Byłam umówiona z Davidem na przyszłą sobotę, ale stwierdziłam, że nie zachowam się tak, jak Dylan i nie będę tego ukrywać ani kłamać. Po prostu mu powiedziałam, że wychodzę w przyszłym tygodniu i czy mógłby zaopiekować się dzieckiem.\nZareagował właściwie tak, jak się tego spodziewałam. Zmarszczył brwi i zapytał:\nJego ton był lekko pretensjonalny, ale nie za bardzo. Wciąż było mu wstyd za jego ostatni wyskok. I bardzo dobrze.\n- Umówiłam się.\n- Co za różnica? Umówiłam się i już.\n- Powiedz, z kim. - Zacisnął nagle szczęki. Wyglądał nieco groźnie, ale nie dałam się sprowokować.\n- Po prostu wychodzę. Zajmiesz się Liamem?\n- Oczywiście, że się nim zajmę. Ale chyba mam prawo wiedzieć, gdzie wychodzisz.\n- Ale się uparłeś - warknęłam. - Ty ostatnio nie byłeś tak uprzejmy, żeby mnie poinformować, gdzie wychodzisz, prawda?\n- A potem wygłosiłaś mi wykład, że mogłem pijany wpaść pod samochód. Jeśli ty pod niego wpadniesz, to wolałbym chociaż wiedzieć, gdzie będziesz. - Jego oczy z powrotem ciskały gromy. Cały wstyd się ulotnił w jednej chwili.\n- Dobrze - wysyczałam. - Będę na randce. Zadowolony?\n- Na randce? - Aż podskoczył. Miał zdumioną minę, co mnie rozwścieczyło.\n- Tak, na randce. A co? To takie dziwne, że ktoś zechciał się ze mną umówić? - rzuciłam wściekła. - To, że dla ciebie jestem nieatrakcyjna, nie znaczy, że dla innych też. Niby z jakiej racji ty możesz sobie pukać panienki w klubie, a ja nie mogę wyjść na randkę?\n- Słucham? - warknął Dylan. Gdyby wzrok mógł zabijać, zapewne wąchałabym już kwiatki od spodu. - Za takiego mnie uważasz? Że poszedłem do klubu specjalnie po to, by posunąć jakąś laskę?\n- A co, nie byłbyś w stanie? - rzuciłam. - Błagam cię. Dobrze pamiętam twoje podejście: skoro dziewczyna chce, to nie będziesz się bronił. Korzystasz z życia, nie ma co.\nChwilę siedzieliśmy w ciszy, a atmosferę można było kroić nożem. W końcu Dylan burknął:\n- Zajebiście. Po prostu, kurwa, zajebiście. - Po czym z hukiem wypadł z sypialni.\nZajebiście. To dobre słowo na określenie tej patowej sytuacji.\nOdkąd powiedziałam Dylanowi o randce, był na mnie wściekły jeszcze bardziej, o ile to w ogóle możliwe. Starałam się nie pokazywać, że mnie to irytowało. W końcu nadeszła sobota. Rano ściągnęłam pokarm, a później stanęłam przed szafą, zastanawiając się, którą sukienkę założyć. Dawno w nich nie chodziłam, ale przecież nie mogłam iść na randkę w dżinsach. Znaczy, teoretycznie mogłam, ale chyba nie wypadało. Musiałam się jakoś prezentować.\nWieczorem, gdy zaczęłam się szykować, David napisał, że za godzinę po mnie wpadnie. Odpisałam, że w porządku i że czekam. Później wzięłam szybki prysznic, ubrałam sukienkę w kwiaty i zrobiłam na szybko jakiś makijaż, ale byłam w tym beznadziejna, więc ograniczyłam się jedynie do podkładu, tuszu na rzęsach oraz cieniu na powiekach. Nigdy nie umiałam konturować twarzy, a na samą myśl o eyelinerach, bronzerach i różnych bazach dostawałam bólu głowy. Nigdy nie chciałam być wypindrzoną lalunią, dlatego uznałam, że chyba może być. Zresztą, gdyby to miała być miłość mojego życia, to chyba powinien mnie zaakceptować nawet i bez makijażu, prawda?\nWyszłam z łazienki i wzięłam głęboki oddech. Starałam się nadać mojemu głosowi spokojny ton:\n- W kuchni jest ściągnięte mleko. Kupiłam nowe pampersy, są w tej szufladce przy łóżeczku. Jakby coś się działo, dzwoń.\n- Miłej zabawy - usłyszałam jedynie sarkastyczną wypowiedź Dylana. Nie skomentowałam jej. Chwyciłam torebkę, ubrałam płaszcz, niewielkie obcasy i zdążyłam jeszcze pocałować Liama na pożegnanie, czując lekki niepokój na myśl, że właśnie wychodzę z domu i zostawiam moje dziecko. Chciałam się odegrać na Dylanie, ale teraz nie byłam już pewna, czy to był dobry pomysł, ale przecież nie mogłam teraz odwołać spotkania. Musiałam na nie pójść.\nDavid wydawał się bardzo miły. Wysoki, uśmiechnięty, kulturalny. Co prawda zabrał mnie do baru, co było dość nietrafione, ale przecież liczyły się chęci. Nie minęła godzina, kiedy zaczął dzwonić mój telefon. W końcu odebrałam. Dylan.\n- Dlaczego nie odbierasz?!\nNaprawdę? Przeprosiłam go?\n- Zostawiłaś za mało mleka. Mały jest głodny.\nI to by było na tyle, jeśli chodzi o przyjemną randkę z nieznajomym. Musiałam wrócić do domu. Gdy wracałam - dość wolno, bo były korki - w głowie dźwięczały mi słowa Dylana:\n- Gówno mnie interesuje, z kim się spotykasz, kiedy, gdzie i co robisz podczas tych spotkań.\nCzy on naprawdę nie widział tego, jak mnie ranił? Sprawiało mu to satysfakcję? Czuł się przez to lepiej?\nKoniec końców, mój wieczór nie wypalił. Ciekawe tylko, co powiedziałby Dylan, gdybym zadzwoniła do niego w trakcie jego libacji w klubie i kazała mu wracać do domu? Pewnie by mnie wyśmiał.\nNie chciałam płakać, ale powoli kończyły mi się siły.\nTrzęsły mi się nogi, trzęsły mi się ręce, w ogóle cała się trzęsłam. Chociaż powiedziałam mu, że musimy porozmawiać, to nagle głos uwiązł mi w gardle. W końcu Jack odezwał się pierwszy:\n- Nie sądziłem, że jeszcze kiedykolwiek cię zobaczę.\nWzdrygnęłam się na sam dźwięk jego głosu, choć tak bardzo nie chciałam okazywać słabości. Chciałam tu przyjść i udowodnić jemu i sobie, że jestem silna. Że gwałcąc mnie, nie wyrządził mi żadnej krzywdy ani nie wpłynął na moje życie.\n- Bo nie zamierzałam tu przychodzić - powiedziałam wreszcie.\n- Więc czemu przyszłaś?\nHa. Zabawne pytanie. Żeby to zrobić, musiałabym mu streścić prawie rok mojego życia. Nie miałam na to ochoty.\nCały czas oglądałam się na funkcjonariusza, by upewnić się, że na pewno tam był, tak jakby miałby zaraz rozpłynąć się w powietrzu. Nieco dziwnie się czułam, rozmawiając z Jackiem w jego obecności, ale bez niego zapewne nie miałabym na tyle odwagi, by nadal siedzieć na tym krześle.\nPrzyjrzałam się Jackowi uważnie. Coraz mniej przypominał chłopaka, którego pamiętałam. Schudł, jego skóra jakby poszarzała, pod oczami miał worki, a spojrzenie puste. Garbił się i wyglądał jak dziecko, na które ktoś nakrzyczał. Gdyby ktoś obcy na niego spojrzał, pewnie w życiu by nie powiedział, że taki ktoś mógł zgwałcić kobietę.\n- Chciałam zapytać... - Urwałam, bo wszystko, co kłębiło mi się w głowie, brzmiało niedorzecznie. O co właściwie chciałam go zapytać? - Dlaczego? - spytałam w końcu. - Dlaczego to zrobiłeś? Dlaczego mnie zgwałciłeś? Poczułeś się przez to lepiej? Spełniłeś marzenie? Czy po prostu chciałeś zniszczyć mi życie? Dało ci to coś? - Wylał się ze mnie stek pytań, które dręczyły mnie, odkąd ocknęłam się w szpitalu. Jednocześnie chciałam poznać na nie odpowiedź i nie chciałam.\nJack nie odpowiedział od razu. Wyglądał, jakby się zastanawiał.\n- Pragnąłem cię - powiedział w końcu poważnym głosem. - Chciałem, żebyś była moja. Ale ty nie zwracałaś na mnie uwagi. Żadna dziewczyna nigdy na mnie nie spojrzała. Zawsze wyprzedzali mnie inni faceci. Tacy, co byli wysocy i mieli kasy jak lodu. A ja chciałem tylko, żeby ktoś potraktował mnie poważnie. I żeby ktoś mnie pokochał.\nChoć broniłam się przed tym nogami i rękami, nagle poczułam coś... jakby współczucie. Cholera. Jak? Jak mogłam współczuć człowiekowi, który wyrządził mi tak potworną krzywdę? A jednak to właśnie czułam. Patrzyłam, jak mówił z głową spuszczoną w dół, jak zbity pies. Nagle zobaczyłam w nim małe dziecko. Bezbronne. Niewinne. Pragnące tylko miłości.\nKtóre jednocześnie było potworem.\n- Pociąłeś mnie. - Mój głos drżał. - Rozciąłeś mi skórę. Związałeś. Zgwałciłeś. Tak chciałeś mnie zmusić, żebym cię pragnęła? To był ten idealny sposób?\n- Nie... - Jack przetarł oczy rękoma zakutymi w kajdanki. - Nie wiem. Teraz wiem tylko, że nie było warto. Zniszczyłem sobie życie.\n- Zniszczyłeś też moje! - Podniosłam głos. - Myślisz, że potrafię teraz wychodzić normalnie do ludzi? Nie bać się własnego cienia? Mogłam wtedy umrzeć. Byłam w ciąży.\nJack otworzył szeroko oczy, jakby dopiero do niego dotarło, że tu byłam.\n- Tak - potwierdziłam, zastanawiając się, jakie znaczenie ma dla niego ta informacja.\n- I... nic się nie stało?\nSzczerze mówiąc, byłam zaskoczona. Wyglądał, jakby naprawdę się przejął. Nie sądziłam, że mój oprawca był zdolny do empatii.\n- Na szczęście nie - powiedziałam po chwili. - Urodziłam syna.\n- To... dobrze.\nDobrze? Cieszył się, że urodziłam syna, chociaż mnie zgwałcił i zrobił wszystko, bym nie zapomniała tego koszmarnego wieczoru?\n- Wiesz... - odezwał się po minucie ciszy. - Miałem kiedyś siostrzeńca. Fajny dzieciak. Jeździłem z nim na ryby, a wieczorami czytałem mu książki. Lubię dzieci. Lubiłem go. Był dla mnie jak młodszy brat. A któregoś dnia... - Podrapał się po uchu. - Wpadł do wody. Utopił się, choć tyle razy mu powtarzałem, żeby się nie zbliżał, bo nie umiał pływać. Ta trumna była taka mała...\nSłuchałam, wstrząśnięta. Wyglądało na to, że Jack też trochę przeszedł w swoim życiu. I jednak był zdolny do uczuć. Zaczęłam się zastanawiać, w jakim stanie jest jego psychika. Może był chory, a ponieważ był trochę dziwny, nikt się nie zorientował? Może on po prostu zupełnie inaczej patrzył na świat?\n- Nie wiem, czy to ma dla ciebie jakieś znaczenie, ale przepraszam cię.\nAż zamrugałam ze zdziwienia. Czy ja dobrze usłyszałam?\n- Chyba tego żałuję - mówił dalej Jack. - Tak, chyba tak. Po prostu chciałem cię mieć. Choć raz kogoś mieć... kogokolwiek... - Jego głos ucichł, jakby nagle zasnął, ale Jack tylko patrzył się tępo w stół.\nMiałam totalnie ściśnięte gardło i gdy się odezwałam, wyszedł z tego jakiś skrzek:\n- Skrzywdziłeś mnie, Jack. Nigdy tego nie zapomnę. Nigdy ci tego nie wybaczę... ale... chyba trochę cię rozumiem - dodałam. I mówiłam prawdę. Ta krótka rozmowa wystarczyła, bym nieco lepiej przejrzała Jacka. Zrozumiałam, że on tak naprawdę nadal był dzieckiem, samotnym i zagubionym, które potrzebowało pomocy. Owszem, popełnił błąd. Niewybaczalny. Ale on był chory. I samotny. Cooper zaatakował mnie tylko dla własnej przyjemności, ale Jack... cholera, nie chciałam mu współczuć, ale gdy tak na niego patrzyłam, uświadomiłam sobie, że Kathy miała rację. Byłam silna. Gdybym nie była, to nie byłabym w stanie mu współczuć. Tymczasem dostrzegłam pewne fakty - wygląd Jacka uświadomił mi, że ktoś taki jak on nie może mieć znaczącego wpływu na moje życie. Owszem, zgwałcił mnie. Skrzywdził. Ale musiałam zaakceptować ten fakt. Patrząc na niego, czułam jedynie litość. Nagle jakby skurczył się w sobie. Siedziało przede mną dziecko, małe i zagubione, które nie mogło mieć nade mną władzy.\nWstałam. Właściwie otrzymałam już wszystko, po co tu przyszłam. Jack spojrzał na mnie udręczonym wzrokiem. Nie miałam pojęcia, co teraz powiedzieć. Pożegnać się z nim? Tak po prostu?\n- Żegnaj, Jack - powiedziałam w końcu. - Raczej się już nie zobaczymy. - Odwróciłam się, skinęłam funkcjonariuszowi głową i już miałam wyjść, gdy usłyszałam:\nSłyszałam autentyczną skruchę w jego głosie. To dało mi lekką nadzieję - nadzieję na to, że być może można zawrócić z każdej drogi, nawet tej najmroczniejszej. Nie sądziłam, by Jackowi kiedykolwiek udało się stworzyć jakiś związek. Żadna kobieta nie mogłaby być z gwałcicielem. Ale może jednak mógł zaznać jakiegoś szczęścia - jeśli nie w tym życiu, to w innym. Życzyłam mu tego. Życzyłam mu tej nadziei, która nagle we mnie zakiełkowała.\nOdetchnęłam głęboko i wyszłam z pokoju, a potem z więzienia. Musiałam oprzeć się o ścianę i wziąć kilka głębokich wdechów. Czułam się jednak inaczej. Strach powoli ze mnie schodził i ustępował nowemu uczuciu - sile. To właśnie po to przefarbowałam niegdyś włosy - by ich ognisty kolor sprawił, bym była siłą nie do pokonania. Żywiołem. Jack chwilowo mnie pokonał, ale czas goił rany, a teraz miałam wrażenie, że zagoiły się prawie całkowicie.\nZostała mi jeszcze tylko jedna rzecz do zrobienia. Ale to już nie dzisiaj. Za dużo emocji jak na jeden dzień.\nWróciłam do mieszkania, a Dylan przywitał mnie przelotnym buziakiem, bo w ręku trzymał miskę ze zmiksowaną zupą. Wciąż nie mogłam się do tego przyzwyczaić. Jeszcze niedawno na siebie warczeliśmy, a teraz zachowywaliśmy się prawie jak para. Normalna para, normalna rodzina.\n- Coś się stało? - spytał Dylan, obserwując mnie uważnie, kiedy usiadłam po drugiej stronie stołu. Liam właśnie wypluwał zupę, co chyba stało się jego nowym hobby.\n- Nie, wszystko w porządku. - Posłałam mu delikatny uśmiech.\n- Na pewno? Jesteś jakaś rozpalona.\n- Może to chwilowe. Na pewno zaraz minie. - Usłyszałam, że dostałam smsa, więc wyciągnęłam z torebki komórkę i zobaczyłam, że mam smsa od Mike'a:\nMIKE: Umówiłem się z Lacey i chyba panikuję. Uspokój mnie jakoś.\n- Co? - zainteresował się Dylan. - Wygrałaś w totka?\n- Nie tym razem, ale Mike umówił się z Lacey. Tak czułam, że mu się spodobała. Dobrze, że się w końcu odważył.\nZauważyłam nieco nieobecne spojrzenie Dylana i dodałam łagodnie:\n- Może powinniście się pogodzić.\n- Kto? - żachnął się Dylan.\n- Ty i Mike. Kiedyś się lubiliście.\n- Dylan, to, co się mi przydarzyło, nie było jego winą. Ani twoją. Naprawdę nie musisz go o to obwiniać.\n- On obwiniał mnie. - Dylan wstał gwałtownie i odstawił miskę na blat. Liam dalej parskał i pluł.\n- Przecież wiesz, że to wszystko było na świeżo, w emocjach - tłumaczyłam mu dalej spokojnym tonem. Wzięłam ze stołu ścierkę i podeszłam do Liama, by wytrzeć mu buzię. - Ja już pogodziłam się z tym, co się stało. Wy też powinniście. To mój przyjaciel i naprawdę chciałabym, żebyście się znów przyjaźnili.\nDylan milczał i widziałam, że przetwarzał moje słowa. Dalej tkwił w swojej upartości, ale widocznie coś musiało się w nim zmienić, bo mruknął:\n- No dobra. Zobaczymy. Ale jeśli on dalej będzie chciał mnie obwiniać, to raczej nic z tego nie wyjdzie.\nZ radości pocałowałam go w policzek, na co się uśmiechnął. W międzyczasie odpisałam Mike'owi:\nCAMILLA: Nie świruj! Będzie dobrze. Lacey jest wspaniała, ty jesteś wspaniały. Nie pękaj.\nPo czym dosłałam kolejnego smsa:\nCAMILLA: Dylan chce się pogodzić.\nMIKE: Naprawdę? To brzmi nierealnie.\nCAMILLA: Mówię poważnie. Musisz niedługo do nas wpaść. A póki co - powodzenia!\nLedwo zdążyłam go wysłać, kiedy mój telefon zadzwonił. Byłam przekonana, że to Mike, ale na wyświetlaczu zobaczyłam napis "Mama".\n- Oho - mruknęłam, wahając się, czy odebrać.\n- Znowu będzie mi truła, tak jak ostatnio.\n- Powinnaś odebrać.\n- Żeby znowu mnie wypytywała o moje życie seksualne? - Spojrzałam na Dylana zdumiona, a on się rozkasłał, maskując śmiech. - Dziękuję, jakoś nie mam ochoty z nią o tym dyskutować. Ciekawe, jak ona by się czuła, gdybym ją zapytała, czy sypia z tatą... - Ledwo powiedziałam te słowa, od razu się skrzywiłam, bo nie chciałam sobie tego wyobrażać. Wiadomo, miłość, wierność, uczciwość małżeńska i tak dalej, ale przy tych tematach wolałam zapominać, że istniało coś takiego jak seks. - Nieważne, zapomnij. Nic nie mówiłam.\nPrzeleciała już zapewne masa sygnałów, ale moja mama była uparta i dzwoniła dalej. Dylan patrzył się na mnie wyczekująco, więc w końcu westchnęłam i odebrałam, starając się zachować powściągliwy ton głosu.\n- Cześć, córeczko. - Mama miała, jak zwykle, radosny głos, ale i tak miałam się na baczności, bo z moją mamą nigdy nie było wiadomo, co zaraz powie. - Co tam?\n- Co tam? - powtórzyłam.\n- No, tak. Zdaje się, że to całkiem młodzieżowe pytanie. Co tam?\n- Yyy... właściwie to nic - odparłam ostrożnie. Mama była w dziwnym nastroju. - Po co dzwonisz?\n- A co ty od razu taka niemiła? Matka do rodzonej córki nie może zadzwonić? Wściekałaś się, że wpadam bez uprzedzenia, to teraz dzwonię.\n- Dobrze. Doceniam.\n- Chciałam was zaprosić do nas na kolację. Za tydzień. Pasowałoby wam?\n- Myślę, że tak. A z jakiej to okazji?\n- No wiesz co? Tata ma imieniny!\n- No tak... - mruknęłam, z miejsca postanawiając się już o nic nie pytać. Jakoś w obliczu tylu spraw nie myślałam tylko i wyłącznie o imieninach ojca. Dla mnie zawsze ważniejsze były urodziny, ale mama kiedyś mi mówiła, że odkąd poczuła, że się starzeje, woli imieniny. Właściwie miało to sens. - Oczywiście, przyjdziemy.\n- Cudownie. Przyprowadźcie Liama. Będzie ciocia Ruth i jeszcze parę innych. Na początku nie dałaś im odwiedzić małego, a potem każdy miał co innego na głowie i w końcu go nie zobaczyły.\n- Oczywiście, że go weźmiemy - odpowiedziałam, mimowolnie puszczając mimo uszu uwagę o ciotce Ruth i innych krewnych, których widziałam na oczy jakieś dwa razy, a oni wszyscy nagle uparli się na moje dziecko. - A co niby miałabym z nim zrobić? Zostawić samego w mieszkaniu?\n- Oj, tak mi się powiedziało.\nCała moja mama. Gadałam z nią jeszcze jakieś pięć minut, co szczerze mówiąc, kompletnie mnie wyczerpało. Musiałam wypić mocną herbatę, po czym przeszłam do sypialni i na chwilę się położyłam. Musiałam ochłonąć po spotkaniu z Jackiem, choć i tak czułam jakiś dziwny wewnętrzny spokój. Jakby wszystko powoli wracało na swoje miejsce.\nCzułam, że odpływam, a ponieważ nie mogłam sobie pozwolić na luksus zasypiania w środku dnia, wstałam i podeszłam do szafy, przeciągając się. Chciałam przejrzeć moje sukienki i wybrać którąś z lepszych, skoro mieliśmy iść na imieniny taty. Pewnie gdybym ubrała się za minimalistycznie, wszystkie ciotki zaraz by mnie obsmarowały. Z drugiej strony, nie mogłam też pokazać za dużo, bo pewnie zaraz by gadały, że matką jestem, a ubieram się jak nastolatka.\nMój wzrok przykuło duże pudło stojące na dnie szafy. Pochyliłam się i wyjęłam je. Z uśmiechem przeciągnęłam ręką po moich ciążowych ubraniach. Już zdążyłam zapomnieć, że je tu wsadziłam. Te obszerne dżinsy, legginsy, szerokie koszulki, za duże staniki... Zaczęłam wszystko wyjmować i segregować. Zastanowiłam się nagle, co powinnam z tym zrobić. Zostawić? A może sprzedać? Albo zrobić z tego różne paczki i oddać do domu samotnej matki? To byłby chyba dobry pomysł.\n- Co robisz? - Dylan stanął w progu, dźwigając Liama. Zerknęłam z uśmiechem na pulchne policzki mojego dziecka. Jakimś cudem pulchna twarzyczka u dzieci wyglądała uroczo. Swoją drogą, od czego on był taki pulchny, skoro wypluwał każde jedzenie?\n- Zastanawiam się, co zrobić z moimi ciążowymi ubraniami. Może je komuś oddam.\n- A może zostaw? - Dylan położył Liama do łóżeczka i włączył mu grzechotkę, która zaczęła wirować nad jego głową.\n- Zostawić? - spytałam z powątpiewaniem. - Ale po co? Żeby zalegały w szafie?\n- Mogą się jeszcze kiedyś przydać...\nOdwróciłam się do Dylana i uniosłam pytająco brwi.\nDylan jakby się zmieszał.\n- To znaczy... sam nie wiem. Zawsze możesz mieć kolejne dziecko. Nie opłaca się wywalać tych ubrań, a potem kupować nowych.\n- Hm... - mruknęłam, składając koszulkę. Wbiłam w nią wzrok, jakby była moją deską ratunkową. - Myślisz, że będę miała kolejne dziecko?\nCholera. To pytanie wyleciało ze mnie tak szybko, że nie zdążyłam go powstrzymać. To było wybieganie w bardzo daleką przyszłość, a przecież Dylan i ja nie uporaliśmy się nawet z przeszłością. Nie chciałam go wystraszyć, a niechybnie to zrobiłam, bo nie odpowiadał.\n- Nie wiem... - Dobiegł mnie w końcu jego cichy głos. - Chyba jeszcze za wcześnie, by o tym mówić.\nOczywiście, że tak. Moje usta wyprzedziły w działaniu mój mózg. Wcale nie chciałam zadawać tego pytania. Podniosłam się z klęczek i posłałam Dylanowi mój najbardziej spokojny uśmiech, na jaki mogłam się zdobyć.\n- Wiem. Nie było pytania. Mamy na razie jedno dziecko, na którym musimy się skupić.\nChyba mu ulżyło. Pewnie spodziewał się, że zacznę zaraz rozmowę o przyszłości i zacznę planować nam życie. Nadal nie był gotowy, a ja zachodziłam w głowę, jak mam mu to ułatwić i ile jeszcze będę czekać, aż w końcu łaskawie powie, co do mnie czuje. Bardzo brakowało mi naszego związku, tego ciepła, radości. Byliśmy szczęśliwi. Znów chciałam taka być.\n- O czym myślisz? - spytał Dylan, bacznie mnie obserwując.\nPrzywołałam na twarz mój spokojny uśmiech.\n- O niczym. Pójdę zrobić kolację - dodałam, stając na palcach i całując go w policzek. W głowie opracowywałam już mój prywatny plan na szczęście. Znudziło mnie czekanie, aż samo do mnie przyjdzie.\n1 345 czyt.\ncandy opublikowała opowiadanie 21.02.2019 w kategorii miłosne i dramaty, użyła 4092 słów i 21706 znaków.\nAlexAthame · 22 lutego\nkiedyś: W jego języku znaczy : zależy mi na tobie i cię kocham. No ale Camilla tego nie wie. Jakkolwiek ma facet swoisty sposób wyznawania uczuć. Teraz. Scena z Jackiem wzruszająca. Ale czy gdyby mógł, nie zrobiłby tego jeszcze raz? Mam swój pogląd na tego rodzaju ludzi, ale nie napiszę, bo znowu będę źle zrozumiany. Część jak zawsze super\nagnes1709 · 21 lutego\nNo i zepsuł jej randkę. Tylko chłop tak potrafi...\nSpeker · 21 lutego\nŚwietnie, po prostu świetnie ! Jak ja lubię tą pełną emocji i zawirowań przygodę. Rewelacyjne opisy uczuć i sytuacji. Genialnie!\nLolissss · 21 lutego · 198285590\nCieszę się ze chociaż u cami i dylana zaczyna się powoli układać, ale wiem ze pewnie zaraz czymś tu namieszasz jak zwykle super!\nLula · 21 lutego\nJak słodko że miedzy nimi sytuacja się poprawia 😍 jestem dumna z Camilli\nszaramyszka · 21 lutego · 284358654\nGenialne życzę im szczęścia należy im się 😊


tki. Wypożyczalnia może oferować usługę transportu wynajętych mebli na miejsce odbywania się imprezy, co może być bardzo wygodnym rozwiązaniem dla organizatorów wielu imprez. Dzięki usłudze transportu mebli imprezowych z usług wyp\nDodane: 09-09-2020 08:36\nWypożyczalnia mebli eventowych posiada w swojej ofercie wiele różnych modeli i rodzajów mebli, a także wszelkiego rodzaju akcesoria i dodatki. Wypożyczalnia może oferować usługę transportu wynajętych mebli na miejsce odbywania się imprezy, co może być bardzo wygodnym rozwiązaniem dla organizatorów wielu imprez. Dzięki usłudze transportu mebli imprezowych z usług wypożyczalni mogą skorzystać klienci z różnych stron Polski. Kos\nObsługa bhp WarszawaO tynkachWytrzymałe i piękne. Takie właśnie powinny być tarasyNigdy Nie Rób Tych 8 Rzeczy Jeśli Chcesz iść po poradę do porawnikaLeczenie kanałowe, straszne czy nie? Text of issues dental Jak często serwisować klimę w aucie?Popularne solary - prąd ze słońcaOrtopeda - warto znaleźć dobrego lekarzaO co chodzi z tym prądem?Nowa moda czy panaceum? BiorezonansCo musisz wiedzieć o poligrafiiAlternatywa dla kanalizacjiCo powinieneś wiedzieć o prawieTrudne leczenie w PolsceNowy trend na ogrodowy relaks?Panele słoneczne i fotowoltaika. Z czym się to je?Druk i poligrafia w służbie lokalnym firmomKraj, w którym są wszystkie atrakcje? HiszpaniaAuta rozbite, uszkodzone i spalone- złom, ale nie dla każdegoO czystych i brudnych dywanachZmarszczki, ujędrnianie i tak dalej. Medycyna estetycznaCzy warto kupować odzież w ciucholandzie?Wirtualny świat w wirtualnym biurzeKrótko o koparkach i maszynach budowlanychEnergia odnawialna, kolektory słoneczne - zastosowanie i poradyJak działa pozycjonowanie?Stomatologia ZabrzeLike adventures? Visit PolandWartość tego jak zamówić pokazy tańca Warszawa w 2021


Rynki reagują na zamachy w Brukseli. Giełdy w dół, złoto w górę - Bankier.pl\nRynki reagują na zamachy w Brukseli. Giełdy w dół, złoto w górę\nMichał Żuławiński analityk Bankier.pl\nPo 10.00 sytuacja na europejskich parkietach nieco się uspokoiła. DAX traci już jedynie 0,8%, podobnie zachowują się CAC40 oraz główny indeks belgijskiej giełdy BEL20. WIG20 również traci - 0,7%. Złoto opadło do 1255 USD za uncję, eurodolar odbił powyżej 1,12 USD, a rentowności niemieckich obligacji 10-letnich nadal oscylują wokół 0,2%.\nOkoło 9 rynki finansowe reagowały na poranne doniesienia o zamachach terrorystycznych w Brukseli. Wyraźnie drożało złoto, pod presją znalazły się główne europejskie indeksy oraz rynek walutowy.\nReakcja rynków finansowych na zamachy na lotnisku oraz w samej Brukseli była zauważalna. Pod kreską znajdują się także główne europejskie indeksy akcji. Blisko 2% tracą niemiecki DAX, francuski CAC40 i włoski FTSE MIB, nieco mniej osuwały się hiszpański IBEX i brytyjski FTSE. WIG20 po pół godzinie notowań tracił 0,8%. Inne giełdy państw naszego regionu również traciły wyraźnie mniej niż parkiety zachodnioeuropejskie.\nW reakcji na zamach na lotnisku przecenione zostały akcje linii lotniczych. Akcje Lufthansy taniały o 3,8%, Air France-KLM o 5,15%, a Ryanair o 3,5%. Można spodziewać się, że początek handlu w USA przyniesie przecenę amerykańskich spółek lotniczych.\nPo 9:00 euro zaczęło osłabiać się względem dolara. O 9:32 kurs EUR/USD wynosił 1,11916 wobec 1,12394 na otwarciu wtorkowych notowań, co oznacza spadek o 0,4%. Wtorkowy poranek przyniósł też lekkie osłabienie złotego. Euro kosztowało 4,2650 zł i było o grosz droższe niż na otwarciu notowań. Za dolara płacono 3,8055 zł, a więc o dwa grosze więcej niż w poniedziałek.\nOsłabiał się także brytyjski funt, a to ze względu na rosnące prawdopodobieństwo Brexitu w związku z dzisiejszymi zamachami. Widać to także na parze GBP/PLN - funt kosztuje blisko 5,42 zł wobec 5,446 zł na wczorajszym zamknięciu.\nJak zwykle na informacje o zamachach terrorystycznych w jednej ze światowych metropolii wyraźnie reagowało złoto. Żółty metal drożał o ponad 1% i zbliżył się do poziomu 1260 dolarów za uncję.\nUcieczką inwestorów do bezpieczniejszych aktywów tłumaczyć można również sytuację na rynku obligacji. Rentowność niemieckich 10-latek spadła do 0,2%, choć należy dodać, że jeszcze niższe poziomy notowaliśmy w trakcie wczorajszego dołka.\nTematy: akcje eur/gbp Rynek eur/usd zamach złoto Wiek WIG20 ftse\nPrzeczytaj więcej na temat: Zamachy terrorystyczne w Brukseli\nRodziny ofiar zamachów pozywają Twittera za „pomaganie ISIS”\nBelgia: terrorysta z Zaventem zapłacił łapówkę?\nBelgia: atak nożownika na policjantów w Brukseli, być może akt terroru\nBruksela po zamachach - lotnisko ze zwiększoną ochroną, metro bez niej\nzobacz więcej wiadomości na temat Zamachy terrorystyczne w Brukseli\n0 0 ~Pietrek 2016-03-24 09:31\nŁo matko złoto nadal spada! Czy złoto rośnie tylko w wyniku ataków terrorystycznych i tylko na chwilę? Będzie artykuł z kolejna analizą sytuacji?\n0 0 ~Anton123 2016-03-23 14:35\nZłoto było jest i będzie dobro lokato\n4 1 ~Jarek 2016-03-23 14:17\nUwaga! Złoto w każdej chwili może hulnąć w górę! Lada moment i to ostro\n0 1 ~Michal 2016-03-23 12:53\nbzudrne artykuly-- gielda wcale nie poszla w dol a tylko chwilowo a dzis sa i tak wzrosty\n0 1 ~Pietrek 2016-03-23 09:50\nŁo matko, a dzisiaj złoto w dół !!! Gdzie artykuł wyjaśniający ten jakże zaskakujący i epokowy fakt?\n1 1 ~jarek 2016-03-22 20:51\nRzeczywiście zloto poszlo w gore... Wyraźnie autor nie ma pojecia o dziennych wahaniach surowców... :) wystarczy spojrzeć na szerszy wykres\n0 0 ~Jaź 2016-03-23 07:08\nTeraz to dopiero jest w górze. Tylko sprzedawać!\n5 4 ~Drzewo 2016-03-22 15:32\nPolska zaścianek.... Nawet swoich zamachów nie mamy, nie to co w Europie\n1 12 ~niepelnosprawny_org 2016-03-22 12:02\neuropa walczy kwiatkiem, terrorysci bazuką\n5 6 ~gosia 2016-03-22 12:51\na gdzie ten tchorz tusk?\nFTSE 0,93% 7 480,69\nEUR/GBP -0,02% 0,8457\nZŁOTO -0,08% 1 564,85\nUSD/PLN 0,11% 3,8784\nEUR/PLN 0,01% 4,2710\nEUR/USD -0,08% 1,1013\nCHF/PLN 0,00% 3,9806


Subotica - Grupa Biwakowa\nMiasto od którego można rozpocząć zwiedzanie Serbii, leży bowiem tuż przy granicy z Węgrami. Subotica – nazywana jest środkowoeuropejską perła secesji. Zwiedzanie proponuję rozpocząć od głównego placu miasta, placu Wolności oraz znajdującego się zaraz obok ratusza miejskiego który jest to najbardziej okazałym budynkiem miasta. Przed ratuszem, wśród zielonych drzew usytuowana jest błękitna fontanna. Na uwagę zasługuje również piękna synagoga czy Pałac Rajchlów z 1904 roku. – dziś budynek Galerii Sztuki Współczesnej, teatr czy budynek biblioteki, katedra Św. Teresy oraz nawiązująca stylem do ratusza synagoga – obecnie odrestaurowywana. Zielone centrum miasta, ciekawe obiekty do zobaczenia znajdujące się blisko centrum zachęcają do zwiedzania a miasto na pewno zasługuje na uwagę.\nPrevious Post:Twierdza Golubac


HansKlos: Trochę o państwie\nHansKlos HansKlos o 04:47\nBobola 26 stycznia 2016 13:41\nCzy to deklaracje czy tez pobozne zyczenia? Panstwo nie wzmacnia sie przez rezygnacje z obowiazkow i likwidacje wplywow finansowych. Jego rola jest zachowawcza w sensie obrony terytorium ale nie sprowadza sie wylacznie do tego. Waznym zadaniem jest obrona wlasnosci obywateli co czyni przez sadownictwo i oslone policyjna. Nie widze sensu w postulacie odlaczenia tych funkcji i przekazania ich w rece obywateli.\nHansKlos 27 stycznia 2016 04:44\nWaznym zadaniem jest obrona wlasnosci obywateli co czyni przez sadownictwo i oslone policyjna. Nie widze sensu w postulacie odlaczenia tych funkcji i przekazania ich w ręce obywateli.\nAleż tak jest przecież w USA w którym Waszmość mieszkasz! Zresztą nie tylko w USA. Wyrok wydawany jest przecież przez społeczność lokalną powoływaną w postaci ławy przysięgłych, a więc stwierdzenie, że sądownictwo jest państwowe jest pewnym nadużyciem. Państwowe to ono było w ZSRR, ale już w Rosji osąd w poważnych sprawach wydawany jest przez ławę przysięgłych, tj społeczność lokalną.\nPodobnie (w USA, ale i nie tylko) ma się sprawa z policją, która jest w gestii lokalnej z wybieralnym szeryfem. Nawet w Polsce pewne funkcje policyjne są w gestii samorządów w postaci straży miejskich. Proszę zauważyć, że nawet przekazanie wszystkich funkcji policyjnych i sądowniczych samorządom (gminom i powiatom) i ich związkom na poziomie krajowym nie zubożyłoby państwa jako organizacji, a wręcz by jego wzmocniło i czyniło bliższym obywatelom.\nProszę przy tym zauważyć, że wg konwencji z Montevideo atrybutem państwa jest suwerenna władza uznawana przez ludność na stałym terytorium oraz wynikająca z tego zdolność do wchodzenia w stosunki międzynarodowe. Sądownictwo, policja i pobór podatków NIE JEST atrybutem państwa. Można się o tym łatwo przekonać sięgając do historii.-)\nBobola 27 stycznia 2016 18:10\nSadownictwo w USA nie jest niezawodowe. Owszem wybieramy sadziow lokalnych ale sposrod ludzi majacych prawne przygotowanie. Lawy przysieglych nie wydaja wyrokow tylko oceniaja zasadnosc argumentacji stron.\nPolicje mamy rozne:federalne, stanowe i miejskie a takze szeryfow na terenach wiejskich. Sa oni sprawczymi ramionami odpowiednich organow wladzy: federalnej, stanowej itd. Obywatele USA maja prawo do posiadania broni a niektorzy takze do wynoszenia jej w przestrzen publiczna. Nie moga jednak prowadzic akcji policyjnych z wyjatkiem bardzo specyficznych atakow (tzw areszt obywatelski).\nLokalne organa wladzy repersyjnej sa podporzadkowane federalnym tam gdzie tylko zachodzi potrzeba i wladze federalne (FBI, ATF, US Marszals itp) nadzoruja akcje policji lokalnych gdy zajdzie taka potrzeba (np na skarge obywateli).\nHansKlos 29 stycznia 2016 09:26\nSądownictwo zawodowe jest konieczne do orzekania zgodnego z prawem, ale to w sprawach karnych (tj zachowania ładu społecznego) ława przysięgłych orzeka o winie oskarżonego. Proszę przy tym zauważyć, że w sprawach cywilnych nie ma oskarżonych, a są jedynie pozwani, co powoduje że ława przysięgłych może jedynie orzekać o argumentacji stron, ale nie może orzekać o winie, a tym samym ma mniejszy wpływ na wyrok, ale nadal ten wpływ jest znaczący.\nPolicja jest elementem ochrony ładu prawnego (przemoc w ochronie ładu społecznego) poprzez łapanie tych, którzy łamią prawo karne, ale nic nie ma do sporów cywilnych. Różnica zasadnicza pomiędzy policja a milicją jest taka, że milicja nie jest elementem zawodowym ochrony porządku prawnego, ale elementem czysto społecznym powoływanym w celu zapewnienia samoobrony i ochrony lokalnego porządku prawnego, działająca wtedy, kiedy państwo nie realizuje tej funkcji. Funkcje policyjne nie są de iure funkcją państwa, ale funkcją społeczną przejętą zazwyczaj przez państwo. Zresztą szeryf w USA też może powołać każdego z uzbrojonych obywateli do ochrony ładu prawnego nie angażują do tego państwa. Warto więc w procesie rozróżnić role społeczne (samorząd) od rządowych (państwo).\nzwykly czlowiek 29 stycznia 2016 20:43\nten film mnie powalił\nHansKlos 1 lutego 2016 02:39\nWstań i otrzep się. Witamy w realnym świecie!


Życie w Australii - rozmowa z Basią Bordych | Podróże szyte na miarę\nŻycie w Australii – rozmowa z Basią Bordych\nRozmowa o Australii z Basią Bordych, która spędziła na tej wielkiej wyspie kawałek swojego życia. Jak sama mówi, z każdym dniem coraz bardziej zakochiwała się w tym kraju. Po powrocie do Polski podzieliła się z nami swoimi refleksjami na kilka tematów dotyczących „krainy kangurów”.\n12 Apostołów, fot. B. Bordych\nOkolice Melbourne, fot. B. Bordych\nKrajobraz Nowej Południowej Walii, fot. B. Bordych\nOpera w Sydney, fot. B. Bordych\nGość w sypialni, fot. B. Bordych\nKról szos, fot. B. Bordych\nLas deszczowy, fot. B. Bordych\nMelbourne nocą, fot. B. Bordych\nNiewielki port w Sydney, fot. B. Bordych\nPlaża w Noosa Heads, fot. B. Bordych\nWidoki przy Great Ocean Road, fot. B. Bordych\nWybrzeże przy Great Ocean Road, fot. B. Bordych\nJak to wszystko się zaczęło i ile czasu łącznie spędziłaś w Australii? Życie w Australii zawsze cię fascynowało?\nPierwszy raz poleciałam tam pod koniec czerwca 2013 roku, aby sprawdzić jaka naprawdę jest Australia. Jeżdżąc samotnie autostopem przez 3 miesiące przekonałam się, że to cudowna kraina, pełna pozytywnych ludzi, dlatego postanowiłam, że po powrocie do Polski skończę studia i zrobię wszystko co w mojej mocy aby wrócić tam na dłużej. Tak więc przyleciałam do Brisbane w maju 2015 roku na kurs językowy, dzięki któremu uzyskałam wizę studencką, a zarazem możliwość pracy 20 godzin tygodniowo. To natomiast pozwoliło na pokrycie kosztów związanych z życiem. Kurs trwał do grudnia. Stanisław (mój mąż) doleciał do mnie na początku września. W grudniu wylecieliśmy do Nowej Zelandii jeździć tam rowerami przez 3 miesiące i pozwiedzać obie wyspy. Potem spędziliśmy jeszcze 3 miesiące w Australii, także podsumowując daje to około 12 miesięcy w „kraju kangurów”.\nRok to na pewno wystarczająca ilość czasu, aby wyrobić sobie szczegółową opinię o kraju. Mówi się, że to ludzie są najważniejszym elementem krajobrazu, ponieważ to przede wszystkim oni tworzą atmosferę danego miejsca. Jacy są Australijczycy i ich wpływ na Twoje życie w Australii?\nAustralijczycy są bardzo pozytywnymi ludźmi. Bardzo uśmiechnięci i pomocni. Szczególnie dla turystów. Wiele razy kiedy ludzie widzieli, że czegoś szukam, od razu podchodzili oferując pomoc. Australijczycy nie pozwolą Ci zginąć, szczególnie przekonałam się o tym podróżując sama autostopem. Każdy chciał mieć pewność, że nie jestem głodna i mam miejsce do spania, dlatego ani razu przez 3 miesiące nie spałam w namiocie!\nSą to bardzo życzliwi i otwarci ludzie, którzy prawie nigdy nie narzekają. Nawet jeśli w ich życiu nie układa się różowo, to zawsze odpowiedzą, że wszystko jest w porządku.\nJaki jest ich stosunek do przybyszów, którzy zostają na dłużej niż przeciętny turysta?\nPo głębszej analizie i dłuższym przebywaniu z Australijczykami można odnieść wrażenie, że ciężko jest stać się częścią ich grupy. Słyszałam opinie od wielu osób przebywających w Australii kilka lat, że ciężko było im znaleźć prawdziwych przyjaciół wśród „Aussies”. Potrzeba czasu, aby Australijczycy naprawdę się otworzyli na kogoś, kto pochodzi z innego kraju.\nPowiedz parę słów o tamtejszej kuchni. Czy to prawda, że można ją porównać do amerykańskiej gdzie dominują fast foody? Czy od strony kulinarnej życie w Australii również jest takie pociągające?\nJeśli chodzi o jedzenie to trzeba przyznać, że jadają bardzo niezdrowo. Z tego co mi wiadomo, Australia znajduje się na drugim miejscu, za USA pod względem problemu otyłości. Szczególnie w mniejszych miejscowościach i na wioskach można spotkać otyłe osoby, przy czym w dużych metropoliach odniosłam wrażenie, że tacy ludzie skupiają się raczej przy fast foodach. Poza tym, nie da się ukryć, że w dużych miastach bardzo promuje się zdrowy styl życia. Wielu biegaczy, rowerzystów, rolkarzy oraz ludzi na deskorolkach. Przy ścieżkach rowerowych oraz w parkach znaleźć można plenerowe siłownie gdzie każdy znajdzie coś dla siebie. Poza tym na wybrzeżu surfing i pływanie to sens życia wielu mieszkańców.\nTo teraz nieco trudniejszy temat. Jak wygląda pozycja Aborygenów w społeczeństwie? Nie jest tajemnicą, że odkąd do Australii przybyli biali ludzie, ich losy to pasmo tragicznych wydarzeń. Jak teraz wygląda ich życie w Australii?\nKwestia Aborygenów to bardzo wrażliwy temat. Ich kultura sięga ponad 40 tys. lat. Cały ten czas żyli według swoich zasad, a teraz są zmuszeni podporządkować się „przybyszom” z innych krajów. W przeciwieństwie do Maorysów z Nowej Zelandii nie byli i nie są tak waleczni dlatego liczba Aborygenów drastycznie zmalała. Dopiero w latach 60. przyznano im jakiekolwiek prawa. Wcześniej byli uznawani na równi ze zwierzętami, dlatego też najzwyczajniej w świecie stawali się ofiarami polowań. Obecnie najbezpieczniej czują się w rezerwatach. Można ich spotkać licznie na północy oraz w centralnej części wyspy. Udało mi się z nimi porozmawiać w Sydney pod operą, jednak w dużych miastach są oni często traktowani jak atrakcja turystyczna…\nPrawdą jest, iż występuje wśród nich problem z alkoholem. Wynika on z tego, że jest to dla nich stosunkowo „świeży” wynalazek, do którego nie są przyzwyczajeni. Także upijają się po spożyciu jego niewielkiej ilości i łatwo uzależniają się. Aborygeni nie są nauczeni pracy, nie wszyscy chcą się dostosować do stylu życia, który został im narzucony. Otrzymują wsparcie od państwa, jednak pomoc ta nie zawsze jest dobrze spożytkowana… Wiele organizacji udziela wsparcia młodzieży, chcąc im zapewnić edukacje i tym samym lepszy start w przyszłość. Pozostaje tylko mieć nadzieję, że młodzi wybiorą dobrą drogę.\nJeśli już poruszyliśmy kwestię Aborygenów, to myślę, ze warto wspomnieć tutaj o „skradzionym pokoleniu”. Rząd australijski stosował praktyki przymusowej asymilacji ludności aborygeńskiej z białą. Dzieci były odbierane rodzicom i przeznaczane do adopcji przez białe rodziny bądź wychowywane w internatach. Dopiero w 2008 r. premier Australii Kevin Rudd wygłosił w parlamencie przemówienie, w którym przeprosił Aborygenów za dyskryminację i prześladowania jakich doznali do tamtej chwili…\nInną bolączką współczesnej Australii jest problem masowej imigracji. Jak władze starają się unormować te kwestie i czy w ogóle możliwe jest przeprowadzenie się tam na stałe legalnie?\nTo bardzo duży problem. Ludzie starają dostać się na wyspę różnymi sposobami, często na łodziach. Nie zawsze z terenów ogarniętych wojną, ale zawsze bez dokumentów, które pomogłyby w ich identyfikacji. Takie osoby odsyłane są na wyspy, które są przeznaczone do przetrzymywania takich przybyszy. Jest bardzo niewielka szansa aby ktokolwiek z nich otrzymał prawo pozostania w Australii. Rząd zdaje sobie sprawę z tego, iż na terenie kraju przebywa masa ludzi, którzy po prostu przylecieli „na chwilę”, a po upływie ważności wizy nie mają zamiaru wylecieć. Nawet w trakcie mojego pobytu odbyła się łapanka w Melbourne gdzie policja wyrywkowo kontrolowała dokumenty. Akcja spotkała się z negatywnym odzewem społeczeństwa, niektórzy porównywali te działania do zachowań Niemców w trakcie wojny.\nObecnie nie jest łatwo pozostać w Australii na stałe. Rząd ma wiele sposobów na redukcje chętnych. Zaczynając od wzrostu kosztów związanych z legalizacją pobytu, po podniesienie wymagań wobec potencjalnych zainteresowanych. Przyczynił się do tego ogromny napływ Azjatów we wcześniejszych latach. Ludzie ci nie znali języka, nie mieli chęci do pracy, tak więc dla gospodarki byli niepotrzebni. W chwili obecnej jest wiele krajów, z których przybycie jest o wiele trudniejsze niż z pozostałych. Między innymi są to kraje Ameryki Południowej.\nNie twierdzę oczywiście, że otrzymanie pobytu stałego jest niemożliwe. Jeśli dana osoba jest wykształcona w kierunku, na który w Australii jest zapotrzebowanie, może się okazać, że zostanie zaakceptowana i po 2 latach otrzyma pozwolenie na pobyt. Potrzeba na to wiele szczęścia. Pozostałe opcje wiążą się z ogromnymi kosztami związanymi między innymi z rozpoznaniem zawodu i uznaniem doświadczenia. Potrzebna jest na to spora ilość czasu.\nPrzejdźmy do przyjemniejszych spraw. Załóżmy, że mam tylko miesiąc czasu, a może nawet mniej. Gdzie mnie skierujesz jako turystę, który ma ograniczony budżet czasowy?\nOsobie, która ma zaledwie miesiąc na zobaczenie Australii poleciłabym przylot do Melbourne. Obowiązkowo z kimś do pary. Tam wynajęcie auta, w którym podróżowałaby wzdłuż wybrzeża na północ. Wycieczkę polecam rozpocząć od Grate Ocean Road. Wschodnia część jest piękna! Tętni życiem i taka wyprawa byłaby niesamowitym przeżyciem! Na koniec nurkowanie i podziwianie rafy koralowej.\nMelbourne, Sydney, Brisbane i pozostałe duże miasta są warte odwiedzenia, ale prawda jest taka, że prawdziwą Australię odkrywa się w niewielkich miasteczkach i wioskach, a także na pustkowiach. Jak tylko wyjedzie się poza metropolie to dostrzega się piękno Australii za każdym zakrętem… Szczególnie obserwując stada pasących się kangurów bądź misiaków Koala na drzewach.\nAustralia słynie z bardzo bogatej fauny. Na pewno podziwianie tych wszystkich niezwykłych gatunków jest ciekawym doświadczeniem, ale wiele mówi się także o niebezpieczeństwie jakie niesie ze sobą możliwość spotkania niektórych z nich, np. krokodyle, jadowite pająki, węże… Czy ryzyko, że coś nam się faktycznie stanie jest duże, czy trzeba mieć pecha?\nUdało mi się spotkać dwa jadowite węże; brązowego oraz tygrysiego. Prawda jest taka, że jeśli zostawimy je w spokoju, to nie powinno nic się stanie. Problem może wystąpić podczas przypadkowego nadepnięcia takiego zwierzaka. Wtedy oczywiście będzie się bronił. Kolejnym ciekawym okazem była czarna wdowa. Tak jak wcześniej wspomniałam, należy zachować spokój i nie próbować dotykać spotkanego osobnika. W moim przypadku udało się spotkać te okazy z dala od dużych miast. Długo na to czekałam, ale udało się. Warto nadmienić, że większość tych strasznie wyglądających pająków, czy też węży jest niegroźna.\nWarto pamiętać aby na północy kraju nie biwakować w pobliżu zbiorników wodnych gdyż bardzo łatwo o napotkanie krokodyla. Wiele razy słyszałam w wiadomościach o przypadkach śmierci po takim spotkaniu.\nCzy masz jeszcze jakieś rady dla osób wybierających się tam lub planujących życie w Australii?\nWedług mnie kluczową kwestią jest przygotowanie sobie planu wycieczki. Wiąże się to z ogromną ilością przepięknych miejsc i ograniczającym nas czasem, a Australia jest ogromnym państwem. Pod względem powierzchni jest prawie 25 razy większa od Polski.\nPoza tym, lecąc do Australii nastawiajmy się tylko i wyłącznie pozytywnie. Jest to przepiękne miejsce pełne optymistycznych ludzi, a każda chwila spędzona tam sprawia, że coraz bardziej zakochujemy się w tym kraju.\nAustralijczycy mają bardzo dobre zdanie o Polakach. Cenią ich za fach, rzetelność i bardzo dobrze wykonywaną pracę. Nie tylko starsze pokolenie ale również młodzi. Od razu kiedy usłyszeli, że jestem z Polski, wspominali zasługi naszych lotników w Bitwie o Anglię.\nPodsumowując, można wiele opowiadać o krainie kangurów, jednak słowa nie są w stanie opisać piękna Australii… Trzeba zobaczyć ją na własne oczy…\n#imigracja, #kangury, #koala, #krokodyle, #Melbourne, #pająki, #Sydney, #węże, #ŻycieWAustralii, Aborygeni, Australia,


Problem z układem - Potencjometr bardzo czuły - elektroda.pl\nKosiarz80 18 Lip 2012 12:16 844 1\n#1 18 Lip 2012 12:16\nWitam mam problem z układem który wykonałem z tego poradnika\nA więc zrobiłem sobie taki układzik do regulacji obrotów silnika (opóźnienie zapłonu)\ntylko mam mały problem gdy już podłącze do skutera to owszem da się regulować obroty ale na potencjometrze mam dosłownie 1 mm-2 mm do regulacji.Jak już uda mi się to jakimś cudem ustawić to podczas jazdy przestawi mi się on a to dziura czy coś.Powiedzcie mi jaki potencjometr zamontować zamiast tego abym miał większy zakres regulacji.\nPotencjometr - pt15 10kOhm\nKondensator 10uf 63V\n#2 18 Lip 2012 16:11\nNie wnikam jak i gdzie jest podłączony ten układ, ale wystarczy zrobić pomiar i wszystko będzie jasne. Ustaw pierwszą pozycję skrajną na potencjometrze, a potem przy wyłączonym włączniku zmierz rezystancję potencjometru. Potem przestaw potencjometr w drugą pozycję i znów zmierz. Chodzi oczywiście o te pozycje, pomiędzy którymi wszystko działa ok. W zależności od wyników wystarczy albo dać potencjometr o mniejszej wartości rezystancji, albo dodatkowo do tego o mniejszej rezystancji dołożyć rezystory.\nPodobne tematy Problem z układem - Potencjometr bardzo czuły\nWitam. Panowie wiem ze temat byl walkowany juz kilka razem- uprzedzam skorzystalem z wyszukiwarki, ale mam do was pytanko-taki problem. Potrzebuj... (2)\nA tak przy okazji na sam koniec, po czym poznac ze jest to potencjometr liniowy czy logarytmiczny?? Dziekuje wszystkim za pomoc,Witam. Można z... (8)


Części Do VW - dobre, tanie i nowe tylko w e-autoparts.pl!\nelektryka Peugeot 406 (8B) 1.8 16V (1995.11-2000.10) 110km\nelektryka Peugeot 406 (8B) 2.0 HDI 110 (1998.06-2001.08) 109km\nelektryka Peugeot 407 (6D_) 2.0 16V (2005.09-???) 140km\nelektryka Peugeot 407 SW (6E_) 2.0 (2004.05-???) 136km\nelektryka Peugeot 407 SW (6E_) 2.0 HDi (2008.08-???) 140km\nMarka VW jest naszą wiodącą specjalizacją, co nie oznacza, że koncentrujemy się tylko na niej. Możesz kupić u nas części samochodowe także do innych marek samochodów. Jeżeli szukasz takich części jak: tarcze hamulcowe, sprzęgło, koło dwumasowe, amortyzatory, zawieszenie, rozrząd, pompa wody do swojego samochodu, to dobrze trafiłeś. Nasi specjaliści pomogą Ci dobrać części do Twojej VW żebyś mógł się cieszyć bezawaryjną jazdą swoim autem.\ne-autoparts.pl jest największym sklepem motoryzacyjnym w polskim internecie. To olbrzymi wybór nowych auto części, takich jak: klocki i tarcze hamulcowe, amortyzatory, świece zapłonowe, filtry samochodowe, chłodnice, przeguby, wahacze, sprzęgła oraz wiele części samochodowych takich producentów jak: Febi, TRW, Sachs, Luk, Monroe. Posiadamy w ofercie duże ilości części zamiennych do VW.\nCzęści do VW w najkorzystniejszych cenach\nSprzedawane są przez nas tylko fabrycznie nowe części do VW, tylko wysokiej jakości i w najlepszych cenach. Nasza oferta jest najbardziej konkurencyjna na rynku polskim i zagranicznym. Już dziś sprawdź naszą ofertę i porównaj z innymi sklepami motoryzacyjnymi w sieci internetowej, a zobaczysz, że nie warto dłużej szukać gdzie indziej! Dzięki wypracowanym i rozwijanym od lat kontaktom z producentami i dystrybutorami części w Europie, możemy Ci je zaoferować w najkorzystniejszych cenach na rynku.\nNasza firma sprzedaje auto części głównie online, ale zamówione produkty możesz odebrać także w naszych stacjonarnych punktach odbioru, których lokalizacje znajdziesz na w zakładce o nas, pod linkiem odbiór osobisty. Punkt odbioru zamówień w Warszawie zlokalizowany jest w dzielnicy Targówek, na ulicy Łodygowej 28G. W naszym sklepie motoryzacyjnym online znajdziesz markowe podzespoły, zarówno zamienniki jak i oryginalne do marki VW. Nie znalazłeś poszukiwanej części zamiennej w naszej ofercie? Nie ma żadnego problemu - skontaktuj się z nami, sprowadzimy ją dla Ciebie. W ciągu zaledwie kilku dni możemy sprowadzić oryginalne części zamienne z zagranicy i to w najniższych cenach. Wielu właścicieli samochodów szuka zwykle tańszych rozwiązań przy zakupie części do swojego auta. Takie podejście może powodować krótsze odstępy pomiędzy naprawami, a tym samym zwiększenie kosztów. E-autoparts poleca stosowanie komponentów naprawczych od pewnych dostawców i unikanie części niewiadomego pochodzenia. Dotyczy to zwłaszcza takich podzespołów pojazdów jak: układ hamulcowy, rozrząd, układ przeniesienia napędu. Nie zawsze taniej znaczy lepiej. Nasze doświadczenie prowadzi do konkluzji, że instalacja lepszej jakościowo części da w efekcie poszukiwaną przez klienta oszczędność.\nBogata oferta podzespołów do VW w naszym sklepie motoryzacyjnym\nCzym kierować się przy wyborze części do VW?\nCzęści do VW można dobierać kierując się wysoką jakością albo niską ceną. Nie ma tu niestety miejsca na kompromis. Jeżeli szukasz naprawdę auto części do swojego samochodu, musisz liczyć się z ich wyższą ceną niż tańszych zamienników. Z pewnością części takie jak klocki hamulcowe ATE, oraz klocki innych wiodących producentów, będą tym czego potrzebujesz aby poczuć się bezpiecznie. Powinieneś o tym pamiętać dokonując wyborów. Podobnie sprawa przedstawia się z tarczami hamulcowymi. Wysokie wymagania materiałowe oraz eksploatacyjne wymuszają na producentach zasady bezpieczeństwa. Tarcze hamulcowe TRW , Ate lub Textar spełniają te normy z nawiązką. Pewnie interesuje Cię czy sprzedawane przez nas części są bezawaryjne. Oczywiście nie ma takich podzespołów ani produktów, które czasem się nie psują. Masz na nie dwuletnią gwarancję, a w przypadku przedwczesnej awarii staramy się przyspieszyć proces reklamacyjny tak, abyś jak najmniej odczuł jego dolegliwości. Musisz jednak pamiętać, że w większości przypadków posiłkujemy się opinią producenta części i jestesmy uwarunkowani jego decyzją w sprawie sposobu rozpatrzenia reklamacji. Rynek motoryzacyjny rozwija się nadal dynamicznie, a w internecie pojawiają się coraz to nowi sprzedawcy części i akcesoriów motoryzacyjnych. Jednak część z nich znika z rynku równie szybko jak się na nim pojawiła. Nasza firma funkcjonuje już od ponad 10 lat i możesz nam zaufać jeśli chodzi o sprawdzonych producentów jakich mamy w swojej ofercie jak i wysokie standardy obsługi klienta. Jeżeli napotkałeś jakiekolwiek problemy z naszej strony - napisz do nas. Staramy się aby oferta naszego sklepu internetowego z częściami samochodowymi do marki VW była jak najbardziej dostosowana do polskich realiów, ale jednocześnie chcemy aby dostarczane części były wysokiej jakości. Zawsze pilnujemy aby pomimo niskiej ceny oferowanych części zamiennych, zachowana była ich wysoka jakość wykonania. Twoje zadowolenie jest sprawą priorytetową dla naszego sklepu.


Czy znasz swoje prawa? - Czasopisma - Onet.pl Portal wiedzy\n2009-05-19 Cogito nr 10, Małgorzata Święchowicz\nPolska to miły kraj, w którym jednak nie przestrzega się praw dziecka, praw pacjenta, praw klienta... Łamane są prawa niepełnosprawnych, prawa ofiar przestępstw, prawa studenta... Być może dzieje się tak, bo łatwo złamać prawo, którego się nie zna?\nBadania przeprowadzone niedawno przez TNS OBOP na zlecenie Krajowej Izby Radców Prawnych pokazały jasno, że większość Polaków nie zawraca sobie głowy prawem. Nawet podstawowa wiedza z zakresu terminów prawnych jest nam obca. Co trzeci Polak nie wie, co to jest pozew. Tylko 18 proc. zapytanych wiedziało, że wyrok sądu I instancji nie jest ostateczny i można się od niego odwołać. Po tych badaniach psycholog społeczny prof. Janusz Czapiński ubolewał, że tak zatrważająco niska jest nasza kultura prawna. I natychmiast wrzucił kamyczek do szkolnego ogródka: w szkołach powinno się przekazywać uczniom choćby minimum wiedzy z zakresu prawa. Prezes Krajowej Rady Radców Prawnych Maciej Bobrowicz też zaraz wziął pod obcas system kształcenia – narzekał, że polski uczeń kończy szkołę i pojęcia nie ma, jakie są różnice między prawem cywilnym a karnym, nie potrafi odróżnić sędziego od adwokata.\nSkoro Polacy nie mają orientacji w takich podstawach, jak mają się orientować w swoich prawach?\nO bezprawiu, czyli gdzie jest „Kompas”\nKażdy ma prawo do tego, by przestrzegano jego praw – to zdanie z „Kompasu”, podręcznika, który powstał w ramach programu Rady Europy. Dzięki „Kompasowi” europejscy uczniowie mogą lepiej poruszać się w gąszczu praw. Wiedzą, że są prawa pierwszej, drugiej czy trzeciej generacji. Zadają sobie pytania, jak korzystać z praw? Czy możliwe, żeby jedno prawo wykluczało drugie? Czy niektóre prawa są ważniejsze od innych? Prawa pierwszej generacji, to m.in. prawo do równości i wolności (także religijnej), prawo do wyrażania opinii, do głosowania, zrzeszania się, ale w tej grupie jest też wszystko, co dotyczy procedur prawnych (chodzi na przykład o ochronę przed nieuzasadnionym aresztowaniem czy prawo do apelacji). Tzw. druga generacja, to między innymi prawa społeczne (do edukacji, prywatności, wolności od dyskryminacji, a także wypoczynku czy opieki zdrowotnej,). Trzecia generacja – to prawa zbiorowe (np. do życia w zdrowym środowisku).\nPrawa – jak pięknie wyjaśnia „Kompas” – zapewniają szacunek, ale też wymagają szacunku. Są jak zbroja, bo chronią. Są jak kodeks, bo mówią, jak postępować. Są niczym sędzia – bo można się do nich odwołać. I są jak emocje – nie zawsze je widać, ale każdy je ma. Trzeba tylko o tym wiedzieć.\nOto prawa, które polscy licealiści uważają za najważniejsze w szkole:\nprawo do wyrażania opinii – 25 proc.\ndo przestrzegania zasad oceniania – 16 proc.\ndo nauki – 7 proc.\ndo godności – 5 proc.\ndo zakwestionowania oceny – 5 proc.\ndo wolności – 3 proc.\ndo rozwoju – 2 proc.\ndo bezpieczeństwa – 2 proc.\ndo prywatności – 2 proc.\ndo informacji – 2 proc.\n(Analiza ogólnopolska „Prawa ucznia w szkole”,\nMichał W. Kowalski, Mikołaj Jasiński, CODN, 2006)\nA skąd ma wiedzieć polski uczeń?\n„Kompas” w języku polskim został wydany w 2005 roku dzięki Centralnemu Ośrodkowi Doskonalenia Nauczycieli i Stowarzyszeniu SZANSA z Głogowa. Już sama historia rodzimej edycji „Kompasu” jest ciekawą lekcją prawa. Otóż Mirosław Sielatycki, szef CODN, za wydanie tego podręcznika stracił pracę. Wyrzucił go ówczesny minister edukacji Roman Giertych (z wykształcenia prawnik!), któremu nie spodobał się podręcznik – głównie dlatego, że zawierał scenariusz lekcji o homoseksualizmie. Książka została zakazana. A sprawa Mirosława Sielatyckiego trafiła do sądu – Sielatycki domagał się odszkodowania za bezprawne zwolnienie oraz zadośćuczynienia za dyskryminację ze względu na poglądy. I wygrał!\nMożna powiedzieć, że wygrał też „Kompas” – nauczyciele mogą ten podręcznik pobrać w wersji elektronicznej, dostępny jest na stronie głogowskiego Stowarzyszenia Szansa. I co? Dotąd było tylko 768 pobrań. Choć samych podstawówek mamy w Polsce 14 tysięcy, do tego ponad 7 tysięcy gimnazjów, jeszcze więcej ogólniaków, liceów profilowanych, techników, szkół zawodowych... Wszędzie tam przydałby się „Kompas”. Choćby dlatego, że wyjaśnia, skąd biorą się prawa. I podpowiada, jak z nich korzystać.\nO mały włos mnie nie oblała, bo poruszyłam temat, którego nie lubiła... Podyskutuj na blogu>>


i pozostałe urzędy\nKrajowa Administracja Skarbowa (urzędy celne, celno-skarbowe)\nProgram ubezpieczenia OC Funkcjonariuszy Publicznych został stworzony przez POL Brokers Sp. z o.o. w 2011 roku i w chwili obecnej zrzesza kilka tysięcy urzędników z ponad 600 Jednostek Samorządu Terytorialnego, Krajowej Administracji Skarbowej oraz pozostałych urzędów.\nO przystąpieniu do ubezpieczenia każdy urzędnik decyduje indywidualnie. Do ubezpieczenia można przystąpić w każdej chwili, 100 % on-line, bez potrzeby podpisywania deklaracji, bez dodatkowych kosztów odsyłania dokumentów oraz z wygodną formą płatności elektronicznej. Cały proces przystąpienia nie zajmuje dłużej niż 5 minut. Do ubezpieczenia może przystąpić nawet jedna osoba.\nOC Funkcjonariuszy Publicznych (OC FP) – ubezpieczenie kierowane jest do Funkcjonariuszy Publicznych, którzy podejmują decyzje administracyjne lub uczestniczą w ich podejmowaniu i podlegają Ustawie z dnia 20 stycznia 2011 r. o odpowiedzialności majątkowej funkcjonariuszy publicznych za rażące naruszenie prawa. Ochrona obejmuje wyłącznie odpowiedzialność wynikającą z w/w ustawy.\nkażdy uczestnik może wybrać sumę gwarancyjną od 30 000 zł do 300 000 zł\nw rocznicę polisy można zmienić sumę gwarancyjną\nw przypadku wypłaty odszkodowania można uzupełnić sumę gwarancyjną do pełnej wysokości\numożliwiamy kontynuację ubezpieczenia w przypadku zmiany pracy lub przejścia na rentę, emeryturę\nw ramach umowy Ubezpieczyciel pokrywa koszty wynagrodzenia rzeczoznawców powołanych w uzgodnieniu z Ubezpieczycielem w celu ustalenia okoliczności lub rozmiaru szkody oraz niezbędne koszty obrony sądowej w sporze prowadzonym na polecenie Ubezpieczyciela lub za jego zgodą. Za w/w koszty ubezpieczyciel odpowiada ponad sumę gwarancyjną do limitu 10 000 PLN na każdego Ubezpieczonego.\nOC zawodowe oraz OC w życiu prywatnym (OC ZiP) – ubezpieczenie kierowane jest do wszystkich osób pracujących w urzędach z wyłączeniem administratorów bezpieczeństwa informacji oraz osób wykonujących zawód: medyczny, prawniczy, informatyczny, projektowy / inżynieryjny / budowlany (nie dotyczy pracowników nadzoru budowlanego). Zakres ubezpieczenia obejmuje odpowiedzialność cywilną za szkody w mieniu, na osobie oraz czyste straty finansowe m.in.:\nkoszty ochrony prawnej związane z wykonywaniem czynności służbowych, poniesione przez Ubezpieczonego wskutek konieczności pokrycia takich kosztów w celu obrony swoich praw w sprawach prowadzonych z jego udziałem w charakterze pozwanego, podejrzanego, oskarżonego oraz w wewnętrznym postępowaniu dyscyplinarnym - Ochrona prawna.\nUWAGA ! Funkcjonariusze Publiczni już u nas ubezpieczeni w zakresie OC FP przy przystąpieniu do ubezpieczenia OC zawodowego oraz OC w życiu prywatnym (ZiP) otrzymują 20 % zniżki/rabatu na ubezpieczenie OC ZiP.\nPakiet (OC FP + OC ZiP) – ubezpieczenie kierowane jest do Funkcjonariuszy Publicznych, którzy podejmują decyzje administracyjne lub uczestniczą w ich podejmowaniu i podlegają Ustawie z 20.01.2011 r., a jednocześnie chcą sobie zapewnić ochronę przed odpowiedzialnością wynikającą z wykonywania czynności służbowych, innych niż podejmowanie decyzji. Są to dwa osobne ubezpieczenia połączone w pakiet. Ubezpieczając się w pakiecie można zyskać 20 % zniżki/rabatu na ubezpieczenie OC ZiP.


Przez tommy66692, Kwiecień 25, 2009 w Oś przednia\nhej na pewno padła Ci sprężyna w amortyzatorze około 60zł sprężyna łatwo się to robi dasz rade o ole reszty nie trzeba bedzie robić bo jest strasznie wyrobiona ja to robiłem wiem same części około 800złB) pozdrawiam\nehh jakby był zablokowany to nie byłoby tematu\npanowie wziołem się za to i podniosłem na lewarku i nie wiem co teraz, sruba górna odkręcona czyli teraz to wszystko powinno pójść w dół tak? u mnie nie idzie w dół, nawet przez "młotek" uderzająć w srube. czekam na rady <_<\nto wygląda mniej wiecej tak ze całosc jest opadnięta ale mozna to podniesc do góry, jesli sie pusci opadnie, rozkręciłem wszystko co sie dało a to dalej nie schodzi-zaraz wstawie fotke w jakim połozeniu jest zostawione i brak pomysłu na dalsze akcje.\nTommy-wiem że miałem napisać ale nie wyszło (ciągły brak czasu przeszedł w permamentny brak czasu :rolleyes:)-ale mam jedno króciutkie pytanie-kołki blokujące masz aby wyjęte ?\nKurczę-parę lat temu to robiłem ale nie pamiętam już jak-starość nie radość :huh:\ntak, udało się :rolleyes: uzyłem sciągacza, lekko nie było ale poszło.\ndziękuje wszystkim za pomoc :huh:\nhej panowie jest problemik-załozyłem dzisiaj spręzyne, wszystko poskręcałem i zawsze sprawdzałem czy chodzi miekki przód w taki sposób ze wchodzilem na przedni zaczep i skakałem-zrobilem tak teraz i ta strona co ją robiłem dalej nie chdodzi :rolleyes: nie wiem co to moze byc-obawiam sie ze bede musiał to wszystko drugi raz rozbierac.\nJa wiem tyle że te dwa typy sprężyn są do dwóch typów osi: z blokowaniem i bez. Ty masz z blokowaniem więc u ciebie idzie ta większa ale na przykład w moim zetku nie ma blokowania i idą te mniejsze. Kiedyś ojciec się pomylił i kupił tą większą tonie dało się jej wsadzić. Ja ostatnio oddawałem do regeneracji całe półosie to po skręceniu i założeniu miałem podobny problem jak u ciebie ale po paru przejazdach po bruku przodek pracuje aż miło. :rolleyes:\nok jutro pojeżdze po jakiś dołkach :rolleyes:


„Bycie spadochroniarzem to nie byle co” (Urodziłem się. Eseje)\nZ księcia grafoman (Księstwo)\nWulgarny naturalizm, marne stylizacje, pretensjonalny obraz przestępczego półświatka, opowieść o nieudanej inicjacji, a na dodatek – Goethe z Machiavellim. Antologia słabej prozy? Nie. Zbigniew Masternak.\nNa skraju wytrzymałości (Mężczyzna o twarzy mordercy)\nKryminał przyjmie wszystko. Pewnie dlatego tak często jest wykorzystywany do przemycania innych towarów. Matti Rönkä splata wątki, myli tropy, stopniuje napięcie, ale bardziej interesuje go społeczne i polityczne tło sensacyjnych wydarzeń. Tylko jak długo kryminalne intrygi wytrzymają jeszcze jako przykrywka dla tego, co nie służy czytelniczej rozrywce?\nNiebezpieczne lektury (Nienasycenie. Filozofowie o Kafce)\nFranz Kafka jest jednym z najbardziej filozoficznych, obok Prousta, Joyce'a czy Becketta, pisarzy XX wieku. Nie dlatego, że wprost podejmuje problemy interesujące również filozofów (choć podejmuje) czy sprawdza koncepty teoretyczne w literackiej praktyce (choć sprawdza).\nWidmowy album (Powieść pod różą)\n„Powieść pod różą” Heleny Boguszewskiej i Jerzego Kornackiego po blisko pięćdziesięciu latach zjawia się jak widmo. Widmowa jest sama książka, ale też historia, którą opowiada, miasto, w którym opowieść się toczy, jej postaci i język. Jednak zjawy z przeszłości – tak jak goście z egzotycznych krajów – choć fascynują dlatego, kim są, niekoniecznie porywają tym, jakie są.\nZapisać chwilę (Książka twarzy)\n„Książka twarzy” Marka Bieńczyka jest wydarzeniem. Nie tylko dlatego, że autor „Melancholii” przyzwyczaił nas do prozy najwyższych lotów, a od wydania „Przezroczystości” minęły już cztery – długie – lata („Nowe kroniki wina” to jednak inny ciężar gatunkowy). Książka Bieńczyka jest wydarzeniem, bo na przeszło czterystu stronach dzieją się rzeczy nieoczekiwane. Zawarte w niej eseje nie są zgrabnym literacko wykładem poglądów autora. One pracują. Trzeszczą w szwach.\nKrwawe źródła (Deadwood)\nAmerykanie przyglądają się sobie w zwierciadle telewizji. Bohaterowie takich produkcji, jak „Mad Men” czy „Boardwalk Empire”, oprócz przyciągania swoimi osobowościami przed ekrany milionowej publiczności, mają przed sobą jeszcze ważniejsze zadanie: publiczność tę reprezentować. Trzysta milionów Amerykanów, obserwując losy serialowych postaci, dostrzega w nich własne zmagania. Przeniesienie akcji serialu w znaczący moment historii pozwala wytworzyć efekt źródła: perypetie niewielkiej i zamkniętej społeczności z minionej epoki zapowiadają losy całego kraju. W ten sposób współcześni opowiadają swoją historię, w mikroskali przyglądając się przemianom, z których dopiero dziś zdają sobie sprawę. Seriale historyczne mówią więcej o współczesności niż o przeszłości. Stanowią odpowiedź na pytanie: skąd się wzięliśmy i kim przez to jesteśmy?


wypad | AAE - Podróże i przygody\nOn 28 Sep, 2020 By addmean\nWielkimi krokami przybliża się do nas najbardziej przyjemna pora roku, którą jest lato. To właśnie w ciągu letnich miesięcy będziemy mogli zupełnie zapomnieć o wszystkich kłopotach, jakie spotykają nas w podobny sposób w życiu prywatnym, jak i służbowym. Niemniej jednakże przeżycie udanego wyjazdu wakacyjnego musimy już zaplanować stanowczo wcześniej, aby nie narazić się na bezużyteczne rozczarowania. Działania inicjowane przez nas w ostatnim momencie mogą mieć niezmiernie niemiłe konsekwencje, w następstwie tego musimy się ich za każdą cenę wystrzegać. Kluczem do sukcesu będzie też wyselekcjonowanie atrakcyjnych miejsc naszego wakacyjnego odpoczynku, co jednak nie jest zaliczane do najłatwiejszych. Statystyki jednoznacznie ukazują nam, że naturalnie z zapałem wybieramy się na podróże w ramach naszego kraju, niemniej też niebywale dużym zaciekawieniem charakteryzują się regiony śródziemnomorskie. Inny i mało tego ciepły klimat jest bowiem świetnym środowiskiem, w jakim zdołamy spędzić nasze wakacje. Aby niemniej jednak było to możliwe musimy odpowiednio zaplanować jakiekolwiek szczegóły wyjazdu. W jaki sposób musimy skutkiem tego zaplanować nasze wczasy lato 2016, aby cieszyć się szczególnym wyjazdem?\nDubaj, położony w Zjednoczonych Emiratach Arabskich w przeszłości w ogóle nie został brany pod wzgląd przez rodaków jako miejsce docelowe na wakacje. Rodacy byli zniechęceni wieloma błędnymi przekonaniami, mówiących o tym jak traktuje się tam przedstawicielki płci pięknej, ludzi z daleka, czy pozostawali pod oddziaływaniem nieprzychylnych opisów na temat religii tam panujących, a reprezentujących dosyć radykalne nastawienie. Oczywiście, na przestrzeni tego, jak Dubaj odkrywano, dochodzono do wniosku, że tego typu przekonanie jest nie mającą potwierdzenia w rzeczywistości opinią na temat miejsca, jakiego w ogóle się nie zna.


Fundacja Audi przekształca plastikowe odpady w tereny rekreacyjne - Magazyn Motomi\nHome 2018 Lipiec 6 Fundacja Audi przekształca plastikowe odpady w tereny rekreacyjne\nFundacja Audi ds. ochrony środowiska wraz z partnerem projektowym Recycled Island Foundation, otwarła wczoraj pierwszy „pływający park” w porcie Rijnhaven w Rotterdamie. By stworzyć taki park, partner projektu za pomocą specjalnie zaprojektowanych basenów gromadzących przefiltrował wody rzeki Nowa Moza i oddzielił z nich plastikowe odpady. Następnie odpady te zostały posortowane i przekształcone w pływające, plastikowe wyspy. Malownicze wysepki służą teraz jako tereny rekreacyjne zarówno dla mieszkańców miasta, jak i dla gości.\nZanieczyszczenie oceanów plastikowymi śmieciami to problem globalny. Fundacja Audi ds. ochrony środowiska wraz z Recycled Island Foundation chcą wspólnie go rozwiązywać. Gromadzące baseny tworzone na rzekach i w portach mają przede wszystkim za zadanie zapobiegać przedostawaniu się plastikowych odpadów do morza. Ponad 98 procent śmieci pływa nie głębiej niż metr pod powierzchnią wody, a większość nawet nie głębiej niż pół metra. Stąd możliwe jest gromadzenie takich odpadów w sieciach, a specjalny kształt basenów zapobiega ich wymywaniu z wewnątrz przez silne fale. Pozyskane w ten sposób materiały są następnie wykorzystywane przez partnerów projektu w zupełnie nowym, innowacyjnym celu. Partnerzy, przy pomocy różnych technik – tłoczenia, spawania i druku 3D – produkują z nich sześciokątne, plastikowe wysepki. Ich zadaniem jest poprawa równowagi życia lokalnych mieszkańców oraz ryb i innych stworzeń wodnych żyjących w rzece.\nPierwszy pływający park zrobiony z przetworzonych, plastikowych śmieci został otwarty w porcie Rotterdam. Uroczystego przecięcia wstęgi dokonali Rüdiger Recknagel, szef Fundacji Audi ds. ochrony środowiska, Ramon Knoester założyciel Recycled Island Foundation oraz grupa partnerów projektu reprezentujących m.in. Urząd Miasta Rotterdam i Rijkswaterstaat oraz Holenderskie Ministerstwo Infrastruktury i Gospodarki Wodnej. „Chcemy wykorzystywać nowoczesne technologie, takie jak ta, do ożywienia otaczającego nas środowiska” – podkreślił Rüdiger Recknagel. „Recykling plastikowych odpadów to jedno z głównych zadań naszej fundacji. Zależy nam na tworzeniu takiej przyszłości, w której godnie żyć będą zarówno ludzie, jak i zwierzęta oraz rośliny.” Do wypowiedzi dołączył się Ramon Knoester mówiąc: „Jesteśmy bardzo wdzięczni Fundacji Audi ds. ochrony środowiska, że przyłączyła się do naszego projektu „pływających wysp” i że wspólnie możemy dziś uruchomić w Rotterdamie pierwszy taki teren.”\nTags: audi ekologia news


Darmowa dostawa przy zamówieniach od 300 zł!\nPolityka prywatności serwisu www. grumi.pl\n2. Administratorem danych osobowych zawartych w serwisie jest Projekt Edu Akcja Izabela Nadolnik z siedzibą w 32-854 Porąbka Uszewska 387, NIP 869 12 55 881 REGON 382528914\n11. W Serwisie mogą pojawiać się linki do innych stron internetowych. Takie strony internetowe działają niezależnie od Serwisu i nie są w żaden sposób nadzorowane przez serwis WWW.grumi.pl Strony te mogą posiadać własne polityki dotyczące prywatności oraz regulaminy, z którymi zalecamy się zapoznać.\nLinki wewnętrzne do podstron


Świetlna kula nad Brzozowem ? | SPOTKANIA Z NIEZNANYM\nŚwietlna kula nad Brzozowem ?\nOpublikowano 19 maja 2010 Autor: Arkadiusz Miazga\nŚwietlnakula nad Brzozowem ?\nO sprawie informowałem już na moim blogu ale pozebraniu większej ilości danych mogę przedstawić to interesujące zdarzenie zPodkarpacia. Pierwszą informacjęotrzymałem od Pana Dawida, który opisał mi w ten sposób swoją obserwację.\n‘’ Może zabrzmi to trochę śmiesznie ale napiszewprost, widziałem UFO. Dokładnie było to w piątek 9 kwietnia tego roku, byłwieczór około godziny 20:00 na niebie zauważyliśmy z tatą niesamowite zjawisko!Kula, bardzo mocno świecąca na czerwono-pomarańczowo, poruszająca się zprędkością samolotu i co najdziwniejsze zero dźwięku, obiekt poruszał się bezdźwięku! Po prostu nic nie było słychać, i co najważniejsze, mogę ocenić żeporuszał się na wysokości około 2 km ( Były chmury i padał delikatny deszcz)Obiekt był widoczny około 2 min. Może pan odpowie mi na pytanie które zadajesobie codziennie, co to było ? ‘’\nDodatkowa korespondencja pozwoliła ustalić żezjawisko było obserwowane na północnym-zachodzie natomiast kula poruszała się wkierunku południowo –wschodnim. Wielkość kuli była znacznie większa niż gwiazdyale mniejsza od np. Księżyca. Kula nie wykonywała skrętów leciał ruchemprostoliniowym. Dało się zauważyć że obiekt był zbliżony w kształcie kuli iświecił intensywnie rażącym światłem. Najciekawsze było to że obserwacjaprowadzona o 20:00 w czasie opadów deszczu – opady nie były duże ale deszczodczuwalny. Niebo było całkowicie pokryte chmurami co może dowodzić że wysokość podana przez świadka2 km nie mogła być rzeczywistą chmury musiały być znacznie niżej tym bardziejże sam osobiście pamiętam ten dzień i stopień zachmurzenia na całkowity. Najprawdopodobniejobiekt poruszał się dość nisko ale dokładne ustalenie wysokości jestniemożliwe. Obserwacja była prowadzonaprzez trzy osoby aż do zniknięcia obiektu. Ciekawe spostrzeżenie napisał świadek.\n‘’ Dodam ze ten sam obiekt widziałem z tatą w moichokolicach jakiś miesiąc temu, ale wtedy poruszał sie z przeciwnych kierunków.Widziałem to zdarzenie ja, tato i mój kuzyn. Dodam ze wtedy niebo byłobezchmurne więc ciężko było by ocenić najakiej wysokości leciał obiekt. Również poruszał się bez żadnego dźwięku. ‘’\nI to tyle w sprawie pierwszej relacji prawie w tymsamym czasie otrzymałem również z Brzozowa potwierdzenie że tego wieczoruznacznie większa ilość mieszkańców obserwowała dziwna świetlistą kulę.\nŚwietlisty obiekt sfotografowany przez świadków\nW tym miejscu świadkowie obserwowali przelot kuli\nI to tyle w sprawie pierwszej relacji prawie w tymsamym czasie otrzymałem również z Brzozowa potwierdzenie że tego wieczoruznacznie większa ilość mieszkańców obserwowała dziwną świetlistą kulę.\n‘’Witam jestem mieszkańcem Brzozowa i też byłemświatkiem tego zjawiska razem z moimi kumplami jechaliśmy autem padałdeszcz i prawie w centrum miasta nagle jeden z kumpli powiedział mi patrz co tojest tam nad blokami patrzę i rzeczywiście wyglądało to jak kula światłaktóra poruszała się mniej więcej z północy na wschód postanowiliśmy siezatrzymać by nagrać na komórkę film i zrobić parę zdjęć zdjęcie udało siezrobić lecz film sie nie nagrał nie wiemy czego ? Każdy z nas spotkał się z takimzjawiskiem po raz pierwszy mamy jeszcze więcej świadków tego zdarzenia przesyłamfotografie nie najlepsza jakości bo z komórki.’’\nNiestety nie otrzymałem od autora zdjęcia dodatkowyminformacji o które prosiłem (trzykrotnie) więc oprócz zdjęcia i krótkiej informacji nic więcej nie możnadodać do sprawy a szkoda bo zdarzenie wygląda na interesujące. Niestety częstojest tak że gdy proszę o dodatkowe informacje świadkowie nie odzywają się przezco nie mogę należycie zarejestrować całego zdarzenia. W tym wypadku obierelacje pokrywają się co nie jest wymysłem/mistyfikacją, kierunki obserwacji iprzelotu kuli są zbieżne z sobą. Obiekt na zdjęciu moim zdaniem jest dośćdobrze widoczny mimo że użyto lampy błyskowej co pozwoliło naświetlić kropledeszczu. Z tego co widać obiekt wcale nie był mały jeśli porówna się go dowielkości znaku. Niestety nie znana jest odległość i ostateczna wielkość obiektu niemniej widaćże nie jest to kula lecz owal intensywnie rozświetlony.\nRejestrując to zdarzenie wykluczyłem obserwacjesamolotu, satelity czy spadku meteorytu.Jedynym wyjaśnieniem może być obserwacjalampionu chińskiego ? Tak tylko żeproszę pamiętać że w momencie obserwacji padał deszcz a lampion jest wykonany zcienkiego papieru podświetlanego od spodu źródłem płomienia, co mogło by spowodować szybkiejego przemoknięcie .Relacja Dawida wspomina że kula poruszała się dośćszybko i w ciągu 2 minut obiekt znikł zoczu. Zdjęcie również pozostawia pewne wątpliwości że to lampion ( nie kulalecz owal) tym bardziej że ostatnio taki sam sfotografowano w Tyczynie proszęsobie porównać ? Na obecnym etapie z braku pozostałych informacji nie jestem wstanie potwierdzić lub wyjaśnić czym była obserwowana kula ? Być może mógł tobyć lampion ale zdjęcie i pewne okoliczności mogą to wykluczać. Sprawapozostaje otwarta.\nJeślizaobserwowaliście przed lub w czasie powodzi podobne obserwacje NOL lub posiadacie zdjęcia /filmy proszę okontakt na arekmiazga@gmail.com\n20 maja 2010 o 03:00 napisał:\nNo fajnie tylko może przydałoby sie nieco rozjaśnić to zdjęcie? Może wtedy zobaczymy cos więcej? Na przykład trzon od latarni pod tym swiatłem? A co ciekawsze kulisty obiekt całkowicie nie widoczny w tak ciemnej obróbce… zobaczcie sami http://www12.speedyshare.com/files/22529939/download/brzozow.jpg\n20 maja 2010 o 10:07 napisał:\nI tą ewentualność brałem pod uwagę ale po rozjaśnieniu nie widać tam nic co by sugerowało np latarnię\n20 maja 2010 o 10:51 napisał:\na ja tam widzę takie cos pod tym swiatłem jakby kawałek trzonu latarni, ale nie to jest istotne, co to jest tak kula obok? Link, który wstawiłem poprzednio trzeba wkleic w przeglądarkę i usunąć zbędną przerwę w nim.\n20 maja 2010 o 22:00 napisał:\nWitam ! Ja po obróbce fotki nie widzę nawet namiastki ”trzonu” a ta kropka to jest kropla deszczu odbita od flesza proszę pamiętać że wówczas padał deszcz co relacjonowali świadkowie obie obserwacje są zbieżne ze sobą.\n21 maja 2010 o 11:32 napisał:\na poza tym Twoja obróbka nie jest dobra. Najpierw trzeba zdjęcie rozjaśnić by wydobyć szczegóły z cienia, leciutko, a nie tak mocno skontrastować by nie stracić właśnie słupa pod znakami i wtedy coś można powiedzieć. Takie zdjęcie wykonam na każdej latarni, dodam max kontrastu, koloru i bedzie UFO. Jeśli to nie problem zamieść orginał w necie a ja to zdjęcie tak obrobię ok?\n21 maja 2010 o 12:14 napisał:\nA myślisz ze nie rozjaśniałem ja tam nic nie widzę a na siłe to każdy może zobaczyć ze to latarnia gdyby wysłali pozostałe fotki sprawa bysie wyjaśniła ale brak kontaktu powoduje takie nieścisłości ważna też jest informacja która się pokrywa z relacja pierwszego świadka proszę to też uwzględnić nie tylko samo foto. Podaj maila to Ci wyślę oryg. to się pobawisz.\n21 maja 2010 o 11:22 napisał:\npod znakami drogowymi też nie widać nawet ździebka słupa, a mimo to wiemy, że tam jest.Dla mnie to zwykły kawał/żart i skomórkowana latarnia.\n21 maja 2010 o 12:19 napisał:\nNo nie masz racji bo na oryginalnym foto widać słabo ale widać że znak drogowy ma słupek szarego koloru jak chcesz oceniać to oryginał nie kopię zdjęcia a co do żartu wątpię ponieważ informacje napłynęły jedna i druga w przeciągu dwóch dni zanim opublikowałem to na blogu a pokrywają się ze sobą. Jedyne co może być to lampion acz też nie wiadomo ?\n20 maja 2010 o 03:08 napisał:\ntamen link źle się wkleił chyba ten się wklei dobrze?http://www12.speedyshare.com/files/22529939/download/brzozow.jpg\n21 maja 2010 o 14:53 napisał:\nOdnośnie wszystkich wpisów-latarnia czy nie?Wystarczy pojechać do brzozowa istanąć za dnia naprzeciwko znaku i popatrzeć czy w rzekomym miejscu znajduje się latarnia.Tyle i tylko tyle-prosta sprawa.\n21 maja 2010 o 15:40 napisał:\nDokładnie zapytam o to jednego ze świadków wówczas zobaczmy czy coś tam ”stoii” za dwa dni kolejne relacje i zdjęcia UFO z terenu Podkarpacia\n21 maja 2010 o 19:31 napisał:\nNie ma co pytać świadków o słupek trza pojechac jeśli nie daleko i zobaczyć i strzelić fotę z tej samej perspektywy.\n23 maja 2010 o 13:26 napisał:\nGdy pada deszcz, to widoczny obiekt nie może być na wysokości 2 km ! Chmury deszczowe znajdują się na wysokości od 100m do 1km.\n28 maja 2010 o 17:29 napisał:\nWitam to wlasnie ja wyslalem to zdjecie tak jak pisalem mam tylko to zdjecie poniewarz jednym telefonem nakrecalismy film a drugim zrobilismy zdjecie caly czas myslelismy ze lepszy bedzie film i dlatego zrobilismy tylko jedna fotografie ten znak jest przy glownej drodze jest to dokladnie skrecajac na ulice sloneczna w Brzozowie ten obiekt w momencie robienia zdjecia byl nad obszarem niezabudowanym czyli laki las i pagorki mamy jeszcze kobiete ktura siedzac w domu zaciekawila sie tym swiatlem podczas ogladania telewizora z jej relaci „ogladajac telewizor nagle w domu zrobilo sie jasno niczym w dzien, napisalem w skrocie” tak ta kobieta opowiedziala jednemu z moich kolegow co jechal wtedy ze mna autem, byla to jego ciotaka niewiemy co to bylo ale widzialem takie cos poraz pierwszy pozdrawiam wszystkich jak by cos to prosze pisac na djbogdan@interia.pl\n28 maja 2010 o 18:24 napisał:\nJeszcze jedno przesle zdjecie dokladnie z tego miejsca ale w dzien zrobione zeby wykluczyc latarnie, obserwowalismy ten obiekt jadac samochodem i wlasnie w tym miejscu byla mozliwosc zatrzymania sie autem i obserwacje pozdrawiam\n28 maja 2010 o 20:13 napisał:\nBardzo proszę rozwieje to wszelkie wątpliwości relacja tej Pani jest bardzo istotna muszę z nią porozmawiać dziękuję i pozdrawiam\nWszystkich wizyt: 957593


Gdzie dostępne są pożyczki pozabankowe bez zaświadczeń – Jak zarabiać w internecie. Telepraca\nadmin1 25/04/2018 Warto odwiedzić 1\nNa rynku pojawia się coraz to więcej firm oferujących pożyczki pozabankowe lub szybki kredyt pozabankowy dla zadłużonych , które to takich klientów chętnie przyjmują pod swe skrzydła. Jakichś większych kruczków w podpisywanych przez nas umowach w tym przypadku nie ma, jednakże na nazbyt korzystne oprocentowanie nie będziemy mogli niestety w tej sytuacji narzekać. Co by tu wiele nie mówić – takie pożyczki bez zaświadczeń wypadają bardzo niekorzystnie, kiedy przyjdzie nam je skonfrontować choćby z ofertą kierowaną do nas z banku.\nNiestety w niektórych sytuacjach nie mamy jednak możliwości większego wyboru, toteż nie powinniśmy specjalnie narzekać na takie rozwiązanie. Większość z nich to kredyty bez BIK, toteż nasze zadłużenie w przeszłości wobec innych banków nie będzie miało w tej sytuacji jakiegoś większego znaczenia. W tym momencie przychodzi nam startować z czystą kartą. Jak już zdążyłem wspomnieć – opisywana czysta karta okraszona jest całkiem sporym oprocentowaniem, jednakże doskonale musimy zdawać sobie sprawę z faktu, że w życiu nie ma nic za darmo.\nZadłużenie Polaków zatrważająco rośnie – takie dane płyną ze statystyk bankowych. Szczególnie niepokojący jest fakt, że coraz więcej bieżących zobowiązań kredytowych nie jest realizowanych. Konsumpcyjny styl życia zaczyna zbierać niemałe żniwo. Jednak takie informacje cieszą też pewną grupę ludzi. Firmy zarabiające na pośrednictwie kredytowym zacierają ręce.\nRosnąca liczba zadłużonych osób powoduje, że część instytucji finansowych przygotowała dla nich specjalną ofertę pożyczkową. Kredyty dla zadłużonych mają im pomóc w wyjściu z kryzysowej sytuacji. Odpowiednia konsolidacja posiadanych kredytów i wprowadzenie dyscypliny finansowej może przynieść pozytywne rezultaty. Posiadając w swojej ofercie takie produkty finansowe, firmy pośredniczące w udzielaniu kredytów mają szansę zarobić spore pieniądze.\nOtworzenie takiej działalności gospodarczej to bardzo dobry pomysł na biznes w dzisiejszych czasach. Szczególnie taka praca w internecie może przynieść duże zyski. Na rozkręcenie firmy w internecie nie potrzebne są duże nakłady finansowe i dzięki temu praktycznie każdy, kto posiada minimalną wiedzę na ten temat może realizować swoje plany. Prowadząc własną witrynę internetową o tematyce kredytowej można także zarabiać na reklamach. Właśnie ten temat chciałbym poruszyć w kolejnym felietonie.\nKażdy z nas wie, jak bardzo czasem potrzebna jest możliwość wzięcia kredytu. Z tego też powodu sporo firm oferuje wszelkiego rodzaju szybkie kredyty lub pożyczki. Warto znać różne oferty, a może nam to umożliwić znajomość forum o kredytach na zakup nieruchomości.Najczęściej brane kredyty to kredyty hipoteczne. Trudno bowiem się dziwić, że każdy marzy o własnym domu, jednakże nie da się tego zrobić bez kredytu. Zdarza się bowiem, że ktoś ma gdzieś odłożone pieniądze na własne lokum, jednak jest to niezwykle małą grupa osób. Większość musi liczyć na bank i kredyt. Sprawdzajmy regularnie forum kredyty bo tam są ludzie, którzy naprawdę mogą nam pomóc. Z pomocą najbiedniejszym przychodzi również program ”Rodzina na swoim” jednak nie jest to całkowita spłata kredytu a jedynie częściowa pomoc w jej spłacie. Mimo wszystko wiele osób korzysta z takiego rozwiązania, bowiem nawet niewielka pomoc czasami jest zbawienna i bez niej nikt nie pokusiłby się o taki kredyt. Innymi kredytami, które cieszą się sporym powodzeniem w bankach to kredyty samochodowe Są one w przeróżnych rodzajach. Bowiem kiedy kupujemy samochód na raty, również jest to kredyt, zatem nie musimy akurat sami chodzić do banku, czasem korzystamy z kredytów nie wchodząc do banków.\nPrevious: Previous post: Nest Bank a konta z Banku Smart. Opinia o przebrandowieniu\nNext: Next post: Oświetlenie led sprzedawane za pomocą internetu.\n25/04/2018 o 14:19\nNaprawdę dobre forum kredytowe to skarb. Najważniejsze jest, żeby ludzie tam dyskutowali. Im więcej rozmów, im więcej różnych osób, tym wiedza większa. Dzięki temu można znaleźć wiele cennych rad. Szczególnie jeśli dotyczą tematów związanych z finansami, to można dużo zaoszczędzić, albo dużo zarobić.


Cały świat Karli: Dzień OJCA\nKim jest Tata ??\nWg definicji to rodzic wychowujący dziecko ...\nWg mnie to ktoś więcej. To osoba na, którą zawsze możesz liczyć, która zawsze Cię wysłucha, przytuli i obroni. Nie ważne ile masz lat. To osoba, która żyje także w Twoich wspomnieniach, na samą myśl się uśmiechasz :-)\nMam wielkie szczęście, że mam Tatę lepszego od He-Man'a. Jak byłam mała, oglądałam taką bajkę He-man. Facet niczego sobie, z nadprzyrodzoną siłą ale i tak chodziłam i mówiłam, że mój Tata to jest lepszy od tego superbohatera ;-)\nMinęło tyle lat a dalej nic się nie zmieniło!!\nKocham Cię Tato :-)\nGabrysia i Norbert w tajemnicy, o dziwo nic się nie wydało przygotowali, prezent dla swojego TATY :-)\nSama jestem ciekawa jego reakcji :-)\nMiło mi patrzeć na relacje Szanownego Pana Taty i Dzieciaków :-)\nNie mogłoby być lepiej :-)\nTata nauczy, Tata naprawi, Tata przytuli, poniesie jak nóżki bolą, nauczy jeździć na rowerze, poczyta bajkę, odpędzi wszystkie smutki.\nZ Tatą można poszaleć :-)\nGabi z Tatą na koncercie\nPaulina Kwiatkowska 23 czerwca 2013 09:44\nWszystkiego dobrego dla Tatusiów ;)\nLenka Niki 23 czerwca 2013 12:25\nBo z Tatą można wszystko:)))\nMarta W 23 czerwca 2013 13:48\nPięknie napisałaś o swoim Tacie! No a Wasz domowy Tata widać również spisuje się na medal!\nMio i Mao 23 czerwca 2013 21:07\nNajlepsze życzenia dla Taty!\nAnonimowy 24 czerwca 2013 07:13\nPiękne słowa o Tacie :)\nmuszka 25 czerwca 2013 14:25\nTata to jest to! :D