Jak pandemia zmienia ruch w miastach | Pismo. Magazyn Opinii\nW wielu miastach na świecie pandemia okazała się milowym krokiem w procesie zmiany kultury mobilności. Bogota, Nowy Jork, Mediolan, Paryż, Berlin czy Auckland postawiły jeszcze mocniej niż dotąd na jednoślady i ruch pieszy, przekształcając pasy jezdni w kryzysowe drogi rowerowe i szersze chodniki. Cel był prosty: zapewnić mieszkańcom możliwość zachowania dystansu w czasie podróży oraz wybór środków transportu odpowiedzialnych ekologicznie. Do grona tych miast wciąż dołączają kolejne ośrodki, rozwijające pieszo-rowerową rolę ulic. W końcu kluczem do sukcesu w kryzysie pandemii jest zarządzanie tłumem. W kontekście przestrzeni publicznej i mobilności oznacza to konieczność stworzenia warunków do bezpiecznego korzystania z transportu publicznego, rowerów i chodników, przy uwzględnieniu faktu, że COVID-19 pojawił się w czasie narastającego kryzysu klimatycznego i początku globalnego ruchu odchodzenia od dominacji kultury samochodowej.\n„Samochody to przeszłość, przyszłość to transport publiczny, rowery i ruch pieszy. Nigdy nie będę już miał swojego auta” – powiedział na początku sierpnia burmistrz Nowego Jorku Bill de Blasio. Mówiąc to, był przekonany, że nowojorczycy są już gotowi na te słowa, bo w tym mieście przekształca się jezdnie w przestrzenie publiczne od blisko piętnastu lat. Bill de Blasio był zresztą jednym z pierwszych burmistrzów, którzy wczesną wiosną namawiali sprawnych mieszkańców do wsiadania na rower, i jednym z pierwszych, którzy dostrzegli w wyzwaniach 2020 roku wyjątkową okazję do przekształceniastatus quokultury mobilności w miastach. Na czym polega ta wyjątkowość?\nPandemia pokazała,że zastosowanie się do „nowej normalności”, polegającej na organizowaniu mieszkańcom warunków do zachowania bezpieczeństwa sanitarnego podczas przemieszczania się, jest najprostsze w miastach, których współczesnym symbolem stały się takie miejsca, jak zakorkowany przez dekady Times Square, w 2009 roku przekształcony w plac pełen ludzi. Chodzi o miasta, których włodarze przez wiele lat edukowali w kwestii nowej kultury transportu miejskiego. Wprowadzali zmiany stopniowo i konsekwentnie rozwijali wyobraźnię mieszkańców swoich miast wokół nowej funkcji i znaczenia ulic. – Często skupiamy się na hardwareulic, na przykład na drogach rowerowych, które oczywiście są bardzo widocznym elementem, gdy miasto zmienia politykę rozwoju i odchodzi od samochodocentryzmu. Alesoftware, czyli budowanie nowej kultury mobilności, jest równie ważny w procesie wprowadzania zmian – mówił mi w 2013 roku w wywiadzie dla „Magazynu Miasta” Lars Gemzøe z duńskiego biura Gehl Architects, architekt i konsultant jakości życia w mieście.\nW marcu tego roku jego słowa zyskały dodatkowe potwierdzenie. W kryzysie pandemicznym to właśnie w Nowym Jorku, Bogocie, Paryżu i innych miastach, w których latami pracowano nad udostępnianiem jezdni (tymczasowo lub na stałe) ruchowi rowerowemu i pieszemu, szybko i naturalnie postawiono na promocję chodzenia i jeżdżenia rowerem jako najbardziej odpowiedzialnych form przemieszczania się po mieście. Również w nich zaczęto niemal od razu powiększać …\nMarta Żakowska -(ur. 1986), antropolożka miejska, redaktorka naczelna „Magazynu Miasta”, współzałożycielka Szkoły Architektury Społeczności, ekspertka w dziedzinie miejskiej kultury mobilności, autorka tekstów poruszających społeczne konteksty miejskie, publikowanych m.in. w „Magazynie Miasta”, „Architekturze Murator, Architektura & Biznes”, „Polityce” i „Gazecie Wyborczej”.\nEsej ukazał się w listopadowym numerze miesięcznika „Pismo. Magazyn opinii” (11/2020) pod tytułem Jezdnie pandemii.


Nie było żadnego zamachu terrorystycznego w Nicei | Gawronski Rafzen's Blog\nNie było żadnego zamachu terrorystycznego w Nicei\nKim był kierowca ciężarówki, rzekomy zamachowiec z Nicei ? Jak podaje agencja AFP, powołując się na dane policji, zamachowiec został zidentyfikowany jako 31-letni Mohamed Lahouaiej-Bouhlel, mieszkaniec Nicei. Dalej możemy poczytać mnóstwo bzdur na jego temat. Cyt.\nZamachowiec był znany tutejszej policji, ale nie łączono go z zagrożeniami terrorystycznymi, nie figurował na listach wywiadu. Popełniał do tej pory tzw. drobne przestępstwa, dopuszczał się przemocy i kradzieży, wygrażał ludziom. Został zatrzymany w marcu 2016 roku za incydent na drodze spierał się z innym kierowcą, cisnął w niego drewnianą paletą. To jedyny raz, kiedy został skazany. Dostał sześć miesięcy w zawieszeniu, raz w tygodniu musiał się pokazywać na komendzie.\nCzyli innymi słowy pisząc zawodowa sprzeczka która skończyła się skazaniem araba. Ale był znany Policji. Skoro nie figurował na listach wywiadu to i nie miał żadnych kontaktów ze światem terroru zatem zainteresowań patologicznych ale mógł być prowadzony w ramach mind control. https://pl.wikipedia.org/wiki/MKUltra\nTylko judeo-satanistom mogło chodzić o wymyślenie takiej manipulacji na wielką skalę i oczywiście w kontekście przedłużenia stanu wyjątkowego trwającej we Francji wojny domowej od zeszłego roku. Istnieje również uzasadnione podejrzenie graniczące z pewnością że liczba ofiar była mniejsza natomiast rannych dobijali farmaceutykami specjalnie przeszkoleni do takich akcji agenci służb specjalnych na takiej samej zasadzie jak to było w przypadku łódzkich karetek śmierci. Na szczególną uwagę zasługuje fakt że na większości dokumentów widzimy li tylko policjantów natomiast brak jest wojska w związku z trwającym we Francji stanem wojennym. Niedaleko Nicei jest przecież potężna baza wojskowa w Fréjus.\nCzyżby wszyscy żołnierze byli na defiladzie wraz z kanibalami w Paryżu z okazji 14 lipca ? https://rafzen.wordpress.com/2016/07/14/14-lipca-to-swieto-narodowych-judeo-satanistow-francji/\nOsoba podejrzana o ten incydent drogowy Lahouaiej-Bouhlel był żonaty, miał troje dzieci. Urodził się 3 stycznia 1985 r. w Tunisie. Od 2005 roku pracował jako kierowca czyli przeszło 11 lat. Natomiast podrzucony złom w postaci podobno broni i która była bezużyteczna to farca informacyjna przygotowana dla informacyjnych debili.\nOglądając dużą ilość zdjęć po rzekomym „zamachu” należy zwrócić uwagę na dwa aspekty. Żadna opona nie była pęknięta co widać na zdjęciach. Zatem agenci strzelali aby zabić Tunezyjczyka, a nie aby pojmać szaleńca. To zasadniczy dowód w sprawie. Drugi aspekt to pusta ciężarówka co również widać na zdjęciach. Tak więc okoliczności sprawy są takie same jak w przypadku ataku na WTC we wrześniu 2001 roku.\nMamy wielki światowy zamach ale gdy przeanalizujemy postać i metodę jaką się posłużył czyli jazda jezdnią wielopasmową to dojdziemy do takich samych wniosków że zamachy najczęściej organizują politycy aby osiągnąć określone cele społeczne. Tak więc w przypadku wjazdu samochodem w przystanek z ludźmi każdy taki przypadek już teraz judeo-sataniści będą traktować jako akt terroru.\nNie było żadnego zamachu w Nicei był natomiast oszalały desperat który z rozpaczy trwającej wojny domowej we Francji, nagonki na arabów pod auspicjami demokracji talmudycznej lub po prostu z powodów osobistych wjechał w tłum ludzi. Takie przypadki nie są żadnymi aktami terroru tylko zwykłymi zdarzeniami społecznymi jednak teraz każdy Arab we Francji będzie terrorystą i o taki scenariusz chodziło judeo-satanistom.\nAby nie być gołosłownym takie scenariusze akcji są trenowane w Polsce. http://dzisiajwgliwicach.pl/wydarzenia/wjechal-w-przystanek-pelen-ludzi-potem-gonil-ich-z-nozem/\nA tutaj macie Państwo terrorystów z Polski których niezabijając Policja wypuszcza do domu. http://www.gp24.pl/pomorze/art/4443479,samochod-wjechal-w-przystanek-pelen-ludzi-szczegoly-wypadku,id,t.html\n← 14 Lipca to Święto Narodowych Judeo-Satanistów Francji\nDuda czy Feingenbaum? →\nUne réflexion sur “Nie było żadnego zamachu terrorystycznego w Nicei”\nLe juillet 21, 2016 à 5:22 , krzychkizier a dit:\nA reblogué ceci sur Interesujące wieści…et a ajouté:\nZamach w Nicea


Czy klimatyzator jest bezpieczny dla zdrowia? Fakty o domowych klimatyzatorach - polcoaldex.pl\nJeśli chce się kupować klimatyzator, to oczywiście powinno się brać pod uwagę wiele różnych kwestii. Na pewno warto w ten temat nieco bardziej się zagłębić i dowiedzieć się o nim nieco więcej.\nKlimatyzator będzie wpływał na jakość powietrza w pomieszczeniach, dlatego trzeba patrzeć na to, czy sprzęt będzie dobrze wpływał na samopoczucie mieszkańców, którzy w danym mieszkaniu będą przebywać. Niebezpiecznym elementem mogą być niekiedy powstające w czasie pracy skropliny, dlatego warto wybierać sprzęt, który ma zbiornik, do którego będą one spływać.\nPrzebywanie w takich pomieszczeniach niekiedy może prowadzić do przeziębienia, dlatego uważać trzeba na zbyt długi okres pozostawania w strumieniu zimnego powietrza. Obecnie mamy wiele takich sprzętów, które dostosowane są właśnie do pracy w domach jednorodzinnych. Cały czas pojawiają się nowe aplikacje i rozwiązania, dzięki którym między innymi sterowanie takim urządzeniem będzie wygodniejsze.\nChodzi również o to, by wydostające się ze sprzętu powietrze było dla mieszkańców domu bezpieczne. Niektóre urządzenia mają w sobie falownik, dzięki czemu można do swoich potrzeb dopasować między innymi działanie sprężarki. W ten sposób osiągnie się jej wydajność na dużo lepszym poziomie i koszty używania będą mniejsze. Jeśli kupuje się taki sprzęt to na pewno trzeba go dopasować do swoich potrzeb.\nJeśli sięgnie się po droższy sprzęt to będzie miał lepszy filtr i dzięki temu będzie sobie zdecydowanie lepiej radził między innymi z zanieczyszczeniami. Jednocześnie jednak nie można zapominać, że każda klimatyzacja wymaga raz w roku prowadzenia solidnego przeglądu i tylko wtedy będzie można być pewnym, że sprzęt będzie bezpieczny dla nas i będzie dobrze funkcjonował.\nPrzy wyborze należy także pamiętać, by była ona pod względem mocy dopasowana do tego miejsca, w którym będzie pracować. Tylko wtedy rzeczywiście będzie dobrze spełniać swoje zadania.


Łopiński: Media ośmieszają wysiłki w sprawie Smoleńska - GazetaPrawna.pl - biznes, podatki, prawo, finanse, wiadomości, praca -\ngazetaprawna.plŁopiński: Media ośmieszają wysiłki w sprawie Smoleńska\n23.10.2013, 08:05; Aktualizacja: 23.10.2013, 08:06\n"Jak czytam gazety, jak oglądam niektóre programy telewizyjne, to one się koncentrują głównie na ośmieszaniu zespołu ekspertów, który działa społecznie, organizuje konferencje za własne pieniądze. Dużo łatwiej jest rechotać, niż podejmować merytoryczną polemikę" - dodaje Łopiński.\nGość Polskiego Radia podkreśla, że nie wszyscy politycy PiS podzielają opinię o zamachu w Smoleńsku. Jednak, według posła, większość członków partii docenia pracę, jaką wykonał Antoni Macierewicz. Poseł ocenia, że gdyby nie zespół parlamentarny, dalej byśmy wierzyli w dziś już obalone tezy.\n"Przypominam rzekomą kłótnię generała Błasika z kapitanem Protasiukiem, która nie miała miejsca, przypominam czterokrotne podchodzenie do lądowania, przypominam obecność generała Błasika w kokpicie, która potem absolutnie nie znalazła potwierdzenia w materiale dowodowym, przypominam te koszmarne pomyłki dotyczące sekcji zwłok."\nWedług Macieja Łopińskiego, wycofanie się profesora Michała Kleibera z organizacji konferencji naukowej o katastrofie smoleńskiej, wynikły z tego, że stał się przedmiotem brutalnego ataku mediów.\nMichał(2013-10-23 08:34) Zgłoś naruszenie 00\nZa własne pieniądze? Sorki, ale z tego co widzę to konferencje i spotkania odbywają się w budynkach rządowych, w czasie pracy państwa posłów i senatorów. A skoro już im płacę to bym wolał żeby zajęli się gospodarką skoro rządowi nie wychodzi a nie bajkami i legendami.\nZespół Macierewicza nie jest ośmieszany w mediach. On sam się skutecznie ośmiesza wypowiedziami swoich członków. Członkowie zespołu, którzy starali się do niego wnieść odrobinę logiki, woli wyjaśnienia sprawy zgodnie z prawdą, już w nim nie pracują. Zostali wyrzuceni, bo nie wyznawali jedynie słusznej religii smoleńskiej.\nnovik(2013-10-23 08:40) Zgłoś naruszenie 00\nNie przepadam za macierem, ale zauważyłem że teorię eksplozji samolotu w której zginął Prezydent RP lansuje i dowodzi wiele sław naukowych z tytułami z całego świata, w przeciwieństwie do pseudokomisji robotniczo chłopskiej niejakiego laska. No i to mnie coraz bardziej skłania i przekonuje do uznania co najmniej eksplozji TUtki za fakt oczywisty\nPo ponad 3,5 roku od tragedii(2013-10-23 09:50) Zgłoś naruszenie 00\n1.Nie interesują mnie hipotezy, poglądy polityczne, co by było gdyby.\n2.Ważne są twarde dane z czujników, urządzeń kontrolnych, ekspertyzy laboratoryjne.\nCi którzy nie odróżniają worka ze śmieciami od drzewa, niech bawią wnuki, ci co blefują niech oddadzą tytuł "prof.", a większość gdybaczy - tylko do Tworków.\nKALIF(2013-10-23 08:50) Zgłoś naruszenie 00\nGlenn Jorgensen: W Polsce polityczna presja nie pozwala swobodnie działać\nEkspert z Danii wziął udział w II Konferencji Smoleńskiej, która odbywa się w Warszawie. - Rozumiem, że sytuacja tuta jest inna. W Danii mamy wolną demokrację, tutaj widzę ludzi pod presją, która wygląda jak za dawnych czasów. Przed zburzeniem muru berlińskiego w Niemczech. Widać wywieranie politycznych nacisków. I rozumiem moich polskich kolegów, że nie mogą oni tak swobodnie działać jak my w Danii – powiedział Jorgensen\nPanie Łopiniak(2013-10-23 09:55) Zgłoś naruszenie 00\nMedia nie atakowały prof. Kleibera, on sam doszedł do wniosku, że nie można konfrontować "wiary" z faktami - wiara nie potrzebuje, faktów, ani dowodów, wiara ma "wiedzę" nadprzyrodzoną, prosto z piekła.\nKALIF(2013-10-23 08:51) Zgłoś naruszenie 00\nBogdan Gajewski, pracujący w Kanadzie ekspert zajmujący się badaniem katastrof lotniczych zaprezentował wykład dot. sposobu badania katastrof w Ameryce Północnej. Wskazał jak istotne dla badania przyczyn wypadków lotniczych jest: zabezpieczenie miejsca wypadku, zebranie dokumentacji miejsca wypadku, zebranie informacji m.in. z czarnych skrzynek i innych źródeł. Następnie należy analizować dane, postawić hipotezy dot. możliwych przyczyn tragedii i wykluczać je prowadząc szczegółowe badania. Wskazał również na znaczenie dowodów takich, jak ciała ofiar oraz fotele.\nA ich pytań - wbrew temu, o czym marzyłyby władze oraz mainstream - nie można zbić milczeniem... Choć oczywiście rzetelnych odpowiedzi na te pytania nie należy się spodziewać. Przynajmniej na razie.


IV Niedziela Wielkanocna - 12 maja 2019 r.\nJesteś tutaj: Start Ogłoszenia IV Niedziela Wielkanocna - 12 maja 2019 r.\nNiedziela Dobrego Pasterza ukazuje nam Chrystusa zatroskanego o zbawienie wszystkich, których powierza Mu Bóg Ojciec. Dzisiejsza niedziela jest szczególną okazją do modlitwy o dobrych, gorliwych i świętych kapłanów oraz o powołania do życia konsekrowanego.\nNiedziela Dobrego Pasterza rozpoczyna kwartalne dni modlitw o powołania do służby w Kościele: kapłańskie, zakonne i misyjne. Gościmy dziś Karola Heldt kleryka III roku z naszego Seminarium Duchownego w Gdańsku - Oliwie.\nJutro 13 maja rozpoczynamy czas nabożeństw fatimskich, nawiązujących do objawień Matki Bożej w Fatimie. Są one odpowiedzią na dwa wezwania Maryi: do modlitwy różańcowej i do czynienia pokuty za grzeszników:\ngodz. 16.30 - majowe i modlitwa o nawrócenie grzeszników\ngodz. 17.20 - modlitwa różańcowa i procesja z figurą MB Fatimskiej, /niesiona przez różne stany i grupy apostolskie/\ngodz. 18.00 - Msza święta. Serdecznie zapraszamy.\ndla dzieci we wtorki i w czwartki o godz. 17.00\ndla dorosłych codziennie o godz. 17.30.\nUroczystość święceń kapłańskich w naszej archidiecezji odbędzie się w sobotę 18.05 o godz. 10.00 w Bazylice Archikatedralnej w Gdańsku - Oliwie. Modlitewnej pamięci parafian polecamy tegorocznych kandydatów do kapłaństwa.\nĆwiczenie liturgii dla dzieci kl. III przygotowujących się do Pierwszej Komunii św. we wtorek, środę i w czwartek o godz. 18.45. Obecność obowiązkowa.\nDziękujemy rodzicom dzieci kl. III-ich za posprzątanie kościoła.\n1 czerwca organizujemy wyjazd młodzieży na Lednicę. Koszt 75 zł od osoby. Młodzież płaci 50 zł, a 25 zł pokrywa parafia. Zapraszamy szczególnie młodzież , która w tym roku przyjęła sakrament bierzmowania. Zapisy u ks. Adama i ks. Mariusza. Natomiast w najbliższy piątek będzie Wieczór Modlitwy Młodych w Gdyni - Karwinach, rozpoczęcie o godz. 19.00. Zachęcamy młodzież do udziału w tej modlitwie.\nSpotkanie dla młodzieży kl. VIII, która w przyszłym roku przystąpi do sakramentu bierzmowania w środę o godz. 19.30. Prosimy wszystkich o obecność.\nMsza św. w intencji małżeństw, które rocznicę swojego ślubu mają w maju będzie w przyszłą niedzielę o godz. 9.30. Liturgię przygotowują rodziny z Domowego Kościoła. Serdecznie zapraszamy.\nPolecamy nowy numer „Gościa Niedzielnego”, „Małego Gościa” i „Galileę”.\nZa tydzień kolekta inwestycyjna na potrzeby naszej parafii. /Zakończyliśmy układanie posadzki na stopniu komunijnym i w prezbiterium całkowity koszt 42 500 zł zostały też wstawione kolejne cztery nowe ławki./\n14 V - św. Maciej (I w.), wybrany do grona Apostołów, męczennik\n16 V - św. Andrzej Bobola (1591-1657), polski jezuita, misjonarz wśród prawosławnych, zamęczony przez kozaków, patron Polski.\nW dniach od 7 - 10 czerwca organizujemy drugą pielgrzymkę do Warszawy i na Lubelszczyznę tą samą trasą co teraz w maju (czytaj więcej...). Koszt wyjazdu 650 zł od osoby. Zapisy w zakrystii po Mszy św., szczegóły u ks. Adama i ks. Mariusza.\nW dniach od 14 - 23 września organizujemy pielgrzymkę autokarową do Medjugorie; z jednodniowym wypoczynkiem nad morzem Adriatyckim. Koszt wyjazdu 2700 zł od osoby. Szczegóły na tablicy ogłoszeń (czytaj więcej...). Zapisy i więcej informacji w zakrystii i w biurze parafialnym.\nNiech Chrystus Dobry Pasterz błogosławi i strzeże solenizantów i jubilatów nowego tygodnia.\nPo Mszy świętej zapraszamy do naszej kawiarenki na kawę i ciasto.\nW minionym tygodniu odbyły się pogrzeby naszych parafian: śp. Brygidy Graszek, l.82; śp. Zofii Szczukiewicz, l.81; śp. Grzegorza Lech, l.38 i śp. Krystyny Rynkowskiej, l.94; Polećmy ich Bożemu miłosierdziu: „Dobry Jezu…”.


Aparaty Sony w iPhonie 5 ? - Serwis iPhone Szczecin - AppleMobile.pl\nHome Newsy Aparaty Sony w iPhonie 5 ?\nW połowie marca pisaliśmy o domysłach, według których do iPhone’a 5 miały by trafić aparaty o rozdzielczości 8MPx.\nWtedy wynikały one z faktu, że firma OmniVision Technologies, która zaopatrzyła w kamery poprzednie generacje iPhone’a zaprezentowała taki właśnie aparat.\nOstatnie doniesienia również sugerują, że 8-megapikselowy aparat trafi do najnowszych urządzeń Apple. Zaskakuje jednak informacja, według której miałby się zmienić producent tych czujników optycznych.\nNowym producentem aparatów dla Apple miała by być firma Sony.\nWniosek taki można wysnuć z wypowiedzi Howard?a Stinger?a, dyrektora generalnego Sony. Ubolewał on, że fabryka Sony w Sendai została dotknięta przez tsunami, w wyniku czego dostawaczujników optycznych dla Apple zostanie opóźniona.\nJego dalsza wypowiedź, w której potwierdził że ma zaopatrzyć firmę Apple w najlepszy aparat zdawała by się potwierdzić, że w nowych urządzeniach otrzymamy kamery firmy Sony. Jednak oprócz tej wypowiedzi brak jest na razie oficjalnych potwierdzeń takiego przetargu. Rzeczniczka Sony odmówiła wypowiedzi na ten temat, a nikogo z Apple jeszcze nie udało się spytać o potwierdzenie tych informacji.\nZastanawiające jest, dlaczego Apple miało by zrezygnować z udanej do tej pory współpracy z OmniVision, ale na razie lepiej nie wyciągać żadnych daleko idących wniosków.\ntags: aparat kamera Omnivision sony\nPoprzedni Paper Wars: Cannon Fodder w wersji dla iPhone oraz iPad\nNastępny Co nowego w Mac OS X Lion ?\nSamsung prezentuje Galaxy a80 – smartfon z obracaną kamerą.


20/11/2007 o 20:11 #6016\nWiteczka 🙂 Sam gram na Stomvi 3C od ponad roku i wszystko w porzadku jest. Kalaf ma racje – BARDZO WYGODNY RANT! Szeroki i miękki jeśli można użyć takiego określenia. Dźwięk milutki dla ucha i nośny. Troszkę go stuningowałem rozwiercając przelot :))) Ma dobry wygar 😀 Nie ma co 🙂 Generalnie polecam!!!\nP.S. POzdro dla Kalafa 🙂 Jak zawsze 😉


Parafia Blichowo » DWUDZIESTA SZÓSTA NIEDZIELA W CIĄGU ROKU 22 września 2019. OGŁOSZENIA DUSZPASTERSKIE\nDWUDZIESTA SZÓSTA NIEDZIELA W CIĄGU ROKU 22 września 2019. OGŁOSZENIA DUSZPASTERSKIE\n2. Jutro wspominamy św. Pio.\n3. W piątek wspomnienie św. Wincentego a Paulo.\n4. W sobotę 28 września wspomnienie św. Wacława męczennika\n5. Za tydzień , w kalendarzu liturgicznym przypada święto Archaniołów: Michała, Gabriela i Rafała.\n6. Dziękuję za ofiary na cele parafialne:: Renata Pikalska z Golank złożyła 150 zł. i na śmieci z cmentarza 50 zł..Wiciejewo Dolne i Górne na śmieci z cmentarza 425 zł. Bezimienna ofiara na odnowienie żyrandoli 5000 zł.. Bóg zapłać.\n7. Dzisiaj po Mszy św. o 9.00 spotkanie z tymi którzy zapisali się, bądź jeszcze chcą się zapisać do grupy lektorów czytających Słowo Boże, komentarze i Modlitwę Wiernych w kościele.\n9. Intencje mszalne w gablotce przed kościołem i na naszej stronie.\n10. W minionym tygodniu pochowaliśmy na naszym cmentarzu grzebalnym ś.p. Franciszka Zdzisława Tybusia. Wieczny odpoczynek…


Poradnik:Jak zostać sławnym człowiekiem | Nonsensopedia | FANDOM powered by Wikia\nPoradnik:Jak zostać sławnym człowiekiem\nDobra operacja to podstawa\nZapewne nieraz zastanawiałeś się dlaczego nie jesteś tak boski jak ci ludzie z telewizji. Więc zanim poczniesz łkać z braku patentów, uradujemy cię wieścią, iż wiemy, jak to zrobić. Oto lista zadań, które musisz wykonać:\nNajpierw wystąp w serialu typu M jak mdłości, ażeby kojarzył twoją twarz każdy przeciętny mieszkaniec Czarnogrodu.\nW jednym z odcinków musisz pokazać gołą dupę. Pamiętaj – każdy dobry aktor powinien umieć grać gołą dupą.\nEwentualnie, jeśli jesteś kobietą, możesz odsłonić więcej.\nJeśli jesteś po 60-tce, lepiej nic nie odsłaniaj.\nGdy już zaprosi cię do swego programu Jakub Wojewódzki, powiedz, że jesteś za aborcją albo przeciw homoseksualistom.\nOżeń się ze znaną polską piosenkarką, a po niechybnym rozwodzie z miss Czech, potem z amerykańską modelką, ażeby być bardziej globalnym.\nJeśli w punkcie piątym wybrałeś pierwszą opcję, po kilkunastu rozwodach wyjaw wszystkim, iż jesteś homoseksualistą. To na pewno wzbudzi zainteresowanie wśród publiki.\nPamiętaj o chronicznym ukazywaniu gołej dupy.\nBy trafić do hermetycznej liczby szaraków (czyt. osób przeciętnych), weź udział w jakiejś akcji charytatywnej. Ale nie przesadzaj z tym, i pamiętaj o dupie.\nOd czasu do czasu warto, żebyś miał wypadek (liczy się podtrzymywanie świadomości wśród ludzi, że w ogóle istniejesz). Dlatego miej w swojej gołej dupie wszystkie przepisy drogowe, gdyż to czyni z ciebie osobę o zbliżonych cechach osobników zwykłych, a co za tym idzie, będą w tobie widzieć swojego ziomala.\nNie ćpaj, bo to obniża twą władzę autorytarną wśród młodzieży. Za to, już ostatni raz, przypominam o dupie.\nWkrótce się znudzisz ludkom, którzy okażą zainteresowanie następnej osobie z ekranu, dlatego warto jest wykonać najtrudniejszą rzecz w twojej karierze, i po prostu zrobić sobie przerwę…\n…ażeby później o sobie przypomnieć w jak najhuczniejszy sposób, np. tańcząc, śpiewając i robiąc inne śmieszne rzeczy w reklamie Alior Banku.\nTeraz, gdy w szczwany sposób wzbudziłeś nostalgię wśród starych fanów, ale i zainteresowanie wśród młodych, utwórz dla tych drugich nową subkulturę. To najwyższa ranga śród oznak kultu, toteż noś szerokie spodnie jak dupa słonia i pokazuj gdzie masz ten cały system – czyli w miejscu, o którym już mieliśmy nie wspominać.\nTeraz to już jesteś przy kasie, więc gówno cię to wszystko obchodzi. Od czasu do czasu pojaw się na chwilę u Kuby.


Szparagi - jak je przygotować - Porady kulinarne - Polki.pl\nRozsmakuj się w szparagach\nMogą być podane solo lub z masłem i tartą bułką. Smakować też będą zalane wybornym sosem albo jako składnik obiadowego dania. Szparagi to bardzo wszechstronne warzywa!\nChoć od pewnego czasu, dzięki uprawom szklarniowym, bez problemów można je kupić prawie przez cały rok, to jednak – zdaniem znawców dobrej kuchni – nic nie dorówna aromatowi tych warzyw uprawianych tradycyjnie na polu. A że zbiory trwają krótko – zaledwie kilka tygodni – nie ma co zwlekać, tylko trzeba czym prędzej pędzić na targ warzywny lub do sklepu i jeść jak najwięcej, by nasycić się ich niezwykłym smakiem.\nZobacz przepisy na dania ze szparagów!\nZupa krem z białych szaragów\nRoladki wieprzowe ze szparagami\nTagi: szparagi, porady kulinarne, nowalijki, rady pani domu\nSkuś się na szparagi!\nSzparagi dla całej rodziny\nGrillowane szparagi - video


Opinie Sanepidu dotyczące szpitali powinny być obowiązkowe podaje NIK\nPrezes NIK Krzysztof Kwiatkowski w poniedziałek uczestniczył w pierwszym dniu obrad forum gospodarczego Welconomy Forum in Toruń. Podczas konferencji prasowej zaprezentował wyniki kontroli w zakresie dostosowania szpitali w województwie kujawsko-pomorskim do norm zapewniających bezpieczeństwo pacjentów.\n3 z 7 szpitali spełniały normy\nKwiatkowski podkreślił, że program inwestycyjny przyjęty w regionie w 2009 roku spowodował, że podwyższono standard usług medycznych w szpitalach podległych samorządowi województwa. NIK stwierdziła, że określone w programie zadania wykonano w niespełna 70 procentach, a wydatki przekroczono o 15 procent. Na koniec 2017 roku 4 z 7 szpitali nie spełniało norm ogólnoprzestrzennych, sanitarnych i instalacyjnych, a Szpital Zespolony w Toruniu nie zwróci się do Sanepidu o taką opinię.\nSprawdź procedurę w LEX: Ustalanie aktualności uprawnień pracowników medycznych >\n- Na dzień 31 grudnia 2017 roku 3 z 7 szpitali w województwie kujawsko-pomorskim spełniały wszelkie normy. Plasuje to woj. kujawsko-pomorskie na drugim miejscu w kraju pod względem udziału dostosowanych szpitali wojewódzkich, bo stanowi to 43 procent ogółu podległych samorządowi województwa placówek. Na pierwszym miejscu w kraju jest województwo podlaskie, ale ono było w lepszej sytuacji niż kujawsko-pomorskie w momencie rozpoczynania takiego programu. Można powiedzieć, że ten region w zakresie faktycznie wykonanych prac plasuje się na pierwszy miejscu w Polsce - mówił Kwiatkowski.\nNormy sanitarne dla szpitali surowe, ale nie zawsze stosowane - czytaj tutaj>>\nPrzypomnijmy, że pisaliśmy o tym, że mamy restrykcyjne przepisy dotyczące wymagań sanitarnych, jakie mają spełniać szpitale i przychodnie. Mimo to nadal działają oddziały, na których na 25 łóżek są dwie łazienki. To możliwe, ponieważ prawo pozwala szpitalom wystąpić po opinię sanepidu, czy nie zagrażają bezpieczeństwu, ta jednak dla nich nie jest wiążąca\nZgodnie z przepisami do końca 2017 roku szpitale i przychodnie miały czas, by spełnić warunki określone w rozporządzeniu ministra zdrowia z 26 czerwca 2012 r. w sprawie szczególnych wymagań, jakimi powinny odpowiadać pomieszczenia i urządzenia podmiotu wykonującego działalność leczniczą. Placówka, która nie spełnia norm teoretycznie powinna być wykreślana z rejestru, jednak tak się nie stało, bo nowelizowano ustawę o działalności leczniczej i wprowadzono do niej art. 207. Dzięki niemu lecznica, która w dniu wejścia w życie ustawy częściowo nie zrealizowała programu dostosowania, mogła wystąpić do właściwego organu Państwowej Inspekcji Sanitarnej z wnioskiem o wydanie opinii o wpływie niespełniania wymagań na bezpieczeństwo pacjentów.\n164 placówki nie spełniają norm\nSanepid zaraportował do wojewodów, którzy prowadzą rejestry podmiotów medycznych, że w 164 przypadkach uchybienia w obszarach, które są krytyczne z punktu widzenia bezpieczeństwa pacjentów, są znaczące, ale te placówki nadal działają. Hudzik tłumaczył, że „nie chcą wpływać na zamykanie oddziałów czy szpitali, ale przekazując te dane do wojewodów chcemy pokazać podmiotom tworzącym potrzebę gwałtownej potrzeby wyremontowania pewnych oddziałów lub jeśli jest taka możliwość należałoby przenieść te działania na inne podmioty na tym obszarze. To jest rola tych, którzy kreują politykę zdrowotną” – podkreślał.\nFundacja My pacjenci wystąpiła do Głównego Inspektora Sanitarnego, powołując się na prawo do dostęp do danych publicznych o przekazanie wykazu 164 placówek, które są niedostosowane do wymogów sanitarnych. Poprosili o nazwy i adresy placówek oraz informacje o charakterze stwierdzonych uchybień w każdej placówce.\nNormy to powinien być obowiązek\nSzef NIK podkreślił, że po tej kontroli jego instytucja kieruje do ministra zdrowia wnioski dotyczące wprowadzenia obowiązku, a nie tylko możliwości występowania do inspekcji sanitarnej z wnioskiem o opinię o wpływie niespełniania wymagań ogólnoprzestrzennych, sanitarnych i instalacyjnych na bezpieczeństwo pacjentów. Zdaniem NIK powinny także powstać przepisy określające jednolite zasady wydawania takich opinii.\nNIK skierowała także m.in. wniosek do dyrektora Szpitala Zespolonego w Toruniu w sprawie podjęcia działań zmierzających do niezwłocznego uzyskania opinii Sanepidu.\nSprawdź w LEX: Zakres działania Państwowej Inspekcji Sanitarnej >\nTen szpital znajduje się obecnie w trakcie gruntownej modernizacji, która potrwa jeszcze kilka lat. - Szpital mówi tak: jesteśmy w trakcie realizacji inwestycji i wystąpimy o opinie Państwowej Inspekcji Sanitarnej po jej zakończeniu. Co to oznacza? Dzisiaj w szpitalu coś mogłoby zagrażać życiu lub zdrowiu pacjentów? Oczywiście, że nie. Uważamy więc, że realizacja inwestycji nie zwalnia szpitala z tego, żeby standard, wymogi i sposób jego funkcjonowania, nawet w okresie przejściowym, były takie, że mamy gwarancję, że nie zagraża to bezpieczeństwu pacjentów. Taką gwarancją daje tylko niezależna opinia zewnętrznego podmiotu, a taką w Polsce wydaje Sanepid - podkreślił Kwiatkowski.


Rocznica wielkiego pożaru - Aktualności - Nadleśnictwo Rudziniec - Lasy Państwowe\nRocznica wielkiego pożaru\nRocznica wielkiego pożaru zu PDF konvertieren\n08.09.2020 | Ewa Łukasik\nZdjęcie pochodzi ze strony: http://www.magdalenka.goszyce.pl/\nPierwsza niedziela września to czas, kiedy corocznie, w związku z rocznicą ugaszenia wielkiego pożaru w okolicach Kuźni Raciborskiej, odbywa się ślubowana Msza święta. W tym roku, ze względu na szczególny czas pandemii, modlitwa odbyła się w kościele św. Jakuba w Sośnicowicach, a nie jak to było przez ostatnie 27 lat - w leśnej kaplicy św. Marii Magdaleny na polanie w Goszycach.\nEucharystii przewodniczył ks. Piotr Faliński, diecezjalny kapelan strażaków, a głównym celebransem był Biskup Gliwicki, Jan Kopiec. W uroczystości uczestniczył Nadleśniczy Nadleśnictwa Rudziniec, Pan Wiesław Kucharski, Starosta Gliwicki, Pan Waldemar Dombek a także leśnicy, strażacy oraz mieszkańcy okolicznych miejscowości. Podczas Mszy Św. modlono się za tragicznie zmarłych strażaków – kapitana Andrzeja Kaczynę oraz druha Andrzeja Malinowskiego. W modlitwach pamięta się również o wszystkich ludziach walczących z ogniem, w tym także Leśników, gaszących pożar z wielkim poświęceniem.\nNajwiększy w Polsce pożar lasu w 1992 r. objął swym zasięgiem tereny Nadleśnictw: Rudy Raciborskie, Kędzierzyn-Koźle i Rudziniec. Trwał od 26 do 30 sierpnia i strawił 9 062 ha lasu, w tym na terenie Nadleśnictwa Rudziniec 2 154 ha.\n"Wypaliło się wszystko dookoła, ale Magdalenka ocalała" – opowiadają strażacy, biorący udział w gaszeniu katastroficznego pożaru. Nikt na to nie liczył, bo kapliczka jest kryta gontem, drewniana, w dodatku wszystko było wysuszone na pieprz. To był cud. Nie pierwszy zresztą, który się tam wydarzył…. Jeszcze niedawno ukryta była w głębokim lesie. Dziś wokół kapliczki św. Marii Magdaleny, zostało tylko kilka wiekowych dębów i ona sama. To fakt, który dla wierzących jest zjawiskiem cudownym, dla innych – co najmniej zastanawiającym. W ciągu ostatnich piętnastu lat w rudzkich lasach były przecież aż trzy pożary, które trawiły coraz większe połacie. Magdalenka zawsze znajdowała się w zasięgu płomieni, ale ogień w ostatniej chwili zaprzestawał pochodu, lub zmienił kierunek.


Jakie kursy językowe Wrocław oferuje w czasie pandemii?\nniedziela, 21 marzec 2021 17:06\nSzalejąca od przeszło roku na świecie pandemia, nie sprawiła, że znajomość języka obcego nie ma już większego znaczenia.\nMożna nawet powiedzieć, że właśnie w tych czasach, gdzie większość spraw zawodowych załatwia się drogą online, większość szkół przeniosła się również do sieci, podobnież jak spotkania towarzyskie, znajomość języków obcych stała się jeszcze bardziej potrzebna. Żyjemy w globalnej wiosce, gdzie kontakt z osobami, nie znającymi języka polskiego nie jest niczym dziwnym. Co więcej, przeniesienie większości naszego życia do sieci internetowej, która nie zna granic, sprawiło, ze kontakty z obcokrajowcami nie tylko na polu zawodowym ale i prywatnym są bardzo częste i nikogo już tak naprawdę nie dziwią. Nie dziwi więc to, że kursy językowe Wrocław, cieszą się co raz większym powodzeniem. Nikt nie chciałby być postrzegany jako osoba „niema” na języki obce. Tu już ręce nie wystarczą, tak jak w wielu przypadkach jeszcze nie dawno na zagranicznych wakacjach. Tu trzeba znać przynajmniej podstawy języka obcego i to najlepiej w formie mówionej.\nWrocławskie kursy językowe są dla każdego!\nMożna się zastanawiać, kto może skorzystać z kursów językowych? Większość naszego społeczeństwa uważa, ze takie kursy są głównie dla osób młodych. Dlaczego tak jest? Powszechnie uważa się, że nauka jest domeną osób młodych, bo ich umysły są najbardziej chłonne. Coś w tym jest, bo dzieci się uczą bardzo szybko, ale tak naprawdę, to uczymy się przez całe życie. Specjaliści uważają nawet, że nauka w podejmowana przez osoby w średnim i starszym wieku jest bardziej efektywna, gdyż osoby te mają umiejętność selektywnego uczenia się. Jednym słowem, osoba skupia się na tym czego się uczy, więc szybciej przyswaja sobie wiedzę. Jednym słowem nie można już twierdzić, że się jest za starym na naukę języka, a nauka taka może oddalić procesy starzenia się naszego mózgu. Wracając do początkowej kwestii – dla kogo są kursy językowe Wrocław?\nOczywiście kursy językowe są dla każdego chętnego, nie zależnie od tego czy ma się lat kilka, kilkanaście, czy jest już się w wieku emerytalnym. W szkole językowej znajdzie się kurs dla każdego, dla młodych osób przygotowujących się do egzaminów maturalnych lub szukających pomocy przed wyjazdem na zagraniczne studia, ale również dla osób już nieco starszych, dla których język obcy ma znaczenie zawodowe lub prywatne. Zazwyczaj kursy językowe Wrocław są tak konstruowane, że można je dopasować do potrzeb i preferowanych sposobów nauczania każdego. Można się uczyć indywidualnie lub w niewielkich grupach, których członkowie często wspierając się, polepszają efekty nauczania. Każdy chcący może dobrać intensywność kursu do swoich potrzeb – kursy mogą odbywać się w normalnym rytmie lub być intensywne, jeżeli efekt ma przyjść dość szybko. Nie można jednak zapominać, że samo uczestnictwo w intensywnym kursie językowym nie da efektu w postaci zdobycia umiejętności porozumiewania się w języku obcym. Wiele zależy od własnej pracy słuchacza.\nKursy językowe we Wrocławiu cieszą się sporą popularnością - w wielu tamtejszych firmach wymaga się znajomości języków obcych\nKursy językowe we Wrocławiu - online czy stacjonarne?\nWarto zauważyć, że po okresie lockdownu, kiedy wszystkie szkoły po okresie zamknięcia musiały wypracować swój model nauczania zdalnego, wiele szkół językowych wprowadziło kursy językowe online na stałe do swoich programów nauczania. Dla wielu słuchaczy, którzy z takiej możliwości korzystali, nauczanie online było i jest wygodniejszą formą uczenia się języków obcych. Kursy językowe Wrocław prowadzone online, otwierają możliwości skorzystania z takiego kursu dla osób, które nie mogą wyjść z domu z przeróżnych powodów, najczęściej wynikających ze stanu zdrowia, ale również dla tych, którzy chcą skorzystać z dobrych kursów językowych, które są jednak prowadzone przez szkołę na drugim końcu Polski. Generalnie, kursy językowe Wrocław prowadzone online nie różnią się niczym od kursów stacjonarnych. Osoba, która korzysta z takiej formy nauczania, wciąż ma kontakt z lektorem lub native speakerem „na żywo”, co więcej jeśli jest to kurs grupowy, ma również kontakt z pozostałymi członkami swojej grupy. Różnica jest taka, że może skorzystać z takiego kursu wszędzie gdzie się znajduje. Nie można jednak powiedzieć, że takie kursy online to same korzyści. Jak zwykle nie ma nic doskonałego. Kursy językowe online, jak wskazują specjaliści, wymagają od słuchaczy więcej wysiłku ze swojej strony, więcej samodyscypliny. Łatwo bowiem, mając możliwość wyboru godziny nauczania, przesuwać ją w nieskończoność. Ponadto w miejscu, w którym się pobiera naukę, nie zawsze będą warunki do nauki – mogą wystąpić problemy z łącznością itp.


GRIDD2 – intergalaktyczna strzelanka w trzech wymiarach - AntyApps : AntyApps\nWybrane tagi: gridd2-intergalaktyczna-strzelanka-trzech-wymiarachx Wyczyść wszystkiex\nTrzeba to przyznać: nie każda gra musi być szczególnie ambitna. Najczęściej na chwilę relaksu sprawdzi się niezbyt rozwijająca produkcja, ale za to z ładną oprawą i wciągającą rozgrywką. Do tej drugiej kategorii można zaliczyć GRIDD2 – grę, która wprowadza klasyczne kosmiczne strzelanki w dwudziesty pierwszy wiek.\nZapoczątkowany prawdopodobnie przez Space Invaders trend na rywalizację z kosmitami po kilkudziesięciu latach zdążył już trochę dojrzeć. Pomijając już kwestię ulepszonej grafiki, twórcy obecnych gier musieli nieźle się wysilić, aby wprowadzić do swojej rozgrywki coś niepowtarzalnego i kompletnie nowego. W GRIDD2 tymi czynnikami wyróżniającymi są uprzedmiotowienie wrogów i niecodzienny system sterowania.\nW tej produkcji nie próbujcie nawet szukać obcych statków kosmicznych czy zielonych nieprzyjaciół. W GRIDD2 chodzi o to, aby swoim pojazdem unikać pojawiających się na planszy przeszkód. W walce z wrogami, którymi są losowo pojawiające się na planszy przeszkody, wykorzystać można strumień lasera, którym oczywiście należy odpowiednio sterować. W tym celu pomóc nam mogą różnego rodzaju bonusy. Spodziewajcie się więc dodatków, typu zwiększenie mocy lasera czy podbicie ilości punktów.\nCo ważne, aby poradzić sobie w GRIDD2, obsługę czujnika ruchu w smarftonie trzeba mieć opanowaną do perfekcji. Gra bardzo szybko reaguje na wszelkie zmiany położenia telefonu, co oczywiście skutkuje przemieszczeniem się pojazdu. Co ciekawe, sterowanie w tej produkcji jest naprawdę dopracowane. Działa bezbłędnie także w trudniejszych warunkach, więc nie musicie martwić się o przekłamanie wyników grając podczas podróży po wyboistych drogach.\nNie sposób nie wspomnieć o zastosowanej tu szacie graficznej. Jest ona po prostu bezbłędna. Futuryzm, który opiera się na geometrycznych kształtach w kojarzących się z kosmosem kolorach zadziała na wyobraźnię nawet tym najbardziej opornym na klimaty fantasy. Przy okazji, nie jest to też na tyle rozbudowana grafika, aby rzutowała na działaniu gry – chodzi ona naprawdę szybko i sprawnie.\nTa nietypowa strzelanka powinna przypaść do gustu nie tylko fanom gatunku. Jej dopracowanie widać na dosłownie każdym kroku – od szaty graficznej aż po sterowanie. To dlatego uważam, że GRIDD2 to gra, w którą warto zainwestować to 8,50 zł. Ci co bardziej oszczędni powinni uważnie śledzić wszelkie promocje, bo zdarza się, że ta produkcja otrzymuje spory rabat.\nJetpack Turbo — prosta i wciągająca wyskokowa przygoda\nGANGFORT -- Świetna, rozpikselowana strzelanka 2D z trybem multiplayer\nCold Space to wciągająca kosmiczna strzelanka\nFlats -- Niepozorna, wciągająca strzelanka z trybem multiplayer


12.03.2009 , aktualizacja: 12.03.2009 00:41\nWbrew opinii ekspertów rząd wciąż liczy, że uda się zbudować autostradę z Łodzi do Warszawy przed Euro 2012. 90-kilometrowy odcinek trasy ma być podzielony na pięć odcinków, na które będą ogłaszane osobne przetargi.\nPo fiasku prowadzonego niemal od czterech lat przetargu na prywatnego inwestora, który miał zbudować i zarządzać autostradą do Warszawy, czarne chmury zebrały się nad ministrem infrastruktury Cezarym Garbarczykiem. Wyjaśnień w tej sprawie zażądał premier Donald Tusk. Grabarczyk na razie jednak zachował stanowisko. Zapowiada, że autostrada do Warszawy powstanie teraz za pieniądze budżetowe.\nChoć większość ekspertów wątpi, by trasę udało się dociągnąć do stolicy przed Euro 2012, urzędnicy twierdzą, że wciąż jest to realne. Zdecydowali, że na budowę 90-kilometrowego odcinka autostrady A2 zostanie ogłoszonych pięć osobnych przetargów. - Skoro jedna firma nie podołała temu zadaniu, to mamy nadzieję, że większa liczba przedsiębiorstw da sobie radę. Oczywiście nie wykluczamy sytuacji, w której jeden wykonawca zgarnie pięć kontraktów - mówi rzecznik Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad Andrzej Maciejewski.\nUrzędnicy zakładają teraz ambitny harmonogram prac. Przed końcem marca mają być ogłoszone przetargi na projekt i budowę pięciu odcinków autostrady z Łodzi do Warszawy. Wykonawców mamy poznać we wrześniu. Po zaprojektowaniu trasy konkretne prace ruszyłyby w 2010. - Są duże szanse na to, że autostrada będzie przejezdna przed Euro 2012 - powiedziała wczoraj wiceminister infrastruktury Patrycja Wolińska-Bartkiewicz. Dodaje, że trasa ma być budowana w dużej części za pieniądze pożyczone od Europejskiego Banku Inwestycyjnego.\n- Ministerstwo wykazuje się ogromną naiwnością, jeśli twierdzi, że uda się zdążyć z budową autostrady przed mistrzostwami w 2012 roku. Jeśli rząd miał wątpliwości, że prywatny inwestor nie podała temu zadaniu, już dawno temu powinien zakończyć negocjacje z prywatnym inwestorem i wrócić do tradycyjnego sposobu finansowania budowy tej trasy - ocenia Wojciech Malusi, prezes Ogólnopolskiej Izby Drogownictwa.


OBWE: Turcja blokuje austriacką kandydaturę – Euroislam – imigracja, terroryzm, radykalny islam, prawa człowieka\nOBWE: Turcja blokuje austriacką kandydaturę\n6 czerwca 2011 | 14 komentarzy| Uncategorized, Islam, Europa, Turcja Raport\nAnkara nie zgadza się na wybór byłej austriackiej minister spraw zagranicznych na stanowisko sekretarza generalnego OBWE.\nNapięcie na linii Turcja – Austria utrzymuje się. Po awanturze o wypowiedzi tureckiego ambasadora w Wiedniu, Ankara już po raz drugi blokuje wybór Austriaka na kierownicze stanowisko w prestiżowych organizacjach międzynarodowych. Obecnie Turcja nie zgadza się na nominację Ursuli Plassnik na nowego sekretarza generalnego Organizacji Bezpieczeństwa i Współpracy w Europie. Zarzuty pod adresem byłej minister spraw zagranicznych zostały listownie przesłane do Litwinów, którzy obecnie przewodniczą OBWE.\nMinister spraw zagranicznych Austrii Michael Spindelegger zareagował na tę wiadomość z oburzeniem. Podkreślił, że w czasie wizyty tureckiego prezydenta Abdullaha Güla w Wiedniu zostało uzgodnione, że obydwie strony nie będą się wzajemnie blokować w sprawie tego wyboru. „To wyraźne pogorszenie w stosunkach austriacko-tureckich”, powiedział gazecie Kleine Zeitung.\nJak potwierdzają dyplomaci w Wilnie, powodem niezgody na kandydaturę Plassnik ma być jej sceptyczne podejście do członkostwa Turcjii w UE w czasie sprawowania urzędu ministra spraw zagranicznych w latach 2004-2008. Zgoda na kandydaturę Plassnik, za którą opowiada się dwie trzecie członków OBWE, nie pasowałaby też do koncepcji tureckiego rządu, który ma własnego kandydata na to stanowisko – tureckiego dyplomatę Ersina Ercina.(p)\nNa podst.: kleinezeitung.at


We are the heroes of our time: Rozdział VIII\nChoć uczniowie Gryffindoru zwykle żyli w swego rodzaju symbiozie, a jesienny wiatr hulający po błoniach smagał wszystkich bez wyjątku, od mniej więcej tygodnia Gryfoni podzielili się na dwie grupy. Całą sytuację spowodowały dwa kolorowe afisze, które pewnego listopadowego dnia zawisły na tablicach ogłoszeniowych we wszystkich hogwarckich Pokojach Wspólnych.\n— Bal! — zawołała Patricia, składając dłonie jak do modlitwy i z uniesieniem wpatrując się w plakat ozdobiony wizerunkami wydrążonych dyń i ruchomych nietoperzy, które trzepotały skrzydełkami między literami zapowiadającymi obchody Święta Duchów w Hogwarcie.\n— Mecz! — wyszeptała Dominika, wodząc wzrokiem po znacznie mniej wymyślnym pergaminie, na którym znalazła się zwięzła informacja o pierwszych w tym sezonie rozgrywkach w Quidditchu.\n— Jedno i drugie oznacza wyjście do Hogsmeade — zauważyła trzeźwo Lily, wskazując mniejszą notatkę, wciśniętą między dwa plakaty, a na jej usta samoistnie wypłynął uśmiech. — Będzie można kupić bożonarodzeniowe prezenty!\nPrzez chwilę Moon poddawała się cudownemu uczuciu uniesienia na myśl o legendarnych słodkościach Miodowego Królestwa oraz o nieco dla niej egzotycznych, bo pochodzących z Wielkiej Brytanii prezentach, które mogłaby kupić bliskim. Stąd prosta droga prowadziła do wyobrażania sobie cudownych świąt w rodzinnym gronie, ale pewna myśl wtargnęła nagle między inne i roztrąciła je bezwstydnie, w dosadny sposób okazując swoją dominację.\n— Ale że bal? — wyjąkała. — Taki z tańcami i w ogóle?\nJedną z umiejętności, które Akademia Magii Beauxbatons krzewiła w swoich uczniach, był taniec towarzyski. Jak wszyscy podopieczni uczelni, Moon została zmuszona do jej perfekcyjnego opanowania, co nie zmieniało faktu, że niekończące się, bzdurne jej zdaniem, treningi wyryły głęboką bruzdę w jej psychice i ostatnie, na co miała ochotę, to walcowanie po Hogwarcie.\n— Na Merlina, jasne, że z tańcami! — zawołała Patricia i oddaliła się od nich o dobre parę stóp, kręcąc piruety i nucąc jeden z hitów Wrzeszczących Wilkołaków.\n— Kłamie — powiedziała spokojnie Lily Evans, taksując wzrokiem przyjaciółkę. — To zwyczajne przyjęcie z okazji Nocy Duchów. Żadni partnerzy ani tańce nie obowiązują. Prawdziwe bale… — W jej głosie dało się słyszeć rozmarzenie. — Odbywają się tylko na specjalne okazje. Wiesz, w przypadku jakiegoś jubileuszu albo…\n— Nie ma takiej możliwości, żebyśmy nie zdobyli Pucharu w tym roku. — Stanowczy głos Syriusza Blacka oderwał ją od podniosłej przemowy koleżanki. On i James Potter stali w pewnym oddaleniu od reszty tłumu kontemplującego ogłoszenia i półgłosem wymieniali komentarze. Moon podjęła rozpaczliwy wysiłek, by jednocześnie słuchać balowych opowieści Lily oraz ich uwag ewidentnie dotyczących Quidditcha.\n— Podobno Puchoni trenowali całe lato. — Okularnik rzucił przyjacielowi wymowne spojrzenie, unosząc brwi tak wysoko, że niemal zniknęły pod jego rozczochraną grzywką.\n— To do nich podobne — parsknął Black. — Co nie zmienia faktu, że w niczym im to nie pomoże.\n— Jesteście w drużynie? — wypaliła Dominika, kiedy Patricia odciągnęła chichoczącą Lily i porwała ją do tańca.\nNa twarze Huncwotów wypłynęły niemal identyczne, pełne samozadowolenia uśmiechy.\n— Od drugiej klasy — rzucił Potter niedbale, strzepując niewidoczny pyłek z rękawa szaty. — Nie chcę się przechwalać, ale ponoć jestem najlepszym ścigającym od lat. Wiesz, wrodzony talent i tak dalej.\n— Ja natomiast realizuję się poprzez miotanie w ludzi tłuczkami — dodał skromnie Syriusz\n— Lubisz Quidditch? — zainteresował się żywo okularnik. — Komu kibicujesz?\n— Pogromcom Kafla z Quiberon. Są najlepsi!\nKu jej ponuremu zdziwieniu, Huncwoci parsknęli śmiechem.\n— Z tymi ich różowymi szatkami? — jęknął Black, ocierając załzawione oczy.\n— Rozczarowałaś mnie, Moon — dodał Potter, zdejmując okulary i energicznie przecierając szkła rąbkiem szaty. — Już prawie zapomniałem, jak bardzo jesteś niebrytyjska.\n— A wy komu kibicujecie? — zapytała Dominika, mierząc ich groźnym spojrzeniem. Mając ojca Anglika, w swoim mniemaniu była Brytyjką dokładnie w pięćdziesięciu procentach, czyli wystarczająco, żeby nie znosić brytyjskiej pogody i lubić świąteczny pudding.\n— Armatom z Chudley, oczywiście. Zobaczysz, pomieszkasz tu trochę dłużej i od razu poprawi ci się gust…\n— Czy to prawda, że kilka lat temu zmieniliście hasło ze „Zwyciężymy” na „Trzymajmy kciuki i nie traćmy nadziei”? — zapytała słodko Moon, z niemałą przyjemnością patrząc jak rzedną im miny.\n— Zdobyli mistrzostwo dwadzieścia jeden razy — burknął Syriusz. — A twoje papugi?\n— Biorąc pod uwagę, że Armaty ostatnio wygrały w dziewiętnastym wieku, radzę spuścić główki i dalej trzymać kciuki. — Posłała im kpiący uśmiech i odwróciła się na pięcie, żeby odnaleźć koleżanki i wspólnie ruszyć na spotkanie z przeznaczeniem, czyli lekcję Obrony Przed Czarną Magią.\nProfesor Jones od tygodni torturował ich, prowadząc bardzo intensywne treningi pojedynków. Wbrew temu, czego nauczano ich do tej pory, ćwiczyli w grupach czteroosobowych, w których każdy miał za zadanie nie tylko rzucać i odbijać zaklęcia dwóch osób, ale także chronić swojego partnera. Nieustannie musieli zmieniać taktykę, ponieważ co jakiś czas profesor zarządzał rotację, żeby nie wyrabiali w sobie schematów działania i uczyli się reagować na niespodziewane zmiany. Większość uczniów była pod wrażeniem nowej, bardzo praktycznej formy zajęć, co nie zmieniało jednak faktu, że po godzinie nieustannego wysiłku z ulgą opuszczali salę i rozcierali napięte mięśnie.\nDominika wsunęła się do klasy z mocno bijącym sercem. Ostatnio miała w sobie mnóstwo energii. Wciąż czuła się jednocześnie podekscytowana i jakby poddenerwowana, chociaż nie miała pojęcia dlaczego. Być może to jej kiełkująca znajomość z tejmniczym i magnetycznym Ragnarokiem sprawiała, że nie mogła spać i usiedzieć w miejscu, że miała problem z koncentracją nawet na swoich ulubionych lekcjach?\nNiestety, ten stan miał też pewne skutki uboczne. Moon zaczęła mieć poważne problemy na lekcjach praktycznych – zaklęcia wymykały się z jej spod kontroli. Często ich siła znacznie przekraczała zamierzony efekt, co spowodowało, że nikt nie był przesadnie skory do znalezienia się z nią w grupie. Było jej wstyd z tego powodu, zwłaszcza kiedy przypominała sobie, jakie nacisk kładziono w Beauxbatons na kontrolowanie siły zaklęć. Od pierwszej klasy wpajano im, że nie wystarczy znać formuły zaklęcia i odpowiedniego ruchu nadgarstkiem, by rzucić zwyczajne Aquamenti – żeby drobny strumyczek nie stał się nagle falą tsunami, należało zadbać o odpowiednie natężenie magii, co zwykle nie sprawiało jej większych problemów. Do teraz.\nZ tego powodu każda lekcja transmutacji, zaklęć czy Obrony Przed Czarną Magią była dla niej dużym wyzwaniem i powodem stresu. Nie inaczej było tym razem.\nŚcisnęła mocniej różdżkę w lekko spoconej dłoni i uśmiechnęła się nieśmiało do swoich dzisiejszych partnerów – Remusa Lupina, Petera Pettigrew i Maddy Dorny, krukońskiej prefekt naczelnej. Chłopcy odpowiedzieli jej życzliwymi uśmiechami, Maddy jednak zerknęła na nią z ukosa. Najwyraźniej jej ponura sława szybko się rozprzestrzeniała.\n— Dziś kontynuujemy zajęcia w dotychczasowej formule! — zawołał profesor Jones, stojący w rogu sali i powiódł po nich uważnym spojrzeniem zaskakująco czarnych oczu. Orzechowe włosy opadały mu bezładnie na czoło, nie skrywając jednak długiej blizny na twarzy, która pobłyskiwała łagodnie w świetle wątłego słońca, którego promienie wsuwały się przez niewielkie okno. — Wszystkie chwyty, niezabronione prawem, są dozwolone.\nUśmiechnął się do swoich myśli i niedbale skinął ręką, dając im sygnał do rozpoczęcia pojedynków.\nMoon przełknęła ślinę.\n— Panie przodem — powiedział Lupin z galanterią i skłonił się im lekko. Ta część mózgu Dominiki, która nigdy nie przejmowała się kwestią przetrwania i prowadziła własne obserwacje zauważyła od razu, że po powrocie od chorej matki Lupin był wyczerpany – jego skóra miała blady, papierowy odcień, a podkrążone oczy pozbawione były blasku.\nMaddy nie miała jednak żadnych skrupułów. Machnęła krótko różdżką wycelowaną w Petera, najwyraźniej rzucając zaklęcie niewerbalne. Moon stała osłupiała, patrząc jak wycieńczony Remus napina nagle mięśnie i błyskawicznym gestem odbija zaklęcie, które poszybowało w stronę sufitu i znikło.\nMaddy rzuciła jej groźne spojrzenie, więc Dominika stanęła w lekkim rozkroku i uniosła różdżkę. Zauważyła krótkie spojrzenie Remusa i zrobiła unik w momencie, kiedy posłał w jej kierunku seledynowy promień. Jednocześnie rzuciła w stronę Petera niewinne zaklęcie trzepoczących uszu, mając nadzieję, że nie wyrządzi mu większej krzywdy. Czar ugodził Pettigrew i chłopak musiał mocno przycisnąć uszy dłońmi, cofając się o krok. Lupin zacisnął usta i posłał w ich kierunku dwa zaklęcia. Dominika doskoczyła do Maddy i rzuciła zaklęcie tarczy. Już w momencie, kiedy z końca jej różdżki zaczął wydobywać się srebrzysty obłok, wiedziała, że coś poszło nie tak. Tarcza rozrastała się wolno przed nimi. Gdy promienie zaklęć Remusa zetknęły się z jej powierzchnią, wyparowały z przenikliwym sykiem. Lupin cofnął się o krok, patrząc z przestrachem na tarczę, która górowała nad nim i nie przestawała rosnąć, przypominając bezkształtny balon. I wreszcie jak balon pękła – przewracając przy tym Remusa i posyłając go pod przeciwległą ścianę.\nMoon zakryła dłonią usta i w niemym przerażeniu podbiegła do chłopaka.\n— Merlinie, Remusie, przepraszam! — jęknęła, opadając na kolana. Przez jedną, upiorną chwilę myślała, że go zabiła – przecież już wcześniej wyglądał jak cień człowieka, a teraz gruchnął o ścianę – ale po chwili Lupin skrzywił się i zamrugał niepewnie.\n— Już nigdy nie wejdę ci w drogę, obiecuję — mruknął i uśmiechnął się z wysiłkiem, widząc jej przerażenie.\nJednak Moon nie przestawała panikować. Poprawiła odznakę prefekta, która przekrzywiła się na jego piersi i wyrzucała z siebie dziesiątki słów przeprosin aż do momentu, w którym poczuła jak ktoś chwyta ją za ramię.\nOdwróciła się, by zobaczyć profesora Jonesa i resztę uczniów, którzy przyglądali się jej z wyraźnym zainteresowaniem, prawdopodobnie zadowoleni z nadprogramowej przerwy.\n— Co to miało być? — zapytał mężczyzna, kiedy Dominika podała rękę Remusowi i oboje stanęli prosto, z rękami splecionymi za plecami.\n— Zaklęcie tarczy — bąknęła Moon, czując jak na policzki wypływa jej głęboki rumieniec.\nProfesor uniósł brwi, jakby nie dowierzając.\n— Różdżka — powiedział, wyciągając rękę.\nDziewczyna spojrzała na niego z przestrachem.\n— No dalej, proszę mi pokazać różdżkę. — Jones poruszył się niecierpliwie i zmarszczył brwi. Blizna na jego twarzy napięła się, zniekształcając nieco lewy profil.\nMoon wyciągnęła drżącą rękę zza pleców i wykonała polecenie. Zaschło jej w gardle, gdy profesor zacisnął palce na jej różdżce i wyciągnął własną. Przez te kilka lat, od kiedy tylko mistrz Fouquet dobrał jej ukochaną, wierzbową różdżkę, nigdy się z nią nie rozstawała, nie mówiąc już o tym, żeby dotykał jej ktoś obcy. Miała wielką ochotę wyrwać swoją własność ze szczupłych palców profesora, ale strach i szacunek trzymały ją w miejscu, pozwalając tylko na rzucanie pełnych niepokoju spojrzeń.\n— Panie profesorze — odezwał się nagle Lupin i choć bez wątpienia ton jego głosu pozostawał uprzejmy, pobrzmiewała w nim również jakaś przedziwna, stanowcza nuta. — Przecież nic się nie stało. Sam w zeszłym tygodniu za mocno wygiąłem nadgarstek i zaklęcie blokujące wymknęło mi się spod kontroli…\nProfesor Jones zignorował go kompletnie i użył jakiegoś zaklęcia na różdżce Dominiki, które spowodowało, że z jej końca wydobyła się miniatura dopiero co przywołanej tarczy. Moon domyśliła się, że chciał w ten sposób sprawdzić prawdziwość jej słów. Na tym jednak się nie skończyło – przez dobre kilka minut profesor obracał w palcach jej różdżkę, oglądając ją ze wszystkich stron i badając jej powierzchnię. Wreszcie ujął ją pewniej i machnął krótko, wyczarowując strumień lodowatego powietrza, w którym wirowały płatki śniegu.\n— To zwyczajna różdżka — powiedział zdziwiony.\n— Wiem — mruknęła Moon, przestępując z nogi na nogę. — Mogę ją dostać z powrotem?\nProfesor Jones niespiesznie wyciągnął do niej rękę z różdżką. Dominika wzdrygnęła się, kiedy jej palce zetknęły się z jego lodowato zimną skórą. Podniosła na niego wzrok. Mężczyzna patrzył na nią bez cienia uśmiechu i choć nie potrafiła nic wyczytać z jego czarnych, przepastnych oczu, to instynktownie czuła, że nie jest to przyjazne spojrzenie.\nCzas płynął jednak niezależnie od wszystkich jej wzlotów i upadków, i zanim się obejrzała, była już połowa listopada, a co za tym idzie – wycieczka do Hogsmeade.\nNa szczęście podczas wizyty w Departamencie Magicznej Edukacji w brytyjskim Ministerstwie Magii jej rodzice podpisali wszystkie dokumenty, które podsunęli im urzędnicy, w tym zgodę na odwiedzanie sąsiedniej wioski. Dzięki temu mogła teraz iść u boku Lily i Patricii, smagana ostrym wiatrem, który niósł już ze sobą zapowiedź zimy.\nPodniecenie koleżanek udzielało się jej samoistnie. Patty niemal w podskokach przemierzała błonia, a na ustach Lily widniał szeroki uśmiech, gdy żartowała i planowała, jakie bożonarodzeniowe prezenty zaplanowała dla swoich rodziców i starszej siostry. Wolny weekend miał tę cudowną zaletę, że niwelował wszystkie przykre tematy, zostawiając wszelkie nadzieje i wyobrażenia nietknięte.\nKu radości Dominiki, najpierw zawitały do legendarnego Miodowego Królestwa. Miały mnóstwo zabawy z odkrywaniem przedziwnych słodyczy, które wypełniały półki. Moon wyposażyła się w solidny zapas pieprznych diabełków i lodowych kulek, które na krótki czas umożliwiały lewitację, oraz paczkę lizaków mieniących się wszystkimi kolorami tęczy dla swojego młodszego brata, Guillaume’a. Guille właściwie nie był jej rodzeństwem, tylko synem cioci Louise i wuja Hugha, którzy mieszkali w Tulon, ale zawsze ubolewała nad faktem, że jest jedynaczką i z tego powodu wszystkie swoje siostrzane uczucia przelała na trzyletniego malucha. Bardzo chciała kupić mu coś w Miodowym Królestwie, ale musiała z rozwagą wybierać słodycze – poza jej rodzicami nikt w rodzinie nie wiedział, że Dominika jest czarownicą, więc cudowne piszczące cukrowe myszy albo chichoczące marcepanowe skrzaty musiały zostać na półkach.\n— Dobra, dziewczyny, teraz interesy. — Patricia zatarła ręce i z powagą spojrzała na koleżanki. — Musimy sobie znaleźć kiecki.\nMoon powlokła się za nimi, puszczając mimo uszu ich dyskusję na temat najlepszego sklepu, w którym można kupić odpowiednie kreacje. Nie znosiła kupować ubrań – niekończące się przebieranie zajmowało stanowczo zbyt wiele czasu, który mogła spożytkować znacznie lepiej. Mimo to, nie przywiozła ze sobą nic, co mogłaby założyć na przyjęcie z okazji Nocy Duchów, więc nie miała wyjścia.\nZ drugiej strony — myślała w nagłym przypływie optymizmu. — Warto znaleźć coś wyjątkowego, żeby zrobić wrażenie na Ragnaroku. W szkolnych szatach to raczej niemożliwe…\n— Nie ma sensu iść do Gladraga, koszmarnie tam drogo — orzekła Lily. — Chodźmy lepiej do pani Cadbury, ona jest taka miła…\nKluczyły uliczkami, coraz bardziej oddalając się od centrum wioski. Dominika z ciekawością przyglądała się niewielkim domkom, ewidentnie zamieszkanym przez czarodziejów. Z kominów unosiły się kłęby kolorowego dymu, kwiaty w ogródkach nuciły cichutko, zdarzyła się nawet jedna skrzynka pocztowa, która zaczęła szczekać, kiedy obok niej przechodziły. Wszystko to było dla niej nowością.\nWreszcie zatrzymały się przed małym sklepikiem. Szyld zawieszony nad drzwiami już dawno miał za sobą czasy świetności, a w oknach wisiały staromodne, koronkowe firanki. Kiedy Lily otworzyła drzwi, w głębi rozległ się dźwięk dzwonka.\nMoon rozejrzała się ze zdziwieniem. Z zewnątrz sklep wyglądał na znacznie mniejszy i z pewnością nie mógłby pomieścić tylu stolików i wieszaków. Po chwili przecisnęła się do nich niewysoka staruszka z fantazyjnie upiętymi białymi lokami i rogowymi okularami, które powiększały jej oczu do niebotycznych rozmiarów.\n— Dzień dobry, kochaneczki, w czym mogę wam pomóc?\n— Szukamy sukienek na bal — powiedziała Patricia, odwzajemniając uśmiech.\n— Tak myślałam, że w Hogwarcie szykuje się jakaś prywatka, przed wami już kilka panienek szukało kreacji. — Pokiwała głową i ruszyła w głąb sklepu, skinieniem upierścienionej dłoni zachęcając je, by poszły jej śladem.\nDominika rozglądała się, sceptycznie taksując wzrokiem porozkładane na każdej płaskiej powierzchni koronkowe serwetki i zakurzone porcelanowe figurki. Zaczynała poważnie wątpić, że znajdzie tu sukienkę, która nie została wyprodukowana jakieś sto lat temu.\n— O, właśnie. — Staruszka ujęła różdżkę jak batutę i krótkim machnięciem sprawiła, że ze ściany wysunęły się długie rzędy wieszaków, na których wisiały kolorowe stroje. — To nasza sekcja na specjalne okazje. Skorzystajcie z lustra, dziewuszki, tak będzie wygodniej. Wystarczy, że dotkniecie różdżką wybranej kreacji i powiecie Muto.\nMoon z nowym zainteresowaniem spojrzała na duże lustro w przykurzonej, złoconej ramie. Nie do końca rozumiała jego działanie, ale zapowiadało się ciekawie.\n— Gdybyście potrzebowały pomocy, będę tam. — Uśmiechnęła się i wskazała jeden z wielu stoliczków, na którym stała filiżanka parującej kawy. Podreptała w jego kierunku, poprawiając sznur pereł, który kołysał się lekko na jej szyi.\nZaczęły przeglądać sukienki. Ku zdziwieniu Dominiki, wiele spośród nich stanowiło esencję lat siedemdziesiątych – neonowe kolory, koronki, tiule, cekiny i zwierzęce wzory we wszelkich kombinacjach. Poza tym, sprytny wynalazek pani Cadbury oszczędzał wielokrotnego przebierania się, okazało się bowiem, że dotknięcie sukienki różdżką i wypowiedzenie formuły przed zaczarowanym lustrem sprawiało, że odbicie było ubrane w wybraną kreację. Dzięki temu miały wiele zabawy z przymierzaniem najbardziej ekstrawaganckich sukni i zaśmiewały się z każdym kolejnym wyborem.\nOstatecznie Patricia jako pierwsza znalazła swoją wymarzoną sukienkę. Rozkloszowana spódnica z kobaltowej tafty wspaniale się układała, a wyszywany cekinami gorset mienił się w przytłumionym świetle.\n— Moja matka zabiłaby mnie, gdyby to zobaczyła — powiedziała, wyginając się przed lustrem z promiennym uśmiechem. — Dlatego wiem, że to ta jedyna!\nOdłożyła sukienkę na jeden ze stolików i pognała do wielkich koszy wypełnionych dodatkami. Przed wycieczką przeprowadziły bowiem intensywną analizę działu modowego w Nastoletniej Czarownicy, który wskazywał niezbicie, że im więcej bransoletek, wstążek, naszyjników i kokard, tym lepiej.\nMacmillan zaczęła się już poważnie niecierpliwić, dobrawszy prawdziwy arsenał dodatków z kosza „wszystko za sykla”, kiedy wreszcie Lily i Dominika znalazły coś dla siebie. Obie nie czuły się na tyle pewnie, co Patricia, dlatego wybrały stroje w stonowanych kolorach.\nEvans wyglądała cudownie w bladozłotej sukience z koronkowymi wstawkami – kiedy stanęła przed lustrem i wypowiedziała zaklęcie, Moon i Macmillan zatrzymały się na moment, zachwycone sposobem, w jaki blade złoto podkreślało głęboką barwę kasztanowych włosów Lily.\n— Potter oszaleje — usłyszała za plecami Dominika, ale uwaga Patricii była wypowiedziana na tyle cichym tonem, że ruda mogła bez przeszkód cieszyć się swoim widokiem w lustrze.\nMoon zdecydowała się na ciemnoszarą sukienkę z tiulową spódnicą i gładką górą z dekoltem w kształcie serca. Macmillan nie pochwaliła tego wyboru, uznając go za zbyt ponury, jednak szybko pocieszyła ją informacją, że można dobrać do niego całe mnóstwo jaskrawych dodatków, żeby kreacja była w zgodzie z duchem czasu. Czekało ją ponowne rozczarowanie, bo Dominika wybrała wyłącznie opaskę do włosów i kilka bransoletek. Początkowo sięgnęła po czarne, ale Patricia zaprotestowała gwałtownie, wciskając jej czerwone.\nZadowolone, że niewielkim kosztem udało im się całkiem dobrze przygotować do zbliżającego się przyjęcia, ruszyły na drobne zakupy świąteczne, po czym zajrzały do baru pod Trzema Miotłami. Kiedy tylko przekroczyły próg, zalało je ciepłe, przyjemne światło i gwar zmieszanych rozmów. Sala była zatłoczona nie tylko Hogwartczykami, ale również mieszkańcami Hogsmeade, dlatego przez dłuższą chwilę rozglądały się za wolnym stolikiem.\n— Hej! Dziewczyny!\nObejrzały się, by zobaczyć Jamesa Pottera szaleńczo wymachującego ręką. Zajmował miejsce przy jednym z największych stolików w barze. Obok niego siedzieli Remus i Peter. Zdziwiona brakiem Syriusza, Moon rozejrzała się po sali i dojrzała go opartego niedbale o ladę i pogrążonego w rozmowie z zarumienioną uroczo, zgrabną barmanką.\nZanim Lily zdążyła zaprotestować, Patricia rozpoczęła slalom między stolikami w kierunku Huncwotów. James szybko przysunął do stolika trzy dodatkowe krzesła.\n— Hej, chłopaki! Jak zakupy? — zapytała, opadając na krzesło i ciekawie zerkając na pękate torby leżące pod blatem.\n— Odmawiamy wszelkich zeznań w obecności pani prefekt — odparł z uśmiechem Remus, zerkając z ukosa na Evansównę.\n— No wiesz… — Dziewczyna wydęła usta i ku zdumieniu Huncwotów, uśmiechnęła się przebiegle. — Nie jest tak źle, biorę tylko dziesięć procent.\nParsknęli śmiechem, a James zaofiarował się i poszedł po kremowe piwo.\n— Widzę, że balowe kreacje już kupione? — Lupin skinął głową w kierunku plastikowych toreb, które przewiesiły przez oparcia krzeseł.\n— A jak! Będziemy wyglądały szałowo — zapowiedziała Patricia, rozpierając się na miejscu. — Mam nadzieję, że wy też przygotujecie się odpowiednio, chłopcy.\n— Jak to? — zaniepokoił się Peter.\n— Chyba nie zamierzacie pokazać się w zwykłych czarnych szatach?\n— Widziałam genialną hawajską koszulę — wtrąciła Moon. — Idealnie podkreślałaby kolor twoich oczu, Pete.\nKiedy Lupin parsknął śmiechem, ciemne oczy Macmillan zwęziły się w uśmiechu.\n— Ty, Remusie, mógłbyś za to w ogóle nie zakładać koszuli.\nTeraz z kolei zaśmiali się wszyscy, bowiem Lupin zakrztusił się piwem i Pettigrew musiał z całej siły uderzać go w plecy zanim wreszcie doszedł do siebie.\n— Glizdogonie, dlaczego bijesz Luniaczka? — zapytał Potter, który wrócił nie tylko z piwem, ale też z Blackiem u boku. — To dobry chłopiec.\nResztę czasu spędzili rozmawiając i żartując. Dominika zachwyciła się kremowym piwem, które rozkosznie rozgrzewało i odprężało. W pewnej chwili, kiedy rozsiadła się wygodniej i uśmiechnęła się, słuchając anegdotki opowiadanej przez Syriusza, coś przyciągnęło jej wzrok. Światło prześlizgujące się po czarnych okularach przeciwsłonecznych. Wyprostowała się gwałtownie, a serce niemal podeszło jej do gardła. Ragnarok siedział w odległym kącie baru, pochylając się w kierunku siedzącej naprzeciw niego dziewczyny o purpurowych włosach, którą kojarzyła z numerologii. Przez chwilę przyglądała się temu z żalem, ale wkrótce rozsądek wziął górę i Dominika zauważyła, że żadne z nich nie wygląda na przesadnie zadowolone z rozmowy. Siedzieli zbyt daleko, by mogła cokolwiek usłyszeć, ale Ragnarok zdawał się coś usilnie tłumaczyć, a dziewczyna słuchała tego z uniesionymi brwiami, wsparta niedbale o blat stolika. Po chwili chłopak rozejrzał się ukradkiem i wyciągnął coś z kieszeni, po czym przesunął to w kierunku towarzyszki. Moon wyciągnęła szyję, żeby dostrzec, co to takiego. Fiolka?\nDziewczyna zakryła przedmiot dłonią i schowała do kieszeni. Pochyliła się na moment w kierunku Ragnaroka, po czym wstała i szybkim krokiem opuściła bar. Chłopak jeszcze przez kilka minut pozostał w miejscu, po czym poszedł jej śladem.\n— Dominika jak myślisz? Jest szansa, żeby Dumbel zaprosił Wrzeszczące Wilkołaki na bal? — Głos Patricii dobiegł ją jakby z oddali. Otrząsnęła się i popatrzyła na nią z roztargnieniem.\n— Czemu nie? — mruknęła i zauważyła coś dziwnego. Huncwoci nie śmiali się już i nie dowcipkowali – siedzieli nieco sztywno i tak jak ona przed chwilą w milczeniu patrzyli na drzwi, które zamknęły się za Ragnarokiem.\nAutor: Eskaryna o 17:45\nNatalia Żywicka 8 listopada 2015 18:31\nNatalia Żywicka 8 listopada 2015 18:59\nHej :) no, już myślałam, że nie dodasz :D\nCoraz bardziej mnie zaciekawiasz ;) może zacznę od klubu: mam wrażenie, że tu nie chodzi o różdżkę tylko Dominikę :) że jest potężną czarownicą i ma wielką moc :)\nBal! Jak ja uwielbiam czytać o takich uroczystościach w Hogwarcie :D już czekałam, aż James zaprosi Lily xD zachowanie Patricii zrozumiałe - ja sama uwielbiam się stroić i gdybym miała takie lustro jak to w sklepie to chyba bym umarła ze szczęścia :D więc przygotowania dziewczyn mi się podobały ;)\nSytuacja w Trzech Miotłach była zaskakująca. Na początku rozbawiła mnie cała rozmowa przyjaciół, a potem zainteresowała rozmowa Ragnaroka. Ponawiam pytanie: co to za fiolka? Jakiś czarny rynek, czy coś. Dodatkowo zachowanie Huncwotów jest dziwne. Czyżby wiedzieli o Ragnaroku więcej niż może się wydawać?\nCzekam z niecierpliwością ba kolejny rozdział :) i przy okazji zapraszam do mnie na nowy post ;)\nEskaryna 8 listopada 2015 19:04\nO kurczę, ktoś jednak zauważył moje spóźnienie xD Ach Ty! Męczyłam ten rozdział całe dwa tygodnie :)\nNoo, takie lustro rozwiązywałoby życiowe problemy, to fakt.\nA nie powiem, ale prawda jest taka, że właściwie wszyscy wiedzą więcej o Ragnaroku więcej niż Moon, a Huncwoci to już na pewno :)\nDziękuję za komentarz i niedługo na pewno wpadnę do Ciebie.\nNeithiria 8 listopada 2015 18:35\nŚwietny! Po prostu znakomity rozdział:) Uwielbiam okres przedświąteczny, a zwłaszcza zakupy prezentów, a jak dochodzi do tego kupno kreacji na Sylwestra to Neithiria jest w raju!\nMyślę, że dziewczyny idealnie dobrały kreacje, zwłaszcza Lily i Pati, Dominika mogłaby skusić się na coś weselszego, ale skoro dobrze czuje się w ciemnych kolorach to jej wybór (powiedzmy, że ma coś do powiedzenia):D\nJestem bardzo ciekawa, kto wygra mecz, mam nadzieję, że Gryffindor, ale oczywiście w sporcie nigdy nie można przesądzić wyniku. Bardzo podobało mi się przekomarzanie się Panny Moon z Huncwotami, niech nie myślą, że zawsze mają rację, co to to nie! Utarcie nosów zdecydowanie wyjdzie im na dobre.\nCo ten Ragnarok kombinuje? Czy on sprzedał tej dziewczynie coś nielegalnego? Pewnie tak, skoro się ukrywali, jednak mam nadzieję, że nie stanie się jej przez to żadna krzywda. Ten chłopak jest nie tylko dziwny, ale niemal niebezpieczny. Liczę na to, że Huncwoci rozprawią się z nim w swoim stylu.\nPisz szybciutko kolejny rozdział, czekam z niecierpliwością:)\nEskaryna 8 listopada 2015 18:41\nJej, dziękuję - ja sama jakoś nie jestem przekonana do tego rozdziału, ale też nie mogłam go pominąć, więc jest.\nMecz będzie już w kolejnym rozdziale, więc już niedługo :) Może uda się zrobić z niego coś ciekawego, bo musiałam przestudiować "Quidditch przez wieki", jako że nasza droga Moon się tym pasjonuje, więc i ja musiałam się dokształcić :p\nTymczasem zauważyłam, że wróciłaś do świata żywych, więc lecę czytać do Ciebie!\nBianka 8 listopada 2015 19:03\nCzyżbym była trzecia :)\nBianka 8 listopada 2015 19:10\nOto jestem - niezwarta i niegotowa do pisania komentarza... :(\nJak ja lubię Dominikę! Jest taka naturalna! Poza tym nie jest jakąś straszną fanką huncwotów, co jest dużym plusem.\nCzyżby to było jedyne co mogę z siebie wydusić?\nUgh, może coś o Ragnaroku...\nNie lubię go, jest zły, nie przepadam za nim. Nie chodzi o to, że to jest źle stworzona postać, a właściwie bardzo dobrze, skoro wzbudza u mnie takie uczucia. A ta fiolka to co to? I czemu huncwoci tak się spieli?\nTyle pytań, brak jakichkolwiek odpowiedzi...\nNo, jak zawsze mi się podoba!\nEskaryna 8 listopada 2015 21:13\nBardzo się cieszę - wykreowanie głównego bohatera, którego da się lubić, to zawsze duże wyzwanie.\nJeśli nie lubisz Rangaroka, to znaczy, że masz właściwie rozwinięty instynkt przetrwania, haha :p Ciekawe, że reakcje na jego postać są tak różne.\nBianka 19 listopada 2015 19:41\nfluffy 8 listopada 2015 23:15\nJak ja lubię Hogsmeade. Zawsze kojarzyło mi się z taką przyjazną, ciepłą wioską, a kiedy po raz pierwszy sięgnęłam po piwo, myślałam, że będzie smakować tak jak wszystkie moje wyobrażenia o kremowym piwie, ale niestety tak nie było.\nCóż mogę powiedzieć - trzymasz poziom. Ja nadal jestem oczarowana Ragnarokiem, ale ja lubię czarne charaktery, więc nie zdziwię się, jeśli chłopak okaże się prawdziwym typem spod ciemnej gwiazdy. Ciekawa jestem, kim była ta dziewczyna o purpurowych włosach (od razu skojarzyła mi się Tonks, takie kolory już chyba zawsze będą przywodzić mi na myśl właśnie ją) i co było w tej fiolce, którą jej wręczał. Ach, i skoro takie dziwne sytuacje nie sprawią, że Moon da sobie spokój z Ragnarokiem, to wydaje mi się, że zabrnie tak daleko w tą "znajomość", jak tylko będzie się dało, dopóki sama się nie sparzy.\nJak zwykle świetnie się to czytało i już nie mogę się doczekać następnego rozdziału.\nEskaryna 9 listopada 2015 00:33\nNo tak, kremowe piwo w porównaniu ze zwykłym może stanowić niemałe rozczarowanie :) Ja sama nie spotkałam jeszcze takiego, które odpowiadałoby opisowi Rowling... Chociaż pierniczkowe jest temu bliskie.\nPrzyznam, że obawiałam się twojego komentarza, bo objawiłaś się jako czytelnik krytyczny, CZYTAJĄCY i wymagający, więc czekałam z obawą, ale baaardzo się cieszę, że ten rozdział nie odstawał wyraźnie.\nRagnarok fascynuje Moon tak jak większość czytelników, chociaż muszę podkreślić, że ona jest w tym środowisku nowa i wiele rzeczy, które dla innych są oczywiste, niestety jej umyka, stąd jej pociąg do Ragnaroka, który skądinąd pozytywną postacią nie jest. Myślę, że część Twoich domysłów jest więc prawdziwa :)\nCondawiramurs 9 listopada 2015 14:56\nŚwietny rozdział. Podoba mi się, ze Moon lubi quidditch i ze sie wdała w polemikę z Huncowatmi, ktora wygrała ;). Choc nie zrozumiałam, czemu bal i mecz miał dzielić Gryfonow, w koncu mozna brac udzia w obu wydarzeniach? Zastanawia mnie, co takiego wyprawia R. Nie spodziewałam się, i jak widac słusznie, aby był na randce, ale widac, ze jest w nim coś naprawde niepokojącego. Mam takie przemyślenie, ze moze jest dealerem narkotyków? Albo jakichś magicznych odpowiedników? Chciałabym się mylić trochę, choć tak nalrawdę ja tam ma, nadzieję, ze Dominique będzie z Syriuszem ;)\nVakme 9 listopada 2015 18:09\nMówiłam już to wiele razy, ale powtórzę, że to opowiadanie z rozdziału na rozdział się robi coraz lepsze. Jeśli utrzymasz tę tendencję to przy końcowych rozdziałach chyba pęknę z wrażenia :D\nOch, moje ukochane Hogsmeade. Nie wiem, jak ty to potrafisz robić, ale twoje opisy wręcz mnie przenoszą do magicznego świata. Ja nie tylko czytam, że bohaterowie obserwują Ragnaroka, ja obserwuję go razem z nimi. Razem z nimi wybieram suknię, dowiaduję się o planowanym meczu... To rzadka zdolność, a ty ją mistrzowsko opanowałaś. Klimat tego opowiadania jest magiczny.\nProszę o szczegółowy opis miny Pottera, gdy zobaczy Lily w tej pięknej złotej sukni ^^ Spodziewam się, że będzie zbierał szczękę z podłogi. No i oczywiście liczę na wspólny taniec, mam nadzieję, że się nade mną zlitujesz i go opiszesz (:\nA teraz odkładam sprawy miłosne na drugi plan. Mam wrażenie, że Moon niedługo się dowie, iż Lupin jest wilkołakiem. Już zauważyła, że co miesiąc w jednym terminie znika, że w tym terminie robi się też bledszy... Coś tak czuję, że Dominika niedługo wszystko wywęszy. Tak na marginesie - czy Lily wie? W Harrym chyba było coś wspomniane, że dowiedziała się jeszcze w Hogwarcie, ale oczywiście mogę się mylić.\nPrzepychanki słowne wręcz ubóstwiam, zawsze mnie rozśmieszają. Końcówka skłania do myślenia i osobiście będzie mnie teraz nurtować, co też Ragnarok przekazał dziewczynie z numerologii. Na pewno nic legalnego, zwłaszcza że wnioskując z poprzedniego rozdziału, zdobył to w Hogwarcie w nocy.\n"Moon rozejrzała się po sali i dojrzała go opartego niedbale o ladę i pogrążonego w rozmowie z zarumienioną uroczo, zgrabną barmanką." - z uroczo zarumienioną.\nJeśli mogę coś doradzić to usunęłabym ten fragment:\n"— Glizdogonie, dlaczego bijesz Luniaczka? — zapytał Potter, który wrócił nie tylko z piwem, ale też z Blackiem u boku. — To dobry chłopiec." - Osobiście zakończyłam tę scenę na wtrąceniu o Lupinie bez koszuli, bo ta część wydaje się tu dodana trochę na siłę (:\nPisz dalej tak świetne rozdziały, kochana, bo wspaniale umilają mi one wieczory, dużo lepiej, niż niejedna książka! Życzę weny! :*\nEskaryna 9 listopada 2015 19:53\nJeeejku, dziękuję :* Nie wiem, co takiego widzisz w moim stylu, bo ja jestem wobec siebie bardzo krytyczna, ale nie ma nic wspanialszego niż przeczytać takie słowa jak Twoje. To strasznie motywujące! Co do dalszych rozdziałów, ja osobiście nie mogę doczekać się trzeciej części, bo wtedy kończy się sielanka, ale to jeszcze, jeszcze :)\nMyślę, że Lily już za czasów szkolnych wiedziała o wilkołactwie Remusa, chociaż jako osoba empatyczna i taktowna zachowała tę informację dla siebie. W końcu już Severus zwracał jej na to uwagę, więc podejrzewam, że w końcu to sobie ułożyła.\nWidzę, że dobrze połączyłaś fakty z poprzedniego i najnowszego rozdziału :) Ale nic więcej na razie nie zdradzę.\nBardzo dziękuję za rady, zawsze doceniam wszelkie wskazówki. A uważnych komentatorów jeszcze bardziej :)\nAleksandra Malik 10 listopada 2015 02:36\nHejka hejka moja droga.\nSorki jeśli komentarz będzie krótki i do niczego ale pisze go o 3.00 w nocy :D\nRozdział jak zwykle genialny. Rozmowa Dominiki z Huncwotami najlepsza. Utarła im nosa, i bardzo dobrze.\nFajnie wymyśliłaś to lustro. Nienawidzę przymierzać ciuchów więc to przedmiot idealny dla mnie.\nRagnorak coraz mniej zaczyna się mi podobać. A fascynacja Domi jego osoba jest dziwna.\nWampir i do tego handlujący krwią heeh :D\nSelene Neomajni 10 listopada 2015 16:45\n,,— Ale że bal? — wyjąkała. — Taki z tańcami i w ogóle?" Akurat jadłam pomarańczę, gdy to czytałam i niemal się nie nie zadławiłam. Moon rozwala mnie swoim podejściem do życia :D Jak mam być szczera to zaczynam ją już trochę bardziej lubić. Przyzwyczaiłam się do innych charakterów głównych bohaterów, a u Ciebie jest coś innego. Pokusiłabym się nawet o stwierdzenie, że Dominika ma osobowość bardziej normalnej dziewczyny. Chociaż nie wiem, jak zachowują się zauroczone w kimś laski, bo sama nigdy w nikim nie byłam. FOREVER ALONE\n,,— Czy to prawda, że kilka lat temu zmieniliście hasło ze „Zwyciężymy” na „Trzymajmy kciuki i nie traćmy nadziei”?" Co raz bardziej zaczynam lubić tą dziewczynę! Zawsze bardziej podobały mi się bohaterki z takim "charakterkiem", a Dominika czasami, gdy ukazuje tą swoją inną stronę jest ciekawiej ;)\n,,— Panie przodem — powiedział Lupin z galanterią i skłonił się im lekko." Taak... za to właśnie polubiłam Remusa. Jest dobrze wychowany, miły może troszeczkę staromodny, ale jaki uroczy! <3\n,,— Ty, Remusie, mógłbyś za to w ogóle nie zakładać koszuli.'' Tym rozwaliłaś mnie jeszcze bardziej. Ricia-Ricia... ktoś tu ma nieczyste myśli! :D\nPodoba mi się w Twoim opowiadaniu to, że nie wiadomo kto z kim będzie (pomijając Lily i Jamesa) chodził. Kocham efekty zaskoczenia, a Tobie świetnie wychodzą. Mam tylko takie małe zastrzeżenie... nie wiem czy mi się zdaje, ale charaktery Patricii i Lily są jeszcze trochę mało rozwinięte. Niby są wspominane jednak czegoś mi tu brakuje... ale może to moje przewidzenia? Nie wiem zresztą.\nI jak zwykle tajemniczy Ragnarok... R.A.A.F ♥♥♥\nOkej, może nie było go za wiele, ale właśnie to jego sporadyczne pojawianie się w różnych miejscach sprawia, że jest jeszcze bardziej tajemniczy i dangerous <3\nMimo wszystko, to wątpię, żeby miał jakieś powiązania z Żelkożercami i naszym Panem Beznosym. Ze wszystkim, ale na pewno nie z nimi. Moim zdaniem jest coś, co skutecznie go od nich odróżnia. Tylko jeszcze nie wiem, co... i raczej się nie dowiem. Ja to po prostu czuję! W tym rozdziale poznajemy kolejną cechę Moon, czyli troskliwość. Nie wiem czemu, ale trochę zdaje mi się, że Dominika zachowuje się trochę jak... rozlazła klucha. Nie chciałam Cię tym urazić, ale może gdybyś częściej pokazywała jej "charakterek" to już bym tak nie myślała.\nPrzejdźmy dalej. Pojedynek był ciekawy. To jak Dom-Dom odrzuciła Luniaczka za pomocą różdżki było w pewnym sensie... dziwne. W pozytywnym sensie! Mam wrażenie, że czai się w niej jakiś potencjał, jakaś siła. Poza tym, to zachowanie naszego profesorka też mogło dać trochę do myślenia. Skoro z różdżką jest wszystko w porządku to znaczy, że z Dominiką nie za bardzo... ja pierdzielę, patrząc na to jakich słów używam stwierdzam, że chyba wychodzę na wredną.\nPodobało mi się spotkanie w Czterech Miotłach.\nTakie miłe, ciepłe. Ale Ragnarok jak zwykle wprowadził w pewnym sensie grobowy nastrój swoją obecnością :D\nZ nim jest coś nie tak... ej! Jednak coś go ze mną łączy! <3\nDobra, skończę ten komentarz, w ogóle mi się nie spodobał i wybacz jeśli gdzieś Cię uraziłam :/\nPS: U mnie jest nowy rozdział, więc zapraszam ;)\nEskaryna 10 listopada 2015 19:49\nWłaściwie po przeczytaniu Twojego komentarza nie wiem w końcu, czy lubisz główną bohaterkę, czy też nie ;p Nie da się trafić w każdy gust, ale mam nadzieję, że mimo wszystko nie zrazi Cię fakt, że nie zrobię z niej Amazonki. Mam też wielką urazę do pyskatych Mary Sue :) Dominika ma swoje wady, ma pewne zalety, ale na razie wciąż znajduje się w nowym środowisku i powoli się otwiera. Zapewniam Cię, że z czasem, a przede wszystkim pod wpływem nadchodzących wydarzeń, jej podejście do świata będzie się stopniowo zmieniać. Uwielbiam obserwować i opisywać, jak zewnętrzne czynniki zmieniają charakter człowieka, więc na pewno będzie tu tego dużo :)\nPewnie masz rację, co do Lily i Patricii, będę musiała poświęcić im nieco więcej uwagi.\nPodoba mi się, jak wyciągasz wnioski z nie zawsze oczywistych treści :)\nJenny Wolf 10 listopada 2015 21:57\nHej, hej ;P No ciekawe co tam rozprowadza... Jakieś eliksiry? Zastanawiające ;P W końcu coś się konkretnie ruszyło w jego kwestii, nie mogę doczekać się kontynuacji ;P\nW ogóle to bardzo ładny rozdział, taki klarowny, fajnie się czytało ;P I sprzeczka na temat najlepszej drużyny świetna ;P I wizyta w sklepie z kieckami również chociaż spodziewałam się, że na Halloween będą przebieranki, a tu raczej na elegancko, a najbardziej spodobał mi się kosz ze 'wszystkim za sykla'! I jak bardzo przydałby się taki sklep, żeby można było przymierzyć wszystko bez przymierzania ;P\nNie mogę się doczekać balu!!!! ;P Jestem ciekawa co przygotowałaś i też uważam, że Potter oniemieje na widok Lily ;P A niech mu szczena opadnie do ponczu z trupimi oczkami! ;P\nI meczyk! Nie wiem jak ty, ale ja nie mogę doczekać się rozpoczęcia sezonu ;P U mnie też pierwszy mecz już niebawem! Gryfoni do boju!!!\nEskaryna 10 listopada 2015 22:23\nHaha, chyba jesteśmy tematycznie zsynchronizowane :D\nDziękuję za tyle miłych słów. Ja też nie mogę się doczekać balu, bo to oznacza koniec części pierwszej, co prowadzi do części drugiej, a to z kolei zbliża nas do części trzeciej, która jest moją ulubioną :p Taki mały spojler.\nCzarny Lis 14 listopada 2015 13:58\nUgh... Naprawdę, już któryś raz siadam, aby skomentować ten rozdział. Zawsze coś mi przerywało, albo uroczo zamykałam nie tę kartę co trzeba i... papa komentarzyku. Tym razem jednak się nie poddam! Dobrnę do kliknięcia "opublikuj"!\nZnając życie będę pisać trochę nie po kolei >_o\nWidzę, że i ty zwracasz w swoim opowiadaniu uwagę na różne aspekty czarowania: ruchy nadgarstka, moc zaklęcia i tak dalej. Z jednej strony to ważne, aby pokazać, że magia nie jest tak prosta, z drugiej... już czuję nienawiść ze strony uczniów za utrudnianie im nauki.\nPanie Jones! Proszę mi zdradzić, co chodzi po pana główce? To drążenie tematu, przy kiepskim (albo wręcz rewelacyjnym) użyciu zaklęcia przez pannę Moon. Jakieś nietypowe hobby w postaci poszukiwania nielegalnych przedmiotów? A może tylko przewrażliwienie i dbanie o bezpieczeństwo uczniów? Ten zawód na końcu na jego twarzy nie pozwala mi puścić tego całkiem mimo uszu.\nNatomiast samo wymknięcie się magii spod kontroli przypisuję niezwykłym umiejętnościom bohaterki. Tym samym, które odratowały paprotkę.\nZakupy! Święto duchów! Wycieczka do Hogsmeade! Tyle szczęścia w nowym rozdziale. Niech ktoś mi powie, gdzie zamawia się boskie lustra. Oszczędziłoby to mnóstwo czasu przy przymierzaniu ubrań rano. Nie mówiąc już o zakupach. Jedno skinięcie różdżki i mogłabym się zobaczyć w każdym ciuchu. Cudny wynalazek.\nOch, przypomniało mi się coś jeszcze. Kłótnia pomiędzy Huncwotami a Moon a propo drużyn. „Trzymajmy kciuki i nie traćmy nadziei” te słowa przywiodły mi na myśl naszą polską drużynę w piłce nożnej. Tak bardzo prawdziwe <3\nI tu mi myśl uciekła, więc od niechcenia zaczęłam czytać komentarze innych oraz twoje odpowiedzi do nich. Zaraz, zaraz... Podzieliłaś opowiadanie na trzy części? I pierwsza za chwilę się skończy? O jeju! Nie ukrywam, że rozpaliłaś tym moją ciekawość i teraz z jeszcze większą niecierpliwością będę oczekiwać każdego kolejnego rozdziału. W końcu podział na części z pewnością nie został tu wprowadzony bez celu.\nEskaryna 14 listopada 2015 14:11\nOpowiadanie składa się z czterech części - trzy pierwsze dzieją się w Hogwarcie, a czwarta 19 lat później (prawie jak u Rowling ;p). Każda kończy się jakimś przełomem, więc pierwszy już tuż tuż!\nTak, też zawsze wyobrażałam sobie, że sama formuła zaklęcia to za mało. Tak jak pisałam na przykładzie Aquamenti, coś musi mieć wpływ na to, czy wyczarowujesz strużkę wody czy potężny strumień.\nFakt, takie lustro byłoby czymś zbawiennym :)\nTo właśnie odróżnia prawdziwych kibiców od niedzielnych widzów ;p Wierność bez względu na porażki.\nSelene Neomajni 15 listopada 2015 08:46\nNa moim blogu pojawiła się pewna informację. I lepiej, żebyś ją zobaczyła nim będzie za późno... wow! Ale powiało grozą! :D\nCarolyn Salvatore-Black 15 listopada 2015 20:11\nPostanowiłam skomentować rozdział trochę wcześniej niż zamierzałam.\nUważam, że masz świetny styl pisania! Wszystko bardzo przyjemnie się czyta. Twoje opisy są bardzo realistyczne, czasami, jakby przenosiły mnie do tego magicznego świata!\nPrzeczytałam wszystkie rozdziały i śmiem twierdzić, że zrobiłaś postępy. Jak i w samym pisaniu oraz w długości rozdziałów. Od pierwszego przeczytania pierwszego zdania Twojego opowiadania, zaczęłam je uwielbiać całym moim zimnym serduszkiem!\nA teraz przejdźmy do rozdziału.\nBardzo lubię postać Dominiki. Jest taka... naturalna. Najbardziej podoba i się w niej to, że z charakteru nie starałaś się z niej zrobić jakieś 'super-woman'.\nCo jeszcze bardzo mi się podoba? Na przykład to, że zwracasz uwagę na szczegóły. Choćby w takim czarowaniu. Wydawałoby się to takie proste, a tu 'ups'... jednak nie! Ma świetny, cięty język i potrafi odpowiedzieć chłopakom, kiedy trzeba. Nie dajmy się zwariować! Lubię ją. Ale... --->>\nUwielbiam Ragnaroka! Jest taki tajemniczy, przez co staje się niebezpieczny i... TAKI. Czekam na jakiś dłuższy fragment z jego postacią. <3 No przepraszam, ale zawsze czułam pociąg do tych 'czarnych charakterów'! Są o niebo lepsi od tych lalusiów 'dobrej strony'. Amen.\n". Po chwili chłopak rozejrzał się ukradkiem i wyciągnął coś z kieszeni, po czym przesunął to w kierunku towarzyszki."\nMoże i jestem głupia i dziecinna, ale pierwsze, o czym pomyślałam to... narkotyki! Dobra, już przestaję. To wcale nie jest śmieszne... :D\nNie mogę doczekać się następnego rozdziału, bo ja po prostu uwielbiam czytać opisy balów i innych widowisk tego typu!\nPojedynek Remusa i Dominiki był taki świetny! Uwielbiam ten fragment! (Ale i tak nie przebije Ragnaroka, sorry)\nBo w następnym rozdziale będzie bal, prawda? Cieszę się, że się zgadzamy :p\nPozdrawiam, życzę weny i zazdroszczę talentu pisarskiego,\nCarolyn Salvatore- Black / Karolina\nEskaryna 15 listopada 2015 20:21\nWidziałam Twój komentarz, dlatego zdziwiłam się, tak szybko widząc kolejny, ale to dla mnie duży komplement. Cieszę się, że poświęciłaś mi trochę czasu :)\nBardzo mi miło, że podobają Ci się moi bohaterowie. Staram się, żeby byli "normalni" :) No dobra, oprócz Ragnaroka, on nie jest normalny. Ale właśnie, kto nie lubi czarnych charakterów?\nW następnym rozdziale będzie mecz, a bal w kolejnym :) Tym samym zakończy się część pierwsza i będzie robiło się coraz ciekawiej. Już nie mogę się doczekać!\nBardzo dziękuję Ci za komentarz i tyle miłych słów. Mam nadzieję, że Cię nie zawiodę :)\nV 16 listopada 2015 16:51\nW końcu nadrobiłam poprzednie rozdziały ^.^ Przeczytałam nawet poprzednie kolejny raz i muszę stwierdzić, że z rozdziału na rozdział jesteś coraz lepsza :)\nMasz bogate słownictwo, przez co jeszcze przyjemniej się czyta ^^ Niewiele osób potrafi opisami sprawić, że czytelnik poczuje się, jakby był obok bohatera! :) Bardzo to przypadło mi do gustu i muszę przyznać, że ci zazdroszczę takiego talentu XD Uwielbiam, gdy zwracasz uwagę na szczegóły! Takie małe rzeczy poprawią poprawić mi humor i o wiele wzbogacić cały rozdział! :)\nSamą główną bohaterkę bardzo polubiłam, jest, hmmm, jakby to ująć, prosta i normalna, nie przesadzona. Na pewno każdy twój czytelnik polubił tą postać. :) Ragnarok coraz bardziej mnie intryguje! Wprowadza do opowiadania nutkę tajemniczości i trochę jakby napięcia. Zastanawiam się, dlaczego Huncwoci kazali Dominice trzymać się od niego z daleka, ale w sumie nie dziwię im się!\nNie mogę się doczekać kolejnego rozdziału! Proszę, poinformuj mnie, jeśli się on pojawi! Życzę weny i chęci na pisanie! :)\nRogata 17 listopada 2015 11:03\nPierwsza myśl! MECZ! W końcu opis tak ważnego wydarzenia jakim jest Quidditch:) Nie mogę się doczekać! Bal również jest wart uwagi, jednak podzielam zdani Dominiki. Strojenie się, latanie za sukienką i tymi wszystkimi dodatkami nie jest w moim guście. Sama jak muszę gdzieś się wybrać to udręką jest szukanie kiecki i biżuterii, butów itd. Najlepiej poszłabym w spodniach, bluzie i trampkach ale czasem trzeba być damą i przyodziać sukienkę:) Ku uciesze mojego męża^^ Także w pełni podzielam jej nikły entuzjazm w tek dziedzinie.\nCzy Ragnorak jest tajnym szpiegiem? :D Nie no żarcik!\nTo pewne, że nie był na randce ani towarzyskim spotkaniu to nie w jego stylu. Poza tym wydaje mi się, że on stroni od ludzi i odzywa się gdy już koniecznie musi. Co nie powoduje, że nie zaintrygowała mnie jego "fiolka". Może handluje niedozwolonymi eliksirami wykradając je nauczycielowi? Albo sam je przyrządza? Bardzo dużo niewiadomych. Pisz, pisz szybko, co dalej:)\nWspaniała lekcja OPCM, ciekawy pomysł z tymi pojedynkami, w końcu nauczyciel z prawdziwego zdarzenia:) A tak w ogóle to czy ta jej super moc ma coś wspólnego z paprotką?:>\nŻyczę weny i czasu:)\nOptimist 19 listopada 2015 17:44\nW końcu nie przychodzę aż tak spóźniona :)\nRozdział jak zwykle bardzo mi się spodobał. Ta sprzeczka między Dominiką a Jamesem i Syriuszem wyszła bardzo naturalnie, to takie w ich stylu, żeby kłócić się nawet o to, która drużyna jest lepsza. Nie mogę się już doczekać meczu, o ile masz zamiar go opisać :) I oczywiście balu, na którym (mam nadzieję) Dominika będzie mogła zatańczyć z Ragnarokiem ♡ Doszło do tego, że nie potrafię napisać jego pseudonimu bez serduszka :D Nazwę je "obowiązkowymi serduszkami dla Ragnaroka" ^^\nW każdym razie, opis wioski też mi się spodobał. Ten kolorowy dym z kominów i śpiewające kwiatki. Naprawdę pomysłowe.\nO nie, zapomniałam o lekcji OPCM... Ok, jeszcze do tego wrócę.\nWięc: wybieranie sukienek. Podejrzewam, że James jeszcze bardziej oszaleje na punkcie Lily, kiedy ją zobaczy i mam nadzieję, że Dominika zachwyci Ragnaroka (♡) swoim wyglądem :)\nPomysł z tym "przymierzaniem" sukienek - naprawdę świetny. Sama chciałabym umieć coś takiego zrobić, bo czasem można się sporo namęczyć, żeby coś wybrać.\nRozbawiła mnie ta rozmowa w pubie o tym, co chłopcy włożą na bal i reakcja Remusa. Widać, że atmosfera między nimi jest bardzo przyjacielska i chętnie przyjęli do swojego grona Dominikę.\nI jakaś dziewczyna, rozmawiająca z Ragnarokiem (♡). O, nie. Całe szczęście, że to nie były żadne "miłości". Ciekawa jestem, co on jej tam podał i czemu Huncwoci tak zareagowali? Hm, dość tajemnicze i na razie nie mam żadnego pomysłu, o co chodzi. Ale podoba mi się to. Bardzo :)\nI teraz wrócę do tej OPCM, bo oczywiście o tym zapomniałam. W interesujący sposób przedstawiłaś całą lekcję. Najwyraźniej Dominika ma dużą moc, która niestety wymyka się jej spod kontroli. Dlaczego nauczyciel zareagował tak gwałtownie i czemu patrzył na nią nieprzyjaźnie? Tyle zagadek do rozwiązania :)\nCzekam z niecierpliwością na następny rozdział. Życzę weny i pozdrawiam gorąco :*\nEskaryna 19 listopada 2015 21:10\nCześć, rybka :)\nJeju, tyle miłych słów, że nie wiem, gdzie oczy podziać. Jeśli tak bardzo podobają Ci się moje marne początki, to mam nadzieję, że dotrwasz do tych późniejszych rozdziałów i uda mi się Cię zaskoczyć!\nPopularność Ragnaroka to dla mnie wciąż szok xD Bardzo chciałabym napisać coś więcej, ale też nie chcę psuć efektu zaskoczenia. Mogę przynajmniej zdradzić, że na pewno spróbuję opisać mecz! Bal będzie za dwa rozdziały, tak przynajmniej planuję, ale już nie raz zdarzało mi się mieć plan rozdziału rozpisany w punktach (!), do którego wkradało się całe mnóstwo różnych, niespodziewanych rzeczy, więc... Tak się spodziewam i tak powinno być.\nBardzo dziękuję Ci, że doceniasz te drobiazgi, które wplatam między poszczególne wydarzenia. Czytanie takich spostrzegawczych komentarzy i bycie docenianą za szczegóły, które na dobrą sprawę mogą nie zostać dostrzeżone kompletnie przez nikogo, jest naprawdę cudowne.\nPanienka Livvi 21 listopada 2015 22:31\nWreszcie dotarłam do Ciebie z komentarzem. Czytałam powolutku wszystkie rozdziały i w końcu je skończyłam i mogę teraz dodać pełny komentarz.\nNa sam początek powiem tyle, że kocham Twoje opisy! Uwielbiam je i czytam je z wielkim zainteresowaniem, co czasami nie zdarza się nawet w książkach, które pochłaniam. U Ciebie, moja droga, nie da się ich nie podziwiać i nawet nie myśli się o ich omijaniu, czy tak zwanemu "przelatywaniu po tekście w poszukiwaniu ciekawszych momentów", gdyż piszesz w je tak lekki i przede wszystkim perfekcyjny sposób. Ogromny, ogromny pluuus! <3\nZ resztą co tutaj jest nie dograne...Nic. Każdy najmniejszy detal jest dopracowany do samego końca. Tak samo dialogi nie są ani trochę naciągane i aż bije od nich naturalność i swoboda. Podziwiam Cię za to, bo ja takich nie grosz nie umiem pisać.\nStrasznie lubię Twoją Patricie! (bardzo, ale to bardzo przepraszam, jeśli przekręciłam imię) Jest to taka pozytywnie nastawiona do życia dziewczyna, a przy okazji zakręcona i wesoła. A za ten jej tekst o reakcji Jamesa na Lily, to jeszcze bardziej skradła moje serduszko! <3 James i Syriusz to u Ciebie takie słodkie i najlepsze wisienki na torcie. Ja oczywiście jedna z większych fanek nie widzę żadnej lepszej partii wśród bohaterów XD (nie, że nie lubię Remusa czy coś, ale oni, a zwłaszcza szanowny pan Black skradli moje serducho już dawno temu<3)\nLily i jej suknia! *o* Widzę ją oczami wyobraźni, a w niej upierdliwą (chodź u Ciebie wcale taka nie jest!) pannę Evans! James to chyba narobi w portki, a szczęka rozbije się o podłogę jak ją zobaczy! :* Moje ukochane Jily! Ach, żeby oni zatańczyli razem och, proszę :) Uwielbiam między nimi wszystko co jest hihih...\nA ten czarny rycerz na czarnym rumaku robi się coraz bardziej tajemniczy, a do tego Hunce coś o nim wiedzą i raczej nie jest to przyjemne... Ciekawe co tam wymyśliłaś z nim. Ach, ciekawość mnie zżera. W sumie to go nawet lubię, ale z drugiej nic o nim nie wiem, więc czy skradnie moje serce to zobaczymy.\nA i właśnie bardzooo się cieszę, że nie omijasz Petera i o nim pamiętasz! W końcu on też jest Huncwotem, a raczej był i nie należy go pomijać jak w większości ff jest.\nTo ja kończę. Wiem, że nie napisałam nic o Dominice, ale w sumie niedługo masz dodać rozdział (kiedy będzie nowy? *.*) to tam się o niej bardziej rozpisze i skupię. Życzę nieograniczonych pokładów weny i pozdrawiam gorąco!\nVeriatte 22 listopada 2015 14:30\nPrzepraszam, że przychodzę z komentarzem tak późno mimo tego, że rozdział przeczytałam już dawno temu...\nNikogo już nie zdziwi, kiedy napiszę, że bardzo mi się podobało :)\nUwielbiam scenę, kiedy Dominika sprzecza się z Huncwotami w sprawie quidditcha. Fajnie, że mają wspólne zainteresowania. To może ich w przyszłości do siebie zbliżyć :)\nBardzo zaintrygowała mnie cała ta sytuacja na zajęciach Obrony przed Czarną Magią. Jak już ktoś wcześniej napisał myślę że to Moon ma w sobie jakąś ogromną moc, która najpierw przejawiła się w ożywieniu paprotki, a teraz dała swój upust podczas pojedynku z Lupinem. Jestem ciekawa co w tej dziewczynie jest takiego wyjątkowego i mam nadzieję, że w końcu się tego dowiemy :)\nO Merlinie! Błagam niech ktoś kiedyś wymyśli takie lustro! Życie byłoby wtedy o wiele prostsze...\nJuż nie mogę się doczekać Balu, bo uwielbiam kiedy takie wydarzenia mają miejsce w Hogwarcie... Jest wtedy tak magicznie i klimatycznie... Ehhh, rozmarzyłam się już. Mam również nadzieję na jakiś wątek Jily :D\nI na koniec znowu wrócił wątek Ragnaroka. Jestem niezmiernie ciekawa co takiego jest w tej fiolce i do czego jest to potrzebne tej dziewczynie. Okazuje się też, że ostrzeżenia Syriusza co do podejrzanego Gryfona nie są nieuzasadnione, bo Huncwoci prawdopodobnie wiedzą o nim coś, czego nie chcą powiedzieć Dominice...\nCzekam na kolejny rozdział i pozdrawiam serdecznie,\nNatalia Żywicka 22 listopada 2015 23:10\nHej :) mam kilka zdań do napisania:\n1. Gdzie się podział kolejny rozdział? Pisz, nie spisz się, tylko proszę napisz kiedy chcesz dodać, bo umieram z ciekawości :)\n2. Na moim blogu pojawiła się BARDZO ważna informacja. Czy mogłabyś w wolnej chwili ją przeczytać i napisać w komentarzu co o tym wszystkim myślisz? To dla mnie szczególnie ważne :)\nShana 28 grudnia 2015 11:59\nHej :). Rozdział przeczytałam wczoraj, ale dziś mam czas skomentować, bo po przeczytaniu siostra chciała laptopa. Teraz zastanawiam się czy Dominika nie lubi tańczyć, czy to właśnie przez te pamiętne lekcje ma taką niechęć do tego. Ja kiedyś też nie lubiłam ;P. Ale to łączyło się trochę z moją nieśmiałością i takim niby brakiem chęci do zabawy, a jak się tego spróbowało, to okazało się to fajne. Co do kibicowania, to ja jednak jestem za Jamesem. Z Dominiki drużyną wyszło tak, jak z naszą hiszpańską Barceloną. Nagle wielu fanów, kiedy wygrywa, a jak w końcu przegrała, to fałszywi odeszli, a realni zostali. Hm... zrobiło się ciekawie. Może ktoś rzucił jakieś zaklęcie na Dominikę, że nagle wychodzą strasznie kiepskie zaklęcia? Albo sprawdził, bo po prostu jej nie ufał, myślał, że coś jest nie tak, a może to tylko zwykłe roztargnienie? Jak to zwykle bywało, coś nie tak było w nauczycielu OPCM także trzeba go mieć na oku. Biedny Remus, Dominika go chciała zabić ;p. Ale jej uwagi widać, że zawstydzają Petera, tak jakby nigdy ich wcześniej nie usłyszał. Trochę śmieszne przez to, ale może i on nabierze trochę pewności siebie? Chociaż nie wiem czy zaufania do Dominiki. Fajne takie lustro. Zapobiegałoby ciągłego czekania na siostrę w sklepie... Potrafi wejść na dwadzieścia minut do przebieralni. Na początku myślałam, że to Dominika odnalazła tę sukienkę pierwsza, ale coś mi nie pasowało. Nie podejrzewałabym jej o taki entuzjazm, także myślę, że już trochę nacechowałaś bohaterów i już można ich identyfikować z zachowaniami :). Hm... coś jest w tym Ragnaroku i wszyscy o tym wiedzą, ale czy Dominiki to nie przyciąga? ;>\nGdzieś tam powinna być poprawka z "oczu" na "oczy" chyba, ale nie mogę tego znaleźć, to nie powiem gdzie.\nKarolina 30 stycznia 2017 18:14\nDziś tu :D\nNo i co z tą różdżką? Nie wiem w sumie, co tam się stało, niby normalny kawał kija a jednak nie :D\nPodobała mi się ta wymiana zdań między huncwotami a Dominiką w propos Quidditcha. Bo wiesz - lubię, jak bohaterka... no ta OC... ma jakąś osobowość i jest "jakaś". Bo ludzie idą zawsze w skrajności -albo będzie to ktoś, kto zblaknie przy żartach Syriusza czy Jamesa albo znowu idealna osoba, która wyczerpuje mocne autora na "fajne teksty". Tutaj jest tak, że czasami coś sobie wygra Dominika a czasami huncwoci i popieram.\nŚwietny pomysł z tym zaklęciem, nie wiem, dlaczego Rowling na to nie wpadła haha\nA oni i Ragnarok mają jakieś interesy złe i w ogóle... może to jakiś łowca wilkołaków? Może się wtrąca w nie swoje sprawy... narkoman?\nPewnie się dowiem w swoim czasie :D