Geodezyjna mapka w kilka klików? Już za 3 lata – Urząd Marszałkowski Województwa Lubelskiego w Lublinie\nGeodezyjna mapka w kilka klików? Już za 3 lata(current)\nrejestru cen i wartości nieruchomości z Państwowego Zasobu Geodezyjnego i Kartograficznego, będzie możliwy w domu. Wystarczy komputer z internetem.\nWartość projektu „e-Geodezja cyfrowy zasób geodezyjny województwa lubelskiego” to 187,5 mln zł. Większą część – dokładnie 85% kosztów – pokryło wsparcie z obecnej edycji Regionalnego Programu Operacyjnego. Na pozostałe 15% złożyły się powiaty i budżet państwa.


plock.gosc.pl → Wyklęci i niezłomni\nW miastach naszej diecezji oddano hołd żołnierzom i bohaterom tzw. drugiej konspiracji, walczącym przeciwko władzy komunistycznej po 1945 roku.\nStefan Bronarski ps. „Liść”, Franciszek Majewski ps. „Słony”, Wiktor Stryjewski ps. „Cacko”, Mieczysław Dziemieszkiewicz ps. „Roj”, Bronisław Gniazdowski ps. „Mazur” i wielu innych bezkompromisowych i heroicznych żołnierzy walczyło na północnym Mazowszu i ginęło w katowniach UB. Postaci te, dzięki Narodowemu Dniowi Pamięci Żołnierzy Wyklętych, wychodzą powoli z niebytu. W Płocku, Ciechanowie, Płońsku, Gostyninie i innych miejscach naszej diecezji oddano im hołd poprzez marsze, koncerty, prelekcje, uroczystości przy pamiątkowych tablicach. W ich intencji zostały też odprawione Msze św. Co roku te wydarzenia gromadzą coraz więcej uczestników, którzy chcą wspominać niezłomnych żołnierzy.


Podsystemy wsparcia – społeczne - Epodreczniki.pl\nPoprzednia strona Podsystemy ochronne państwa (II)\nCel strategiczny warunkują cele operacyjne określone w Białej księdze bezpieczeństwa narodowego. Zgodnie z jej treścią, społeczne podsystemy wsparcia utrzymują gotowość do ochrony podmiotów potencjału społecznego przed destrukcyjnym oddziaływaniem zewnętrznych i wewnętrznych zagrożeń czasu pokoju, kryzysu i wojny, oraz do informacyjnego, edukacyjnego, kulturowego i naukowo‑technicznego wsparcia działań operacyjnych elementów systemu bezpieczeństwa narodowego.\nGaleria składa się z 3 zdjęć. Każde zdjęcie to symbol Polski. Zdjęcie nr 1 przedstawia Godło Polski. Biały orzeł z rozpostartymi skrzydłami. Głowa orła skierowana w prawo. Ostry dziób w kolorze złotym. Na głowie orła złota korona. Orzeł umieszczony na czerwonej tarczy. Zdjęcie nr 2 przedstawia biało-czerwoną flagę Polski. Na górze poziomy pas biały, na dole pas czerwony. Zdjęcie nr 3 przedstawia rękopis Hymnu Polski.\nŹródło: Aotearoa (http://commons.wikimedia.org), public domain.\nZdjęcie przedstawia Flagę Polski.\nZdjęcie przedstawia oryginalny tekst Hymnu Polski.\nŹródło: Kpalion (http://commons.wikimedia.org), public domain.\nZasadniczą rolę wśród instytucji państwowych zajmujących się realizacją celów związanych z ochroną i rozwojem dziedzictwa narodowego pełni Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Narodowego. Obecnie na jego czele stoi Małgorzata OmilanowskaMałgorzata OmilanowskaMałgorzata Omilanowska. Do podstawowych zadań ministra kultury i dziedzictwa narodowego zalicza się:\nBezpieczeństwo socjalne jest kolejnym elementem potencjału społecznego Polski. W najbardziej ogólny sposób zdefiniować je można jako istnienie realnych gwarancji minimalnie wystarczających środków utrzymania . Środki te mają służyć zaspokojeniu potrzeb socjalnych jednostek i rodzin. Ponadto bezpieczeństwo socjalne może być również postrzegane jako stan wolności od niedostatku lub od obniżenia poziomu życia, które mogą być następstwem wystąpienia czynników ryzyka socjalnego (np. utraty pracy, choroby, inwalidztwa, starości, zwiększenia obciążeń rodzinnych) bądź innych zdarzeń losowych.\nBardzo ważnym elementem polityki socjalnej i polityki społecznej jest pomoc społeczna. Ustawa z 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej definiuje ją jako instytucję polityki społecznej państwa mającą na celu umożliwienie osobom i rodzinom przezwyciężanie trudnych sytuacji życiowych, których nie są one w stanie pokonać, wykorzystując własne uprawnienia, zasoby i możliwości .\nKolorowe zdjęcie przedstawia duży trzypiętrowy budynek. Ściana brązowa na wysokości parteru. Powyżej parteru ściana w kolorze beżowym. W środkowej części brama wjazdowa prowadząca na dziedziniec budynku. Po prawej drzwi. Powyżej duża czerwona tablica z informacją: Ośrodek Pomocy Społecznej Dzielnicy Wola m.st. Warszawy. Warszawa. ul. Gen. J. Bema 51. Tablica powiększona w prawym górnym rogu zdjęcia.\nMinister pracy i polityki społecznej (którym obecnie jest Władysław Kosiniak‑KamyszWładysław Kosiniak‑KamyszWładysław Kosiniak‑Kamysz) jest członkiem rządu, sprawującym opiekę nad trzema działami administracji rządowej – pracą, zabezpieczeniem społecznym i rodziną. Powierzono mu następujące sektory działania:\nPotencjał społeczny danego państwa zależy od jego kapitału społecznegokapitał społecznykapitału społecznego oraz społeczeństwa obywatelskiegospołeczeństwo obywatelskiespołeczeństwa obywatelskiego.\nJak podkreśla się w Białej księdze bezpieczeństwa narodowego: społeczeństwo aktywne, o wysokich kwalifikacjach i kompetencjach, odpowiednio dostosowanych do współczesnych zagrożeń oraz wyzwań dla bezpieczeństwa to nieodzowny warunek zapewnienia rozwoju społecznego i gospodarczego, w tym rozwoju społeczeństwa obywatelskiego oraz dalszej poprawy jakości życia i bezpieczeństwa obywateli . W związku z tym przyjęto, że odpowiednio wysoki poziom kapitału społecznego, ukształtowane społeczeństwo obywatelskie oraz aktywnie działające organizacje pozarządowe wzmacniają i zwiększają bezpieczeństwo Polski. Dzięki nim obywatele sami są w stanie przeciwstawić się możliwym zagrożeniom o charakterze wewnętrznym, zwiększa się też poziom zaufania między członkami społeczeństwa. Warto również podkreślić, że zaangażowanie organizacji pozarządowych oraz członków społeczeństwa wspomaga działalność instytucji państwowych zapewniających bezpieczeństwo Rzeczypospolitej Polskiej i jej obywateli.\nKolorowe zdjęcie przedstawia osiem osób stojących w kręgu. Zbliżenie na ręce osób. Dłonie ułożone są jedna na drugiej. Ręce tworzą promienie.\nKolorowe zdjęcie klasy lekcyjnej. Grupa uczniów siedzi w ławkach tyłem do obserwatora zdjęcia, przodem do tablicy. Na ścianie, obok tablicy, rozciągnięty ekran. Na ekranie fragment filmu dotyczący ochrony przeciwpożarowej. Film przedstawia straż pożarną gaszącą pożar. Nauczyciel siedzi za biurkiem, w lewym rogu klasy.\nIlustracja przedstawia schemat kołowy. Koło podzielone jest na 3 równe części. Wnętrze koła jest białe. Na białym tle wyrazy odnoszące się do sposobów przekazywania informacji. Np zdjęcia, DVD, gry, nauka, e-mail, filmy, spoty reklamowe, wiadomości, muzyka, portale społecznościowe, rodzina. 1/3 koła po prawej stronie jest w kolorze pomarańczowym. Odnosi się do 4 mediów masowych dostępnych w drodze. Są to urządzenia mobilne, komputer, prasa, radio. 1/3 koła w dolnej części jest niebieska i odnosi się do szkoły. Zawiera trzy przykłady: urządzenia mobilne, komputer, prasa. 1/3 koła po prawej stronie w kolorze zielonym odnosi się do domu. Zawiera 5 przykładów: urządzenia mobilne, komputer, telewizja, prasa, radio.\nDefinicja: bezpieczeństwo socjalne\nDefinicja: kapitał społeczny\nKolorowe zdjęcie portretowe Leny Barbary Kolarskiej-Bobińskiej. Kobieta w wieku ponad 60 lat, przodem do obserwatora zdjęcia. Włosy proste blond z lekko opadającą grzywką na czoło. Krótkie włosy zaczesane za uszy. Czoło wysokie. Brwi ciemne. Nos duży. Usta wąskie. Okulary w metalowych oprawkach. Twarz okrągła. Ubrana w kwiecistą bluzkę i jasno zieloną marynarkę. Na szyi wisiorek z drewnianych niebieskich i zielonych korali.\nŹródło: Andrew Hillman (http://commons.wikimedia.org), licencja: CC BY-SA 3.0.\nJest absolwentką Wydziału Socjologii Uniwersytetu Warszawskiego. Uzyskiwała kolejno stopnie doktora, doktora habilitowanego z zakresu socjologii, a w 1993 r. tytuł profesora nauk humanistycznych. W ramach stypendium Forda kształciła się w Stanford University oraz Business School of Carnegie‑Mellon University. Była wieloletnim pracownikiem naukowym Instytutu Filozofii I Socjologii PAN. W latach 1991‑1997 pełniła funkcję dyrektora Centrum Badania Opinii Społecznej. Doradzała dwóm Prezydentom RP – Lechowi Wałęsie (jako członek Komitetu Ekonomicznego) oraz Aleksandrowi Kwaśniewskiemu (jako członek Grupy Refleksyjnej nt. przyszłości Unii Europejskiej), a także pełnomocnikowi rządu do spraw negocjacji członkowskich z Unią Europejską. W latach 2003‑2006 była członkiem Grupy Doradczej przy Komisarzu UE ds. Social Sciences and Humanities in the European Research Area. Jest członkiem Komitetu Socjologii Polskiej Akademii Nauk oraz autorką ponad 300 prac naukowych. Od grudnia 2013 r. pełni urząd Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego.\nKolorowe zdjęcie przedstawia Władysława Kosiniak-Kamysza. Mężczyzna stoi przodem do obserwatora zdjęcia. Mężczyzna w wieku około 40 lat. Włosy ciemne gładko zaczesane na lewą stronę. Czoło wysokie, gładkie. Brwi jasne, gęste. Oczy ciemne, małe. Nos wąski, długi. Usta wąskie. Twarz owalna, gładko ogolona. Uszy duże. Ubrany w czarną marynarkę, białą koszulę i ciemno czerwony krawat.\nŹródło: DG EMPL (https://www.flickr.com), licencja: CC BY ND 2.0.\nUkończył studia na Wydziale Lekarskim Collegium Medicum Uniwersytetu Jagiellońskiego. W 2010 r. z wyróżnieniem obronił pracę doktorską i uzyskał stopień naukowy doktora nauk medycznych. W latach 2008‑2011 pracował jako lekarz Kliniki Chorób Wewnętrznych i Medycyny Wsi Collegium Medicum UJ. W latach 2010‑2011 pełnił funkcję radnego miasta Krakowa. Jako radny Krakowa aktywnie uczestniczył w pracach Komisji Rodziny i Polityki Społecznej, Komisji Zdrowia i Profilaktyki oraz Uzdrowiskowej, Komisji Mienia i Przedsiębiorczości. Należy do partii Polskie Stronnictwo Ludowe. Jest jednym z założycieli Stowarzyszenia Forum Młodych Ludowców. W latach 2008‑2012 pełnił funkcję sekretarza Naczelnego Komitetu Wykonawczego PSL. Od grudnia 2012 r. jest wiceprezesem PSL.\nKolorowe zdjęcie portretowe Małgorzaty Omilanowskiej. Kobieta w wieku około 55 lat. Twarz okrągła. Gładka. Włosy ciemne, proste, krótkie. Zaczesane do tyłu z przedziałkiem na środku. Brwi wąskie, jasno brązowe. Oczy małe. Nos duży. Usta wąskie. Uszy małe, przylegające. Ubrana w czerwoną bluzkę z kołnierzykiem.\nŹródło: Cimkidn (http://commons.wikimedia.org), licencja: CC BY-SA 4.0.\nDefinicja: pomoc społeczna\nDefinicja: ryzyko socjalne\nDefinicja: społeczeństwo obywatelskie\nDefinicja: środki masowego przekazu\nDefinicja: tożsamość narodowa\nKtóre z wymienionych elementów tworzą społeczny potencjał bezpieczeństwa?\nTożsamość narodowa i dziedzictwo kulturowe.\nFinansiści zatrudnieni w Narodowym Banku Polskim.\nInstytucje władzy publicznej.\nZaznacz elementy wchodzące w skład społecznych podsystemów wsparcia systemu bezpieczeństwa narodowego RP.\nInstytucje ochrony kultury i dziedzictwa narodowego.\nMiędzynarodowe instytucje nadzoru finansowego.\nSystemy bezpieczeństwa socjalnego i demograficznego.\nSystemy rozwijające potencjał intelektualny, naukowy i technologiczny.\nSystemy bezpieczeństwa żywnościowego i sypialnianego.\nSystemy ubezpieczeń społecznych.\nPolska zapewnia bezpieczeństwo socjalne poprzez realizację polityki socjalnej i polityki zagranicznej. □ □\nJednym z zadań ministra kultury i dziedzictwa narodowego jest sprawowanie opieki nad działalnością artystyczną, kulturalną oraz różnymi rodzajami sztuki. □ □\nSpołeczeństwo polskie jest społeczeństwem młodym. □ □\nSpołeczeństwo obywatelskie to społeczeństwo złożone z obywateli kilku państw. □ □\nKapitał społeczny to wzajemne relacje zachodzące pomiędzy członkami społeczeństwa. □ □\nGłówną instytucją kreującą polski potencjał naukowy jest Ministerstwo Nauki i Szkolnictwa Wyższego. □ □\nZaznacz stwierdzenia pasujące do opisu działalności organizacji pozarządowych.\nPowstają z inicjatywy osób prywatnych.\nSą tworzone przez samorządy.\nDziałają w sektorze rynkowym.\nDziałają w interesie publicznym.\nNie przynoszą zysków.\nNastępna strona Podsystemy wsparcia – gospodarcze


Spawanie tigiem krok po kroku – Propertylook\n1 kwietnia 20212 kwietnia 2021\n0 Udostępnień 414wyświetleń\nSpawanie metodą TIG to technologia, która stwarza wiele możliwości łączenia najróżniejszych metali, zapewniająca jednocześnie, wysoką estetykę wykończenia. To także jedna z najchętniej wybieranych metod spawania, zwłaszcza wśród początkujących ponieważ, aby uzyskać dobrej jakości spaw, wystarczy odrobina umiejętności i wprawy. W artykule podpowiadamy jak krok po kroku spawać tigiem, aby uzyskać jak najlepsze efekty. Z odpowiednim sprzętem to prostsze niż się wydaje.\nZalety spawania tigiem\nNa początek odrobina teorii. Spawanie tigiem, najprościej mówiąc, to metoda spawania nietopliwą elektrodą wolframową w osłonie gazów obojętnych, takich jak argon, hel lub ich mieszanki. Jest to metoda bardzo uniwersalna, ponieważ pozwala na łączenie niemal wszystkich metalów w najróżniejszych pozycjach. Ponadto, opcja ta umożliwia spawanie cienkich blach, nawet od 0,5 mm. Charakteryzuje się wysoką jakością i czystością spoiny, a także umożliwia spawającemu, łatwą kontrolę nad tzw. jeziorkiem spawalniczym, ilością ciepła i materiału dodatkowego. Ta metoda spawania jest dość łatwa do opanowania nawet dla osób początkujących.\nWady spawania tigiem\nChociaż trudno tu mówić o jakiś znacznych wadach, to warto wspomnieć, że metodę spawania tigiem, stosuje się głównie w przypadku spawania cienkich elementów. Charakteryzuje ją niewielka prędkość i mała wydajność, a jakość spoin zależy od umiejętności spawacza. Z czasem i przy odpowiednim sprzęcie z pewnością można dojść do perfekcji.\nSpawanie tigiem ma wiele zastosowań. Dzięki tej metodzie możemy uzyskać spoinę czystej i wysokiej jakości, ponieważ podczas procesu spawania nie wytrąca się żużel, który powoduje zanieczyszczenia spoiny. Ten rodzaj spawania, najczęściej stosuje się do łączenia stali nierdzewnej i innych stali wysokostopowych oraz takich materiałów jak: miedź, tytan, aluminium czy nikiel. Najczęściej, spawanie tigiem, wykorzystywane jest w przemyśle spożywczym, chemicznym, samochodowym, a także w lotnictwie, podczas spawania rur i cienkich blach.\nPhoto by saldahnae from Pixabay.com\nNiezależnie, czy spawanie odbywa się profesjonalnie czy na własne potrzeby, dobry sprzęt to podstawa. Wybór jest ogromny, w zależności od tego, w jakiej dziedzinie dana spawarka będzie pracowała. Inne kryteria będzie posiadała spawarka wykorzystywana w przemyśle na szeroką skalę, a inne używana w domowych warunkach. Spawarka, którą chcemy obsługiwać sami, powinna być przede wszystkim dedykowana do spawania stali czy aluminium. Spawarki TIG są najczęściej wybierane ze względu na łatwość obsługi. Podczas wyboru odpowiedniego sprzętu, należy zwrócić uwagę na wartość prądu, jaka będzie potrzebna do spawania i parametry materiału. Niemal każdy materiał posiada szacunkową wartość, która pozwala wstępnie określić potrzeby podczas wyboru właściwego modelu spawarki. Warto także zasięgnąć porady u profesjonalistów i znaleźć sklep, w którym przed zakupem otrzymamy niezbędne informacje i porady.\nPhoto by 加藤 俊 from Pixabay.com\nPrzygotowanie stanowiska. Właściwe przygotowanie to materiał, który będziemy spawać i spawarka TIG, czyli źródło prądu z układem sterowania oraz uchwyt TIG, a także gaz osłonowy i układ chłodzenia. Ponadto do tego należy dobrać topnik, zacisk oraz przewód masowy, który łączy spawany przedmiot ze źródłem prądu. Nie zapomnijmy także o środkach ochrony osobistej: osłonę twarzy i rękawice.\nPrzygotowanie elementu. Przed rozpoczęciem pracy należy odpowiednio przygotować materiał przeznaczony do spawania. Gwarancją dobrej jakości spawu jest oczyszczenie materiału z wszelkich zanieczyszczeń typu: rdza, farba czy smar. Najszybciej wykonamy tę pracę ręcznie ścierając zabrudzenia.\nUstawienie odpowiednich parametrów. Rodzaj prądu spawania oraz jego natężenie jest zależne od średnicy elektrody, a także rodzaju i grubości spawanego materiału dlatego przed rozpoczęciem pracy powinniśmy wszystkie te elementy sprawdzić i dostosować do siebie. Warto wiedzieć, że metoda TIG dzieli się na dwie opcje, w zależności od rodzaju i biegunowości prądu do spawania. Najczęściej stosowana jest ujemna biegunowość.\nSpawanie. Włączamy urządzenie a następnie pocieramy elektrodą o metalowe elementy spawane. W sposób “przerywany”, jedną ręką pchamy uchwyt spawalniczy, a drugą podajemy materiał spawalniczy, czyli pręt. Następnie pręt dosuwamy do jeziorka, które powstało w wyniku rozgrzania nieruchomą elektrodą, a następnie odsuwamy. Po odsunięciu pręta łuk jest przesuwany, pchany wzdłuż kierunku spawania.\nPost udostępniony przez Sebastian Krebs | Woodworker (@bastel.basti)\nPosiadając odpowiednie urządzenie i do spawania TIG i minimalne umiejętności można, w sposób nieograniczony, łączyć różne grupy materiałów takie jak: stale stopowe i niestopowe, aluminium wraz z jego stopami, stopy magnezu, stopy niklu oraz stopy tytanu.\nTagi:jak spawać tigiemspawanie tigiemspawanie tigiem aluminiumspawanie tigiem krok po kroku\nJak wykończyć mieszkanie od dewelopera?\nKonserwacja Techniczna Budynków. Co to takiego i na czym polega?


Pierwsze Warszawskie Targi Książki Artystycznej\nUtworzono: środa, 02, grudzień 2015 15:40\n27 listopada pracownik Biblioteki uczestniczył w pierwszych Warszawskich Targach Książki Artystycznej. Wydarzenie miało miejsce w Muzeum Sztuki Nowoczesnej, ulica Pańska 3, pawilon po sklepie meblowym „Emilia”. Organizatorem była księgarnia artystyczna Bookoff oraz platforma polskiego projektowania drukowanego Print Control.\nWydarzenie to zgromadziło ponad 50 wydawców z Europy i USA. W ciągu trzech dni targi odwiedziło ponad 6000 osób, zorganizowano 12 spotkań z artystami, wydawcami oraz panele dyskusyjne i 5 warsztatów dla dzieci. W programie targów znalazły się także dwie wystawy – wystawa Fotograficzna Publikacja Roku 2015 oraz wystawa Print Control No. 4 poświęcona najlepszym polskim projektom drukowanym mijającego roku.\nNa targach można było znaleźć książki dotyczące różnych dziedzin sztuki, takich jak: rzeźba, architektura, fotografia, design, moda, a także wydawane w niewielkich nakładach artbooki i fotobooki. Swoje miejsce znalazły tu także książki kulinarne. Publikacje zaprezentowały polskie galerie sztuki, muzea, niezależne wydawnictwa, które współpracują z uznanymi artystami oraz wielokrotnie nagradzane wydawnictwa z różnych krajów.


Utwór (ostatnia modyfikacja: 2017-07-09 18:50)\nBóg w Trójcy świętej sprawił to w niebie, —\nAby grzesznika przyjął do Siebie —\nKtóry go przez grzech porzucił, —\nChce by się do niego wrócił, —\nBóg Ojciec, Syna z łona swojego, —\nZsyła na okup człeka grzesznego. —\nTak Bóg Syn, Jezus najmilszy, —\nIdzie na świat, nie kto inszy, —\nZstępuje poseł z nieba górnego, —\nJako pociecha ludu swojego. —\nBóg Ojciec swą wszechmocnością. —\nI Duch święty swą mądrością, —\nPasterze, którzy straż trzody mieli, —\nŚwiatłość na niebie wielką ujrzeli —\nAnioł się im okazuje, —\nDo Betlejem rozkazuje, —\nGdy przybieżeli, Dziecię we żłobie —\nUbogo leży w ludzkiej osobie. —\nPadli przed Niem na kolana, —\nPowitali swego Pana —\nPanna się cieszy, Dziecię całuje, —\nNiewczasu Jego sercem żałuje, —\nMówiąc: Synu mój kochany, —\nZ dawna na świat pożądany, —\nKrólowie dary oddają swoje, —\nPrzyjmijże Dziecię, wszystko to Twoje. —\nPierwszy Mu oddaje złoto, —\nMówiąc, że już nie dbam o to, —\nBo Cię miłuję.\nDragi kadzidło stawia przed Pana, —\nZnaj Stwórcę twego duszo kochana. —\nTrzeci mirrę ofiarował, —\nKażdy co miał to darował —\nA my grzesznicy w grzechach ospali, —\nTrzeba żebyśmy pokłon oddali. —\nBoć on nam odpuści grzechy, —\nDa z sobą zażyć pociechy, —\nNa wieki wieczne. \n Śpiewnik kościelny katolicki : czyli największy podręcznik dla ludu i organistów w kościołach katolickich, s. 26, 27. Publikacja nie zawiera informacji na temat autora tekstu i muzyki utworu.


4b 4c - prace plastyczne z kół i okręgów\n4b 4c - prace plastyczne z kół i okręgów: Galeria\n2a - wiosna na łące\n2a - wiosna na łące: Galeria\n2a - W zieleni łąka majowa\nTen dzień był wyjątkowy. Wybraliśmy się do pobliskiego parku. Pod lupą oglądaliśmy rośliny i owady. Z mniszka lekarskiego zrobiliśmy piękne bukiety.\n2a - W zieleni łąka majowa: Galeria\n1b - U nas już drzewa zakwitły. Czy będą owoce?\n1b - U nas już drzewa zakwitły. Czy będą owoce?: Galeria\n3b - lekcje metodą stacji\n6 maja klasa 3B omawiała lekturę "O psie, który jeździł koleją" Romana Pisarskiego. Po napisaniu przez uczniów testu sprawdzającego wiadomości, klasa 3B przeszła do omawiania lektury. Były to niezwykłe lekcje prowadzone metodą stacji. Uczniowie podzieleni na 4 osobowe grupy, mieli rozwiązywać zadania w każdej stacji nawiązujące do przeczytanej lektury. W stacjach były zadania takie jak: uzupełnienie tekstu, krzyżówka, numerowanie planu wydarzeń, opis Włoch oraz mapa z miastami, do których podróżował pies Lampo - główny bohater lektury. Drużyna, która jak najszybciej rozwiązała wszystkie karty z zadaniami oraz miała najmniej błędów otrzymała nagrody dla wszystkich członków zespołu. Lekcja metodą stacji miała na celu uatrakcyjnić lekcję poprzez współpracę uczniów w małych grupach, wspólne rozwiązywanie zadań, które miały przeróżną formę. Uczniowie byli bardzo zaangażowani w te lekcje i przydzielone im zadania. Podsumowaniem omówionej lektury były prace plastyczne wykonane przez klasę dowolną techniką - temat prac: "Rysujemy najciekawszy fragment z lektury "O psie, który jeździł koleją.\n3b - lekcje metodą stacji: Galeria


PSX Extreme 190 premiera książki, polska data wydania\nDataPremiery.pl » Książki » Czasopisma » PSX Extreme 190\nPSX Extreme 190\nPSX Extreme to lider branży gier wideo. Czasopismo powstało w 1997 roku i od tego czasu bez przerwy ukazuje się na krajowym rynku. Magazyn skierowany jest głównie do posiadaczy konsol. Co miesiąc gracze otrzymują rzetelne informacje ze świata gier (zapowiedzi, recenzje), a także liczne artykuły publicystyczne.\nMiesięcznik ma stałe grono czytelników, dzięki czemu utrzymuje wysoką pozycję w segmencie pism przeznaczonych dla fanów gier wideo. Pismo posiada swoje forum (psxextreme.info) oraz stronę (ppe.pl).\nKiedy premiera PSX Extreme 190? Kiedy wychodzi PSX Extreme 190?\nData wydania książki zaplanowana została na 06.06.2013. Nowa książka PSX Extreme to główny temat tego artykułu i tej podstrony. U nas znajdziesz fragmenty tego utworu literackiego. Pooglądaj zwiastun i przeczytaj naszą zapowiedź. Znajdziesz tutaj również galerię zdjęć, zwiastuny, trailery, klipy wideo, nasze recenzje oraz oceny, dzięki czemu poznasz interesujące nowości oraz zapowiedzi, a także wszystkie nadchodzące premiery 2013 roku.\nZobacz również: Premiera Monika Rzepiela - Słowiańskie siedlisko. Dar Rzepki | Kiedy wychodzi Beyond Good & Evil 2? | Doda - [New Album]\nNowa książka PSX Extreme 190 data premiery\n6 czerwca 2013, czwartek


» Classic Shorts Black- klasyczne , czarne szorty lycra\nClassic Shorts to klasyczne szorty w kolorze czarnym, wykonane z lekko nabłyszczanej lycry. Krój standardowych damskich fig oraz stan regular przed pępek. Szorty Classic Black posiadają marszczenie typu push-up na tylnej stronie, które dodatkowo podkreśla pośladki. Na przedniej stronie szortów znajduje się metka z logo marki wykonana z eko-skóry. Model posiada dodatkową gumę, która podtrzymuje materiał w talii, zaś wewnątrz na przedniej stronie znajduje się dodatkowa warstwa materiału.


Aranżacja wnętrz, dobry projektant, architekt wnętrz, architekci, projektowanie architektury, projektowanie wnętrz mieszkalnych, pracownia architektoniczna Kielce - Oko Architekci\nOko Architekci - Projektowanie wnętrz i architektury\nWitamy serdecznie na stronie pracowni architektonicznej Oko Architekci. Chcielibyśmy zapewnić, że trafiliście we właściwe miejsce, jeśli poszukujecie dobrego projektanta wnętrz, a także architektury. Zachęcamy do sprawdzenia, co możemy Wam zaoferować.\nZajmujemy się zarówno projektowaniem wnętrz mieszkalnych, biurowych, jak i użytkowych. Oprócz tego projektujemy także architekturę - domy, obiekty biurowe, usługowo-handlowe. Zajmujemy się również całym procesem inwestycyjnym, począwszy od koncepcji, poprzez projekty budowlano-wykonawcze, aż po pozwolenia na budowę. Dysponujemy specjalistyczną wiedzą, a także zdobywanym przez wiele lat doświadczeniem.\nMożecie zobaczyć tutaj przykłady naszej pracowni architektonicznej Oko Architekci. Zapoznacie się również z dotychczasowymi realizacjami, charakterystyką najpopularniejszych stylów aranżacji wnętrz oraz wybrać dla siebie dostosowany do konkretnych potrzeb pakiet usług.\nW razie wszelkich pytań, zachęcamy do kontaktu. Pracujemy nie tylko w Kielcach, czyli mieście, gdzie znajduje się nasza siedziba, lecz możemy dojechać w ustalone miejsce w całym kraju. Zachęcamy do zapoznania się z naszą ofertą, jeśli poszukujecie dobrego architekta i projektanta wnętrz mieszkalnych, użytkowych, a także architektury.\nPlac Wolności 4/9 (w głębi podwórka), 25-367 Kielce | +48 516 199 530


Porozmawiają o obcokrajowcach w biznesie\nPrzedstawiciele największych korporacji spotkają się we Wrocławiu, aby dyskutować o międzynarodowym środowisku w biznesie. Ogólnopolska inicjatywa Working Together będzie miała finał właśnie w stolicy Dolnego Śląska już 21 października\nZwiązek Liderów Sektora Usług Biznesowych (ABSL) szacuje, że liczba obcokrajowców pracujących w centrach usług w skali całego kraju to co najmniej 35 tys. osób, czyli około 10 proc. Według danych ABSL 90 proc. centrów usług dla biznesu działających w Polsce zatrudnia pracowników z zagranicy. Te osoby pochodzą z ponad 50 krajów świata. W branży usług biznesowych w Polsce najliczniejsze grupy stanowią Ukraińcy, Włosi, Hiszpanie i Hindusi. Zatrudnienie znajduje także spora grupa Niemców, Francuzów, Brytyjczyków i Białorusinów.\nAby przyjrzeć się wartości międzynarodowego środowiska dla firm i samych pracowników, ABSL organizuje w październiku ogólnopolską inicjatywę Working Together, w którą zaangażowane są największe firmy z sektora usług biznesowych działające w Polsce. Zdaniem organizatorów wielonarodowość jest jedną z najbardziej charakterystycznych cech tego sektora, widoczną w szczególności w największych ośrodkach usług biznesowych w kraju. Jednym z takich ośrodków jest Wrocław, gdzie Working Together będzie miało finał 21 października.\n– Osoby z różnych krajów, z różnymi doświadczeniami kulturowymi tworzą międzynarodowe zespoły, współpracujące sprawnie i skutecznie – twierdzi Katarzyna Józefowicz, dyrektor zarządzający Credit Suisse Wrocław i prezes zarządu Credit Suisse (Poland) sp. z o. o.. - W Credit Suisse wspieramy pracowników z zagranicy, pomagamy im odnaleźć się w Polsce i we Wrocławiu. Celem poniedziałkowego spotkania jest wymiana doświadczeń oraz analiza obecnej sytuacji w środowisku korporacyjnym i przy udziale miasta Wrocław.\nWartość obcokrajowców w biznesie zna Magdalena Śnieżek, regional manager CitySpace, gdzie działa kilka międzynarodowych firm, głównie z sektora IT.\n– Pracownicy z zagranicy mają duże umiejętności, a ich kompetencje, wiedza i doświadczenie wspierają rozwój firm działających w naszym kraju – mówi Magdalena Śnieżek. - Są siłą zarówno doświadczonych gigantów, jak i mniejszych przedsiębiorstw oraz start-upów, które znalazły u nas miejsce i prężnie rozwijają działalność. Zbliżająca się debata zapowiada się bardzo ciekawie.


Jesteśmy zespołem wykwalifikowanych psychoterapeutów i psychologów, oferujących kompleksową opiekę w temacie zdrowia psychicznego. Dobieramy najlepszą dla klienta formę terapii, w oparciu o wywiad, obserwację i nasze ogromne doświadczenie w zawodzie. Niesiemy wsparcie, które, umożliwia poprawę samopoczucia klienta oraz jego samodzielność w rozwiązywaniu problemów.\nPodejście poznawczo-behawioralne to jedno z najlepiej przebadanych i cieszących się największą skutecznością podejść terapeutycznych w historii psychoterapii. Jej skuteczność potwierdza duża ilość badań klinicznych. Terapia poznawczo-behawioralna pochodzi z behawioryzmu, kierunku psychologicznego, zgodnie z którym nasze zaburzenia wynikają z wyuczonych reakcji na określone bodźce, a nieuświadomionych procesów psychicznych i zjawisk nie bierze się pod uwagę. Psychoterapeuta pomaga „rozłożyć” problematyczną sytuacje na podstawowe elementy. Ich zrozumienie pozwala je zmienić, co z kolei przekształca nasze odczucia uwalniając od problemów. Terapia poznawczo-behawioralna jest formą terapii opartą na zmianie nieadaptacyjnych sądów na temat rzeczywistości. Pozwala rozwinąć samoświadomość klienta, oraz uświadamia wzajemność wpływu myśli, zachowania i emocji, co z kolei rozwija poczucie kontroli nad własnym życiem.\nTerapia poznawczo-behawioralna jest bardzo skuteczna w leczeniu depresji, nerwicy, lęków napadowych, fobii, bulimii, nerwicy natręctw, stresu pourazowego, depresji okołoporodowej oraz schizofrenii. Nasza oferta zawiera wiele form psychoterapii (indywidualna, grupowa, dla par) oraz konsultacje z psychologiem sportu i logopedą. Proponujemy naszym pacjentom również liczne szkolenia i warsztaty wspierające rozwój osobisty oraz dołączenie do klubu aktywnej mamy, który ma na celu rozpowszechnianie idei świadomego macierzyństwa, przepełnionego radością i spokojem. Oferujemy również możliwość przeprowadzenia diagnozy psychologicznej, która skupiona jest na określeniu problemu klienta poprzez wykorzystywanie odpowiednich narzędzi psychologicznych. Terapia poznawczo-behawioralna jest dla wszystkich, którzy są chętni do pracy nad sobą, aby uzyskać rzeczywista zmianę.\nStrona www: http://ctpb.szczecin.pl/\nTelefon: 786 984 094\nUlica: Kaszubska 57\nTagi ogłoszenia: psycholog psychoterapeuta szczecin psychoterapia centrum terapii terapia poznawczo-behawioralna


CZAPKA WOJSKOWA BW rozm.59- ZAWSZE WARTO!!!!\nCZAPKA WOJSKOWA BW rozm.60- ZAWSZE WARTO!!!!\nSPODNIE WOJSKOWE BW flecktarn NR.11 WARTO !!!!!\nCZAPKA NVA NIEMCY NOWA 59\nCZAPKA NVA NIEMCY NOWA 59 DO TYCH CZAPEK POSIADAMY MUNDURY NA INNYCH AUKCJACH TEL 515[zasłonięte]714 Dodano 2[zasłonięte]011-12 12:31 numer konta 41 1240 [zasłonięte] 3[zasłonięte]8421110 [zasłonięte] 357899 Agnieszka Gibzińska Gibson-Militaria\nSpodnie BW flecktarn (1) + pasek GRATIS!\nOryginalne spodnie - bojówki BUNDESWEHRY w kamuflażu FLECKTARN rozmiar 1 (165-175/80) Dodatkowo oryginalny parciany pasek do tych spodni GRATIS !!! Super solidny produkt prosto z wojska. Spodnie są oryginlane, pochodzą z demobilu (używane). Są…\nHURT - spodnie BW FLECKTARN 10 szt - I gatunek MIX\nWyjątkowa oferta - wyprzedaż magazynowa! 10 par oryginalnych spodni BUNDESWEHRY w kamuflażu FLECKTARN różne rozmiary - MIX - tylko pierwszy gatunek !!! Wyjątkowa oferta hurtowa - pakiet 10 sztuk oryginalnych spodni BUNDESWEHRY, wszystko sprawd…\nBryczesy DDR g52-0\nBryczesy wojskowe DDR rozmiar g52-0 stan magazynowy( NOWE) , wymiary pas/obwód 82 , dł. całkowita bryczesów 96cm możliwość regulacji pasa od środka za pomocą gumki i guzika pokazane na fotce( nie wszystkie bryczesy posiadają tą regulację ) .Kolor sza…\nKurtka BW flecktarn (2) - TOTALNA WYPRZEDAŻ III\nOryginalna kurtka (parka) BUNDESWEHRY w kamuflażu FLECKTARN rozmiar 2 (165-175/95) KUPUJĄC 3 SZTUKI DOSTAJESZ CZWARTĄ KURTKĘ GRATIS !!! Super solidny produkt prosto z wojska. Kurtki są oryginlane, pochodzą z demobilu (używane). Są wyprane, w stanie c…\nKurtka BW flecktarn (6) - TOTALNA WYPRZEDAŻ !!!\nOryginalna kurtka (parka) BUNDESWEHRY w kamuflażu FLECKTARN rozmiar 6 (175-185/90) KUPUJĄC 3 SZTUKI DOSTAJESZ CZWARTĄ KURTKĘ GRATIS !!! Super solidny produkt prosto z wojska. Kurtki są oryginalne, pochodzą z demobilu (używane). Są wyprane, w stanie c…\nKurtka BW flecktarn (8) - TOTALNA WYPRZEDAŻ !!!\nOryginalna kurtka (parka) BUNDESWEHRY w kamuflażu FLECKTARN rozmiar 8 (175-185/100) KUPUJĄC 3 SZTUKI DOSTAJESZ CZWARTĄ KURTKĘ GRATIS !!! Super solidny produkt prosto z wojska. Kurtki są oryginalne, pochodzą z demobilu (używane). Są wyprane, w stanie …\nKurtka BW flecktarn (12) - TOTALNA WYPRZEDAŻ !!!\nOryginalna kurtka (parka) BUNDESWEHRY w kamuflażu FLECKTARN rozmiar 12 (185-195/95) KUPUJĄC 3 SZTUKI DOSTAJESZ CZWARTĄ KURTKĘ GRATIS !!! Super solidny produkt prosto z wojska. Kurtki są oryginalne, pochodzą z demobilu (używane). Są wyprane, w stanie …\nWOJSKOWE SPODNIE PUSTYNNE BUNDESWEHR R2 CEROWANE\nORYGINALNE SPODNIE WOJSKOWE W KAMUFLAŻU PUSTYNNYM UŻYWANE, STAN: CEROWANE ROZMIAR 2 zgodnie z metką zalecane dla osób o wymiarach: 165-175 / 80-85 (WZROST / PAS ) Opis spodni: * wyjątkowo trwały materiał * kamuflaż PUSTYNNY * zapinane na zamek…\nWOJSKOWE SPODNIE PUSTYNNE BUNDESWEHR R2 SPRANE\nORYGINALNE SPODNIE WOJSKOWE W KAMUFLAŻU PUSTYNNYM UŻYWANE, STAN: SPRANE ROZMIAR 2 zgodnie z metką zalecane dla osób o wymiarach: 165-175 / 80-85 (WZROST / PAS ) Opis spodni: * wyjątkowo trwały materiał * kamuflaż PUSTYNNY * zapinane na zamek b…\nBUNDESWEHR KOMBINEZON KONTRAKTOWY R4 PLAMY\nORYGINALNY KONTRAKTOWY KOMBINEZON WOJSKOWY BUNDESWEHR KOLOR: OLIWKOWY UŻYWANY, STAN: POPLAMIONY ROZMIAR 4 zgodnie z metką zalecany dla osób o wymiarach: 165-175 / 105 - 110 (WZROST / KLATKA) Opis kombinezonu: wyjątkowo trwały materiał zasuwany…\nBUNDESWEHR KOMBINEZON KONTRAKTOWY R12\nORYGINALNY KONTRAKTOWY KOMBINEZON WOJSKOWY BUNDESWEHR KOLOR: OLIWKOWY UŻYWANY, STAN DOBRY ROZMIAR 12 zgodnie z metką zalecany dla osób o wymiarach: 185-195 / 100 - 105 (WZROST / KLATKA) Opis kombinezonu: wyjątkowo trwały materiał zasuwany na z…\nCZAPKA ZIMOWA BUNDESWEHR FLECKTARN R - 57\nCZAPKA ZIMOWA " BUNDESWEHR FLECKTARN " ROZMIAR - 57 STAN UŻYWANA TEL 793 [zasłonięte] 939\nCZAPKA ZIMOWA BUNDESWEHR FLECKTARN R - 58\nCZAPKA ZIMOWA " BUNDESWEHR FLECKTARN " ROZMIAR - 58 STAN UŻYWANA TEL 793 [zasłonięte] 939\nCZAPKA ZIMOWA BUNDESWEHR FLECKTARN R - 60\nCZAPKA ZIMOWA " BUNDESWEHR FLECKTARN " ROZMIAR - 60 STAN UŻYWANA TEL 793 [zasłonięte] 939\nKALESONY BUNDESWEHR OLIWKOWE ROZMIAR 7\nORYGINALNE KALESONY " BUNDESWEHR " KOLOR OLIWKOWY W RÓŻNYCH ODCIENIACH 100% BAWEŁNA ROZMIAR 7 WYMIARY BEZ ROZCIĄGANIA PAS - 72 cm DŁUGOŚĆ CAŁKOWITA - 100 cm UŻYWANE STAN BARDZO DOBRY TEL 793 [zasłonięte] 939\nOCIEPLACZ/PODPINKA SPODNIE BW R: 52/54\nOCIEPLACZ/PODPINKA POD SPODNIE BUNDESWEHR BW - DEMOBIL ROZMIAR: 52/54 OBWÓD W PASIE MAX: 108 CM DŁUGOŚĆ CAŁKOWITA: 102 CM Ocieplacz/podpinka pod spodnie. Idealne do goretexu BW. Charakteryzują się wysoką jakością wykonania. Jest ciepły i dosko…


Szkoły psyhoanalizy – Wikipedja, wolna encyklopedia\nW pierwszym żędzie: Sigmund Freud, Granville Stanley Hall, Carl Gustav Jung; z tyłu: Abraham Brill, Ernest Jones, Sandor Ferenczi (1909)\nSzkoły psyhoanalizy – zbiur teorii stwożonyh pżez licznyh badaczy, kturyh wspulną cehą jest odwoływanie się do fundamentalnyh założeń psyhoanalizy. Od czasu stwożenia pżez Zygmunta Freuda psyhoanaliza znacznie się rozwinęła. Obok nurtu klasycznego, stwożonyh zostało wiele innyh nurtuw teoretycznyh i praktycznyh. Część z nih zalicza się, mimo pewnyh rużnic, do psyhoanalizy. Inne na tyle mocno rużnią się od psyhoanalizy, że nie są zaliczane do grupy teorii psyhoanalitycznyh (np. neopsyhoanaliza).\n1 Szkoły psyhoanalityczne\n1.2 Szkoła francuska psyhoanalizy\n1.3 Szkoła angielska psyhoanalizy\n1.4 Szkoła amerykańska psyhoanalizy\n2 Inne szkoły psyhodynamiczne\n2.2 Psyhologia analityczna\n2.3 Psyhologia indywidualna\nSzkoły psyhoanalityczne[edytuj | edytuj kod]\nFreudyzm[edytuj | edytuj kod]\nOrtodoksyjna psyhoanaliza, szkoła wiedeńska psyhoanalizy, psyhoanaliza klasyczna.\nKlasyczna psyhoanaliza stwożona pżez Zygmunta Freuda zwraca uwagę pżede wszystkim na rozwuj psyhoseksualny. Pżyjemność, ktura w węższym znaczeniu odnosi się do tego co seksualne, zostaje w toku rozwoju ograniczona pżez żeczywistość.\nW miarę rozwoju człowiek musi zrezygnować z pżyjemności i zaangażować się w życie w żeczywistości, w życie społeczne. Jednym z podstawowyh terminuw, ktury odrużnia klasyczną wersję psyhoanalizy od innyh szkuł jest kompleks Edypa. W kompleksie tym skupiają się emocje skierowane do matki i do ojca (trujkąt edypalny). Tylko prawidłowe rozwiązanie tego kompleksu umożliwia normalną (tzn. nie- perwersyjną) seksualność, podpożądkowaną prawom społecznym.\nOsobny artykuł: teoria psyhoanalizy.\nSzkoła francuska psyhoanalizy[edytuj | edytuj kod]\nKierunek stwożony pżez Jacques'a Lacana wzbogacił ortodoksyjną psyhoanalizę o osiągnięcia lingwistyki. Stwożony została w Paryżu w latah pięćdziesiątyh XX w. Szkoła francuska czerpie z filozofii egzystencjalizmu, fenomenologii i filozofii Hegla.\nJacques Lacan swoją secesję z Międzynarodowym Toważystwem Psyhoanalitycznym pżeprowadził pod hasłem powrotu do Freuda. Odcinał się od amerykańskiej i angielskiej odmiany psyhoanalizy zwanej psyhologią ego, ktura skupiała się pżede wszystkim na wzmacnianiu funkcji ego i pżystosowaniu ego do warunkuw zewnętżnyh. Lacan stwierdził, że ego nie istnieje, jest złudzeniem, z kturym podmiot się identyfikuje. Identyfikacja ta ma miejsce w tzw. fazie lustra. Wuwczas małe dziecko, kture czuje się zbiorem niezorganizowanyh części, widząc swoje odbicie w lustże identyfikuje się z nim. Sądzi, że to odbicie to „ja”. W efekcie tego istnieje głębokie rozdarcie między podmiotem a ego.\nW swojej teorii Lacan wprowadził tży rejestry: symboliczne, wyobrażeniowe, realne\nSzkoła angielska psyhoanalizy[edytuj | edytuj kod]\nSkładają się na nią teorie stwożone pżez dwie wielkie osobowości: Annę Freud - curkę Zygmunta Freuda oraz Melanie Klein. Z uwagi na rużnice między tymi podejściami pżez długi czas realna była groźba rozłamu w Brytyjskim Toważystwie Psyhoanalitycznym.\nW swojej pracy podkreślała wagę wewnętżnyh relacji z wyfantazjowanymi postaciami określanyh jako relacja z obiektem. Te relacje wymagają stwożenia specyficznego rodzaju mehanizmuw obronnyh. Konstelację popęduw relacji z obiektem i mehanizmuw obronnyh Melanie Klein nazwała pozycją. Wyrużniła pozycje:\nPozycja tym rużni się od fazy (w ujęciu freudowskim), że w pewien sposub istnieje pżez całe życie jednostki, nie pżemija. Klein uważała, że ego istnieje od początku życia jednostki. Wprowadzone pżez nią modyfikacje tehniki analitycznej umożliwiły terapię głębiej zabużonyh pacjentuw (psyhotycznyh, depresyjnyh), ktuży byli pomijani pżez szkołę ortodoksyjną.\nAnna Freud w swojej pracy zmodyfikowała tehnikę analityczną tak, aby można było prowadzić analizę dzieci. W pżeciwieństwie do pogląduw Zygmunta Freuda – swojego ojca – pżyczyn objawuw nerwicowyh upatrywała nie tylko w fantazjah, ale także w aktualnej i pżeszłej sytuacji dziecka. W zakresie rozwoju dziecka wprowadziła pojęcie linii rozwojowej, kture znaczeniowo jest szersze do freudowskiej koncepcji rozwoju psyhoseksualnego. W swojej interpretacji aparatu psyhicznego pżeniosła środek ciężkości na II teorię topograficzną Freuda, prubując zawżeć w niej także I teorię topograficzną.\nSzkoła amerykańska psyhoanalizy[edytuj | edytuj kod]\nInne szkoły psyhodynamiczne[edytuj | edytuj kod]\nNeopsyhoanaliza[edytuj | edytuj kod]\nAutoży zaliczani do nurtu neopsyhoanalizy, odeszli od koncepcji Freuda. Krytykowali go za nadawanie zbyt dużego znaczenia biologii, popędom i pżeżyciom z okresu dzieciństwa. Postulowali tezę, iż głuwną pżyczynę zabużeń nerwicowyh i psyhotycznyh stanowią aktualne wpływy kulturowo-środowiskowe, stosunki interpersonalne i komunikacja między ludźmi. Według nih leczenie w psyhoterapii, poza analizowaniem, badaniem nieświadomości czy reakcji pżeniesieniowyh pacjenta, opiera się też na relacji terapeutycznej polegającej na wzajemnej empatii. W ten sposub podczas psyhoterapii pacjent uczy się nawiązywania i utżymywania nowyh, lepszyh kontaktuw z ludźmi.\nW swojej pracy Karen Horney interpretuje siły pżyczyniające się do powstania nerwicy. Podobnie jak Freud stwierdziła, że pżyczyną nerwicy są nierozwiązane wewnętżne konflikty. Siłą napędową tyh konfliktuw są popędy, kture, zupełnie inaczej niż w koncepcji Freuda, są siłą specyficzną dla neurotykuw. Rodzą się one z poczucia wyizolowania, bezradności, strahu, wrogości. Ih celem jest zdobycie poczucia bezpieczeństwa. Cehą harakterystyczną i pżyczyną nerwicy jest neurotyczna struktura harakteru, nerwica harakteru. W tym ujęciu harakter składa się ze spżecznyh (a więc konfliktowyh, wzajemnie się wykluczającyh) tendencji, kture neurotyk prubuje pogodzić, hoć jest to całkowicie niemożliwe.\nErih Fromm i jego następcy rozwinęli teorię Freuda o dokładne zbadanie wpływu jaki wywiera istnienie podświadomości na kulturę oraz określenie jak ukryte, "zakodowane w symbole", treści kulturowe wpływają na świadomość i podświadomość poszczegulnyh ludzi. Według tego nurtu, w odrużnieniu od Freudyzmu, oddziaływania te mają harakter dwukierunkowy. Z jednej strony popędy są sublimowane w formie wytworuw kultury, a z drugiej - kultura ma silny wpływ na zawartość ludzkiej podświadomości. Psyhoanaliza kulturowa rozszeżyła formy terapii na terapię popżez twożenie i poddawanie się wpływowi sztuki. W ramah tej szkoły rozwinięto muzykoterapię, religioterapię i dziecięcą terapię specjalnie pisanymi bajkami.\nWedług tego autora osobowość buduje się w oparciu o względnie trwałe, powtażające się relacje interpersonalne i tylko w tym kontekście może być rozpatrywana. Daną osobę można rozpatrywać jedynie uwzględniając jej pole społeczne. Stąd badanie i terapia mogą polegać jedynie na obserwacji i zmianie relacji interpersonalnyh danej osoby. Wspomniane relacje (a pżede wszystkim relacja z matką) pżyczyniają się do powstawania jaźni (dobre i złe 'ja'). Na tej kanwie kształtuje się także selektywność spostżegania zdażeń co w efekcie pełni rolę mehanizmu obronnego.\nPsyhologia analityczna[edytuj | edytuj kod]\nCarl Gustav Jung w swojej koncepcji dokonał podziału psyhiki na sferę świadomą i podświadomą. Tę ostatnią podzielił na nieświadomość indywidualną (harakterystyczną dla jednostki) i nieświadomość zbiorową (na kturą składają się dziedziczone doświadczenia całego rodzaju ludzkiego). Składnikami nieświadomości zbiorowej są arhetypy - najbardziej pierwotne idee lub formy żeczy, podobne u wszystkih ludzi, związane z uniwersalnymi tematami. Niekture arhetypy są tak rozwinięte, że można je uważać za oddzielne systemy wewnątż psyhiki lub osobowości. Są to anima i animus, persona i cień. Jung proces rozwoju jaźni nazwał indywiduacją. Polega ona na stopniowym poszeżaniu pola świadomości o treści podświadomości. Jung wyrużnił dwa typy dystrybucji energii psyhicznej: na zewnątż (ekstrawersja) i ku wnętżu podmiotu (introwersja). Te dwa typy postaw wspułistnieją u każdego człowieka. Wyrużnił ponadto cztery funkcje psyhiczne: myślenie, czucie, intuicja, doznawanie. Występują one u człowieka wspulnie, pży czym jedna z nih jest dominująca.\nOsobny artykuł: Psyhologia analityczna (C.G. Jung).\nPsyhologia indywidualna[edytuj | edytuj kod]\nTwurca tej szkoły odżucił koncepcję libido. Uważał, że głuwnym motorem działania ludzi jest dążenie do mocy, jako forma kompensacji kompleksu niższości. Wspomniany kompleks powstaje we wczesnym dzieciństwie na podłożu poczucia słabości dziecka w stosunku do dorosłyh i do otoczenia. Sposoby kompensacji kompleksu niższości wpływają na kształtowanie się ceh harakteru człowieka, a niemożność kompensacji daje początek zabużeniom i horobom psyhicznym. Adler uważał też, że poczucie niższości jest czymś dobrym dla człowieka, bowiem jest to czynnik rozwoju jednostki. Można wyrużnić dwa cele życia. Pierwszy to poczucie wspulnoty (Gemeinshaftsgefūhl), ktury sprowadza się do rozwoju jednostki jak i ogułu w oparciu o poczucie empatii i identyfikację. Drugi to prywatna inteligencja (private Intelligenz), ktury sprowadza się do pżezwyciężania swojej niedoskonałości pżez zdobycie pżewagi nad innymi ludźmi. Sam Adler podkreślał pierwszy z celuw jako skuteczny środek walki z poczuciem mniejszej wartości.\n↑ Strelau Jan (red.): Psyhologia. Podręcznik akademicki. Jednostka w społeczeństwie i elementy psyhologii stosowanej. Warszawa: PWN, 2007, s. 769. ISBN 978-83-7489-084-7.\nTeorie osobowości - podejście psyhodynamiczne i humanistyczne. W: Jan Strelau (red.): Psyhologia. Podręcznik akademicki. Tom II. Psyhologia ogulna. Gdańska: GWP, 2000. ISBN 83-87957-05-4.\nL.A. Pervin, O.P. John: Osobowość- teoria i badania. Krakuw: Wydawnictwo Uniwersytetu Jagiellońskiego, 2002, s. 65-168. ISBN 83-233-1588-4.\nFazy rozwoju seksualnego\nTę stronę ostatnio edytowano 22 sie 2020, 16:30.


Czy mogę zostać pisarzem? #2 Vindis- część I — Steemit\nCzy mogę zostać pisarzem? #2 Vindis- część I\nOd wielu lat piszę różnego rodzaju teksty. Do tej pory wszystko szło do szuflady, czytało je zaledwie kilka osób. Wszystkie (choć były mi to bliskie osoby) zachęcały mnie bym kontynuował pisanie (co bardzo lubię). Chcę jednak, aby więcej osób mogło się wypowiedzieć na temat moich tekstów. Wiem, że czeka mnie jeszcze dużo pracy. Poniżej jedno z moich opowiadań. Będę bardzo wdzięczny za opinie w komentarzach! Pierwsze opowiadanie, jakie zamieściłem znajduję się tutaj: Karpie\nPrzysługa cz. I\nWiatr przyjemnie otulał jego twarz, cieple powietrze wprowadzało pozytywny nastrój. Oczy wpatrywały się w pobliskie drzewa i trawy, nie mogąc nacieszyć się ich widokiem. Niedaleko znajdował się staw, nad którym uwielbiał spędzać czas. Siedział na ławce, a tuż za jego plecami stała mała chatka ze zgrabnymi drzwiami i oknami, z komina leniwie unosił się dym. Raz po raz tą ciszę zakłócało rżenie konia, przypiętego do niewielkiego wozu.\n-Vindis, jesteś już gotowy? Powinniśmy już wyruszać, robi się późno.-Tak, jak zawsze czekam na Was, kochana. -Mógłbyś mi pomóc, skoro sam już wszystko zrobiłeś.\n-Przecież wiesz, że sama spakujesz nas najlepiej!\n-Zawsze tak mówisz. Przypilnuj chociaż dziecka.\nVindis i Sona byli małżeństwem od kilku lat, bardzo się kochali i mieli ze sobą dziecko – rocznego chłopca imieniem Drek.\nMężczyzna wziął małego potomka do siebie, by odciążyć nieco małżonkę w przygotowaniach do drogi. Drek był bardzo podobny do swego ojca, te same ciemne oczy, włosy, nawet uśmiech po nim odziedziczył. Młody tata nie mógł się doczekać, kiedy syn dorośnie i będzie mógł nauczyć go strzelania z łuku, walki mieczem i wszystkiego, czego mężczyzna w życiu powinien się nauczyć. Drek dopiero co zaczynał chodzić i Vindis, z obawy przed tym, że Mały może się przewrócić, wolał go trzymać u siebie na kolanach.\n- Wiesz, co, Drek? Jedziemy do rodziców mamy, czyli do Twojej babci i dziadka. Jestem pewien, że oszaleją na Twoim punkcie – powiedział Vindis do swego syna wiedząc, iż ten nie jest w stanie mu odpowiedzieć.\nMłodego tatę po raz kolejny zasypała lawina myśli. Rozmyślał nad tym, jaki jest szczęśliwy, nad tym, że wszystko ma. I w istocie rzeczy tak było; miał śliczną i mądrą żonę, zdrowe dziecko, dach nad głową, był wysoki i silny, co pozwalało na to by jego rodzina mogła czuć się przy nim bezpieczna. Słynął z nieprzeciętnych umiejętności posługiwania się mieczem i łukiem, choć tak naprawdę niewiele osób go znało, gdyż cała okolica była raczej mało zaludniona.\nWyruszyli w końcu w drogę, zostawiając swój dobytek za sobą.\n- Myślisz, że długo będziemy jechać?- spytała Sona.\n- Przed zmrokiem powinniśmy już jeść kolację u Twoich rodziców.\n- Już myślisz o kolacji, a dopiero co zjadłeś śniadanie– odpowiedziała zgryźliwie.\nVindis uśmiechnął się lekko pod nosem, wiedząc, że dziś i tak nie ma szans w potyczce na słowa ze swoją piękniejsza połówką. Ona też to musiała zauważyć, gdyż na jej twarzy również pojawił się uśmiech, który próbowała nieudolnie zakryć.\nNagle coś poruszyło się w zaroślach, może ze dwa metry od ścieżki, którą zmierzali. Oboje trochę się wystraszyli, więc Sona zatrzymała konia. Coś z krzaków zaczęło uciekać w głąb lasu. Po sekundzie pojawił się kolejny ruch, w tym samym miejscu i też zaczął uciekać w tę samą stronę.\n- Albo sarny.\n– odpowiedział Vindis\nGąszcz w tym miejscu był na tyle gęsty, że nie byli w stanie nic zobaczyć, poza ruchem krzewów i małych drzew.\n- Mógłbyś pójść zobaczyć? Byłabym spokojniejsza.\nMąż bez słowa zsiadł z wozu i z wyciągniętym mieczem poszedł w kierunku, gdzie zauważono ruch. Ostrze bez problemu poradziło sobie z zaroślami i po kilku sekundach, był już nad miejscem, w którym coś uprzednio dostrzegli. Spokojnie rozejrzał się, lecz nie zauważył nic poza norą zajęcy. Była trochę bardziej rozkopana, niż powinna, lecz nigdzie nie było śladów, ani wilka, ani lisa.\n- Pewnie nie jest już używana. – Pomyślał. W tym samym momencie coś zaczęło cicho piszczeć, a z nory wysunął się mały zajączek. Był już na tyle duży by móc uciekać, ale nie robił tego. Wyglądał na bardzo zmęczonego, zupełnie jakby wyjście z norki kosztowało go wiele siły. Vindis popatrzył na niego przez chwilę i stwierdził, że bezpieczniejszy będzie jednak w środku, po czym delikatnie wsunął go w głąb gniazda.\n- Niczego nie znalazłem- powiedział do swej żony, kiedy wrócił do wozu.\n- Było tam tylko gniazdo zajęcy.\n- Zające, zrobiłyby takie poruszenie wśród roślin?\n- Z pewnością nie. Na pewno były to dziki albo sarny, jak już wcześniej mówiliśmy.\nRuszyli dalej zapominając o całej sprawie. Mały Drek cały czas spał sobie w przygotowanym przez ojca łóżeczku, które znajdowało się zaraz za plecami Sony. Poprzez wysokie drzewa promienie słoneczne nie doskwierały tak bardzo, jak na otwartych terenach, jechało się więc całkiem przyjemnie. Młode małżeństwo umilało sobie drogę rozmową, gdyż tak czas szybciej płynął, a dodatkowo uwielbiali ze sobą dyskutować na różne tematy.\n- Strasznie zgłodniałam. Mógłbyś podać mi kanapkę?\n- Niedługo powinniśmy trafić na domek miejscowego leśniczego, który mieszka tutaj, ze swoją małżonką i dziećmi. Mam nadzieję, że pozwolą nam odpocząć chwilę u nich, i tam zjemy sobie spokojnie. Kto wie, może i poczęstują nas ciepłą herbatą?\nTaka propozycją przypadła Sonie zdecydowanie do gustu, co wyraziła serdecznym uśmiechem w stronę swojego męża.\n- Możesz potrzymać na chwilę lejce? – Spytała.\nVindis bez słowa spróbował je chwycić, lecz kiedy nachylił się, by to zrobić, Sona również się nachyliła i obdarzyła go gorącym pocałunkiem w sam środek policzka.\n- A to za co?- Zapytam wyraźnie zadowolony mężczyzna.\n- Za to, że jesteś, Vindis.- Odpowiedziała. A jej oczy wyraźnie migotały szczęściem.\n- Oho! Jesteśmy!\nNiedaleko zaczynał się zakręt, a zaraz przy nim stała mała chatka.\n- Podobna do naszej- stwierdziła Sona- chętnie odpocznę!\nZajechali pod domek i przypięli konia. Widać było, że niewiele wozów tutaj stacjonuje, gdyż trawa nie jest specjalnie wyjeżdżona. Młodzi zsiedli z wozu, i zabrali swą mała, śpiącą pociechę ze sobą. Vindis zapukał do drzwi. Nic się nie stało.\n- Spróbuj jeszcze raz, pewnie nieczęsto mają tu gości.\nZapukał jeszcze raz. Teraz usłyszeli ruch w środku i po kilku chwilach, ktoś lekko otworzyły się drzwi. Nie był to jednak ten sam mężczyzna, którego znał Vindis.\n- Dzień dobry. Mamy długą drogę za nami, a jeszcze sporo do przebycia. Czy mamy przyjemność z nowym leśniczym tego lasu?\n- Leśniczym… A tak tak.\nSona podejrzliwie spojrzała na Vindisa, po tym jak zachowanie mieszkańca tego domku wydało jej się dziwne. Leśniczy, także rozejrzał się uważnie. Dostrzegł konia, powóz i trzy osoby, w tym jedno małe dziecko, na rękach kobiety. Vindis po krótkim spojrzeniu na Sonę, ponownie zwrócił się do nieznajomego.\n- Kiedy byłem tu ostatnio, urzędował jeszcze inny leśniczy, którego znałem, tak więc pomyślałem, że moglibyśmy chwilę odpocząć przed dalszą drogą.\nMężczyzna otworzył szeroko drzwi i wpuścił przybyłych w swe progi. Chatka w środku, wyglądała równie dobrze, co na zewnątrz. Jedyne co rzucało się w oczy, to osobne pomieszczenie, które zdawało się być wypełnione po brzegi, jakimiś pakunkami: torby, worki, paczki – wszystko wypełnione różnymi przedmiotami. W jednym z naroży siedziała kobieta, która przygotowywała jedzenie. Pomimo dziwnego zapachu unoszącego się w powietrzu, przybyłym wzrósł apetyt. Kobieta w pewnym momencie odwróciła się i uśmiechnęła do przybyłych, lecz gdy dostrzegła dziecko w ramionach Sony jej uśmiech od razu znikł, odwróciła wzrok i nerwowo zaczęła kroić warzywa. Jej współlokator chyba to zauważył i szybko przemówił:\n- Tamten leśniczy nie pracuje tutaj już od jakiegoś czasu, zachorował, dlatego przysłano tutaj mnie, a ze mną i moją żonę. Proszę rozgośćcie się i czujcie jak u siebie.\nVindis wraz z żoną bardzo chętnie usiedli, a małego Derka, który wciąż spał położyli na łóżku właściciela.\n- Jestem Prod, a to jest Mal, moja żona.\nZasiedli do stołu. Mal przyniosła ciepłej herbaty i usiadła razem z nimi. Sona wyciągnęła kanapki, które wieźli sobą i podała swojemu mężowi.\n- Z daleka podróżujecie? – po raz pierwszy odezwała się żona leśniczego.\n- Pół dnia drogi na zachód stąd a zmierzamy na wschód do Kamiennej Niziny, gdzie mieszkają rodzice mojej żony.\n- Widzę miecz o twego boku. Pewnie dobrze walczysz? – Kontynuowała kobieta.\n- Dobrze, niedobrze…\n- Bardzo dobrze! – przerwała mu Sona- jest świetny! Szczerze mówiąc to właśnie tym jak walczy zaimponował mi, kiedy spotkałam go po raz pierwszy. Brał udział w turniejach rycerskich.\n- Dawno temu. – Odpowiedział zawstydzony Vindis. – no ale tak, kiedyś walka była dla mnie wielką pasją.\n- I podróżujecie tak z jednym małym mieczem przez świat? Nie obawiacie się dzikich zwierząt i rabusiów?\n- Na wozie, mam jeszcze większy oburęczny miecz i łuk, ale na szczęście rzadko jest ostatnio okazja do jego użycia.\nProd wydawał się intensywnie myśleć, widząc że Vindis i Sona to zauważyli odpowiedział:\n- Wybaczcie na chwilę, ale muszę się udać za potrzebą. - po czym wstał od stołu i otworzył drzwi. – Zaraz wracam.\n- Dużo macie pracy w lesie o tej porze roku? – zapytał Vindis.\n- Oj tak. Proda praktycznie cały czas nie ma w domu. Właściwie to macie szczęście, że dziś go spotkaliście. Zwykł całymi dniami przebywać w lesie.\n- Nie boisz się sama być w środku lasu? – odparła Sona.\n- A co może mi się tu stać, kochana? Praktycznie nikt tu nie zagląda, a niebezpiecznie jest tylko na zewnątrz… Tylko ta okropna nuda. Całymi dniami musze siedzieć w tym domu sama. Nigdzie wyjść nie sposób.\n- Jak to? W ogóle nie wychodzisz na zewnątrz?! – odrzekła zaskoczona dziewczyna.\n- Eh… No tak. – Odeszła od stołu i podeszła do okna. – Wilki. Ostatnimi czasy jest ich tutaj olbrzymia ilość, najgorsze jest to, że żyją w jaskini niedaleko stąd. Nie można nic z nimi zrobić. Prod nie jest na tyle zwinny i silny, by móc pokonać całe ich stado, lub przynajmniej je przepędzić. – powiedziała płaczliwym głosem Mal.\n- Nie płacz, na pewno jest z tego jakieś wyjście. – Pocieszała ją Sona.\n- Nic nie rozumiesz… Popatrzyła na Dreka. To one.\n- Nie rozumiem. - To one pożarły nam dziecko.\nSona pobladła i nie wiedząc co powiedzieć spojrzała na swego męża. Temu również zabrakło słów. Drzwi się otworzyły i wrócił w tym momencie Prod.\n- Już jestem.- wyglądał trochę na zaskoczonego widząc płaczącą żonę- co się stało? – Zapytał.\n- Powiedziałam im o wilkach z jaskini, które pożarły Menta.\n- Nie musiałaś obarczać tą wiadomością naszych gości.\n- Nic nie szkodzi. – odrzekła Sona. – to bardzo smutne.\n- Od dawna próbowałem się pozbyć tych bestii, ale jest ich zbyt dużo, a mnie brakuje umiejętności.\nVindis cały czas siedział słuchając rozmowy, ale nie odzywał się ani słowem. Sona od kilku chwil nie odrywała wzroku od swego męża.\n- Vindis. Vindis to może zrobić. – Wypaliła Sona.\n- Co?! – odpowiedział Vindis.\n- Nie, nie to zbyt niebezpieczne, nie możemy prosić Was o coś takiego. – Odrzekł Prod.\n- Ale nie możecie dłużej żyć w ten sposób! Twoja żona nie może wyjść na zewnątrz z powodu wilków. A co jeśli kiedyś pożrą i Ciebie? Zostawisz ją samą?\nNastała chwila milczenia. Przez kilkanaście sekund nikt się nie odzywał, a Prod z Mal byli odwróceni placami do swych gości. Ciszę przerwał Vindis:\n- Nie musisz… - próbował wtrącić Prod.\n- Muszę. Nie mogę pozwolić, byście żyli w wiecznym strachu. Nie potrafię odmówić wiedząc, że mogę Wam pomóc.\nProd i Mal jeszcze przez chwilę zachowywali ciszę.\n- Bylibyśmy dozgonnie wdzięczni.- skomentowała cicho żona leśnika.\n- Pokażesz mi, gdzie dokładnie żyją te wilki?- Zapytał Vindis Proda.\n- Jasne. - O nic się nie bój. Niedługo wrócę.- rzucił Vindis do swej żony.\nJesteście gotowi na ciąg dalszy opowiadania? Dajcie znać!\npolish pl-artykuly pl-fantasy pl-opowiadania\nAle mi psikusa zrobiłeś :D Wciągnąłem się w to opowiadanie, a gdy już zaczynała się akcja na poważnie rozkręcać, to je urwałeś :) No cóż, pozostaje tylko czekać na publikację kolejnej części.\nBardzo mi się podoba, to co piszesz. Zarówno przy tym opowiadaniu, jak i przy "Karpiach", bardzo łagodnie wprowadzasz czytelnika w wykreowany świat. Umiejętnie przedstawiasz bohaterów, opisujesz otoczenie, a dopiero później nakręcasz akcję. Nie rozpoczynasz od hitchcockowskiego "trzęsienia ziemi", a bardziej od delikatnego powiewu wiatru. Budujesz w ten sposób spokojny nastrój. Łatwo można się w niego wczuć i wyobrazić opisywany przez Ciebie świat, który wydawał mi się taki bliski rzeczywistości. Jednak nie wszystkim to początkowe wolne tempo może się spodobać. Ale wszystkim dogodzić się nie da :)\nJak najbardziej powinieneś pisać kolejne opowiadania. Ja postaram się czytać to co tutaj opublikujesz, bo sprawia mi to po prostu przyjemność. Z autopsji wiem jednak, że póki co na Steemit nie ma zbyt wielu osób, które mają ochotę na czytanie dłuższych opowiadań. Oby to się zmieniło jak najszybciej. Twój pomysł z dzieleniem dłuższych tekstów na części uważam za jak najbardziej trafiony. Wiele osób już na starcie może zrezygnować z czytania, gdy zobaczy, że na przeczytanie całego posta zejdzie mu kilkanaście minut.\nA i jeszcze rzuciły mi się w oczy drobne błędy:\nMłodego tatę po raz kolejny zasypała go lawina myśli.\n"go" jest tutaj zdecydowanie niepotrzebne.\nOdeszła od stołu i podeszła do okna. – Wiki.\nZgubiłeś literkę "l". I to w dość ważnym miejscu. Można by pomyśleć, że żona leśniczego obawia się jakiejś Wiktorii :D\nTo tyle ode mnie. Czekam zatem na dalszą część :)\nDziękuję bardzo za wskazanie błędów- już jest poprawiłem. Niestety muszę kopiować z PDF i dopiero potem bawić się w HTML w Steeemicie, dlatego czasem mogę coś zgubić (chociaż te błędy akurat nie z tego wynikały). Dziś planuję wrzucić drugą część Vindisa (ale obróbka tekstu do standardu Steemita trwa bardzo długo). Chcę to zrobić dziś, aby ci, którzy przeczytali pierwsza część nie zdążyli zapomnieć szczegółów zanim zabiorą są za część. Uwielbiam wtrącać z pozoru nieważne drobnostki gdzieś w tekstach wcześniejszych, które rzadko są przypadkowe, a wszystko ma układać się w jedną całość dopiero z biegiem pisanej historii :) Wszystko zależy od czytelnika, na co zwróci uwagę, gdzie staram się gubić jego trop, a gdzie naprowadzam go na prawdę :)


Debiut na wizaz.pl :) - Wizaz.pl\nDebiut na wizaz.pl :)\n2008-06-11, 19:09 #1\nWitaj wszystkie wizazanki Po raz pierwszy pokazuje tutaj swoje paznokcie ... Dopiero zaczynam przygode ze zdobieniem ale mam zamiar rozwijac swoje zainteresowanie Prosze zebyscie napisaly co zrobilam zle ;]\n2008-06-11, 19:21 #2\nDot.: Debiut na wizaz.pl :)\nwg mnie jest ok: french usmiechniety, skórek zalanych nie widzę ....\n2008-06-11, 19:24 #3\nmyślę, ze sam wzorek jest ładnie wykonany.\nuwagę zwróciłabym na skórki i to, co dzieje się dookoła paznokci. mam wrażenie, że skórki są nieco przerośnięte i potrzebują odgarnięcia. nie wiem czy dobrze widzę, ale są również przesuszone.\njeśli chodzi o kształt - na tym etapie (długości) cięzko jest go zmieniać. natomiast jak pazurki podrosną , piłowałabym na prostokąt (spiłowując lekko boczki), lub migdałki.\n2008-06-11, 21:50 #4\nFajny frenczyk !\nfrenchyk bardzo ładny delikatny...\n2008-06-12, 09:34 #6\nwitam na pazurkowm zapowiada się ciekawie , czekam na kolejne\n2008-06-12, 14:50 #7\nWitam nowy żółtodziobek\nNa początek pazurki bardzo ładne i wzorek słodziutki i frenchyk równy, uśmiechnięty i w ogóle ładnie\n2008-06-13, 18:13 #8\n2008-06-14, 14:36 #9\n2008-06-18, 12:53 #10\nPazurki są ładne, wzorek zresztą też, tylko ja bym dała mniej różowego ;p\n2008-06-18, 15:24 #11\nJestem za! Delikatnie, dziewczeco , elegancko


David De Gea przyznaje, że nie zamierza długo rozpamiętywać swojego błędu w pierwszym meczu Mistrzostw Świata.\nJuż drugiego dnia mundialu kibiców czekały wielkie emocje. Starcie Portugalczyków z Hiszpanami zapowiadało się jako jeden z największych hitów fazy grupowej i zupełnie nie zawiodło. Piłkarze sprezentowali widzom świetne widowisko z wieloma golami i zwrotami akcji. Jedna z bramek prawdopodobnie szczególnie zapadnie w pamięci bramkarzowi Manchesteru United.\nTuż przed końcem pierwszej połowy, przy stanie 1:1, Cristiano Ronaldo zdecydował się na strzał z dystansu. De Gea dobrze się ustawił, ale uderzenie było na tyle silne, że piłka ześlizgnęła się z rękawic golkipera i wpadła do siatki. Hiszpanom udało się odpowiednio zareagować po przerwie doprowadzając do stanu 3:2, lecz ostatecznie mecz zakończył się remisem. De Gea przyznał po meczu, że mimo błędu nie spodziewa się jednak utraty miejsca w składzie w następnych spotkaniach.\n- Jeśli przez jeden błąd wszyscy chcą zmieniać zawodnika... Jestem bardzo spokojny, gotowy na następny mecz. Pewnego dnia nie idzie ci najlepiej, a następnego znów jesteś bardzo dobry - przyznał bramkarz, cytowany przez „Mundo Deportivo”.\n- Przecież nikogo nie zabiłem. Takie rzeczy są całkiem normalne. Cieszę się ze wsparcia trenera i innych zawodników. Jestem szczęśliwy, nawet jeśli ten błąd wydawał się być poważny. Przed nami ważne mecze, dlatego wolę się na nich skupić.\nW kadrze Hiszpanii przed mundialem wybuchło spore zamieszanie. Federacje zdecydowała się na nagłe zwolnienie selekcjonera Julena Lopeteguiego, który, mimo iż niedawno przedłużył kontrakt, zdecydował się związać z Realem Madryt, nie informując o tym swojego aktualnego pracodawcy. Media obawiały się, że Hiszpanie będą teraz rozkojarzeni, ale De Gea jest przekonany, że nie ma tego złego, co by na dobre nie wyszło.\n- Lopetegui? Zespół jest teraz znacznie bardziej zjednoczony niż kiedykolwiek. Mieliśmy trudności, ale je przezwyciężyliśmy. Pokazaliśmy, że jesteśmy drużyną.\nTAGI: David De Gea Quintana Manchester United FC Anglia Hiszpania MŚ 2018 Mistrzostwa Świata


Ola oops!!!: Lubię być mamą międzynarodową.\nDzień matki obchodzę drugi raz. Chociaż... nie! Czwarty!!\nMam to wielkie szczęście, że we Francji i Polsce te daty się nie nakładają, więc mam podwójne święto. Inka fabrykuje prezenty z Nianią, inkowy tata nadrabia upominkami kupionymi. Jest miło. Nawet bardzo. Lubię być mamą międzynarodową.\nNa pewno byłabym tak samo szczęśliwą rodzicielką, wychowując swoje dziecko w Polsce, ale to, że rozmawiamy z Inką po polsku w kraju, w którym niewiele osób rozumie ten język, dodaje naszej córkowo-matkowej relacji pewnego czaru, wyjątkowości.\nW ogóle czarownie i wyjątkowo jest być mamą Inki. Uwielbiam pokazywać jej świat, cieszę się z każdego kroku, dokonania, wyzwania. Lubię tworzyć razem z nią nasze dwukulturowe, trójjęzyczne zwyczaje rodzinne. Lubię być mamą międzynarodową.\nLubię po prostu być mamą. Lubię też to, że będąc mamą nie przestałam być Olą. Mimo wszystkich zmian, które Inka wniosła w nasze życie, mam czas i energię na swoje pasje, marzenia, hobby.\nCzy można chcieć czegoś więcej? Lubię być mamą międzynarodową.\nLubię też być międzynarodową córką mojej Mamy, której składam najpiękniejsze międzynarodowe życzenia w dniu Jej święta.\nEtykiety: dwukulturowość, dziecko, międzynarodowość, rodzicielstwo, życie codzienne


Ocenmecz.eu dla kibiców piłki nożnej | Gadżetomania.pl\nJeśli jesteście kibicami piłki nożnej, a denerwują was już dyskusje na popularnych portalach, czy forach tematycznych, możecie spróbować rozwinąć swoje skrzydła na nowym portalu Ocenmecz.eu.\nSerwis jest dość przejrzyście podzielony na mecze lig hiszpańskiej, polskiej, angielskiej, niemieckiej i włoskiej, puchar UEFA, Ligę Mistrzów i eliminacje do Mistrzostw Świata 2010. Mamy wylistowane spotkania, które niedawno się odbyły, jak również i te, które będą miały miejsce w najbliższym czasie. Poza tym można znaleźć informacje o wydarzeniach, które mają miejsce w piłce nożnej, linkowane z działów sportowych z najpopularniejszych portali.\nOprócz oceniania meczów, mamy możliwość zamieszczania własnych komentarzy, jednakże wydaje mi się, że serwis został odpalony dosłownie przed chwilą, gdyż nie udało mi się znaleźć żadnej oceny, czy komentarza.\nPiłka nożna wydająca dźwięki (oby nie wuwuzeli...)\nCryEngine 3 na konsoli jak medium/high na PC Obniżka cen PS3 i konsola bez Blu-ray. Śmiechu warte! Zamontuj dysk SkyDrive w swoim systemie Zidentyfikuj swoje pliki StarCraft 2 przegrzewa komputery! Link zgwałcony wuwuzelą Nosferatu z dialogami i ostrą muzyką [zwiastun] Netflix z nową usługą? We Francji ruszyły testy kanału telewizji linearnej Sprawdź, czym zarazi cię twoja klawiatura Geekowski pin-up: dziewczyna kujona też może być sexy! Fallout: New Vegas pokrył się złotem Na wyspach w 2008 roku najlepiej sprzedawało się...


Zasiedlenie a zwolnienie z VAT - Blog księgowy inFakt.pl\nPiotr Juszczyk, 10 lutego 2018 Kategorie: Podatek VAT\nDostawa budynków, budowli lub ich części – zwolnienie z VAT\nPodstawowa stawka VAT obecnie wynosi 23%, jednak ustawa VAT przewiduje również kilka zwolnień z opodatkowania np. przy sprzedaży budynków, budowli lub ich części. Zgodnie z art. 43 ust 1 pkt 10 ustawy o VAT, zwalnia się od podatku VAT dostawę budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy:\nJednak co oznaczają słowa pierwsze zasiedlenie? Przyjrzyjmy się temu.\nDefinicja pierwszego zasiedlenia znajduje się w art. 2 pkt 14 ustawy VAT, z której wynika że pierwsze zasiedlenie to oddanie do użytkowania, w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu, pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi budynków, budowli lub ich części, po ich:\n2) ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.\nOddanie do użytkowania oznacza faktyczne (fizyczne) wydanie budynku lub jego części do użytkowania osobie trzeciej (podmiotowi trzeciemu). Co więcej, wydanie to musi zostać dokonane w ramach czynności podlegającej opodatkowaniu. Z oddaniem do użytkowania mamy do czynienia, gdy:\n1) wydamy nieruchomość w wyniku sprzedaży;\n2) wydamy lokal innej osobie na podstawie np. umowy najmu czy dzierżawy.\nSpółka X wybudowała w 2013 r. garaże, następnie od samego początku garaże były przedmiotem najmu. Obecnie (2018 r.) spółka X zamierza dokonać sprzedaży tych garaży. Zgodnie z przepisami, sprzedaż taka będzie podlegała zwolnieniu z VAT.\nKilkukrotne pierwsze zasiedlenie\nPierwsze zasiedlenie ma miejsce nie tylko w przypadku pierwszego wybudowania i wydania do użytkowania danego budynku czy też budowli, ale również po przeprowadzeniu istotnych prac ulepszeniowych. Czyli budynek lub budowla może być własnością podatnika przez okres kilku lat, następnie może być przedmiotem najmu, jednak w sytuacji, gdy podatnik dokona jego istotnej modernizacji, wówczas budynek lub budowla stają się znów towarami przed pierwszym zasiedleniem. Zgodnie z ustawą nakłady takie muszą wynieść co najmniej 30% wartości budynku lub budowli. Jednak z najnowszym orzecznictwem NSA i WSA w Warszawie w pierwszej kolejności należy zbadać, czy dokonane ulepszenie było istotne, a dopiero w drugiej kolejności czy przekroczyły 30% wartości początkowej budynku/budowli. Pytanie co oznacza formuła istotne? Próżno szukać w orzecznictwie wyjaśnienia istotne ulepszenie. Niewątpliwie takie podejście stanowi ogromy problem dla podatników. W związku z tym czy dane ulepszenie było istotne, czy też nie, pozostaje do oceny organu. Takie podejście może powodować ogromne problemy dla podatników, a ponadto obniża zaufanie do organów państwa.\nSpółka X wybudowała w 2013 r. garaże, następnie od samego początku garaże były przedmiotem najmu. W 2017 r. Spółka dokonała modernizacji garaży, a wartość tej inwestycji wyniosła 15% wartości początkowej. Obecnie (2018 r.) spółka X zamierza dokonać sprzedaży tych garaży. Zgodnie z literalnym brzmieniem przepisów taka sprzedaż podlega zwolnieniu z VAT. Jednak jeśli organ podatkowy uznałby, że poniesione nakłady miały istotny charakter, będziemy mieli do czynienia z ponownym zasiedleniem. W konsekwencji dana sprzedaż podlegałaby opodatkowaniu.\nPierwsze zasiedlenie – stanowisko TSUE oraz NSA\nTrybunał Sprawiedliwości w wyroku z 16 listopada 2017 r., (C-308/16) uznał, że:\n1. sprzedaż nieruchomości jest zwolniona z VAT także wtedy, gdy pierwszy właściciel budynku sam go używał na własne potrzeby przez co najmniej dwa lata; – takie podejście również zostało zaprezentowane przez NSA, a w konsekwencji organy podatkowe przyjmują stanowisko, iż przez pierwsze zasiedlenie należy rozumieć również, pierwsze zajęcie budynku lub używanie w tym także na potrzeby własnej działalności gospodarczej po wybudowaniu nieruchomości.\n2. jeden budynek może być pierwszy raz zasiedlony nawet kilkakrotnie – po każdym istotnym ulepszeniu. W ustawie o VAT zapisany jest jedynie warunek, że wydatki na ulepszenie muszą przekroczyć 30 proc. wartości początkowej. Nie ma mowy o tym, że zmiana czy też przebudowa ma być istotna.\nReasumując, przy ocenie czy ulepszenie budynku spełnia definicję pierwszego zasiedlenia, nie wystarczy ustalić czy nakłady na ten cel przekraczały 30% wartości początkowej budynku lub budowli. Przede wszystkim należy ustalić, czy zmiany były istotne. W związku z tym, że ustalenie takie może stanowić problem dla podatników, ustawa VAT powinna być w tym zakresie zaktualizowana i należy doprecyzować przepisy oraz definicje.\nbudowli lub ich części pierwsze zasiedlenie sprzedaż budynku sprzedaży budynków zwolnienie z VAT


Patrycja pająk - Najnowsze informacje - WP Teleshow\nPatrycja Pająk znika z show biznesu. Teraz jest Patrice!\nPatrycja Pająk w "Klinice urody" opowiada o operacjach. Poprawiła nie tylko biust?!\nPatrycja Pająk, choć w show biznesie pojawiła się stosunkowo niedawno, już udowodniła, że zrobi wszytko, by zagościć w nim na dłużej. Ostatnio aspirująca do roli celebrytki modelka poddała się zabiegowi...\nPrzypaleni, czyli gwiazdy, które przeholowały z opalaniem!\nChoć od kilku dobrych lat dermatolodzy przestrzegają przed szkodliwymi skutkami nadmiernego opalania, a styliści forsują modę na nieopalanie, ich apele najwyraźniej nie docierają do celebrytów. Bo niezależnie...\nPatrycja Pająk zdradza sczegóły swojego reality show!\nJeszcze do niedawna nikt nie brał show biznesowych aspiracji Patrycji Pająk na poważnie. Najwidoczniej jednak nie doceniono bohaterki afery o implanty, której kariera rozwija się w imponującym tempie....\nPatrycja Pająk: znów pokazuje ciało! Tym razem na ulicach Warszawy!\nKilka dni temu fotoreporterzy przyłapali wyuzdaną celebrytkę podczas spaceru po Warszawie. Nie zapomniała przy tym wyeksponować swojego pokaźnego sztucznego biustu. Wysokie szpilki i krótka sukienka...\nPatrycja Pająk będzie mieć swoje reality show! "Jestem w trakcie kręcenia"\nPatrycja Pająk wkroczyła do show biznesu z przytupem nagłaśniając proces ze swoim byłym partnerem o implanty, a teraz rozwija swoją karierę w imponującym tempie. Fotomodelka nie poprzestała jedynie na...\nPatrycja Pająk znów bulwersuje! Perwersyjne zachowanie na kolejnej imprezie!\nPowiedzieć o niej, że jest wulgarna to zdecydowanie za mało, by opisać zachowanie Patrycji Pająk. Nie da się ukryć, że na naszych oczach wyrosła nam nie tyle kolejna celebrytka, co prawdziwa skandalistka!...\nPatrycja Pająk: wulgarnie pręży się na ściance!\nPatrycja Pająk nigdy nie kryła, że ma chrapkę na karierę w show biznesie. Wyraźnie zainspirowana błyskawicznym sukcesem Natalii Siwiec, też postanowiła podbić świat swoimi piersiami. Niestety, bohaterka...


Jak nawadniać organizm latem - Gabinet dietetyczny\nJak nawadniać organizm latem\nDietetyk » Blog » Jak nawadniać organizm latem\nDo znudzenia powtarzam wszystkim moim pacjentom: proszę pić dużo wody. Bez względu na dolegliwości, z którymi do mnie przychodzą, i na wiek. Zmienia się tylko rodzaj i ilość, ale 1,5 l dziennie to minimum dla każdego.\nPisałam już o roli wody w organizmie.\nLatem szczególnie powinniśmy zwrócić uwagę na odpowiednie nawadnianie, bo tracimy więcej wody pocąc się, a spora jej część po prostu z nas paruje. Niedobór wody sprzyja osłabieniu, bólom głowy, spowolnieniu przemiany materii, zaparciom, a nawet może spowodować udar cieplny i omdlenie.\nWiele osób nie lubi wody. Można się oczywiście nauczyć pić wodę. Można się zmuszać. A można też tak tę wodę doprawić, żeby nam smakowała.\nPoniżej kilka przepisów na domowe wody smakowe. Aby woda nabrała aromatu, należy po wrzuceniu składników odstawić ją na przynajmniej godzinę w chłodne miejsce. Im dłużej stoi, tym intensywniej smakuje. Można też poniższe dodatki zamrozić z wodą w foremkach do lodu i dodawać takie kolorowe kostki do czystej wody.\nNa 1 l wody wrzuć 10 pokrojonych w plasterki truskawek i 1/2 posiekanej łodygi rabarbaru.\nWoda pomidorowa z rozmarynem\nNa 1 l wody wrzuć 3 grube plastry pomidora ze skórką i 2 całe gałązki rozmarynu.\nNa 1 wody weź 2 obrane pokrojone w plasterki ogórki gruntowe i garść posiekanych listków mięty.\ndo 1 l wody wrzuć 5 kwiatostanów lawendy i wciśnij 1 cytrynę.\nWoda fiołkowa z melisą\nTo opcja kwietniowo-majowa, kiedy kwitną fiołki. Do 1 l wody wrzuć garść kwiatków fiołków i 1 gałązkę melisy.\nNa 1 l wody weź płatki z 2 róż pachnących.\nKiedy mamy bardzo aktywny dzień lub kiedy upał dokucza niemiłosiernie, warto pomyśleć o uzupełnieniu minerałów i cukrów. Do tego celu stworzono całe linie napojów izotonicznych dla sportowców, ale warto też poszukać naturalnych prostych zamienników. Najlepiej sprawdzi się naturalna woda z kokosa, świeży sok marchewkowy lub pomidorowy. Zawierają niezbędne składniki mineralne: potas, chlorki, magnez, sód i naturalne cukry. Dzięki tym substancjom mają słodko – słony smak, ale bazą jest zawsze woda.\nDlaczego nie kawa?\nCzęść osób pije przez cały dzień, ale nie wodę, tylko herbatę lub kawę. Mają one działanie moczopędne i sprzyjają odwodnieniu organizmu, a nie nawilżeniu. Jeśli ktoś nie jest w stanie z nich zrezygnować, powinien ograniczyć ilości do 2-3 filiżanek dziennie. Na każdą wypitą kawę lub herbatę trzeba dodatkowo wypić taką samą ilość wody, aby zrównoważyć bilans. Podobnie sprawa ma się z ziołami, również działają odwadniająco. Wykorzystujemy tę właściwość u osób z nadciśnieniem lub obrzękami.\nCzy piwo gasi pragnienie?\nMiałam kiedyś okazję udowodnić kilkudziesięciu osobom, jak alkohol podczas upału pozbawia nas wody. Braliśmy wszyscy udział w imprezie integracyjnej, z tym że ja byłam w pracy, a oni się bawili. Był bardzo gorący dzień, a impreza była w plenerze. Porozstawiane parasole chroniące przed słońcem niewiele pomagały. Ja zaopatrzyłam się w 1,5 l butelkę wody i uzupełniałam ja jeszcze na miejscu trzy razy (nigdy jeszcze nie wypiłam 6 litrów!), a pozostali sięgali po darmowe piwo od firmy. Efekt był taki, że pomimo upału i oczywistych strat wody z organizmu, wszyscy nieustannie biegali do toalety, czyli dodatkowo się wody pozbywali. A ja nie musiałam skorzystać z toalety ani razu przez 5 godzin. Co to oznacza? Że było tak gorąco, że wypiwszy 6 l wody, wyszłam na „zero” z bilansem wodnym w organizmie. Natomiast uczestnicy imprezy odwodnili się poważnie i jestem pewna, że odchorowywali to przez kilka dni. Morał z tego taki, że kiedy pijemy alkohol, musimy pomiędzy kolejnymi dawkami uzupełniać wodę. I alkohol nie sprawdza się jeśli chcemy ugasić pragnienie.\nUniknąć efektu jaszczurki\nJeśli chcecie sprawdzić, czy pijecie wystarczająco dużo wody, przyjrzyjcie się barwie moczu. Powinna być jasna, ciemniejszy kolor oznacza bardzo zagęszczony mocz, a to może zakończyć się zapaleniem pęcherza lub odkładaniem się kryształków minerałów w nerkach. Również na skórze widać sygnały odwodnienia. Kiedy jest mało elastyczna i przesuszona, a po porannym wstaniu jeszcze długo widać na niej ślady poduszki, konieczne jest picie większej ilości wody. Symptomem odwodnienia mogą też być pogłębione doły pod oczami i zagęszczona ślina.\nDodano: 8 czerwca 2018, autor: Dorota Dębogórska\n← Lawenda – pyszna i zdrowa\nJak zdrowo jeść w podróży →


Wirus RSV atakuje dzieci. Sezonowe zakażenia groźne dla najmłodszych pacjentów, na radomskim Józefowie oddział pełen małych pacjentów | Echo Dnia Radomskie\nWirus RSV atakuje…\nWirus RSV atakuje dzieci. Sezonowe zakażenia groźne dla najmłodszych pacjentów, na radomskim Józefowie oddział pełen małych pacjentów\nIzabela Kozakiewicz 14 października 2021, 13:31\nZaczyna się od kataru i suchego kaszlu, ale może skończyć się na tlenoterapii na szpitalnym oddziale - wirus RSV jest najgroźniejszy dla najmłodszych dzieci, choć chorują też te starszy oraz dorośli. - Cała niemowlęca część oddziału jest zajęta przez dzieci - mówi Karolina Gajewska, rzeczni prasowy Mazowieckiego Szpitala Specjalistycznego na radomskim Józefowie.\nWirus RSV jest główną przyczyną chorób układu oddechowego u małych dzieci. Przenosi się drogą kropelkową. Jest wyjątkowo groźny wśród maluchów do 18. miesiąca życia. Choć zakażają się też starsze dzieci, RSV atakuje też dorosłych, choć u nich choroba ma zdecydowanie łagodniejszy przebieg. Głównym problemem jest zablokowanie dróg oddechowych przez stan zapalny. Wówczas najmłodsi mają problem z oddychaniem. Oprócz tego, zauważalnym symptomem jest kaszel oraz gorączka. Jest to wirus sezonowy, który objawia się w okresie jesienno-zimowym oraz wczesną wiosną, jednak obecna fala przyszła kilka tygodni szybciej.\nChoroba zaczyna się od kataru, pojawia się suchy kaszel, podwyższona temperatura. Zdarza się, że choroba nie postępuje dalej, a że objawy są typowe dla przeziębienia nie wzbudza też większego niepokoju. Bez wykonania testu Niestety bywa i tak, że choroba przybiera ostry przebieg. RSV odpowiada za zapalenie oskrzelików, czy zapalenia płuc. W cięższych przypadkach potrzebne jest leczenie szpitalne, pojawiają się problemy z oddychaniem.\nJak alarmują lekarze z całej Polski w tym roku hospitalizacji jest dużo. Jak przekazuje Karolina Gajewska, rzecznik prasowy szpitala na Józefowie właśnie z powodu chorób sezonowych zwiększona liczbę pacjentów widać na pediatrii.\n- Jak informują nasi pediatrzy, aktualnie leczą dużo niemowląt z powodu zapalenia oskrzelików lub zapalenia płuc. Cała niemowlęca część oddziału jest zajęta przez dzieci. Schorzenia te wiążą się głównie z duszącym, uporczywym kaszlem, wysoką temperaturą - mówi Karolina Gajewska. - Leczenie jest dość długie i wymaga niejednokrotnie tlenoterapii, włączenia sterydów czy antybiotyków.\nSpokojna sytuacja jest aktualnie w drugim radomskim szpitalu przy ulicy Tochtermana. Choć i tam zdarzają się mali pacjenci z RSV. - Nie zauważyliśmy zwiększonej liczby hospitalizacji, utrzymują się one na poziomie z lat poprzednich - mówi Elżbieta Cieślak, rzecznik prasowy Radomskiego Szpitala Specjalistycznego. - W czwartek 14 października na oddziale nie było żadnego pacjenta z RSV.\nradom wirus rsv


Le Corbusier (fot. Eastnews)\nW zeszłym roku UNESCO wpisało na listę światowego dziedzictwa siedemnaście dzieł jednego architekta - Le Corbusiera. I nie byłoby w tym nic dziwnego, gdyby chodziło o statecznego klasyka, a nie o twórcę, którego dorobek i życiorys mimo upływu lat wciąż budzą skrajne uczucia.\nLe Corbusier umarł i został pochowany ze wszystkimi honorami w 1965 roku. Od tamtego czasu usiłowano go na wiele innych sposobów pogrzebać. A on ciągle wraca, nie przestaje inspirować i bulwersować kolejnych pokoleń. Dla jednych "papież architektury", wizjoner, przepojony głębokim humanizmem. Dla innych - nieludzki demiurg, na którego można zrzucić winę za każdy problem - od cieknących dachów po przestępczość na blokowiskach.\nWłaśnie ukazała się biografia "Le Corbusier. Architekt jutra" pióra Anthony'ego Flinta. Rzuca ona nowe światło na człowieka, który wierzył, że może od A do Z zaprojektować otoczenie współczesnego człowieka, od fotela i kuchennego zlewu, przez samochód, mieszkanie, blok, miasto, region. Gdyby mógł, nawet kontynenty poustawiałby inaczej.\nDom, w którym pada\nJednym z obiektów, które niedawno trafiły na listę UNESCO, jest willa w podparyskim Poissy, ukończona w 1930 roku. Nieskazitelnie biała, płaska bryła unosi się na filigranowych słupach wyrastających z trawnika idealnego jak sukno na stole bilardowym. Klienci Le Corbusiera, państwo Savoye, mogli zaparkować swój samochód między słupami na parterze i suchą nogą dostać się do wejścia.\nWilla Savoye'ów (fot. Valueyou / Wikimedia.org / CC BY-SA 3.0)\nZ przeszklonego holu schody prowadzą na piętro, gdzie zadziwia ultranowoczesna, funkcjonalna kuchnia oraz wielki pokój kąpielowy. Wyżej, na całej powierzchni płaskiego dachu, znajduje się taras z solarium, czyli osłoniętą od wiatru, jasno tynkowaną wnęką do opalania.\nZdjęcia willi, starannie wystylizowane pod okiem wyczulonego na punkcie wizerunku autora projektu, obiegły cały świat. Willa Savoye'ów wygląda na nich na szczyt komfortu. W końcu to Le Corbusier powiedział, że "dom jest maszyną do mieszkania", czyli posłusznym, funkcjonalnym narzędziem służącym użytkownikom. Anthony Flint opisuje jednak gehennę państwa Savoye'ów, którzy nie dość, że musieli znosić wycieczki gapiów i wielbicieli architekta, to jeszcze borykali się z wadami eksperymentalnego budynku: "Eugénie Savoye, (...) ujęła to zwięźle: ''W moim domu pada''. Woda wlewała się przez korytarz wejściowy. Ściana garażu przeciekała. Łazienka też. Wilgoć była szczególnie poważnym problemem, ponieważ syn właścicieli, Roger, miał kłopoty z płucami. Na dodatek deszcz okropnie hałasował, tłukąc w okna i inne powierzchnie willi Savoye'ów tak, że w nocy nikt nie mógł zasnąć''.\nWilla Savoye'ów do dziś budzi duże zainteresowanie turystów (fot. Ing.Manga / Wikimedia.org / CC0)\nLe Corbusier zachowywał się, jakby nie miał sobie nic do zarzucenia. Ignorował skargi albo odpowiadał na okrągło, że zawsze będzie przyjacielem swoich klientów. Można złośliwie powiedzieć, że ostatecznym przeznaczeniem dzieł Le Corbusiera jest turystyka - jego budynki nie zawsze sprawdzały się w działaniu, ale wciąż zachwycają formą.\nReżyser życia i śmierci\nJest wiele powodów, by Le Corbusiera znienawidzić. Bo za co go lubić? Z biografii Flinta wyziera potworna twarz megalomana i narcyza, który, by zrealizować swoje ambicje, jest w stanie poświęcić wszystko i wszystkich.\nJak we wspomnieniach "O architekturze i Le Corbusierze" wspominał jego polski współpracownik, Jerzy Sołtan, "Już za życia wykreował się na legendę". Legendzie pomagało znakomite pióro. Le Corbusier pozostawił po sobie mniej więcej tyle książek, ile budynków. W paszporcie w rubryce zawód wpisał nie architecte, lecz homme des lettres - literat, człowiek słowa. Architekt Lech Niemojewski nazwał jego książki "pisaną architekturą". Pierwsza z nich, "W stronę architektury", to prawdopodobnie najważniejszy tekst o tej dziedzinie, jaki powstał w XX wieku. Atrakcyjnie zilustrowany, napisany stylem, w którym agitka miesza się z czystą poezją, a trafne diagnozy z demagogicznie prostymi receptami i bojowymi okrzykami.\nLe Corbusier (fot. Susleriel / Flickr.com / CC BY-SA 2.0)\n"Architektura albo rewolucja" - pisał, siedząc na ubożuchnym strychu, między stosami książek a barłogiem, w którym przyjmował podrzędne prostytutki (kobiety były jego nałogiem, nie przepuszczał żadnej okazji). Jak nikt inny potrafił napompować swoje znaczenie odpowiednio wzniosłą retoryką. Uwielbiał używać liczby mnogiej - nawet gdy podczas spotkania z klientem na bieżąco wymyślał i szkicował kolejne rozwiązania. Tak jakby za gryzmołem stała armia fachowców, a nie samotna improwizacja.\nJuż w pierwszych latach kariery przyjął pseudonim (prawdziwe nazwisko to Charles-Édouard Jeanneret-Gris, czyli banalny Karol Edward Januszewski-Szary) i zbudował wokół swojej genealogii legendę sięgającą średniowiecza. Łaknął uwagi i cierpiał, gdy jej nie czuł. Gdy w 1935 roku pierwszy raz znalazł się w USA, spodziewał się, że po zejściu ze statku od razu oblegną go dziennikarze. Aby zaspokoić narcyza, opiekujący się nim przewodnik poprosił ulicznego fotografa, by udał fotoreportera. Następnego dnia Le Corbusier przejrzał wszystkie nowojorskie gazety, gorączkowo i bezowocnie szukając swojego zdjęcia.\nMożliwe, że elementem wizerunkowej gry, wyrafinowanej automitologizacji, była nawet jego śmierć. Biografowie, łącznie z Anthonym Flintem, do dziś nie są pewni, czy utonięcie na Lazurowym Wybrzeżu było nieszczęśliwym wypadkiem starszego pana, czy też starannie wyreżyserowanym samobójstwem.\nPawilon Le Corbusiera w Zurychu - pomysłodawczynią założenia muzeum dedykowanego twórczości architekta była Heidi Weber (fot. Roland Fischer, Zürich (Switzerland) / Wikimedia Commons / CC-BY-SA-3.0)\nOfiary Le Corbusiera\nDążąc do sławy, nie wahał się umniejszać cudzych zasług. Lista ''ofiar'' jest długa. Swoją pierwszą i pewnie najważniejszą książkę, "W stronę architektury", napisał do spółki z Amédée Ozenfantem - przyjacielem i mecenasem. Ale w jednym z kolejnych wydań Le Corbusier usunął z okładki pseudonim kolegi (Saugnier) i do dziś jest ona wznawiana z pominięciem drugiego autora.\nUmniejszał też rolę swojego brata Pierre'a Jeannereta, który być może nie miał takiej iskry bożej, ale przez kilkanaście lat prowadził z Le Corbusierem pracownię i sygnował jej projekty. Wielką nieobecną, której historia dopiero ostatnio zaczęła zwracać należne miejsce, była też Charlotte Perriand, faktyczna autorka lub współautorka projektów "jego" mebli. Kanciasty fotel Grand Confort do dziś jest sprzedawany (za kilka tysięcy euro sztuka) z inicjałami LC.\nFotel LC2 (fot. Christopher Söhngen / Wikimedia.org / CC-BY-SA-4.0)\nLe Corbusierowi było też wszystko jedno, dla kogo pracuje. Kusił Rockefellera i Mussoliniego, przyjmował zlecenia od Nehru, od dominikanów i od Stalina. Zabiegał o projekty o globalnym znaczeniu: siedzibę Ligi Narodów w Genewie, Pałac Sowietów w Moskwie i - z połowicznym skutkiem - gmach ONZ w Nowym Jorku [Le Corbusier był autorem ogólnej koncepcji, projekt stworzyło gremium architektów - przyp. red.].\nPodczas II wojny światowej zalecał się do rządu Vichy, który na krótko uczynił go swoim specjalistą do spraw mieszkalnictwa. Wtedy właśnie rozeszły się jego drogi z bratem i Charlotte Perriand, którzy jednoznacznie opowiedzieli się po stronie lewicy i ruchu oporu. Po wojnie Le Corbusier pomagał administracji wyzwolonej Francji. Może był niezastąpiony?\nHolenderski architekt Rem Koolhaas porównał go w książce "Deliryczny Nowy Jork" do księcia z "Kopciuszka", który "wędrując od jednej metropolii do drugiej, wszędzie taszczy ze sobą kolosalny szklany pantofelek" - pomysł na idealny budynek, idealne miasto. To dlatego dziś tak łatwo przykleić mu dowolną polityczną łatkę - komunisty, faszysty, syndykalisty, przyjaciela kapitalistów. Ale jemu było wszystko jedno, z kim pracuje, dopóki miał pewność, że mecenas da mu twórczą wolność.\nKaplica w Ronchamp, jeden z projektów Le Corbusiera (fot. Valueyou / Wikimedia.org / CC BY-SA 3.0 / HAF 932 / Wikimedia.org / CC-BY-SA-1.0)\nZapyta ktoś - dlaczego więc interesować się tym potworem? Trudno uciec od faktu, że żaden inny architekt w dziejach nie miał takiego wpływu na to, jak budujemy i jak mieszkamy. Le Corbusier jak nikt potrafił wskazać problemy i - dzięki charyzmie, wyczuciu formy i talentowi literackiemu - narzucić swoje rozwiązania.\nW pierwszej połowie XX wieku wszyscy narzekali na to, że miasta są przeludnione, za gęste i żyje się w nich koszmarnie. Gdy II wojna światowa zrównała część z nich z ziemią i nadarzyła się szansa odbudowy bez powtarzania błędów przeszłości, Le Corbusier czekał już ze swoimi "szklanymi pantofelkami". Prefabrykowane bloki i domki tonące w zieleni, połączone siatką estakad dla samochodów. Miasta podzielone racjonalnie na strefy mieszkalne (osiedla), tereny rekreacyjne (wokół bloków i w specjalnie wyznaczonych strefach zieleni), miejsca pracy i załatwiania interesów. Skąpane w słońcu, działające jak starannie zaprojektowany, niestety dość sztywny mechanizm.\nPo lewej słynna jednostka mieszkalna - unite d'habitation, po prawej makieta miasta współczesnego dla trzech milionów mieszkańców - ville contemporaine (fot. Jean-Pierre Dalbéra / FLickr. com / CC BY 2.0 / Amber Case / Flickr.com / CC BY-NC 2.0)\nLe Corbusier stworzył język architektury XX wieku. Nawet gdy czerpał z cudzego repertuaru, czynił go swoim. Banalna rampa - od wieków stosowana w budownictwie - prowadząca z piętra na piętro, stawała się w jego projektach "promenadą architektoniczną", starannie zaprojektowanym doświadczeniem dla osoby, która się po niej wspina. Nie wymyślił ani foteli z giętych rurek, ani domów z żelbetowych prefabrykatów, ale pomysły te przetworzył, udoskonalił i złożył w jedną autorską całość. Płaskiego dachu też nie wymyślił, ale uszlachetnił go, czyniąc słonecznym tarasem, który pozwala cieszyć się naturą nawet w środku wielkiego miasta. Co z tego, że czasem taras ciekł?\nJerzy Sołtan we wspomnieniach "O architekturze i Le Corbusierze" pisał: "Był nieskończenie wymagający, jeśli chodzi o oddanie pracy i jej jakość. Mówił: l faut coucher avec l' architecture (Trzeba sypiać z architekturą)". Każde zlecenie traktował nieskończenie poważnie, a jego poczucie sprawczości i misji imponuje do dziś. "Żyję jak mnich i nienawidzę się pokazywać, ale noszę w sobie ideę walki" - mówił dziennikarzom podczas wspomnianej podróży po Ameryce.\nJego ulubioną książką był "Don Kichot". Zaczytywał się też w "Żywocie Jezusa" Ernesta Renana i sam kreował się na postać chrystusową, otoczoną barwnym tłumem apostołów, którzy budując na jego wzór, zanieśli dobrą nowinę na wszystkie kontynenty. Uwiedzeni przez charyzmatycznego przywódcę, mniej lub bardziej trafnie kopiowali i rozwijali jego pomysły.\nKościół Saint-Pierre w Firminy był ostatnią ważną pracą Le Corbusiera. Budowę kaplicy zakończono w 2006 r., czterdzieści jeden lat po śmierci architekta (fot. lapin.lapin / Wikimedia.org / CC BY-SA 2.0 / Richard Weil / Flickr.org / CC BY-SA 2.0)\nJak pisał Charles Jencks w książce "Le Corbusier. Tragizm współczesnej architektury", "formy kaplicy w Ronchamp pojawiły się w budynkach banków w Los Angeles". Opływowe kształty Ronchamp odnajdziemy też w Polsce - w słynnym kościele Arka Pana w Nowej Hucie. Jednostka mieszkalna, czyli samowystarczalny, inspirowany transatlantykami i klasztorami blok, to inspiracja dla katowickiej Superjednostki. Powojenne polskie osiedla zbudowane zostały w mniejszym lub większym stopniu według recept zawartych przez Le Corbusiera w "Urbanistyce" czy "Karcie Ateńskiej". Ich autorzy mogli sobie nawet z tego nie zdawać sprawy, niczym Molierowski pan Jourdain, który nie wiedział, że całe życie mówił prozą. Ta proza architektury nowoczesnej to właśnie Le Corbusier.\nJuż w 1934 roku Lech Niemojewski nazwał Le Corbusiera uwodzicielem. W miesięczniku "Architektura i Budownictwo" pisał: "Nikt z tych, którzy go atakują, nie zaprzeczy, że jest on kimś. Że takich jak on nie spotyka się na ulicy co dzień. Corbusier nawet wtedy, gdy się myli, jest ciekawszy od wielu, wielu innych, którzy, jak wzorowy kasjer, nie mylą się nigdy".\nW naszych czasach Watykan przyznał papieżowi prawo do pomyłki. Przyznajmy je i ''papieżowi architektury''.\nBiografię Le Corbusiera ''Le Corbusier. Architekt jutra'' autorstwa Anthony'ego Flinta w przekładzie Dominiki Cieśli-Szymańskiej w promocyjnej cenie możecie kupić w Publio.pl>>\nDziesięć wieżowców, które zmieniły oblicze Europy\nBusiness Garden - biurowiec ze snów. Przeciwieństwo banalnej architektury typu ?mordor? na Domaniewskiej\n?Patrzę na Warszawę z góry. W tym mieście jest coś więcej. Jest duch?\nArchitektura miast powinna wprowadzać jak najwięcej urozmaicenia, wiele fantazyjnych form. Ważne są pod tym względem projekty fasad. Nasze miasta są odrażająco szarobure, nieciekawe. Nie dość, że żyjemy w ponurym klimacie, gdzie miesięcy depresogennych jest znacznie więcej niż pozytywnie słonecznych, to ta kolorystyka jest na domiar złego depresyjna. Mamy tak wiele uczelni artystycznych, dlaczego studenci nie mogliby robić prac dyplomowych w obszarze tych miastach - ciekawe,barwne murale, małą architekturę, zdobnictwo architektoniczne...\nMiasta współczesne powinny wnosić wiele fantazji, fantazyjnych kształtów, struktur, kolorów, całych projektów jak z baśniowego, może surrealistycznego, cudownego snu. Ludzie byliby w takich miejscach lepsi...\nLudzie nie zawsze umieją korzystać z pomysłów pomysłowych umysłów, takich jak Le Corbusier. On założył, że ludzie/mieszkańcy będą chcieli żyć obok siebie, a przestrzeń zostawić przyrodzie, gdzie będą gośćmi. Tak jak inni architekci tamtych czasów - Frank Lloyd Wright, Mies van der Rohe. Wierzyli w ludzi. Marzyli o wielkich miastach, gdzie gospodaruje człowiek, i cieszy się z bliskości drugiego człowieka, i o czystej naturze, która jest azylem dla ludzi i którą ludzie szanują. A tu się okazało, że człowiek nie tylko drugiego nie szanuje, ale się od niego izoluje i w końcu ma ochotę go zniszczyć, a naturę niszczy od razu, nie czekając na nic. Oskarżanie Le Corbusiera o klęskę architektury, to tak samo jak oskarżanie Nietzschego o faszyzm - bardzo głupie.\nWarszawskiej "Żelaznej Bramy" aby nie pobłogosławił? ;-)\nWiele pięknych projektów ale ta "jednostka mieszkaniowa" i "miasto dla milionów" to projekty, które zdecydowanie należałoby wyrzucić do kosza. W najstraszniejszym koszmarze pojawiają się tylko takie wizje miejsc, w których mogłabym mieszkać. Wyobraź sobie, że jesteś mieszkańcem tego geometrycznego, kubistycznego potworka, idealnie symetrycznego, w którym nie ma żadnych fikuśnych ozdób, żadnych urozmaiceń. Wielkie blokowisko, w którym jesteś zamknięty jak w rodzaju więziennego labiryntu - gdziekolwiek nie pójdziesz, tam przez następne kilkadziesiąt kilometrów będzie ciągnąć się niezmiennie takie samo betonowe, geometrycznie identyczne blokowisko. To jakby znaleźć się pomniejszonym w mieście z sześciennych klocków, w którym nie ma nic więcej i będziesz musiał żyć wśród tych brył .już do samej śmierci. Nie zauważyłam tam nawet miejsca na park czy chociażby większy skwer.\nTo nie jest Grand Confort tylko fotel LC2. A na drugim zdjęciu nie jest żadna wersja kolorystyczna tylko fotel z betonu.\nJanpath to Aleja Ludowa......a nie krolowej, takich bredni o Indiach w zyciu nie czytalem, dodatkowo z zachwytem Pani pisze o epoce kolonialnej........zalosne\njakaś prywata w tym artykule, każdego kto umarł 100 lat temu najłatwiej zjechać i to jeszcze ze wspołczesnej perspektywy. myślę że te projekty jego są i tak dużo lepsze niż większość brył z betonu które na co dzień widujemy i chyba dobrze by było gdyby architekci mieli bardziej artystyczną wizję niż matematyczną (tak uważam). poza tym pasy zieleni i oddzielenie mieszkalnych stref od pracy trudno uznać za niegodne uwagi nawet jeśli mogą się wydawać racjonalne, nie wyobrażam sobie po prawdzie irracjonalnego projektu miasta, architektura jako dyscyplina chyba jest z zasady jakoś racjonalna, dlatego odrzucając racjonalność idąc tym tropem należałoby odrzucić w ogóle architekturę. chyba na tym etapie już jest na ta za późno a obecna budowa miast koncentrycznych jest tragiczna w polsce i skoro już istnieje architektura to można by ją chociaż jakoś wykorzystać jako antidotum\nPolecam te akapity o kłopotach pogodowych klientów. Kiedyś ze Szpilek wyciąłem satyryczny rysunek, na którym dwa typki zawinięte w koce dzwonią do architekta, a w "otwartą przestrzeń" okna wali ile sił nawałnica. Widz domyśla się, że to sprawa osobista, bo trzymają w rękach strzelbę... Jednym słowem: dobra architektura do łagodnego klimatu, bezwietrznego i ciepłego, czyli nie - polskiego. W Polsce te rampy, po których wiatr hula i świszczy się nie sprawdzą, to samo tarasy na dachu (wtf?).\nW Bydgoszczy mieliśmy słynną restaurację kaskadę, zaciekle zwalczaną jako symbol PRL-u, a w duchu Corbusiera..\nA mi się nie podobają te betonowe potworki. Amen.