a dopiero wtórnym czerpanie pożytków z możliwością uprawiania wędkarstwa, albo wylądujemy w lamusie historii z piętnem idiotów, którzy wyjałowili polskie wody. Na razie wychodzi na to, że to ja jestem idiotą i myślę całkowicie nieodpowiedzialnie, czego dowody doświadczyłem na tym forum.\nBardzo słusznie, moim zdaniem, napisałeś, że:\n"...to nie jest kwestia gestu włodarzy gminy w kierunku wędkarzy. Gmina to nie towarzystwo charytatywne. Dzisiejsza gmina, to powinno być sprawnie zarządzane przedsiębiorstwo. Tak też postąpili w Tarnowie Podgórnym, wychodząc z założenia, że jezioro ma służyć wszystkim mieszkańcom gminy."\nIle kosztuje korzystanie z wędkowania w tym jeziorze przez mieszkańca gminy, który ma na to ochotę?\nIle gmina zarabia na tym, że z jeziora korzystają mieszkańcy gminy, którzy chcą sobie połowić ryby?\nJakie korzyści uzyskuje gmina ze środków wydatkowanych na dzierżawę jeziora i na gospodarowanie w jeziorze?\nPisząc o gminie, jako o sprawnie zarządzanym przedsiębiorstwie, pisałem oczywiście o całokształcie jej działalności, a nie drobnym wycinku, jakim jest całkiem spore jezioro. Opłata jest taka sama dla wędkarza z PZW i mieszkańca gminy, nie należącego do PZW, a wynosi około dwudziestu czy trzydziestu złotych na rok. Ile gmina na tym zarabia? Niby proste pytanie a odpowiedź wcale nie taka prosta. Problem w tym, ze gmina zarabia nie tylko na sprzedaży zezwoleń, które wnoszą ileś tam pieniędzy do kasy gminnej. Gmina zarabia także pośrednio na innych wpływach a związanych z udostępnieniem tegoż jeziora dla szerokiego ogółu. Czy nie pozostawia pieniędzy w gminie wedkarz, kupujący tam wiktuały, napoje, czy inne rzeczy. Kupuje je także dla swoich dzieciaków czy żony, która jedzie razem z nim na ryby. Oczywiście, że tak, w postaci podatków pośrednich. Działają wypożyczalnie sprzętu wodnego /prywatne/, które z racji swej działalności odprowadzają podatek lokalny. I tym się różni mentalność włodarzy gminy od mentalności prostego działacza PZW. Bo dowcip polega w szerokości spojrzenia, tak aby widzieć to, czego inni nie chcą dostrzec. Jakie korzyści uzyskuje gmina? Jest to oczywiste. Ceny działek skoczyły o ponad 50%, na dzień dzisiejszy. Oprócz tego nastąpiła znaczna aktywizacja mieszkańców gminy. Zamiast iluś tam bezrobotnych, którym trzeba by było wypłacać zasiłek, maja przedsiębiorców, płacących podatek dochodowy od osób fizycznych. Jednym słowem, zgodnie ze starym powiedzeniem, pieniądze leżą na ulicy. Problem w tym, że nie każdemu się chce po nie schylić, albo nie każdy jest na tyle pracowity, żeby je tam dostrzec.\nI tu kłania się przykład z drugiego bieguna. Zbiornik Nyski czyli Głębinów. To było Eldorado sandaczowe, jakich było mało w Europie. I nie jest to żadna przesada. Było wodą trudną dla przeciętnego wędkarza, ale gdy sie nauczyło czytać tą wodę, można tam było się nałowić do bólu. Niekontrolowana i grabieżcza eksploatacja wody, przez wędkarzy a jeszcze bardziej brygady rybackie PZW, plus powódź w 1997 roku, spowodowała, że ta woda stała się całkowicie przeciętna i niezbyt interesująca. Najpierw zniknęli rybacy a potem zaczęli znikac wędkarze. Dzisiaj Głębinów, jako wioska, jest senny i niemrawy, jakże inny niż kilka lat temu. Pozamykane sklepiki, zubożona wypożyczalnia sprzętu pływającego, marazm. Gdy zniknął magnes, który przyciągał, zniknął i klient, jakim był wędkarz. I to jest to o czym pisze Tomek Płonka, o czym pisze Andrzej czy ja. Na wędkarstwo należy patrzec szerzej, a nie tylko przez pryzmat kawałka wody i ile narybku tam wciepnięto. A póki co, takie jest postrzeganie wędkarstwa przez włodarzy stowarzyszenia. I nie byłbym sobą, gdybym nie dołożył swojej cegiełki i nie zadał pytania. A co zyska polskie wędkarstwo, w wymiernych pieniądzach, z tytułu wprowadzonych zmian statutowych, w zakresie sportu kwalifikowanego. Ile więcej przybędzie nam od tego ryb lub strażników pilnujących wody? Pewnie się dowiem, że jestem złośliwcem i starym pierdzielem\nNie zawiodłeś mnie w żadnym punkcie Twojej wypowiedzi.\nOd początku opisu sytuacji w tej gminie odnosiłem wrażenie, że wreszcie znalazłeś miejsce, w ktrym realizowane są szczytne założenia realnego socjalizmu przyobiecane jeszcze przez towarzyszy "Tomasza" i "Wiesława".\nTakie pojmowanie gminy jako "przedsiębiorstwa" jakie zaprezentowałeś realizuje tęsknoty za "przedsiębiorstwem socjalistycznym", które zapewniało swoim pracownikom socjal od początku pracy do "grobowej deski".\nSposób osiągania "dochodów" opisany przez Ciebie przypomina też znaną triadę PRL-u, którą tworzyły kopalnie, elektrownie i huty. W kopalniach wydobywano węgiel, który spalano w elektrowniach żeby wytworzyć energię, używaną później w hutach do wytopu stali, której używano do wydobywania węgla, który spalano w elektrowniach .... Do tego "interesu" dopłacano sowicie i do dziś dopłacamy.\nTak w tej gminie. Wydaje pieniądze z podatków na zakup (przepłacony dwukrotnie) jeziora, na zagospodarowanie rybackie, na ratowanie po wystąpieniu przyduchy, po to żeby uzyskiwac pieniądze z podatków, które przeznaczy potem na zagospodarowanie jeziora, żeby uzyskać "jakiś" przychód z podatków, które potem ....\nZnam się nieco na funkcjonowaniu przedsiębiorstw i nie mieści sie w ramach racjonalnego funkcjonowania rezygnacja z oczywistego źródła przychodów z inwestycji (ROI - return on investment). Skoro gmina zainwestowała w jezioro, ma bogatych mieszkańców przy niskim bezrobociu i mogłaby osiągać przychód z udostepniania jeziora do wędkowania za przynajmniej 5 - 10 zł dziennie, a bierze 20-30 zł rocznie to nie jest to żadne gospodarowanie, żadne "przedsiębiorstwo".\nPostępowanie takie to co najwyżej rodzaj "kiełbasy wyborczej" rozdawanej za publiczne pieniądze przez gminnych "włodarzy", uprawiających ją jak prywatny folwark. Na taką przynętę łatwo złapać roszczeniowego "homo sovieticus", który za "faceta z jajami" uznaje tego, który doprowadza do socjalistycznego rozdawnictwa. I imponuje mu wschodnioeuropejskie, nuworyszowskie utracjuszostwo, łaskawość urzędnicza podobna łaskawości książęcej. Zresztą takich idących na lep zasiłków i rozdawnictwa oraz "silnej ręki" niestety w Polsce nie brakuje.\nPoza Polską, a właściwie licznymi środowiskami w Polsce, podobne poglądy znajdują posłuch w niektórych, poswieckich okolicach dawnej NRD, na Białorusi, a najbardziej w Korei, tej Północnej, oczywiście.\nMasz racje, Ryszardzie, że prawdziwy gospodarz patrzy szeroko, wykorzystuje posiadane możliwości, różnicuje prowadzoną gospodarkę, osiąga maksymalne, możliwe efekty w istniejących warunkach.\nO takich gospodarzach w PZW piszę wciąż, o miejscach, w których działają, o sposobach podejmowania decyzji, o szansach na ich zaistnienie. Zderzam sie w tym z zapiekłym poszukiwaniem prawdziwych czy wyimaginowanych patologii, z masochistycznym podkreślaniem jak to jest źle, jakby od tego cokolwiek mogło się zmienić. Oraz z roszczeniowym oczekiwaniem robienia czegoś dobrego od tych, uważanych za nieudaczników.\nNic nie może sie zmienić od oczekiwania zmiany postępowania ze strony ludzi, których jednocześnie odsądza się od czci i wiary. Musisz się zdecydowac, Ryszardzie, czy ludzie w zarządach PZW nadają się do czegokolwiek czy nie. Skoro się nie nadają to przestań zgłaszać oczekiwania pod ich adresem, żeby zrobili cokolwiek dobrego. Staraj się ich zastąpić, jeżeli potrafisz. Zastąpić sam lub takimi ludźmi, którzy są w stanie dobrze prowadzić gospodarkę wędkarską. I wsparcie dla nich przez innych ludzi w PZW i poza PZW. Ja tak robię i na razie nieźle to wychodzi.\nZ tej przyczyny uważam Cię za roszczeniowego, złośliwego, starego pierdziela, skoro tak masochistycznie dopominasz się epitetów. Z powodu tego, że zamiast namawiać ludzi, wędkarzy, do wprowadzania pozytywnych rozwiązań ciągle odwracasz ich uwagę w stronę cierpiętniczego mnożenia przeszkód.\nNatomiast co do działalności sportowej - warto spojrzeć na nią szerzej. Moje zdanie, którego nie zmieniam od dziesięcioleci, jest takie, że sport jest niewykorzystywanym prawie narzędziem promocji wędkarstwa. Tylko co tu promować? Skoro wedkarze uznają promowanie łowisk przy pomocy sportu, z racji braku racjonalnego zorganizowania tych łowisk, za "szkodliwe", bo istotnie zwiększające presję na łowiska wykorzystywane do organizowania zawodów.\nInaczej mają się sprawy z normalnymi łowiskami, które chętnie przyjmują wędkarzy, dla których, podobnie jak dla okolicy, zawody wędkarskie są istotną promocją. Maciej Wilk oferował dostęp do dzierżawionego przez siebie łowiska na Wiśle do rozegrania zawodów ogólnopolskich. Nieodpłatnie. Nie sądzę, żeby działał wbrew własnemu interesowi.\nFunkcjonowanie PZW jako podmiotu sportowego, uznanego przez polskie władze, reprezentującego Polskę w CIPS, umożliwiło sprowadzenie w dolinę Sanu Mistrzostw Europy w zeszłym roku. Pomogło w nawiązaniu bliższych więzi z okolicznymi gminami, których mieszkańcy żyją po części z ruchu turystycznego wokół wędkarstwa, zwłaszcza "poza sezonem". Te Mistrzostwa przyniosły niespodziewane dochody "przed sezonem" wielu ośrodkom turystycznym. Sprawiły, że zaaczęły się one nastawiać na przyjmowanie wędkarzy. To tworzy przychylną atmosferę wokół wędkarstwa. Podnosi prestiż wędkarstwa w społeczności. Ułatwia funkcjonowanie wędkarskiego zagospodarowania wód.\nPrzed Mistrzostwami i po nich wielu wędkarzy z Europy odwiedziło łowisko na Sanie. Podniosło przychody z łowiska, zorganizowanego przez ZO PZW. Promocja łowiska sprawiła, że w tym roku już w styczniu sprzedano wszystkie roczne licencje. Z dochodów z tego łowiska utrzymywani są strażnicy. Zasoby tarlaków z tego łowiska dają przychód okręgowi z hodowli narybku w jego własnych ośrodkach hodowlanych oraz narybek do własnych zarybień.\nZamknięcie łowisk przed Mistrzostwami ograniczyło presję w czerwcu, przesunęło początek sezonu rzezi lipieni o trzy tygodnie. To pozwoliło łowić lipienie do jesieni, a nie tylko do lipca, jak w zwyczajnych, nienormalnych sezonach.\nSport samoistnie nie jest sprawczą przyczyną konkretnych efektów. Najwyżej w zakresie organizacyjnym, aktywizującym ludzi, ujawniająym i zachęcającym aktywnych. Dlatego jest finansowany ze srodków organizacyjnych i zewnętrznych, dodatkowych, a nie pochodzących z puli na zagospodarowanie wód.\nAle, jak napisałeś, dobry gospodarz całościowo patrzy na swoje gospodarstwo. Wykorzystuje dostępne środki. Również takie, które mogą zwiększyć efektywność działań. Nie pozbywa się pochopnie zakresów działania, kóre mogą być korzystne.\nTylko musi to być przedsiębiorstwo normalne, a nie "socjalistyczne".\nDokładnie taką przewidywałem odpowiedź i moje przeczucie, mnie nie zawiodły. Jest takie powiedzenie, że największym przeciwnikiem poprzedniego systemu jest jego były największy zwolennik. Sadzę więc, że Twoje zabarwienie polityczne, to klasyczny róz z domieszką czerwieni i próbą zmiany na niebieski. Ten socjalistyczny twór, o którym sie wyrażasz z taką pogardą jest od kilku ostatnich lat najbogatszą gminą w Polsce i jednorocznym budźetem, mógłby wykupić ten chocholi twór jakim jest PZW. I co dziwne, ma się dobrze. Gdyby stowarzyszenie, zwane PZW znajdowało sie w takiej samej kondycji finansowej, wynikającej z dobrego gospodarzenia, to prawdopodobnie, tez by się miało dobrze. Jak się ma, każdy widzi. Tylko półgłup i idiota ekonomiczny jest zwolennikiem maksymalizacji zysku za wszelką cenę. To ma tyle wspólnego z gospodarką wolnorynkową, co ma wspólnego działalnośc PZW z jaką kolwiek gospodarka. To popyt i podaż wyznaczają cenę, którą musi zaakceptować zarówno sprzedający jak i kupujacy. Teraz rozumiem założenia łowiska specSAN, żałosne. Prawie sie popłakałem ze śmiechu, gdy kompletny laik, na odległośc szacuje, ile mogłaby gmina wyciągnąć za jeden dzień wędkowania na jeziorze. Jesli tacy analfabeci będą decydowac o przyszłości wędkarstwa w Polsce, to miej nas w opiece Święty Rybeuszu i Ojcze Dyrektorze Szczupaku. Zapewne sie nie pomylę, jesli stwierdzę, że Twoje doświadczenie jako prywatny przedsiębiorca jest żadne i stąd pisanie takich bzdur. Nie przejmuj sie tym, w Polsce wszyscy na wszystkim sie znają i nie należysz do wyjatków. Zapewne jesteś takim samym doskonałym lekarzem i mechanikiem samochodowym. Pozostawmy gminę ze swoimi problemami i swoim "rozdawnictwem", zapewne nadal sobie będzie dobrze radzić i osiagac przychody, zgodnie z przyjetymi załozeniami budżetowymi.\nW swoim klasycznym zacietrzewieniu i spełnieniu sie aby mi maksymalnie przywalić, oczywiście nie zwróciłeś swej uwagi na inne informacje. Zysk maksymalizuje sie tam, gdzie jest na to szansa i możliwość. Jeśli ze sprzedaży zezwoleń można było osiągnąć kilkanaście tysięcy złotych, a ze sprzedaży innych dóbr, w sposób powiązany pośrednio i bezpośrednio z jeziorem, można było ściągnąć kilkadziesiąt czy kilkaset tysięcy, to .....Ocenę pozostawiam czytajacym, jak określic człowieczka, który widzi tylko te kilkanaście tysięcy. I tak samo jest w naszym kochanym stowarzyszeniu, Tu socjalizm ma się dobrze a nawet rozwija. Nadal głosi sie głupoty w rodzaju konieczności prowadzenia racjonalnej gospodarki rybackiej /rybackiej a nie wędkarskiej/ na wodach stowarzyszenia, jak to miało miejsce za czasów poprzedniego idola, mojego szanownego interlokutora, czyli Edwarda Szalonego zwanego Śląskim. Nadal jako usprawiedliwienie na działalność rybacką jest to, ze ci ludzie stracili by pracę. Tylko nikt nie wspomina, że są to zakłady pasożytujące na 600 tysięcznej rzeszy składkowiczów. Jak dotychczas nigdzie sie nie zetknąłem z materiałami, z których by jednoznacznie wynikało, że stowarzyszenie /podkreślam stowarzyszenie, a nie pojedyńczy członkowie stowarzyszenia/ ma konkretne i znaczące przychody z działalności zakładów rybackich PZW. O tym, ze materiał zarybieniowy pochodzący z ośrodków zarybieniowych stowarzyszenia, jest droższy, jest tajemnicą poliszynela.Usprawiedliwieniem na wyższą cenę jest podobno jego wyższa jakość. Podobno, jak mówią z uśmiechem, ludzie z branży. Aby nie być posądzonym o chachulenie, proponuje zainteresowanym serfowanie po internecie na stronach producentów materiału zarybieniowego i porównanie cen. A jeszcze ciekawsze wnioski mozna wyciągnąć gdy sie porówna ceny materiału zarybieniowego od producentów litewskich czy słowackich. Głowa się lasuje. Ale po co ja to piszę, przeciez jestem artefaktem minionego systemu a w PZW od szesnastu lat jest prowadzona racjonalna i efektywna gospodarka finansowa .\nFajnie, ze przywołałeś "wielki sukces" Mistrzostw Europy na Sanie. Pomijając porażkę zespołu Polski I i osobistą kierownika lodowiska, to ekipy miedzynarodowe raczej nie dopisały, poza Słowacja i Czechami. Z krajów o dużej tradycji wędkarstwa muchowego, pojawiło sie kilkanaście osób i to raczej jako indywidualne a nie przedstwiciele federacji tych krajów. Jak więc widzisz, znacznie sie różnimy w ocenie tego "olbrzymiego" sukcesu, o którym nie wspomniała żadna wększa gazeta czy redakcja TV w kraju. Ot takie ME dla sierściuchów podwórkowych o znaczeniu lokalnym. Ale ja sie nie pytałem o ME na Sanie, tylko o bezpośrednie dochody z tytułu ustanowienia PZW związkiem sportowym. Ile siana wpłynęło do kasy? A może jest odwrotnie? Może to kosztuje i to sporo. I już na zakończenie, czy przynależność do Polskiej Konfederacji Sportu, polskiego związku sportowego PZW, skutkuje nadrzędnością przepisów Ustawy o sporcie kwalifikowanym nad Statutem stowarzyszenia? Czy może mieć zastosowanie przepisów Ustawy o sporcie kwalifikowanym np w kwesti zwołania Zjazdu zwyczajnego PZW nie na podstawie Statutu Związku lecz na podstawie Ustawy o sporcie kwalifikowanym? Moja interpretacja przepisów, wynikających z przywołanej Ustawy, potwierdza moje obawy, co do utraty autonomicznosci stowarzyszenia na rzecz Konfederacji.\nOczywiście znowu w żadnym miejscu mnie nie zaskoczyłeś.\nPozostań sobie przy Twoich północnokoreańskich poglądach na gospodarkę, ichtiologię itp., pozostań przy Twoich opiniach o różnych rzeczach, na których znasz się "najlepiej".\nMam nadzieję, że za namową Tomka ograniczysz się do chodzenia na ryby, bo przynajmniej tym nie spowodujesz wiekszej szkody.\nMam nadzieję, że nie zapomniałes wysłać swojemu wodzowi życzeń z okazji urodzin, które obchodził wczoraj. Niech nam świeci wiecznie, nie zachodzace słońce wielkiego narodu, Kim dzong Il. Jeśli idzie o chodzenia na ryby, to pozostaw decyzję w moim ręku, to nie przymus, jak to niektórzy traktują. Co zaś dotyczy opinii o Tobie i Twoich pogladach, to mogłem sie zapoznac z opiniami innych osób, między innymi na PW i jakoś tak sie składa, że sa podobne do moich, ale to chyba czysty przypadek Zwłaszcza w kwestii odpowiadania na konkretne pytania\nPrzepraszam forumowiczów RO za konwencję polemiki, narzuconą przez mojego interlokutora, której dałem się niestety ponieść\nżyczeń dyktatorom i utopistom, w tym również Twojemu wodzowi, o którego urodzinach pamiętałeś skrupulatnie i nie zapomniełes przypomnieć o nich innym, wraz z należnym peanem na cześć.\nCiekawe miejsce sobie znalazłeś do szukania opinii o moich wypowiedziach. Na PW nie dyskutuję. A jeden z nielicznych rozumnych i fachowych ludzi wystepujących - Czez - ostatnio odniósł się dosadnie do poziomu panującego na portalach, w tym na PW. Wielu nie rozumie też tego, co on pisze.\nWiekszość ludzi ma problemy ze zrozumieniem podstawowych zagadnień, więc trudno żeby rozumieli podawane im przez mnie.\nTwój styl "polemiki" pełen piany i jadu jest stały i nie próbuj zwalać na mnie tego, co robisz. Choć ładnie, że przepraszasz uczestników Forum.\nZawsze przeproszę, nawet w imieniu bufona. Nie mam monopolu na jedyną rację i tym się różnie od Ciebie. Jeśli ktos nie rozumie, to zawsze są dwa wytłumaczenia. Albo słuchacz nie dorósł, albo narrator nie wie o czym mówi Nie tak dawno, raczyłes napisac na tym forum że Twoje posty i komentarze, to wręcz instrukcja gotowa do stosowania i zapewne bez konieczności wnoszenia zmian /ostatnia fraza, to mój dopisek/. Pogratulować pychy i nieomylności. Abyś zrozumiał przytyk do PW, to napiszę prawie dosłownie to samo, co napisała tamta osoba.\nPotrafisz tylko narzucać swoje zdanie i swój punkt widzenia, gdy pada pytanie konkretne, to albo nie odpowiadasz na nie wcale albo kręcisz tak, aby wyszło na Twoje. Dokładnie się z tym zgadzam.\nTo ostatni post w tym temacie. Nie mam przyjemności kontynuowania polemiki, z osobą, która najpierw sięga po inwektywy i dosadne okreslenia a na ripostę w tym samym stylu, stawia zarzut. Aby było jasne, nie ja wywołałem Ciebie przed szereg, tylko Ty mnie. Chyba, że tego tez nie rozumiesz.\nCo zaś do Kim Dzong Ila, to nie musisz wysyłac do Korei, masz bliżej, wystarczy tylko na Twardą. Aluzja była chyba zbyt subtelna i dlatego kłopoty ze zrozumieniem.\nTym razem serdeczne pozdrowienia, bo ostatnie.\nMam nadzieję autor mnie nie ścignie Najfajniejszy cytat z wypowiedzi, do których cię Jurek odesłał:\n"nigdy nie chciało mi się gadać z ludźmi, którzy na pytanie "która jest godzina?" odpowiadają "nie, nie lubię lizaków" i sprawę uważają za zamkniętą"\nNie ma co się domyślać i wyrażać nadzieję. Najlepiej zapytać Autora wprost, co miał na myśli. Jest otwarty na kontakty.\nCzyżbyś gdzieś się wybierał ostatecznie, wyrażając to ostatnie pozdrowienie?\nMasz rację, że potrafię narzucać swoje zdanie i swój punkt widzenia.\nBez uciekania się do rozumowania bez związku, do inwektyw, do wulgarnych określeń, bez przypisywania nieistniejących intencji, związków, pomówień, bez agresji, obsesyjnych uprzedzeń i oszczerstw. Choć niekiedy pisze zdecydowanie i dosadnie. Doceniając wartość innych i cenne inicjatywy przez nich podejmowane, a także osiągane sukcesy. Nie wyszukując problemów, ale raczej rozwiązania. I ciesząc się, że są. Że dają przykłady sensownych rozwiązań do naśladowania i twórczego rozwijania.\nNie odpowiadam na pytania z założoną tezą. Nic więc dziwnego, że nie spełniam Twoich oczekiwań bo nie uzyskujesz odpowiedzi jakie sobie założyłeś. Rozumiem irytację tym powodowaną, bo przecież Ty też masz monopol na rację, tylko na Twoją rację, więc nie jest możliwe, żeby ktoś inny miał rację, odbiegającą od tej, w której tak błogo spoczywasz, a wraz z Tobą liczne internetowe środowiska.\nKiedy tak dyskutuję z dość zgodnym chórem przychodzą mi na myśl słowa piosenki:\n"Już każdy powiedział to, co wiedział\nI co ja robię tu, (u-u, co ty tutaj robisz)"\nNiemniej jednak warto, bo jest część ludzi, którzy potrafią coś zrobić poza jałowym narzekaniem i oczekiwaniem, że zostaną obsłużeni. Najlepiej dobrze i tanio, w zamian za co łaskawie przyjmą obsługę.\nTak się nie osiąga celów. Nie wpływa się na otaczający świat.\nKilka już razy próbowałem od Ciebie uzyskać jakiekolwiek propozycje pozytywnych, racjonalnych rozwiązań. Na razie bez skutku. Więc uznaję zasadnie, że to co piszę to jest instrukcja gotowa do zastosowania. W dodatku sprawdzona praktycznie przez ludzi, którzy ją zastosowali. A wcześniej przeze mnie.\nJeżeli masz taką propozycję to będziemy mieli dwie. Ale najpierw ją zdradź. Tylko nie taką, która polega na socjalistycznym rozdawnictwie. Bo w ten sposób "nadal będzie tak jak jest".\nW tej jednej materii nie możesz na mnie liczyć. Ilekroć będziesz propagował swoje teorie, ja (i mam nadzieję Rysiek też) będziemy propagować inne spojrzenie. Wszyscy mamy prawo pisać, opiniować, namawiać do czegoś.\nRóżni nas przede wszytkim to, że ty prezentujesz jeden model działania, bardzo ryzykowny dla potencjalnych działaczy i długotrwały, a my chcemy ryby w wodzie za 3-4 lata maximum. I do tego trzeba innych działań.\nPoza tymi teoriami pozostają fakty. Fakty są proste. Fakty wskazują na to, że zmiany jakie musiałyby nastąpić są gruntowne. Te same efekty my chcemy mieć za 4 lata a ty za 40. Jesli efekt miałby być za 4 lata to zmiany te nazwiemy radykalnymi i rewolucją. Jeżeli efekt ma być za 40 lat to zmiany te nazwiemy pracą u podstaw itp.\nI odpowiedz sobie na pytanie czego chce wędkarz i w co zainwestuje. W 40 lat pracy czy w rewolucję? Nie masz szans na uzyskanie poparcia swoich teorii. Ja czy Rysiek mamy większe, ale ty je wiecznie torpedujesz. Dlatego musimy ci odpowiedzieć nieraz dobitnie, z tym że ja czepiam się twoich argumentów a mniej osoby, co mam nadzieję zaczniesz wreszcie doceniać.\nMy po prostu uważamy że zmiany muszą zacząć się od władz i to jak najszybciej. Władze je muszą zainicjować i przeprowadzić. Władza to służba, a nie przywilej, o czym zdaje się zapomniałeś opowiadając te piękne teorie o stowarzyszaniu sie i o tym jak to władza pezetwu ma mi łaskawie wskazać pomost do którego będę wbijał gwoździe.\nDlatego wszyscy wędkarze albo czekają aż władze coś zrobią albo jak ja prubują je do tego zmusić. To warunek i podstawa czegokolwiek, co miałoby się dziać dobrego potem. Jesli nie będzie sukcesu, Jerzy, to nie będzie żadnych prac u podstaw. Będzie jeden wielki kopniak w dupę szanownych prezesów i koniec tego twojego idealnego stowarzyszenia. Prędzej niż się spodziwamy.\nStworzyłeś na tym portalu swój wizerunek jako osoby powiązanej z obecnym układem władz pezetwu, dlatego że za bardzo bronisz tego układu. Układu sieciowo-mięsiarskiego, którego mamy dość. Udowadniasz bez przerwy że te rzeczy które nas wkurzają muszą być, bo: tratatata, srutututu, trelemorele......\nUstawiłeś się po stronie władz, po stronie bezrybnych wód, rybaków, mięsiarzy. Nie my cię zaszufladkowaliśmy, tylko ty sam siebie.\nNie chcemy zmieniać sytuacji 40 lat. Chcemy zmian radykalnych poczynając od statutu, od zmiany formy stowarzyszenia, regulaminów. A chcieć znaczy móc, jeżeli znajdzie się więcej chętnych. Ty ich odstraszasz, a jedynym efektem jest uwalanie w zarodku niektórych cennych inicjatyw. Korzysta na tym wyłącznie obecny bylejaki układ obecnych władz. Po efektach widać zamiary. Czy jesteś człowiekiem, któremu zależy na otoczce istnienia stowarzyszenia a nie na rybach w wodzie? Z twoich postów to wynika. Z tobą się rozmawia jak z "człowiekiem władzy". Dopóki się chwali, to rozmawiasz, wszystko ok, jak się coś nie podoba to zmieniasz temat na demokrację. W podtekście to brzmi bardzo bezczelnie na zasadzie "chcesz to se zrób jakżeś taki mądry". Mówisz tak wiedząc, że aparat wyborczy i samo stowarzyszenie to na razie majstrsztyk, do robienia frajerów w bambuko. Otóż, skończyło się. Nie ma już tak łatwo. Możesz próbować odwlekać pewne rzeczy, ale nie uda ci się. Mozna spalić archiwa, jak to zrobiła SB-ecja, ale ten bajzel wiecznie nie będzie trwał.\nJesli lubisz łowić ryby i zależy ci właśnie na tym zeby sobie jeszcze w swoim życiu połowić, nie uwalaj wszyskich pomysłów, tylko jako działacz doświadczony i znający środowisko pokaż słabe miejsca tego systemu i pomóż w nie uderzać. Krusz beton a nie łataj dziur, które ktoś wybija. A jak ci zależy żeby było jak jest to możesz to powiedzieć i tyle, nikt strzelał nie będzie. Pasuje ci ten układ stowarzyszeniowy, to pasuje, normalne, skoro korzystasz z tego, skoro cię to bardziej rajcuje niż łowienie ryb.\nJeżeli podejmujesz jednak jakieś inne dobre dla ryb działania, w/g własnego planu, to pozwól też innym robić coś w/g ich planu. Nikt ci nie broni, nikt nie wyzywa za działania terenowe, za namawianie do tworzenia spec łowisk itp.\nI weź proszę wyluzuj z demokracją i opisami jej funkcjonowania, z teorią o idealnych stowarzyszeniach, z socjologią itp. bo nie jesteśmy twoimi uczniami. Nie interesuje to nikogo. Nas interesuje żeby siatki znikły z wód i parę innych rzeczy.\nPo kilku ostrych postach serdecznie pozdrowię tradycyjnym wędkarskim pozdrowieniem\nDziękuję Ci za tę daleko idącą deklarację. Bo, jeżeli dobrze Cię zrozumiałem, skoro nie mogę na Ciebie liczyć "w tej jednej materii" to w innych jak najbardziej.\nDoceniam też, że nieco mniej czepiasz się osoby niż inni. Choć z argumentami mamy kłopot, bo wiele spraw zupełnie inaczej rozumiemy, przy czym ja dysponuję najczęściej doświadczeniem i znajomością rzeczy przeciw domysłom, stereotypom i uprzedzeniom. Wobec tego, co piszesz o mnie dalej jest to chyba oczywiste. Przecież jestem „człowiekiem władzy”. Ale o tym będzie nieco później.\nZ tego co napisałeś wynika wprost, że głębokość nieporozumień wymaga większych wyjaśnień.\nNieporozumienia wynikają zaś, moim zdaniem, z błędnie, skrajnie postawionych alternatyw.\nPiszesz, że albo "coś" się zrobi w cztery lata albo w czterdzieści. Otóż uważam, że alternatywą jest prawie na pewno nie zrobienie "czegoś" w 4 lata, albo zrobienie całkiem konkretnego "czegoś" w osiem (już siedem) lat, a w awaryjnym "planie B" w jedenaście. Na to wskazują moje dotychczasowe doświadczenia.\nBo w tej chwili w zasadzie nie ma warunków do zrobienia "czegoś" w cztery lata. Problemem jest zaplecze tej, obecnej "władzy" i brak wystarczającego zrozumienia, wyrażanego również przez Ciebie, dla konieczności stworzenia zaplecza alternatywnego, zdolnego do powołania władzy "nowej".\nDrugą nieuprawniona alternatywą jest stawianie spraw "z władzą albo przeciw władzy".\nPiszesz, że "ja się ustawiłem". Tymczasem to domysły wynikające z tej błędnej alternatywy skłaniają do takiego postrzegania zależności. Jestem równie krytyczny wobec tego, co proponujecie (jeżeli nazwać to propozycjami) jak i wobec poczynań "władzy". Zwróć też uwagę, że poleganie w Twoich propozycjach na działaniach "władzy" jest pozostawianiem jej i w jej rękach całości decyzji. Z kolei uważasz, jak i wielu Kolegów, że ta "władza" jest zła, niesprawna, nieudolna, szkodliwa, wręcz specjalnie "działająca na szkodę". Jakim przymusem chcesz wpływać na tę "władzę" i uzyskiwać efekty w postaci działań innych niż ta "władza" uzna za stosowne? Słuchając co mówią jej bezpośredni wyborcy. To właśnie oczekiwanie, że „władza” coś zrobi jest wprost konserwowaniem dotychczasowego „układu”.\nJak rozumiem, oczekiwania Twoje i innych są trwale powiązane z istnieniem PZW. To statut PZW chciałbyś zmodyfikować, regulaminy i sposób funkcjonowania tej organizacji. Są na to sposoby. Podstawowy jest taki, że decyzje podejmują ciała statutowe. Statut zmienia Zjazd. Regulaminy zmienia ZG. Nie można pluć na te ciała i oczekiwać, że będą słuchały tego, co masz do powiedzenia. Żeby osiągnąć efekt trzeba współpracować.\nAlternatywą jest powołanie władz, które będą inne niż obecne. Oparte na odmiennym od obecnego zapleczu. Do tego zmierzam. Bo polskie wędkarstwo wymaga wyrwania z dziedzictwa dziesięcioleci socjalnej aktywności, darowanej, więc nie traktowanej poważnie. Ani przez uczestników ani przez „darujących”. Kto dziś się liczy z wędkarzami? Łącznie z nimi samymi?\nWśród obecnie funkcjonujących w wędkarstwie ludzi jest niemało takich, którzy racjonalnie rozumują i są skłonni wprowadzać zmiany na lepsze. Obecne „władze” pochodzą z wyboru dokonywanego przez 5-10% członków PZW. Jeżeli nie ma szans na zebranie alternatywnych 5-10% (z wykorzystaniem części z obecnych 5-10%) żeby powołać władze oparte na nowocześnie myślących wędkarzach to o czym mowa? Na zebranie tego zaplecza trzeba nieco czasu. Ale nie aż tyle, jak piszesz. Pod warunkiem, że będzie się je zbierać, z nie torpedować takie działania. Potrzeba najwyżej dwie kadencje, przy odrobinie zaangażowania.\nDoświadczenie z rzeczywistego uczestniczenia w procesie wyborów w PZW pokazuje, że procedury te pozwalają na jak najbardziej demokratyczne wyłanianie władz. Tylko umiejętności u większości brak. I słuchać się nie chcą. I nie rozumieja, ze wybory wygrywają ci, którzy chcą na coś mieć wpływ. A nie ci, którzy chcą być obsługiwani. Chcąc być obsługiwanym oddaje się władzę w ręce innych. A wtedy można się rozczarować. Jak każda aktywność ludzka - wybory i sprawowanie władzy też wymagają wysiłku i zaangażowania, oraz umiejętności.\nPiszę o pozytywnych przemianach w PZW. O ludziach, którzy aktywnie kształtują stowarzyszenie i gospodarowanie wędkarskie. Ci ludzie są w niektórych Okręgach. Tam zapadają najważniejsze decyzje gospodarcze dotyczące wód. Nie w ZG. Podobnie ludzie z Okręgów tworzą ZG. Wiem nieco więcej na temat tego jak się to dzieje, choćby dlatego, że nie jestem uprzedzony do kontaktów z różnymi ludźmi w polskim wędkarstwie. Mam ponadto duży komfort niezależności własnych sądów i opinii. Zawsze miałem. Stąd może znacząco inne moje podejście do zorganizowania wędkarstwa.\nW podejściu prezentowanym w dyskusjach wiele jest nawiązań do dawnych czasów, kiedy to władza była niedostępna, odgrodzona kordonami, dysponująca aparatem przymusu. Dziś, kiedy tych wszystkich atrybutów władzy totalitarnej nie ma, nadal trwa dystans między "społeczeństwem" a "władzą'. Rozmowa na odległość. Wzajemna nieufność. Budowana przy użyciu stereotypów. Tymczasem, jak przekonało się kilku Kolegów, nie ma problemu w wykręceniu numeru i porozmawianiu z przedstawicielami ZG. Rozumiem, że panuje przekonanie, że "co oni wiedzą, co oni mogą powiedzieć". Tylko jak się oczekuje działań od tych właśnie ludzi to trzeba być z nimi w kontakcie, porozumiewać się bezpośrednio, łagodzić a nie zaogniać konflikty. Po „drugiej stronie” są tak samo zapalczywi goście i kiedy słyszą pod swoim adresem różne wyzwiska to okopują się jeszcze mocniej na zajętych pozycjach.\nPrzeceniane też są, moim zdaniem, prerogatywy ZG. Ograniczeniami są uprawnienia okręgów. Prezes ZG musi słuchać tego, co się dzieje w Okręgach, bo jeżeli będzie zbyt "nowatorski" to powiedzą mu po prostu sp.... . Piszę to wyłącznie w tym celu, żeby uzmysłowić, jaka siła tkwi w Okręgach i jak ważnym jest wpływanie właśnie na nie. A na Okręgi wpływają sami wędkarze w nich aktywni. Nie ZG. Zwłaszcza, że i na ZG okręgi mają bezpośredni wpływ, tworząc tenże ZG.\nPosiadanie przez wędkarzy jednolitej reprezentacji stowarzyszeniowej uznaję za wartość na tyle cenną, że wartą podtrzymywania i naprawiania.\nMasz rację. Uważam, że stowarzyszenie jest korzystne. Korzyścią wprost płynącą z udziału w funkcjonowaniu stowarzyszeniowym jest wpływ na kształtowanie rzeczywistości. Po to są stowarzyszenia. To jest korzyść, która ma pod sobą wszystkie inne korzyści. Masz tez rację, że jestem "człowiekiem władzy". Wiem jak jest sprawowana, wiem jak się ją sprawuje. W sposób normalny, a nie totalitarny. "Korzystam" ze sprawowania władzy.\nKorzyścią ze sprawowania władzy, formalnie lub nieformalnie, jest ogromna satysfakcja. Każdy, kto doznał tego uczucia jest skłonny poświęcić wiele czasu i pieniędzy żeby tego doświadczać. Kiedy mam świadomość, że przy moim udziale jeden czy drugi Okręg zaczyna się normalnie rządzić, jeżeli mam świadomość uczestniczenia w przedsięwzięciach ludzi w różnych częściach Polski, w sprawach, z którymi zwracają się do mnie to mam satysfakcję. Jak również w kształtowaniu spraw w skali szerszej niż Polska.\nMusisz rozróżnić pojęcie "działacza", zawodowego, płatnego aktywisty, rodem z PRL-u i "człowieka władzy". Pracę wykonuje się dla innych, za pieniądze, z profesjonalnym podejściem, tymczasem działalność wykonuje się dla siebie, dla poczucia siły sprawczej, z pełnym zaangażowaniem własnej osoby, co nie wymaga wynagrodzenia. Bo już jest wynagradzane możliwością wpływania na rzeczywistość. W Tobie, i w wielu innych, niestety, takiej pasji nie dostrzegam. Choć potencjał dla jej ujawnienia - jak najbardziej. Dlatego widzę sens dyskutowania.\nKolejnym nieuprawnionym podejściem jest totalitarna jednolitość podejścia do zagadnień gospodarowania w wodach. Rozumiem je, bo jest ono przejawem niemocy sprawczej. Jeżeli dopuści się różnorodność to przewagę zyskają ci, którzy potrafią zaangażować się bardziej w swoje interesy, więc rybacy, melioranci, rybacy amatorscy itp. Tak podpowiada doświadczenie. Tymczasem nawet wewnątrz stowarzyszenia jest kilkaset tysięcy ludzi i dla jednych satysfakcjonujące jest spędzenie dnia nad glinianką z karpiami, dla innych nad dziewiczą rzeką z łososiami. Znów skrajne alternatywy. I jeżeli będziemy tylko nad nimi się zastanawiać to do niczego nie dojdziemy. Ważne jest ustalenie możliwych do wprowadzenia, spójnych zasad zagospodarowania, które pozwolą żyć na wodach i rybakom z sieciami i wędkarzom nad karpiami i nad drapieżnikami i nad pstrągami. Zarówno zamożnym, oczekującym komfortu, skłonnym przeznaczyć na to większe środki, jak i mniej zamożnym, potrzebującym opieki. Tylko to wszystko musi być dobrze przekalkulowane, nie tylko finansowo, żeby wiadomo było na co nas stać, co się nam należy i gdzie jest sens prowadzenia poszczególnych rodzajów zagospodarowania. Oczywiście bez nieuprawnionego dotowania czyjejś przyjemności, a w ramach bilansowania zasobów.\nWiele spraw wymaga przewartościowania. O wielu nie da się pisać publicznie.\nTo, co piszę interesuje wielu ludzi. Wpływa na wielu ludzi. Wbrew temu, co napisałeś. To niesie nadzieję.\nMyślę, że to, co przedstawiłem powyzej co nieco rozjaśniło całą sprawę.\nRysiu, smarujmy kołowrotki a nie komentarze\nRysiu, szkoda się wdawać w analizy, jesteśmy ciemniaki, którym się nie chce wbijać gwoździ do pomostu, który cały rok okupuje aktyw koła PZW (dziś się dowiedziałem od bardzo wiarygodnej osoby, kto stawia siatki i sznury na wodzie mojego koła. Ano, wędkarze, gospodarz, może i z zarządu - w kazdym razie "dziadki z koła").\nMy prowadząc własne firmy nie znamy się tak jak naukowcy naładowani teorią. Choćbyś zarabiał i rozwijał się oni ci udowodnią że jesteś ciul a nie przedsiębiorca.\nJerzy od 2 lat nawołuje do zostania działaczem tego związku, ale pod warunkiem ze sieci muszą być, łowiska mają być specami, wszystko społecznie i składka 10 razy wyższa, że statut jest dobry, że nie trzeba nic zmieniać w regulaminach i prawie tylko zmieniać mentalność ludzi, to niech se nawołuje. To są wprost działania ugruntowujące obeecny burdel.Szczęść Boże, nawet wsród intermnautów aż takich idiotów nie ma. Jeżeli gośc miesza w internecie żeby ośmieszyć i udupić słuszne propozycje, słuszne działania, udupić normalność na rzecz takich pomysłów, które stabilizują obecny układ, to uznaj to i już . Kazdy ma prawo być zwolennikiem jakiegoś układu. Nam zależy głównie na rybach w wodzie, bo jesteśmy wędkarzami. Innym zależy na stowarzyszeniu bo z tego czerpią jakieś korzyści, satysfakcję czy inne dobra. Zostawmy to. Odwilż przyszła. Wczoraj dostałem wędeczkę Trumf z Krokusa. Kup se. Fajna. I na Drawę.\nTomku, chyba masz rację, że lepiej dać sobie spokój i zająć się smarowaniem kołowrotków, niz kopać się z koniem. Koń jaki jest, każdy widzi. Ze smarowania kołowrotka, to bedę miał chociaż jakiś pożytek. Z kopania, żaden. Co sądzić o kimś, kto zatrzymał się na zasadach ekonomii Johna Keynsa z poczatku lat dwudziestych ubiegłego wieku? Albo pisanie na forum banialuków o budowie piramid w Egipcie przez niewolników. Wystarczy pojechać do Deir el Bahari lub Karnaku, żeby zrozumieć, że są to androny i wystawiają wiadome swiadectwo twórcom takich opinii. Byc moze niedługo na RO dowiem się, ze w Egipcie składano ofiary z zywych ludzi, a Karnak to sanktuarium boga Chnuma. Pozostawiam bez komentarza.\nJak zasady ekonomii funkcjonują w stowarzyszeniu, widać gołym okiem a praktycznie nie widać, zwłaszcza w wodzie.\nTo prawie jak w dowcipie z brodą. Gdzie Hermaszewski trenował przebywanie w prózni? Odpowiedź. W rurociagu "Przyjaźń".\nJakie zasady prawidłowego gospodarowania funkcjonują w stowarzyszeniu od szesnastu lat, mamy okazję przekonac się na własnej skórze. To jest real a nie teoria. Dzisiaj dowiedziałem się, że jestem szkodnikiem. Zapewne dlatego, że zamiast siedzieć cicho i łowić karpie, wpuszczone dwa dni temu do sadzawki, olewam zabieranie ryb, tak jak Ty i próbuję wskazać inne metody zapobieżenia katastrofie, którą się nam serwuje od kilkunastu lat. Zawsze Ci sami, zawsze nieomylni, zawsze pełni dobrych chęci, zawsze niezastąpieni. Po prostu Mesjasze stowarzyszenia, wybrani z woli narodu w jedynej słusznej sprawie.\nDo zobaczenia w Kalitkowie. Tam zobaczysz cudo, jakich mało w tym kraju. A jak Świety Rybeusz pobłogosławi, to może zobaczymy nawet łosośki pod przepławką, i bedziemy patrzeć, i patrzeć, i patrzeć .... ale tylko patrzeć\nJa się ostatnio dowiedziałem że siatki muszą być, że istnieje coś takiego jak racjonalna gospodarka rybacka, że im szkoda bo rybacy mogliby stracić robotę. To się nie dziw że jesteś "dziwny" ze swoimi teoriami. Nie dziw się też że Polska to jedyny kraj który ma rząd sterowany radiem. To się nie dziw że u nas zwykły ryl dostaje 30tys za zrezygnowanie z pracy ( a ty dostajesz gówno za to że masz firmę albo wykształcenie). Jak słyszę te wszystkie bzdury o jedynej przyszłości wędkarstwa na łowiskach specjalnych, o tym że u nas firany mają wisieć mimo że na całym świecie wody śródlądowe są dla wędkarzy, to nawet śmiać mi się nie chce. Pozostańmy więc "dziwni". Narka. Pazdrawlaju.\nTomek, juz mi sie nie chcę o tym pisać. Jakies zakłady rybackie w strukturach stowarzyszenia, niezbyt czytelne powiązania osobowe, jeszcze dziwniejsze przepływy finansowe a właściwie ich brak. Dżungla. Pracownicy Okręgu, opracowują za zupełnie niezłe pieniądze operaty rybackie dla Zakładu Rybackiego spod znaku PZW. A ja chciałbym, aby każdy wędkarz w Polsce zadał sobie takie pytanie. Jak długo jeszcze wędkarze mają płacic pieniądze na zarybianie wód, które odławiają rybacy PZW? Dlaczego ja mam finansować jakiegoś nieudacznika i pijaczka, łowiącego siecią. Tak jak nie były rentowne ośrodki zarybieniowe w strukturach PZW, tak są nierentowne zakłady rybackie, prowadząc politykę kosztową a nie efektywną. I gówno za przeproszeniem mnie obchodzi czy dzisiejszy rybak, jutro wyląduje w wodzie czy na ulicy. Jak chce sobie łowić i gospodarzyć, to prosze bardzo, niech to robi na swój rachunek i własne ryzyko, a nie na mój czy Twój koszt i ryzyko osoby trzeciej. Ale tej sitwy i powiązań my nie zmienimy. Ty nie masz czasu a ja już zdrowie straciłem. I chyba zostaje tylko powiedzieć tak jak pani Antonina\nJak się godo i poprawnie pisze\nRysiu. Szkolenia ci brakuje, musisz do mnie na parę dni zawitać. Godo się "rzić" a nie żyć. Trzeba użyć miękkiego "Żet" i takie długie "i". Fonetycznie to będzie Rziiić.\nNiestety, nie da sie nad wszystkimi wodami - ani nad polowa - ustawic strazników, policji, itp. Dlatego bez samorzadów nie odbudujesz poglowia ryb. Zgoda ze oni musza zrozumiec, ze to dla nich interes. I ze jest to proces. Ale nie ma drogi na skróty. Chyba ze zgodzisz sie na podzial publiczne wyrybione/komercyjne zarybione. Ale jak cie znam, to nie.\nOczywiście - marzą mi się publiczne rybne i komerce superrybne . I zgadzam się, że badana grupa jest... Ale dziwi mnie twoja wiara w samorządy. Wędkarstwo to - w odczuciu publicznym - fanaberia, a wędkarze to lekko stuknięci dziwacy. Zaś ich potrzeby muszą przegrać w zderzeniu z tzw. potrzebami pierwszymi, do zaspakajania których samorządy są zobligowane, a na które brak im środków. Być może kiedyś, gdy zamożność publiczna osiągnie odpowiedni poziom, samorządy stać będzie na zajmowanie się, za przeproszeniem, duperelami. Dziś nie.\nOdnieśmy się do większej grupy.\nW rejonie działania przytłaczającej większości organów samorządowych (województw, powiatów, gmin i miast) wędkarze stanowią najliczniejszą organizację społeczną. I co z tego wynika? Ile samorządów zrobiło gest w kierunku tej grupy wyborców?\nJa po prostu nie mam zludzen, ze jakas wielka organizacja cos zrobi w tej materii, bo co zrobila to wiemy i dlatego ta dyskusja ma miejsce Obserwuje tez inne kraje i to niestety tak juz jest, ze gospodarz jest zawsze na miejscu, a nie gdzies daleko i to on podejmuje decyzje.\nOstatnich 50 lat zabilo skutecznie samorzadnosc i niestety, trzeba czasu aby sie ona odrodzila. Ale warto juz teraz w te strone sterowac. Metoda drazacej kropli.\nJest jeszcze jedna rzecz - wiecej srodków pomocowych z UE pójdzie w dól. Teoretycznie.\nOdpowiem pytaniem na pytanie - a jaki gest uczynili wedkarze w strone samorzadów? Co zrobili, zeby im uzmyslowic powage sytuacji? Ile razy to powtarzali?\nW tym artykule jest sama prawda. Proszę się zastanowić czyja to wina?\nJestem wędkarzem od ponad 45 lat. Uważam, że za taki stan rzeczy ponoszą winę tylko wędkarze!!!!!!. Pseudodziałacze doprowadzili do wypaczenia i komercjalizacji nasze wędkarstwo!!!!!!!!!(oczywiście na naszych oczach). Wprowadzanie (za nasze pieniądze) zbiorników komercyjnych powinno być zbojkotowane. Co to za łowienie w balii, gdzie wpuszczono kilka ton karpia? Jest to profanacja wędkarstwa. Ale skoro są chętni, to tacy "działacze" robią na tym niezły interes. Apeluję o bojkot takiego "wędkarstwa". Aktualnie łowię w rzece Odra. Znalazłem sobie spokojne miejsce i wcale nie narzekam na wyniki i atrakcje typowo wędkarskie( jestem nad wodą ok. 300 dni lub nocy w roku). Nigdy nie skorzystam z prponowanych mi (oczywiście za dodatkową opłatą) specjalnych wód.\nWniosek jest tylko jeden. Odbudować od podstaw PZW z pozbyciem się tych "zasłużonych" Panów. W naturalnych rzekach czeka na nas jeszcze bardzo dużo ryb.\nSugerujesz niby, że co się dzieje z tymi pieniędzmi z łowisk komercyjnych? Co z nimi ci działacze robią? W kieszeń wsadzają?\nCo to za łowienie w balii z karpiem? Ano, żadne. Ale może dzięki temu, że część wędkarskiej braci wyżywa swoje krwiożercze instynkty na takich wodach w twojej rzece jest jeszcze trochę ryb...\nZaś wysnucie tezy, że w naturalnych żekach jest jeszcze bardzo dużo ryb jest, hm... karkołomne.\nCzy tanio to...\n...znaczy drogo, czy odwrotnie...\nSporo jest logiki w tym co piszesz. Mentalności człowieka nie zmieni 10, czy 15 lat, na to trzeba dłuższego okresu czasu, chęci zrozumienia koniecznych zmian w funkcjonowania wędkarstwa w innej rzeczywistości. Obecnie koszty są naprawdę spore. Pokusiłem się i policzyłem ile samemu wydaje rocznie i złapałem się za głowę.\nAle cyferki pokazały mi również jedno...\nOpłaty PZW w sumie niewielkie - ale tutaj ryb prawie nie łowie (nie ma ich)\nOpłaty za dodatkowe zezwolenia na połów na łowiskach nie należących do związku - duże - ale tutaj łowię ryby...\nPamiętam dyskusję sprzed dwóch lat, dotyczącą przetargów na wody. Wiele dobrych, obfitujących jeszcze w ryby łowisk związek utracił na rzecz innych dzierżawców.\nCi wprowadzili opłaty wynikające z prostej kalkulacji i za to trzeba płacić chcąc łowić.\nObecnie doszło do tego, że na początku roku człowiek głęboko się zastanawia co wykupić. Wykupiłem członkowską, trzy zezwolenia i parę setek poleciało. Czy wykupić okręgową - nie wiem, niby te sześdziesiąt parę zł niewiele, ale po co?\nNigdy nie próbowałem policzyć ile kosztuje mnie złowiona ryba, nie w tym rzecz. Dla zysku, czy opłacalności nie wędkuje się.\nAle wielu z nas tak właśnie liczy. Do tej pory funkcjonuje paskudne określenie "karta musi się zwrócić" - ale czy na tym polega idea wędkarstwa?\nZłą politykę informacyjną w tym zakresie prowadzą władze związku. Ani w WW, ani na stronie ZG, nie znalazłem dotąd próby wytłumaczenia tej matematycznej łamigłówki. Ludzie powinni wiedzieć jakie są koszty utrzymania łowisk i na co idą pieniążki, bo inaczej zaczną odchodzić.\nDla przeciętnego wędkarza jest widoczne - co roku składki kilkanaście złotych do góry - ryb coraz mniej...jak to zrozumieć i kogo za to winić?\nPiotrze. Kilkanaście lat temu, gdy miałem jeszcze ambicje i chęć, dokonywania zmian w stowarzyszeniu, udzielałem sie tzw. społecznie. To był początek lat dziewięćdziesiatych gdy zaczynały funkcjonować takie pojęcia jak wolny rynek, konkurencja, efektywność. To był dobry okres do wprowadzenia zmian i prawdopodobnie dzisiaj bylibyśmy daleko do przodu a nie dreptali w ogonie. Za nami jedzie już tylko autobus z napisem "koniec wyścigu". Wtedy, tak jak Ty teraz, zacząłem zadawać pytania oczywiste. Ile to kosztuje? Dlaczego tak drogo? Czy nie można tego zmienić? Oprócz pytań, były tez konkretne propozycje dokonania zmian. Takie jak konkursy ofert na dostarczanie materiału zarybieniowego. Jak tworzenie łowisk komercyjnych przez stowarzyszenie, jako źródła dochodów stowarzyszenia. Jak konkurs ofert na odłowy sieciowe /jeszcze wtedy nie przewidywano odejścia od obowiązku dostarczania białka rybiego na rzecz ludności/. Niestety, na żadne z tych pytań nie otrzymałem konkretnej odpowiedzi a propozycje potraktowano jako fanaberie człowieka, który chce dokonac rewolty w szeregach stowarzyszenia. Wtedy wielki guru stowarzyszenia, pan Jerzy Mastyński wraz z panem Kuligowskim, udowadniali mi, że korzystniej dla stowarzyszenia jest produkować narybek karpia, niż innych ryb. Gdy niesmiało zwróciłem uwagę, że narybek karpia to potrafi wyprodukowac prosty chłop, na własnym stawie, wykopanym za pomoca cyklopa, bez wykształcenia ichtiologicznego, to zostałem potraktowany jak profan, swiatłej myśli ichtiologicznej, tychże panów specjalistów. Minęło kilkanaście lat i okazało się, że to ja miałem rację. Karp z towaru pożądanego, stał się delikatnie mówiąc niepożądanym, a mysmy stracili kilkanaście lat na perfekcyjne opanowanie produkcji narybku ryb bardziej szlachetnych. Wystarczy wejść na obojętnie jaką stronę producenta narybku spod znaku trzech liter PZW, aby zobaczyc co dominuje w produkcji materiału. Widać również, jakie horendalne ceny życzą sobie producenci za inny materiał. Ktoś powie, że to oczywiste i jest w tym część prawdy. Ale jest również zasada, że im mniej sie produkuje danego typu, tym koszty produkcji się powiększają. Straciliśmy coś najcenniejszego i nie do odzyskania. Straciliśmy czas. Pościg zawsze wymaga więcej sił i środków finansowych. I jest jedna rzecz symptomatyczna. Niewiele sie praktycznie zmieniło. Nadal w szeregach stowarzyszenia więcej do powiedzenia mają panowie Mastyńscy i Kuligowscy, niż ludzie patrzący trochę szerzej niż ochrona własnych interesów. Szykanowane są koła wędkarskie, mające pod swoją opieką wody, gdy występują o dofinansowanie zarybiania z puli okręgowej. Dofinansowanie jest uwarunkowane zakupem materiału tylko z ośrodków stowarzyszenia, mimo faktu, ze materiał od innych producentów, często bywa dużo tańszy. W ten sposób podtrzymujemy nieefektywne ośrodki, które zamiast produkowac taniej i lepiej, produkują gorzej i drożej. Również sama organizacja i przedmiot zarybiania, daje wiele do myslenia. Tu posłuże się przykładem z Okręgu Poznańskiego. Okręg użytkował jezioro Glinno /Glinieckie/, które było zasilane duża ilościa materiału zarybieniowego. Koszty ponosił oczywiście Okręg,a właściwie my, czyli wędkarze. Dowcip tego przedsięwzięcia polegał jednak na tym, że jezioro Glinno lezy na terenie poligonu wojskowego i komendant poligonu, nie wpuszczał wędkarzy, poza oczywiście tymi, którzy mieli przepustki. Kto dostał takie przepustkim pozostawiam domyślności czytajacych . I tak toczy sie ten wóz drabiniasty, zwany PZW, niezmiennie od lat, z tymi samymi nierozwiązanymi problemami, i pod tym samym światłym, przywództwem. Zapewne za cztery lata, zadamy sobie znów te same pytania i zapewne będą te same odpowiedzi. Bo w PZW obowiązuje zasada nihil novi, zarówno w obsadzie stołków jak i sposobu pracy, w tym zarybiania i ochrony wód. A efekty widać gołym okiem, nawet dla laika, który niewiele sie zna na ichtiologi, tak jak ja. I jeszcze jedno, gdy w ubiegłym roku. głóśno się zrobiło o Okręgu poznańskim /raczej powód do wstydu a nie dumy/ i delegaci poprosili o materiały finansowe, to dostali taka kapuchę, że nawet najlepszy śledczy, nie doszedłby do jakichkolwiek wniosków. W pozycji zarybianie i ochrona wód, było wszystko, od kosztów zakupu materiału zarybieniowego, przez działania prewencyjne a na opracowaniach naukowych kończąc. Nie było tylko jednego, ile kosztuje 1 sztuka narybku tej czy innej ryby. Bo o to przeciez chodzi, niby dać a faktycznie nie dać. To też sztuka\nIle wody jeszcze...\n...musi upłynąć w Wiśle, aby czarne stało się czarnym, a białe białym. Nie znam się na zarybianiu, nie wiem ile kosztuje 1 sztuka narybku sandacza wyprodukowanago w zakładzie hodowlanym PZW, a gdzie indziej. Dla mnie ważne jest jedno (przypuszczam, że dla większości z nas). Chcę łowić ryby...\nBęde je łowił tam, gdzie są. W chwili obecnej więcej już łowię na łowiskach będących poza PZW pomimo wyższych opłat , niż na wodach dzierżawianych przez związek.\nRyszardzie - smutne jest to co piszesz. Świat wokół nas się zmienia, zmienia się gospodarka, zmienia się sposób myślenia ludzi...\nOby rozsądek trafił wreszcie tam, gdzie go nie ma. Może dożyjemy jeszcze czasów, w których ludzie nauczą się obsługi kalkulatora i prostych zasad matematyki.\nNie chcę żyć tylko wspomnieniami dawnych dobrych lat. Składki członkowskie opłacałem, opłacam, czuje się w jakiś sposób związany z PZW, ale boje się, że za kilka lat sentyment ustąpi miejsca zdrowemu rozsądkowi...\nCieszy mnie każda informacja, że tu i ówdzie w różnych okręgach następują pozytywne zmiany, znikają siaty z wód, wprowadzane zostają zwiększone wymiary ochronne ryb, dokonuje się systematycznych zarybień. Tylko to wszystko następuje zbyt wolno...\nPiotrze, wiele bym dał, aby zamiast pisać o przeszłości, pisać o dniu dzisiejszym. Tylko o czym ja mam pisać? O łajdactwach i nieudolnościach? Piszę cykl artykułów o Warcie i nie bardzo mam co napisać o aktualnych łowiskach na Warcie. Za co się nie wezmę, to jest to już nieaktualne. Czego nie odłowili wędkarze, to zrobił to zakład rybacki. Pojechałem na miejsca, gdzie kiedyś łowiłem i szok. Jakaś firma zajmująca sie umacnianiem brzegu, zrąbała cztery ostrogi, które tam były i po miejscówce, nie ma śladu. O ile przyjemnie byłoby pisac o technikach połowu, o wypuszczanych na wolnośc rybach, o najlepszych przynetach. A piszemy o jakims starym pierdzielu, dożywającym swych ostatnich dni na stołku Prezesa. O niejasnych powiązaniach finansowych, między działaczami stowarzyszenia a dyrektorami zakładów rybackich w strukturach stowarzyszenia. Tylko ryby się nam gdzies zagubiły po drodze.\nA jakież te posty miałyby być?\nTo wszystko, to nasza tęsknota, za tym, co przeminęło. To nasze krzyki o pomstę! Przypuszczam, że większości z Was, jeśli nie wszystkim, chodzi nie o to, aby jechać i natłuc ryb bez liku, tylko jechać i nacieszyć oczy tymi widokami, nad wodą, wokół niej i w niej samej, jakie mieliśmy kiedyś. Samemu pamiętam takie dni, kiedy, pomimo, iż były dobre brania, odkładałem kija, siadałem w trawie i mogłem godzinami gapić się w wodę, obserwując jak tętniła życiem, do tego śpiew ptaków… Ech, żal, żal i żal!\nA co teraz mamy? Jaką przyjemność komuś może sprawić wpatrywanie się w te martwe wody? Żygać się chce!!! Brzydko, ale dosadnie.\nKiedyś, zanim zdecydowałem się na wyjście nad wodę, zastanawiałem się/wybierałem, na jaką rybę mam się nastawić. Na szczupaka, sandacza, bolenia? A może na klenia – pogoda słoneczna, mam wiśnie… No, nie wiem?\nDziś, kiedy jadę, z góry wiem, na co jestem nastawiony – na okonia, bo jeszcze są. Inne ryby, traktuję jako przyłów!\nW drodze na ryby zawsze stawałem na jednym z mostów, aby nacieszyć oczy niesamowitą ilością przeróżnych ryb i rybek. Teraz już nie staję na żadnym moście, bo wiem, że niczego nie zobaczę – dosłownie! Ani uklei, ani jelca, ani kiełbia, brzany, okonia, boleni i kleni – choć były ich całe watahy, ani nawet ciernika, bo wszystkie zanikły w MOJEJ PILICY!!! Czy bezpowrotnie? Któż to wie?\nI też mam żal i pretensje, też winie – wiadomo, kogo i o co?\nPazerność ludzką i brak wyobraźni…\n- Ratujcie moje dzieci! Ratujcie!!!\nSłyszycie? Matka Natura nas woła, błaga nas o pomoc. O litość. Tak, tak. My te wołania słyszymy, ale na Twardej, przez ten beton, nie docierają żadne prośby, żadne krzyki! Bunkier!\nPS. Zima, to zły okres dla takich wspomnień. Zamiast koić tęsknotę, jeszcze ją podsyca, potęgując nienawiść…\nTo Pilica właśnie płaci rachunki za zalew Sulejowski.Za ten mityczny,bajkowy raj utracony..\n…bo z tego co wczoraj pisałeś, dość jasno wynika, że nie ONA, powinna płacić. To Jej ktoś zobowiązał się płacić…\nNo, ale skoro twierdzisz, że teraz przy nowym gospodarzu, wszystko ma szansę się zmienić…\nMam w takim razie nadzieję, że jeszcze kiedyś będę mógł stanąć na TYM moście i popatrzeć.\nJak nie na Twardej to się staraj w okręgu. Widać, ktoś kumaty też tam zasiada. Tylko trzeba cisnąć na swoje. Im więcej głosów za normalnością, tym bardziej one będą przeważać nad głosami typu "chcemy karpia". Kropla drąży skałę, choć ja wolałbym mocny srumień zamiast kropli\nZłowiona a nie zabrana\nPiotrze, koszt złowienia ryby dotyczy każdego wędkarza. Obojętne czy ją zabiera czy nie. Nigdzie nie zasugerowałem że karta ma się zwrócić w kilogramach mięsa. Napisałem, że najdroższe wędkarstwo to jest na bezrybnych wodach. Że pieniądze leżą, wystarczy je podnieść i dobrze zagospodarować. Że napalanie sie na "tanio i dla wszystkich" powoduje że jest dla wszystkich ale do kitu. I że wystarczą proste narzędzia jak kalkulator, a liderzy są po to żeby przeliczyć, przetłumaczyć, zadecydować i ryby będą. I tyle.\n...masz całkowitą rację, tylko tak czasem się zastanawiam...może dołożyć jeszcze parę złotych do składki i niech koledzy odpowiedzialni za gospodarkę naszymi wodami kupią sobie po kalkulatorze i przeszkolą się w zakresie jego obsługi (piszę to z całą złośliwością na jaką mnie stać... ...)\nPisząc rano te parę słów, miałem jedno na myśli - ludzie (i to coraz ich więcej) odchodzą ze związku. Bo po cholerę płacić te składki...\nWystarczy karta wędkarska, jedno, czy dwa zezwolenia na wody innych dzierżawców (mieści się to w granicach składek PZW) i łowi człowiek do bólu...\nTak się już dzieje. Wielu moich kolegów, wieloletnich członków związku już odeszło z PZW. Ja osobiście jeszcze składkę członkowską opłaciłem (jakiś głupi sentyment chyba, bo jednak od 1968r systematycznie je opłacam), ale nie jestem pewien, czy na drugi rok nie podziękuje...\nPozostał jakiś żal, gorycz...do dupy to wszystko...


Stacja kolejowa Rossio w Lizbonie - dojazd do Sintry\nStacja Rossio: neomanuelińska fasada\nPomiędzy dwoma podkowami wieńczącymi wejścia do budynku dworca znajduje się rzeźba przedstawiająca portugalskiego króla Dom Sebastião z dynastii Aviz. Przedstawiony na niej król jest niskiego wzrostu, z racji na młody wiek władcy, kiedy to zaginął w bitwie w Maroku.\nRua Augusta: w sezonie to jedno z bardziej tłocznych miejsc Lizbony\nZ tej stacji odjeżdżają pociągi podmiejskie do Sintry - podróż trwa około 40 min. Po wejściu do budynku, należy udać się schodami ruchomymi na wyższe piętro, gdzie znajdują się wejścia na perony w głównej hali. Pociąg w stronę Sintry wyjeżdża z miasta długim tunelem, następnym przystankiem jest Campolide.\nRossio [136 m]\nOficjalna nazwa placu brzmi Praça Dom Pedro IV (Plac króla Piotra IV). Jest to tradycyjne miejsce spotkań mieszkańców Lizbony a także turystów. Zarówno turyści, jak i mieszkańcy chętnie przesiadują w nastrojowych kawiarenkach, zachęcają ich wystawione na zewnątrz stoliki. Plac wyłożony jest marmurową kostką imitującą fale morskie. W północnej części placu jest budynek Teatru Narodowego im. Marii II (Teatro Nacional de Dona Maria II). Wzniesiony został w latach 40. XIX w. Przed trzęsieniem znajdowała się tu siedziba inkwizycji.\nPlac Restauradores [154 m]\nKościoł Dominikanów [182 m]\nBaixa [195 m]\nKościoł Św. Rocha [242 m]\nbaixa, pociągi, stacja kolejowa, Rossio, Estação Rossio, pociąg do Sintry, zdjęcia, styl manueliński, zabytki


Biskupi: Przebaczenie jest warunkiem pokoju | biskupi, pokój\nBiskupi: Przebaczenie jest warunkiem pokoju\n„Chociaż już kilka pokoleń Polaków żyje, nie mając bezpośredniego doświadczenia wojny, to jednak przygotowywanie kolejnych generacji do życia w pokoju winno być nieustannie pragnieniem tak rodzin, jak i tych, którzy mają wpływ na wychowanie” - podkreślają duchowni.\nW dokumencie wydanym podczas niedawnych obrad na Jasnej Górze, jego autorzy pytają: "Czy dzisiaj - po 25 latach życia w wolności - pamiętamy o trudzie drogi, która do niej prowadziła? Czy pamiętamy o poniesionych przez naród ofiarach? Jest to naszą świętą powinnością". Przypominają słowa Jana Pawła II, wypowiedziane w 50. rocznicę bitwy na Monte Cassino, w 1994 r.: "Nie można dopuścić do tego, ażeby w Polsce, zwłaszcza w Polsce współczesnej, nie zostało odtworzone martyrologium narodu polskiego".\nBiskupi podkreślają, że ten obowiązek powinien skłaniać do przebaczenia, które "jest niezbędnym warunkiem zaistnienia pokoju. Nie można rozpocząć żadnego procesu pokojowego, jeżeli w ludziach nie dojrzeje postawa szczerego przebaczenia". Przypominają też słowa Jana Pawła II z orędzia na XXX Światowy Dzień Pokoju 1 stycznia 1997 r., w którym papież napisał: "Bez przebaczenia stare rany będą nadal krwawić, podsycając w kolejnych pokoleniach zawziętą nienawiść, która jest źródłem zemsty i wciąż nowych zniszczeń. Udzielenie i przyjęcie przebaczenia to nieodzowny warunek wspólnego dążenia do prawdziwego i trwałego pokoju".\nAutorzy dokumentu wskazują, że pokój jest obowiązkiem, do którego trzeba wychowywać. "Chociaż już kilka pokoleń Polaków żyje, nie mając bezpośredniego doświadczenia wojny, to jednak przygotowywanie kolejnych generacji do życia w pokoju winno być nieustannie pragnieniem tak rodzin, jak i tych, którzy mają wpływ na wychowanie dzieci i młodzieży. Niezbędnymi warunkami zaistnienia pokoju jest poszanowanie praw człowieka, szacunek dla wolności, w tym wolności religijnej i wolności sumienia, rozwój, solidarność oraz dialog. Ojciec Święty Franciszek dodał do tej listy braterstwo" – czytamy w dokumencie.\nNawiązując do obecnej sytuacji na Ukrainie podkreślono, że w ostatnich tygodniach wołanie: "Tak - dla pokoju i rozwoju narodów, nie - dla wojny i zabijania" nabiera nowego znaczenia. "Na kontynencie europejskim, na ukraińskiej ziemi, z którą tak mocno wiąże nas historyczna pamięć, trwa niewypowiedziana wojna. Giną żołnierze i ludność cywilna, cierpią rodziny, serca ludzkie ogarnia nienawiść. Wydarzenia te, godzące w prawo narodów do wyboru własnej drogi, budzą uzasadniony niepokój także o przyszłość naszej ojczyzny. Oczekujemy podjęcia skutecznych działań, które mogłyby pokojowymi środkami zahamować tragedię wojny" - apelują biskupi.\nPrzypominają, że Kościół już kilkakrotnie podejmował trud burzenia murów wrogości i nienawiści, "czego przykładem jest List biskupów polskich do biskupów niemieckich: +Przebaczamy i prosimy o przebaczenie - z listopada 1965 roku, będący zachętą do oczyszczenia pamięci historycznej, do\nwyznania win i torowania drogi ku pojednaniu".\nBiskupi zaznaczają, że katedra pw. Świętych Apostołów Piotra i Pawła w Gliwicach będzie w niedzielę 31 sierpnia szczególnym miejscem modlitwy o pokój. Przewodniczący Konferencji Episkopatów Polski i Niemiec odprawią tam mszę świętą. Po jej zakończeniu - w pobliżu Radiostacji Gliwickiej, gdzie żołnierze SS dokonali prowokacji w przeddzień wybuchu II wojny światowej - wspólnie o pokój będą się modlić katolicy, protestanci i wyznawcy religii mojżeszowej. Natomiast 1 września u grobu bł. ks. Jerzego Popiełuszki w Warszawie modlić się będą kardynałowie Reinhard Marx z Niemiec i metropolita warszawski Kazimierz Nycz.\nPublikujemy cały tekst:\nNie sposób ustalić liczby ofiar rozpętanego wtedy na terytorium Rzeczypospolitej „misterium iniquitatis” – misterium nieprawości. Jego symbolami stały się Katyń i Auschwitz, miejsca, gdzie w szczególny sposób objawiła się bezwzględność zła, nienawiści i pogardy dla człowieka. W okupowanej Rzeczypospolitej rozpoczął się czas zaprogramowanego ludobójstwa, które w szczególnie tragiczny sposób dotknęło Żydów. Był to okres eksterminacji różnych grup społecznych, w pierwszym rzędzie kapłanów i inteligencji, czas terroru, więzień, egzekucji, wywózek, negacji praw obywatelskich, niepewności jutra, trudności codziennego życia.\nTak jak w chwili zagrożenia Ojczyzny w 1920 roku, tak również po 1945 roku z Jasnej Góry rozlegał się apel biskupów polskich w obronie narodu, któremu odebrano prawo do stanowienia o wspólnym dobru, jakim jest wolna, niepodległa Polska. Umacniali oni nadzieję i wiarę w zwycięstwo za przyczyną Królowej Polski. Pośród nich ze szczególną mocą rozbrzmiewał głos Sługi Bożego Kardynała Stefana Wyszyńskiego, przewodnika Kościoła i Narodu.\n3. Wołanie o pokój dzisiaj\nCzy dzisiaj – po dwudziestu pięciu latach życia w wolności – pamiętamy o trudzie drogi, która do niej prowadziła? Czy pamiętamy o poniesionych przez naród ofiarach? Jest to naszą święta powinnością. „Nie można dopuścić do tego, ażeby w Polsce, zwłaszcza w Polsce współczesnej, nie zostało odtworzone martyrologium Narodu polskiego” (Jan Paweł II, „List w 50. rocznicę bitwy o Monte Cassino”, 1994).\nTen obowiązek winien nas skłaniać do przebaczenia, które jest niezbędnym warunkiem zaistnienia pokoju. Nie można rozpocząć żadnego procesu pokojowego, jeżeli w ludziach nie dojrzeje postawa szczerego przebaczenia: „Bez niego stare rany będą nadal krwawić, podsycając w kolejnych pokoleniach zawziętą nienawiść, która jest źródłem zemsty i wciąż nowych zniszczeń. Udzielenie i przyjęcie przebaczenia to nieodzowny warunek wspólnego dążenia do prawdziwego i trwałego pokoju” („Orędzie Jana Pawła II na XXX Światowy Dzień Pokoju 1 stycznia 1997 r”.). Święty Jan Paweł II podkreślał, że przebaczenie jest szczególnym rodzajem miłości, koniecznym dla życia w pokoju.\nW ostatnich tygodniach wołanie: „Tak – dla pokoju i rozwoju narodów, nie – dla wojny i zabijania” nabiera nowego znaczenia. Na kontynencie europejskim, na ukraińskiej ziemi, z którą tak mocno wiąże nas historyczna pamięć, trwa niewypowiedziana wojna. Giną żołnierze i ludność cywilna, cierpią rodziny, serca ludzkie ogarnia nienawiść. Wydarzenia te, godzące w prawo narodów do wyboru własnej drogi, budzą uzasadniony niepokój także o przyszłość naszej Ojczyzny. Oczekujemy podjęcia skutecznych działań, które mogłyby pokojowymi środkami zahamować tragedię wojny.\nPrzywołując 75. rocznicę wybuchu II wojny światowej, pragniemy – jako ludzie wiary – powierzyć Chrystusowi wielką sprawę pokoju. Jesteśmy bowiem przekonani, że „autentyczny i trwały pokój nie jest owocem jedynie koniecznych umów politycznych i zgody pomiędzy jednostkami i narodami, ale jest darem Boga dla tych, którzy Jemu się oddają i z pokorą oraz wdzięcznością przyjmują światło Jego miłości” („Jan Paweł II przed modlitwą Anioł Pański, 16 marca 2003 r.”).\nModlić się o pokój znaczy błagać o łaskę przebaczenia od Boga, a zarazem o wzrost odwagi dla każdego, kto ze swej strony pragnie wybaczać zniewagi, jakich doznał” („Orędzie Jana Pawła II na XXXV Światowy Dzień Pokoju 1 stycznia 2002 r.”).\nWpatrzeni w Jasnogórski Wizerunek Matki naszego Zbawiciela, ku Maryi kierujemy pokorną modlitwę: Królowo Pokoju, zanieś twojemu Synowi naszą modlitwę w intencji Ojczyzny i jej wolności, w intencji przeżywającego trudny czas narodu ukraińskiego, w intencji wszystkich ludzi cierpiących na Bliskim Wschodzie.\nZ Jasnej Góry błogosławimy wszystkim modlącym się o pokój, o pojednanie i braterstwo, i powtarzamy: „tak – dla pokoju i rozwoju narodów, nie – dla wojny i zabijania!”. Podpisali: Biskupi diecezjalni zgromadzeni na Jasnej Górze\n[fot: wikimedia commons]


Interesujące wiadomości i newsy – Malowany blog\nInteresujące wiadomości i newsy\nTworząc nasz portal informacyjny, myślimy o czytelnikach z każdej grupy wiekowej. W tym momencie dlatego nasz zespół redaguje artykuły na właściwie każdy zagadnienie, żeby zainteresować wszystkich internautów. Dokładamy wszelkich starań, aby informacje zamieszczać regularnie, z zachowaniem jakości napisanych tekstów. U nas wynajdą Państwo również liczne ciekawostki.\nW teraźniejszych czasach, gdy w zastraszającym tempie rośnie w Polsce bezrobocie, a praca staje się wręcz towarem deficytowym, sporo osób szuka sposobu na rozpoczęcie indywidualnej działalności gospodarczej przy konieczności możliwie jak najmniejszych inwestycji.\nW przypadku, kiedy nie posiadamy za ogromnego kapitału, aby otworzyć własny biznes powinniśmy pomyśleć o założeniu własnego portalu internetowego. Wbrew pozorom nie jest to wcale takie niełatwe i trudne jak początkowo moglibyśmy pomyśleć. Zakładając portal internetowy nie musimy w tej samej chwili ponosić ogromnych kosztów. Na początku wystarczy wykupienie domeny z niedrogim hostingiem, tak żeby sprawdzić, czy nasza strona znajdzie stosownie wielu odbiorców, aby chciały się u nas lansować różnorakie firmy.\nMyśląc o profilu portalu powinniśmy zastanowić się, o czym ludzie najchętniej czytają on-line. Można zauważyć, że wiele osób na bieżąco śledzi najnowsze informacje o ostatnich wydarzeniach. Nasuwa się tutaj wniosek, że na prawdę bardzo dobrym pomysłem ma możliwość być założenie portalu informacyjnego.\nGdy już wiemy, jaki będzie profil naszego portalu, musimy pomyśleć o tym jaki powinien być świetny portal informacyjny, tak ażeby chłopcy i dziewczęta korzystające z internetu chciały na niego zaglądać.\nW głównej mierze ogromnie na prawdę istotna jest szata graficzna strony. Musi być ona z jednej strony ciekawa i oryginalna, a z drugiej przejrzysta i przyjazna dla czytelnika, tak by nie męczyła jego wzroku.\nKolejną równie ważną sprawą jest zamieszczanie na naszym portalu odpowiednich treści. Powinny się tutaj znaleźć nie tylko artykuły na właściwie każdy temat, niemniej jednak także różnego rodzaju ciekawostki ze świata przyrody, czy techniki.\nSprawdź również: http://wyse.com.pl.\nartykuły informacje newsy


Chemia budowlana - Hurtownia materiałów budowlanych, skład budowlany ELMAS.\nElmas to także hurtownia chemii budowlanej, do różnorodnego zastosowania. W ofercie posiadamy produkty przeznaczone do budowy i wykańczania wnętrz, takie jak kleje, fugi, impregnaty czy izolacje oraz środki do zwalczania grzybów. Preparaty te cechują się skutecznością, likwidując ogniska grzybów, występujące na ścianach, podłogach lub na elementach konstrukcyjnych.\nIstotne jest także dopasowanie właściwych środków chemicznych do zastosowania na zewnątrz budynków, dlatego też w ciągłej sprzedaży posiadamy tego rodzaju produkty np. kleje do płytek tarasowych, czy impregnaty do drewna, którym pokryta jest powierzchnia balkonu.\nW ofercie posiadamy szeroki wybór chemii budowlanej, przeznaczonej między innymi do klejenia oraz spoinowania różnych powierzchni. Wśród nich znajdują się kleje do płytek, cechujące się dużą wytrzymałością zarówno przy zastosowaniu wewnątrz, jak i na zewnątrz budynku. Wszystkie produkty dopasowujemy do rodzaju płytek oraz miejsca, w którym mają być położone. Kleje Atlas, które oferujemy naszym klientom, to synonim wysokiej jakości, gwarantującej wytrzymałość spoiny.\nWśród asortymentu posiadamy także kleje Knauf oraz fugi, które pozwalają na estetyczne wykończenie każdej powierzchni. Oferujemy fugi w zróżnicowanej kolorystyce, umożliwiającej wykonanie estetycznego spoinowania, zgodnego z aranżacją wnętrza oraz rodzajem zastosowanych płytek. Spoiny budowlane cechują się elastycznością, dzięki czemu możliwe jest wykonanie fugowania o zróżnicowanej szerokości, zabezpieczającego podłoże przed przenikaniem wilgoci.\nKlientom oferujemy również materiały niezbędne do prowadzenia podstawowych prac remontowych. Jednym z nich jest grunt budowlany, aplikowany zarówno pod płytki, tynk, jak i przed malowaniem ścian. Dostępne w ofercie preparaty cechują się szybkim czasem schnięcia oraz wysoką skutecznością, minimalizując wchłanianie się farby w strukturę malowanej powierzchni.\nIstotną częścią naszego asortymentu są także impregnaty, wykorzystywane do zabezpieczania różnorodnych powierzchni. Jednym z podstawowych zastosowań tych preparatów jest ochrona elementów drewnianych przed zniszczeniem czy szkodliwym działaniem wody. Mogą być stosowane do parkietów, podłóg z wykonanych z desek oraz do tarasów i balkonów, zabezpieczając drewno przed działaniem zmiennych warunków atmosferycznych.\nZapraszamy do zapoznania się ze szczegółami naszej oferty, obejmującej chemię budowlaną. W razie pytań lub wątpliwości wystarczy skontaktować się z naszymi specjalistami, aby uzyskać szczegółowe informacje na temat poszczególnych produktów oraz pomoc w wyborze preparatów do konkretnego zastosowania.\nOcieplenia zewnętrzne i wewnętrzne\tMieszalnia farb\tPłyty OSB, sklejki\tPłyta karton-gips i akcesoria\tNarzędzia i elektronarzędzia\tTechnika Zamocowań\tDrzwi zewnętrzne i wewnętrzne\tArtykuły hydrauliczne\tArtykuły elektryczne\tArtykuły malarskie\tFarby i impregnaty\tCegły i płytki\tUbrania robocze i odzież BHP\tPokrycia dachowe\tOgrodzenia systemowe i bramy garażowe


10 podstawowych angielskich linking words (linkers) ⋆ Kurs Speakingo ⋆\nSpeakingo » Gramatyka angielska » 10 podstawowych angielskich linking words (linkers)\nCo to są linking words (linkers)?\nLinking words (wyrazy łączące) albo w skrócie linkers to angielski odpowiednik spójników w języku polskim. To wszystkie takie słowa jak „i”, „oraz”, „gdy” i tak dalej.\nSą one bardzo popularne i pożyteczne, dlatego już na samym początku warto poznać przynajmniej poniższych 10 najpopularniejszych linking words, ponieważ przewijać się nam będą przez większość zdań na kursie języka angielskiego online Speakingo jak i we wszystkich innych zdaniach w języku angielskim.\nFormalnie mówimy tu o conjunctions, bo tak oficjalnie nasze „słowa łączące” nazywają się w językoznawstwie. Jest ich oczywiście dużo więcej, więc jeśli poniższe linking words (linkers) nie są już dla Ciebie niczym nowym, odsyłam do bardziej rozbudowanego wpisu o różnych rodzajach angielskich spójników (conjunctions):\n10 najpopularniejszych linking words (linkers) w języku angielskim\n1. Linker and (oraz)\nTo bez wątpienia najpopularniejszy linking word (linker). And to nic innego jak polskie „i”, „oraz”, czasami po polsku powiedzielibyśmy „a”. Jeśli mamy dwa proste zdania:\n(To jest Tom.)\n(To jest Jerry.)\nto możemy skleić je w jedno zdanie przy pomocy kleju w postaci słówka „and”:\n(To jest Tom a to jest Jerry.)\nPatrz również: There is & It is… A może This is?\n2. Linker but (ale)\nDrugim niesłychanie pomocnym linking word (linker) jest but – słowo to po angielsku znaczy”ale” – nie to coś co byśmy nosili na stopie!\n(Nie potrafię śpiewać.)\nTakie dwa proste zdania o naszych artystycznych umiejętnościach możemy skleić w jedno przy pomocy linkersa but:\nI can dance, but I can’t sing.\n(Potrafię tańczyć ale nie potrafię śpiewać.)\nPatrz również: Czy stawiamy przecinek przed but?\n3. Linker because (ponieważ)\nJeśli chcemy pokusić się o ładniejsze zdanie, możemy uargumentować naszą wypowiedź korzystając z linkersa because (ponieważ).\n(Ona jest zmęczona.)\nZ takich dwóch prostych zdań możemy ukuć ładniejszą wypowiedź z linking word because:\n(Ona jest zmęczona ponieważ ona biegała.)\n5. Linker or (lub)\nBardzo przydatnym linking word czyli słowem łączącym dwie myśli, szczególnie jeśli są to dwie alternatywne propozycje jest linker or (lub).\nNa przykład takie dwa proste zdania:\n(Możemy pójść popływać.)\n(Możemy zostać w domu.)\nMożemy zawrzeć w jednym zdaniu złożonym z or:\n(Możemy pójść popływać lub możemy zostać w domu.)\n5. Linker so (więc)\nMożemy również wnioskować przy użyciu linkersa so (więc).\n(On odwiedził jego babcię.)\n(On nie będzie głodny.)\nDużo lepiej będzie jeśli powiemy to jednym zdaniem:\n(On odwiedził jego babcię więc on nie będzie głodny.)\n6. Linking word: also (również)\nLinkersy niekoniecznie muszą łączyć dwa zdania. Na przykład tak często będzie występował also:\n(Możemy również nauczyć się angielskiego w domu.)\nAlso może występować też z innymi linking words:\n(Ona jest nie tylko inteligentna, ale również ładna.)\n7. Linking word: although (chociaż)\nKolejny linking word dodający kilka punktów do inteligencji naszej wypowiedzi.\n(On nie może udzielić Ci odpowiedzi.)\nMożna skleić w zdanie:\n( On nie może udzielić Ci odpowiedzi, chociaż chciałby.)\nalbo jeszcze wykwintniej:\n(Chociaż on by chciał, on nie może udzielić Ci odpowiedzi.)\n8. Linking word: while (podczas gdy)\nZwykle za pomocą while łączyć będziemy dwa zdania.\n(Proszę wyczyść naczynia.)\nTo samo można ładnie wyrazić używając tego linking word pokazującego relacje czasowe:\n(Proszę wyczyść naczynia, podczas gdy ja piekę ciasto.)\n9. Linking word: however (jednak)\n(Mógłbym pojechać do Włoch.)\n(Wolałbym pojechać do Ameryki.)\nA w jednym zdaniu:\n(Mógłbym pojechać do Włoch, chociaż wolałbym pojechać do Ameryki.)\nLinking word although lubi występować na początku zdania:\n(Chociaż wolałbym pojechać do Ameryki, mógłbym pojechać do Włoch.)\n(Chociaż mógłbym pojechać do Włoch, wolałbym pojechać do Ameryki.)\nPatrz również: Przydatne angielskie zwroty w rozmowie.\nBardzo popularnym – może aż nazbyt – linkerem jest „na przykład” czyli for example:\n(Lubię zdrowe jedzenie.)\n(Lubię jabłka i banany.)\n(Lubię zdrowe jedzenie na przykład lubię jabłka i banany.)\nMożna by też powiedzieć to krócej:\n(Lubię zdrowe jedzenie na przykład jabłka i banany.)\nMyślę, że tych dziesięć podstawowych linking words na początku wystarczy.\nA jak wspomniałem, jeśli już je wszystkie znasz, odsyłam do bardziej rozbudowanego wpisu o różnych rodzajach angielskich spójników (conjunctions) i ich kilkudziesięciu dalszych przykładach.\nLinking words (linkers) i co dalej?\nNo dobrze, znasz już tych 10 podstawowych linkersów, ale co dalej?\nCóż, żeby naprawdę wiedzieć, jak używać tych i wielu innych linking words w praktyce potrzebujemy… praktyki!\nNo właśnie. Praktyki nie teorii!\nMiło i przyjemnie jest sobie poczytać o angielskiej gramatyce na blogu Speakingo, ale tak jak nikt jeszcze nie nauczył się jeździć na rowerze z książki, tak samo nie nauczymy się mówić po angielsku bez konwersacji!\nPatrz również: Angielski nie nauczy się sam [wywiad z Times Polska z dr Grzegorzem Kuśnierzem ze Speakingo]\nJak dziecko uczące się mówić rozmawiasz tu na spokojnie z komputerem lub telefonem, w domu czy w podróży, kiedy i gdzie chcesz, gdy tylko masz odrobinę czasu i ochoty! A co ciekawe dzięki Speakingo Twój telefon lub komputer rozumie Cię, chwali, a w razie potrzeby cierpliwie poprawia.\nA Ty oglądasz śliczne zdjęcia, słuchasz native speakera i „tylko” odpowiadasz na pytania na swoim poziomie zaawansowania, podczas gdy wiedza sama wchodzi Ci do głowy!\nTo nie tylko skuteczna metoda nauki języka angielskiego, ale również przyjemna rozrywka!\nZresztą wypróbuj najlepiej na własnej skórze ten bardzo praktyczny kurs języka angielskiego.\nPierwszy tydzień na wypróbowanie dostajesz za darmo i bez żadnych zobowiązań!\nNawet najdłuższą drogę trzeba zacząć od pierwszego kroku!\nCzy wszystko jest już jasne z powyższymi linking words (linkers)? Jeśli nie, pytajcie śmiało w komentarzach!\nPrevpoprzedni wpisPokochaj much many i a lot of!\nnastępny wpisConjunctions: angielskie spójnikiNastępny\nHistoria święta, wierszyki i prezent na dzień matki\nPoznaj historię tego święta, wierszyki na dzień matki po angielsku oraz dowiedz się, jaki prezent możesz w tym roku podarować swojej mamie!\nZwroty po angielsku w e-mailu\nMusisz napisać maila po angielsku? Poznaj zwroty po angielsku przydatne w e-mailu, korespondencji służbowej i nie tylko!\nW genialnym skeczu New English Teacher (Nowy nauczyciel angielskiego) Catherine Tate wciela się w rolę wyszczekanej, angielskiej nastolatki Laureen Cooper, która przedrzeźnia nowego nauczyciela angielskiego w szkole – Davida Tennanta, znanego ze swej roli w serialu Doctor Who.


PARP: Firmy ze wschodnich woj. mogą otrzymać do 800 tys. zł na ekspansję zagr. - Money.pl\nStrona głównaGiełdaPARP: Firmy ze wschodnich woj. mogą otrzymać do 800 tys. zł na ekspansję zagr.\nFirmy posiadające siedzibę lub oddział w województwach: warmińsko-mazurskim, podlaskim, świętokrzyskim, lubelskim i podkarpackim mogą zwracać się o dofinansowanie wprowadzenia produktów lub usług na nowe rynki zagraniczne w ramach konkursu "Internacjonalizacja MŚP", poinformowała Polska Agencja Rozwoju Przedsiębiorczości (PARP). Maksymalna kwota dofinansowania może wynieść 800 tys. zł.\n"To konkurs dla mikro-, małych i średnich przedsiębiorców, którzy prowadzą działalność gospodarczą na terytorium Polski Wschodniej. W tym rejonie eksport wciąż potrzebuje większego rozpędu. Konkursy takie jak ten pomogą przedsiębiorcom sprostać wyzwaniom, jakie spotkają na zagranicznych rykach" - powiedział dyrektor Departamentu Internacjonalizacji Przedsiębiorstw w PARP Arkadiusz Dewódzki, cytowany w komunikacie.\n"Eksport to sposób na rozwój przedsiębiorstwa. Często jest nawet jedyną drogą rozwoju. Wiele firm, szczególnie w rejonie Polski Wschodniej nie może na nią wejść przez brak doświadczenia i pieniędzy. Nasz program został tak skonstruowany, by jak najefektywniej pomóc takim przedsiębiorcom rozwinąć skrzydła" - podkreśla Dewódzki, cytowany w komunikacie.\nMR: Firmy mogą otrzymać łącznie 50 mln zł na promocję swoich marek n...\nPARP oferuje ok. 7 mln zł wsparcia na ekspansję zagraniczną klastrom...\nH. Cegielski-Poznań zainwestuje w rozwój i ekspansję zagr. 72,5 mln ...


Tag Archive for "Rzecznik praw pacjenta szpital lekarz adwokat radca prawny prawnik kancelaria Konin Zielona Góra Koło Turek Słupca Nowy Tomyśl Sól Leszno Kalisz Gorzów Ostrów Środa Grodzisk Wielkopolski Gniezno" | Prawo medyczne Poznań odszkodowane błąd medyczny\nTag Archives: Rzecznik praw pacjenta szpital lekarz adwokat radca prawny prawnik kancelaria Konin Zielona Góra Koło Turek Słupca Nowy Tomyśl Sól Leszno Kalisz Gorzów Ostrów Środa Grodzisk Wielkopolski Gniezno\nRzecznik Praw Pacjenta: możliwości, prawa i obowiązki\nRzecznik jest centralnym organem administracji rządowej właściwym w sprawach ochrony praw pacjentów. Prezes Rady Ministrów sprawuje nadzór nad działalnością Rzecznika. Rzecznik wykonuje swoje zadania przy pomocy Biura Rzecznika Praw Pacjenta, zwanego dalej "biurem". Rzecznik nie może: 1) zajmować innego stanowiska, z wyjątkiem stanowiska profesora szkoły wyższej, ani wykonywać innych zajęć zawodowych; 2) należeć do partii…


Angela Merkel w Polsce. Niemieckie media o wizycie Merkel - TVN24\n7 lutego 2017, 22:21\nSzefa PiS "można wywabić z kąta, do którego nadąsany się schował"\nKanclerz Merkel spotkała się z najważniejszymi polskimi politykami (materiał magazynu "Polska i świat" z 7.02.2017)tvn24\nPolski rząd liczy na zacieśnianie relacji z Niemcami tvn24\nAngela Merkel w Warszawietvn24\nSzymański (MSZ) o sprawie poparcia dla Tuskatvn24\nUroczysta kolacja na koniec wizyty Merkeltvn24\nKaczyński po spotkaniu z Merkeltvn24\nSpotkanie Merkel-Kaczyński w Bristolutvn24\nSpotkanie Angeli Merkel z opozycją tvn24\n"Rozmowa w cztery oczy znacznie się przedłużyła"tvn24\nAngela Merkel w Warszawie tvn24\nAngela Merkel w Pałacu Prezydenckim tvn24\n"Dobre partnerstwo Polski i Niemiec jest konieczne do powodzenia projektu europejskiego"tvn24\n"Wiemy, jak ważne są pluralistyczne społeczeństwa, niezależne media i wymiar sprawiedliwości"tvn24\n"Jednym z istotnych atutów Europy jest to, że jesteśmy wielkim rynkiem"tvn24\nMerkel o wspólnych zakupach gazutvn24\nMerkel: trzy etapy działań w sprawie Ukrainytvn24\nMerkel o szczegółach sankcjitvn24\nTusk: będzie pomoc dla Ukrainytvn24\nTusk o kolejnych sankcjach dla Rosjitvn24\nTusk: Podpisanie umowy stowarzyszeniowej z Ukrainą możliwe w przyszłym tygodniutvn24\nPolsce i Niemcom zależy na wzajemnych poprawnych stosunkach - zauważają zgodnie niemieckie media, podsumowując wizytę kanclerz Niemiec Angeli Merkel w Warszawie. "Sueddeutsche Zeitung" pisze o "chłodnej przyjaźni", a "Frankfurter Allgemeine Zeitung" o "pragmatycznej twarzy" polskiego rządu. Prasa zgodnie zauważa, że Warszawa widzi w Berlinie sojusznika, który pomoże w utrzymaniu sankcji gospodarczych wobec Rosji.\nAutorzy materiału zwrócili uwagę na różnice zdań w podejściu obu rządów do przyszłości Unii Europejskiej, zastrzegając, że podczas wizyty Angela Merkel i Beata Szydło "podkreślały to, co łączy". "Jestem przekonana, że dobre partnerstwo Polski i Niemiec jest konieczne dla powodzenia projektu europejskiego" - zacytowała słowa polskiej premier niemiecka stacja. - Troska o UE jest spoiwem - powiedziano w odredakcyjnym komentarzu.\n- Być może dojrzewa tutaj [w Polsce - red.] zrozumienie, że dobrze jest mieć silnego partnera, Niemcy, po swojej stronie, także ze względu na kwestie bezpieczeństwa - powiedziała w komentarzu warszawska korespondentka ARD Griet von Petersdorff. - Polska jest zaniepokojona krytycznymi wypowiedziami prezydenta Trumpa o NATO. Z uznaniem przyjęto w Polsce jednoznaczne poparcie przez niemiecką kanclerz interesów obronnych i zapowiedź, że chce utrzymać sankcje przeciwko Rosji.\n"Polska potrzebuje Niemiec przeciwko USA"\n- Wizyta pokazuje, że pomimo pewnych różnic kanclerz potrzebuje Polski do prowadzenia wspólnej polityki europejskiej, a Polska potrzebuje Niemiec przeciwko USA, które przestały być siłą chroniącą przed Rosją - powiedziała Natalie Stegner, korespondentka stacji w stolicy Polski.\nObie stacje zwróciły uwagę na wypowiedź Merkel dotyczącą sytuacji w Polsce. Przytaczają jej słowa z konferencji prasowej: - Solidarność odcisnęła piętno także na moim życiu. Z tamtych czasów wiemy, jak ważne są dla pluralistycznego społeczeństwa niezależny wymiar sprawiedliwości i [niezależne - red.] media. Bo wtedy tego brakowało. Z zadowoleniem usłyszałam, że Polska odpowie na pytania KE i Komisji Weneckiej.\nPolski rząd pokazał "pragmatyczną twarz"\n"Frankfurter Allgemeine Zeitung" pisze, że polski rząd pokazał Niemcom swoją "pragmatyczną twarz".\n"W Warszawie wiadomo, jak ważne dla polskiej gospodarki i bezpieczeństwa jest dobre funkcjonowanie relacji z Berlinem. I odwrotnie, Niemcy też potrzebują Polski, a dla niemieckiej gospodarki Polska jest ważniejszym partnerem niż Rosja" - zaznacza dziennikarz Reinhold Veser. Dla obu stron jedność UE jest "nakazem racji stanu".\n"Można mieć jedynie nadzieję, że chłodna analiza interesów spowoduje, że Europejczycy zachowają jedność. Tak jak Berlin i Warszawa" - konkluduje Veser w "FAZ".\nKaczyńskiego "można wywabić z kąta, do którego nadąsany się schował"\n"Kaczyński jest ideologiem, ale jest też strategiem" - zauważa niemiecki dziennikarz. Ulrich pisze, że szefa PiS "można wywabić z kąta, do którego nadąsany się schował". Aby tego dokonać, należy - zdaniem "SZ" - "odfiltrować z jego prowokacyjnie-nacjonalistycznych haseł uzasadnione polskie interesy".\n"Polska jest najważniejszym krajem na Wschodzie UE. Zamiast domagać się zwijania UE, by wzmocnić państwa narodowe, Polska powinna zabiegać o jej [UE - red.] wzmocnienie w obronności, polityce zagranicznej i walce z przestępczością. W ten sposób Warszawa zwiększyłaby swoje znaczenie w Europie" - pisze Ulrich.\nŹródło zdjęcia głównego: SZ,FAZ