Życie i miłostki imperatorowej Katarzyny II/Rozdział VII - Wikiźródła, wolna biblioteka\nŻycie i miłostki imperatorowej Katarzyny II/Rozdział VII\n< Życie i miłostki imperatorowej Katarzyny II\nTytuł Życie i miłostki imperatorowej Katarzyny II\nWydawca Wydawnictwo „Świt”\nDruk Drukarnia „Siła“\nŻycie i miłostki imperatorowej Katarzyny II - Rozdział VII\nKatarzyna zachowywała jakie takie pozory aż do śmierci Grzegorza Orłowa, jak gdyby go się wstydząc. Dopiero po śmierci, szczególniej przy uprzejmej pomocy Potemkina, przestaje się krępować zupełnie i faworytyzm zamienia się jakby w instytucję oficjalną, w sankcjonowaną rozpustę.\nA ów cynizm rozpusty nie gorszył w Rosji nikogo, nie dziwił; skandal jawny i całą ścisłością urzędową uregulowany — nie odejmował nic ze czci, powiedzmy więcej z ubóstwienia, które oddawano carowej — jej wszystko było wolno, rozkosze jej były święte.\nPrzepych dworu, sława monarchini, jej zwycięstw, jej mądrości, a nawet sama jej lubieżność — stawały się środkami atrakcji. Nie jeden oficerek, nie jeden młodzian, poczynający swój zawód, roił sobie, że byle się dostać do Petersburga — może spodoba się Katarzynie i osiągnie najwyższy szczebel fortuny i władzy. Zazdroszczono szczęśliwym i dla siebie się podobnego szczęścia spodziewano.\nJak nam jeden z pamiętnikarzy wspomina — pewien oficerek, uginający się pod brzemieniem długów, książe Kantemir, przez kilka tygodni usiłował napróżno zwrócić uwagę cesarzowej. Dwa razy, udając pomyłkę wszedł do jej apartamentów — gdzie jednak nie zastał nikogo, za trzecim udało mu się ujrzeć cesarzowę. Bez namysłu upadł jej do nóg i począł błagać, aby nie odpychała go od siebie. Lecz cesarzowa czy że była kim zajęta, czy nie lubiła oświadczyn gwałtownych, zadzwoniła bez namysłu i wydała rozkaz aresztowania śmiałka. Niefortunnego amanta przeprowadzono do jego wuja hr. Czernyszowa, któremu Katarzyna poleciła, aby nauczył siostrzeńca rozumu.\nTakie oświadczyny raptowne nie wchodziły w program — stanowisko faworyta można było osiągnąć przeważnie za pomocą intryg — jak w ostatnich latach jedynie z zezwolenia wszechpotężnego Potemkina. Czasem tworzyły się nawet partje, wystawiające swych kandydatów i zwalczające się zaciekle.\nBył nawet specjalny ceremonjał dworski, wskazujący na wstąpienie w pełnienie obowiązków przez nowego wybrańca. Mianowicie podczas przyjęcia wieczornego, spostrzegano nagle, że cesarzowa wpatruje się w jakiegoś oficerka, przedstawionego wczoraj i nie wyróżniającego się dotąd z pośród tłumu dworzan. Następnego dnia dowiadywano się, że młodzieńca powołano na stanowisko adjutanta pałacowego. Był to nieomylny znak dla otoczenia. Rankiem młody człowiek otrzymywał króciutkie zaproszenie, aby przybył do dworu. Tu przedewszystkiem prezentowano go nadwornemu lekarzowi anglikowi Rogersonowi, w dalszym ciągu młodzieniec udawał się po instrukcje do hr. de Bruce, później oddawano go w niezawodne ręce panny Protasow, której „delikatne“ funkcje trudno, w granicach przyzwoitości, bliżej określić.\nPo odbyciu tego ceremonjału, otaksowaniu wartości raczej nowego wybrańca, wprowadzano go do przeznaczonych na ten cel apartamentów, urządzonych z bajecznym przepychem. Zaledwie otworzył biurko, znajdował w nim — pierwszy podarunek — sto tysięcy rubli w złocie, ów przedsmak przyszłych darów, co odtąd obsypywać go miały.\nWieczorem podczas przyjęcia dworskiego, wsparta po raz pierwszy na ramieniu nowego faworyta, ukazywała się cesarzowa. Zazwyczaj Katarzyna siadała do gry w karty i punktualnie o dziesiątej przerywała grę, poczem żegnała towarzystwo, udając się do swych apartamentów. Po chwili znikał i nowy faworyt, w ślad za monarchinią.\nOd tej pory wybraniec nie opuszcza już pałacu, wychodząc za jego progi wyłącznie w towarzystwie cesarzowej. Od tej pory jest jakby ptakiem, więzionym w klatce; klatka ta, co prawda piękna, złota — ale surowo strzeżona. Cesarzowa pomna paru zdrad i zawodów jakich doznała roztacza nad nim najściślejszą kontrolę, każdy krok nowego faworyta jest pilnowanym. Nie wolno mu przyjmować żadnych wizyt, nie może również oddawać ich nikomu.\nTak faworyt Mamonow raz tylko jeden otrzymuje pozwolenie udania się na obiad do posła francuskiego hr. de Segur.\nLecz Katarzyna już jest niespokojną — gdy poseł i zaproszeni goście od obiadu wstają, widzą przez okno powóz imperatorowej, w którym jeździ wolno pod oknami, tam i z powrotem. W tem śledzeniu, oczekiwaniu znać cały niepokój na chwilę opuszczonej kochanki.\nI nic dziwnego. Częstokroć Katarzyna z powodu swych konfliktów sercowych czuła się nieszczęśliwą, jak najpospolitsza jej poddanka. Ten sam Mamonow porzucił ją wkrótce, by się ożenić z jedną z dam dworu, innego zaś amanta jej Korsakowa, schwytała w objęcia hr. Bruce. Ale nie zapominajmy, że Katarzyna brała nowych faworytów mając i 60 lat! Wprawdzie na różnicę wieku i swą misję imperatorowa patrzyła dość oryginalnie.\nGdy towarzyszem jej stał się Zubow, — M. Sałtykow, który zawsze otwarcie rozmawiał z cesarzową, zwracał jej uwagę na wielki przedział, jaki istnieje między 63 l. kobietą a 23 l. młodzieńcem.\n— Cóż z tego — brzmiała odpowiedź — oddaję wszelkie usługi państwu, wychowuję bowiem dlań utalentowanych, młodych ludzi. W te słowa wierzyła szczerze a troskliwość z jaką wtajemniczała swych ulubieńców w sprawy pierwszorzędnej wagi miała istotnie coś pokrewnego z tkliwością macierzyńską.\nNie dość na tem. W okresie czasu między detronizacją faworyta, a mianowaniem drugiego następował w sprawach państwa rodzaj bezkrólewia, a kwestje osobiste przysłaniały sobą wszystkie inne zdarzenia. Zresztą tego rodzaju bezkrólewia trwały krótko, najwyżej jedną dobę — na otwarty wakans oczekiwał cały legjon.\nNawiasem mówiąc, na korzyść Katarzyny przemawiała ta okoliczność, że dobierała ona faworytów nie tylko w zmysłowych celach. Mimo swych zalet umysłowych i stałości charakteru, rozumiała ona, że to nie jest wystarczającem, by módz sprostać zadaniu. Monarchini odczuwała potrzebę męskiego rozumu i woli, choćby te zdolności były niższe niż jej rozum i wola. W jednym z listów pisze do Potemkina, iż doznaje wrażenia jakby z powodu przedłużającej się jego nieobecności nie miała zupełnie rąk.\nGdyby przy sobie nie miała Orłowa, Potemkina a pod koniec Zubowa — może nigdy do takiej potęgi nie byłaby doszła, jak doszła.\nLiczby ani porządku wszystkich kolejno po sobie następujących faworytów — niemal niema możności zrachować. Ze specjalnym zamiłowaniem zajmowali się tą sprawą niemieccy uczeni i poświęcali jej grube tomy. Z buchalterską ścisłością i dokładnością spisywali ich rangi, pensje, ordery, wartość dusz chłopskich i djamentów, podarowanych przez carową.\nPostaram się najgłośniejszych wymienić.\nDziało się to jeszcze w okresie czasu, gdy Potemkin nie zrezygnował z dość problematycznego zaszczytu kochanka carowej. Dnia pewnego wzywa ona do siebie hrabiego Rumiancewa i poleca by przysłał jej dwóch młodych ludzi, nadających się na sekretarzy osobistych.\nHr. Rumiancew deleguje Zawadowskiego i Bezborodkę, zatrudnionych w jego kancelarji.\nZAWADOWSKI syn skromnego popa, dzięki usilnej pracy ze służącego niemal doszedł był do stanowiska sekretarza hrabiego. Szybko potrafił zdobyć łaski monarchini. Mimo iż nie pierwszej młodości, był bardzo przystojnym mężczyzną, ułożenie miał miłe i taktowne. Aby wszechpotężnego Potemkina nie urazić postanowiła Katarzyna możliwie taić stosunek. Dlatego zatrzymano Bezborodkę i awansował on wraz ze swym szczęśliwym kolegą jednocześnie ze stopnia na stopień, by nie zwracać uwagi. Dopiero gdy Potemkin wycofał się sam z miłosnego związku, występuje Zawadowski jako oficjalny amant. Zajmuje opróżnione po Potemkinie apartamenta w Pałacu i mimo, że nadal pełni obowiązki sekretarza — otrzymuje rangę generał majora.\nZawadowski był taktowny, lecz niezbyt przewidujący. Dał się wciągnąć w intrygi przez co sam spowodował swój upadek. Jako pupil Rumiancewa — a ten zaprzyjaźniony był z Orłowemi — począł wraz z niemi dążyć do upadku Potemkina. Jednooki cyklop chytry i przebiegły, jak lis, momentalnie na machinacjach się poznał i obawiając się faworyta jako narzędzia innych, oddalił od dworu.\nKatarzyna jednak, która zdążyła do niego się przywiązać, załagodziła jakoś sytuację i Zawadowski powrócił na nowo. Zawadowski był istotnie przywiązany do monarchini — ona też wierzyła mu ślepo i on jedynie miał prawo w Radzie Państwa krytykować jej zarządzenia. Po za Potemkinem był jedynym człowiekiem, który po zerwaniu miłosnego — zachował przyjacielski stosunek. Po opuszczeniu apartamentów intymnych w Zimowym Pałacu, pozostał w stolicy, bywał na dworze i powierzano mu najtajniejsze misje. Był człowiekiem prawego charakteru i potrafił sobie pozyskać takie uznanie, że nawet Paweł I i Aleksander I później odnosili się do niego z wielkim szacunkiem.\nZORICZ. Po Zawadowskim, Potemkin dla wszelkiej pewności, począł wyszukiwać własną kreaturę. Wynalazł niejakiego Zoricza, młodego oficerka, który niedawno przybył do Petersburga i zwrócił się do niego o protekcję. Ponieważ Zoricz fizycznie odpowiadał typowi, jaki się mógł podobać Katarzynie, Potemkin zrobił go swym adjutantem, przybrał w piękny mundur huzarski i zaprowadził na dwór. Oczywiście skutek nastąpił spodziewany. Nikt z równą zręcznością, jak Zoricz nie potrafił wyciągać od Katarzyny podarków i pieniędzy. W przeciągu 11 miesięcznego swego panowania — gdyż tylko tyle ono trwało — zdążył otrzymać pół miljona rubli w gotówce, dwa tysiące chłopów, nie licząc brylantów, ocenionych na dwieście tysięcy.\nNic dziwnego, że od tak nieoczekiwanej fortuny zakręciło się oficerkowi w głowie, zdawało mu się, że na wszystko pozwolić sobie może i począł dawnego swego opiekuna a protektora Potemkina traktować lekceważąco. Potemkin zbyt był wówczas silny, by się obawiać jego wpływów. Nie zazdrościł mu również sum, wycyganianych od Katarzyny. Sam robił to lepiej i na większą skalę. Postanowił jednak dać przykład głośny, że wszystko musi być tak, jak on chce a faworyt najwyżej jego pionkiem; jednem słowem przykład taki, żeby drugiemu do głowy nawet nie przyszło mu się sprzeciwiać.\nPoczyna więc tłomaczyć Katarzynie, że Zoricz jest beznadziejnie pusty i głupi, kompromituje się ona wprost, zadając z takim osobnikiem. Nadmieniał, że uważałby za bardzo wskazaną zmianę adjutanta... a Katarzyna, jak zwykle, zgodziła się na jego zdanie.\nRozmowa ma miejsce w Carskim Siole. Cesarzowa, która przed chwilą rozstała się z Zoriczem, siada i piszę doń list, rozkazując wyjechać natychmiast do swych majątków. Tak samo, jak postąpiła przed tem z Wasilczykowem. Zoricz, gdy otrzymał epistołę, rzucił się jak nieprzytomny do apartamentów carycy. Lecz straż go nie chce przepuścić. Wtedy pędzi do Potemkina i proponuje zupełną uległość, ale książe Taurydzki tylko się śmieje i powiada, że pobyt na wsi jest wskazany dla zdrowia...\nZ konieczności musiał Zoricz opuścić dwór, zabierając na pociechę swe skarby. Osiadł w swym majątku Szkłow w Liflandji, gdzie usiłował pędzić żywot udzielnego księcia. Nie starczyła na to jego fortuna i umarł obarczony długami.\nZoricz nie był genjuszem, lecz nie był takim głupcem za jakiego go chciał przedstawić Potemkin. Z natury dowcipny, utalentowany i wesoły był duszą dworu. Jednocześnie jednak odznaczał się chciwością, próżnością i pychą, co go ostatecznie zgubiło.\nKORSAKOW, który nastąpił w kolei faworytów ma swą specjalną historję. Uchodził on na dworze za człowieka, który jeszcze nigdy nie miał nic bliższego z niewiastą. Zainteresowało to wysoce taką mistrzynię miłości, jak Katarzynę i podnieciło silnie. Też pewnego wieczoru ofiarowała mu piękny bukiet białych róż, wcale niedwuznacznie wyrażając swą wolę. Korsakow dostąpił łaski — ale fama o jego niewinności okazała się silnie przesadzoną, gdyż przyłapała go Katarzyna we własnej sypialni w objęciach hr. de Bruce — wobec czego oburzona przegoniła natychmiast, bez dalszych ceremonji.\nO stopniu wykształcenia Korsakowa świadczy następująca anegdota. Korsakow słyszał, że każdy magnat posiada bibljotekę. Gdy popadł w fawory i zdawało mu się, że jest ważną figurą — i jemu się zachciało księgozbioru. Wzywa więc księgarza i poleca, by mu takowy w przeciągu doby dostarczył. Gdy zaś księgarz się pyta jakie dzieła sobie życzy do bibljoteki — Korsakow odpowiada: „Wszystko jedno! Tak jak u cesarzowej. Duże książki na górze a małe na dole“!\nŁANSKOJ. Po Korsakowie sympatja Katarzyny skłania się w stronę bufonowatego błazenka Strachowa, ale już po upływie czterech miesięcy miejsce tego zajmuje Lewaszow, po jeszcze krótszych rządach Lewaszowa — Łanskoj. W tym wypadku zda się naprawdę przemówiło serce Katarzyny — a nie tylko zmysły.\nJak wspomniałem otrzymał Łanskoj stanowisko faworyta, mimo że się Katarzynie bardzo podobał, nie prędzej niż się opłacił Potemkinowi zwykłym haraczem 100,000 rubli.\nZawsze jednakowo w pięćdziesięcioletniej Katarzynie zakochany, zawsze miły i słodki, zawsze jej umysł odgadujący, z nikim się nie wiązał, do niczego się nie wtrącał i jak mówi jeden z niemieckich historyków „oddał się wyłącznie swej służbie i żył wyłącznie dla swego obowiązku”. Zabiegali o jego względy i Józef II austryjacki i pruski Fryderyk Wilhelm i Gustaw III szwedzki — ale nie dał się nigdy wciągnąć w politykę. A zyskał był u ubóstwianej monarchini takie zaufanie — że gdyby chciał, mógł nawet Potemkina wywrócić i rzeczywiście książe począł go się obawiać. Lecz Łanskoj był cichy, spokojny i nie pożądał ani zaszczytów ani władzy. A rangi i zaszczyty spadały nań pierwej, niż miał czas o nich pomyśleć. Z gwardzisty w ciągu trzech lat został jenerałem dywizji, generał adjutantem, szefem kilku pułków, otrzymał 5 wielkich wstęg rosyjskich i zagranicznych, a prócz wielkiej ilości djamentów pozostawił po sobie majątek wartości 8 milionów rubli. Katarzyna przyznawała, że takiej wierności, takiego poświęcenia nie spotkała drugi raz w swem życiu... i niewiadomo gdzieby się zatrzymały jej łaski, gdyby nie katastrofa. Łanskoj był słabego zdrowia i zmarł nagle w 27 r. życia, (1784 r.) utrudzony swą służbą. Po jego śmierci cesarzowa przez 8 miesięcy nie mogła utulić się w swym żalu — zbrzydziła sobie i interesa i politykę, poczuła nawet wstręt do dworu, nie chciała zajrzeć do Carskiego Sioła, gdzie ze zmarłym parę miesięcy co rok przebywała i sprowadziwszy do siebie jego siostrę, z nią razem resztę lata na wsi przepędziła.\nWszyscy przyjaciele i wierni słudzy monarchini poczytywali sobie za obowiązek prosić ją, aby nie zamykała w swem sercu przystępu dla uciechy i raczyła przybrać sobie do boku towarzysza — przytem czynili oczywiście zabiegi, by wybór padł na kogoś bliskiego.\nDługo wzbraniała się Katarzyna, lecz natura ma swe prawa — pojawił się piękny Jermołow i... stało się, co się stać miało. Jermołow dostąpił swej wysokiej godności z poręki oczywiście Potemkina. Ale Potemkinowi wielu protegowanych odpłacało się niewdzięcznością. To samo nastąpiło i w wypadku Jermołowa — tylko w nieco innym sensie. Jermołow był niezwykle prawą i szczerą naturą. Gdy nieco bliżej się z aparatem państwowym zapoznał, uderzyły go olbrzymie nadużycia, jakie Potemkin na każdym kroku popełniał i zakomunikował Katarzynie, że jego zdaniem, Potemkin nie tylko nie powinien piastować wysokich dostojeństw, ale powinien zostać pociągniętym do odpowiedzialności.\nPotemkin poczuł, że sprawa staje się wyraźnie niebezpieczną i dla tego oświadczył wprost cesarzowej, by wybierała między nim a Jermołowem. Katarzyna czuła, że Jermołow ma rację i ciężko jej było się z nim rozstawać...... lecz bała się wypowiedzieć wojnę wszechpotężnemu księciu. Dlatego po długim wahaniu wybrała Potemkina... a Jermołow otrzymał rozkaz udania się w dłuższą podróż zagranicę.\nPo powrocie zamieszkał w Moskwie, która była jakby przytułkiem wszystkich zdymisjonowanych faworytów.\nZ pośród plejady amantów carycy był jedynym, który nigdy swego stanowiska nie wykorzystał dla osobistych celów. —\nMamonow. Już w dniu wyjazdu Jermołowa przedstawionym został Aleksander Mamonow, pochodzący ze starej rosyjskiej szlachty.\nMamonow był człowiekiem olbrzymich ambicji i swe stanowisko kochanka jął wykorzystywać w kierunku wtajemniczenia się szczegółowego we wszystkie interesy państwowe. Gdy mu się to udało, począł wtrącać się do rządów i ze swemi radami występować. Rady nie były głupie — przyjmowała je czasem Katarzyna i MamanowMamonow tak rósł w siłę.... że znowu począł go się obawiać Potemkin. Parokrotnie usiłował go wygryźć — daremnie, bo cesarzowa coraz bardziej polegała na zdaniu MamanowaMamonowa i była do niego przywiązaną. Już była mowa o tem, że Mamonow obejmie stanowisko wicekanclerza — gdy nastąpił upadek. Katarzyna nie była młoda, miała koło sześćdziesiątki — faworyt zaś młody. Czy to z tego powodu, czy też romans zainscenizował przewrotny Potemkin, lecz Mamonow nawiązuje stosunek ze śliczną księżniczką Szczerbatow... i jej wdzięki przywiązują go coraz bardziej. Gdy Katarzyna chwyta miłosną parę na gorącym uczynku i obsypuje wymówkami — oświadcza najspokojniej, że woli księżniczkę, niźli carową. Katarzyna w tej chwili wezwała popa i kazała dać ślub parze, co zdaje się nie wchodziło w ich widoki... i wysłała do Moskwy.\nJeśli leciwa cesarzowa sama nie czuła, że nie może urodą pociągnąć nikogo — to wieść tę usłyszała z ust Mamonowa. Mimo, że odczuć musiała ją boleśnie, jak każda kobieta, — nie zraziła się bynajmniej do dalszych miłosnych awantur.\nWybrała sobie małego niepozornego oficerka za partnera — Zubowa.\nPLATON ZUBOW był w istocie mało pociągający. Lecz może dla tego wybrała go monarchini, by tem łatwiej utrzymać. Zubow jest ostatnim kochankiem i po śmierci Potemkina zajmuje miejsce tegoż t. j. w imieniu Katarzyny rządził wszechwładnie Rosją.\nWojna ze Szwecją i Turcją — przedewszystkiem zaś wywołanie zamieszek w Polsce i wojna z nami — były jego dziełem; chytremu i przewrotnemu łotrowi zawdzięczamy ostateczny podział.\nPrócz tego szlachetnego czynu maczał on swe ręce i w bezprawnem zagarnięciu Kurlandji i w zamordowaniu Gustawa III Szwedzkiego.\nKatarzyna miała doń zaufanie zupełne i jak to się często zdarza przy „ostatnich miłościach“ — ulegała we wszystkiem.\nZubow pozostał faworytem aż po dzień śmierci imperatorowej. Był na tyle przebiegły, iż przewidując zgon, starał się wedrzeć w łaski następcy tronu, nielubianenegonielubianego przez carową i odgrywającego na dworze drugorzędną rolę.\nSnać musiało mu się to udać, bo po śmierci cesarzowej oświadczył Paweł: „Przyjaciele mej matki są niemi przyjaciółmi“!\nAle prędko widocznie dobry stosunek się zepsuł, bo wkrótce wyjechał zagranicę na stały pobyt i osiedlił w Niemczech, skąd przygotowywał zamach, zakończony zamordowaniem Pawła I.\nW tym względzie zachodzi podobieństwo pomiędzy pierwszym kochankiem Katarzyny a ostatnim. Grzegorz Orłow przy udziale swych braci pozbawił tronu jej męża Piotra III zaś Platon Zubow, również przy udziale braci — syna. Obaj doszli do najwyższych zaszczytów, obaj otrzymali tytuły hrabiowskie, później książęce i obaj jedynie mieli prawo nosić na piersi portret cesarzowej obsypany brylantami. Różnili się jedynie co do wyglądu: Orłow był rosłym mężczyzną, atletą — Zubow — niemal niepozornym karzełkiem. Koła dworskie nawiązując do jego imienia Platon — podrwiwały, iż cesarzowa może z nim uprawiać tylko miłość platoniczną.\nTacy byli najwybitniejsi kochankowie Katarzyny, których nazwiska przeszły do historji...\nPrócz nich istniał jeszcze legion. Zdarzało się, że na jedną noc sprowadzano monarchini rosłego, prostego żołnierza, obdarzonego niezwykłemi zdolnościami fizycznemi — i ten wypełniwszy swój obowiązek, powracał nazajutrz do pułku, jako oficer... lecz carycy nie oglądał więcej... chyba, że się jej bardzo przypodobał.\nBadania współczesnych lekarzy wysuwają hypotezę, że cierpiała, specjalnie pod koniec życia Katarzyna, — na chorobę polegającą na nienasyconym pociągu płciowym.\n↑ Jak istotnie uciążliwą była ta służba, podkreślić należy, że poprzednik Korsakow, mimo tęgiej budowy, po paru miesiącach począł pluć krwią.\nTekst jest własnością publiczną (public domain). Szczegóły licencji na stronie autora: Stanisław Antoni Wotowski.\nTę stronę ostatnio edytowano 9 gru 2021, 01:37.


Główna nagroda w ogólnopolskim konkursie MSWiA - Aktywny senior, to bezpieczny senior - PIŁA112\nHome / Ciekawostki / Główna nagroda w ogólnopolskim konkursie MSWiA – Aktywny senior, to bezpieczny senior\nOsoby starsze bardzo często są narażone na działania różnego rodzaju przestępców. W ramach ogólnie pojętej polityki prosenioralnej MSWiA ogłosiło ogólnopolski konkurs „Aktywny senior to bezpieczny senior”.\nJego głównym celem było zwrócenie uwagi na problem bezpieczeństwa seniorów oraz ich uaktywnienie w celu zadbania o własne bezpieczeństwo. Konkurs ogłoszony przez MSWiA polegał na stworzeniu krótkiego spotu filmowego i został skierowany do osób, które ukończyły 60 rok życia. Wygrał spot z udziałem pilskich policjantów i seniorów.\nW specjalnym spocie filmowym dotyczącym szeregu działań na rzecz seniorów wystąpili słuchacze Uniwersytetu III Wieku w Pile, członkowie Stowarzyszenia “Jeziorki – aktywna wieś” oraz policjanci pilskiej komendy. Zaakcentowano w nich oprócz wskazania konkretnych działań potrzebę i promocję aktywnego spędzania czasu wolnego przez seniorów, co finalnie pozwala na kształtowanie przez nich bezpiecznych postaw i zachowań wobec potencjalnych zagrożeń współczesnej rzeczywistości.\n26 września 2018 r. w siedzibie MSWiA odbyło się posiedzenie Komisji Konkursowej, której zadaniem było wybranie trzech zwycięskich spotów filmowych, przeznaczonych do wykorzystania podczas kampanii i innych przedsięwzięć związanych z tematyką bezpieczeństwa i aktywności seniorów, w szczególności w ramach projektowanego Programu “Aktywny senior to bezpieczny senior”. Z 54 nadesłanych prac konkursowych pilski spot otrzymał największą ilość punktów i został uznany za najlepszy. Drugie miejsce zajął spot filmowy “Na szklankę wody” nadesłany przez Stowarzyszenie “SOS DLA RODZINY”,trzecie miejsce zajął spot filmowy “Wiek to tylko cyfra” nadesłany przez KMP Opole Centrum Edukacyjno-Informacyjne SENIOR w Opolu.\nAktywny Senior to bezpieczny senior Główna nagroda dla KPP Piła konkurs MSWiA KPP Piła MSWiA Wyróżnienie zwycięzcy\t2018-10-09\nTagiAktywny Senior to bezpieczny senior Główna nagroda dla KPP Piła konkurs MSWiA KPP Piła MSWiA Wyróżnienie zwycięzcy


Strona główna » Współpraca » Współpraca z Powiatem Daugavpils (Łotwa) » Fotogaleria - Powiat Łomżyński 2011\nW dniach 10-12 listopada 2011 roku na terenie Powiatu Łomżyńskiego przebywała oficjalna delegacja partnerskiego Powiatu Daugavpils z Łotwy. Pobyt 22-osobowej delegacji związany był z uroczystościami 93 rocznicy Odzyskania Niepodległości przez Polskę. Delegacji przewodniczyli: Janina Jalińska – Przewodnicząca Rady Powiatu, Arvids Kucins – Z-ca Przewodniczącej Rady Powiatu oraz Wanda Kezika – Dyrektor ds. Wykonawczych Powiatu Daugavpils.\nW dniu 11 listopada delegacja uczestniczyła m.in. w uroczystej odprawie pocztów sztandarowych i apelu poległych przed tablicą pamiątkową ku czci Leona Kaliwody oraz uroczystej Mszy Świętej w intencji Ojczyzny koncelebrowanej przez JE Ks. Biskupa Tadeusza Bronakowskiego.\nW drugiej części uroczystości goście przebywali w Drozdowie, gdzie pod tablicą poświęconą pamięci Romana Dmowskiego złożyli wiązankę kwiatów. Uroczystości uświetnił koncert Muzyki Polskiej w wykonaniu artystów Akademii Muzycznej w Warszawie.\nPobyt w Drozdowie był okazją do zwiedzenia Muzeum Przyrody, m.in. wystawy „Drogi do Niepodległej”, wystawy akwarystycznej oraz ścieżki edukacyjnej „Ostoja Drozdowska”.\nStarosta Łomżyński - Lech Szabłowski z okazji Święta Niepodległości otrzymał od delegacji łotewskiej okolicznościowy tort z herbami i mapkami obu partnerskich powiatów.\nOprócz części patriotycznej program pobytu obejmował także część gospodarczą wizyty. Goście przebywali w Śniadowie zwiedzając 2 największe zakłady w tej miejscowości. Na początek delegacja przebywała w Firmie „Agrorolnik”, której właścicielem jest Przewodniczący rady Powiatu Łomżyńskiego – Jarosław Kulesza. Firma zajmuje się kompleksową obsługą rolnictwa m.in. dostawą maszyn i urządzeń rolniczych.\nGoście zwiedzili także Przedsiębiorstwo „PREFBET”, które jest producentem betonu komórkowego i zajmuje się kompleksową obsługą budownictwa.\n2012-02-10 13:03 Opublikował: Beata Korwek


Nikt, choćby nie wiedzieć jak przez los faworyzowany, nie jest faworyzowany pod każdym względem. Zawsze będą inni, którym zazdrościć można pieniędzy, sławy, sukcesów w tej czy innej dziedzinie, zdrowia, rodziny, talentu, urody, powodzenia w życiu seksualnym, przyjaźni itp., itd., bo wszystko może być obiektem zawiści. A gdyby nawet znalazł się ktoś tak nienormalny, kogo niebo, z niepojętych powodów, wyposażyło w te wszystkie dobra, to i tak na zawiść będzie wystawiony, bo zawsze znajdzie się ktoś, kto pod tym czy innym względem będzie lepiej zaopatrzony.\nZdumiewająca historia z tą zawiścią. Wydaje się, że na świecie tylko ludzie znają jej smak. Wprawdzie zwierzęta walczą i współzawodniczą ze sobą o dostęp do różnych dóbr, lecz tylko pod wpływem niedostatku pokarmu lub seksu. Dwa głodne niedźwiedzie biją się o schwytaną rybę, ale gdy niedźwiedź jest nasycony, nie przychodzi mu do głowy, by wydzierać ryby innym niedźwiedziom po to tylko, by im nie było za dobrze i nie zaspokoiły swojego głodu. U ludzi jest zupełnie inaczej, bo ludzkie potrzeby nie mają granic. Dzięki temu ludzie są twórczy i zarazem nieszczęśliwi.\nBywa tak, że człowiekowi jakoś nic w życiu nie udaje się i jest mu przykro, gdy widzi, że tylu innym ani lepszym, ani mądrzejszym od niego, los bywa, bez uchwytnej przyczyny, o wiele bardziej przychylny. Uważa, że gdyby miał więcej szczęścia, to również osiągnąłby sukces. Cierpi nie dlatego, że komuś przypadł los łaskawszy, lecz dlatego, że jemu samemu życie ułożyło się garbato. Denerwują go moraliści, którzy pouczają, że każdy jest kowalem własnego losu. „Akurat! — odpowiada i proponuje: — To zamień się ze mną i wykuj swój los na moim miejscu z tego co ja mam.” To być może jest jakąś zawiścią i na pewno jest ludzką biedą. Dążenie do dorównania innym, którzy odnieśli jakiś sukces, nie jest niszczące, o ile mobilizuje nas do większego wysiłku, a nie do szkodzenia.\nIstota prawdziwej zawiści tkwi w tym, że człowiekowi zawistnemu przeszkadza powodzenie innych. Krew go zalewa i żółć się w nim burzy, bo nie jest sam na pagórku powodzenia. Że innym też się powiodło. Fakt ten wprawia zawistnika w stan permanentnego przygnębienia i rozdrażnienia, jakby spotkała go osobista zniewaga, bo przecież tylko jemu należy się sukces!\nObecnie, prawie wszyscy na świecie są wystawieni na widowiskowe pokazy luksusu, bogactwa i sławy na ekranach telewizorów, komputerów i tym podobnych urządzeń. Trudno oczekiwać, by ci, co żyją w prawdziwym niedostatku, uznawali to za składnik naturalnego porządku rzeczy. Co zaś jest niedostatkiem? Nie da się tego określić bez odniesienia do psychologii i norm społecznych, chyba że chodzi o życie poniżej fizjologicznej granicy wytrzymałości. Mogę jednak mieć pod dostatkiem żywności i odzieży, mieszkanie, przynajmniej podstawową opiekę medyczną, szkołę dla dzieci, a mimo to żyć wściekłą zawiścią względem innych, którzy mają więcej. Niekiedy zawiść jest żądaniem sprawiedliwości, ale częściej wyraża niezdolność do pogodzenia się z tym, że ktokolwiek ma czegokolwiek więcej niż ja, choćby to było w sposób oczywisty zasłużone. I to dotyczy wszystkiego. Niech nie śpią tak spokojnie, gdy ja spać nie mogę, napisał Leopold Staff, mając na uwadze raczej nie tylko sen.\nWielu zrobi wiele, by ich kochano, ale niektórzy zrobią wszystko, by im zazdroszczono. Codziennie sprowadzają innych do SWOJEGO poziomu.\nZawiść jest potężną przeszkodą w budowaniu szczęścia. Choć nie bardzo szkodzi temu, przeciw komu jest skierowana, bo łatwo może ją zlekceważyć, to bardzo szkodzi zawistnemu. Ośmiesza sam siebie i przyprawia o męki. Cynik Antystenes mówił, że własny charakter pożera go jak rdza żelazo.\nCo jest przeciwieństwem zawiści? Czy istnieje antidotum na zawiść? Sądzę, że prawdziwym przeciwieństwem i jedynym antidotum jest wolność ducha.\nW życiu jest tak, że status człowieka mierzony jest tym, co ma. Pieniądze. Stanowisko. Tytuły. Znajomości. Hierarchie. Popularność. Gdzie i jak mieszka? Kto się z nim liczy? Kto się go boi? Jakie ma perspektywy? Ten, komu się powiodło, często zmienia nie tylko mieszkanie i samochód, ale zmienia również znajomych i przyjaciół, jak Nikodem Dyzma. Ale gdy fortuna odwróci się od niego i musi wrócić do swojego ubogiego mieszkania, to nowi znajomi i przyjaciele przestają go nawet poznawać. Bo kim on teraz jest? Zerem.\nWszystko może być „moje” tylko w tym sensie, jak moja jest dobrze skrojona marynarka lub sukienka. Marynarkę i sukienkę można jednak rozedrzeć na haku, stracić w każdej chwili. Bez dobrze skrojonego ubrania nasz widok często już nie jest tak pociągający. Człowiek zawistny opatula siebie czym się da, byle nie pokazać się takim, jakim jest naprawdę. To jest jego odruch samoobrony. Myśli, że im bardziej jest opatulony, tym bardziej istnieje.\nTo, co naprawdę go obchodzi, kryje się w obawie, co o nim powiedzą dzieci, sąsiedzi, mąż, żona. Powinieneś być sławny! Nasza kultura wbija nam to do głowy od rana do nocy. Niektórym to się udaje i dumnie stąpają po scenie, ale ciągle przeraża ich wizja, że gdzieś tam nie zostaną wybrani ponownie. Są ciągle kontrolowani, poddawani nieustannej manipulacji, stale napięci i pełni lęku. Cierpią męki, ale nie potrafią żyć inaczej, bo utożsamiają się ze swoimi pieniędzmi, stanowiskiem lub zawodem.\nPewien prawnik, po otrzymaniu rachunku od hydraulika, mówi:\n— Chcesz trzysta złotych za godzinę roboty? Nawet ja tyle nie otrzymuję za swoja pracę.\n— Ja też, jako prawnik, nie zarabiałem tak dużych pieniędzy.\nCzłowiek wolny nie utożsamia się z żadną etykietką, dlatego nie lęka się jej utraty. Psychicznie jest gotowy na to, gdyż potrafi być sobą bez zasobów finansowych, bez luksusowego samochodu i bez ważnego stanowiska. Potrafi tak żyć. Może być nawet wykreślony z rejestrów towarzyskich i może być tak, że tylko mądrzy się z nim liczą, a nie boi się nikt. Takiemu człowiekowi można uciąć głowę, ale nie można go uzależnić i przerobić na lokaja. Taki człowiek nie może być zawistny, bo nie zależy mu na tym, jaką ma etykietkę i ile ma marynarek lub sukienek w szafie. Ma to gdzieś.


W Chinach potwierdzono przypadki wirusa H5N1 - Puls Biznesu - pb.pl\nopublikowano: 12-11-2005, 09:49\nNowe przypadki wirusa H5N1 ptasiej grypy wykryto u padłego ptactwa domowego w prowincji Hubei w środkowych Chinach - poinformowały w sobotę władze Hongkongu.\nChoroba dotknęła drób w okręgu Jingshan. Od początku października ptasia grypa wystąpiła łącznie w siedmiu chińskich prowincjach.\nW minioną niedzielę chiński resort zdrowia przyznał, że przyczyną zgonu 12-letniej dziewczynki w prowincji Hunan w centrum kraju mogło być jednak zarażenie śmiercionośnym wirusem H5N1. Przez dłuższy czas uparcie odrzucano taką możliwość.\nOchrona zdrowia / W Chinach potwierdzono przypadki wirusa H5N1


przez Antoni Niemczynowicz · 11 stycznia 2011\nNowe wersje mają być swoistym podsumowaniem specjalnych edycji zaprezentowanych w minionym roku, a także dowodem na zdolność konstruowania „uszytych na miarę” odmian modeli seryjnych.\nEdycja „Morning Frost” charakteryzuje się przede wszystkim luksusowym stylem. Wyróżniający perłowobiały kolor nadwozia został zestawiony z wnętrzem, w którym dominuje brązowa skóra w odcieniu „metallic”.\nZ kolei dwie pozostałe edycje mają zdecydownie podkreślać sportowe aspekty modelu DB9. Srebrna wersja – „Quantum Silver” – swoją nazwę zawdzięcza modelowi DBS znanemu z ostatniego filmu o agencie Jej Królewskiej Mości: „Quantum of Solace”. Zarówno w tej edycji jak i w „Carbon Black”, wyróżniającej się czarnym kolorem nadwozia, wnętrze utrzymane jest w głębokiej czerni. O elegancji świadczą m.in. lśniace uchwyty drzwi i konsola środkowa, pomalowane lakierem „Piano Black”.\nZ zewnątrz edycje „Carbon Black” i „Quantum Silver” wyróżnia czarny grill, grafitowe końcówki wydechu i połyskujące czarne dziesięcioramienne felgi. Wersję „Morning Frost” charakteryzują srebrne zaciski hamulców i grill, a także srebrne dziesięcioramienne obręcze. Każda z wersji specjalnych dysponuje sześciobiegową automatyczną przekładnią „Touchtronic II”, umieszczoną w układzie transaxle, co ma zapewniać rozkład po 50% masy na każdą oś. Dodatkowo w „Carbon Black” i „Quantum Silver” znalazł się zmieniony układ wydechowy, który ma wydawać jeszcze bardziej poruszający dźwięk niż w modelu podstawowym.\nKażdy model oznakowany jest stalową tabliczką z laserowo wyciętym logotypem marki oraz nazwą danej edycji specjalnej: „Mroning Frost”, „Carbon Black” albo „Quantum Silver”.\nTagi: AstonCarbon BlackDB9MartinMorning FrostQuantum Silver\nNastępny post Test: Clio Renault Sport Gordini\nPoprzedni post BMW 1M Coupe – prezentacja


Kielichowiec - w ofercie różne gatunki kielichowców, rarytas ogrodniczy\nKielichowiec wonny jest to krzew ogrodowy mniej znany, ale za to bardzo oryginalny i poszukiwany przez ogrodników. Wymaga może trochę więcej troski niż odporne krzewy ogrodowe, ale w zamian oferuje niezwykle oryginalne kwiaty o interesującym zapachu dojrzałych truskawek, ananasa lub cynamonu. Zapach krzewu kielichowca jest bardzo intensywny, pachnie również kora rośliny oraz korzenie. Zapach kielichowca choć przyjemny dla ludzi, odstrasza nornice. W naszym sklepie internetowym sprzedajemy sadzonki kielichowców w doniczkach w przystępnych cenach. Zapraszamy!\nKielichowiec (Calycanthus) Aphrodite c3 60-70cm\nKielichowiec chiński (Sinocalycanthus chinensis) c3 50-70cm\nKielichowiec chiński (Sinocalycanthus chinensis) - piękny zapach dla ludzi, ale postrach dla nornic!!! Oryginalny, długo kwitnący i poszukiwany krzew, który stanowi ozdobę niejednego ogrodu botanicznego. Dorasta do 3 m wysokości. Liście są wąsko jajowate lub eliptyczne o dł. do 15 cm. Na górnej stronie ciemnozielone i błyszczące, na spodzie sinawe. Jesienią przebarwiają się na żółto. Pachnące kwiaty zbudowane są z dwóch rodzajów spiralnie ułożonych nibypłatków (tepali): zewnętrzne w liczbie 12 - 14 są większe, ułożone płasko; białe. [czytaj więcej...]\nKielichowiec Raulstona (Calycanthus raulstoni) Hartlage Wine c2 50-60cm\nKielichowiec Raulstona (Calycanthus raulstonii) Hartlage Wine to wspaniała amerykańska hybryda kielichowca wonnego z chińskim (Calycanthus floridus x Sinocalycanthus chinensis). Interesująca gratka dla wielbicieli kielichowców. Ten atrakcyjny krzew charakteryzuje się dużymi, ciemnozielonym, błyszczącymi liśćmi po kielichowcu chińskim oraz większymi kwiatami od podstawowego wonnego. Kwiaty są wielopłatkowe (płatki dość sztywne i twarde), purpurowoczerwone, mają ok. 7 cm średnicy. [czytaj więcej...]\nKielichowiec wonny (Calycanthus floridus) Athens c5 40-60cm\nKielichowiec wonny to rarytasowa amerykańska odmiana kielichowca wonnego. Cechą odróżniająca ją od typowej jest niezwykły kolor: seledynowożółty. Kwiaty wielopłatkowe (płatki dość sztywne i twarde) o średnicy ok 5 cm są pachnące owocowo podobnie jak u gatunku. Kwitną w drugiej połowie czerwca, aż do końca lipca. Liście duże, błyszczące, eliptyczne, po roztarciu pachnące. Jesienią ładnie przebarwiają się na złocisty i czerwony kolor. Aromatyczne są nie tylko kwiaty i liście,ale też pędy i korzenie. [czytaj więcej...]\nKielichowiec wonny (Calycanthus floridus) c2 50-70cm\nKielichowiec wonny (Calycanthus floridus) piękny zapach dla ludzi, ale postrach dla nornic!!! Unikatowy krzew amerykańskiego pochodzenia. Każdy, kto szuka oryginalnych i rzadkich roślin do swojego ogrodu, powinien postarać się o kielichowca. W Polsce dorasta do ok. 2 m. Liście są ciemnozielone, eliptyczne (ok. 15 cm) od spodu lekko omszone, co również stanowi ciekawą ozdobę rośliny. Jednak ci, którzy znają kielichowce, kochają je przede wszystkim za cudowny aromat, który wydzielany jest nie tylko przez kwiaty, ale również przez liście i pędy, a nawet korzenie. [czytaj więcej...]\nKielichowiec wonny (Calycanthus floridus) c5 70-80cm\nKielichowiec wonny to unikatowy krzew amerykańskiego pochodzenia. Każdy, kto szuka oryginalnych i rzadkich roślin do swojego ogrodu, powinien postarać się o kielichowca. W Polsce dorasta do ok. 2 m. Liście są ciemnozielone, eliptyczne (ok. 15 cm) od spodu lekko omszone, co również stanowi ciekawą ozdobę rośliny. Jednak ci, którzy znają kielichowce, kochają je przede wszystkim za cudowny aromat, który wydzielany jest nie tylko przez kwiaty, ale również przez liście i pędy, a nawet korzenie. [czytaj więcej...]\nKielichowiec (Calycanthus) Venus c3 30-40cm\nKielichowiec (Calycanthus) Venus to bardzo rzadko dostępna hybryda powstała z Calycanthus x raulstonii Hartlage Wine i Sinocalycanthus (kielichowiec chiński) .Venus tworzy gęsty krzew średniej ( po 10 latach ok 200-250 cm)wielkości z błyszczącymi zielonymi aromatycznymi liśćmi, żółtymi jesienią. Niezwykłe białe, podwójne kwiaty w kształcie gwiazdy, z licznymi płatkami i zabarwione na czerwono u podstawy, pojawiają się sukcesywnie przez długi okres od wczesnego lata (od końca maja do połowy września). Są dość duże, większe od zwykłego kielichowca wonnego. [czytaj więcej...]\nKielichowiec wonny (Calycanthus floridus) c10 80-100cm\nKielichowiec wonny (Calycanthus floridus) Ferox c2 30-50cm\nKielichowiec wonny (Calycanthus floridus) Ferox piękny zapach dla ludzi, ale postrach dla nornic!!! Prawdziwa Gratka dla kolekcjonerów. Praktycznie w Polsce niedostępna. Niższa i bardziej zwarta odmiana od znanego i chętnie sadzonego gatunku podstawowego kielichowca. Osiąga zaledwie 1,5 wysokości, więc nadaje się do mniejszych ogrodów. Ma te same zalety co typowy kielichowiec. Liście zawierają kwas pruski po zgnieceniu wydobywają ciekawy aromat. Liście nieco węższe niż u gatunku. [czytaj więcej...]


Topic: jakość zdjęć z cbiektywów samyang 85/1.4 14/2.8 | DIGITAL FOTO VIDEO\nStrona główna › Fora › Video › Sprzęt › jakość zdjęć z cbiektywów samyang 85/1.4 14/2.8\njakość zdjęć z cbiektywów samyang 85/1.4 14/2.8\n4 listopada, 2011 at 12:02 pm\n4 listopada, 2011 at 3:18 pm\nJestem bardzo zadowolony z samyanga 85mm. Ostry od pełnej dziury i pięknie maluje. te trzy foty właśnie z niego:\nużywam go na Canonie z adapterem do Nikona dla potwierdzenia ostrości.\n4 listopada, 2011 at 5:04 pm\nMalach, jak się ustawia ostrość przy f 1.4? Pytam poważnie, ja nie daję rady korzystając z MF w zestaiwe d7000 + 50/1.8 (przymknięty do 2.\n4 listopada, 2011 at 5:11 pm\nKwestia wprawy. Ja jej jeszcze nie mam i dużo fajnych kadrów musiałem usunąć. Tak pewnie jeszcze przez jakiś czas będzie. W 50d mam precyzyjną matówkę i przejściówkę z dandelionem potwierdzającym mi ostrość. W 5d jest trochę łatwiej bo wizjer jaśniejszy. Ogólnie im ciemniejszy wizjer tym trudniej. Reszta to dodatki, które dużego jasnego wizjera niestety nie zastąpią. Na LV ponoć łatwiej ale ja jakoś tego typu pracy u siebie nie widzę. Poza tym jak masz normalny obiektyw z automatyczną przysłoną to przymyka Ci do f2,8 i tak dopiero w momencie robienia zdjęcia a nie podczas ustawiania ostrości. Tak normalnie to masz ją zawsze na maxa otwartą. Dopiero obiektywy z pierścieniem przysłony na obiektywie pozwalają na ostrzenie przy przymkniętych przysłonach.\n4 listopada, 2011 at 7:22 pm\nJa też jestem zadowolony z S85. Teoretycznie z ustawianiem ostrości nie powinno być problemów, bo Pentax potwierdza, ale w praktyce i ono się myli. Szczególnie, gdy się chce coś dalszego sfotografować z przysłoną 1,4. Ja zmieniłem sobie matówkę na taką z klinem i mikropryzmatami i o wiele lepiej się ostrzy.\nTu mam tylko 3 zdjęcia z tego obiektywu. 2 na przysłonie 2\ni jedno na 1,4\n13 listopada, 2011 at 5:56 pm\nMatówka z mikrorastrem też powinna pomóc w takich sytuacjach, co prawda bardzo dynamiczne sceny raczej odpadają… A tak w temacie Samyanga, mieliście do czynienia z Rybim Okiem w filmowych zastosowaniach? I jak tutaj się ostrzy?\n13 listopada, 2011 at 9:03 pm\nMyślę, że o ostrzeniu przy użyciu tego szkła nawet nie ma mowy. Najniższa używalna przesłona to 5,6, co przy 8mm daje Ci hiprefokalną od tego miejsca po horyzont… A jeżeli podepniesz do kamery, które z reguły mają mniejsze przetworniki niż aparaty, to już wcale nie ma się czym przejmować…


Biegaj Sercem: Bieg Rzeźnika 2014\nPrzejdź od razu do relacji z biegu.\nStart sezonu zbliża się wielkimi krokami - już za 5 dni Bieg Rzeźnika! "Rzeźnik" to prawie 80 kilometrów spektakularnej trasy po bieszczadzkim odcinku Głównego Szlaku Beskidzkiego. A zatem jest to dystans niemalże dwóch maratonów, gdzie zasuwa się głównie w górę i w dół z niewielkimi tylko odcinkami po płaskim. "Rzeźnik" to prawdziwy test charakteru i organizmu, na którym zdarza się polec najtwardszym, a zarazem szansa dla niewielkich ciałem a wielkich duchem, którzy mocną głową potrafią zostawić w tyle rywali o największych nawet mięśniach. Wreszcie "Rzeźnik" to test przyjaźni, braterstwa i lojalności.\n"Rzeźnika" biegnie się bowiem w parach i, według zasad, na całej długości biegu dystans pomiędzy partnerami nie może wynosić więcej niż 100-200 metrów. Kilkadziesiąt wspólnych kilometrów, kilkanaście godzin jedności na trasie, kryzysy i wzajemne wyciąganie się z nich, pretensje, nieporozumienia i najbardziej skrajne emocje - to na "Rzeźniku" macie jak w banku. Jedni dobiegną więc na metę w Ustrzykach połączeni niemalże w jedno ciało, podczas gdy inni nawet nie podadzą sobie rąk, rozejdą się w swoje strony i nigdy więcej już się nie zobaczą. Tak, "Rzeźnik" potrafi scementować jak najmocniejsza zaprawa, ale może też położyć kres najmocniejszej nawet przyjaźni. "Rzeźnik" jest jak dwuosobowa platforma wiertnicza, jak dwójka bez sternika na pełnym morzu, jak bezludna wyspa z dwoma samotnymi rozbitkami mogącymi liczyć tylko na siebie, jak dawny rower-tandem bez przerzutek. Jednym słowem "Rzeźnik" to wóz albo przewóz!\nJa swojego rzeźnickiego partnera na szczęście już dobrze znam i raczej wiem, czego mogę się po nim spodziewać. On jest ode mnie dużo mocniejszy i znacznie mniej wyrozumiały. Przy czym początek pewnie mi odpuści i nie zagoni od razu do najcięższej roboty - myślę, że dokręcanie śruby i motywacyjne pohukiwanie zacznie się dopiero za Cisną, tam gdzie - jak mówi wielu - prawdziwy "Rzeźnik" dopiero się zaczyna.\nMój rzeźnicki partner jest świetnym gościem i moim przyjacielem, ale ma jeszcze jedną zaletę - trasę z Komańczy do Ustrzyk Górnych pokonał już dwukrotnie - w 2011 i 2013 roku - podczas gdy ja dopiero na niej debiutuję. Tym samym jego wkład w taktykę naszego wspólnego biegu może się okazać nieoceniony. Trochę już zresztą rozmawialiśmy o tym, jak będziemy biec: przede wszystkim nie chcemy przedobrzyć na początku, nie tracić czasu na punktach żywieniowych i biec wszystkie odcinki nie pod górkę. Brzmi banalnie, ale to właśnie w tych trzech elementach spala się większość początkujących na "Rzeźniku". Gonią na początku i już w połowie zawodów nie mają siły podnosić kolan, na punktach i przepakach robią sobie swawolny piknik z herbatką z termosu, a na płaskich odcinkach maszerują, bo tak im podpowiada zdradliwy chochlik w głowie. Potem lądują na ostatnim pomiarze czasu w Berehach "za pięć dwunasta" i tylko od szczęścia zależy, czy organizatorzy puszczą ich dalej czy nie. Tego na pewno chcemy uniknąć.\nW zeszłym roku miałem okazję robić reportaż z Biegu Rzeźnika i - mimo że sam nie zmierzyłem się z trasą - przeżywałem zmagania tak mocno, jakbym był jednym z oznaczonych literką "x" lub "y" uczestników. Byłem wtedy na punktach na Przełęczy Żebrak, pod wyciągiem powyżej Cisnej, na przepaku w samej Cisnej, w Smereku, pod "Chatką Puchatka" na Połoninie Wetlińskiej, w Berehach i na mecie w Ustrzykach. Niezwykłe było to uczucie, gdy patrzyłem na twarze biegaczy i słuchałem ich wypowiedzi na kolejnych etapach, gdy ich stroje z czasem stawały się coraz bardziej ubłocone, kolana poździerane, oczy coraz dziksze, mięśnie wykończone, a zdania coraz mniej składne. Początkowo wszyscy wyglądali jak pewna zwycięstwa armia idąca w bój jak po swoje, jednak z każdym kolejnym pokonanym etapem, na ich obliczach pojawiało się coraz więcej niepewności, trwogi, czasem grymas bólu, a nierzadko i zwątpienie. Pod "Chatką Puchatka", po - według wielu - najtrudniejszym podejściu pod Smerek często było już naprawdę źle. Strudzeni biegacze rezon odzyskiwali dopiero po niezwykle trudnym zbiegu ku Berehom. Jednak uśmiech wracał na ich twarze dopiero 12 kilometrów dalej - po przekroczeniu mostku nad Reczycą, pokonaniu ostatnich kilku drewnianych schodów w górę i nadstawieniu karku po pamiątkowy medal, który nareszcie mógł zająć miejsce na ich dumnej piersi.\n"Rzeźnik" to już bieg kultowy - dlatego, że trudny, że biegnie się go w parach, że na dzikiej trasie można spotkać wilka albo niedźwiedzia, ale też dlatego, że został stworzony i jest rozwijany przez grupę przyjaciół, zapaleńców, miłośników biegania i świetnych organizatorów. I to oni - oprócz fantastycznej trasy - sprawiają, że na Bieg Rzeźnika walą prawdziwe tłumy, a zapisy kończą się w kilkanaście minut od ich otwarcia. To dzięki nim atmosfera biegu jest tak świetna, punkty żywieniowe co roku obfitsze, a słynne kanapki na przepaku w Smereku coraz smaczniejsze. Wcale więc nie dziwi, że tym razem - już w najbliższy piątek przed świtem - na starcie w Komańczy stanie około 500 dwuosobowych zespołów, czyli w sumie jakiś tysiąc osób.\nTak się składa, że tegoroczna - jedenasta już - edycja "Rzeźnika" odbędzie się w ostatni dzień wiosny. Jest więc szansa, że tradycyjny nocny start tym razem okaże się wyścigiem z brzaskiem. I tu pojawia się pytanie: kto pierwszy pokona początkowy, stosunkowo łatwy odcinek po asfaltowej drodze prowadzący ku leśnym odstępom, my czy świt? Warto się nad tym zastanowić, bo jest bardzo prawdopodobne, że tegorocznego "Rzeźnika" będziemy mogli pobiec bez latarki-czołówki na głowie. Wygląda też na to, że w przyszłym tygodniu w Bieszczadach ma być relatywnie sucho i ciepło - koniecznie trzeba więc rozważyć uszczuplenie wyposażenia, jakie zabierzemy ze sobą na bieg. Może tym razem nie warto wypychać sobie plecaka wszystkimi możliwymi warstwami i ruszyć w bój "na pusto"? Jeśli tak się stanie "Rzeźnik" 2014 może przynieść wiele życiówek. A może i jakiś zespół pokusi się o rekord trasy?\nOczywiście na te kilka dni przed startem najważniejsza jest dla mnie dyspozycja moja i mojego partnera, jednak biegnąc będę mocno trzymał kciuki również za wszystkich innych uczestników. Szczególnie zaś będę życzył powodzenia dzielnemu Darkowi i mojemu biegającemu bratu, którzy w "Rzeźniku" startują w duecie już po raz drugi z rzędu, a także niesamowitej Noli, która do ostatniego tygodnia przed zawodami poszukiwała rzeźnickiej partnerki. Na szczęście w końcu ją znalazła, dzięki czemu do Biegu Rzeźnika przystąpi kolejny w pełni damski zespół - brawo! A już następnego dnia na starcie Rzeźniczka - biegu towarzyszącego "Rzeźnikowi" - stanie Ultra Rob, najnowszy nabytek polskich biegów górskich w kategorii 50+. Rob, powodzenia!!!\nWszystkie fotografie pochodzą z galerii Adama Markiewicza\nAutor: baraszko o 6/15/2014\ngw 17.06.2014, 00:47\nPrzyznam, że pierwszy opis wreszcie bez podawania kilometrów. Jak dla mnie nieosiągalny start, dla mnie maraton to już wyczyn. Tym bardziej podziwiam i życzę powodzenia. Mała uwaga odnośnie zapisów na ten bieg (i inne), kiedy zapisy kończą się już po 5-10 minutach. Nie wiem czemu po prostu nie zrobi się osobnej kategorii debiutanci i już startujący. I to właśnie debiutanci powinni mieć pierwszeństwo, a już startujący niech rywalizują o start z jakimś dorobkiem.\nbaraszko 17.06.2014, 09:46\nNiestety jeśli dobrze się przyjrzeć, o kilometrach (80) wspominam już w pierwszym akapicie - tym samym nie wyłamuję się z grona "podnieconych" rzeźnickim dystansem ;-) Ale wcale nie jest mi z tego powodu głupio, bo tak długa gonitwa po niemałych przecież górach to naprawdę duża sprawa, warta podkreślenia! Co do zapisów, niech i tak będzie, ale pod warunkiem, że debiutanci będą w stanie wykazać się startami upoważniającymi ich do myślenia o ukończeniu "Rzeźnika". Bo jednak głupio by było, jakby wystartowało 80% debiutantów i potem połowa z nich nie zmieściłaby się w limicie...\nGrażyna J 17.06.2014, 19:26\nMiko, no to żeby Ci pary starczyło :)\nbaraszko 23.06.2014, 10:17\nDzięki, Kochana! Dziś mogę powiedzieć, że...starczyło :-)))\nGrażyna J 23.06.2014, 16:13\npaulaItomek 23.06.2014, 13:09\nHej :) zgodnie z obietnicą, ujawniamy się i czekamy na porzeźnikową relację;) p.s. Daj znać na maila (paulina.raszewska@interia.pl),to podeślę nasze 2 zdjęcia :) pozdrawiamy!\nbaraszko 24.06.2014, 13:20\nDzięki za ujawnienie się!!!\nRelacja już poszła w e-świat ;-)\nAnonimowy 26.06.2014, 10:59\nDzięki Miko. Finalnie poleciałam w Mixie, ale nie żałuję, lepszego Partnera nie mogłam sobie wymarzyć na ten bieg - silny i pełen spokoju. Nola.\nbaraszko 27.06.2014, 09:34\nhmm, "silny i pełen spokoju" - biegłaś z Thorgalem czy z Buddą? ;-)


Oto cechy, dla których warto kupić Microsoft Surface Pro 6 oraz Surface Laptop 2 | gsmManiaK.pl\n09.01.2019 , Dawid Bonkowski Laptopy Microsoft Newsy Akcja partnerska\nProdukty Microsoft Surface należą nie tylko do najbardziej eleganckich urządzeń na rynku, ale także idealnie sprawdzają się w pracy wymagającej kreatywności. Dziś wyróżniamy mocne strony konwertowalnego ultrabooka Microsoft Surface Pro 6 oraz wydajnego modelu Surface Laptop 2.\nMicrosoft to marka z wieloma tradycjami w sferze oprogramowania, dlatego najnowsze urządzenia linii Surface, oprócz solidnej warstwy sprzętowej oraz przydatnych akcesoriów, mogą pochwalić się topowymi programami do pracy i współpracą z systemem Windows 10.\nDziś weźmiemy pod lupę dwa modele, które przedstawiają kolejną generację serii, a swoją oficjalną premierę miały w październiku 2018 roku. Pierwszym z nich jest Surface Pro 6, czyli elegancki ultrabook 2 w 1, natomiast drugim, lecz wcale nie gorszym, smukły laptop Surface Laptop 2.\nOba sprzęty należą do urządzeń najwyższej klasy, dlatego ich cena urosła proporcjonalnie do możliwości, stylistyki oraz zastosowań. W tym tekście wypunktujemy najważniejsze zalety, dla których warto rozważyć ich zakup.\nSurface Pro 6 z najnowszym procesorem Intel Core 8. generacji\nMicrosoft Surface Pro 6 to przedstawiciel szóstej generacji znanej serii oraz flagowa nowość wśród urządzeń, które tak samo dobrze radzą sobie w dwóch trybach pracy: tabletu oraz laptopa.\nNa pierwszy rzut oka komputer nie wyróżnia się odmiennym wyglądem od poprzednika, natomiast najważniejsze tkwi w szczegółach – w sprzedaży znalazł się nowy, wyrazisty wariant czarny, któremu trudno odmówić świetnego współgrania z elegancką stylistyką serii.\nMicrosoft nie stara się ukrywać, że stworzył urządzenie wysokich lotów, dlatego przedstawiciel szóstego pokolenia Surface Pro nadal stanowi jeden z najlepiej wykonanych sprzętów do pracy.\nPrzede wszystkim warto podkreślić jego obudowę, zawierającą innowacyjny zawias oraz złącze, do którego w mgnieniu oka możemy podłączyć klawiaturę Signature Type Cover i korzystać z Surface Pro 6 w formie pełnoprawnego laptopa. W pozostałych opcjach ultrabook oferuje tryb studio ułatwiający rysowanie przy nachyleniu ekranu pod kątem 15º, a także klasyczny tryb tabletu.\nKonstrukcję Surface Pro 6 wykonano z dobrej jakości materiałów, których waga wraz z podzespołami i bez klawiatury wynosi zaledwie 770 g. Tak mała wartość nie oznacza jednak kompromisu w wydajności, ponieważ komputer otrzymał iście wyścigowy zestaw do pracy.\nTrzonem działania sprzętu stały się dwa najnowsze procesory Intela 8. generacji – w zależności od wariantu możemy wybrać chipset Intel Core i5-8250U lub Intel Core i7-8650U. Obu jednostkom nie brakuje mocy, a tę wspiera dodatkowo 8 lub 16 GB pamięci operacyjnej.\nW sprzedażowej palecie znalazły się także dwie propozycje dla firm z procesorami Intel Core i5-8350U oraz Intel Core i7-8650U.\nProducent zdecydował się ponadto na przebudowanie systemu chłodzenia, który od teraz nie powinien dawać się we znaki podczas dłuższego korzystania.\nW smukłej obudowie zmieścił się ekran dotykowy PixelSense o przekątnej 12,3-cala i rozdzielczości 2736 x 1824 pikseli, dzięki której wyświetlane treści wyglądają rewelacyjnie. Naturalnie otrzymujemy również możliwość rysowania po matrycy za pomocą pióra Surface.\nWszechstronność Surface 6 Pro potęguje akumulator zdolny do zapewnienia energii przez cały dzień. Microsoft przetestował model pod kątem wyświetlania filmów, osiągając w testach syntetycznych wynik ponad 13 godzin.\nCzas pracy może wahać się w zależności od natężenia i rodzaju wykonywanych czynności, jednak nie powinniśmy bać się zabrać Surface Pro 6 na dłuższą podróż bez ładowarki.\nKomputer został stworzony z myślą o estetach i osobach, które lubią wyróżniać się nowoczesnym i eleganckim sprzętem, a przy tym nie chcą narzekać na słabnącą wydajność. Surface 6 Pro będzie wtedy jednym z najlepszych wyborów, a sam w sobie stanowi zwieńczenie portfolio Microsoftu w dziedzinie urządzeń 2 w 1.\nCena jest adekwatna do możliwości. Najtańsza wersja Surface 6 Pro z procesorem Intel Core i5-8250U, 8 GB RAM oraz 128 GB miejsca na pliki kosztuje w oficjalnej dystrybucji 4699 złotych. Wariant z mocniejszym chipsetem, 8 GB RAM i 256 GB pamięci to wydatek rzędu 7499 złotych. Własną wersję komputera możecie skonfigurować na stronie producenta.\nSurface Laptop 2 – smukły i lekki, szybszy i wydajniejszy\nKolejną nowością w gronie sztandarowych produktów Microsoftu jest Surface Laptop 2, czyli biznesowy przedstawiciel drugiej generacji laptopów producenta.\nW porównaniu do Surface Pro 6 laptop naturalnie posiada wbudowaną, klasyczną klawiaturę pokrytą materiałem Alcantara, który od początku nadawał stylistyce serii wyjątkowego znaczenia, a teraz w sprzedaży pojawiła się także jego czarna wersja kolorystyczna.\nMocnych stron wyglądu aluminiowego Surface Laptopa 2 jest więcej, o czym przekonają się osoby, które wezmą go w dłoń. Urządzenie waży bowiem zaledwie 1.25 kg i posiada grubość na poziomie 14.5 mm.\nJego główną siłę stanowi ekran PixelSense o przekątnej 13.5-cala i rozdzielczości obrazu 2256 x 1504 pikseli. W pakiecie otrzymujemy także możliwość obsługiwania wyświetlacza piórem Surface i ochronę ze strony szkła Gorilla Glass 3 – jednego z najbardziej cenionych szkieł w historii.\nWewnątrz modelu Microsoft umieścił procesory Intel Core i5 lub i7 ósmej generacji, co oznacza wzorową wydajność w grach i wymagających programach do pracy. Układy wspiera 8 lub 16 GB pamięci RAM, a w zależności od wariantu możemy wybrać ilość miejsca na nasze osobiste pliki.\nNa pokładzie znalazły się głośniki stereo o niebagatelnej jakości, solidnie zmodyfikowany system odprowadzania ciepła, który nie zawiedzie podczas wymagających zadań, a także bateria pozwalająca zapomnieć o ładowaniu przez ponad 14 godzin – trudno nazwać ten wynik inaczej niż fantastycznym.\nProducent nie zapomniał ponadto o przyspieszeniu wybudzania laptopa, dlatego urządzenie jest gotowe do pracy zaraz po podniesieniu górnej klapy.\nSurface Laptop 2 został zaprezentowany jako elegancki ultrabook do zadań specjalnych, w czym pomagają mu akcesoria dostępne do osobnego zakupu oraz system Windows 10, dzięki któremu mamy możliwość połączenia i synchronizacji z każdym smartfonem.\nKrótko podsumowując, druga generacja laptopów Microsoftu nawiązuje do tradycji pierwszej serii, ale wprowadza powiew świeżości w postaci nowej stylistyki i lepszej wydajności, którą przyniosła ósma generacja procesorów Intela.\nTo urządzenie, które obsłużymy nie tylko klawiaturą i dłonią, ale z dużą dozą pewności mogę powiedzieć, że przez większość czasu to Surface Laptop 2 będzie obsługiwał i wyręczał nas w najważniejszych zadaniach. Mając taki sprzęt pod ręką, stajemy się odporni na czynniki zewnętrzne i otrzymujemy możliwość pracy w niemal każdych warunkach.\nIle zatem kosztuje uniwersalny i smukły laptop na miarę 2019 roku? Wariant z procesorem Intel Core i5, 8 GB RAM i 128 GB miejsca na pliki to wydatek rzędu 5199 złotych, natomiast za jeszcze mocniejszą wersję będziemy musieli zapłacić 7999 złotych. Własny wariant Surface Laptopa 2 możecie stworzyć na stronie Microsoft.\nArtykuł powstał w ramach akcji partnerskiej z firmą Microsoft\nCeny Surface Laptop 2\nPodobne: Microsoft Surface Pro 6, Microsoft Surface Pro 6 specyfikacja, Microsoft Surface Pro 6 opinie, Microsoft Surface Pro 6 czy warto kupić, Microsoft Surface Pro 6 cena, Microsoft Surface Pro 6 warianty, Microsoft Surface Pro 6 czarna wersja, Microsoft Surface Laptop 2, Microsoft Surface Laptop 2 specyfikacja, Microsoft Surface Laptop 2 opinie, Microsoft Surface Laptop 2 czy warto kupić, Microsoft Surface Laptop 2 cena, Microsoft Surface Laptop 2 gdzie kupić, Microsoft Surface Laptop 2 czarna wersja,\nProdukty: Microsoft Surface Pro 6, Surface Laptop 2


Trekking w środku raju-cyrk Mafate( Reunion) część IV | każda podróż jest jak nowe życie\n← Trekking w środku raju-cyrk Mafate( Reunion) część III\nSycylia w pigułce część I →\nDzień czwarty-Roche Plate-La Nouvelle\nPodobnie jak w innych miejscach , tutaj także mam dwie opcje dotarcia do następnego punktu mojego trekkingu.\n1 Trasa do La Nouvelle przez Trois Roche- gdzie jest piękny wodospad- czas przejścia wg tabliczki 5h 30 min\n2. Trasa do La Nouvelle przez Fond de Mafate – wg oznaczeń 4h.\nPrzez chwilę miałam dylemat , jednak , gdy wzięłam poprawkę ,że trasa nr 1 może mi zając nawet do 8h , nie odważyłam się samotnie zaryzykować , szybko się zmierzcha – koło 18. 30h , więc to także warunkuje planowanie . W dniu dzisiejszym pogoda także nie rozpieszcza , jest pochmurnie i momentami lekko mży. Pierwsza część trasy to dojście do szczytu zwanego Le Bronchard-1200m . Jest to dość łatwy odcinek , gdyż wychodzę z poziomu 1100m. Po dojściu na szczyt , rozpoczyna się schodzenie w dół do koryta rzeki ,tu stykam się pierwszy raz z wąską ścieżką biegnącą wysoko bez zabezpieczenia barierką, odcinek jest króciutki , jednak trzeba uważać by nie dostać zawrotu głowy patrząc w dół.\nwidok z Le Bronchard\nTym razem czeka mnie przeprawa przez rzekę ,aż 3 razy , pierwsze dwa idą dość sprawnie, jednak w ostatnim miejscu napotykam trudności-woda sięga mi prawie po pas ,a do tego nurt jest dość rwący-muszę uważać by nie wpaść z plecakiem do wody.\nGdy już udało mi się przeprawić przez rzekę , czeka mnie wejście podwójną drabiną po skałach , by kontynuować szlak.\nna szlaku w stronę La Nouvelle\nOd tego momentu szlak wiedzie cały czas pod górę serpentynami . Pewno nie byłoby w tym nic specjalnego , gdyby nie fakt ,iż część trasy pokonuję się idąc skalną ścieżką , około pół metra szeroką trzymając się jedynie od wewnętrznej strony liny, która jest przytwierdzona do skały .Od zewnętrznej strony nie ma żadnego zabezpieczenia , im wyżej tym przepaść bardziej przerażająca. Skłamałabym , gdybym powiedziała ,że nie czułam strachu. Na Maderze miałam do czynienia z czymś podobnym ( tyle ,że wówczas chodziłam po zamkniętym szlaku) , tu czułam jeszcze mocniej , iż balansuję nad przepaścią. Wyglądało to mniej więcej jak niżej , tyle ,że nie widać na zdjęciu dokładnie dużej przepaści w dół.\nbalansując nad przepaścią\nGdy już skończyły się podejścia z linkami, zaczęły się masowe sieci pajęcze, niezliczona ilość czarnych pająków pod którymi musiałam przejść. Dopiero w końcowym odcinku mogę iść spokojniej , roślinność jest coraz bujniejsza i ścieżka dość mocno zarośnięta. Zaczyna także znów mżyć , znów ubieram poncho , okazało się mocno przydatne. W końcu docieram do La Nouvelle , które jest położone na wysokości 1400m . Jest to dość duża wioska , jest tu kilka sklepików i nawet jakieś bary. Czuję się już blisko cywilizacji .Dzięki temu nie muszę czekać do 19h na kolację w schronisku , ale jeszcze przed dojściem do niego , korzystam z oferty jednego z barów. Ceny przystępne , od kwoty 15 eur można nawet płacić kartą, choć połowy dań z karty nawet nie mają.\nMoje schronisko tutaj to Jessica Oreo , za kościołem i tuż przy boisku piłkarskim.Jestem dziś tu jedynym gościem . Dostaję czysty i dość ładny pokoik , łazienka też w porządku z ciepłą wodą. Tutaj też przypada mi w udziale najsmaczniejsza kolacja na szlaku , właściciel mówi nawet średnio po angielsku , więc także trochę pogadaliśmy sobie.\nschronisko Jessica Oreo\nPo nocy w schronisku , zostaje mi ostatni etap mojej wędrówki – trasa do Col de Boef -najkrótszy odcinek , ale zarazem o najwyższym punkcie wysokościowym -2011m. Pogoda od rana też nie rozpieszcza , znów mży ,zaciągam więc swoją kapotę przeciwdeszczową .Niestety od początku zaczynam ” lewą nogą” gubię szlak i błądzę przez 2h w jakimś lesie, a wszystko dlatego ,że w jednym miejscu nie zauważyłam tabliczki , a potem pytając kogoś o drogę zostałam źle pokierowana- pewno jakąś drogą na skróty. Widząc ,że nic z tego nie będzie wracam do punktu wyjścia do wioski i w końcu znajduję zagubiony szlak. Jest już 11 h i dopiero teraz zaczynam właściwą trasę,wg tabliczki to 2h10min , mnie zajęło 3h. Szlak rozpoczyna się ostrym podejściem pod górę ograniczonym do drewnianych stopni , więc musze robić sobie odpoczynki po drodze. Buty mam całkowicie przemoknięte, więc też ciężko mi się w nich chodzi , to pierwszy dzień, gdy tak intensywnie pada w czasie mojej wędrówki. W końcu dochodzę do równiny Plain de Tamarind , jak sama nazwa mówi jest pełna drzew tamaryndowca , z którego robi się ciekawą pastę , która może być dodatkiem do dań np. typu curry i nie tylko. .Zaczyna też wychodzić słońce , więc najbliższe chwile zapowiadają się przyjemnie. Dziś też mijam największą liczbę ludzi na szlaku , są to zarówno turyści , którzy np. zrobili sobie 1- dniowy wypad do cyrku Mafate, ale też mieszkańcy La Nouvelle , którzy na plecach przynoszą z pobliskiego Beliere różne towary .\nwędrując przez pola tamaryndowca\nna równinie tamaryndowców\nPo przejściu równiny znów kontynuję wchodzenie pod górę , wraz z wysokością pogoda znów się pogarsza , znów mocno pada , jest mgła i jest to pierwszy dzień , gdy mimo odzieży termicznej jest mi chłodno. Gdy dochodzę na szczyt jestem trochę rozczarowana , jest tabliczka ze szczytem , ale obok pełno śmieci .\nCol de Boef\nDo parkingu jest stąd pieszo jakieś 15-20 min , przy parkingu jest także przystanek autobusowy, jednak częstotliwość to 2 autobusy na dzień , rano i popołudniu. Jest też mini bar z napojami i słodyczami. Dalej pada , a do samego Beliere jest min 2h pieszo , kierując się impulsem zagaduję jednego Francuza , gdzie jedzie i czy mogłabym się z nim zabrać. Nie mam w zwyczaju jeździć na stopa , jednak jestem zmęczona , zmarznięta i przemoknięta. Ostatecznie podwozi mnie aż do samej mieściny , gdzie mam swój bagaż, więc zostaje mi jedynie 300m pieszo , super , szczęście się uśmiechnęło do mnie.\nPo przebraniu się , mąż właścicielki hostelu , przygotowuje mi znów pyszne danie wege , palce lizać. Po tylu dniach z plecakiem , apetyt dopisuje . Następnego dnia już wracam do stolicy Saint Dennis, niewielkie zwiedzanie , bo za wiele też nie ma co i powrót do Polski.\nWszystko przebiegło zgodnie z planem no i wróciłam cała i zdrowa co najważniejsze.\nTen wpis został opublikowany w kategorii REUNION 2017 i oznaczony tagami col de bofe, mafate, plain de tamarind. Dodaj zakładkę do bezpośredniego odnośnika.\n16 825 hits\nWyspy Perhentian- prawie jak w raju..\nZ Kaukazu nad Morze Czarne czyli deszczowe Batumi


Jullien: Dziwnie będzie grać na wyjeździe bez naszych kibiców\nStrona główna Wiadomości Christopher Jullien Jullien: Dziwnie będzie grać na wyjeździe bez naszych kibiców\nŚrodkowy obrońca Celticu FC, Christopher Jullien uważa, że najbliższe wyjazdowe spotkanie z Kilmarnock z pewnością będzie miało nietypowy charakter. Francuski stoper uważa, że brak wsparcia kibiców The Bhoys w spotkaniu wyjazdowym będzie dla piłkarzy swego rodzaju nowością.\n– Mecz z Hamilton był dobry i odnieśliśmy nasze pierwsze zwycięstwo. To dopiero początek i przed nami cała droga, ale w każdej grze kierujemy się naszą mentalnością, która pozwala wygrywać – uważa 27-letni Francuz.\n– Nasz pierwszy mecz był dobry. W pierwszej połowie nie zagraliśmy całkowicie tak, jak chcieliśmy, ale poprawiliśmy to w drugiej części. Każdy sezon jest dla Celticu coraz trudniejszy, ponieważ nasi przeciwnicy są silniejsi. Z racji tego, że jesteśmy mistrzami są niezwykle zdeterminowani, aby nas pokonać. W tym roku mamy wielki cel na koniec sezonu, ale będziemy po prostu skupiać się na każdym meczu i przygotowywać się najlepiej jak potrafimy, aby wygrać.\n– Mecz z Kilmarnock bez naszych kibiców będzie na pewno nietypowy. Każdy mecz wyjazdowy, w którym grałem dla Celticu, był niesamowity. Fani byli z nami, ich wsparcie było odczuwalne, więc gra bez nich będzie zupełnie inna.


Palazzo damskie - Lato 2022 - AVANTI24.PL\nPalazzo damskie Lato 2022\nDzisiaj w szafie bardzo wielu kobiet można znaleźć przynajmniej jedną parę spodni. Do tych, które są modne od kilku sezonów zalicza się palazzo. To spodnie, które mają szerokie nogawki na całej długości. Spodnie te są korzystne dla bardzo wielu typów sylwetek. Dostępne w wielu wariantach można dzisiaj kupić bez konieczności wydawania na nie dużej sumy pieniędzy.\nSpodnie damskie Karl Kani\nSpodnie damskie Stefanel na wiosnę\nBrązowe spodnie damskie APRIORI\nMolton spodnie damskie na wiosnę\nSpodnie damskie Kaffe w stylu retro\nSpodnie damskie szare Maison Du Lin\nLe Jardin Du Lin spodnie damskie\nSpodnie damskie szare Drykorn\nSpodnie damskie S.Oliver Black Label na jesień\nSpodnie damskie Esprit wielokolorowe wiosenne\nSpodnie damskie Tommy Hilfiger brązowe w stylu retro\nSpodnie damskie brązowe Selected Femme jesienne\nSpodnie damskie brązowe Brax\nSpodnie damskie Marie Lund w paski\nSpodnie damskie Tchibo w abstrakcyjne wzory\nSpodnie damskie Tchibo wielokolorowe\nPalazzo damskie: promocje\nSpodnie z szerokimi nogawkami kobiety zaczęły nosić w latach trzydziestych XX wieku. W owym czasie te wygodne spodnie nosiły głównie artystki. W tych spodniach można podziwiać w wielu filmach Marlenę Dietrich i Gretę Garbo. Te światowej sławy aktorki nosiły spodnie palazzo nie tylko na planie filmowym. Do mody ulicznej palazzo trafiły jednak dopiero w latach sześćdziesiątych. Po pewnym czasie odeszły jednak w zapomnienie. Kilka lat temu znów pojawiły się w kolekcjach bardzo wielu projektantów i dzisiaj są bardzo modne. Są też uniwersalne. Te spodnie o szerokich, długich nogawkach szyte są z cienkich i delikatnych tkanin. Pasują praktycznie do każdej sylwetki. Korzystnie w tych spodniach wyglądają zarówno panie o chłopięcej figurze, jak i te o szerokich biodrach. W pierwszym przypadku krój ten dodaje trochę kobiecych kształtów. W drugim zaś wyrównuje proporcje oraz maskuje dolne części ciała. Ale należy pamiętać, że krój spodni palazzo może optycznie skrócić sylwetkę. Aby tego uniknąć, warto wybierać modele z wysokim stanem.\nPalazzo damskie to spodnie, które mogą stać się uzupełnieniem czy bazą dla bardzo wielu stylizacji. Można je nosić do pracy, na imprezę, na wakacjach. Palazzo – jak już zostało wspomniane – szyte są najczęściej z delikatnych i cienkich tkanin. Doskonale więc sprawdzają się jako spodnie na lato. Palazzo damskie proponują dzisiaj różne marki. Nawet jednak te z logo bardzo znanej i cenionej marki odzieżowej nie muszą być bardzo drogie. Aby za nie wiele nie zapłacić warto postawić na promocje. W przypadku promocji obniżka ceny może wynieść nawet kilkanaście procent, co czyni sporą oszczędność.\nPalazzo damskie: wyprzedaże\nPalazzo to spodnie, które można nosić na wiele okazji. Najbardziej uniwersalne są te jednolite utrzymane w stonowanych barwach. Godne polecenia są szczególnie z zaprasowanym kantem. Modele te wysmuklają sylwetkę, a przy tym są niezwykle eleganckie. W sprzedaży dostępne są oczywiście również palazzo w wyrazistych kolorach. Latem świetnie sprawdzają się te w jasnych odcieniach.\nDobrym sposobem na zakup spodni palazzo są wyprzedaże. Obejmują one pełnowartościowe produkty. Są one też dostępne w znacznie niższych niż normalnie cenach. W przypadku wyprzedaży cena może zostać obniżona aż o siedemdziesiąt procent. Nikogo nie trzeba więc chyba przekonywać, że palazzo damskie zakupione na wyprzedaży to zakup cenowo niezwykle atrakcyjny.\nPalazzo damskie: outlet\nSzerokie spodnie mogą nabrać różnego charakteru w zależności od dobranych do nich dodatków. Do pracy można do nich założyć bluzkę i żakiet. Barwne kimono oraz sandały w stylu etno to propozycja na urlop. W wersji eleganckiej koniecznie należy założyć do nich wysokie szpilki. Decydując się na palazzo damskie, warto postawić na outlet. Jest to sklep, który na ogół prowadzi sprzedaż produktów powyprzedażowych i będących końcówkami serii. W outlecie można zdobyć spodnie palazzo, których cena jest niższa nawet o ponad osiemdziesiąt procent. Co ważne, dostępna w outlecie odzież jest nowa i pełnowartościowa. Można po spodnie czy inne ubrania sięgnąć bez obaw. Spodnie palazzo mają tak szerokie nogawki, że z daleka mogą udawać spódnicę. Ich sława zaczęła się w latach sześćdziesiątych. Wprowadzenie ich do mody jest zasługą Coco Chanel. Szykowne, często szyte z lejących się tkanin palazzo pięknie układają się na sylwetce. Są uniwersalne, a ich zakup nie wiąże się dzisiaj z dużym wydatkiem. Promocje, wyprzedaże i outlet to najlepszy sposób na to, aby palazzo damskie kupić naprawdę bardzo tanio.


Ducati Globetrotter 90. Laurent Cochet prezentuje wyposażenie podróżnika – inforiders.pl\nDucati Globetrotter 90. Laurent Cochet prezentuje wyposażenie podróżnika\n9 września 2016\tNewsy Leave a comment 501 Views\nDucati Globetrotter 90 to światowa trasa włoskiej marki, która została zorganizowana, aby uświetnić 90 lat istnienia Ducati. Pomysł jest prosty: jeden motocykl i siedmiu motocyklistów, którzy po kolei przemierzają świat odwiedzając miejsca najważniejsze dla historii Ducati.\nPierwszy etap podróży odbył 37-letni Vir Nakai z Bombaju. Hindus przejechał łącznie 2 392 mile (ok. 3851 km). Właściciel warsztatu motocyklowego z Indii rozpoczął swoją podróż w Bolonii 4 lipca i był żegnany przez wszystkim pracowników fabryki Borgo Panigale.\nLaurent Cochet. Foto: Ducati\nPodróżnik przejechał Włochy, Dolomity, aż po górską przełęcz Stelvio. Globetrotter przebył pół Europy i dotarł do miasta Hedemora w Szwecji. To ważne miejsce dla Ducati, bo w 1956 roku to właśnie w Hedemora zadebiutował Ducati Desmosedici w 125 DESMO Grand Prix.\nZe Szwecji Nakai podróżował przez Norwegię, pokonał archipelag Eide i ostatecznie dojechał do Moskwy, gdzie przekazał Ducati Multistrada 1200 Enduro kolejnemu zawodnikowi.\nAktualnie rajd Ducati Globetrotter 90 kontynuuje Laurent Cochet, 48-letni jutuber, który specjalizuje się w tematyce motocyklowej. Cochet znajduje się obecnie w Skorowodino, mieście w obwodzie amurskim w Rosji, położonym około 670 km na północny zachód od Błagowieszczeńska, nad rzeką Bolszoj Newer. Przy okazji, na nagranym przez niego filmie, można podejrzeć jaki sprzęt ma ze sobą podróżnik.\ndrone altai. Źródło: YT, LOLOPROD\nTo już 16 316 pokonanych kilometrów. Cała trasa liczy 31 421 kilometrów, a więc do końca jest jeszcze daleko… Więcej informacji o przedsięwzięciu znajdziecie tutaj.\nPrevious Film „Harley and the Davidsons” będzie można obejrzeć w Polsce\nNext Douglas Lampkin chce przejechać na jednym kole… 60 kilometrów


Posiadamy w swojej ofercie okna skrzynkowe, stanowiące swoją konstrukcją połączenie tradycyjnej konstrukcji z parametrami nowoczesnych okien. Okna te doskonale nadają się do obiektów zabytkowych, pod nadzorem Konserwatora Zabytków. Rama okienna złożona jest z ościeżnicy i krosna, do niej mocowane są podwójne skrzydła otwierane do środka. Wymiary i przekroje ramiaków skrzynki zależą od grubości skrzydeł okna. W oknie skrzynkowym, skrzydła zewnętrzne mają zawsze mniejsze wymiary niż skrzydła wewnętrzne.\nRama: drewno klejone trójwarstwowo, szerokość 130x190 mm (profil standard, profil softline R-6 i 8)\nSkrzydło: drewno klejone trójwarstwowo, szerokość 80x68 mm (skrzydło zewnętrzne), 80x48 mm (skrzydło wewnętrzne wykonane z tarcicy)\nOkucia: obwiedniowe „GU", w standardzie WK0 (1 zaczep o podwyższonej odporności na włamanie oraz podnośnik skrzydła z najazdem), możliwość zastosowania okuć zwiększających bezpieczeństwo WK1 oraz WK2.\nSłupek: ruchomy lub stały\nWypełnienia: szyby zespolone o grubości 24 -42mm o współczynniku przenikania ciepła U-1,1, U-0,7, U-0,5, ponadto możliwość wyboru szyb o podwyższonej odporności na włamanie, szyb refleksyjnych, szyby samoczyszczących, ornamentowych, bezpiecznych, witraży i innych\nSzprosy: wewnętrzne międzyszybowe wg palety RAL o szer. 8,18,26 i 45mm, drewniane naklejane, drewniane „ramka ruchoma" z możliwością demontażu, drewniane konstrukcyjne\nWykończenie: Stolarka wykończona jest wysokiej jakości farbami akrylowymi firmy „SIKKENS" lub D&M" wg palety. Wykończenie kryjące lub transparentne\nOkapnik: aluminiowy z wkładką termiczną w kolorze standardowym (biały, srebrny, brązowy,) lub za dopłatą dowolny kolor wg palety RAL (malowanie proszkowe)\nUszczelnienie: Uszczelnienie stanowią wysoko-elastyczne uszczelki zachowujące sprężystość i nieodkształcalność w bardzo niskich oraz wysokich temperaturach, Stosowana jest uszczelka wrębowa i przylgowa profilowana np. Primo Profile, Deventer, Q-lon w zależności od wymiarów i rozwiązania konstrukcyjnego okna\nSilikon: neutralny uszczelniający wrąb przyszybowy\nWyposażenie dodatkowe: możliwość wyposażenia okien w elementy dodatkowe: klamki z kluczykiem, ogranicznik rozwarcia (blokady rozwarcia skrzydła), nawiewniki itp.\nKolor: Biały, brąz RAL 8016, teak, ciemny dąb, jasny dąb, mahoń lub inny wg palety Sikkens, możliwość wyboru dowolnego koloru kryjącego z palety RAL


Festiwal pasztetników w czerwcu\nPrevious Article Co z rynkiem drobiu w Unii Europejskiej?\nNext Article Konkurs gęsinowy dla najmłodszych\nXIV Festiwal Pasztetników i Potraw z Gęsi w tym roku odbędzie się 30 czerwca podczas Dni Ziemi Ostrzeszowskiej.\nW programie wiele atrakcji, m.in. konkurs kulinarny na pasztet i potrawę z gęsi, degustacje i pokazy.\nFestiwal ma na celu upowszechnianie wiedzy o regionalnych produktach, przepisach i recepturach pasztetów i potraw z gęsi przekazywanych z pokolenia na pokolenie. Impreza promuje również Wielkopolskę i przedsiębiorstwa rolno- spożywcze.


Firma Jednoosobowa Pracownicy - Porady w ŚwiatKobiety.pl\nArtykuły na temat: firma jednoosobowa pracownicy\n.... Terminy składania wniosków w każdym urzędzie są inne, wyznacza je jego dyrektor, a pracownicy mają obowiązek udzielić nam informacji. O tym, kto dotację dostanie, decyduje oceniająca te wnioski komisja(...) firma będzie działać przynajmniej przez rok. Na podobnych zasadach o dofinansowanie z urzędu pracy mogą starać się osoby niepełnosprawne – tyle że w tym przypadku środki pochodzą z Państwowego...\n...firma So Chic Alyosha Sakutov. 22. Uczestnik Konkursu ma prawo do otrzymania tylko jednej nagrody, o której mowa powyżej. 23. Nagroda nie podlega zamianie na inną nagrodę lub na jej równowartość...\nRegulamin konkursu „Lady Business Club - Instytut Stylu”\n...zaproszenia na spotkanie pt. „Autoportret – sama stwórz swój wizerunek?” , które odbędzie się w dniu 25.05 o g. 18 w Hotelu Sheraton w Sopocie. Organizatorem warsztatów jest firma EMInspirations. 22\nRegulamin konkursu „Instytut Stylu - Fabryka Marzeń”\n...warsztaty ze stylistą, które odbędzie się w dniu 22 maja o g. 18 w salonie Fabryka Marzeń przy Al. Szucha 8 w Warszawie. Organizatorem warsztatów jest firma Fabryka Marzeń. 22. Uczestnik Konkursu ma...\n...się w Sklepie Danaberia przy ul. Dwornej 29 w Łomży. Organizatorem warsztatów jest firma So Chic Alyosha Sakutov. Termin warsztatów: 10.11.2012 o godz. 15.00. 22. Uczestnik Konkursu ma prawo do...\n...przez Komisję Konkursową, są jednoosobowe zaproszenia na warsztaty brafittingowe, które odbędą się w Sklepie Szafa przy ul. Hallera 18 w Starogardzie Gdańskim. Organizatorem warsztatów jest firma So...\n...brafittingowe, które odbędą się w sklepie KAROline w Galerii Grafitt przy ul. Bohaterów Westerplatte 24 w Zielonej Górze. Organizatorem warsztatów jest firma So Chic Alyosha Sakutov. 22. Uczestnik...\nRegulamin konkursu „Instytut Stylu – Klinika Stanika Białystok”\n...jednoosobowe zaproszenia na warsztaty brafittingowe, które odbędą się w sklepie BraZone przy ul. Św. Rocha 5 lok. 29 w Białymstoku w dniu 16.04.2012 r. o g. 16:00. Organizatorem warsztatów jest firma So...\n...warsztatów jest firma So Chic Alyosha Sakutov. 22. Uczestnik Konkursu ma prawo do otrzymania tylko jednej nagrody, o której mowa powyżej. 23. Nagroda nie podlega zamianie na inną nagrodę lub na jej...\nRak - 2018-10-15 / 2018-10-21\n...zadbać o lepsze relacje ze swoimi pracownikami a jeśli Twoja firma jest jednoosobowa uważaj na pośpiech, możesz łatwo popełniać błędy. Ucz się oszczędzania nawet drobnych kwot. Horoskop przygotowała...\nczyszczenie skóry domowe sposoby


Czy ojciec Elmara Broka wjeżdżał czołgami do Polski? - blog Partisan gardening\n30 obserwujących 453 notki 747833 odsłony\nPartisan gardening, 29 lipca 2017 r.\n2019 83 0 A A A\nWypowiedź Elmara Broka, że „nie można tak po prostu wjechać czołgami do Polski” - szukając sposobów na ukaranie Polski za niesubordynację europejską - wiele schematów w niemieckim myśleniu o Europie obnaża. W duszy obowiązkowo pacyfistycznego Niemca jednak ciągle trwa ta pamięć o najazdach przodków. Urodzony w 1946 roku, począł się w roku największej niemieckiej klęski i hańby. Musiał więc w dzieciństwie wiele się nasłuchać o niemieckiej militarnej sile, chwale i upokorzeniu. O powszechnej fascynacji Hitlerem. Opowiadał mi o tej fascynacji stary Niemiec w 1979 roku w Dusseldorfie - szukając usprawiedliwienia grzechów młodości. Hitler młodych zachwycił, pokazał im cel, ideę i wielkość. Zahipnotyzował wszystkich, miliony szły za nim.\nCywilizowany chrześcijański demokrata Elmar Brok nie może więc zaprzeczyć, że to nie anonimowi faszyści prowadzili wojnę i to nie były polskie obozy koncentracyjne jak to się w niemieckich nawet państwowych mediach potrafi pojawić i uchodzi bezkarnie mimo wyroków polskich sądów. W Europie tylko w głowie Niemca mogło powstać takie skojarzenie - o użyciu czołgów przeciw niepokornym. A już myśleliśmy, że w Unii Europejskiej takie myśli nie mogą się więcej powić. Tutaj miała być demokracja i dogadywanie się.\nElmar Brok, lat 71, europoseł niemal od zawsze, życie zna dobrze a przyciśnięty do muru przyznaje, że na doradzaniu firmom zarabia dodatkowo od 5 do 10 tysięcy euro miesięcznie. Ale byciu lobbysytą zaprzecza. Swoją działalność dla PE nazywa hobby zatem złośliwi nazwali go europejskim hobbystą.\nCzy Elmar Brok się zapędził w swojej wypowiedzi w wywiadzie dla FAZ? Użycie odniesienia do zbrojnej inwazji na sąsiedni kraj nie jest przypadkowe. Przemoc jest na dnie niemieckiej duszy. I z czasem wyłazi z głowy starca, który już nie kontroluje swojej politycznej poprawności, niemal emeryta, który uważa, że jemu już wszystko ujdzie bezkarnie.\nW wypowiedzi Broka jest zawarta poważna pogróżka. Przypomniał Brok o niemieckim militaryzmie. Wprawdzie armia niemiecka kuleje ale potencjał tego kraju jest ogromny i fabryki niemieckie sprzedają broń i wyposażenie wojskowe na cały świat. Handel bronią to spora część niemieckiego eksportu. Na zbrojeniu świata Niemcy się bogacą.\nCzy Niemcy zapomieli, że przegrali wojnę pierwszą i drugą - wielu nieszczęść światu przysparzając? Teraz mogą przegrać wojnę trzecią prowadzoną wprawdzie bez czołgów ale dyplomatycznie bardzo kiepsko. Szantażowania politycznego Europy zaczną wszyscy mieć po prostu dosyć.\nOpublikowano: 29.07.2017 11:15.\n26 maja 2018 r. Teraz chcą rozliczenia Merkel za uchodźców\n21 maja 2018 r. Czy niepełnosprawni sądzą, że PO da im więcej?\n28 lutego 2018 r. List do premiera Glińskiego w sprawie KL Auschwitz oraz RespectUs\n12 marca 2018 r. Wszyscy mogą być bogaci byle nie Polak! - rechot red. Lisa\n9 marca 2018 r. Pani ambasador Azari - na nienawiści niczego się nie zbuduje!\n@Radek.Z Targowica powoli wychodzi z mody.\n@syzyf E, tam...\n@pink panther Czekam aż wydawcy chwycą temat w zęby bo to temat na czasie i wszyscy czekamy...


W koperkowej kuchni...: Co by tu zjeść? Szarlotkę! ;-)\nKasia z bloga „Co by tu zjeść” wpadła na pomysł wspólnego upieczenia szarlotki, zgłosiły się inne blogerki Iza, Paulina, Ewa, Ela, Ola, Kasia, Justyna- kokoshai, która bloga nie ma, no i oczywiście ja.\nPrzepis zaproponowany przez Kasię to klasyczna Szarlotka na kruchym cieście. Pomyślałam, że zrobię wersję walentynkową. Kruche ciasto na wierzch można po prostu zamrozić i zetrzeć na tarce, a ja postanowiłam rozwałkować je i powycinać serduszka foremkami do ciastek. Myślałam, że będę tak oryginalna, a tu jeszcze wczoraj okazało się, że nie tylko ja wpadłam na ten genialny pomysł ;-) Miałam już powycinane serduszka, przygotowane jabłka, a spód właśnie rumienił się w piekarniku, kiedy zobaczyłam, że niektórzy wstawili już zdjęcia swoich wypieków. Zarówno u Izy jak i Kasi były serca z kruchego ciasta poukładane na jabłkach :-) Każda z nas zrobiła to jednak inaczej, więc niby wszystkie mamy walentynkowe szarlotki, ale każda zupełnie inną, jak na razie Iza najładniejszą, ale nie widziałam jeszcze wszystkich wypieków ;-)\nJabłka obieramy, usuwamy gniazda nasienne i trzemy na grubej, jarzynowej tarce. Podsmażamy na patelni i dodajemy cynamon i cukier- ilość cukru zależy o tego, jak słodkie jabłka wybierzemy do szarlotki. Ja zdecydowanie wolę słodkie jabłka, więc cukru dodałam niecałą łyżkę. Jabłka dusimy mniej więcej przez pół godziny, w tym czasie możemy przygotować ciasto.\nMargarynę kroimy w kostkę, dodajemy przesianą mąkę, cukier puder, cukier waniliowy, proszek do pieczenia, jajko i żółtko. Zagniatamy ciasto. Jak już jest jednolite, do odrywamy mniej więcej 1/3 ciasta, a resztę wałkujemy na kształt prostokąta i przenosimy na spód blaszki o wymiarach 21- 33 cm. Można ciasto rozwałkować od razu na wyciętym papierze do pieczenia, wtedy jest dużo łatwiej przenieść ciasto do blaszki. Nakłuwamy widelcem i pieczemy przez 15 minut w piekarniku nagrzanym do 180 stopni. Resztę ciasta możemy rozwałkować i powycinać foremkami dowolne kształty- u mnie walentynkowe serduszka :)\nJak jabłka nieco ostygną, mieszamy je z żelfixem i wykładamy na podpieczony spód. Na jabłkach układamy powycinane serduszka i całość wstawiamy do nagrzanego piekarnika i pieczemy ok. 40 minut.\nAutor: Koper o 13:28\nEtykiety: ciasto, deser, jabłka, szarlotka, walentynki\nAleksandra 11 lutego 2012 13:34\nSmaczna Pyza 11 lutego 2012 13:36\ndzięki za wspólną zabawę i piękną szarlotkę do kolekcji :)\nKatka 11 lutego 2012 14:12\nMoże to jakaś telepatia z tymi serduszkami ?:))W każdym razie bardzo dziękuję za wspólną zabawę ,szarlotki wszystkie piękne i najważniejsze że okazały się zjadliwe :)\nDusia 11 lutego 2012 17:16\npiękna walentynkowa szarlotka.\nUnknown 11 lutego 2012 18:05\nO, jaka ładna! Dzięki za wspólne pieczenie, prawda że pyszna? ;) Pozdrowienia!\nKoper 11 lutego 2012 18:10\nSzarlotka pyszna i strasznie szybko znika :)\nKarmel-itka 11 lutego 2012 18:23\noj, też bym zjadła.\nuroczo walentynkowa ;]\nkarto_flana 11 lutego 2012 20:51\nPiekne sa te wasze srdszkowe szarlotki :) Wychodzi na to, ze tylko ja jedna len bylam i mi sie walkowac nie chcialo, a co dopiero wycinac foremka cos ;)\nmojetworyprzetwory 11 lutego 2012 22:41\nDziękuję za wspólne pieczenie. Pięknie i romantycznie - chyba się zmówiłyście;)\nevita0007 12 lutego 2012 11:05\nŚwietne ciacho..A malutka jak pieknie pomaga :-)\nKoper 12 lutego 2012 11:40\nO tak, moja córeczka uwielbia pomagać, szczególnie przy fotografowaniu ;-)\nevita0007 20 lutego 2012 12:15\nSuper bo ja uwielbiam oglądać zdjęcia jak maluszki pomagają bo maja przy tym mnóstwo frajdy :-)))\nUnknown 16 lutego 2012 09:17\nŚliczna ta szarlotka :) Taka miłosna, ah! :) Dziękuję za wspólne pieczenie :) Ja ze swoją się trochę spóźniłam, ale lepiej późno niż wcale ;) Pozdrawiam :)


Showing results for tags 'awp'. - Forum sieci serwerów - Fragujemy.com\nGET posted a topic in [AWP_01] Informations about the server\n[KOSZ] Podanie na Administratora only awp #1\n✪ ❤smurf❤ posted a topic in Archiwum\nImię: Aktualny wiek: 13 Krótkie przedstawienie się: Czy kiedykolwiek pełniłeś funkcję moderatora forum: TAK / NIE (NIE) Czy posiadasz podstawową wiedzę w zakresie moderowania forum: TAK / NIE (NIE) Ile czasu dziennie spędzasz na naszym forum: 2h-3h Dlaczego chciałbyś otrzymać rangę moderatora forum: [ MINIMUM 3 ARGUMENTY ] Chciałbym miec range bo ludzie bedą cię słuchać będzie fajnie poznawać ludzi grać ze znajomymi na serwerze Dodatkowe informacje: [ JEŚLI NIE UWZGLĘDNIŁEŚ CZEGOŚ W PODANIU, MOŻESZ TO TU WPISAĆ, np. czym byś się mógł zajmować, co wniósłbyś ]\nKociaczek posted a topic in [AWP_02] Discussions, problems and questions\nW tym dziale możesz pochwalić się swoimi osiągnięciami na Naszym serwerze! Miałeś swój rekord na serwerze? A może miałeś akcję po której sam jesteś zaskoczony? Nie czekaj pochwal się Nam! Skoro założyłam temat to będę jako pierwsza https://www.tiktok.com/@kociaczkowelove/video/6978938232721509637?lang=pl-PL&is_copy_url=1&is_from_webapp=v1\nseba2811 posted a topic in Archiwum propozycji i uwag\nProponuje na serwer ffa dodać 2 mapki awp. Awp India Awp map. Przy małej ilości graczy fajna rozrywka niż tylko gonienie siebie nawzajem. Pozdrawiam\n[CS:GO] Szybka rekrutacja na serwerze ONLY AWP #01\n[BOT] Fraguś posted a topic in [AWP_01] Candidacy on the admin\nSzybka rekrutacja na serwerze ONLY AWP #01 Szybka rekrutacja jest przyspieszoną formą przyjęcia kandydata na stanowisko Admina danego serwera. Decyzję o jej otwarciu lub zamknięciu podejmuje Opiekun serwera lub wyznaczony do tego Administrator serwerów. Jeśli chciałbyś zgłosić swoją kandydaturę upewnij się, że Szybka Rekrutacja jest otwarta! Jeśli tak, zapoznaj się z wymaganiami, a następnie napisz podanie zgodnie z poniższym wzorem. Jeśli nie, napisz normalne podanie do oceny dla wszystkich. Wynik rekrutacji jest ogłaszany za pomocą notatek, co za tym idzie w podaniach nie wolno komentować czegokolwiek! Wymagania Kilka sensownych postów na forum. STEAM oraz brak blokady VAC na nim. Brak posiadania funkcji lub przywilejów ( np. admin serwera, moderatora ) na innych sieciach serwerów. Chęć do stałego poszerzania swojej wiedzy i podnoszenia własnych kwalifikacji. Ukończenie mutacji lub głos na poważnym poziomie. Posiadanie i używanie mikrofonu. Humor! Oczekiwania Aktywność w życiu forum, jak i serwera. Rzetelne wypełniania obowiązków admina. Zdobywania wiedzy w zakresie serwera i gry. Znajomości regulaminów - szczególnie Regulaminu Admina. Integracja z graczami i innymi adminami serwera. Systematyczność. Obowiązkowy wzór do wypełnienia... Pozostałe informacje... Pamiętaj, że im bardziej bogate, treściwe podanie tym lepiej dla Ciebie - podanie świadczy o Tobie! Jakiekolwiek oszukiwanie lub podawanie błędnych informacji w podaniu jest surowo karane! Podanie bez wzoru zostaje natychmiastowo odrzucone! --- Copyright © Fragujemy.com - zakaz kopiowania! Administrator zastrzega sobie prawo do edycji niniejszego regulaminu w każdym momencie oraz niepodważalnego prawa do wszystkiego zawartego w nim.\n[ZREALIZOWANA] Kilka uwag odnośnie Awp #2\nKociaczek posted a topic in Zrealizowane propozycje i uwagi\nWraz z @ [CS:GO] Admin ONLY AWP #02 @ [CS:GO] Starszy Admin ONLY AWP #02 mamy kilka uwag odnośnie serwera. 1. Na początku pierwszej rundy jest na dole ekranu napis "RUNDA NO SCOPE" a w rzeczywistości NS nie ma. 2. Po głosowaniu na następną mapę brak jest osłony postaci "spawn protection". 3. Żeby na początku każdej rundy wyświetlał się komunikat o grze dynamicznej i wychodzeniu z respa.\n[INFO] Spis dostępnych map na serwerze ONLY AWP #01\nSpis map dostępnych na serwerze W tym temacie znajdziesz listę map dostępnych w danych godzinach w kolejności alfabetycznej! awp_fg_arena_beta awp_fg_deluxe_beta awp_fg_dust_beta awp_fg_gade_beta awp_fg_garden_beta awp_fg_gony_beta awp_fg_india_beta awp_fg_india_ng_beta awp_fg_kox_beta awp_fg_lego_2_beta awp_fg_lego_2_remake_beta awp_fg_lego_2_towers_beta awp_fg_lego_3_beta awp_fg_lego_4_beta awp_fg_lego_2019_beta awp_fg_lego_arena_beta awp_fg_lego_india_beta awp_fg_lego_rome_beta awp_fg_neon_tower_beta awp_fg_nuke_beta awp_fg_pro_beta awp_fg_roost_beta awp_fg_vio_beta awp_fg_zvk_beta scout_fg_lego_dark_beta scout_fg_neon_beta scout_fg_scoutknivez_street_beta awp_fg_india_ng_night_beta awp_fg_deluxe_night_beta awp_fg_lego_2_night_beta awp_fg_lego_2_towers_night_beta awp_fg_lego_rome_night_beta awp_fg_zvk_night_beta --- Chciałbyś, aby Twoja mapa znalazła się na tej liście? To bardzo proste! Złóż propozycję w dziale: https://fragujemy.com/forum/321-awp_01-propozycje-i-uwagi/\npepe posted a topic in Outdated competitions\nDrodzy fragowicze!! Dzięki waszej aktywności w ostatnim konkursie oraz pomocy @ --ToM-- 'a przygotowaliśmy dla was kolejny konkurs na AWP Gorączkowy Sen!! Warunki konkursu są identyczne jak ostatnio a mianowicie: Zaobserwuj nas na Instagramie i polub post konkursowy ( https://www.instagram.com/p/CLTxXXeowg7/ ) Polub naszą stronę na Facebooku ( https://www.facebook.com/siecfragujemy ) Dołącz do naszej grupy na Facebooku "Gracze sieci serwerów Fragujemy.com" ( https://www.facebook.com/groups/fragujemy ) Po wykonaniu wszystkich zadań nie zapomnijcie napisać: GOTOWE w komentarzu pod postem na Instagram więc do dzieła!!!\n[INFO] Spis stref Rushu na serwerze ONLY AWP #01\nStrefy rushu Temat powstaje żeby uaktualnić wszystkie mapy, aby każdy gracz jak i admin miał gdzie zaczerpnąć informacji o strefach rushu na serwerze ONLY AWP. Czerwone linie na zdjęciach oznaczają miejsca, do których mogą dojść gracze drużyny terrorystów. Żółte linie na zdjęciach oznaczają miejsca, do których mogą dojść gracze obu drużyn. Niebieskie linie oznaczają miejsca, do których mogą dojść gracze drużyny antyterrorystów. awp_fg_arena_beta Żadna ze stron nie może przekroczyć żółtej strefy, która uniemożliwia graczowi zrashowanie góry jak i z kontenerów po bokach mapy. Czerwona i niebieska linia wyznaczają miejsca, dokąd mogą poruszać się gracze analogicznych drużyn. Dzięki takiemu ustawieniu stref rushu, gracze obu drużyn mogą poruszać się w tunelu. Strefa czerwona jest symetryczna względem niebieskiej. awp_fg_deluxe_beta Niebieska strefa rushu jak i czerwona zapewnia graczom obu drużyn swobodne przejście do krańca lewego jak i prawego tunelu, odpowiednio dla TT i CT. Strefy pozwalają graczom na swobodne poruszanie się po górze, między wierzami. Strefa czerwona jest symetryczna względem niebieskiej. awp_fg_dust_beta Strefy wyznaczają miejsca, dokąd mogą dojść gracze obu drużyn. awp_fg_gade_beta Strefy wyznaczają miejsca dokąd gracze mogą się poruszać, TT - do czerwonej strefy, natomiast CT - do niebieskiej strefy. Na górze gracze mogą dojść maksymalnie do ścianek znajdujących się na połowie przeciwnika. Na dole gracze nie mogę wejść do ,,podziemi" drużyny przeciwnej, natomiast na środku mają pełną swobodę. Strefa czerwona jest symetryczna względem niebieskiej. awp_fg_garden_beta Strefy wyznaczają miejsca dokąd gracze mogą się poruszać, TT - do czerwonej strefy, natomiast CT - do niebieskiej strefy. Strefa czerwona jest symetryczna względem niebieskiej. awp_fg_gony_beta Na górze gracze odpowiednich drużyn, nie mogą przegroczyć odpowiadających im lini, nie mogą wyskoczyć również z okienka. Na dole, strefy pozwalają na swobodne przemieszczanie się na środku. Żółte strefy nie pozwalają obu drużynom ich przekraczać, odpowiednio po prawej stronie środka jak i w budynku po prawej stronie od respawna CT i po prawej od TT. Strefa czerwona jest symetryczna względem niebieskiej. awp_fg_india_beta Na górze jest żółta strefa rushu, która jest położona na środku, dzięki czemu gracze nie mogą przechodzić na połowę przeciwnej drużyny. Czerwona i niebieska strefa na dole warunkują miejsca, dokąd mogą poruszać się gracze poszczególnych drużyn CT - do niebieskiej, TT - do czerwonej. Takie ułożenie stref rushu pozwala na swobodne przemieszczanie się graczy w tunelu na dole. Strefa czerwona jest symetryczna względem niebieskiej. awp_fg_india_ng_beta Na górze jest żółta strefa rushu, która jest położona na środku, dzięki czemu gracze nie mogą przechodzić na połowę przeciwnej drużyny. Czerwona i niebieska strefa na dole warunkują miejsca, dokąd mogą poruszać się gracze poszczególnych drużyn CT - do niebieskiej, TT - do czerwonej. Takie ułożenie stref rushu pozwala na swobodne przemieszczanie się graczy w tunelu na dole. Strefa czerwona jest symetryczna względem niebieskiej. awp_fg_kox_beta Strefa czerwona i niebieska warunkują miejsca, dokąd mogą przemieszczać się gracze poszczególnych drużyn, Zapewnia ona swobodne poruszanie się na środku na górze. Strefy żółte, które są położone wzdłuż środka mapy, uniemożliwiają graczom przemieszczenie się na połowę drużyny przeciwnej. Strefa czerwona jest symetryczna względem niebieskiej. awp_fg_lego_2_beta Stefa czerwona i niebieska wyznacza miejsca, dokąd gracze poszczególnych drużyn mogą się poruszać. Strefa czerwona jest symetryczna względem niebieskiej. awp_fg_lego_2_remake_beta Stefa czerwona i niebieska wyznacza miejsca, dokąd gracze poszczególnych drużyn mogą się poruszać. Strefa czerwona jest symetryczna względem niebieskiej. awp_fg_lego_2_towers_beta Strefy czerwona i niebieska wyznaczają miejsca, dokąd mogą się poruszać gracze danej drużyny, CT - do niebieskiej, TT - do czerwonej. Na dole strefy są położone przed wejściem na połowę przeciwnika, jednak na środku gracze mogą się poruszać swobodnie. Na górze strefy czerwona i niebieska uniemożliwiają graczowi przejście, jak i zeskoczenie z wierzy na stronę drużyny przeciwnej. Strefy żółte są położone wzdłuż środka mapy i uniemożliwiają zbyt wczesne zrashowanie góry. Strefa czerwona jest symetryczna względem niebieskiej. awp_fg_lego_3_beta Stefa czerwona i niebieska wyznacza miejsca, dokąd gracze poszczególnych drużyn mogą się poruszać. Strefy warunkują swobodne poruszanie się na środku Strefa czerwona jest symetryczna względem niebieskiej. awp_fg_lego_4_beta Stefa czerwona i niebieska wyznacza miejsca, dokąd gracze poszczególnych drużyn mogą się poruszać. Na górze gracze poszczególnych drużyn mogą dojść do wysokości końca wierzy. Na dole w tunelach gracze mogą swobodnie korzystać z wyjścia na zewnątrz, nie mogą przechodzić na połowę przeciwnika Strefa czerwona jest symetryczna względem niebieskiej. awp_fg_lego_2019_beta Stefa czerwona i niebieska wyznacza miejsca, dokąd gracze poszczególnych drużyn mogą się poruszać. Na dole w tunelach gracze mogą swobodnie korzystać z wyjścia na zewnątrz, nie mogą przechodzić na połowę przeciwnika. Strefy uniemożliwiają zeskok gracza na połowę drużyny przeciwnej. Strefa czerwona jest symetryczna względem niebieskiej. awp_fg_lego_arena_beta Stefa czerwona i niebieska wyznacza miejsca, dokąd gracze poszczególnych drużyn mogą się poruszać. Na dole, dzięki takiemu ustawieniu, gracze nie mogą przekraczać wysokości boxów. Strefa czerwona jest symetryczna względem niebieskiej. awp_fg_lego_india_beta Żótła strefa rushu wyznacza miejsce, dokąd mogą się poruszać gracze obu drużyn. Strefa biegnie przez środek mapy awp_fg_lego_rome_beta Stefa czerwona i niebieska wyznacza miejsca, dokąd gracze poszczególnych drużyn mogą się poruszać. Na dole, dzięki takiemu ustawieniu stref, gracze mogą się swobodnie poruszać w tunelu. Strefa czerwona jest symetryczna względem niebieskiej. awp_fg_neon_tower_beta Stefa czerwona i niebieska wyznacza miejsca, dokąd gracze poszczególnych drużyn mogą się poruszać. Dzięki takiemu ustawieniu stref, gracze mogą się swobodnie poruszać na środku. Strefa czerwona jest symetryczna względem niebieskiej. awp_fg_nuke_beta Strefy czerwona i niebieska wyznaczają miejsca, dokąd mogą się poruszać gracze danej drużyny, CT - do niebieskiej, TT - do czerwonej. Na dole strefy są położone przed wejściem na połowę przeciwnika, jednak na środku gracze mogą się poruszać swobodnie. Na górze strefy czerwona i niebieska uniemożliwiają graczowi przejście, jak i zeskoczenie z wierzy na stronę drużyny przeciwnej. Strefy żółte są położone wzdłuż środka mapy i uniemożliwiają zbyt wczesne zrashowanie góry. Strefa czerwona jest symetryczna względem niebieskiej. awp_fg_pro_beta Strefy czerwone i niebieskie są położone odpowiednio na drzwiach, które prowadzą na balkon lub umożliwiają wyjście z budynku na stronę drużyny przeciwnej. W środku budynku gracze mogą poruszać się swobodnie. Strefy żółte wyznaczają miejsce, które uniemożlwia przekroczenie graczom połowy mapy na stronę przeciwną. Strefa czerwona jest symetryczna względem niebieskiej. awp_fg_roost_beta Strefy czerwona i niebieska wyznaczają miejsca, dokąd mogą się poruszać gracze danej drużyny, CT - do niebieskiej, TT - do czerwonej. W części mapy pomiędzy tymi strefami można poruszać się swobodnie, obręb wierzy jak i ona sama. Strefa czerwona jest symetryczna względem niebieskiej. awp_fg_vio_beta Strefy czerwona i niebieska wyznaczają miejsca, dokąd mogą się poruszać gracze danej drużyny, CT - do niebieskiej, TT - do czerwonej. Dzięki takiemu ustawienu stref, gracze mogą poruszać się swobodnie na dole w tunelu, ną srodku pod mostem jak i na samym moście. Strefa czerwona jest symetryczna względem niebieskiej. awp_fg_zvk_beta Strefy czerwona i niebieska wyznaczają miejsca, dokąd mogą się poruszać gracze danej drużyny, CT - do niebieskiej, TT - do czerwonej. Czerwona strefa na górze, przy zeskoku, uniemożliwa graczom drużyny terrorystów zeskoczenie na połowę antyterrorystów. Czerwona strefa w drzwiach, przez które wchodzą antyterroryści do budynku, uniemożliwia terrorystom jej przekroczenie. Niebieska strefa przy drabince terrorystów, uniemożliwia graczom drużyny antyterrorystów zeskoczenie na połowę terrorystów. Niebieska strefa przy oknie po stronie TT, uniemożliwia graczom CT przeskoczenie prze to okienko i zrashowanie. Boczna strefa niebieska uniemożliwa graczom CT, przejście na stronę drużyny TT przez drzwi, znajdujące się na boku budynku. Ważna informacja... Na mapach cyklu nocnego jak i na mapach, gdzie gracze grają SSG 08 (scout) nie ma stref rushu!\n[WYGASŁA] Sprzedam - AWP Asiimov\nGorniczek posted a topic in Wygasłe oferty\nNazwa przedmiotu: AWP Asiimov Opis produktu: Zaprawiona w walkach --> Look FT/MW + Naklejka VP Kraków 2017. Fload value: 0.510151. https://wiki.cs.money/weapons/awp/asiimov -- >Na tej stronce można zobaczyć jak wygląda dokładnie albo zobaczyć tą która jest w moim ekwipunku (link na dole) Cena: Cena na rynku wacha się od 190-211. Od roku regularnie idzie coraz wyżej. Jestem otwarty na propozycje. Kontakt: Steam / Forum Dowód posiadania: https://steamcommunity.com/id/Gorniczeeek/inventory/