Z JAKICH NARZĘDZI KORZYSTAM? - Mama Kubusia\nListopad 29, 2016 Czerwiec 25, 2017 Mama Kubusia9 comments1258 views\nŚrednio co kilka dni otrzymuję od kogoś z Was wiadomość dotyczącą tego, jak założyć swojego bloga, w co warto zainwestować i z jakich narzędzi korzystam na co dzień. Postanowiłam wszystko zebrać w całość. Poniżej znajdziesz listę programów, narzędzi i stron, które wykorzystuję i które są moim zdaniem bezcenne.\nWordPress.org – jak prawie każdy, zaczynałam od platformy Blogger i potrzebowałam blisko roku, aby wreszcie przenieść się na “swoje”. Z perspektywy czasu ogromnie żałuję, że nie zrobiłam tego szybciej. WordPress daje milion razy więcej możliwości, pod każdym względem.\nZenbox.pl – u mnichów mam domenę, serwer, pocztę. Korzystam z ich usług od mniej więcej dwóch lat i nie miałam jeszcze okazji, aby chociaż w jakimś najmniejszym stopniu się rozczarować. Należę raczej do grupy osób, które “nie umiejo w internety” i kiedy coś się psuje, zawiesza, albo wolniej chodzi – walę od razu do nich. Obsługa klienta właściwie 24/7, nie zdarzyło się jeszcze, abym na odpowiedź czekała dłużej niż kilka-kilkanaście minut. Mnisi zawsze uroczo uprzejmi i chętnie do pomocy, nawet, kiedy moja prośba wykracza poza standardową obsługę klienta. Kiedyś szukałam szablonu, z którego korzystałam na samym początku bycia “na swoim”, choć wtedy to znajomy użyczał mi serwera, a z Zenboxem nie miałam nic wspólnego. Mimo to, szybko podano mi link do szablonu. Nie zdarzyła się jeszcze sytuacja, w której odmówiono by mi pomocy, chociaż moje problemy są czasem tak absurdalne, że zdarza mi się śmiać z samej siebie. Problemów z pocztą również nie odnotowałam żadnych – nikt jeszcze nie zgłosił mi, aby jakiś mejl do mnie nie dotarł, albo nie uzyskał ode mnie odpowiedzi. Krótko mówiąc – jeśli przejście “na swoje” – to tylko Zenbox.\nThemeForest – prawdziwa kopalnia płatnych szablonów. Mój obecny szablon “Maple” również tam kupiłam, a następny czeka już w kolejce.\nSEO, monitoring sieci…\nBrand24 – korzystam z tego monitoringu sieci i jestem zadowolona.\nGoogle Analytics – chyba każdy wie, co to, prawda?\nGoogle AdWords – planer słów kluczowych bardzo ułatwia życie.\nAdvances Custom Fields\nIncoming Links – przydatna wtyczka pozwalająca śledzić linki.\nWP Smush – to cudo zainstalowali mi mnisi z Zenbox i aż smutno, że nie miałam tego wcześniej.\nFacebook / Google+ / Instagram – na co dzień korzystam z tych trzech portali, chociaż konta mam jeszcze na kilku innych. To one przynoszą mi najbardziej satysfakcjonujące efekty w kontakcie z czytelnikami.\nZdjęcia – edycja, tworzenie, banki zdjęć…\nPhotoScape / PhotoFiltre – dwa programy graficzne, z których korzystam od lat i których raczej nie wymienię na inne.\nCanva – daje możliwość przygotowania cudownych grafik na potrzeby bloga i social media.\nDaFont – baza nieziemskich fontów.\nPixaBay / Pexels / UnSplash – banki darmowych zdjęć, z których korzystam czasem szukając zdjęć do wpisów.\nLaptop – na co dzień korzystam z Samsunga Ativ Book 9 Lite, jednak odkąd przysiadłam się do Lenovo G500S, poważnie myślę nad wymianą swojego laptopa na nowy, zdecydowanie większy model.\nAparat – mam jakiegoś tam zwykłego Canona, ale korzystam z niego naprawdę sporadycznie.\nTelefon – Huawei P8 Lite, nim robię większość zdjęć, które widzicie tutaj i w social media.\nGdybym coś pominęła – dajcie znać! :)\nUWAGA – KOD RABATOWY O WARTOŚCI 10% NA HOSTING DLA NOWYCH UŻYTKOWNIKÓW ZENBOX! KOD: mamakubusia | Po jego wpisaniu roczne usługi hostingowe zenbox 5k – zenbox 50k będą tańsze!\nMama Kubusia Listopad 29, 2016\nListopad 29, 2016 Czerwiec 25, 2017\nListopad 29, 2016 o 18:38\nDziękuję za wpis, Zenboxa już przeglądam. Programów, do edycji fot używam dokładnie takich samych ;)\nA ruch monitoruję na Monitori oraz GA. :D\nListopad 29, 2016 o 20:12\nCześć Karolina – fajne zestawienie dla wszystkich osób, które myślą o swoim blogu. Tym bardziej nam miło, że wymieniłaś Brand24 jako narzędzie, którego używasz do monitoringu internetu :) Na temat wykorzystania monitoringu w swojej branży zostawię nasz wpis z bloga, który może pomóc: https://blog.brand24.pl/5-typow-slow-kluczowych-ktore-powinna-monitorowac-kazda-branza/ Dzięki raz jeszcze! Pozdrawiamy!\nListopad 29, 2016 o 20:36\nChcąc nie chcąc muszę przyznać, że próbowałam kilka opcji monitorowania i Brand jest dla mnie bezkonkurencyjny. :-)\nListopad 30, 2016 o 09:20\nBardzo miło słyszeć!!! Dzięki za dobre słowo o Brand24!\nListopad 30, 2016 o 09:26\nGrudzień 25, 2016 o 01:26\nSpoko, widać ze wasz system działa, bo skąd byście wiedzieli o tym wpisie:)\nGrudzień 26, 2016 o 20:58\nSerio? Mi się tak nie zdarzyło. Zawsze ja zaczynam, a zazwyczaj Kuba wygrywa. :)\nListopad 30, 2016 o 11:15\nJa musze się bardziej skupić na słowach kluczowych :) Bardzo przydatny post!!!\nListopad 30, 2016 o 15:42


Pytanie zadaje: gość [24.05.17, 21:15]\nbyła kiedyś stronka gdzie dużo bardziej pieniężne nastolatki jebały się ohydnymi bezdomnymi lub żulami (coś w stylu podrywacze)\n(szukajcie coś w stylu "homeless russian ροrո")\nbyła kiedyś stronka gdzie dużo bardziej pieniężne nastolatki jebały się ohydnymi bezdomnymi lub żulami (coś w stylu podrywacze) (szukajcie coś w stylu "homeless russian ροrո")\nanonie szukam i i znaleźć nie mogę, może wklej tu linka\nDo dzisiaj gnije z ροrոο z Toxiciem w którym udaje bezdomnego. xD\n@ 2 posty wyżej Do dzisiaj gnije z ροrոο z Toxiciem w którym udaje bezdomnego. xD\nAle by mi do tego cհսյ stanal\n[autor="gość"]była kiedyś stronka gdzie dużo bardziej pieniężne nastolatki jebały się ohydnymi bezdomnymi lub żulami (coś w stylu podrywacze) (szukajcie coś w stylu "homeless russian ροrո") [/autor] Ale by mi do tego cհսյ stanal\nCiekawe czy jest wariant jak koleś rucha ohydną menelicę.\n[autor="gość"]była kiedyś stronka gdzie dużo bardziej pieniężne nastolatki jebały się ohydnymi bezdomnymi lub żulami (coś w stylu podrywacze) (szukajcie coś w stylu "homeless russian ροrո") [/autor] Ciekawe czy jest wariant jak koleś rucha ohydną menelicę.\nBył taki wariant jak byles robiony\n@ post wyżej Był taki wariant jak byles robiony\nbyła niedawno afera, ale nie na czanach, że 12-latek յεჩαł menelicę na dworcu. Oczywiście wszystko cyganie xD\n@ 2 posty wyżej była niedawno afera, ale nie na czanach, że 12-latek յεჩαł menelicę na dworcu. Oczywiście wszystko cyganie xD\n@ post wyżej w Zabrzu?\na nie pamiętam w sumie\n@ post wyżej a nie pamiętam w sumie\n[autor="gość"]Był taki wariant jak byles robiony[/autor] Rekt\n[autor="gość"]Był taki wariant jak byles robiony [/autor] zaorany\nAle żeś mi pocisnal oskar :-DD\n[autor="gość"]Był taki wariant jak byles robiony[/autor] Ale żeś mi pocisnal oskar :-DD\nA to słyszałem o cyganie. W mediach pisali, że on ją zgwałcił i nie była to menelica, a jakąś babcia. Chyba, że o innym Romie mówimy. XD\n[autor="gość"]była niedawno afera, ale nie na czanach, że 12-latek յεჩαł menelicę na dworcu. Oczywiście wszystko cyganie xD [/autor] A to słyszałem o cyganie. W mediach pisali, że on ją zgwałcił i nie była to menelica, a jakąś babcia. Chyba, że o innym Romie mówimy. XD


myPiloci.pl » Home » SZYBKI NEWS » Niemiecki F-4F Phantom nad Litwą\nOddelegowane myśliwce pochodzą ze Skrzydła Luftwaffe Jagdgeschwader 71 "Richthofen" znajdującego się w miejscowości Wittmund. Skrzydło "Richthofen", odpowiedzialne jest za obronę powietrzną północy kraju i jest ostatnią niemiecką jednostką wyposażoną w samoloty Phantom. Ponadto JG71 bierze regularnie udział w rozpoczętej w 2004 roku operacji NATO Baltic Air Policing.\nF4F Phantom II - Dane techniczne\nNapęd: 2 silniki odrzutowe General Electric J79-GE-17 o mocy\nprędkość maksymalna 2390 km/h; zasięg 817 km;\npułap praktyczny 19685m\nWymiary: rozpiętość 11,7m; długość 17,76m; wysokość 4,96 m\nMasa: 26308 kg\ndziałko kal. 20 mm M61A1 Vulcan oraz 4 rakiety AIM-7 Sparrow we wnękach pod kadłubem lub inne uzbrojenie do 1370 kg na wysięgniku centralnym, 4 wysięgniki na skrzydłach na dwie rakiety AIM-7 lub cztery AIM-9\nMore in this category: « Politechnika Rzeszowska ma nowy samolot AH-64D Block III od lutego na służbie »


Miesięczne wsparcie: 1494\nLiczba Patronów: 1491\n3 312 zł łącznie\nOd lat działam niezależnie w obszarze animacji jako jej propagator i promotor, będąc m.in. inicjatorem i organizatorem Ogólnopolskiego Festiwalu Animacji O!PLA i Festiwalu Animowanych Dokumentów RISING OF LUSITANIA. Moim głównym celem jest (od)budowanie relacji między widzem a artystą oraz edukacja.\nCześć / dzień dobry / dobry wieczór wszystkim!\nNazywam się Piotr Kardas, choć niektórzy nazywają mnie "człowiekiem-od-festiwali", albo po prostu O!PLA. Ze sztuką filmową jestem związany odkąd pamiętam, choć przełomowy okazał się dla mnie rok 2010, kiedy to odkryłem na nowo i zakochałem się po uszy w Animacji, której poświęciłem kolejne lata; jej zglębianiu, promocji, popularyzacji i poszukiwaniu nowych dróg dotarcia z Nią do Widza; w kraju i za granicą. Swoją przygodę z animacją zaczynałem w łódzkim Se-ma-forze, gdzie m.in. współtworzyłem... festiwal. Na początku 2012 postanowiłem działać zupełnie niezależnie, jako Animation Across Borders; poszukiwać i eksperymentować z nowymi sposobami organizacji i dystrybucji. Z założenia nie aplikuję więc o granty do ministerstwa czy innych instytucji. Od 2013 roku organizuję Ogólnopolski Festiwal (Polskiej) Animacji O!PLA (www.polskaanimacja.pl), który co roku dociera do bardzo wielu miejscowości w Polsce (w 2019 do ponad 100.), a także na całym świecie (przez te 8. lat O!PLA dotarła na wszystkie kontynenty, z wyjątkiem Antarktydy; ale to kwestia czasu...). W międzyczasie zacząłem też inne projekty związane z filmem animowanym: Rising of Lusitania, CRAFT, StopTrik_PL, Międzynarodowy Dzień Animacji, "Dialogi" / "Диалоги", Festiwal Filmów Futurologicznych...\nZa swoje działania zdobyłem kilka nagród, co zawsze jest dodatkowo motywujące: Plaster Kultury w 2013, 2019 i 2020 za "wydarzenie filmowe roku", oraz Punkt dla Łodzi w 2018 za organizowanie Ogólnopolskiego Festiwalu Polskiej Animacji O!PLA i innych wydarzeń związanych z animacją.\nAle co to jest ta cała O!PLA?\nO!PLA oznacza: „O! Polska Animacja”, ale też „Oh! People Love Animation”. Przyszła na świat w 2013 roku jako całkowicie oddolna/niezależna inicjatywa, będąca przede wszystkim konsekwentną próbą odzyskania kontaktu i (od)budowania relacji pomiędzy widzem (w każdym wieku!), a polską animacją autorską, a także – za sprawą projektów towarzyszących – promocją, w kraju i za granicą, jednej z najważniejszych dziedzin polskiej sztuki. Jej założycielskie postanowienia są niezmienne i wciąż aktualne: NIEZALEŻNOŚĆ I PASJA.\nOd początku moim zamiarem było docieranie ze sztuką animacji (filmami, warsztatami, spotkania z twórcami, lekcjami animacji) przede wszystkim do mniejszych miejscowości, ale też zdjęcie "festiwalu filmowego" z piedestału niedostępności, czegoś przeznaczonego dla zamkniętego kręgu wybrańców czy "ludzi z brażny". Stąd oddanie głosu widzom i uczynienie z nich jedynego Jury na O!PLA. Stąd też ścisła współpraca z lokalnymi organizatorami: centrami/domami/ośrodkami kultury, bibliotekami, galeriami sztuki, kinami, klubokawiarniami, szkołami, którzy jako lokalni współorganizatorzy tworzą ze mną O!PLA.\nStatuetki O!PLA czyli Tobołki Koziołka Matołka. W 2020 ze względu na kwarantannę Wielki Finał odbył się on-line. Był faktyczne wielki, bo trwał ponad 6 godzin... Mój kręgosłum świadkiem! ;)\nJednak robienie festiwali to tak naprawdę całoroczna praca. Poza doprowadzaniem do pofestiwalowych projekcji THE BEST OF O!PLA i O!PLA FOCUS ON POLAND (dużo maili, rozmów telefonicznych, spotkań online, "przeczesywania" świata w poszukiwaniu potencjalnych miejsc) oraz trzymaniem ręki na pulsie Animacji, podejmuję też inne aktywności, a wśród nich m.in.:\nProwadzę edukacyjno-informacyjno-rozrywkowy fanpage POLSKA ANIMACJA - FESTIWAL ANIMACJI (ponad 6700 obserwujących) na którym niemal codziennie publikuję filmy z krótką notką na ich temat, rozwijam tematyczne cykle, informuję o ciekawych wydarzeniach i inicjatywach ze świata polskiej animacji, a także prowadzę cykl O!PLA NA ŻYWO, ale w domu...\nO!PLA NA ŻYWO, ale w domu... - rozmowy on-line z twórcami animacji (reżyserami, animatorami) oraz ludźmi związanymi ze światem animacji (pisarzami/scenarzystami, kompozytorami, dźwiękowcami, dyrektorami festiwali filmowych, koordynatorami warsztatów). Do tej pory odbyło się już grubo ponad 100. spotkań on-line.\nTOBOŁEK WIADOMOŚCI - wiadomości on-line ze świata animacji (aktualne produkcje, festiwale, nagrody, wydarzenia, ciekawe inicjatywy).\nProwadzę zajęcia dla dzieci i młodzieży z historii i teorii animacji oraz pomagam w zorganizowaniu warsztatów animacji.\nMam też w planach zainicjowanie vloga z animowanych podróży O!PLA po miastach, wsiach... i innych festiwalach animacji :)\nAle O!PLA to nie wszystko!\nW 2019 roku zainicjowałem nowy projekt - RISING OF LUSITANIA AnimaDoc Film Festival (www.animadoc.pl) czyli festiwal animowanych dokumentów. Podobnie jak O!PLA, jest on realizowany oddolnie/niezależnie. Pierwsza edycja odbyła się w Liverpool (4 lata oto walczyłem, szukając ludzi i miejsca). Tegoroczna - miała odbyć się w Gdańsku, ale... Ostatecznie zrobiłem ją na początku września 2020 w moim mieście rodzinnym czyli Łodzi (ratunkowej dla tego festiwalu). Generalnie koncept jest taki, że każda kolejna edycja będzie odbywać się w innym mieście portowym.\nOd 2016 jestem głównym organizatorem i koordynatorem polskiej edycji Międzynarodowego Festiwalu Filmowego StopTrik w Łodzi. Główna odsłona odbywa się od 2010 w Mariborze (Słowenia) i jest organizowana przez dwójkę moich przyjaciół, we współpracy z lokalnymi animatorami kultury. Jest to obecnie najstarszy festiwal stop motion (przestrzennych technik poklatkowych) w Europie.\nW 2016 roku współnie z dwójką moich przyjaciół z Indonezji (kolejna para!) wymyśliłem Międzynarodowy Festiwal Animacji CRAFT, który od 2017 odbywa się jako biennale w Yogyakarcie (Środkowa Jawa, Indonezja). CRAFT poświęcony jest w połowie klasycznym technikom w animacji (konkurs międzynarodowy), a w połowie... wszystkim technikom, ale TYLKO z krajów Azji Południwo-Wschodniej.\nW 2020 roku zacząłem współtworzyć Polsko - Rosyjski Festiwal Filmów Animowanych "Dialogi" / "Диалоги" w Łodzi (zawieszony w 2022), zaś w 2021 Międzynarodowy Festiwal Filmów Futurologicznych w Łodzi.\nOd 2014 organizuję i koordynuję Międzynarodowy Dzień Animacji (MDA) w Łodzi oraz organizuję w ramach MDA projekcje polskiej animacji za granicą. Od 2021 jestem koordynatorem ogólnopolskim.\nW przeszłości byłem też m.in. współtwórcą Se-Ma-For Film Festival (2010-2011), sekcji animacji (z konkursem) na Festiwalu Ars Independent w Katowicach (2012), koordynatorem Festiwalu Twórców POWIĘKSZENIE w Łodzi (2008-2009), pomysłodawcą i koordynatorem przeglądów KINO NA CENZUROWANYM (znalazłem wówczas dwa "półkowniki"), POLKI ZA KAMERĄ, KINO GATUNKÓW MADE IN PL (2009), Festiwalu Jana Machulskiego w Łodzi (2009), twórcą cyklu "soundimage4experience" (2008-2010). Pracowałem przy jeszcze kilku innych... ;)\nPoniżej możecie zobaczyć spoty O!PLA 2021 i 2022, a także RISING OF LUSITANIA 2021 i 2022:\nAutorka: Katarzyna Radecka\nAutorka: Martyna Koleniec\nAutorka: Monika Żebrowska (Szarek)\nAutor: Filip Szuksztul\nAutorka: Zuzanna Rogala (aka ZuHa)\nAutorka: Zuzanna Szor\n214 patronów 3330 zł miesięcznie 101530 zł łącznie


Volkswagen T-Roc Premium 1.5 TSI 150 KM manualna 6-biegowa - LELLEK Group\nVolkswagen T-Roc Premium 1.5 TSI 150 KM manualna 6-biegowa\nBiały "Pure" specjal metalik\nalufelgi Sebring 18"\n- Kierownica multifunkcyjna, skórzana z funkcją Tiptronic, podgrzewana <dla samochodów z DSG>\n- Koło zapasowe, 16" dla felg aluminiowych\n- Niebieski "Ravenna" metalik Czarny\n- Obręcze aluminiowe Kulmbach 17", srebrne Adamantium\nSAMOCHÓD DOSTĘPNY OD RĘKI ! Dostępny w różnych kolorach* Zapytaj o możliwość pozostawienia samochodu w rozliczeniu oraz o rabat dla wybranych grup zawodowych i firm !* * Szczegóły i dostępność u Doradcy Handlowego Elementy wyposażenia dodatkowego: - Kierownica multifunkcyjna, skórzana z funkcją Tiptronic, podgrzewana <dla samochodów z DSG> - Koło zapasowe, 16" dla felg aluminiowych - Niebieski "Ravenna" metalik Czarny - Obręcze aluminiowe Kulmbach 17", srebrne Adamantium - Pakiet Komfort - Pakiet Sport - System "Rear Assist" - kamera cofania KT: 617110 Możliwość przedłużenia fabrycznej gwarancji producenta do 5 lat / 150.000 km przebiegu Możliwość wykupienia Pakietu przeglądów serwisowych 4 lata / 60.000 km przebiegu lub 4 lata / 120.000 km . Samochód dostępny Załączono zdjęcia poglądowe. Twoje Centrum Oszczędności. Koszt samochodu to nie tylko kwota zakupu, lecz również koszty użytkowania na przestrzeni lat. Prawdziwa cena auta zależy od kosztów paliwa, ubezpieczenia, przeglądów i części eksploatacyjnych oraz od utraty jego wartości z upływem lat. Volkswagen w Twojej firmie to realna oszczędność każdego dnia Oszczędzasz na paliwie, dzięki ekonomicznym silnikom. Oszczędzasz na przeglądach, nabywając je w pakiecie. Oszczędzasz na naprawach, mogą być wykonane w ramach ochrony pogwarancyjnej. Zyskujesz na finansowaniu, dzięki niskiej miesięcznej racie. Zyskujesz na kontroli wydatków, dzięki stałym przewidywalnym kosztom. Zyskujesz przy sprzedaży, bo nawet po latach Twój Volkswagen “trzyma cenę”. Volkswageny tracą na wartości mniej niż auta innych marek, są też od lat najczęściej wyszukiwane przez użytkowników serwisu OTOMOTO. * ZDJĘCIA POGLĄDOWE!!!! Informacja nie stanowi oferty w rozumieniu art. 66 Kodeksu Cywilnego. Podane dane mają charakter wyłącznie informacyjny. Pełna informacja dostępna jest u handlowca. Sprzedający nie odpowiada za ewentualne błędy lub nieaktualność ogłoszenia.


Prezydent pogratulował laureatom konkursu AgroLiga 2010 / Wydarzenia / Aktualności / Archiwum Bronisława Komorowskiego / Oficjalna strona Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej\nPrezydent pogratulował laureatom konkursu AgroLiga 2010\n- Chcę wyrazić ogromną satysfakcję, że mogę gościć galę Agroligi w Pałacu Prezydenckim jako swoisty dowód na to, że wszyscy przywiązujemy wielkie znaczenie do tego, co jest istotne z punktu widzenia wsi polskiej (...), rolnictwa, a więc do tego, co jest ważne z punktu widzenia Polski jako całości – mówił prezydent Bronisław Komorowski podczas uroczystości wręczenia pucharów i dyplomów laureatom 18. edycji konkursu AgroLiga 2010.\nMistrzami krajowymi w kategorii "rolnicy" są Maria i Szczepan Będzikowscy z Zakrzewka (woj. mazowieckie), prowadzący wraz z rodziną gospodarstwo specjalizujące się w chowie bydła mlecznego i produkcji drobiu. W kategorii "firmy" mistrzem krajowym została spółka Pronar z Narwi (woj. podlaskie) - największy w kraju producent ciągników i maszyn rolniczych.\nWicemistrzami krajowymi w kategorii "rolnicy" zostało 6 gospodarstw rolnych; tyle samo tytułów wicemistrzów krajowych przyznano w kategorii "firmy". 9 gospodarstw rolnych oraz i 8 firm rolno-spożywczych zostało laureatami krajowymi. Uczestników konkursu typują Ośrodki Doradztwa Rolniczego.\nWażne jest, by promować osiągnięcia rolnictwa i przemysłu rolno-spożywczego poprzez pokazanie sukcesów i ludzi, którzy są ich autorami, bo nic tak nie zachęca do dalszego wysiłku jak smak sukcesu – dodał prezydent.\nKonkurs AgroLiga 2010 został zorganizowany na szczeblu wojewódzkim, podobnie jak 17 wcześniejszych edycji, przez Wojewódzkie Ośrodki Doradztwa Rolniczego, zaś na szczeblu krajowym przez Redakcję Audycji Rolnych pr. 1 TVP SA we współpracy ze Stowarzyszeniem AgroBiznesKlub. Celem konkursu jest wyłonienie i nobilitacja najlepszych polskich rolników i agrofirm.\n(PAP/ inf. własna)


Dodatkowy nabór w konkursie na najładniejszy ogród | Forum-info\nCiekawe 24 maja 2019\nDodatkowy nabór w konkursie na najładniejszy ogród\nW związku z dużym zainteresowaniem konkursem pn. “Najładniejszy ogród ozdobny Gminy Wołów w roku 2019” i “Najładniejsze miejsce wspólne Gminy Wołów w roku 2019” Burmistrz Gminy Wołów ogłasza dodatkowy nabór. Deklaracje zgłoszeniowe można składać w Punkcie Obsługi Klienta do 27 maja 2019 r.\nREGULAMIN KONKURSU (V edycja):\nkategoria – “NAJŁADNIEJSZY OGRÓD OZDOBNY GMINY WOŁÓW W ROKU 2019”\nkategoria – “NAJŁADNIEJSZE MIEJSCE WSPÓLNE GMINY WOŁÓW W ROKU 2019”\npromocja Gminy Wołów,\nuatrakcyjnienie wizerunku Gminy Wołów poprzez dążenie do podniesienia walorów estetycznych miasta i terenów wiejskich na terenie Gminy Wołów,\nzachęcenie mieszkańców Gminy do podejmowania działań na rzecz poprawy estetyki\ni atrakcyjności miejsca zamieszkania,\npromocja działań ekologicznych, pomysłowości oraz nowatorskich rozwiązań dekoracyjnych.\nW konkursie mogą uczestniczyć mieszkańcy Gminy Wołów. Za “miejsce wspólne” uważa się miejsce dostępne dla szerokiego grona mieszkańców.\nUdział w konkursie polega na zgłoszeniu uczestnictwa, poddaniu się ocenie Komisji Konkursowej, która na podstawie ustalonych kryteriów wyłoni spośród zgłoszonych najładniejszy ogród ozdobny/miejsce wspólne w Gminie Wołów.\nUczestników do konkursu mają prawo zgłaszać: mieszkańcy Gminy Wołów, Burmistrz Gminy Wołów, sołtysi, rady sołeckie, inne instytucje rolnicze, organizacje i stowarzyszenia, po uprzednim uzyskaniu zgody właściciela.\nW konkursie nie mogą brać udziału: organizatorzy konkursu, członkowie Komisji Konkursowej oraz zwycięzcy poprzedniej edycji konkursu (pierwsze miejsca)\nWarunkiem udziału w konkursie jest pisemne zgłoszenie zgodne z poniżej zamieszczonym wzorem deklaracji.\nDeklaracje zgłoszeniowe należy złożyć w Punkcie Obsługi Klienta Urzędu Miejskiego w Wołowie, w terminie od 02 maja 2019 roku do 15 maja 2019 roku.\nWydział Spraw Społęcznych Urzędu Miejskiego w Wołowie\ntel. (071) 319 13 52, e-mail: patrycja.olech@wolow.pl\nOgłoszenie wyników konkursu, uroczyste podsumowanie i wręczenie nagród przez Burmistrza Gminy Wołów nastąpi po zakończeniu konkursu. Wyniki będą popularyzowane w środkach masowego przekazu. Zdjęcia nagrodzonych posesji zostaną zamieszczone na stronie internetowej www.wolow.pl, portalu społecznościowym dziendobrywolow.pl .\nDla zwycięzców w poszczególnych kategoriach przewidziano nagrody rzeczowe oraz dyplomy.\nOceny zgłoszonych w deklaracjach ogrodów ozdobnych/ miejsc wspólnych dokona – po wizytacji na początku czerwca 2019 roku – Komisja Konkursowa powołana przez Burmistrza Gminy Wołów. Werdykt Komisji jest ostateczny i nie podlega zmianie.\nVII. KRYTERIA OCENY I PUNKTACJI:\nKomisja Konkursowa dokonuje oceny uczestników konkursu w sposób rzetelny i bezstronny według poniższych kategorii:\nkategoria ogród ozdobny,\nkategoria miejsce wspólne\nPodstawowe kryteria i elementy oceny:\ndobór roślin zdobiących wieś/ogród przez cały okres wegetacji,\nestetyka i stan techniczny ogrodzenia/ogrodzeń,\nkwietniki, skalniaki, murki kwiatowe, pergole i inne elementy architektury ogrodowej,\ntrawniki i ich utrzymanie,\nKażdy z członków Komisji przyznaje od 1 do 5 punktów za każdy oceniany element. Na końcową ocenę składa się łączna liczba punktów otrzymana od wszystkich członków Komisji.\nKomisja Konkursowa może zastosować dodatkowe kryteria oceny.\n3 czerwca 2019, 21:58\nSportowe życie tysiące kilometrów od domu\n20-letni Krzysztof Porowski z Brzegu Dolnego, aktualnie mieszkający na Islandii, pomimo swojego młodego wieku, pochwalić się może sukcesami w dziedzinie…\n26 kwietnia 2019, 10:23\nRuszyła akcja #sadziMY. Leśnicy rozdają sadzonki drzew\n25 lutego 2019, 18:39\nRosnące zainteresowanie Dolnobrzeską Kartą Mieszkańca\nProgram ulgowy dla mieszkańców gminy Brzeg Dolny ruszył już w ubiegłym roku. Obejmuje on zniżki w instytucjach sportowych, kulturalnych oraz…\n3 lutego 2019, 23:26\nTakie okazy rzadko widujecie!\nW niedzielę, 3 lutego, w hali sportowej przy ul. Trzebnickiej w Wołowie miał miejsce pokaz królików rasowych. Zapraszamy do obejrzenia…\n28 stycznia 2019, 23:08\n„Podróż za koło podbiegunowe”\nFerie bez nudy? Spotkaj się z Bolesławem Grabowskim, znanym podróżnikiem pochodzącym z Nowej Rudy, który przebył niemal wszystkie kontynenty. Jesteś…


Ulubiony deser króla - Kurier365.pl\nUlubiony deser króla\nśroda, 07 sierpień 2013 14:12\nUlubiony deser króla Wyróżniony\nArkas, to rodzaj staropolskiego zimnego deseru dla smakoszy. W okolicach Pilaszkowic, w posiadanie których ród Sobieskich wszedł od poł. XVI w., do dziś podaje się ten słodki deser, ulubiony przysmak króla Jana III Sobieskiego.\nSkładniki królewskiego deseru:\nbita śmietana i owoce do dekoracji.\nUbić jaja na parze, a gdy zrobią się puszyste i wyraźnie zbieleją, dodać do nich śmietanę.\nMleko osłodzić i zagotować. Do gotującego się mleka wlac mieszankę jajeczno-śmietanową. Gdy się zwarzy, przelać na bardzo gęste sitko (lub do płóciennego woreczka). Odcedzić, przełożyć do miseczki i schłodzić w lodówce. Gotowy arkas przełożyć na duży talerz lub od razu na kilka mniejszych talerzyków. Obłożyć bitą śmietaną i owocami.\nJan Sobieski, późniejszy król Rzeczypospolitej, objął dobra pilaszkowickie w 1646 r. i przebywał w Pilaszkowicach nieprzerwanie do 1658 r. Wokół pałacu założył park złożony z kilku alei lipowych, w którym pojedyncze drzewa tworzyły kształt litery "M" na cześć ukochanej przez Sobieskiego Marysieńki. Tutaj nieraz się spotykali, a wiele spośród listów Sobieskiego do Marysieńki jest datowanych właśnie w Pilaszkowicach. (zob.: Jan Sobieski Listy do Marysieńki, Wyd. Czytelnik, W-wa 1970). Ukochanej Sobieskiego Pilaszkowice również przypadły do gustu, choć narzekała na ciasnotę barokowego dworu zaprojektowanego przez Tylmana z Gameren.\nMiłość między Marysieńką a Janem Sobieskim narodziła się w Zwierzyńcu. Najpierw był tajny ślub z Marysieńką. Trzy tygodnie później oficjalnego ślubu młodej parze udzielił nuncjusz apostolski Antonio Pignatelli, późniejszy papież Innocenty XII.\nKról był wielkim smakoszem. Jak ustalił Zygmunt Gloger, na obiad podawano "33 półmisków wielkich, 12 lub 13 mniejszych, a na śniadanie i na wieczerzę po 13.". Ponieważ Sobieski lubił uczty, wyjątkowo dbał o dobrych kucharzy i konfiturników. O tych ostatnich było bardzo trudno, ale król lubił słodycze. Śladów królewskiej kuchni można szukać na "szlaku Sobieskiego", w okolicach Rybczewic, Mełgwi, Wólki, Spiczyna, Piask i Gorzkowa. Arkas nie należy do najwykwintniejszych deserów, ale jest zdrowy i pożywny.\nWięcej w tej kategorii: « Bezdroża: Gruzja – T&S Nowogródek (II). Śladami Mickiewicza »


Śnieżka musi umrzeć – pesymistyczny festiwal bezwzględności [recenzja] - KSIĄŻKI - recenzja na Dzika Banda | Pierwszy raz na DB?\nKSIĄŻKI Śnieżka musi umrzeć – pesymistyczny festiwal bezwzględności [recenzja]\nPodoba Ci się ten artykuł? Zobacz również inne z takimi samymi oznaczeniami:cykl Bodenstein i KarchoffkryminałMedia RodzinaNele Neuhausrecenzja\n„Śnieżka musi umrzeć” to czwarty tom kryminalnego cyklu o nadkomisarzu Olivierze von Bodensteinie i komisarz Pii Karchoff. Pierwszy, który ujrzał światło dzienne w Polsce i który warto przypomnieć w związku zamknięciem całego cyklu przez wydawnictwo Media Rodzina. Tytułowa Śnieżka to Stephanie Shneeberger, siedemnastoletnia dziewczyna, która wraz ze swoją rówieśniczką Laurą Wagner została zamordowana przed jedenastu laty podczas festynu w Altenhain. Ciał ofiar nigdy nie odnaleziono, a skazany w procesie poszlakowym były chłopak obydwu dziewczyn, Tobias Sartorius, właśnie wyszedł z więzienia i próbuje ułożyć sobie na nowo życie. Niestety, jego pojawienie się w sennym miasteczku wywołuje lawinę zdarzeń, która doprowadzi do kolejnych dramatów i odkrycia mrocznych sekretów z przeszłości.\nMimo wszystko, w tym festynie bezwzględności i okrucieństwa pojawiają się przebłyski nadziei, odruchy człowieczeństwa i szanse na to, że choć niektórzy wyjdą na prostą. Kryminały Neuhaus przyzwyczajają czytelnika do tego, że świat w nich przedstawiony jest przesiąknięty złem, a każdy bohater ma coś do ukrycia i nie inaczej jest tym razem. Każdy z mieszkańców Altenhain ma swoje sekrety, a nie od dziś wiadomo, że właśnie te małomiasteczkowe zmowy są czasem bardziej przerażające niż najbardziej wydumane spiski wielkich mafiosów i potężnych korporacji. Tutaj również nie brakuje ludzi bezwzględnych i okrutnych, potrafiących wykorzystać innych i zdominować słabszych. Podłość i wyrachowanie tkwią w każdym, nawet w najbardziej przyjaznym sąsiedzie i oddanym współpracowniku. Jakby tego było mało, pośród natłoku wszystkich nieszczęść jakie wypłyną na powierzchnię wraz z przebiegiem śledztwa, poważne komplikacje dotkną również Bodensteina i Karchoff, zarówno w życiu osobistym, jak i w pracy zawodowej. Sprawia to, że wpadamy po uszy w bagno ludzkich problemów, zażyłości i namiętności z narastającym przeczuciem nadciągającej tragedii. Neuhaus jak zwykle perfekcyjnie zarysowała psychologiczne portrety poszczególnych postaci, gdzie poza głównymi bohaterami najbardziej wyrazistą okazuje się Tobias Sartorius, zatwardziały morderca, który nie pamięta momentu popełnienia żadnej ze zbrodni. I może tylko zbyt szybko dzięki temu zaczynamy mieć wątpliwości, czy rzeczywiście ów człowiek jest winien obydwu przestępstw, za które odsiedział wyrok. Z drugiej jednak strony, właśnie dzięki temu powieść jest tak bardzo emocjonująca, a fakt, że pewnych rzeczy możemy domyślić się dość szybko, choć pewne tropy są podsunięte pod nos nieco za wcześnie, sprawia, że nie czytelnikowi nie grozi utonięcie w głębi skrajnie pesymistycznego utworu. Bo mimo wszystko, w tym festynie bezwzględności i okrucieństwa pojawiają się przebłyski nadziei, odruchy człowieczeństwa i szanse na to, że choć niektórzy wyjdą na prostą. Polscy czytelnicy, niestety, dzięki późniejszym tomom wiedzą już jak to się skończy dla Bodensteina i Karchoff, ale naprawdę warto sprawdzić co wydarzyło się przed kilkunastu laty w Altenhain.\nNele Neuhaus, Śnieżka musi umrzeć, wydawnictwo Media Rodzina, 2013\nSędzia Dredd: Mroczna sprawiedliwość - kosmiczny blockbuster [recenzja]\tNastępny\nZimne ognie - Thriller na chłodno [recenzja]\tŁukasz Radecki


Zarządzanie ryzykiem - jak eliminować przyczyny strat z SAP Analytics Cloud - Hicron\nZarządzanie ryzykiem - jak eliminować przyczyny strat z SAP Analytics Cloud\nWykorzystanie Business Intelligence do zarządzania ryzykiem opiera się na analizie ogromnych ilości danych dotyczących pracy przedsiębiorstwa. Generowane przez systemy SAP ERP prognozy pozwalają zapobiegać stratom firmy już na najwcześniejszym etapie powstawania problemów.\nCoraz więcej przedsiębiorców zdaje sobie sprawę, że podejmowanie decyzji bez całościowej analizy danych wiąże się z niepotrzebnym ryzykiem. Informacje o stanach magazynów, współczynnikach sprzedaży czy wydajności pracowników pozwalają nie tylko przewidzieć potencjalny kryzysu, ale także zaplanować środki zaradcze – i to już na najwcześniejszym etapie. Czy człowiek jest w stanie sam dokonać analizy ogromnej ilości danych? Nie – mówimy w końcu o tysiącach wartości, rozsianych w setkach kolumn arkuszy kalkulacyjnych. Zarządzanie ryzykiem i analizowanie stanu przedsiębiorstwa lepiej pozostawić więc zaawansowanym systemom Business Intelligence.\nJak systemy ERP zmieniają pracę przedsiębiorstwa\nNiedostateczna analiza danych i braki w poprzednio stosowanych systemach informatycznych – to częste powody, dla których firmy decydują się na wdrożenie SAP. By zapobiegać katastrofom finansowym, analityczne i predyktywne algorytmy systemów SAP rozwijane są przede wszystkim w kierunku przewidywania skutków bieżących działań w każdym obszarze działania przedsiębiorstwa.\nAnalitycznym narzędziem, które wspiera zarządzanie ryzykiem w przedsiębiorstwie, jest SAP Analytics Cloud. Jego największą zaletą jest możliwości gromadzenia, weryfikowania i analizowania na bieżąco informacji pochodzących z najróżniejszych źródeł. Mogą to być bazy danych, jak SAP HANA, mogą to być także źródła nie-SAPowe. Narzędzia są w stanie przetwarzać informacje nawet z plików dźwiękowych czy ze stron internetowych! Bez problemu możemy więc zasilić SAC danymi z magazynów, ze sklepu internetowego i z wewnętrznego systemu zarządzania zadaniami pracowników, w ten sposób dając narzędziu możliwość przeanalizowania całego przekroju procesów zachodzących w firmie.\nMyli się ten, kto sądzi, że SAC to tylko rozbudowana biblioteka danych. Narzędzie rozpatruje zależności pomiędzy poszczególnymi elementami, dzięki czemu w każdej chwili może przygotować prognozę na przyszłość. Wyobraźmy sobie SAC działający w firmie produkującej samochody. W momencie odebrania dużego zamówienia system zbada zmienne i określi, czy przedsiębiorstwo jest w stanie spełnić zapotrzebowanie, czy ma odpowiedni zapas materiałów oraz czy jego pracownicy poradzą sobie z większą ilością obowiązków.\nJeśli system wykryje problem (jak choćby brak niezbędnych produktów, niedostatecznie duża kadra itp.), SAC powiadomi odpowiednie osoby, a także zaproponuje podjęcie środków zaradczych (na przykład dokupienie towarów, dodatkową rekrutację). Dzięki temu zarówno usprawniamy bieżącą pracę przedsiębiorstwa, jak i minimalizujemy ryzyko dużych strat w przyszłości.\nZaawansowane algorytmy w zarządzaniu ryzykiem\nW jaki sposób SAC może nie tylko przewidzieć, ale i zaproponować zapobieganie katastrofom? Wykorzystywane są w tym celu zaawansowane algorytmy i rozwiązania, jak na przykład Data Mining czy Machine Learning. Przyjrzyjmy się im bliżej.\nData Mining to zgłębianie danych, a więc proces skupiony na poszukiwaniu prawidłowości i wzorców. Jedną z najprostszych zależności, jakie data mining może zarejestrować, to chociażby zmniejszanie się dostępności towaru w magazynie po dokonaniu zakupu przez klienta.\nMachine Learning to uczenie maszynowe, a więc ciągłe samodoskonalenie się maszyn i przeprowadzanych przez nie procesów w oparciu o nieustanną analizę danych i poprawianie własnych parametrów. Uczenie maszynowe sprawia, że z czasem program coraz lepiej interpretuje zależności i coraz szybciej jest w stanie obliczyć optymalną reakcję na nie.\nZaawansowane algorytmy pozwalają na tworzenie i ciągłe udoskonalanie wzorców. Narzędzie rejestruje nawet niewielkie fluktuacje, a dzięki wysokiej mocy obliczeniowej jest w stanie przewidzieć nadchodzące zmiany i błyskawicznie wygenerować raport. Ponieważ SAC to rozwiązanie chmurowe, efekty jego analizy dostępne są niemal natychmiast, i to na każdym urządzeniu (także mobilnym), w każdym miejscu na świecie.\nKto podejmuje decyzje, czyli SAP i czynnik ludzki\nPodejmowanie decyzji biznesowych jest i jeszcze przez wiele lat pozostanie w rękach ludzi – rolą systemów informatycznych jest przewidywanie problemów i proponowanie rozwiązań. Dziś, narzędzia Business Intelligence są do tej roli doskonale przygotowane.\nPo pierwsze – system przetwarza dane (które z racji ogromnych ilości zwykle nie są łatwe do zrozumienia i wykorzystania przez człowieka) w jasne, przejrzyste komunikaty. Odpowiadają za to narzędzia zarządzania informacjami przedsiębiorstwa – EIS.\nPo drugie – Business Intelligence cały czas pozostaje w kontakcie z pracownikami i menadżerami przedsiębiorstwa. O potencjalnie szkodliwych skutkach podejmowanych decyzji narzędzia powiadamiają wskazane wcześniej osoby. Taką komunikację ułatwia kokpit menadżerski – Dashboard. To właśnie ten moduł odpowiada za wizualizację danych, takich jak na przykład KRI – wskaźniki ryzyka czy też KPI – wskaźniki efektywności. Przejrzyste wykresy można pobrać na urządzenie mobilne czy przesłać za pośrednictwem internetu, co maksymalnie ułatwia podejmowanie decyzji i zarządzanie ryzykiem na każdym szczeblu organizacji firmy.\nO najwyższy poziom komunikacji w firmie dbają nie tylko sprawnie działające systemy ERP. Równie istotne są także szkolenia, dzięki którym pracownicy już od początku pracy z narzędziami Business Intelligence wiedzą, gdzie szukać potrzebnych danych i jak interpretować komunikaty modułów SAP. W zarządzaniu ryzykiem w przedsiębiorstwie przy pomocy systemów informatycznych nie ma mowy o metodzie prób i błędów czy o doszkalaniu się w biegu – od samego początku firma jest całkowicie przygotowana do pracy.\nCo trzeba wiedzieć o SAP Business Intelligence\nWyjaśnialiśmy już, czym jest Business Intelligence, teraz więc skupimy się na aspektach związanych bezpośrednio z zarządzaniem ryzykiem. Z artykułu wiesz już, że:\notrzymujesz (w ogromnej ilości) dane przedstawione na czytelnych wykresach,\ndzięki wykorzystaniu chmury masz do nich dostęp przez całą dobę, z każdego miejsca na świecie,\nmożesz zapoznać się z nimi także na urządzeniach mobilnych,\ntworzone na ich podstawie prognozy powstają na bieżąco, nie musisz więc na nie czekać,\na system powiadomi Cię, jeśli wykryje nieprawidłowość lub potencjalnie negatywne skutki podejmowanych działań.\nWarto pamiętać, że SAP to więcej, niż tylko systemy informatyczne. To cała społeczność, która na bieżąco testuje, analizuje i ulepsza istniejące już rozwiązania. Z tego powodu narzędzia takie jak SAC są stale rozwijane. Zarówno dzięki Partnerom SAP, jak i dzięki wysiłkowi ekspertów oraz mentorów, wciąż pojawiają się nowe funkcje i ulepszenia, dlatego narzędzie z czasem staje się coraz lepsze!\nZarządzanie ryzykiem w inteligentnych firmach to znacznie więcej niż tylko minimalizowanie strat czy łagodzenie skutków katastrof. Narzędzia Business Intelligence pozwalają wyeliminować nie tylko skutki, ale przede wszystkim same przyczyny problemów – i to na najwcześniejszych etapach ich powstawania. Jak to możliwe? Wystarczy zastąpić mozolne analizowanie setek informacji z arkuszy kalkulacyjnych nowoczesnym, zaawansowanym narzędziem SAC. Wykorzystaj moc obliczeniową systemów SAP, by przewidzieć skutki każdej decyzji podejmowanej w Twojej firmie!\nChcesz znaleźć opcję szytą na miarę Twojej firmy? Poznaj ofertę Business Intelligence!\nSAP HANA High Availability Disaster Recovery (HADR)


3. Administracja powiatu oleckiego\nPo całkowitym podbiciu ludności pruskiej Krzyżacy dokonali podziału jej kraju na komturie, których ośrodki administracyjne znajdowały się nad Zalewem Wiślanym w Elblągu, Bałdze, Brandenburgu (Pokarminie) i Królewcu. Wąskimi pasami rozciągały się obszary owych komturii z północy w kierunku południowym ku polskiej granicy. Późniejszy powiat olecki, północna część ełckiego oraz powiat giżycki podlegały administracji w odległym Pokarminie, którego komturowie wyręczali się w zasiedlaniu nadgranicznych obszarów puszczy urzędnikami wójtostwa w Lecu, (Giżycku), powstałego około 1430 roku. Ci wójtowie i prokuratorzy leccy zakładali pierwsze osady na ziemi oleckiej w czasach krzyżackich: Sobole, Gąsiorowo, Babki Gąseckie, Jelitki, Niedźwiedzkie i in.\nKiedy kolonizacja puszczy sudowskiej nad granicą litewską nabrała większego rozmachu, powstała potrzeba stworzenia w tym rejonie lokalnego ośrodka administracyjno-gospodarczego. W ten sposób utworzono na przełomie XV i XVI wieku w Stradunach komornictwo, które po sekularyzacji Zakonu w roku 1525 przekształcono w starostwo straduńskie.\nPierwszymi zarządcami nowej jednostki administracyjnej byli: burgrabia Thomas Kandeler (1507-1518), Hans von Breitenbach (1519-1520) oraz burgrabia Peter Schwartz (1525-1533). W latach 1530—1544 starostą w Stradunach był Caspar von Aulack, wymieniany też jako Schlesinger; jego żoną była Margarete von Kracht. Podczas jego kadencji założone zostały niektóre wsie na ziemi oleckiej, m. in. Mieruniszki w roku 1537.\nW latach 1545-1550 starostą książęcym w Stradunach był Michael von Eysack, a po nim – w latach 1551-1560 – Krzysztof von Glaubitz, który otrzymał w roku 1565 starostwo straduńskie w zastaw z powodu trudnej sytuacji ekonomicznej Prus Książęcych. Lorenz von Halle, który piastował urząd starosty w latach 1561-1568, zaczął podczas swego urzędowania nazywać się starostą z Olecka. Dodajmy, że w czasie trzymania starostwa w zastawie przez Krzysztofa Glaubitza zaczęto stopniowo przenosić jego urząd do Olecka.\nCo do kolejności, a nawet nazwisk pierwszych starostów straduńskich, nie ma całkowitej pewności. Max Toeppen w swej „Historii Mazur” wymienia następujących zarządców: Anton von Lewald (1530), Caspar von Aulack (1532), Sebastian von Lehndorff (1540) i ponownie Caspar von Aulack (1542, 1544). Po roku 1560 urząd starostów oleckich sprawowali kolejno: Lorenz von Halle (1561-68), Heinrich von Kracht (1570-1581), Peter von Podewils (1587-1590), wymieniany w 1595 roku jako dzierżawca urzędu starostwa; Rufus von Glaubitz (1590-1596), Sebastian von Lehndorff (1601-3,1610) – właściciel wielu majątków, z których Chełchy i Doliwy odziedziczył jego syn Albrecht – oraz Balthasar von Fuchs (1613-1624) radca krajowy, właściciel wsi Markowskie, znany ze swego zapisu dwunastu tysięcy grzywien na rzecz uniwersytetu królewieckiego, przewidującego poprawę uposażenia kaznodziei i kantora w Olecku.\nDo końca XVII wieku starostwem oleckim zarządzali: Hans Albrecht von Perbandt (1625-1628), Krzysztof Joachim von Packmohr (1632-1636), Zygmunt von Wallenrodt (1645), Wolf von Creytzen (1645-1653), Krzysztof Albrecht von Schönaich (1653-1656) – budowniczy zamku oleckiego, zmarły w roku tragicznego najazdu Tatarów – oraz inny nie mniej tragiczny starosta – Christian Ludwig von Kalkstein (1656-1660), który z wyroku mściwego elektora pruskiego został zgładzony w kłajpedzkim więzieniu.\nHeinrich von Wallenrodt był starostą w latach 1658-9 i 1666, Hans Albrecht von Königsegg – 1670-1677, Georg Heinrich von Perbandt 1684-1688, Friedrich Wilhelm von Lesgewang 1688-1695, wreszcie Friedrich von Tettau (1701-1711), późniejszy „rzeczywisty tajny minister finansów i wojny” w rządzie w Królewcu.\nKolejni starostowie oleccy nie pełnili swego urzędu sami, lecz wyręczali się swoimi zarządcami (Lesgewang,baron von Heydeck, von Hirsch, von Lossow, von Brauchitsch i in).\nNależeli do nich przedstawiciele sfer arystokratyczno-wojskowych, którzy tytuł starostów piastowali honorowo w uznaniu swoich zasług dla państwa i dynastii królewskiej.\nTytularnymi więc niejako starostami w Olecku byli w pierwszej połowie XVIII wieku hrabia Krzysztof von Dohna, hrabia Aleksander von Donhoff, generał Fryderyk von Egel, hrabia von Posadowski, generał-major von Schwerin i inni.\nW roku 1752 została przeprowadzona w Prusach – przygotowywana już od pewnego czasu – reforma administracji publicznej. Dotychczasowi starostowie (Amtshauptmann) pozbawiani byli bowiem stopniowo uprawnień w dziedzinie wojskowości, finansów i wymiaru sprawiedliwości. Obecnie okręg natangijski, w którego skład wchodziło trzynaście starostw państwowych i dwa dziedziczne, podzielono na cztery jednostki administracyjne, zwane powiatami (der Kreis). Powiat olecki oprócz dotychczasowego starostwa, na terenie którego znajdowały się komornictwa w Olecku, Połomie, Cichach, Cimochach i Stradunach, obejmował także starostwa ełckie i piskie.\nZmiany te dokonywały się powoli i niektóre formy dawnej administracji utrzymywały się jeszcze w XIX wieku. W roku 1815 król Fryderyk Wilhelm III wydał rozporządzenie dotyczące nowego podziału terytorialnego kraju.\nNa czele nowych powiatów ziemskich stanęli starostowie zwani landratami. Wcześniej już jednak, bo w roku 1808, istniały tzw. kamery wojenno-skarbowe w Królewcu, Gąbinie i Kwidzynie, przekształcone w „rządy” regionalne, z których powstały w późniejszych latach rejencje. Powiat olecki włączono do rejencji gąbińskiej. Landraci oleccy z drugiej połowy XVIII i w XIX wieku pełnili stosunkowo krótko swoje obowiązki. Na wyróżnienie zasługują postacie Morsteina (Morsztyna), Lenskiego i Braemera.\nKarl Heinrich von Morstein był pierwszym starostą oleckim (1801-1837) urzędującym po nowym podziale terytorialnym w Prusach. Przejawiał dużo troski o wygląd miasta. Był właścicielem majątku w Gutach, a żoną jego była Fryderyka von Buddenbrock. Zmarł w Margrabowej w 1842 roku w wieku 85 lat.\nKarl Ludwig von Lenski zajmował stanowisko landrata przez dziesięć lat (1842-1852). Pochodził ze znanej w powiecie rodziny ziemiańskiej. Richard v. Lenski (1829-1918) był dzierżawcą domeny w Cimochach, a Hermann v. Lenski (1817-1891) – właścicielem majątku Lasek koło Olecka.\nPo objęciu swego urzędu landrat Lenski zamieścił w „Tygodniku Obwodu Oleckiego” znamienną dla jego poglądów wypowiedź: „Ponieważ dla n a s z e g o p o l s k i e g o k r a j u takowe niemieckie uwiadomienia (sądowe) nie dosyć skutkują, (...) dobrze by wtedy było, gdyby sami zawsze królewskie sądy prosili, żeby takowe uwiadomienia w tygodniku drukować dali nie tylko w niemieckim, ale też i w polskim języku... „\nW czasie jego urzędowania odwiedził Olecko w 1845 roku Fryderyk Wilhelm IV. Powodem tej wizyty, którą król wspomina w liście do pani Zimmermann z 1.11.1854r., właścicielki hotelu „Königlicher Hof” przy rynku w Margrabowej, była tragiczna sytuacja ludności na Mazurach, spowodowana ulewnymi deszczami, nieurodzajem i głodem.\nJako ciekawostkę warto przypomnieć okoliczności tej niezwykłej korespondencji królewskiej. Otóż król znany ze swej pasji łowieckiej podczas polowania w lasach mazurskich zatrzymał się w Margrabowej i został gościnnie przyjęty przez Elisabeth Zimmermann, która poczęstowała go przysmakami z siei, złowionych w głębinach okolicznych jezior rynnowych.\nKról był zachwycony tymi smakołykami i pani Zirnmermann uznała, że pewnie nie pogardziłby nimi także w Berlinie. W związku z tym wielokrotnie przesyłała mu wędzone mazurskie specjały, aż doczekała się królewskiego listu z podziękowaniem, który wystawiony został dla potomnych w witrynie hotelu „Königlicher Hof”.\nKolejnym starostą oleckim, który odegrał większą rolę w historii powiatu, był Hugo Wilhelm Braemer. Pracował w latach 1894-1919. Za jego czasów przeniesiono w 1897 roku siedzibę starostwa do nowo wybudowanego budynku nad jeziorem przy placu Zamkowym i na jego lata urzędowania przypadły dramatyczne wydarzenia I wojny światowej. Drugiej wojny światowej nie doczekał, gdyż po przejściu na emeryturę zmarł w sierpniu 1939 roku w Berlinie, ale zbudowany w jego czasach gmach starostwa do dziś widnieje na wzgórzu zamkowym na miejscu dawnego zamku.\nPo krótkim okresie urzędowania w latach 1919-1920 Paula Walzera nastała w powiecie oleckim era Brunona Wachsmanna, starosty kompetentnego i energicznego, przejawiającego wiele inicjatywy w czasie sprawowania urzędu od 1921 do 1933 roku. Wachsmann urodził się w 1888 roku w Poznańskiem, a studiował w Tibindze, Berlinie i Wrocławiu prawo, które ukończył ze stopniem doktora. Jako oficer brał udział w I wojnie światowej, a później osiadł w Olecku i ożenił się w 1924 roku z wdową po Tolsdorffie, pochodzącą z rodziny von Lenski. Z nazwiskiem starosty Wachsmanna wiąże się szereg inwestycji i inicjatyw społeczno-gospodarczych na terenie miasta i powiatu. Należą do nich m. in. budowa pomnika poległych podczas wojny światowej mieszkańców powiatu, który odsłonięto w parku miejskim 11 września 1927 roku; budowa odcinka szosy-obwodnicy, przy której stanęła mleczarnia powiatowa; założenie stadionu miejskiego, toru wyścigowego, kąpieliska nad jeziorem, schroniska dla młodzieży, zakładu utylizacyjnego i in. Jednakże po objęciu w Niemczech rządów przez Hitlera w 1933 roku Wachsmann jako tradycyjny polityk i pragmatyczny urzędnik popadł w konflikt z władzami hitlerowskimi, w wyniku czego został zwolniony z zajmowanego stanowiska i po krótkim areszcie śledczym przeniesiony na przymusową emeryturę. Zmarł w 1951 roku w Wiesbaden, gdzie w latach po II wojnie światowej sprawował jeszcze urząd wiceprezydenta miasta.\nOstatni starosta olecki za czasów niemieckich, Walter Tubenthal (1900-1987), objął swój urząd w 1934 roku i piastował go do czasu opuszczenia miasta w początkach roku 1945. Jego administracji podlegał także od roku 1940 powiat suwalski.\nBył to człowiek ściśle związany z reżimem hitlerowskim, o czym świadczy powierzenie mu jednocześnie funkcji powiatowego kierownika (Kreisleiter) partii narodowo-socjalistycznej NSDAP.\nTo on przeprowadzał ewakuację ludności z terenu powiatu i wywóz mienia jesienią 1944 roku; organizował na polecenie gauleitera Ericha Kocha oddziały Volkssturmu i chociaż wielu mieszkańców miasta i powiatu zginęło podczas styczniowej ofensywy wojsk sowieckich w powiecie mrągowskim i na zatłoczonych drogach, prowadzących do Zalewu Wiślanego, on ocalał z wojennego zamętu i dożył w Hamburgu 87 roku życia.\nPo 23 stycznia 1945 roku władzę w powiecie sprawowała przez kilka miesięcy radziecka komendantura wojskowa, by ją przekazać następnie w ręce pierwszego polskiego starosty – Janusza Srzednickiego.\nJ. Kunicki www.olecko.pl Ostatnia zmiana: 28 stycznia, 2004


Szczególny dzień! – Blues napisał już wiele historii…\nOpublikowane 23 października, 2017 przez Bluesowa DziewczynaPosted in Miłe dni i wspomnieniaOtagowane cel, dziewczyna, dzień, facet, kobieta, marzenia, miłość, myśli, mężczyzna, pamięć, poznanie, radość, rozpromieniona, spokój, szczególny dzień, szczęście, uczucia, wrażliwość, zadowolenie, znajomości, związek.\nPoprzedni Previous post: Czy świat musi być okrutny?\nDalej Next post: Dziwny czas…\n2 myśli w temacie “Szczególny dzień!”\n27 października, 2017 o 4:45 pm\nCieszę się, że zaczyna Ci się ten mały chaosik układać powoli i wraca wszystko do takiego porządku Twojego 🙂 .\n30 października, 2017 o 6:00 pm\nDzięki za wizytę, małymi krokami, ale oby powróciło…


Jak przygotować się do egzaminu Google Adwords? – websem.pl\n26/05/2014 25/03/2015 websem.pl\nJakiś czas temu zdecydowałem się podejść do certyfikatu kwalifikowanego specjalisty Google Adwords. Postanowiłem napisać krótki poradnik, jak przygotować się do tego egzaminu gdyż wiem, że wiele osób przed przystąpieniem zastanawia się jak całość przebiega i jak warto się na ten moment przygotować.\nPodstawą zdobycia certyfikatu (dawniej: Google Adwords Qualified Individual, aktualnie certyfikat w ramach programu Google Partners) jest zdanie dwóch egzaminów, podstawowego z systemu Adwords oraz zaawansowanego z wybranej przez siebie specjalizacji – sieci wyszukiwania lub sieci reklamowej. Niebawem ma również wejść dedykowany egzamin dla reklamy na YouTube z tego co udało mi się przyuważyć. Zaliczony egzamin podstawowy jest ważny 2 lata, egzamin zaawansowany powtarza się co rok. Dla zainteresowanych polecam relację z egzaminu, a niniejszy wpis powstał w odpowiedzi na prośbę Tomasza Bieguna oraz Marka – którzy chcieli się dowiedzieć, jak najlepiej przygotować się do egzaminu.\nJak się przygotować do egzaminu Google Adwords?\nMateriały edukacyjne Google\nPierwsze z czym przyjdzie nam się zmierzyć, to kwestia – czy czytać całą dokumentację dostarczaną przez Google Adwords. Spotkałem się z poglądem, że nie jest to niezbędne – gdyż duża część materiałów to ładnie mówiąc autopromocja systemu, wpajająca skuteczność i wystrzałowość Adwordsów. I to prawda, nie mniej warto zwrócić uwagę na niektóre definicje (wskaźników, opcji) – na tym niezwykle łatwo się wyłożyć, gdyż pytania konstruowane są w sposób, który wymaga posiadania podstawowej wiedzy ale na tym się nie kończy zabawa – w tym momencie trzeba też uruchomić myślenie, i określony przykład przeanalizować pod kątem posiadanej wiedzy. Zatem przeczytanie kluczowych punktów materiałów edukacyjnych może pomóc, lecz nie przykładał bym do tego wielkiej wagi.\nNa szczęście branża marketingu w wyszukiwarkach obfituje w różnego rodzaju materiały poradnikowe online, z którymi najczęściej można zapoznać się na blogach prowadzonych przez bardziej rozpoznawalnych specjalistów SEO/SEM w Polsce. To olbrzymi zasób wiedzy, który warto tak na prawdę śledzić na bieżąco. Istotne jest by w poszukiwaniu materiałów korzystać z tych archiwalnych z rozwagą – stare materiały mogą nie uwzględniać aktualnego sposobu funkcjonowania Adwords oraz mogą nie uwzględniać najnowszych narzędzi wspomagających pracę z PPC, np. SpyWords czy SEM Strom wprowadzone dopiero w tym zeszłym roku.\nKursy Adwords online\nNa jednym z blogów, ittechnology.us możemy przejrzeć dobrze napisany kurs Adwords przez Mariusza Gąsiewskiego. Ma on swoje lata (ostatnia aktualizacja 2010), ale chcąc opanować wszystkie materiały i samemu ocenić które są dla nas najlepsze, warto i tu zajrzeć.\nZobacz także na listę 84 blogów marketingowych, którą opracowałem jakiś czas temu i wyłowić część blogów traktujących o PPC.\nPraktyka, praktyka czyli panel Adwords\nNajwięcej nauczymy się na żywym organizmie. Owszem, często aby się dobrze nauczyć trzeba będzie też nieco zainwestować i testować różne opcje, czasami wypalając środki w niezbyt efektywne rozwiązania – ale to najlepsza nauka. Jeśli przygotowujesz się w taki sposób możesz wykorzystać kilka opcji, by nieco zminimalizować koszty 😉\nwykorzystaj kupony Adwords dające więcej środków na reklamę (łatwo je zdobyć, a często potrajają zgromadzone środki – 300 za 100),\njeśli nie obsługujesz Adwords standardowo, zaoferuj obsługę Adwords komuś ze znajomych kto prowadzi biznes, bez twojej prowizji – dzięki temu zdobędziesz możliwość poszukiwania różnorodnych rozwiązań a znajomy zyska obsługę PPC, na pewno bardziej świadomą niż gdyby sam musiał się wszystkiego o SEM uczyć od podstaw,\nwykorzystaj wszystkie możliwe narzędzia pomagające w obsłudze Adwords (np. Keywords Planner).\nJest oczywiście duże prawdopodobieństwo, że nie uda Ci się przetestować wszystkich możliwych scenariuszy o które mogą paść pytania, jednak samo obycie z narzędziem, wdrożenie się w sposób myślenia zgodny z jego funkcjonowaniem – zdecydowanie ułatwi Ci możliwość zdania egzaminu.\nOferta szkoleń Adwords jest dosyć bogata, warto wybrać sprawdzonych specjalistów i trenerów zajmujących się kampaniami sponsorowanymi na co dzień. Nawet jeśli sami dzień w dzień siedzimy w panelu – gwarantuje, zawsze możemy znaleźć coś dla siebie na takim szkoleniu, poznać ciekawe przykłady i przypadki a przede wszystkim wymienić się doświadczeniami oraz być na bieżąco ze zmianami.\nSam byłem na szkoleniu z Analyticsa na początku tego roku i choć spora część informacji była mi znana, dało się wyciągnąć też coś konkretnie dla siebie, dopytać o szczegóły, przykłady.\nDobrych książek poświęconych wyłącznie PPC nie jest aż tak dużo, sam posiadam dwie i pół 😉\nPierwsza z nich to: Google AdWords. Skuteczna kampania reklamowa w internecie\nKrótka, dosyć poradnikowa i wprowadzająca w zagadnienie. Mistrzem PPC się po niej nie zostaje, ale fundamenty warto powtarzać wciąż i wciąż.\nDruga to: Reklama w wyszukiwarkach internetowych. Jak planować i prowadzić kampanię. Wydanie II\nOsobiście przyznam, że książka nie podbiła mojego serca – przede wszystkim przez typografię powodującą straszne zmęczenie samym faktem czytania, aktualnie ma już swoje lata. Generalnie – dobrych, aktualnych materiałów nieco brak. Opcja dwa i pół to Marketing internetowy w wyszukiwarkach, Frontczaka – ale to tak wiekowa (2006) pozycja, że trudno o niej nawet mówić 😉\nOsoby chcące uczyć się w swoim tempie, szybko i sprawnie mogą również skorzystać z indywidualnych konsultacji – prowadząc konkretny projekt można go skonsultować z kimś bardziej doświadczonym, dzięki czemu uzyskamy informację zwrotną odnośnie naszych działań. Oczywiście najlepiej w takiej sytuacji połączyć podstawową obsługę jakiejś kampanii z dającymi rozwiązania konsultacjami dopasowanymi bezpośrednio do jej wymogów.\nDla zainteresowanych, polecam kontakt bezpośredni.\nNa bieżące problemy i nietypowe sytuacje najlepszym źródłem wiedzy jest forum Adwords – ludzie na bieżąco wymieniają się na nim doświadczeniami, dzięki czemu mamy najlepszy możliwy wgląd w aktualną sytuację systemu i możliwych rozwiązań. Dylemat z forum jest taki, że możemy dostawać bardzo różnorodne odpowiedzi zależne od użytkowników – dlatego warto rozważyć samodzielnie, których użytkowników darzymy zaufaniem.\nMyślę, że udało mi się przedstawić bardzo dużo możliwych form nauki systemu Google Adwords oraz tego jak przygotować się do egzaminu Google Adwords. Zachęcam do zadawania pytań w komentarzach oraz do dyskusji, być może ktoś zna jeszcze jakieś warte uwagi miejsca, z których można się uczyć o Adwords 🙂\nźródło cover photo: Mark Knol, flickr.com\nSilesia SEM 2013 - relacja ze szkoleń marketingu w wyszukiwarkach\nadwords certyfikat Google Adwords Google AdWords\nFestiwal SEO 2014 – to już jutro!\n6 thoughts on “Jak przygotować się do egzaminu Google Adwords?”\n27/05/2014 o 12:04\nA mnie przeciwnie – dużo pomogło przeczytanie materiałów Google, bo sporo pytań jest żywcem wziętych z nich. nic więcej nie potrzeba.\nPraktycznie korzystałem tylko z tego i z wiedzy praktycznej – wszystkie 3 egzaminy bez problemów w niecałą połowę dostępnego czasu.\nAle może to tylko przez mój talent do rozwiązywania testów jednokrotnego wyboru wymasterowany na studiach 😉\n27/05/2014 o 13:08\nW przypadku egzaminu podstawowego wystarczy przejrzeć materiały od Google natomiast w przypadku kursu zaawansowanego należy już posiadać jakąś wiedzę praktyczną/doświadczenie. Duża część pytań to kwestie praktyczne i warto przed przystąpieniem do egzaminu dobrze zapoznać się z wszystkimi dostępnymi funkcjami. Warto też zwrócić uwagę na pytania, które nie do końca są jasno sformułowane co znacznie utrudnia zdanie egzaminu. Na niektóre pytania nie znajdziemy odpowiedzi na blogach czy też w pomocy, które przygotował Google.\nPingback: » CEC in SEO – egzamin certyfikacyjny w SEO - Blog SEO - websem - skuteczne pozycjonowanie i optymalizacja stron oraz marketing w wyszukiwarkach!\n21/02/2017 o 14:52\nWiedza praktyczna istotnie wpływa na możliwości udzielenia prawidłowej odpowiedzi na pytania z zagadnień, których nie wyjasniono lub też dostatecznie nie opisano w dostępnych online materiałach przygotowujących do kursu AdWords.\n22/08/2018 o 15:16\nSłyszałem, że ten egzamin nie jest taki prosty jak mogłoby się wydawać i czasami bardzo ciężko go zdać – nawet jak długi czas przygotowywaliśmy się do niego. Prawdę rzecz biorąc trzeba poszerzać swoją wiedzę i umiejętności 😉 Ciekawi mnie jeszcze jedno – czy zmienią się egzaminy po wprowadzeniu Google Ads – jak myślicie?\n08/11/2018 o 14:58


OCLab 03.03.2011 13:36\nDrugiego dnia nasi korespondenci odwiedzili, między innymi, stoisko firmy Kingston, jednego z najbardziej znanych producentów pamięci masowych na świecie.\nTam znaleźli najnowsze pamięci RAM, oraz dyski SSD marki Kingston.\nOprócz tego były również dyski SSD. I właśnie w celu najlepszej prezentacji obu produktów złożono w komputerze demonstracyjnym, opartym o moduły RAM HyperX T1B XMP o pojemności 4 GB każdy (było ich aż 6, co łącznie dawało 24 GB RAM-u na pokładzie) oraz dyski z serii Now Series V i V+. Jako przykład właściwego użycia tak wielkiej pamięci pokazano pracę w Photoshop z plikiem, którego rozdzielczość pozioma wynosiła ponad 20000 pikseli. W takim momencie zużycie pamięci wynosiła prawie 17 GB. Spróbujcie wyobrazić sobie obróbkę takich zdjęć na komputerze z 4/8 GB RAM.\nNa tym samym stanowisku Kingston prezentował także najszybsze na rynku pamięci SO-DIMM przeznaczone do rozwiązań mobilnych. Aby zestaw działał poprawnie, konieczne było dobranie ekstremalnie szybkiego procesora Core i7 oraz przerobienie seryjnej płyty głównej Asrock.\nOstatnią rzeczą, którą mogliśmy podziwiać był komputer wyposażony w najszybsze aktualnie moduły pamięci SO-DIMM (jak twierdzi Kingston) przeznaczone dla rozwiązań mobilnych. Mowa bowiem o pamięciach pracujących z częstotliwością 2128 MHz . Specjalnie dla tych pamięci Asrock zmodyfikował na prośbę Kingstona swoją płytę główną (oraz zmodował BIOS). Aby obsłużyć tak szybkie pamięci, na pokładzie komputera zainstalowano procesor i7 2920XM czyli ekstremalną jednostkę, będącą odpowiednikiem desktopowego Gulftowna i7 980X. Co ciekawe - całość rozgrzewała się w niewielkim stopniu, zaś pamięci były wręcz chłodne. Oczywiście nadal można zainstalować je w zwykłym laptopie - spróbujcie wyobrazić sobie swój notebook, w którym 4 GB pamięci pracuje z częstotliwością 2 GHz.


Ministrze Macierewicz! Kiedy ujrzymy raport z likwidacji WSI? | Gazeta Bałtycka\nlikwidacja WSIMacierewiczraport WSI\nMinister Macierewicz obejmując urząd zapowiedział, że w możliwie krótkim czasie, na przełomie lutego i marca ujawni, opublikuje dokument roboczo nazywany „Aneksem do raportu z likwidacji WSI”. Dokument do dziś nie ujrzał światła dziennego.\nPrzysłuchuję się czasem wypowiedziom różnych znanych, żeby nie powiedzieć wielkich ludzi. I zastanawiam się, czy oni aby na pewno zdają sobie sprawę z tego, co mówią. Pół biedy, gdy mówiącym jest zwykły polityk.\nCi nauczyli nas, że plotą trzy po trzy, że rzadko kiedy dotrzymują danego słowa, że wieczorem potrafią zaprzeczyć temu, co mówili rano. W najlepszym razie gotowi są przyjmować zakłady, że zostali źle zrozumiani lub zinterpretowani. Przy złożoności naszego języka i skłonności (umiejętności) naszych dziennikarzy do manipulowania wypowiedziami mogę to zrozumieć. Co nie znaczy, że w jakikolwiek sposób to pochwalam lub godzę się na to. Sytuację taką akceptuję, bo nie mam możliwości jej zmienić.\nGorzej, gdy takie nieprzemyślane wypowiedzi pojawiają się w ustach ludzi sprawujących ważne państwowe funkcje. Wówczas każde nieostrożnie rzucone zdanie, nawet słowo, może mieć olbrzymie znaczenie. Dla mnie, dla każdego z nas, dla bezpieczeństwa mojego kraju.\nW tym miejscu zamierzam przypomnieć słowa pana Antoniego Macierewicza, pełniącego obecnie zaszczytną, ale również odpowiedzialną funkcję Ministra Obrony Narodowej. Nie będę pisał o tym, co pan minister mówił lub mówi na temat katastrofy smoleńskiej. Ten temat pozostawiam pismom dbającym o możliwie dużą ilość czytelników.\nJa przypomnę tylko, że pan minister, obejmując urząd (lub przygotowując się do tego) uprzejmy był powiedzieć, że w możliwie krótkim czasie, na przełomie lutego i marca (rozumiem, że bieżącego roku, choć to akurat chyba nie padło) ujawni, opublikuje dokument roboczo nazywany „Aneksem do raportu z likwidacji WSI”.\nMinęła już połowa marca, a o wspomnianym aneksie cisza. Nie jestem zwolennikiem publikowania tego dokumentu. Powiem nawet więcej. Nie jestem zwolennikiem publikowania jakichkolwiek dokumentów dotyczących służb specjalnych, a zwłaszcza dokumentów ujawniających personalia pracowników tych służb i opisujących ich ewentualne działania. W moim przekonaniu takich rzeczy po prostu się nie robi. No ale. Panie Ministrze: „słowo się rzekło, kobyłka u płota”.\nMyślę, że pora albo dotrzymać słowa albo publicznie się z niego wycofać. Nic złego się nie stanie, jeśli stanie Pan przed kamerą i mikrofonem i powie, że jednak dla dobra Polski tego dokumentu ujawniać nie należy. Że swoją obietnicę złożył Pan zbyt pochopnie i teraz się z niej wycofuje. Powie to głośno i wyraźnie, jak na Ministra Obrony Narodowej Rzeczpospolitej Polskiej przystało. Zapewniam, że taka deklaracja ujmy panu jako Ministrowi nie przyniesie.


Strona dla influencera – projekt – W sieci internetu\nHome / Marketing i reklama / Strona dla influencera – projekt\nCzy wiesz, że projektowanie i tworzenie sklepów on-line również wykorzystuje specjalne elementy trójwymiarowe? Jeżeli nie, to zapewne do tej pory nie miałeś styczności z profesjonalną firmą, która jest w stanie stworzyć witrynę internetową na światowym poziomie. Otóż zdecydowanie najlepsze firmy oferujące projektowanie witryn internetowych są w stanie zrealizować niesamowicie wyglądający projekt 3D, który przykuje uwagę niejednej osoby. Bez wątpienia nie znaczy to, że na stronie będzie panował chaos i nieporządek, aby tylko zademonstrować jak największą innowacyjność.\nDosłownie zupełnie inaczej, ponieważ elementy trójwymiarowe 3D w internecie powinno obsługiwać się w mądry i przemyślany sposób. Warto zatem starannie pomyśleć, czy w przypadku tej dokładnie określonej strony warto w ogóle zatrącać sobie głowę i wdrażać rozwiązania 3D. Zwyczajnie niektóre branże kompletnie nie pasują do takich zastosowań. Jeżeli projektowanie stron internetowych dla fitnessu bądź hoteli i restauracji może na prawdę dużo uzyskać na wykorzystaniu trójwymiarowych elementów graficznych, o tyle w portfolio osoby zajmującej się muzyką już nie koniecznie. To z tego powodu, że dla osób grających na instrumentach raczej nie ma znaczenia, czy strona będzie prezentowała się wyjątkowo i zawierała trójwymiarowe elementy, czy również nie. Jak więc można wywnioskować, wszystko opiera się przede wszystkim na tym, aby zaimplementować stronę do potrzeb klienta. Dlatego też przydatną funkcją zanim zrobimy witrynę internetową, jest dokładnie zastanowienie się nad grupą docelową.\nPolecamy: Oferujemy profesjonalne tworzenie sklepów internetowych w Poznaniu.


"Przebiliśmy ofertę UFC na łeb, na szyję, ale..." - KSW zaproponowało Tyburze lepszą gażę w 2016 roku niż UFC? - Lowking.pl\nHome / KSW / „Przebiliśmy ofertę UFC na łeb, na szyję, ale…” – KSW zaproponowało Tyburze lepszą gażę w 2016 roku niż UFC?\nBy Bartłomiej Stachura on 26 grudnia 2020@Lowkingpl\nNa początku 2016 roku po zakończeniu przygody z M-1 Global, gdzie sięgnął po tytuł mistrzowski wagi ciężkiej, Marcin Tybura podpisał kontrakt z organizacją UFC.\nJak się jednak okazuje, zanim mający za sobą fantastyczny 2020 rok uniejowianin złożył wówczas podpis pod umową z amerykańskim gigantem, zapukał też do drzwi polskiego giganta z KSW.\nCiekawostką tą podzielił się współdowodzący KSW Marcin Lewandowski w najnowszym wywiadzie, jakiego udzielił Jarosławowi Świątkowi z MyMMA.pl.\n– Zwrócił do mnie, jak miał propozycję z UFC i chciał chyba jeszcze wybadać, co tam jesteśmy w stanie zaproponować – powiedział. – Pomimo iż nasza oferta była finansowo lepsza, to wiesz… To, że polatasz po świecie i jest to bardziej zinternacjonalizowana federacja.\n– UFC jest największą federacją na świecie i my to naprawdę wiemy w KSW. Nie próbujemy w tym temacie w ogóle zaczarować rzeczywistości.\n– Ale też miło i fajnie, bo podziękował, powiedział, że przebiliśmy ofertę (UFC) na łeb, na szyje, ale jednak stwierdził, że spróbuje swoich sił w UFC. Wiadomo, UFC.\nIle dokładnie KSW zaproponowało Marcinowi Tyburze? Tego Martin Lewandowski nie zdradził. Wiadomo natomiast, że wedle oficjalnych danych, za trzeci występ pod sztandarem UFC – po porażce w debiucie i zwycięstwie w drugim pojedynku – uniejowianin zainkasował $72 tysiące, na co złożyło się $36 tys. za walkę i drugie tyle za zwycięstwo.\nObecnie Tybur zarabia znacznie więcej. Za zwycięski pojedynek z Sergeyem Spivakiem na początku tego roku wzbogacił się – także wedle oficjalnych danych – o łącznie $136 tysięcy.\nDzisiaj natomiast – po trzech kolejnych triumfach – rozpędzony serią czterech zwycięstw Tybur może niewątpliwie pochwalić się jeszcze lepszą gażą. Można bowiem przyjąć, że z każdym kolejnym triumfem jego wynagrodzenie rosło.\nPoniżej cały wywiad z Martinem Lewandowskim\nRelated Itemsbiznes kswbiznes mmabiznes ufckswmarcin tyburaMartin Lewandowskipolskie MMAufczarobki mma\n← Previous Story Walka z Soldiciem? Mamed zwraca uwagę, że głosy fanów są podzielone!\nNext Story → Joaquin Buckley wraca do akcji – trzy nowe walki dodane do rozpiski pierwszej gali UFC w 2020 roku


Fotel FILIP z serii Chesterfield, DomArtStyl - Meble - sklep meble.pl\nFotel Filip z kolekcji chesterfield, doskonale nadaje się do nowoczesnych mieszkań. Wykonany został z najwyższej jakości materiału przez co jest miękki, wygodny i stabilny. Pikowanie zastosowane na oparciu nadaje mu oryginalności i klasy. Pianka na siedzisku ma idealną sprężystość a podłokietniki znajdują się na odpowiedniej wysokości w celu zapewnienia maksymalnego komfortu.\nSzerokość siedziska 48 cm - 46 cm\nTemat: Fotel FILIP z serii Chesterfield


Wyższe kary za znęcanie się nad zwierzętami. Jakie jest Twoje zdanie? | WawaINFO\nWyższe kary za znęcanie się nad zwierzętami. Jakie jest Twoje zdanie?\nZwierzęta doznają krzywdy najczęściej z rąk człowieka. Jednak kary za znęcanie się nad zwierzętami nadal nie należą do najwyższych. Od 2018 roku za zabijanie, uśmiercanie lub znęcanie się nad zwierzętami kary sa odrobinę wyższe. Czy jednak są wystrarczające?\nZwierzęta krzywdzone przez człowieka\nZwierzęta bardzo często doznają krzywdy ze strony człowieka. Media co chwila informują o psach porzucanych w lasach, topionych bądź zakopywanych żywcem. W 2018 roku rząd zdecydował o podniesieniu kar za znęcanie się nad zwierzętami. Od tamtej pory za zabijanie, uśmiercanie lub znęcanie się nad zwierzętami grożą 3, a nie 2 lata pozbawienia wolności. Z kolei za czyny te dokonane ze szczególnym okrucieństwem górna granica kary wynosi już 5, a nie jak było wcześniej 3 lata.\nKary powinny być wyższe?\nWiele osób wciąż uważa, że nie jest to adekwatna kara w stosunku do cierpienia, jakiego musiało doznać krzywdzone zwierzę. Czy zatem rząd powinien rozważyć ponowne podwyższenie kar? Co myślicie na ten temat? Czy kary za znęcanie się nad zwierzętami powinny być jeszcze wyższe? Zachęcamy do dyskusji na naszym Facebooku.


Koeman pozostanie na stanowisku trenera Barcelony! -\nWedług TV3 Joan Laporta spotkał się dzisiaj z Ronaldem Koeman i przekazał mu, że ten ma jego pełne zaufanie. Oznacza to, że latem prawdopodobnie nie dojdzie do zmian na stanowisku trenera.\nRonald Koeman został powołany do roli pierwszego trenera latem ubiegłego roku przez byłego już prezydenta Josepa Marię Bartomeu. Nowy zarząd mógł spowodować zmianę trenera, a sam Holender, który związał się z Barcą dwuletnim kontraktem, nie był pewny swojej przyszłości na Camp Nou.\nWiele hiszpańskich mediów podawało dzisiaj sprzeczne informacje w sprawie spotkania Laporty z Koemanem. Jednak według TV3 rozmowy odbyły się i miały charakter oficjalny. Oprócz prezydenta i trenera klubu mieli w nim uczestniczyć również Mateu Alemany (przyszły dyrektor do spraw futbolu) oraz Ramon Planes (dyrektor sportowy). Według doniesień Koeman cieszy się szacunkiem oraz pełnym zaufaniem. Do tego zarząd jest zadowolony z obecnie wykonanej przez niego pracy. Jak podaje katalońska telewizja, 58-latek z pewnością pozostanie na swoim stanowisku.\nZdaniem TV3 Koeman miał prosić o zgodę na swoją obecność podczas negocjacji z piłkarzami, którzy mieliby zasilić jego drużynę. Gdyby otrzymał pozytywną odpowiedź na swoją prośbę, możliwe że wzrosłyby szanse na sprowadzenie do Dumy Katalonii dwóch rodaków Koemana – Memphisa Depaya oraz Georginio Wijnalduma, którzy swoje umowy mają tylko do końca czerwca tego roku.\n? ÚLTIMA HORA ?@RonaldKoeman, confirmat un any més a la banqueta del Barça després d'una trobada amb @JoanLaportaFCBhttps://t.co/76Zj5jnu0E\n— Esport3 (@esport3) March 23, 2021\nTags: Barcelona, Joan Laporta, La Liga, Mateu Alemany, Ramon Planes, Ronald Koeman\nPrevious Federico Valverde kontuzjowany\nNext Mecze na żywo, Transmisje TV: Środa 24 marca 2021


Święta Bożego Narodzenia w Sydney\nKilka dni przed Świętami wpadł mi do głowy mały konspiracyjny pomysł. Postanowiłam zrobić moim współlokatorom świąteczną niespodziankę i zasiać trochę klimatu świątecznego w naszym mieszkaniu. Budżet miałam niewielki na ten cel, ale jednak udało się coś wykombinować:) W noc przed Wigilią rozwiesiłam po mieszkaniu małe świąteczne karteczki z motywującymi cytatami. Dodatkowo rozwiesiłam trochę kokardek. Karteczki, jak i kokardki służyły w zamiarze producentów do ozdobienia prezentów:) Następnie na szafce od telewizora zawiesiłam cztery świąteczne skarpety oraz łańcuch. Każdy miał swoją skarpetę z prezentem o budżecie dwóch dolarów ;p\nŁukasz dostał figurkę szturmowca z filmu Gwiezdne Wojny (jest wielkim fanem tego filmu).\nAnia dostała bloczek z naklejkami o treści: "dobra robota, super" itp. do nagradzania Łukasza;p\nA Mordka dostał "medal dla najlepszego chłopaka", złoty!\nDodatkowo każdy dostał świątecznego, czekoladowego lizaka w kształcie mikołaja.\nPamiętajmy, że miały to być symboliczne prezenty, a celem było zaskoczenie, a nie jakość ;p\nPo śniadaniu zabraliśmy się za gotowanie tradycyjnych polskich potraw Wigilijnych. W menu był barszcz z uszkami, pierogi z kapustą i grzybami, a na deser kluski z makiem i bakaliami.\nPo wielkim gotowaniu, które skończyliśmy ok. 15.30, wybraliśmy się z Mordką na basen. Wierny Charlie biega zawsze ze mną wzdłuż basenu :)\nOk. 17 zaczęliśmy Wigilijną ucztę:)\nWieczorem, po kolacji poszliśmy na długi spacer i tak upłynęła Wigilia.\nPierwszego dnia Świąt wybraliśmy się na międzynarodowy piknik świąteczny w centrum Sydney. Było tam ok. 100 osób. Poznaliśmy dużo fajnych osób z różnych części świata m.in. z Brazylii, Chile, Iranu, Sri Lanki. Był to bardzo przyjemny, spędzony w świetnej atmosferze dzień. Podobno było kilka osób z Polski, ale my nie poznaliśmy żadnej z nich.\nDrugiego dnia Świąt rano wybraliśmy się na start słynnego rejsu Sydney-Hobart. Musieliśmy sporo podejść, aby dostać się na punkt widokowy. W parku, do którego się wybraliśmy, było mnóstwo ludzi. Na szczęście znajdowało się tam kilka punktów, z których można było oglądać początek rejsu. Niektóre były bardziej, niektóre mniej zatłoczone. Udało nam się znaleźć miejsce z całkiem dobrym widokiem.\nFilmik zrobiony po drodze:\nO rejsie Sydney - Hobart będzie oddzielny post, napisany przez naszego specjalistę od żeglarstwa!\nWracając z punktu widokowego zaszliśmy na plażę Shelly Beach, gdzie pływaliśmy z maską i rurką. Widzieliśmy sporo ciekawych rybek i jedną, która była największą rybą, jaką widzieliśmy w naturze. Nazwa tej ryby po polsku brzmi bardzo skomplikowanie Achoerodus i osiąga ona wymiary do 120 cm (osobnik, którego widzieliśmy, myślę, że był tej wielkości). Tym razem zapomnieliśmy kamerki, więc nie mamy jej zdjęć ani filmików.Bardzo nam się podobał snorkeling w tym miejscu. Jeszcze tam wrócimy!\nWracając, spotkaliśmy na plaży bardzo dużo żeglarzy portugalskich. Jak się właśnie dowiedziałam, jest to polska nazwa dla blue bottle, organizmów wodnych żyjących w Australijskich wodach. Są to podobne do małych meduz stwory, który posiadają bardzo długi, niebieski ogonek, które powoduje bardzo bolesne poparzenia u ludzi. Zazwyczaj na plaży znajduję się znak ustawiony przez ratowników, informujący, że danego dnia jest bardzo dużo parzydełek w wodzie.\nPo powrocie do Manly zjedliśmy smaczny obiadek w stylu australijsko-angielskim, pieczeń wołową z pieczonymi warzywami. I tak upłynęły nam tegoroczne święta.\nNa zakończenie wrzucam filmik, który przygotowaliśmy dla naszych znajomych, których psem się tutaj zajmujemy. Dodam, że wszystkich sztuczek nauczył się, od kiedy tu jesteśmy!


2019-01-23 16:04:56 informacje\nZ bezpłatnych badań kardiologicznych w ramach ogólnopolskiej akcji „Przystanek dla Serca” będzie można skorzystać w piątek 25 stycznia. Organizatorem jest Fundacja NEUCA dla Zdrowia. Wcześniej należy się jedynie zarejestrować – telefonicznie lub osobiście - informuje Biuro Prasowe Urzędu Miasta.\nNiewydolność serca to jedyna jednostka chorobowa układu sercowo-naczyniowego o wciąż wzrastającej częstości zachorowań. Obecnie problem ten dotyczy aż 600-700 tys. Polek i Polaków. Według prognoz, w ciągu dekady liczba zachorowań może wzrosnąć nawet o 250 tys. nowych przypadków. Główną przyczyną zgonów są problemy spowodowane miażdżycą. Może ona obejmować m.in. tętnice serca, mózgu czy kończyn dolnych, powodując m.in. zawał czy udar mózgu. Inne czynniki sprzyjające chorobom serca to choćby podwyższony cholesterol, papierosy, cukrzyca, nadciśnienie tętnicze czy otyłość.\nW ramach ogólnopolskiej kampanii „Przystanek dla serca” w specjalnym kardiobusie będzie można m.in. wykonać EKG, sprawdzić swój wskaźnik BMI (czyli wskaźnik masy ciała) czy zmierzyć sobie ciśnienie.\nW Częstochowie bezpłatne badania kardiologiczne odbędą się w piątek 25 stycznia przy alei Pokoju 10. Mogą z nich skorzystać mieszkanki i mieszkańcy, zwłaszcza seniorki i seniorzy.\nKardiobus będzie dostępny w godz. 10.00 – 16.00. Wcześniej trzeba tylko zapisać się u częstochowskiego partnera akcji, czyli w aptece „Fides” przy alei Pokoju 10. Zapisać można się osobiście albo dzwoniąc pod numer (34) 323 03 36.


Powrót do kawiarni na końcu świata. Inspirująca podróż w głąb siebie (John P. Strelecky) książka w księgarni TaniaKsiazka.pl\n"Powrót do Kawiarni na końcu świata" to powieść, która będzie dla Ciebie ostoją wsparcia i mądrości w trudnych chwilach. Książka ta, poprzez złote myśli oraz ważne pytania, jakie do Ciebie kieruje, może pomóc Ci zrozumieć, czego w życiu brakuje Ci do szczęścia i jak to osiągnąć.\n"Powrót do kawiarni na końcu świata" jest kontynuacją powieści "Kawiarnia na końcu świata", która okazała się być bestsellerem. Wówczas John, główny bohater, zmęczony ciągłą pogonią za pieniędzmi, stojąc w korku, postanawia obrać inną drogę. Tym sposobem trafia do Kawiarni Dlaczego Tu Jesteś, gdzie w menu spostrzega ważne pytania... Ważne do tego stopnia, że dzięki nim rozpoczyna najważniejszą podróż w swoim życiu - podróż w głąb siebie.\nW "Powrocie..." razem z głównym bohaterem wracamy do tej samej kawiarni po dziesięciu latach. Jednak tym razem głównym celem pobytu w niej okaże się pomoc osobie znajdującej się w tym samym miejscu, w którym jeszcze kilka lat temu znajdował się John. Dzięki rozmowom z nim oraz innymi, których zmieniła ta niezwykła kawiarnia, osoba ta na nowo odkryje, jak chciałaby spędzić swoje życie.\nDlaczego tu jesteś? Czy boisz się śmierci? Czy czujesz się spełniony? Czy bawisz się na swoim własnym placu zabaw? Czy masz ZWO?... No właśnie - czy wiesz, Czytelniku? A czym jest ZWO i jak bardzo jest ważne, dowiesz się w tej niezwykłej książce.\nJohn Strelecky - autor książek motywacyjnych oraz twórca koncepcji Big Five for Life. Książki Sterlecky'ego zostały sprzedane w ponad 6 milionach egzemplarzy na całym świecie i przetłumaczone na 42 języki.\nPodtytuł: Inspirująca podróż w głąb siebie\nOryginalny tytuł: Return To the Why Cafe\nPo prostu zrób to dlaczego nie musimy mieć pozwolenia aby zmienić nasze życie\nBestie. Zbrodnie i Kary Janusza Macieja Jastrzębskiego to książka o największych zbrodniarzach w powojennej Polsce, ujmująca temat w sposób ciekawy i bezpardonowy, bez zbędnych upiększeń czy eufemistycznych półsłówek. Wśród okrytych złą sławą bohaterów publikacji odnajdziemy największych seryjnych...\nWspomnienia Andre Obrechta, który wykonał 322 egzekucje Jak scharakteryzować tych, którzy zabijają zawodowo? Co kryje się w głowie kata. Kim jest? Jak wygląda jego życie codzienne? Co myśli o swojej pracy? Jak sobie radzi z odbieraniem życia jako ze swoją codziennością? Odpowiedzi na te pytania...


cejrowski-w-przewietrzyc-gorzow | Przewietrzyć Gorzów Wielkopolski - wiadomości\nWiedzą, że tu, w zmarnowanej kolonii, nie ma dla nich przyszłości\nBy Zapadka ⋅ 16 kwietnia 2012 ⋅ Post a comment\nFiled Under Cejrowski, czas radykałów, przewietrzyć gorzów\nPoniżej w całości wywiad za: Nasz Dziennik, Sobota-Niedziela, 14-15 kwietnia 2012, Nr 88 (4323) (” Czas radykałów”)\nZ Wojciechem Cejrowskim, podróżnikiem i pisarzem, rozmawia Mariusz Bober\nPrzestrzeń wolności w mediach dramatycznie się zawęża pod rządami Platformy Obywatelskiej – Telewizji Trwam odmówiono miejsca na cyfrowym multipleksie. Uda się powstrzymać domknięcie systemu medialnego?\n– System może się domknie, ale czy nam powinno zależeć na otwieraniu tego systemu, czy raczej na jego rozmontowaniu? Ja uważam, że jest tak jak z PRL – nie ma co reformować, trzeba obalić. Jakim prawem władza przydziela miejsca na multipleksie lub częstotliwości w eterze? Nie na tym polega wolność. Wolność jest wtedy, gdy każdy, kto chce, może sobie częstotliwość wykupić i robić z nią, co mu się podoba. Wystarczy urząd, który będzie rejestrował zajęte częstotliwości, a nie taki, który je przydziela. Bo kto daje, może zabrać. Krajową Radę Radiofonii i Telewizji należy zlikwidować, a tajni współpracownicy powinni na zawsze zostać pozbawieni prawa do sprawowania funkcji państwowych. Wiem, wiem, jestem radykał. No, ale wolność i tolerancja polegają na tym, że taki radykał też ma prawo istnienia.\nCzy często ogląda Pan Telewizję Trwam?\n– Teraz akurat na ranczu w Arizonie codziennie, choć z jednodniowym opóźnieniem z powodu różnicy czasu. Kazałem tu sobie dociągnąć światłowody i mam dostęp do Telewizji Trwam. To jedyna polska stacja, która daje się w USA odpalić przez internet. Spodziewałem się, że będzie dostęp do TV Polonia, którą finansujemy z podatków jako stację dla Polonii zagranicznej. Nic z tego – wyświetla mi się, że “na tym obszarze nie ma dostępu”. No to gdzie ma być dostęp, jeśli nie w kraju, gdzie żyją miliony Polaków? Z kolei w Polsce jest na odwrót – wszystkie inne stacje łatwo znaleźć, a Telewizję Trwam zepchnięto gdzieś na szary koniec kablówki. Jesteście teraz katolickim głosem w moim domu na prerii. Oglądam głównie wiadomości i rozmowy polityczne.\nPana film o buddyzmie mainstreamowe media zakwalifikowały jako czynienie “zła w imię Boga” i wykorzystują go do straszenia “Polakiem katolikiem”.\n– Scenariusz tego odcinka napisało mi dwóch buddystów z Tajlandii. Jeden wykłada teologię buddyjską na uniwersytecie, drugi jest mnichem buddyjskim pracującym w świątyni. Byłem więc doskonale przygotowany. Pokazałem prawdziwy obraz buddyzmu, a dziennikarze obszczekujący mnie po kostkach nie zajrzeli nawet do encyklopedii, żeby sprawdzić, czy przypadkiem nie mówię prawdy. Prawda nie pasuje do lukrowanego obrazu Dalajlamy, który oni od lat malują, ale zamiast poprawić ten swój fałszywy obrazek, zaczęli walić we mnie. Stara metoda – zabić posłańca, który przynosi niechciane wieści. Każde moje stwierdzenie wygłoszone do kamery pochodziło z podręcznika buddyzmu. Od siebie powiedziałem jedynie: “Głupie ludzie”, wskazując palcem na wycieczkę z Polski, która przyłączyła się do buddystów i odprawiała pogańskie obrzędy. Z krzyżykami na szyjach! W tej sytuacji “głupie ludzie” to delikatne określenie.\nKto nie wie, co myśleć o buddyzmie, niech przeczyta 14 rozdział książki Jana Pawła II “Przekroczyć próg nadziei”. Tam jest jasno i wyraźnie skrytykowana cała doktryna.\nWolni Polacy kontra lemingi – ten podział dobrze opisuje polską rzeczywistość A.D. 2012?\n– Prawie dobrze. Zamiast “wolni Polacy” powiedziałbym “opcja niepodległościowa”, bo przecież nie jesteśmy wolni. Zniewolenie trwa i zacieśnia się na wielu poziomach, nie chodzi wyłącznie o brak dostępu do środków masowego przekazu. Chodzi także o dostęp do naszych łowisk na Bałtyku, prawo do nieograniczonego korzystania z zasobów naszego węgla, prawo do nieograniczonej produkcji mleka. Należy odwrócić cały proces dostosowawczy. Dostosowaliśmy się do szaleńca, który ma węgiel, ale go nie pozwala spalać, ma ryby, ale ich nie pozwala łowić, ma mleczne krowy, ale zabrania doić, bo twierdzi, że mleka jest za dużo.\nDostrzega Pan przejawy mentalności postkolonialnej wśród rządzących Polską grup?\n– Postkolonialnej nie dostrzegam. Mentalność postkolonialna pojawia się w byłych koloniach, a Polska najpierw była kolonią sowiecką, a teraz nadal jest kolonią – niemiecką, unijną, trochę rosyjską. Okrągły Stół nie był aktem wyzwolenia się spod obcego panowania, tylko przejęciem władzy przez trochę inną grupę, która dogadała się z tą poprzednią. Mamy teraz władzę wasali. W każdej kolonii są takie kawałki gospodarki, które trafiają w lokalne ręce, ale większość potencjału gospodarczego służy zawsze zagranicznej metropolii. Odbywa się drenaż zasobów i pieniądza. Suwerenność w sprawach gospodarczych jest ograniczona przez zagranicę (u nas przez Unię). Wielka Brytania, Szwecja, Czechy i Węgry nie zgodziły się oddawać pieniędzy na spłacanie greckich rachunków. Polska za to wykazała się mentalnością kolonialną – metropolia żąda, to Tusk wiernie wykonuje polecenia, okrada NBP z narodowych zasobów, aby je przekazać Grecji, a w praktyce nie Grecji, tylko francuskim i niemieckim bankierom, bo to oni trzymają greckie weksle. Tu nie chodzi o ratowanie Grecji. Tu chodzi o to, by w Paryżu i Berlinie nie zbankrutowały duże banki, które zarządzają funduszami emerytalnymi. A zatem Tusk dopłaca Niemcom i Francuzom do ich dobrobytu, a nie Grekom do biedy. Draństwo kolonialnego urzędasa zazwyczaj kończy się na jakiejś ciepłej posadzie w metropolii. Gdzie wylądował Buzek? Dokąd wybiera się Tusk? Gazety piszą, że szuka czegoś w Brukseli. Z kolei Radek mizdrzy się, by dostać stołek w NATO. Wiedzą, że tu, w zmarnowanej kolonii, nie ma dla nich przyszłości.\nRozstał się Pan już ostatecznie z komentowaniem na szerszym forum sytuacji w Polsce i wspieraniem “ciemnogrodzian”?\n– Komentuję na bieżąco! Chodziłem do Janka Pospieszalskiego na każde jego wezwanie, ale go komuniści wyrzucili. Byłem w radiowej Trójce, ale mnie wyrzucili. Chadzam do Krzysztofa Skowrońskiego do Radia WNET. Moje wpisy na Facebooku – na przykład ten o ACTA czy o Marii Czubaszek, dumnej z podwójnego dzieciobójstwa – czytały tysiące ludzi, a potem to cytowano w mediach. No i tak planuję moje podróże, by w nocy 13 grudnia być pod domem generała zdrajcy, by na rocznicę 10 kwietnia zajechać do Warszawy na manifestację pod Pałacem Carskiego Namiestnika.\nNieprzypadkowo wybrał Pan te dwie daty i przypomniał carskiego namiestnika gen. Zajączka?\n– Zajączka? Mnie interesuje to, co dzisiaj – ludzie nie bez powodu mówią KomoRUSKI zamiast – rowski. Podpisuję się obiema rękami pod tą skrótową recenzją zachowania obecnego prezydenta. Dosadne, ludowe, bardzo celne – on jest komoruski. Wasal zamiast suwerena. Był “Bolek”, potem pijak, teraz jest matołek, który pisać nie umie, opowiada głupstwa i nie potrafi się zachować w towarzystwie. Jakoś nie mamy szczęścia. Można nie umieć pisać – wielu naszych królów nie potrafiło – ale wtedy trzeba sobie dobrać współpracowników, którzy będą pisać za nas. Komorowski nawet tego nie potrafi – życzenia “Do siego roku” wywiesili z błędem i nikt w Pałacu się nie zorientował. Kompromitacja. Dlatego trzeba protestować pod tym Pałacem.\nBrak zaufania do rządzących Polską to powód, dla którego inwestuje Pan w nieruchomości w innych krajach?\n– Staram się zabezpieczyć moją rodzinę na tyle, na ile jest to po ludzku wykonalne i roztropne. A zatem, owszem, kupuję ziemię tu i tam. W Polsce i w Amerykach. A czy gdzieś mieszkam na stałe? Sporo podróżuję, ale Polska to moja matka. Dokądkolwiek pojadę, gdziekolwiek zamieszkam, matka pozostanie matką. Można się od mamusi wyprowadzić, ale nawet wówczas jest się blisko. Matka to nie tylko słodka miłość, to także obowiązek zadany w Dekalogu. A zatem mogę sobie mieszkać, gdzie chcę, ale gdy matka potrzebuje mojej pomocy, działania, wsparcia, obecności, talentu czy krwi, to zawsze będę pędził na wezwanie – dla Ojczyzny ratowania rzucę się przez morze!\nZwłaszcza wtedy, gdy naszą “zieloną wyspę” zalewa czerwone morze “postępu”, długi, nieudolność władzy?\n– Najkrócej mówiąc, komuna się NIE skończyła. Tak nam się wydawało. W 1989 roku dałem się wykołować – myślałem, że z nimi koniec, a tu przykra niespodzianka. Dziś u władzy nadal pucybuty gotowe lizać zagraniczne trzewiki. Kiedyś lizali wyłącznie moskiewskie, dzisiaj liżą także niemieckie, francuskie, europejskie. U władzy wciąż ta sama swołocz, którą obalaliśmy. Że zmieniły się twarze i niektóre nazwiska, to nieistotne. Że gospodarka jest bardziej kapitalistyczna, to też nieistotne, bo w komunistycznych Chinach też mają kapitalizm – ograniczony do gospodarki. Dlatego zanim mnie wywalili z radiowej Trójki, zawsze kiedy wchodziłem na audycję, a w holu wywiadów udzielał Kalisz lub inny komuch, wrzeszczałem za jego plecami: “Precz z komuną!”. Nie wolno rezygnować z oporu. Każdy na swoim polu, w granicach swoich możliwości, w ramach swoich kompetencji i swego powołania ma ten sam obowiązek wobec Ojczyzny. “Do krwi ostatniej kropli z żył bronić będziemy ducha, aż się obróci w proch i pył” niemiecka zawierucha, sowiecka zawierucha, czerwona zawierucha, unijna – każda!\nMeksyk to Pana azyl przed władzą ograniczającą nam wolność?\n– Kocham Meksyk i szukam okazji, by tam jechać. Dlatego od czasu do czasu prowadzę pielgrzymki do tego kraju. Lubię się nim dzielić. Za każdym razem wymyślam trochę inną trasę, prowadzę ludzi w miejsca, gdzie nie jeżdżą inni. Ostatnio byliśmy w ruinach, do których trzeba było popłynąć łodzią, i poza moją grupą były tam jeszcze tylko stada małp, które wrzeszczały na nas z góry, jak się wrzeszczy na intruzów. A w tym czasie inne grupy wycieczkowe i pielgrzymkowe tłoczyły się w standardowych ruinach 30 kilometrów dalej, depcząc sobie tłumnie po piętach.\nCo Pan przywiózł z ostatniej wyprawy?\n– Jak zwykle sporo kiczu. Kiedy kupuję te przedmioty, to ludzie pukają się w czoła – że takie kiczowate byle co. A kiedy je potem wyciągam w Polsce, to ci sami ludzie pytają, skąd mam takie śliczności. Przywiozłem też kilkadziesiąt dużych obrazów Matki Bożej z Guadalupe z myślą o kościołach. Są wydrukowane na płótnie. Do tego rzeźbione ramy malowane po meksykańsku – na pstrokato. Ludowa słodycz i bezpośredniość. Prosta, piękna miłość, coś jak te nasze palmy wielkanocne – ktoś, kto nie rozumie kontekstu, powie, że one też są kiczowate. Dam w prezencie kilku proboszczom, ale pod takim warunkiem, że podarunek zawieszą w kościele. Chciałbym rozmnożyć kult Guadalupany w Polsce. To pierwsze objawienie maryjne uznane oficjalnie przez Kościół – wcześniejsze niż Fatima, Lourdes. Jan Paweł II modlił się w Guadalupe równie gorąco i chętnie jak w Częstochowie.\nMówi Pan o swojej miłości do Meksyku, dlatego że to jeden z najliczniejszych katolickich krajów świata?\n– A skąd się bierze miłość? Jest zjawiskiem niewytłumaczalnym. Z jakiego powodu kocha pan swoją mamę lub żonę? Czy da się odpowiedzieć na takie pytanie? Ja nie potrafię. Skoro Polska to moja matka, w takim razie Meksyk to moja żona – zakochałem się od pierwszego wejrzenia 30 lat temu i ta miłość nie blaknie.\nTo prawda, że zmniejsza się w Meksyku liczba katolików?\n– Ja tam tego zmniejszania się nie obserwuję, więc nie wiem, co panu odpowiedzieć. Kto to liczył i jak liczył? Meksyk jest ludowy, cały taki oddolny. Jak wszędzie, elity trzymają władzę, ale w przeciwieństwie do Europy, to są raczej elity biznesowe, a nie ideologiczne. Być może pośród tych elit maleje liczba katolików, ale naród meksykański jak był katolicki, tak i jest. I nikt się ze swoją laickością nie afiszuje, bo w Meksyku to byłby wstyd. A jeszcze taki gość dostałby od własnej matki po pysku szmatą, gdyby ośmielił się swoje laickie odchyłki ogłaszać publicznie. Tam za wstyd przyniesiony rodzinie matka tłucze szmatą. Nawet dorosłego! (śmiech)\nCo dla Pana oznacza udana wyprawa? Z tej ostatniej jest Pan zadowolony?\n– Jestem. I słowo “wyprawa” nawet trochę pasuje, bo poza Meksykiem pojechaliśmy też na koralową wysepkę w Belize, spaliśmy w hamakach w puszczy, a potem wracaliśmy do Meksyku przez zieloną granicę na rzece Usumacinta. To była wyprawa. Nocowaliśmy w obozowisku przygotowanym na przyjęcie takiej grupy. Personel był uzbrojony, bo noc to czas jaguarów. Następnego ranka o świcie popłynęliśmy łodziami pośród mgieł podglądać dziką zwierzynę i budzącą się tropikalną przyrodę.\n– Prywatnie czy z pielgrzymką, czy z “Boso”, czy o co pan pyta konkretnie? Bo prywatnie to panu nie powiem, gdyż prywatność ma się pod warunkiem, że się o niej nie opowiada publicznie. Z pielgrzymką, jeśli pojadę, to do Meksyku i ewentualnie do Jerozolimy. Po ostatnich odcinkach “Boso” z Jerozolimy ludzie mnie namawiają, bym i tam jeździł jako przewodnik. Rozważam. Gdzie pojedziemy kręcić “Boso”, jeszcze nie wiem, prawdopodobnie do Teksasu. A o co pan pytał? (śmiech)\nCo będzie po Teksasie?\n– Planowanie wygląda tak: siadamy sobie z Makaronem (Sławomir Makaruk, mój kumpel z ogólniaka, który zajmuje się logistyką wypraw “Boso”), siadamy przy czerwonym winku z Chile i marzymy. “Makaron – pytam – a dokąd najbardziej chciałbyś pojechać?”. W ten sposób wymyśliliśmy sobie Madagaskar, Namibię, Vanuatu. Teraz to pewnie będzie gdzieś na wyspach albo może Paragwaj z Boliwią. Muszę się umówić z Makaronem.\nPrzemierzył Pan już wszystkie kontynenty?\n– Nie wszystkie. Nie byłem na Antarktydzie i raczej trudno mówić, że byłem w Azji, bo z Azji znam jedynie Tajlandię i Hongkong. Do tego jeszcze Vanuatu oraz Fidżi, ale to wyspy na Pacyfiku, więc nie wiem, czy je zaliczyć do Azji, czy do Oceanii.\nCo Pana wygania, czy może ciągnie, do obcych krajów?\n– Wygania mnie zimno. Bocian to ptak polski, ale zimę spędza w Etiopii, prawda? Ja też jestem jak najbardziej polski, ale zimę spędzam gdzieś w Amerykach. To nie jest obca naszej kulturze koncepcja. W Rzeczypospolitej szlacheckiej ludzie miewali po dwie rezydencje i na zimowisko zjeżdżali do miasta, a latem siedzieli w majątku. Albo na zimę jechali sobie do Wiednia czy Paryża, czy Krakowa. Car miał Pałac Zimowy oraz inne pałace na lato. W naszej kulturze współczesnej też bardzo wiele osób ma domki na działce i tam spędza większość czasu latem. A zatem nie robię nic dziwacznego, choć miejsca, do których odlatuję, są egzotyczne. No i tam jest taniej. Zasadniczo wszędzie poza Unią jest taniej. Tu, w USA, czterokrotnie tańsze są: jedzenie, ubranie, prąd, gaz, ubezpieczenie, ogólnie koszty utrzymania. Mamy tu niskie podatki.\nA gdybym zamówił wyprawę w najciekawsze miejsce na świecie, co Pan by zaproponował?\n– Na takie zamówienie odpowiadam bardzo często i zawsze tak samo: VIVA MEXICO! Nie znam innego kraju, który byłby tak gęsto nabity różnorodnością – co sto kilometrów nowa kuchnia, nowe stroje, nowa muzyka, nowy pejzaż. Po dwudziestu dniach pielgrzymki ludzie są wciąż zaskakiwani nowościami, tak samo jak pierwszego dnia po przylocie. Dlatego kocham zabierać ludzi do Meksyku i dlatego też mnie się nigdy nie nudzi, kiedy tam pojadę. A zacząłem tam wyjeżdżać trzydzieści lat temu.


Warhammer 40,000 - Grey Knight Terminators - Gry planszowe - Gamiko.pl - GAMIKO.PL\nWARHAMMER 40000 GREY KNIGHT TERMINATORS\nTerminatorzy Szarych Rycerzy są elitą wśród elit. Są równie wysoko ponad innymi Kosmicznymi Marines, jak inni Kosmiczni Marines są ponad zwykłymi ludźmi. Wyposażeni są w szeroki wybór broni do walki wręcz i na odległość. Terminatorzy teleportują się do środka bitwy, gdzie mogą przedostać się do swoch nieczego nie spodziewających się przeciwników i rozpocząć ich eksterminację łatwo i skutecznie.\nTen 153 elementowy zestaw pozwala złożyć pięć modeli Terminatorów lub Paladynów.\n10 modeli Rangers/Vanguard.Zobacz więcej