Kołobrzeskie książki literackie 2012\nKategoria: eseje i szkice\tUtworzono: niedziela, 27, październik 2013\tOpublikowano: niedziela, 27, październik 2013\tDrukuj\tE-mail\nKołobrzeskie środowisko literackie nie jest duże. W sumie aktywnych twórczo - licząc pasjonatów amatorów i profesjonalistów razem - gromadzi kilka do kilkunastu osób. Mam tu na uwadze tych z indywidualnym dorobkiem książkowym. Część autorów zrzeszyło się w Stowarzyszeniu Kołobrzeskich Poetów, kilku należy do Związku Literatów Polskich lub tu i tu - albo nigdzie. Warty odnotowania jest fakt, iż część publikacji (a tyczy to członków SKP i dwóch mniejszych stowarzyszeń) wspiera finansowo lokalny Urząd Miejski. I tylko dzięki jego wsparciu niektóre z książek miały szansę ujrzeć światło dzienne.\nW roku 2012 do grona wcześniej publikujących autorów dołączył debiutant: poeta Piotr Piątek.\nRok miniony przyniósł dziewięć książek pięciu autorów - plus publikację zbiorową Stowarzyszenia Kołobrzeskich Poetów "North-west".\nSwoje książki wydali (w porządku alfabetycznym): Piotr Bednarski, Elżbieta Cherezińska, Agnieszka Dębek, Eugeniusz Koźmiński oraz Piotr Piątek. Większość publikacji wymienionych autorów doczekało się dłuższych lub krótszych omówień w prasie (m. in. w "Kołobrzeskich Wiadomościach" i "Gazecie Kołobrzeskiej") oraz w przestrzeni wirtualnej (m. in. na portalu literacko-artystycznym "Latarni Morskiej").\nPrzyjrzyjmy się nieco bliżej świeżym wydawnictwom, poczynając od almanachu Stowarzyszenia Kołobrzeskich Poetów.\n"North-west. Almanach Stowarzyszenia Kołobrzeskich Poetów", Instytut Wydawniczy ŚWIADECTWO, Bydgoszcz 2012, str. 134.\nTo rzecz zbiorowa SKP (kolejne w ostatnich latach), zawierająca utwory trzynastu autorów - o rozmaitym stopniu zaawansowania twórczego. Wiersze dwunastu i jedna proza - Eugeniusza Koźmińskiego. I tak w almanachu publikują: Piotr Bednarski, Agnieszka Dębek, Michał Filipowski, Alina Kornecka, Eugeniusz Koźmiński, Ewa Wiktoria Matyjaszczyk, Marcin Niedźwiadek, Elżbieta Niedźwiadek, Grażyna Perlińska-Siuda, Piotr Piątek, Sława Rudnicka, Irena Sawicz i Rafał Sienkiewicz. Zwykle autorzy zawodowo imający się zajęć zarobkowych jako marynarz, pielęgniarka, lekarz, prawnik, nauczyciel.\nKsiążka zbudowana jest tradycyjnie, jak to w tego typu publikacjach występuje: blokami zawierającymi zwięzłe noty biobibliograficzne poszczególnych autorów oraz ich utwory - od kilku do dziesięciu wierszy. Plus wspomniana proza.\nMamy tu prezentację próbek tekstów doświadczonych i znanych szerzej twórców (P. Bednarski, A. Dębek, E. Koźmiński, E. Niedźwiadek), autorów jednej lub dwóch książek (M. Filipowski, A. Kornecka, E.W. Matyjaszczyk, M. Niedźwiadek, G. Perlińska-Siuda, Piotr Piątek, S. Rudnicka), a też autorów arkuszy poetyckich lub dotąd publikujących jedynie w prasie czy książkach zbiorowych (I. Sawicz, R. Sienkiewicz).\nPrzy bliższym oglądzie okazuje się, iż to rzecz nierówna literacko. Sporą część tekstów (a jest ich tu około stu dwudziestu) można było sobie darować. Dlaczego? Bo kopiują zastane figury, niewiele własnego wnoszą. Przypomina to raczej mielenie poetyckiej sieczki, niźli utwory o ambicjach wyższych. Zawiodła tu krytyczna selekcja.\nBez wchodzenia w szczegóły, reasumując: almanach ma większą wartość dokumentacyjną, niźli artystyczną.\nPiotr Bednarski: "Błękitne śniegi i inne rejsy po złote runo", Oficyna Wydawnicza VOLUMEN, Warszawa 2012, str. 356; "Żywioł wszelki", Wydawnictwo ADAM MARSZAŁEK, Toruń 2012, str. 306; "Białe skrzydła", Wydawnictwo MINIATURA, Kraków 2012, str. 64; "Płaczące wierzby", Wydawnictwo MINIATURA, Kraków 2012, str. 80.\nImponujące żniwo: w jednym roku cztery książki. Piotr Bednarski (rocznik 1938, ur. w Oryszkowcach na Podolu) to pisarz o najznamienitszym dorobku z dotąd wymienionych. Od debiutu zbiorem wierszy "Arka przymierza" publikuje od ponad czterdziestu lat. W tym czasie opublikował przeszło trzydzieści książek poetyckich i prozatorskich. Wiele z nich uhonorowano nagrodami ogólnopolskimi, doczekał się też przekładów na języki obce: francuski, niemiecki, włoski, portugalski i rumuński (prozy "Błękitne śniegi" i "Rejsy po arcydzieło").\n"Błękitne śniegi i inne rejsy po złote runo" to trylogia, zawierająca trzy mikropowieści: wspominane "Błękitne śniegi" (1996), "Rejsy po arcydzieło" (2006) - tu zmieniony tytuł na "Po Złote Runo" oraz niepublikowane przedtem "Śnieżne kraby". Wszystkie trzy części łączy jeden klimat, ten sam język, ta sama frazeologia i podejście do sensu istnienia - w próbie opisu mikroświata bohaterów trylogii, których ewolucja psychologiczna i moralna ukazana jest w konwencji przypowieściowej, o zacięciu poetyckim oraz mocnym zakotwiczeniu w Biblii. Tak można w wielkim skrócie opisać tę książkę autora "Spojrzenia przez ramię", akcentując dodatkowo świeżość postrzegania, a także uniwersalną nośność kulturowych kodów, ukrytych w książce.\nZ kolei "Żywioł wszelki" to najobszerniejszy, z dotąd opublikowanych, wybór wierszy poety. Znajdziemy tu blisko dwieście dwadzieścia utworów z dziewiętnastu tomów. Dla porządku wymieńmy ich tytuły: "Arka przymierza", "Pieśń żeglarzy", "Barka słońca", "Popiół", "Przylot żurawi", "Spojrzenie przez ramię", "Miłość to ty", "Abba", "Złotorunne żmijowisko", "Świat-kwiat", "Syberyjski kosaciec", "Złote chryzantemy", "Tęsknoty", "Spotkania", "Głębszy oddech", "Nad pieśnią pieśń", "Złotowłosa Izolda", "Wiersze Prometeusza", "Jerychońskie róże".\nObszerny przegląd wyraźnie ujawnia motywy wiodące poezjowania P. Bednarskiego: wiarę, miłość i morze.\nPrzy czym, rozpatrując wątki metafizyczne i relacje poety z chrześcijańskim Bogiem, dostrzeżemy swoistą amplitudę. Poeta niejednokrotnie spiera się ze Stwórcą, zadaje "niewygodne" pytania, buntuje. Zwłaszcza w chwilach zwątpień i traumatycznych przeżyć. Lecz z czasem poeta "pokornieje", przechodząc na pozycje afirmacji tego, co doświadcza. Można to odebrać nie tylko jako świadectwo „zużycia” fizycznej materii, ale też jako przejaw otwierania głębszych przestrzeni duchowych.\nWażną okazuje się też strefa emocjonalna, zwłaszcza miłość. Tej poświęca P. Bednarski bardzo wiele utworów - zwłaszcza miłości ziemskiej. Które to uczucie posiada moc dźwigania z upadków i bywa zaczynem rozważań o znaczeniu szerszym.\nI trzeci wątek, tak charakterystyczny dla twórczości autora "Rejsów po arcydzieło": morski. Ma to bezpośredni związek z pracą zawodową, bowiem pisarz wiele lat pływał po wodach mórz jako rybak i marynarz. Przeto siłą rzeczy doświadczenia z tym związane musiały przeniknąć do pisanych utworów. Jednak żywioł morza posiada u P. Bednarskiego nie tylko walory fizyczne. A sugestywne obrazy przemawiają do czytelniczej wyobraźni bogatą metaforyką.\nRównież w tomikach "Białe skrzydła" i "Płaczące wierzby" znajdziemy wspomniane wątki - choć eksponowane z rozmaitym natężeniem. Bo także tu wraca poeta do kwestii wiary, do kontekstu człowieka i Stworzyciela, do tropów metafizycznych, miłości i morza. Akcentując nadto elementy mitów i kultury.\nJeśli zaś idzie o stylistykę, sposoby artykulacji, powiedzieć trzeba, iż autor "Z głębokości serca" dopracował się własnego, oryginalnego języka. Cechą charakterystyczną jest upodobanie do rozlewności, potoczystej frazy i powracających "refrenów", a też zaśpiewów, które to w połączeniu z innymi środkami poetyckimi tworzą rozpoznawalny głos.\nElżbieta Cherezińska: "Trzy młode pieśni" Wydawnictwo ZYSK i SKA, Poznań 2012, str. 624; "Korona śniegu i krwi", Wydawnictwo ZYSK i SKA, Poznań 2012, str. 768.\nElżbieta Cherezińska - (rocznik 1972) z wykształcenia teatrolog, wtargnęła na scenę literacką w roku 2005 książką napisaną wspólnie z Szewachem Weissem "Z jednej strony, z drugiej strony", szybko umacniając swoją pozycję kolejnymi dziełami. Bo trzy lata później opublikowała rzecz "Byłam sekretarką Rumkowskiego. Dzienniki Etki Daum". W 2010 r. wyszedł jej thriller historyczny o Zjeździe Gnieźnieńskim 1000 roku "Gra w kości". Zaś w latach 2009-2011 do rąk czytelników trafił cykl skandynawski "Północna Droga": "Saga Sigrun", "Ja jestem Halderd" i "Pasja według Einara" - którego fabuła toczy się w Europie schyłku I tysiąclecia. I w 2012 r. ukazał się tom czwarty: "Trzy młode pieśni". Jak się okazuje, stanowiący domknięcie cyklu.\nNie sposób mówić o "Trzech młodych pieśniach" w oderwaniu od poprzednich tomów. Najogólniej rzecz ujmując mamy tu do czynienia z rekonstruowanym literacko światem wikingów. To panorama, wyjątkowo plastyczny fresk o iście epickim rozmachu rzeczywistości przesyconej nordycką mitologią. Postaci przewijające się stronami skandynawskiej sagi są żywe, barwne i zmysłowe. Mamy tu mężczyzn-wojowników i kobiety o silnych osobowościach, niejednokrotnie targanych namiętnościami. Jest tu zdrada i przyjaźń, miłość i nienawiść, okruciństwo rozmaitych odcieni zła i dobro, pogaństwo i "wszczepianie" chrześcijaństwa, twarde życie i śmierć o twarzach wielu.\nCzęść ostatnia tetralogii, czyli "Trzy młode pieśni" prowadzi złożoną historię bohaterów przedstawionych wcześniej, dopuszczając do głosu ich potomków: Bjorna, Ragnara i Gudrun. Znów walka, krew, przemoc, zwątpienie, porywy wiary, miłość (ze sporą dozą erotyki) - słowem wszystko, czym żyć chcą oraz potrafią - i w co wyposażyła ich wyobraźnia autorki.\nPodkreślić tu należy zdolność narracyjną E. Cherezińskiej, umiejętnie plotącej warkocze dialogowe z opisowymi. I walor dodatkowy: dbałość o szczegół, o konkret. Dzięki czemu rośnie (umowna przecież) wiarygodność snutej historii. Atutem jawi się też język: dynamiczny, prosty i pozbawiony natrętnej stylizacji (w czym celują niejednokrotnie inni autorzy specjalizujący się w pisaniu fabuł historycznych).\nO podobnych zaletach mówić możemy w przypadku powieści "Korona śniegu i krwi". Mowa tu o walorach konstrukcyjnych i językowych. Natomiast historia jest zupełnie inna (i w miejscu innym) od "Północnej Drogi", choć dziejąca się w czasie zbliżonym. No, plus minus dwieście trzysta lat.\nPo "Grze w kości" autorka wraca do dziedzin rodzimych. Oto mamy Polskę trzynastowieczną z jej atomizacją władzy i dzielnicowym rozbiciem. Od dawna już brakuje króla, księstewkami zawiadują poróżnieni Piastowie. Trwają podchody ubiegających się o władzę. Jednym z nich okazuje się książę Przemysł II - przyszły zdobywca korony. Któremu sekunduje Jakub Świnka - przyszły arcybiskup gnieźnieński, współtwórca królestwa i polskiego Kościoła. Tymczasem "w głębi lasów budzą się ludzie Starszej Krwi, a wraz z nimi zapomniane przez stulecia demony. Z herbów schodzą bestie, by w walce wspomóc swych panów. Sieć intryg coraz ciaśniej zaciska się wokół młodego księcia"... - przeczytamy o książce na książce.\nPod względem gatunkowym powieść należy umieścić w dziale fantastyki historycznej.\nNiewątpliwie Elżbieta Cherezińska posiadła dar tworzenia misternych i pociągających treścią (a też klimatem) fabuł. Pisze kwieciście, dużo czerpiąc z lektur, a też własnej inteligencji - wspieranej zauważalną erudycją.\nTo powieści - jak to się mówi - do czytania; napisane z biglem, językiem odświeżonym. Nie chcą artystycznych sznytów. Wybierają radość rzetelnie skrojonej anegdoty, zaspokajając tym jedną z pierwszych potrzeb społeczno-kulturowych człowieka.\nSpodziewać się należy po tej autorce nowych książek. I kto wie, gdzie nas zawiodą.\nAgnieszka Dębek "Co się stało z Luizą", Instytut Wydawniczy ŚWIADECTWO, Bydgoszcz 2012, str. 172.\nAgnieszka Dębek - (rocznik 1975) jedyna w tym gronie z urodzenia kołobrzeżanka, z wykształcenia prawnik, debiutowała w 2002 r. arkuszem poetyckim "Wystarczy szept". Swoje utwory publikowała m. in. w "Latarni Morskiej", "Akancie" i londyńskim "Dzienniku Polskim", a też w kilku almanachach Stowarzyszenia Kołobrzeskich Poetów. W roku 2004 ukazał się jej zbiór wierszy "Barwy czasu", a w 2008 proza "Dziewczyna z hotelu i inne opowiadania".\nNajnowsza książka prozatorska autorki, podobnie jak ta sprzed lat czterech, składa się z opowiadań. Konkretnie z czterech, o tytułach "Miasteczko", "Rejs", "Rapsodia" i "Co się stało z Luizą". Mieszczą się w kategoriach próz psychologiczno-obyczajowych. Konwencja realistyczna. Czas współczesny.\nWidać w tych utworach upodobanie do przedstawiania sytuacji skrajnych, dramatycznych - z traumami w różnych odcieniach. Bohaterowie A. Dębek albo biorą udział w wypadkach samochodowych, albo łamią nogi, albo wyskakują ze szpitalnych okien, albo skaczą w samobójczym celu ze skały do morza, bądź uczestniczą w zabójstwie. A to tylko kilka spektakularnych przykładów z katalogu demonstrowanych nieszczęść.\nLecz sylwetki psychologicznie rysowanych postaci są nadto uproszczone, a ich motywy działania nie zawsze przekonują.\nNa plus autorce "Barw czasu" policzyć trzeba zmysł konstrukcyjny i całkiem niezłą umiejętność prowadzenia narracji. Opowiadane historie toczą się nieźle i jako takim niewiele można zarzucić. Jednak piętą achillesową opowiadań, a właściwie parą pięt achillesowych A. Dębek są: niewiara w inteligencję czytelnika oraz język.\nMówiąc o niewierze mam na myśli przerosty zbędnych dopowiedzeń sytuacyjnych. Po prostu za często miast kilku słów czy zdań naprowadzenia otrzymujemy nadwyżkowy opis tego, co zwykle tłumaczy się "samo przez się".\nI język. Zanadto, można tak określić, "puszczony" - daleki od wysmakowania, bliższy stylityce żurnalistycznej.\nJednak w tym wszystkim wydaje się, że gdyby autorka popracowała mocniej nad szwankującymi elementami, jej proza zyskałaby na wyrazie. A tym samym podniósłby się walor czytelniczy.\nPrzyszłość pokaże czy poradzi sobie z wymagającą materią prozy. Wiele wskazuje na to, że rozwój warsztatowych umiejętności A. Dębek jeszcze nie osiągnął szczytu.\nEugeniusz Koźmiński "Narodziny wyspy", Instytut Wydawniczy ŚWIADECTWO, Bygdoszcz 2012, str. 84.\nEugeniusz Koźmiński, urodzony w Barcinie (rocznik 1940), wieloletni nauczyciel, obecnie szefujący Stowarzyszeniu Kołobrzeskich Poetów. Poeta, prozaik, laureat kilku konkursów literackich. Debiutował zbiorem wierszy "Wołanie mew" w 1998 roku (Nagroda Literacka "Głosu Nauczcielskiego"), wydając później prozę "Ptaki i ludzie" (2003) oraz tomik "Dziennik meduzy" (2005). W roku 2012 ukazał się jego nowy tomik poetycki: "Narodziny wyspy".\nZ racji gęstości motywów morskich zbiór wierszy "Narodziny wyspy" niektórzy postrzegać będą w kategoriach literatury marynistycznej. Jednak byłby to błąd, gdyż obecność morza w najnowszym tomiku E. Koźmińskiego - choć intensywna i poetycko znacząca - nie stanowi decydującego wyróżnika dla przesłań zawartych między strofami. W znaczeniu takim, że obok niego znajdziemy równoległe tematycznie akordy.\nGdy ogarnąć całość, dają się wyłowić temat wiodący, związany z przemijaniem i końcem ludzkiej egzystencji. Refleksje z tym związane dotykają "w międzyczasie" cielesności (zwłaszcza w relacjach międzypłciowych), kotwicy zamieszkania, liryki nastrojów i kulturowych odwołań. Między innymi.\nTak powiada autor "Dziennika meduzy" w utworze "Chciałem, by w moich wierszach", domykającym tomik. To strofy znamienne, rodzaj wyznania, w pewnym sensie auto-da-fé:\n"Chciałem by w moich wierszach było miejsce/ Na morza i pustynie/ Na prószenie kolibrów i skóry zwierząt afrykańskich/ Miejsce na kochanie i na niekochanie// Na łzy i śmiech/ Na coś co jest wierne i co zdradza o północy/ Co współczuje i co drwi// Chciałem by w moich wierszach było krwiste mięso/ I misterne koronki brabanckie/ Srebrny głos trąb groźny werbli warkot/ Coś na co się zgadzam i nie zgadzam// Żeby było trwanie i przemijanie pamięć i niepamięć/ Miejsce na każdą miłość i na każdą śmierć// Jednak w tych wierszach nie ma miejsca nawet dla mnie".\nJak z tego widać, tęsknoty za ogarnięciem doświadczanej rzeczywistości są wielkie. A ile z tego poetycko daje się przyszpilić, to już inna sprawa.\nDochodząc do finalnych wniosków: E. Koźmiński to twórca świadomy używanych słów, starannie budujący wersy. Strofika jest wyważona, by tak rzec - kontrolowana, jednocześnie w zauważalnej mierze nie stroniąca od zapożyczeń. Być może poeta nie wykształcił własnego języka, indywidualnie rozpoznawalnej stylistyki, lecz wiersze te są rzetelne i posiadają sporą wartość czytelniczą.\nPiotr Piątek "Dyrygent fal", Warszawska Firma Wydawnicza s.c., Warszawa 2012, str. 78.\nPiotr Piątek – (rocznik 1973) ur. w Elblągu, z profesji lekarz stomatolog. Dotąd publikował niewiele.\nDebiutancki tomik o niezłym tytule i ciekawie zaprojektowanej okładce (autorstwa Agaty Środy) zawiera obszerne motto z "Tajemniczego przybysza" Marka Twaina: "Życie samo jest tylko wizją, snem (...) Prawdą jest to, co odsłoniłem przed tobą; nie ma Boga, wszechświata, rodzaju ludzkiego, ziemskiego życia, nieba i piekła. To wszystko jest snem - groteskowym i głupim snem. Nic nie istnieje prócz ciebie. Ty zaś jesteś jedynie myślą. (...) Znaki snów są widoczne, powinieneś był wcześniej je dostrzec." A na okładce z tyłu, obok foty autora, między innymi takie zdania: "Bycie człowiekiem to nie nagroda od losu - to wyzwanie i ciężka codzienna praca polegająca na oswajaniu świata i walce o człowieczeństwo Antropocentryczne wiersze Piotra Piątka to dokumentacja tej walki - od narodzin, przez pięć minut chwały i siły, po śmierć.(...)"\nJak to się ma do zawartości tomu, zbudowanego z sześćdziesięciu utworów (który nie ma spisu treści)? Trochę się ma, a głównie nie ma. Trochę to chciejba, a trochę okołopoetycka hucpa.\nSkąd taka opinia? Ano stąd, że sugerowane wysokie "c" nijak nie przystaje do zawartości zbioru. W zbliżeniu wygląda tak, jak w (skądinąd akurat ciekawym) utworze "Środek ciężkości": "środek ciężkości/ codzienność/ rejestr ubytków/ cała księga strat/ spis rzeczy i miejsc/ niejako za małych/ na świętość// (...) środek ciężkości/ w pragnieniu/ zobaczenia całego świata/ w osobistej miniaturce/ trochę zaciemnionej/ trochę przeinaczonej/ trochę zabitej/ przez czas".\nDebiutant, co trzeba mu oddać, stara się, lecz usiłowania twórcze w sporej mierze grzęzną na poetyckich mieliznach.\nMieszane odczucia po lekturze całości. Coś jarzy, coś w dal błyszczy - ale długa jeszcze droga do celu. Bo dotąd za wiele ogólników i oczywistych spostrzeżeń. Tak czy siak, trzymam kciuki. Każdemu debiutantowi należy dać szansę. Poczekajmy na zbiory - drugi i trzeci. Dopiero wówczas, w dystansie dłuższym, da się ustalić opinię bardziej wyważoną.


wydrukuj podstronę do DRUKUJ15 stycznia 2021, 09:01 komentarzy 16\nIm trudniej, tym lepiej! Ta myśl często przyświeca organizatorom takich biegów. (Zdjęcia: archiwum organizatorów biegu Armagedon Active.)\nIławskie Centrum Sportu, Turystyki i Rekreacji przedstawiło swoje plany na 2021 rok. Wszystko oczywiście zależy od epidemii, ale jeśli ta okaże się łaskawa, to w sportowym kalendarzu naszego miasta ma szansę zadebiutować... ekstremalna biegowa nowość.\nChodzi o imprezę „Armagedon Active”.\n- To ekstremalny bieg przełajowy, z naturalnymi i sztucznymi przeszkodami - przybliża szczegóły centrum sportu. - Zawodnicy mogą wzajemnie pomagać sobie przy pokonywaniu przeszkód i działać zespołowo.\nImprezy pod tym szyldem, w różnych formatach, odbyły się już na przykład w Łodzi, Opolu, czy Sieradzu.\nO jakich przeszkodach mowa? W popularnych biegach tego typu często organizatorom przyświeca hasło "Im trudniej, tym lepiej!". To pokonywanie przeróżnych przeszkód: ścian, równoważni, pochylni, czy "mostów".\nIławska edycja takiego biegu mogłaby się odbyć latem, dokładniej w lipcu. ICSTiR zastrzega jednak, że możliwość organizacji imprezy będzie zależała od sytuacji epidemicznej. Tymczasem dajcie znać w komentarzu, czy chcielibyście, aby taki bieg odbył się w Iławie!\nZdjęcia: archiwum organizatorów biegu Runmagedon Active.\nOrganizatorzy ekstremalnych, przełajowych biegów dbają o to, aby na trasie nie wiało nudą!\nTEMATY ciekawostki z Iławy sport aktualności\n~luki 16 miesiąc temuocena: 25%\nDobrzy ludzie, nazwa jest poprawna. Zanim zaczniecie szpanować wiedzą i obyciem to doczytajcie jakie imprezy OCR są w Polsce.Runmageddon nie jest jedyny, nie był pierwszy i na pewno nie jest najlepszy.Armagedon Active to jeden z najlepszych technicznie biegów OCR w kraju.Poziom przeszkód, organizacja i pakiety startowe są kilka poziomów wyżej od wspominanego Runmageddonu.\n~atro 15 miesiąc temuocena: 0%\nArmagedon XDDDDDD chyba runmagedon jak już. Poprawcie to bo aż oczy bolą gdy to się czyta\n~Biceps 14 miesiąc temuocena: 100%\nTych chłopców zatrudnić do sprzątania lasu jak energia ich rozpiera\n~Endrju 13 miesiąc temuocena: 43%\nTo są 2 różne imprezy\n~Boczek 12 miesiąc temuocena: 11%\nJa wezmę udział w dziedzinie Hamburger na czas\n~Raider 11 miesiąc temuocena: 29%\nWyścig 5ciu Jezior wyrzucili z budrzetu 2021. Sprawdzona super impreza, zawodnicy z całej Polski. Po co? Lepiej jakies biegi. Dla mnie mogą być, ale dlaczego W5J wyrzucili z budrzetu? Panie Dawidzie w Iławie tez sa rowerzysci!\n~Nastka 10 miesiąc temuocena: 10%\nPo "angolsku" umiesz się podpisać, ale polskiej pisowni nie znasz.\n~Olaboga 9 miesiąc temuocena: 31%\n~Raider 8 miesiąc temuocena: 18%\n~Raider 7 miesiąc temuocena: 19%\n~bolo 6 miesiąc temuocena: 0%\nA więc w lesie coś normalnego dla sprawnych osobników, a nie jakaś ciuciubabka za miliony nie wiadomo komu - czyż niedobrze mówię?\n~Halszka 5 miesiąc temuocena: 17%\nSłowo ,, armageddon"pochodzi od hebrajskiego wyrażenia, które znaczy ,, góra Megiddo".\n~Poliglota 4 miesiąc temuocena: 100%\nOd Hebrajsko-Nenejskiego znaczy psia kupa\n~Jerzy 3 miesiąc temuocena: 13%\nJestem na TAK!!! Iławie brakuje imprez sportowych. Każda forma sportu przy się do promocji miasta.\n~Hipek 2 miesiąc temuocena: 0%\nDrogi adminie. Nie armagedon lecz runmagedon\n~marmax 1 miesiąc temuocena: 0%\nArtykuł załadowany: 0.493 sekundy


MORFINA, FENTANYL - Jak działają opioidowe leki przeciwbólowe?\nWiele dziedzin medycyny nie mogłoby się obejść bez opioidowych leków przeciwbólowych, takich jak morfina, oksykodon czy fentanyl. Są one stale stosowane nie tylko na salach operacyjnych i oddziałach chirurgicznych, ale także w onkologii oraz intensywnej terapii. Skutecznie łagodzą silne dolegliwości, dając pacjentom komfort i odpoczynek w walce z chorobą. Mądre stosowanie opiatów pozwala na uniknięcie większości z ich działań niepożądanych. Mimo to wielu pacjentów odczuwa strach na myśl o ich przyjmowaniu.\nA więc, jak działają opioidy? W jaki sposób uśmierzają ból? Czy powinniśmy się ich bać? A może jednak stosujmy je bez żadnych ograniczeń? Odpowiedź na te pytania znajdziecie w dzisiejszym tekście.\nJAK DZIAŁA MORFINA I INNE OPIOIDY?\nMorfina jest niewątpliwie najczęściej stosowanym opioidem – jest skuteczna, bezpieczna i stosunkowo tania. Z tego powodu to na jej przykładzie wyjaśnię jak działa ta grupa leków.\nBól jest bardzo istotną dla człowieka informacją. Rozwinął się on w toku ewolucji, by ostrzegać nas przed szkodliwymi procesami dziejącymi się wewnątrz naszego organizmu oraz chronić przed zagrożeniami z zewnątrz. Niestety, długotrwały ból znacznie ogranicza naszą aktywność i wywołuje negatywne zmiany w naszej psychice. Z tego powodu wykształciliśmy także naturalne mechanizmy przeciwbólowe. Nasz układ nerwowy wytwarza naturalne substancje – m.in. endorfiny, enkefaliny i dynorfiny – które, działając na receptory opioidowe, powodują efekt analgetyczny.\nW toku badań neurofizjologicznych wyróżniono trzy typy receptorów rozmieszczonych głównie w różnych miejscach układu nerwowego – centralnie (w mózgu i rdzeniu kręgowym) oraz obwodowo.\nµ (mi) – znosi odczuwanie bólu (najsilniej ze wszystkich receptorów), ale powoduje także depresję ośrodka oddechowego i hamowanie ruchów jelit\nκ (kappa) – wywołuje zwężenie źrenic, ma działanie uspokajające (sedatywne) oraz obniża nastrój\nδ (delta) – zmniejsza odczuwanie bólu i obniża nastrój\nReceptory opioidowe są cząsteczkami, które obniżają aktywność neuronu. Oznacza to, że utrudniają one przesyłanie informacji i bodźców między poszczególnymi komórkami. W konsekwencji poszczególne bodźce nie docierają do mózgu lub są znacznie osłabione. W znacznym uproszczeniu, to właśnie ten mechanizm odpowiada za efekt przeciwbólowy (bodziec bólowy po prostu nie dociera do mózgu) oraz wiele efektów ubocznych.\nNiestety, rzeczywistość jest o wiele bardziej skomplikowana. Opioidy nie tylko utrudniają przewodnictwo nerwowe, ale także powodują dezaktywację niektórych genów w komórkach nerwowych. Dlaczego o tym mówię? Opioidy hamują wytwarzanie własnych receptorów! W konsekwencji, z upływem czasu, otrzymanie takiego samego efektu przeciwbólowego będzie wymagało znacznie większych dawek opioidów…\nStosując morfinę, tramal albo fentanyl oczekujemy ich działania zarówno na ośrodkowy i obwodowy układ nerwowy. Jeśli dany lek działa na różnych poziomach (np. zarówno w nerwie obwodowym, rdzeniu kręgowym i mózgu), jego efekt będzie znacznie silniejszy niż leku działającego tylko w jednym miejscu.\nOsiągnięcie takiego efektu wcale nie jest proste. Konieczne jest stworzenie preparatów, które będą dobrze rozpuszczały się we krwi i jednocześnie pokonywały np. barierę krew-mózg. Właśnie dlatego opracowano wiele pochodnych morfiny, takich jak np. fentanyl, remifentanyl albo oksykodon.\nMORFINA, FENTANYL, KODEINA, TRAMADOL – ta sama grupa, różne działania\nWystępowanie w naszym organizmie różnych receptorów opioidowych pozwoliło na opracowanie leków o różnym zastosowaniu. Preparaty te, mimo że należą do jednej grupy, charakteryzują się odmienną siłą efektu przeciwbólowego oraz wywołują różnie nasilone skutki uboczne. Przykłady?\nMorfina jest pewnym wzorcem, do którego porównuje się działanie innych opioidów. Najsilniej łączy się ona z receptorem µ, ale wykazuje także działanie na receptory δ i κ. W konsekwencji jest ona silnym lekiem przeciwbólowym, ale ma także wiele działań niepożądanych (np. wywołuje nudności i wymioty, zaparcia, hamuje ośrodek oddechowy). Modyfikując strukturę morfiny możemy otrzymywać leki, lepiej dostosowane do naszych potrzeb:\nTramadol jest lekiem o słabszym działaniu przeciwbólowym, ale także znacznie ograniczonej ilości działań niepożądanych. Preparat ten został uznany za bezpieczny na tyle, że może być zakupiony i zastosowany na podstawie zwykłej recepty,.\nKodeina właściwie nie jest stosowana jako lek przeciwbólowy (w ten sposób działa bardzo słabo), ale okazało się, że bardzo dobrze zwalcza kaszel. W ten sposób jedno z działań ubocznych opiatów wykorzystano jako efekt terapeutyczny\nFentanyl jest bardzo silnym lekiem przeciwbólowym, pozbawionym działania euforycznego charakterystycznego dla morfiny. Niestety, działa też silnie hamująco na ośrodek oddechowy w naszym mózgu, więc trzeba go stosować wyjątkowo ostrożnie.\nMORFINA – SKUTKI UBOCZNE I UZALEŻENIENIE\nNie istnieją leki pozbawione działań niepożądanych. Co więcej,często im skuteczniej działa dany lek, tym więcej skutków ubocznych wywołuje! Opioidy niestety nie są wyjątkiem. Dlaczego tak się dzieje?\nReceptory opioidowe obecne są nie tylko w komórkach stanowiących drogę przewodzenia bólu. Możemy je również znaleźć w innych częściach układu nerwowego (np. w ośrodku oddechowym i układzie limbicznym) oraz w przewodzie pokarmowym, macicy, sercu i płucach. Pobudzenie receptorów będzie wywoływać odpowiedni, hamujący, efekt na narząd, w którym się znajdują. W konsekwencji dojdzie m. in. do zmniejszenia zdolności poznawczych, stanów depresyjnych, zahamowania ośrodka oddechowego, obniżenia ciśnienia, zwolnienia tętna i wstrzymania ruchów jelit. Na szczęście – jak już wspomniałem – dzięki opracowaniu różnych preparatów, możemy w pewnym zakresie minimalizować działania niepożądane i maksymalizować efekt terapeutyczny.\nPoważnym problemem, spędzającym sen z powiek lekarzom i pacjentom, jest kwestia uzależnienia i rozwijania się tolerancji (receptory przyzwyczajają się do obecności opioidów, więc konieczne są coraz większe dawki by uzyskać ten sam efekt). Szczęśliwie, udało się w pewien sposób obejść oba te problemy.\nW większości przypadków (głównie w postępowaniu okołooperacyjnym) morfinę lub inny opioid podaje się na tyle krótko, że uzależnienie i tolerancja nie zdążą się rozwinąć. Jednocześnie, nie odstawia się ich gwałtownie, lecz powoli zmniejsza dawki, co dodatkowo zwiększa komfort pacjenta.\nPoważnym dylematem pozostaje stosowanie opioidów przewlekle, na przykład w chorobach nowotworowych. Ryzyko i skutki uzależnienia ogranicza się poprzez stosowanie odpowiednich preparatów i ich form (np. plastry przez skórne albo tabletki o przedłużonym uwalnianiu). Z tolerancją walczy się natomiast stosując różnorakie leki wspomagające leczenie bólu (np. pregabalinę pierwotnie opracowaną jako lek przeciwpadaczkowy).\nKIEDY STOSOWAĆ OPIOIDY?\nOdpowiedź jest prosta – kiedy będzie taka potrzeba. Opioidowe leki przeciwbólowe są niesłusznie demonizowane przez wielu lekarzy i pacjentów. Prawdą jest natomiast, że stosowane mądrze i zgodnie z zasadami są jednym z najskuteczniejszych środków pozwalających na uśmierzenie nawet najsilniejszego bólu.


23 września 2008 19 lutego 2021 / Eventi, Marcin Langowski, Onet.pl, Sympatia.pl\nSympatia.pl, najpopularniejszy serwis randkowy w polskim internecie, świętuje szóste urodziny. Dla swoich użytkowników przygotowała z tej okazji specjalną stronę urodzinową. Pod adresem www.sympatia.pl/urodziny2008.html znaleźć można jubileuszowe konkursy i promocje, a także wspomnienia z najważniejszych wydarzeń z szóstego roku istnienia społeczności Sympatycznych.\nJesteśmy po to, aby – jak mówi nasza ostatnia kampania reklamowa – „rozwiązywać miłosne równania”, czyli łączyć ludzi w pary. Robimy to już sześć lat, tysiące „sympatycznych” związków potwierdzają, że robimy to dobrze. Nie chcemy jednak na tym po-przestać, wszelkie zmiany przez nas wprowadzane służą temu, by robić to jeszcze lepiej – mówi Marcin Langowski, dyrektor Sympatia.pl w Grupie Onet.pl SA.\nW mijającym roku Sympatia wprowadziła m.in.\n● Imprezy. http://sympatia.onet.pl/imprezy.html. Dzięki niej Sympatia wyszła „poza sieć” – platforma pozwala bowiem na dodanie organizowanego przez siebie spotkania, wyjazdu itp. lub dopisania się do już istniejącego, ułatwiając w ten sposób Sympatycznym umawianie się na wspólne „wyjścia”.\n● Wideo. Możliwość zamieszczania na swoim profilu, obok wcześniej wprowadzonych fotoalbumów, także filmów, zarówno z pliku jak i nagrywanych bezpośrednio z kamerki podłączonej do komputera (http://sympatia.onet.pl/0,2281,1507955,,nowosc—filmowe-wpisy,artykuly.html).\n● Mapy. Użytkownicy mogą na nich zaznaczać swoje aktualne położenie. Sympatyczni zaznaczają, gdzie wybierają się na wakacje i gdzie mieszkają, lub gdzie spędzają wolny czas.\n● „Do pary”. Zabawa, dzięki której tysiące użytkowników sprawdziły w ilu procentach pasują do innych. W związku z bardzo dużym zainteresowaniem ta wakacyjna zabawa w najbliższym czasie zostanie rozbudowana i wcielona do Sympatii na stałe.\n● „Singlowanie z Multikinem”. Co czwartek single w każdym Multikinie w Polsce mają okazję, podczas specjalnie przygotowanych seansów, uczestniczyć w przedpremierowych i premierowych pokazach filmów. Panowie siadają naprzemiennie z paniami – dzięki temu łatwiej nawiązać znajomości, porozmawiać z innym singlem czy po prostu się… zakochać.\nOstatnie dwanaście miesięcy to także czas, w którym Sympatia.pl prowadziła kampanię reklamową w mediach, pod hasłem „Miłosne równania” (telewizja, internet, kina); we współpracy z firmą Eventi (organizatorem warsztatów stylizacji) rozbudowała swój dział publicystyczny o porady dotyczące doboru ubrań do budowy ciała; zorganizowała wielką imprezę walentynkową dla swoich użytkowników pod hasłem „Gorączka walentynkowej nocy”. Serwis patronował też wielu imprezom np. z okazji Dnia Kobiet, plażowym spotkaniom w Kryspinowie, wyborom Najsympatyczniejszej Studentki Krakowa i wielu, wielu innym.\nPrzez rok zdarzyło się tak wiele, że można by wymieniać jeszcze długo. Zapewniam, że następny rok będzie równie obfitujący w ciekawe wydarzenia i nowe usługi. Będziemy rozwijać nowe aktywności i jeszcze skuteczniej pomagać tym wszystkim, którzy w internecie i poza nim szukają „drugiej połówki” – zapowiada Marcin Langowski.\nSympatia.pl to największy i najpopularniejszy serwis randkowy w polskiej sieci. Miesięcznie odwiedza ją ponad 700 tys. użytkowników, którzy dokonują 260 mln odsłon i spędzają w serwisie średnio 3 godziny.


» arctic cooling xtreme plus\nWiele osób uważa, że kwestia chłodzenia laptopa nie jest aż tak istotna, natomiast nie jest to prawdą. Wystarczy, że zainstalujemy w swoim wnętrzu komputerowym coś takiego jak arctic cooling xtreme plus, by przekonać się jak istotne jest odpowiednie chłodzenie dla jego właściwej pracy. bez wątpienia\n» Kontrola procesów wytwarzania pary technologicznej, korekcja chemiczna\nFirma Energos-Pro - Kontrola procesów wytwarzania pary technologicznej w przemyśle spożywczym. Korekcja chemiczna wody zasilającej kotły parowe. Przygotowanie wody do procesów technologicznych, stacje dozowania preparatów chemicznych.\n» Zawory zaporowe, zawory regulacyjne, zawory zwrotne, pompy dozujące -\nFirma Energos-Pro - sprzedaż i programy doboru produktów z zakresu utrzymania ruchu, w tym zawory zaporowe, zawory regulacyjne, zawory zwrotne, przepustnice, zawory bezpieczeństwa, zawory odmulające, regulatory temperatury bezpośredniego działania, odwadniacze pływakowe. Sprzedaż pomp Grundfos, Wilo\nCzy ktoś by uwierzył że kosze sklepowe są potrzebne nie tylko w Europie ale także Ameryce, zapewne wiele lat temu jeszcze nie, w chwili obecnej okazuje się, że wyroby z drutu znajdują cały czas nowych odbiorców.


plockaprawica.net - Prawo i Sprawiedliwość PiS Płock - News: Dylematy referendalne\nPaździernik 16 2019 08:52:00\nJesienią prawdopodobnie czekają nas dwa referenda. Weźmiecie w nich udział? Pytania, na które mają odpowiadać Polacy, wzbudziły polityczną i społeczną dyskusję. A jakie nastroje panują w Płocku?\nMarek Martynowski – Senator, Prawo i Sprawiedliwość: – Od samego początku byłem sceptycznie nastawiony do referendum 6 września, które zostało zarządzone przez Prezydenta RP Bronisława Komorowskiego tylko "pod wybory prezydenckie". Obecnie wszyscy senatorowie wybierani są w okręgach jednomandatowych. Rezultat jest taki, że Senat podzielony jest w zasadzie na izbę dwupartyjną: PO i PiS. Czy proponowana ordynacja wyborcza (JOW) coś by zmieniła? Wątpię. Mogę sobie natomiast wyobrazić, przynajmniej teoretycznie, że do Sejmu wejdzie 460 posłów "niezależnych" Stokłosów, którzy przy konstruowaniu budżetu będą proponowali "księżycowe" regionalne poprawki. Co wówczas?\nDrugie pytanie, o finansowanie partii politycznych z budżetu państwa, jest nieprecyzyjne. Jeżeli ktoś jest za zwiększeniem środków, to będzie głosował tak samo, jak osoba, która jest przeciwko finansowaniu. Po drugie, jeżeli nie z budżetu państwa? To jak? Pod stołem, w restauracji "Sowa i Przyjaciele"? Nie chciałbym zależności: polityka-biznes, gdzie ustawy pisane byłyby na konkretne zamówienie.\nTrzecie pytanie, o wątpliwości prawne rozstrzygane na korzyść podatnika, jest już nieaktualne. Ostatnio przyjęliśmy ustawę, która już to reguluje (5 sierpnia 2015 r. Sejm przyjął ustawę, na mocy której do Ordynacji podatkowej wprowadzono art. 2a, ustanawiający zasadę ‘in dubio pro tributario’ – czyli regułę rozstrzygania wątpliwości na korzyść podatnika – przyp. red.).\nReferendum 25 października to zaś wsłuchanie się w głos 6 mln obywateli oraz realizacja obietnic z kampanii. Referendum w dniu wyborów nie byłoby tak kosztowne, jak to 6 września. A pytania są fundamentalne. Pytań o wiek emerytalny i lasy państwowe chyba nie trzeba tłumaczyć. Jeżeli chodzi o sprawę sześciolatków to uważam, że szkoły nie są przygotowane na 6-letnie dzieci. Dowodem jest powszechna 2 i 3 zmianowość, przede wszystkim w dużych miastach. To ogromne utrudnienie dla rodziców. Część z nich musi odbierać dzieci o 19-tej. Świetlice są również skrajnie przepełnione. Rząd PO chce, by wychowawcą świetlicowym był telewizor. Trwa łączenie roczników w ramach klas I dzieci 6 i 7-letnich, w takim przypadku ktoś zawsze traci.\nSondaż IBE, na który powołują się politycy PO w sprawie 90% rodziców zadowolonych z posłania do szkoły 6-latków, to manipulacja. To badanie dotyczy lat 2012-2013, a nie aktualnej sytuacji. W 2012 do szkoły poszło zaledwie 18% 6-letnich dzieci. To badanie robiono tylko na tej 18-procentowej grupie i to z niej 90% rodziców było zadowolonych. Mówienie o 90% wyniku w skali kraju to kreowanie rzeczywistości.\n· andrzej_aleksandrowicz dnia wrzesień 02 2015 · Kategoria: Płock · 0 komentarzy ·\nKonwecja PiS w Ciechanowie\nOdwiedziło ogółem : 25426704\n25,426,704 unikalne wizyty


• Gdzie wykorzystywane jest szkło hartowane? → Szklarz Kraków\nutworzone przez admin | Lip 31, 2017 | blog, Szkła | 0 komentarzy\nOceń artykuł: (liczba głosów: 14, ocena: 4,00 na 5)\nSzkło hartowane, pomimo że wyglądem praktycznie w ogóle nie różni się od szkła niehartowanego, jest aż 3-4 razy bardziej od niego wytrzymałe. Charakteryzuje się również zdecydowanie lepszą odpornością na nagłe zmiany temperatury. Dzięki zdecydowanie większej wytrzymałości w porówniau ze zwykły szkłem typu float jest materiałem bardzo często wykorzystywanym w aranżacji wnętrz domów, biur i nie tylko.\nSzkło hartowane a zwykłe szkło\nSzkło hartowane otrzymywane jest w procesie hartowania, który polega na odpowiedniej obróbce cieplnej, dzięki której szkło staje się twardsze. W procesie tym najpierw szkło zostaje podgrzane do temperatury 620 – 680 stopni Celsjusza, a następnie gwałtownie schłodzone. W wyniku tej czynności zmienia się mikrostruktura szkła i staje się ono:\nbardziej wytrzymałe na zginanie i uderzenia,\nodporne na gwałtowne zmiany temperatury.\nSzkło hartowane w porównaniu ze zwykłym szkłem jest nie tylko twardsze, ale i bardziej bezpieczne. Szkło hartowane jest ciężej rozbić – ale jeśli już komuś się to uda – rozpada się ono na drobne i “tępe” kawałki, które minimalizują ryzyko zranienia. W przypadku pęknięcia zwykłe szkło rozbija się na mnóstwo drobnych kawałków o ostrych krawędziach.\nJedyną przewagą szkła niehartowanego nad szkłem hartowanym jest jego niższa cena. Jednak w tym wypadku niższa cena uwarunkowana jest też niższą jakością szkła, która przekłada się na pewne ograniczenia w zastosowaniu.\nSzkło hartowane dzięki swoim właściwościom może być wykorzystane wszędzie tam, gdzie wymagana jest większa wytrzymałość. Ze szkłem hartowanym najczęściej spotykamy się w budownictwie. Z powodzeniem wykorzystuje się je m.in. w kuchniach, salonach, łazienkach, biurach i firmach przy:\nkonstrukcjach szklanych np. w biurowcach,\nszklanych półkach, blatach,\ni wielu innych wyrobów ze szkła.\nSzkło hartowane idealnie sprawdza się nie tylko w przestrzeniach użytkowych, ale również jako zabezpieczenie do telefonu komórkowego oraz w szybach samochodowych. Szkło hartowane na telefon zdobywa coraz to większą popularność wśród użytkowników smartfonów. Jest to doskonała alternatywa dla ochronnych folii z poliwęglanu, doskonale zabezpiecza ekran telefonu komórkowego przed pęknięciami i zarysowaniem, jest całkowicie przezroczyste i czułe na dotyk. Szkło hartowane znajduje zastosowanie również w branży motoryzacyjnej, zwłaszcza jako boczne i tylne szyby aut.\nSzkło hartowane → Zobacz ofertę\nObróbka szkła hartowanego\nDzięki procesowi szlifowania krawędzi szkła zmniejsza się ryzyko powstawania pęknięć pod wpływem czynników termicznych i uderzeń. Szlifowanie zwiększa również bezpieczeństwo użytkowania szkła – szkło nie rozpada się na ostre kawałki. Trzeba jednak pamiętać, że po procesie hartowania, szkło nie może być już poddawane żadnym obróbkom, zwłaszcza takim czynnościom, jak: szlifowanie, cięcie, wiercenie. Aby materiał nie uległ zniszczeniu, wszystkie czynności należy wykonywać przed hartowaniem.\nSzkło półhartowane TVG podobnie jak szkło hartowanego ESG wyróżnia się zwiększoną wytrzymałością mechaniczną i termiczną. Pod względem właściwości znajduje się pomiędzy szkłem zwykłym a szkłem hartowanym. Podstawową cechą odróżniająca to szkło od szkła hartowanego jest inna siatka pęknięć po rozbiciu. Szkło TVG rozbija się na większe kawałki, pęknięcia rozchodzą się w kierunku krawędzi, co zmniejsza ryzyko wypadnięcia szyby z ramy. Szkło TVG jest wzmacniane termicznie – również podlega procesowi hartowaniu, ale z mniejszą intensywnością.\nArchitekci i użytkownicy przestrzeni poszukują coraz to lepszych sposobów na nadanie wnętrzom ciekawego wyglądu przy zachowaniu wysokiej jakości materiałów. Szkło hartowane to doskonały sposób na wykonanie bezpiecznych konstrukcji szklanych. Wysoka wytrzymałość i odporność na zmiany temperatury sprawia, że szkło hartowane może być wykorzystywane w wielu dziedzinach naszego życia. Jest to materiał wielofunkcyjny dający różnorakie możliwości w tworzeniu szklanych konstrukcji.\nSzkło hartowane – czym się różni od zwykłego i gdzie je zainstalować? Poradnik Szkło optiwhite a szkło piaskowane. Porównanie Szkło laminowane a szkło hartowane – porównanie oraz zestawienie podstawowych wad i zalet Lacobel vs szkło hartowane – które sprawdzi się lepiej?


Nowości firmy Huhtamaki | Strona 2 - wiadomości w Plastech.pl\nOpakowania Wiadomości Nowości firmy Huhtamaki\nNowości firmy Huhtamaki\nNajnowszym osiągnięciem Huhtamaki, o którym firma poinformowała ledwie kilka dni temu, jest nowy kubek z polipropylenu służący do pakowania produktów dla dzieci: deserów, serków, musów, galaretek, budyniów itp.\nPrzezroczysty kubek ułatwia prezentację zapakowanego produktu. Rozmiar opakowania odpowiada wielkości najbardziej popularnej porcji deserów oraz zapewnia komfort konsumpcji. Jednym z odbiorców tych kubków jest firma Meggle, producent m.in. owocowych deserów. Kubki mają średnicę 75 ml, ich pojemność użytkowa wynosi 100 ml (maksymalna sięga 125 ml), a wysokość to 61,5 mm.\nHuhtamaki jest globalnym dostawcą specjalistycznych opakowań jednostkowych. Firma specjalizuje się w produkcji opakowań z tworzyw sztucznych, materiałów giętkich i włókien celulozowych. Posiada 68 zakładów produkcyjnych oraz biura handlowe w 37 krajach i zatrudnia blisko 15 tys. pracowników. Sprzedaż netto wynosi ponad 2,2 mld euro.


Polnix Donica Amsterdam 02.444.13 donica z podst. burgund 16\nProsta jednokolorowa donica ceramiczna. Donica posiada dziurkę umożliwiającą odpływ wody. Cena dotyczy kompletu donica + podstawek.Uwaga! Donice różniące się wysokością, różnią się także wymiarem średnicy. Przy wyborze produktu proszę kierować się poniższą tabelką: Burgundowa donica Amsterdam z podstawkiemwysokość:średnica:12 cm13 cm14 cm15 cm16 cm17 cm18 cm20 cm\nModel: Polnix Donica Amsterdam 02.444.13 donica z podst.- burgund 16\nWłaściwości: Donica Amsterdam 02.444.13 donica z podst.- burgund\nPolnix Donica New York 85.016.23 donica 32\nPrzejdź do sklepu 355 zł\nEkskluzywna donica, wykonana z ceramiki cienkościennej. Idealna do nowoczesnych wnętrz - dla biur, hoteli, restauracji...Uwaga! Donice różniące się wysokością, różnią się także wymiarem średnicy. Przy wyborze produktu proszę kierować się poniższą tabelką: Grafitowa donica New York okrągławysokość:średnica:23 cm34 cm32 cm45 cm52 cm36 cm\nModel: Polnix Donica New York 85.016.23 donica 32\nWłaściwości: Donica New York 85.016.23 donica\nPolnix Donica Relief 10.003.12 doniczka 10\nOsłonka wykonana w klasycystycznym stylu. Produkt nie posiada dziurki. Wodoszczelny.Uwaga! Donice różniące się wysokością, różnią się także wymiarem średnicy. Przy wyborze produktu proszę kierować się poniższą tabelką: Donica Polnix Reliefwysokość:średnica:12 cm14 cm16 cm18 cm19 cm22 cm22 cm28 cm\nModel: Polnix Donica Relief 10.003.12 doniczka 10\nWłaściwości: Donica Relief 10.001.13 donica urna\nPolnix Szkliwione Donica wys. 34\nPrzejdź do sklepu 104 zł\nEkskluzywna donica szkliwiona.Produkt jest wykonany z wysokiej jakości materiału. Idealnie nadaje się do nowoczesnych wnętrz, do ogrodu, na balkon czy taras.Dzięki doborze odpowiedniego rodzaju gliny, bardzo wysokiej temperaturze i odpowiedniemu procesowi wypalania DONICA JEST W 100 % MROZOODPORNA i wytrzymuje nasze surowe zimy - sprawdziliśmy to !\nModel: Polnix Szkliwione Donica wys. 34\nWłaściwości: Polnix Szkliwione Donica wys. 34\nPolnix HydroSystem Donica Rains Cream wys. 44\nPrzejdź do sklepu 294 zł\nDonica z kompletnym systemem samonawadniającym (HYDROPONIKA). System ten zapewnia wygodę oraz idealne warunki do rozwoju rośliny. Nowoczesne wzornictwo i najwyższa jakość wykonania.\nModel: Polnix HydroSystem Donica Rains Cream wys. 44\nWłaściwości: Polnix HydroSystem Donica Rains Cream wys. 44\nPolnix HydroSystem Donica Liquids Cream wys. 81\nPrzejdź do sklepu 400 zł\nModel: Polnix HydroSystem Donica Liquids Cream wys. 81\nWłaściwości: Polnix HydroSystem Donica Liquids Cream wys. 81\nPolnix Donica Amsterdam 02.443.13 donica z podst. pomarańczowa 16\nProsta jednokolorowa donica ceramiczna. Donica posiada dziurkę umożliwiającą odpływ wody. Cena dotyczy kompletu donica + podstawek.Uwaga! Donice różniące się wysokością, różnią się także wymiarem średnicy. Przy wyborze produktu proszę kierować się poniższą tabelką: Pomarańczowa donica Amsterdam z podstawkiem wysokość:średnica:12 cm13 cm14 cm15 cm16 cm17 cm18 cm20 cm\nModel: Polnix Donica Amsterdam 02.443.13 donica z podst.- pomarańczowa 16\nWłaściwości: Donica Amsterdam 02.443.13 donica z podst.- pomarańczowa\nPolnix Donica New York 85.017.23 donica 23\nPrzejdź do sklepu 151 zł\nEkskluzywna donica, wykonana z ceramiki cienkościennej. Idealna do nowoczesnych wnętrz - dla biur, hoteli, restauracji... Uwaga! Donice różniące się wysokością, różnią się także wymiarem średnicy. Przy wyborze produktu proszę kierować się poniższą tabelką: Biała donica New York okrągławysokość:średnica:23 cm34 cm32 cm45 cm52 cm36 cm\nModel: Polnix Donica New York 85.017.23 donica 23\nWłaściwości: Donica New York 85.017.23 donica\nPolnix Donica Amsterdam 02.447.13 donica z podst. kremowa 14\nPrzejdź do sklepu 17 zł\nProsta jednokolorowa donica ceramiczna. Donica posiada dziurkę umożliwiającą odpływ wody. Cena dotyczy kompletu donica + podstawek.Uwaga! Donice różniące się wysokością, różnią się także wymiarem średnicy. Przy wyborze produktu proszę kierować się poniższą tabelką: Kremowa donica Amsterdam z podstawkiemwysokość:średnica:12 cm13 cm14 cm15 cm16 cm17 cm18 cm20 cm\nModel: Polnix Donica Amsterdam 02.447.13 donica z podst.- kremowa 14\nWłaściwości: Donica Amsterdam 02.447.13 donica z podst.- kremowa\nPolnix Donica Amsterdam 02.448.13 donica z podst. fioletowa 16\nProsta jednokolorowa donica ceramiczna. Donica posiada dziurkę umożliwiającą odpływ wody. Cena dotyczy kompletu donica + podstawek.Uwaga! Donice różniące się wysokością, różnią się także wymiarem średnicy. Przy wyborze produktu proszę kierować się poniższą tabelką: Fioletowa donica Amsterdam z podstawkiemwysokość:średnica:12 cm13 cm14 cm15 cm16 cm17 cm18 cm20 cm\nModel: Polnix Donica Amsterdam 02.448.13 donica z podst.- fioletowa 16\nWłaściwości: Donica Amsterdam 02.448.13 donica z podst.- fioletowa


Kappa COURT Tenisówki i Trampki white/navy - Buty360\nButy360 › Trampki › Trampki niskie › Kappa COURT Tenisówki i Trampki white/navy\nPrezentowane Kappa COURT Tenisówki i Trampki white/navy były tanio do kupienia w www.zalando.pl. trampki niskie damskie dla kobiet od dłuższego czasu zdobywają kobiecą modę kobiece trendy modowe. Marka Kappa gwarantuje kobietom trampki niskie damskie o interesującym wyglądzie, czego przejawem bez wątpienia jest obuwie Kappa COURT Tenisówki i Trampki.. więcej »\nPrezentowane Kappa COURT Tenisówki i Trampki white/navy były tanio do kupienia w www.zalando.pl. trampki niskie damskie dla kobiet od dłuższego czasu zdobywają kobiecą modę kobiece trendy modowe. Marka Kappa gwarantuje kobietom trampki niskie damskie o interesującym wyglądzie, czego przejawem bez wątpienia jest obuwie Kappa COURT Tenisówki i Trampki white/navy. Model ten spełnia się bezbłędnie jako obuwie codziennego użytku - nie tylko dobrze wygląda, ale także gwarantuje znaczącą porcję swobody oraz wygodę użytkowania, posiada to istotne znaczenie, jeśli chodzi o ich codziennym użytkowaniu. Zapoznaj się z opisem technicznym:\nKappa COURT Tenisówki i Trampki white/navy, materiał zewnętrzny: wysokiej jakości materiał skóropodobny, materiał wewnętrzny: materiał, podeszwa: tworzywo sztuczne, wyściółka: włókno, rodzaj sportu: fitness, podeszwa: tworzywo sztuczne, materiał zewnętrzny: wysokiej jakości materiał skóropodobny, wyściółka: włókno, wzór: kolor jednolity, materiał wewnętrzny: materiał, zapięcie: sznurowanie, materiał: wysokiej jakości materiał skóropodobny.\nPrezentowane w tym miejscu trampki niskie damskie odznaczają się rewelacyjną trwałością, co jest efektem zużytkowania surowców wysokiej jakości do ich produkcji. Jeżeli w dalszym ciągu nie masz w swojej szafie trampki niskie damskie czy też buty Kappa COURT Tenisówki i Trampki white/navy nie spełniają Twoich wymagań - zerknij na nasze pozostałe propozycje.\nSerdecznie zapraszamy do wyrażenia własnej opinii o butach Kappa COURT Tenisówki i Trampki white/navy


Dysglikemia a choroby układu sercowo-naczyniowego – od jakich wartości glikemii na czczo rośnie ryzyko? | Vademecum\nDoniesienia naukowe, Kardiologia 5 sierpnia 2010 <5 sierpnia 2010\nH.C. Gerstein – More insights on the dysglycaemiau2013cardiovascular connection LINK: Lancet 2010;375:2195\nCzy graniczne wartości stosowane w rozpoznawaniu cukrzycy, nieprawidłowej tolerancji glukozy lub nieprawidłowej glikemii na czczo mają oparcie w pracach epidemiologicznych, badających związek między dysglikemią a chorobami układu sercowo-naczyniowego? Czy związek ten ma charakter ciągły, czy też można wyznaczyć punkty, od których ryzyko to zaczyna rosnąć? Odpowiedzi przynosi komentarz redakcyjny Gersteina na łamach The Lancet, poświęcony zależności między stężeniem glukozy a ryzykiem chorób układu sercowo-naczyniowego.\nBiorąc pod uwagę fakt, że cząsteczka glukozy jest jednym z ważniejszych składników zapewniających produkcję energii w zakresie stężeń fizjologicznych dla metabolizmu, trudno znaleźć uzasadnienie o szkodliwości glukozy, zatem rozsądne wydaje się przyjęcie wartości progowych, od których ryzyko rośnie.\nPotwierdzają to prezentowane na łamach tego samego numeru The Lancet wyniki przeprowadzonej w ramach programu Emerging Risk Factors Collaboration metaanalizy 102 badań epidemiologicznych z udziałem blisko 700 000 osób. Wykazano w niej, że cukrzyca zwiększała ryzyko wystąpienia choroby niedokrwiennej serca i udaru niedokrwiennego dwukrotnie a udaru krwotocznego mózgu o 56%. Nieprawidłowa glikemia na czczo (5,6 mmol/l-7,0 mmol/l, 100-126 mg/dL) powodowała wzrost ryzyka choroby niedokrwiennej o 11-17%.\nWażnym rezultatem przedstawionej metaanalizy jest fakt wyznaczenia podstawowych stężeń, glukozy, powyżej których rosło ryzyko chorób układu sercowo-naczyniowego. Pokrywały się one z przyjętymi definicjami dysglikemii – w uznanym fizjologicznym zakresie stężeń 3,9-5,6 mmol/l (70-100 mg/dl) nie obserwowano gradientu wzrostu ryzyka chorób układu sercowo naczyniowego.\nNależy jednak pamiętać, że od samego wzrostu glikemii większy udział w rozwoju powikłań sercowo-naczyniowych mają kojarzące się z dysglikemią i wymagające oddzielnej interwencji zaburzenia, takie jak insulinooporność, zaburzenia metabolizmu kwasów tłuszczowych, lipidów, zaburzenia układu współczulnego, wydzielania glukagonu, inkretyn, sterydów, układu renina angiotensyna-aldosteron. Potwierdzają to wyniki badań, w których zmniejszenie stężeń glukozy nie powodowało w krótkim czasie znaczącej redukcji powikłań o charakterze makroangiopatii.\nOpracowane na podstawie: Lancet / 26 czerwca\nPalenie powodem nawet większej chorobowości niż szacowano\n0 replies on “Dysglikemia a choroby układu sercowo-naczyniowego – od jakich wartości glikemii na czczo rośnie ryzyko?”


Wypożyczalnia kamer RentGrandfox Kraków - Wynajem sprzętu filmowego - Pierwsza.com.pl - katalog stron www\nFachowa wypożyczalnia sprzętu filmowego dysponująca rewelacyjnymi urządzeniami filmowymi w bardzo szerokim wyborze jest do Twojej dyspozycji. Placówka zlokalizowana jest niemalże w centrum Krakowa. Prowadzą ją filmowcy, którzy sami korzystają z udostępnianego na rental sprzętu. Znają go zatem jak nikt inny i są gotowi doskonale doradzić i zaprezentować swój sprzęt. Wypożyczalnia kamer jest otwarta od poniedziałku do piątku. Na stronie znajdziesz regulamin, więc możesz z łatwością zapoznać się z zasadami i warunkami wynajmu. Także na stronie internetowej umieszczony został do orientacyjnego zapoznania się cały sprzęt jaki posiada ta wypożyczalnia i udostępnia klientom na rental. Wynajem sprzętu filmowego może tutaj dotyczyć takich urządzeń jak kamery, stabilizatory, obiektywy, statywy, mikroporty, lampy led, przenośne studio czy nawet krótkofalówki. Szeroki asortyment sprzętów pozwoli każdemu klientowi, na czele z Tobą, znaleźć tu urządzenia, jakie w danej chwili są Ci po prostu niezbędne, a których nie chcesz kupować na własność.\nFirma: Wypożyczalnia Sprzętu Filmowego RentGrandfox\nTelefon 1: 667-291-500\nwypożyczalnia kamer, wynajem sprzętu filmowego


Plaga | Lista tesktów | Spectre | Prolog - Duch.\nPlaga Tekstów: 1 | Grafik: 0\nSpectre | Prolog - Duch. | 2013-07-08\nW ciasnym pomieszczeniu unosiła się dusząca słodkawa woń. Zapach, który przed dniem, w którym zgasło niebo, kojarzyłby się z kiczem i przemysłową marką najtańszych perfum z hipermarketów. Jeden z tych, które fryzjerki po skończonym dziele obficie wcierały w Twój świeżo ogolony kark, sprawiając przy tym ból, ale przecież wszystko było w cenie usługi. Po zapłaceniu wychodziłeś z salonu żegnając się uśmiechem,a ową spiekotę łagodził delikatny wiatr. Wiatr...\nDzisiaj jednak ten zapach jest czymś co trudno opisać. Dla dzieciaków urodzonych w ciemności jest totalną egzotyką, głosem nieznanego. Dla starców, którzy cudem jeszcze żyją jest oderwaniem się od rzeczywistości i donośnym manifestem tęsknoty. Niejako dla wszystkich był na pewno lepszą alternatywą dla wiecznego smrodu grzyba, wilgoci, potu i ropy.\nOna nim pachniała. Nie potrafił stwierdzić, czy był to zapach męskiej wody po goleniu, czy też damskich perfum. Jego zmysł powonienia przez dwadzieścia lat uległ znacznemu stępieniu, oswoił się z nieakceptowalnymi dotąd bodźcami, a i pamięć też została nadszarpnięta. Ale nie to było istotne. Istotne było to, że ten zapach był jedną ze składowych jej nierealnego wyglądu. Mieszał się gęsto z dymem, który wypuszczała z wilgotnych, pomalowanych ust. Paliła Davidoffy sprzed wojny, a w graniu damy miał jej pomóc plastikowy długopis, który służył za imitację lufki. Pomagał. Była czysta, zęby miała równe, a makijaż pełny. Gęste kasztanowe włosy lekkimi falami opadały na ramiona i dekolt, na którym ciasno opinała się bordowa sukienka. Wszystko to doprawione było spojrzeniem będącym dopełnieniem tej gęstej od napięcia seksualnego atmosfery.\nPokój kiedyś był ponad wszelką wątpliwość stróżówką. Wąskie pomieszczenie zakończone ścianą z monitorami. Wszystkie oczywiście porozbierane do cna i pozbawione wszelkich użytecznych komponentów, a do ich resztek przytwierdzono jakieś badziewie w ramach ozdoby. W oknach wychodzących na korytarz powieszono masywne bordowe zasłony, a betonowa podłoga została przykryta eleganckim starym dywanem. Ponadto dwa wygodne fotele naprzeciwko siebie, które dzieli dębowe biurko, zdające się zajmować jedną trzecią przestrzeni pokoju. Lampka naftowa na nim daje przyjemne ciepłe światło. Wygodny, przytulny przepych. W tle unosi się senna melodia saksofonu. Zawiesił na chwilę wzrok na igle gramofonu żeby odetchnąć od ciężaru jej pożądliwego spojrzenia. Dźwięk się urwał- igła dojechała do końca strony A. Przebudzenie i zajęcie wzroku czym innym. Podczas gdy Ona przewraca płytę na drugą stronę, On zerka w jej dekolt. Cud. Żeby nie kusić losu znowu przenosi zainteresowanie na coś innego. Stare szpargały na biurku, kilka podgniłych książek, wyschnięte wieczne pióro i pluszowy miś zdający się być jej ulubieńcem.\n-Przepraszam, mogłaby Pani powtórzyć imię?\nMelodia się zmieniła, a Ona opuszcza wzrok uśmiechając się i nachyla do popielniczki. Jeden pełen gracji, ruch palcem i popiół ląduje pośród ugaszonych filtrów. Prostuje się na fotelu, zaciąga się po raz kolejny i wydmuchuje dym krańcem ust:\nMężczyzna przytakuje i drapie się po zaroście na policzku. Agnes uśmiecha się znowu i zwraca do towarzysza:\n-Panie Cahill, mógłby mi Pan zdradzić cel pańskiej wizyty? Rzadko gościmy kogoś z centrum, a co dopiero z Oxford Circus.\n-Niestety, jak wspomniałem na początku, poczekam na Pana Jasona.\n-Ależ zanim przyjdzie może minąć naprawdę dużo czasu.\n-Mam na imię Mick.\nPatrzy podejrzliwie, ale i zalotnie. Jej akcent brzmi obco, ponadto stara się naśladować brytyjską manierę. Cahill uprzejmie się kłania i odwzajemnia delikatny uśmiech, ale nie odpowiada. Trwają w milczeniu dłuższą chwilę, aż w końcu Agnes gasi papierosa i nachyla się przez biurko do gościa:\n-Wiem o wszystkim co się tutaj dzieje.\nPodnosi brew i pozostaje nachylona nad biurkiem, zmuszając towarzysza do tego samego:\n-Zatem doskonale powinna Pani wiedzieć, że nie powinienem się chwalić swoim interesem przed kim innym niż samym kontrahentem. Mówią... Kiedyś mówili, że ciekawość to pierwszy stopień do piekła.\nZnał jej odpowiedź- nie trzeba było być nader błyskotliwym, by ją odgadnąć:\n-Czyż już w nim nie jesteśmy?\n-Wierzy Pan w to co mówi?\n-Zupełnie jak Pani.\nIch twarze znalazły się bardzo blisko siebie, aż czuli wzajemnie swój oddech. Cahill w końcu wycofał się i oparł znowu o fotel. Wyciągnął papierośnicę i sięgnął po skręta. Wyjął lontową zapalniczkę i odpalił papierosa. Zapadł się w fotelu i mrużąc oczy przyglądał się kobiecie siedzącej naprzeciwko. Ta również oparła się o swój fotel zakładając nogę na nogę i wciąż delikatnie się uśmiechając patrzyła prosto w oczy gościa z Oxfordu. Równowagę zachwiał trzask drzwi i do pomieszczenia jak burza wpadł Jason. Szpakowaty mężczyzna w czarnym płaszczu. Na oko miał 50 lat. Na oko. Już nie jest tak łatwo określić wiek człowieka jak kiedyś. Równie dobrze mógł mieć lat 30- starzejemy się coraz szybciej. Drzwi za nim zamknął jeden ze strażników pilnujących wejścia do pomieszczenia. Jason ukłonił się:\n-Proszę wybaczyć Panie Cahill, sprawdzanie pańskich dokumentów trochę się przedłużyło. Musiałem naprawdę wytoczyć ciężkie działa żeby pogonić tych skurwysynów z Centralnej. - powiedział mężczyzna wręczając Mickowi dokumenty.\n-Nic nie szkodzi, spędzony czas z Agnes jest naprawdę wart każdej straconej sekundy.- odpowiedział wskazując otwartą dłonią na kobietę.\nTa się zarumieniła i podziękowała skinieniem głowy. Jason mruknął coś pod nosem i podszedł do oparcia fotela Agnes. Ta momentalnie spochmurniała.\n-A do picia nic gościowi nie zaproponowałaś?\nZłapał ją od tyłu za ramiona mocno ściskając, aż pod palcami pojawiło się zaczerwienienie. Widząc to Cahill zaprotestował:\n-Jak mogło przyjść to Panu do głowy?! Oczywiście, że tak. Nie jestem spragniony\n-Drogi Panie, żyjemy w czasach, w których cierpimy na niedobór wszystkiego. Proszę mi nie mówić, że nie jest Pan spragniony.\nPrzesadna uprzejmość Jasona, zaczęła przeszkadzać gościowi:\n-Brzmi to intrygująco z ust człowieka, który żyje w takim luksusie – odpowiedział Cahill z uśmiechem.\nJason zaśmiał się bezgłośnie, ucałował włosy dziewczyny, bez przesadnej delikatności i podszedł do biurka. Sięgnął do szuflady wydostając stamtąd karafkę z rdzawym płynem i dwie szklanki. Nalał po połowie i podał jedną swojemu gościowi pomijając kobietę. Wzniósł szkło na znak toastu i haustem pochłonął zawartość. Otarł mankietem usta i ponownie zwrócił się do swojego gościa:\n-Zatem, przebył Pan kawał drogi. Jest Pan pewien, że się to Panu opłaci?- zapytał, a w jego oczach jarzył się obłęd charakterystyczny dla ludzi jego pokroju.\n-Jestem pewien. - bez zastanowienia odpowiedział Mick– Ponadto jestem pewien, że będzie Pan zachwycony towarem, który ze sobą przywiozłem.\n-Jeśli mogę spytać – znowu chwycił za karafkę i zaczął uzupełniać szklankę – Jak udało się Panu przebrnąć przez odprawę celną linii Północnej? Zdają się bacznie pilnować każdej drezyny zmierzającej do Stockwell.\n-Celnicy mają naprawdę parszywą robotę – uciął i zwilżył usta – Dwunastogodzinne zmiany, hałas, ryzyko, że jak nie odmarznie im dupa, to im ją odstrzeli banda serdecznych przemytników. Wystarczy dźwięk odpowiedniej ilości łusek, a zapominają angielskiego, tego co wiedzieli i tego, że podbili dokumenty podstawione im pod nos.\nRozmówca serdecznie się zaśmiał:\n-Zaiste, prawda. Żyjemy w ciekawych czasach.\n-Zdecydowanie – odpowiedział gość przez zęby odwracając wzrok.\nJason dokończył drugą szklankę, odstawił ją na biurko i klasnął w ręce od razu je zacierając:\n-Myślę, że w takim razie jesteśmy gotowi na dokonanie transakcji.\nCahill błyskawicznie się wyprostował, zgasił papierosa i wstał z fotela:\n-Ależ oczywiście, pozwoli Pan, że podejdziemy na peron, pokażę Panu towar.\n-Z całym szacunkiem – mężczyzna złapał swojego gościa za ramię – Ale zrobię to sam, z pomocą zaufanego człowieka.\nMick wydał się zakłopotany, przerzucił niepewne spojrzenie na Agnes- ta była wpatrzona obojętnie w pustą szklankę- potem znów na swojego kontrahenta i serdecznie się uśmiechnął:\n-Naturalnie, poczekam na Pana tutaj.\n-To na pewno. - odpowiedział niedbale Jason, spojrzał na kobietę, odwrócił się i wyszedł z pomieszczenia.\nStockwell to stacja na południu Metra. Przecinają się tu dwie linie: Northern i Victoria, dlatego też jest tu zawsze pełno podróżników i handlowców. Nie jest duża, natomiast świetnie prosperuje, aż nieświadomych zmusza to do zastanowienia się dlaczego. Nie słynie z upraw, ani z wyrobu przedmiotów codziennego użytku. Stalkerzy co prawda ściągają do dzisiaj prawdziwe skarby z powierzchni, ponieważ stacja położona jest w Lambeth- jednej z dzielnic wchodzących w skład Wielkiego Londynu. Dzisiaj- Byłego Londynu. Co to ma do rzeczy? Obszar ten niegdyś był bardzo bogaty, żyło na nim ponad 300 tysięcy ludzi. Były tu teatry, ogromne kina, biblioteki i słynne London Eye. Po Katastrofie było z czego wybierać. Większość pozostałości odzyskanych przez stalkerów trafiała jednak na eksport, a zostawały tylko te, które były niezbędne do wyposażenia stacji. Skąd więc bogactwo?\nStockwell było jedną z ośmiu stacji, pod którymi w czasach II Wojny Światowej wydrążone zostały dodatkowe schrony głębinowe. Przygotowane na przyjęcie dużej liczby cywili, wyciszone, suche. Po zejściu ludzi do podziemi i odkryciu ich, okazały się idealnym miejscem dla...burdelu.\nStacja słynie z tego, że w istocie jest jednym wielkim domem publicznym. Nie byle jakim, bo sprowadzane są tu prostytutki z całego metra, często na zasadzie traffickingu. Handel żywym towarem kwitnie pod nosami zarządów wszystkich większych stacji, co jest oczywiście tajemnicą poliszynela. I tak zwożone są tu dziewczyny ze wszystkich linii, ze wszystkich stron nowego, klaustrofobicznego świata. Zazwyczaj odkupowane od matek, które same zgłaszają się do pośredników handlu dziwkami. Zanim trafią do Stockwell czeka je pewnie długa droga usłana wstydem, odrazą i wieloma siniakami. Trafienie tutaj, to swego rodzaju prestiż. Chociaż prestiż to złe słowo. To zmniejszenie szansy na śmierć wskutek skatowania i wielokrotnego gwałtu, w którymś z bocznych tuneli zapomnianej linii. Kim jest Jason? Jest ojcem tego przybytku. Właśnie poszedł na peron obejrzeć piękności, które przywiózł mu Mick. Obejrzeć, to znaczy sprawdzić dosłownie wszystko. Stan uzębienia, obszarów ciała, które w tym zawodzie będą najczęściej eksploatowane, oraz odporności na ból. Przecież jak klient płaci podwójną stawkę to pozwala mu się na wszelkie udziwnienia. Nie chce, by w tym czasie na ręce patrzył mu obecny właściciel, a dzięki swojej pozycji na rynku, może pozwolić sobie na aroganckie zachowania wobec partnerów w interesach. Każdy chce sprzedawać kobiety Jasonowi- płaci zawsze dobrze. Cahill doskonale wiedział, że nie będzie mógł pójść z gospodarzem na peron, a zaskoczenie odgrywał dla zachowania pozorów.\nZnów zostali sami w gabinecie. Agnes musiała być dla Jasona naprawdę istotna. Zamknięta w złotej klatce, zadbana. To, że nie szanował kobiet, widać było na pierwszy rzut oka. Zresztą ciężko spodziewać się czegoś innego po osobie pracującej w tej branży. Ale w przypadku Agnes, było inaczej. Pomimo tego, że było wobec niej szorstki, wyniósł ją na swój osobisty piedestał, czcił jej urodę. Była jego dziełem, jego własnością, jego skarbem.\nPatrzyła uważnie na Micka, który po wyjściu Jasona nie odezwał się ani słowem i utkwił swój wzrok w szklance, zataczając nią w dłoni ledwo widoczne koło, mieszając alkohol. Żeby zwrócić na siebie jego uwagę, wysunęła stopę z pantofla i dotknęła nią jego piszczela. Zatrzymał dłoń i podniósł nieznacznie wzrok na wysokość swojego kolana. Kobieta uśmiechnęła się i zaczęła wędrować stopą wyżej, aż dowędrowała do wewnętrznej części uda. Cahill zacisnął zęby i przymknął oczy, trzymając szklankę w tej samej pozycji. Zjechała stopą z powrotem do rzepki i dalej w dół. Mniej więcej w połowie piszczela zatrzymała stopę i zamarła. Uśmiech znikł z jej twarzy i oczy otworzyły się szerzej. Mężczyzna po chwili wahania podniósł wzrok i spojrzał prosto w nie. Skończył zawartość szklanki i odstawiwszy ją na biurko, jakby wyrwał dziewczynę z transu. Natychmiast cofnęła nogę i otrząsnęła z hipnozy w jaką zdawała się wpaść. Odchrząknęła i wsunęła stopę z powrotem do buta. Oparła rękę o fotel i podniosła dłoń do ust intensywnie myśląc. Po dłużej chwili wstała i skinąwszy towarzyszowi z wymuszonym uśmiechem ruszyła w kierunku drzwi gabinetu. Podczas gdy mijała fotel Cahilla, ten chwycił ją za nadgarstek:\n-Mogę spytać gdzie się Pani wybiera? - spytał nie podnosząc wzroku.\nKobiecie zaszkliły się oczy i głośno przełknęła ślinę:\n-Do toalety, przepraszam bardzo.\nMężczyzna wciąż trzymając dziewczynę za rękę, sięgnął do prawej nogi, podwinął nogawkę i wyjął z buta swojego Victory MC5 ze stali nierdzewnej. Samopowtarzalny pistolet z magazynkiem na 17 naboi, z krótkim odrzutem lufy. Prawdziwe cacko, za które niejeden dzisiaj dałby uciąć sobie mniej potrzebną rękę. Podniósł się i stanął naprzeciwko Agnes, trzymając ją blisko siebie. Dziewczyna na widok broni bezgłośnie zaczęła płakać. Jakim cudem ją tutaj wniósł ? Przecież 3 metry od nich za drzwiami stoją strażnicy. Spojrzała pytająco na gościa oczami pełnymi łez:\n-Oddałem na wejściu starego glocka i nóż myśliwski. Ponadto nie dokonuje się rewizji osobistej kontrahenta swojego pracodawcy, kiedy ten bez przymusu sam zdaje broń. Niech strażnik potraktuje to jako prezent ode mnie.\n-A co z.... nim? - zapytała drżącym głosem.\nMężczyzna, nie zwalniając uścisku spojrzał badawczo za zasłonę:\n-Prawdopodobnie za minutę na stacji rozpęta się chaos. Pan Jason nie znajdzie na mojej drezynie ani jednej kobiety, poza śmiercią. Oczywiście wierząc Goethemu, ale Pani raczej nie ma prawa go znać.\nWśród jedynych książek w pokoju, które znajdowały się na biurku, nie było „Fausta”. Dziewczyna na chwilę przestała szlochać i znowu przyjęła pytający wyraz twarzy. Pięknej twarzy.\n-Opłaceni ludzie, zastrzelą pana Jasona i jego towarzysza na stacji, po czym ruszą drezyną w głąb tunelu. Za nimi ruszy pościg i najprawdopodobniej zginą w ciągu kilku minut, ale to już nie będzie naszym problemem. Ani moim, ani Pani.\nW tym momencie z peronu rozległy się strzały, słychać było ogromną wrzawę, krzyki kobiet i przekleństwa mężczyzn. Strażnicy pilnujący drzwi od razu zerwali się w pogoń w głąb stacji. Pierwszy strzał zadziałał na kobietę jak zapalnik. Mick spostrzegł, że ta chce mu się wyrwać i tłumi w płucach wrzask. Błyskawicznie ją obrócił, wykręcając trzymaną za nadgarstek rękę na plecy, rzucił pistolet na biurko i zakrył dłonią usta. Agnes zaczęła miotać się w objęciach mężczyzny i czerwieniała wrzeszcząc w jego zaciśniętą dłoń. W szarpaninie ugryzła go dotkliwie , co okazało się skuteczne, bo cofnął ją z jej ust. W czasie gdy łapała oddech, Mick sięgnął do kieszeni spodni, wyjął opaskę zaciskową zip i spiął ręce kobiety na plecach. Kiedy wyrwała z siebie jeden krótki krzyk- w zamieszaniu panującym na zewnątrz niezdolny zaistnieć- Cahill z powrotem ją uciszył. W szarpaninie dociągnął ją do biurka i gwałtownym ruchem zgiął w pół rzucając o biurko, aż skronią uderzyła o jego blat. Zaczęła znowu krzyczeć i wierzgać nogami jak zarzynane ciele. Mężczyzna wolną ręką urwał misiowi łapkę i wepchał jej do ust. Ten prowizoryczny knebel zadziałał.\nMusiał to zrobić. Nie spodziewał się, że ona tu będzie. Nie spodziewał się, że polisą ubezpieczeniową magnata burdelowego interesu będzie anioł. Kim się stanie jak wyjdzie żywa z tego gabinetu? Człowiek, który otoczył ją swoją protekcją leży właśnie na krawędzi peronu z kilkoma kulami w ciele. Taka dziewczyna nie pożyje długo. Cały ten czas mogła patrzeć na wszystkich z góry, bo była przy nim. Poczuła smak nietykalności, grając na nosie wszystkim zawistnym mieszkańcom stacji. W najlepszym wypadku skończy jako seksualna zabawka jednej z wielu hien czających się na pozycję jej właściciela, po czym trafi w ręce gawiedzi po serii upokorzeń, aż ktoś w końcu rozwali jej głowę. Dlatego musiał to zrobić on. To przecież dla jej dobra. Choć było to idiotyczne, tak właśnie myślał.\nChwycił pluszowego misia, przyłożył do jej lewego ucha, złapał za chłodną stal pistoletu i przez warstwę pluszu przyłożył do skroni kobiety. Kosztowało to trochę siły, bo wciąż nie dawała za wygraną. Spojrzał szybko w drzwi gabinetu- hałas z zewnątrz nie ucichł- to ten moment. Pociągnął za spust. Odrzuciło lekko jego prawą dłoń zaciśniętą na broni. Dźwięk wystrzału został minimalnie stłumiony przez maskotkę, której brzuch zamienił się w lewitujący leniwie po pomieszczeniu biało-czerwony puch. Kula spadła do pierwszej szuflady biurka, upstrzonego teraz ciemno-bordową lepką mozaiką. Kobieta się uspokoiła. Zabrał obie ręce i odszedł krok w tył. Nie miał za dużo czasu, ale wyciągnął dokumenty i zapalniczkę. Spojrzał na swoje zdjęcie przyklejone do pożółkłej kartki i przypieczętowane profilem dawnej królowej. Zaśmiał się sam do siebie, mruknął drwiąco „Cahill”, po czym podpalił świstek i odłożył do popielniczki. Spojrzał jeszcze raz na ciało kobiety. Podpalił plastik na jej nadgarstkach i zerwał opaskę. Delikatnie ujął ją w pasie i posadził na fotel. Robił wszystko, żeby nie patrzeć na twarz, którą tak bezczelnie zbrukał. Igła zaczęła przeskakiwać na rowkach płyty – zacięła się. Podszedł do gramofonu i przeniósł ją w inne miejsce. Zerknął na okładkę- Charlie Parker „All the things you are”. Przed zagładą go lubił. Odpalił papierosa i wyszedł z gabinetu.\nNieważne były dla niego pobudki, jakimi kierował się zleceniodawca. Nieistotne było, gdzie będzie pracował, ani pod jakim nazwiskiem, lecz istotna było stawka jaka była proponowana. Spectre. Duch.


Balony z helem - idealne dla każdego!\nŚwietna, fachowa i przede wszystkim miła obsługa. Szybka i dokładna realizacja zamówienia. Baloniki i dekoracje były idealnym dopełnieniem imprezy! Dały radość zarówno dzieciom jak i dorosłym!... rozwiń\nŚwietna, fachowa i przede wszystkim miła obsługa. Szybka i dokładna realizacja zamówienia. Baloniki i dekoracje były idealnym dopełnieniem imprezy! Dały radość zarówno dzieciom jak i dorosłym! Jestem mega zadowolona, skorzystam z usług jeszcze nie jeden raz i z czystym sercem polecam każdemu!! :)


Malezyjczycy wybudują w Kanadzie terminal LNG - BiznesAlert.pl\nMalezyjczycy wybudują w Kanadzie terminal LNG\n29 lipca 2015, 08:15 Alert\n(The Star Online/Piotr Stępiński)\nJak poinformował wczoraj The Star Online we wrześniu tego roku malezyjska spółka Petronas rozpocznie budowę eksportowego terminala dla skroplonego gazu ziemnego (LNG) w Kanadzie o wartości 36 mld dolarów.\n– Oczekujemy, że do jesieni otrzymamy od kanadyjskiego rządu federalnego ostateczny certyfikat ekologiczny. Petronas oraz jego partnerzy pracują nad tym. Mamy nadzieję, że już niedługo zostanie ona zakończona. Wszystkie pozostałe problemy są obecnie rozwiązywane – powiedział minister finansów Kolumbii Brytyjskiej (prowincja Kanady – przyp. red.) Michael de Jong.\nProjekt Pacific NorthWest LNG zakłada budowę w północno-wschodniej części Kolumbii Brytyjskiej kompleksu dla przetworzenia oraz eksportu gazu ziemnego wydobywanego przez spółkę Progress Energy Canada Ltd.\nW ostatnim czasie de Jong przebywał z roboczą wizytą w Malezji aby potwierdzić przyjęcie przez Kolumbię Brytyjską ustawodawstwa pozwalającego ratyfikować umowę między spółką Petronas, jej międzynarodowymi partnerami oraz rządem Kolumbii Brytyjskiej.\nW grudniu 2013 roku Państwowa Komisja ds. Energii wydała na 25 lat licencję (począwszy od 2019 roku) na eksport poprzez terminal 19,68 mln ton LNG rocznie.\nUdziałowcami projektu są: Petronas – 62 procent, Sinopec – 15 procent, JAPEX – 10 procent, Indian Oil Corporation Ltd – 10 procent, PetroleumBRUNEI – 3 procent.\nAmeryka Północna energetyka Energia gazowa gaz gaz ziemny Kanada LNG Malezja Petronas Sinopec świat


Blog - Ekspres na kapsułki czy klasyczny? Jak wybrać? Cafitesse.pl - kawa, ekspresy, serwis\n» Ekspres na kapsułki czy klasyczny? Jak wybrać?\nCzym kierować się, wybierając ekspres do kawy?\nDlaczego ekspres na kapsułki?\nDlaczego ekspres klasyczny?\nW tej chwili na rynku dostępnych jest wiele modeli, co sprawia, że na pewno każdy znajdzie dla siebie ekspres dosłownie idealny, który spełni wszelkie jego oczekiwania. Pod uwagę należy wziąć, zarówno ekspres na kapsułki, jak i ekspres klasyczny. Oczywiście wybór może być uzależniony od samego przeznaczenia takiego ekspresu. Jeśli wybiera się ekspres do biura lub do restauracji, lepiej sprawdzi się ekspres klasyczny, który daje wiele możliwości przygotowania ulubionego napoju, a także w ogólnym rozliczeniu finalnie wychodzi on taniej. Ekspres na kapsułki będzie natomiast strzałem w dziesiątkę do domu, albo do hotelowego pokoju.\nEkspresy na kapsułki przede wszystkim zajmują naprawdę niewiele miejsca, a to sprawia, że są one wybierane bardzo chętnie do mieszkań prywatnych, jak i do hotelowych pokoi. W kilka chwil umożliwiają przygotowanie aromatycznej kawy, a sam wybór kapsułek jest naprawdę ogromny. Na plus jest także sama prostota obsługi. Z taką maszyną poradzi sobie naprawdę każdy, bez żadnego problemu. Ponadto można zdecydować się na kawę klasyczną, jak i na kilka innych wariantów smakowych. Warto jednak pamiętać, że kapsułki są stosunkowo drogie, a więc jest to stały koszt, który ponosi się podczas użytkowania ekspresu na kapsułki.\nEkspres klasyczny sprawdzi się w restauracjach, kawiarniach, a także w domach osób, które są bardzo wymagające względem swojej kawy. Głównie dlatego, iż profesjonalny ekspres umożliwia doskonałe spienienie mleka, odpowiednią filtrację i otrzymanie najbardziej aromatycznego napoju, ponieważ ekspres mieli ziarna kawy bezpośrednio przed ich zaparzeniem, co pomaga otrzymać autentyczny smak. Pamiętać jednak trzeba o jego regularnym czyszczeniu i ewentualnym serwisie.\n#ekspres na kawę ziarnistą\n#kawa jacobs professional


O NAS – Instytut Neurorehabilitacji Animus w Olsztynie\nTo w ludziach jest siła,\nw ich wiedzy,\ndoświadczeniu i pracy zespołowej.\nDbając o Pacjentów, nie zapominamy o ich opiekunach przebywających w Instytucie.\nMają do swojej dyspozycji sale relaksacyjne z masażerami całego ciała, salę kinową, bar, kawiarnie, siłownię oraz restaurację, gdzie mogą spędzać czas i dzielić się swoimi doświadczeniami z innymi. Oferujemy im również wsparcie psychologa i psychiatry.\nKażdemu pacjentowi poświęcamy się z równym zaangażowaniem\nNaszą bazą jest zespół lekarzy specjalistów, wykształconych fizjoterapeutów. Zapewniamy terapię logopedyczną, terapię zajęciową i wsparcie psychologa, psychiatry. Opiekę nad przebiegiem procesu rehabilitacji sprawują specjaliści: neurolog, lekarz rehabilitacji, ortopeda, laryngolog, psychiatra i psycholog.\nNiezbędny sprzęt medyczny i rehabilitacyjny, rodzinna atmosfera, przyjazna pobytom całych rodzin, bądź długoterminowym turnusom medycznym oraz kompleksowe usługi w jednym obiekcie o wysokim standardzie pod okiem fachowców pozwalają na szybki powrót do zdrowia.\nDbając o Naszych Pacjentów, nie zapominamy o ich opiekunach przebywających w Instytucie. Mają do swojej dyspozycji sale relaksacyjne z masażerami całego ciała, salę kinową, bar, kawiarnie, siłownię oraz restaurację, gdzie mogą spędzać czas i dzielić się swoimi doświadczeniami z innymi.


Wireless-as-a-Service, czyli poznajmy WiFi w chmurze - Chmurowisko\nPo co cloud specjalistom jakiś WaaS?\nPowód pierwszy z dwóch jest bardziej ważny personalnie, a mniej biznesowo.\nWielu cloud specjalistów wcześniej pracowało jako specjaliści od sieci. Żeby długo nie szukać przykładu: nasz własny, Chmurowiskowy autor, Mirek Burnejko. Dla was, WaaS jest jak spotkanie z serdecznym, acz dawno niewidzianym znajomym. To odkurzenie kompetencji, na które ciężko pracowałeś, a z których dawno nie korzystałeś. To okazja, by zrobić coś, w czym jesteś dobry, a czego nie robiłeś przez jakiś czas. Miłe emocje, fajne wdrożenie, a przy okazji dowiesz się czegoś nowego. Same plusy.\nPowód drugi jest bardziej ważny biznesowo, a mniej personalnie.\nWiele firm, które bardzo potrzebują chmur IaaS i SaaS z powodu zbyt dużych kosztów i zbyt niskiej wydajności posiadanych środowisk IT, nie korzysta z nich, ponieważ nie rozumie tych rozwiązań, boi się ich. Lekarstwem na ten lęk są:\nedukacja – szkolenia, meetupy, webinaria, konferencje, artykuły, case study objaśniające zakres techniczny i korzyści ze stosowania zasobów IT w chmurze,\nspeed projekty – czyli szybkie i niezbyt skomplikowane wdrożenia, do których realizacji nie potrzeba wielkich środków (była o nich mowa niedawno na Chmurowisku: https://chmurowisko.pl/10-speed-projektow-oracle-cloud/),\ninne usługi chmurowe, które dając jakość cloudu, nie zmieniają zbyt wiele w codziennej pracy działów IT i/lub menedżerów biznesu – jest to m.in. backup w chmurze, Unified Communication, oraz właśnie Wireless-as-a-Service.\nZ punktu widzenia czasu wdrożenia, WaaS jest również speed projektem: sama instalacja i uruchomienie trwa kilka dni. Termin wydłuża się, jeśli trzeba zainstalować dużo urządzeń lub jeśli w firmie nikt wcześniej nie przeprowadził audytu potrzeb LAN/WLAN. Poprawkę trzeba też wziąć na transport urządzeń z magazynu. W zasadzie sprzęt jest zawsze na stanie, ale dla bezpieczeństwa warto dodać 2-4 tygodnie, tak na wszelki wypadek. W najdłuższej wersji całość wdrożenia powinna zamknąć się zatem w 6-8 tygodniach – zwykle jednak trwa to ok. 2-3 tygodnie.\nJakie firmy potrzebują WaaS?\nWaaS najlepiej przyjmuje się (zostaje szybko zatwierdzony i szybko wdrożony) w firmie, w której jednocześnie spełnione są trzy poniższe warunki:\nzarząd lub kierownictwo działu IT patrzy nieufnie na chmurę,\nobecna infrastruktura sieciowa przewodowa/bezprzewodowa sprawia problemy od strony technicznej,\nużytkownicy mają problemy, korzystając z firmowej sieci.\nWarunek drugi i trzeci pozornie dotyczy tego samego, ale w praktyce mogą występować rozdzielnie. Często zdarza się, że w opinii działu IT wszystko jest w porządku, a użytkownicy zgrzytają zębami ze złości, wpisując w budżet kwotę na utrzymanie sieci – ponieważ goście przychodzący do firmy narzekają na dostęp do WiFi. Odwrotna sytuacja też nie jest dobra: gdy użytkownicy na własną rękę obchodzą problemy z siecią, korzystając z firmowych danych poprzez nieuprawnione połączenia np. WiFi z prywatnego smartfonu. Dział IT nie jest wtedy w stanie zapewnić bezpieczeństwa takiemu połączeniu na poziomie zgodnym z bezpieczeństwem innych połączeń firmowych. Powstaje w ten sposób luka w sieci, potencjalne źródło zagrożenia.\nNie ma większej różnicy wielkość firmy, branża w której działa, uzyskiwane obroty. Usługę WaaS można dopasować wielkością do liczby użytkowników i pokrywanej powierzchni działania, a i ceny nie podnoszą ciśnienia.\nProblemy z użytkowaniem typowej infrastruktury sieciowej można podzielić na trzy grupy, choć przyczyna jest tylko jedna. – Infrastruktura sieciowa w wielu firmach została zaprojektowana kilka lat temu, na inne parametry funkcjonalne, na inną liczbę użytkowników. Od tamtej pory firmy się rozwinęły, mają więcej klientów, mają więcej pracowników, przetwarzają więcej danych, otrzymują więcej danych np. z oddziałów terenowych lub rozproszonych punktów sprzedaży. Ale raz wdrożona sieć nie była modernizowana. I to wychodzi w codziennym użytkowaniu – wyjaśnia Tomasz Podgórski, Kierownik Produktu WaaS w Orange Polska. – Problem pierwszy to pozyskanie funduszy na modernizację sieci w sytuacji, gdy dział IT widzi taką potrzebę, ale dla klientów wszystko działa wystarczająco dobrze. Problem drugi polega na niezawodności i bezpieczeństwie: sieć była projektowana na niższy poziom użytkowania, więc sprzęt i oprogramowanie nie oferują wszystkich funkcji, których obecnie potrzebują użytkownicy. Problem trzeci: wydajność. W sieciach priorytet mają kluczowe procesy biznesowe, więc procesy lokalne i pojedynczych użytkowników działają wolniej. Ale każdy przecież uważa, że jego/jej proces jest najważniejszy i powinien mieć pierwszeństwo. I kłopot gotowy.\nJeszcze jednym problemem, który wcześniej nie został poruszony, jest obsługa zgłoszeń użytkowników przez dział IT. Awarie, zapytania, wnioski o zmiany: jeśli ich usuwanie, odpowiadanie lub realizacja trwają zbyt długo (subiektywnie odczuwając), użytkownicy się złoszczą, bo nie mogą pracować, a informatycy się irytują, bo zamiast pracować nad zgłoszeniem muszą odpowiadać na pytania kiedy w końcu sieć zacznie działać tak jak powinna. W efekcie atmosfera współpracy i porozumienia między działami biznesowymi a działem IT staje się ciężka. Zupełnie niepotrzebnie.\nWaaS jako chmura konsultingowa: fiolki korzyści, łańcuchy wartości, typowe use case’y\nJeśli widzisz, że w twojej firmie występują powyższe problemy, to znak, że jest okazja je rozwiązać przy pomocy WaaS. Ale menedżerowie biznesowi niekoniecznie podejdą do tego projektu tak samo entuzjastycznie jak ty. Szkoda została już wyrządzona i wyłożenie choćby niewielkiej kwoty na WaaS spotka się z niechęcią. Nie z powodu samego rozwiązania, ale z powodu braku zaufania, który wynika ze świadomości istnienia problemów opisanych powyżej.\nW tej sytuacji działom biznesowym należy pokazać i zaoferować WaaS od strony ich własnych projektów biznesowych, wykorzystując metodę fiolek korzyści (o których pisaliśmy na łamach Chmurowiska) do przedstawienia efektów wdrożenia. W zależności od działu, z którym będziesz rozmawiać, łańcuch korzyści wygląda następująco:\ndla działu sprzedaży – nowe rozwiązanie połączy kilka lokalizacji w Polsce (elastyczność) i pozwoli szybko konfigurować sieć, obniżając liczbę błędów i awarii procesów (ryzyko) oraz koszty przestojów i napraw (koszty),\ndla działu HR – nowe rozwiązanie pozwoli szybko i bezpiecznie udostępnić zasoby firmowe nowym pracownikom bez obaw, że wejdą do zbioru danych, do którego nie powinni mieć dostępu, lub odebrać dostęp do danych pracownikom odchodzącym w firmy (elastyczność), pozostając w zgodzie w dotychczasowymi politykami bezpieczeństwa (ryzyko) i nie wymagając z góry dużych kwot na zakup i instalację (koszty),\ndla działu zakupów – proces zakupu nowego rozwiązania jest szybki, a kontakt z dostawcą całej usługi WaaS (czyli sprzętu, oprogramowania, bezpieczeństwa, obsługi) jest sprawny (elastyczność – więcej kwestii można uzgodnić, ryzyko – informacje o firmie posiada tylko jeden dostawca, koszty – koszt usługi chmurowej jest niski i rozliczany na bieżąco co miesiąc),\ndla zarządu lub działu rozwoju – firma posiada sieć transmisji danych (WAN) i planuje uruchomienie nowych oddziałów (elastyczność), zachowując dotychczasowe polityki bezpieczeństwa (ryzyko) i nie blokując w budżecie projektu dużej kwoty (koszty),\ndla działu finansów – nowe rozwiązanie pozwoli obniżyć wydatki na infrastrukturę sieciową (koszty) przy zachowaniu jakości pracy (elastyczność) i bezpieczeństwa (ryzyko).\nWaaS jako chmura konsultingowa: słupki kosztów\nDokładny opis korzyści z wdrożenia WaaS jest ważny, ale i tak prędzej czy później dostaniesz pytanie o konkretną liczbę. Wtedy z pomocą przyjdą słupki kosztów. Jak pamiętasz z artykułu o podstawowej wiedzy konsultingowej we wdrożeniach cloudowych, słupki kosztów przedstawiają trzy poziomy mierzalnych oszczędności, które firma osiąga dzięki wdrożeniu usług w chmurze.\nSłupek numer 1 to punkt wyjściowy: sytuacja przed wdrożeniem chmury. Słupek numer 2 to oszczędności w poszczególnych grupach kosztów, uzyskane dzięki chmurze. Słupek numer 3 to ostateczny obraz wydatków na IT po realizacji wdrożenia.\nDla usługi WaaS koszty zielone to koszty zakupu: porównujesz cenę sprzętu, gdybyś kupił infrastrukturę sieciową, z ceną usługi. Jeśli w skład sieci wejdą tylko routery, te oszczędności w tym słupku będą niewielkie. Ale gdy firma potrzebuje bardziej skomplikowane urządzenia jak przełączniki lub UTM-y (dostępne w zaawansowanych pakietach usługi), wtedy porównanie już teraz wygląda dobrze. A jeszcze przed tobą dwa inne słupki kosztów.\nKoszty czerwone to koszty licencji i oprogramowania: porównujesz ceny software’u do zarządzania, do monitoringu, do bezpieczeństwa. Skala tych korzyści waha się w zależności od use case’u: dla HR będzie zapewne znacznie większa niż dla działu finansów. Konkretne liczby zależą od wielkości i specyfiki firmy. Musisz je dokładnie wyliczyć na etapie audytu/opracowania koncepcji – ale już po uzyskaniu wstępnej zgody na podstawie fiolek i łańcuchów korzyści.\nKoszty niebieskie to koszty bieżącego używania sieci: zliczasz koszty przestoju podczas awarii, obsługi zgłoszeń użytkowników, wymiany urządzeń. Tutaj tkwią największe oszczędności. Jeśli firma posiada prawidłowo wdrożone procesy i rozwiązanie do budżetowania, dość szybko wyliczysz sumę korzyści.\nW tym artykule to tyle na temat korzyści i ofertowania WaaS w twojej firmie. Jeśli masz pytania, jeśli chcesz, by jakąś kwestię opisać bardziej szczegółowo – daj znać mailem lub komentarzem na FB. Albo skontaktuj się bezpośrednio z firmą Orange/Integrated Solutions, która oferuje usługę WaaS. Namiar na osobę kontaktową: tomasz.podgorski(małpka)orange.com.\nA teraz opis właściwej usługi.\nParę słów o samej usłudze\nWireless-as-a-Service w ofercie Orange/Integrated Solutions występuje w postaci trzech pakietów technicznych, a każdy pakiet można nabyć w zakresie podstawowym i zaawansowanym.\nRóżnice w pakietach technicznych pokazuje ta zgrabna grafika:\nDzięki niej zwymiarujesz rozwiązanie, co przyda ci się do ostatecznej wyceny.\nKażdy pakiet zawiera określoną liczbę zmian konfiguracji lub konsultacji w ciągu miesiąca. Zmiana konfiguracji dotyczy zmiany parametrów sieci lub urządzenia w sieci. Dzięki przerzuceniu tej funkcji do chmury zgłoszenie może wystawić każdy uprawniony użytkownik, nie tylko specjalista IT. Czyli: oszczędność czasu po stronie firmowych informatyków, którzy nie tylko nie zajmują się fizycznie naprawą, ale też nie odrywają się od bieżącej pracy, by ogarnąć ticket, który właśnie wpłynął do inboksu. Konsultacja to po prostu zapytanie skierowane do inżynierów supportu dostawcy Orange/Integrated Solutions. Liczbę zmian/konsultacji można dopasować do potrzeb firmy, przy czym pamiętaj – gdy sieć będzie działać poprawnie i wszelkie działania będziesz wykonywać ty lub informatycy sieciowi w twojej firmie, zużyta liczba zmian/konsultacji w miesiącu będzie wynosić okrągłe zero.\nPakiety w tabelce prezentują zbiorcze liczby parametrów usługi. Jeśli sobie życzysz jako klient, możesz w ramach puli zasobów ustanowić oddzielne podsieci, z oddzielnymi SSID przypisanymi do różnych grup użytkowników. To najłatwiejszy sposób stworzenia osobnej sieci np. dla gości, dla produkcji, dla działu analiz, który pracuje na dużych zbiorach danych i dużych transferach.\nNatomiast jeśli potrzeby twojej firmy nie wpisują się w opisane pakiety. Spokojnie. Istnieje opcja oferty dedykowanej. W takiej sytuacji najlepiej skontaktować się bezpośrednio z dostawcą (tomasz.podgorski(małpka)orange.com), który przygotuje propozycję indywidualną.\nZakresy usługi to kolejna tabelka:\n„+” oznacza, że opcja/funkcja jest dostępna standardowo. „-” oznacza, że opcja/funkcja jest niedostępna w zakresie podstawowym. „o” oznacza, że opcja/funkcja jest dostępna indywidualnie, na życzenie klienta.\nW ramach usługi WaaS Orange/Integrated Solutions oferuje pełną integrację sieci LAN z usługami transmisji danych i urządzeniami WLAN, dzięki czemu całość działa od razu: telefony, internet, zabezpieczenia komputerów, aplikacje, poczta korporacyjna, komputery.\nBezpieczeństwo sieci: zarządzanie całą siecią LAN/WLAN klienta dzieje się z jednego punktu nadzoru. Na życzenie istnieje również możliwość monitoringu sieci w trybie 24/7.\nGłówne urządzenia usługi to Cisco Meraki: https://www.meraki.com/.\nUsługa chmurowa jest świadczona z centrów danych Orange/Integrated Solutions, które znajdują się w Polsce.\nJeśli chcesz popatrzeć na usługę bezpośrednio na stronach dostawcy, oto link: http://www.integratedsolutions.pl/pl/oferta/networking/waas/.\nNa dziś to tyle. Jeśli chcesz dowiedzieć się więcej o usłudze, przyślij maila na skrzynkę Chmurowiska, lub zostaw pytanie na FB, albo napisz prosto do osoby kontaktowej po stronie Orange/Integrated Solutions: tomasz.podgorski(małpka)orange.com.\nMożesz także zostawić kontakt do siebie, pobierając materiał o usłudze pod linkiem http://www.integratedsolutions.pl/pl/landingi/waas/?utm_source=gdn&utm_medium=artykul&utm_campaign=WaaS.\n(Zdjęcie natury: werner22brigitte, Pixabay.com. Na licencji CC0 Public Domain.)


Poeta napisał: „Piękny jest ludzki rozum i niezwyciężony”. Z pewnością poradzi sobie z tęczową inwazją – "Polska-IE najbardziej politycznie – społeczno – gospodarczy portal informacyjny w Irlandii\nPoeta napisał: „Piękny jest ludzki rozum i niezwyciężony”. Z pewnością poradzi sobie z tęczową inwazją\nCzy atakujący seksaktywiści osiągną swój cel? Skuteczny opór wobec „tęczowego piątku” pokazuje, że wcale nie muszą. To cały czas zależy od nas, nie od antychrześcijańskich sił na Zachodzie.\nPiszę ten tekst w czasie tzw. tęczowego piątku, kiedy szkoły miały być poddane tęczowej indoktrynacji emisariuszy LGBT. W ubiegłym roku trafili oni do 200 szkół w całej Polsce, co stanowi mniej niż pół procenta. W Poznaniu do siedmiu szkół, czyli proporcjonalnie trzy razy tyle – ale nadal nic wielkiego.\nTegoroczna akcja została w porę zauważona m.in. przez prawników ze stowarzyszenia Ordo Iuris, którym udało się dotrzeć do opinii publicznej i kuratoriów z przekazem, że prawo oświatowe wymaga zgody rodziców na tego typu szkolne imprezy.\nI to w zasadzie wystarczyło – organizatorzy, najwyraźniej bojąc się aktywizacji rodziców, ukryli swoją akcję, zaprzestając rejestracji szkół chętnych do udziału. W efekcie w nawet w tak progresywnych metropoliach jak Gdańsk czy Wrocław ani jedna szkoła nie zadeklarowała swojego uczestnictwa.\nTo można podsumować jako zwycięstwo rozumu nad tanimi sentymentami, którymi szantażują nas tęczowi ideolodzy. Ich telewizyjne spoty, mające wzbudzić współczucie dla rzekomo prześladowanych uczniów homo, oparte są bowiem na fundamentalnej sprzeczności. Da się ją podsumować jednym pytaniem: Czy, skoro osoby homoseksualne mają cięższe życie niż reszta (a z oczywistych względów mają), należy promować homoseksualizm wśród nastolatków czy – przeciwnie – starać się go ograniczać? Mówiąc inaczej:\nCzy nastolatków przeżywających trudności okresu dojrzewania należy zachęcać do eksperymentów ze swą płciowością, czy przeciwnie, lepiej ich przestrzegać przed zwodniczymi powabami tęczowego świata? Pytanie retoryczne z całkiem oczywistą odpowiedzią.\nZauważmy przy tym, iż rzeczywistym celem tęczowych ideologów jest reedukacja całego społeczeństwa w taki sposób, by homoseksualizm stał się czymś podziwianym i uprzywilejowanym. Na drodze tej reedukacji stoi u nas katolicyzm, ten realny i racjonalny, w postaci obecnie praktykowanej przez wiernych. Stąd ataki na księży i Kościół; myślę, że będą przybierać na sile. Stąd nienawiść, z jaką spotykają się psychoterapeuci oferujący pomoc w dobrowolnym wychodzeniu ze skłonności homoseksualnych. Czy atakujący osiągną swój cel? Skuteczny opór wobec „tęczowego piątku” pokazuje, że wcale nie muszą. To cały czas zależy od nas, nie od antychrześcijańskich sił na Zachodzie.\nNa koniec szczypta soli – organizowanie przez szkoły kontrakcji w postaci porządkowania akurat w tym dniu cmentarzy czy odwiedzin na grobach lokalnych bohaterów uważam za reakcję nadmierną, która niepotrzebnie dowartościowuje tęczowych. Podobnie jak namawianie rodziców do zabierania dzieci na familijne wycieczki.\nTo prawda, że niektórzy animatorzy ruchu LGBT wyglądają mało estetycznie, jednak rzucanie się do ucieczki na sam ich widok jest antywychowawcze.\nPoeta napisał: „Piękny jest ludzki rozum i niezwyciężony”. Z pewnością poradzi sobie z tęczową inwazją.\nFelieton Henryka Krzyżanowskiego pt. „Dobre wieści z tęczowego frontu” można przeczytać na s. 2 listopadowego „Wielkopolskiego Kuriera WNET” nr 65/2019, gumroad.com.\nPL: Stypendia dla st