Endżel: Jak kupować na Romwe.com\nJak kupować na Romwe.com\nczwartek, sierpnia 25, 2016\nDzisiaj przychodzę trochę za innym postem niż zwykle :) Wielu z Was zadaje mi pytania odnośnie tego skąd są rzeczy, ktore prezentuje w swoich stylizacjach. Na pewno zwróciliście uwagę, że od dłuższego czasu współpracuje z Romwe, gdzie można dorwać naprawdę super ciuszki. Jest to typowa strona z odzieżą FastFashion gdzie każdego dnia pojawia się coś nowego i nie sposob nie zauważyć, że większość ubrań wpasowuje się w obecne tredny.\nTo co zaciekawić może najbardziej to przede wszystkim ceny...które na Romwe są dość niskie, przez co konkurencyjne. Niektórzy nie są przez to zbytnio przekonani do zakupu, bo uważają, że dostaną typową chińszczyznę...ale i tutaj nie ma sie co martwić! Romwe przyjmuje reklamację i dany towar możecie zawsze zwrócić.\nJak kupować na Romwe?\n1. Nic prostszego. Rejestrujesz się na stronę Romwe , podając swoj mail i tworząc hasło- tadaaa! Masz konto. Co teraz? Klikasz na wybrany przez Ciebie dział czy to sukienki, spodnie czy bluzki i spędzasz godziny w poszukiwaniu tego co najbardziej Cie interesuje. Zawsze możesz dodać daną rzecz do koszyka, aby łatwiej Ci ją było później znaleźć. Przy pierwszych zakupach Romwe daje super zniżki, nawet do 60% off!\n2. Jeżeli jesteś juz pewien swojego wyboru, przechodzisz do koszyka i klikasz Checkout, co automatycznie przekierowuje Cie dalej.\n3. W następnym oknie wypełniasz wszystkie dane kontaktowe(jeżeli już wcześniej tego nie zrobiłeś w swoich ustawieniach na koncie) po czym klikasz SAVE ADDRESS\n4. W kolejnym oknie pojawi się informacja w ramce, odnośnie Twojego ostatecznego adresu na, który ma być wysłana paczka. Zawsze możesz zmienić adres w ustawieniach bądź dodać kolejne. Niżej natomiast znajdziesz rubrykę odnoszącą się do tego jaki rodzaj przesyłki chcesz wybrać. Po kliknięciu czy wolisz by paczka szła do Ciebie dłużej czy krócej, jadąc w dół zobaczysz rubrykę związaną z metodami płatności. To od Ciebie zależy jak wolisz zapłacic czy za pośrednictwem PayPala czy karty kredytowej. Kiedy się zdecydujesz klikasz PLACE ORDER\n5. W momencie wybrania opcji płatności za pośrednictwem PayPal, pojawi się okno logowania do Twojego konta na PP.\nJa przeważnie wybieram opcję płacenia kartą kredytową, tak też tę metodę zaprezentuje. Wtedy w oknie płatności wpisujemy informacje dotyczące numeru karty, daty jej ważności, kodu CVV/CVC/CID oraz wybieramy jej rodzaj, czy jest to VISA, MasterCard itp. Wszystko to znajdziecie na swojej karcie kredytowej. Po wypełnieniu klikamy PAY NOW i gotowe.\nKiedy wszystko zostało poprawnie wpisane, otrzymujesz informację, że Romwe dziękuje za zakup,a potwierdzenie zakupu siedzi już na Twoim mailu. Pieniądze zostają automatycznie pobrane z Twojego konta i przewalutowane. Teraz wystarczy już tylko czekać na przesyłkę. Paczka jest zawsze solidnie zapakowana i nigdy nie zdarzyło mi się mieć jakichś niespodzianek z urzędem celnym czy z niedostarczeniem paczki :)\nW baaardzo podobny sposób kupuje się na Shein, Dresslink czy innych tego typu stronach :)\nMoja przygoda z Romwe trwa już trochę czasu i mogę z calym sercem ich polecic! :) Oto kilka moich propozycji na zachęte.\n(wszystkie nazwy są podlinkowane, a zdjęcia są mojego autorstwa)\nJeżeli macie jakiekolwiek pytania piszcie śmiało w komentarzach :*\nSukienka i pasek Romwe\nOgrodniczki i plecak Romwe\nNatalie Forever 26 sierpnia 2016 01:20\nPiękne rzeczy. Szczególnie podobają mi sie sukienki nr 2 i 1 :)\nMogłabyś kliknąć w reklamy u mnie na blogu ?\nMartyna 26 sierpnia 2016 01:29\nBardzo podobają mi się te szorty!\nJa nigdy niczego nie zamawiałam z takich stronek, bo trochę obawiam się jakości tych rzeczy, chociaż większość osób mi je poleca.\nsayhellomardam 26 sierpnia 2016 02:13\nKatana i ogrodniczki są świetne!\nAmanda 26 sierpnia 2016 03:11\nta druga sukienka jest niesamowita!!\nUNCARO 26 sierpnia 2016 03:53\nZ Romwe jeszcze nic nie mam, ale zachęcona zakupami użytkowniczek Youtuba i blogerek zamówiłam kilka rzeczy z Sammydress i Zaful w celu przekonania się jak jest z jakością tych ubrań :)\nUnknown 27 sierpnia 2016 22:49\nNa tobie to tak wszystko pięknie wygląda :)\nNAttu 31 sierpnia 2016 04:53\nNatassia 31 sierpnia 2016 14:19\nGreat collection of looks! :)\nta nasza młodość 22 września 2016 19:15\nHej.Nie wiem czy coś robię źle, ale kiedy nalicza się te -60. % przy pierwszych zakupach? Bo wpisuje kod a kwotą się nie zmienia. Bardzo proszę o odpowiedź.\nUnknown 10 kwietnia 2017 09:42\nhejka ;) i jak doszłaś do tego? bo mam ten sam problem... Zrobiłam zakupy podałam zniżkę i gdy chciałam przejść dalej (jako total była napisana kwota oraz -60%) ale kwota nadal się nie zmieniła więc zrezygnowałam. Może to nalicza się dopiero gdy przejdziemy do płatności czyli gdy klikniemy przelew przez np karte visa?\nUnknown 9 marca 2017 05:55\nHej. Moglabys napisac jaki jest koszt dostawy?\nUnknown 27 maja 2018 01:23\nile czasu czeka się na paczke?


Morderstwo nad jeziorem Bodom - Niewyjaśnione Zjawiska - Paranormalne.pl\nMorderstwo nad jeziorem Bodom\nRozpoczęty przez Gość_ , 02.08.2011 - 14:37\n#1 Gość_Anima Damnata\nNapisano 02.08.2011 - 14:37\nMorderstwo nad jeziorem Bodom jest jednym z najbardziej brutalnych i tajemniczych zabójstw w historii fińskiej kryminologii, a niejasność wokół motywów zbrodni i postaci zabójcy pozostawiła Finlandię w wielkim szoku na wiele lat.\nMorderstwo miało miejsce w czerwcu 1960 r., a jego ofiarami stało się troje z czwórki nastolatków, którzy wybrali się na kemping nad jezioro Bodom - dwie piętnastolatki, Anja Tuulikki Mäki i Maila Irmeli Björklund, a także osiemnastolatek Seppo Antero Boisman. Jedyną osobą, która przeżyła, był osiemnastoletni Nils Gustafsson, który wyszedł z całego wydarzenia z wieloma poważnymi ranami. Ciała trójki nastolatków odnalezione zostały nad brzegiem jeziora w niedzielny poranek 5 czerwca 1960 r.\nZaraz po zbrodni...\nZe śledztwa przeprowadzonego przez policję wynikało, że morderca najpierw przeciął linki od namiotu, w którym spała cała czwórka, a następnie brutalnie dźgał osoby znajdujące się w środku i dziko uderzał ciężkim, tępym narzędziem.\nPrzez kolejne miesiące po morderstwie policja otrzymywała wiele poszlak dotyczących ewentualnych motywów zabójstwa i osoby zabójcy, jak np. wskazanie mężczyzny obcego pochodzenia, który został przywieziony do szpitala w Helsinkach dzień po odkryciu zbrodni, lub też mężczyzny, który utopił się w 1969 r. W związku z zabójstwem zaaresztowano wiele osób, ale nigdy nie znaleziono wiarygodnego dowodu na to, aby wnieść oskarżenie.\nPrzez wiele lat Nils Gustafsson nie był publicznie podejrzewany o uczestnictwo w zabójstwie. Sam Gustafsson twierdził, że nie pamięta nic, co wydarzyło się pomiędzy momentem, gdy wszyscy poszli spać do namiotu, a obudzeniem się w szpitalu. Po opuszczeniu szpitala Gustafssona poddano hipnozie, w trakcie której podał dokładny rysopis domniemanego mordercy.\n...i 44 lata później\nW kwietniu 2004 r. Finlandia przypomniała sobie ponownie o morderstwie nad jeziorem Bodom - Narodowe Biuro Śledcze zatrzymało Nilsa Gustafssona pod zarzutem zabójstwa trójki nastolatków. Zarówno aresztowanie jak i przesłuchanie przed sądem trzymane było w sekrecie, jednakże wiadomo było, że policja posiada poważne dowody przemawiające za aresztowaniem Gustafssona.\nNBŚ zatrzymało Gustafssona w kwietniu 2004 na podstawie nowych dowodów DNA. Na czas przesłuchania wstępnego został on uwięziony, jednakże ostatecznie wypuszczono go na wolność. Policja w Espoo otrzymała rozkaz strzeżenia prywatności Gustafssona, jego rodziny i sąsiadów.\nNBŚ zaaresztowało Gustafssona na podstawie jego własnych zeznań, zeznań świadków a także dowodów medycyny sądowej. Biuro zbadało obuwie dwójki chłopców, namiot używany przez nastolatków oraz ślady krwi znajdujące się na nim. Kimmo Himberg z laboratorium stwierdził, że obuwie znalezione na miejscu zbrodni dostarczyło dowodów, które pomogą rozwiązać całą sprawę.\nChoć Gustafsson nie przyznał się do morderstwa, policję nadal najbardziej interesowało to, w jaki sposób doznał on tamtej nocy obrażeń. Oficerowie śledczy chcieli przekonać się czy rany powstały w wyniku walki, samookaleczenia się czy też z innej przyczyny.\nMaj 2004 r. przyniósł nowe wiadomości: na butach należących do Gustafssona znaleziono ślady krwi jednej z zamordowanych dziewcząt. Na podstawie testów DNA przeprowadzonych w laboratorium w Wielkiej Brytanii stwierdzono, że na butach i innych rzeczach znalezionych na miejscu zbrodni nie było śladów DNA należących do kogoś spoza czwórki nastolatków. W momencie zabójstwa buty Gustafssona były ukryte, co w obliczu wyników badań DNA wskazywać może na to, że osobą, która ukryła buty po zbrodni był sam Gustafsson, jednakże policja nie potwierdziła ani nie zaprzeczyła tym domniemaniom.\nPod koniec maja 2004 r. sąd rejonowy w Espoo zwolnił Gustafssona, jednakże nadal był on podejrzany o zabójstwo. Gustafsson miał zostać uwolniony od zarzutu popełnienia morderstwa, jeśli w ciągu dwóch miesięcy prokuratura nie postawiłaby żadnych konkretnych zarzutów przeciwko niemu.\nW czerwcu 2005 oskarżyciel z Espoo ogłosił, że Nils Gustafsson zostanie oskarżony o popełnienie potrójnego zabójstwa. Z powodu zbyt dużego zainteresowania procesem ze strony mediów sąd zdecydował się na nałożenie limitu na liczbę reprezentantów mediów i opinii publicznej, która będzie miała wstęp na salę rozpraw. Sędzia Mikkola wyjaśnił, że ma to na celu spokojne i rzetelne wyjaśnienie sprawy.\nProces Nilsa Gustafssona rozpoczął się w sierpniu 2005 r. w sądzie okręgowym w Espoo. Gustafsson został ostatecznie oskarżony o popełnienie morderstwa trzeciego stopnia z pełną premedytacją i w bardzo brutalny sposób.\nOskarżyciele Heli Haapalehto i Tom Ifström stwierdzili, że motywami zbrodni była zazdrość i kłótnia oraz frustracja seksualna młodego Gustafssona – był on zainteresowany Irmeli Björklund, która jednakże odrzuciła jego zaloty (jej obrażenia na skutek ataku były znacznie poważniejsze niż pozostałej dwójki).\nWg oskarżycieli Gustaffson zasunął wejście do namiotu w którym spały ofiary, wyciął dziury w powłoce i przeciął linki trzymające namiot tak, aby się on złożył, a następnie przy pomocy noża i tępego narzędzia (np. dużego kamienia) zamordował Tuulikki Mäki, Irmeli Björklund i Seppo Boismana. Gdy ofiary były już martwe, Gustafsson upozorował miejsce zbrodni tak, aby wyglądało na to, że morderstwo popełnione zostało przez osobę z zewnątrz, i na samym końcu położył się pomiędzy ciałami w oczekiwaniu na kogoś, kto ich odnajdzie.\nŚledztwo przeprowadzone przez policję wskazuje na to, że ofiary zmarły w dniu 5 czerwca 1960 r. pomiędzy godziną 4 i 6 rano. Policja wywnioskowała, że rany, które Gustafsson otrzymał na skutek ataku nie były tak poważne, jak o tym wcześniej mówiono. Eksperci ocenili, że jego najpoważniejszymi ranami były wstrząśnienie mózgu, złamania szczęki i kości twarzy oraz siniaki na twarzy. Wg. policji rany, które odniósł, nie prowadziłyby do utraty przytomności, a ponadto dziwne wydaje się, że przeżył tak agresywny atak tylko z kilkoma obrażeniami.\nRiitta Leppiniemi i Heikki Uotila, obrońcy Gustafssona, podtrzymują, że ich klient jest niewinny. Stwierdzili, że Gustafsson nie miał motywu, aby zaatakować swojego przyjaciela oraz jego i swoją dziewczynę. Ponadto krytycznie odnieśli się do badań policji przeprowadzonych w latach 60tych: wg. nich miejsce zbrodni nie zostało prawidłowo zabezpieczone, namiot został zabrany zbyt późno a zdjęcia robione na miejscu zbrodni były złej jakości. Obrońcy zauważyli również, że na miejscu zbrodni były ślady krwi i spermy, które nie należały do nikogo z czwórki nastolatków.\nW trakcie procesu Gustafsson był przesłuchiwany przez oskarżycieli, obronę, sędziego i prawnika reprezentującego rodzinę ofiar. Jego odpowiedzi na wszystkie najważniejsze pytania brzmiały zazwyczaj “nie wiem” lub “nie pamiętam”. Przed sądem Gustafsson opowiedział, jak cała czwórka przygotowywała się na wycieczkę i co tego wieczoru robili. Gustafsson twierdzi, że nie było żadnej kłótni i choć obaj z Boismanem zabrali prezerwatywy, zaprzeczył oskarżeniom jakoby próbował dokonać aktu seksualnego z Björklund. Dodatkowo zeznał, że jego stan upojenia alkoholowego nie mógł być większy, niż jego kolegi Boismana.\n22 sierpnia, około godziny 10 rano oskarżony, sędziowie jak i oskarżyciele oraz obrońcy w otoczeniu policji udali się na miejsce zbrodni. Zabrali ze sobą oryginalne rysunki, mapy i fotografie zrobione w 1960 roku. Na miejscu zbrodni towarzyszyło im ok. 100 osób, z czego większość z nich stanowiły media.\n2 dni później wznowiono przesłuchania, w których zeznawała kobieta przebywająca nieopodal miejsca zbrodni. Świadek twierdzi, że przebywała w tym czasie po drugiej stronie zatoczki nad jeziorem razem z koleżanką i dwójką kolegów (jeden z nich znał Gustafssona). W sobotni wieczór grupa Gustafssona przyjechała do nich w odwiedziny i wg. zeznań świadka Gustafsson miał przy sobie butelkę spirytusu oraz kłócił się z Boismanem (świadek miała wrażenie, iż kłótnia dotyczy jednej z dziewcząt). Po ok. godzinie grupa Gustafssona opuściła ich obozowisko, zaś kilka godzin później, około 23.30, z miejsca, w którym rozbity był namiot grupy Gustafssona, dało się słyszeć hałas oraz odjeżdżający motocykl. Rano grupa świadka zauważyła zbiegowisko po drugiej stronie brzegu – gdy tam dotarli, spostrzegli zniszczony namiot oraz karetkę, do której kogoś wnoszono. Na pytanie obrony czemu nikt z nich nie opowiedział tej historii przez 45 lat kobieta zeznała, że zdecydowali pomiędzy sobą, iż nie będą udzielać żadnych informacji jeśli nikt ich o to nie poprosi. Wiarygodność zeznań kobiety może podważać fakt, iż jeden z mężczyzn, który był z nią na kempingu, już nie żyje, a policja nie była w stanie ustalić tożsamości pozostałej dwójki (kobieta twierdzi, że mogła źle zapamiętać ich nazwiska).\nGustafsson zaprzecza zeznaniom świadka i twierdzi, że nie żadna wizyta nie miała miejsca oraz że nie znał towarzysza kobiety.\nNa początku września do wiadomości publicznej podano sensacyjną wiadomość: wg. NBŚ Gustafsson przyznał się do zbrodni. Śledczy NBŚ, Markku Tuominen, poinformował, że Gustafsson znajdował się w dość nerwowym stanie od momentu, gdy został zaaresztowany, i że rzucił się na łóżko mówiąc: „Co się stało to się stało, to było 15 lat temu”. Tuominen wywnioskował, że Gustafsson nawiązał do swojego współudziału w morderstwie.\nOświadczenie Tuominena nastąpiło zaraz po artykule w magazynie Alibi, które przeprowadziło wywiad z 40-letnią pielęgniarką twierdzącą, że spotkała Gustafssona ponad 20 lat temu i że wtedy przyznał się on jej do popełnienia zbrodni. Obrona Gustafssona twierdzi, że zeznania kobiety nie są wiarygodne, jednakże kobieta twierdzi, że wg. niej Gustafsson był niemal dumny z tego, że udało mu się uniknąć kary, i że wydawało mu się to śmieszne, że nikt go do tej pory nie podejrzewał.\n8 września wysłuchano zarzutów końcowych w sprawie przeciwko Nilsowi Gustafssonowi. W swojej przemowie oskarżyciel stwierdził, iż wszystkie dowody wskazują na winę Gustafssona i zażądał dla niego dożywocia, natomiast obrona podtrzymywała, że zabójcą był nieznany napastnik.\nObie strony w swoich podsumowaniach powiedziały o świadku – kobiecie, która twierdzi, że w czasie całego zdarzenia znajdowała się razem z trójką przyjaciół nieopodal miejsca, w którym dokonano zabójstwa. Opis kobiety wskazujący na to, że Gustafsson był pijany i agresywny, jest wg. oskarżyciela wiarygodny. Tymczasem obrona twierdzi, że zeznania kobiety są trudne do potwierdzenia, jako że jeden z mężczyzn jej towarzyszących już nie żyje, a tożsamość pozostałej dwójki nie mogła zostać określona.\nWg. obrońcy Gustafssona, Riitty Leppiniemi, oskarżyciele wystąpili z abstrakcyjną teorią, wg. której motywem zabójstwa miała być zazdrość i frustracja seksualna, za co Gustafssona może czekać dożywocie: „Nic w śledztwie policji nie popiera tej zbrodni. Mam nadzieję, że oskarżyciele skupią się na faktach i pozostawią zbyt wybujałą wyobraźnię poza salą sądową”.\nChociaż obrona podtrzymała niewinność Gustafssona, dodała, iż sama zbrodnia pasuje raczej pod kategorię "nieumyślnego spowodowania śmierci" a nie morderstwa, co oznacza, że przepisy o przedawnieniu wyczerpały się w roku 1980.\n07.10.2005 r. Sąd Okręgowy w Espoo ogłosił werdykt – Nils Gustafsson został uznany za niewinnego w procesie dotyczącym morderstwa nad jeziorem Bodom.\nWg. sądu dowody przedstawione w trakcie procesu przez oskarżycieli okazały się niewystarczające. Sąd podkreślił zasadę domniemania niewinności w przypadkach, w których istnieje choćby odrobina wątpliwości co do winy oskarżonego. Dodatkowo sąd stwierdził, iż zeznania Gustafssona dotyczące luk w pamięci w kwestii wydarzeń w roku 1960 są dość prawdopodobne. Wg. sądu długi czas, który upłynął od momentu zbrodni sprawił, że uzyskanie wiarygodnego obrazu wydarzeń jest dość trudne, a dodatkowo prokurator nie był w stanie ustalić motywu zbrodni.\nGustaffson nie był obecny przy ogłoszeniu wyroku – dowiedział się o nim w swoim domu w Espoo przez telewizję. Po ogłoszeniu wyroku Gustafsson powiedział swojemu prawnikowi, Riicie Leppiniemi, że odczuwa ulgę i jest szczęśliwy.\nOskarżyciel Tom Idström nie zdecydował jeszcze, czy wniesie apelację do wyroku. Heikki Lampela, prawnik reprezentujący rodziny ofiar powiedział, że nie był zaskoczony werdyktem, jednakże planuje dokładne przestudiowanie sprawy aby zobaczyć, czy sąd nie popełnił jakiegoś błędu, który będzie mógł być podstawą do odwołania od wyroku.\nWiadomość na podstawie informacji z Helsingin Sanomat.\nArtykuł dość stary (2005 r.), ale nie sądzę czy w tej sprawie coś poszło naprzód.\nNapisano 02.08.2011 - 15:15\nCiekawe i daje do myślenia. Z jednej strony dziwne, że ten Gustaffson przeżył, a z drugiej trudno uwierzyć, że mógłby sam sobie połamać szczękę itd. No ale na pewno i większe świry chodziły po tym świecie. Ale czemu pisze, że nie mógł stracić przytomności, przecież miał wstrząśnienie mózgu, no dobra nie jestem lekarzem, nie znam się na tym, ale przy takim urazie chyba się mdleje. Skoro na miejscu były ślady spermy i krwi kogoś innego, to wskazuje to na udział jeszcze innej osoby, co pozwala mi przypuszczać, że to nie Gustaffson.\nNapisano 02.08.2011 - 16:33\nPo opuszczeniu szpitala Gustafssona poddano hipnozie, w trakcie której podał dokładny rysopis domniemanego mordercy.\nJeśli spał to skąd wziął ten rysopis mordercy?\nMoim zdaniem wszystko pasuje do podejrzewania o zbrodnie Gustaffsona. Po zamordowaniu trójki znajomych musiał być w amoku. Opił się spirolem i zdesperowany wyrżnął głową o skały w pobliżu namiotu, żeby mieć alibi. Jako, że nie stracił od tego przytomności to wlazł do namiotu i stracił film.\nTamci z drugiej strony jeziorka nie zeznawali bo jeden z nich był kolegą Gustaffsona i dlatego postanowili nie zeznawać jeśli nie zostaną o to poproszeni. Poza tym nie wiadomo co to za towarzystwo było, może też mieli na pieńku z policją. W końcu nie każdy ma kolegów morderców.\nNapisano 03.08.2011 - 20:18\nale pomyslcie jak oni tego Gutaffsona meczyli... jedyny ocalaly z trojki... moze on obudzil sie, zobaczyl ze oni nie zyja a ktos uderza w nich narzedziem\nzaslonil sie ich cialami i przezyl dostajac w glowe i szczene... troche niewiarygodne ale ja jego strone trzymam


Kowal o polityce zagranicznej rządu Kopacz: Przechodzą mnie dresz\nKowal o polityce zagranicznej rządu Kopacz: Przechodzą mnie dreszcze\nDodano: 6 października 2014, 11:22 / Zmieniono: 6 października 2014, 11:22 14\nPaweł Kowal skrytykował politykę gabinetu Ewy Kopacz wobec Ukrainy.\n- Już dawno powinna była jechać z wizytą do Kijowa. Dlaczego nie korzystamy z okazji i nie budujemy połączeń gospodarczych z Ukrainą, kiedy oni na to czekają? - pytał były europoseł Polski Razem. - Mam dreszcze, jak słucham na temat polityki zagranicznej. Mam nadzieję, że w swoim wystąpieniu trochę to Schetyna ustawi - stwierdził Kowal.\nswiatowid IP 6 października 2014, 15:58\nTo proste.Zaiwestowal na Ukrainie i kasa poszla w maliny czyli po prostu przerypal.\njorguś2 IP 6 października 2014, 14:19\nNo tak, czarnuch otworzył gębę i popłynął z niej potok słów, a jakich to wiadomo z góry, te matoły inaczej nawet nie myślą a co dopiero mówić. Tak, że jop twoju .... czarnuchu i spadaj za ocean.\nJuliusz z Danii IP 6 października 2014, 14:05\nZuzyty "polytyk" usiluje na nowo zablysnac...Nic z tego - zabieraj sie gosciu do kuzni i kosy kuc dla "pospolitego ruszenia" na Ukraine...\nMAREK IP 6 października 2014, 13:55\nElektorat wyraźnie dał do zrozumienia że nie zgadza się z poglądami pana Kowala w wyborach do parlamentu U.E. Ja osobiście dostaje dreszczy kiedy ten podżegacz się wypowiada Pani Kopacz ma racje Polska nie może wychodzić przed szereg,a decyzja w sprawie polityki w stosunku do Ukrainy należy do całej U.E.\nwujek IP 6 października 2014, 13:41\nJeszcze jedno dodam. Czy pan Kowal słyszał co mówił nie tak dawno Poroszenko na temat banderowców. Jak ich chwalił, jacy to bohaterowie. Pewnie pan Kowal nie zna historii i nie wie co zacz ci banderowcy robili z Polakami. A może pogada z powstańcami warszawskimi to może mu uświadomią co robili Ukraińcy u boku hitlerowców z Niemiec z Polakami podczas likwidacji powstania. Może by wtedy otrzeźwiał i się zastanowił i więcej nie klepał bzdur. Chyba, że już ma to we krwi żeby miłować Ukraińców a nienawidzić Rosjan bez względu na wszystko. No ale nawiedzeni tak mają. On się na polityce zagranicznej tak zna jak świnia na gwiazdach. Ale media, nasze usłużne media robią wszystko by był na antenie i wmawiał Polakom bzdury. Kaczyńskiego szkoła tu wyłazi. Po co to komu?


Polskie firmy coraz częściej nie płacą na czas - Biznes technologie\nPolskie firmy coraz częściej nie płacą na czas\nKondycja polskich przedsiębiorstw pogarsza się. Firmy odwlekają płatności. Ich problemy to efekt rosnących kosztów i osłabiającego się złotego. Cierpią na tym głównie eksporterzy - informuje Rzeczpospolita.\nData: 12-12-2008, 08:05\nRosną opóźnienia w płatnościach. Jeszcze w połowie roku - jak podaje Euler Hermes - z zapłatą należności dla kontrahentów spóźniało się 19,2 proc. firm. W grudniu - już 20,3 proc. Procentowo różnica wydaje się niewielka. W kwotach może jednak sięgać dodatkowych kilku mld zł.\n- Kredyt kupiecki jest obecnie jedynym powszechnie dostępnym sposobem finansowania działalności gospodarczej - twierdzi Tomasz Starus, dyrektor biura oceny ryzyka w Euler Hermes. Jego zdaniem dzieje się tak dlatego, gdyż banki z powodu słabnącego popytu i topniejących zysków przedsiębiorstw zniechęcają się do udzielania kredytów. - Przepływ gotówki jest coraz wolniejszy. Tworzą się zatory płatnicze, co prowadzi do upadku mniej zasobnych w kapitał przedsiębiorstw - dodaje Starus.\nKto ma kłopoty? Według Małgorzaty Krzysztoszek, eksperta PKPP Lewiatan, na opóźnianiu płatności cierpią firmy, które nie mają ścisłych powiązań z kontrahentami. - W tej grupie kredyt kupiecki będzie rósł, bo takim firmom najtrudniej będzie porozumieć się z dłużnikami - uważa Krzysztoszek.\nW obawie przed narastaniem spirali długów coraz więcej firm próbuje się zabezpieczyć przed niesolidnymi partnerami. - Obserwujemy wzrost zainteresowania działaniami prewencyjnymi, pozwalającymi sprawdzić kontrahenta przed dokonaniem transakcji - mówi Iwona Słomska z firmy Kruk. Windykatorzy, wykorzystując dobrą dla siebie koniunkturę, opracowują nawet nowe usługi. Kruk proponuje windykację z jednoczesnym wpisaniem dłużnika do rejestru biura informacji gospodarczej. - To motywuje do szybszej spłaty - wyjaśnia Słomska.


Umowy o udział w imprezie turystycznej w dobie koronawirusa - Artykuł - ngo.pl\nOrganizacje pozarządowe, zajmujące się organizowaniem wypoczynku dzieci i młodzieży, zapoznają się teraz z dodatkowymi przepisami wprowadzonymi na czas epidemii. Na początku czerwca pisaliśmy o wytycznych i zaleceniach sanitarnych. Dziś więcej o umowach, które zawierane są między organizatorem turystyki a klientem.\nNGO, organizując wypoczynek dla dzieci i młodzieży, może go zrealizować poprzez zakup imprezy turystycznej (wypoczynku) u organizatora turystyki (biura turystycznego), jak i zorganizować wypoczynek samodzielnie. W obu przypadkach pozostaje organizatorem wypoczynku i zobowiązane jest do stosowania rozporządzenia MEN z dnia 30 marca 2016 r. w sprawie wypoczynku dzieci i młodzieży (Dz.U.2016.452).\nZasady zawierania umów pomiędzy klientem (w omawianych przypadkach NGO) a organizatorem turystyki reguluje Ustawa z dnia 24 listopada 2017 r. o imprezach turystycznych i powiązanych usługach turystycznych (Dz.U.2017.2361). Umowa musi zawierać konkretne zapisy i informacje kierowane do podróżnego opisane w powyższym akcie prawnym.\nUmowa między klientem a organizatorem turystyki może być rozwiązana przez klienta w każdym momencie przed rozpoczęciem imprezy turystycznej za stosowną opłatą, związaną z poniesionymi przez organizatora kosztami. W praktyce oznacza to zwrot części kosztów za imprezę turystyczną (np. zwrot części zaliczki lub zwrot wpłaty pomniejszonej o koszty). Ustawa dopuszcza również zawarcie w umowie wysokości opłaty za odstąpienie od niej, zależnej od tego w jakim czasie przed rozpoczęciem imprezy turystycznej doszło do odstąpienia od umowy.\nPo zawarciu umowy organizator ma prawo podwyższyć cenę imprezy (jeśli zastrzeżono taką możliwość w umowie) wyłącznie w trzech przypadkach: zmiana ceny transportu, zwiększenie wysokości podatków lub opłat od usług turystycznych oraz znaczącej zmiany kursów walut. Należy pamiętać, że koszt imprezy turystycznej może być podwyższony w okresie do 20 dni od daty rozpoczęcia imprezy. Ustawa dopuszcza też możliwość obniżenia ceny związanej ze zmniejszeniem kosztów.\nOrganizator turystyki może również dokonać zmiany warunków umowy, jeśli zastrzegł sobie prawo do tego (w umowie), a zmiana ta jest nieznaczna. Ważne jest, aby zmiana warunków umowy została zaakceptowana przez podróżnego. W sytuacji zmiany warunków umowy klient ma prawo odstąpić od umowy ze zwrotem wszystkich poniesionych kosztów i bez obowiązku wniesienia opłaty za odstąpienie od umowy. Wyjątek stanowi zgoda podróżnego na przyjęcie zastępczej imprezy turystycznej (o tej samej lub wyższej wartości).\nW przypadku skutecznego rozwiązania umowy organizator turystyki nie później niż 14 dni od daty rozwiązania umowy, zwraca koszty wniesione przez klienta.\nKiedy NGO nie jest organizatorem turystyki\nZupełnie odmienna sytuacja następuje, gdy organizatorem imprezy turystycznej np. wypoczynku dzieci i młodzieży jest NGO, realizujące imprezę turystyczną w formie niezarobkowej, okazjonalnej i dla ograniczonej grupy uczestników. O prawnych możliwościach działania NGO w turystyce pisaliśmy tu: https://publicystyka.ngo.pl/dzialalnosc-turystyczna-organizacji-pozarzadowych-po-1-lipca-2018. W takiej sytuacji NGO nie jest organizatorem turystyki lecz przedsiębiorcą turystycznym i nie podlega ustawie o imprezach turystycznych. Zatem zawarcie jak i odstąpienie od umowy o realizację imprezy (np. wypoczynku) będzie opierało się o zasady określone dla umów cywilno-prawnych w Kodeksie cywilnym. Oznacza to, że w umowie można zastrzec prawo odstąpienia od niej każdej ze stron, a w sytuacji kiedy któraś ze stron poniosła koszty, może domagać się ich zwrotu.\nW obecnym stanie epidemii najczęściej wymienianym elementem ustawy o imprezach turystycznych jest art. 47.4. Mówi on, że podróżny może bezkosztowo odstąpić od umowy w przypadku pojawienia się nieuniknionych i nadzwyczajnych okoliczności, występujących w miejscu docelowym lub jego najbliższym sąsiedztwie, które mają znaczący wpływ na realizację imprezy turystycznej lub przewóz podróżnych do celu. Dynamika ograniczeń, a także tzw. „odmrożeń” przedsiębiorców związanych z branżą turystyczną powoduje, że organizator może wykazać gotowość do wykonania świadczeń, stanowiących element umowy, np. transport, realizacja programu, zwiedzanie obiektów. W tej sytuacji klient nie będzie mógł powołać się na powyższy artykuł nawet, jeśli w jego ocenie realizacja imprezy mogłaby stanowić zagrożenie dla zdrowia lub życia.\nNależy takze dodać, że ustawa z dnia 2 marca 2020 r. o COVID-19 dopuszcza zwrot wpłat w terminie do 180 dni od daty skutecznego rozwiązania umowy. Takie rozwiązanie prawne nie wycofało, funkcjonującego w ustawie o imprezach turystycznych, terminu 14-stu dni, zatem organizator turystyki ma 194 dni na zwrot kosztów poniesionych na poczet imprezy turystycznej przez klienta. Nowością jest możliwość zamiany zwrotu kosztów na voucher, umożliwiający realizację przyszłych imprez turystycznych w ciągu roku od dnia, w którym miała się odbyć impreza turystyczna. W sytuacji gdy podróżny wyrazi zgodę na przyjęcie vouchera, odstąpienie od umowy lub jej rozwiązanie nie jest skuteczne.\nRodzic rezygnuje z umowy na udział dziecka w kolonii/obozie i występuje o zwrot zaliczki. Organizator wypoczynku zobligowany jest do zwrotu zaliczki, ale jeśli w międzyczasie poniósł koszty (np. dokonał zapłaty za ośrodek wypoczynkowy), zwrot zaliczki może potrącić o te koszty.\nMając na uwadze obecny stan epidemii, NGO jako organizator wypoczynku, może spotkać się z odstąpieniem od umowy przez rodzica (opiekuna prawnego) na podstawie tzw. „niezawinionej niemożliwości świadczenia”. Sytuacja ta wystąpi, jeśli jedno ze świadczeń wzajemnych (ze strony NGO lub rodzica) stało się niemożliwe do realizacji wskutek okoliczności, za które żadna ze stron nie ponosi odpowiedzialności. Jeżeli rodzic uzna, że częściowe spełnienie świadczeń (np. zmiany w programie, brak planowanych atrakcji) jest niewystarczające ze względu na zaplanowany wypoczynek (pierwotny program), ma prawo od umowy odstąpić. Rodzic zobowiązany jest wówczas o tym fakcie poinformować organizatora wypoczynku. W takiej sytuacji organizator (NGO) zobowiązany jest do zwrotu kosztów poniesionych przez rodzica (np. zwrot całej lub części zaliczki). Należy pamiętać o sytuacji gdy rodzic odstępuje od umowy ze względu na niemożliwość wykonania świadczenia ze swojej strony (np. wniesienie pozostałej opłaty, dowóz dziecka) - wówczas organizator wypoczynku dokonuje zwrotu wniesionej zaliczki pomniejszonej o poniesione koszty.\nZasada zwrotu kosztów może wydawać się niesprawiedliwa, gdyż tylko w przypadku odwołania kolonii przez organizatora, rodzic otrzymuje pełny zwrot kosztów. Odstąpienie od umowy przez rodzica może generować potrącenie części wpłaty, które stały się poniesionym już kosztem organizatora. Takie postępowanie wynika m.in. z faktu, iż organizator nadal jest gotowy do świadczenia usługi, choć przy zmienionych świadczeniach. Oczywiście rodzic może żądać wykazania przez organizatora potwierdzenie poniesionych kosztów i ich wysokości.\nAktualnie może nastąpić odwołanie wypoczynku przez organizatora wypoczynku w związku z brakiem możliwości realizacji programu lub jego części. Jednocześnie organizator nie będzie ponosił odpowiedzialności za nie wykonanie świadczenia, choć będzie zobowiązany zwrócić wpłaty na poczet wypoczynku. Wiążącym będzie tu wykazanie związku wystąpienia epidemii COVID-19 a niemożliwością świadczenia. Organizator będzie musiał wykazać wpływ epidemii na odwołanie kolonii/obozu, wskazując stosowne dowody na tę okoliczność. I w tym miejscu pojawia się problem niespójności ustawowych „odmrożeń gospodarki”, a zaleceń i wytycznych (GIS, MEN, itd.), które zgodnie z ustawą o COVID-19 z dnia 2 marca 2020 r. są obowiązujące.\nZniesienie większości zakazów pozwala już dziś na realizację znacznej części elementów programu wypoczynku. Niezależnie od tego w przypadku zorganizowanych form wypoczynku wprowadzono ograniczenia w postaci wytycznych MEN i GIS. W związku z tym mogą one stanowić podstawę do odwołania kolonii/obozu przez organizatora wypoczynku w sytuacji, gdy uzna on, że nie jest w stanie zrealizować świadczeń, będących przedmiotem umowy.\nKlub sportowy judo dla swoich członków co roku organizuje obóz sportowy, w programie którego są regularne (codzienne) zajęcia judo. Wytyczne MEN wskazują, aby uczestnicy zajęć zachowywali dystans społeczny (minimum 2 metry), co w sytuacji zajęć judo jest niemożliwe. Klub odwołuje wyjazd bez ponoszenia jakichkolwiek konsekwencji (z wyjątkiem zwrotu wpłat).\nOrganizacja harcerska, która co roku organizowała obozy pod namiotami, których specyfika wymagała od uczestników korzystania z przystosowanych w terenie sanitariatów. W tym roku zgodnie z wytycznymi MEN należy taki sanitariat zdezynfekować po każdym użytkowniku. Zatem organizacja odwołuje obóz z racji niemożliwości wykonania wytycznych.\nWytyczne MEN wskazują, aby w tym roku dojazd dzieci na kolonię był realizowany indywidualnie. Stowarzyszenie XYZ decyduje, że rodzice mają przywieźć dzieci własnym transportem. Rodzic odstępuje od umowy, gdyż nie ma możliwości dowozu dziecka na miejsca wypoczynku. W tej sytuacji otrzymuje zwrot zaliczki pomniejszony wyłącznie o koszty już poniesione przez stowarzyszenie.\nPodsumowując, w przypadku umów zawieranych z organizatorem turystyki (biurem turystycznym) forma i zawartość umowy jest w znacznej mierze determinowana przez ustawę o imprezach turystycznych. Dotyczy to także warunków jej rozwiązania lub odstąpienia jednej ze stron.\nNatomiast umowy o świadczenie imprezy turystycznej zawierane pomiędzy NGO, a rodzicem (opiekunem prawnym) dają nam większą dowolność co do samej konstrukcji, opierając się na zasadach ogólnych określonych przez Kodeks cywilny. Niemniej jednak w tej sytuacji i w obecnym stanie epidemii możemy spotkać się z odstąpieniem od umów zarówno ze strony organizatora jak i klienta w związku z wykazaniem „niemożliwości świadczenia”.\nNowości prawne SCWO Warszawa Artykuł Prawo i obowiązki Edukacja i wychowanie Sport, czas wolny Koronawirus – sprawy formalno-prawne Warszawa: Temat miesiąca – Usługi społeczne po odmrożeniu Koronawirus


Film.org.pl – polska publicystyka filmowa, recenzje filmowe, rankingi filmowe > ZACK I MIRI KRĘCĄ PORNO (2008)\nCytaty z dialogów zawierają słowa, powszechnie uznane za obelżywe.\nGłosy moralnego sprzeciwu proszę jak zwykle kierować do Kevina Smitha.\nZack – gruby, zarośnięty, zaniedbany, prostolinijny, wulgarny, inteligentny. Miri – śliczna, uczuciowa, kobieca, zagubiona. Oboje – biedni i skazani na siebie. Mieszkają razem, żeby było taniej. Zero miłości, zero seksu. Układ czysto kumpelski. Jak mówi Zack – po co komplikować sobie życie seksem? Aha – oboje lubią aukcje w necie. Ona kupuje kolejne modele wibratorów, on beztrosko ładuje ostatnią kasę w latarkę ze sztuczną waginą. Ona oczekuje od niego choćby zdawkowych komplementów, on jest po kumpelsku beztroski, bez dostrzegania kobiety w swojej przyjaciółce. Nadchodzi zjazd absolwentów. Miri wychodzi ze skóry i godności, by zaciągnąć do łóżka najprzystojniejszego kolegę z dawnej szkolnej ławy. Zack pije piwo i poznaje czarującego kolesia, który okazuje się aktorem w gejowskich filmach porno i kocha swego przyjaciela, tego samego, którego bezskutecznie usiłuje poderwać Miri. Zonk. Zaległe rachunki dają o sobie znać po powrocie z balu. Zack i Miri zostają odcięci od prądu i wody. Wśród pomysłów na szybki zarobek pojawia się motyw nakręcenia filmu porno z nimi w rolach głównych. A kto chciałby to oglądać? Wszyscy, wszak kilka scen wcześniej przebierającą się Miri w ogromnych babcinych reformach nakręciło komórką dwóch szczyli, którzy puścili nagranie do sieci, gdzie okazało się przebojem Internetu. Skoro damski tyłek w wielkich gaciach okazał się sukcesem, to prawdziwe porno z udziałem amatorskich tyłków będzie żyłą złota, która spłaci zaległe zobowiązania wobec dostarczycieli prądu i wody.\nZack i Miri zaczynają produkcję. Angażują pozbawione zahamowań striptizerki, na castingu poznają kolesia opętanego seksem (Jason Mewes), Zack odnawia znajomość z dawnym kolegą, który posiada kamerę (Jeff Anderson), przy okazji namawiając innego kolegę z pracy, by ten, zamiast właścicielem nowego płaskiego telewizora, został producentem filmowym i odpowiadał za dopuszczenie castingowych cycków do produkcji. Wszyscy wynajmują zatęchłą budę, w której stawiają minimalistyczne dekoracje rodem z Gwiezdnych wojen, wśród których mają zamiar nakręcić porno wersję filmu Lucasa. Ale następnego dnia rudera zostaje zburzona razem z dekoracjami, kostiumami, kamerą i światłem. Zdruzgotani artyści siedzą w kawiarni Zacka, który nieoczekiwanie w swoim miejscu pracy widzi idealne miejsce do nakręcenia filmu porno. Po wyjściu ostatniego klienta kawiarnia zamienia się w plan zdjęciowy. Choć każdy z aktorów ma zagrać dwie sceny erotyczne, za każdym razem z inną osobą, Zack w scenariuszu przewiduje dla siebie i Miri tylko jedną, wspólną scenę…\n– Po co kumplujesz się z laską, wiedząc, że nigdy jej nie przelecisz?\n– Uzupełniamy się. Ona płaci czynsz, zmywa gary i budzi mnie rano. Po co komplikować to seksem? Poza tym znam ją od pierwszej klasy. Nie posuwa się koleżanki, którą poznałeś w pierwszej klasie.\n– Dwa piwa poproszę! Dla ciebie też?\n– Trzy piwa!\nNAZYWAM SIĘ DOLEMITE. Spektakl EDDIEGO MURPHY'EGO\nFani Kevina Smitha będą zachwyceni tym filmem. Wszak ich idol znów pojechał po bandzie, nadział scenariusz fuckami jak dobrą kaszę skwarkami, zaangażował starych przyjaciół Jasona Mewesa (kiedyś Jay, tym razem Lester the Molester) oraz Jeffa Andersona (kiedyś Randal ze Sprzedawców) i postarał się o to, by każdy maniak jego twórczości dostawał orgazmu wobec korowodu nawiązań do poprzednich filmów i znaków rozpoznawczych Viewaskewniverse, choć Zack i Miri kręcą porno oficjalnie nie należą do świata Jaya i Cichego Boba. Powyższy opis fabuły ze zdroworozsądkowego punktu widzenia to katalog pobożnych życzeń typowego amerykańskiego filmowego slackera, który za podszeptami swej małej główki, na co dzień ukrytej w spodniach, realizuje marzenie o darmowym widoku cycków i przeleceniu swej atrakcyjnej koleżanki w imię niskiej sztuki filmu porno. Ale u Kevina Smitha nie ma miejsca na prawdziwie życiowe przełożenie takich fantazji, choć jeden jedyny raz udała mu się ta sztuka w W pogoni za Amy. Patrząc na śliczną Miri można dojść do wniosku, że z taką urodą wystarczyłoby skinięcie palcem w odpowiednim kierunku, by za jednym zamachem pozbyć się tak przyziemnych problemów jak brak kasy na prąd, odczepić się od niesolidnego lokatora i odlecieć z rycerzem na białym koniu. Z kolei Zack to przykład faceta, z którym kobieta może się szczerze przyjaźnić, ale z którym nigdy nie pójdzie do łóżka, bo jest po prostu nieatrakcyjny i żadne motyle w brzuchu nie zagrają na jego widok. Nieważne, czy on o tym marzy, czy nie.\n– Nikt nie będzie chciał oglądać naszego rżnięcia!\n– Wszyscy chcą oglądać rżnięcie wszystkich! Nienawidzę Rosie O’Donnell, ale gdybym wiedział, że jest taśma na której ktoś ją posuwa, to zapytałbym “czemu tego jeszcze, kurwa, nie oglądamy?”.\n– Angażujemy cię! Jak się nazywasz?\n– Lester the Molester Cockenschtuff.\n– W życiu nie słyszałem lepszego porno pseudonimu!\n– To mogę mieć porno pseudonim? W takim razie chcę być Pete Jones.\nI w tym momencie hollywoodzka magia, tudzież scenariuszowe bajkopisarstwo Kevina Smtha biorą górę. W zaangażowanie Zacka można uwierzyć. W końcu kto oparłby się urodzie i urokowi Miri? Ale jednocześnie Miri “Stinky” Linky zaczyna bić mocniej serce na widok Zacka, z którym ma zagrać scenę erotyczną. Niemożliwe? Nie w filmie. Oboje nieśmiało spychają osobisty kontekst na dalszy plan, udając przed sobą – właśnie – udawanie. Ale do czasu. Zamiast wyrafinowanej sceny erotycznej, Zack i Miri zaczynają się kochać przed kamerą, zapominając o reszcie zdezorientowanej ekipy, oczekującej na fajerwerki pozycji zakończonych jego wytryskiem na jej piersi. Tu oczekiwana wymowa filmu wchodzi na właściwe tory. Przecież nie po to Kevin Smith skonstruował dwoje bohaterów, by ci przez resztę seansu pielęgnowali swoją przyjaźń bez prób wspięcia się na wyższy poziom, tym bardziej w obliczu tak jednoznacznego przełamania ich dotychczasowych relacji. Ale, jak to w życiu bywa, wzmocnione zazdrością okoliczności napędzają uczucia w złym, czyli normalnym kierunku. Jak zwykle kobieta będzie udawać, że nic się nie stało, choć facet wyzna jej miłość prosto w twarz, jak zwykle pozostaną niedopowiedzenia, brak szczerej reakcji na szczerość, a wszystko w imię bezsensownego ocalenia relacji, która właśnie została pogrzebana. Jak gdyby miłość była niechcianą konsekwencją przyjaźni Zacka i Miri, choć oboje tego chcą, ale się boją, bo nie przewidzieli sekwencji wydarzeń, która bezlitośnie zaprowadzi ich do nieuniknionego, i tak dalej.\nCraig Robinson Elizabeth Banks Jason Mewes Jeff Anderson Justin Long Kevin Smith komedia komedia romantyczna Ricky Mabe Seth Rogen Traci Lords usa Zack and Miri Make a Porno zack i miri kręcą porno


Nowoczesne sztućce na naszych stołach – ndsworlds.com\nHome / Dom i Wnętrze / Nowoczesne sztućce na naszych stołach\n2 kwietnia 2020\tDom i Wnętrze 984 Views\nWspólne posiłki to czas, kiedy z rodziną możem zebrać się przy jednym stole i spędzić go razem – bez pośpiechu i uciekających terminów. Posiłki powinny być celebrowane z domownikami tak często, jak się da – w tym czasie możemy porozmawiać, wymienić się opiniami, doświadczeniami, okazać sobie wsparcie. Warto zadbać aby czas przy stole był spędzony w miłej atmosferze. Zadbają o to odpowiednie dodatki.\nWybieramy sztućce – jakie powinny być?\nChcąc delektować się każdym posiłkiem i jeść wygodnie konieczne jest wybranie odpowiednich sztućców. Nowoczesne sztućće oferowane przez marki takie jak Gerlach zaskoczą nas wspaniałym designem, doskonałymi parametrami technicznymi oraz trwałością. Producent wykorzystał stal nierdzewną do produkcji swoich produktów – materiał ten jest zabezpieczony przed wilgocią, odkształcaniem. Sztućce wykonane ze stali nierdzewnej możemy bez obaw czyścic w zmywarkach.\nZ pewnością wiele osób wybiera sztućce na podstawie ich zdobień – tu również projektanci zaoferowali nam wiele interesujących produktów. Sztućce mogą inspirowane nowoczesnym designem, jak również klasycznymi wzorcami w sztuce. Zdobienia są trwałe, nie ścierają się, wspaniale prezentują się na stole i pozwalają na podniesienie estetyki przedmiotów codziennego użytku, jakimi są sztućce.\nNie tylko klasyczne sztućce!\nW ofercie topowych producentów, poza klasycznymi zestawami, znajdziemy również sztućce dedykowane dla dzieci – są one najczęściej zdobione pięknymi motywami zwierzęcymi. Nie brakuje tu również widelczyków do ciast, łyżeczek do herbaty czy kawy.\nSztućce sprzedawane są w pięknych pudełkach – taki zestaw możemy zakupić zarówno do swojego domu, jak i na uroczystości weselne bliskich nam osób. To też świetny podarunek rocznicowy.\nTags akcesoria kuchenne sztućće\nPrevious W poszukiwaniu własnego i niepowtarzalnego stylu\nNext Buty rowerowe\nzadaszenie tarasu casasantuariosc.com stoły do ogrodu


Inwestor wyciął drzewa w centrum Katowic. Posadzi inne – Katowice24\nInwestor wyciął drzewa w centrum Katowic. Posadzi inne\n29 kwietnia, 2019\tDzielnice Informacje Środmieście\tBrak komentarzy\nWycinka drzew w centrum Katowic wzbudziła niepokój mieszkańców. Jedna z naszych czytelniczek widziała usuwanie roślin. O wycinkę zapytaliśmy inwestora, który zadeklarował nasadzenia zastępcze.\nKilka wysokich i starych drzew zniknęło z ul. Kopernika w centrum Katowic. To wynik zaplanowanej przez prywatnego inwestora wycinki obok modernizowanej kamienicy. Zaobserwowała ją jedna z mieszkanek śródmieścia. – Ptaszki śpiewały, znowu beton. Wszystko wytną w tym mieście, zdrowe drzewa – pisze nasza czytelniczka. Nie wiadomo czy drzewa były zdrowe, czy chore. Jednak spółka Śląskie Kamienice postanowiła złożyć wniosek o pozwolenie na wycinkę. Zgoda została wydana przez urząd marszałkowski 24 kwietnia. Już 27 kwietnia, w sobotę rano pracownicy wynajętej firmy zlikwidowali 4 drzewa z gatunku topola mieszaniec euroamerykański.\n– Drzewa przy ul. Kopernika 3 były niebezpieczne dla przechodniów, pojazdów jak i budynku. Były znacznie wykrzywione, a ich ukorzenienie uszkadzało przyległą kanalizację. Podczas silnych wiatrów łamane gałęzie opadały na chodnik i jezdnię. Mogłoby to w niedalekiej przyszłości spowodować wiele dodatkowych niebezpieczeństw – tłumaczy wycinkę Łukasz Nowotka, kierownik wydziału marketingu w Śląskich Kamienicach. Inwestor w zamian został zobowiązany do nasadzeń. Pojawią się tu 4 dęby błotne.\nSama inwestycja mieszkaniowa przy ul. Kopernika 3 rozpoczęła się dwa lata temu i powoli dobiega końca. W kamienicy z 1910 roku powstało 95 mieszkań. Na parterze zlokalizowano lokale usługowe. Wszystkie powierzchnie na najniższej kondygnacji są zajęte i w niektórych przedsiębiorcy prowadzą już działalność. Do części mieszkań również wprowadzili się już nowi właściciele. Jak informują Śląskie Kamienice, w tym roku całość inwestycji zostanie zakończona.\nDrzewa KatowiceKatowiceKopernikaŚląskie KamieniceWycinka drzew KatowiceWycinka Katowice\nW byłej siedzibie ING Banku Śląskiego na razie nie będzie mieszkań\nNa Rynku chorują drzewa. Trzeba je będzie wymienić


przez Rika Kari Matsubari » 9 sie 2018, o 13:19\nMisja D - Kaiso\nKaiso nie był do końca przekonany do Akiki. Raczej nie widział w jej jakiegoś większego zagrożenia, nie mógł też powiedzieć zbyt wiele złego. Znali się przecież raptem kilka chwil. Może właśnie w tym problem? W tym, że trudno ufać osobie, o której nie wie się praktycznie nic, a zdobyta wiedza nie została jeszcze zweryfikowana. Przede wszystkim jednak Kaiso nie podobał się jej pomysł, aby udał się do tamtych oprychów. Nie dość, że nie do końca wiedział jak tam trafić, nie dość, że nie wiedział czego się po nich spodziewać, to jeszcze miał jak na dłoni wyłożoną historię o złym czynie, którego się dopuścili, kradnąc kobiecie dzban. Ah, któżby przypuszczał, że dzbany mogą być tak cenne?\nDlatego też shinobi zdecydował się zboczyć ze ścieżki, którą podsuwała mi nowopoznana kobieta i skierować się ku szlakowi przetartemu przez klona. Ten negocjował niewiele dalej z pewnym mężczyzną, który – choć początkowo sceptyczny – z czasem jął negocjować sprzedać jednego ze swoich dzbanów. Był on tym cenniejszy, że zawierał już wodę, której nie trzeba by nawet nalewać.\nPoczątkowa cena była co prawda horrendalnie wysoka, z czasem jednak w toku negocjacji spadała na poziom, który dla Kaiso był akceptowalny. To właśnie wtedy zdecydował się odejść od dziewczyny, robiąc to możliwie tak, by jej nie urazić i podszedł do mężczyzny i swego klona, którzy właśnie skończyli negocjacje. Wyjął je i wręczył właścicielowi dzbana. Ten zadowolony, sprzedając po dość wysokiej cenie schował pieniądze do swojej torby i polecał się na przyszłość.\n-Dobrze się robi z tobą interesy! – powiedział nieco uniesionym głosem.\nMłodemu shinobi nie pozostało nic innego, jak udać się w drogę powrotną. Po drodze minął bez pożegnania kobietę, która właściwie nie była taka zła. Czy mogła się obrazić? Raczej nie. Właściwie to leżała już i nie zważała na nic uwagi. Ta była długa i męcząca, a słońca i okropny skwar jak zwykle uprzykrzały życie pieszym wędrowcom. Pot kapał z czoła Kaiso, a krople ledwo spadały na ziemie, gdy już ich nie było. Podobne nastroje towarzyszyły klonowi. Kiedy dotarli na miejsce, pod bramą stał już staruszek Wuu.\n-Masz wodę! – zawołał. Ani trochę nie zdziwiła go obecność klona. Opowiadał przecież o znacznie potężniejszych shinobich, niż obecnie Kaiso. – obydwa dzbany są dla mnie? – zapytał, ledwo zaskoczony. – Byłeś też w pozostałych miejscach?\nprzez Kaiso » 9 sie 2018, o 17:54\nCały dzisiejszy dzień, nie, cała ta wyprawa na pustynię była jedną wielką pomyłką. Mógłbym się silić na jakieś dodatkowe epitety, ale to mija się z celem. Nie dość, że było tu ciepło, nawet wieczorem , to miejscowi, yhm... pozostawiali wiele do życzenia. Absolutnie nie chciało mi się męczyć z jakimiś bandziorami, złodziejami dzbanów, czy jak ich tam zwano, jeśli była prostsza możliwość, to ją wykorzystałem, szczególnie, że chciałem już po prostu zniknąć, zasnąć i najlepiej nie wstawać przez długi czas, ale najpierw musiałem dotrzeć do Wuu. Szedłem więc z tą wodą i szedłem, niby był ze mną mój klon, ale żaden z nas nie miał ochoty na pogaduszki. Sam powrót do wioski był formalnością, w końcu pamiętałem trasę którą szedłem do oazy. I mijały minuty, piach przesypywał się przez moje buty, a ja mogłem tylko cicho wzdychać, no i przeklinać pod nosem. Ostatecznie po nie wiadomo jak długim czasie, zauważyłem w oddali mury osady Sabaku. Emocje jakie wtedy mną targały były nie do opisania, ale spróbuję to zrobić. Zmęczenie, zniechęcenie, odraza, uczucie ogólnowkurwiającego potu. Żyć, nie umierać. Rzuciłem z przekąsem w myślach. I kiedy w końcu znalazłem się przy bramie, zauważyłem i jego, Wuu. Stał i czekał. Widać strasznie się nudził skoro mógł marnować czas na takie bezsensowne stanie. Po jego jakże cudownie rzeczowych pytaniach postanowiłem całą tą sprawę krótko podsumować. -Mogą być dla ciebie i nie, nie byłem. Jeśli chcesz mogę to zrobić jutro, dzisiaj jestem padnięty.\nNiech ta "misja" się zakończy, niech mi da pójść spać, a będę szczęśliwy.\nprzez Rika Kari Matsubari » 10 sie 2018, o 16:26\nI tym samym Kaiso zbliżał się do celu. Nie towarzyszyło temu jednak szczególne rozradowanie ani nic z tych rzeczy, które tak często towarzyszą dokonaniu czegoś, czego bardzo się chce. Teraz jednak Kaiso był mocno zdenerwowany i nie wiedział dlaczego właściwie zdecydował się na to zadanie. Wraz z dotarciem na miejsce złość ta narastała. Cóż, staruszek jedynie poprosił o wykonanie paru czynności za które zamierzał słono zapłacić, czy więc naprawdę było na co narzekać? Chyba tylko na upał, ale tego na pustyni można się spodziewać dokładnie tak samo, jak okropnych mrozów w Hyuo. Mimo to frustracja w chłopaku była na tyle duża, że denerwowały go nawet zwykłe pytania zadawane przez Wuu. Nawet to, że wyczekiwał teraz młodzieńca, nic w tym czasie nie robiąc. Cóż, takie życie. Ci którzy mają pieniądze, nawet od codziennych zajęć mają ludzi.\nNo ale dobrze więc, Kaiso wykonał jedno z trzech zadań, które zlecił mu Wuu. Zawsze to coś, ale oczywiście mogło być lepiej. Na pocieszenie Wuu dostał obydwa dzbany, choć początkowo jeden z nich należał przecież do Kaiso i nabierał do niego wodę raczej we własnym interesie. Następnie shinobi przyznał, że nie wykonał pozostałych zadań, ale zaoferował dokończenie ich następnego dnia. Cóż, czy rzeczywiście miał ochotę dalej mu służyć, czy może chciał po prostu być miły? Jakkolwiek nie było, Wuu nie potrzebował już pomocy chłopaka.\n-Wystarczy, wystarczy. Jutro przychodzi do mnie wnuczka i ona pójdzie po resztę. Cieszę się z wody. Należy ci się kilka groszy za fatygę. - Wyciągnął z kieszeni trochę ryo, nieco mniej, niż pierwotnie zamierzał wręczyć i wręczył chłopakowi. Następnie sięgnął po pierwszy z dzbanów i zajął się swoimi sprawami. To jasny sygnał dla Kaiso, że jego rola w tym wszystkim dobiegła końca.\nprzez Kaiso » 11 sie 2018, o 09:22\nCała sprawa została w końcu załatwiona. Wuu nie miał ochoty na dokończenie reszty zadań, ponoć ma go odwiedzić wnuczka, dziwne, w końcu narzekał wcześniej, że nie ma z kim rozmawiać. No ale nie mam zamiaru mu tego wypominać, chcę po prostu odejść w swoją stronę.\nKiedy tylko oddaliłem się od większego skupiska ludzi, to anulowałem swojego klona, on też zasłużył na odpoczynek. Nie pozostało mi nic innego jak poszukać jakiegoś miejsca do spania, najpewniej będzie to jakiś obóz, na zakup kwatery w karczmie najnormalniej w świcie nie mogę sobie pozwolić, szczególnie, że wydałem dzisiaj ogromną sumę pieniędzy na tą wodę.\nNie mając nic więcej do stracenia ruszyłem po prostu przed siebie.\nprzez Fuji » 26 wrz 2018, o 23:16\nprzez Kaze Tetsu » 28 paź 2018, o 00:08\nDroga do domu miała się już ku końcowi. Chłopak ze sterczącymi, czarnymi włosami coraz ciężej stawiał kroki. Nie ze zmęczenia. Powiew pustynnego wiatru dobrze mu robił, czuł się znowu u siebie. Martwił się jednak o swoich niedawnych kompanów. Ciekawiło go wielce co u nich słychać. Nieco też żałował, że nie ruszył z nimi. I po części obawiał się reakcji rodziny na wieść o tym, że nie ruszył z nimi na wyprawę. Choć ciężko było mu to przyznać, wracał do domu z niczym, nie udało mu się nawet polepszyć jakoś własnych umiejętności. Młody shinobi czuł się sobą zawiedziony. Może powinien zmienić zawód? Nikt nie miał z niego pożytku, nawet najłatwiejsze misje jemu przychodziły z trudnością. W dyskusjach jakie prowadził w myślach sam z sobą, coraz częściej dochodził do wniosku, że czas pomyśleć o innej karierze.\nDom był już blisko, jednak Tetsu postanowił jeszcze chwilę odpocząć w niewielkiej osadzie nieopodal miasta. Miał jeszcze sporo rzeczy do przemyślenia i co trudniejsze, przygotowanie całego planu rozmowy z rodzicami. To nie będzie łatwe.\nChłopak zaczerpnął nieco wody z małego źródełka w oazie i oparł się o jedną z palm kierując wzrok w niebo i pozwalając myślom pędzić po ich torach.\nprzez Suzu » 28 paź 2018, o 14:52\nPowrót do domu nie zawsze wygląda tak, jak byśmy sobie życzyli. Nie chodzi nawet o to, by przybyć na sznurze wielbłądów, objuczonych skarbami i podarunkami dla bliskich, nauczeni jednak jesteśmy, że podróż powinna czemuś służyć. Opuszczasz dom, całujesz na pożegnanie matkę i ściskasz dłoń ojca, pozostawiasz ich samych z codziennymi wyzwaniami po to, by coś zyskać, niekoniecznie materialnego. Sława, nowe umiejętności, a może po prostu potrzeba sprawdzenia się z daleka od bezpiecznej kolebki. Wracasz, niosąc na sercu przeżyte doświadczenia, twoje własne, prywatne skarby, zapewne bezwartościowe dla kogokolwiek innego. Tetsu jednak nie posiadał nawet tego, a ostatnie kroki zdawały się coraz cięższe, jakby sam piach chciał go zatrzymać, jakby dawał do zrozumienia, że nie ma co się pokazywać w domu.\nCzyżby tonął?Oaza wyglądała na wyludnioną, zbliżało się południe. Upał stawał się ciężki do zniesienia, tym bardziej dla kogoś, kto od pewnego czasu przebywał poza pustynią, korzystając z łagodnego klimatu centralnych krain. W takiej chwili najlepiej skorzystać z życzliwego cienia palm, by choć jeszcze na trochę odwlec nieuniknione, by dać sobie czas na zebranie myśli, choć wiadomo oczywiście, że nie da się przygotować na taką rozmowę. Najpierw jednak napić się... Gdy Tetsu podszedł do brzegu, dostrzegł pozostawiony tutaj koszyk, gęsto spleciony z przesuszonej trawy. Na jego dnie spoczywała manierka i niewielkie zawiniątko, to jednak nie ostatnie ślady cudzej obecności. Kiedy bowiem chłopak podniósł głowę, pośrodku oazy zauważył szkarłatnobiały kształt. Na powierzchni wody unosiło się rozpłaszczone kimono.\nprzez Kaze Tetsu » 28 paź 2018, o 15:20\nWidać nie dane mi będzie zabrać myśli na spokojnie i odetchnąć chwilę, pomyślał. Ślady czyjejś obecności, to ostatnie czego Tetsu się teraz spodziewał. To mniejsza oaza przed miastem, większość ludzi raczej korzystał z innych. Chłopak przyglądał się porzuconemu koszykowi z manierką i tajemniczym zawiniątkiem, gdy spostrzegł pływające po żródle kimono. Nie zastanawiał się nawet chwili, choć przez myśl przeszła mu idea zastawionej pułapki. No ale ktoś może potrzebować pomocy, on sam nie jest nikim ważnym, wart był niewiele.\nSzybko skoncentrował swoją chakrę w stopach i już biegł po tafli źródła rozglądając się na wszystkie storny, czy gdzieś nie widać topiącej się osoby. Gdy stanął przy kimonie, odruchowo dotknął kabur znajdujących się na udach, wołając w tym czasie i rozglądając się na wszystkie strony.\n- Jest tu kto?! Czy wszystko w porządku?\nOstatnio edytowano 28 paź 2018, o 16:33 przez Kaze Tetsu, łącznie edytowano 1 raz\nprzez Suzu » 28 paź 2018, o 16:05\nChłopak nie wahał się wcale, wyraźnie nie ceniąc swego życia dostatecznie mocno, by zasługiwało to na złożone kalkulacje. Zwyczajnie zebrał chakrę w stopach i pobiegł po tafli jeziora, wzburzając drobne kropelki wody, które ulatywały nieco w górę by po chwili znów stać się częścią wielkiego organizmu. Tetsu nie miał planu awaryjnego, nie przygotował nawet głupiego kunaia na wypadek, gdyby spod pływającego odzienia wystrzeliła w niego cudza pięść. Tak się jednak nie stało. Podszedł bliżej i dostrzegł, że kimono nie jest pokryte krwią, szkarłatne plamy to dekoracja, wzór na kimonie, którego estetykę trudno było obiektywnie ocenić na przemoczonym materiale. Ciężkim materiale. Gdy shinobi odkleił kimono od powierzchni wody, wydało z siebie mlaszczący odgłos, wpuszczając powietrze do środka.\nZ początku można było odnieść wrażenie, że to pomyłka, właściciel musi być gdzieś indziej. Gdy jednak uniesiony materiał przestało ociekać strugami wody, wzburzającymi powierzchnię, Tetsu dostrzegł bąbelki pojawiające się na tafli wody, pod nimi zaś majaczący niewyraźnie kształt. Bąbelków nie było dużo, ale co kilka sekund pojawiały się kolejne. Wniosek nasuwał się oczywisty, Tetsu wiedział już, gdzie znajduje się osoba, z którą dzielił właśnie oazę. Choć, po prawdzie, to dzielenie się mogło być już tylko kwestią czasu, bardzo krótkiego czasu.\nprzez Kaze Tetsu » 28 paź 2018, o 16:57\nWidząc powoli wydobywające się z pod powierzchni wody bąbelki, Tetsu momentalnie przerwał skupianie chakry i głośno plusnął do wody. Trochę żałował, że nie potrafi korzystać z Suitonu, wtedy byłoby mu znacznie łatwiej. Nagła zmiana środowiska nie była przyjemna. Nagłe ochłodzenie nie było przyjemne, jednak sytuacja tego wymagała. Ponarzekać na niedogodności będzie mógł w innym czasie.\nShinobi na tyle, na ile potrafił płynął w głąb źródełka, wyszukując przy tym właściciela kimona. Starał się szukać miejsca, skąd unosiły się bąbelki powietrza, by szybciej namierzyć topiącą się osobę.\nTetsu układał już w głowie plan ratunkowy. Jeśli uda mu się szybko znaleźć topiąca się osobę, w miarę możliwości wyciągnie ją na brzeg. Gdyby topielec był w coś zaplątany, żeby nie tracić czasu, użyje kunaia wspomaganego przez technikę klanową, by odciąć przytrzymując topielca liny/rośliny/itp. W przypadku powodzenia akcji ratunkowej i wydostania nieszczęśnika na brzeg, najszybciej jak to możliwe trzeba będzie sprawdzić czy oddycha i w razie czego próbować reanimować.\nZ ułożonym planem chłopak czuł się nieco pewniej i dalej płynął coraz głębiej pod powierzchnią wody.\nprzez Suzu » 28 paź 2018, o 17:33\nW rzeczywistości okazało się to całkiem przyjemne. Po długiej wędrówce przez pustynny skwar zapaść się w wodną toń, która po lodowatej nocy nie zdążyła się jeszcze zagrzać na tyle, by Tetsu sam miał wrażenie gotowania się w niej. Trochę tak, jakby wreszcie zgasić płomień tańczący po skórze, choć płaszcz chronił cały czas chłopaka przed prawdziwymi oparzeniami słonecznymi. No właśnie, płaszcz. Długi, dzięki czemu majestatycznie powiewa na wietrze, pod powierzchnią wody okazało się to jednak skrajnie niepraktyczne. Płynąć? Dokąd? Nogi plątały się zarówno w jego własne ubranie, jak i kimono, którego nie odrzucił wcześniej nigdzie na bok, zapadło się więc w wodę razem z nim. Czasami najgorsze pułapki to te, które nieświadomie zakładamy na siebie sami. Przesiąknięty wodą materiał był ciężki i nieposłuszny, oblepiał sobą nogi, a jeśli chłopakowi udało się na chwilę wyswobodzić jedną z nich, momentalnie przytulał się do drugiej, praktycznie uniemożliwiając jakiekolwiek manewry pod wodą. Tetsu miał jeszcze w płucach powietrze, rozłożyste kimono zamknęło go jednak w wodnym potrzasku, bo powrót tą drogą był obecnie niemożliwy. Chłopak musiał coś zrobić i to szybko.\nprzez Kaze Tetsu » 28 paź 2018, o 18:21\nOt idealne zwieńczenie mojej kariery shinobiego, pomyślał Tetsu. Zostanę pokonany przez mokre ubrania, śmierć godna każdego ninja.\nChłopak przyzwyczajony jednak był do dołujących myśli i tego, że nic nie idzie zgodnie z planami. Szybko otrząsną się z zamysłu. Skoro kimono mu przeszkadza, wystarczy się go pozbyć. Wyciągnął kunai z pokrowca na udzie, obrócił go tępą stroną do materiału i z uśmiecham na ustach, ciesząc się, że paranoicznie namagnesował broń wcześniej skorzystał z jednej z najbardziej podstawowych technik klanu. Momentalnie napędził kunai techniką i czekał, aż ten poleci w górę odrywając od niego pułapkę z kimono.\nCo do własnych zaś ubrań, przypomniał sobie technikę pływania, której nauczył go ojciec. W sumie przypominało to trochę wspinaczkę w wodzie. Zamiast kierować chakrę do stóp, Tetsu skierował ją do dłoni by móc potężniej odpychać się pod wodą bez korzystania z nóg.\nChłopak wrócił do swojego planu szukania topielca, ciesząc się jednocześnie z odbytego treningu. Dzięki temu, może sam nie zostanie kolejnym.\nprzez Suzu » 28 paź 2018, o 19:16\nJedno jest pewne - osoba przyzwyczajona do potknięć musi być dobra w improwizacji. Gdy naturalną koleją rzeczy jest natykanie się na problemy, człowiek staje się bardziej czujny i szybciej potrafi na nie zareagować. Przynajmniej teoretycznie. Tetsu pokazał jednak, że ma to pewien sens, niemal od razu bowiem przeszedł do działania. Kunai śmignął przez wodną toń i naparł na powierzchnię kimona, uniósł je jednak tylko nieznacznie, miejscowo, okazało się po prostu zbyt ciężkie dla obecnych możliwości chłopaka - nawet w stanie suchym ważyło mniej więcej drugie tyle, co Maji był w stanie unieść swoimi magnetycznymi zdolnościami. Czarnowłosy osiągnął jedną rzecz - kimono już nie próbowało wplątać się w jego nogi, pozostał tam już tylko płaszcz, uparty jak wyrzut sumienia po źle wykonanej pracy, ale i z tym problemem udało się wygrać poprzez niestandardowe wykorzystanie bardzo podstawowej techniki. No właśnie, improwizacja ratuje życia.\nZanim jednak dotarł do dna zauważył, jak niewyraźna postać przesuwa się ku powierzchni jakiś metr od niego. Wyglądało na to, że jednak nie był to topielec. Zaraz przy kimonie wynurzył się młody chłopak, wyglądał na odrobinę młodszego od Tetsia, choć budowę miał zdecydowanie drobniejszą. Krótkie, czarne włosy przykleiły mu się do czaszki, a szare oczy wpatrywały się niepokojem i napięciem tam, gdzie spodziewał się ujrzeć Majiego. Bez problemu utrzymywał się na powierzchni, oszczędnie tylko machając rękami i nogami. Nic mu nie przeszkadzało ani nie plątało się w nogach, głównie dlatego, że niczego poza bielizną na sobie nie miał. No, prawie nie miał, w jednej z jego dłoni coś połyskiwało i shinobi rozpoznał krótki nożyk, ostrze mierzyło niecałe dziesięć centymetrów.\n- Um... przyszedłeś tu popływać? - zapytał z głupią miną, podejrzewał już, że jego pływające kimono mogło doprowadzić do nieporozumienia - Jeśli wziąłeś mnie za topielca... wybacz. Mam tu robotę na dole i, niech to skorpion swym jaden wypełni, kompletnie mi nie idzie.\nprzez Kaze Tetsu » 28 paź 2018, o 23:43\nTechnika klanu, nad nauką której Tetsu spędził dużo czasu i kosztowało go to wiele wyrzeczeń... nie zadziałała. Dobrze, że domniemany topielec był nad shinobim, woda powinna była zagłuszyć wrzask wściekłości który wydobył się z ust zazwyczaj spokojnego Tetsu. Kosztowało go to prawie całe powietrze jakie mu zostało, więc wynurzył się czym prędzej. Naprawdę się do tego nie nadawał. Nie potrafi użyć żadnej silnej techniki, te które zna nie pomagają mu w nawet tak trywialnej rzeczy jak zrzucenie mokrej szmaty z siebie. Teraz już nie miał wątpliwości. Czas na zmianę kariery. Może zostanie kowalem jak jego mama? O ile nie wygonią go z domu.\nWygrzebując się z wody i przesyłając chakrę do stóp, shinobi stanął znowu na tafli wody. Tym razem miał kłopoty z opanowaniem się. Jeszcze to pytanie, czy przyszedł sobie tu popływać. Gdyby był z klanu związanego z jakimiś technikami ocznymi, Tetsu prawdopodobnie już zabiłby spojrzeniem chłopaka.\nTym razem opanowanie się było znacznie trudniejsze i chyba nie wyszło mu do końca. Nagromadzone emocje i gorycz jaką odczuwał były zbyt przytłaczające dla młodego ninja. Starając się chociaż trochę ukryć swą złość odparł.\n- Tak. Dokładnie to pomyślałem - nie mógł się zebrać na powiedzenie, że nie szkodzi i nic się nie stało. Mierzył chłopaka chłodnym spojrzeniem swoich oczu, które zwęziły się i wyglądały nieco upiornie.\n- Co w ogóle może być do roboty na dnie oazy? - chciał zabrzmieć nieco sympatyczniej, dalej jednak nie udawało mu się to za dobrze. Jeszcze nie mógł znaleźć użytego kunaia. Zapowiadał się kolejny wspaniały dzień, przeszło mu przez myśl. Zrezygnowany zszedł na brzeg i czekał na odpowiedź chłopca.\nprzez Suzu » 3 lis 2018, o 10:31\nNikt nie obiecywał, że początki będą łatwe. Właśnie te chwile są dla shinobi najtrudniejsze, gdy własne techniki zdają się nadawać tylko do popisów przed gawiedzią. Czyż inni nie robią więcej, szybciej, łatwiej? A co, jeśli to mój limit? Trudno jest zatrzymać takie myśli, trudno nie porównać się z innymi osobami, o których prawdziwym wysiłku wcale nie musimy wiedzieć. To nie poddaje się kontroli, prawda? A w końcu zacznie gnić w środku, taka ukryta korozja duszy. Wtedy już nie wystarczy dotyk ciepłych dłoni w mgiełce zielonego światła, najlepsze nawet iryōjutsu okaże się bezradne.\nA teraz jeszcze Tetsu rzucił się na ratunek komuś, kto tej pomocy najwyraźniej nie potrzebował. Ale czy nie lepiej czasami się pomylić, niż przejść obojętnie obok kogoś, kto rzeczywiście tonie...? Szarooki uśmiechnął się przepraszająco, a jego spojrzenie od twarzy Majiego powędrowało ku jego butom, które stabilnie ustawione były na tafli wody, zupełnie jakby ta stanowiła twarde podłoże. Plasnął na próbę dłonią po powierzchni, ale efekt był oczywisty - kropelki rozbryznęły się na boki, przepuszczając jego rękę wgłąb toni.\n- No cóż, właściwie to przydałby mi się ratunek - przyznał, pokazując swój krótki nożyk, a potem wskazując na dół, w kierunku dna - Rośnie tam roślina, której bardzo potrzebuję, drobne żółte kwiatki na łodyżce długości dłoni. Zupełnie nie umiem jej znaleźć, mimo wszystko to dość rzadki okaz, do tego niewielki, chowa się pośród innych... w dwie osoby na pewno by poszło szybciej - popatrzył na Tetsu prosząco - Jesteś shinobi, prawda? Mogę zapłacić za wsparcie. - dodał, jeżeli dostrzegł wahanie lub niechęć na jego twarzy.


Pokaż też MapaSatelitarna Aktualizacje mapy są wstrzymane. Przybliż, aby zobaczyć zaktualizowane informacje. Wyzeruj przybliżenie Trwa aktualizowanie mapy… Wróć do mapy Omówienie 4,5 Liczba recenzji: 385Doskonałe58%B. dobre31%Średnie7%Złe3%Okropne1%Godziny otwarcia restauracji + Dodaj godziny otwarciaKUCHNIE Azjatycka, Tajska, Miejsce przyjazne dla wegetarian, Opcje dla wegan CENA $$ - $$$OCENY ObsługaJedzenieWartośćAtmosferaLOKALIZACJA 192/36 Patak Road, Karon, Phuket 83100, TajlandiaWszystkie szczegóły Ulepsz to ogłoszenieCzy w tej restauracji są serwowane dobre posiłki bezglutenowe?Tak Nie Nie wiem Czy ta restauracja jest odpowiednia na śniadanie?Tak Nie Nie wiem Czy ta restauracja specjalizuje się w kuchni halal? Tak Nie Nie wiem Czy jest to koszerna restauracja? Tak Nie Nie wiem Czy przy tej restauracji jest parking?Tak Nie Nie wiem Czy w tej restauracji jest telewizor?Tak Nie Nie wiem Czy ta restauracja oferuje usługę parkowania przez obsługę?Tak Nie Nie wiem Czy w tej restauracji jest sala z możliwością rezerwacji?Tak Nie Nie wiem Czy w tej restauracji można skorzystać z płatnego parkingu?Tak Nie Nie wiem Czy jest to głównie piekarnia?Tak Nie Nie wiem Dziękujemy za pomoc! Zanim się wylogujesz, opisz swoje wrażenia. Napisz recenzjęRecenzje (385)Oceny podróżnych Doskonałe81B. dobre37Średnie7Złe2Okropne0Typ podróżnegoRodzinyParyWyjazd w pojedynkęBiznesowaZnajomiOkres roku Mar–majCze–sieWrz–lisGru–lutJęzyk Wszystkie języki polski (127)angielski (299)chiński (upr.) (37)Więcej języków Język polski (127)angielski (299)chiński (upr.) (37)francuski (22)włoski (17)rosyjski (15)niemiecki (7)szwedzki (6)duński (4)hiszpański (3)norweski (3)holenderski (2)japoński (2)tajski (1)Zobacz opinie podróżnych: 51 z 60 wśród 127 recenzji\nTa recenzja została przetłumaczona maszynowo z języka angielskiego Co to jest? Aby można było uzyskać pomoc od jak największej liczby podróżników, ta recenzja zostanie automatycznie przetłumaczona na język polski; treść tłumaczenia może niedokładnie odpowiadać treści oryginału. Mamy nadzieję, że pomoże to w zaplanowaniu wycieczki. Wyświetlić tłumaczenia maszynowe? TakNieNeville2907Johannesburg, Republika Południowej Afryki157Zrecenzowano 18 maja 2016 Dobre tajskie jedzenieJak oceniasz to tłumaczenie?Dziękujemy za wprowadzenie poprawki. Zapoznamy się z nią. Oceń to Dobre OK Złe Popraw tłumaczenie Dziękujemy za przesłaną ocenę.\nTa recenzja została przetłumaczona maszynowo z języka angielskiego Co to jest? Aby można było uzyskać pomoc od jak największej liczby podróżników, ta recenzja zostanie automatycznie przetłumaczona na język polski; treść tłumaczenia może niedokładnie odpowiadać treści oryginału. Mamy nadzieję, że pomoże to w zaplanowaniu wycieczki. Wyświetlić tłumaczenia maszynowe? TakNietasneemdpRepublika Południowej Afryki8Zrecenzowano 18 maja 2016 Dobre jedzenieJak oceniasz to tłumaczenie?Dziękujemy za wprowadzenie poprawki. Zapoznamy się z nią. Oceń to Dobre OK Złe Popraw tłumaczenie Dziękujemy za przesłaną ocenę.\nTa recenzja została przetłumaczona maszynowo z języka angielskiego Co to jest? Aby można było uzyskać pomoc od jak największej liczby podróżników, ta recenzja zostanie automatycznie przetłumaczona na język polski; treść tłumaczenia może niedokładnie odpowiadać treści oryginału. Mamy nadzieję, że pomoże to w zaplanowaniu wycieczki. Wyświetlić tłumaczenia maszynowe? TakNie835paulettefTauranga, Nowa Zelandia201Zrecenzowano 11 maja 2016 Niesamowite jedzenie i obsługaJak oceniasz to tłumaczenie?Dziękujemy za wprowadzenie poprawki. Zapoznamy się z nią. Oceń to Dobre OK Złe Popraw tłumaczenie Dziękujemy za przesłaną ocenę.\nTa recenzja została przetłumaczona maszynowo z języka angielskiego Co to jest? Aby można było uzyskać pomoc od jak największej liczby podróżników, ta recenzja zostanie automatycznie przetłumaczona na język polski; treść tłumaczenia może niedokładnie odpowiadać treści oryginału. Mamy nadzieję, że pomoże to w zaplanowaniu wycieczki. Wyświetlić tłumaczenia maszynowe? TakNiePhil G4234Zrecenzowano 28 kwietnia 2016 z urządzeń przenośnych Tak dobrze, że musiałem iść jeszcze raz!WięcejJak oceniasz to tłumaczenie?Dziękujemy za wprowadzenie poprawki. Zapoznamy się z nią. Oceń to Dobre OK Złe Popraw tłumaczenie Dziękujemy za przesłaną ocenę.\nTa recenzja została przetłumaczona maszynowo z języka angielskiego Co to jest? Aby można było uzyskać pomoc od jak największej liczby podróżników, ta recenzja zostanie automatycznie przetłumaczona na język polski; treść tłumaczenia może niedokładnie odpowiadać treści oryginału. Mamy nadzieję, że pomoże to w zaplanowaniu wycieczki. Wyświetlić tłumaczenia maszynowe? TakNieSimo_GusBrisbane, Australia24Zrecenzowano 5 kwietnia 2016 z urządzeń przenośnych Obiad w bia ToeyWięcejJak oceniasz to tłumaczenie?Dziękujemy za wprowadzenie poprawki. Zapoznamy się z nią. Oceń to Dobre OK Złe Popraw tłumaczenie Dziękujemy za przesłaną ocenę.\nTa recenzja została przetłumaczona maszynowo z języka angielskiego Co to jest? Aby można było uzyskać pomoc od jak największej liczby podróżników, ta recenzja zostanie automatycznie przetłumaczona na język polski; treść tłumaczenia może niedokładnie odpowiadać treści oryginału. Mamy nadzieję, że pomoże to w zaplanowaniu wycieczki. Wyświetlić tłumaczenia maszynowe? TakNieSara NKaiserslautern, Niemcy82Zrecenzowano 25 marca 2016 z urządzeń przenośnych Miła atmosferaJak oceniasz to tłumaczenie?Dziękujemy za wprowadzenie poprawki. Zapoznamy się z nią. Oceń to Dobre OK Złe Popraw tłumaczenie Dziękujemy za przesłaną ocenę.\nTa recenzja została przetłumaczona maszynowo z języka angielskiego Co to jest? Aby można było uzyskać pomoc od jak największej liczby podróżników, ta recenzja zostanie automatycznie przetłumaczona na język polski; treść tłumaczenia może niedokładnie odpowiadać treści oryginału. Mamy nadzieję, że pomoże to w zaplanowaniu wycieczki. Wyświetlić tłumaczenia maszynowe? TakNieBloo59Melbourne, Australia74Zrecenzowano 23 marca 2016 Tak dobrze, że wróciliśmy ponownieJak oceniasz to tłumaczenie?Dziękujemy za wprowadzenie poprawki. Zapoznamy się z nią. Oceń to Dobre OK Złe Popraw tłumaczenie Dziękujemy za przesłaną ocenę.\nTa recenzja została przetłumaczona maszynowo z języka angielskiego Co to jest? Aby można było uzyskać pomoc od jak największej liczby podróżników, ta recenzja zostanie automatycznie przetłumaczona na język polski; treść tłumaczenia może niedokładnie odpowiadać treści oryginału. Mamy nadzieję, że pomoże to w zaplanowaniu wycieczki. Wyświetlić tłumaczenia maszynowe? TakNieVlad L1Zrecenzowano 16 marca 2016 z urządzeń przenośnych Świetne miejsce do jedzenia i relaks!Jak oceniasz to tłumaczenie?Dziękujemy za wprowadzenie poprawki. Zapoznamy się z nią. Oceń to Dobre OK Złe Popraw tłumaczenie Dziękujemy za przesłaną ocenę.\nTa recenzja została przetłumaczona maszynowo z języka angielskiego Co to jest? Aby można było uzyskać pomoc od jak największej liczby podróżników, ta recenzja zostanie automatycznie przetłumaczona na język polski; treść tłumaczenia może niedokładnie odpowiadać treści oryginału. Mamy nadzieję, że pomoże to w zaplanowaniu wycieczki. Wyświetlić tłumaczenia maszynowe? TakNieGoatboy1974Reading, Wielka Brytania1612Zrecenzowano 3 marca 2016 Najlepsze tajskie jedzenie na 16 dni!WięcejJak oceniasz to tłumaczenie?Dziękujemy za wprowadzenie poprawki. Zapoznamy się z nią. Oceń to Dobre OK Złe Popraw tłumaczenie Dziękujemy za przesłaną ocenę.\nTa recenzja została przetłumaczona maszynowo z języka angielskiego Co to jest? Aby można było uzyskać pomoc od jak największej liczby podróżników, ta recenzja zostanie automatycznie przetłumaczona na język polski; treść tłumaczenia może niedokładnie odpowiadać treści oryginału. Mamy nadzieję, że pomoże to w zaplanowaniu wycieczki. Wyświetlić tłumaczenia maszynowe? TakNieJenny HLondon, England, United Kingdom206Zrecenzowano 26 lutego 2016 Dobre jedzenie wśród morzu przeciętne restauracjeWięcejJak oceniasz to tłumaczenie?Dziękujemy za wprowadzenie poprawki. Zapoznamy się z nią. Oceń to Dobre OK Złe Popraw tłumaczenie Dziękujemy za przesłaną ocenę.\nPoprzednieNastępne1…45678…13Trwa aktualizowanie listy... W okolicy Pobliskie restauracjeMr.CoffeeLiczba recenzji: 322 w odległości 0,48 km Ging RestaurantLiczba recenzji: 939 w odległości 0,04 km Karlsson Restaurant & Steak HouseLiczba recenzji: 447 w odległości 0,05 km Elephant Cafe & RestaurantLiczba recenzji: 702 w odległości 0,51 km Pobliskie atrakcjeKaron Temple MarketLiczba recenzji: 641 w odległości 0,62 km Nordic FashionLiczba recenzji: 274 w odległości 0,67 km Anthony Boutique Kata BeachLiczba recenzji: 77 w odległości 0,51 km Bob CollectionLiczba recenzji: 109 w odległości 0,68 km Pytania i odpowiedziUzyskaj szybką odpowiedź od pracowników i klientów obiektu Bai Toey.Uwaga: pytanie zostanie opublikowane na stronie Pytania i odpowiedzi.Weryfikacja: Wskazówki dotyczące publikacjiPrześlij


Looper - pętla czasu [DVD]. Było dobrze, jest lepiej... co będzie dalej? (recenzja) - POLTERGEIST\n» Recenzje » Looper - pętla czasu [DVD]\nNiewielkie bistro, gdzieś na skraju pola kukurydzy. W środku młody człowiek, wpatrujący się w blat stolika, przy którym siedzi. Na jego nieruchomej twarzy wyraźnie rysuje się niepokój i niecierpliwość. Czeka na kogoś. Powoli, choć stanowczo podnosi wzrok ku drzwiom wejściowym. Spoglądając spod brwi, wygiętych w łuk sygnalizujący wzmożoną czujność, dostrzega znacznie starszego, łysego mężczyznę, wchodzącego do lokalu. Po wymianie znaczących gestów, przybysz dosiada się do stolika oczekującego bohatera. Po kilku chwilach rozpoczyna się pozornie spokojna, acz emocjonalna wymiana zdań. Rozmowa szybko schodzi na temat podróży w czasie i jej konsekwencji.\nTak zaczyna się jedna z najbardziej znaczących scen w Looperze – pętli czasu. Ten ubiegłoroczny film autorstwa Riana Johnsona to świetny przykład potencjału drzemiącego w gatunku science fiction. Historia mężczyzny imieniem Joe, płatnego zabójcy trudniącego się eliminowaniem ofiar przysyłanych z przyszłości przez mafię, okazała się nośnikiem treści wykraczających poza realizację czysto rozrywkowej funkcji kina. Nie obyło się, rzecz jasna, bez pewnych uproszczeń, które z większym lub mniejszym entuzjazmem udało się zaakceptować widzom i krytykom. Bijąc się w pierś przyznaję, że sam miałem wobec Loopera pewne pretensje, z perspektywy czasu wybrzmiewające mniej przekonująco niż tuż po premierze kinowej. Zanim jednak pozwolę sobie rozwinąć tę myśl, warto przypomnieć pokrótce zarys fabuły.\nW roku 2044 podróże w czasie nie są jeszcze możliwe, ale trzy dekady później już będą. Choć oficjalnie zostaną zakazane, zainteresowanie nimi przejawią między innymi organizacje przestępcze. Rozwinięte techniki identyfikacyjne w przyszłości sprawią, że zatajenie zbrodni będzie dla mafii zbyt trudne. Zamiast tego, opracuje ona proceder polegający na wysyłaniu delikwentów w przeszłość (właśnie do roku 2044), gdzie likwidowaniem ofiar zajmują się tak zwani looperzy. Układ ten wiąże się jednak z akceptacją zasady, wedle której każdy z zabójców prędzej czy później będzie musiał wykonać egzekucję na starszej wersji samego siebie. Tym samym looperzy "zamykają pętlę" (z angielskiego loop), od której zresztą bierze się nazwa ich profesji.\nJoe, główny bohater filmu, to właśnie jeden z nich. Pracując dla gangstera Abe'a, dorobił się przyzwoitego majątku, choć trudno byłoby określić jego życie mianem szczególnie udanego. To przede wszystkim skuteczny looper, ale też narkoman i nieco nieprzystosowany społecznie odmieniec. Na tle kolegów "po fachu" wyróżnia się przede wszystkim podejściem do trendów; w kwestiach wyglądu czerpie inspiracje ze starych filmów, woli jeździć klasycznym kabrioletem niż futurystycznymi pojazdami, cynicznie odnosi się do mody na telekinezę (będącą efektem mutacji dziesięciu procent społeczeństwa). Pewnego dnia jego karierę zakłóca wpadka: przysłany z przyszłości starszy Joe ucieka. Pętla zostaje przerwana, przez co na bohatera zapada wyrok śmierci.\nWizja Riana Johnsona ma w sobie urok, którego twórcy wielu innych filmowych sci-fi mogliby pozazdrościć. Świat i historia powołane do życia w Looperze – pętli czasu stworzone są w oparciu o szereg pomysłów, które składają się na konkretny i spójny całokształt. Nie są to może szczególnie oryginalne koncepcje, ale w całej ich prostocie nie sposób odmówić im określonej specyfiki. Reżyser zrealizował więc film z charakterem, wysmakowany wizualnie i przemyślany fabularnie – niezależnie od subiektywnej oceny poszczególnych założeń.\nChoć historia Joego to przede wszystkim science fiction, Johnson sięgnął także po tradycję innych gatunków. W futurystycznych realiach udało mu się osadzić szereg rozwiązań zaczerpniętych między innymi z westernów czy kina gangsterskiego, budując jednocześnie nastrój mrocznego thrillera. Sceny dynamicznej akcji pojawiają się tu i ówdzie pośród bardziej stonowanych, powolnych sekwencji fabularnych. Dzięki temu Looper, oprócz atrakcji i rozrywki, ma do zaoferowania również kilka ciekawych refleksji. Zróżnicowanie dotyczy zresztą nie tylko narracji, ale też środków czysto filmowych: nowoczesnym flarom towarzyszą postarzające filtry obrazu, a futurystycznym gadżetom – elementy "brudnej" przeszłości w scenografii. Estetykę filmu można określić ogólnym mianem neo-retro.\nGwiazdy starszej i świeższej daty\nObsada Pętli czasu to klasa sama w sobie, a jeśli dodamy do tego przemyślane dopasowanie aktorów do poszczególnych postaci, otrzymujemy prawdziwy rarytas. Oto bowiem każdy spośród ważnych dla fabuły bohaterów zyskuje charakterystykę, dzięki której staje się pełnowymiarową osobowością. Dotyczy to zarówno pierwszego, jak i drugiego planu, doświadczonych gwiazd (Jeff Bridges), ale i pięcioletniego dzieciaka (Pierce Gagnon) wcielającego się w jedną z ważnych postaci, Cida. Oczywiście zasługi w tej kwestii należy przypisać nie tylko aktorom, ale też – w dużej mierze – Ryanowi Johnsonowi, odpowiedzialnemu za reżyserię i scenariusz. Jak na młodego twórcę, jego dorobek prezentuje się naprawdę dobrze i spójnie, a Looper jest tego potwierdzeniem.\nNa osobny komentarz zasługują odtwórcy trzech głównych ról w filmie, a więc Joseph Gordon-Levitt wcielający się w młodego Joe, Bruce Willis jako jego starsza wersja oraz Emily Blunt grająca matkę Cida, Sarę. Ta ostatnia spisała się bardzo dobrze, choć na jej barkach spoczywała spora odpowiedzialność – kreacja głównej postaci kobiecej. Można nawet odnieść wrażenie, że jej bohaterka wymagała największego zaangażowania z uwagi na swoją dramatyczną historię. Na szczęście wyzwanie, przed którym stanęli Gordon-Levitt i Willis było na tyle interesujące, że nie dali się przyćmić talentem i urodą Blunt. Przede wszystkim dlatego, że udało im się wywiązać za swoich ról znakomicie.\nOtóż Bruce Willis musiał z jednej strony wpisać się ponownie w swój dotychczasowy wizerunek (znów jest twardzielem), uzupełniając go jednak o pewną dozę uczuciowości i jednocześnie gorzkiego cynizmu. Dorosły Joe, motywowany głównie miłością, z maniakalnym uporem dąży do zmiany biegu wydarzeń. Z ironią i pogardą spogląda więc na siebie z młodzieńczych lat. Joseph Gordon-Levitt z kolei musiał zmierzyć się z ideą filmu, o której razem z Rianem Johnsonem dyskutował od około dekady, ale też z charyzmą Willisa. Dzięki talentowi aktorskiemu – oraz zaawansowanej charakteryzacji i protetyce, upodabniającej go do starszego kolegi z planu – stworzył postać "z krwi i kości", kompleksową i zagraną ze świetnym wręcz wyczuciem konwencji.\nFakt, że filmy trafiają na DVD i Blu-ray wiąże się nie tylko ze zwiększaniem zysków dla twórców. Możliwości oferowane przez wtórny obieg kinematografii przeanalizowało już wielu badaczy kultury i mediów. Zamiast jednak opisywać znaczenie zmiany warunków odbioru, pozwolę sobie przejść do drobnej prywaty. Wspomniałem wcześniej, że moje zdanie na temat Loopera uległo zmianie od czasu seansu w kinie. Wiąże się to zarówno z czasem na powtórne przemyślenie poszczególnych spostrzeżeń na temat filmu, jak też z refleksjami towarzyszącymi przeglądaniu dodatków obecnych w polskim wydaniu DVD.\nW recenzji, którą mogliście przeczytać na łamach Poltera w ubiegłym roku, jednym z kluczowych zarzutów wobec utworu Johnsona była logika przedstawionych w nim podróży w czasie. Obraz uznałem wówczas za generalnie udany, ale głównie przez koncepcję stojącą za tym konkretnym wątkiem, ogólne wrażenia były jedynie dobre. Dzisiaj jednak Pętla czasu znacząco zyskała w moich oczach. Abstrahując od oceny modelu podróżowania w czwartym wymiarze, na który zdecydowali się twórcy, nie można odmówić mu wewnętrznego uporządkowania. Jeszcze ważniejsze jest natomiast to, że motyw ten nie stanowi głównego tematu filmu, lecz jest pretekstem do opowiedzenia ciekawej historii pełnokrwistych bohaterów.\nDodatkową wartością są zasygnalizowane wcześniej interesujące rozważania, do jakich skłania fabuła. Kiedy już oswoimy się z wizją Riana Johnsona i docenimy jej rozrywkowe walory, możemy dodatkowo pobawić się w interpretację. W filmie umieszczono wiele tropów, które warto wnikliwie przemyśleć, choć przemycono je naprawdę nienachalnie. Najwięcej z nich odnaleźć można w przytoczonej we wstępie scenie, której bohaterami są w istocie – a jakże – młody i starszy Joe. Choćby dla niej warto obejrzeć Loopera.\nW zasadzie wszystkie powyższe przemyślenia – począwszy od pretekstowości podróży w czasie i ich logiki, skończywszy na inteligentnym scenariuszu – odnaleźć można w wypowiedziach aktorów i reżysera udzielonych w wywiadach dostępnych z poziomu menu. Są one źródłem (tudzież potwierdzeniem) tezy o spójnej wizji reżysera. Miłym zaskoczeniem jest osoba francuskiego dziennikarza, który owe wywiady przeprowadza. Jego pytania i zaangażowanie pozwalają przypuszczać, że jest to człowiek doskonale zaznajomiony z kinem, prawdziwy pasjonat. Trudno też oprzeć się wrażeniu, że rozmówcy czuli się przy nim co najmniej swobodnie i obdarzyli go odwzajemnioną sympatią. Wprawdzie to jedynie drobny smaczek, ale jakże miły! Dzięki temu dyskusje na temat filmu nie sprowadziły się do banałów, lecz autentycznie dążyły do uchwycenia jakiejś prawdy o filmie.\nNa płycie znalazł się również zwiastun oraz bardzo krótki materiał "o filmie", będący w zasadzie powtórzeniem informacji zawartych w trailerze, uzupełnionym o pojedyncze cytaty z kilku wywiadów (innych niż wspomniane wcześniej). Nie mogło również zabraknąć zapowiedzi innych filmów z oferty Monolith, dostępu do poszczególnych scen i wyboru wersji językowej: z polskim lektorem lub napisami. Samo tłumaczenie jest z grubsza poprawne, choć przynajmniej jeden z motywów (blizny) uzmysławia, że pewne smaczki zatracają się w przekładzie – i bez znajomości języka angielskiego może sprawiać wrażenie niekonsekwentnego. Drobnym minusem jest również muzyka w menu, czyli jeden utwór restartujący się za każdym razem, kiedy coś przełączymy. To o tyle dziwne, że soundtrack filmu jest pełen dobrych kompozycji, ze świetnym Powerful love w wykonaniu Chuck & Mac na czele.\nTagi: Bruce Willis | Emily Blunt | Jeff Daniels | Joseph Gordon-Levitt | Looper | Nathan Johnson | Noah Segan | Paul Dano | Pętla czasu | Pierce Gagnon | Piper Perabo | Rian Johnson | Steve Yedlin\nDziwnym trafem obejrzałem ten film przedwczoraj. Dla mnie główny pomysł fabuły filmu jest kompletnie z czapy, nie trzyma się kupy i sam sobie przeczy.\nZ jednej strony mamy loopersów, którzy wykonują egzekucje na ludziach z przyszłości. I fajnie, pomysł ciekawy, trudności z problemem ukrycia ciała w przyszłości (bo zaawansowane techniki dochodzeniowie, cokolwiek). Z drugiej strony mamy całą serię obrazów, które sugerują, że zabijanie kogokolwiek w przyszłości to nie problem - zresztą sam Joe zarabia tak (jako hitman) na (pozostałe mu) życie. Jego żonę rozwalają na miejscu. Ale Joego muszą wysłać w maszynie czasu, by się sam kropnął.\nJeszcze większym absurdem wydaje się to, że skoro wszystkie dowody i świadkowie są 30 lat wstecz, to siły policyjne nie miałyby problemów, by poszukać ich nie w teraźniejszości, a w przeszłości. Nie mówiąc już o tym, że wśród loopersów nie ma kapusiów, którzy mogliby ostrzec policję wiele lat temu, jakie przestępstwa będą wykonywane.\nFilm słaby, a szkoda.\ni do 12 Małp mu baaaardzo daleko.\nMiałem podobne myśli - choć nie tak jednoznacznie krytyczne - jakiś czas temu, kiedy pierwszy raz obejrzałem film. Ale Joe w przyszłości (i jemu podobni) to gangsterzy "niskiego sortu", narkomani zabijający dla kasy itd. Kolesie, którzy stoczyli się z profesjonalnych hitmanów do poziomu zwykłych zwyroli. Coś się w nim zmienia dopiero, kiedy spotyka Azjatkę. To, że takie zabójstwa i tacy przestępcy istnieją nie wyklucza się z faktem, że mafie chcą "sprzątać" po cichu, bez śladów. Natomiast żona Joego nie ginie w przemyślany, zaplanowany sposób (to ewidentna fuszerka ludzi Deszczowca; lub - jak kto woli - scenarzystów, ale tu bym się nie upierał).\nCo do podróży w czasie jako jednej z metod stosowanych przez policję, to raczej odpada, bo wyraźnie zaznaczono w fabule, że są one zakazane. Stąd m.in. chałupniczy, fatalny wygląd wehikułu, w którym mafie wysyłają swoje ofiary. To underground, całkowicie nieoficjalna sprawa. Ludzkość (zwykli obywatele, służby porządkowe) nie bawi się w time travelling, bo to zbyt ryzykowne.\nOK, KONIEC SPOILERÓW.\nNa koniec jeszcze warto zaznaczyć, że to jednak inny pomysł na film niż w 12 małpach. Podobieństw sporo, ale dość powierzchownych, bardziej jako smaczki (część łopatologiczna, część mniej oczywista). Porównywanie tych obrazów jest jednak nadużyciem.\nFilm niedoskonały, ale nie słaby. Już po pokazach kinowych był ciepło przyjęty, ale myślę, że z czasem sprawia coraz lepsze wrażenie.\nAha, i żeby była jasność - dla mnie pomysł dotyczący zasad podróży w czasie jest tu "kompletnie z czapy", nieprzekonujący. Duuużo bardziej przemawiała do mnie wizja z Terminatora 3 i LOST. Ale to subiektywne odczucie, bo w ramach samych zasad, film jest jednak cholernie konsekwentny.\nWydaje mi się, że to samo dotyczy Twojej (@Z) opinii o pomyśle fabularnym. I Tobie i mnie coś się nie podoba, ale nie znaczy to, że te elementy są ewidentnie złe. Są spójne i przemyślane, dopasowane do tej wizji, a czy nas przekonują, to zupełnie inna kwestia.\nDla mnie problemem nie jest pomysł: "loopersi czyszczą ludzi z przyszłości, w tym siebie", tylko brak konsekwencji w trzymaniu się założonych realiów - czyli właśnie pokazywanie co chwila, jak giną ludzie w czasach "starego Joe".\nJeśli przyjmujemy, że ukrycie zabójstwa jest trudne (przypomina mi się od razu Raport Mniejszości) i lepiej skonstruować maszynę czasu, to trzymajmy się tego. Ja rozumiem, że scena rozwalenia żony była potrzebna dla dramatyzmu i zmotywowania "starego Joe", ale kompletnie mija się z powyższymi założeniami. W ogóle bandyci ganiający z bronią (którą mogą kogoś postrzelić, nawet przypadkiem, a ukrycie ciała jest piekielnie trudne, bo "cośtam") to jakieś kuriozum - powinni wszyscy mieć tasery jak ten, z którego ostatecznie powalili Joe.\nWięc nie uważam, żeby to było spójne.\nOk, rozumiem Twój punkt widzenia. Dla mnie to nie brak spójności fabularnej, tylko błąd ludzi Deszczowca. Sam fakt ich uzbrojenia wydaje mi się zasadny, nawet jeśli mają starać się go nie używać (tak, jak dziś niektóre jednostki policji).


Autostop - poradnik - TanieZwiedzanie.com\nPodróżowanie autostopem - poradnik\nPodróż autostopem to nie tylko zabawne historie ale i długie godziny oczekiwań. Foto: www.flickr.com\nAutostop jako cudowna przygoda bez zmartwień istnieje tylko w opowieściach przy piwie już po odbytej podróży. Zabawne historie pełne zdarzeń, które często słyszy się od autostopowiczów nie zawierają w sobie długich godzin czekania na mniejszych i większych stacjach benzynowych, gdzieś zupełnie pośrodku naszej trasy. Nikt też nie opowiada o nieprzespanych nocach przy jednej filiżance kawy. Mało kto podkreśla, że stop to w dużej mierze kwestia zmiennej tak niestałej jak szczęście.\nJeśli do tego typu podróży nie zraził Was jeszcze ten niezbyt optymistyczny wstęp to zapraszam do przeczytania kilku porad.\nBagaż autostopowicza powinien być mały i schludny, tak żeby bez problemu zmieścił się nawet do wyładowanego bagażnika, i nie budził wątpliwości kierowcy, że możemy położyć go na pięknej skórze jego tylnego siedzenia. Aby tego dokonać najlepiej spakować się w średniej wielkości plecak (mój ma 35l. i nigdy mnie nie zawiódł) i wszelkie rzeczy postarać się zmieścić w nim, gdyż nie ma nic gorszego niż autostopowicz z torbą, workiem, karimatą i śpiworem w ręce.\nMamy więc plecak. Co wkładamy do środka?\n- kurtkę przeciwdeszczową + pokrowiec na plecak, aby uniknąć chodzenia w przemoczonych rzeczach\n- czapkę zimową – może przydać się w nocy o każdej porze roku\n- karimatę – najlepiej składaną w prostokąt, a nie rolowaną żeby łatwiej było zmieścić ją do plecaka\n- mokre chusteczki – nie zawsze możemy się umyć, a wytarcie twarzy i rąk taką chusteczką choć na chwilę orzeźwia\n- mapy: aktualne, ogólne danych państw z uwzględnieniem głównych dróg plus te bardziej dokładne konkretnych regionów. Najlepiej zalaminowane.\n- telefon (przed wyjazdem za granicę pamiętajmy o aktywowaniu roamingu)\n- marker (a najlepiej dwa) plus albo karton, który następnie próbujemy dostać na każdej kolejnej stacji, albo złożony blok A3 łatwiejszy do przewożenia\n- namiot (w zależności od długości naszej trasy)\n- Pieniądze i dokumenty – nasze najważniejsze rzeczy podczas podróży- dlatego najlepiej dokumenty trzymać na szyi w saszetce wodoodpornej, część pieniędzy w portfelu, część w plecaku na wierzchu, a część ukryte, tak żebyśmy w razie kradzieży zawsze mieli pewien zapas gotówki.\nPostawa „wyjdę z mieszkania, stanę przy drodze i jakoś to będzie” nie jest najwłaściwsza. Warto w domu, na spokojnie przed komputerem rozpisać sobie choć główne punkty naszej trasy. Wiadomo, że podczas podróży będzie to ulegało modyfikacji, ale dobrze jest mieć plan całej wyprawy.\nPodczas jednej z moich pierwszych wycieczek stopem nie miałem zielonego pojęcia jak wydostać się z Paryża. Najdalej wysunięta stacja metra okazała się nadal częścią wielkiej metropolii, a ja nie miałem pojęcia jakim pociągiem tanio wyjechać choć trochę poza miasto. W takich sytuacjach przydaje się sprawdzenie w domu strony www.hitchwiki.org/ szczególnie jej wersji w języku angielskim. Idąc za jednym z opisów tej witryny, idealnie trafiłem na znakomitą stację pod Barceloną, z której już za chwilę ktoś zabrał mnie dalej. Na stronie tej każdy skręt opisany jest co do metra i uwzględnione są wszelkie przeciwności. Na tym przykładzie widać, że wszelki eurotrip od miasta do miasta jest zdecydowanie cięższy do wykonania niż podróż do jednego punktu i powrót.\nPolska to dla autostopowiczów kraina mlekiem i miodem płynąca. Każdy kierowca wie o co chodzi, a w świadomości wciąż żyje słynna PRL-owska książeczka z 1959 roku. Dlatego na swoją pierwszą trasę najlepiej wybrać się właśnie po rodzimym kraju. Z każdym bez problemu się porozumiemy i w miarę bez kłopotów dojedziemy do celu.\nMamy już idealnie zapakowany plecak, opracowaną trasę i wychodzimy z domu. Cóż, na początek łatwiej wskazać gdzie na pewno łapać stopa nie powinniśmy: na i tuż za mostami, tunelami, wiaduktami, na zakrętach i przede wszystkim na autostradach. Może tak się zdarzyć, że przegapimy ostatnią stację i kierowca odbijający z trasy będzie zmuszony wysadzić nas na autostradowym rozjeździe. Wtedy niestety lepiej nie łapać tam stopa (po pierwsze jest to karalne, a po drugie niebezpieczne). Warto zejść poboczem na jedną z mniej ruchliwych dróg i stamtąd, już złapanym samochodem spróbować wrócić na autostradę. Tego typu zabiegi zajęły mi kiedyś cały dzień we Włoszech, ale w końcu udało się wyjechać. Równie karkołomne jest szukanie okazji do podwiezienia w obrębie miast.\nNajlepiej łapać stopa stojąc w zatoczkach autobusowych, na wylotach stacji benzynowych, niedaleko za światłami, ogólnie w miejscach bezpiecznych dla nas, gdzie kierowcy muszą nieco zwolnić.\nKiedy tylko możemy warto bezpośrednio rozmawiać z kierowcami i uprzejmie, nie nachalnie pytać się o podwózkę. Idealnymi miejscami do tej metody są parkingi i stacje benzynowe. Trzeba pamiętać jednak o podstawowych zasadach kultury – nawet jeśli stoimy w danym miejscu sześć godzin, wiemy, że kierowca jedzie do upragnionego przez nas miasta i ma wszystkie miejsca wolne to i tak nie możemy się denerwować kiedy nam odmawia.\nSamotnego autostopowicza raczej nie zabierze kobieta czy rodzina z dziećmi choć oczywiście od wszelkich zasad są wyjątki. Stąd też wynika znana i często powtarzana filozofia że bezpieczniej i lepiej w podróż stopem wybierać się parami: kobieta, mężczyzna. Faktycznie w ten sposób łatwiej jest zatrzymać samochód osobowy, ale już tirowcy chętniej zabierają pojedynczych pasażerów, gdyż w ich kabinach według przepisów mogą przebywać tylko dwie osoby. Tu już każdy musi wybrać sam: z jednej strony osobówki jadą szybciej, ale i zazwyczaj przebywają krótsze dystanse, tir zapewnia dłuższą trasę, choć znacznie wolniejszą i podzieloną obowiązkowymi postojami.\nWróćmy do sposobów łapania stopa, jeśli stoimy przy drodze oprócz uniesionego w górę kciuka zawsze dobrze mieć tabliczkę z informacją dokąd chcemy jechać. Wypisujemy na niej oczywiście większe miasta zachowując pisownie, która obowiązuje w języku danego kraju. Kiedy chcemy przekroczyć granicę pomocne są też skróty literowe (PL- Polska i tak dalej). Część osób jest zwolennikami wożenia ze sobą jakiegoś symbolu związanego z naszym rodzimym krajem: flagi (łatwa do spakowania i widoczna) czy naszywki z godłem. Pomaga to w zwróceniu na siebie uwagi kierowców – rodaków za granicą. Sam zabrałem kiedyś narodową flagę i faktycznie zatrzymało się wówczas sporo wczasowiczów z Polski aby pogadać, zapalić, poczęstować bułką czy zaproponować podwiezienie.\nOsobiście nie znoszę autostopowiczów robiących przy drodze pajacyki, skaczących, tańczących i wchodzących na drogę aby zwrócić na siebie uwagę. Po pierwsze jest to niebezpieczne, a po drugie bardziej irytuje niż zachęca kierowców do zabrania nas w trasę. Dlatego dobrze jest zwyczajnie stać przy drodze, uśmiechać się i przede wszystkim wyglądać schludnie.\nŁapiemy radośnie cały dzień i nawet ujechaliśmy już spory kawałek drogi. Jednak od celu gdzie mamy zapewniony nocleg wciąż dzielą nas długie kilometry. I co teraz robić? To jedno z najprzykrzejszych pytań podczas autostopu. W niektórych krajach, jak na przykład Francja duże parkingi bardziej przypominają pięknie utrzymane parki, w których można zgodnie z prawem rozbić namiot i spokojnie się przespać. Jednak w większości państw, kiedy wylądujemy już na stacji benzynowej najlepiej przetrwać noc pijąc kawę w okolicznym barze. Można też łapać stopa, ale jest to z oczywistych względów znacznie utrudnione.\nDlatego warto próbować w porach popołudniowych łapać auta jadące w dłuższe trasy, tak by choć część nocy spędzić w samochodzie. Zdarza się i tak, że kierowcy zaproponują nam nocleg w swoim mieszkaniu a tirowcy pozwolą przespać się w kabinie.\nJakby nie patrzeć to nasi wybawcy i bezinteresowni pomocnicy, dlatego do każdego kierowcy trzeba zwracać się z należytym szacunkiem. Kiedy już zatrzyma się obok nas jakieś auto, podchodzimy i czekamy aż kierowca uchyli okno lub otworzy drzwi. Pytamy się dokąd jedzie i czy nas podrzuci. Po czym grzecznie dziękujemy, kładziemy rzeczy we wskazanym miejscu i wsiadamy do samochodu. (Tu uwaga – część autostopowiczów zaleca trzymanie rzeczy zawsze przy sobie, a nie w bagażniku tak aby uniknąć kradzieży. Nigdy tak nie postępowałem, wciąż mam plecak, ale oczywiście jest w tej wskazówce dużo racji).\nWiększość zabierających nas osób to ludzie niesamowicie sympatyczni. To jest największą radością stopa – codzienny korowód niesamowitych postaci(jednego dnia ze starego vana cyrkowców przesiadłem się do nowego Audi dwójki profesorów) z którymi możemy przez parę godzin pogadać o wszystkim. Dlatego nawet jeśli jesteśmy zmęczeni i nie spaliśmy całą noc zamieńmy choć kilka słów z kierowcą, który zazwyczaj tylko czeka aby się wygadać.\nPrzy wysiadaniu dziękujemy i życzymy szerokiej drogi. Część autostopowiczów przygotowuje sobie specjalne nalepki, znaczki czy po prostu cukierki aby drobnym gestem podziękować kierowcy za przysługę.\nLogo imprezy Autostop Race. Foto: www.hoga.pl\nChodzi tu między innymi o AutoStop Race, wyścig organizowany we Wrocławiu. Z jednej strony to dobra zabawa: rywalizacja, na miejscu zabawa z innymi uczestnikami i inne atrakcje. Problemem AutoStop Race jest paradoksalnie ogromna liczba uczestników. Po drodze można dostać zawału serca gdy wysiada się na kolejnej stacji a tam wciąż otaczają nas grupy ludzi w biorących udział w imprezie, czekających w tym miejscu już od pary godzin. Może to być dobry sposób na odbycie pierwszej podróży poza granice Polski, bo nigdzie nie będziemy osamotnieni i zawsze ktoś nam pomoże. Jednak w kolejne trasy lepiej już wybrać się poza wyścigiem.\nPewnie kiedy sami staniecie przy drodze z podniesionym kciukiem stwierdzicie, że o tysiącu rzeczy jeszcze nie napisałem. I to jest właśnie najlepsze – każda podróż to wydarzenia niespodziewane i wyjątkowe. A na zakończenie – oprócz czytania internetowych poradników warto porozmawiać osobiście z kimś kto na stopa już jeździł.\nTagi: autostop poradnik