Rozmowa z Adw. Andrzejem Tomaszkiem - Pokój Adwokacki\nZwykle w przededniu wyborów do samorządu, rozmowy zaczynam od pytania o to, dlaczego mój rozmówca kandyduje na daną funkcję. Pana Mecenasa muszę jednak zapytać o to, dlaczego pan nie kandyduje na dziekana? Dlaczego, zatem?\nWiele osób zadaje mi to pytanie i widzę potrzebę uzasadnienia tej decyzji. Po pierwsze, uważam że wyborców należy traktować poważnie. Jeżeli powierzając mi funkcję Przewodniczącego Komisji Rewizyjnej udzielili mi mandatu na 4 lata, to przez ten czas powinienem tę funkcję wykonywać. Po drugie, nie można teraz powodować niepotrzebnego zamieszania, proceduralnych komplikacji i dodatkowych wyborów na funkcję, którą ja obecnie pełnię. Jeśli chciałbym kandydować na funkcję dziekana, musiałbym złożyć mandat, to zaś skutkowałoby koniecznością zwołania dodatkowego zgromadzenia lub przynajmniej rozszerzenia porządku obrad tego, które przed nami. Nie uważam tego za stosowne.\nCzy jako adwokat posiadający wieloletnie doświadczenie w pracy w ramach samorządu adwokackiego ma pan dla warszawskich adwokatów jakąś poradę w przededniu wyborów dziekańskich?\nPrzede wszystkim proszę – przyjdźcie Państwo na Zgromadzenie, wysłuchajcie kandydatów i dokonajcie świadomego wyboru. O wyborze nie może decydować zbieg okoliczności czy szczęśliwy traf.\nNapoleon miał kiedyś powiedzieć: „Większe szanse na zwycięstwo ma stado baranów prowadzone przez lwa, niż stado lwów prowadzone przez barana”. Potrzebujemy dzisiaj lwa, a nasza izba potrzebuje stabilizacji i nadrobienia zaległości z poprzedniej kadencji.\nCo ma pan mecenas na myśli mówiąc o zaległościach?\nMam na myśli budowanie zaufania adwokatów do instytucji samorządowych i przekonania, że są one potrzebne, potrafią wykonywać ustawowe zadania. Potrzebna jest stabilizacja, a nie awantury, powtarzające się Zgromadzenia w atmosferze połajanek.\nCzy decyzja o wyborze konkretnej osoby na funkcję Dziekana może owej stabilizacji sprzyjać?\nOczywiście. To powinna być osoba, która łączy, a nie dzieli, ma jasne priorytety i je realizuje. Uważam, że Dziekanem powinna być osoba, która – jeśli zostanie postawiona przed próbą charakteru – sprosta jej. Zauważalne są zakusy władzy publicznej na samodzielność instytucji samorządowych. Sytuacje konfliktowe, dotyczące poszczególnych adwokatów lub ogółu środowiska, będą się zdarzały. Dziekan powinien zatem mieć silny charakter, aby stanąć w obronie adwokatów i Adwokatury. Nie daj Boże, abyśmy mieli za Dziekana oportunistę, tchórza albo kogoś, kto nie będzie przywiązywał wagi do obrony imponderabiliów. To byłby koniec adwokackiej samorządności.\nPośród adwokatów Izby warszawskiej jest, najpewniej nieszczególnie liczna, grupa adwokatów na bieżąco śledzących to, co dzieje się podczas posiedzeń ORA. Obawiam się jednak, że jeśli inne osoby, mniej zaangażowane w – nazwijmy to – monitoring prac ORA przeczytają pana ocenę ostatnich 3 lat i dostrzegą słowa „awantury” i „połajanki”, nie będą miały świadomości, co ma pan mecenas na myśli. Prosiłabym zatem o przybliżenie tej kwestii i wskazanie, kto ponosi za taki stan rzeczy odpowiedzialność.\nUczestniczyłem w posiedzeniach ORA odkąd w toku poprzedniej kadencji zostałem przewodniczącym Komisji Rewizyjnej. Nie chciałbym, aby kiedykolwiek w przyszłości posiedzenia Rady odbywały się w takiej, jak wtedy, atmosferze.\nJaka to była atmosfera, panie mecenasie?\nPodsycanie konfliktów pomiędzy członkami ORA, szczucie ich przeciwko sobie, niedocenianie trudu i pracy poszczególnych adwokatów, sztuczki socjotechniczne. Jeśli mimo to Rada in gremio biurokratyczną pracę wykonywała jak należy, to zasługa poszczególnych jej członków, którzy zacisnęli zęby w imię dobra adwokatury. Szkoda ludzi, bo takich praktyk w dłuższym okresie nikt nie wytrzyma. Proszę zauważyć, że nigdy dotąd cztery osoby nie rezygnowały z pracy w ORA w toku jednej kadencji. Obawiałbym się zatem wyboru Dziekana, który mógłby albo spowodować nawrót takich praktyk, albo nie zapobiec ich powrotowi. Warszawskiej Izby na to nie stać. Nikogo na to nie stać.\nRada obecnej kadencji zaczęła pracę dobrze, choć efektywność ustępowała niekiedy gadulstwu. Nie zmienia to jednak faktu, że zaangażowanie członków ORA zaczęło procentować. Wszystko jest na dobrej drodze do tego, aby efektywność się zwiększała przy zachowaniu demokratycznych procesów.\nPojawiają się jednak głosy, nie jestem pewna, czy odosobnione, że wobec aktualnych zdarzeń Rada powinna pójść w ślady Dziekana Majewskiego i ustąpić. Czy w pana ocenie są ku temu podstawy?\nNie widzę po temu uzasadnienia. Szanujmy naszych wyborców, którzy dokonali wyboru na 4 lata. Nie stało się nic takiego, co miałoby dezawuować Radę in gremio.\nPanie mecenasie, na dzień dzisiejszy mamy 4 osoby ubiegające się o pełnienie funkcji Dziekana. Nawiązując do pożądanych i wymienionych przez pana wcześniej cech charakteru (odwagi, umiejętności zabrania głosu itp.), czy może pan mecenas wskazać kandydata, który daje adwokatom rękojmię należytego wykonywania powierzonej mu funkcji?\nZanim odpowiem chciałbym podkreślić, że do pełnienia funkcji Dziekana potrzebne jest postrzeganie jej nie tylko jako zaszczytu, lecz także jako służby na rzecz samorządu, kolegów, Adwokatury. Dziekan to nie dygnitarskie stanowisko, wynoszące daną osobę ponad innych. Bez tego przekonania nie unikniemy powrotu do praktyk, o których wspominałem wcześniej i do rozważań, czy Dziekan jest samcem alfa. Takiego kabaretu wolałbym uniknąć.\nTego rodzaju dyskusje naprawdę miały miejsce podczas posiedzeń Okręgowej Rady Adwokackiej?\nWracając do pytania – jeśli chodzi o kolegów Sławomira Zdunka i Roberta Rynkun-Wernera, powierzenie im funkcji Dziekana mógłbym porównać do sytuacji, gdzie od komuś, kto posiadł umiejętność jazdy na rowerze powierza się prowadzenie wielotonowej ciężarówki ulicami Warszawy w godzinach szczytu. Mimo dobrych chęci, których wymienionym osobom w żadnym razie nie odbieram, to nie miałoby szans powodzenia.\nBrak doświadczenia samorządowego wyklucza?\nDziekan powinien być osobą posiadającą doświadczenie w pracy samorządowej.\nKandydaturę mec. Krzysztofa Boszko przyjmuję z ogromnym zdziwieniem. Chyba liczy na to, że warszawscy adwokaci cierpią na amnezję, bądź nie są świadomi jego dotychczasowych dokonań.\nJakież to dokonania?\nW latach 2007-2013, tj., w czasie gdy pełniłem funkcję Wicedziekana Okręgowej Rady Adwokackiej w Warszawie, Krzysztof Boszko był Sekretarzem Naczelnej Rady Adwokackiej. Z racji moich obowiązków zapoznawałem się na bieżąco z protokołami posiedzeń prezydium NRA i z korespondencją stamtąd przychodzącą. Z przykrością muszę powiedzieć, że tak nieprzyjaznego wobec warszawskiej Izby stanowiska, jakie kolega wówczas prezentował, nie spotkałem nigdy wcześniej. O ile tylko była po temu możliwość, mec. Boszko dawał nam jasno odczuć, że nasze miejsce jest w kącie. Co więcej, kolega był gorącym orędownikiem, jeśli nie twarzą, Funduszu Inwestycyjno-Remontowego Adwokatury, z którego pochodziły środki z tzw. pogłównego (tj. opłaty uiszczanej przez każdego adwokata w ramach składki korporacyjnej). Fundusz udzielał izbom adwokackim bezzwrotnych pożyczek i dotacji na ich szeroko rozumiane potrzeby inwestycyjno-remontowe. Fundusz ten zasilała w co najmniej 20% nasza izba, zaś środki szły do innych izb, a to na zakup lokalu, a to na remonty, a nawet na zakup fortepianu. Tak jak w latach 50-tych cały naród budował stolicę, tak tym razem stolica budowała inne Izby. Kolega Boszko miał wówczas świadomość, że nasza izba na FIRA traci i nader często traktował nasze uwagi i postulaty w tej kwestii lekceważąco. Dlatego jego dzisiejsze hasło wyborcze, tj. serce Adwokatury bije w izbach, oceniam jako co najmniej cyniczne.\nMoją ambicją było to, aby Fundusz został zamknięty. I tak się stało z końcem 2012 r. Wszystkie zgromadzone w nim środki zostały jednakże wydane.\nNiepokoi mnie też stosunek tego kandydata do kolegów-adwokatów, który określiłbym jako „obcesowy”. Wyrazem tego stosunku jest potraktowanie naszego skarbnika – adw. Jakuba Jacyny, który jako przewodniczący Komisji Etyki Naczelnej Rady Adwokackiej wyraził pogląd, że adwokaci potrzebują specjalizacji. Niezwłocznie został odwołany przez Prezydium NRA z funkcji i bez prawa zabrania głosu w tej sprawie. Warto przypomnieć, iż porządek posiedzenia Prezydium zmieniony został przez kolegę Boszko właśnie w tym celu, aby odwołanie było możliwe.\nObawiam się, że gdyby opisane praktyki przeniesiono do samorządu warszawskiego, doświadczylibyśmy dewastacji idei samorządu.\nMoże ludzie się zmieniają?\nW tym przypadku nic na to nie wskazuje.\nMecenas Boszko jest zwolennikiem kontroli samorządu nad przedsięwzięciami adwokatów, które w nazwie mają słowo „adwokacki”. Zapytany o podstawę prawną po temu odpowiedział „wszystko w swoim czasie. Coś wymyślimy”\nJest to ten właśnie styl odnoszenia się do kolegów, nazwałbym go stylem dygnitarskim, a nie – samorządowym.\nObawiam się też, że wybór kol. Boszko na funkcję dziekana oznaczałby obcięcie Warszawie języka na forum NRA. Nasz głos albo nie byłby w ogóle słyszalny, albo – wypowiadany nie w naszym interesie. Dlaczego ktoś, kto nie poczuwał się do warszawskiej tożsamości jako sekretarz NRA, miałby się do niej poczuwać na innej funkcji?\nCzy pana słowa mam rozumieć tak, że kandydat na Dziekana Okręgowej Rady Adwokackiej w Warszawie, w okresie pełnienia funkcji sekretarza NRA, nie działał w interesie swojej Izby?\nTo bardzo delikatne określenie, ale przy nim pozostańmy. Tak, kolega Boszko działał przeciwko interesowi naszej Izby.\nZostał nam kandydat w osobie adw. Mikołaja Pietrzaka.\nJest to w mojej ocenie kandydatura, z którą powinniśmy wiązać nadzieje. Jeśli chodzi o priorytety Adwokatury – mamy je w tym wypadku należycie ustawione. Co dla mnie jest najistotniejsze – wierzę, iż w chwili próby – kol. Pietrzak miałby odwagę stanąć na wysokości zadania.\nMówi pan mecenas o wartościach, o walce z władzą, ale tzw. zwykli adwokaci często myślą o bardziej przyziemnych sprawach, jak np. wysokość składki, pokoje adwokackie, siedziba ORA.\nTo problemy, z którymi samorząd nie potrafi się uporać zarówno na szczeblu centralnym i izbowym, bo one są bardzo trudne. Mój postulat, którego realizacji obawiam się, że mogę nie doczekać, to przymus adwokacko-radcowski, który leży w interesie sprawności postępowania. Jeżeli chcemy pomóc młodym ludziom – to właśnie poprzez jego wprowadzenie oraz przez mądrą, szeroko zakrojoną akcję promującą profesjonalnych pełnomocników. Odnoszę wrażenie, że naczelne władze Adwokatury w ostatnich latach bardziej zwracały uwagę na realizację zadań ustawowych adwokatury niż na realizację postulatów zmierzających do ułatwienia życia zawodowego adwokatom. Myślę, że nowe naczelne władze będą musiały zmienić priorytety.\nCzy przymus adwokacki jest realnym planem?\nJeśli nie spróbujemy o jego realizację zabiegać, to z pewnością nie. Pozwolę sobie jednak zauważyć, że 3 lata temu ten temat w ogóle nie był brany pod uwagę, a dziś się nad nim dyskutuje. Warto pójść o krok dalej.\nKto powinien kandydować do naczelnych władz adwokatury?\nKandydaci do NRA, WSD i WKR powinni być znani już przed Zjazdem. Niestety, praktyka w naszej izbie jest taka, że ujawniają się oni dopiero na Zjeździe. A warto nieco odmłodzić NRA, aby doświadczenie łączyć z odwagą zmian. Bo adwokatura wciąż potrzebuje zmian. Bez nich będzie stała w miejscu.\nPingback:Publicystyka - adwokatjoannaparafianowicz.pl | 15 listopada 2016


Instruktor sportu - fitness - College Medyczny\nKurs instruktora sportu w dyscyplinie FITNESS organizowany jest systemem weekendowym (8 zjazdów) lub stacjonarnym intensywnym (2 x 7 dni lub 14 dni).\n1. Historia i rozwój fitness w Polsce i na świecie.\n2. Anatomia i fizjologia wysiłku.\n3. Metody nauczania treningu kulturystycznego na potrzeby fitness.\n4. Cele i metody treningu kulturystycznego na potrzeby fitness.\n5. Struktura treningu i cykle szkolenia.\n6. Przykłady treningów w rocznym cyklu treningowym.\n7. Treningi dla zaawansowanych.\n8. Metodyka ćwiczeń ogólnorozwojowych.\n9. Metody kształtowania siły mięśniowej.\n10. Ogólne przygotowanie siłowe.\n11. Urazowość i procesy odnowy biologicznej.\n12. Żywienie i diety stosowane w fitenss.\n13. Organizacja zawodów fitness.\n14. Przepisy sędziowskie.\n15. Programy dowolne w fitness.\n17. Kryteria oceny choreografii i stroju do programu dowolnego.\n16. Stretching i relaksacja.


El juego de las llaves 2: obsada i nowe postacie przebojowej serii - El Cultura\nEl juego de las llaves 2: obsada i nowe postacie przebojowej serii\nDrugi sezon Gry w klucze ma swoją premierę z odnowioną obsadą i nowymi postaciami, które obiecują, że ta historia będzie ciekawsza\nPo spektakularnym sukcesie pierwszej części sprzed dwóch lat, nowe rozdziały obiecują podbić publiczność.\nHistoria zaczyna się kilka miesięcy później, kiedy każdy członek grupy próbuje odbudować swoje życie, jednocześnie stawiając czoła konsekwencjom, jakie wywołała słynna gra. Każdy z nich musi odkryć, czy może przezwyciężyć przeszłość, czy wręcz przeciwnie, musi poddać się swoim intensywnym pragnieniom.\nDrugi sezon El juego de las llaves składa się z ośmiu rozdziałów, które będą transmitowane przez Amazon Prime Video i Pantaya przez cały wrzesień.\nPierwsze cztery odcinki miały premierę 16 września, w czwartek 23 września ukażą się kolejne dwa odcinki, a 30-go pozostałe dwa.\n„Wszystkie postacie wciąż mają wiele historii do opowiedzenia. Są konsekwencją tego, czym żyjemy w pierwszym etapie, ale stajemy w obliczu nowych sytuacji, które będą nas konfrontować i z innymi doświadczeniami” – powiedziała aktorka Fabiola Campomanes w wywiadzie o nowych rozdziałach.\nNależy zauważyć, że ta nowa odsłona została wyreżyserowana przez Kenię Marqueza, Javiera Colinasa i Roberto Fiesco.\nObsada i postacie drugiego sezonu El juego de las llaves\nAlejandra Guzmán jako Astrid\nChce sprawiać by więcej niż jedna głowa się odwróciła na jej widok i zdobyć wiele serc. Jest uzależniona od seksu i zawsze chce mieć rację.\nLaura Leon to Gloria\nChoć jest kobietą konserwatywną i wyrafinowaną, jest gotowa na doświadczenia, których nigdy nie zapomni.\nŹródło: Instagram @eljuegodelasllaves\nCristian de la Fuente to Guillermo\nJest człowiekiem bez ograniczeń i bez strachu. Przez cały drugi sezon ma ognisty romans z Adrianą.\nBárbara López jako Venecia\nJest intrygującą młodą kobietą, a jej determinacja onieśmiela niejednego. Czasami wydaje się być słodka, ale czasami nie tak słodka.\nMichelle Rodríguez jest Patricia\nJest ekspertem dokonującym głębokiej analizy pożądania.\nSprawdź także Czy „La Casa de Papel” prześcignie„Tiger King” w Netflix?\nGustavo Egelhaaf jako Alejandro\nAlejandro i jego ruchy bioder są jego najlepszą bronią uwodzenia.\nMaite Perroni jako Adriana\nPoślubiła swojego pierwszego chłopaka, połączyła się ze swoim ukochanym ze szkoły i straciła kontrolę w środku gry.\nW tym drugim sezonie Adriana przechodzi proces transformacji i wierzy, że decyzje, które podjęła w pierwszej części, zniszczyły jej życie. Z tego powodu musi przestawić te kawałki, które zostały przemieszczone. Musi odkryć siebie na nowo i przemyśleć swoją seksualność.\nHumberto Busto jest Oscarem\nZ zamiarem ocalenia małżeństwa Óscar zgodził się na komplet kluczy na prośbę swojej żony Adriany.\nFabiola Campomanes to Barbara\nJest znaną konsultantką ślubną i wraz z mężem włączyła się w grę kluczy, aby przeżyć nowe doświadczenia.\nHugo Catalán to Leo\nJest dziennikarzem, który w trakcie poważnego śledztwa zrujnował interes swojej żony Barbary.\nMarimar Vega to Gaby\nJej idealne małżeństwo z Valentinem kończy się z powodu gry w klucze, a także zdradza swojego najlepszego przyjaciela.\nHoracio Pancheri jest Valentínem\nValentine musi nauczyć się żyć z konsekwencjami swoich decyzji. Chociaż ma wymarzone małżeństwo z Gaby, gra w klucze wyzwoliła jego prawdziwe pragnienia. Niedługo potem poznał Pedro, który wzbudził jego ciekawość nieznanego mu świata i pomógł mu zgłębić swoją seksualność.\nEla Velden to Siena\nGry są dla niej tak samo potrzebne jak oddychanie. W drugim sezonie Siena zaproponowała grę w klucze przyjaciołom swojego chłopaka Sergio w celu dobrej zabawy. Jednak wielu z nich złamało zasady dynamiki i teraz musi ponieść konsekwencje za swoje czyny.\nHelena Haro jest Carmen\nCarmen powraca znacznie bardziej surowa i chce wszystko pokazać w drugim sezonie.\nTagged: Amazon, Amazon Prime Video, El Juego de las Llaves, El juego de las llaves 2, Gra w klucze, obsada, Prime Video, seria, serial\nPrevious Post: Nie żyje Juan Carlos Novelo, producent i pierwszy perkusista kultowego zespołu Caifanes\nNext Post: Zmarł Mario Camus, reżyser 'La colmena’ i 'Los Santos inocentes / Niewinni święci’


praca » Szybka pożyczka web\n22 lipca, 2019 22 lipca, 2019 Doradca FinansowyLeave a Comment on Księgowy Dębno zadzwoń 790 666 593\nNie odda się ukryć, że kompleksowe usługi biur księgowych są niezbędne w wypadku wykonywania kampanii gospodarczej. Z pomocy księgowych mają nie tylko młodzi przedsiębiorcy, którzy dopiero tworzą naszą historię z sklepem, ale również doświadczeni biznesmeni, który chcą trzymać sytuacje finansowe swojego biura na wodzy.\n27 lutego, 2019 23 września, 2019 Doradca FinansowyLeave a Comment on Praca za granicą Barwice dla Ukraińca i Polaka\nOpinia o wyjeździe za możliwość nie należy do dobrych. Pojawiają się pytania, czy uda się znaleźć sztukę i zdobyć satysfakcjonujące zarobki. Wątpliwości nie brakuje, jednak ważna je przezwyciężyć dzięki dobremu przygotowaniu. Sprawdź, z czego rozpocząć szukania zatrudnienia.


• Imre Kertész: KADYSZ ZA NIENARODZONE DZIECKO - ""Nie!" - odpowiedziałem bez namysłu, gwałtownie, szybko i jakby instynktownie"... Odmowa, od której narrator rozpoczyna swój monolog, powtarzana będzie przezeń wielokrotnie. To najpierw odmowa posiadania dziecka, która doprowadziła do rozpadu jego małżeństwa, ale także coś znacznie więcej: odmowa prostej akceptacji własnego istnienia, odrzucenie powszechnie przyjmowanych społecznych reguł. Nie znaczy to, że bohater Imre Kertésza jest anarchistą obnoszącym się ze swoim sprzeciwem wobec świata; nie, prowadzi raczej specyficzne "pół-życie", podszyte nerwicowym lękiem. Bytuje najpierw przez lata w sublokatorskim pokoju, później w norze na czternastym piętrze bloku położonego, jak pisze, "w odbycie miasta", przypadkowo zresztą w miejscu, które łączy się dlań z ponurymi raczej wspomnieniami ("czternaście kondygnacji nad moim dzieciństwem"). Znajduje ucieczkę w pisaniu i w pracy tłumacza, a pochłaniająca go praca ściśle łączy się z jego kondycją, jest "niczym innym, jak kopaniem, konsekwentnym kopaniem grobu, który inni zaczęli kopać dla mnie w powietrzu".\n"Grób w powietrzu" to oczywiście kryptocytat z "Fugi śmierci" Paula Celana, jednego z najwspanialszych wierszy napisanych po Auschwitz i po Zagładzie. Bohater "Kadyszu...", tak jak i sam autor powieści, jest Żydem, byłym więźniem obozu. Powojenna sublokatorska wegetacja stanowi dlań jakby przedłużenie pierwszych "słodkich, ostrożnych chwil wolnego obozowego życia", kiedy "zamiast niosących zniewolenie żołnierzy pojawili się żołnierze wyzwoliciele", i kiedy żył, "jak gdyby w każdej chwili mogli wrócić Niemcy". Dręczy go "stan całkowitego wyobcowania (...) niczym całkowita bezdomność, nie wiedząca niczego o jakimkolwiek opuszczonym, czekającym na mnie domu". Nie umie znaleźć na nią rady: "często, będąc w takim stanie, zadawałem sobie pytanie, czy takim domem nie byłaby dla mnie na przykład śmierć. Tylko że, odpowiadałem sobie po wielekroć, wówczas musiałbym uwierzyć w życie pozagrobowe, a kłopot w tym, że nie potrafię uwierzyć nawet w życie na tej ziemi"...\nImre Kertész, rocznik 1929, ubiegłoroczny laureat Nobla, pierwszy w literaturze węgierskiej, znany jest u nas z wydanego na parę miesięcy przed decyzją sztokholmskiego jury "Losu utraconego" (wyd. węgierskie 1975), historii kilkunastoletniego Żyda z Budapesztu, który trafia do Auschwitz i Buchenwaldu. "Los..." otwiera "trylogię ludzi bez losu", zamkniętą właśnie "Kadyszem..." (wyd. węgierskie 1990); jej część środkowa, "Fiasko", ma się wkrótce także ukazać po polsku. (Wydawnictwo W.A.B., Warszawa 2003, s. 156. Przełożyła Elżbieta Sobolewska.)\nW tej wizji rzeczywistości Auschwitz nie jest czymś "nie do wytłumaczenia", przeciwnie, "już od dawien dawna, kto wie, od ilu stuleci, wisi w powietrzu, niby ciemny owoc dojrzewający w roziskrzonych promieniach hańby, czekając, by wreszcie spaść na ludzi". Mieści się w logice świata, w którym - jak mówi bohater "Kadyszu..." - "kiedy zbrodniczy szaleniec zamiast w domu wariatów albo w więzieniu znajdzie się na kanclerskim urzędzie czy zostanie przywódcą, natychmiast widzicie w tym coś interesującego, oryginalnego, nadzwyczajnego i nie macie odwagi nawet w duchu się przyznać, że szukacie w nich wielkości, aby nie czuć się małymi". Każdy zły czyn "można podobnie jak równanie matematyczne z czegoś wyprowadzić; wyprowadzić z czyjegoś interesu, żądzy zysku, zaspokojenia takich czy innych instynktów, a jeśli nie, to z szaleństwa, paranoi, depresji, piromanii, sadyzmu, zboczeń i morderstw, megalomanii...". Naprawdę irracjonalne jest - ciągnie dalej przewrotnie narrator - nie zło, ale dobro: "mnie od bardzo dawna interesuje nie życie dyktatorów, ale życie świętych, ono wydaje mi się ciekawe i niepojęte, ich życia nie potrafię sobie racjonalnie wytłumaczyć"... I opowiada pewną historię z obozu: podczas transportu chorych jego racja żywnościowa trafiła do innego więźnia, wychudzonego jak szkielet "pana nauczyciela" - on jednak ją oddał, rezygnując z dodatkowej szansy na przetrwanie. Ten właśnie gest, zaprzeczający racjonalnym zasadom funkcjonowania fabryki śmierci, stanowi najjaśniejszy punkt mrocznego monologu Kertészowego bohatera.\n• Jerzy Snopek: WĘGRY. ZARYS DZIEJÓW I KULTURY - potomkowie Madziarów, którzy w 896 roku osiedlili się w żyznej Kotlinie Naddunajskiej, do dziś mówią językiem całkowicie odmiennym od swoich słowiańskich, germańskich czy romańskich sąsiadów. "Świadomość węgierska jest naznaczona silnym piętnem wyobcowania, odrębności, specyficznego rodowodu. Jest to świadomość narodu, który przed jedenastoma wiekami przybył do Europy z dalekich stepów azjatyckich" - pisze Jerzy Snopek i właśnie od przypomnienia trwających do dziś poszukiwań mitycznej praojczyzny Węgrów rozpoczyna swoją książkę. Nie jest to zwykły podręcznik dziejów Węgier: na rusztowaniu faktów z dziedziny historii politycznej i społecznej rozpięta została żywa i wciągająca opowieść o specyfice węgierskiej kultury, zwłaszcza - literatury, której autor jest znawcą. Przez tę opowieść przewija się wątek polsko-węgierskich kontaktów (związkom literackim poświęcono osobny rozdział), autor porównuje też stale przebieg procesów dziejowych w obu krajach i przeprowadza interesujące analogie, na przykład pomiędzy naszym sarmatyzmem a węgierskim "scyto-hunizmem" (dawni Madziarzy za swoich przodków uważali bowiem zarówno Hunów, jak i Scytów).\nOdrębnie potraktowany został wiek XX. Po krótkiej introdukcji, wypunktowującej najistotniejsze zawęźlenie współczesnej historii Węgier, jaką był upadek monarchii i drastyczne okrojenie historycznego terytorium kraju na mocy traktatu z Trianon, minione stulecie ukazane zostało w zwierciadle dwóch biografii. Kardynał József Mindszenty (1892-1975), prymas Węgier, w 1944 roku, jako biskup Veszprém, bronił Żydów, krytykował rządy rodzimych faszystów i trafił za to do więzienia. Po wojnie kampanię propagandową rozpętali przeciw niemu komuniści; aresztowany w grudniu 1948, po okrutnym śledztwie skazany został w procesie pokazowym. Uwolniony w 1956 roku, po upadku powstania węgierskiego schronił się w ambasadzie amerykańskiej i przebywał tam do 1971 roku, symbol oporu wobec komunizmu, coraz bardziej niewygodny zarówno dla Amerykanów, jak i dla Watykanu, który w końcu skłonił go do wyjazdu z Węgier. Imre Nagy (1896-1958), zdeklarowany komunista, po wojnie jeden z przywódców partii, w latach 50. orędownik destalinizacji, odsunięty od władzy, powrócił na stanowisko premiera na fali rewolucji, a po jej upadku został skazany na śmierć i stracony. "Zagadkowa postać, pełna sprzeczności i paradoksów": współtwórca systemu, który w krytycznej chwili zdobył się na niezwykłą determinację i został "męczennikiem w imię lepszych czasów". Jego manifestacyjny powtórny pogrzeb w czerwcu 1989 roku symbolicznie zamknął epokę komunizmu.\nBiografiom Mindszentyego i Nagya towarzyszą zwięźle ujęte sylwetki kilku innych ważnych postaci: to regent Miklós Horthy (1868-1957); opiekun polskich uchodźców podczas II wojny József Antall senior (1896-1974); premier Pál Teleki (1879-1941), który samobójczą śmiercią zaprotestował przeciw udziałowi Węgier w niemieckim ataku na Jugosławię; wreszcie Endre Bajcsy-Zsilinszky (1886-1944), najpierw faszysta, potem demokrata, skazany na śmierć przez faszystowski sąd wojskowy. W następnych rozdziałach poznajemy galerię wybitnych dwudziestowiecznych pisarzy (od Endre Adyego i Zsigmonda Móricza po Imre Kertésza, Pétera Esterházyego i Pétera Nádasa), artystów i naukowców węgierskich, a w aneksie umieszczono kilka ważnych dla węgierskiej tożsamości utworów, m. in. średniowieczny "Lament Maryi" (w przekładzie Mirona Białoszewskiego!), "Wezwanie" Vörösmartyego, "Hymn" Kölcseya, "Pieśń narodową" Petöfiego i "Zdanie o tyranii" Illyésa. (Oficyna Wydawnicza Rytm, Warszawa 2002, s. 456.)


W trakcie tego wydarzenia na stoisku CSI nr 52 zaprezentujemy najnowsze rozwiązania firmy Aaeon. Nie zabraknie komputerów jednopłytowych oraz kompaktowych. Przedstawimy również miniaturowe komputery wielkości karty kredytowej serii UP z bogatą gamą akcesoriów. Będzie można zapoznać się z najnowszymi produktami firmy ATP, w tym m.in. z dyskami NVMe M.2 SSD, 2.5” SATA III SSD, mSATA czy kartami pamięci CFast i Compact Flash przeznaczonymi do pracy ciągłej 24/7 w trudnych warunkach środowiskowych. Nasi eksperci opowiedzą o stosowanych w tych produktach zaawansowanych technologiach, czy ich zastosowaniach. Dodatkową atrakcją dla uczestników będzie możliwość wygrania atrakcyjnej nagrody w konkursie, który zorganizowany będzie na naszym stoisku. Wystarczy w dniu konferencji zgłosić się na nasze stoisko, aby dowiedzieć się więcej na ten temat.\nMiejsce konferencji: Kraków, Hotel Best Western Premier ul. Opolska 14A\nJuż dziś możecie się Państwo zarejestrować na stronie organizatorów pod adresem: https://evertiq.pl/expo/krk2018_visit#Rejestracja


Czarne kozaki na obcasie - Wyprzedaż - PRIMAMODA\n/ Czarne kozaki na obcasie\nWyprzedaż Numer katalogowy 1X-X1827M CAM.NERO\n35 36 37 38 39 40 41 Wybierz sklep Gdańsk Gdynia Gorzów Wielkopolski Katowice Kielce Kraków Lublin Łódź Płock Poznań Rzeszów Szczecin Warszawa Wrocław Miasto Adres salonu Kraków\nCzarne kozaki wykonane z wysokiej jakości materiału. Model na obcasie typu słupek oraz z lekko zaokrąglonym noskiem. Kozaki z wysoką cholewką, wiązaną u góry. Buty zapinane na zamek, sięgający połowy łydki, znajdujący się po wewnętrznej stronie. Informacje dodatkowe\nC - całkowita wys. obcasa: 9,5 cm M - wys. cholewki (od pięty): 55,5 cm K - obwód cholewki (kostka): 20 cm L - obwód cholewki (góra): 40 cm Najnowsze opinie klientów\n699,00 zł Czarna wełniana czapka z przywieszką\n749,00 zł Czarna wełniana czapka z ozdobą


Zrezygnujmy ze spotkań świątecznych | www.torun.pl\nZrezygnujmy ze spotkań świątecznych\nZe względów bezpieczeństwa odstąpmy w tym roku od organizacji spotkań opłatkowych i świątecznych - apeluje Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w Bydgoszczy.\nBiorąc pod uwagę obowiązujący na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej stan epidemii oraz bardzo dynamiczną i niebezpieczną sytuację epidemiologiczną, związaną z koronawirusem SARS- CoV-2 w województwie kujawsko-pomorskim, Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w Bydgoszczy rekomenduje, aby w tym roku odstąpić od organizowania wszelkich spotkań opłatkowych i imprez związanych ze Świętami Bożego Narodzenia i Nowym Rokiem - czytamy w piśmie rozesłanym przez PWIS w Bydgoszczy 17 grudnia 2021 r. do przedstawicieli urzędów i instytucji rządowych i samorządowych oraz kurii województwa kujawsko-pomorskiego.\nJak wyjaśnia PWIS, powyższe wynika z konieczności podejmowania działań związanych z przeciwdziałaniem rozwojowi epidemii - zgromadzenia ludności stanowią bowiem potencjalne ryzyko rozprzestrzeniania się koronawirusa SARS-CoV-2 i mogą stanowić zagrożenie dla zdrowia publicznego.\nW ocenie Państwowego Wojewódzkiego Inspektor Sanitarnego w Bydgoszczy organizowanie tego typu spotkań, przy tak intensywnych wzrostach liczby zakażonych, jest nieodpowiedzialne i naraża uczestników na utratę zdrowia i życia. Należy więc bezwzględnie ograniczać możliwość rozprzestrzeniania się wirusa poprzez rozsądne podejście do aktualnej sytuacji epidemiologicznej i promowanie właściwych zachowań. Priorytetem winna być dbałość o zdrowie obywateli. Dlatego dajmy przykład, przestrzegajmy zasad DDM (dystans, dezynfecja, maseczka) i szczepmy się!\nBiorąc powyższe pod uwagę, Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w Bydgoszczy zaleca, aby ze względu na bezpieczeństwo zdrowotne mieszkańców województwa kujawsko- pomorskiego odstąpić od wszelkich zbiorowych spotkań organizowanych w najbliższym czasie. Dostosowanie się do przedmiotowych rekomendacji jest w pełni uzasadnione i niezbędne, aby minimalizować ryzyko zakażenia wirusem SARS-CoV-2.


7,25 (3745 ocen\ti\t438 opinii) Zobacz oceny\nshira84 | 2016-04-24\nMogę tą książkę chyba tylko polecić osobą , które kochają serie Rywalki.\nDla całej reszty, jak i dla mnie niestety to taki irytujący koszmarek.\nPo przeczytaniu powieści mogę z ręką na sercu powiedzieć, że nie pamiętam w ogóle imion postaci, a kandydatów nie odróżniam.\nNiestety nie lubię też Eadlyn jest irytująca, zapatrzona w siebie, zadufaną przyszłą królową.\nNastępczyni skutecznie odstraszyła mnie od następnych części nie zamierzam tracić na nie czasu.


Rusza Festiwal Trójka Górom 2018 w Szklarskiej Porębie - Polskie Radio, PR3 | media2.pl\nŁukasz Szewczyk13.02.2018 (12:46)7 komentarzy\nRusza Festiwal Trójka Górom 2018 w Szklarskiej Porębie\nKoncerty, spotkania i rozmowy z gwiazdami sportu, literatury i ekranu, filmy, warsztaty dla dzieci i dorosłych oraz dyskoteki i kabarety, a wreszcie audycje na żywo - to wszystko czeka na słuchaczy Programu 3 Polskiego Radia, mieszkańców Szklarskiej Poręby i turystów podczas Festiwalu Trójka Górom od 15 do 17 lutego 2018 roku.\nW programie Festiwalu Trójka Górom znalazły się dyskusje z wybitnymi osobowościami kultury i sportu, a na antenie Programu 3 pojawią się relacje z najważniejszych wydarzeń festiwalu - m.in. w "Muzycznej Poczcie UKF" Tomasza Żądy (czwartek 15 lutego, godz. 13.30-14.00) oraz w prowadzonych przez Marka Niedźwieckiego audycjach: "W tonacji Trójki" (czwartek, godz. 14.00-15.00), "Liście przebojów Programu 3" (piątek 15 lutego, godz. 19.00-22.00) oraz "Markomanii" (sobota 17 lutego, godz. 11.00-13.00). Ponadto na piątek Program 3 zaplanował festiwalowe wydanie "Zapraszamy do Trójki" Kuby Strzyczkowskiego (godz. 16.00-19.00), a w sobotę słuchacze - mieszkańcy Szklarskiej Poręby i turyści - będą mogli wziąć udział w plenerowej odsłonie audycji "Myśliwiecka 3/5/7" Piotra Stelmacha (sobota, godz. 17.00-19.00).\nW trakcie festiwalu dziennikarze z Myśliwieckiej będą również gospodarzami spotkań z ciekawymi osobami - Marek Niedźwiecki porozmawia z Magdą Umer (piątek, godz. 10.00-11.00), a Michał Olszański z byłą sportsmenką i posłanką Iwoną Guzowską, która będzie gościem jego "Godziny prawdy" (piątek, godz. 12.00-13.00). Z kolei Barbara Marcinik spotka się z aktorką i społeczniczką Anną Dymną (piątek, godz. 16.00-17.00), a Piotr Stelmach z muzykiem Tomaszem Organkiem (piątek, godz. 17.30-18.30). Warto również zajrzeć na spotkanie Kuby Strzyczkowskiego z językoznawczynią Katarzyną Kłosińską (sobota, godz. 14.30-15.30), oraz Ryszarda Jaźwińskiego z aktorką Katarzyną Zawadzką (sobota, godz. 17.30-18.30).\nOdwiedzając Szklarską Porębę, czyli "Zimową stolicę Trójki", będzie można wziąć również udział w dyskusji Dyrektora Trójki Wiktora Świetlika z Przemysławem Wiaterem pt. "Tajemnice karkonoskich laborantów" (czwartek, godz. 16.00-17.00); oraz w spotkaniu Gabrieli Stefanowicz z Grażyną Dobroń z Trójki (sobota, godz. 16.00-17.00). A Tomasz Żąda wystąpi, już po raz kolejny, jako DJ podczas "Trójkowej dyskoteki na lodzie" (sobota, od godz. 17.30).\nW dniach 15-17 lutego działał będzie w Szklarskiej Porębie również kultowy "Sklepik Walendzik" z Trójkowymi gadżetami oraz wydawnictwami książkowymi i płytowymi. Ponadto gospodarze Festiwalu zapraszają słuchaczy, mieszkańców i turystów do wzięcia udziału w licznych warsztatach i spotkaniach. Imprezie towarzyszyć będą także Mistrzostwa Polski w Rzeźbie ze Śniegu. W olbrzymich pryzmach białego puchu artyści z ASP z Gdańska, Łodzi, Wrocławia i Katowic, a także amatorzy rzeźbić będą do tematu "Miłość rządzi światem".\nA kiedy solidne „przewietrzenie” tej Trójki? Jak długo jeszcze konserwatywnych słuchaczy będą męczyć tacy redaktorzy jak Wojciech Mann, Marek Niedźwiecki czy Michał Olszański? Olszański niedawno w jakimś wywiadzie nieźle krytykował zmiany w mediach publicznych. Skoro jest tak źle, co jeszcze w Trójce robi? Marek Niedźwiecki robi ciekawe audycje muzyczne, ale niestety jemu też się nie podoba sytuacja na Myśliwieckiej, bo niedawno pisał na swoim blogu, że nigdy nie było tam tak źle i nie wie, co teraz grać i co mówić. Wojciech Mann to już w ogóle pojechał po bandzie i dwa lata temu w wywiadzie dla Natemat.pl wypowiedział takie słowa: „Ja chyba też jestem lewak. Kim innym mógłbym być?”. Komuś, kto tak otwarcie się przyznaje do bycia lewakiem, droga do radia publicznego powinna być zamknięta.\nTo tylko moje niektóre zarzuty wobec Trójki. Miałbym jeszcze sporo do napisania o jej warstwie muzycznej i potrzebnych zmianach, ale innym razem. Na początku ucieszyłoby mnie podziękowanie niektórym redaktorom.\nŻeby nie było, że tylko narzekam na Trójkę, są tam też godne uwagi audycje, na przykład konserwatywne wywiady Pawła Lisickiego albo „Kluby Trójki” prowadzone przez wybitnych konserwatywnych redaktorów Piotra Semkę i Grzegorza Górnego. Nie zmienia to jednak faktu, że zmian (dobrych zmian) wciąż jest za mało i Trójka wciąż wymaga mocniejszego „przewietrzenia”.\nPS. Gdyby ktoś chciał mi napisać, żebym wracał na Wirtualne Media i tam wygłaszał swoje konserwatywne poglądy, od razu odpowiadam: nie mogę, bo zostałem tam zabanowany i nie mogę już pisać komentarzy. Teraz spróbuję na Media2.\nMaciej z Radomia popierający PiS i dobrą zmianę w mediach publicznych 13 lutego .02.2018 (13:06:36)\nUprzejmie proszę administrację tego portalu o ban tego trolla.\nWkleja te same wypociny pod każdym artykułem. Najpierw wklejał je na konkurencyjnym portalu i tam go już zbanowali. Czas najwyższy zapanować na tym portalem.\nkalif 14 lutego .02.2018 (11:13:41)\nObleśny lewak chce, żebym został z tego portalu „wykurzony” przez administrację. Oczywiście, to jest największe marzenie lewaków - „wykurzyć” i wyciszyć wszystkich konserwatystów jako ludzi niepotrzebnych, żeby tylko lewacy mogli pisać komentarze. Ręce opadają.\nMam jednak nadzieję, że administracja tego portalu wykaże się większą wyrozumiałością i nie będzie mnie „wykurzać” i zwalczać konserwatywne wartości.\nMaciej z Radomia popierający PiS i dobrą zmianę w mediach publicznych 14 lutego .02.2018 (15:55:18)\nKonserwatywnych wartości nie będzie zwalczać, ale głupotę już tak :)\nkalif 14 lutego .02.2018 (15:59:42)\nZnowu mnie bezpodstawnie pomawiasz, zarzucając mi coś, czego nie ma. W moich wpisach nie ma i nigdy nie było głupoty!\nNa konkurencyjnym portalu starałem się zawsze merytorycznie przedstawiać swój punkt widzenia. Jeśli zamieszczałem jakieś niemerytoryczne wpisy, były to odpowiedzi na wpisy lewackiego podszywacza, który się pode mnie podszywał i prowokował niemerytoryczne wpisy z mojej strony (musiałem napisać sprostowanie, że ten wpis nie jest moim wpisem, a przy okazji powytykać lewackiemu podszywaczowi błędy w pisowni, żeby udowodnić, że to jest wpis podszywacza).\nTutaj też zamierzam pisać merytorycznie, chyba że jacyś lewacy będą się pode mnie podszywać - wtedy zamiast wyrażać swoje opinie na temat poruszony w artykule, będę musiał pisać sprostowanie, że ten wpis nie jest moim wpisem itd.\nMam nadzieję, że administracja tego portalu wykaże się większą tolerancją wobec moich słusznych, konserwatywnych poglądów i nie będzie mnie banowała.\nMaciej z Radomia popierający PiS i dobrą zmianę w mediach publicznych 14 lutego .02.2018 (17:19:17)\nJeśli chcesz być merytoryczny, to należy sobie w łepetynie uświadomić iż nie ma podziału świata na prawak i lewak.\nJest podział świata na zwolennik PIS, który sądzi że wszyscy którzy inni to lewacy i inne różne grupy społeczne które różnią od takich jak Ty tylko tym że PISowi nie wierzą jak każdej władzy i mają do tego zdrowy dystans, ale ich poglądy mogą być równie dobrze chrześcijańskie, konserwatywne, jak i lewicowe ;)\nZnam wielu ludzi religijnych, praktykujących, którzy PIS krytykują za to co robi.\nKrytyka PIS nie równa się lewak. Tylko w takiej urojonej głowie jak Twoja może się wytworzyć taki psychiatryczny podział społeczeństwa.\nŻyczę ROZUMU !! :)\nkalif 14 lutego .02.2018 (21:05:31)\nIdź do lekarza raczej .\nBąk 16 lutego .02.2018 (17:59:51)\nOdświeżony "Automaniak" z nowymi prowadzącymi powraca do TVN Turbo. Co w nowej serii?\nGazeta Wyborcza wraz z europejskimi dziennikami zakłada Sonar Europe


Wycieczka do kina Helios | SOSW w Wąsoszu\n← Mistrzostwa Dolnego Śląska w Piłce Nożnej Chłopców 2016\nPodziel się książką – podsumowanie akcji →\nTakie wizyty w kinie kształtują: wrażliwość estetyczną wychowanków i zamiłowania kulturalne, które mamy nadzieję, że uczniowie wniosą w swe dorosłe życie. Ponadto na wycieczkach do dużych miast uczniowie uczą się prawidłowego zachowania miejscach publicznych, środkach transportu, wzmacnia się więź koleżeńska, bowiem wzajemnie się „pilnują” (przechodzenie na światłach, wsiadania i wysiadania z pociągu itp.).\nFilm był bardzo ciekawy i spodobał się wychowankom. Jak przystało na film science fiction pełen był efektów specjalnych, które zrobiły ogromne wrażenie na widzach.\nPo zakończonym seansie grupa udała się na wspólny posiłek, po którym każdy miał możliwość zrobienia drobnych zakupów. Następnie zrobiliśmy kilka pamiątkowych zdjęć i wyruszyliśmy w drogę powrotną. Wszyscy pełni pozytywnych wrażeń i emocji wróciliśmy do Ośrodka.


Dodano: 18 września 2018, 16:56 2\nPo wymianie drogomierza właściciel lub posiadacz auta (ciągnika rolniczego, itp.) będzie musiał – w ciągu 10 dni od wymiany – przedstawić pojazd w stacji kontroli pojazdów do dokonania odczytu w nowym liczniku. Po wykonaniu tej czynności diagnosta przekaże do Centralnej Ewidencji Pojazdów m.in. informację o dacie i przyczynie wymiany drogomierza oraz jego wskazaniu (stanie) z dnia odczytu. Dzięki takiej informacji potencjalny kupiec dowie się, że w pojeździe były dokonywane naprawy (wymiana drogomierza) oraz pozna wskazania starego i nowego drogomierza. Maksymalna opłata za odczyt wskazania drogomierza na stacji kontroli pojazdów nie będzie mogła przekroczyć 100 zł (będzie to przychód przedsiębiorcy prowadzącego taką stację).\n80 proc. importowanych aut ma cofnięte liczniki\nMezus Jaria 19 września 2018, 17:57\n... a Tusk, bandyta jeden, nakazywał cofać liczniki - więzienie go za to nie minie\nWalter Winz 18 września 2018, 18:16\nTeraz czarny marsz KOD handlarzy indywidualnych z hasłem „wolność cofania”, „cofać, kręcić, zalegalizować”. Można jeszcze jakieś koszulki z napisem „co-fa-nie” i przypinki z mini licznikiem.


Jak skutecznie poradzić sobie z konfliktem między rodzicami a szkołą w obszarze pomocy psychologiczno-pedagogicznej? - Czasopismo dla nauczycieli Życie Szkoły - ciekawe zajęcia oraz scenariusze z kartami pracy\nJak skutecznie poradzić sobie z konfliktem między rodzicami a szkołą w obszarze pomocy psychologiczno-pedagogicznej?\nObecnie w zasadzie nie ma już dzieci, które nie miałyby jakichś dysfunkcji, zaburzeń czy trudności. Tak twierdzą lekarze, psycholodzy i terapeuci, a wtórują im nauczyciele, wskazując, że nawet 30–40% uczniów w każdej klasie ma jakieś problemy edukacyjne, rozwojowo-zdrowotne, natury emocjonalnej bądź wychowawczej. Z roku na rok zwiększa się więc populacja dzieci i młodzieży potrzebujących pomocy psychologiczno-pedagogicznej. Aby im takowej udzielić, potrzebna jest – poza wstępną diagnozą szkolną – diagnoza specjalistyczna, wykonana w poradni psychologiczno-pedagogicznej. I tu pojawiają się trudności. Jakiego rodzaju i jak je przezwyciężyć?\nKonflikt (antagonizm, kolizja, spór, zatarg) – oznacza wszelkie zetknięcie się sprzecznych dążeń, niezgodności, celów i sposobów załatwiania interesów, poglądów.\nKonflikt danych – powstaje, gdy strony przypisują różną wagę tym samym informacjom, są przekonane o braku dostępu do ważnych informacji lub o posiadaniu pełnej wiedzy o sytuacji drugiej strony.\nKonflikt interesów – wiąże się z potrzebą samostanowienia, powstaje, kiedy każda ze stron ma w danej sytuacji/sprawie różne potrzeby, chce czegoś innego.\nNauczyciel czy pedagog reprezentuje dobro wszystkich uczniów – w tym także tego z trudnościami, natomiast rodzic reprezentuje dobro tylko swojego dziecka, kierując się subiektywną prawdą i własnymi odczuciami. Dlatego ogromne znaczenie ma rozpoznanie, czego tak naprawdę obawia się rodzic, którego dziecko przejawia jakiś problem. Równie istotna jest akceptacja zastrzeżeń i uprzedzeń, jakimi się kieruje, nie chcąc ujawnić ważnych informacji, odmawiając wykonania specjalistycznych badań czy skorzystania z oferowanej dziecku pomocy. Ze strony nauczyciela czy pedagoga potrzebna jest akceptacja pozbawiona oceniania, krytykowania i zaprzeczania. Rodzica należy wysłuchać ze spokojem, dając mu maksimum poczucia bezpieczeństwa i wsparcia w oparciu o znajomość podstawowych, efektywnych technik komunikacji interpersonalnej. Z pełnym zrozumieniem trzeba też podejść do postawy prezentowanej przez rodzica, np. rodzic może:\ntrwać w zaprzeczeniu, że jego dziecko przejawia jakiś problem (silny mechanizm wyparcia);\nusilnie starać się, by wstydliwa dla rodzica sprawa trudności czy dysfunkcji dziecka nie wyszła na jaw, powodując negatywne konsekwencje dla niego i jego dziecka;\nobawiać się, że dziecko nie zostanie zaakceptowane i będzie narażone na nieprzyjemności z powodu swoich przypadłości (stygmatyzacja);\nstarać się chronić swoje dziecko przed szykanami, agresją i przemocą (psychiczną i fizyczną) ze strony rówieśników oraz chronić przed atakami rodziców zdrowych uczniów, by dziecko nie doświadczyło, czym jest nietolerancja.\nEdukacja rodziców w zakresie ich obowiązków i powinności względem dziecka\nZdarza się, że rodzic skupiony głównie na swoich prawach, zaślepiony osobistymi racjami, zapomina o tym, że ciążą na nim również obowiązki wobec dziecka oraz powinności wobec szkoły, do której ono uczęszcza. Należy więc systematycznie edukować rodziców, odwołując się do aktów prawnych i zapisów w statucie placówki, gdyż większa świadomość wzmocni w nich poczucie osobistego sprawstwa. Oto niektóre z zapisów prawnych:\nThomas Gordon w Wychowaniu bez porażek stwierdził, że „rodziców się oskarża, ale się ich nie szkoli” – dlatego warto też poszerzać wiedzę rodziców w zakresie roli, jaką pełnią w rozwoju dziecka i jego szkolnej edukacji. Tego typu oddziaływania (tzn. pedagogizacja i psychoedukacja) muszą być prowadzone z dużym taktem i wyczuciem. Adresowane są przecież do osób dorosłych, które posiadają własne doświadczenie życiowe, w tym także opiekuńczo-wychowawcze. Mają utrwalone poglądy i postawy, reprezentują różny poziom kulturalny, moralny i intelektualny.\n- realizację prawa każdego obywatela Rzeczypospolitej Polskiej do kształcenia się oraz prawa dzieci i młodzieży do wychowania i opieki, odpowiednich do wieku i osiągniętego rozwoju (ust. 1),\n- wspomaganie przez szkołę wychowawczej roli rodziny (ust. 2),\n- dostosowanie treści, metod i organizacji nauczania do możliwości psychofizycznych uczniów, a także możliwość korzystania z pomocy psychologiczno-pedagogicznej i specjalnych form pracy dydaktycznej (ust. 5),\n- opiekę nad uczniami niepełnosprawnymi przez umożliwianie realizowania zindywidualizowanego procesu kształcenia, form i programów nauczania oraz zajęć rewalidacyjnych (ust. 7).\n- art. 6 ust. 2, który wskazuje, że nauczyciel obowiązany jest wspierać każdego ucznia w jego rozwoju,\n- art. 44c, który mówi, iż nauczyciel jest obowiązany:\n- indywidualizować pracę z uczniem na zajęciach edukacyjnych odpowiednio do potrzeb rozwojowych i edukacyjnych oraz możliwości psychofizycznych ucznia,\n- dostosować wymagania edukacyjne do indywidualnych potrzeb rozwojowych i edukacyjnych oraz możliwości psychofizycznych ucznia, w przypadkach określonych w przepisach rozporządzeń MEiN.\nW myśl przepisów rozporządzenia MEiN z dnia 9 sierpnia 2017 r. w sprawie zasad organizacji i udzielania pomocy psychologiczno-pedagogicznej w publicznych przedszkolach, szkołach i placówkach (Dz. U. z 2017 r., poz. 1591 z późn. zm.) do zadań nauczycieli, wychowawców grup wychowawczych i specjalistów w przedszkolu, szkole i placówce należy w szczególności:\n- rozpoznawanie indywidualnych potrzeb rozwojowych i edukacyjnych oraz możliwości psychofizycznych uczniów;\n- określanie mocnych stron, predyspozycji, zainteresowań i uzdolnień uczniów;\n- rozpoznawanie przyczyn niepowodzeń edukacyjnych lub trudności w funkcjonowaniu uczniów, w tym barier i ograniczeń utrudniających funkcjonowanie uczniów i ich uczestnictwo w życiu przedszkola, szkoły lub placówki;\n- podejmowanie działań sprzyjających rozwojowi kompetencji oraz potencjału uczniów w celu podnoszenia efektywności uczenia się i poprawy ich funkcjonowania;\n- współpraca z poradnią w procesie diagnostycznym i postdiagnostycznym oraz w zakresie oceny efektów działań podejmowanych w celu poprawy funkcjonowania ucznia oraz planowania dalszych działań;\n- informowanie rodziców o potrzebie objęcia ucznia pomocą psychologiczno-pedagogiczną, o ustalonych dla niego formach, okresie udzielania pomocy psychologiczno- pedagogicznej oraz wymiarze godzin, w którym poszczególne formy pomocy będą realizowane;\n- udzielanie pomocy psychologiczno-pedagogicznej w trakcie bieżącej pracy z uczniem przez zintegrowane działania nauczycieli i specjalistów oraz w formach odpowiednich do rozpoznanych potrzeb – we współpracy z jego rodzicami.\nRozsądna i szczera rozmowa\ndobrowolne – co oznacza, że nauczyciele mogą wspierać rozwój dziecka tylko w ograniczonym zakresie, a działania te są uwarunkowane zgodą rodziców, chociażby na udział dziecka w zajęciach stanowiących formę tejże pomocy;\nobjęte ochroną danych osobowych – dlatego poradnie psychologiczno-pedagogiczne oddają całość dokumentów rodzicom lub opiekunom i tylko oni mają prawo zdecydować o ich ujawnieniu.\nWobec powyższego szkoła nie może zmusić rodziców do zdiagnozowania dziecka w poradni psychologiczno-pedagogicznej, udostępnienia dokumentacji postdiagnostycznej ani też do korzystania z form...


Opowieści Księgi Szkockiej | eioba.pl\nOdnośnik do oryginalnej publikacji: http://bogdan.wordpress.com/moje-publika(...)ockiej/\nArtykuł publikowany po raz pierwszy: Perspektywy nr 12, s. 17-19 (1969 ) Profesor Stefan Banach (ostatnie zdjęcie, wykonane w roku 1944) Rzecz działa się we wspa...\nWyświetlenia: 2.132 Zamieszczono 02/07/2007\nArtykuł publikowany po raz pierwszy: Perspektywy nr 12, s. 17-19 (1969)\nRzecz działa się we wspaniałej auli Uniwersytetu Jagiellońskiego, po zakończeniu uroczystości otwarcia jubileuszowego zjazdu Polskiego Towarzystwa Matematycznego w pięćdziesięciolecie jego działalności. Nastrój był nieco podniosły, jak to zwykle w takich okazjach, ale jednocześnie jakiś ciepły i pogodny. Przed chwilą wysłuchaliśmy wspomnień jednego z nestorów słynnej polskiej szkoły matematycznej - profesora Franciszka Leji. Większość zebranych myślała zapewne o tym niebywałym fenomenie, jakim była istna lawina wybitnych talentów matematycznych, które pojawiły się przed półwieczem w naszym kraju, który do owych czasów nie wydał żadnego matematyka klasy światowej. Dziś zaś mamy wprawdzie znacznie więcej dobrych towarów eksportowych niż ,,węgiel i matematykę” (jak to niegdyś określił Oskar Lange), jednakże matematyka na liście owych towarów zajmuje nadal jedno z pierwszych miejsc.\nTak! To była słynna Księga Szkocka, największa chyba relikwia polskich matematyków, znana na całym świecie i przez wielu uważana za zaginioną! Księga Szkocka - zbiór problemów i rozwiązań tych problemów, powstałych w kręgu lwowskich matematyków z genialnym Stefanem Banachem, ojcem mego rozmówcy, na czele. Księga Szkocka, otoczona już dziś legendą, wspominana w tysiącu anegdot, bezcenna!\nZ szacunkiem, delikatnie odwracaliśmy pożółkłe karty zeszytu, oglądając autografy najsłynniejszych dziś matematyków: Aleksandrowa, Sobolewa, Schaudera, Mazura, Kuratowskiego, von Neumanna i wielu innych. Wśród nich zaś - zamaszyste pismo samego Stefana Banacha, jednego z największych fenomenów matematycznych naszych czasów, a jednocześnie jednego z najciekawszych ludzi naszego kraju, posiadacza życiorysu tak bogatego i złożonego, jakim chyba poszczycić się może niewielu uczonych.\nNadeszły lata gimnazjalne. Stefan Banach został zapisany do Gimnazjum Św. Anny - gimnazjum klasycznego, w którym od pierwszej klasy musiał wkuwać łacinę, a od drugiej - grekę. Nauka łaciny szła mu zresztą doskonale - i potem, wspominając lata szkolne, zwykł był mawiać, iż to logika, precyzja i doskonałość gramatyki łacińskiej uczyniły z niego matematyka. O programie zaś matematyki wyrażał się jak najgorzej, mówiąc iż przypominała używanie bagnetu zamiast wykałaczki. Niemniej, oczywiście, ów nielubiany program szkolny miał w przysłowiowym ,,małym palcu”. Już w latach szkolnych opanował zresztą spory zakres matematyki ,,wyższej”.\nW 1910 roku Stefan Banach stanął w obliczu matury. Nie poszła ona jednak łatwo - młodemu człowiekowi groziło osiem (!) dwój z innych przedmiotów. Nawet zrozpaczony nauczyciel matematyki nie przepchnąłby go chyba przez sito egzaminu dojrzałości (mimo tłumaczenia wysokiej komisji, że mają do czynienia z autentycznym geniuszem matematycznym), gdyby nie ksiądz, mający podówczas w gimnazjum głos decydujący. Ksiądz ów wykazał zdumiewającą tolerancję, stając po stronie matematyka. Banach bowiem był przewodniczącym szkolnego koła… bezbożników i nieraz wprawiał zacnego katechetę w zakłopotanie pytaniami w rodzaju: ,,czy Pan Bóg Wszechmogący mógłby stworzyć taki kamień, którego nie mógłby unieść?”.\n,,Wyższe wtajemniczenie” zdobył Banach w sposób równie niekonwencjonalny. Gdy, już po jego śmierci, syn - Stefan przeglądał papiery ojca, znalazł indeks z zaliczeniem dwóch semestrów Politechniki. Nie było jednak żadnych dowodów ukończenia pełnych studiów.\n- Chyba zginęły - zagadnął matkę.\n- Nie - odpowiedziała. - Ojciec nigdy nie skończył żadnych studiów. Ale czyż mieliśmy ci o tym mówić? Przecież mógłbyś się przestać uczyć!\nBanach był więc samoukiem - choć sporadycznie uczęszczał na wykłady znanego matematyka Stanisława Zaremby w Uniwersytecie Jagiellońskim. Dla nauki zaś odkryty został przez znanego uczonego, profesora Uniwersytetu Wrocławskiego, Hugona Steinhausa - wówczas dziarskiego oficera ułanów.\n,,Idąc letnim wieczorem roku 1916 wzdłuż plant - wspomina profesor Steinhaus - usłyszałem rozmowę, a raczej tylko kilka słów; wyrazy ,,całka Lebesgue’a” były tak nieoczekiwane, że zbliżyłem się do ławki i zapoznałem z dyskutantami: to Stefan Banach i Otto Nikodym rozmawiali o matematyce. Powiedzieli mi, że mają też trzeciego kompana - Wilkosza…” I tak zaczęła się przyjaźń i współpraca dwóch uczonych. Prof. Steinhaus otoczył Banacha troskliwą opieką, zrozumiał wkrótce, ze ma przed sobą nieprzeciętnego człowieka - okazało się bowiem, iż Banach rozwiązał z łatwością pewien niezwykle trudny problem, postawiony przez swego preceptora.\nDzięki opiece Steinhausa nadeszły wreszcie dobre dni. Stefan Banach został w 1920 roku asystentem prof. Antoniego Łomnickiego na Politechnice Lwowskiej - i choć do jego obowiązków należało również… popychanie kołyski z córką profesora, nie narzekał. Otrzymywał za to ,,domowe jedzenie”, a jego sytuacja życiowa została nareszcie ustabilizowana.\nRozpoczęła się błyskawiczna kariera uczonego. W tymże 1920 roku na podstawie pracy ,,O operacjach na zbiorach abstrakcyjnych i ich zastosowaniach do równań całkowych” otrzymuje stopień doktora (co wobec nieukończonych studiów jest niewątpliwie ewenementem!). W dwa lata później ma już za sobą habilitację, po której niemal natychmiast zostaje mianowany profesorem nadzwyczajnym, zaś w 1927 - profesorem zwyczajnym Uniwersytetu Lwowskiego. Trzy lata przed tym faktem zostaje członkiem-korespondentem Akademii, która w roku 1939 przyznaje mu Grand Prix. Jest zapraszany do wygłaszania wykładów, honorowany, wybierany członkiem towarzystw naukowych. Jest także prezesem Polskiego Towarzystwa Matematycznego…\nWszystkie te godności i zaszczyty nie zmieniają jednak ani na jotę jego stylu bycia - stylu bycia człowieka, który do wszystkiego doszedł własną, ciężką pracą i talentem, który lekceważył konwenanse. Szokuje mieszczan lwowskich, chodząc w koszuli z krótkimi rękawami, szokuje, siedząc nieustannie w kawiarni ,,Szkockiej” w otoczeniu zafascynowanych jego osobowością uczniów i kolegów. W tej właśnie kawiarni powstają liczne twierdzenia tworzonej przez Banacha teorii zwanej analizą funkcjonalną, która przyniosła mu później nieśmiertelną sławę. Te zaś stoliki w kawiarni miały blaty marmurowe, a rozgorączkowani matematycy zwykli byli na nich właśnie zapisywać kopiowym ołówkiem dowody odkrywanych twierdzeń (co doprowadziło pewnego razu do zaginięcia takiego dowodu), żona Banacha, pani Łucja, nabyła za złotych polskich 2,50 gruby zeszyt z marmurkową okładką. Ten zeszyt - to właśnie Księga Szkocka (jego nazwa pochodzi oczywiście od nazwy kawiarni). Przechowywany był w szatni i wydawany matematykom na żądanie: każdy mógł tu wpisać problem do rozwiązania i każdy mógł zamieścić rozwiązanie owego problemu.\nTen niezwykły sposób uprawiania twórczości naukowej jest - jakkolwiek może się to na pierwszy rzut oka wydawać dziwne - wielkim wkładem Banacha w powstanie tego, co dziś nazywamy polską szkołą matematyczną. Zrywając z feudalnymi obyczajami uczelni, zapraszając zdolnych studentów do kawiarni (gdzie pito bynajmniej nie tylko kawę, i to w ilościach, które oględnie można by nazwać sporymi), stwarzając atmosferę zażyłości koleżeńskiej, zbudował Banach zupełnie nowy styl pracy zespołowej. Pracy, która według zgodnej opinii wszystkich wybitnych matematyków stanowiła warunek podstawowy postępu nauki.\nZ Księgi Szkockiej można wiele wyczytać - nie tylko napisanych trudnym, abstrakcyjnym językiem najwyższej matematyki, problemów. Można także wyczytać z niej informacje o tym, iż jej autorzy lubili swój zawód i traktowali go jako przyjemność. Proszę tylko spojrzeć na te 5 małych piw, które słynny profesor Stanisław Mazur ofiaruje za rozwiązanie swego problemu!\nSą jednak w tej Księdze autografy, które wymagają komentarza. Na przykład autograf Johna von Neumanna, pochodzący z roku 1937. Von Neumann, dziś już nieżyjący matematyk amerykański węgierskiego pochodzenia, nazywany przez niektórych ,,Gaussem XX wieku”, przyjeżdżał do Polski w okresie międzywojennym trzykrotnie. Za każdym razem na osobiste polecenie Norberta Wienera, ,,ojca cybernetyki”, usiłował namówić Stefana Banacha do emigracji do USA; po raz ostatni - gdy bawił we Lwowie w roku 1937. W odpowiedzi na kolejną propozycję wyjazdu Banach spytał: ,,a ile daje profesor Wiener?”.\n- Przewidzieliśmy to pytanie - odparł zadowolony Amerykanin, sięgając do kieszeni. - Oto czek, na którym profesor Wiener wpisał jedynkę i złożył swój podpis. Proszę dopisać taką ilość zer, jaką pan uzna za stosowną!\n- ,,To za mała suma, jak za opuszczenie Polski”.\nW 1939 roku, jak wiadomo, do Lwowa wkroczyły wojska radzieckie. Banach - otoczony ogromnym szacunkiem uczonych radzieckich - zostaje dziekanem Wydziału Matematycznego Uniwersytetu Lwowskiego. Z tego właśnie okresu pochodzą kolejne wpisy do Księgi Szkockiej. Tym razem figurują pod nimi podpisy najświetniejszych uczonych radzieckich, z którymi Banach ściśle współpracował.\nWe Lwowie działa Instytut Bakteriologiczny profesora Rudolfa Weigela. Ten sławny polski uczony odkrył szczepionkę przeciw tyfusowi plamistemu. Aby ją uzyskać - trzeba hodować wszy. Hodować - to znaczy karmić jednorazowo pięćdziesiąt wszy, umieszczając je w maleńkich klateczkach na ciele człowieka. Piją one krew karmiciela, a później stają się obiektem dalszej przeróbki.\nI oto nadchodzi upragniony moment. Dwa czołgi T-34, z grupy zwiadowczej, pełnym gazem wjeżdżają w ulice miasta. Jeden z nich nie zatrzymując się nigdzie pędzi prosto pod dom, w którym mieszka rodzina Banacha. Z otwartego gwałtownie włazu wyskakuje umorusany oficer w hełmofonie i wbiega na klatkę schodową. Otwierająca drzwi pani Łucja Banachowa słyszy wykrzyczane poprzez zmęczenie pytanie: czy profesor Banach żyje? Tak - odpowiada - i widzi ze zdumieniem, jak radziecki oficer oddycha z ulgą. Jestem jego uczniem - mówi. I powtarza chwała Bogu, chwała Bogu!\nNiestety, zdrowie uczonego, który nigdy się nie oszczędzał, nie zwracał żadnej uwagi na dobra materialne i żył stale pełnią swego gwałtownego temperamentu - zawodzi. W roku 1945 genialny matematyk umiera na raka oskrzeli. Pochowany jest na cmentarzu we Lwowie.\nPo profesorze Banachu zostało 58 prac naukowych (wśród nich słynna ,,Teoria operacyj liniowych”, zawierająca pierwszy w świecie wykład nowej dyscypliny matematycznej - analizy funkcjonalnej). Zostali też uczniowie i przyjaciele, którzy podjęli jego dzieło, aby Polska Szkoła Matematyczna znów jaśniała pełnym blaskiem. Została też Księga Szkocka, troskliwie przechowywana najpierw przez żonę, a po jej śmierci przez syna.\nZbliża się dwudziesta piąta (pisane w roku 1969!) rocznica śmierci profesora Stefana Banacha. Wielkiego uczonego i patrioty, który jest jednym z dwóch Polaków wymienianych w Muzeum Narodów w Chicago. Tysiąc egzemplarzy jego podręcznika ofiarowano Indirze Gandhi jako dar dla narodów Indii.\nImię Stefana Banacha nosi nagroda, przyznawana corocznie przez władze Polskiego Towarzystwa Matematycznego jednemu z polskich matematyków. Nagroda skromna - i co tu ukrywać - szerzej nie znana. Czy nie należałoby uczynić ją nagrodą międzynarodową, czymś w rodzaju Nagrody Nobla w dziedzinie matematyki (jak wiadomo, w tej dziedzinie Nagrody Nobla się nie przyznaje)? Utrwaliłoby to nazwisko wielkiego uczonego w panteonie nauki światowej i jeszcze bardziej rozsławiło imię naszego kraju w świecie.\nkomentarze: 33 | wyświetlenia: 13660\nkomentarze: 3 | wyświetlenia: 52944\nkomentarze: 17 | wyświetlenia: 4744\nkomentarze: 6 | wyświetlenia: 51721\nkomentarze: 23 | wyświetlenia: 27186\nkomentarze: 8 | wyświetlenia: 2862\nkomentarze: 7 | wyświetlenia: 54573\nkomentarze: 7 | wyświetlenia: 8345\nkomentarze: 4 | wyświetlenia: 14260\nkomentarze: 20 | wyświetlenia: 81164\nkomentarze: 31 | wyświetlenia: 9269\nkomentarze: 8 | wyświetlenia: 58562\nhistorią, banach, ciekwostki, matematyka, nauka\nBrawo! Niezwykle potrzebny artykuł przybliżający postać niezwykłego Polaka.


Rękawice bokserskie TWINS Dragon CZARNE KnockOutART\nRękawice bokserskie skajowe\nRękawice bokserskie skórzane\nRękawice bokserskie wiązane\nSpodenki do Muay Thai\nTarcze do Muay Thai\n» Rękawice bokserskie skórzane\n» Rękawice bokserskie TWINS Dragon CZARNE\nRękawice bokserskie TWINS Dragon CZARNE\nModel rękawic FBGV-6 sygnowany wizerunkiem smoka, z pownoście pozwoli na to abyś się wyróżnił wśród innych zawodników. Sam smok w Azji jest uważany za jedną z niebiańskich istot która reprezentuje bogactwo i szczęście. Zawodnik dzięki temu zyskuje pewność siebie, co ma swoje duże odzwierciedlenie w pojedynkach jakie stacza.\nModel FBGV z serii “Dragon” podobnie jak BGVL-2 są typowymi rękawicami do rywalizacji, stanowi poważny oręż w rękach sprawnego fighter’a. Uderzenia tą rękawicą są bardziej odczuwalne przez przeciwnika. Ich konstrukcja oraz wewnętrzne okładziny są tak zaprojektowane aby siła uderzenia była oddawana na front, co tak naprawdę wzmacnia uderzenie. Trudno znaleźć na rynku rękawicę o podobnej charakterystyce pracy. Rękawica ta znalazła uznanie u zawodników w ringu, w bojach o pasy mistrzowskie.\nProdukt wyprodukowany w Tajlandii w 100 % ze skóry bydlęcej. Ręczne wykonanie, a także najlepszej jakości materiały gwarantują najwyższą jakość i trwałość. Nie jest to produkt wykonany maszynowo! Rękawice wyprodukowane są z wielowarstwowej pianki doskonale absorbującej siłę uderzenia i przeznaczone są do treningu na najwyższym poziomie.\nDla większego bezpieczeństwa i lepszej ochrony nadgarstka, strefa zapinania na rzep wokół nadgarstka została usztywniona. Kciuk rękawicy jest przyszyty i dobrzy wyprofilowany, co pozwala na uniknięcie kontuzji ręki. Rękawica jest uformowana idealnie w kształt pięści, dzięki czemu, rękawica pewnie trzyma się na ręce zwiększając komfort treningu i wygodę.\nBy zapewnić lepsze odprowadzanie ciepła z rękawicy, produkt jest wyposażony w kanaliki wewnątrz rękawicy, dzięki czemu użytkowanie staje się bardziej higieniczne. By zapewnić sobie maksimum bezpieczeństwa, a jednocześnie, by rękawice od środka się nie przepacały, zalecamy używanie owijek. Pomoże to usztywnić dłoń, jak również przejmą one funkcję pochłaniania potu z dłoni.\nKnockout ART - wyłączny Dystrybutor Marki YOKKAO w Polsce


Tworzenie oprogramowania dla przychodni | Medycyna i Zdrowie\nWspółczesne przychodnie są obsługiwane przy wykorzystaniu nowoczesnych systemów informatycznych i internetowych. Dzięki temu lekarze nie muszą myśleć o tym, że powinni w sprawny sposób przyjmować pacjentów, ale zająć się jedynie ich leczeniem. Dlatego jedną z pierwszych rzeczy o jakich myśli się podczas zakładania przychodni jest wyposażenie jej w sprawny system informatyczny. Dzięki temu będzie ona mogła w sprawny sposób spełniać wszystkie swoje zadania.\nDobre oprogramowanie dla przychodni lekarskich tworzone jest przez specjalistów z zakresu informatyki i sposobów przekazywania oraz przechowywania różnych informacji. Takie osoby, nawet jeżeli nie posiadają zbyt wielkiej wiedzy na temat działalności przychodni mogą przygotować system jej obsługi według otrzymanych przez siebie wytycznych. Jednak bardzo ważne jest, aby osoby przygotowujące taki system posiadały jakąś wiedzę na temat medycyny, ponieważ dzięki temu będą mogły wykrywać ewentualne błędy pojawiające się w systemach informacyjnych przychodni.\nDobre oprogramowanie dla przychodni lekarskiej (http://www.mediporta.pl/funkcje/) charakteryzuje się tym, że potrafi sprawnie obsługiwać cały system kolejkowy. Sprawia ono, że wszystkie osoby, które wymagają otrzymania pomocy lekarskiej mogą z niej skorzystać niemal natychmiast lub w dogodnym dla siebie momencie. Poza tym osoby chore powinny mieć zapewniony telefoniczny kontakt z przychodnią służący nie tylko zapisaniu się do lekarza, ale również skorzystaniu z jakiejś porady medycznej odnośnie badań lekarskich czy leków dla siebie przepisywanych.\nPrevious post Objawy atopowego zapalenia skóry\nNext post Laserowe zabiegi ginekologii estetycznej\nPrevious post:Objawy atopowego zapalenia skóry\nNext post:Laserowe zabiegi ginekologii estetycznej


Samoloty z kartonu: Recenzja - Mikrolotnictwo z WAK-u - Polskie Siły Powietrzne\nRecenzja - Mikrolotnictwo z WAK-u - Polskie Siły Powietrzne\nBardzo ucieszyła mnie informacja o ukazaniu się tego zeszytu. Wśród współczesnych maszyn nie ma według mnie wspanialszego samolotu niż MiG-29. Uważam, że to jedna z najpiękniejszych maszyn, które zdobiły (i nadal zdobią) polskie niebo. Wydawnictwo WAK zrobiło mi i pewnie wielu innym modelarzom świetny prezent wydając go w okazjonalnym malowaniu z kościuszkowską odznaką na grzbiecie. Jako, że samolot został wydany w serii "Mikrolotnictwo" (w zeszycie znajduje się zawsze więcej niż jeden model), "produktem ubocznym" jest F-16C Block 52+ z numerem 4040 - pierwszy egzemplarz dostarczony Polskim Siłom Powietrznym.\nModele są opracowane w skali 1:50. Do tej pory zawsze trzymałem się zasady "jedności skali" i wszystko kleiłem w "jedynej słusznej" trzydziestce trójce. Teraz może to ulec zmianie, ponieważ bardzo podoba mi się to opracowanie i chcę mieć MiG-a na półce. Kto wie, może skuszę się też na sklejenie F-16...(na chwilę obecną mało prawdopodobne).\nNa początek zdjęcia maszyn, których modele zawiera zeszyt. Jako pierwszy (powyżej) MiG-29 UB nr boczny 15 z 1. Eskadry Lotnictwa Taktycznego w Mińsku Mazowieckim. Na poniższej fotografii nie ma jeszcze naniesionego na stateczniki pionowe wizerunku ppłk. pil. Z.Krasnodębskiego. Jest za to już kościuszkowska odznaka na grzbiecie. Na drugim zdjęciu (poniżej) F-16 C Block 52+ nr boczny 4040, z 31. Bazy Lotnictwa Taktycznego w Kszesinach - pierwszy egzemplarz dostarczony Polskim Siłom Powietrznym w 2006 roku.\nAutorem opracowania jest Jerzy Janukowicz. Zaprojektował także modele, które ukazały się w poprzednich numerach "Mikrolotnictwa". Na jego stronie można zobaczyć sklejone prototypy MiG-a oraz F-16. Okładka modelu różni się od poprzednich WAK-ów. Ilustracja nie jest umieszczona jak zawsze w czarnej ramce, pokrywa całą powierzchnię okładki - i bardzo dobrze, bo jest bardzo ładna. Jej autorem jest Andrzej Rutkowiak. Chyba nie tylko mi przypadła do gustu, bo na ostatniej stronie znajduje się w wersji "czystej", bez napisów, w czerni i bieli. Fajnie:\nJedyne czego można się uczepić to brak informacji o skali w jakich są opracowane modele. Nie każdy musi wiedzieć, że w Mikrolotnictwie jest to 1:50.\nZaglądamy do środka. Na odwrocie okładki opis samolotów i opis budowy - podobnie jak modele są w skali mikro. Niezbyt szczegółową instrukcje rekompensuje za to coś co bardzo lubię - ładne, przejrzyste i szczegółowe rysunki montażowe, których jest naprawdę dużo:\nZeszyt jest całkiem gruby, na każdy model przypada 5 arkuszy części (zdjęcia arkuszy na końcu posta). Modele są w wielu miejscach uproszczone, ale nie zapominajmy, że skala to 1:50. Oba posiadają wnęki na podwozie oraz kabiny pilotów. Wydawnictwo zapowiedziało także, że będą dostępne plastikowe owiewki, co w tej skali jest chyba absolutną nowością.\nJeżeli chodzi o MiG-a, druk wyszedł dobrze, kolory się w miarę zgadzają z rzeczywistością. Może odrobinę za ciemne, ale w granicach tolerancji. Nieco inaczej wygląda to w przypadku F-16. Kolory są, delikatnie mówiąc, odbiegające od prawdy. Oba odcienie są moim zdaniem mocno za ciemne. Wystarczy spojrzeć na zdjęcie prawdziwego "eFa" w polskich barwach, żeby stwierdzić, że coś jest nie tak. Najciekawsza anomalia znajduje się na stateczniku pionowym - numer 4040 powinien być ciemnoszary, ciemniejszy od obu kolorów kamuflażu. Tymczasem jest szarozielony???\nKościuszkowska odznaka na grzbiecie cieszy oko, wizerunek ppłk. pil. Z. Krasnodębskiego na statecznikach wyszedł też nieźle.\nNie podoba mi się sposób w jaki autor proponuje zrobić koła, oczywiście można uzyskać namiastkę okrągłości opon sklejając ją z pasków, ale efekt nigdy nie będzie tak dobry jak w przypadku szlifowanego koła.\nKilka słów podsumowania. Za cenę 30 zł otrzymujemy dwa fajnie opracowane modele samolotów w skali 1:50. MiG-29 UB to rewelacja, coś czego brakowało. Okazjonalne malowanie sprawia, że model jest wyjątkowy. Poza tym może być pewną alternatywą dla będącego poza zasięgiem (zarówno pod względem ceny oraz poziomu skomplikowania) MiG-a-29 A od A.Halińskiego.\nCo do F-16 - ja zachwycony nie jestem. Model wg. mnie jest przeciętny i ma spore niedociągnięcia kolorystyczne. Może to kwestia gustu.\nOba modele są uproszczone, ale nie można zapominać jaka to skala. Należy pamiętać także o tym, że takie jest założenie serii "Mikrolotnictwo". Z tymi modelami powinni poradzić sobie początkujący modelarze, natomiast dla bardziej zaawansowanych mogą stanowić doskonałą bazę do waloryzacji. Autor po macoszemu potraktował niektóre elementy, np. chwyty powietrza do silników czy otwory wylotowe działek. Z drugiej strony mamy kompletne kabinki i wnęki podwozia. Kto będzie chciał będzie mógł uzupewłnić braki we własnym zakresie i tak też zamierzam uczynić. Natomiast jeżeli ktoś chce mocno zdetalizowane opracowanie to odsyłam do innego wydawnictwa - jest wspomniany MiG-29 od AH, jest też F-16 z tego wydawnictwa, jest także MiG-29 w wersji UB z GPM-u.\nTak jak napisałem we wstępie bardzo ucieszyło mnie pojawienie się tego numeru i dodam, że liczę na więcej. Przecież Polskie Siły Powietrzne to nie tylko MiG-i-29 i F-16. Wydawnictwu WAK otwiera się ogromne pole do popisu - MiG-23 (ostatnio wydany chyba na początku lat 90, a w skali 1:50 chyba wcale), MiG-21, Su-22, Iskra, Ił-28...\nMam więc wielką nadzieję, że na tym numerze "Mikrolotnictwa" nie zakończy się wydawanie samolotów służących w Polskich Siłach Powietrznych po II wojnie światowej.\nNa koniec zdjęcia arkuszy z częściami, pierwsze pięć to F-15, pozostałe MiG-29 UB. (Arkusze są celowo zniekształcone).\nAutor: Stanisław Sznajdrowski o 12:33\nJacek Placek 18 listopada 2013 14:51\nTylko to malowanie miga :/ Na okałdce wizerunki pilota prawidłowe ale te do sklejania mają wymyślone plamy


W Malowanym Kufrze: Jak pracuje Łódź.\nAutor: W Malowanym Kufrze o 08:59\nZdolność-tworzenia 21 marca 2014 22:26\nOj to bardzo niedobrze, bo się wybierałam. Chwilowo, to znaczy dokąd?\nSnow 21 marca 2014 23:13\nGrażyna 23 maja 2014 14:10\nNo właśnie dzisiaj boleśnie przekonałam się, że sklepu na Piotrkowskiej już nie ma. Planowałam kupić sutasz, a tu zonk. Pozamykane na cztery spusty :(. Mam nadzieję, że sklep w Łodzi wróci, bo nie wiem gdzie indziej będę zaopatrywać się w sznurki. A kolorystyka była bogata. Pozdrawiam :).


Liga Europy. Wiadomo, co z dwoma meczami 1/8 finału. UEFA zdecydowała - Sport WP SportoweFakty\nW sprawie dwóch meczów Ligi Europy wszystko jest już jasne. Inter Mediolan z Getafe i Sevilla FC z Romą rozegrają po jednym spotkaniu na neutralnym terenie.\nRobert Czykiel 01 Lipca 2020, 22:23\nSierpień upłynie pod kątem europejskich pucharów. Za niewiele ponad miesiąc zostaną dokończone rozgrywki Ligi Mistrzów i Ligi Europy. Te drugie rozgrywki będą odbywać się w formie turnieju w Nadrenii Północnej-Westfalii w Niemczech.\nWiadomo było, że ćwierćfinały odbędą się w dniach 10-11 sierpnia. Najpierw jednak trzeba dograć 1/8 finału, a tutaj jest problem. Cztery zespoły nie zdążyły rozegrać nawet pierwszego meczu.\nW tej kwestii UEFA właśnie podjęła decyzję. Inter Mediolan z Getafe CF i Sevilla FC z Romą rozegrają tylko po jednym meczu. W dodatku na neutralnym terenie w Niemczech. Zwycięzca awansuje do ćwierćfinału, a rozstrzygnięcia poznamy 5-6 sierpnia.\nNadal nie ma oficjalnej decyzji ws. pozostałych par, w których rozegrano po jednym meczu. W tej chwili wiele wskazuje na to, że rewanże zostaną rozegrane tam, gdzie wskazuje terminarz.\nTegoroczny finał Ligi Europy miał się odbyć w Gdańsku. UEFA jednak zmieniła zdanie i z powodu zmian w rozgrywkach przeniosła turniej finałowy do Niemiec. Polacy jednak nie będą stratni. Gdańsk ugości najlepsze drużyny za rok i wówczas trybuny będą mogli wypełnić kibice.\nUEFA ma problem z finałem Ligi Mistrzów. Tomasz Hajto proponuje Warszawę >>\nLiga Mistrzów. Ważą się losy Manchesteru City. Wiadomo, kiedy zapadnie decyzja >>\nUEFA Europejskie Puchary Piłka nożna Liga Europy Inter Mediolan AS Roma Sevilla FC Getafe CF


Wysłane: 21 października 2014 14:54:10\nkszyrztow - cieszę się, że się odnalazłeś.\nWracając do genezy wątku - myślę, że znajomość analizy technicznej jednak by ci się przydała. Nie doradzam Ci byś "nie zawracał sobie głowy analizą fundamentalną", wiedz tylko, że przewagę rynkową mają tutaj ci którzy mają najlepszy dostęp do informacji i potrafią sporządzać najlepsze analizy.\nPomyśl i sam wybierz swoją drogę.\nWysłane: 23 października 2014 13:06:21\nWszystko to się dobrze czyta (lub mniej), zyski spółek rosną (albo i nie), wk rośnie (albo i nie), ignorowanie wyceny rynkowej (w 2008 wiele osób to robiło) itd. Chciałbym jednak zobaczyć to praktyce, zapraszam do kronik czy też na swojej stronie pokaż nam choćby wirtualny portfel na realnym rynku i zobaczymy jak działa to inwestowanie w wartość w twoim wykonaniu. Na wyniki mam nadzieję nie będziemy musieli czekać aż 20 lat...\nWojtku, z zasady jestem przeciwny upublicznianiu swoich portfeli inwestycyjnych, bo z tego co widzę tu w kronikach, to gdy ktoś tu umieści swój portfel, to pojawia się fala komentarzy - jednemu podoba się dana spółka, innemu nie i prowadzi to do tego, że użytkownicy często wymieniają spółki w portfelach, a nadmierna rotacja jest wrogiem inwestora. Nie chcę jednak być gołosłowny, dlatego proponuję zainteresowanym prosty test inwestowania fundamentalnego. Uszeregujcie sobie spółki z WIG-u pod względem rosnącego wskaźnika C/WK, podzielcie te spółki na 5 równych grup (kwintyli) i zbudujcie 2 portfele - jeden będzie zawierał spółki o najniższych wskaźnikach C/WK, a drugi - te o najwyższych. Dzieląc portfel na kwintyle, odrzucamy spółki, które generowały stratę w ostatnim roku. Po 5 latach porównajcie wyniki obu portfeli i indeksu i wtedy nikt nie będzie musiał mi wierzyć na słowo, że inwestowanie w wartość ma sens. Oczywiście, standardowo, wybierając spółki do portfela, stosuję znacznie ostrzejsze kryteria i dogłębną analizę, ale chcę pokazać, że już tak prosta strategia powinna dać wyniki lepsze od indeksu. Podobne badania były robione np. w Stanach i okazało się, że najniższy kwintyl stopą zwrotu pobijał 2-krotnie najwyższy kwintyl i miał wynik lepszy od indeksu. Nawet jeśli nie zrobicie tego doświadczenia, to zawsze polecam najpierw na sucho testować strategie inwestycyjne, nikt nie musi wierzyć mi na słowo. Takie doświadczenie będzie znacznie lepsze od pokazywania historycznych portfeli.\nWysłane: 24 października 2014 08:36:11\nWysłane: 24 października 2014 10:39:18\nNie mam bazy danych by zrobić back-test tej strategii (ale znam osobę która taką bazę danych może mieć i może to wykona. Podejrzewam też jakie będą wnioski już teraz). Rozumiem że siła oddziaływania na tłum jest wielka, ale sądzę że żaden doświadczony inwestor tylko na podstawie internetowego forum nie zmienia spółek w portfelu więc zarzut raczej chybiony. Zauważ też że nikt tu nie pokazuje historycznych portfeli tylko prowadzone są (lepiej lub gorzej) na żywo. To jest różnica między publicystyką a inwestowaniem/spekulacją (nazywaj jak chcesz).\nEdytowany: 24 października 2014 10:41\nWysłane: 24 października 2014 13:27:11\nZ jedynie sobie znanych powodów nie chcesz się angażować, szkoda . A argument który podajesz jest nieprawdziwy.\nEdytowany: 24 października 2014 13:27\nWysłane: 25 października 2014 17:17:42\nChwile jeszcze poznęcam sie nad biednym Scarrym. Chciał on chyba zrobić ze mnie potomka Flipa i Flapa\nwiec dla pewności jeszcze raz sprawdziłem swój pierwszy wpis a to w reakcji na ....\n" I w żaden sposób żaden amator nie pomnożył wielokrotnie swojej kasy, ani nie dał rady żyć,\nnie bedąc bardzo dobrze przygotowany do giełdy. .......Możesz zostać chociaż semi-profesjonalnym\ninwestorem albo całe życie oszukiwać się że coś z tego wyjdzie i grać na stawkach 500 zł.\nWybór zawsze należy do Ciebie."\nPrzyznam sie że zgłupiałem... magisterium z pisania na forum nigdy nie miałem ale czy aż tak\nchaotycznie to jest napisane aby nie dostrzec.....\n"Od świeta obracam akcjami na giełdzie. Jak każdy chyba chciałbym na tym zarabiać. Lecz skala\nLub inaczej na wieksze transakcje mnie\nnie stać musiałbym w tym celu zlikwidować cześć przynoszącą dywidendy"\nz jednej strony pisze i przyznaje że: w związku z tym nie oczekuje\na drugiej Scarry pisze :I w żaden sposób żaden amator nie pomnożył wielokrotnie swojej kasy\nTyle że nie jest moją ambicją być profesjonalnym inwestorem giełdowym owszem każdą\nkwotę potrafiłbym "zagospodarować" wiec moje dochody z giełdy zawsze bedą za małe\nale jestem leniem albo też nie mam aż takich finansowych potrzeb. Być może ma je Scarry\nbyć może ma do tego jeszcze odpowiednią wiedze ale ....gdybym był właścicielem\nsamochodu marki Porsche to czy to uprawniało by mnie do naśmiewania sie z tych\nktórzy wciąż mają Syrenke? Czy jeśli np : Scarry ma wiedze wiekszą od mojej( w co raczej\nnie wątpie) to czy to uprawnia tego kogoś do takiej krytyki moich poczynań?\nCo do zapoczątkowanego tematu zabiore głos gdy stresy szpitalne jeszcze troche\nWysłane: 25 października 2014 18:04:00\nKszyrztof, niepotrzebnie wypowiedź Scarrego "rozkładasz na czynniki pierwsze". Sens wypowiedzi jest taki, że jeśli chce się inwestować trzeba mieć wiedzę. W przeciwnym wypadku nie ma co się za to zabierać. Bez względu na to czy jest się "profesjonalnym" czy "niedzielnym" graczem. Poczytaj trochę, załóż swój wątek, to wesprzemy cię w twoich zmaganiach z analizami. A jak nie, to lepiej zabierz swoje pieniążki i ulokuj w mniej ryzykowny sposób.\nEdytowany: 25 października 2014 18:20\nWysłane: 27 października 2014 10:54:34\nSpróbuje dziś powrócić do tematu założonego wątku jak też spróbuje mój pogląd nieco uzasadnić\nBedzie to troche trudne gdyż po szpitalu wciąż mam lekką pustkę w głowie dlatego prosiłbym\no wyrozumiałośc jeśli bedzie to pisanie chaotyczne.\nZaczne od Analizy Technicznej(którą dalej bede nazywał AT). PRZYZNAJE że pochopnie\numieściłem ją w temacie wątku nie zdając sobie zbytnio sprawy jak ona wygląda czy jak sie\nz niej korzysta a juz na pewno nie wiedziałem że sam z niej korzystam. Pierwotnie mój watek miał\ndotyczyć jedynie Analizy Fundamentalnej(dalej nazywanej AF). Gumką sie już tego wpisu nie da poprawić\nwiec musi tak pozostać. Spróbuje natomiast bronić mojego zdania dotyczącego AF ...choć co prawda\nnie do "ostatniej kropli krwi"\nDodam jeszcze że "mój portfel" składa sie z dwóch przegródek. Pierwsza z nich to "portfel\ndywidendowy" a przedmiotem wpisu jest drugi portfel "spekulacyjny" Ogólna wartość "mojego\nportfela" to kwota około 16 tysiecy lecz przedmiotem wątku jest portfel wartości 4-7 tysiecy złotych.\nCo do mojego systemu jest potrzebne? Naturalnie ...spółki ...spółki głownie z indeksu Wig 20\njak pewnie każdy sie domyśla z uwagi na płynność. Co jeszcze ? Otóż z uwagi na wysokość transakcji\n300-500 zł najbardziej mi leżą te w cenie do 50 zł na akcje. Takich w tym indeksie jest dwanaście.\nSą to : Asseco poland Eurosash JSW Kernel Lotos Orange Polska PGE PGNIG PKN Orlen PKO BP Synthos\ni Tauron. Oczywiście można sobie wyobrazić transakcje z udziałem np Alior Bank ale...\nNo i tu jest nastepny odsiew. Zarówno Alior Bank Kernel jak i Lotos czy JSW nie płaciły za ubiegły\nrok dywidendy. A w miare regularne płacenie dywidendy jest dla mnie kolejnym kryterium doboru spółek\nbo jeśli sie nie uda "tanio kupić drożej sprzedać" to dywidenda nieco przykryje niepowodzenie.\nOstatnim już kryterium doboru spółek jest jak ja to nazywam ich "ruchliwość". Jak wszyscy wiemy\nspółki w określonym przedziale czasu osiągają swoje maksima i minima. Wymienie wiec te interesujące\nmnie z podaniem ich minimów i maksimów w ostatnim roku:\nAsseco Poland 39,31 52,06\nEurocash 30,80 54,9\nJSW 27,85 69,00\nOrange 9,1 12,13\nPGE 15,74 22,45\nPGNIG 4,17 5,97\nPKO BP 35,6 44,15\nSYNTHOS 3,98 5,7\nTAURON 4,04 5,64\nJakie jest wiec moje dalsze działanie?\nSposród w/w dziewieciu spółek wybieram tę która akurat "dołuje"\ninteresuje mnie kupno spółki po takiej cenie aby nawet gdyby jej kurs\nzaczął rosnać to wzrost o 10% nie przebije jej maksymalnego kursu a jedynie\nsie do niego zbliży. Kwota transakcji to 300zł ( w przypadku spółek spoza Wig 20)\n- 500 zł (do 550zł tylko spółki z Wig 20). Jak to już kilku forumowiczów wcześniej\nwspomniało kokosów na takich transakcjach nie zbiore. Zgoda ale nie jestem w tym roku\nskłonny zbytnio ryzykować i obawiam sie że juz mi tak na dłużej zostanie. Proch wymyslają\nci którym jest on potrzebny a mnie jest on średnio.\nWysłane: 12 listopada 2014 14:55:47\nPowracając do tematu analizy fundamentalnej mam poważny problem z rozszyfrowaniem czestego\ntu twierdzenia "ja patrze na fundamenty". To znaczy co? Ża patrzący jest kretem? Że potrafi\non ocenić zakres wzrostu czy spadku notowań danej spółki w okresie nadchodzących 12 miesiecy?\nA może po prostu osobnik ten uważa że tylko jemu jest dane rozumienie wzkaźników ROA ROE EPS\nP/BV. Obawiam sie że każdy kto bedzie chciał bedzie potrafił czytać te wskaźniki...jak je\nbedzie interpretował to już inna sprawa. Dlatego też sama umiejetność czytania nikogo moim\nzdaniem filozofem czy "prawdziwym inwestorem" jeszcze nie czyni. Może wiec interpretować to\ninaczej? Jak mówi Wikipedia:W analizie fundamentalnej uwzględnia się takie czynniki jak:\nanaliza makrootoczenia, analiza sektora lub sektorów, w których działalność prowadzi spółka,\n"analiza ogólnej sytuacji spółki, analiza finansowa spółki oraz wycena spółki\n(przeprowadzana różnymi metodami)". Można ale wtedy zakładamy że forumowicz potrafi\nsamodzielnie dokonać analiz: makrotoczenia sektrów finansowej spółki. A jeśli nawet potrafi\nto robi to prawidłowo a jego wynik sie potwierdza. A to moim zdaniem to domena biur maklerskich\npo co wiec tu siedzieć i chwalić kiedy można zarabiać kase? Moim zdaniem jest to zwykła ściema!\nOwszem ona sprawdzi sie gdy ktoś upatruje spółek które niezależnie od aktualnej koniunktóry\nzamierza trzymać 10 i wiecej lat. Ona sie sprawdzi jeśli ktoś nie widzi życia prócz giełdy.\nJak to mówi Wespazjan "Pieniądze nie smierdzą" dlatego też znalazłem sie na giełdzie ale\nnie mam skłonności do nadmiernego ryzyka wole zadowolić sie 10% zyskiem bo to zawsze lepsze\nniż nawet mała strata (Orlen w piątek po 43,69 zł kupiony po 38,39 zł chyba we wrześniu).\nDo łez rozbawiają mnie forumowicze twierdzący że nie znam przeznaczenia serwisu Stock Watch\n"On ma dać narzędzia (i daje jak płacisz abonament) i przygotować amatora do wskoczenia na\nwyższy poziom rozumienia świata finansów."\nPrzepraszam jeśli dobrze zrozumiałem bede płacił abonament Stock Watch nauczy mnie analizy\nfundamentalnej i zostane milionerem? Tak to każdy by chciał i każdy prócz frajerów byłby milionerem.\nCo wiec oferuje abonament? Abonament oferuje obietnice i nic wiecej. Łatwo mi sobie wyobrazić\nalbo przypomnieć okres od sierpnia 2007 do lutego 2009 kiedy to Wig 20 regularnie spadał w dół.\nCo wtedy powiemy graczowi który "kupił" znajomość analizy fundamentalnej? Ale po co siegać do\nubiegłych lat? Myśle że i teraz na giełdzie znajdziemy niedowartościowane spółki która np za\nkwartał nadal bedą niedowartościowane. Co zatem daje niedzielnemu graczowi analiza fundamentalna?\nNapięcie sięga zenitu czy też czytający już sie domyśla? Otóż gdyby analize fundamentalną zastąpić:\nrekomendacją? Otóż niedzielnemu graczowi moim zdaniem właśnie rekomendacje są bardziej przydatne\nkiedy coś kupić albo kiedy sprzedać? Oczywiście za rekomendacje trzeba płacić a wiec gracza\npłacącego za nie trudno nazwać niedzielnym graczem. Lecz po jakimś czasie te rekomendacje stają\nsie publicznie znane(pierwsi je znają Ci którzy za nie płacą). Wyobraźmy sobie że akcje pewnej\nspółki są warte 20 zł sztuka i ukazuje sie rekomendacja kupuj z ceną docelową 30zł. Otóż\nkiedy rekomendacja staje sie publicznie znaną cena akcji wynosi już 25zł bo Ci którzy zapłacili\nza rekomendacje dowiedzieli sie o nie przy kursie około 20 zł stąd wzrost wiec do sugerowanej ceny\npozostaje jeszcze 5 zł. Pytanie czy spółka te cene osiągnie? Zakładając ten temat nie pomyślałem\nże bede o tym pisał bo to jest coś co mi sie WYDAJE ale za co głowy bym nie dał.\nOtóż jeśli zastosowaś podział spółek ze względu na cene akcji na te o cenie do 100 zł oraz\nte o cenie od 100 zł WYDAJE mi sie że zauważyłem taką prawidłowość. Spóki w przedziale cenowym\nponiżej 100 zł mające rekomendacje kupuj cześciej osiagają rekomendowaną cene niż te z przedziału\npowyżej 100 zł. Lecz co sie dzieje kiedy rekomendacja jest "sprzedaj"? Znowu z moich obserwacji\nwynika że spółki z zakresu powyżej 100 zł z taką rekomendacją spadają do sugerowanych cen natomiast\nspółki z przedziału cenowego ponożej 100 zł jakby troche mniej chetnie te rekomendacje spełniały.\nOczywiście nie uważam że jest to strategia dla profesjonalisty pamietam również że rekomendacje\nmają to do siebie że nie zawsze sie spełniają. Ale odpowiada to mi któremu nie chce sie ciągle\nzagłądać na parkiet zastanawiać sie czy analizować. Nie bede swoich teorii bronił za wszelką cene\nale jestem przekonany że ktoś bardziej profesjonalny niż ja potrafiłby te strategie udoskonalić\nzwłaszca pod potrzeby początkująch graczy. Do ewentualnych spostrzeżeń bądź krytyki odniose\nsie w późniejszym terminie.\nWysłane: 12 listopada 2014 16:33:30\nCo wiec oferuje abonament? Abonament oferuje obietnice i nic wiecej.\nAbonament oferuje oszczędność czasu, ponieważ dość rozbudowany automat liczy za Ciebie kilkadziesiąt wskaźników razy kilkaset spółek i to codziennie, dając też benchmarki sektorowe. A także oszczędność czasu na czytaniu raportów, co robi dla Ciebie grupa doświadczonych finansistów i streszcza kluczowe wnioski z perspektywy inwestora.\nŁatwo mi sobie wyobrazić albo przypomnieć okres od sierpnia 2007 do lutego 2009 kiedy to Wig 20 regularnie spadał w dół. Co wtedy powiemy graczowi który "kupił" znajomość analizy fundamentalnej?\nWiedza nie daje zarobku. Zresztą nigdzie, nie tylko na giełdzie. Dopiero transakcje kupna i sprzedaży mogą dać zarobek.\nWysłane: 12 listopada 2014 19:11:30\ndokładnie, natomiast kolega Autor tematu z jego podejściem będzie bidować prawdopobnie do końca życia, skalpując akcje za 500 zł z zyskiem 10%, odliczając prowizje... no taki zysk że głowa mała, ale uparcie pogardzając fundamentami i techniką.\nKrzysztof z błędem w nicku postanowiłeś porozrywać sobie szaty jak to bez sensu są wszelkie poważniejsze strategie giełdowe i jak genialnie wymyśliłeś sobie marnowanie życia na skalpowanie kursu.\ngdybym był właścicielem\nktórzy wciąż mają Syrenke?\nTwoja psychika sytuuje Cię na posiadacza syrenki, nie ja. Nawet 10 czy 20 000 zł można pomnożyć na giełdzie i dojść do konkretnych pieniędzy, tyle że nie na skalpowaniu.\nWydaje mi się że wystarczy Kszyrztofie sobie odpowiedieć - po co tu jesteśmy? Żeby zabawiać się drganiem kursu czy żeby zarobić konkretne pieniądze?\nEdytowany: 12 listopada 2014 19:33\nWysłane: 12 listopada 2014 19:54:46\n"Abonament oferuje oszczędność czasu, ponieważ dość rozbudowany automat liczy za Ciebie kilkadziesiąt wskaźników razy kilkaset spółek i to codziennie, dając też benchmarki sektorowe. A także oszczędność czasu na czytaniu raportów, co robi dla Ciebie grupa doświadczonych finansistów i streszcza kluczowe wnioski z perspektywy inwestora."\nNo to sie uderzam w piersi przyznając że tego nie wiedziałem. Może jest to moje niedopatrzenie (w końcu jestem jedynie amatorem i tak zostanie) Dalej jednak uważam że te metody\nto wyższa szkoła jazdy czyli coś dla zamierzającego zostać profesjonalistą.\nWysłane: 22 listopada 2014 05:17:51\nWiedza nie daje zarobku.\nTaki cytat mi się skojarzył z jakiejś książki:\nTrening nie gwarantuje medalu, ale bez treningu przegrasz na pewno.\nWysłane: 22 listopada 2014 11:11:36\nSkoro już tak przytaczamy błyskotliwe myśli, to i ja coś wrzucę. Początki zawsze są trudne, niezależnie od uprawianej dziedziny. Uczymy się, staramy, wysilamy intelekt, ale dalej nie rozumiemy. I to jest moment, kiedy wielu się zniechęca, odpuszcza, przychodzi gorycz, irytacja.\nJeśli wytrwamy i będziemy o danym temacie myśleć i czytać do znudzenia, w pewnym momencie, nawet nie wiedząc kiedy, zaczniemy zauważać zależności, zaczynać kojarzyć, co z czego wynika. Potem, to co było z pozoru poza naszym zasięgiem, wyda się banalne.\nNa uczelni profesor mawiał: „uczcie się, zrozumienie przyjdzie z czasem”. Jeśli jest wola, znajdzie się droga.\nIle to razy mnie giełda wnerwiała, wręcz miałem dosyć rynków, naprawdę sądziłem, że się do tego nie nadaję, że chyba jednak tego nie ogarniam. Prawda jednak okazywała się inna i nie potrafiłem wytrzymać bez giełdy dłużej niż tydzień. Wracałem „na świeżo”, ze zdwojoną energią. I o dziwo, po tych krótkich przerwach co raz więcej rozumiałem.\nAle ja połknąłem bakcyla, jestem uzależniony i giełda mnie już nie wypuści:).\nEdytowany: 22 listopada 2014 11:13\nWysłane: 22 listopada 2014 22:50:33\nTo dokładnie tak działa, jak piszesz i ma biologiczne uzasadnienie. W mózgu tworzą się nowe połączenia i zaczyna myśleć innymi, nowymi ścieżkami. Pamiętam, że jeszcze w szkole średniej rozwiązywaliśmy równania trygonometryczne. Niby masz wzory na kartce obok, ale jeśli nie wystukasz ich na pamięć, to czasem rozwiązania wręcz nie można było znaleźć. A jak się człowiek ich nauczył, to rozwiązanie przychodziło czasami samo w błyskawicznym tempie. Czytasz zadanie i z grubsza wiesz, jakie będzie rozwiązanie, albo przynajmniej w którą stronę liczyć, a w którą nie. To jest kombinacja synergii i przetwarzania niebinarnego. Taki odpowiednik komputera kwantowego w mózgu.\nZ giełdą jest tak samo. Trzeba wchłaniać i AT i AF, bo to razem w głowie raczej się mnoży, niż dodaje. A mówienie, że AT / AF (niepotrzebne skreślić) jest bez sensu, to dla mnie raczej wyraz niedojrzałości giełdowej. Przy czym oczywiście nie chodzi o banały. A takie są i w AT i w AF.\nAle ja nie chciałem tak górnolotnie. Chodziło mi raczej o to, że można dużo przeczytać, dużo wiedzieć itd., a ciągle nie mieć wyników. Wyniki daje praktyka. Z kolei praktykowanie bez wiedzy jest działaniem po omacku.\nEdytowany: 22 listopada 2014 22:51\nWysłane: 23 listopada 2014 10:07:02\nTaki jest właśnie mechanizm. I okazuje się, że ma to głębsze uzasadnienie.\nI dlatego jeszcze raz napiszę – warto się uczyć AF i AT, nawet jeśli na początku rzeczy są zupełnie niezrozumiałe. Jeśli będziesz zapamiętywał i drążył temat, siłą rzeczy zrozumiesz to co robisz.\nDoskonale rozumiem co może czuć nowicjusz wchodzący na giełdę i czytający zdanie: WACC to suma kosztów poszczególnych składników kapitału zaangażowanego w działalność firmy, ważona ich udziałem w zainwestowanym kapitale ogółem. Brzmi okrutnie. O co tu chodzi!? Jaki koszt, jaka suma ważona!? Nawet jak to zrozumiem, jak to zastosować? Po co to? Ja przecież tylko chce kupić tanio , sprzedać drożej, wypłacić i pojechać na urlop.\nPo co szukać na wykresie jakichś prostokątów, odwróconych głów i ramion, innych dziwnych spodków, talerzy, czy tam filiżanek? Kupuje jak rośnie, sprzedaje jak spada. Nie będę sobie komplikował życia.\nMożna i tak. I może będzie się przez jakiś czas udawać. Podejście bez jakiegokolwiek przygotowania zadziała. Na dłuższą metę przy takim podejściu przegramy. Statystyka nas dopadnie i poniesiemy porażkę. Bez wiedzy i przygotowania zaczną się gadki o kasynie, o bajce w przewidywanie kursów. Z doświadczenia wiem, że lepiej tracić wiedząc czemu, niż nic nie wiedząc. Chociaż odrobina satysfakcji przy porażce.\nZawsze znajdą się lepsi od nas, ale będą też słabsi. Chodzi o to, żeby cały czas podnosić poprzeczkę i uzyskiwać przewagę. Nie widzę innej drogi, jak poprzez uczenie się. Niezależnie jakimi kwotami dysponujemy i jaki kapitał docelowo chcemy z giełdy wyciągnąć.\nJest jednak jeden warunek – trzeba się tym interesować.\nTrochę może odejście od tematu, co lepsze AF czy AT – ale tekst ku pokrzepieniu.\nEdytowany: 23 listopada 2014 10:08\nWysłane: 24 listopada 2014 15:04:20\nBez wiedzy i przygotowania zaczną się gadki o kasynie, o bajce w przewidywanie kursów.\nWłaśnie goście, którzy grają w 100% losowo, serwują takie teksty.\nA zatem poniekąd mają rację ;)Każdemu według potrzeb!\nWysłane: 17 grudnia 2014 14:04:41\nHmmm na samym początku wierzyłem, że AT jest zdecydowanie lepsza niż AF. Później po przeczytaniu kilku książek o Grahamie, Fischerze i Buffecie byłem przekonany, że sukces może dać tylko AF.\nObecnie uważam, że najlepsze wyniki daje połączenie AT z AF plus dodatkowo umiejętność zarządzania kapitałem i pozycją oraz posiadanie wiedzy z psychologii tłumu.\nStaram się mniej więcej robić to w ten sposób:\n1. Wybieram spółki na podstawie AF (w chwili obecnej mam takich spółek z GPW i NC dokładnie 49)\n2. Lista jest aktualizowana co kwartał.\n3. Moment zakupu jak i sprzedaży jest uzależniony od prostego sygnału AT (w interwale tygodniowym). Pierwszeństwo mają spółki z najmocniejszych indeksów.\n4. Na jednej pozycji nie dopuszczam do straty większej niż 5% całego kapitału, korzystam ze SL.\n5. Jedna pozycja nie może stanowić więcej niż 50% całego kapitału.\nPonadto staram się być lekko elastyczny pomijając punkt 4 i 5.\nKorzystam także, ze skanera technicznego złożonego z 2 filtrów wypluwającego mi sygnały kupna wszystkich spółek. Jak jest sygnał spośród listy z punktu 1 to czytam ostatnie komunikaty spółki i kupuję, jak jest to inna spółka to się w nią zwyczajnie zagłębiam.\nWg mnie strategia B&H w polskich warunkach jeszcze nie działa...\nNie wiem co jest lepsze AT czy AF, wiem, że trzeba zgłębiać obie :)\nEdytowany: 17 grudnia 2014 14:06\nWysłane: 17 grudnia 2014 22:00:05\nCzy mógłbyś napisać coś więcej na temat szczególnie istotnych aspektów AF wg. Ciebie ? Inaczej które parametry/ wskaźniki oceny fundamentalnej spółki mają najlepsze przełożenie w praktyce ?\nPrzyznam że z chęcią czytam Twoje posty gdyż oboje z Wojetekiem macie dużo celnych uwag.\nWysłane: 18 grudnia 2014 00:46:32\nGdybym miał ograniczyć do kilku to:\n1. Wzrost wartości sprzedaży na akcję z kwartału na kwartał oraz stabilność tego wzrostu (z uwzględnieniem sezonowości w zależności od branży)\n2. Wzrost wartości księgowej na akcję z kwartału na kwartał oraz stabilność tego wzrostu.\n3. Kroczące ROE z kwartału na kwartał,\n4. Jakość zysku czyli najprościej mówiąc stosunek zysku operacyjnego do zysku netto i potwierdzenie tego w przepływach pieniężnych,\n5. EM-Score Altmana,\n6. F-Score Piotroskiego im wyższe tym baczniejsza obserwacją względem możliwego sygnału AT.\nStaram się patrzeć na wszystko, jednak te powyższe w dużej mierze pozwalają na oddzielenia ziarna od plew. Pozwalają także na dostrzeżenie zarówno pozytywnych jak i negatywnych wydarzeń w funkcjonowaniu firmy.\nZauważyłem zależność na naszej GPW, że spółki mogą od kilku kwartałów poprawiać powyższe wskaźniki fundamentalne, a kurs w tym czasie porusza się w trendzie bocznym. Dopiero z pewnym opóźnieniem następuje sygnał AT i zaczyna się średnio/długoterminowy trend wzrostowy. Tak było na Zetkamie, Sanoku, Forte, Elzabie itd.\nPamiętam do dzisiaj jak zastanawiałem się dlaczego Zetkama jest po 13 zł, Forte po 8 zł, a Elzab po 2 zł i szukałem kolokwialnie mówiąc trupa w szafie. Jednak wtedy nie korzystałem z połączenia AF i AT i w sumie poniosłem dosyć dotkliwe koszty utraconych korzyści...\nEdytowany: 18 grudnia 2014 01:06


CRIDO | Webinar: Ustawa antykryzysowa – zakres wsparcia dla biznesu – jakie działania podjąć w najbliższym czasie?\nWebinar: Ustawa antykryzysowa – zakres wsparcia dla biznesu – jakie działania podjąć w najbliższym czasie?\n3 kwietnia 2020, godz. 15.00\nZ powodu przekroczenia limitu zgłoszeń rejestracja na to wydarzenie została zakończona.\n31 marca, w Dzienniku Ustaw została opublikowana ostateczna wersja tzw. ustawy antykryzysowej, mającej przeciwdziałać negatywnym skutkom ekonomicznym związanym z epidemią COVID-19. Większość jej postanowień już weszła w życie, tak samo jak możliwość ubiegania się o przewidziane ustawą preferencje czy dofinansowania.\nChcąc wesprzeć Państwa w tej nadzwyczajnej sytuacji, w jakiej wszyscy się znaleźliśmy, chcielibyśmy zaprosić Państwa na webinar dotyczący wsparcia, z którego przedsiębiorcy mogą skorzystać w oparciu o nowowprowadzone przepisy.\nWebinar odbędzie się już w piątek, 3 kwietnia o godzinie 15:00.\nW jego trakcie eksperci CRIDO skupią się na szczegółowym omówieniu rozwiązań prawnych i podatkowych wspierających biznes zawartych w ustawie, ze szczególnym uwzględnieniem kwestii, które wymagają ze strony biznesu szybkiego działania, tj.: