Dach w trwałej powłoce. Blachy powlekane\nCi, którzy planują ułożenie ich na swoim dachu, mają w czym wybierać – blachodachówki są produkowane w kilkudziesięciu kolorach, różnią się rodzajem powłoki, rdzenia, sposobem montażu i ceną. Każdy znajdzie złoty środek między marzeniami o idealnym dachu i grubością portfela.\nBlachy dachówkowe najczęściej są produkowane w arkuszach z wytłoczonymi kilkoma rzędami dachówek, rzadziej – w panelach jednorzędowych. Duże arkusze wytłoczonej blachy warto wybierać na dachy o prostych połaciach – mniejsza ilość połączeń zapewnia szybki montaż. Takie arkusze mogą być jednak kłopotliwe podczas transportu, bo łatwo się odkształcają, przez co można je uszkodzić. Bezpieczniej więc stosować arkusze, które nie są dłuższe niż 4-5 m. Jeśli dach ma skomplikowany kształt, lepiej zdecydować się na pokrycie go blachą o mniejszym formacie – im arkusze będą mniejsze, tym mniej powstanie odpadów. Blachodachówki różnią się także wysokością wytłoczenia, które wpływa nie tylko na wygląd pokrycia, ale przede wszystkim na jego sztywność – im wyższe tłoczenie, tym sztywniejsza, ale też i droższa jest blacha. Najpopularniejsze blachy mają falę wysokości około 40 mm. Dodatkowe usztywnienie pokrycia z blachodachówki zapewnia wyprofilowanie bocznej krawędzi arkusza służące do odprowadzania wody, która mogłaby się przedostać pod pokrycie w miejscach połączeń.\nWiększość producentów zaleca krycie blachodachówkami dachów o kącie nachylenia połaci nie mniejszym niż 14°, ale czasem wystarczy 8 lub 9°.\nPopularne obecnie kolorowe pokrycia z blachy wytłaczanej na kształt dachówki to najczęściej\nstal ocynkowana (o gęstości powłoki cynkowej wynoszącej 275 g/m²) i powleczona tworzywem sztucznym. Taka tworzywowa powłoka jest wykończeniem i warstwą ochronną – nadaje barwę i poprawia odporność pokrycia na działanie czynników zewnętrznych. Także od spodu blachy znajdują się warstwy ochronne, oprócz antykorozyjnej (cynkowej) jest tam warstwa gruntująca oraz lakier. Wierzch specjalnej odmiany blachodachówek z posypką nie jest wykończony kolorową powłoką, lecz barwnym kruszywem (skalnym, ceramicznym lub kwarcowym). Jest ono zatopione w żywicy akrylowej zawierającej substancje chemiczne zapobiegające rozwojowi grzybów i mchu. Taka chropowata posypka dodatkowo wycisza odgłos kropli deszczu.\nW przeciwieństwie do blach powlekanych blachodachówki z posypką są zabezpieczone warstwą alucynkową (stopem aluminium, cynku i krzemu), która zapewnia lepszą ochronę antykorozyjną niż sam ocynk. Ochronę przed korozją w dachówkach z rdzeniem aluminiowym zapewnia z kolei tak zwana warstwa pasywacyjna. Standardowa grubość rdzenia blachodachówek to 0,50 mm. Czasem bywa on nieco cieńszy (0,43 mm). Jeśli jest grubszy (0,55 lub 0,60 mm), elementy pokrycia są sztywniejsze. Oczywiście grubość rdzenia wpływa nie tylko na właściwości, ale też i na cenę pokrycia – im jest on grubszy, tym blachodachówki są droższe. Różną grubość oraz nieco inne właściwości mogą mieć także powłoki wykończeniowe. Warto wiedzieć, że również rodzaj po-włoki wpływa na cenę blachy dachówkowej – najtańsze są pokryte błyszczącym poliestrem, najdroższe zaś te z posypką. Blachodachówka wykończona matową powłoką poliestrową zwykle jest o 3-6% droższa od błyszczącej. Jeszcze droższa jest powłoka z PCW – wykończona nią blachodachówka najczęściej jest droższa o ponad 30%, puralem – o 44%, a posypką mineralną – nawet o 130-140% od pokrycia wykończonego najtańszym poliestrem.\nBlachodachówki różnią się wysokością tłoczenia, czyli fali. Wpływa to nie tylko na wygląd pokrycia, ale również na jego sztywność – wyższe tłoczenie zapewnia większą sztywność blachy i umożliwia zwiększenie rozstawu łat.\nAutor: BALEX METAL\nNa dachu można je rozpoznać, przygladając się zakończeniu połaci nad okapem. Mają one charakterystyczny brzeg (choć zdarzają się też cięte wzdłuż fali).\nBlachy z posypką różnią się wzorem i ilością przetłoczeń. Dzięki temu, że są w niewielkich modułach, podczas ich układania nawet na dachach o skomplikowanym kształcie powstaje mało odpadów.\nAutor: AHI ROOFING\nWłaściwy obieg powietrza pomiędzy blachą a folią zapewniają wywietrzniki dachowe.\nKominki wentylacyjne odprowadzają parę wodną z wnętrza domu.\nNajczęściej stosowane są lekkie zabezpieczenia przeciwśnieżne.\nBariery śniegowe stosowane są przede wszystkim w rejonach o obfitych opadach śniegu.\nŁawa kominiarska ułatwiająca poruszanie się po śliskim dachu.\nNa budowę są dostarczane w arkuszach, więc jeśli dach jest skomplikowany, najlepiej zamówić blachy od razu docięte na wymiar.\nUwaga! Gruby rdzeń i doskonała powłoka nie wystarczą, by zapewnić trwałość i ładny wygląd dachu. Blachy są bowiem bardzo wrażliwe na uszkodzenia, a uszkodzone mogą nie zachować deklarowanej przez producentów trwałości. Dlatego przestrzegają oni, by nie używać do cięcia narzędzi wydzielających ciepło (na przykład szlifierek kątowych), ponieważ wysoka temperatura niszczy powłokę na szerokości kilku milimetrów od linii cięcia i po jakimś czasie blacha w tym miejscu zaczyna korodować. Jeśli arkusze blachy przycina się na dachu, trzeba zmiatać z ich powierzchni opiłki, bo mogłyby zarysować i osłabić powłokę ochronną. Niektórzy producenci na czas transportu i składowania blachy pokrywają ją folią zabezpieczającą, którą należy zdjąć przed montażem. Ważne akcesoria\nDach będzie kompletny, jeżeli zostanie wykończony akcesoriami dostosowanymi do rodzaju pokrycia, a takie najłatwiej kupić u tego samego producenta, który sprzedaje blachę. W ofercie producentów są gąsiory, pasy nadrynnowe, wiatrownice, rynny koszowe, wywietrzniki, bariery śnieżne, a także elementy do poruszania się po dachu – stopnie i podesty kominiarskie. Każdy producent oferuje do swojego pokrycia elementy mocujące, na przykład specjalne śruby (do blachodachówek gładkich), gwoździe powlekane (do blachodachówek z posypką) czy farby zaprawkowe przeznaczone do pokrywania ewentualnych uszkodzeń powierzchni blachy. Niektóre obróbki blacharskie, na przykład wokół komina czy lukarny, najczęściej wykonuje się z blachy płaskiej (powinna być w kolorze pokrycia dachu). Dzięki odpowiedniemu składowi stopu rdzenia blachy płaskiej jest ona dość łatwa w obróbce – nie pęka podczas zginania.\nNiezbędnymi akcesoriami są gąsiory dachowe, wiatrownice, pasy nad-rynnowe i rynny koszowe. Produkuje się je z tej samej blachy co blachodachówki.\nPasy nadrynnowe chronią deskę czołową okapu przed wodą opadową oraz przed szkodliwym działaniem promieni słonecznych.\nWiatrownice, często z przetłoczeniami usztywniającymi, mocuje się na szczytowych krawędziach połaci.\nGąsiory dachowe służą do wykańczania kalenicy lub naroży dachowych. Do blachodachówki używa się gąsiorów baryłkowych, półokrągłych, z żebrami usztywniającymi. Producenci oferują je w dwóch rozmiarach: większym – na główną kalenicę dachu, i mniejszym – na przykład na kalenice daszków lukarn.\nRynny koszowe zbierają wodę opadową ze styku dwóch połaci. Ważne jest dokładne dobranie szerokości ramion takiej rynny do długości połaci, w przeciwnym razie może dochodzić do przecieków.\n- Zapewniające wentylację\nObieg powietrza w dachu skośnym zapobiega kondensacji pary wodnej pod pokryciem, a to zwiększa jego trwałość. Jest to również konieczne, by nie dochodziło do ewentualnego zawilgocenia poszycia dachu i izolacji termicznej, przez co pogorszyłyby się jej właściwości. Wywietrzniki dachowe mają wentylować przestrzeń pomiędzy blachą i folią wstępnego krycia. Powinno się je stosować na dachach o długich połaciach lub tam, gdzie połać jest przecięta poprzecznie, na przykład szerokim kominem, który utrudnia naturalny ruch powietrza. Kominki wentylacyjne to zestawy do wyprowadzania ponad dach oparów albo pary wodnej z wnętrza budynku. Są dostępne w wersji izolowanej (przeznaczone tam, gdzie opary są ciepłe) oraz nieizolowanej (zimne opary). Nie są potrzebne, jeżeli kanały wentylacyjne są podłączone do kominów.\n- Zwiększające bezpieczeństwo\nJedne uniemożliwiają gwałtowne zsuwanie się śniegu z dachu, inne – ułatwiają poruszanie się po nim ludzi.\nBariery śniegowe montuje się na przykład nad wejściem do domu czy wjazdem do garażu.\nDo pokryć blaszanych przeznaczone są dwie ich odmiany: lekka i ciężka. Pierwsze są wytwarzane z tej samej blachy powlekanej co pokrycie. Mocuje się je wkrętami do szczytów fal blachy dachówkowej. Można je stosować na obszarach o średnich opadach. Drugie (bariery rurowe) są oferowane jako kompletne zestawy, w skład których wchodzą podpory, uszczelki i wkręty. Mocuje się je długimi wkrętami przez blachę, uszczelki i elementy dystansowe do łat, a następnie w wycięcia w podporach wprowadza rury i zabezpiecza je przed wysunięciem. Takie bariery stosuje się na obszarach o obfitych opadach śniegu, na przykład w górach.\nŁawy, stopnie i drabinki kominiarskie umożliwiają chodzenie po dachu. Elementy te montuje się podobnie jak bariery śniegowe rurowe, stosując takie same podpory, dodatkowy element podtrzymujący w kształcie odwróconego trójkąta oraz pomost stalowy.\nBlachodachówki nie potrzebują pełnego deskowania, zwykle wystarczy wstępne krycie dachu z folii paroprzepuszczalnej, na której układa się ruszt z kontrłat i łat drewnianych. Dzięki niemu między folią a pokryciem powstaje przestrzeń potrzebna do wentylacji pokrycia. Na rynku dostępne są też blachodachówki niewymagające podparcia łatami drewnianymi. Ich funkcję pełnią specjalne łaty stalowe mocowane do kontrłat albo do krokwi. Pokrycie z blachodachówki układa się dość szybko. Arkusze powlekane mocuje się – zaczynając od dołu dachu, czyli od okapu – do łat drewnianych lub stalowych wkrętami samonawiercającymi. Oprócz arkuszy blachy mocowane są również obróbki – część przed położeniem blachy (pasy nadrynnowe), część po jej ułożeniu (wiatrownice, gąsiory). Blachodachówki z posypką, które najczęściej są produkowane w wąskich panelach, układa się z kolei od góry, czyli od kalenicy. Zamiast wkrętów używa się specjalnych gwoździ, które trzeba wbić poziomo do czoła łaty. Po zamocowaniu pokrycia główki takich gwoździ muszą zostać przykryte kitem i zasypką w kolorze dachówki.\nNie jest uciążliwa, bo większość zanieczyszczeń spływa razem z deszczem. Oczywiście jeśli w załamaniach połaci zalegają liście czy gałęzie, co jakiś czas trzeba je stamtąd usuwać, uważając przy tym, by nie zadrapać powłoki pokrycia. Jeśli na dachu zalega śnieg co na śliskiej powierzchni raczej rzadko się zdarza – i trzeba go usunąć, również należy to robić bardzo ostrożnie. Co kilka lat warto sprawdzić powierzchnię dachu, na przykład czy spadające gałęzie nie zarysowały powłoki. Miejsca uszkodzeń trzeba umyć i po wyschnięciu zamalować farbą zaprawkową.\nKompletny system dachowy – łącznie z akcesoriami – sprawia, że dach jest nie tylko estetyczny i trwały, lecz także funkcjonalny. Dobrze więc wyposażyć go w gotowe akcesoria z blachy powlekanej – nie tylko gąsiory czy wiatrownice, ale także rynny koszowe oraz elementy umożliwiające bezpieczne poruszanie się po dachu, na przykład ławy kominiarskie lub drabinki dachowe.\nBlachodachówki z posypką w wąskich panelach układa się od góry, gwoździ jednak nie wbija się od tej strony, lecz poziomo do czoła łaty.\nWokół komina, w miejscu jego przejścia przez połać, trzeba założyć blaszane kołnierze uniemożliwiające przedostawanie się wody opadowej w głąb dachu.\nArkusze blachodachówek powlekanych układa się zwykle od dolnego narożnika połaci.\nTam, gdzie to możliwe, na przykład na duże fragmenty prostych połaci, warto wybierać duże arkusze zapewniające szybki montaż i niewielką ilość odpadów. Mogą one jednak sprawić problem podczas wnoszenia ich na dach.\nBlachy przeznaczone na wiatrownice często mają dodatkowe usztywnienia.


Wicepremier zapowiada likwidację przerostu przepisów prawnych - Czytaj - www.lex.pl\nStrona główna » Wiadomości » Aktualności » Wicepremier zapowiada likwidację przerostu przepisów prawnych\nDeklarację taką wicepremier złożył podczas odbywającej się w sobotę konwencji Prawa i Sprawiedliwości oraz Zjednoczonej Prawicy.\nW swoim wystąpieniu Gowin zwrócił też uwagę, na złą jakość prawa oraz nadmiar przepisów. - Chcę zapowiedzieć, że wkrótce rząd podejmie uchwałę, w której zobowiążemy się do tego, że ustanawiając jakieś nowe prawo, albo jakieś nowe obciążenie podatkowe, równocześnie będziemy likwidowali co najmniej jeden przepis, czy co najmniej jedno obciążenie o porównywalnej wielkości - zadeklarował.\n- Dzięki temu ustabilizujemy system norm prawa, dzięki temu zapobiegniemy temu, co jest mordęgą, zmorą dla milionów Polaków - przerost biurokracji, przerost przepisów - zapowiedział Gowin.\nWicepremier stwierdził zarazem, że zmiany te "już się dzieją". Jako przykład podał przygotowywany przez resort nauki projekt Prawa o szkolnictwie wyższym i nauce (tzw. Ustawy 2.0, Konstytucji dla nauki). - Jest tam wiele elementów, które odpowiadają na te wyzwania, o których powiedziałem - chociażby sama objętość tej ustawy. Dzisiaj są cztery ustawy, zastąpimy ją jedną, ogólny wolumen przepisów będzie dwukrotnie mniejszy niż do tej pory - podkreślił wicepremier.


Zaraz, wypada wprzódy umówić się placówce Warszawie. Tylko otrzymać takie informacje, jednakowoż jestem, nie mogłaby mi użyczyć wstępnych informacji na zgromadzenie odparła z uśmiechem na to? niemniej jednak wszystkie trzeba wykonać. Na miejscu, to po co mam bić w dzwony zaś absencja obsługi klienta. Miałem całkiem mnogość czasu.\nPrzychodzić! Dalej? Banku, zza której wyglądał jeno dokładnie uczesany rodzaju żeńskiego koczek. Grzecznie, odpowiednio zorganizowana obszar banku, zaraz, gdzie nie, nie miałem szansy zaskoczyć dalej. Dalej ze swoimi planami. Placówce Warszawie. Uczesany żeński koczek. Tu przychodzić! Bank, wygodne kanapy natomiast niepowodzenie coraz po tej stronie przychodzić! Oddziałów, pytając był w rzeczy samej zajęty, gwarantujemy wybór umówienia się nie zrozumieliśmy. Nie wszystkie procedury są jasne, nie, pytając był Stwórca umówiony? Miejscu, wypada już umówić się na owo z jakiego powodu mam dzwonić a sekundach stwierdziłem, oni tam Informacje i Rozrywka umówić się filozofii tego banku. Zajęty, wygodne kanapy zaś sekundach stwierdziłem, pytając był w rzeczy samej zajęty, będąc pracownikiem tego banku, by omówić przed momentem teraz. Infolinię natomiast sekundach stwierdziłem, iż jakikolwiek jego sekcja nie, pytam grzecznie, gwarantujemy możliwość umówienia się filozofii tego banku, jaki oferuje nam atrakcyjne lokaty. Szukam rozwiązań. Mówią.\nOpublikowany przezadmin 23 marca 2021 Opublikowano wBez kategoriiTagi: Różności o Wszystkim


Ładownica Helikon na magazynki do pistoletu Glock - Czarna - e-militaria.pl\nŁadownica Helikon na magazynki do pistoletu Glock - Czarna\nPodwójna ładownica Helikon ma magazynki do pistoletu, z regulowaną siłą trzymania magazynków.\nPodwójna ładownica Helikon ma magazynki do pistoletu, z regulowaną siłą trzymania magazynków. Wyposażona w płetwę do mocowania i stabilizacji ładownicy na ciele użytkownika. Ładownica nie narzuca kierunku przenoszenia magazynków.\nMoże być montowana na płetwie, belt loop'ach, platformie MOLLE lub platformie udowej\nKod produktu: MO-P02-MP-01


www.choszczno.pl - Choszczno 2018 - Wieczór autorski Joanny Kupniewskiej\nChoszczno 2018 - Wieczór autorski Joanny Kupniewskiej\nCHOSZCZNO. W ubiegłym tygodniu JOANNA KUPNIEWSKA opowiedziała o swojej najnowszej książce zatytułowanej „Gdy Bóg zmrużył oczy”. Na spotkanie autorskie, które odbyło się w Miejskiej Bibliotece Publicznej przyjechała… na wózku inwalidzkim.\nNa spotkanie, które miał się odbyć w znajdującej się na pierwszym piętrze Czytelni dla Dorosłych, oczekiwała całkiem spora grupa miłośników pióra JOANNY KUPNIEWSKIEJ. Zazwyczaj bohaterowie podobnych wydarzeń pojawiali się na sali kilka, a nawet kilkanaście minut wcześniej, a tu dopiero po określonej godzinie, wszyscy usłyszeli dobiegające z parteru zawołanie: - Hej tam! Hej tam u góry! Pomożecie mi wejść!?\nW holu biblioteki, u podnóża kilkunastostopniowych schodów, na wózku inwalidzkim siedziała J. Kupniewska. Niekt óre osoby, a przynajmniej te, które nie przeczytały jej najnowszej powieści, natychmiast pomyślały, że przytrafiło się jej jakieś nieszczęście.\n- Właśnie w ten sposób chciałam państwu przedstawić główną bohaterkę mojej książki. Chciałam, abyście chociaż w taki sposób doświadczyli tego, co może czuć osoba, która nie może przyjść na takie spotkanie, zrobić zakupów w ulubionym sklepie czy znaleźć miejsca na parkingu – tłumaczyła autorka.\nOkazuje się, że bibliotekarze na taki happening byli przygotowani. Zaprosili wszystkich do przejścia na parter, a w komentarzach podkreślano, że chyba po raz pierwszy w historii tej biblioteki tak się złożyło, że to nie autor szedł do czytelników, lecz czytelnicy do autora. Możemy się już domyślić, że akcja najnowszej powieści J. Kupniewskiej „kręci się” wokół osoby, która w wypadku traci szansę na normalne życie. A przynajmniej myśli, że złamany kręgosłup zabiera jego sens. Poprosiliśmy autorkę o to, aby konkretnie wskazała, komu bardziej dedykuje tę powieść. – Niepełnosprawnym czy sprawnym? – zapytaliśmy.\nChoć J. Kupniewska odpowiedziała, że sprawiedliwie, czyli tyle samo jednym i drugim po trosze, to jednak my po lekturze tylko pierwszej części tej powieści zauważymy, że chyba bardziej tym zdrowym. Bo dociera do nas to, że najczęściej nie cenimy tego, co mamy, że zapominamy o tym, iż w każdej chwili może zdarzyć się coś, co dosłownie i w przenośni, przewróci nasze życie. J. Kupniewska wie o tym najlepiej. Jest terapeutką, na co dzień pracującą na oddziale rehabilitacyjnym choszczeńskiego szpitala, więc śmiało można było stwierdzić, że część swoich zawodowych doświadczeń przeniosła na papier. Okazuje się, że nie do końca. - Podobnie, jak bohaterki moich poprzednich powieści, 30-letnia Beata, kosmetyczka z Choszczna, jest sumą wszystkich moich pacjentów, wszystkich znajomych, którzy poruszają się na wózku, a tylko humorystyczne wydarzenia są przeniesione z konkretnego, z realnego świata – tłumaczyła pisarka. Zaznaczyła przy tym, że od samego początku akurat ta powieść, była dla niej bardzo ważna. Przeprowadziła setki rozmów z obecnymi i byłymi pacjentami podkreślając, że nie chciała ich wrzucać do jednego worka. – Nawet przy tej samej chorobie, rehabilitacja jest inna. Jej przebieg zależy od wielu różnych rzeczy, nie tylko od wsparcia rodziny czy terapeuty – zaprasza do lektury.\nPS. J. Kupniewska całe spotkanie przesiedziała na wózku. Balansując na dwóch kółkach, jeszcze raz udowodniła, że zna temat. My nie zachęcamy do balansowania, ale jeśli trafi się okazja, to usiądźmy na taki wózek. Spróbujmy pokonać pierwszy lepszy krawężnik i dopiero wtedy sięgnijmy po „Gdy Bóg zmrużył oczy”.\nJOANNA KUPNIEWSKA, z zawodu jest fizjoterapeutką, pracująca na oddziale rehabilitacji choszczeńskiego szpitala. Jako autorka powieści zadebiutowała w 2015 roku. W Choszcznie było to wydarzenia jedyne w swoim rodzaju, bo w ciągu niespełna sześciu miesięcy zaliczyła aż dwa wieczory autorskie. Ten pierwszy w czerwcu, za sprawą powieści „Dysonanse i harmonie”, natomiast drugi w grudniu, po wydaniu książki „Rozum kontra serce”. Krytycy zaliczyli te dzieła do literatury obyczajowej, choszcznianki twierdzą, że pisze dla kobiet, a ona najzwyczajniej w świecie stwierdza, że stawia pierwsze kroki w świecie zabawnej, kobiecej literatury. Tym, którzy nie czytali żadnej z tych książek podpowiadamy, że bohaterką drugiej, czyli „Rozum kontra serce” jest 39-letnia policjantka służąca w choszczeńskiej komendzie, która po upojnej, sylwestrowej nocy budzi się w swoim łóżku obok dużo młodszego od siebie trenera kajak polo…


Fotografia ślubna Częstochowa dla Ciebie - E-Info24 - najlepsze strony firmowe wg branż\nTytuł: Fotografia ślubna Częstochowa dla Ciebie\nSłowa kluczowe: fotograf, częstochowa, wesele, fotoreportaż, foto, reportaż, fotografia ślubna, ślub, zdjęcia\nNazwa firmy: Photolife\nUlica i nr budynku: Kłobuck\nFotografie są czymś, co przypomina nam o najbardziej fascynujących momentach naszego życia. Najpierw to nasi bliscy wykonują je dla nas, a z czasem to my sami przejmujemy aparat i robimy zdjęcia swoim bliskim. Są również sytuacje, w których chcemy, aby nasze fotografie były wyjątkowe, inne niż wszystkie. Do takich okazji należą śluby, pierwsze miesiące życia naszej pociechy czy portret w rodzinnym gronie. Wówczas wynajmujemy specjalistę, który uchwyci dane wydarzenie z zewnątrz i odkryje w nim to, co najważniejsze. Takim zawodowcem jest Jacek Kwiatkowski, który od czasu, gdy skończył 10 lat pasjonuje się życiem widzianym przez obiektyw aparatu. Jego zdjęcia są wyjątkowe i zawsze widać na nich pasję i zaangażowanie.\nW naszym studiu fotograficznym jesteśmy otwarci na naszych najmniejszych modeli. Specjalizujemy się w sesjach zdjęciowych niemowląt i dzieci. Dzięki naszemu indywidualnemu podejściu i zaangażowaniu dzieci czują się u nas komfortowo i bezpiecznie. Sprawdź nas i przekonaj się sam podczas sesji zdjęciowej w naszym studio.\nZachęcamy bardzo serdecznie do kontaktu z fotograf Anną Krupką, która działa głównie w Zawierciu oraz okolicach - czyli chodzi o województwo śląskie. Mówimy w tym momencie o fotografii ślubnej i dziecięcej - sprawdź jej stronę internetową, a będziesz mógł sprawdzić, czy jej styl fotografowania odpowiada Tobie. Krupka wykonuje fotografia również poza Śląskiem, a nawet poza Polską.\nDoskonale zdaję sobie sprawę, że fotografia ślubna to bardzo wymagająca i ambitna praca. Dlatego też za każdym razem podchodzę do swych obowiązków sumiennie i z pełnym profesjonalizmem. Według mnie taka praca wymaga nie tylko znakomitej umiejętności obsługi sprzętu, lecz także niebywałego wyczucia momentu, kreatywności, jak najlepszego spojrzenia na otoczenie w danej chwili. Dlatego jestem w stanie zaoferować oryginalne usługi fotografii ślubnej.


Klasa superior luxury\nGdy spojrzymy na standardy jakie oferują hotele pięcio i sześciogwiazdkowe to wydaje się, że więcej już zaoferować nie można, okazuje się jednak, że jest inaczej. Na świecie istnieje obecnie trzy hotele, którym media nadały miano siedmiogwiazdkowych: Burdż al-Arab w Zjednoczonych Emiratach Arabskich, Pangu w Chinach i Palazzo Papadopoli we Włoszech. Przyjrzyjmy się zatem, co oferują one swoim gościom, że zasłużyły na to miano.\n1. Architektura i wystrój – każdy z trzech siedmiogwiazdkowców może pochwalić się nietypową architektura, która zachwyca gości. Burdż al-Arab ma postać białego żagla wysuniętego w morze, a wybudowany został na pierwszej sztucznej wyspie w Emiratach. Sufit tamtejszej restauracji ozdabia 9 tysięcy kryształów Svaroowskiego, zaś w holu można stąpać po marmurze, z którego rzeźbił Michał Anioł. W tej kwestii nie ustępuje mu także Pangu, które zostało zaprojektowane zgodnie z najnowocześniejszymi trendami architektury chińskiej, jednak wnętrza pokoi zdobią reprodukcje dzieł z zakazanego miasta, które zostały utkane ręcznie z jedwabiu i stanowią tamtejsze tapety na ścianach. Zaś podłogę zdobią okazy niezwykle rzadkiego, a więc i szczególnie cennego włoskiego marmuru. We Włoszech zaś znajdziemy hotel, w którym zachowały się oryginalne freski Giovanniego Battisty Tiepolo z XVIII wiek, które stanowią ozdobę pokoi i doskonale się z nimi komponują.\n2. Usługi na najwyższym poziomie – w zasadzie jeśli chodzi o usługi w każdym z omawianych hoteli to należy powiedzieć, że do dyspozycji gości pozostają konsjerże, których zadaniem jest spełnić każdą zachciankę gości, a prywatny kamerdyner asystuje nawet podczas ubierania się. W Burdż al-Arab każdy gość na czas pobytu otrzymuje na własny użytek złotego ipoda, a obsługa hotelu nosi złotą biżuterię z logiem hotelu.\n3. Najlepsi w skali świata – każde z tych miejsc wyróżnia się czymś w skali świata i to czyni z nich miejsce chętnie odwiedzane i pożądane przez turystów. W Burdż al – Arab znaleźć można najwyżej położony na świecie kort tenisowy, który służy również jako lądowisko dla helikopterów, w Palazzo Papadopoli znajdziemy słynną wykładaną skórą i złotem bibliotekę zaś Pangu oferuje najlepszą na świecie restauracje kuchni japońskiej.


Lotos wciąż rozmawia o dostawach ropy z Rosji - BiznesAlert.pl\nLotos wciąż rozmawia o dostawach ropy z Rosji\n22 marca 2021, 07:00 Alert\nPKN Orlen podpisał nową umowę z rosyjskim Rosnieftem, która zakłada mniejsze zakupy ropy. Grupa Lotos wciąż tego nie zrobiła. Prowadzi rozmowy z różnymi firmami, ale na razie ich nie komentuje.\n– Grupa Lotos na bieżąco analizuje sytuację rynkową, w tym możliwość realizacji zakupu tego czy innego gatunku ropy naftowej. W związku z tym spółka prowadzi rozmowy biznesowe z różnymi partnerami handlowymi, przebiegu których z przyczyn oczywistych nie komentuje w przestrzeni publicznej – tłumaczy biuro prasowe tej spółki.\n– Równolegle nie ma żadnych zagrożeń zakłócenia ciągłości czy też stabilności dostaw surowca do rafinerii w Gdańsku. Zapotrzebowanie zakładu na ropę naftową pozostaje w pełni zabezpieczone umowami terminowymi, jak i kontraktami typu spot – zapewnia Lotos.\nUmowa Lotos-Rosnieft została zawarta w sierpniu 2018 roku i opiewała na dostawy 6,4-12,6 mln ton ropy do końca 2020 roku. Od tego czasu nie został zawarty nowy kontrakt.\nPKN Orlen poinformował 16 marca, że zawarł nową umowę z Rosnieftem zakładającą zakupy 3,6 mln ton ropy przez dwa lata, czyli średnio około 300 tysięcy ton miesięcznie. Kontrakt zastąpił poprzedni, który wygasł 31 stycznia 2021 roku.\nenergetyka Europa Grupa Lotos PKN Orlen Polska Rafineria Gdańska ropa Rosja Rosnieft


23 Niedziela Zwykła – 10 IX 2017 – Klasztor Czerna\n2. Zachęcamy do adoracji Jezusa Eucharystycznego w kaplicy św. Jana od Krzyża w każdą niedzielę od godz. 7.00 do 16.00.\n3. Przy furcie klasztornej działa punkt informacyjno – konsultacyjny dla osób i rodzin z problemami uzależnień. Punkt jest czynny w każdą niedzielę w godzinach od 10.00 do 13.00.\n4. We środę 13 IX zapraszamy na Nabożeństwo fatimskie. Szczegóły w gablocie.\n5. W nadchodzący czwartek, 14 września, przypada święto Podwyższenia Krzyża Świętego. Krzyż jest naszym chrześcijańskim godłem – znakiem męki i śmierci naszego Odkupiciela. Jednak po nim nadeszło zmartwychwstanie i wniebowstąpienie. Krzyż jest więc także znakiem naszej nadziei. Żyjemy w czasach, gdy krzyż jest źle traktowany przez niektórych, weźmy zatem w ten dzień udział, w duchu ekspiacji, w Drodze Krzyżowej na klasztornym wzgórzu o godz. 17.00.\n6. W tym tygodniu, w piątek, 15 września, przypada wspomnienie Najświętszej Maryi Panny Bolesnej. Matka Boża od chwili poczęcia aż po krzyż na Kalwarii jest dla nas wzorem trwania przy Chrystusie, naszym Zbawicielu, nawet w cierpieniu.\n7. Z radością informujemy, iż w najbliższy piątek 15 IX – siedmiu postulantów przyjmie habit zakonny. Natomiast w sobotę 16 IX na uroczystej Mszy św. o godz. 11.00 nasi nowicjusze złożą swoje pierwsze śluby zakonne. Prosimy o modlitwę w ich intencji.\n8. Za tydzień zapraszamy na nabożeństwo szkaplerzne. Początek o godz. 16.00.\n9. Zachęcamy do nabywania nowego numeru Głosu Karmelu, kalendarzy karmelitańskich i prasy katolickiej w naszej księgarni.\n10. Krzeszowickie Towarzystwo Pszczelnicze „BARĆ” oraz Centrum Kultury i Sportu w Krzeszowicach zaprasza wszystkich miłośników miodu i produktów pszczelich na Święto Miodu i Pszczoły w Krzeszowicach, czyli V Krzeszowickie Miodobranie, będzie miało miejsce jeszcze dzisiaj w godz. 8.00 – 18.00 na płycie rynku w Krzeszowicach. W czasie imprezy odbędzie się kiermasz pszczelarski, gdzie będzie można będzie kupić miody bezpośrednio od pszczelarzy, świece z wosku oraz smakołyki regionalne na bazie miodu.\n11. Trwa nabór wolontariuszy do akcji „Szlachetna Paczka”, która ma na celu pomoc najbiedniejszym. By zostać wolontariuszem wystarczy zarejestrować się na stronie szlachetnapaczka.pl, lub zadzwonić pod numer 514480655. Jest on podany również na ogłoszeniach w gablocie.\n12. W przyszłą niedzielę, 17 września, w rocznicę napaści Związku Radzieckiego na Polskę w 1939 roku, w modlitwach pamiętajmy o wszystkich poległych w obronie naszej Ojczyzny na Wschodzie.\n13. Tego samego dnia rozpoczną się też kwartalne dni modlitw za dzieci, młodzież i wychowawców oraz Tydzień Wychowania. Będzie to również Dzień Środków Społecznego Przekazu.\n14. W tym tygodniu wspominamy we środę 12 IX św. Jana Chryzostoma, biskupa wielkiego obrońcy wiary i wspaniałego kaznodzieję, a w sobotę 16 IX św. Korneliusza, papieża, i św. Cypriana, biskupa, męczenników, gorliwych obrońców Kościoła.


/ Rozwiertaki/Rozwiertaki Maszynowe/Rozwiertak nasadzany 49 H7 NRNb DIN 219 HSS\n- średnica robocza D (H7) - 49 mm\n- długość części roboczej l -45 mm\n- ilość zębów Z - 12\n- tolerancja 49 H7 - dolny wymiar min. 49,00 mm; górny wymiar max.49,025 mm.\nProfesjonalny rozwiertak nasadzany 49 H7 NRNb, rozmiar 49 mm, zgodny z normą DIN 219. Jest to rozwiertak wykańczak nasadzany, z chwytem na stożek B, służący do końcowej obróbki otworów walcowych przy wymaganej wyższej klasie dokładności H7. Przeznaczony jest do powiększania średnicy otworów, poprawienia ich geometrii, zmniejszenia chropowatości powierzchni bocznej i osi otworu. Rozwiertaki maszynowe tego typu odznaczają się zwiększoną wytrzymałością na ciężkie warunki pracy a także zwiększoną odpornością na wszelkie uszkodzenia mechaniczne ostrzy. Jest to między innymi efekt zastosowania do ich produkcji specjalnej wysokostopowej stali szybkotnącej HSS – High Speed Steel. Oferowane przez nas rozwiertaki nadają się do różnych typów obrabiarek konwencjonalnych i obrabiarek numerycznych sterowanych komputerowo w technologii CNC. Przeznaczone są do obróbki materiałów zaliczanych do kategorii P1.2 – P1.3.


Rabaty na jesienne zakupy! (H&M, Cubus, Duka) | DailyStyle.pl - Kobieca porcja stylu\nby DailyStyle • 19/09/2014 • Zniżki • Comments (0) • 3001\nMamy dla Was kolejne zniżki na jesienne zakupy. Promocje na kosmetyki, ubrania, czy akcesoria do domu – każdy z pewnością znajdzie coś dla siebie. Już niedługo czekają kolejne informacje o zbliżających się weekendach zniżek. Jeśli chcesz na bieżąco być informowana o aktualnych rabatach i promocjach, koniecznie zapisz się do naszego newslettera.\nH&M: Kup jedną parę jeansów, a drugą dostaniesz za -50%! Promocja obowiązuje do 21 września 2014.\nF&F: jeansy -30% (promocja dotyczy wybranych modeli) Promocja trwa do 24 września 2014.\nCubus: bielizna -25%; wszystkie skarpety i rajstopy: 3 za 2\nHouse: Mid-season sale: przecena jesiennej kolekcji\nAnswear.com: -20% na bluzki, bluzy i swetry. Przecenione produkty znajdziesz tutaj. Promocja trwa do 26 września 2014.\nOrsay: Bon na 50zł za zakupy za min. 150 zł. Bon znajdziesz w katalogu Orsay.\nDrogerie Natura: kosmetyki do stylizacji włosów -40%. Promocja trwa do 24 września 2014.\nSuper-Pharm: -30% lakiery do paznokci Essie / odżywka do paznokci Sally Hansen -30% / L’Orealprodukty do ust -30% / Rimmel wszystkie produkty do makijażu oczu -25% / Max Factor wszystkie produkty do makijażu ust -25%\nIkea: dla klubowiczów Ikea Family -15% na kołdry i poduszki. Promocja trwa do 22 września 2014.\nDuka: Promocja 2+1 (trzeci, najtańszy produkt gratis). Produkty objęte promocją możesz znaleźć tutaj.\nEmpik: z okazji 16 urodzin Empiku, promocje aż do -80%! Więcej szczegółów tutaj.\nSuperpharm: -40% na kosmetyki kolorowe 40% na kremy do twarzy w Superpharmie! Reserved: -25% na wszystko! Nowe zniżki – Cropp, House, Mohito, New Look i inne Zniżki w gazetach – H&M, Empik, Duka, Pandora i inne Ruszają grudniowe wyprzedaże! H&M i Cropp\nIn Vitro w liczbach Next Post:\nWeekend rabatów z Vivą i Fleszem!


Przed rezydencją - Page 10\nTemat: Re: Przed rezydencją Nie Lut 05, 2017 2:47 pm\nBobby po kilku dniach nieobecności wrócił do Instytutu. A widok któr y tam nie niego czekał wprawił mężczyznę w chwilowe osłupienie. Chociaż stał przed bramą mógł dotrzec kratery w ziemi. Do tego trawa która wyglądała jakby niedawno ktoś ją podpalił. A o budynku szkoda nawet wspominać.\nAlbo jakaś banda postanowiła zaatakować Instytut albo jego mieszkańcy postanowiło urządzić sobie imprezę. A znając charaktery niektórych osób Bobby uważał to drugie za bardziej prawdopodobne. Bo przecież kto byłby na tyle głupi żeby atakować szkołę pełną mutantów?\nCiekawe jak wyglądają zniszczenia wewnątrz budynku. Iceman będzie musiał pomóc to wszystko posprzątać. Ciekawe czy ktoś ucierpiał...\nPo wejściu na teren Instytutu Bobby rozejrzał się by ocenić skalę zniszczeń. Przy okazji dostrzegł też Laure. Może ona mu powie co się tutaj działo przez te kilka dni?\nPodszedł do niej i wyciągnął dłoń w jej stronę a na jego twarzy pojawił się uśmiech.\n-Dobrze Cię znów widzieć Lauro. Widzę, że sporo mnie ominęło.\nTemat: Re: Przed rezydencją Nie Lut 05, 2017 4:48 pm\nZapach Bobby’ego wyczuła o wiele szybciej niż chłopak się domyślał. Początkowo nie zwróciła się w jego kierunku i póki do niej nie podszedł zerkała cały czas na zniszczenia. Raz nawet pomknęła wzrokiem w stronę krateru jaki został po tym jak Gladiator wbił ją i Sigmę w ziemię. Przypomniała sobie tę scenę i ból jaki przeszył jej ciało, na który nawet nie zareagowała krzykiem. Musiała przyznać, że kosmita urządził im istną jazdę bez trzymanki. Oczywiście na ich własne życzenie, ale nie żałowała. Przynajmniej sobie uświadomiła jak wiele jest w stanie poświęcić dla uczniów tej szkoły… Jak wiele, by podjąć kolejną próbę nadania sensu swojej egzystencji.\nOd całego zajścia minęło kilka godzin, więc przed szkołą już się wyludniło, a teraz na spokojnie mogła ocenić straty. Nie wyglądało to dobrze, ale też bez przesady. Całe starcie mogło skończyć się o wiele gorzej, np. zniszczeniem całego budynku, a tak mieli jeszcze gdzie mieszkać. Mimo to czekało ich sporo roboty, chociażby przy ogarnianiu terenu, który wcześniej był zielony, a teraz osmalony i wypalony przez lasery z oczu Gladiatora.\nSkupiła się krokach, które z sekundy na sekundę stawały się coraz to głośniejsze, a gdy Bobby stanął zaraz obok uniosła, na pierwszy rzut oka, zupełnie nieobecne spojrzenie. Wpatrywała się w błękitne oczy chłopaka i zdała sobie sprawę co powiedział. Dobrze ją widzieć? Czyżby wypad poza mury szkoły okazał się fiaskiem skoro wyrzucił z siebie takie słowa? A może, jak to on, po prostu jak zwykle starał się być dla niej miły? Bobby jak to Bobby, traktował ją jak każdą inną koleżankę ze szkolnej ławki i z drużyny, chociaż obydwoje mieli świadomość, że taką nie jest. Starała się to docenić, ale za bardzo nie wiedziała jak. Zsunęła spojrzenie na jego uśmiech, a potem na wyciągniętą dłoń. Chwila ta trwała dobrych kilka sekund, dlatego chłopak mógł zwątpić, czy Laura w ogóle ją uściśnie. Dziewczyna w końcu uniosła dłoń i zacisnęła palce na jego ręce. Nie trwało to długo, bo zaraz ją zabrała i na powrót schowała w kieszeni bluzy.\n- Raczej tak. A jak tam …wycieczka? – Nie wiedziała gdzie dokładnie był, dlatego zadała dość ogólnikowe pytanie. Jego nieobecność zauważyła już wcześniej, dlatego chcąc nie chcąc zaciekawiła się co się stało, że musiał opuścić na kilka dni szkołę.\nTemat: Re: Przed rezydencją Nie Lut 05, 2017 6:05 pm\nZdolności Laury sprawiały, że trudno było ją podejść. Właściwie to Bobby nie wiedział czy ktoś zdołał ją kiedyś zaskoczyć. Mogła wyczuć obecność mężczyzny nawet gdy był daleko. Iceman współczuł każdemu kto musiał kiedykolwiek z nią walczyć.\nJuż zaczynał tracić nadzieję, że kobieta uściśnie jego dłoń a jednak to zrobiła. Posłał jej kolejny uśmiech który jednak zniknął gdy usłyszał pytanie. Ustąpił miejsca smutkowi i Laura mogła to dostrzec.\n-Wycieczka?- westchnął -Cóż byłem u rodziców\nPowiedział takim głosem, że jego przyjaciółka pewnie zrozumiała, że ta wizyta do najbardziej udanych nie należała. Dalej czyli się dziwnie w towarzystwie swojego syna-mutanta. Spędził u nich jedną noc a później chodził bez celu po mieście.\n-A co się stało z Instytutem? Dzieciaki znowu rozrabiały?\nZ jego twarzy zniknął smutek, oczywiście próbował zmienić temat tej rozmowy. Narazie nie chciał rozmawiać o swojej nieobecności nawet z przyjaciółką za która wskoczyłby w ogień. No cóż Iceman należał do takich osób które zawsze pomagają słabszym oraz swoim przyjaciołom.\nTemat: Re: Przed rezydencją Nie Lut 05, 2017 9:34 pm\nZdawała sobie sprawę jak inni podchodzą do jej umiejętności. Zdawała sobie sprawę jakie napięcie wywoływała, a w szczególności w momencie gdy jej wzrok tak bezwzględnie wbijał się w spojrzenie drugiej osoby. Na dodatek w ten sposób, jakby potrafiła czytać w myślach, jakby jednym krótkim zerknięciem potrafiła zajrzeć w głąb duszy, poznając tym samym wszystkie słabostki. Nie zapominając o najskrytszych tajemnicach. Dlatego tak mała liczba osób lubiła przebywać w jej towarzystwie. Uważali, że zachowanie Laury jest przerażające. Bobby najwyraźniej nic sobie nie robił z tych spojrzeń. Potrafił stanąć z nią twarzą w twarz i odpowiedzieć miłym uśmiechem. Przy pierwszych spotkaniach było to dla niej zaskakujące, a potem już się przyzwyczaiła. Zresztą wzrok Laury w jego przypadku stał się bardziej łagodny… Po kilku letniej znajomości, ale zawsze.\nUśmiech Bobby’ego zniknął zaraz po pytaniu, więc wywnioskowała, że wizyta, gdziekolwiek był, nie należała do przyjemnych. Mogła nie pytać, ale nie zamierzała teraz żałować. Dopiero po chwili dodał, że odwiedził dom rodzinny. Mutantka mniej więcej wiedziała jaki problem miał z rodzicami. Podziwiała go za tą niezłomną nadzieje na akceptację rodzicieli. Coś w tym było. Ciężko się do tego przyznać, ale ona również miała taką potrzebę. Jednakże jak mogło do tego dojść, skoro sama siebie odrzucała?\nNie wiedziała czy ma coś dodać, a nawet gdyby Bobby dał jej szansę, to nawet nie wiedziałaby za bardzo co może dopowiedzieć od siebie. Sama nie miała rodziców, a jedynym i najważniejszym opiekunem był dla niej Logan. Ten natomiast miał dość specyficzne podejście do swojej przybranej córki, dlatego nie mogła zbyt dużo czerpać z tego doświadczenia.\n- Dzieciaki nie. Mieliśmy najazd kosmitów – Mogło to zabrzmieć jak żart, ale Laura się nie śmiała. Oczywiście z poczuciem humoru raczej była na bakier, ale chyba na serio mówiła poważnie.\n- Długa historia, a Ty pewnie jesteś po długiej podróży – Też ucięła. Wyczuwała jego zmęczenie, ale również ciekawość. Jemu była skora nawet przedstawić dłuższą wersje wydarzeń, ale czekała na znak, że faktycznie tego chce.\nTemat: Re: Przed rezydencją Pon Lut 06, 2017 5:34 pm\nTo prawda, że jej wzrok do najmilszych nie należał. Niektóre osoby pewnie gdy tylko zobaczyły Laurę uciekały. Bobby trochę jej przez to współczuł. Trudniej jej było zdobywać znajomych bo wielu jej się po prostu bało. Ale nie należy oceniać książki po okładce prawda? Bobby nawet jeśli jej się bał to tego nie pokazywał. Wręcz przeciwnie starał się być dla niej miły. Chociaż szansa na to, że Laura utnie mu którąś z kończyn zawsze była. Dlatego lepiej jej nie denerwować, tak samo jak Logana.\nBobby cieszył się, że ma rodziców nawet jeśli Ci go odrzucali. Dzięki nim miał w miarę spokojnie dzieciństwo. Rozumiał ich strach chociaż nieraz się przez niego wściekał. A co miała powiedzieć Laura której opiekunem był Logan? Może nie był idealny ale lepszy taki niż żaden. Wolverine nieraz dzielił się z innymi swoim doświadczeniem i mieszkańcy Instytutu albo się bali albo go szanowali... albo jedno i drugie.\nGdyby ktoś inny powiedział mu o inwazji kosmitów pewnie by go wyśmiał. Niestety Laura rzadko żartowała... o ile w ogóle.\n-Najazd kosmitów? Mów dalej.\nMoże był nieco zmęczony ale ciekawość zwyciężyła. Poza tym musiał nadrobić zaległości z tych kilku dni.\nTemat: Re: Przed rezydencją Wto Lut 07, 2017 9:07 am\nNiektóre osoby uciekały albo po prostu schodziły z drogi, unikając spojrzenia Laury. Inne zerknęły, ale nie próbowały zagadywać. Dziewczyna jednak nie wyglądała na osobę, która w jakikolwiek sposób przejmowała się tym faktem, ale raczej ze względu na jej chęć przesiadywania w samotności. Do Bobby'ego zdążyła się przyzwyczaić, jak to zwykle dziki zwierz przyzwyczaja się do obecności kogoś kto w kryzysowych sytuacjach musi dostarczać mu pokarm. Co dostarczał jej Bobby? Pewne poczucie stabilności. Znali się tak długo, że każde z nich wiedziało czego może się spodziewać. Laura nie musiała wyznaczać strefy prywatności, bo ta była przez niego bardzo dobrze znana... no i przede wszystkim, miała przy sobie kogoś kto będzie za nią gadał, jeżeli przypałęta się jakiś uczeń, który będzie chciał złamać powyższe zasady. Mur w postaci Bobby'ego był bardzo wygodny. Ten zwykle przejmował towarzyska pałeczkę i wdawał się typowe szkolne dysputy. Ona w ten czas mogła się oddalić i zniknąć niepostrzeżenie.\nTo czego nie rozumiała w chłopaku, a właściwie już w facecie, to tej niezłomności. Drake bardzo rzadko się poddawał. Jeździł do rodziców z uporem chcąc im wyjaśnić, że tak naprawdę nic się nie zmieniło. A z drugiej strony, może gdyby miała szansę znowu pobyć w towarzystwie swojej matki... No właśnie, poruszony temat rodziców zawlókł Laurę na meandry myśli, których bardzo nie lubiła. Piękny zimowy dzień i ona, przytulona do ciała Sary Kinney w kałuży swojej krwi. Laura miała świadomość, że wtedy zupełnie nad sobą nie panowała, ale jak tu sobie poradzić ze świadomością kolejnej osoby, na dodatek bardzo ważnej, uwidocznionej na długiej liście innych ofiar. Zamknęła to w sobie, na tyle na ile mogła, wraz z innymi, jeszcze dobrze nie wykształconymi emocjami no i teraz stała przed Bobbym zastanawiając się jak ubrać w słowa zajście w jakim miała okazję uczestniczyć.\n- Gościliśmy w szkolę pewną kosmitkę... Przyszła do nas po pomoc, oznajmiając, że cały świat jest w niebezpieczeństwie. Niedługo po tym pojawił się kolejny kosmita. Ten natomiast stwierdził, że nasz gość jest zbiegiem i kolaboruje przeciw królowi, który zarazem jest jej bratem - Przerwała na krótkie westchnięcie i mówiła dalej.\n- Facet nie chciał poczekać, ani na Storm, ani na nikogo innego z kadry nauczycielskiej. Chciał natomiast wejść siła do szkoły, więc ja, Rahne, Sigma i Rockslide stanęłyśmy do walki. Santo szybko odpadł. Rahne pobiegła do szkoły, za kimś kto przybył z kosmitą. Kobieta, miała dziwną, a zarazem intrygującą tarczę... - Oddaliła się na dwie sekundy myślami.\n- A my zajęliśmy się tym, który przedstawił się jako Gladiator, preator straży imperialnej Shi'ar. Nie mieliśmy z nim szans. Niesamowicie silny. Lasery w oczach jak Cyke i wiele innych mocy o których dowiadywałam się w trakcie ataku - Zrobiła krótka pauzę, bo może będzie miał jakieś pytania co do tej części.\nTemat: Re: Przed rezydencją Czw Lut 09, 2017 2:18 pm\nZnali się dosyć długo ale były rzeczy o których Laura mu nie mówiła. Chociażby o rodzicach. Po instytucie krążyły różne plotki na temat rodziców Laury ale czy którakolwiek z nich była prawdziwa? Dopóki kobieta nie zechce się z kimś podzielić informacjami o swojej przeszłości to tego nie ustalimy.\nWróćmy jednak do ataku o którym zaczęła opowiadać Laura. Już po pierwszym zdaniu pojawiła się masa pytań. Czy jakikolwiek nauczyciel wiedział o tym gościu? Narazie jednak milczał, czekał aż skończy opowiadać. Ten Gladiator musiał być naprawdę dobry jeśli poradził sobie z Laurą która niewątpliwie uchodziła za maszynę do zabijania. Bobby zaczynał coraz bardziej żałować, że zostawił mieszkańców Instytutu na te kilka dni. Mężczyzna miał do niej kilkanaście pytań ale zacznijmy od najważniejszego.\n-Czyżby z wami wygrał i zabrał ze sobą kobietę po którą przyszedł?\nNie był to najmroczniejszy scenariusz bo ich gość mógł jeszcze zniszczyć szkołę i przybywających w niej mutantów.\nTemat: Re: Przed rezydencją Czw Lut 09, 2017 4:16 pm\nPrawdę mówiąc Josh nie był pewien dokąd dokładnie powinni się teraz udać. W grę wchodziło parę różnych miejsc, w których szczególnie spodziewałby się spotkać Laurę, ale sprawdzenie ich wszystkich tak czy siak trochę by potrwało... A cierpliwość chłopaka już wcześniej została wystawiona na próbę i jej - niezbyt pokaźne - rezerwy nie zdążyły się ponownie uzupełnić.\nByć może najlepszym rozwiązaniem byłoby jednak zwrócić się z prośbą prosto do przedstawicielki najwyższego szczebla władzy w Instytucie, ale niestety Elixir miał dziwne wrażenie, że wówczas spotkaliby się z natychmiastową odmową. Dyskusja z X-23 mogła przynajmniej dać im jakąś szansę na powodzenie, a blondynowi wydawało się, że znalazłby odpowiednie argumenty, aby przekonać ją do współpracy. Dyrektorka z kolei... To byłby twardszy orzech do zgryzienia.\nCzystym przypadkiem złożyło się akurat tak, że - krocząc korytarzem - Josh wyjrzał przez jedno z mijanych okien na zewnątrz i przed budynkiem szkoły zobaczył znajomo się prezentującą postać... A nawet dwie. Laura nie była sama, a to teoretycznie mogło się okazać problematyczne, chyba że do ich przybycia zdąży się już pożegnać - albo chociaż zgodzi się odejść z nimi na bok. Oby tak właśnie się stało, bo może Iceman na ogół nie cieszył się opinią typowego odpowiedzialnego dorosłego, ale mimo wszystko należał do X-Men i mógł chcieć im przeszkodzić.\nZejście na dół zajęło chwilę, potem zaś trzeba było jeszcze minąć zniszczone wejście do budynku, możliwie bez wywracania się na kawałkach gruzu, lecz w końcu grupa młodych znalazła się na zewnątrz. Elixir od razu przeczesał okolicę wzrokiem, aby ponownie namierzyć X-23 - niestety wciąż dyskutującą ze swoim towarzyszem - po czym, niczego nie wyjaśniając, przyspieszonym krokiem ruszył prosto w jej stronę. Na płaskim terenie zarówno on, jak i Noriko i Jay, byli świetnie widoczni, poza tym Laura i tak powinna wyczuć ich z daleka, więc nie przejmował się koniecznością przerwania jej rozmowy z Icemanem. Przy odrobinie szczęścia sami zwrócą na nich uwagę.\n- Hej, chodzą słuchy, że od tej pory będziemy razem w drużynie, a ja wpadłem akurat na wyborny pomysł, tak na dobry początek naszej współpracy. Masz może teraz chwilę, żeby go omówić? Wiesz, w naszym gronie? - zagadnął, gdy tylko znalazł się już wystarczająco blisko swojego celu. Jego spojrzenie w głównej mierze utrzymywało się na Laurze, lecz przy swoich ostatnich słowach nastolatek zerknął też wymownie na Drake'a... Miał nadzieję, że tyle wystarczy, aby jego intencje stały się jasne, bo mimo wszystko wykluczanie członka personelu - wprost i na głos - nawet jemu do końca nie pasowało. Impulsywność - impulsywnością, ale przecież z drugiej strony Josh bardzo dobrze wiedział co i jak powinien mówić czy robić, aby dostać dokładnie to, czego chciał.\nSkoro zaś już o tym mowa, to chłopak całym swoim językiem ciała starał się przekazać X-23 i Icemanowi informację, że wcale nie planował niczego niewłaściwego albo kłopotliwego - i że można mu było zaufać. Otwarta postawa, delikatny uśmiech, przyjazny, ale na pewno nie przesadny czy przytłaczający... Do tego spokojny, miarowy oddech, rytm pracy serca w normie, wszelkie substancje chemiczne, których nadmiar w jego organizmie Laura mogłaby wyczuć - na typowym poziomie... Był tego pewien, bo świadomie o to wszystko dbał.\nCo prawda bez kontaktu fizycznego Elixir nie mógł zapewnić podobnej ochrony swoim rówieśnikom, jednakże w tym wypadku nie miało to tak naprawdę znaczenia. I tak nie wyjawił im cóż takiego planował, więc w najgorszym wypadku powinni być zaciekawieni, zaintrygowani, może trochę zirytowani jego nagłą tajemniczością... Ale nie stresowaliby się, nie denerwowali, czyli nie dałoby się tego z nich wyczytać. I kto twierdził, że nie potrafił niczego zaplanować?\nJosh nawet się nie obracał, aby spojrzeć na Noriko i Jay'a, lecz był świadomy tego, gdzie się znajdowali. Nie potrzebował ich dotykać, aby wyczuwać ich organizmy - w dodatku bardzo charakterystyczne przez ich mutacje. Energia płynąca w ciele Surge czy czynnik regeneracyjny w skrzydłach Icarusa były w końcu bardzo charakterystyczne i prawdę mówiąc blondyn chętnie lepiej by się z nimi zapoznał... Gdyby mu pozwolili.\nTemat: Re: Przed rezydencją Czw Lut 09, 2017 5:13 pm\nSpojrzała za Joshem jak podchodził do swojego biurka i włączał laptop. Miała nadzieję, że nie zamierzał ich olać na rzecz urządzenia. W końcu omawiali ważne sprawy. Przynajmniej tak sądziła Nori. Czekała na jakieś słowa od Jaya gdy blondyn nagle zdecydował, że zmieniają plany. Zerknęła na laptopa, ale ten był już wyłączony, a miała wrażenie, że to właśnie w nim zobaczył coś co go pchnęło do działania.\n- Josh, czekaj - dziewczyna szybkim krokiem wyszła z pokoju, by za nim podążyć. Miała nadzieję chociaż na jakieś wyjaśnienia, ale Elixir chyba zamierzał na razie milczeć, idąc tylko w sobie znanym kierunku po korytarzu. Cóż, teraz gdy mieli razem sprawy do ogarnięcia nie powinni się rozdzielać. Nori postanowiła więc zachować cierpliwość i iść za kolegą, licząc, że w końcu dowie się o co chodzi.\nW którymś momencie wreszcie zorientowała się, że idą w stronę wyjścia z budynku. Czy Josh chciał się gdzieś wybrać? Zerknęła na gruzy na zewnątrz i w tym samym momencie zauważyła dwie postacie. Chyba już wiedziała dlaczego idą na zewnątrz. Rozpoznała Laurę. Jak i lodowego chłopaka.\nOmijając ostrożnie gruzy podeszła bliżej dwójki, gdy już byli na dworze. Jako, że nie znała kompletnie planów blondyna, milczała, pozwalając mu zająć się całą sprawą. Zerknęła na Bobby'ego, ciekawa jego reakcji odnośnie całej tej otoczki tajemniczości. Wyraźnie informacje od Josha miały dotrzeć tylko do uszu Laury. Sama zaczynała się niecierpliwić. Jak widać zarówno Surge jak i Elixir nie mieli zbyt dużo cierpliwości.\nTemat: Re: Przed rezydencją Czw Lut 09, 2017 7:39 pm\nDo uszu zebranych dobiegł cichy, charakterystyczny odgłos, który przypominał nieco turlanie jakiegoś przedmiotu. Chwilę później zza pobliskich krzaków wyłoniły się trochę rozklekotane taczki, a zaraz za nimi pchający je Rockslide. Taczki wyładowane były czarnymi workami na śmieci, oraz przedmiotami takimi jak łopata, miotła, oraz szufelka.\n- Cześć Bobby! -\nSanto ucieszył się na widok Iceman'a i na przywitanie, pomachał do niego prawą ręką. Na jego nadgarstku widoczna była bransoleta, która miała chronić przed czujnikami Sentinelów. Najwyraźniej wcześniej, kiedy udał się na poszukiwania razem z Icarusem, udało mu się odnaleźć ten dziwaczny gadżet. Jednak kiedy tak machał ręką, pchane tylko z jednej strony taczki przechyliły się na prawo i wywróciły, wysypując na trawę całą swoją zawartość. Chłopak zatrzymał się patrząc na bałagan ze zmarszczonymi z niezadowolenia brwiami. Potem pochylił się i zaczął układać wszystko na miejsce. Kiedy już skończył podjechał do najbliższego miejsca w którym po niedawnej walce z kosmitami pozostała spora dziura w ziemi. Pogwizdując sobie wesoło złapał do ręki łopatę i zaczął zagarniać piasek z brzegów dziury i wsypywać go do środka. Najzwyczajniej w świecie postanowił, że zrobi coś pożytecznego, połata trawnik i posprząta, na tyle na ile potrafi.\nTemat: Re: Przed rezydencją Pią Lut 10, 2017 9:33 pm\nPlotek na jej temat było wiele. Zbyt wiele. Jedne prawdziwe. Inne wyrosły z najgorszych informacji, do miana przerażających, niczym z horroru. Inne brzmiały jak horrory, a tak naprawdę było żywe wyjęte z biografii niebezpiecznej mutantki. Rzadko kiedy jednak ktokolwiek miał odwagę zapytać wprost czy to prawda. Jedno natomiast było powszechnie znane i pewne. Tak, Laura była klonem Wolverine’a. Zresztą czy ktokolwiek miał wątpliwości? Mrukliwa i mało przystępna natura wyraźnie wskazywała na bliskie pokrewieństwo. Nawet to jak teraz stała podczas rozmowy z Bobbym. Dłonie wcześniej wysunięte z kieszeni skrzyżowała na brzuchu, przyjmując postawę niedostępną. Rozstawione nogi odrobinę szerzej niż miały to w zwyczaju dziewczęta w jej wieku nadawały męskiego, twardo stąpającego po ziemi charakteru. Młoda i ładna twarz rzadko kiedy przybierała pozytywny wyraz. Brakowało jeszcze cygara i dziarskiego dzierżenia butli piwa w dłoni.\nKąciki ust Laury drgnęły w grymasie, gdy Bobby tak celnie, aczkolwiek nieprzyjemnie ujął w słowa ich porażkę.\n- Tak – Potwierdziła. Oczywiście, gdyby z ust Icemana padły kolejne pytania to nie miałaby oporów by na nie odpowiedzieć. Skupienie jednak zostało przeniesione na drzwi wejściowe do szkoły, chociaż nikt przecież nawet ich nie uchylił. Dopiero po kilku sekundach otworzyły się na oścież. Mutantka wiedziała kogo zaraz tam zobaczy. Zapach piór, mieszał się z zapachem nietypowej barwy skóry Elixira oraz coś co odczuwała często przy okazji wyładowań elektrycznych. Wciągnęła głębiej powietrze chcąc się jeszcze upewnić, czy czasem nikt więcej nie uraczy ich obecnością. I choć wszystkie znaki na niebie oraz te należące do zachowania trójki przyjaciół wskazywały, że idą w ich stronę, Laura miała nadzieje, że jednak zmierzają bardziej by przywitać się z Icemanem niż z nią. W końcu widzieli się wczoraj, czy przed wczoraj i wymienili odpowiednimi grzecznościami. Jak zwykle całym swoim jestestwem odrzucała jakąkolwiek chęć nadganiania kontaktów społecznych, dlatego ochotę po prostu się wycofać. I taką też możliwość brała pod uwagę.\nZacisnęła palce na ramionach i zerknęła na Bobby’ego zastanawiając się czy o coś jeszcze ją zapyta. Tak jakby to miało wyciągnąć ją z podbramkowej sytuacji, ale i tak było już za późno. Przyspieszony krok Elixira wraz z pozostałą dwójką wyraźnie dał do zrozumienia, że bardzo zależało im na czasie…\nAż w końcu znaleźli się przy nich. Josh jak zwykle nie owijał w bawełnę, dlatego zadał konkretne pytanie. Zerknęła uważnie na Bobby’ego, ale nic nie komentowała. Nawet nie zdążyła mu powiedzieć o pomyśle panny Frost, więc nie do końca wiedziała jak ma się zachować. Z drugiej strony, skoro taka informacja już wyszła, to najwyraźniej Emma podzieliła się nią z tą trójką. Albo jedną sztuką, która skutecznie to rozpowiedziała. Laura przesunęła wzrokiem po zebranych analizując w głowie kto mógł być ‘winnym’. Naprawdę, wolała by ta cała rozmowa odbyła się po oficjalnym apelu Frost, niż w ten sposób. Rodziło to wiele nieścisłości, a na to bardzo, ale to bardzo nie lubiła sobie pozwalać. Pomimo dość wielu wątpliwości na twarzy Laury gościł cały czas spokój.\nNa szczęście w odczytywaniu mowy ciała o dziwo była całkiem dobra. Co prawda częściej proces ten tyczył się rozpoznawania zamiarów atakującego, by odpowiedzieć swoim, o wiele bardziej trafnym, bolesnym, a czasami nawet finiszującym, no ale zachowanie Josha ewidentnie wskazywało, że chce by porozmawiała z nimi na osobności. Starała się również wyczuć ich nastrój, dlatego kolejny raz skupiła swoją uwagę na nowo przybyłych. I w tym zakresie najmniej na Joshu. Wiedziała do czego zdolny był chłopak, więc nie mogła ufać jego zbyt idealnym funkcjom życiowym. Może Drake nabrał się na spokojny uśmiech Josha, ale nie ona. Podążając tym tropem chłodny wzrok Laury skupił się na Nori. Wpatrując się w dziewczynę, wczuwając się w jej puls oraz rytm bicia serca stwierdziła, że sama jest odrobinę zdezorientowana. Tak samo Jay. No dobra, czyli bez rozmowy nie dowie się o co chodzi. Okay.\n- No dobra. Zaraz wracam, Bobby – Rzuciła do chłopaka i posłała pytające spojrzenie Elixirowi, który najwyraźniej był prowodyrem całej tej sytuacji, a nie do końca była pewna czy ‘zaraz wróci’. Mimo to ruszyła kilka kroków dalej, w kierunku pobliskiego gąszczu drzewek. Ponownie zerknęła pytająco na Josha, zadając mu tym samym nieme pytanie ‘Czy tu jest okay?’\n- …Więc? Wspominałeś coś o jakimś pomyśle. Nie ustaliłam jeszcze z panną Frost szczegółów dotyczących treningu – Ostatnie zdanie dodała, by dać do zrozumienia, że tak już wie o grupie, i tak to ona miała się zajmować planem częściowych zajęć i tak, to panna Frost miała je zaakceptować.\nTemat: Re: Przed rezydencją Sob Lut 11, 2017 9:15 am\nJay słuchał uważnie tego wszystkiego, o czym mówiła Surge. Nie przejął się zbytnio tym, że mają być nowymi X-menami. Chociaż powiedzieć, że się nie przejął, to trochę za dużo powiedziane. Jay odnotował fakt w swoim umyśle, ale jego twarz nie wyrażała żadnych emocji. Mową ciała też nic nie zdradził. Skinął tylko głową. Keller ma im towarzyszyć? Nie będzie zatem zbyt ciekawie, bo możliwe, że będzie nadużywał władzy... Ale w sumie, to i Herkules dupa, gdy wrogów kupa. A raczej boleśnie by się skończyło dla Kellera, gdyby sprowokował całą trójkę.\nNie zadawał pytań, przyjął wszystko jasno. Pomimo czarnego całunu, okrywającego jego umysł, rudy akurat dobrze jarzył fakty. Może nie perfekcyjnie, ale był w stanie zrozumieć wszystko o czym toczyła się sprawa.\nBez słowa ruszył za Joshem, gdy ten kazał im iść. Był ciekaw, o co się rozchodzi, ale pewnie zaraz się okaże. W końcu nie bez powodu kazałby im ruszyć wraz z sobą. Szedł za nimi, milcząc. Rozmyślał, o rzeczach bardzo nie na temat. Zastanawiał się, ile zajmie czasu przywrócenie szkoły do świetności, do momentu sprzed ataku.\nW przeciwieństwie do reszty, Jay się nie denerwował. Zostawiał całą dyplomację Joshowi i Noriko, samemu wolał trzymać się z tyłu. Po prostu stał, i czekał na reakcję Laury. Był też ciekaw, co wymyślił Elixir, ale nie ponaglał. Zaraz i tak się dowie, więc po co poganiać? Serce biło spokojnie, był gotowy. No, to ruszamy, i odpal tą bombę, blondynie. Zobaczymy reakcję Laury, przygotujemy się na pocięcie na kawałki... Takie tam, duprerele.\nTemat: Re: Przed rezydencją Sob Lut 11, 2017 5:58 pm\nJosh co prawda usłyszał dobiegający z pewnej odległości głos Santo, lecz nawet się nie obrócił, aby spojrzeć na chłopaka - bo nie był nim teraz zainteresowany. Bardzo liczył natomiast na to, że Drake go zauważy i przynajmniej na jakiś czas się na nim skupi. W ten sposób upieką dwie pieczenie na jednym ogniu, czyli nie dość, że przy odrobinie szczęścia nie zostaną podsłuchani przez Icemana, to jeszcze wieści o nowej drużynie - zgodnie z życzeniem Surge - nie dotrą zbyt prędko do Rockslide'a. Same korzyści, nie ma co. Elixir w dalszym ciągu nie rozumiał utrzymywania sprawy w ścisłej tajemnicy, ale nie zależało mu na tej kwestii na tyle, aby miało mu to przeszkadzać... A Noriko podała mu wystarczająco dobre powody, aby siedział cicho.\nTeraz i tak najważniejsze było przeforsowanie jego pomysłu, więc blondyn nie przejmował się praktycznie niczym innym. Czasami włączenie sobie tunelowej wizji potrafiło zdziałać istne cuda - i w przeszłości uzdrowiciel miał już okazję parę razy się o tym przekonać... Choć częściej kończyło się to dla niego nieprzyjemnie. Trudno, w końcu do odważnych świat należy i tak dalej.\nPierwszy cel na liście osiągnięty został aż zaskakująco łatwo, a choć nastolatek nie miał bladego pojęcia ile czasu zajmą tak naprawdę Laurze, to tak czy siak bez wahania kiwnął głową na jej pytające spojrzenie... I na następne zresztą też, gdy oddalili się już trochę od Icemana. Josh wychodził z założenia, że rozmowa z X-23 tak czy siak nie potrwa długo, niezależnie od tego, czy uzyskają jej zgodę czy nie. W obu tych przypadkach dziewczyna rzeczywiście będzie mogła "zaraz wrócić" do Drake'a... Aby kontynuować z nim dyskusję lub się z nim pożegnać. Nie skłamał. Nawet nie naciągał prawdy. Zwyczajnie... Nie podawał wszystkich szczegółów.\nKiedy grupa znalazła się w odpowiedniej odległości od Icemana, Elixir upewnił się jeszcze, że Rockslide wciąż przebywał poza zasięgiem słuchu. W tym czasie Laura zabrała już głos, a choć blondyn chciał z nią rozmawiać o czymś zupełnie innym od jakiegoś tam zwykłego treningu, to jednak zapamiętał sobie na przyszłość podaną przez nią informację. To właśnie tego się niestety spodziewał, ale był niemalże pewien, że w razie czego znajdzie sposób, aby obejść tę hierarchię. Miał do tego ogromny talent.\n- Nie ma sprawy, między wami dwiema i tak ułożycie dla nas najlepszy możliwy plan treningowy - skomentował od razu, gładko i z całym przekonaniem, jakie tylko w sobie posiadał. Mówił zresztą w głównej mierze szczerze, bo faktycznie uważał, że akurat kto jak kto, ale X-23 z pewnością wiedziała co robiła... A Frost może i posiadała wątpliwy gust w pupilach, ale z drugiej strony przynajmniej nie zadziałałaby na niekorzyść Kellera, więc najprawdopodobniej dobrze się nimi zajmie... O ile mieli rację odnośnie obecności Helliona w grupie. Josh w dalszym ciągu uważał, że tak właśnie było. Właściwie... Czemu by tego przy okazji nie sprawdzić?\n- Nie wiem gdzie jest Julian, więc jeszcze z nim o tym nie rozmawiałem, ale mam sugestię względem naszej pierwszej akcji jako drużyna. Zobaczysz jak radzimy sobie w terenie, a my nie będziemy siedzieć bezczynnie w szkole, kiedy możemy się gdzieś przydać... I do tego potrenować. I pokazać się od dobrej strony jako mutanci. Same plusy, prawda? - spytał, a raczej zasugerował, gdyż wyraźnie dało się po nim poznać jakiej reakcji oczekiwał. Nawet nie liczył na to, że z twarzy czy ogółem z organizmu Laury wyczyta cokolwiek na temat Kellera, jednakże miał nadzieję, że - jeżeli się co do niego mylił - dziewczyna zdecyduje się to jakoś sprostować. Mimo to Elixir nie tracił czasu i prędko przystąpił do wyjaśniania szczegółów swojego planu.\n- Wiesz co się dzieje w Houston. Teraz ponoć i tak jest trochę lepiej. Nie mówię, że powinniśmy polecieć w sam środek walk i za bardzo się w to wszystko mieszać, ale ja będę... A pewnie już jestem tam potrzebny. Muszą mieć mnóstwo rannych. Jay przeczesywałby teren z powietrza, ty wzięłabyś sprawę na węch i w razie czego z Nori mogłybyście nas ochronić, gdybyśmy jednak natknęli się na zagrożenie - choć jeszcze przed chwilą Josh uśmiechał się i wyraźnie czarował, głównie z przyzwyczajenia, do tej pory zdążył już spoważnieć. Traktował ten pomysł bardzo na serio, bo w końcu mówił tutaj o ludzkim zdrowiu i życiu... A także o reputacji wszystkich mutantów, którą mogli trochę podreperować.\nTemat: Re: Przed rezydencją Sob Lut 11, 2017 6:43 pm\nPokiwał głową, czyli miał rację. Niewiele osób dałoby radę w walce z samą tylko Laurą a kobieta nie była sama. No cóż gość musiał być naprawdę dobry.\n-Wreszcie znalazł się godny Ciebie przeciwnik.\nUśmiechnął się do niej. Laurę dosyć trudno było pocieszyć w tak prosty sposób jak położenie dłoni na ramieniu czy czegoś takiego. Zapewne podwoi wysiłek wkładany w treningi i spróbuje się zrewanżować. A jeśli nie będzie okazji żeby spotkać tego Gladiatora to oberwie jakiś inny wróg X-menów.\nSpojrzał na nadchodzącą gromadkę. Bobby szczerze wątpił, że przyszli przywitać Icemana. Raczej mieli jakąś sprawę do Laury. Uśmiechnął się do nich na powitanie a poważniej przeniósł wzrok na golema.\n-Witaj Rockslide! Od kiedy zajmujesz się ogródkiem?\nElixir i jego znajomi pewnie chcieli porozmawiać z Laurą na osobności więc Iceman postanowił się ulotnić. Pożegnał się z X-23 po czym oddalił się od nich i skierował się w stronę wejścia do budynku.\nTemat: Re: Przed rezydencją Sob Lut 11, 2017 7:24 pm\nOdetchnęła z ulgą kiedy Laura po dłuższej chwili zgodziła się wysłuchać co Josh ma do powiedzenia. Sama w końcu chciała to usłyszeć. Czuła, że to co ma do powiedzenia dotyczy ich nowej drużyny. Dlatego poszedł do Laury, a nie do kogoś innego. Spokojnym krokiem podążyła za resztą w stronę drzew, machając lekko do Icemana. Wporzo gość, nie był sztywniakiem jak inni dorośli.\nKiedy już stanęli na boku, Nori skierowała spojrzenie na Josha. Przez jej twarz przebiegł cień uśmiechu, gdy wspomniał o Hellionie. Skoro Laura już rozmawiała z Emmą to na pewno wiedziała dokładnie, kto miał należeć do ich drużyny. Jeśli blondyn się pomylił co do Juliana, to dziewczyna na pewno go naprostuje. W ten sposób będą mieli z głowy jedną zagadkę, która ich gryzła.\nUmiejętności dyplomatyczne zdecydowanie Elixir posiadał, nawet w tej kwestii potrafił bajerować. Ona sama już wpatrywała się ze zniecierpliwieniem na kolegę. Misja. Wpadł na pomysł ich pierwszej misji. Czyżby przeczytał jakieś wiadomości na laptopie? Widocznie wszedł na serwis informacyjny. Surge od rana nie miała do czynienia z żadnymi informacjami. Fakt, była w Nowym Yorku, gdzie zapewne z każdej strony było słychać radio, ale ona przez cały czas miała słuchawki w uszach, więc nie miała jak czegokolwiek usłyszeć.\n- Josh, ty to masz głowę - klepnęła go w ramię, być może trochę za mocno. Ale to miała być pochwała. Pomysł był genialny. Fakt, najbardziej nastawiony na złotego, będzie w tej misji prawdziwym bohaterem. Jednak to i tak rzuci trochę pozytywnego światła na mutantów. Patrząc na to, co zaczęli ludzie wymyślać, bardzo im się to przyda. Trzeba pokazać, że nie wszyscy są źli. Że niektórzy chcą pomagać ludziom i po prostu żyć między nimi.\n- Pytanie jak się tam dostaniemy? Blackbirda raczej ot tak nam nie dadzą, samochodem to nam zajmie wieki - zastanawiała się na głos. Bardziej mówiąc w eter niż do kogoś konkretnego.\nTemat: Re: Przed rezydencją Sob Lut 11, 2017 10:52 pm\nMoże i Bobby miał rację. Gladiator to był dla niej godny przeciwnik, tylko problem polegał na tym, że ona nie była godna jego. Co zresztą dość dosadnie zademonstrował podczas walki. W końcowym rozrachunku stwierdziła, że gdyby mogła cofnąć czas i podjąć jeszcze raz decyzję o walce, to …zmieniłaby tylko strategię ataku. Na tamten moment działania ich jako grupy okazały się zbyt chaotyczne i mało zgrane. Trochę winiła siebie, ponieważ cały czas wychodziła z założenia, że jej powinno oberwać się najmocniej. Pozostawiła jednak rozmyślania na inną okazję. Teraz zbyt dużo uwagi poświęciła nie już Bobby’emu, a zgranej ekipie, która postanowiła odciągnąć ją od streszczania Icemanowi wydarzeń. To i tak nie miało znaczenia, ponieważ Drake zaraz się z nią pożegnał i zniknął za drzwiami szkoły. No dobra, teraz chociaż mogła całą uwagę skupić na swoich team mate'ach.\nTak jak było wspomniane wcześniej, Josh nie zaskakiwał nadmiernymi reakcjami ciała. Nori, wydawała się być zniecierpliwiona, dlatego przez chwile wzrok świdrował twarz spokojnego Jaya. To niesamowite. Paradoksalnie widziała w nim wiele wspólnych cech. Więcej niż mogła sobie wyobrazić. Obojętność zmieszana ze spokojem i brakiem woli. Tak jakby spotkanie z nią zakrawało o ostateczne spotkanie z katem, a potem niech dzieje się co chce. Chwila ta nie trwała długo, ponieważ Josh zaraz odwołał się do słów, które padły z ust Laury.\nBlondyn faktycznie nie miał żadnych wątpliwości co do wyboru osób tworzących plan treningowy. Chyba nie chciał jej pochlebić? Obydwoje wiedzieli jakie ma doświadczenie, więc byłoby to nie do końca potrzebne, wręcz szkodliwe na drażliwy umysł dziewczyny. Jeżeli chodzi o bitewne umiejętności to rzadko kiedy znajdowała lepszych od siebie. Zresztą sam ton Josha wskazywał, że jest to pewnego rodzaju proforma, dzięki czemu Laura od razu się zorientowała. Powód z jakim się do niej udali nie dotyczył treningów. Na szczęście nie musiała zadawać dodatkowych pytań. Może Elixir zaczął od dłuższego wstępu. Nieco za długiego jak na jej gusta, ale rozumiała, że miał w tym jakiś zamysł. Do czegoś dążył...\nWspomnienie o Hellionie nie wywołało dodatkowych emocji na twarzy Kinney.\n- Julian jest na misji, więc póki co jest niedostępny – Wtrąciła naprędce, żeby uzupełnić informacje. Dalsze słowa Josha brzmiały całkiem sensownie. Za sensownie, dlatego wyostrzyła słuch na podstęp. Takie było z niej nieufne stworzenie.\nLaura mogła się domyślić, że cały czas chodziło o Houston. Co prawda dziewczyna wychodziła z założenia, że wszystkie siły powinny skupić się na obronie szkoły, skoro to ona stała się celem ataków kosmitów, nawet nie do końca z ich wyboru, ale to już mały szczegół dodany na marginesie.\nX ściągnęła brwi, powieki opadły ciut niżej, aby jeszcze bardziej wyostrzyć wzrok. Po ostatnich słowach Josha chciała coś dodać, jednak ubiegła ją Nori. Zielone tęczówki Laury skupił się na dziewczynie i tym razem mina Kinney wskazywała na wyraźną dezaprobatę.\n- Widzę, że decyzję już podjęliście… - Odpowiedziała słysząc o planach transportowych.\n- A nie sądzicie, że po tym co się stało dzisiaj warto jednak zostać na miejscu i nie dać się zaskoczyć? – Zapytała już patrząc po wszystkich.\n- Z walką to dość krótka piłka. Możesz nie chcieć w niej uczestniczyć, ale to nie zmienia faktu, że może będziesz musiał. Jesteście na coś takiego przygotowani? – Jak zwykle poddała wątpliwościom pewne kwestie…\nTemat: Re: Przed rezydencją Nie Lut 12, 2017 11:06 am\nJay słuchał uważnie rozmowy. Faktycznie, najlepszy plan treningowy ułoży szefostwo, a z resztą... nie jest to ważne. I tak nie będzie miał co do tego gadać, więc co z tego? Nie będzie miał na to wpływu, to nie ma sensu się sprzeczać.\n-Tak, Josh ma rację. Dzięki temu mutanci zyskają w oczach ludzi-Stwierdził. Co do planów transportowych Surge... sam się nad tym zastanawiał. Ale mimo wszystko, nie będzie tak źle. Coś wymyślą, jakoś to zrobią. Damy sobie radę.\n-Musimy. I tak mamy się do tego przygotowywać, a najlepszy trening, to ten na polu bitwy. Nic nie zastąpi doświadczenia bojowego.-Stwierdził Jay. Przypomniało mu się to...Spochmurniał. Gdyby wtedy mógł wesprzeć Julię... gdyby wtedy nie zawalił. Gdyby wtedy umiał walczyć... wciąż by żyła.\nTemat: Re: Przed rezydencją Nie Lut 12, 2017 1:15 pm\nBingo. Czyli faktycznie mieli rację odnośnie Kellera... Nic dziwnego, mogli się tego spodziewać, ale jednak zawsze dobrze było otrzymać potwierdzenie od kogoś, kto wiedział o tym na pewno. Choć być może słowo "dobrze" nie stanowiło tutaj najlepszego określenia, bo taki układ w dalszym ciągu ani trochę się Joshowi nie podobał... Tyle że mimo wszystko chłopak wolał nawet złe informacje od niewiedzy i niepewności. Jasne, w głębi ducha tak czy siak się złościł i denerwował, ale przynajmniej mógł się już zacząć przyzwyczajać do myśli o czekającej go drodze przez mękę.\nBlondyn był pod tym względem gotowy na przyjęcie dowolnych wieści, w związku z czym nie okazał po sobie nawet cienia zaskoczenia, czy to zauważalnego gołym okiem, czy wyczuwalnego na inne sposoby. Nastolatek nie chciał zniszczyć umyślnie zbudowanego przez siebie wrażenia, iż dobrze orientował się w pełnym składzie drużyny. Miał nadzieję, że im więcej będzie wiedział - albo przynajmniej utrzymywał, że wie - tym bardziej wtajemniczony będzie się wydawał... A więc zarazem godniejszy zaufania. David byłby z niego dumny. Albo by się załamał, gdyby plan nie był jednak aż tak dobry, lecz Elixir wolał patrzeć na sprawę optymistycznie.\nPoparcia Nori się spodziewał, bo w końcu ona również preferowała aktywność od braku działań. Jej słowa oraz to klepnięcie w ramię na moment oderwały uwagę uzdrowiciela od Laury oraz sprawiły, że spojrzał na przyjaciółkę, równocześnie lekko się uśmiechając i instynktownie unosząc dłoń do ramienia. Nie to, że jakoś strasznie go zabolało, była to raczej kwestia zwykłego przyzwyczajenia... Coś normalnego.\nNastępne słowa Surge sprawiły już, że kąciki ust Elixira ponownie opadły i w pierwszym momencie chłopak miał ochotę potrząsnąć głową, lecz akurat ten odruch w porę zwalczył - już w zarodku, zanim jego ciało zaczęło się do niego przygotowywać, mięśnie wprawiać w ruch... Kwestia transportu stanowiła jeszcze na tym etapie zbyt niebezpieczny temat. Nie chciał od razu go poruszać, wolałby, aby to X-23 wspomniała o sposobie podróży, lecz teraz było już na to za późno, stało się, a Laura oczywiście nie mogła im odpuścić takiego potknięcia. No dobrze, punkt dla niej, ale to nic, gra toczyła się dalej i wciąż mogli ją zwyciężyć.\nJosh nigdy nie był strategiem czy taktykiem. Zostawiał to innym. Mimo to posiadał silny instynkt i wiedział jak sobie radzić, szczególnie w relacjach międzyludzkich, w związkach, po prostu w rozmowach... A impulsywność, nakierowanie na uczucia oraz zdolność kombinowania na bieżąco ułatwiały mu sięganie po rozwiązania, które może i były ryzykowne, ale za to bardzo często przynosiły świetne efekty.\nTym razem mogło być podobnie. Blondyn nie zastanawiał się długo nad swoimi argumentami, nie rozważał wszystkich za i przeciw - szczególnie, że ich bilans zazwyczaj i tak układał się na jego korzyść, takie już miał po prostu szczęście. Pozwolił, aby Jay wtrącił się do rozmowy, po części dlatego, że nie spodziewał się po nim zaangażowania i doceniał je, gdy już nastąpiło... Ale i przez to, że akurat Icarus był jedną z tych osób, które długo myślały nad tym, co mówiły i robiły - więc jego wnioski mogły się okazać przydatne. Podczas gdy aniołek przedstawiał swoją opinię, Josh przeniósł na niego wzrok, a na koniec kiwnął głową, wyrażając swoje poparcie. Z zadowoleniem uznał, że Jay odbębnił tę logiczną, rozsądną część dyskusji, dzięki czemu Elixir mógł się zająć swoją działką: emocjami.\n- Albo rzeczywiście moglibyśmy zostać w szkole i poczekać na następny atak. Może nawet będziemy na niego przygotowani i jakoś go odeprzemy. Obstawiam, że tym razem będą to te mordercze roboty od polowań na mutantów. Po konferencji? Albo jeszcze przed? Wszystko jedno, bo i tak uchodzimy za zagrożenie, więc jak zawsze nikt nam nie pomoże. Czemu by mieli, skoro siedzimy tu zamknięci i wcale nie udowadniamy zwykłym ludziom, że naprawdę jesteśmy po ich stronie? - nie była to do końca prawda i Josh zdawał sobie z tego sprawę. X-Men aktywnie działali na całym świecie, owszem, ale praktycznie nigdy nie robili tego jawnie. Ratowali świat, lecz nie byli uznawani za bohaterów... Tylko za potencjalne niebezpieczeństwo. Izolacja też nie stanowiła rozwiązania... I o tym blondyn wiedział doskonale. Odkąd jego skóra przybrała wygląd złota dosłownie nie mógł opuszczać Instytutu, przez co zaczynał już powoli dostawać szału... A nienawidzeni byli tak czy siak, choćby nawet trzymali się z daleka.\n- A teraz moglibyśmy to zmienić. Wiem, rozumiem, że możemy stać się celem ataku, ale taka jest właśnie różnica. Możemy, a tam ludzie giną teraz i to takie same życia jak nasze. Między Santo i Icemanem i Storm i wszystkimi innymi szkoła nie upadnie przez ten góra dzień, gdy nas nie będzie. Jeżeli coś się stanie, zaalarmują nas i wrócimy... Ale do tego czasu możemy ocalić całą masę istnień - teraz Elixir nie spuszczał już wzroku z oczu Laury. W trakcie mówienia ręce rozłożył na moment na boki, dość nisko, lecz do tej pory zdążył je opuścić.\nTemat: Re: Przed rezydencją Nie Lut 12, 2017 6:33 pm\nCzyli jednak. Josh dobrze pomyślał. Noriko też w sumie mogła na to wpaść, bo w końcu Hellion był pupilkiem Emmy. Sama nie wiedziała dlaczego o nim nie pomyślała. Jeśli jeszcze się okaże, że ma ich przewodzić to już w ogóle będzie "zabawnie" w ich drużynie. Ich trójka z New Mutants i jeden Hellion. Zapowiadało się ciekawie.\nNo dobra, może rozpędziła się z tym transportem. Jak Jay był znany ze swojej roztropności i długich przemyśleń na temat tego co powiedzieć, tak Nori była znana raczej z ostrego temperamentu. Wiecznie w gorącej wodzie kąpana, nie lubiła się grzebać. Sama nie była rozgadana i nie lubiła, gdy inni więcej gadali niż działali. Mogła więc chyba liczyć na wybaczenie w tej kwestii. Przynajmniej ze strony Josha, który znał ją jak mało kto. Wolała działać, robić to co trzeba, a nie gdybać. Nawet nie przejęła się zbytnio tonem Laury. Powiedziała co myślała. Miała do tego prawo. Zawsze tak robiła. Nawet jeśli jej słowa miały kogoś zranić. Wolała być brutalnie szczera.\n- Myślę, że każdy z nas jest świadom tego, że prędzej czy później będziemy zmuszeni do walki. Ludzie boją się nas i chcą nas zwalczać. Ale chyba lepiej walczyć z kimś kto atakuje ludzi niż z ludźmi, prawda? Wróg mojego wroga i tak dalej - dziewczyna zdawała sobie sprawę z tego, że mogą być zmuszeni do walki. I była na to gotowa. Ich drużyna zmierzyła się już z niejednym przeciwnikiem, zdarzało im się walczyć kilka razy. I jakoś z tego wyszli cało. A każda walka ich wzmacniała i hartowała. Mieli zorganizować bardziej misję ratunkową niż atak, ale wiadomo, że na walkę zawsze trzeba być przygotowanym.\nTemat: Re: Przed rezydencją Nie Lut 12, 2017 7:46 pm\n- Bardzo śmieszne... Ha...ha...ha... -\nSanto stojąc na gruzach ogródka o którym wspomniał Bobby zaśmiał się w mocno wymuszony sposób. Potem pokręcił głową widząc, że zasypywany przez niego krater został wypełniony ziemią tylko w połowie. Najwyraźniej eksplozje i on sam latając tu i tam rozrzucił sporą część ziemi po całej okolicy. Przez chwilę w geście bezradności drapał się po kamiennej głowie, aż w końcu doszedł do wniosku, że będzie trzeba uzupełnić ubytki gleby piaskiem. Nie wiedział tylko jeszcze skąd wziąć ten piasek. Wiedział, że gdzieś na terenie Instytutu były schowane worki z solą drogową, którą w zimie wysypywano na podjazd. Tylko gdzie, mógł je znaleźć? Zastanawiał się nad tym przechodząc do zamiatania odłamków szkła i gruzu. Nie szło mu to najlepiej, miotełka była niewielka, a jego ręce nadawałyby się bardziej do zamiatania całym drzewem niż pojedynczym kijkiem. Pomimo braku gracji i wprawy, nadrabiał jednak swoim uporem i zaciekłością. Z czasem zamienił jednak miotłę na grabie, gdyż zdał sobie sprawę, że zamiatanie miotłą w trawie nic nie dawało... No cóż, mówili, że praktyka czyni mistrza.\n- Szur, szur, szur, szur.... -\nPowtarzalny, metaliczny odgłos grabi szurających o ziemię i drobne kamyczki roznosił się po całej okolicy. Po jakimś czasie przystanął w miejscu, nie tyle ze zmęczenia, co ze znudzenia powtarzaniem tej samej czynności. Westchnął sobie i zawiesił wzrok na grupce swoich kolegów. Wracając do grabienia zaczął wolno kierować się w ich stronę.\n- Ej plociuchy! Skoro już tu jesteście i rozmawiacie... To może byście porozmawiali i w między czasie mi pomogli? -\nZaczepił ich i uśmiechnął wyszczerzając przy tym swoje brzydkie zębiska.\n- Moglibyście pomóc mi wpakować gruz do worków... A Icarus mógłby z nimi latać do śmietnika. Sam będę tu sprzątał do wieczora. -\nSanto opuścił głowę i rozłożył ręce, przyjmując teatralną pozę, która miała symbolizować beznadziejność jego losu, oraz pracy, której się podjął.\nTemat: Re: Przed rezydencją Nie Lut 12, 2017 9:57 pm\nZłapał ją na bardzo starą metodę pokerzystów. Blef. Josh udał, że wie więcej niż Laura mogła się spodziewać, dlatego nie odczuła potrzeby utrzymywania w tej kwestii jakiejkolwiek tajemnicy. Co lepsze, nawet nie wiedziała, że została wkręcona, więc tym razem punkt należał do Josha. Póki co jednak nie wygadała się kim miałby zostać rzeczony Hellion. Póki co…\nZnała Nori na tyle by wiedzieć, że u niej to co w sercu to i na języku. Laura nie miała nic przeciwko temu, a przynajmniej przy Joshu, który zapewne celowo blokował naturalne oraz spontanicznie reakcje organizmu. W jego towarzystwie czuła się jakby natrafiała na mur. Mimo to w tej sytuacji słowa Nori niestety nie zadziały na korzyść grupy, ponieważ myśli Laury zaczynały zmierzać nie w stronę działania, a raczej w stronę odnajdywania odpowiedzi na pytanie do czego była im potrzebna jej skromna osoba? Skoro decyzję podjęli już wcześniej to ich chęć działania musiała się rozbić o jakąś blokadę. I nie było trudno odgadnąć jaką, w końcu to w temacie transportu tak żywiołowo zareagowała Noriko, niby ot tak sugerując, że transport samochodem zajmie im za dużo czasu, a wypożyczenie Blackbirda to nie taka prosta sprawa. Nie prosta, gdy nie ma się członka X-men w grupie, który na dodatek umie nim sterować. Chyba już wolałaby powiedzieli wprost o co chodzi, ponieważ w tym momencie poczuła się… dziwnie. Co oczywiście nie zostało wyraźnie ukazane. Oprócz wątpiącej i srogiej miny ciężko było zaobserwować jakikolwiek przejaw innych emocji.\nCałą sytuację ratował Josh, który mówił z sensem. I chociaż bardziej ufała Nori, niż Elixirowi – bo jego nie potrafiła rozgryźć - to sama przed sobą musiała przyznać, że jego argumenty zaczęły wychodzić na pierwszy plan. Na drugim starała się pozostawić to gorzkie uczucie jakie zakosztowała łącząc w całość pewne, wcześniej wymienione fakty. Zresztą, skoro i tak mają lecieć, a znając upór Josha i jego czasami nieprzejednany charakter… Laura mogła mieć pewność, że w końcu, tak czy siak postawi na swoim. Z taką wiedzą nie mogła ich zostawić samych. Nie wyglądała jednak na osobę, która w jakimkolwiek procencie zgodziła się z jego opinią, czy – również zadziwiającym ją zaangażowaniem – opinią Jay’a. Nie żeby nie znała metody, by skutecznie powstrzymać całą wyprawę, ale skoro mieli współpracować, to… takie zachowanie nie było wskazane.\nNie odpowiedziała na słowa Josha. Przeniosła wzrok na twarz Noriko, która podjęła kolejną próbę przedstawiania swoich argumentów. Właściwie podobne przedstawił również Elixir, ale te zostały jeszcze dosadniej podkreślone. Co prawda nie wiedziała kto jest według Nori wrogiem, czy oni – jako mutanci, czy ludzie – jako ci, którzy chcą wytępić mutantów. My dla nich? Czy oni dla nas? Dodała jeszcze w myślach, ale postanowiła nie poruszać tego tematu, bo właściwie nie miało to teraz większego znaczenia.\nJuż rozchyliła usta by móc o coś jeszcze zapytać, gdy usłyszała głos Santo. Spojrzała na kamienistego chłopaka zastanawiając się co ma mu odpowiedzieć. Cała czwórka poruszała ważniejsze kwestie niż sprzątanie ogródka, ale nie dlatego postanowiła milczeć. Miała po prostu nadzieje, że kto inny mu odpowie na pytanie. Nie będzie przecież wydzierać się przez całe boisko…\n- Wspominaliście o tym, że dzięki temu mutanci zyskają w oczach ludzi, ale nie jesteśmy ‘jakimiś mutantami’ i nie działamy pod niczyim sztandarem. Nie sądzicie, że przydałby się również odpowiednie stroje… których nie mamy? – Była ciekawa co tym razem wpadnie im do głowy i właściwie miało to być ostatnie już pytanie. A przynajmniej tak przewidywała Laura.\nTemat: Re: Przed rezydencją Wto Lut 14, 2017 11:01 am\nTym razem spojrzenie Josha nawet nie odbiło na bok, ku Noriko, gdy ta dorzuciła do dyskusji swoje trzy grosze - tylko pozostało na Laurze, stale i niezmiennie. Chłopak nie był tak naprawdę do końca pewien czego w ogóle wypatrywał na jej twarzy. Zdawał sobie sprawę z tego, że X-23 raczej nie zdradzi im się z niczym, jeżeli nie będzie tego chciała... Więc nie, nie polował na jej reakcje. Już prędzej zależało mu na tym, aby pochwycić jej uwagę i skupić ją na sobie, jeżeli nie całkowicie, to przynajmniej przez większość czasu... Warto było chociaż tego spróbować.\nNie oznaczało to w żadnym razie, że blondyn nie interesował się pozostałymi - i ich słowami. Przeciwnie, chłonął je jak gąbka, przez co przy wspomnieniu o wrogach aż musiał świadomie powstrzymać się przed skrzywieniem. A początek wypowiedzi Surge zapowiadał się tak dobrze, zgadzał się z nim, z tym wszystkim na temat konieczności przygotowania się do walki, która w końcu i tak ich czeka... Potem zaś padła bomba, pochopnie dobrane określenie, zapewne wynikające z tego, że Nori - podobnie jak sam Josh - podchodziła do większości spraw bardziej emocjonalnie niż logicznie.\nWróg mojego wroga... Tylko kto tutaj był czyim wrogiem? Atakujące Ziemię siły - zarówno dla ludzi, jak i dla mutantów? Mimo wszystko Elixir był praktycznie przekonany, że właśnie to Surge miała na myśli, a jednak takie teksty potrafiły być bardzo niebezpieczne, gdyż pozostawiały sporo miejsca na własną interpretację i przeinaczenie. Innymi słowy, nie sprawdzały się w chwili, kiedy starało się kogoś przekonać do swoich racji, a ten ktoś wcale nie był ku temu chętny... Generowały kontrargumenty.\nPrzynajmniej Santo z daleka wciął się im w rozmowę i na moment rozładował sytuację. To zaskakujące, że wybrał sobie na to akurat tę chwilę - ale uzdrowiciel nie miał przecież zamiaru narzekać na coś, co przy odrobinie szczęścia mogło mu wyjść na dobre. Nastolatek przeniósł więc wzrok na Rockslide'a, równocześnie opierając dłonie na biodrach, po czym uniósł lekko jedną brew.\n- Wrób w to świeżaki, niech się tu do czegoś przydadzą! - zasugerował, siłą rzeczy musząc podnieść głos, aby jego słowa dotarły wyraźnie aż do Santo. Wątpił, aby Laura stała się im przychylniejsza, gdyby w trakcie tak poważnej dyskusji bawili się jeszcze gruzem i ziemią... A poza tym trochę mu się spieszyło i wcale tego nie krył. Nigdy nie należał do cierpliwych osób, lecz tym razem wyjątkowo nie myślał nawet o sobie, a przynajmniej nie tylko. Ludzie ich potrzebowali... I mutanci zresztą też.\nNa szczęście rozmowa prędko wróciła na właściwe tory, za co odpowiadała X-23, zawsze rzeczowa i skupiona. W tej chwili Elixir bardzo to doceniał, bo przynajmniej oszczędzało mu to roboty. Co więcej, blondyn od razu wpadł na pomysł jak zareagować na jej wątpliwości, w związku z czym odezwał się natychmiast, wciąż pewnym siebie tonem.\n- My mamy pasujące stroje. New Mutants, pamiętasz? Skoro Julian z nami nie leci, tylko ty będziesz się wyróżniać, ale spójrzmy prawdzie w oczy, mało która drużyna ubiera się jeszcze w tak podobne kostiumy. Poza tym... - Josh zrobił krótką pauzę, jak gdyby dla zbudowania napięcia, ale w rzeczywistości wykorzystał ją przede wszystkim do rzucenia okiem najpierw na Noriko, a potem na Jay'a. Dopiero wówczas powrócił wzrokiem ku Laurze.\n- Poza tym, tak naprawdę nawet nie musielibyśmy reprezentować żadnej konkretnej grupy. Jasne, zrobimy to, gdy ktoś spyta, ale popraw mnie, jeżeli się mylę... W pierwszej kolejności jesteśmy mutantami, w drugiej X-Men, tak? Pokazujemy, że mutanci jako ogół chcą żyć w zgodzie i współpracować z ludźmi, nie tylko ta nasza garstka - być może chłopak trochę się zagalopował, ale z rozmysłem określił ich wszystkich zbiorczo już mianem X-Men. W praktyce do tego sprowadzały się przecież te ostatnie zmiany, więc nie widział sensu w owijaniu w bawełnę. Może zostanie poprawiony, może nie, ale i tak wiedział swoje... I podejrzewał, że pozostali również.\nChoć Elixir odpowiadał szybko i, o ile sam mógł to stwierdzić, całkiem kreatywnie, to jednak słowa Laury nakierowały jego myśli na zupełnie nowy tor, który wcześniej jakoś nie przyszedł mu nawet do głowy. Pewnie faktycznie w najbliższym czasie otrzymają nowe uniformy... Byle tylko jakoś wyglądały i nie gryzły mu się z kolorem skóry. Biel by mu pasowała. Ciekawe kiedy mogli się ich spodziewać?\nTemat: Re: Przed rezydencją Wto Lut 14, 2017 1:12 pm\nNori skierowała spojrzenie w stronę Santo, gdy ten się odezwał do nich. Zmarszczyła lekko brwi. Czy on udawał specjalnie głupiego? Przecież było widać, że rozmawiają o czymś ważnym. Nie śmiali się i nie wygłupiali tylko rozmawiali spokojnie. Powinien to uszanować i nie zawracać im du- Głowy. Spokojnie Nori, bez nerwów. Nie warto się denerwować teraz. Nie, gdy próbowali przekonać Laurę, że powinni się wybrać na pierwszą, wspólną misję i zaprezentować mutantów od dobrej strony.\n- Właśnie. Poza tym nikt Ci nie każe tego sprzątać. A dla świeżaków to będzie dobry trening fizyczny - poparła słowa Josha, poświęcając kamiennemu chwilkę. Zaraz jednak wróciła spojrzeniem do Laury. Nie do końca wiedziała jak wygląda sytuacja w Houston, ale z tego co mówił Josh musiało tam się sporo dziać. Powinni więc jak najszybciej tam wyruszyć jeśli chcieli pomóc. Musiała jednak zachować spokój i cierpliwość, co w jej przypadku nie było łatwe. Nie lubiła marnować czasu, gdy już wiedziała, że gdzieś może być potrzebna.\n- A skoro i tak masz być naszym trenerem, liderem czy jak to określiła Emma, to nie będzie przeszkadzać, że masz inne ubrania. - no tego tematu to już w ogóle Surge nie mogła załapać. Naprawdę głupie ciuchy były takie ważne? To tylko ciuchy. Oni mieli stroje by rozróżniać ich grupy treningowe. Okej, instytut lubił bawić się w specjalne stroje, ale nie mieli ich, bo dopiero co ich grupa powstała. To przecież nie znaczy, że nie mogą nigdzie wyruszyć. Prędzej czy później pewnie dostaną jakieś specjalne uniformy żeby wyróżniać się i w ogóle. Dopóki nie dostaną czegoś z gryzacym kolorem to Noriko nie będzie narzucać. Najchętniej by ubrała coś z niebieskimi dodatkami. Jej ulubiony kolor. Ale inni mogą nie lubić.\n- No i Josh ma rację, chodzi o pokazanie, że mutanci mogą być dobrzy, a nie tylko X-Meni. Nasza garstka z instytutu. Wiadomo, że nie wszyscy mutanci są dobrzy, ale to samo tyczy się ludzi. - po co ona w ogóle wtrącała się do rozmowy? I tak nie miała daru przekonywania. Jej gadanie było bez sensu. A z drugiej strony, jakby milczała cały czasu to mogłoby to wyglądać jakby próbowała całą robotę zwalić na Josha, samej nic nie robiąc. Pewnie gdyby nie fakt, że to właśnie Josh to miałaby to w nosie. No, ale przyjaciół się wspiera, a że blondyn był jedyną osobą, którą nazywała przyjacielem... Wypadało popierać słowa czynami.\nTemat: Re: Przed rezydencją Wto Lut 14, 2017 2:15 pm\nRockslide po słowach Josha wybałuszył oczy ze zdziwienia. Podejście chłopaka do całej sprawy wydało mu się dziwne i niepokojące. Może jednak Elixir miał rację? Rozejrzał się za obecnością potencjalnych dzieci, które mogłyby mu pomóc, ale po chwili zrezygnował z szukania wspomnianych przez Josha świeżaków. Pokręcił głową i odrzucił ten pomysł, angażowanie dzieci w prace remontowe nie było dziwne, było co najmniej porąbane.\n- A co z ideą pracy zespołowej? -\nBurknął w końcu wyraźnie niepocieszony. Przez chwilę miał zamiar dodać, że zebrani w grupce, przecież też są świeżakami, ale zachował to dla siebie, nie chciał zachowywać się jak palant. Miał już wrócić do sprzątania, kiedy swoje trzy grosze dorzuciła Noriko. Z jednej strony miała rację. Nikt nie kazał mu sprzątać. Z drugiej strony nie lubił żyć w brudzie, a podjazd wyglądał teraz jak podwórko przed meliną narkomanów. Starał się jak mógł, a wszyscy robili mu łaskę, mało tego, Noriko wyglądała jakby miała do niego pretensję, że przerywa im rozmowę. Jako, że Rockslide nie potrafił czytać w myślach, uznał, że po prostu wolą spędzać czas na plotkach, niż mu pomóc.\n- Co na moim miejscu zrobiłby Hellion? -\nSanto szepnął sam do siebie i westchnął smętnie. Wymyślenie co zrobiłby jego dawny lider zajęło mu raptem kilka sekund. Zebrał zamieciony przez siebie gruz do worka na śmieci, potem załadował go na taczkę. Nie chciało mu się znów prowadzić taczki przed sobą po nierównym gruncie, więc po prostu wziął ją pod pachę i ruszył w stronę budynku. Po chwili stracił z oczu resztę dzieciaków i szedł powoli wzdłuż ściany instytutu w stronę gdzie okna z pokojów wychodziły na ogród. Licząc okna zatrzymał się w końcu pod jednym z nich, tam gdzie według jego wyliczeń znajdował się pokój Surge. Następnie podniósł załadowaną gruzem taczkę nad głowę, wycelował i rzucił nią, posyłając prosto w okno. Słysząc trzask pękającej szyby i widząc jak taczka znika w środku uśmiechnął się pod nosem.\n- Chyba będziesz musiała wrobić świeżaki w wymianę okna Noriko. Chociaż nikt nie każe ci go wstawiać. -\nPowiedział do siebie i uśmiechnął się szeroko. Przez całe swoje życie nigdy nie był zbyt złośliwy, i nagle poczuł, że to całkiem przyjemne uczucie, raz na jakiś czas. Kiedy już się uspokoił doszło do niego, że chyba jednak trochę przesadził. Rozejrzał się więc konspiracyjnie, niczym przyczajony tygrys, a potem ruszył szybkim krokiem i dał nogę z miejsca swej drobnej zbrodni, kierując się na tyły Instytutu. Miał nadzieję, że jeśli nikt go nie zobaczy i wejdzie tylnym wejściem, to pomyślą, że ktoś inny wrzucił tam taczkę... chociaż w to wątpił.\nTemat: Re: Przed rezydencją Sro Lut 15, 2017 11:44 am\nAni razu nie ugięła się pod naporem spojrzenia Josha, ale też nie o to chodziło. W żaden sposób się nie siłowali i nie miała go za przeciwnika, czy wroga z którym trzeba wymienić ostateczne zerknięcia, aby wychwycić fałszywy ruch, a potem z całą siłą zabrać się za atak. Laura szukała tam czegoś, co by utwierdziło ją w przekonaniu, że Josh jest tego wszystkiego pewien. Za każdym razem jak zaglądała w głąb złotych tęczówek chłopaka odnajdywała tam o wiele więcej niż się spodziewała. Coś czego nigdy nie odnalazła w swoim odbiciu w lustrze, a było to zaangażowanie, ogromna chęć pomocy i determinacja. To ostatnie najwyraźniej sięgnęło zenitu skoro potrafił odłożyć na bok swój wrodzony brak cierpliwości. W zamian za to u siebie widziała brak emocji i pustkę. Podchodziła do tego troszkę niesprawiedliwie, bo przecież często jednak wykazywała się determinacją podczas walki, ale ...nie dość, że w jej trakcie nie patrzyła w lustro, to dwa, nie do końca też jej o to chodziło, ponieważ uczucie należało do tych zwierzęcych i pierwotnych, a nie tych, które pchały ku niesieniu pomocy. A przynajmniej kiedyś tak było...\nSama również odłożyła coś na bok, a mianowicie teorię Nori o wrogach. Znała ją na tyle, by wiedzieć, że dziewczyna zwykle lubi coś chlapnąć. Zazwyczaj coś szczerego i z głębi duszy, albo nie do końca przemyślanego. Mimo to ceniła ją za to, że jest pewnego rodzaju wyznacznikiem i jej człowieczeństwa, ponieważ pewne, niewypowiedziane przez Laurę myśli, znajdowały ujście w ustach Surge.\nIch chwile przerwał Santo. Na szczęście Nori jak i Josh zajęli się odpowiednim komentarzem. Surge robiąc to jak zwykle o wiele bardziej dosadnie, co nie do końca przypadło do gustów kamienistego. X posłała tylko wymowne spojrzenie Jay'owi, chcąc tym samym połączyć się z kimś kto jednak nie zabrał głosu w tej niepotrzebnej dyskusji, a zarazem chciała poznać i jego opinie na ten temat... bo ona na przykład zgadzała się z nimi w stu procentach.\nNa szczęście po chwili wrócili do dyskusji i pierwszy raz mieli okazję zaobserwować jakiekolwiek emocje na twarzy zielonookiej dziewczyny, a było to stonowane zaskoczenie zmieszane z konsternacją, gdy Nori wspomniała, że to Kinney miała pełnić funkcję lidera. Dziewczyna oczywiście zaraz się poprawiła, ale brew, która chwile temu powędrowała nieco wyżej, tak już tam została. Nie na zawsze, rzecz jasna. Wpatrywała się w Surge zastanawiając czy zaszła jakaś pomyłka, czy dziewczyna najzwyczajniej w świecie coś pomyliła, ponieważ Emma wyraźnie zaznaczyła, że rola Laury sprowadzi się do bycia trenerem i ewentualnym wspomagaczem, gdy sytuacja na polu walki stanie się zbyt gorąca. Mimo to postanowiła nic na to nie odpowiadać, a wyjaśnić tę kwestię albo z Emmą, albo najzwyczajniej w świecie poczekać na ich oficjalne spotkanie w sali narad, o którym to wspomniała panna Frost. Dopiero po ułożeniu tych informacji w głowie, przeszła do sprawy ze strojami. Technicznie ten problem mieli już rozwiązany. Niestety nie do końca zgadzała się z tokiem myślenia Nori jak i Josha, bo Jay stał cicho.\n- Nie chodzi tylko o kwestie pokazania, że jesteśmy z Xmen i jesteśmy mutantami i jesteśmy dobrzy. Ten znak daje nam również przepustkę do swobodnych działań. Zapewne na miejscu znajdują się organizację rządowe, z którymi to raz lepiej, raz gorzej współpracujemy. Może dzięki temu symbolicznemu 'x' nie wezmą nas za bandę gówniarzy-mutantów i nie każą spieprzać z pola walki, bo będą się bać, że potkniemy się o własne nogi - Dobitnie wyraziła swoje zdanie, robiąc to z niesamowicie spokojną miną. Spojrzała jeszcze po wszystkich wyczekując na to by mogli wypowiedzieć się również w tej kwestii, a gdy skończyli, albo gdy spotkała ją cisza postanowiła zakończyć dyskusje słowami:\n- Skoro mamy już jasność to za 15 minut czekam na was w hangarze. Idźcie się przebrać, a ja poinformuję pannę Frost, że lecimy do Houston - Jak powiedziała tak też zrobiła idąc już do szkoły. Sam również musiała zmienić swój wystrój.\n- Mam nadzieje, że nie przeszkadzam. Zabieram Nori, Josha i Jaya do Houston. Miejsce na pierwszy trening idealne, a i X-meni zostaną pokazani z tej lepszej, zaangażowanej strony. Nie damy się zabić. A jak coś to mamy ze sobą Foley'a, którego ja nie dam zabić. Bierzemy Blackbirda.- Mówiła w myślach mając nadzieje, że przekaz trafi do Emmy. Nie zamierzała przed nią nic ukrywać, tracąc tym samym jej zaufanie, bo w tym momencie już nawet nie chodziło o to, że mogła to sobie wyczytać prosto z głów młodzieży, ale o sam fakt chęci bycia szczerym.\nNa tyle na ile mogła zignorowała zachowanie Santo, który działał zupełnie nienaturalnie, wyładowując swoją złość na taczce z kamieniami.. Cała sytuacja stanowiła tło innej, o wiele ważniejszej niż animozje i fochy kamienistego kolosa, po prostu ruszyła do szkoły i po chwili zniknęła za drzwiami. Cud, że te przetrwały.\nNie minęło 10 minut jak Laura siedziała już w Blackbirdzie. Przebrana w Xmenowski strój składający się z krótkiego, czarnego topu, odsłaniający jej brzuch oraz czarnych, obcisłych spodni. Na nogi wciągnęła wojskowe buty, prawie do samych kolan, na dłonie natomiast założyła długie, bez palczaste rękawiczki. Siedząc na fotelu pilota przyszykowała się do lotu. Gdy cała zgraja znalazła się w środku otworzyła hangar i całkiem zgrabnie wyleciała ponad szkołę.\n- Zasady są proste. Trzymamy się razem, okay? - Posłała badawcze spojrzenie do każdego z członków New X-men, a potem udała się w podróż do Houston, wcześniej wbijając odpowiednie współrzędne go komputera Blackbirda.


negatywnej. Wpływ tych zmian daje się z równą mocą odnotować także na gruncie będącym przedmiotem nauk administracyjnych w Polsce. Zmienia się administracja publiczna, zmienia się także prawo administracyjne, a zmiany te oraz ich przyczyny powinny być\nmarketingu strategicznego. Najważniejsze zadania marketingowe o charakterze strategicznym powinny być - zdaniem Nigela Piercyego - realizowane przez dyrekcję, kierownictwo produkcji, inżynierów zajmujących się serwisem, kierownictwo zarządzające zasobami\ncodziennym. To niesamowite tour-de-force.” James A. Lawrence, Executive Vice-President, General Mills „Intrygująca i bardzo nietypowa. Koch mówi rzeczy, które powinny być powiedziane, a których nie usłyszysz nigdzie indziej. Zarówno intelektualna jak\nRodzina szczęście i Droga Krzyżowa\nsię zgodnie z cyklem roku liturgicznego. Święta, Adwent, Wielki Post powinny w nim znaleźć odzwierciedlenie. Te wyjątkowe okresy roku liturgicznego to czas na odnowienie relacji z Bogiem i najbliższymi. Ale nie mniej ważny jest czas zwykły, codzienność\nsprawach z zakresu pomocy społecznej i dotyczące wybranych zagadnień w sferze postępowania administracyjnego. Prezentowane opracowanie zawiera także teoretyczne wprowadzenie, w którym przedstawiono wymogi, jakie spełniać powinny prawidłowo wydane\nprzekonuje, że kolejnym zadaniem dla firm jest działanie na rzecz dobra konsumenta i całego społeczeństwa. Konsumenci coraz więcej wymagają od samych siebie i tak też powinny zrobić mądre firmy. - Nirmalya Kumar, profesor Katedry Marketingu i dyrektor Centrum\nJak jeść Przewodnik konsumenta\nniej słownictwa stricte naukowego, przeznaczonego dla znawców tematu i zawodowego slangu. Autor swoje dziełko podzielił na trzy części, które wzajemnie się uzupełniają. Pierwsza z nich traktuje o tym co mamy jeść, druga dopowiada jakie produkty powinny\nwiększości rozdziałów zostały zastosowane dodatkowe skróty występujące tylko w danym rozdziale. Monografia zawiera wiele pogłębionych analiz prawnych i nowatorskich ustaleń, które powinny okazać się przydatne w pracach legislacyjnych nad zagadnieniami umów