Action outdoor Case Cover for Remote Controller kup i oferty, Smashinn\nŁatwy w montażu i demontażu. Można go nosić na nadgarstku\nChcesz kupić Action outdoor Case Cover for Remote Controller? Jesteś w odpowiednim miejscu! W kategorii Akcesoria kamery sportowe w sklepie online tenisowy można znaleźć duży wybór różnych modeli w najlepszej cenie. Znajdź najlepsze produkty tenisowy, dopasowane do twoich potrzeb w smashinn. Szukasz prezentu? Nie przegap wyprzedaży Elektronika .


NIE CZEKAJ DO WRZEŚNIA WYBIERZ KIERUNEK W COSINUSIE i ZAPISZ SIĘ JUŻ DZIŚ / Kursy zawodowe - Inowrocław - kujawsko-pomorskie - (1684244)\nStrona główna> Nauka>Kursy, szkolenia>Kursy zawodowe>NIE CZEKAJ DO WRZEŚNIA! WYBIERZ KIERUNEK W COSINUSIE i ZAPISZ SIĘ JUŻ DZIŚ!\nNIE CZEKAJ DO WRZEŚNIA! WYBIERZ KIERUNEK W COSINUSIE i ZAPISZ SIĘ JUŻ DZIŚ!\ndata dodania: 2021-08-04 21:34\nJeszcze dzisiaj możesz zacząć podążać za swoją pasją, uczyć się dokładnie tego, czego będzie od Ciebie oczekiwał Twój przyszły szef lub samemu stać się swoim szefem i kształtować swoją finansową przyszłość. NIE WYMAGAMY MATURY! Zarezerwuj miejsce już dziś!\nZapisz się on-line zajmie Ci kilkanaście sekund, a korzyści z niej będziesz czerpać do końca życia. Nie musisz nawet wychodzić z domu! Wybierz kierunek, który Cię interesuje i wyślij zgłoszenie online: https://rekrutacja.cosinus.pl\nWYBIERZ DOBRY KIERUNEK I ZAPISZ SIĘ DO DARMOWYCH SZKÓŁ COSINUS\nNauka>Kursy, szkolenia>Kursy zawodowe\nAbsolwencie możesz zacząć podążać za swoją pasją, uczyć się dokładnie tego, czego będzie od Ciebie o…\nJeszcze się zastanawiasz jaką szkołę wybrać?Wybierz BEZPŁATNE SZKOŁY COSINUS! NIE WYMAGAMY MATURY!W…\ndodano 4 dni 11 godz. temu\nJeszcze się zastanawiasz jaką szkołę wybrać? Wybierz BEZPŁATNE SZKOŁY COSINUS! NIE WYMAGAMY MATURY!…\nJeszcze się zastanawiasz jaką szkołę wybrać? Wybierz Cosinusa. Rekrutacja trwa!\nTechnik Ochrony w Szkole Cosinus w Inowrocławiu. Zapisz się już dzisiaj!\nTECHNIK OCHRONY FIZYCZNEJ OSÓB I MIENIAOferta dla absolwentów szkół dających wykształcenie średnie,…\nTechnik Administracji! Nie zwlekaj i dołącz do grupy!\nNaucz się zarządzania placówką administracyjną razem z Akademią Sukcesu! Na kierunku Technik adminis…\ndodano 15 dni 19 godz. temu\nPodolog - nowy kierunek w szkole Cosinus. Rekrutacja trwa!\nWykonuje zabiegi pielęgnacyjne w obrębie kończyn dolnych; rozpoznaje zmiany patologiczne i pielęgnuj…\n505 XXX XXX« pokaż\nnumer ogłoszenia: 1684244


INFORMACJE DLA OSOBY BADANEJ\nWykonanie badania rezonansem magnetycznym nie wymaga żadnego specjalnego przygotowania.\nPrzed badaniem MR nie jest wymagane pozostanie na czczo.\nDo badania należy przystąpić w luźnym ubraniu pozbawionym w szczególności metalowych elementów takich jak: guziki, pasek, zegarek, klucze, karty płatnicze i telefon komórkowy (mogą ulec uszkodzeniu). Przed badaniem pacjent może być poproszony o zdjęcie biżuterii, okularów, aparatu słuchowego zewnętrznego – jeżeli znajdują się w okolicy zakresu badania.\nPacjentom skierowanym na badania głowy i oczodołów zaleca się rezygnację z wykonania makijażu oraz nie używania lakieru do włosów (kosmetyki zawierają drobinki metali, które mogą zafałszować wynik).\nOsoby stale przyjmujące leki powinny je zażyć w dniu badania o zwykłej porze, a osoby chore na cukrzycę muszą pamiętać o insulinie - rezonans nie wpływa na ich działanie.\nZe względu na prawidłową ocenę radiologiczną w niektórych badaniach wymagane jest podanie dożylne tzw. środków kontrastowych, w przypadkach medycznie uzasadnionych, środek kontrastowy jest podawany na zlecenie lekarza radiologa nadzorującego badanie. Pacjent ma prawo nie wyrazić zgody na podanie środka kontrastowego, jednak w takich przypadkach wartość diagnostyczna badania jest znacznie ograniczona.\nW niektórych badaniach jamy brzusznej lub miednicy mniejszej pacjent może zostać poproszony o wypicie wody. Również w niektórych przypadkach wykonuje się wlew doodbytniczy.\nPRZECIWWSKAZANIA DO BADANIA REZONANSEM MAGNETYCZNYM:\nwszczepione urządzenia elektryczne jak: defibrylator-kardiowerter lub stymulator serca, neurostymulator, implant ślimakowy,\nmetalowe „magnetyczne” ciała obce w tkankach pacjenta (np. klipsy naczyniowe po operacjach laparoskopowych lub odłamki w sąsiedztwie naczyń, narządów miąższowych, gałek ocznych, płytki ortopedyczne, itp.)\nklaustrofobia ( uczucie lęku przed przebywaniem w zamkniętych niedużych pomieszczeniach),\nPacjenci z wszczepionymi sztucznymi zastawkami serca, protezami ortopedycznymi klipsami naczyniowymi po operacjach neurochirurgicznych lub naczyniowych są zobowiązani przed wykonaniem badania dostarczyć do Pracowni MR kompletną dokumentację medyczną dotyczącą zastosowanego leczenia wraz z opisem typu zastosowanego implantu, a w szczególności materiału z jakiego został wykonany, oraz powiadomić o powyższym personel pracowni.\nKomplet posiadanej dokumentacji medycznej z wynikami dotychczasowych badań, w tym płyty CD, klisze, wypisy ze szpitala.\nProsimy zgłosić się na badanie 15 minut przed umówioną godziną w celu wypełnienia ankiety medycznej dotyczącej przewlekłych chorób, alergii, przyjmowanych leków oraz ewentualnych przeciwwskazań do przeprowadzenia badania.\nW przypadku niektórych badań MR podaje się środek kontrastowy, głównie dożylnie, rzadziej doustnie, w celu uzyskania wyraźnego obrazu badanego obszaru. W przypadku dożylnego podania, tuż przed rozpoczęciem badania, pielęgniarka założy wenflon. Aplikowane przez nas środki kontrastowe należą do bardzo bezpiecznych, rzadko wywołują reakcje alergiczne. Jeśli kontrast podawany jest doustnie, to należy zgłosić się przynajmniej godzinę przed ustalonym terminem badania i przynieść ze sobą 1,5 l niegazowanej wody mineralnej. Pielęgniarka sporządzi roztwór środka kontrastowego, który następnie powinno się wypić powoli i małymi łykami.\nBadanie rezonansem magnetycznym jest bezbolesne.\nPodczas badania wymagana jest pełna współpraca z personelem medycznym, m.in. leżenie w bezruchu, ponieważ ma to wpływ na jego jakość. Artefakty ruchowe mogą ograniczyć wartość diagnostyczną badania. Podczas badania pacjent, pomimo zamknięcia, ma ciągłą możliwość kontaktu z badającymi.\nPo badaniu z podaniem środka kontrastowego pacjent dla bezpieczeństwa jest proszony o spędzenie kilkudziesięciu minut na terenie pracowni. Jeśli nie wystąpią działania niepożądane, to pacjent może opuścić teren placówki .Pacjent proszony jest o wypicie po dwa litry dziennie przez kolejne dwa dni, gdyż obfite spożywanie płynów ma na celu sprawne wydalanie środka kontrastowego z organizmu\nFormularz ankiety i zgód\n(do wypełnienia przed badaniem)


Tajemnicze Umowy Wsparcia – Idea at Time\nOctober 12, 2021 October 12, 2021 by Tomasz P.\nJeżeli decydujesz się na implementację systemu w modelu on-premises, powinieneś rozważyć podpisanie umowy wsparcia. Umowy tę najczęściej są opcjonalne – przez co mogą sprawiać wrażenie zbędnych, dlatego warto dobrze zrozumieć ich rolę.\nKrytycznych i praktycznych powodów dla wdrażania systemu w trybie on-premises konsekwentnie ubywa. Z zeszłorocznych danych prezentowanych przez Accenture w raporcie z badań nad zagadnieniem chmury obliczeniowej w bankowości (link) – wynika, że nawet w tym konserwatywnym sektorze 80% organizacji miało, albo wkrótce miało mieć opracowaną strategię rozwoju swoich aplikacji w chmurze. Niemniej dalej występują okoliczności, które wymagają starego, sprawdzonego i nie budzącego większych kontrowersji modelu on-prem.\nPatrząc od strony kosztowej, a statystycznie taka będzie początkowa optyka decydentów, zderzymy się z elementami, które będzie łatwo uzasadnić: koszt infrastruktury (dedykowanej lub dodatkowej), koszty licencji (tu im lepsza marka dostawcy, tym drożej, ale paradoksalnie łatwiej), koszty wdrożenia oraz szkoleń.\nZ drugiej strony pojawia się element, którego opcjonalność, relatywnie wysoka cena oraz często brak zrozumienia celu – sprawiają, że ciężko argumentować za jego zakupem. Mowa o tytułowych umowach wsparcia. I chociaż zdarzają się umowy, które w ujęciu rocznym kosztują równowartość kilku procent wartości licencji, to częściej spotkamy się z rzędem wielkości 20-30%. Niejednokrotnie kwoty będą jeszcze wyższe.\nDostawca ma pełną swobodę w definiowaniu zakresu wsparcia oferowanego w ramach kontraktu, ale ramowo można mówić o elementach takich jak:\nUdostępnianie poprawek błędów\nUdostępniania łatek bezpieczeństwa, w przypadku wykrycia podatności\nObjęcie licencją kolejnych wersji oprogramowania, która pojawia się w okresie trwania utrzymania (przy czym samo techniczne wsparcie w procesie aktualizacji najczęściej będzie osobno płatne)\nDostęp do kanałów obsługi klienta, możliwość zgłaszania problemów i pytań i uzyskiwania na bieżąco pomocy\nPakiet konsultacji z konsultantami biznesowymi lub helpdesk (zazwyczaj pewna ograniczona ilość godzin)\nOkreślenie i gwarancja poziomów obsługi (SLA)\nUstalenie stawek i trybu realizacji dodatkowych prac (np. dla celów ww. aktualizacji wersji, rozwoju lub nowych integracji)\nNie jest to kompletna lista, ale pozwala zrozumieć ideę.\nDostawca przez umowę utrzymania i fakt, że jest ona płatna – jest w stanie zarezerwować po swojej stronie odpowiednie zasoby do realizacji swoich zobowiązań. Zależność ceny od zawartości jest oczywiście wprost proporcjonalna – im więcej „w pakiecie” tym wyższa cena.\nCena wsparcia może wynikać również z powszechności wiedzy koniecznej do utrzymania systemu – czyli na pewnym poziomie abstrakcji, z jego otwartości. Ta zależność jest odwrotna – im wyższa popularność i otwartość technologii – tym niższa cena.\nAplikacje w SaaS, gdyby chcieć porównać ich koszty z ekwiwalentem hostowanym on-premises – zawsze wypadną drożej – nie tylko ze względu na oczywisty fakt konieczności utrzymania infrastruktury przez dostawcę, ale również przez konieczność wbudowania w cenę części zakresu usług umowy wsparcia.\nKoszt wsparcia nigdy nie zniknie, może najwyżej zmienić miejsce. Oszczędzanie na umowie wsparcia jest strategią suboptymalną, chyba że planujemy zbudować i utrzymać komplet kompetencji niezbędnych do zapewnienia bezproblemowego działania systemu.


FP - Czy wszystko jest okej? - Forum psilocybE\nPan cyanensis 11 dni i brak pinów Mind frywolnie 9 111 Mind\nPonowa re inkubacja okrywy pan cyanensis Mind frywolnie 0 38 brak\nGrzybnia na dnie pudełka - co teraz? McKennai 10 191 saturn1337:\nGT brak wzrostu po 19 dniach SaulGoodman 6 161 SaulGoodman:\nDla czego się zaptrzymało? mikmidor 2 110 mikmidor:\nPierwszy Growkit. Plamki na GT. Zafascynowany 5 176 Zafascynowan\nCzy wszystko jest okej? Miras 18 232 Miras:\nTemat: Czy wszystko jest okej?\nwysłano: 2022.05.23 15:21:21\nTo moja pierwsza uprawa i też pierwsza styczność z psychodelikami a że lubię być pewny czegoś i nie zrobić sobie krzywdy ani moim znajomym ponieważ planuje je żarzyć z nimi bo też chcą spróbować. Po zerwaniu ich wsadziłem do suszarki do grzybów na całą noc i zamknąłem w szczelnym pudełku jak na zdj. No i teraz pytanie czy wszystko jest z nimi w porządku i czy mogę je tak trzymać w szafce bez obawy ze coś się im stanie.\nwysłano: 2022.05.23 15:41:38\nPogrzybiło Cię? A jak COŚ Ci się stanie??\nwysłano: 2022.05.23 15:51:20\nMoże i się stanie ale jakbym miał aż tak uważać na wszystko to chyba bym z pokoju nie wychodził z obawy przed konsekwencjami ale kto pyta nie błądzi dlatego zapytałem\nwysłano: 2022.05.23 16:18:22\nOo to niech stanie na wysokości zjadania.\nwysłano: 2022.05.23 17:33:56\nNic się nie stanie, pod warunkiem że nie będą miały dostępu do tlenu, słońca i wilgoci. Najlepsze są worki próżniowe trzymane w szafce lub słoiki z gumką\nA propos, ile gramów wyszło z tego rzutu?\nwysłano: 2022.05.23 19:51:58\nWyszło 33g suszonego niestety nie zwarzyłem przed suszeniem.\nW sumie miałem takie przygody podczas uprawy tych grzybów że to hit i tak jestem pod wielkim wrażeniem że one urosły i chyba będą działać bo po suszeniu włączyłem kalkulator grzybów i wziąłem bodajże 0,6g czy coś poczuje i chyba działają bo było tak jakoś inaczej ciężko było by mi to opisać ale jakby tak chmury mi się bardziej podobały wal moja twarz w lustrze była taka jakby no wyrazistsza i ładniejsza oczy tak samo super się patrzyło jak reagują na światło haha\nwysłano: 2022.05.23 21:17:54\nWow, gratuluję, przepotężne zbiory jak na pierwszy rzut, growkit jak mniemam? Jestem przekonany że działają, niebieskie zabarwienie na zdjęciach świadczy o niemałej potencji o jakich przygodach mówisz?\nwysłano: 2022.05.23 22:07:01\nOgólnie to przed kupieniem czegokolwiek i interesowaniem się tematem był z ziomami plan znów zarzucić mdma ale tez bardzo nas kusiło lsd ale staramy się nie narażać więc kupowanie tego było lekkim niepokojem więc zacząłem drążyć temat czegoś jak lsd ale może bardziej czemu mógłbym zaufać i wpadłem bodajże tutaj na forum i zaczęło się przez tydzień czytanie wszystkiego oglądanie filmików jakiś postów no wszystko i totalnie mnie to wchłonęło więc mówię robię uprawę na początku była myśl kupienia zarodników i zrobienia reszty samemu ale jak zobaczyłem ze jest coś takiego łatwego jak growkit to kupiłem nie od razu bo chciałem stworzyć idealne warunki a ze w pokoju mam stosunkowo zimno to kupiłem matę grzewczą. Gdy miałem spokój w domu akurat było mniej w nim osób zrobiłem uprawę zgodnie z instrukcja obserwowałem je codziennie ale nic się nie pojawiało i nagle się okazało ze muszę wyjechać na 3 dni nad morze byłem już trochę bez wiary ze coś urośnie więc zostawiłem gt w pokoju i tyle gdy wróciłem i spojrzałem do paczki zostałem tak zaskoczony były w nim grzyby i to naprawdę już duże więc nie wachlował ich nikt więc od razu przystąpiłem do działania wachlowanie i tak przez pare dni rosły bardzo fajnie ale znów miałem wyjazd którego nie moglem odpuścić więc zleciłem wachlowanie siostrze hahaha wyjazd do prawy skończył się wcześniej dla grzybów dobrze dla mnie niekoniecznie bo wróciłem z powodu kontuzji na rowerze no była lekka kraksa ale gdy wróciłem na chatę zobaczyłem ze już są otwarte kapelusze ale moja kontuzja była na tyle poważna ze musiałem jechać do szpitala więc grzybów nie zebrałem i musiałem je zostawić gdy wróciłem z wielkim zmęczeniem i takim samym bólem ze szpitala zabrałem się do działania żeby nie przepaść uprawy zebrałem je i włożyłem od razu do suszarki pożyczonej od dziewczyny nie zdążyłem sprawdzić jaką ma temperaturę pracy zrobiłem to rano i sie okazało ze suszyły się jakieś 7h w temperaturze jakiś 47 stopni a jeśli mnie pamięć nie myli nie była to zbyt dobra temperatura więc martwiłem się ze nic z tego i będą bez mocy ale jak mogłem to sprawić no jednym sposobem zarzucić sobie małą ilość wziąłem bodajże 0,6g żeby coś poczuć i poczułem było ekstra no nigdy takich pięknych chmur nie widziałem moje oczy były przepiękne twarz tak samo no było ekstra poszedłem pod prysznic było tez ciekawie ciagle mowiem do siebie ale to akurat mam robić zawsze lubię prowadzić monologi bo z kim się bardziej dogadasz niż ze sobą no i teraz zostało zaplanowanie spotkania z ziomkami plus w sumie teraz przeczytałem coś o cytrynie i ze jest spoko więc wziąłem znów 0,6g około zanurzyłem w cytrynie i zjadłem sobie możliwe ze tym razem takiego efektu nie będzie bo w sumie noc już jest ale zobaczymy hah\nwysłano: 2022.05.23 22:12:11\nSorki ze tez pisze takim ciągiem bez żadnej interpunkcji ale jakoś nie mam w zwyczaju pisania opowiadań tylko krótkie wiadomości więc jesli kogoś będzie to kulo w oczy to sorki\nwysłano: 2022.05.23 23:07:36\nPamiętaj, że w przeciwieństwie do grzybów MDMA przy 300mg staje się dla nas neurotoksyczne i może powodować trwałe ubytki w mózgu.\nMocno się rozpisałeś, ale to dobrze mam nadzieję, że tę kontuzję szybko wyleczysz i wrócisz do zdrowia. Generalnie spoko, super że się udało z tym growkitem, wietrzyć się ogólnie powinno dopiero gdy pojawia się piny, czyli takie małe główki które powoli zaczynają stawać się brązowe - wcześniej, powinno się zachować jak największą ilość CO2. Trafiłeś na mocnych zawodników, w dodatku dały ogrom plonów. Temperatura suszenia na moje oko była ok, sam ostatnio suszę przy 50-55, lecz swoich jeszcze nie próbowałem, leżą w słoiku i czekają na dogodny moment. Pamiętaj też aby suszyć aby były "chrupiące" i rozpadały się wręcz same przy małym ucisku. Jakakolwiek wilgoć która w nich zostanie, długoterminowo spowoduje zmniejszenie potencji i jest ryzyko że się zepsują. Nie wiem jak u ciebie było z temperaturą dzięki tej macie grzewczej, ale jeśli była wyższa niż 25C to miałeś ogromnego farta, że nic poza tymi grzybami w środku się nie rozwinęło. Im wyższa temperatura, tym większe szanse i lepsze warunki do rozwoju zakażeń i pleśni.\nOpowiadaj, jak tam 0.6g dzisiejsze :p A, i na następny raz najlepiej moc mierzyć biorąc nieprzypadkowe 3.5g - jest masa tripreportow na reddicie, w których ludzie opisują co czuli i można się dzięki temu odwoływać i porównywać swoje doświadczenia do nich - na tej zasadzie wyczujesz, czy zadziałało słabiej, czy moze mocniej.\nwysłano: 2022.05.23 23:28:11\nczyli już wiem co muszę zrobić są za mało suche i wezmę jeszcze je na jedno suszenie gdzieś żeby się rozsypywały a co do teraz próbowałem sobie puścić coś na monitorze jakieś fajne psychodeliczne kształty i wgl ale jakoś tak niby fajnie ale założyłem sobie słuchawki douszne i normalnie moje cale ciało falowalo do muzyki i raz w piosence był taki przerażający pisk tak mnie zerwało haha śmieszne to było i ciagle wydaje mi się ze bije mi tak strasznie serce ale sprawdzam na zegarku a tam tylko 86 co najwyżej 92 bym haha strasznie śmieszne tez wydawało mi się ze teraz nie będę mieć żadnego efektu bo no dwa dni temu zjadłem to 0,6 żeby przetestować i teraz 0,6 nie zadziała ale coś wziąłem chyba więcej i jednak czuje no z tą muzyką naprawdę przyjemnie aż sama nowa się rusza a jak się zamknie oczy i totalnie odda muzyce to dopiero efekt\nwysłano: 2022.05.24 13:11:44\nDaj znać, jak będzie wyglądać ich gramatura po kolejnym suszeniu\nwysłano: 2022.05.26 15:21:50\nPo dodatkowym suszeniu z którym tez były komplikacje bo chciałem je dosuszyć po prostu na szafie kładąc na ręcznik papierowy ale było jeszcze gorzej niż wcześniej więc wsadziłem do suszarki na grzyby i są teraz idealnie suche i łamią się pod naciskiem mam nadzieje ze dużo im nie zabrało mocy po takim cyrku z suszeniem. A wyszło ich końcowa 28g z czego w sumie trochę zjadłem bo pierwszy raz tak jak opisywałem na testy czy są okej drugi raz tak. o i trzeci dałem spróbować dziewczynie i trochę zabraliśmy więc jeśli nie brałbym ich wcale i dobrze wysuszył od razu było by jakieś 30g może 32g coś takiego więc no chyba było z 300g mokrego co jest myślę ze okej wynikiem patrząc jakie mailem ceregiele z nimi hahah teraz robię sobie stopa i razem z dobrymi znajomymi będziemy brać większą ilość będę celował w 3 poziom dla nich ja wezmę chyba więcej z racji ze już brałem. Oczywiście z ubezpieczeniem w postaci osoby która będzie nas pilnowała i ogarniała. No i jeszcze zostaje mi zrobić im wykład jak mają się przygotować i tak dalej. jeszcze jest kwestia jak to wziąć czy po prostu takie suche jeść czy zrobić wywar wtedy będzie większą pewność ze każdy weźmie podobna ilość. No ale nic zobaczymy jak nadejdzie ten czas jak ma ktoś jakieś rady albo pomysły to pisać śmiało pozdro.\nwysłano: 2022.05.26 17:50:46\nMoja prywatna rada - polecam zacząć od 3.5g\nwysłano: 2022.05.26 19:54:51\nDzięki wielkie tak pewnie zrobimy a myślisz żeby jeść suche i każdemu dać po 3,5g grzyba i liczyć że każdy będzie mieć podobną moc czy pomnożyć 3,5g przez ilość osób zaparzyć to rozlać po równo i też po równo fusów żeby każdy zjadł (nie może się nic marnować hah )\nwysłano: 2022.05.27 12:36:56\nA ile masz tam znajomków chętnych?\nPowiem ci tak - spośród wszystkich swoich tripów (a trochę ich było ) nie było u mnie żadnego razu, przy którym spożyłem mniej niż 3.5g doustnie, bez herbatki i innych udziwnień dla mnie personalnie taka dawka to minimum, a najlepiej się czuje w okolicach 5g\nZapewniam cię że niezależnie od tego jaką ilość weźmiecie przy której będziecie coś czuć, to będziecie się dobrze bawić. Natomiast, jeśli was z butów na chwilę wywali przy tych 3.5g, to po mniej więcej 3 godzinkach będziecie w najlepszym stanie, w jakim możecie się znaleźć.\nwysłano: 2022.05.27 13:23:54\nBędzie nas 4 wszyscy totalnie niedoświadczeni z psychodelikami jedynie ja z moja luba zjedliśmy małą ilość bo chciałem jej pokazać co i jak żeby nie było szoku i podeszła do tego bezstresowo. Dlatego 3,5g chyba nie będziemy przekraczać bo wolę trzymać się jakiejś granicy niż dowalić wszystkim od razu 5g i żeby ich odcięło i przy okazji mnie może też hah. Osoby które przejdą pierwszą próbę dobrze będziemy przygotowywać się do 5g. I tak samo ich tak nastawiam żeby podeszli do tego na spokojnie z dobrą myślą bo wydaje mi się że nastawienie jest ważną rzeczą. Jednak do tego trzeba podejść z szacunkiem czego się dużo oczytałem na forum. A poza tym strasznie podoba mi się forum i ludzie którzy tutaj pisali lub piszą nadal. Na pewno dam znać co i jak było po całej akcji i postaram się opisać jakie były odczucia moje i innych osób z ekipy. Na pewno też będę chciał zrobić to kiedyś sam bo wtedy jest mi najlepiej skupić się na sobie i tym co mnie otacza bo wydaje mi się że w większej ilości osób będziemy się trochę rozpraszać ale to się zobaczy. Może będzie elegancjo i wrócę tutaj z dobrą nowiną . A tak jak mówisz 5g na pewno kiedyś spróbuje ale to w swoim czasie, do czegoś takiego trzeba się przygotować odpowiednio.\nwysłano: 2022.05.27 15:28:04\nDuży wpływ na to jak się będziecie czuć mieć będzie także miejsce w którym to będziecie robić, polecam otoczenie natury, najlepiej będzie pasować las w ciepły dzień udanych podróży!\nwysłano: 2022.05.27 17:41:20\nDzięki wielkie za rady na pewno się przydadzą i także życzę zacnych kosmicznych wędrówek.\nOlbrzym saturn1337 2 165 Miras:\nZakopanie grzybni Malabar 2 192 :D\nWykorzystanie strzykawki Frywolnie frywolnie 1 129 saturn1337:\nTemperatura pomieszczenia Mietkong 4 115 saturn1337:\nZatrzymanie się grzybni. mikmidor 1 68 saturn1337:\nŁączenie grzybni Therapeutic 1 78 ;)\nKiedy przejść z co2 na o2? Therapeutic 1 137 ;)\nGT pleśń? czarnek4448 1 100 saturn1337:\nNieskoloniozowany dół pan cynensis Mind frywolnie 0 108 brak\nCzy to grzybnia? wyglada nietypowo bartmalow 5 211 bartmalow:\nstare printy - czy warto coś z nimi robić? bartmalow 9 161 bartmalow:\nproblemz growkitem mkkenai damian2332 frywolnie 12 380 ! frywolnie:\n?Samowystarczalny growkit? Ptr7734 0 125 brak


Magazyn Świerszczyk - najdłużej wydawane w Europie pismo dla dzieci -\n21 lipca 2021 22 lipca 2021 admin6+, Popularnonaukowe, Różności, Serie\nWiecie, że magazyn Świerszczyk ma już 76 lat?! Mnie to bardzo zaskoczyło 🙂\nTo bardzo długo, a przez ten cały czas wciąż trzyma wysoki poziom! 🙂\nPismo, które czytałam i uwielbiałam w dzieciństwie, teraz miałam okazję przeczytać krytycznym ( 😉 ) okiem osoby dorosłej i mamy i muszę Wam powiedzieć, że teraz podoba mi się nawet bardziej. Chyba jako dziecko nie potrafiłam w pełni docenić jego potencjału.\nA potencjał ma ogromny i świetnie wykorzystany.\nKażdy numer to masa informacji, świetne zabawy i piękne ilustracje. Magazyn rozwija, bawi i pozwala bardzo przyjemnie spędzić czas.\nDo rodziny Świerszczyka dołączyły niedawno dwa nowe magazyny i one również są świetne.\nRecenzje wszystkich Świerszczyków znajdziecie niżej, ale już tu Wam wszystkie bardzo polecam.\nWięcej o magazynach i o tym, jak je taniej kupić w prenumeracie, dowiesz się na tej stronie 🙂\nKategoria wiekowa: 6 – 9 lat\nŚwierszczyk ma już 76 lat, ale to nowoczesne i idące z duchem czasu pismo.\nCo miesiąc dostajemy numer pełen wartościowej wiedzy i pomysłowych zabaw. Każdy ma temat przewodni (ostatnio były to owady).\nW środku czekają na czytelników wciągające i mądre opowiadania, ciekawe informacje dotyczące różnych tematów (na przykład filmu albo owadów), wiersze, wiele kreatywnych aktywności, gra planszowa i wiele innych niespodzianek.\nZ każdego numeru dzieci mogą się dużo nauczyć, a wiedza często jest sprytnie przemycona w zabawach.\nWażnym elementem każdego numeru są też ilustracje, które są piękne i przygotowywane przez najlepszych polskich ilustratorów i ilustratorki. Zresztą teksty także piszą wybitni polscy autorzy.\nPismo cieszy oko i zachwyca treścią. To magazyn, który spokojnie możecie pokazać dzieciom. Na pewno dużo z niego wyniosą i będą się świetnie bawiły w trakcie rozwiązywania zadań.\nPolecam go Wam serdecznie 🙂\nTo nowe pismo w rodzinie Świerszczyka i na pewno zachwyci wszystkich lubiących tematy przyrodnicze i różne łamigłówki.\nDo tej pory ukazały się dwa numery, pierwszy w marcu, drugi w czerwcu (pismo wychodzi co trzy miesiące).\nKażdy numer ma swój temat przewodni (były to już małpy i żyrafy) i kilka tematów pobocznych. Do tego wiele zadań, zabaw, łamigłówek i grę planszową.\nI muszę Wam powiedzieć, że to jest naprawdę udany magazyn, bardzo dobrze łączy w sobie naukę z zabawą.\nZawiera sporą dawkę wiedzy, bardzo ciekawie podaną (na przykład w formie wywiadu, który Świerszczyk Bajetan przeprowadza z głównymi bohaterami numerów).\nSą tu fakty i ciekawostki o zwierzętach, ale też wątek ekologiczny i ‘ludzki’ (na przykład plemiona koczownicze).\nZagadki są pomysłowe i dotyczą tematyki numerów.\nTo taki magazyn, przy którym można się dobrze bawić i sporo nauczyć. Chciałabym taki czytać, gdy byłam młodsza.\nTo także nowy magazyn, kwartalnik, i ukazały się już trzy numery.\nŚwierszczyk Krzyżówki i Łamigłówki to raj dla wszystkich dzieci lubiących rozwiązywać różne krzyżówki i łamigłówki 🙂\nA tak poważnie, to dzieci lubiące książki z zagadkami będą zachwycone. Zadania są zróżnicowane, pomysłowe i kreatywne.\nMamy tu krzyżówki, rebusy, wykreślanki, labirynty i wiele innych. W każdym numerze jest też gra planszowa (i to bardzo fajna). Do tego ładne ilustracje i porządne wydanie. To wszystko sprawia, że z tym magazynem można bardzo miło spędzić dużo czasu, bawiąc się i rozwijając.\ndwie siostry galeria książki jona jung egmont babaryba wydawnictwo bis agora kapitan nauka zwierzeta wydawnictwo tako ksiazki adamada przemek liput emilia dziubak wilga ezop maciej szymanowicz elżbieta zubrzycka peter carnavas czytanie wydawnictwo widnokrąg oliver jeffers bookids wydawnictwo literatura mama wydawnictwo tekturka wydawnictwo bajka książki dla dzieci grzegorz kasdepke zielona sowa tako wydawnictwo literackie guido von genechten nasza księgarnia inność usborne zofia stanecka benjamin chaud co ja na to? asia gwis wydawnictwo dwie siostry przemyslaw wechterowicz prószynski esteri marta altes ulf stark debit akademia mądrego dziecka. mamania Daniel de Latour Paweł Pawlak książka z okienkami ksiazkadladzieci wojny dorosłych - historie dzieci zakamarki kinderkulka herve tullet gwp hector dexet maliczytelnicy


32 osoby oddały dziś krew w NDK - Nowogard Portal Informacyjny - MojeInfo24.pl - wiadomości, aktualne informacje, sport, kultura, rozrywka - i wiesz więcej!\n32 osoby oddały dziś krew w NDK\nDodano: rok temu\tCzytane: 1311\nDziś w Nowogardzie przeprowadzona została kolejna zbiórka krwi.\nDziś w Nowogardzkim Domu Kultury przeprowadzona została kolejna zbiórka krwi.\nW akcji krew oddały 32 osoby, zebrano dzięki temu 14,400 l krwi.\nJest nam niezmiernie miło, że w naszej okolicy są ludzie, którzy chcą się podzielić z innymi tym, co mają najcenniejsze. Dzięki takim akcjom wzrasta świadomość, że zdrowie i życie wielu osób może zależeć również od nas- podkreślają członkowie Klubowi Honorowych Dawców Krwi z Nowogardu.\nBardzo nas cieszy także fakt, że dziś zjawiło się tak wiele młodych ludzi. Liczymy na ich zaangażowanie w kolejnych miesiącach. Życzylibyśmy sobie tego, aby każdy z nich przyszedł następnym razem z koleżanką lub kolegą ze szkoły- dodał prezes Klubu Pan Zdzisława Szmit.\nJuż dziś w imieniu naszym, jak i Klubu Honorowych dawców Krwi i całego zarządu zapraszamy 5 kwietnia na Plac Wolności, gdzie odbędzie się zbiórka krwi.\nŻeby dać swoją krew potrzebującym nie potrzeba tak naprawdę wiele. Wystarczy dokument potwierdzający tożsamość, dobre samopoczucie, a przede wszystkim chęci.\nW sumie do oddania krwi dzisiaj w NDK chętnych było 39 osób, jednak 7 z nich zostało wykluczonych ze względu na stan zdrowia. Problemem była niska hemoglobina spowodowana najczęściej brakiem żelaza w codziennej diecie. Aby wyrównać jej poziom, powinniśmy jeść więcej czerwonego mięsa, wątróbkę, brokuły i szpinak. Doskonałym suplementem na podniesienie poziomu żelaza jest także szklanka soku z buraków dziennie.\nNie powinniśmy zapominać, że Nowogardzianie mają możliwość dania krwi dzięki Klubowi Honorowych Dawców Krwi z Nowogardu. To dzięki ich inicjatywie pod przewodnictwem Pana Zdzisława Szmita, który prezesem jest nieprzerwanie od 43 lat, średnio raz w miesiącu możemy przyjść na plac i podzielić się kroplą krwi. Po takim dniu jak dziś mają za to ogromną satysfakcję, bo to, co robią, przynosi wymierne korzyści.


legalove - A teraz cierpię i płacę za swą miłość We mnie jest złość której nigdy nie było. Te wszystkie puste słowa te zape\nA teraz cierpię i płacę za swą miłość We mnie jest złość której nigdy nie było. Te wszystkie puste słowa te zapewnienia. Zniknąłeś z mego życia w moim sercu Ciebi\nKiedyś myślałam, że moja skromna osoba coś dla Ciebie znaczy.\nTo Koniec. Kiedyś byłam miłą dziewczyną, teraz stałam się zimną suką. Nawet przyjaciele mnie nie poznają, ani rodzina. Z trudnością ufam ludziom, bo boję się ponownego zranienia. Zamknęłam się w sobie. Nikomu nic nie mówię, jedynie swojej najlepszej przyjaciółce. Znienawidziłam wszystko, co kojarzy mi się z Nim. Cały czas mam przed oczami Jego spojrzenie. Chce trzymać się od wszystkiego z dala, co kojarzy mi się z Nim. Jednak to bardzo trudne. Bo nawet Jego imię usłyszane gdziekolwiek, albo piosenka w radiu która przypomina miłe chwile nie pozwala zapomnieć. Zaczęłam przeklinać, pyskuję, mam w dupie najbliższych. Tak, jestem zimną suką. Zabrano mi serce, które dawało ciepło. Kochałam...\n- Dlaczego płaczesz? - Bo już dłużej tak nie mogę - Ale czego? - Patrzeć jak on mnie olewa.\n- Czemu taka jesteś? - Jaka? - Taka cholernie wrażliwa, albo cholernie obojętna? - Bo jestem cholernie inna niż te dziewczyny które znasz..\n336 337 ... 603 Następna


W tym okresie na konto wiceburmistrza wpłynęło m.in. 300 tysięcy złotych za sprzedaż ziemi spółce EkoFol II pod rozbudowę wysypiska w Pyskowicach - do czego ostatecznie nie doszło. Sąd uznał, iż niewłaściwe oświadczenia majątkowe Leszczyńskiego nie wynikają z jego pomyłki a z rozmysłu. Sankcja finansowa w wysokości 9 tysięcy złotych to nie jedyna kara dla wiceburmistrza. Skazanie za przestępstwo umyślne Urzędnika Państwowego skutkuje automatyczną utratą stanowiska w administracji. W związku z powyższym Burmistrz Miasta Wacław Kęska zobowiązany jest wydać zarządzenie o odwołaniu swojego zastępcy ze stanowiska. Z informacji biura prasowego urzędu nowego wiceburmistrza Pyskowic poznamy do 15 kwietnia 2016r.


, może oznaczać stan zapalny, owrzodzenia, kamicę czy niedrożność. Ból taki nazywamy somatycznym i wymaga zawsze wizyty u lekarza. Nie wolno też lekceważyć dolegliwości, które dopadają nas nocą. Jeśli ból jest na tyle silny, ze wyrywa ze snu, trzeba poszukać jego przyczyny. Ból podbrzusza może mieć wiele\nHipochondria to zaburzenie somatoformiczne. Chory do przesady skupia się na rozmaitych somatycznych objawach, które faktycznie odczuwa, choć są niewielkie lub obiektywnie nieuzasadnione. Hipochondria współtowarzyszy różnym odmianom nerwic oraz depresji i stanów depresyjnych. Towarzyszy jej\n- do psychiatry. Nerwica żołądka - objawy Jakie są objawy nerwicy żołądka? Nerwica żołądka objawia się bardzo charakterystycznie. Należą do nich przede wszystkim: silne bóle i skurcze żołądka, uczucie nudności, wymioty, biegunki i inne zaburzenia jelitowo-żołądkowe. Wymienione powyżej objawy są\n"Mam taki problem. Objawy to ból w klatce piersiowej, przeszywające kłucie. Czasem utrzymujące się przez godzinę lub dwie mrowienie na dłoniach, gardle, a nawet całej szyi i klatki piersiowej, kołatanie serca. Bywa, że nagle zalewa mnie fala ciepła i pot" - pisze użytkownik "Donek11\nW mojej endogennej depresji oprócz bólu mojej psychy występują jeszcze tzw. Urojone bóle somatyczne (są ale ich nie ma ;) Okrone uczucia. Zauważyłem że od pewnego czasu z moją psychika jest coraz lepiej, ale coraz częsciej nachodzą mnie okropne bóle (serce, płuca, rdzeń, kark). Fizycznie jestem\nból psychogenny - pytanie do eksperta\nPanie doktorze, czy jest możliwe odróżnienie bólu psychogennego od bólu somatycznego? Czy ból psychogenny występuje tylko w depresji czy może być powiązany z innymi problemami natury psychicznej? Od dłuższego czasu mam problem z bólem przypominającym rwę kulszową i jak sugerują rehabilitanci może\nNie podejrzewam, przecież wrzuciłam emotkę. Natomiast tak, tu się już zaczyna walka podjazdowa. Myślałam, że pytasz też o jakieś objawy czysto somatyczne, które mogą być skojarzone ze stanem psychicznym. Ból głowy mogę ujawnić, przecież to niemal warunek sine qua non leczenia psychiki!\nRe: nie śpi i ciągle płacze.POMOCY!!\nprzyczyny somatyczne zostały wykluczone, tzn. ból, problemy z brzuszkiem, problemy neurologiczne, itp. A co do płaczu ze zmęczenia kiedy dziecko nie może zasnąć to normalne i dla malutkich i dla starszych dzieci. Trzeba próbować wstrzelić się z usypianiem w moment pomiędzy niedostatecznym a nadmiernym\nDokładnie tak, najlepszy spadek to taki który wydało się za życia, po co zostawiać spadek niewdzięcznym dzieciom? sprzedać co zbędne i wydać na leczenie i lepszy komfort życia. Co do bólu i depresji, pełna zgoda w depresji każdy ból wydaje się zwielokrotniony, niektóre bóle są niewspółmierne do\nbadania. Jak do tej pory psychiatra ani też neurolog nie wypowiedzieli się jednoznacznie czy ból może być powiązany z depresją czy jednak ma typową przyczynę somatyczną - czyli jak Pan napisał "zwykłą". Wydaje mi się, ze ciężko jest uzyskać całkowitą pewność co do charakteru bólu.\nnie jest, że mam tylko jakieś objawy somatyczne (bóle głowy, zawroty itd). Psychozę zdiagnozowali na podstawie tego co mówiła żona i niby na podstawie tego że stwierdziłem że posiadam jakieś moce uzdrawiające. Nie wiem skąd to wzięli bo nigdy tak nie twierdziłem. Nie to było tematem mojej psychozy\nimplantologia ortodoncja biegunka problemy z erekcją aktywność fizyczna osĺ?abienie ból kości psychoterapeuta relacje z innymi porady leki i metody problemy w związku krew w stolcu celiakia porady lęk i nerwica ból piersi


Sonax Spray do łańcuchów rowerów elektrycznych E-BIKE 100ml Sklep DeepGloss Kraków\n» Sonax Spray do łańcuchów rowerów elektrycznych E-BIKE 100ml\nKod produktu: SX-872100\nSmaruje i długotrwale zabezpiecza narażone na duże obciązenia łańcuchy rowerów elektrycznych. Chroni styki elektryczne i zapobiega spadkom napięcia. Doskonale przylega, chroni przed nadmiernym zużyciem i korozją. Aplikator EASY SPRAY umożliwia stosowanie w każdej pozycji (360 st.)\nWstrząsnąć przed użyciem. Spryskać łańcuch, odczekać kilkanaście sekund i wytrzeć nadmiar za pomocą ściereczki. Nie stosować do opon ani hamulców. W przypadku silnie zabrudzonych łańcuchów oczyścić przed użyciem.


Zbigniew Juśkiewicz 2020-10-22 08:52:43 liczba odsłon: 13408\n13 października szef rolniczego OPZZ Sławomir Izdebski brylował na protestach rolników w Warszawie. O godzinie 18 dowiedział się, że został skazany na 4,5 roku pozbawienia wolności, bez „zawiasów”.\nW czasie masowych protestów rolniczych w Warszawie przeciwko nowelizacji Ustawy o ochronie zwierząt przewodniczący OPZZ Rolników i Organizacji Rolniczych Sławomir Izdebski był jednym z liderów manifestacji. Jego wystąpienia, krytyczne wobec poczynań rządu w kwestiach polskiego rolnictwa, wzbudzały oklaski. Tego dnia był niemal jak trybun ludowy. Wyraził też obawę, że rolniczy protest może uruchomić machinę restrykcji, mających na celu kompromitację liderów strajku. Tego samego dnia, około godziny 18, Sławomir Izdebski otrzymał telefon od swojego mecenasa...\nSąd Okręgowy w Siedlcach skazał Sławomira Izdebskiego na karę 4,5 roku pozbawienia wolności, a jego syna na 2,5 roku więzienia. Bezwzględnej odsiadki. Dodatkowo przewodniczący ma zapłacić karę grzywny i naprawić szkody, wyrządzone przez jego spółkę. Obaj mężczyźni usłyszeli także zarzuty uszczuplenia budżetu państwa o podatek VAT i wystawiania nierzetelnych faktur na łączną kwotę blisko 150 tys. zł.\n- Ta sprawa nie kwalifikowała się nawet do wyroku w zawieszeniu - komentuje na gorąco Sławomir Izdebski - A taki wyrok to jest po prostu bandytyzm. Jeśli chcą mnie wykończyć, jak Andrzeja Leppera, to trudno, ale niech nie atakują mojej rodziny.


Fundusze inwestycyjne i akcje - czym są? Jak działają? Jak inwestować?\nGIEŁDA I INWESTYCJE Fundusze inwestycyjne i akcje - czym są? Jak działają? Jak inwestować?\nFundusze inwestycyjne i akcje – czym są? Jak działają? Jak inwestować?\nPandemia wpłynęła na wiele sfer aktywności ludzi na całym świecie. Niewątpliwie jedną z nich są zachowania konsumpcyjne i oszczędnościowe. Spadek dochodów związany m.in. ze...\nW tym artykule omówimy fundusze inwestycyjne i akcje.\nInwestorom, którzy chcą osiągać wyższe stopy zwrotu niż oferowane na lokatach, a jednocześnie są gotowi ponieść wyższe ryzyko, rynek oferuje fundusze inwestycyjne. Należy jednak pamiętać, że jest to narzędzie, które nie gwarantuje zwrotu zainwestowanego kapitału.\nFundusze inwestycyjne to forma zbiorowego lokowania pieniędzy, co oznacza, że inwestorzy (np. osoby fizyczne, firmy) powierzają umówioną kwotę środków finansowych wybranemu funduszowi, a jego zadaniem jest inwestowanie tych powierzonych środków. Dzięki temu pozyskaniu i gromadzeniu środków wielu inwestorów fundusz ma możliwość inwestowania w instrumenty finansowe o dużej wartości (na co nie mógłby sobie pozwolić pojedynczy klient – inwestor).\nZarząd nad funduszami sprawują poszczególne Towarzystwa Funduszy Inwestycyjnych (TFI). Towarzystwo Funduszy Inwestycyjnych to osoba prawna (firma) zajmująca się koordynacją i zarządzaniem funduszami inwestycyjnymi wchodzącymi w skład Towarzystwa.\nInwestorem funduszy inwestycyjnych stajemy się poprzez zakup jednostki uczestnictwa lub certyfikatu inwestycyjnego. By tego dokonać, należy w wybranym Towarzystwie Funduszy Inwestycyjnych wypełnić odpowiedni formularz, który jest jednocześnie zleceniem nabycia wybranych jednostek uczestnictwa lub certyfikatów inwestycyjnych, oraz zapłacić określoną kwotę. Można to zrobić osobiście w biurze danego TFI, w biurze maklerskim lub banku. Będąc już uczestnikiem danego funduszu, można dokupić lub sprzedać funduszowi dowolną ilość jednostek. Inwestowanie w fundusze inwestycyjne zakłada jednak długoterminowość.\nPonieważ wartość aktywów się zmienia (np. w wyniku udanych zakupów akcji, których kurs wzrósł), zmienia się także wycena jednostki uczestnictwa (najczęściej bywa wyliczana i publikowana codziennie). Dzięki temu możemy na bieżąco obserwować i analizować stan naszych inwestycji.\nOczywiście, wartość jednostki uczestnictwa także spada (zwłaszcza w funduszach inwestujących w akcje). Lokując pieniądze w funduszach inwestycyjnych, musimy się więc pogodzić także z niekorzystnymi dla nas zmianami wartości jednostek uczestnictwa.\nBywa, że przez wiele miesięcy wartość naszej inwestycji będzie mniejsza niż wpłacony przez nas kapitał. Fundusze inwestycyjne są dla cierpliwych. W momencie, kiedy zdecydujemy się wypłacić pieniądze z funduszu, zostanie dokonane umorzenie jednostek uczestnictwa i wypłata zgromadzonej kwoty. Uwaga: fundusze zwykle pobierają opłaty przy zakupie i umorzeniu jednostek.\nFundusze inwestycyjne podzielić można najprościej, stosując kryterium polityki inwestycyjnej. Najbezpieczniejsze będą fundusze rynku pieniężnego.\nInwestują w krótkoterminowe papiery dłużne. My wpłacamy pieniądze przeliczane na jednostki uczestnictwa, a eksperci zarządzający tak zgromadzonym kapitałem – kupują bony skarbowe i krótkoterminowe obligacje skarbu państwa. To inwestycja obarczona niewielkim ryzykiem, ale też nieprzynosząca wielkich zysków. Uważa się, że minimalnym okresem posiadania jednostek w takim funduszu jest 6 miesięcy.\nOd zakupu i umorzenia jednostek uczestnictwa TFI najczęściej pobierze opłatę, więc krótsze terminy okażą się nieopłacalne.\nKolejną kategorią będą tzw. fundusze obligacyjne, które inwestują – jak sama nazwa wskazuje – w obligacje skarbowe. Tradycyjnie, fundusze obligacji przynoszą większy zysk niż fundusze rynku pieniężnego, jednak w tym przypadku wahania wyceny jednostek uczestnictwa mogą być większe. Lokowanie w funduszach obligacji nie powinno być krótsze niż rok, a najlepiej, gdy okres ten jest jeszcze dłuższy.\nTFI oferują klientom całą gamę funduszy zrównoważonych. To kolejna kategoria. Inwestują w określonych proporcjach (najczęściej w równych) w bezpieczne papiery dłużne oraz w akcje. Ryzyko straty z takiej inwestycji jest już spore, ale i potencjalny, możliwy do uzyskania zysk znacznie większy niż w przypadku funduszy obligacyjnych i rynku pieniężnego. Eksperci jednak radzą, aby być szczególnie cierpliwym, lokując w funduszach zrównoważonych.\nGdy pozostaniemy posiadaczami jednostek uczestnictwa w takim funduszu przez kilka lat, mamy większe szanse na „wyjście” z pokaźnym zyskiem. Czas zniweluje okresowe wahania giełdowej koniunktury (przypomnijmy: część pieniędzy jest inwestowana w akcje).\nW przeglądzie funduszy dotarliśmy do tych najbardziej ryzykownych, ale – przy koniunkturze na giełdzie – pozwalających najwięcej zarobić. To fundusze akcyjne, w których powierzone pieniądze inwestowane są w akcje. Eksperci radzą, aby traktować je jako szczególnie długoterminową inwestycję, ale nie zaszkodzi na bieżąco śledzić wydarzeń gospodarczych i podejmować odpowiednie decyzje.\nFundusze inwestycyjne mogą być otwarte (to najpopularniejsza forma) i zamknięte. To właśnie w funduszach otwartych „kupujemy” jednostki uczestnictwa, które w wybranym momencie możemy umorzyć. Dla odmiany – fundusze zamknięte emitują certyfikaty. Są to papiery wartościowe na okaziciela – podobnie jak akcje.\nMożna je nabywać w cenie emisyjnej w okresie subskrypcji. Później obraca się nimi na rynku wtórnym – na giełdzie lub na rynku pozagiełdowym.\nCertyfikatów więc się nie umarza w dowolnym momencie. Fundusze zamknięte odkupują certyfikaty od ich posiadaczy przy likwidacji funduszu utworzonego na określony czas.\nOdrębną kategorią są ubezpieczeniowe fundusze kapitałowe. To forma polisy (wykupujemy ją w towarzystwie ubezpieczeniowym), która daje nam ochronę typową dla ubezpieczeń na życie i umożliwia jednocześnie inwestowanie pieniędzy. Towarzystwo ubezpieczeniowe zobowiązuje się do wypłaty określonej sumy w razie śmierci ubezpieczonego (lub innych zdarzeń, jeżeli określono je w umowie), a dodatkowo lokuje składkowe pieniądze w funduszach inwestycyjnych. To ubezpieczający – wybierając odpowiedni wariant – decyduje, ile ze składki przeznaczone będzie na ochronę ubezpieczeniową, a ile na inwestycje (rodzaj tych inwestycji także jest do wyboru).\nKrótko mówiąc – im wyższe – zapisane w umowie odszkodowanie – tym mniejsze spodziewane zyski z inwestycji.\nAkcje obok obligacji są najbardziej popularnym papierem wartościowym w Polsce. Jednak w przeciwieństwie do obligacji inwestowanie na giełdzie wiąże się z wysokim ryzykiem, włącznie z możliwością utraty całego zainwestowanego kapitału. Z drugiej strony akcje dają możliwość osiągania nieporównywalnie wyższych stóp zwrotu niż obligacje, czy lokaty.\nNajkrócej rzecz ujmując, akcja jest dokumentem świadczącym o udziale jego właściciela w kapitale spółki akcyjnej. Spółka akcyjna to najbardziej złożona forma spółki handlowej, przeznaczona co do zasady do prowadzenia średnich i dużych przedsiębiorstw, wymagających zaangażowania dużego kapitału, który jest pozyskiwany w zamian za akcje. Osoby posiadające akcje nazywane są akcjonariuszami.\nAkcje mogą być imienne lub na okaziciela. W przypadku akcji imiennych akcjonariusz jest wskazany w dokumencie akcji z imienia i nazwiska (nazwy) oraz jest wpisany do tzw. księgi akcyjnej prowadzonej przez spółkę (spółka rejestruje w niej wszystkich posiadaczy akcji imiennych). Akcje na okaziciela nie wskazują ich właściciela, a prawa wynikające z tych akcji przysługują temu, kto aktualnie jest posiadaczem tych akcji.\nKażda akcja posiada wartość nominalną określoną w statucie spółki, przy czym w danej spółce wszystkie akcje mają taką samą wartość nominalną. Suma wartości nominalnej wszystkich akcji stanowi kapitał zakładowy spółki akcyjnej, czyli jej podstawowy kapitał tworzony z wpłat akcjonariuszy na akcje w części odpowiadającej wartości nominalnej akcji.\nInwestowanie w akcje, oprócz sporego ryzyka, wiąże się również z określonymi prawami i obowiązkami.\nDo najważniejszych praw akcjonariusza należą: prawo do dysponowania akcją (akcjonariusz może w każdej chwili kupić lub sprzedać akcje spółki notowanej na giełdzie, o ile tylko znajdzie inwestora, gotowego być drugą stroną transakcji po danej cenie), prawo do dywidendy (czyli do wypłaty części zysku spółki na rzecz akcjonariuszy), prawo do informacji (realizowane poprzez obowiązki informacyjne, jakie zostały nałożone na spółki publiczne, ma on też prawo prosić spółkę o udzielenie mu określonych informacji), prawo do wyboru rady nadzorczej, prawo zwoływania i uczestniczenia w walnym zgromadzeniu.\nAby móc kupić akcje i zostać inwestorem giełdowym, trzeba posiadać tzw. rachunek inwestycyjny założony u jednego z rynkowych brokerów, czyli po prostu w biurze maklerskim.\nOpłata za założenie rachunku (najczęściej niewysoka) jest jednorazowa, a w wielu przypadkach w ogóle nie jest pobierana. Innym stałym kosztem będzie opłata za prowadzenie rachunku. Zazwyczaj waha się w przedziale od kilkudziesięciu do ponad 100 złotych, ale są instytucje, które za prowadzenie rachunku nie pobierają ani grosza (szczególnie rachunki internetowe). Nie bez racji jednak eksperci podpowiadają, że gdy zamierzamy aktywnie uczestniczyć w giełdowej grze – warto niekiedy zapłacić za prowadzenie rachunku i korzystać z innych udogodnień.\nDla aktywnego gracza prawdziwe koszty to koszty transakcyjne. Prowizje zależą od liczby i wartości akcji, które kupujemy bądź sprzedajemy. Prowizje mogą być bardzo różne – decyduje o tym np. rodzaj instrumentu finansowego, którym będziemy handlowali. Dla akcji może to być np. 0,4 proc. wartości zlecenia (za handel obligacjami zapłacimy jeszcze mniej).\nDla odmiany, prowizja od handlu kontraktami terminowymi będzie wyrażona kwotowo i wynosi od kilku do kilkunastu złotych. W regulaminie świadczenia usług maklerskich znajdziemy szczegółowy wykaz kosztów. Ten regulamin to podstawowa lektura przed zawarciem umowy o prowadzenie rachunku inwestycyjnego.\nW ostatnich latach popularność zyskały tzw. internetowe rachunki inwestycyjne. Mają wiele zalet – przede wszystkim pozwalają na inwestowanie z domu, a dodatkowo są znacznie tańsze od tradycyjnych rachunków.\nPierwszym krokiem do założenia internetowego rachunku inwestycyjnego jest wypełnienie formularza rejestracyjnego. Podpisanie umowy odbywa się w tradycyjny sposób – umowa będzie więc na papierze (będzie się to wiązało z wymianą korespondencji najczęściej za pośrednictwem poczty). Później kontakty z wybranym przez nas brokerem będą się odbywały drogą elektroniczną, a to wielka zaleta. Instytucje finansowe idą nam na rękę przy zakładaniu kont – po złożeniu wniosku przez internet, odeślą go nam – w zależności od naszego wyboru – tradycyjną pocztą lub przez internet (w tym przypadku będziemy musieli umowę wydrukować, podpisać i odesłać).\nWybierając odpowiednie biuro i zakładając internetowy rachunek, sprawdźmy szczegóły – np. możliwość pośrednictwa biura w uzyskaniu kredytu na zakup akcji czy możliwość zakupów z odroczonym terminem płatności. Niezwykle ważna jest dostępność platformy transakcyjnej, zwłaszcza w kontekście ostatnich internetowych awarii bankowych i maklerskich systemów.\nW okresie rekordowo niskich stóp procentowych i 2-, a nawet ponad 3-procentowej inflacji spada zainteresowanie oszczędzaniem na tradycyjnych lokatach i obligacjach, które nie dają inwestorom satysfakcjonującej stopy zwrotu. W efekcie od początku pandemii Polacy wycofali z lokat miliardy złotych. Na popularności zyskują natomiast takie formy lokowania kapitału jak nieruchomości, czy metale szlachetne. Czas pokaże, które inwestycje przyniosły wyższe stopy zwrotu.\nNależy jednak pamiętać, żeby, decydując o tym, jak i gdzie ulokujemy nasze oszczędności, patrzeć nie tylko na opłacalność i stopę zwrotu, ale też ryzyko jakie towarzyszy danej inwestycji.\nPoprzedni artykułJak pandemia zmieni Black Friday\nNastępny artykułWspółczesny przywódca, czyli kto?\nGPW wesprze emitentów giełdowych najbardziej dotkniętych kryzysem gospodarczym spowodowanym pandemią O obniżenie opłat rocznych za notowanie akcji w 2021 r. będą mogli ubiegać...\nOpłaty roczne za notowanie akcji w 2021 roku na GPW obniżone nawet o 90 proc.\nDo 20 stycznia spółki notowane na głównym parkiecie GPW i rynku NewConnect mogą składać wnioski o obniżenie opłat rocznych za notowanie akcji w 2021...\nMediana stóp zwrotu debiutów spółek wprowadzanych na NewConnect przez INC w 2020 roku wyniosła 71 proc.\nRedakcja - Sty 5, 2021 0\nINC S.A., jako Autoryzowany Doradca, wspierał w 2020 r. debiuty sześciu spółek. Kursy otwarcia i zamknięcia pierwszego dnia notowań akcji pięciu z nich były istotnie...


Drugsploitation, mon amour Vol. 1 – Kinomisja\n30/08/2020 Kinomisja Pulp Crew Mon amour, Wyliczanka 1\n„Nicotine, valium, vicodin, marijuana, ecstasy, and alcohol”. I kokaina na dokładkę. Tak swego czasu Queens of the Stone Age zachwalali uroki letniego rozpasania. Wprawdzie lato powoli zmierza ku końcowi, jednak czemu by nie pożegnać go z hukiem? Narkotyki – temat rzeka, nader chętnie podejmowany przez filmowców, nie zawsze jednak w wystarczająco (sic!) jednoznaczny sposób. Na przestrzeni ponad wieku kino diametralnie zmieniało swoje podejście do tematu używek. Od tolerancji, poprzez pełne oburzenia potępienie, następnie potępienie udawane, po nieśmiałą gloryfikację, a wręcz aprobatę. Ze względu na kontrowersyjną naturę zagadnienia, najchętniej sięgali po temat na ekranie twórcy spoza mainstreamu, nierzadko w czysto eksploatacyjnej postaci. Mniej więcej do wybuchu rewolucji seksualnej filmowcy asekuracyjnie ukrywali niepożądane przez cenzorów treści narkotykowe pod płaszczykiem moralizatorstwa, wykorzystując sensacyjną otoczkę, by przyciągać widzów do kin. Lata 60. przyniosły w tej kwestii istną erupcję wolności, a dragi – w szczególności te poszerzające świadomość – stały się symbolem pokoleniowego buntu, skwapliwie wykorzystywanym przez twórców niezależnych. Wówczas też drugsploitation zaczęło być utożsamiane z innym, pokrewnym nurtem – hippiesploitation. Wnet psychodeliczna, napędzana kalifornijskim rockiem odwilż ustąpiła jednak miejsca przysłowiowej „zwale”, a barwne sixtisy płynnie przeszły w skacowane lata 70. na brownie, które jakże celnie antycypowały u zmierzchu poprzedniej dekady nowojorskie ćpuny pod przewodnictwem Velvet Underground. Podejście do narkotyków na celuloidzie zawsze było więc poniekąd odzwierciedleniem obecnie panujących nastrojów społecznych i stosunku władz do zakazanych substancji.\nW niniejszej wyliczance postaramy się w skondensowanej formie przybliżyć wszystkie te etapy, jednocześnie pokazując jak najwięcej oblicz wielogłowej bestii zwanej „narkotykiem”. Z racji dużej objętości (łącznie 26 tekstów), zdecydowaliśmy się podzielić artykuł na dwie części. W dzisiejszej, nieco bardziej „edukacyjnej”, połowie przedstawiamy trzynaście tytułów. Oprócz Waszej regularnie naćpanej kinomisyjnej ekipy, zadania podjęli się goście w osobach: Karolina Graczyk (Mors Dicit, Final Girls), Jakub Krysiak (Wieczorny Seans Filmowy) oraz Simply (The Blog That Screamed).\nP.S. Powyższy poster reklamował przed laty film pod tytułem Wild Weed (aka The Devil’s Weed aka She Shoulda Said ‚No’!), dla którego miejsce w dzisiejszej wyliczance również się znalazło.\nYours truly stoned,\n1916 – The Mystery of the Leaping Fish (reż. John Emerson) – Jakub Krysiak\nChoć o produkcjach z lat 10. i 20. XX wieku ciężko mówić jako o eksploatacyjnych, to właśnie wśród nich można doszukiwać się protoplastów tego rodzaju kina. W przypadku drugsploitation to właśnie film Johna Emersona jest takim praprzodkiem. The Mystery of the Leaping Fish to krótkometrażówka nawiązująca i parodiująca postać Sherlocka Holmesa oraz jego pociąg do używek, a zwłaszcza kokainy. Coke Ennyday (brzmi to jak: coke any day – koka każdego dnia) to niestroniący od używek naukowiec-detektyw, który całe dnie spędza na jedzeniu, spaniu, piciu i zażywaniu narkotyków. Te bierze dosłownie w każdej sytuacji: na pobudzenie, na rozweselenie, na nabranie sił, na jasność umysłu. Ba, używki z których tak chętnie korzysta nasz detektyw działają neutralizująco na jego wrogów. Coke, który zawsze ma przy sobie odpowiednią dawkę cudownych zastrzyków, a ilości kokainy na biurku mógłby mu pozazdrościć sam Tony Montana będzie musiał rozwiązać tytułową zagadkę, pokonać grupkę przestępców, przechwycić cenny ładunek a przy okazji uratować niewiastę z opałów. Jest kilka niezłych, uniwersalnych gagów (Coke podwijający przed walką skarpetki zamiast rękawów), ale trzon oczywiście stanowią sceny z zażywaniem narkotyków, do których to film ma bardzo swobodne podejście. Twórcy (m.in. odpowiedzialny za scenariusz Tod Browning i „nadzorujący” produkcję D.W. Griffith) nie demonizują używek, a wręcz zachwalają ich właściwości, co na tamten czas było raczej normą (patrz: popularność Coca-Coli), a co za kilkanaście lat zmieniło się diametralnie. Ta narkotykowa skamielina ma się całkiem dobrze, wciąż bawi i doskonale pokazuje jaki był stosunek ludzi i Hollywood do używek ponad 100 lat temu. Na szczęście (lub nieszczęście) już w latach 20. świadomość dotycząca narkotyków i zgubnego efektu ich zażywania stawała się bardziej powszechna, a kino w kolejnych dekadach w tej kwestii obrało zupełnie inny kierunek.\n1933 – Narcotic (reż. Dwain Esper, Vival Sodar’t) – Jakub Krysiak\nObraz Narcotic zdążył wejść na ekrany kin jeszcze przed wprowadzeniem Kodeksu Produkcyjnego, więc przynajmniej w teorii mógł sobie pozwolić na więcej, niż kolejne produkcje o tej tematyce. Na początku lat 30. świadomość i stosunek do narkotyków były zupełnie inne, niż jeszcze kilkanaście lat wcześniej. Obrazy z tego okresu przyjęły model edukacyjny, moralizatorski, propagandowy, ku przestrodze młodzieży. Narcotic opowiada historię doktora Williama Daviesa, który ze zdolnego lekarza, za sprawą kolejnych narkotykowych wypadów do Chinatown, zmienia się w szemranego znachora i narkomana. Obraz być może nie zawiera w sobie zbyt wielu atrakcji, ale ciężko odmówić mu prekursorstwa i znaczenia w budowaniu dopiero rozwijającego się gatunku. Produkcja jest tandetna, pełna niedoróbek i nudnawa, ale śmiało eksploatuje temat zażywania narkotyków, który pomimo ukazania go w negatywnym świetle mógł być dla widzów w tamtych czasach bardzo interesujący. Czy jest atrakcyjny dziś to sprawa mocno dyskusyjna, ale trafiło się kilka niezłych momentów, bo poza obowiązkowym pokazywaniem zażywania szerokiej palety narkotyków od opium przez marihuanę po morfinę dostajemy dwie solidnie wykonane kraksy samochodowe, scenę z walczącymi, zjadającymi się wężami oraz wisienkę na torcie już w 5 minucie, czyli dokumentalną wstawkę ukazującą wyciąganie dziecka z brzucha kobiety. Same sceny zażywania narkotyków jak najbardziej na plus. Palenie opium w klimatycznej piwnicy w Chinatown przywodzi na myśl sceny z Dawno temu w Ameryce, a narkotykowa impreza, czyli stały element gatunku doprowadza kobiety do mocno zasugerowanej uległości wobec mężczyzn. Narcotic zestarzał się dość mocno, jednak dla poszukiwaczy korzeni drugsploitation to wciąż pozycja obowiązkowa. Dwain Esper wróci jeszcze do tematyki zażywania narkotyków w nieco bardziej atrakcyjnym dla widza wydaniu.\n1936 – Marihuana (reż. Dwain Esper) – Jakub Krysiak\nBurma to wychowująca się bez ojca nastolatka, która ochoczo korzysta z uroków młodości: pije, pali, imprezuje, obściskuje się z chłopakami. Pewnego dnia zostaje wraz z przyjaciółmi zaproszona przez dwóch tajemniczych nieznajomych na imprezę do ich domku na plaży. Tam dziewczęta zostają poczęstowane „śmiesznymi papieroskami” i pełne euforii wskakują nago do oceanu. Niestety jedna z nich tonie. Dla Burmy to dopiero początek kłopotów, gdyż w policyjnej obławie ginie jej chłopak, a ona sama wpada w narkotykowe uzależnienie, które popycha ją do coraz bardziej niecnych i podłych czynów. Film jest toporny, fatalnie nakręcony i udźwiękowiony, słabo zagrany, z dziurawym scenariuszem i niedorobionymi scenami, ale jednocześnie ma swój urok i ogląda się go bez cienia znużenia. Szczególnie podobać się może to, jak film pod płaszczykiem edukacyjności przemyca różne eksploatacyjne wątki i treści. Moralizowania jest tu obowiązkowe minimum, a film w mniej lub bardziej czytelny i atrakcyjny sposób przedstawia historię upadku dziewczyny. Opowieść jest miejscami zaskakująca, upadek bohaterki ogląda się z zainteresowaniem, a i akcji/atrakcji jest więcej, niż można by się spodziewać. Dzieje się tu więcej i ciekawiej, niż w poprzednim narkotykowym obrazie Espera, choć zarys fabuły pozostaje mniej więcej taki sam. Historycy gatunku i fani wiekowego trashu docenią ten produkt nie tylko ze względu na sędziwość i wkład w kształtowanie się gatunku, ale i za wyraziście zaznaczone eksploatacyjne wątki oraz wartko poprowadzoną akcję. Dla niedzielnego widza będzie to zapewne męczarnia, koneserom wypada jednak polecić, bo to jeden z atrakcyjniejszych i bardziej znaczących przedstawicieli gatunku z tego okresu.\n1949 – She Shoulda Said ‚No’! (reż. Sam Newfield) – Jakub Krysiak\nCóż za świetny tytuł dla propagandowego filmu drugsploitation! Obraz można też spotkać pod znacznie mniej chwytliwym tytułem Wild Weed. Marihuana – zagrożenie nie tylko dla zdrowia i życia, ale prawdopodobnie największy wróg ludzkości i przyczynek do jej upadku. A przynajmniej tak uważają twórcy tej produkcji. Anne Lester to tancerka, która haruje jak wół by opłacić studia brata. Na jednym z towarzyskich przyjęć spotyka handlarza narkotyków Markey’a, który częstuje ją marihuaną. Anne początkowo odmawia, ale po namowach doświadczonych w paleniu zioła znajomych ulega pokusie, a tym samym jej dotychczasowe spokojne życie zmieni się diametralnie. W filmie wszystko jest absolutnie przesadzone: od efektu działań marihuany po skutki jej odstawienia, przez co naprawdę ciężko tu cokolwiek brać na poważnie. Z drugiej strony to pozycja, która najmocniej potrafiła obrzydzić chęć sięgnięcia po slangowe pomidorki. Wild Weed do szpiku swych celuloidowych kości przesiąknięte jest propagandą, ale potrafi też skutecznie przykuć uwagę widza. Ukazanie psycho-fizycznych efektów palenia „Maryśki” jest tu silnie przesadzone, posiada jednak w sobie przyjemnego drugsploatacyjnego kopa. W jednej ze scen nałożono na siebie w jednej sekwencji kilka gwałtownie zmieniających się obrazów w rytm kakofonicznej muzyki – to naćpany pianista wyobraża sobie, że gra przed publicznością w filharmonii. W innej jeszcze bardziej naćpany facet wykrzykuje, że chce się zabić, po czym rozbija szyby w oknie z którego chce wyskoczyć. Naprawdę genialna jest sekwencja przebywania naszej bohaterki w zakładzie karnym, gdzie męczy ją poczucie winy, koszmary i dziwne wizje. I pomimo, że kuleje tu aktorstwo, trafiają się przestoje, wszystko jest nad wyraz wyolbrzymione, brak szerokiego spektrum substancji niedozwolonych, a propagandowy charakter wybija się na pierwszy plan, to seans należy do przyjemnych, nie tylko w ten pozytywnie tandetny sposób. Urokliwym smaczkiem jest tu także drugoplanowy udział weterana westernu Jacka Elama w roli drobnego gangstera.\n1951 – Subject: Narcotics (reż. Denis Sanders, Terry Sanders) – Jakub Krysiak\nUwaga! Ta recenzja nie jest przeznaczona do wglądu publicznego. Jeśli nie jesteś funkcjonariuszem policji zaprzestań dalszej lektury! Produkcja braci Sanders z 1951 roku to 20 minutowy film instruktażowy dla funkcjonariuszy policji, by poszerzyć ich zasób wiedzy na temat substancji psychoaktywnych. Subject: Narcotics jest właśnie tym, czym w teorii miały być filmy kręcone w latach 30., które jednak wówczas interesowało bardziej eksploatowanie tematu zażywania narkotyków, niż faktycznie ich edukacyjny charakter. Film braci Sanders jest rzeczowy, rzetelny ale i nie pozbawiony pewnych moralizatorskich inklinacji. Obraz składa się z inscenizowanych scenek opatrzonych komentarzem dwóch narratorów. O ile ilustrujące scenki same w sobie nie robią większego wrażenia, tak siłą tej produkcji jest właśnie komentarz. Z tego „nie przeznaczonego dla naszych oczu” filmu poznamy podstawowy podział narkotyków (opiaty, syntetyczne, kokaina i marihuana), sposób ich szmuglowania, efekty wywoływane przez substancje zabronione, sposób ich aplikacji, ceny oraz stopień uzależnialności. Narrator informuje swoich odbiorców, że marihuana właściwie nie uzależnia, a jej zażywanie to tylko nawyk, ale aby spełnić pewien obowiązek propagandowy po chwili dodaje, że marihuana to pierwszy stopień do sięgnięcia po kolejne, mocniejsze narkotyki. Mimo to, głównie dzięki swojej rzeczowości, obraz ogląda się naprawdę dobrze. Subject: Narcotics to dobre wprowadzenie dla fabularnych filmów drugsploitation, głównie dzięki swojemu rzeczowemu przedstawieniu tematu. Ten ekskluzywny w dniu premiery film pod względem treści już się przeterminował, ale jest dobrym świadectwem swoich czasów, gdzie coraz mocniej odcinano społeczeństwo od tematu narkotyków.\n1958 – The Narcotics Story (reż. Robert W. Larson) – Jakub Krysiak\nThe Narcotics Story Roberta Larsona to połączenie filmu fabularnego i dokumentu, gdzie klasyczną dla gatunku historię uzależnienia i upadku bohatera połączono z bogatym i rzeczowym komentarzem narratora. To podobnie jak Subject: Narcotics produkt instruktażowy przeznaczony dla policjantów, ale w połączeniu z – wprawdzie dość wątłą i oklepaną – fabułą ogląda się go bardzo dobrze. Historia nastolatki z małego miasteczka, która zaczyna od piguł-ogłupiaczy czyli barbituranów, a kończy na heroinie, sprawnie niesie bardziej informacyjny niż moralizatorski charakter filmu. Obraz rozszerza wszystkie wątki przedstawione w filmie braci Sanders – poza znanymi nam faktami zobaczymy szczegółową procedurę aresztowania grupki palących zioło licealistów oraz odkryjemy różne skrytki dilerów narkotykowych. Bardziej praktyczne osoby będą mogły sobie przypomnieć techniki zwijania śmiesznych papierosków czy przygotowywania zastrzyku z heroiny, ale trzeba pamiętać, że zwykły widz w latach 50. nie uświadczył takiego widoku na ekranie kina. Brakować tu może jedynie scen związanych ze skutkami zażywania narkotyków, bo upadek bohaterki zostaje odroczony, a jej związana z uzależnieniem historia ogranicza się do stopniowego przechodzenia z etapu na etap i zażywania coraz to mocniejszych specyfików. Gdyby dopracować samą historię, która bądź co bądź i tak sprawnie niesie treść, to z bogactwem komentarza mógłby powstać naprawdę świetny na miarę odgórnych ograniczeń film w tym gatunku. Jest w tym wszystkim wtórność i tandeta ale dla osób, które przeszły przez poprzednie filmy drugsploitation będzie to całkiem przyjemne vademecum. Widać również – porównując ze sobą krótkometrażówkę braci Sanders oraz tę produkcję – że dbano o jak najatrakcyjniejsze przedstawienie tematu odbiorcom.\n1966 – Chappaqua (reż. Conrad Rooks) – Simply\nUhonorowany Nagrodą Specjalną Jury na MFF w Wenecji poetycko-eksperymentalny psycholot i summa dragowych perypetii autora, bez mała imponujących. Conrad Rooks, syn prezesa kosmetycznego konsorcjum Avon, blisko związany z subkulturą Beat Generation, w latach 50. był już tęgim alkoholikiem. Nie gardził też modną w środowiskach jazzowo-beatnikowskich heroiną, którą ładował jako skuteczny środek na kaca. Spektrum ,,sztucznych rajów” znacznie poszerzy mu się podczas wieloletniej podróży do Azji. W Tajlandii zaliczy trwającą równo pół roku opiumową jazdę, dochodząc do 72 nabić dziennie, a stare, dobre alko na przemian z psychodelikami i tanią herą, dopełnią całości. Po powrocie Rooks odbył dwie sesje odwykowe w Europie, osobno zwalczając nałóg heroinowy i alkoholizm. Odniósł zwycięstwo. Wtedy też postanowił utrwalić bagaż doświadczeń na taśmie filmowej, co umożliwił mu kilkumilionowy spadek po zmarłym ojcu. Dla wykreowania tak osobistego uniwersum przeżyć, tradycyjna narracja filmowa nie wchodziła w grę. Należało wypracować oryginalny język obrazów, lunarno-magiczny, skojarzeniowy i intuicyjny. Pomocna okazała się technika cut-up, której Rooks nauczył się od Williama Burroughsa i Byrona Gysina, polegająca na łączeniu losowo wybranych komunikatów w arbitralne ciągi wypowiedzi, ujawniające nowe sensy dla rozbitej w ten sposób informacyjnej realności. Chappaqua to pozornie chaotyczny zapis odlotu, kuracji i walki z nałogiem przenikających się jednocześnie (jak w Nagim Lunchu Burroughsa), ujęty w formie podróży bohatera, granego przez samego Rooksa. To dzieło na przemian przytłaczające i zapierające dech wizualnie. O to drugie zadbał operator Robert Frank, wybitny fotograf i dokumentalista, autor osławionego Cocksucker Blues (1972). Częste multi-ekspozycje kadru odzwierciedlają ciągłą interferencję symbolicznych obrazów, generowanych z podświadomości przez naoliwione kwasowym hajem neuroprzekaźniki. Sam drag jest także pełnoprawnym bohaterem tripu. Śnieżnobiały napis LSD ułożony z kostek kwasu rozdeptywany jest przez Tuli Kupferberga (lidera undergroundowego bandu The Fugs), a nasz bohater zasysa cenne okruchy z podłogi, jak odkurzacz. Obsada to sama artystyczna śmietanka epoki. Burroughs pojawia się w roli Opium Jonesa, makiawelicznej personifikacji nie poddającego się tak łatwo nałogu, z którym bohater zmaga się w klinice doktora Benoit (Jean Louis Barrault). Do tego Allen Ginsberg, Moondog i twórca wspaniale eklektycznego soundtracku, Ravi Shankar (alternatywną, free jazową ścieżkę nagrał też Ornette Coleman, odtwórca roli amatora peyotlu). Kręcąc Chappaquę Rooks był już od pewnego czasu czysty, co stanowiło dlań pewien problem związany z kreatywnością. Aby przywołać pokonane i wyparte stany świadomości, poddał się hipnozie, która spowodowała u niego regresję tripowych doznań. Ale tylko w ich pozytywnym aspekcie, słowem: wrócił mu haj, tyle że bez groźby ponownego uzależnienia.\n1967 – Death Trip / LSD Flesh of Devil (reż. Gianfranco Parolini / Massimo Mida) – Wongo\nDyskontujące sukces filmów z Jamesem Bondem spionaggio to jedna z najbardziej dziś zapomnianych i niedocenionych odmian włoskiego kina gatunkowego. Rozkwit owych produkcji przypadł na lata 1965-67, więc stosunkowo jeszcze „niewinny” okres w dziejach makaroniarskiej pulpy. Niemniej twórcy tych szpiegowskich obrazów – z ich psychodeliczną oprawą, buzującą energią Swinging Sixties oraz akcją przeskakującą do modnych dyskotek i na hedonistyczne cocktail party – musieli kiedyś sięgnąć po zdobywające wówczas coraz większą popularność LSD. W 1967 roku powstały dwa tytuły z fabułą skoncentrowaną wokół dietyloamidu kwasu lizergowego. Death Trip to kolejna odsłona realizowanego przez Gianfranco Paroliniego przebojowego cyklu Kommissar X. Akcja tej części rozgrywa się w Istambule, gdzie tajna organizacja zwana Green Hounds przechwytuje potężny – wart bity milion dolarów – ładunek LSD, pierwotnie przeznaczony do niejasnych wojskowych zastosowań (sic!). Późniejszy twórca ikon spag-westu – Sartany i Sabaty – potwierdza tutaj klasę naczelnego speca od italo-spy, a wcielający się w główną rolę Tony Kendall doskonale bawi się swoją pełną luzu i szarmanckiego uroku kreacją. Natomiast LSD pełni funkcję klasycznego MacGuffina – sporo się o nim mówi, poszukują go bohaterowie, ale nie widzimy zbyt wiele efektów spożywania. Kendall zostaje poczęstowany szklaneczką whisky z kwasową wkładką, co utrudni mu pojedynek z bandą zbirów, pewna bohaterka otrzymuje śmiertelną dawkę, no i jeszcze poznajemy osobliwy sposób szmuglowania towaru przez granicę (w żołądkach wielbłądów!). I właściwie tyle… Dużo śmielej w tej kwestii poczynił sobie niejaki Massimo Mida – enigmatyczny reżyser, którego nazwisko niewiele powie nawet otrzaskanym znawcom włoszczyzny. Jego LSD Flesh of Devil to już pełnoprawny i zupełnie unikatowy mariaż spionaggio z drugsploitem. Wypełnione halucynacjami sceny odlotów stanowią tutaj istotny element i co warte odnotowania – zostały każdorazowo ujęte w odmienny sposób. Tak więc w pewnej, komediowej z założenia sekwencji gwiazda filmu, Guy Madison, wzbija się na wyżyny szarży mimicznej, radośnie tripując wespół z blond-towarzyszką po beztroskim wydryndoleniu całej flaszki doprawionego kwasem alkoholu. Z kolei reakcje poddanych poligonowemu testowi marines obserwujemy na chłodno – przedstawione w formie opatrzonego pozakadrową narracją dokumentalnego zapisu; tym samym dzieło Midy zostaje wzbogacone o drobne elementy konwencji found footage. Poszczególni członkowie wojskowego oddziału prezentują zróżnicowane spektrum indywidualnych reakcji na działanie psychodeliku – od euforycznego tańca św. Wita, przez żarliwe modły na klęczkach, po dygotanie na glebie w nieprzyjemnych konwulsjach. Jest wreszcie dowalona do pieca i zgoła fantasmagoryczna scena bad tripu, będącego w istocie formą przemyślnego morderstwa. Sponiewierana psychicznie dziewczyna, osaczona przez koszmarne halucynacje i całkiem realnych oprawców, decyduje się na ostatni odlot – wprost przez otwarte okno. Ten fragment można pokazywać na szkolnych zajęciach pod hasłem „zażywasz – przegrywasz”. I to z niezłym profilaktycznym skutkiem!\n1968 – Alice in Acidland (reż. John Donne) – Oskar Dziki\nNiezależnie od tego, czy powieść Lewisa Carrolla oparta była na jednym z narkotykowych lotów, wpływ Alicji w Krainie Czarów był niezaprzeczalny dla kontrkultury lat 60. Od kwaśnej adaptacji telewizyjnej Jonathana Millera z 1966, przez teksty Johna Lennona na obrazach Salvadora Dali kończąc, Alicja została odkryta na nowo i stała się swoistą ikoną popkultury przełomu lat sześćdziesiątych i siedemdziesiątych. Nakręcona w 1968 roku przez Donna Greera (znanego również pod pseudonimem John Donne) Alice in Acidland to nic innego jak popularna wówczas eksploatacja motywu seksu, okraszona moralizatorskim komentarzem lektora. Alicja wpada tutaj do króliczej nory pełnej imprez na basenie, bezpruderyjnego seksu (homo, hetero i grupowego) i testując kolejne, podawane jej pod nos narkotyki. Wcielająca się w tytułową postać Sheri Jackson wyrusza w osobistą wycieczkę na drugą stronę lustra, lekceważąc wszystkie znaki na ziemi i niebie, nawet samobójstwo popełnione przez jej wyzwolonego przyjaciela. Chociaż jakikolwiek sukces filmu jest kwestią dyskusyjną, Greerowi udało się uchwycić eksploatacyjny zeitgeist. Alice łączy w sobie niskobudżetowe produkcje o hipisach, narkotyczne odloty w stylu Podróży (1967) Cormana oraz edukacyjny charakter takich produkcji, jak Pokolenie halucynacji (1966). Wszystko to jednak podane jest w ponurym, czarno-białym sosie, w którym przez większość czasu duszą się kobiece piersi. Element halucynogenny wieńczy trwający nieco ponad 50 minut seans, tuż przed tym, jak Greer zamieni główną bohaterkę w „psychodeliczne warzywo”. Czy warto? Dla siedmiu minut wątpliwej jakości narkotycznego tripu – niekoniecznie.\n1968 – Curious Alice (reż. Dave Dixon) – Karolina Graczyk\nW założeniu ten dwunastominutowy rządowy spot miał przestrzegać dzieci w wieku 8-10 lat przed okropieństwami zażywania narkotyków. Jako edukacyjny straszak przez chwilę gościł w amerykańskich szkołach czasów Ery Wodnika, a lekcjom towarzyszyła kolorowanka i krzyżówka, sprawdzająca nowo nabytą wiedzę uczniów. Wkrótce National Coordinating Council on Drug Education zbanowało film, uznawszy, że zawarty w nim przekaz może dezorientować. Zanim to się jednak stało, psychodeliczna krótkometrażówka zdążyła zapisać się w pamięci wielu nieletnich. Prosta fabuła w efektowny sposób wydobywa bowiem z powieści Lewisa Carrolla jej narkotyczny potencjał. Tytułowa ciekawska Alicja po pogoni za Białym Królikiem zagląda do szafek z alkoholem, papierosami i proszkami na receptę. Dochodzi do wniosku, że to wszystko… lekarstwa. Uznaje też – bardzo w duchu współczesnej polityki narkotykowej – że w gruncie rzeczy nie istnieje twarde rozróżnienie między substancją psychoaktywną przepisaną przez lekarza, a tą kupioną w monopolowym. Po tej rozkosznej konkluzji bohaterka (nie wahając się zbyt długo) gulnie sobie pomniejszające pićko i bez oporów wkroczy w kolorowy świat ćpania. Tam Pan Gąsienica ma umysł zaczadzony zielskiem, Heroinowy Król terroryzuje karcianych poddanych, nafecony Marcowy Zając szyje butem, Suseł zmula na barbituranach, a Szalony Kapelusznik odpływa w kwasową kminę. W narwanej animacji pstrokate rysunki mieszają się z fotografiami twarzy młodej aktorki. Na tła składają się gęste wzory – piękny misz-masz, od którego trudno oderwać wzrok. Film radośnie tapla się w wizualiach, a morał wypada przez komin.\n1968 – Jigsaw (reż. James Goldstone) – Caligula\nOt, sytuacja: budzisz się w pokoju hotelowym, nie wiesz jak się w nim znalazłeś, ba – nie pamiętasz kompletnie nic, nawet tego jak się nazywasz! Wchodzisz do łazienki, a tam w wannie martwa niewiasta. Grubo! Wprawdzie dla niektórych, np. dla Charlie’go Sheena, takie sytuacje to dzień powszedni, jednak pan Jonathan Fields (Bradford Dillman) całkiem słusznie wpada w popłoch. Szczęśliwie udaje mu się zachować zimną krew i swe pierwsze kroki kieruje do prywatnego detektywa. Arthur Belding (Harry Guardino) do rewelacji swego klienta podchodzi początkowo z dystansem, wygrywa jednak ciekawość i… brak lepszych (czyt. jakichkolwiek) zleceń. Trop prowadzi do ośrodka badawczego, w którym zatrudniony jest Fields… Remake Mirażu (1965) Edwarda Dmytryka z Gregorym Peckiem w roli głównej (oba filmy są ekranizacją tej samej książki). Zasadnicza różnica jest taka, że o ile film z Peckiem był „po Bożemu” poprowadzonym dreszczowcem, o tyle Jigsaw śmiało już daje nura w odmęty psychodelicznej drugiej połowy lat 60. Przyczyną amnezji bohatera jest końska dawka LSD, co daje okazję do zaprezentowania szeregu „tripowych” flashbacków. Znajdzie się też miejsce na wizytę w barze będącym siedliskiem kontrkulturowych „odszczepieńców” (komentarz naszego poczciwego detektywa: „za 20 lat te dzieciaki będą rządzić tym krajem…”), scenę „terapii szokowej” na kwasie (czym się strułeś, tym się lecz!) oraz wcale efektowny finał na dachu wieżowca. Film Goldstone’a pierwotnie planowany był jako produkcja na mały ekran, jednak szefostwo stacji NBC po zapoznaniu się z zawartością zrezygnowało z emisji, dzięki czemu obraz trafił do kin rozpowszechniany przez Universal Pictures. Słusznie zresztą, bo w towarzystwie takich serii jak Bonanza (1959–73) czy The Bill Cosby Show (1969-1971) tylko by się marnował. Kameralna łamigłówka z grooviastym feelingiem oraz delikatnym, acz wyczuwalnym ćpuńskim posmakiem, która zdecydowanie zasługuje na odkurzenie dla ciekawskich potomnych.\n1968 – Psych-Out (reż. Richard Rush) – Marta Płaza\nFilm Richarda Rusha od pierwszych minut tonie w zachwytach nad wizerunkiem wolnościowego San Francisco. „Tu kupisz zioło”, „wyprzedaż sprośności” – nęcące reklamy biją po oczach rozochoconą bohaterkę, w którą wciela się Susan Strasberg. W tle kapela The Strawberry Alarm Clock przygrywa o zachwytach psychodelicznych doświadczeń. Kobieta wielkimi oczami chłonie klimat jedynego takiego miasta na ziemi. Wygodnie rozsiadamy się, czekając co przyniesie spacer po ulicach, na których wszystko jest na wyciągnięcie ręki. Niesłysząca Jenny trafia do San Francisco by odnaleźć brata. Na miejscu szybko zostaje wchłonięta przez hipisowską komunę, w której prym wiedzie grupa samozwańczych artystów (w jednej z ról młody Jack Nicholson), marzących o rozwalaniu instrumentów na koncertach. Poszukiwania brata dziewczyny stają się z czasem początkiem drogi w głąb metropolii, która najmocniej żyje na obskurnych obrzeżach. Psych-Out to wyrazisty produkt swoich czasów. Neony, fluorescencyjne farby do ciała. Feeria migocących świecidełek, zwiewnych koszul, pękatych kwiecistych sukienek. Głos sentymentalnej wolności, otwartej miłości, zachwyt nad psychodelicznymi podróżami. Rush umiejętnie podkreśla fakturę i brzmienie swojej opowieści. Miękkie światło, brzęk i blask koralików, gitarowe brzmienie dobrze oddają narkotyczny stan. Luźne materiały okrywają ciała niczym druga skóra. Uśmiechy się wydłużają i zastygają w czasie, kochankowie wibrują sensualnym rytmem. Czasami tripowanie bywa koszmarem, tak jak w jednej z najlepszych scen filmu, podlanej horrorowym klimatem, ale finalnie to podróż w głąb siebie jest tym co liczy się najbardziej. W końcu wszystko jest niebezpieczne, nawet przechodzenie przez ulicę – tak jak mówi jeden z bohaterów. „Pogrzeb” stanie się celebracją życia, imprezą ku czci zmarłego; zamiast płaczu żałobników rozlegnie się dźwięk perkusji. Z dzisiejszej perspektywy film Rusha to głównie pielęgnacja ulotnego hipi-mitu, chociaż twórca nie szczędzi mu też gorzkich uwag, makabrycznych wizji, szczególnie w okrutnym finale. Koniec niewinności jest coraz bliżej. Charlie Manson właśnie wyszedł z więzienia, przymierzając się do założenia Rodziny. Rzeczywistość to zabójcze miejsce.\n1968 – The Acid Eaters (reż. Byron Mabe) – Caligula\nByle do piątku – życiowe motto każdego korposzczura. Nie inaczej jest w przypadku bohaterów filmu Byrona Mabe. Bo gdy tylko przychodzi weekend, zrzucają służbowe uniformy, wskakują na swe motocykle i jadą w poszukiwaniu… wielkiej piramidy! To tytułowi „kwasożercy”, dla których każdy weekend to napędzana psychodelią orgietka. Wyuzdane tańce i niezobowiązujący seks w towarzystwie ich guru – Lucyfera. Wszystko po to, by oderwać się od szarej rzeczywistości, pokazać język światu pełnemu „kołtunów”… Brzmi jak nie lada przestroga – wszak to najprostsza droga do zatracenia! Osoby uczulone na moralizatorstwo pragnę jednak uspokoić: tego filmu na zajęciach w szkole Wam nie pokażą. The Acid Eaters to przypadek zgoła groteskowy, bo w zasadzie do czynienia mamy z późnym przykładem tzw. nudie-cutie, naprędce nakręconą taniochą, gdzie golizna stanowi główną siłę napędową. „Wiatr przemian” wiał już jednak na tyle silnie, że twórcy postanowili zbić kapitał wpasowując się w obowiązujące mody i dodać do przysłowiowych „gołych dup” pierwiastek kontrkulturowy. Postaci wprawdzie z hipisami wiele wspólnego nie mają, lubią za to narkotyki i „szatańskie” rytmy. Zachowują się głośno i nieodpowiedzialnie, a gdy przegrzeją im się neurony, to wizje mają iście piekielne. Naiwne i niedorzeczne to niczym wczesne filmy Herschella Gordona Lewisa, ale zarazem bardziej nieprzewidywalne i odjechane. Fabuła w zasadzie nie istnieje, ciąg przyczynowo-skutkowy również, to przede wszystkim zlepek scen mających – w zgoła nieporadny sposób – ilustrować efekty zażywania hostii pokolenia dzieci-kwiatów. Bez niepotrzebnego nadęcia i dydaktyzmu: ot, roztańczone, kolorowe cycki w klasycznie sixtisowej oprawie i z garścią głupot w zanadrzu. W skrócie – prawdziwa Szósta Rzesza! Na trzeźwo i w nieodpowiednim towarzystwie seans w każdym razie nie jest wskazany, bo może zakończyć się niepotrzebnymi nieporozumieniami. Ale hej, jak to mawiają: kto nie pije mleka, ten trąba!\nDrugsploitation, mon amour Vol. 2 – Kinomisja


"Upadłe anioły", Richard Morgan - Wiedziennik.pl\n“Upadłe anioły”, Richard Morgan\nNapisano 3 maja 2019 3 maja 2019 przez Ewelina\nDaleka przyszłość, w której Ziemia jest jedynie zamierzchłym wspomnieniem kolebki ludzkości. Inne światy, odległe konflikty, nowa broń. I tylko stare zależności polityczne i swojski, współczesny nam, klimat bezpardonowej walki o przetrwanie. Richardowi Morganowi udało się stworzyć mroczną i jednocześnie fascynującą perspektywę przyszłych cywilizacji.\nUpadłe anioły są doskonałą powieścią fantastycznonaukową. Spójną, wiarygodną, niezwykle kreatywną. Bohaterowie to ludzie, którzy mają już za sobą kilka spektakularnych śmierci na froncie toczącej się wojny. Otrzymują do wykonania zadanie, które pierwotnie jawi się jako czysto komercyjna wyprawa archeologiczna. Zespół jest precyzyjnie dobierany spośród poległych żołnierzy, spełniających ściśle określone kompetencje i predyspozycje psychologiczne. Przeciwności, z którymi przyjdzie im się zmierzyć i granice, które będą przekraczać, są przez Morgana zbudowane doprawdy po mistrzowsku. Złożoność uzbrojenia, zmyślne systemy obronne, zaawansowane technologicznie opcje poprawiające dosłownie każdą czynność przyszłych ludzi, po prostu zwalają z nóg. W dodatku wszystko opisane tak przystępnym dla Czytelnika językiem, że bez większego wysiłku, staje się on naturalną częścią tego fantastycznego uniwersum.\nCzule zakamuflowany humor. Świetnie dopracowane postacie. Jasny przekaz motywów działania każdego z bohaterów. Wszystkie te elementy tworzą doskonale zmieszany koktajl, który nie pozostawi obojętnym nie tylko fanów science fiction. Upadłe anioły to naprawdę mądra książka o destrukcyjnej, ludzkiej naturze, od której, jak się wydaje nie ma ucieczki, bez względu na etap ewolucji. Jest również opowieścią o humanitaryzmie, pojmowanym czasem dosyć przewrotnie. I o tym, że mimo usilnych starań zrobienia z człowieka nieczułej, silnej maszyny, trudno go do końca wyplenić.\nDoskonała. Porywająca. Wielowątkowa historia, którą można z powodzeniem potraktować jako przepowiednię. Jak konstrukt, używając powieściowej terminologii, w którym możemy poznać nasze przyszłe wersje – już dzisiaj. Jutro nadchodzi. Richard Morgan jedynie nas na nie przygotowuje.\n“Kobieta na schodach”, Bernhard Schlink


ogrodzenia plastikowe Jeśli chodzi o ogrodzenie, najlepszym rozwiązaniem jest tworzywo sztuczne. Materiał ten jest trwały, nie odbarwia się, nie pęka i nie kredowieje przez 20 lat. Ponadto nie wytwarza drzazg ani nie jest podatny na działanie termitów. Można je wykorzystać do zabezpieczenia swojej posesji i odstraszenia niepożądanych zwierząt. W przeciwieństwie do drewna, tworzywa sztuczne nie gniją pod wpływem czynników atmosferycznych, nie wchłaniają wody, zapachów ani promieni słonecznych.\nOgrodzenia plastikowe przekonaj się z wartości ogrodzenia PCV w około bungalow.\nJednym z rodzajów ogrodzenia z tworzywa sztucznego jest kratownica. ogrodzenia plastikowe do ogrodu https://www.homify.pl/profesjonalisci/8977207/ogrodzenia-plastikowe Podobnie jak tradycyjne kraty drewniane, kraty plastikowe są lekkie i odporne na owady. Nie wymaga też regularnego malowania ani uszczelniania. Można je znaleźć w neutralnych kolorach i są łatwe w utrzymaniu. Jedynym minusem jest to, że może pleśnieć, co może prowadzić do problemów, takich jak gnicie. Nie jest też tak atrakcyjny jak ogrodzenia drewniane, więc należy liczyć się z tym, że na jego czyszczenie trzeba będzie poświęcić więcej czasu.\nOgrodzenia plastikowe gdzie należałoby je rozważyć w naszego domku zaś i po co?\nInnym rozwiązaniem jest ogrodzenie drewniane. Można je zabejcować bejcą w sprayu, np. WaterSeal firmy Thompson. Możesz też kupić drewnianą bramę kratową i zamontować ją samodzielnie. Jeśli masz wprawę w posługiwaniu się narzędziami, możesz wykonać instalację w jedno popołudnie. Nie zapomnij też o pielęgnacji bramy. Na szczęście na wykonanie tej pracy wystarczy kilka godzin.\nOgrodzenia plastikowe przystępny sposób na dajacy więcej prywatnośći i wyjatkowy styl domu.\nPodczas gdy ogrodzenia drewniane i kamienne wymagają wielu zabiegów konserwacyjnych, ogrodzenia z PCV wymagają ich minimalnej konserwacji. Nie trzeba go bejcować ani malować, a nawet może imitować inne materiały, takie jak drewno czy kamień. Niezależnie od zastosowanego materiału, ogrodzenia z tworzywa sztucznego będą służyć przez wiele lat. To duża zaleta. Warto więc rozważyć ogrodzenie plastikowe przy następnym projekcie ogrodzeniowym. Będziesz zadowolony, że je wybrałeś. Przygotuj się tylko na to, że będziesz musiał poświęcić więcej czasu na czyszczenie i konserwację swojego ogrodzenia.\nPrzekonasz się, że ogrodzenie plastikowe jest łatwe w montażu. Wystarczy tylko przymocować panele do słupków za pomocą wiertarki elektrycznej. Po zamontowaniu otrzymasz solidne ogrodzenie, które będzie służyć przez dziesięciolecia. A ponieważ tworzywo sztuczne jest tak trwałe, można liczyć na to, że będzie chronić dom. Gdy nadejdzie czas sprzedaży domu, będzie to dobra inwestycja. Jeśli chodzi o ochronę mienia, warto rozważyć instalację ogrodzenia z tworzywa sztucznego.\nChoć niektórzy wolą ogrodzenia drewniane, plastikowe są niedrogą i przyjazną dla środowiska alternatywą. Niektóre modele są wykonane z materiałów pochodzących z recyklingu, inne zaś w 100% z plastiku. Bez względu na to, czy jest to ogrodzenie drewniane czy z PCV, będziesz zadowolony z wyboru. Nie musisz się martwić o konserwację ogrodzenia z PCV w porównaniu z ogrodzeniem metalowym. Dlatego warto kupić je już teraz!\nKolejną zaletą ogrodzenia z tworzywa sztucznego jest jego przystępna cena. W porównaniu z ogrodzeniami drewnianymi koszt ogrodzenia plastikowego jest podobny do ogrodzeń drewnianych. Można je zamontować samodzielnie w ciągu jednego popołudnia, ale zaleca się, aby zrobił to profesjonalista. Zdziwisz się, że materiał ten jest równie trwały jak drewno. Oprócz tego, że są przyjazne dla środowiska, ogrodzenia plastikowe są mocne, solidne i będą służyć przez lata.\nMateriał winylowy jest najbardziej trwałym i elastycznym rodzajem ogrodzenia, ale jest podatny na działanie niskich temperatur. Jeśli nie mieszkasz w klimacie poniżej zera, winyl zostanie uszkodzony przez temperatury poniżej zera. Chociaż jest on trwały i wytrzymuje niskie temperatury, może nie być najlepszym wyborem dla osób mieszkających na obszarach, gdzie temperatura może znacznie spadać. Jeśli szukasz ogrodzenia, nie możesz popełnić błędu, wybierając ogrodzenie winylowe.\nJednak ogrodzenie winylowe nie wytrzyma zbyt długo w niskich temperaturach. Nie jest zalecane do stosowania w temperaturach poniżej zera lub w zimnym klimacie, ponieważ może się łamać i pękać na mrozie. Jeśli mieszkasz w takim klimacie, powinieneś rozważyć inny rodzaj ogrodzenia. Jeśli martwisz się o jego wygląd, wybierz ogrodzenie drewniane. Materiał ten będzie trwalszy niż winyl. Jest również trwały, więc nie musisz się martwić, że pęknie w zimie.\nJeśli chcesz, aby Twoje ogrodzenie zachowało dobry wygląd przez dłuższy czas, wybierz ogrodzenie z tworzywa sztucznego. Jego naturalny wygląd będzie bardziej atrakcyjny niż ogrodzenie winylowe, które może być dobrym wyborem z wielu powodów. Jeśli masz dzieci, ogrodzenie drewniane jest bardziej atrakcyjne niż winylowe. Materiały te można w całości poddać recyklingowi, co pozwoli zaoszczędzić pieniądze i chronić środowisko. A jeśli masz ograniczony budżet, dobrym pomysłem może być ogrodzenie z tworzywa sztucznego.


Pieniądze szczęścia nie dają? - Podlaskie - wiadomości, historia, turystyka, atrakcje, przyroda\nPosted on 27/07/2018 | by Kamil Gopaniuk\nPieniądze szczęścia nie dają? Wiele badań psychologicznych zajmowało się związkiem między dochodem a poczuciem szczęścia i wykazały one, że bogactwo bardziej zależy od szczęscia niż szczęście od pieniędzy. Możemy być bogatsi ale nie zmieni to naszego poczucia szczęścia. Jak zatem możemy wyjaśnić wpływ posiadanych zasobów materialnych na poczucie szczęścia?\nNa pewno ludzie bogatsi mają wyższy poziom życia, lepsze mieszkania, środki transportu, wykształcenie, sposoby spędzania wolnego czasu, lepszy dostęp do leczenia – co daje w rezultacie lepsze zdrowie, nawet lepsze zdrowie psychiczne (ponieważ częściej mogą pozwolić sobie na terapię). Mają też wyższe poczucie wartości, które wynika z szacunku jakim się darzy ludzi bogatych. Bogaci są zdrowsi częściowo, dzięki lepszemu dostępowi do lecznictwa oraz wskutek zdrowych zachowań.\nPieniądze szczęścia nie dają, ale mają też dobry wpływ na małżeństwo, ponieważ umożliwiają nowożeńcom uzyskanie własnego lokum, zamiast mieszkania z teściami a jak wiadomo małżeństwo jest ważnym źródłem szczęścia. Pieniądze mają też większe znaczenie dla jakości życia, gdy się je wydaje na żywność, mieszkanie i inne artykuły pierwszej potrzeby, niż wtedy gdy są wydawane na większe samochody, dzieła sztuki, antyki czy biżuterię.\nLudzie lubią posiadać różne rzeczy, lecz badania wskazują, że ci którzy są większymi materialistami są mniej szczęśliwi niż inni. Powodem tego jest to że ci ludzie w rzeczywistości dążą do niematerialnych celów, takich jak samorealizacja lub sens życia, i są rozczarowani gdy rzeczy materialne nie zapewniają im osiągnięcia tych celów. Innym wyjaśnieniem słabego działania pieniędzy na poczucie szczęścia jest to, że ludzi czyni szczęśliwymi względna a nie rzeczywista wielkość dochodów. Największe zadowolenie z płacy jest wtedy gdy stosowane są procedury zapewniające sprawiedliwe dochody pracownikom.\nNatomiast mniejsze zadowolenie z płacy jest jeśli mąż, żona lub inni członkowie rodziny zarabiali więcej. Przeciętne szczęście jest większe w tych krajach, w których zróżnicowanie dochodów jest mniejsze – ponieważ ogranicza to możliwość dokonywania niekorzystnych porównań. Kobietom płaci się zazwyczaj mniej niż mężczyznom, nawet wtedy gdy wykonują one taką samą pracę. Badania stwierdziły, że są one zadowolone ze swoich mniejszych zarobków a jest tak ponieważ porównują one swoją płacę z płacami innych kobiet i czują się uprawnione do mniejszego wynagrodzenia niż mężczyźni.\nKiedy jednak wykonują one tę samą pracę, co mężczyźni, zaczynają porównywać swoją płacę z płacami mężczyzn i przestają być zadowolone z mniejszych zarobków. Kobiety młode i lepiej wykształcone zatrudnione w miejscach pracy zdominowanych przez mężczyzn, nie wykazują większego zadowolenia z płacy. Wygląda na to, że porównania są najważniejsze w odniesieniu do poczucia szczęścia z zarobków, zwłaszcza wtedy gdy pracownicy wiedzą dokładnie jakie są ich zarobki i innych pracowników.\nInnym źródłem informacji jaki wpływ mają pieniądze na poczucie szczęścia, są badania nad osobami, które wygrały na loterii. Taka wygrana oprócz początkowej radości ma niewielki wpływ na poczucie szczęścia. Niektórzy wygrywający doświadczają poważnego kryzysu życiowego, który może mieć negatywne konsekwencje. Może to być rezygnacja z pracy a w ten sposób tracenie źródła satysfakcji oraz kolegów i koleżanki z którymi się tam spotykali. Osoby te przeprowadzają się ale mogą być nieakceptowane przez nowych sąsiadów. Mogą mieć problemy z poczuciem tożsamości nie wiedząc gdzie jest teraz ich miejsce. W przypadku wygranej na loterii zasadniczą sprawą jest zmiana w życiu a nie bogactwo.\nNiewykluczone zatem, że wszyscy mogą być bogaci ale z pewnością nie wszyscy mogą być jednakowo szczęśliwi. To wiecie już czy pieniądze szczęścia nie dają?\nBiałystok szpital USK Uniwersytecki Szpital Kliniczny w Białymstoku


Hard West recenzje\nPremiera Świat: 2015-11-18\nCzy ktoś z niegdysiejszych chłopców w młodości nie zamarzył choć przez chwilę – np. przy okazji lektury powieści Karola May’a czy komiksów o Luckym Luke’u – o byciu kowbojem przemierzającym prerię, walczącym ze złowrogimi Indianami i uwodzącym dziedziczkę największego rancza w stanie? Oczywiście możecie się wypierać, drodzy Czytelnicy, lecz gwizdane melodie Was zdradzają. Takimi chłopcami byli również twórcy Hard West.\nNiestety, jak się zdaje, oglądali oni westerny nieco innego rodzaju – ich opowieść bowiem to iście demoniczny Dziki Zachód, którym nade wszystko kroczy Diabeł, realizując swój niezbyt jasny, lecz niewątpliwie zwiastujący wszystko co najgorsze plan. Naprawdę, tak fajny motyw musi być w ten sposób za każdym razem – by wspomnień niedawne West of Loathing – zanieczyszczane?\nGra stanowi mieszankę czysto taktycznych starć oraz swego rodzaju strategii ekonomicznej (z elementami role-play). W trakcie zabawy z tą drugą warstwą możemy zaopatrzyć się choćby w lepsze uzbrojenie tudzież mikstury ulepszające nas w walce. Nadto możemy od czasu do czasu natknąć się na nową kartę, która sama w sobie daje nam nową zdolność, tworząc zaś stosowny pokerowy układ z innymi może zapewnić danej postaci podwyższone parametry.\nNie da się jednak ukryć, że esencja rozgrywki sprowadza się do rzeczonych starć taktycznych, rozgrywanych w turach. Momentami można dopatrzyć się podobieństwa do takiej serii Commandos, jest\nto jednak wrażenie złudne, produkcji tej znacznie bliżej do serii X-COM.\nSama zabawa jest jednak dość trudna, a już szczególnie, gdy gracz zdecyduje się na wyższy poziom trudności. Walki są urozmaicone, gdyż poza wspomnianymi umiejętnościami specjalnymi pojawiają się opcje celowego rykoszetowania, możliwe jest także zajęcie pozycji strzeleckich na różnorakich podwyższeniach. Problem w tym, że nieraz można odnieść wrażenie, iż „komputer oszukuje” – 30-procentowe prawdopodobieństwo okazuje się znacznie niższe, możemy bowiem strzelać ad mortem defaecatam, a i tak wróg pozostanie niedraśnięty. Jest niełatwo nie dlatego, że tak miało być, lecz tak akurat wyszło…\nNa plus grze trzeba oddać urozmaicenie poszczególnych scenariuszy, jak i samych starć. Raz będziemy więc napadali na bank, przy innej okazji zaś bronili placówki przed innymi niemilcami – przykłady można mnożyć. Ciekawy jest także fakt, iż nasze alter ego przy okazji jednego scenariusza później okazuje się być głównym adwersarzem, czasami zaś pada tru pem już w czasie pierwszej misji. Zepsucie dotyka każdego – i następnie go zdradza.\nGra utrzymana jest w mrocznej tonacji, co niekoniecznie przekłada się na oprawę graficzną – siłą rzeczy penetrowany Dziki Zachód jest słoneczną krainą. Jednakże ów mroczny ślad znajduje swe odbicie w powszechnym brudzie – miłośnicy klasycznych filmów Sergio Leone doskonale zrozumieją. Szkoda tylko, że nie uświadczamy muzyki na poziomie tej autorstwa Ennio Morricone, jakkolwiek też na swój sposób pasuje ona do prezentowanego świata, wywołując skojarzenia chociażby z Wasteland 2.\nHard West to pozycja niegłupia, choć nie wolna od felerów. Obawiam się jednak, że zdecydowanie nie każdej osobie przypadnie do gustu jej fabularna estetyka, czasami wręcz aż pretensjonalna. Nie jest to również pozycja miłościwa dla gracza – nie mamy możliwości załadowania wcześniejszego stanu gry. Z drugiej strony trudno jednak uczciwie określić ją mianem „produkcyjniaka”, autorzy mieli bowiem ambicje poważyć się podnieść rękę na samą czołówkę gatunku, momentami nawet udanie.


"Jaka to melodia?" zagrożona?! Robert Janowski wraca do telewizji z nowym show! - Begio.pl Reklama\nStrona głowna Telewizja “Jaka to melodia?” zagrożona?! Robert Janowski wraca do telewizji z nowym show!\nod Krzysztof Kujawski 21 stycznia 2019\nRobert Janowski przez ponad 20 lat prowadził kultowy teleturniej w Telewizji Polskiej pt. “Jaka to melodia?”, który gromadził miliony widzów przed telewizorem. We wrześniu 2018 roku zrezygnował On z dalszej współpracy z TVP. Nowym Prowadzącym od tamtej pory jest wokalista Norbi.\nNa chwile obecną trwają rozmowy i negocjacje z różnymi stacjami telewizyjnymi, które prawdopodobnie jak się okazuje idą w dobrym kierunku. Już niedługo na ekranach telewizorów znów będziemy mogli zobaczyć Roberta Janowskiego, ale już w innym projekcie.\nKonkretnego terminu jeszcze nie ma, ale wszystko idzie w dobrym kierunku. (…) Dokładny termin zależy od wszystkich zainteresowanych m.in. od producenta show, ale też od stacji telewizyjnej. Jeśli uda się na dniach spiąć wszystko – wystartujemy wiosną. Najpóźniej jednak w jesiennej ramówce – powiedziała Monika Janowska w rozmowie z serwisem Wirtualnemedia.pl\nJak się okazuję w nowym programie nie zabraknie muzyki a co za tym idzie – być może również śpiewu Prowadzącego?\nMuzyki, również w jego wykonaniu i wzruszeń nie zabraknie na pewno. Śpiewał, śpiewa i na pewno będzie śpiewać – dodała Janowska.\nCzy nowy program będzie zagrożeniem dla “Jakiej to melodii?”. Śledźcie Nas, bo o wszystkim będziemy Was na bieżąco informować.\njaka to melodiarobert jakowskitvp\nNie do wiary! Najpopularniejsze zdjęcie na Instagramie to… jajko!\nMichał Wiśniewski zachęca swoich fanów do korzystania z...


Jedno z najsilniejszych Zwierząt Mocy! Poznaj Czarną Panterę… – Zwierzęta Mocy\nPosted bymariabucardi 31 stycznia 2021 21 kwietnia 2021 Posted inBez kategoriiTagi:czarna pantera, zwierzę mocy znaczenie\nZnaczenie podobne do cętkowanego brązowego lamparta, leoparda, jednak jego kolor i właściwości są wyjątkowe tworząc unikatowe Zwierzę Mocy. Nawet czerń futra tego zwierzęcia jest niesamowita i jeśli przyjrzysz się uważnie, zobaczysz na nim cętki.\nJego nazwa u rdzennych Amerykanów oznacza “tego, który zabija jednym skokiem”. Ma najsilniejszą szczękę ze wszystkich kotów i swoją ofiarę zabija miażdżąc czaszkę w odróżnieniu od innych, które duszą i przegryzają tchawicę.\nGreckie słowo oznaczające panterę oznacza „wszystko-bestia” i odnosi się do Dionizosa jako „Wszystko”. Wiele starożytnych tekstów z różnych kultur i części świata porusza znaczenie czarnej pantery, np. Egiptu, Afryki, Ameryki Środkowej i Południowej.\nW cywilizacjach Majów jaguar był potężnym Bogiem Podziemia i pomagał słońcu podróżować pod Ziemią nocą, zapewniając, że wschodzi każdego ranka. Olmekowie uważali, że jaguary są boskimi istotami posiadającymi zdolność wywoływania trzęsień ziemi.\nCzarną Panterą określa się często wszystkie czarne koty: leopard, lampart, puma, jaguar, jednak są między nimi różnice, np. jaguar jest lżejszy od pantery i ma inną wielkość. Mimo to, można śmiało powiedzieć patrząc na te niezwykłe koty, iż są esencją siły i mocy.\nTe Zwierzęta Mocy otacza mgła mistycyzmu, często jest to totem szamanów. Ich przenikający wzrok zielono-złotych oczu sprawił, że zaczęto je łączyć z prorokami, widzeniem przyszłości oraz prawdy poprzez iluzję. Osoby, które łączą się z energią czarnej pantery widzą więcej, słyszą więcej, rozumieją więcej, otrzymują znaki i ostrzeżenia, dzięki którym podejmują najlepsze decyzje i nie dają zwieść się pozorom otoczenia.\nZwierzę Mocy Czarna Pantera jest samotnikiem i przypomina nam, że “mowa jest srebrem, a milczenie złotem”.\nCzarna pantera jest często nazywana „duchem lasu”, bezszelestnie stąpa i wtapia się w noc. Pantery są również doskonałymi pływakami. Uwielbiają zanurzać się w wodzie i przekazują nam, abyśmy także skorzystali z oczyszczającej mocy wody.\nAle to nie wszystko! Jeśli pragniesz mieć siłę, moc i odwagę jak to majestatyczne zwierzę, poznaj swojego indywidualnego przewodnika, swoją własną czarną panterę i otrzymaj przesłania przeznaczone tylko dla Ciebie! Na tym wykładzie, dowiesz się znacznie więcej i przejdziesz przez medytację, która otworzy Ci zmysły i poprowadzi wraz z Twoją panterą przez las tropikalny, w którym odkryjesz swoje talenty, ostrzeżenia i wiedzę…\n145 Wykład. Zobacz więcej, niż widzą inni! Usłysz to, co nie zostało wypowiedziane! Zrozum to, czego inni nie rozumieją! Bądź, jak czarna pantera! Pokonaj strach i niepewność! Podejmuj błyskawiczne i mądre decyzje. Mowa jest srebrem, a milczenie złotem, szczególnie, gdy pragniesz usłyszeć, co myślą inni. Nie pozwól, by ktoś zabrał Ci Twoją „zdobycz” i stroił się w Twoje piórka, przypisywał sobie Twoje zasługi i sukcesy! Bądź w harmonii z sobą, światem i Wszechświatem. Odżywiaj się tylko tym, co świeże (jedzenie, ale także konsumpcja świeżych informacji). Uzyskaj pewność siebie i odwagę i czuj się dobrze i w świetle i ciemności. Czas spotkania to 53:54 min https://bucardimaria.com/2021/01/28/ceremonia-nr-145-z-maria-bucardi/\n☞ Wszystkie spotkania z Marią Bucardi znajdziesz tutaj link: https://bucardimaria.com/archiwum-ceremonie-z-maria-bucardi/ Aktywuj dostęp na tydzień, miesiąc lub rok i korzystaj bez ograniczeń z filmów, wykładów, słuchowisk, Ceremonii i moich książek. Kilkaset godzin nagrań w których znajdziesz odpowiedź na każde Twoje pytanie i poradę w każdej sytuacji życiowej! ☞ Przesłania osobiste znajdziesz, jak zwykle w Twoim bezpłatnym Miejscu Mocy link: https://bucardimaria.com/moje-konto/ ☞ Moje książki, wykłady, słuchowiska, rytuały znajdziesz tutaj: www.mariabucardi.pl☞https://www.instagram.com/mariabucardi/