Podwójne pasy na Puławskiej. Kierowcy zgłupieli - Radio Kolor 103 FM\nPodwójne pasy na Puławskiej. Kierowcy zgłupieli\nDodano: 2019-08-21 18:01:15\nWyblakłe "podwójne" pasy na Puławskiej wprowadzają kierowców w błąd. Skąd się tam wzięły?\nNa skrzyżowaniu ulic Puławskiej i Baletowej od blisko dwóch lat wprowadzona jest czasowa zmiana ruchu. Wszystko przez budowę wiaduktu kolejowego przy ulicy Karczunkowskiej. Białe pasy na jezdni przestały więc obowiązywać. Kierowcy powinni więc stosować się do żółtych, które przecinają się z tymi starymi. Problem w tym, że nowsze pasy wyblakły. Teraz kierowcy jadąc Puławską mają przed sąbą podwójne pasy i dylemat, co zrobić.\n- Oczopląsu można dostać. Niby jeżdżę tu regularnie, ale za każdym razem gdy widzę te podwójne pasy włącza mi się lampka, którymi jechać. Inni z tego co widzę mają podobne dylematy - komentuje jeden z kierowców.\nJak tłumaczy Mikołaj Pieńkos z Zarządu Dróh Miejskich, zmiany na drodze zostały wprowadzone przez inwestora budowy wiaduktu, czyli PKP.\n- Takie zmiany PKP wprowadziło za zgodą miasta. I to inwestor powinien na bieżąco kontrolować stan tego oznakowania i odnawiać je w miarę potrzeby - tłumaczy Mikołaj Pieńkos.\nNie opłaca się odnawiać?\nOdmalowania mylących kierowców pasów, jednak nie będzie. Rzecznik PKP Polskich Linii Kolejowych Karol Jakubowski w rozmowie z portalem haloursynow.pl mówi, że do otwarcia wiaduktu przy Karczunkowskiej zostało niewiele czasu. Odnawianie oznakowanie nie ma więc sensu - twierdzą kolejarze.\nPKP przekonują, że kierowcy będą mogli wrócić na Karczunkowską na przełomie sierpnia i września. Wówczas tymczasowe pasy znikną z ul. Puławskiej.


Karta Maślany | Czesiopedia Wiki | FANDOM powered by Wikia\nKarta Maślany – pierwszy odcinek serialu Włatcy móch, wyemitowany 14 listopada 2006.\nCzesio opowiada historie o Klasie IIb, w Szkole dzieci hałasują po czym Pani Frał ich ucisza i zaczyna pisać temat lekcji Dom, Szkoła, Dyscyplina, po czym Czesiowi odpada ucho, Pani Frał wysyła Czesia do Higienistki i ten ma się pojawić z rodzicami. W trakcie trwania lekcji bohaterowie źle się zachowują. Anusiak i Konieczko kłócą się stosując wulgarne zwroty, Czesiowi odpada ucho, natomiast Maślana bawi się swoją nową kartą kredytową. Pani Frał konfiskuje kartę oraz nakazuje im, by do szkoły przyszli następnego dnia z rodzicami. Wracając ze szkoły paczka kolegów postanawia spotkać się na jabłonce, aby wymyślić, co zrobić, by nie otrzymać kary od rodziców. W trakcie spotkania budują na drzewie swoją bazę oraz opracowują plan zakradnięcia się w nocy do domu Pani Frał celem kradzieży karty Maślany, co ma przyczynić się do odwrócenia uwagi rodziców od złego zachowywania się dzieci podczas zajęć. W ramach przygotowań wszyscy przynoszą przedmioty mające pomóc w odzyskaniu karty. Czesio zabiera rękę Marcela. Akcja nie udaje się, a dzieci trafiają na dywanik nauczycielki. Z opresji ratuje ich wejście Marcela, który chce odzyskać swoją rękę. Chłopacy widzą brak Pani Frał, której nie ma, natomiast na lekcje przychodzi Marcel, któremu Czesio zabrał oczy. Odcinek się konczy słowami Czesia.\nOdcinek na DVD nazywał się Debet Maślany.\nRetrieved from "https://wlatcymoch.fandom.com/wiki/Karta_Ma%C5%9Blany?oldid=5673"


TP: Odmłodzimy telefon stacjonarny - TVN24 Biznes\n1 września 2008, 21:28\nTP: Odmłodzimy telefon stacjonarny\n1 września 2008, 18:46 Aktualizacja: 1 września 2008, 19:28\nTVN CNBC BIZNESPaweł Papliński o korzyściach dla abonentów\nTrzy nowe plany taryfowe mają być receptą TP SA na to, żeby zatrzymać starych i pozyskać nowych klientów telefonii stacjonarnej. I chociaż obowiązujące od poniedziałku taryfy obniżają ceny połączeń i są bardziej czytelne dla klientów, to - zdaniem ekspertów - jest to po prostu dostosowanie cen do obecnych realiów.\n- Abonenci przekonają się, ze koszty połączeń z telefonów stacjonarnych spadną, jeśli skorzystają z naszej nowej oferty. Nowa oferta jest bardziej przejrzysta i zrozumiała dla abonentów i prostsza od ofert operatorów komórkowych – zachwalał nowe taryfy w TVN CNBC Biznes dyrektor departamentu telefonii stacjonarnej TP Paweł Papliński. - Mamy nadzieję, że dzięki temu uda się telefon stacjonarny odmłodzić i udowodnić, że jest to wciąż narzędzie bardzo użyteczne – dodał.\n60, 300 i 1200\nPodstawową zmianą, którą wprowadza TP, są trzy tzw. Plany doMowe: 60, 300 i 1200, co oznacza liczbę minut w miesięcznym abonamencie, za odpowiednio 50, 70 i 90 zł brutto. Abonent będzie mógł jednak wybrać także wersje planu taryfowego w weekendy i poza godzinami szczytu. Wtedy liczba minut w abonamencie zostanie podwojona. Za połączenie w godzinach poza trwaniem taryfy i po wyczerpaniu minut, abonent będzie płacił 17 groszy w najmniejszym abonamencie, 12 w środkowym i 7 w najwyższym. Obniżka w zależności od wybranego planu sięga więc od 40 do 90 proc. Co więcej, plany poza godzinami szczytu obejmują czas od godz. 18.00 do 8.00 (wcześniej - od 20.00 do 6.00 - red.).\nMiędzymiastowa jak lokalna\nKolejną nowością, którą wprowadza TP SA, jest rezygnacja z rozróżniania połączeń lokalnych i międzymiastowych. Wszystkie będą w tej samej cenie. Operator rezygnuje też z pobierania tzw. call-setup, czyli opłaty za zainicjowanie połączenia, która teraz wynosi 20 groszy brutto.\nSpółka - poza deklarowaną korzyścią dla abonentów - chce głównie zatrzymać odpływ swoich abonentów do sieci komórkowych i konkurencji. - Pozytywny przykład płynie z rynku francuskiego, gdzie France Telecom zatrzymał odpływ abonentów telefonii stacjonarnej, a nawet zwiększył liczbę tych klientów. Nie jest to możliwe w krótkim okresie, ale w średniej perspektywie, czyli jakichś dwóch lat, już tak - powiedział Papiński.\nZdaniem Witolda Tomaszewskiego z Telepolis.pl nowa oferta operatora to zmiana, która powinna być przeprowadzona już dawno. - Uproszczenie taryf było potrzebne. Może to odświerzyć wizerunek spółki, jednak na rewolucję w postaci napływu nowych abonentów nie ma co liczyć - mówi tvn24.pl Tomaszewski.


Tybald i przepowiednia Studni Praprzodków - Wicher Barbara | Książka w Sklepie EMPIK.COM\nTybald i przepowiednia Studni Praprzodków (audiobook | CD)\nTybald ma nieco zwariowaną rodzinę i jak każdy nastolatek, trochę kłopotów w szkole. Jednak jego życie wcale nie jest zwyczajne. Poludki i Dziwoludki, Demolin – ojciec zła, bracia bliźniacy, Studnia Praprzodków, Kichająca Chata, Puchar Triatlonu, Zawichrzak Czarny, diamenty, tajemnicze wyprawy i niezwykli goście. A przede wszystkim przyjaźń, pierwsza miłość i magia... O tym wszystkim w pierwszym tomie powieści.\nTytuł: Tybald i przepowiednia Studni Praprzodków\nWłaśnie zrecenzowałem Tybald i przepowiednia Studni Praprzodków\nTybald ma nieco zwariowaną rodzinę i jak każdy nastolatek, trochę kłopotów w szkole. Jednak jego życie wcale nie jest zwyczajne. Poludki i Dziwoludki, Demolin – ojciec zła, bracia bliźniacy, ...\nPrzygody roztargnionej czarownicy Wicher Barbara\nSzkoła żon Witkiewicz Magdalena\nDlaczego mleko jest białe? Historyjki dla ciekawskich dzieci Orosz Susanne


Hotel The James Rotterdam do 50% | Groupon Travel\nOpłata klimatyczna: 6,5% od ceny grouponu/osoba/doba, płatne na miejscu.\nWszyscy podróżni muszą mieć ukończone 25 lat w momencie zameldowania.\nMarkthal – nowoczesna hala targowa w kształcie lekko zaokrąglonej podkowy. Jej wnętrze pokryte jest przypominającym animację dziełem kilku artystów i nosi nazwę „Róg obfitości”; przedstawia m.in.: ogromne owady, owoce, warzywa, kwiaty.\nPersonel mówi w języku angielskim i holenderskim\nParking: 25 euro/auto/doba\n* Wszyscy podróżni muszą mieć ukończone 25 lat w momencie zameldowania.\n* Opłata klimatyczna: 6,5% od ceny grouponu/osoba/doba, płatne na miejscu.\nCeny wyjściowe sprawdzone w oparciu o stawki dostępne na stronie booking.com w dniu 08.10.2020. Więcej informacji tutaj.


Tamara prawie nie pamiętała podróży powrotnej do kraju. Dominik znalazł czarter przez Mediolan do Poznania. Jak przez mgłę przeszła przesiadkę i po kilkunastu godzinach była na lotnisku w Poznaniu. Wysiadła mając przed sobą jeden cel: dom. Jakże wielkie było jej zdziwienie, kiedy znalazła się w czyichś ramionach.\n- Przepraszam… - powiedziała niezbyt przytomnie.\n- Tamaro, to ja. – usłyszała znajomy głos.\n- Tomek? Skąd się wziąłeś? – pytała zaskoczona obecnością przyjaciela. - Aha, dzieci. A tak ich prosiłam. Muszę być teraz sama… sama…\n- Dziewczyno, ty masz gorączkę! – mówił zdenerwowany Tomek. - Chodź, jestem tutaj i zajmę się tobą.\n- Nie, Tomku – protestowała - ode mnie wszyscy uciekają.\n- Tami, jesteś zmęczona, pozwól sobie pomóc – przekonywał ją. - Odwiozę cię do domu, dobrze?\n- Dobrze, pociąg to za dużo na dziś, jak dla mnie – zgodziła się.\n- I to jest mądre zdanie – stwierdził Tomek i zapytał - a bagaże?\n- Nie mam nic… - odpowiedziała ze smutkiem - tak jak w życiu.\nTomek objął kobietę i skierowali się do wyjścia. Próbował zachować spokój, ale było to trudne. Złość na Tadeusza była ogromna. Domyślał się przyczyny tak szybkiego jej powrotu. Tamara była strzępkiem osoby, którą żegnał zaledwie dwa dni temu. Sińce pod oczyma, szarość na twarzy i wielki smutek, wypisany na jej obliczu. Kiedy wsiedli do BMW, Tamara szybko zapadła w sen. Pojawiły się wypieki na policzkach, co stanowiło oznakę gorączki. Jadąc do domu Tomek zadzwonił do siostry.\n- Jolu, jedziemy już z lotniska – zawiadomił siostrę - ale Tamara rozchorowała się. Ma gorączkę i teraz śpi w samochodzie.\n- Jedź do siebie. Nie możemy pozwolić, aby w tej sytuacji była sama – poprosiła brata. - To pewnie tylko nerwy. Na wszelki wypadek zadzwonię do Kaśki i będziemy czekać u Ciebie.\nPo półtorej godzinie jazdy Tomek zaparkował przed swoim domem. Jola już czekała z siostrą Darka. Tamara zasnęła tak mocno, że nie zbudziło jej przeniesienie do domu, ani też badanie przez Kasię. Na szczęście pani doktor niczego nie znalazła. Podobnie jak Jola, stwierdziła, że to zapewne nerwy i sytuacja, jaka miała miejsce. Na zbicie gorączki lekarka zaleciła chłodne kąpiele. Tomek zajął się Tamarą z największą troską. Przez całą dobę sześciokrotnie schładzał ciało Tamary w wannie. Dopiero trzeciego dnia obudziła się przytomna. Rozejrzała się niepewnie wokół siebie. To nie była jej sypialnia. Chciała wstać, ale spostrzegła, że jest naga. Boże, gdzie ja jestem? Co się dzieje? Po chwili w drzwiach ujrzała przyjaciela.\n- Tomek? – odezwała się już normalnym głosem.\n- Nareszcie obudziłaś się. – ucieszył się. - Zaczynałem już obawiać się o twoje zdrowie.\n- Gdzie ja jestem? – Jeszcze nie wiedziała, gdzie się znalazła. - I co ty tu robisz?\n- Tami, miałaś wysoką gorączkę i przez trzy dni próbowałem z nią walczyć – wyjaśnił. - A jesteś u mnie. Tu mogłem tobą dobrze się opiekować. Nie gniewasz się, skarbie?\n- Pamiętam, że miałeś odwieźć mnie do domu, ale zabrałeś do siebie. – powiedziała - Trudno, ale dlaczego jestem nago?\n- A niby jak miałem zbić gorączkę? – zapytał. - Kąpiele to zalecenie Kasi.\n- I to ty robiłeś mi te kąpiele? – nie wierzyła Tamara.\nGdy to mówiła, jej policzki pokrył rumieniec. Spuściła głowę. Tomek usiadł na brzegu łóżka, wziął dłonie Tamary w swoje i powiedział:\n- Tak, skarbie. Jesteśmy przecież ludźmi dorosłymi. I chociaż muszę powiedzieć, że masz cudowne ciało, to w obecnej sytuacji nie miało to znaczenia. Na podziwianie przyjdzie czas, prawda?\n- Tomek, daj spokój… - protestowała - jeśli pojawiłeś się na lotnisku to znaczy, ze wiesz co się tam stało, prawda?\n- Tak, nie będę cię oszukiwał, że jest inaczej. Nie chcę zaczynać od kłamstwa…\n- Nie, Tomku, niczego nie będziemy zaczynać. - Przerwała mu. - Właśnie kilka dni temu rozpadło się moje małżeństwo. I ostatnią rzeczą jaką teraz chciałabym, to oszukiwać cię, że coś między nami będzie. Znasz mnie chyba wystarczająco dobrze, aby wiedzieć, że nie wskoczę z rozpaczy do twego łóżka… O, przepraszam, już w nim jestem. Ale zaraz mnie tu nie będzie. Byłeś, jesteś i chciałabym, abyś został moim najlepszym przyjacielem.\n- Skoro tak chcesz – zgodził się - ale nie zabronisz mi starać się cię przekonać do siebie?\n- Wiesz dobrze, że potrafisz każdą zauroczyć… - odpowiedziała mu cichym głosem. - Może kiedyś…\n- I to mi w tej chwili wystarczy. Zapewne jesteś głodna?\n- Tak naprawdę, to nie, ale wykąpać się to bym chciała. – Wyraźnie poczuła się lepiej. - Czas wracać do domu.\n- To chyba nie jest najlepszy pomysł. – Tomek nie zgadzał się z kobietą. - Nie powinnaś jeszcze być sama.\n- Ale… - próbowała postawić na swoim Tamara.\n- Tu nie ustąpię. – Przerwał jej. - Pola nie darowałaby mi, gdybym zostawił cię samą. Koniec i kropka.\n- Ale chciałabym mieć coś do ubrania. Proszę. – Ustąpiła w końcu.\n- To może zrobimy tak: wykąpiesz się, zjemy rosołek i pojedziemy do ciebie po wszystkie potrzebne ci rzeczy. I wrócimy tu, dobrze?\n- Zgoda. Nie mam siły na kłótnie z tobą - potwierdziła, zrezygnowana.\nBył wielkanocny poranek. Tamara dała się namówić Joli i Tomkowi, aby spędzić święta właśnie u nich. Dzieci były jeszcze na Filipinach, a ona powoli dochodziła do siebie. Tomek nie pozwolił jej jeszcze na powrót do domu. Do pustego teraz domu. W nielicznych chwilach, gdy zostawała sama, zastanawiała się nad swoim życiem. Po świętach miała zamiar znaleźć jakiegoś prawnika i przeprowadzić rozwód. Starała się myśleć trzeźwo, ale rzeczywistość nadal bolała. Tak naprawdę, to jeszcze z nikim nie rozmawiała o tym, co się stało. Zarówno Tomek, jak i Jola z Darkiem nie wypytywali jej. Było późne popołudnie. Siedzieli popijając wino. Tamara po raz kolejny zatopiła się w swoich niewesołych myślach. Siedziała, ale, jakby jej nie było.\n- Hej, jesteś tu? Tami? – Jola próbowała zwrócić jej uwagę na resztę.\n- Och, przepraszam, Jolu. Widzisz, jaka kiepska ze mnie towarzyszka.\n- Chyba potrzebna ci rozmowa. – Nie ustępowała. - Jeśli nie chcesz mówić przy chłopakach, to…\n- Ja chyba w ogóle nie chcę nic mówić… - odpierała Tamara - Panowie mi nie przeszkadzają…\n- Zdaje mi się, że jeśli wyrzucisz to z siebie, to ci ulży. – Ciągnęła Jola.\n- Co ma mi ulżyć? Fakt, że straciłam 10 lat z mego życia? Że byłam głupia i wierzyłam Tadeuszowi? Ale przecież on mnie kochał! Wiecie o tym, prawda? Czy i wtedy on mnie oszukiwał?\n- Nie, on wtedy naprawdę cię kochał – przyjaciółka mówiła dalej - pamiętam, jak przyszedł do nas i powiedział, że spotkał anioła.\n- Na Filipinach był następny anioł – stwierdziła sarkastycznie Tamara. - Może mogłam z nim jechać? Ale on nigdy mi tego nie zaproponował. Dla dzieci zostałam w Polsce. Widocznie Tadeusz potrzebuje coraz młodszych partnerek. Ale nie to jest najgorsze. On ma z nią dzieci. To trwa już kilka lat, wielokrotnie był w domu… mówił, że mnie kocha. A ja mu tak wierzyłam, tak go kochałam… I po co żyć?\n- O nie! Dość! Koniec! Masz po co żyć! – Jola podniosła głos. - Masz dwoje cudownych dzieci, masz przyjaciół, którym na tobie zależy. Przede wszystkim chyba mój braciszek pokazał ci, że warto spojrzeć z nadzieją w przyszłość.\nTamara spojrzała na Tomka i uśmiechnęła się do niego.\n- Tak, Tomek bardzo mi pomógł w tych dniach. Nie zdawałam sobie sprawy, że jestem tak słaba.\n- Jesteś bardzo silna, tylko wszystko ma swoje granice. – Włączył się w rozmowę Tomek. - Po prostu Twój organizm nie wytrzymał tego napięcia. Dobrze, że Dominik dał nam znać, że wracasz. Nawet nie chcę myśleć, co by się stało, gdybyś wracała sama.\n- Dziękuję Ci jeszcze raz. I chyba nigdy nie przestanę dziękować.\n- Tami, nie przesadzaj. To było moim obowiązkiem.\n- Tak? Przez kilka dni rozwaliłam twój cały plan zajęć.\n- To nie jest najważniejsze. Najważniejsza jesteś ty…\n- Braciszku, jakoś kiepsko idzie ci to podrywanie. – Wtrąciła się Jola.\n- Tamaro, przecież wszyscy wiemy, także i ty, że Tomek cię kocha. To nic złego.\n- Ja… ja muszę najpierw rozwiązać tamten związek… - jąkałą się. - A później… później zobaczymy…\n- A więc jest dla Was szansa. Cieszę się. Tamaro, pomożemy ci przetrwać to wszystko. Tomku, nie mówisz nic?\n- Ja czekam i jestem przy Tamarze. – Tomek był nieustępliwy - Może los w końcu uśmiechnie się do nas?\n- Tomku, już ci mówiłam, że nie obiecuję nic. Nie wiem, jak zareagują dzieci na tę sytuację. Poza tym przez te lata zdziwaczałam chyba, skoro Tadeusz znalazł sobie kogoś…\n- Stop! – przerwał jej. - On po prostu dostał zaćmy, a ja to spróbuję wykorzystać.\n- Szwagier, weź dziewczynę w ramiona, zaciągnij do domu i pokaż jak tobie na niej zależy – powiedział, włączając się w rozmowę, Darek. - Przecież wiemy, że seks jest ważny, a Tadek dawno zaniedbywał żonę.\n- Darek, hola. – Przystopowała go Tamara. - To nie tak…\n- A na co chcesz czekać? To nie ty zdradziłaś męża, to ty zostałaś zdradzona. Tym samym więzy małżeńskie zostały zerwane – Darek kontynuował - wiem, powiesz, że miałaś udany seks z Tadkiem. Ale to było wieki temu. Przestań w końcu rozmyślać o nim. Im szybciej zapomnisz o przeszłości tym lepiej dla ciebie.\n- Darek, ja tak nie potrafię. To prawda, wiem, co czuje do mnie Tomek. On wie, że ja wiem. Ale na tym teraz koniec. Nie pójdę z nim do łóżka tylko dlatego, aby zapomnieć o Tadeuszu. To byłoby oszustwo. Jeśli zwiążę się z kimś, to tylko dlatego, że będę ponownie kochać. To jest dla mnie ważne. I myślę, że Tomek myśli podobnie, mam rację?\n- Czekałem tak długo, poczekam jeszcze trochę - odezwał się jeszcze raz Tomek.\n- A chciałem Wam pomóc. Trudno, radź sobie sam. Tami, nie gniewasz się na nas za ten atak?\n- Oczywiście, że nie. To tylko rozmowa – odpowiedziała.\nJednak ta rozmowa przyniosła pożądany skutek. Tamara pozwalała Tomkowi na coraz śmielsze pieszczoty. I tylko echo przeszłości nie pozwalało im spędzić ze sobą nocy.\nZbliżał się maj. I jak zwykle wydłużony weekend. Tomek kilkakrotnie podgadywał Tamarę o plany na te dni. A ona chciała je spędzić z dziećmi. Szczególnie była potrzebna Patrykowi, który po powrocie od ojca bardzo się zmienił. Stał się zbuntowanym nastolatkiem. Tamara bała się o niego. Dużo rozmawiała z dziećmi. Pola rozumiała sytuację, ale Patryk wyrobił sobie jeden pogląd: ojciec go nie kocha, dlatego ma nowe dzieci. Darek z Dominikiem postanowili zabrać go na kilka dni na ryby na Bałtyk. Chłopak zapalił się do tego pomysłu, ale matka bała się go puścić. Dopiero kiedy i Pola wyraziła chęć wyjazdu z nimi – wszakże Dominik także wypływał – zgodziła się puścić syna.\nW ogóle Pola zaskoczyła ją podczas ostatniej rozmowy:\n- Mamuś, a ty co będziesz robić?\n- Ja? Zrobię chyba porządki…\n- O, nie! – Córka perswadowała jej. - Wujek Tomek prosił cię przecież, abyś pojechała z nim do Sandry.\n- Uważasz, że powinnam jechać? – pytała ją.\n- Tak! Przecież ślepy widzi, że on cię kocha. A na tatę to już nie możesz liczyć. Zapomnij o nim. Jedź z wujkiem. Odpoczniesz i może wrócicie jako para?\n- Pola! To za szybko, abym układała sobie życie na nowo. – Jeszcze próbowała się bronić matka.\n- To kiedy chcesz to zrobić? Jak będziesz babcią? – dalej tłumaczyła - Znasz dobrze Tomka i wiesz na co go stać.\n- Mamuś, czas spojrzeć na życie na nowo.\n- Polu, ja przecież niedawno odeszłam od waszego ojca. To za szybko…\n- Tylko, że ojciec porzucił cię kilka lat temu. I tak za długo byłaś przy nim. Mamo, jedź do tego spa.\n- No nie wiem… - wahała się jeszcze Tamara. - Zresztą Tomek może nie mieć już tych miejsc. Odmówiłam mu zdecydowanie.\n- Ma, bo obiecałam mu, że popracuję nad Tobą.\n- Polu, Ty zdrajczynio! – krzyknęła głośno na córkę - Jak mogłaś?\n- Bo cię kocham, mamo i chcę, żebyś była szczęśliwa. O Patryka się nie martw. Zaopiekuję się nim. Zresztą wujek Darek będzie z nami, a jemu chyba ufasz?\n- Te ryby to też część spisku?\n- Mamo, aż taka nie jestem, chociaż może…\nI wyjechała na weekend z Tomkiem, ale nie do Sandry. Wyjechali na Teneryfę. Koleżanka z pracy miała rezerwację na dwie osoby, jednak zachorowała jej matka i zrezygnowała z wyjazdu. Tamara, skoro zgodziła się pojechać z Tomkiem do spa, to nie widziała problemu, aby pojechać z nim na Teneryfę. I tak pierwszego maja znaleźli się w pięknym apartamencie pięciogwiazdkowego hotelu, zarezerwowanym dla małżonków, a więc był z jedną sypialnią. Tomek, zapewne przewidując myśli Tamary, obiecał, że na pewno będzie jakaś kanapa i na niej będzie spał. Fakt, kanapa była i Tamara uparła się spać na niej. Zaraz po przyjeździe zapragnęli wykąpać się w oceanie. Zmienili ubrania na kostiumy kąpielowe i po kilkunastu minutach pluskali się jak dzieci. Początkowo, przy Tomku czuła się bardzo nieswojo w skąpym bikini, ale wystarczyła chwila beztroskiej zabawy, aby Tamara przestała być skrępowana.Trzeba przyznać, że Tomek posuwał się małymi kroczkami. Nie mogła mu nic zarzucić. Kiedy poszli pod prysznic, żeby zmyć oceaniczną sól, Tomek wciągnął Tamarę do jednej kabiny. Spojrzała zdziwiona, zawahała się, ale weszła. Gdyby byli młodsi, albo w innej sytuacji, to na pewno byłoby gorąco. Oni jednak tylko trzymali się za ręce i wpatrywali w głębię swoich oczu. Na końcu Tomek pocałował w usta i wyszli. Szepnęła:\n- Dziękuję ci… Jeszcze nie pora…\n- Ciii… - przerwał jej. - Poopalamy się troszkę?\n- Po to tu przyjechaliśmy. Ale najpierw filtry.\nTami wzięła oliwkę i wyszli na taras. Stały tam dwa leżaki. Usiadła na jednym z nich i chciała nalać na dłoń oliwkę, ale Tomek zabrał buteleczkę z jej ręki.\n- Pozwól, że ja to zrobię. Obiecałem Poli dbać o ciebie.\n- Moja córka to zdrajczyni. Wiem, że knuje za moimi plecami. No, ale trudno – jest moim dzieckiem i chce dobrze.\nPołożyła się na plecy, a Tomek nalał oliwki na dłoń i zaczął rozprowadzać tłusty płyn od nóg. Jednak nie było to zwykłe smarowanie. To było pieszczenie każdego centymetra ciała Tamary. Kiedy doszedł do ud, wiedział, że wzbudził podniecenie. Niby niechcący musnął po skromnym bikini. Lekki dreszcz przeszedł przez jej ciało. Najchętniej to zdarłby te majteczki i zatopił się ustami w kobiecość przyjaciółki, ale nie była to jeszcze pora. Powstrzymał się. Wcierając oliwkę posuwał się coraz wyżej. Kiedy doszedł do piersi Tamara nie wytrzymała. Wzięła dłoń Tomka w swoją i pocałowała.\n- Ja naprawdę nie jestem z kamienia, ale…\n- Ale teraz może przejdziemy się plażą? Ostudzi to trochę nasze ciała i umysły.\n- O to mi chodziło… - uśmiechnęła się rozpromieniona. - Dziękuję ci.\n- Daj, posmaruję ci jeszcze plecy i idziemy.\nPo kilkunastu minutach, przepasana pareem na biodrach, trzymając się za ręce szli brzegiem oceanu. Jakieś 200 metrów od hotelu trafili na grupę turystów opalających się nago.\n- O, jakie atrakcje. – zauważył Tomek. - Tami, co o tym myślisz?\n- Tu nikogo to nie dziwi i dobrze – odparła. - Skoro im to pasuje.\n- A dałabyś się namówić? – zapytał z uśmieszkiem.\n- Ej, Tomek, co ci chodzi po głowie? – lekko podniosła brwi.\n- Tak tylko się pytam.\n- W zasadzie to czemu nie? Ale jeszcze nie dziś. Muszę oswoić się z tą myślą.\n- A wiesz co ci powiem? Masz najładniejsze ciało z tych wszystkich pań.\n- Tomek… - mitygowała go.\n- Nie powiem, niektóre są kuszące. Podoba mi się wąski pasek włosków od guziczka w górę u tej brunetki koło skałki. To jest to…\n- Tadeusz lubił wygoloną… - powiedziała do niego - oj, przepraszam, nie powinnam go wspominać.\n- Nie, Tami, widzę, że nabierasz dystansu.\n- Sam przecież powiedziałeś, że czas leczy rany. – I dodała nieco złośliwie - Jestem posłuszna mojemu psychologowi.\n- A ja to nie do końca. Za dobrze mnie znasz, możesz mną manipulować…\n- No przecież żartowałam – zaśmiała się. - Gdybym ci nie ufała, to nie byłoby nas tutaj.\n- Jesteś kochana, Tamaro. Tak chciałbym, abyś w końcu była szczęśliwa.\n- Mając takich przyjaciół koło siebie muszę być. – Poważnie spojrzała na mężczyznę. - Dobrze mi z tobą, Tomku… Nie wiem, czy to ta atmosfera, czy ta nagość dookoła, ale… - na moment się zawahała, ale dodała szeptem - ale chciałabym kochać się z tobą… Powiesz coś?\n- Tylko tyle, że czekałem na te słowa bardzo długo, a teraz zawracamy do pokoju, zgoda?\nW rekordowym tempie wrócili do apartamentu. Już przy drzwiach Tomek przyparł Tamarę do ściany i zatopili się w szale pocałunków. Na podłodze znalazło się bikini i kąpielówki Tomka. Na rękach zaniósł nagą kobietę do sypialni i położył na łóżku. Od dawna miał w głowie scenariusz ich pierwszego razu, ale teraz to nie było ważne. Oboje byli za bardzo podnieceni, aby podjąć jakiekolwiek pieszczoty. Mężczyzna wbił swojego penisa w ociekającą podnieceniem pochwę i zaczął mocne ruchy. Na spełnienie nie czekali długo. Pierwszy Tomek, a za nim o kilku sekundach Tamara, wspięli się na szczyty rozkoszy. Opadli na pościel upojeni miłością. Dla obojga było to spełnienie marzeń krążących im w głowach od dłuższego już czasu. Na ciągłym poznawaniu swoich ciał spędzili kolejne godziny. Żadne z nich jeszcze nigdy tyle godzin nie uprawiało seksu, ale im ciągle było mało, jakby mieli po dwadzieścia lat. Późnym wieczorem, pijąc wino, Tomek powiedział:\n- Kochanie, mam już tylko jedno marzenie.\n- Abyś została moją żoną.\n- Ale ja jeszcze nie mam rozwodu. – Opierała się.\n- To tylko papierek, do obietnicy niepotrzebny - powiedział - zgodzisz się wyjść za mnie?\n- Jesteś naprawdę szybki.\n- Tamaro, my nie mamy czasu do stracenia.\n- Może masz rację – traciła opory. - Zgoda, jeśli, wytrzymasz ze mną to zostanę Twoją żoną. Boję się tylko jak dzieci to przyjmą? – I dodała niepewnie - Lubią cię, ale…\n- Powalczę o was troje - zapewnił - Polę mam za sobą. Myślę, że z Patrykiem też się dogadam. Mam coś dla ciebie. Podaj rączkę.\nWziął jej prawą dłoń i włożył na serdeczny palec piękny pierścionek z diamentami.\n- Jaki śliczny! Byłeś przygotowany, jak zawsze.\n- Bo cię kocham, skarbie.\n- Ja też cię spróbuję pokochać – odpowiedziała szeptem - mam nadzieję, że mi się uda.\nI ponownie oddali się miłości, ciągle nienasyceni sobą.\nPo powrocie do domu, Tamara w ciągu kilku tygodni uzyskała rozwód i pod koniec czerwca odzyskała oficjalnie pełną wolność. Równocześnie trwały przygotowania do ślubu z Tomkiem. Chcieli jeszcze w lipcu, ale nie znaleźli wolnych terminów w USC, dopiero w połowie sierpnia otrzymali pierwsza możliwą datę uroczystości. Miała opory przed tak szybkim ślubem, ale jak zwykle Tomek oraz, co ją zdziwiło, jej własne dzieci, zdołali ją przekonać. Patryk powiedział, że przecież tata od dawna jest z kimś, to i mama może być szczęśliwa. A dodał też, że Tomek podoba mu się w roli ojca. Nadszedł wreszcie ten upragniony przez oboje dzień. Stali w otoczeniu najbliższych w sali USC.\n- I ogłaszam Was mężem i żoną. – usłyszeli sakramentalną formułę. - Może pan pocałować małżonkę.\nPrzyjmowali potem życzenia od rodziny i przyjaciół. Tamara miała jeszcze specjalny prezent dla męża. Teraz czekała z niecierpliwością, aż zostaną chwilkę sami.\n- Tomku, mam coś dla ciebie.\n- Ty? – podniósł zdziwione oczy na małżonkę.\n- Tak, poczekaj – potwierdziła i z torebki wyjęła małe opakowanie i podała Tomkowi. Po chwili przed oczyma Tomek miał test ciążowy. Pozytywny.\n- Kochanie, to pewne? – zapytał jeszcze mocniej zaskoczony.\n- Tak, to owoc naszego wyjazdu na Teneryfę – potwierdziła radośnie, ale zaraz dodała głosem zabarwiony obawą - Jestem chyba trochę za stara na dzieci.\n- Ani słowa więcej. – Przerwał jej Tomek. - Tak się cieszę! Kocham cię, Tamaro, kocham twoje dzieci i już bardzo kocham naszą dzidzię. Jak się czujesz? Musisz na siebie uważać.\n- Tomku, ciąża to nie choroba! Wszystko jest najlepszym porządku.\nOd tego dnia Tamara była przez męża noszona na rękach. Wszyscy wokół mieli uciechę z Tomka i jego zaabsorbowania ciążą. W końcu lutego urodziła zdrowego chłopczyka. Ich wspólne, oczekiwane z miłością, dziecko.\nMinka227 opublikowała opowiadanie 02.12.2015 w kategorii miłość, użyła 3858 słów i 21019 znaków.\nMuszę powiedzieć, że naprawdę fajne opowiadanie napisałaś. Super się czytało. Czekam na kolejne Twoje opowiadanie. Pozdrawiam Wiktor\nSzpareczka· 5 gru 2015\nczy tacy faceci istnieją??? Opko super\nczarnyrafal· 2 gru 2015\nKolejne opowiadnie z serii " z ,życia wzięte" ale jak cudownie,wręcz w bajkowym klimacie opisane. Minka nie wiem co pisać by nie przelukrować,lecz inaczej się nie da ,tylko coś wspaniałego a ręcę same składają się do oklasków-brawo.\nNataliaO· 2 gru 2015\nPrzyjemnie się czyta. Bardzo dobre opowiadanie, subtelnie prowadzone, naturalne dialogi. Fajny pomysł na opowiadanie\nCieszę się, że dałaś od razu całość, bardzo fajne opowiadanie. Poznałem je wcześniej, Dobry pomysł na historię Tamary i Tomka. Pozdrawiam\n@Micra21 Pracuję teraz nad "Sponsoringiem"\n@Minka227 No to czekam na publikację\nPina· 2 gru 2015\n@Pina A dziękuję


Gmina przyjęła repatriantów z Kazahstanu - Urząd Miejski w Wołowie\nGmina przyjęła repatriantów z Kazahstanu\nGmina Wołów po raz pierwszy zaprosiła do siebie rodzinę repatriantów. Są nimi państwo Antonina i Petr Glavatskiy (Głowaccy). Dziś w Urzędzie Miejskim w Wołowie zostali oficjalnie przywitani przez burmistrza Dariusza Chmurę i przewodniczący Rady Miejskiej w Wołowie Jan Tomków\nZanim państwo Antonina i Petr przyjechali do naszej gminy, samorząd zawarł porozumienie ze Skarbem Państwa – wojewodą dolnośląskim Jarosławem Obremskim w sprawie udzielenia dotacji celowej z budżetu państwa na zapewnienie mieszkań dla repatriantów. Na skutek zawartego porozumienia Wojewoda Dolnośląski udzieli Gminie dotację na remont i adaptację pomieszczeń mieszkalnych w kwocie 87 857,92 zł oraz kwotę 35 800 zł na zakup niezbędnego wyposażenia.\nW ostatnim czasie trwał końcowy etap adaptacji mieszkania – urządzanie go, zakup niezbędnych do życia sprzętów, w tym sprzęt AGD. Mieszkanie znajduje się w Lubiążu i składa się z dwóch pokoi, kuchni oraz łazienki. Łączna powierzchnia mieszkania to blisko 42,5 metrów kwadratowych.\n- Historia społeczności Gminy Wołów, jej tradycja i kultura są ściśle związane z terenami Kresów Wschodnich. Aż 70% naszych mieszkańców bądź ich krewnych pochodzi właśnie stąd. Jako gmina pamiętamy o naszej tożsamości, dlatego też co roku organizujemy w Wołowie festiwal Gala Kresowa, który cieszy się u nas sporą popularnością. Od lat pomagamy Polakom na Wschodzie, biorąc udział w zbiórkach i wyjazdach w celu ratowania polskich cmentarzy na Ukrainie w ramach akcji „Mogiłę pradziada ocal od zapomnienia”. Wszystko to powoduje, że czujemy się w moralnym obowiązku pomagać naszym Rodakom.\nJako samorząd chcemy dać szansę przynajmniej jednej rodzinie na powrót do Ojczyzny. Gminy nie posiadają wystarczających środków, by samodzielnie prowadzić repatriację na zwiększoną skalę, natomiast Państwo Polskie powinno stworzyć nowy, kompleksowy program repatriacji – mówi Dariusz Chmura, burmistrz Gminy Wołów.\nIMGP7808.jpeg IMGP7816.jpeg IMGP7822.jpeg\nData publikacji: 30-11-2020 13:37


Nitly Nice - Fartuszek Sukienka - Niezwykłe prezenty i gadżety dla każdego - BigBoysToys.pl\nNitly Nice łączy w sobie piękny wygląd z walorami użytkowymi – wykonany z trwałego, nieprzepuszczającego wodę materiału chroni ubrania przed przypadkowym zabrudzeniem podczas gotowania lub serwowania potraw. Neutralne kolory fartuszka czynią go uniwersalnym, gdyż pasują każdemu i współgrają z innymi kolorami. Fartuszek opakowany jest w pudełko, które wygląda jak gotowy prezent z kokardą – na pewno nie będziesz się go wstydzić.Produkt polecany na prezent dla siostry, przyjaciółki i znajomej w każdym wieku. Jeśli wiesz, że szefowa nie unika gotowania to również ona ucieszy się z tego nietuzinkowego prezentu. To czy ktoś lubi gotować, czy przeciwnie – nie przepada za gotowaniem, nie ma większego znaczenia. Fartuszek Sukienka Nitly Nice to gadżet, który cieszy, bo świetnie wygląda i jest praktyczny.


Serwis CANDY Przemyśl 662309802 ✔ naprawa AGD\nNaprawa CANDY Przemyśl ✔\nSerwis CANDY w Przemyślu\nNaprawa i serwis sprzętu AGD CANDY Przemyśl - ☎ 662309802. Serwis CANDY w Przemyślu oferuje naprawę pralek, lodówek, zmywarek oraz innych urządzeń AGD. Dojazd do klienta na terenie Przemyśla i powiatu przemyskiego. Pogwarancyjne naprawy, usuwanie usterek oraz wymiana części na nowe. Nie prowadzimy sprzedaży samych części zamiennych firmy CANDY. Oferujemy je wyłącznie z usługą serwisową. Zapraszamy do kontaktu telefonicznego z naszym przemyskim serwisem AGD WYŁĄCZNIE w sprawie napraw pogwarancyjnych.


Sreberko fz6n z 2008 | Forum Yamaha Fazer, Yamaha Thundercat\nSreberko fz6n z 2008\nTytuł: Sreberko fz6n z 2008\nNapisane: 2015-09-09 17:48:39\nHello, powitalnie już zaliczyłem, więc teraz pora tutaj.\nOto moja pierwsza piekielna maszyna, oby mnie zawsze woziła do celu... Choć bez celu także. Jest to moje pierwsze moto. W ten sposób zaczynam przygodę z 2 kołkami.\n2008 rok, w kraju od 2011 roku, obecnie 29 tyś. nakulane.\nW moich rękach od 3 tygodni.\nZ zaufanych rąk, mimo iż tylko jeden kluczyk i bez papierów to jest banan na twarzy.\nKomentarz: Pierwsze mycie\nimage.jpg [1.15 MiB]\nTytuł: Re: Sreberko fz6n z 2008\nNapisane: 2015-09-09 18:25:14\nsiema, ladny kolor, looknij czasami na "lubuskie":\ni dozo na trasie :)\nNapisane: 2015-09-09 20:16:35\nDołączył(a): 2015-07-07 17:39:40\nFajna. Mam to samo, ten sam rocznik, ale siedziska ci zazdroszczę :P Proponuje zamontować crash pady, mi się przydały w pierwszym sezonie jazdy... Pozdr\nNapisane: 2015-09-09 21:53:58\nsiema lubuszanin :D w końcu ktoś od nas\nNapisane: 2015-09-10 20:10:20\nProponuje zamontować crash pady, mi się przydały w pierwszym sezonie jazdy... Pozdr\nOby się nie musiały przydać, ale fakt myślałem nad tym.\nInna sprawa ze jak na razie nie miałem okazji spędzić dłuższej chwili przy motocyklu.\nJak się trafia chwila i pogoda dopisuje to wykorzystuje\nsiema, ladny kolor, looknij czasami na "lubuskie"\nKomentarz: Takie tam.\nimage.jpg [1.07 MiB]\nNapisane: 2015-09-11 19:31:49\nNapisane: 2015-09-12 13:24:59\nPiękny Fazi, od zawsze mi się takie nakedy podobają 8) może też kiedyś przerobie swojego :wink:\nNapisane: 2015-09-12 13:35:23\nMotocykl fajny a początek pod względem mocy, ale także dlatego, że nie jest obudowany. Jakieś parkingówki nie pociągają za sobą kosztów wymiany plastików. Poza tym wymiana płynów, akumulatora, to też ie problem, właśnie dlatego, że nie jest obudowany. Można wiele rzeczy zrobić we własnym zakresie, nawet jak nie jesteś doświadczonym mechaniorem :-)\nNapisane: 2016-03-13 13:57:37\nNiech ta pogoda się w końcu zmieni...\nMoto stoi i czeka na troszkę słonka.\nW międzyczasie zakupiłem GoPro Hero 4 session i ogarniam temat...\nMam nadzieje że będzie okazja się pochwalić filmidłem z aspiracjami na Oskara w niedalekiej przyszłości... :mrgreen:\nNapisane: 2016-03-15 16:05:48\nDołączył(a): 2015-11-09 20:32:07\nteż taki mam, tylko kanapa inna. :) kolorek jest super\nNapisane: 2017-01-08 03:56:16\nCzy ktoś ogarniał już temat ubezpieczenia w tym roku?\nMam takiego pecha (może szczęście) że ubezpieczenie mi się kończy w połowie stycznia.\nDostałem od PZU propozycję (nie do odrzucenia) przedłużenia, ale... wiem, słyszałem o podwyżkach...\n- pierwsza to 200% tego co płaciłem dotychczas,\n- druga 300% tego co miałem.\nBez znaczenia ile płaciłem wcześniej, mowa oczywiście o OC, lekko ścięło mnie z nóg.\nSprawdzałem dokładnie, nie pomyliłem się, dobrze odczytałem.\nNapisane: 2017-01-08 11:11:20\nKilka dni temu płaciłem za OC, NW i Assistance 313PLN. Samo OC byłoby za 193PLN. Wszystko w Warcie, ale proponuję Ci pójść do firmy, która posiada w ofercie wiele TU. Różnice w cenie za ubezpieczenie potrafią być ogromne.\nNapisane: 2017-01-08 12:31:55\ndominek dobrze radzi. Skorzystaj z jakiejś multiagencji, gdzie wybiorą ci najmniejsze zło :D\nJeśli chodzi o samo OC to kryterium wyboru jest tylko jedne; CENA :!: :!: :!:\nNapisane: 2017-01-08 12:37:16\nMoja poprzednia polisa OC + NW wraz ze zniżkami kosztowała mnie 123 zł.\nTeraz propozycja to 267 zł, albo 376 zł.\nWięc kwota którą wymieniasz wydaje się przynajmniej zbliżona.\nSamo OC teraz kosztuje dokładnie tyle co napisałeś.\nNapisane: 2017-01-14 09:20:41\nDołączył(a): 2016-07-17 08:33:31\nFajna maszynka ,ale dziwne że 2008rok a S1 ,moja też 2008 a S2.Ile ma koni 98 czy mniej bo widzę że srebrny silnik!Ile teraz wychodzi OC w Pzu z pełną zniżką?


Topola we śnie znaczenie | Sennik Online\nStrona główna » Topola\nTopola we śnie odnosi się do sfery uczuciowej i mówi o tym, jaka postawa zapewni Ci szczęście w miłości. Sen o topoli to Znak aby budować związek na przyjaźni i zaufaniu. Emocje i namiętność zapewniają Ogień na początku lecz na dłuższą metę postaraj się o partnerstwo i zaufanie, które będzie stanowić trwałą bazę dla dojrzałej miłości.\nTopola we śnie może być również symbolem dojrzałości, mądrości oraz wewnętrznego symbolu. Często ukazywany jest w literaturze jako symbol stałości i niezmienności. Jeśli śni się Tobie Drzewo targane przez wiatr prawdopodobnie skrywasz w sobie irracjonalne Lęki dotyczące własnej osoby. Takiego typu sen o Topoli przeżywają zazwyczaj osoby znerwicowane, pełne lęków i wypieranej agresji. Według jednej z głównych przedstawicielek psychoanalitycznej teorii Karen Horney Lęki u znerwicowanej osoby biorą się przede wszystkim z niepewności co do uczuć i oddania bliskich nam osób. Owe lęki, których wyrazem jest zaborcze zabieganie o uczucia bliskich nam osób. Wyrażane mogą być właśnie we snach o targanym przez wiatr drzewie.\nJak możesz sam zinterpretować sen?\nPrzy interpretacji snu w którym widzimy drzewo ważne jest również jego typ. Każde typ drzewa może oznaczać co innego. Zapamiętaj zatem typ drzewa żeby precyzyjniej określić jego znaczenie.


Sytuacja przedmiotu muzyka w szkolnictwie powszechnym a możliwości stymulacji zdolności muzycznych dzieci | tekst nr 8861\nSytuacja przedmiotu muzyka w szkolnictwie powszechnym a możliwości stymulacji zdolności muzycznych dzieci\nBezpośrednim powodem dla którego zdecydowałem się na napisanie tego tekstu stała się następująca informacja: „Ministerstwo Edukacji Narodowej - Departament Kształcenia Ogólnego i Wychowania w ;piśmie z dnia 23 lipca 2008 r. Nr DKOW-WD-AS-7012/57/08 zajęło stanowisko w sprawie kwalifikacji nauczycieli, legitymujących się świadectwem ukończenia kursu kwalifikacyjnego dla nauczycieli przedmiotu "sztuka" wyjaśniając, co następuje: „...Z uwagi na to, że program kursu kwalifikacyjnego w zakresie sztuki odpowiada podstawie programowej przedmiotów plastyka i muzyka określonej w obowiązującym rozporządzeniu Ministra Edukacji Narodowej i Sportu z dnia 26 lutego 2002 r. w sprawie podstawy programowej wychowania przedszkolnego oraz kształcenia ogólnego w poszczególnych typach szkół ( Dz. U. Nr 51, poz.458 z późn. zm.), w ocenie Ministerstwa Edukacji Narodowej można uznać, że nauczyciel, legitymując się świadectwem ukończenia kursu kwalifikacyjnego w zakresie sztuki, posiada kwalifikacje do zajmowania stanowiska nauczyciela muzyki i plastyki w szkole podstawowej i gimnazjum.”\nJeśli spojrzeć w grupę treści podstawowych kształcenia na studiach licencjackich to wymiar\n360 godzin obejmuje takie zagadnienia jak : fortepian 60 godz., harmonia 30 godz., historia muzyki 60 godz., analiza dzieła muzycznego 30 godz., kształcenie słuchu 60 godz., literatura muzyczna 60 godz., zaś w grupie treści kierunkowych: dyrygentura, czytanie partytur, instrumentacja, drugi instrument (poza fortepianem), nauka akompaniamentu z czytaniem a vista, zajęcia muzyczno-ruchowe, instrumenty szkolne i prowadzenie zespołów w łącznym wymiarze 240 godzin. Łącznie 600godzin wykładów i ćwiczeń z przedmiotów kierunkowych oraz praktyki.\nAkademia Pedagogiki Specjalnej w Warszawie prowadzi (ła) „studia kwalifikacyjne – nadające kwalifikacje do nauczania przedmiotu sztuka w szkole podstawowej i gimnazjum.” W programie studiów brak jakiegokolwiek przedmiotu bodaj związanego z muzyką. W programie studiów mamy 360 godzin wykładów i ćwiczeń oraz 150 godzin praktyk.\nOto wypowiedź nauczycielki z internetowego forum „Interklasa” z dnia 20-go stycznia 2006 roku:\n„Ja ukończyłam sztukę na Politechnice Radomskiej na wydz. nauczycielskim - bardzo sobie chwalę (na zajęciach więcej było plastyki a może tyko 10% muzyki) -3 semestry w rok, plener malarski, obrona pracy. Jest też sztuka na UMSC w Lublinie , ale tam jak słyszałam to muzyka dominuje.\nZadziwiającym jest fakt braku jakiejkolwiek reakcji ze strony nauczycieli i dyrektorów szkół. Nikt nie będzie się przecież narażał w dobie kryzysu na rynku pracy i co gorsza podważał własnych kompetencji. Czy komukolwiek w oświacie rzeczywiście zależy na jakiejś tam muzyce? Przecież niekoniecznie obydwie Panie minister – matematyczki muszą znać się na muzyce i jej roli w życiu człowieka.\nCzym dziś dla przeciętnego młodego człowieka jest muzyka? ... prosta w przekazie, nie wymaga zbyt wielkiego zaangażowania ani intelektu... Kryje się za nią moda na jej słuchanie i staje się często tylko dodatkiem do „image-u” jednostki. Podobieństwo do idoli często świadczy o tym jakiej muzyki ktoś słucha.\nRzeczywistość posttransformacyjna w Polsce wyzwoliła szereg niespotykanych wcześniej zjawisk. Nowy kontekst społeczno-ustrojowy i kulturowo-cywilizacyjny zrodził nieznane dotąd na gruncie patologii społecznej fenomeny, w tym szczególnie niepokojące zachowania dewiacyjne i zjawiska patologii obejmujące swoim zasięgiem coraz większe kręgi dzieci i młodzieży. Zjawiska charakterystyczne dla marginesów społecznych, w tym określone formy obyczaju i twórczości, przejmowane przez kulturę masową, dostają się do szerszego obiegu, są szeroko reprezentowane w mediach. Niepokoi narastający potok gwałtu, przemocy, cynizmu, okrucieństwa, wylewający się szeroką falą z kanałów kultury masowej i docierający przede wszystkim do młodego pokolenia. W efekcie wpływa to na znaczne osłabienie oddziaływania instytucji wychowawczych, utrudnia zachowanie ciągłości życia kulturalnego. Znaczna część naszego dziedzictwa kulturalnego, któremu przypisujemy trwałą wartość, zostaje w praktyce odrzucona przez młodych odbiorców na rzecz coraz bardziej brutalnych i prymitywnych utworów, niewątpliwie zresztą odzwierciedlających współczesną rzeczywistość, w tym także często spotykane postawy ludzkie. Powszechna, publiczna akceptacja a często wręcz nobilitacja odmienności opcji seksualnych, akceptacja języka uznawanego do niedawna za wulgarny, obsceniczny, nie nadającego się do użytku publicznego, akceptacja pornografii, powstanie na tym tle ogromnego, międzynarodowego biznesu, wpływają i wpływać będą silnie na rozwój kultury w nadchodzących latach. Stosunki międzyludzkie ulegają degradacji do wspólnot zysku i interesu, a rozpad osobowości można obserwować po wzrastającej liczbie osób, dopuszczających się najcięższych przestępstw i drastycznych czynów.\nRównież sztuka jest płaszczyzną na której dokonuje się erozja ideałów. Doskonałość nie jest już celem, zastąpiła ją „nowość”, która nie jest w stanie angażować najwyższych władz umysłowych człowieka; intelektu, intuicji, emocjonalności duchowej, bo coraz częściej „apeluje ona wyłącznie do naszych zmysłów, jeśli nie do najniższych instynktów. Młodzież nasza jest karmiona brzydotą i bylejakością, skazana jest na ekscytowanie się zbrodnią i gwałtem, zatraca powoli prawdziwy smak piękna . Jeśli my nauczyciele nie dołożymy wszelkich starań mających na celu powrót do sztuki wymagającej wykształconego, wysublimowanego smaku i autentycznego nieudawanego intelektualnego wysiłku, jeśli nie stworzymy zapotrzebowania na wartości, stracimy coś niewyobrażalnie ważnego. Ta specyficzna globalizacja kulturowa przejawia się w tym, że młodzież nasza i my sami w coraz bardziej prymitywny sposób zaspokajamy potrzeby, godzimy się na tandetę i banał, wstydzimy się wzniosłych, subtelnych uczuć, a równocześnie z niepojętym bezwstydem przyznajemy się, do własnych słabości w myśl hasła ”bądź autentyczny”, czyniąc w ten sposób z niedoskonałości wartość, a ze złych skłonności normę.\nŁatwość osiągnięcia i zaspokojenia niewyrafinowanych potrzeb rodzi lekceważenie dla potrzeb wyższych. Procesy demokratyzacyjne zrównują ludzi w gustach. Wszystko jest jednakowo dobre, nie ma obowiązujących kryteriów, ani prawdy ani piękna. Zanika wrażliwość na wartość, nie ma więc potrzeby dążenia ku niej. Kryzys ten nie dotyczy wartości jako takich, ale naszych zdolności do ich przeżywania.\nMuzyka klasyczna, kiedyś grana w wielkim przepychu salonów, dziś odeszła do lamusa... Stała się archaiczna, martwa nie ma ona nic do przekazania współczesnej młodzieży. Młodzi ludzie potrzebują czegoś więcej od muzyki niż tylko wyrafinowanych dźwięków, muzyka klasyczna nie przekazuje żadnych istotnych treści, jest odbierana jako przejaw snobizmu, stanowi elitarne hobby. Młodzi ludzie „ potrzebują ogłuszajacej i ogłupiającej muzyki, przy której nie da się myśleć.....muzyka służy tylko do tego by wywołać ruch ciała, nawet nie do tańca”.\nTymczasem już Henry Bergson twierdził, że kontemplacja dzieł sztuki jest szansą dotarcia do nadświadomości, wymaga wyzbycia się wszelkiej interesowności i dotarcia do sedna dzieła poprzez swój świat wewnętrzny. W kontemplacyjnym skupieniu i natężeniu jest możliwe dotarcie do źródła wszelkiego istnienia. Człowiek jest w stanie odczuć swój związek z Bogiem i innymi ludźmi, lepiej poznać siebie i innych . Sztuka pozwala człowiekowi nie tylko poznać samego siebie, poczuć związek emocjonalny z innymi ludźmi ale i doznać przypływu twórczej energii. Energia ta władna jest przeobrażać człowieka wewnętrznie i twórczo przekształcać otaczający go świat .\nJohn Dewey – w swojej pracy zatytułowanej „Art as Experience” pisze: „...równoczesne doświadczanie przez sztukę realnego świata, własnej indywidualności i odrębności przygotowuje do życia, ponieważ pozwala lepiej zrozumieć siebie, innych i zawikłane sytuacje życiowe.....jest to propozycja wychowawcza, która dostrzega rolę zjawisk estetycznych w organizowaniu stosunku człowieka nie tylko do autonomicznego świata sztuki, ale przede wszystkim do rzeczywistości przedmiotowej i społecznej, do świata wartości, do każdej konkretnej ludzkiej istoty”.\nHerbert Read – w dziele „Education trought Art. ,” Pisze odwołując się do Platona i św. Augustyna ...”sztuka ma epokowe zadanie, wesprzeć człowieka w zachowaniu prawdziwie ludzkiej kondycji, stanąć w obronie właściwej hierarchii wartości... „jedynie działalność artystyczna i percepcja jej wytworu są w stanie dać człowiekowi pełną harmonię władz psychicznych. Kultura i natura tworzą zatem prawdziwie ludzką rzeczywistość, w której człowiek czuje się bezpiecznie i może się twórczo rozwijać”....”każde zetknięcie się wrażliwego odbiorcy z prawdziwym dziełem sztuki wywołuje w nim poruszenie,”.. ..”przeżycie estetyczne zatem jest procesem spontanicznym”.....”sztuka wszak nie przemawia do świadomości ale do władz intuicyjnych odbiorcy, które pod wpływem poruszającego impulsu wyzwalają jego wrażliwość”.... Read dowiódł, że poprzez obcowanie ze sztuką człowiek staje się lepszy, otwarty na podstawowe wartości i innych ludzi .\nDla Ireny Wojnar Read jest twórcą przemyślanej koncepcji wychowania przez sztukę........wychowawcza rola sztuki sprowadza się do wzbogacenia procesu myślowego poprzez usprawnienie wyobraźni, ułatwienie komunikacji międzyludzkiej, poprzez wprowadzenie „języka uczuć” oraz uczynienia skutecznym wychowania moralnego człowieka. Dzieci do lat 7 winny z pomocą sztuki zaspakajać naturalną ciekawość świata, dzieciom w wieku od 7 do 14 lat sztuka winna zapewnić rozwój zainteresowań i umiejętności poznawczych, osobom od 14 roku życia do późnej starości natomiast udostępniać świat wartości, zapewnić opanowanie różnych form myślenia i rozwój wyobraźni twórczej .\nNajwiększą zasługą Reada jest odkrycie, że dzieło sztuki to wytwór najbardziej koherentny z psychiką człowieka, który przemawia w znanym człowiekowi bardzo dobrze „języku uczuć”. W tym głównie tkwi wychowawcza moc sztuki.\nProblematyka genezy uzdolnień muzycznych jest zagadnieniem szczególnie skomplikowanym, ponieważ wrodzone zadatki wpływają na rozwój uzdolnień, ale ich nie wyznaczają. Uzdolnienia precyzują się dopiero w wyniku indywidualnego rozwoju i pracy człowieka. Dziecko obdarzone dobrym słuchem muzycznym nie rozwinie swych uzdolnień muzycznych bez systematycznej pracy mającej na celu jego ogólny rozwój muzyczny. Zaś u dziecka, które „teoretycznie” nie posiada wrodzonych zadatków muzycznych, można je rozwinąć poprzez właściwą stymulację i odpowiednie ćwiczenia.\nW swej pracy pedagogicznej w zakresie wychowania muzycznego wielokrotnie już przekonałem się jak mylne i z gruntu fałszywe mogą być zbyt pochopne oceny w tej kwestii. Miałem sześcioletniego Wacka z którym usiłowałem zaśpiewać prostą tonalną piosenkę. Wszelkie wysiłki nie przynosiły większego efektu. Po siedmiu miesiącach nastąpił zwrot. W klasie trzeciej był najlepiej „słyszącym” uczniem w klasie. Pod koniec szkoły podstawowej osiągał najlepsze wyniki w solfeżu (a vista). Nieco później wśród nauczycieli pojawił się pogląd, że obdarzony jest słuchem absolutnym i wykazuje wybitne zdolności wykonawczo – interpretacyjne. Dowodzi to, że czynniki zewnętrzne zawsze działają poprzez zadatki wewnętrzne i we wzajemnej interakcji.\nTak więc po jednej stronie współzależności jest człowiek i jego zdolności ogólne, uzdolnienia specjalne, uzdolnienia twórcze i osobowość, a po drugiej zewnętrzne wpływy środowiskowe w tym rodzina, grupy rówieśnicze, szkoła, od których zależy wykrycie, aktywizowanie i rozwój uzdolnień.\nZdolności według Manturzewskiej to względnie trwałe, uwarunkowane wrodzonymi zadatkami właściwości indywidualne człowieka, wyznaczające szybkość uczenia się i nabywania doświadczeń w określonej dziedzinie ludzkiej działalności. Uzdolnieniem muzycznym natomiast nazywa ona całokształt właściwości psychicznych, zarówno sensorycznych, intelektualnych jak i emocjonalno-motywacyjnych i kinestetyczno-motorycznych, wyznaczających stosunek człowieka do muzyki i efektywność podejmowanych przez niego działań muzycznych .\nW 2004 roku dokonałem szczegółowej analizy wyników egzaminu gimnazjalnego w województwie śląskim. Okazało się, ze uczniowie trzech szkół uzyskali średni wynik o 80% wyższy w części humanistycznej (części twórczej) od średniej wojewódzkiej. Byli to uczniowie Szkoły Muzycznej im. K. Szymanowskiego w Katowicach oraz Szkół Muzycznych w Bytomiu i Bielsku-Białej.\nEgzamin gimnazjalny w 2008 roku wykazał, że uczniowie Szkoły Muzycznej w Bielsku-Białej uzyskali w stosunku do pozostałych bielskich szkół średni wynik w całości części humanistycznej wyższy o 20%, zaś w części matematycznej wskaźnik ten wyniósł +15%.\nNasuwa się więc uzasadnione pytanie – jak to możliwe jeśli wziąć pod uwagę dodatkowe obciążenia nauką uczniów tych szkół. Przecież mają średnio minimum 10 godzin zajęć lekcyjnych (muzycznych) tygodniowo więcej, nadto ćwiczenie na 2 instrumentach – główny i obowiązkowy – zajmuje im nie mniej niż 15 godzin w tygodniu. Zawsze w potocznych opiniach twierdzono (przed wprowadzeniem egzaminów gimnazjalnych), że ich osiągnięcia w przedmiotach ogólnokształcących są niższe bo mają większe obciążenie nauką, a więc coś kosztem czegoś. Dopiero niezależny pomiar wyników nauczania zburzył ten pogląd.\nOdpowiedzi na te pytania zdaje się nam udzielać Georgi Lozanov. Pod koniec lat 70-tych, bułgarski psycholog Georgi Lozanov przedstawił teorię że ludzie używają tylko 5-10% swoich możliwości podczas, gdy mózg może przetwarzać i zachowywać więcej informacji, jeśli tylko stworzone zostaną odpowiednie warunki do nauki. Wprowadził on sugestopedię jako nowa metodę nauki języka obcego. Wyróżniającą cechą tej metody jest używanie muzyki barokowej podczas procesu uczenia się i nauczania. Muzyka ta miała wprawiać w stan relaksacji i koncentracji i w ten sposób pomagać w przyswajaniu i utrwalaniu dużych ilości materiału. Lozanov zorientował się, że musi istnieć jeszcze jakaś inna zależność, i sięgnął do indyjskich tradycji z dziedziny medytacji i bardziej współczesne odkrycia z dziedziny psychoakustyki. W toku badań okazało się, że pewien typ muzyki z regularnym charakterystycznym rytmem wprowadza specyficzny stan relaksacji. Stan relaksacji różniący się od normalnego tym, że pozostawia umysł w pełnej koncentracji i gotowości do przyjmowania i asymilowania nowej wiedzy. Podczas tych sesji przeprowadzono badania na studentach i okazało się, że poszczególne rytmy ciała (praca serca, emisja fal mózgowych) synchronizują się z rytmem muzyki. Lozanov wykorzystywał do swoich eksperymentów głównie muzykę barokową. Podczas koncertów studentom czytano bardzo długie partie materiału, głównie dialogi w języku obcym. Badani studenci wykazywali zwolnione bicie serca, lekki spadek ciśnienia krwi i emisję fal alfa - stan dokładnie taki sam, jaki osiąga się podczas głębokiej medytacji. Rezultaty tego "pasywnego" uczenia się były fenomenalne. Przyrost wiedzy w stosunku do metod tradycyjnych wyniósł 141%. Georgi Lozanow postanowił wykorzystać w swoim systemie nauczania wpływ muzyki na psychikę ludzką. Eksperymentalnie potwierdził, że muzyka odpręża ciało i pobudza umysł, stąd też wyśmienicie służy nauczaniu. Wybrał do tego celu europejską muzykę poważną. Ustalił, że szczególnie dobrze nadaje się muzyka epoki baroku w tempie largo. Zwalnia ona puls i wprowadza w idealny stan wypoczynku. Uczony poszukiwał sposobów, aby skorzystać z rezerw umysłu, przy założeniu, że ciało i umysł łączą się ze sferą intuicji w jedną całość w procesach uczenia się, pamiętania i komunikowania się. W systemie radża jogi funkcję integracyjną spełniają techniki oddechowe, stąd też oddech został również wykorzystany przez Lozanowa do przyśpieszenia procesów nauczania. W wyniku eksperymentów stwierdził, że zapamiętywanie zostaje znacznie wzmocnione poprzez zrytmizowanie oddechu z muzyką. Okazało się, że przy metrum 4/4 dwie ćwiartki winien zajmować wdech; cztery ćwiartki zatrzymanie oddechu i dwie ćwiartki wydech. W ten sposób powstaje cykl ośmioćwiartkowy. Z przeprowadzonych doświadczeń wynikało, że fazą, w której następuje najbardziej intensywne przyswajanie informacji przez ośrodki mózgu jest faza zatrzymania oddechu. Jeśli czytanie tekstu odbywało się w rytmie odpowiedniej muzyki, a oddychanie uczniów było dostosowane do czytania (tzn. w czasie, gdy lektor czytał nowy materiał, uczniowie wstrzymywali oddech), to następowało rozszerzenie pamięci o 87%. Czytanie tekstu na tle muzyki, ale bez dostosowania oddechu do odpowiedniego rytmu dawało zwiększenie pamięci już tylko o 25%. Przy stosowaniu sugestopedycznej metody nauczania testy wykazywały szybki wzrost ilorazu inteligencji oraz wzmacniającego motywację poczucia własnej wartości. Odprężenie i harmonijne oddychanie pomagało także uczniom pozbyć się w czasie lekcji sugestopedycznej bólu głowy i złego samopoczucia. Ćwiczący uczyli się również prawidłowego sposobu oddychania. Mózg człowieka potrzebuje trzy razy więcej tlenu niż reszta ciała, stąd też tak istotne jest jego dotlenienie poprzez odpowiednią technikę oddychania.\nJego badania potwierdzają Donald Schuster i Ray Benitez-Bordon z Uniwersytetu Stanowego Iowa w USA stwierdzili oni, że afirmacje podnoszą zdolność przyswajania wiadomości średnio o 60%, a np. synchronizacja oddechu z tempem prezentowanego materiału w rytm muzyki aż 78%. Grupy, które wykorzystują atuty wszystkich wspomnianych elementów uzyskują przyrost możliwości przyswajania wiedzy wynoszący średnio 141%.\nRównież Colin Rose zwraca uwagę na związki procesu uczenia się z muzyką. „Najstarszy syn (Einsteina) opowiada: kiedy czuł, że doszedł do końca drogi, albo znalazł się w trudnym momencie swej pracy, uciekał w muzykę i to zwykle rozwiązywało wszystkie jego problemy” . „Sam Einstein, wypowiadając się na temat swej miłości do muzyki i swych przełomowych odkryć w dziedzinie fizyki, stwierdził: obie pasje pochodzą z tego samego źródła i uzupełniają się nawzajem ”.\nW eksperymencie przeprowadzonym na Uniwersytecie Kalifornijskim naukowcy Gordon Shaw i Frances H. Rauscher podzielili trzydzieścioro troje dzieci trzy- i czteroletnich na dwie grupy. Przez osiem miesięcy jedna z grup miała rozmaite lekcje muzyki, druga żadnych. Pod koniec eksperymentu dzieci „muzyczne” miały o 80% lepsze wyniki w zadaniach polegających na umiejętności dopasowania przedmiotów – jak najszybszym ułożeniu kawałków układanki. Zadania te wymagały od dziecka stworzenia w myślach obrazu a następnie dostosowanie fizycznych przedmiotów tak, by ten obraz stworzyć. Takie umiejętności później rozwijają zdolność do matematyki wyższej i inzynierii . Jednakże wśród „starszych” badaczy zdania na temat zdolności matematycznych i ich związków z muzyką są bardzo podzielone. Zdecydowana większość nie widzi współzależności. Niemniej zgodnie jednak stwierdzają, że jest to zagadnienie trudne do wyjaśnienia. Prace więc nadal trwają.\nW naszej współczesnej kulturze, że nie wspomnę o rodzimych „dokonaniach” w tej materii, coraz mniejszy nacisk kładzie się na kształtowanie umiejętności muzycznych i innych artystycznych.\nW dniach 21 i 22 kwietnia 2006 roku odbyła się w Warszawie konferencja zorganizowana przez zespół ekspertów Polskiej Rady Muzycznej. Jej temat to – „Powszechna edukacja muzyczna – obowiązek czy szansa”. Przedstawiła ona w miarę pełny obraz sytuacji w naszej (i nie tylko naszej) powszechnej muzycznej oświacie .\nReferat pierwszy, dra M. Grusiewicza, zarysował, dramatyczny obraz muzyki jako przedmiotu obowiązującego, w którym to obrazie nie tylko zgrozą powiało od stwierdzenia, że mamy obecnie najniższy wymiar godzinowy od 1920 roku.\nReferat drugi, dra Adama Zemły, jeszcze bardziej – choć bez żadnych w tym kierunku intencji autora – pogłębił to odczucie dramatyzmu naszej sytuacji w dziedzinie nauczania muzyki w skali powszechnej. Zarysował bowiem międzynarodowe tło porównawcze tego problemu, tło pod wieloma względami jasne i atrakcyjne. Ileż w wielu krajach, nawet bliskim nam kulturowo i położeniem, czyni się zabiegów by właśnie muzykę w szkole odpowiednio usytuować, by zapewnić godziwe warunki pracy nauczycielowi muzyki, by dotrzeć z „ofertą muzyczną” do jak najszerszych kręgów dzieci, młodzieży a nawet dorosłych. Oczywiście, w wielu przypadkach wynika to z większej zamożności tych krajów, z bardziej stabilnych, uporządkowanych warunków życia i edukacji, z mniej scentralizowanych a bardziej zliberalizowanych, samorządnych sposobów zarządzania nią czy wspierania. Przede wszystkim jednak – z większej świadomości możliwości edukacyjnych jakie daje muzyka w szkole i wychowanie muzyczne w społeczeństwie.\nDr hab. Barbara Kamińska (prof. AMFC-Akademii Muzycznej im. F. Chopina w Warszawie, kierownik Katedry Psychologii Muzyki) skupiła się na roli nauczania muzyki w dostarczeniu dzieci i młodzieży szczególnie wartościowych przeżyć, wpływie na postępy w innych dziedzinach kształcenia, aktywizacji psychofizycznej i – odwrotnie - wygaszaniu agresji czy innych niekorzystnych dla rozwoju i wychowania młodzieży problemów naszej szkoły.\nProf. dr hab. Zofia Konaszkiewicz poruszyła kwestię potrzeb kulturalnych dzieci i młodzieży – dobrze, jeżeli szkoła je rozbudza, lepiej, jeśli je rozwija i rzeczywiście stwarza szansę na uczynienie z nich „drugiej natury człowieka”. Do tego muszą być jednak spełnione pewne warunki – jednym z nich jest uwzględnienie faktu, że dzisiejsza cywilizacja jest raczej cywilizacją i kulturą obrazu. A co z trudną sztuką „słuchania i słyszenia”?\nKrzysztof Knittel (b. prezes Związku Kompozytorów Polskich, nowy przewodniczący Polskiej Rady Muzycznej) skupił się w swym wystąpieniu na dwóch problemach. Pierwszy, to wielka rola, wręcz obowiązek środowisk muzycznych w budowaniu szerokiego „frontu muzycznej edukacji” – to również warunek „być albo nie być” dla muzycznej kultury, wartościowej, ambitnej twórczości. Drugi problem, to konieczność maksymalnie szerokiego uwzględnienia w edukacji muzycznej czynnika muzycznej kreatywności, improwizacyjności w „pierwszym podejściu” dziecka do muzyki, ośmieleniu go do własnej, osobistej ekspresji, wyzwalaniu inwencji w „robieniu muzyki własnej” itp. Nawet jeżeli jest to początkowo tylko zabawa, DŹWIĘKOWANIE!\nRed. Adam Rozlach (Polskie Radio i TV), kontynuując wątki przedmówców, postawił z kolei akcent na koniecznym udziale muzyków i środowiska muzycznego w tych procesach i zabiegach. Na przykład wszelkie działania akcentujące rolę kreatywności, uczenia się przez improwizację czy „robienie muzyki”, muzykowanie zbiorowe czy indywidualne, już na najwcześniejszym etapie szkoły wymagają autentycznych muzyków. Ale to wymaga z kolei stworzenia specjalnych, zachęcających warunków i form udziału muzyków w edukacji powszechnej. Chętni by się znaleźli, ale warunków brak.\nProf. Stanisław Moryto (rektor AMFC), twórczość muzyczna, zwłaszcza u nas, coraz bardziej odrywa się od potrzeb i mentalnych przyzwyczajeń szerszych kręgów społeczeństwa, a jednocześnie daje się „przykryć”, zastąpić niejako płaską produkcją komercyjną, szeroko dostępną i intensywnie promowaną „wszystkimi medialnymi kanałami”. Trudno się dziwić, że w tej sytuacji tzw. decydenci nie widzą problemu - muzyka jest powszechnie dostępna, więc po co ją jeszcze w szkole propagować? Stąd kłopoty ze znalezieniem właściwego miejsca dla muzyki w szkole powszechnej, jak również z właściwym „zagospodarowaniem” kadry nauczycieli muzyki. Druga sprawa, to pytanie czy właściwie tę kadrę kształcimy? Rektor Moryto odpowiedział na to pytanie sobie i zebranym, wskazując na potrzebę uwzględnienia w procesie kształcenia nie tylko nauczycieli muzyki ale muzyków w ogóle, swoistego testamentu Karola Szymanowskiego.\nUzupełnieniem a także jakby pointą dyskusji panelowej była wypowiedź: Marka Czajkowskiego-Ładysza, śpiewaka i organizatora życia muzycznego, który zwrócił uwagę na to, że my w Polsce nawet własnego dorobku i własnych autorytetów muzycznych (a mamy takie, na skalę światową!) nie umiemy promować, co - zwłaszcza wobec wejścia do Unii Europejskiej - jest wręcz groźne i powinno stać się dla tych środowisk wyzwaniem.\nJaka więc rysowałaby się odpowiedź na pierwsze z pytań sformułowanych w założeniach konferencji: Czy powszechne wychowanie dzieci i młodzieży jest tylko jednym z tradycyjnie pojmowanych (podejmowanych) obowiązków oświatowych czy też (a może również?) niepowtarzalną szansą dla edukacji i kultury młodych pokoleń? Na pewno jest tym pierwszym, ale przede wszystkim tym drugim. Dla środowisk oświatowych, „z urzędu” odpowiedzialnych za kształcenie i wychowanie młodego pokolenia jest bowiem powszechna edukacja muzyczna wielką szansą na odciągnięcie dzieci a zwłaszcza młodzieży od wszelkiego rodzaju degeneracji społecznej i psychicznej, grożącej dziś na każdym kroku, także w szkole; jest szansą na zapewnienie tej młodzieży cennych form aktywności, dających kontakt z najcenniejszymi wartościami kulturowymi i przynoszących najgłębsze przeżycia – wśród nich także przeżycie indywidualnego i grupowego sukcesu! Jest wreszcie szansą na poprawę jakości edukacji przez możliwość zintegrowanych podejść i zapewnienie - dzięki aktywności muzycznej - szans korzystnego transferu (w obrębie kształcenia ogólnego). Dla środowisk muzycznych powszechna edukacja muzyczna jest z kolei wielką szansą na wypełnienie próżni, czy raczej rozziewu, między powszechną kulturą muzyczną a kulturą wąskiej elity muzycznej. Rozziewu, nie mającego odpowiednika w żadnym innym kraju świata, a którego groźne skutki dla muzycznej twórczości i kultury przeczuwał już Karol Szymanowski. Jest też jedyną, realnie rzecz biorąc, drogą dla zapewnienia utalentowanej czy po prostu uzdolnionej i zamiłowanej w muzyce młodzieży miejsca w życiu, atrakcyjnego i ważnego społecznie zawodu, wykonywanego, jak wskazuje zarówno tradycja jak i współczesne doświadczenia światowe, jako główny (nauczyciel muzyki) lub jako jedna z form „bycia muzykiem”.\nJakiego i czyjego wsparcia potrzebuje oświata muzyczna? oraz jakie są Konieczne zmiany w systemie kształcenia nauczycieli muzyki? Dotychczasowy model powszechnej edukacji, oparty na obowiązującym, jednym, przedmiocie i to w skrajnie zminimalizowanym wymiarze czasu, w dodatku wyodrębnionym dopiero w klasach IV-VI szkoły podstawowej, musi zostać odrzucony. Jego miejsce (i modelu i przedmiotu) powinny zająć rozwiązania zróżnicowane, łączące elementy powszechności bezpośredniej (obowiązkowe dla wszystkich) z opcjonalnością (możliwością wyboru przedmiotu czy rodzaju zajęć muzycznych); także przechodzące z trybu nauczania ekstensywnego (treści elementarne ale dostępne i przyswajane wszystkim) na – przynajmniej częściowo – intensywny (możliwość wyboru rodzaju zajęć, zgodnie z zamiłowaniem i zdolnościami, także indywidualnych, ale z większymi wymaganiami).\nNauczanie muzyki w szkolnictwie powszechnym i w ogóle powszechna edukacja muzyczna powinny obejmować:\n-szeroki program muzycznego wychowania przedszkolnego, z akcentem na śpiew i zajęcia muzyczno-ruchowe, których metodyka jest u nas od dawna wypracowana, zwłaszcza w oparciu o wzory Dalcroze’owskie (Tamara Monko-Ejgenberg);\n-przedmiot obowiązkowy, wprowadzający kwalifikowane nauczanie muzyki od kl. I. Jeżeli szkoła dysponuje specjalistą tzw. nauczania zintegrowanego, mającym odpowiednie kompetencje muzyczne, nic nie stoi na przeszkodzie, przeciwnie, byłoby świetnie, gdyby tego przedmiotu uczył ten właśnie nauczyciel! Wiadomo jednak, że jest raczej odwrotnie – na skutek zmian systemowych i ustaleń formalno-prawnych, z możliwości nauczania muzyki na etapie klas I-III zostali wykluczeni nauczyciele-specjaliści muzyki, a z kolei nauczyciele specjaliści tzw. nauczania zintegrowanego mają znikome lub żadne przygotowanie muzyczne. W większości więc przypadków nauczanie muzyki w ramach tego nauczania zintegrowanego jest szkodliwą fikcją i wymaga – bezwzględnie – dopuszczania do nauczania na tym szczeblu nauczyciela-specjalisty muzyki!\n-powyżej kl. IV a zwłaszcza na poziomie gimnazjum i liceum, przedmiot obowiązkowy powinien być uzupełniany, a nawet stopniowo zastępowany, przedmiotami do wyboru: chórem, muzykowaniem instrumentalnym (zespołowym, w miarę możliwości wspieranym nauczaniem indywidualnym), zajęciami muzyczno-ruchowymi (kwalifikowanymi, typu „Muzyczna Ekspresja Ruchu”), „warsztatem improwizacji” itp., z zależności od możliwości szkoły i kompetencji nauczycieli; w tym także przedmiotem o charakterze teoretyczno-percepcyjnym (ang. General Music), którego metodyczno-programową podstawę dawno wypracowano. W Polsce tzw. nauka słuchania muzyki ma wyjątkowo piękną i bogatą tradycję, twórczo kontynuowaną w ramach tzw. polskiej koncepcji powszechnego wychowania muzycznego, przez prof. Marię Przychodzińską.\nW sensie metodyczno-programowym w nauczaniu muzyki na etapach początkowych powinien dominować śpiew, tradycyjna piosenka dziecięca, pieśni ludowe, historyczno-patriotyczne itp., zwłaszcza takie, które do śpiewania, zwłaszcza chóralnego, zachęcają i przygotowują i które nadają się do „zabiegów integracyjnych (wewnątrz i między-przedmiotowych, w tzw. ścieżkach edukacyjnych np. regionalnej itp). W ogóle niezbędna jest „rewaloryzacja” śpiewu i rozwijanie kultury śpiewania i posługiwania się głosem, dziedziny zdecydowanie u nas zaniedbanej (K. Zachwatowicz).\nNauczanie śpiewu powinno być też od samego początku podbudowane (ale nie poprzedzone!) nauką czytania nut.\nNależy stworzyć, rozwijać, możliwości opcjonalnego wyboru zespołowego muzykowania instrumentalnego, obejmującego również elementy indywidualizacji nauki gry na instrumencie. Do tych celów nadają się szczególnie doświadczenia i metodyka Edwina Gordona, która wymagałaby jednak polskiej adaptacji, szkolenia nauczycieli, zapewnienia – przynajmniej w fazie wstępnych doświadczeń – zestawów instrumentów itp. Podjęcie prac w tym zakresie jest szczególnie ważne i tym bardziej pilne, że zbiorowe muzykowanie instrumentalne to nie tylko wyjątkowo skuteczny środek umuzykalnienia i rozwijania własnej aktywności muzycznej młodzieży, ale też bardzo cenny środek oddziaływań resocjalizacyjnych, psychoterapeutycznych itp.\nW sensie ogólnie formułowanych celów nauczania nowy model powszechnej edukacji muzycznej powinien akcentować – na etapach początkowych - potrzebę rozśpiewania dziecka i rozwijania podstawowych muzycznych dyspozycji-kompetencji.\nNa etapach wyższych, zwłaszcza w fazie opcjonalnej, do najważniejszych celów powinno należeć rozwijanie własnej muzycznej aktywności (w określonym zakresie). Aktywności, owocującej kształtowaniem się gustu muzycznego, owocującej artystyczną satysfakcją i poczuciem sukcesu, indywidualnego i grupowego (zespołowego); także zrozumieniem i uszanowaniem osiągnięć i wysiłku w uprawianiu muzyki przez innych.\nCałościowo rozumiana powszechna edukacja muzyczna powinna zapewniać każdemu (kulturalnemu człowiekowi) – przynajmniej w podstawowym zakresie – orientację w dziejach, funkcjach i dorobku kultury muzycznej; w przypadkach szczególnych indywidualnych zainteresowań czy zamiłowań muzycznych, kompetencje niezbędne do udziału w Olimpiadzie Muzycznej, wyboru muzyki jako przedmiotu maturalnego, uprawianiu muzyki amatorsko itp. Ze swej strony dodam, że kuriozalnym jest pomysł ministerstwa by w tej samej Olimpiadzie startowali jako równorzędni, uczniowie szkół muzycznych i ogólnokształcących.\nWcielanie w życie nowego modelu powszechnej edukacji muzycznej nie jest możliwe bez wciągnięcia w ten wieloletni proces muzyków i szkolnictwa muzycznego.\nJeśli chodzi o wykształconych, profesjonalnych muzyków, trudno bez ich udziału wyobrazić sobie rozwój takich form muzycznej edukacji jak np. klasy muzyczne z programem rozszerzonym, warsztaty muzyki improwizowanej, zespołowe muzykowanie instrumentalne czy indywidualna nauka gry, formy muzyczno-teatralne, koncerty szkolne lub formy współdziałania instytucji muzycznych z młodym widzem czy słuchaczem.\nJeśli zaś chodzi o skorzystanie z potencjału szkolnictwa muzycznego, zwłaszcza szeroka sieć szkolnictwa muzycznego I stopnia jest w zasadzie naturalną podstawą i zapleczem dla rozwijania różnych inicjatyw na rzecz powszechności nauczania muzyki. Również akademickie szkolnictwo muzyczne (oraz specjalizujące muzyczne studia w uniwersytetach czy innych uczelniach wyższych) jest naturalnym zapleczem dla powszechnej oświaty muzycznej, nie tylko w sensie stereotypowym, jako źródło kadry nauczającej, ale także jako miejsce organizowania eksperymentów programowo-metodycznych, wdrożeń i innych form łączenia działalności naukowo - i artystyczno-dydaktycznej z praktyką popularyzacji muzyki.\nDlatego też wszystkie takie i podobne inicjatywy wymagałyby wypracowania odpowiednich podstaw formalno-prawnych, stwarzających korzystne warunki dla rozwoju wszelkich a nie tylko czysto komercyjnych inicjatyw muzyczno-edukacyjnych, a także ułatwiających angażowanie się w te sprawy lokalnych władz samorządowych, w tym oświatowych, dyrekcji szkół, organizacji pozarządowych, stowarzyszeń, odpowiednich fundacji, reprezentacji rodziców, sponsorów i tp.\nPowodzenie tych inicjatyw w kierunku stworzenia nowego modelu powszechnej edukacji muzycznej zależy w dużym stopniu od zrozumienia i docenienia wagi tych kwestii przez centralne władze oświatowe czy kultury, przede wszystkim jednak – jak zgodnie stwierdzono – od inicjatyw „oddolnych”, środowiskowych, samych muzyków a także – opanowania „trudnej sztuki” zdobywania na te cele funduszy europejskich, strukturalnych i tp. Zwłaszcza zaś powstania „lobby” nauczycieli muzyki, silnej organizacji czy innej formy skupienia sił i inicjatyw wspólnego środowiska zawodowego: muzyków i nauczycieli muzyki. Konferencja jest przykładem „iskry”, która się pojawiła. Próbą rozniecenia z niej ognia stała się deklaracja Krzysztofa Knittla, przewodniczącego Polskiej Rady Muzycznej, powołania Rady czy Komisji Ekspertów dla tych celów i pilotowania przez Radę wszelkich zmierzających w tym kierunku inicjatyw, przede wszystkim diagnostycznych.\nKluczowym jednak problemem wydaje się zmodyfikowanie systemu kształcenia nauczycieli muzyki – niezbędne są studia tzw. dwu-specjalnościowe, które należy, być może, zainicjować formą konkursu czy grantu, w porozumieniu z odp. ministerstwami. Pierwsze ich jaskółki już są (Uniwersytet Kazimierza Wielkiego w Bydgoszczy), ale brak zachęcającej koncepcji całościowej, którą należałoby wypracować z zainteresowanymi uczelniami.\nNiezbędne jest również uwzględnienie w koncepcjach kształcenia nauczycieli muzyki faktu, że w procesie muzycznej edukacji, zwłaszcza na jej etapach najwcześniejszych, szczególną rolę odgrywają rodzice. I nie chodzi tu wyłącznie o finansowanie czy dofinansowanie nauki na tych etapach nauki i rozwoju dziecka (to też!), ale przede wszystkim o ich współudział w muzycznej edukacji, jak to ma miejsce np. w koncepcji Gordona, czy w rozwijanej właśnie akcji „Śpiewaj mi mamo!” (dr Beata Bonna, Viola Łabanow). Współudział, który również powinien stać się elementem koncepcji kształcenia nauczycieli!\nStan naszej oświaty został bardzo trafnie odzwierciedlony, chociaż nie zgadzam się z kilkoma sugestiami zawartymi w wystąpieniach uczestników konferencji\nJeśli nawet dzieci uczy się muzyki często skupialiśmy się i skupiamy na stronie poznawczo-intelektualnej, analizach form, przebiegów rytmicznych, melodycznych, stosowanych rozwiązań harmonicznych czyniąc z tego istotę zajęć muzycznych. Tak było 20-30 lat temu, tak jest i dziś o ile w ogóle jest. Zwraca się uwagę na t o jak dzieci „wykuły” życiorysy kompozytorów, jak grają czy śpiewają a nie na to co czują, jakie emocje towarzyszą wykonywanej piosence czy też jakie wyobrażenia pojawiły się w trakcie słuchania utworu o przeżyciach temu towarzyszących nie wspominając. Wszyscy słuchają jakiejś ulubionej muzyki, gdyż trafia ona do ich emocji, niejednokrotnie jest ona odbiciem ich stanów wewnętrznych, czują ją tak jakby była grą w ich duszy. Jeśli zaczniemy więc edukację muzyczną od czytania nut, dalej budowy utworu, frazy itd. Zapewne nie wywoła to zachwytu u małego odbiorcy, w zestawieniu ze sposobem podania i łatwością percepcyjną „muzyki” proponowanej przez media. Szacowni eksperci od muzyki wszystko to jest piękne i szczytne, niemniej obawiam się, że nie ma już powrotu do starych „wypróbowanych” i sprawdzonych metod. Trzeba jednak zrobić krok do przodu to już XXI wiek. Metody Edwina Gordona bezwzględnie tak, zanim do tego jednak dojdziemy, zanim odzyskamy utracone godziny mając w gimnazjum statystycznie 22,5 minuty muzyki tygodniowo zastanówmy się nad możliwie najefektywniejszym spożytkowaniem tego czasu. Myślę, że to nie powinno być czytanie nut itp. ale raczej szczególnie starannie dobrane utwory, percepcja i jeszcze raz percepcja i to w najlepszych wykonaniach. Niech rozwija się strona emocjonalna, sfera poznawcza, w tej sytuacji tylko śpiewanie piosenek też niczego nie załatwi. Stosowałem w swej praktyce takie rozwiązania. Miłym zaskoczeniem była dla mnie chwila, gdy młodzież zapytała mnie czy moglibyśmy pojechać na oratorium „Stworzenie świata” Haendla. Uwielbiała ona słuchać fug Bacha a potem często już po lekcjach dyskutowaliśmy nad polifonią. Gdy współorganizowałem konkursy znajomości literatury muzycznej to Ci „moi” zajmowali najwyższe lokaty. Można rozpaczać i snuć plany, które ziszczą się może za 20 lat, i nic nie robić bo się nie da. Będąc również nauczycielem akademickim prowadzącym zajęcia z teorii i metodyki nauczania muzyki w nauczaniu wczesnoszkolnym i przedszkolnym absolutnie zgadzam się, że to nonsens by zajęcia muzyczne prowadzili nauczyciele po tym kierunku. Jeszcze gorszymi są posunięcia ministerstwa przedstawione we wstępie. To prawda, że sytuacja jest bardzo trudna – nie zwalnia to jednak nas nauczycieli muzyki od tym bardziej wzmożonego wysiłku i starań by nie zmarnować tych resztek możliwości jakie nam pozostawiono.\nLach-Rosocha J., Zabytki sztuki i wychowanie, Bielsko-Biała 2003, s.30\nManturzewska M., H.Kotarska, L.Miklaszewski, K.Miklaszewski, Zdolności, uzdolnienie i talent muzyczny w: Wybrane zagadnienia z psychologii muzyki, M.Manturzewska i H.Kotarska (red.), WSiP Warszawa 1990, s.70\nMielwil J.K., Intuicjonizm Bergsona, w: Krótki zarys historii filozofii, Warszawa 1969, s.711 - 718\nMorawski S., Posłowie do wyd.2 w: H. Read, Sens sztuki, Warszawa 1982, s.227\nRose Colin, Malcolm J. Nicholl, Ucz się na miarę XXI wieku,Warszawa 2003, s.192\nStróżewski W., O wielkości, Kraków 2003\nWojnar I., Teoria wychowania estetyczngo, Warszawa 1995, s.180-188\nWojnar I., red. Wychowanie przez sztukę, red. Warszawa 1976


miu miu: Mikołajkowo\nPrezentu od Mikołaja nie dostałam jak na razie, ale nie przejmuję się tym, bo umówiłam się na aparat fotograficzny a to nie jest prosta sprawa. Trzeba się trochę zorientować w temacie, zwłaszcza jeśli się jest laikiem. Mikołaj też przecież nie dostarczy mi prezentu, skoro sama nie wiem jeszcze czego tak konkretnie chcę. Jestem jak typowa kobieta: "Nie wie czego chce, ale jest gotowa zrobić wszystko aby to dostać".\nJeden raz w życiu dostałam rózgę, ale to wspomnienie leży pomiędzy innymi zabawnymi zdarzeniami. Jako dziecko nie przejęłam się tak bardzo tym zdarzeniem, ponieważ byłam przekonana, że nie mam powodu czuć się winna. Wiedziałam, że w ciągu roku byłam grzeczna, a razem z rózgą były owoce, więc nie czułam się pokrzywdzona. Na pewno to nie było miłe, ale jakoś nie wiąże się to z traumą. Teraz zanim przyjdzie mój "Mikołaj" muszę się zająć uprzątnięciem garderoby, gdyż może się to dla mnie skończyć porządnym "laniem".\nW ogóle odkryłam jaka ze mnie bałaganiara. Im więcej mam miejsca tym większy burdel (bez skojarzeń) wokół siebie rozsiewam. Ciekawa jestem jaki sposób maja na to inni, bo w końcu w innych domostwach nie uświadczysz ani grama pyłku na półce czy "kota" pod łóżkiem. U mnie natomiast "koty" są wielkości świni, a kurz robi za warstwę śniegu, którego jeszcze nie ma za oknem.\nZima kalendarzowa już tuż tuż, a za oknem pogoda jesienno-wiosenna. Powiesiłam słoninkę za oknem dla sikorek, uwielbiam te ptaszki, zwłaszcza sikorki modre. W pewnym momencie odwiedziła mnie jedna przedstawicielka tej odmiany, ale i tak zdecydowana większość miała charakterystyczne czarne łebki. Jak już one trochę pojadły, słoninką zainteresowała się szemrana grupa wron. Sprytnie przyciągnęły sobie sznurek, na którym wisiał przysmak i zaczęły jedna przez drugą zajadać. Do tej pory tłuką się o strzępek, który pozostał. Powinnam je przeganiać, żeby mniejsze ptaszki miały co jeść, ale jakoś nie mam serca widząc jak wygłodniałe muszą być.\nApel do wszystkich: dokarmiajmy ptaki w czasie zimy.\nApel do Mężatek: Pomimo tego co nam zawsze powtarzano w sprawie Mikołaja, warto być czasem niegrzeczną (dla Męża, ofc), bo to się bardziej opłaca i jest mucho (czyt. muczo) przyjemniejsze;)\nAutor: miumiu o 10:28


Niedoczynność tarczycy u psa – objawy i leczenie | Animal Center\nStrona główna > Zwierzoblog > Niedoczynność tarczycy u psa – objawy i leczenie\nChoroby tarczycy dotyczą nie tylko ludzi! Coraz częściej diagnozuje się je również u czworonogów. Niedoczynność tarczycy to przypadłość, której nie można wyleczyć, ale można podjąć działania, które zminimalizują jej objawy i znacznie poprawią komfort życia pupila. Warto więc dokładnie obserwować psa, a w razie podejrzenia choroby jak najszybciej udać się do weterynarza. Sprawdź, jakie objawy mogą świadczyć o niedoczynności tarczycy i jak się ją leczy.\nTarczyca u psa i jej choroby\nTarczyca to gruczoł odpowiedzialny za produkcję hormonów niezbędnych do prawidłowego wzrostu i rozwoju organizmu – T4 (tyroksyny) i T3 (trójjodotyroniny). Odpowiadają one m.in. za aktywność metaboliczną komórek organizmu oraz regulują funkcjonowanie skóry. Praca tarczycy może być zaburzona na kilka sposobów. Zdarza się, że produkuje zbyt dużo hormonów – wtedy mówimy o jej nadczynności. U psów zdecydowanie częstsza jest jednak niedoczynność, czyli sytuacja, w której gruczoł pracuje niewystarczająco wydajnie. Jest do dość powszechne schorzenie, szczególnie u wysterylizowanych suczek. Skłonność do niedoczynności tarczycy mają szczególnie niektóre rasy – np. golden retrievery, pinczery, labrador retrievery, airedale teriery, boksery, beagle, gordon setery, setery irlandzkie, owczarki niemieckie, chow chow, buldogi angielskie, nowofundlandy, dobermany, sznaucery, jamniki.\nNiedobory hormonów tarczycowych wywołują szereg objawów związanych przede wszystkim z metabolizmem, które jednocześnie należą do tych najłatwiejszych do zaobserwowania. Należy zwrócić uwagę w szczególności na:\nprzybieranie na wadze, nadwagę, otyłość – mimo zbilansowanej diety, ruchu itp.,\nbrak energii i zainteresowania otoczeniem, ospałość, niechęć do zabawy,\nBardzo często to schorzenie rozpoznaje się jednak również na podstawie objawów dermatologicznych. To właśnie one najczęściej wywołują niepokój opiekunów i stanowią bodziec do wizyty u weterynarza-dermatologa w Animal Center. Niedoczynności tarczycy mogą towarzyszyć:\nłojotok tłusty wraz z łuszczeniem i nadmiernym rogowaceniem naskórka,\nwyłysienia, szczególnie na tułowiu i końcu ogona, a wcześniej przerzedzanie się sierści i jej nadmierne wypadanie\ndrożdżyca skóry, szczególnie przestrzeni międzypalcowych lub zewnętrznego przewodu słuchowego.\nPonadto mogą się pojawiać objawy ze strony układu sercowo-naczyniowego (spowolnione bicie serca, niewydolność), zaburzenia w cyklu płciowym, bezpłodność i obniżenie libido u samców. Zdarza się, że pojawiają się również objawy neurologiczne. W znikomej ilości przypadków niedowład kończyn, porażenie nerwu twarzowego czy skręcenie głowy to jedyne zauważalne symptomy niedoczynności.\nLeczenie niedoczynności tarczycy wymaga przede wszystkim trafnej diagnozy, co może nie być łatwe w przypadku mylących objawów. Polega na terapii farmakologicznej, a konkretnie suplementacji hormonów tarczycowych, niekiedy wspomaganych również suplementacją jodu. W wielu przypadkach udaje się zatrzymać rozwój choroby, a nawet go cofnąć. Dobór odpowiedniej dawki hormonów może jednak zająć sporo czasu. Należy wykonywać badania kontrolne co kilka tygodni, by ustalić jej optymalny poziom.\nCo ważne, psy z niedoczynnością żyją tyle samo co psy zdrowe. Dzięki odpowiedniemu leczeniu można też znacząco poprawić komfort ich życia, eliminując uporczywe objawy skórne, nadwagę, ospałość itd. Dość często zdarza się, że wyraźna poprawa samopoczucia pupila następuje już po tygodniu leczenia. Kolejne objawy zaczynają zanikać po kilku tygodniach, choć przebarwienia na skórze mogą się utrzymywać do kilku miesięcy.\n- Dixon M., Reid S.W.J., Mooney C.T.: Epidemiological, clinical, haematological and biochemical characteristics of canine hypothyroidism.\n- Scott D.W., Miller W.H., Griffin C.: Endocrine and metabolic diseases. Muller & Kirk's small animal dermatology.


Yanosik na podium najlepszych aplikacji w Polsce - 4Trucks.pl\nPrestiżowy ranking przyznaje nagrody najlepszym firmom i instytucjom z branży mobilnych technologii. Yanosik uzyskał nominację obok takich firm jak mBank i Allegro, a po zsumowaniu głosów znalazł się w czołowej trójce - wyłonionej ze wszystkich 17 kategorii i ponad 60 finałowych aplikacji.\nNieco ponad rok temu twórcy Yanosika świętowali 1 mln pobrań, który uplasował go w wąskim gronie polskich aplikacji, którym udało się przekroczyć ten próg. Teraz ten pułap z nawiązką przekroczyła już sama liczba unikalnych użytkowników systemu - kierowców, którzy codziennie, aktywnie korzystając z aplikacji, wspierają się na drogach i pokonują każdego miesiąca ponad 250 mln km. Liczba pobrań aplikacji na wszystkich platformach wciąż rośnie i na ten moment wynosi już ponad 2,5 mln.\nTe twarde dane przekładają się na wymierne efekty i pozytywny odzew wśród ekspertów branży mobile w Polsce. Wraz z początkiem roku 2015 Yanosik - zarówno w postaci aplikacji, jak i dedykowanych terminali, zarówno w formie klasycznego asystenta kierowcy, jak i w wersji biznesowej oraz przeznaczonej dla autostopowiczów - otrzymał 8 nominacj w 3 ogólnopolskich rankingach: Mobile Trends Awards, Mobility Trends oraz CHIP Produkt Roku 2015. Wyróżniane są w nich najlepiej rokujące i najbardziej cenione przez posiadaczy smartfonów rozwiązania mobilne oraz najlepsze rozwiązania w branży nowych technologii. Pierwsze z wydarzeń zostało zwieńczone uroczystą galą 12 stycznia 2015 w trakcie Mobile Trends Conference w Krakowie. Yanosik gościł na niej już po raz trzeci, zdobywając zawsze nominację, a tym razem dodatkowo statuetkę - Nagrodę Specjalną w głosowaniu Internautów.\nTym razem nominacja trafiła do Yanosika dla Firm - aplikacji biznesowej, stworzonej na potrzeby zarządzania firmą zatrudniającą pracowników mobilnych. Dzięki masowemu wsparciu społeczności Yanosik wyprzedził ponad 60 finałowych aplikacji i znalazł się na podium obok takich liderów jak Allegro i mBank. - Przy tak szybkim wzroście popularności tabletów i smartfonów, z jakim obecnie mamy do czynienia, korzystanie z aplikacji mobilnych jest naturalną koleją rzeczy. Możliwości geolokalizacji, jakie dają nam smartfony, można najpełniej wykorzystać w nawigacji i w mobilnej komunikacji - zwłaszcza, jeśli rozwiniemy je o dodatkowe funkcje. Wybór na rynku mobile jest już coraz większy, ale miano liderów pozostanie w rękach tych dostawców, którzy zapewnią usługi najprostsze, a jednocześnie najbardziej rozwinięte. Dlatego w Yanosiku stawiamy na kompleksowość - dostarczamy usług, które łączą potencjał nawigacji i asystenta kierowcy, które wspomagają nie tylko dotarcie do celu, ale też komfort i bezpieczeństwo jazdy. Cieszy nas, że w rankingach zostaje to docenione - mówi Adam Tychmanowicz z Neptis S.A., producent systemów Yanosik i Yanosik dla Firm.\nMichelin nagrodzony za innowacyjną technologię Logimpiada FM Logistic


Przegląd roślin wykorzystywanych w celu poprawy sprawności seksualnej i sprawności (2014), Tribestan do montażu\nDecydując się na balonu\nNieprawidłowe odżywianie. Na szczęście przemysł farmaceutyczny może dojść do pomocy w tribestan do montażu tego ważnego problemu. Głównym procesem umożliwiającym w ciąży jest obecność owulacji. Jeśli kobieta tribestan do montażu problemy z zapłodnieniem, najprawdopodobniej nie występuje tego procesu.\nW takich przypadkach po pełne badanie Lekarze przepisują przygotowania do odzyskania dlaczego erekcja na jego ciele. Są podzielone na 3 typy: FSH i LH - ssące hormony ssące i luteinizujące stymulują wzrost pęcherzyków. Rodzaje tego typu obejmują: Menogon, Puregon, Claostilburg.\nHCG hormonalne leki w formie zastrzyków pomagają dużemu pęcherzykowi produkować komórkę jaja. To jest Gonakor, Chagon i inni. Progesteron przygotowuje wewnętrzną warstwę macicy, aby przymocować zarodek i narzędzie płodu.\nNajczęściej - Duphaston, Urozhestan. Brak niektórych hormonów jest również powodem niemożności poczęcia.\nWykrywa się tribestan do montażu z odpowiednim badaniem testów krwi. Przygotowania do leczenia hormonalnego mogą być przepisywane wyłącznie przez lekarza uczestniczącego. Niektóre kobiety z celem w ciąży przepisują kurs recepcji hormonalne środki antykoncepcyjne. Program jest następujący: Odbiór środków antykoncepcyjnych daje pewien czas na odpoczynek jajników, a po zniesienia narkotyków zaczyna się bardziej intensywne i owocne funkcjonowanie.\nKompleksy witaminy Aby przywrócić i przygotować ciało do wyobrażenia, aby pomóc kobiecie, lekarzy przepisują kompleksy witaminowe i mineralne. Ich skład obejmuje wszystkie substancje, które pobudzają pracę systemu seksualnego i odpowiedzialne za normalny rozwój tribestan do montażu. Należą do nich witaminy grup B, C, E, a także jodu, wapnia, magnezu i potasu.\nNajczęstsze leki z grupy kompleksów z elementów witaminowych i śladowych: Pronatol Elevit. Alfabet Mamino Health. Również po egzaminie lekarz może się skupić pewne preparaty zawierający jeden komponent całkowicie nieobecny lub w niewystarczająca ilość W ciele kobiety, na przykład, kwas foliowy lub magnezu B6.\nPreparaty oparte na ziołach są bardzo popularne, które zawierają fitoestrogeny pochodzenia naturalnego. Substancje te są jak najbliżej hormonów kobiet.\nRuchliwość plemników, ich morfologia. Obecność śluzu, leukocytów, erytrocytów.\nZdarza się tylko kilka razy, aby pić nalewki lub kaptury ziół i możliwość zajścia w ciążę. To nie jest cała lista takich leków: Cyklodinon. Złote wąsy. Podejście do koncepcji dziecka musi być odpowiedzialny i tylko z partnerem. Nie słuchaj sowietów "wszystkiego znajomego" dziewczyn i przyjaciół. Pamiętaj, aby skonsultować wykwalifikowanych lekarzy i przejść przez wszystko.\nTylko wtedy twoje szanse na wyobrażenie zdrowe dziecko Wiele razy. W życiu każdej kobiety przychodzi moment, kiedy jest moralnie gotowa, aby zostać matką. Każda kobieta ma takie pragnienie inny wiek. Cóż, jeśli chce stać się matką przed wystąpieniem trzydziestu lat - ciało jest w pełni gotowe. Ale tym więcej czasu po trzydziestu latach przechodzi, tym mniej prawdopodobne będzie w ciążę.\nPo urodzeniu dziewczyna w jajnikach wynosi około czterysta jaj. Począwszy od około trzynastu lat, dziewczyna ma miesięczny dojrzewający na jednym jajku. A do lat trzydziestu jaj pozostaje tak bardzo. Nie dodamy tutaj nie doskonałego zdrowia, wolniejszego metabolizmu przez lata spowalnia ze wszystkich i konsekwencje różnych dezynfekcji. W rezultacie istnieje duże pragnienie w ciąży, a możliwość rozpoczęcia dziecka topi się przed jego oczami. W wyniku połączenia wewnątrz żeńskich narządów narządów płciowych, po raz pierwszy utworzone jajko owocowe.\nProces ciąży trwa około czterdziestu tygodni.\nWszystkie procesy przechodzące wewnątrz elementów sterujących system hormonalny. Aby zajść w ciążę do kobiety, najpierw potrzebujesz, aby dojrzeć jajko. Po drugie, spermatozoon dotarł do jajka. Po trzecie, że zapłodnione jajko jest niezawodnie przywiązane do ściany macicy i zaczął się rozwijać. Jeśli co najmniej jeden z tych warunków nie jest przestrzegany, ciąża nie przyjdzie. Salfa zawiera naturalny estrogen i jest całkowicie bezpieczne narzędzie.\nDowód jest przygotowywany z mędrcy na szklance ciepłej wody - jedna łyżeczka trawyktóra pije trzy razy dziennie przez dziesięć do jedenastu dni.\nNasiona babki Jedna łyżka nasion zagłady wlewa się jedną łyżką wrzącej wody. Weź cztery razy dziennie i mężczyzna i kobieta w dwóch łyżkach.\nAdams Root. Dwa łyżki korzenia wylały szklankę wrzącej wody. Napój wywaru cztery razy dziennie. W celu uzyskania w ciąży, pospieszne trawy, płatki róż również pomagają. Witaminy pomagają w ciąży Jedną z głównych witamin, które pozwala szybko wyobrazić sobie dziecko, to jest. Inna nazwa witamina B9. Witamina ta jest zalecana do rozpoczęcia przyjęcia na tribestan do montażu planowania ciąży - w dwóch lub trzech miesiącach, a jeśli niemożliwe jest zajść w ciążę.\nOprócz kwasu foliowego, kobiety w ciąży są zdecydowanie wydawane witaminy E tokoferol i witaminę A Askorutin. Te trzy witaminy można przyjmować indywidualnie i jako część złożonych witamin dla kobiet w ciąży. Ale warunkiem jest kontrolowanie lekarza.\nNiemożliwe jest przekroczenie dawki niektórych witamin, na przykład witaminy A, ponieważ może to spowodować negatywne konsekwencje Dla płodu. Bardzo wiele z tych witamin B9, A i E są w warzywach i owocach. Na przykład, w marchewkach dynia zawiera wiele witamin A i E oraz w sałatce, pietruszce, szpinaku, brzoskwiń - kwas foliowy. Ile czasu trzeba zajść w ciążę Na pytanie trudno jest odpowiedzieć nawet sam wykwalifikowany lekarz.\nZależy od bardzo wielu czynników - stan zdrowia małżonków, ich wieku, ich stylu życia, nawyków, odżywiania, od tego, jak często dzieje się akt seksualny, ich stan emocjonalny Co ważnea nawet z tribestan do montażu w rodzinie. Wiele kobiet jest zainteresowanych, które pigułki należy podjąć, aby zajść w ciążę. Lekarz odpowie również na to pytanie, ponieważ nie jest w żaden sposób, że nie można powołać pojedynczej medycyny hormonalnej. Dopiero po zakończeniu tribestan do montażu medyczne Ponieważ przyczyną niepłodności może tribestan do montażu różnymi czynnikami.\nA tabletki do poczęcia dziecka są również zupełnie inne. Ponadto mają przeciwwskazania.\nPodejmowanie takich leków niekontrolowany, kobieta może przynieść się do bardziej szkody niż dobre, a nawet na zawsze pozostanie bezowocne. Ogólnie rzecz biorąc, aby zajść w ciążę, musisz kompleksowo działać. Po drugie, Uczyń swoje żywienie prawidłowo, eliminując wszystko ugryzienie, wyrafinowane, słodkie, tłuszczowe, słone, wędzone, smażone i preferowane białko. Po trzecie, Kobieta musi potrzebować kalendarza cyklu menstruacyjnego.\nPenis master on się to w celu określenia dnia owulacji dla udanej koncepcji dziecka. Oblicz owulację na kilka sposobów, od pomiaru temperatura podstawowa Ciało, liczenie cyklu dni i zakończenie tribestan do montażu owulacji. Czwarty, na etapie planowania ciążowego, należy przejść przez obu małżonków.\nW szczególności kobieta, aby wyeliminować wszystkie problemy związane z koncepcją. Dopiero po upływie jednego roku, a para nie wypracowała, aby poczęścić dziecko, możesz skontaktować się z lekarzem z tym problemem. W zależności od problemu ginekolog przepisuje pewien rodzaj leków. Jeśli problem polega na tym, że żadna owulacja lub jajka występują zbyt małe, następnie przepisywane są leki gonadotropowe "Puregon", "Klostilbyt", "Menogon".\nJeśli problem polega na tym, że zapłodnione jajo nie może zrobić ścieżki do macicy, przepisać lekarstwa z chorionic gonadotropiną osoby, która pomoże rozwiązać ten problem. A tribestan do montażu zapłodniona komórka jaja nie może przymocować tribestan do montażu ściany macicy, potrzebne są leki hormon damski progesteron.\nOprócz leków syntetycznych w celu wrajemliwości, możesz użyć uroczych traw, nasion, nudne macicy, czerwony pędzel, adamov root. Najważniejszą rzeczą jest podjęcie takich decoctionów tylko pod kontrolą lekarza. Tribestan do montażu kobieta, która postanowiła stać się matką, zaczyna odnieść się do jej zdrowia poważniej i planować ciążę z wyprzedzeniem. Ale są przypadki, gdy kobieta nie może zajść w ciążę z wielu powodów, a ona jest przypisana wiele dodatkowych ankiet dokładna diagnoza I wyeliminuj problem tak szybko, jak to możliwe.\nJeśli w ciele kobiety nie ma poważnych zaburzeń, lekarze zalecają przyjmowanie leków, które pomogą przyspieszyć proces koncepcji. W zależności od diagnozy diagnozy lekarz przypisuje odpowiednie leki, które będą miały maksymalna korzyść Dla pacjenta.\nJeśli kobieta nie ma problemów zdrowotnych, ale tylko mały naruszenia hormonalne.\nFunkcje seksualne: przegląd ajurwedyjski Dyskusje seksualne omawiane w Ajurwedzie są następujące sześć typów: Zaprzestanie pożądania seksualnego z powodu narastających gorzkich myśli o wspomnieniach w umyśle mężczyzny lub przymusowy stosunek z nieprzyjemną kobietą która nie wzbudza pożądania seksualnego w sercu partnera ilustruje przypadek psychicznej impotencji.\nNawet jeśli nie masz problemów funkcja reprodukcyjna Twoje ciało powinno być przygotowane do nadchodzącej ciąży. Odbiór leków, pozytywnie wpływa na dalszy rozwój ciąży bez komplikacji. Przed rozpoczęciem przyjmowania leków warto zmienić swój styl życia, aby zmaksymalizować skorzystanie z nadchodzącego kursu.\nKobieta powinna: Odmówić złych nawyków. Alkohol jest wydalany z ciała w ciągu 3 tygodni, które nie powiesz o nikotynie. Tytoń gromadzi się w ciele bardzo szybko i zmniejsza tribestan do montażu nie jest tak łatwa, jak się wydaje.\nDlatego, co najmniej trzy miesiące przed nadchodzącą ciążą przyszła matka musi zostać porzucona z szkodliwymi nawykami. Zmień swoją tribestan do montażu. To nie znaczy tego przyszła mama Powinien siedzieć na diecie.\nKobieta musi tribestan do montażu swoją dietę do wszelkiego rodzaju przydatne witaminynajlepiej naturalny. Ładowanie lub płuc ćwiczenia fizyczne. Podczas ciąży sporty są przeciwwskazane, ale lekkie obciążenia są przydatne, zwłaszcza jeśli zwracasz uwagę na nadchodzące opłaty i szkolenie organizmu do takiego wydarzenia.\nPo poprawie jego stylu życia, warto zrobić inny równie ważny czynnik. Wypełnij brakujące elementy w ciele do szybkiej koncepcji. Jeśli po sprawdzeniu testów nie są zauważane żadne naruszenia, kobieta jest przepisana przygotowania warzywne I leki, które przyczynią się do szybkiej koncepcji. W przypadku, czas trwania montażu mężczyzny są naruszenia hormonalne, lekarz wyznaci, że ciało doprowadzi do normy. A w trudnościach z owulacją pigułki są rozładowane, stymulując działanie jajników.\nW żadnym przypadku nie powinno prowadzić leków niezależnie bez konsultacji z lekarzem. Z nieprawidłową dawką i ignorancją jego diagnozy, leki mogą tylko pogorszyć sytuację. Jakie są narkotyki podczas planowania ciąży: klasyfikacja Nowoczesna medycyna Udało mi się stworzyć wiele leków, które mają pozytywny wpływ na ciążę lub pomóc jej obraźliwą.\nMożna je podzielić na 2 duże grupy: preparaty hormonalne wśród nich połączone doustne środki antykoncepcyjneprogestogeny i leki do stymulacji owulacji ; niezmienne środki suplementy diety, witaminy i substancje roślinne. Niestety, wielu lekarzy jest przekonani, że każda ciąża musi być utrzymana różne leki i procedury.\nAle jedynym medykiem, który warto przyjmować zdrową kobietę w ciąży podczas pierwszego trymestru, kwas foliowy. Nie ma żadnej szkody, ale przeciwnie poprawia pracę ciała matki i zmniejsza ryzyko oddziału łożyska lub.\nProcedura instalacji balonu wewnątrzgastrycznego nadwaga problemem we współczesnym świecie już nabiera charakteru epidemii.\nNatychmiast przed ciąży lekarzy przepisują napój kwas folistyczny. Wypełnić wymagany zapas elementów śladowych, aby utrzymać zarodek. W celu pełnego rozwoju płodu w ciele matki należy wziąć udział wymagane witaminy A, C, E i prawie wszystkie grupy B. Nie zapominaj o normalnej liczbie jod, wapnia i wielu innych. Jeśli przed ciąży lub podczas niego, awarie rozpoczęły się w organizmie, lekarze przepisują inne leki, które i usuń problem i nie szkodzą płodu.\nW każdym przypadku nie może być zaangażowany. Wiele leków jest w stanie przeniknąć do łożyska, co prowadzi do złe konsekwencje.\nDziecko tribestan do montażu urodzić się z odchyleniem lub nie narodzić się w ogóle. Hormonalny Po minięciu testów kobieta może przypisać leki hormonalne dla szybkiej koncepcji lub do normalnego przepływu ciąży w przypadku, gdy hormony u kobiety nie są w normalnych ilościach.\nMogą być wyższe niż norma lub niższa. Uzupełnić lub równowagę bilans hormonalny I przepisane są tabletki lub świece. Na przykład lek. Jest przepisany do przyszłych matek w przypadku, gdy nie ma wystarczającej liczby hormonu progesteronu we krwi.