Cashless - Takiego projektu w Polsce jeszcze nie było. Warszawa rozpoczyna prace nad nową kartą miejską\nNa szczęście nie przywiązuje się do samej idei karty. Właśnie wystartował tzw. dialog techniczny z firmami zainteresowanymi budową nowego systemu\nDialog techniczny to konsultacje ze specjalistami, którzy mają podpowiedzieć miastu, jak zorganizować system tzw. zintegrowanej karty miejskiej. Z moich informacji wynika, że zainteresowanych pomaganiem miastu w tym projekcie było ponad 20 różnych firm. Władze ostatecznie wybrały 6 podmiotów, z którymi będą rozmawiać dalej. Są to firmy: Asseco, Indra Sistemas, Intercash, LG, MCX Systems oraz Thales.\nDialog techniczny ma potrwać kilka tygodni i m.in. pozwolić wyłonić główne obszary, które nowym systemem powinny i mogą zostać objęte. Na tej podstawie miasto będzie mogło rozpocząć prace nad przygotowaniem warunków przetargu. Ten, jeżeli wszystko pójdzie zgodnie z planem, powinien zostać rozpisany w przyszłym roku, ale kiedy dokładnie to się stanie, jeszcze nie wiadomo.\nPrzeczytajcie także: Wrocław chce rewolucji w opłatach za przejazdy\nKoncepcja nowej, zintegrowanej karty miejskiej w Warszawie narodziła się po tym, gdy wyczerpaniu uległy możliwości rozwoju obecnie używanej przez mieszkańców stolicy "Karty Warszawiaka". Wielu korzysta z niej wyłącznie jak z miesięcznego biletu komunikacji miejskiej, a jej funkcjonalność pogarsza się. Na przykład w związku z zainstalowaniem w parkomatach terminali zbliżeniowych do akceptacji bezstykowych kart bankowych, zniknęła nawet możliwość płatności "Kartą Warszawiaka" za parking.\nZ tego co udało mi się dowiedzieć, wstępna koncepcja zakłada, iż dane dotyczące użytkownika zostaną zapisane w systemie, dzięki czemu rolę identyfikatora będzie mogła pełnić nie tylko karta z logo Warszawy, ale także zwykła karta bankowa czy też aplikacja na smartfonie. Jak rozumiem wynika z tego, iż zintegrowana karta miejska tylko z nazwy będzie kartą. I bardzo dobrze, bo w dobie powszechnego dostępu do smartfonów opieranie takiego systemu wyłącznie na plastiku byłoby anachronizmem. Mam nadzieję, że Warszawa nie zmieni tak obranego kursu, bo w przeciwnym razie cały projekt pochłonie dziesiątki milionów złotych i skończy się kolejną klapą.\nPrzeczytajcie także: Świebodzice są jak Londyn. Prawie...\nJakie obszary życia mieszkańców obejmie nowy projekt? Na razie nie wiadomo – do określenia tego służyć mają m.in. rozpoczęte właśnie konsultacje techniczne. Wiadomo natomiast, że jednym z najważniejszych będzie system płatności za przejazdy komunikacji miejskiej. Władzom stolicy marzy się, aby za przejazd autobusem czy metrem można było zapłacić tak jak w Londynie – przykładając smartfona czy kartę bankową do odpowiedniego czytnika, bez konieczności zakupu i drukowania papierowego biletu. Ale skopiowanie tego pomysłu w warszawskich warunkach nie będzie łatwe.\nJak wiecie, obowiązuje tu kilka stref, w których ceny biletów są różne. Problemem jest więc kwestia tego, jaką wartość pobrać z rachunku pasażera, który wsiada do autobusu przekraczającego granice stref. Ponadto Londyńczycy zbliżają kartę do czytnika dwa razy, czyli wchodząc i wychodząc z autobusu czy metra. Warszawiaków trudno będzie tego nauczyć, co oznacza, że wielu z nich zapomni zarejestrować zakończenie przejazdu, będzie przepłacać i do systemu się zrazi. W tym kontekście ciekawe będą doświadczenia Wrocławia, który już rozpisał przetarg na podobny system opłat za przejazdy komunikacją i chce się wzorować właśnie na Londynie. Projekt warszawski, ze względu na wielkość miasta, będzie chyba trudniejszy.


TAYLOR SWIFT. Olśniewająca kreacja wokalistki na rozdaniu nagród CMA - Glamki.se.pl\nNews glamki.se.pl News Z życia gwiazd TAYLOR SWIFT. Olśniewająca kreacja wokalistki na rozdaniu nagród CMA\nTaylor Swift w kreacji od Eli Saab na czerwonym dywanie CMA\nTAYLOR SWIFT. Olśniewająca kreacja wokalistki na rozdaniu nagród CMA\nTagi: eli saab, taylofr swift country, taylor swift, taylor swift cma, taylor swift eli saab, taylor swift rozdanie nagród cma\nTaylor Swift w sukni od Elie Saab pojawiła się na 47. gali CMA Awards, na której uhonorowani zostali najlepsi artyści country. Popularna wokalistka wybrała na tę okazję suknię z kolekcji Couture Elie Saab.\nZobacz też: ANJA RUBIK: Przepiękna kreacja modelki na gali Apart >>>\nKreacja z kolekcji zima 2013 utrzymana jest w kolorze czerwonego wina z połyskującymi elementami. Suknia jest zabudowania z przodu, posiada za to odkryte plecy. Do swojej stylizacji dobrała sandały od Jimmy Choo oraz delikatne kolczyki i pierścionek.\nZobacz też: TAYLOR SWIFT na listopadowych okładkach. Na której wypada lepiej? >>>\nWłosy Swift upięte były w bardzo popularny ostatnimi czasy kok. Usta umalowała pod kolor swojej sukienki. Taylor Swift przestała już zaskakiwać - zawsze wygląda nienagannie, a jej sukienki utrzymane są w różnych odcieniach czerwieni bądź bieli. Czy wokalistka zdecyduje się kiedyś na odważną rewolucję?\nPublikacja: 07.11.2013, Aktualizacja: 02.04.2014\nTAYLOR SWIFT w dziewczęcej sukience Jenny ...


Yggdrasil. Struny czasu Radek Lewandowski - Kasa na obcasach\nHome / KSIĄŻKI / Yggdrasil. Struny czasu Radek Lewandowski\nYggdrasil. Struny czasu Radek Lewandowski\nWraz z mieszkańcami wioski w przeszłość zostaje przeniesiony niewielki oddział wikingów, najemników, których Thor wystawił na najcięższą próbę w drodze do Walhalli. To głównie oczami ich wodza, Eryka, obserwujemy toczące się wydarzenia. A wraz z nami widzami są ludzie z przyszłości…


Język miłości [film] | LifeMentor.pl – jesteśmy Twoim życiowym Mentorem\nZgadzasz się z treścią tego filmu? Przekaż link swoim znajomym, niech każdy ma szansę zobaczyć film, który nasuwa tak wiele po obejrzeniu.\nTagi: bogactwo, empatia, harmonia, język, miłość, miłości, problemy, przyjaźń, radość, sukces, szkoła, zrozumienie\nMożna słuchać muzyki, a jej nie słyszeć… można też nie słyszeć muzyki, ale ją czuć.\nzacznę od tego że nie ma ideałów. Każdy z nas posiada wady i zalety tego jak wyglądamy, jak sie zachowujemy lub wady wrodzone, nad którymi nie możemy w żaden sposób wpłynąć. należy pamiętać że nie powinno przekreślać sie ludzi przez to czym równią sie od nas. nie znaczy to że są gorsi. jeśli nie jestesmy płytkimi ludzmi to powinniśmy sprawiedliwie dokonywać oceny\nJuż miałam przerwać oglądanie przez ten pseudo chat na kartkach, jakby sobie wysyłali smsy, ale coś mnie podkusiło by oglądać do końca.\nPrawdziwy język miłości.\nnie każdy meszczyzna docenia taki dar miłości . Prawie każdy leci na wygląd . a nie patrzy na charakter czy nawet uczuciaa .. Chce takich wieceeej zeby ludzie moogli oprzytomniec i zobaczyc ze liczy sie tez serce kobieety !! Pozdroo <3 Evi <3


Ile kalorii ma jabłko\nStrona główna Zdrowie Ile kalorii Ile kalorii ma jabłko\nZastanawiasz się, ile kalorii ma jabłko? Jabłko jest jednym z najbardziej popularnych u nas owoców. Znane powiedzenie mówi, że wystarczy zjadać jedno jabłko dziennie, by uniknąć lekarza na lata. Tak się składa, że rzeczywiście jabłka są jednymi z najzdrowszych owoców.\nSkąd brać zdrowe jabłka?\nNiestety są również jednymi z najczęściej pryskanych owoców, a pestycydy znacząco obniżają ich wartość. Niemniej jednak można się przed nimi bronić. Coraz większa liczba osób albo samodzielnie hoduje jabłka, albo kupuje je od sprzedawców ekologicznych.\nPozbyć się pestycydów z jabłek można również po zakupie, kąpiąc je najpierw w zasadowej, a następnie kwaśnej wodzie, wykorzystując do tego sodę oczyszczoną oraz ocet.\nTak oczyszczone jabłka są źródłem wielu witamin i mikroelementów. Mają wiele właściwości prozdrowotnych, a nawet leczniczych. Zawierają dużą ilość błonnika, dzięki czemu zmniejszają uczucie głodu, są pomocne przy odchudzaniu.\nPonadto są źródłem antyoksydantów i polifenoli, które spowalniają starzenie się organizmu i bronią go przed chorobami.\nJabłka, jak każde owoce, w większości składają się z węglowodanów. Średniej wielkości owoc wyhodowany na terenie naszego kraju ma około 40 kalorii. Jabłka sprowadzane z zagranicy mają większą liczbę kalorii, szczególnie te zielone. Wartość jednego owocu to nawet 70 kalorii.\nKilka suszonych chipsów bez dodatków wykonanych z jabłek to około 30 kalorii. Warto jednak pamiętać, że ogólnie suszone owoce mają więcej kalorii, niż świeże. Ponadto należy unikać kandyzowanych jabłek, które są prawdziwą bombą kaloryczną.\nNie mniejszą są napoje z jabłkiem, przedstawiane w reklamach jako zdrowe, zarówno te z kartonu, jak i z przecieru jabłkowego. Do każdej niewielkiej butelki dodaje się nawet ponad 5 łyżek cukru. Zdecydowanie nie jest to napój dla dziecka.\nO wiele bardziej pożytecznym i posiadającym znikomą ilość kalorii (1 kaloria na każdą łyżkę stołową!) jest ocet jabłkowy, jaki możemy wytworzyć samodzielnie. Wspomaga on odchudzanie i jest napojem wysoce prozdrowotnym.


Mezoterapia | Szpital Świętego Wojciecha\nSzpital Świętego Wojciecha > Mezoterapia\nZabiegi z zakresu medycyny estetycznej, pozwalają poprawić kondycję skóry oraz przywrócić jej młodzieńczy wygląd. W zakres świadczonych usług wchodzi m.in. mezoterapia, która ze względu na jej efektywność, cieszy się ogromną popularnością. Polecana zarówno dla skóry młodej wymagającej nawilżenia jak i skóry starzejącej się z utratą gęstości i jędrności.\nSubstancje, które można stosować w trakcie mezoterapii\nNiekiedy po mezoterapii na skórze mogą pojawić się drobne zaczerwienienia i zasinienia, objawy te jednak ustępują w ciągu kilku dni.\nKuracja intensywna – 4 zabiegi / 1-2 zabieg tygodniowo\nKuracja standardowa – 6 zabiegów / 1 zabieg miesięcznie\nKuracja podtrzymująca efekt – 4 zabiegi / rok


„Znak kości” — Patricia Briggs - Ka razy dwa\nHome 7/10 Fabryka Słów „Znak kości” — Patricia Briggs\n„Znak kości” — Patricia Briggs\nby Unknown października 13, 2017\n7/10 Fabryka Słów\nUWAGA! RECENZJA MOŻE ZAWIERAĆ SPOILERY Z PIERWSZEJ, DRUGIEJ I TRZECIEJ CZĘŚCI [ZEW KSIĘŻYCA, WIĘZY KRWI ORAZ POCAŁUNEK ŻELAZA]! CZYTASZ NA WŁASNĄ ODPOWIEDZIALNOŚĆ!\nSeria: Mercedes Thompson #4\nNarracja: pierwszoosobowa — Mercy\nGłówny bohater: Mercedes Thompson — ok. 30 lat\nRomans: Mercy + Adam\nNajlepsze zastosowanie: Po traumatycznych przeżyciach, Mercy stara się wrócić do normalności. Czasami nie jest to łatwe, ponieważ w całym Tri-Cities wszyscy wiedzą, co jej się przydarzyło. Trzydziestolatka nie ma ochoty chować głowy w piasek i uciekać przed swoimi demonami. Stara się przezwyciężyć swoje lęki, jednak ataki paniki bywają czasami oszałamiające. Ponadto, Marsilia dowiedziała się o tym, że Mercy zabiła Andre. Zmiennokształtna znajduje się na świeczniku i musi jakoś wykombinować, co zrobić, aby wampiry nie chciały jej zamordować. Jakby tego było mało dla jednego kojota, w progu domu Mercy pojawia się jej koleżanka z czasów studenckich. Prosi ja o pomoc w wypędzeniu ducha ze swojego domu. Kłopoty to dla Mercy codzienność, dlatego teraz musi poradzić sobie z ich kumulacją. Ale nie zrobi tego bez pomocy.\nBohaterowie: Czy ja muszę za każdym razem pisać o bohaterach? ;) Wiecie doskonale, że uwielbiam Mercy i Adama. Choć mam niewielki problem z Mercy w tych częściach po Pocałunku żelaza. I nie chodzi mi o jej ataki paniki, bo tak naprawdę one są najlogiczniejszą rzeczą w tym wszystkim. Po prostu moim zdaniem Mercy zbyt szybko poradziła sobie z całą traumą związaną z gwałtem. Wiem, że ona postrzegała to nieco inaczej, ponieważ upojona napojem z kielicha myślała, że tego pragnie, jednak dla mnie to jeszcze gorsze dla jej psychiki. W Znaku kości nie widać prawie wcale tego, że miała ona jakieś traumatyczne przeżycia. Zdaję sobie sprawę z tego, że Mercy jest już dorosłą kobietą i możliwe, że w inny sposób podeszła do tego niż nastolatki (bo zazwyczaj w książkach to nastolatki padają ofiarą gwałcicieli), ale dla mnie nadal jest to niezrozumiałe, że tak szybko sobie z tym poradziła. No chyba, że to ja jestem kobietą pozbawioną serca i niewiedzącą, co to empatia?\nCałokształt: Mam wrażenie, że pisanie tak często o tej serii wyczerpało moje argumenty za jej przeczytaniem. Dla mnie każda część znajduje się na podobnym poziomie i wydarzenia w nich przedstawione są świetne i dopracowane, dlatego nie bardzo wiem, co jeszcze mogłabym na ten temat napisać. Staram się nie zagłębiać mocno w akcję, aby nie zabierać Wam radości z czytania, dlatego moje recenzje każdej z kolejnych części są coraz krótsze. Myślę, że kolejną część zrobię tylko w formie mini-recenzji, które mam zamiar wprowadzić na bloga.\nJeśli chodzi o Znak kości — moja miłość do Mercy Thompson nie maleje i nadal uwielbiam jej sposób bycia i charakter. W tej części jest nieco bardziej ostrożna niż zwykle, ponieważ niedawno przeżyła coś bardzo traumatycznego i jeszcze nie do końca się z tego otrząsnęła (choć i tak udało jej się to szybciej niż mogłoby się wydawać). Natomiast, jeśli chodzi o samą akcję, to jest naprawdę dobrze, choć osobiście liczyłam na mocniejszą i bardziej krwawą walkę z wampirami.\nKasia radzi: Jeśli po przeczytaniu trzech tomów z serii o Mercy Thompson nadal nie jesteście do niej przekonani to myślę, że już nie będziecie. Znak kości nie jest czym mocno wyróżniającym się, jeśli chodzi o ten cykl, dlatego nie sprawi, że nareszcie spodoba się Wam historia Mercy. Natomiast jeśli lubicie serię to i bez mojej rekomendacji sięgniecie po kontynuację.\n„Znak kości” — Patricia Briggs Reviewed by Unknown on października 13, 2017 Rating: 5\nTags : 7/10 Fabryka Słów\n„Listy do utraconej” — Brigid Kemmerer\n„Rozgrywka” — J. Sterling\n„Lila i Ethan: Nie kuś mnie” — Jessica Sorensen\n„Cel” — Elle Kennedy\nWarto posłuchać | Sierpień i Wrzesień 2017\n„Pasażerka” — Alexandra Bracken


Praca: Izba Administracji Skarbowej w Warszawie - Lipiec 2020 pracy | Jooble\nWarunki pracy Wykonywanie typowych czynności biurowych polegających między innymi na obsłudze monitora ekranowego - powyżej 4 godzin dziennie. Praca siedząca, z dokumentami, wykonywana pod presją czasu. Praca wykonywana w pomieszczeniach stałej pracy oświetlonych światłem...\n...Izba Administracji Skarbowej w Warszawie Dyrektor poszukuje kandydatów\_kandydatek na stanowisko: referent do spraw orzecznictwa podatkowego w Drugim Dziale Podatków Dochodowych i Podatku od Towarów i Usług oraz Podatków Majątkowych i Sektorowych Izba Administracji...\n...Izba Administracji Skarbowej w Warszawie Dyrektor poszukuje kandydatów\_kandydatek na stanowisko: referent w Referacie Obsługi Bezpośredniej Izba Administracji Skarbowej w Warszawie ul. A.Felińskiego 2B 01-513 Warszawa Zakres zadań wykonywanych na stanowisku...\n...Izba Administracji Skarbowej w Warszawie Dyrektor poszukuje kandydatów\_kandydatek na stanowisko: referent do spraw wierzycielskich w Pierwszym Dziale Spraw Wierzycielskich Izba Administracji Skarbowej w Warszawie ul. A. Felińskiego 2 B 01-513 Warszawa...\n...Izba Administracji Skarbowej w Warszawie Dyrektor poszukuje kandydatów\_kandydatek na stanowisko: referent do spraw identyfikacji i rejestracji podatkowej w Dziale Identyfikacji i Rejestracji Podatkowej Izba Administracji Skarbowej w Warszawie ul. A.Felińskiego...\n...Izba Administracji Skarbowej w Warszawie Dyrektor poszukuje kandydatów\_kandydatek na stanowisko: informatyk do spraw obsługi i planowania rozwoju usług i komponentów informatycznych w IAS w Referacie Systemów Centralnych Izba Administracji Skarbowej ul. A....\nWarunki pracy Praca administracyjno-biurowa w siedzibie Urzędu, przy monitorze ekranowym powyżej 4 godzin dziennie. Praca w budynku przystosowanym do potrzeb osób niepełnosprawnych ruchowo. Stanowisko pracy spełnia wymogi zatrudnienia pracownika administracyjno-...\n...Izba Administracji Skarbowej w Warszawie Dyrektor poszukuje kandydatów\_kandydatek na stanowisko: samodzielny referent do spraw audytu w Drugim Wydziale Audytu Środków Pochodzących z Budżetu UE Izba Administracji Skarbowej w Warszawie ul. A. Felińskiego 2...


Turystyczne atrakcje u naszych sąsiadów\nWizyta studyjna w wybranych firmach turystycznych na obszarze LGD Fundacja Aktywni Razem\nW dniach 22 i 23 października br. grupa przedstawicieli podmiotów turystycznych z LGD – Przyjazne Mazowsze gościła na obszarze LGD Aktywni Razem. Była to wizyta studyjna zorganizowana w ramach międzynarodowego projektu współpracy TERRA Turystyka – dla ożywienia gospodarczego obszarów wiejskich. Celem wizyty było zacieśnienie współpracy pomiędzy podmiotami turystycznymi z obszarów lokalnych grup działania, które uczestniczą w projekcie, wymiana doświadczeń oraz dobrych praktyk a także poznanie wypracowanych podczas spotkań klubowych ofert turystycznych. W pierwszym dniu wizyty odwiedziliśmy m.in. „Zajazd Nad Wisłą” w Jordanowie, Pensjonat BOSS w Nowym Grabiu, Stowarzyszenie Ekologiczno-Kulturalne „Ziarno” w Grzybowie.\nWłaściciele tych obiektów opowiedzieli o swojej działalności, zaprezentowali obiekty i przedstawili swoje oferty. Ciekawym punktem programu była prezentacja Europejskiego Centrum Artystycznego im. Fryderyka Chopina w Sannikach. Zwiedziliśmy tamtejszy Zespół Pałacowo-Parkowy, podziwialiśmy wnętrza zabytkowego budynku, w którym kilka miesięcy spędził Fryderyk Chopin. Z tym właśnie pałacem i jego właścicielami wiąże się historia z wakacyjną przygodą kompozytora, która rozpoczęła się latem 1828 r., młody Fryderyk Chopin spędzał wakacje w Sannikach, u swojego szkolnego kolegi Konstantego Pruszaka.\nTego dnia odwiedziliśmy także Gospodarstwa Agroturystyczne w miejscowości Holendry oraz „Maciejówka” w Korzeniu Rządowym, gdzie odbywają się różnego rodzaju plenery artystyczne (malarskie, rzeźbiarskie). Można tu zobaczyć m.in. olbrzymiego dzika oraz daniele. Z Maciejówki pojechaliśmy do Bierzewic, do Ośrodka Jeździeckiego VICTORIA, w którym mogliśmy obserwować konie w czasie treningu. Późnym wieczorem dojechaliśmy do Pensjonatu „Słoneczna Farma Zdrowia i Urody” w Budach Lucieńskich, gdzie mieliśmy zarezerwowane noclegi. Podczas kolacji właściciele Pensjonatu opowiedzieli o swoich planach na przyszłość a następnego dnia zaprezentowali swój obiekt.\nZe Słonecznej Farmy pojechaliśmy do Siedliska „Pod Lipą” (Budy Lucieńskie), a następnie do Ośrodka Rekreacyjno-Wypoczynkowego Białe Źródła do Gorzewa. Ośrodek położony jest nad Jeziorem Białym, oferuje dla turystów 6 całorocznych domków, w których elementy wykończenia nadają wnętrzom określony dla każdego domku charakter: retro, japoński, wędkarski, safari, modern. Kolejne gospodarstwo agroturystyczne, jakie odwiedziliśmy, położone jest w województwie kujawsko-pomorskim.\nAGROFARMA w Gołaszewie jest całorocznym ośrodkiem położonym w otulinie parku krajobrazowego, który oferuje komfortowy wypoczynek połączony z różnymi formami sportu i rekreacji a także doskonałą polską kuchnię. Zakończenie dwudniowej wizyty odbyło się w Zielonej Szkole w Goreniu Dużym, która prowadzi działalność edukacyjno-rekreacyjną. Szczególną atrakcją na terenie szkoły jest mini zoo, można zobaczyć tutaj lamę, dziki, kozy miniaturowe, owieczki wrzosówki, bażanty, gołębie. Po pełnym wrażeń dniu, zadowoleni z pobytu na obszarze LGD Fundacja Aktywni Razem, wróciliśmy do Płońska. Uczestnicy z naszego obszaru mieli okazję poznać ciekawe oferty turystyczne gospodarstw agroturystycznych a także nawiązać kontakty i współpracę z ich właścicielami.\nOpracowanie i zdjęcia: Agnieszka Matoblewska


SESJA FOTOGRAFICZNA. Uczę się pokory - Rozmowy - Kultura - kulturapoznan.pl\nSESJA FOTOGRAFICZNA. Uczę się pokory\n- Ostatnio mamy przyjemność, bądź nieprzyjemność, żyć w czasie wielkich przemian mentalnych w polskim społeczeństwie. I to jest największe pole do eksploatacji dla fotografów - mówi Marek Lapis*, fotograf.\n"BIAŁO-CZERWONA", Poznań, fot. M. Lapis\nIle lat byłeś fotografem zanim zacząłeś studia na UAP?\nMyślę, że z dwadzieścia osiem, może trzydzieści.\nTo dlaczego się tam znalazłeś?\nOd zawsze chciałem studiować fotografię, ale gdy skończyłem liceum nie było żadnej uczelni wyższej, która by dawała taką możliwość. Wybrałem szkołę pomaturalną w Warszawie - Zespół Szkól Fototechnicznych im. Jurija Gagarina. Dwa razy zdawałem do FAMU w Pradze i chociaż byłem w pierwszej dwójce na dwa miejsca dla Polaków - nie dostawałem się.\nZacząłem pracować. Najpierw we "Wprost", potem w "Poznaniaku", by wreszcie na własny rachunek współpracować z czasopismami ogólnopolskimi. Przyszła żona, dzieci, i trzeba było myśleć o rodzinie, a nie o studiowaniu. Ale gdy dzieci były już odchowane uznałem, że pora rozwinąć swoje spojrzenie na fotografię.\nŁatwo się było przestawić? Nie próbowałeś forsować swojego sposobu myślenia?\nPodświadomie na pewno - nie można zaprzeczyć całemu swojemu dorobkowi. Chociaż z drugiej strony moja praca dyplomowa dostała się na short listę festiwalu Nowych Mediów w Madrycie. Praca, w której prezentowałem zdjęcia po ciemku i były one odbierane sensorycznie, przez opuszki palców.\nA fakt, że jeśli ktoś wpisze "Marek Lapis" w wyszukiwarkę, to pokazuje się lista wystaw, nagród i medali przeszkadza? Jesteś bardziej utytułowany od niektórych z wykładowców.\nNie stawiam siebie w roli tego kto umie więcej. Wiadomo, niektórzy moi koledzy ze studiów mogli być moimi dziećmi, bo kończę w tym roku 50 lat. Jednak umiem się odnaleźć w nowym środowisku i ta wyuczona przez lata fotoreporterki cecha bardzo mi tutaj pomogła.\nCzego jako - bądź co bądź ukształtowany fotograf - jesteś w stanie się jeszcze nauczyć?\nCały czas uczę się pokory. Ale też innego myślenia, niż tego dokumentalisty, który przychodzi i fotografuje; znajduje swój moment i czas zgodnie z Cartier-Bressonowską zasadą decydującego momentu czy wręcz jak to mówił zaprzeczając Bressonowi Krzysztof Miller "Nie-decydującego momentu". Próbuję poznać proces fotograficzny - strukturę obrazu, jak to wpływa na odbiorcę, jakie są uwarunkowania w kulturze wizualnej. Po tych trzech latach mam inne zaplecze merytoryczne i estetyczne, ale oczywiście pozostałem wierny sobie i dokumentowi.\nUAP nie jest uczelnią słynącą z wychowywania fotoreporterów.\nTo jest wielka trudność, gdyż dokumentalista opiera się na faktach, nie drąży paralelnych światów, ideologii. Moje zdjęcia zawsze były symboliczne i alegoryczne. Staram się by nie były ilustracją tematu, a zadawały pytania. Jeśli chociażby jedna osoba będzie miała chwilę refleksji to jest to dla mnie sukces.\nZanim zacząłeś studiować, sam prowadziłeś już warsztaty.\nA także opracowałem pionierski program nauczania fotografii dla osób niesłyszących i uczyłem go przez cztery lata. Trzy razy brałem udział w nauce osób z odmienną motoryką, a do tego przez ostatnie dwa lata podjąłem się nauki fotografowania osób niewidomych, które nigdy nie widziały światła. Uważam, że to bardzo duże wyzwanie.\nDlaczego skierowałeś się w stronę osób niepełnosprawnych?\nWiedziałem, że mają dużą empatię. To ludzie bardzo szczerzy - czasem aż do bólu - ale daja mi niesamowity ładunek emocjonalny.\nBędziesz próbował działać dwutorowo - jako artysta i dokumentalista?\nMyślę, że zderzenie mojej doświadczenia czysto reporterskiego, dokumentalnego ze światem sztuki może przynieść dobre efekty, czego obecność w Madrycie wydaje się być przejawem.\nSkąd pomysł na "Biało-czerwoną"?\nZacząłem projekt 10 lat temu, w zeszłym roku skończyłem. To było 9 lat ciężkiej pracy. Zastanawiałem się nad Stanami Zjednoczonymi...\nTak, dla nich flaga jest bardzo ważna.\nPytanie - jak ważna? Jest ważna na uroczystościach - składana z wielkim szacunkiem, w białych rękawiczkach, oddawane są wojskowe honory. A z drugiej strony w społeczeństwie amerykańskim występuje na koszulkach, strojach kąpielowych. Dla nas to brak szacunku.\nZastanawiałem się, jak to wygląda w naszym polskim społeczeństwie - a jako dokumentalista sam chciałem tego doświadczyć. Bo fotoreporter musi być na miejscu i sam coś sfotografować by zrozumieć. Po pierwszych dniach zdjęciowych zrozumiałem, że to nie chodzi o samą flagę, to nie ona jest problemem. W tylu miejscach publicznych gdzie przebywamy te barwy istnieją, ale czy są faktycznie dla nas ważne? Czy zwracamy na nie uwagę? To chciałem udokumentować - jak te barwy, wpływają na nasze życie. To zbiegło się z okresem przemian kulturowych, społecznych, mentalnych w naszym społeczeństwie.\nTwój projekt zbiegł się z 2010 rokiem i Smoleńskiem.\nAkurat wtedy leżałem w domu po wypadku. Przez te dziewięć lat sukcesywnie zbierałem materiał, który puchł. Jeździłem w różne miejsca - i te oficjalne, jak rocznica Smoleńska, i te mniej oficjalne, jak zlot morsów. Szukałem tych barw w miejscach nieoczywistych. Próbuję zerwać jedną z tysiąca masek które codziennie na siebie zakładamy. A fotoreporter dokumentalista ma dwa zadania. Pierwsze: pokazać to, czego inni nie widzą bądź nie mogli zobaczyć, i drugie: zobaczyć to, na co wszyscy patrzą, ale co dostrzega tylko oko dokumentalisty.\nJako fotoreporter widzisz inaczej?\nNajwiększą sztuką jest zrobić zdjęcia we własnej kulturze, koło własnego domu. Zwracać uwagę na to, co jest obok nas.\nStanąć z boku samego siebie?\nI do tego jeszcze nie być intruzem. To jest najtrudniejsze. Myślę, że po części mi się udało.\nTo skończony projekt?\nMyślę, że tak. Finalizacją ma być książka - bo wystawy, publikacje, laury, nagrody, nie są czymś tak namacalnym jak książka, którą można położyć na półkę i ona przetrwa. Ostatnio mamy przyjemność, bądź nieprzyjemność, żyć w czasie wielkich przemian mentalnych w polskim społeczeństwie. I to jest największe pole do eksploatacji dla fotografów. Fotografowie zachłystują się nowinkami technicznymi, a nie potrafią powiedzieć co chcą pokazać na zdjęciu. To jest największa bolączka współczesnego świata fotografii prasowej i dokumentalnej.\nA co Ty byś chciał pokazać na zdjęciu?\nChciałbym pokazywać szczere emocje człowieka, jego naturalne zachowania, jego korelacje z innymi ludźmi. Fotoreporter bywa w różnych sytuacjach. Widzimy wiele, niejednokrotnie pracujemy w skrajnych warunkach. Tysiąc osób pracujących w stałej pracy nie przeżyje tyle co dziennikarz wizualny. I ta wielka odpowiedzialność, by mówić prawdę. Tutaj jest bardzo duże pole do manipulacji, a największą zaletą dobrego fotoreportera jest szczerość i autentyczność. Kiedyś amatora od fotografa zawodowego odróżniała granica technologii. W dzisiejszych czasach na tym polu granica się zatarła i tym wyznacznikiem jest granica szacunku dla osoby fotografowanej i tego, czy odpowiadam za zdjęcie które zrobiłem. Czy go nie zmanipuluję. Czy szczerze opowiadam o świecie.\nTy jako profesjonalista nie masz prawa manipulować, a amator może?\nProfesjonalista bierze za to odpowiedzialność. Jeżeli mam być głosem który przemówi - zdjęcia profesjonalisty mogą być w nakładzie setek czy milionów egzemplarzy za pośrednictwem internetu czy telewizji - to moja odpowiedzialność, że nie będę przekłamywać przekazu jest bardzo duża. Powinniśmy być oczami dla tych, którzy siedzą przed monitorem, czy przed gazetą. To co my zobaczymy, potem widzą odbiorcy.\nWierzysz w obiektywność fotografii?\nSam moment podjęcia decyzji o fotografowaniu bądź nie już jest momentem wyboru. Technologia zawęża nam możliwość wykonywania zdjęć - przez dobór obiektywu, aparatu, czy wreszcie kadru. To sprawia, że fotografia jest autorska, subiektywna. Obiektywna musi być w szerszym ujęciu - nie manipulujemy, nie nakładamy kolejnej maski, nie robimy fotomontaży. Bo patrząc dosłownie - żadna fotografia nie jest obiektywna.\nW takim razie dlaczego w Twoich kanałach w social media Twoje zdjęcia są czarno-białe? Przecież fotografujesz kolorowy świat.\nZgadza się. Odpowiedź jest bardzo banalna. W wielu fotografiach kolor zawłaszcza sobie główną rolę, spychając wartość informacyjną fotografii. By ten przekaz był czysty, bardziej skoncentrowany, pozbywam się koloru. Świadomie pozbywam się go, bo nie chcę opierać się na ułudzie piękna, harmonii pełnej palety barw.\nTo chyba też kwestia tego, że nie potrafimy czytać fotografii czy szerzej obrazu. Nikt nas tego w szkole nie uczył.\nNiestety nie jesteśmy społeczeństwem wykształconym wizualnie i to jest problem, bo zatraciliśmy umiejętność oceny co jest wartościowe, a co nie pod względem merytorycznym czy artystycznym. Dlatego wyznacznikiem jakości zdjęcia stało się niestety to kto na nim jest. Nie dostrzegamy innych walorów fotografii.\n*Marek Lapis - gnieźnianin, rocznik 1968, mieszka w Koziegłowach koło Poznania. Absolwent Fotografii na UAP i członek ZPAF. Odznaczony medalem "Za Zasługi dla Fotografii Polskiej (1918-2018) w 100 rocznicę odzyskania niepodległości Polski". Stypendysta Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego. Laureat prestiżowych konkursów fotograficznych.\nSESJA FOTOGRAFICZNA. Muszę wyzwalać swoje demony\nSESJA FOTOGRAFICZNA. Nie lubię tego szalejącego humanizmu\nSESJA FOTOGRAFICZNA. Opowiadam historie kobiet


Omielańczuk vs Hamilton - analiza, UFC Kraków\nHome / Analizy zawodników / Jak oni uderzają #10 – Hamilton woli zapasy\nJak oni uderzają #10 – Hamilton woli zapasy\nBy Szymon Bokota on 8 kwietnia 2015\nPoddajemy szczegółowej analizie Anthony’ego Hamiltona – rywala Daniela Omielańczuka na UFC Fight Night 64 w Krakowie.\nJean Jacques Rousseau podobno ronił łzy wzruszenia, pisząc swoje dzieła, tak bowiem poruszała go świadomość, że zostawia wielką (w swoim mniemaniu) spuściznę przyszłym pokoleniom. Po moich policzkach też być może niedługo spłyną słone krople – niestety nie z powodu podniosłych emocji. Anthony Hamilton to zawodnik nudny i toporny, jednak nie można mu odmówić zagrożenia, jakie niesie dla mierzącego się z nim Daniela Omielańczuka. Z tego też powodu zawdzięcza miejsce w tym krótszym niż zazwyczaj odcinku „Jak oni uderzają?”.\nAmerykanin swoją przygodę ze sportem rozpoczął od futbolu oraz zapasów. W roku 2010 stoczył swoją pierwszą zawodową walkę, a więc dosyć późno zważywszy na fakt, że ma już 34 lata. W swoich pojedynkach nie prezentował nigdy niczego nadzwyczajnego, jednak jego umiejętności pozwoliły mu dostać się do UFC, a nawet mieć nadzieje na dobicie do okolic końca czołowej piętnastki. W końcu świetne momentami obalenia i kontrola w parterze oraz tyleż duża, co potwornie chwilami marnowana siła w stójce wsparte treningami pod okiem Grega Jacksona świetnie prognozują w specyficznej kategorii, jaką jest waga ciężka, prawda?\nPojedynek z Aleksiejem Olejnikiem wykazał jednak bokserskie oraz grapplerskie braki Hamiltona. Następna walka i zwycięstwo na Ruanem Pottsem nie było wielkim osiągnięciem, bo Potts to zawodnik, którego sprowadzenie do KSW wiązałoby się – ze słusznymi – gwizdami. W końcu przyszła pora na szybki nokaut z rąk Todda Duffy’ego. Z tego powodu Anthony mocno stracił na wartości – nie do końca jednak słusznie, bo to dalej zawodnik, który może siać popłoch w niższych warstwach swojej dywizji.\nHamilton w mojej opinii nie do końca komfortowo czuje się w stójce. Służy mu ona głównie jako zasłona dymna i droga do klinczu lub obalenia, do czego wkrótce przejdę. Jeżeli chodzi o zdolności z zakresu pięściarstwa, to nie stoją one na zbyt wysokim poziomie – pojedynczy prosty, czasem niezbyt rozbudowana kombinacja. Freight Train woli odwoływać się do technik nożnych.\nHamilton preferuje używanie kopnięć okrężnych, często poprzedzonych ciosem prostym. Jak udowodni jeden z późniejszych gifów – potrafią być naprawdę groźne – jednak nie należą one do najtrudniejszych do rozczytania, ponieważ nie grzeszą szybkością i brak im często odpowiedniej zasłony poza ciosem prostym. Moim zdaniem otwierają one drogę do kontrowania – po kopnięciu Anthony restartuje się i wtedy można przeprowadzić własną ofensywę.\nCzy trenowanie w klubie słynącym z wpajania zawodnikom obrotowych łokci, oblique kicków i latających kolan jakoś wpływa na Amerykanina? W niewielkim stopniu – tak. Hamilton próbuje czasem postraszyć rywala w stójce, a więc tutaj pomacha ręką, tam się pochyli, a jeszcze gdzie indziej nieco uniesie nogę. Czy te taktyki mają sens? Jakiś pewnie tak, ale większą rolę odgrywałyby, gdyby Anthony opierał swoją grę w większym stopniu na stójce. Widoczna na drugim gifie próba wysokiego front kicka może sugerować pewne nasiąkanie stójkową filozofią klubu Jona Jonesa z dużym naciskiem na zaskakujące techniki. Nie jestem przekonany jednak, że coś z nich faktycznie wynika w przypadku tego akurat zawodnika.\nCzy więc Winkeljohn płakał, gdy szkolił Hamiltona? Być może, choć nie można odmówić Freight Trainowi jednego atutu – sporej siły ciosu. Oczywiście, waga robi swoje, ale były futbolista potrafi ranić ciosami zarówno z rąk, jak i z nóg. Może to i lepiej dla naszego rodaka, że Amerykanin ignoruje te elementy na rzecz…\nTo, co czyni z Anthony’ego zagrożenie, to połączenie dobrych obaleń z równie dobrą kontrolą. Nie oszukujmy się – to raczej typ Jona Fitcha niż Caina Velasqueza, nawet pomimo sporej liczby skończeń. Jeżeli porównamy to z ostatnim występem Daniela, to robi się niewesoło. Przyjrzyjmy się bardziej szczegółowo akcjom Amerykanina.\nMocną stroną Hamiltona potrafi być zdolność do obracania ataków rywali przeciwko nim. Wprawdzie to stójka stanowi klucz do ubicia Freight Traina, ale i w niej trzeba mieć się cały czas na baczności, bo jeden cios czy kopnięcie mogą skończyć się obaleniem. Czy więc Daniel ma wystrzegać się całkowicie technik nożnych? Nie sądzę, ale musi je poprzedzić kilkoma bokserskimi uderzeniami, a do tego wyprowadzanymi szybko, bo inaczej skończy jak na dwóch pierwszych gifach.\nW jaki sposób Hamilton najchętniej obala? Ma do tego dwie drogi – wejście w nogi, często poprzedzone akcją bokserską, która to może stać się kluczem do ubicia go (o czym za chwilę) lub wycinając po podebraniu jednej nogi. Anthony uwielbia stosować klamry zapaśnicze, co ma dla niego wiele plusów, głównie związanych z kontrolą rywali. Może w ten sposób mocno ich wymęczyć, co należy zapisać na jego plus.\nW parterze Amerykanin dobrze czuje się, będąc na rywalu, ale gdy tylko pojawia się okazja, dąży do zajęcia pleców. Gracji Ray’a Borga w tym nie ma, ale dzięki fizyczności zadanie to często udaje mu się zrealizować. Ważący ponad sto kilo mężczyzna ma czyjeś plecy… Pewne skończenie! Nic bardziej mylnego. W takich sytuacjach Anthony rusza po duszenie, którego dopinanie jednak fatalnie mu wychodzi, lub zaczyna zasypywać swoim ground and pound. Zasypuje nim jednak w tempie bardzo wolnym i ciosami pozbawionymi większej siły. Ruan Potts został wprawdzie „ubity” takimi ciosami na korpus, ale prawie, że dowolny inny ciężki w UFC, mając takie pozycje jak Hamilton, kończyłby walki na przestrzeni 15 sekund.\nJak go ubić?\nAnthony Hamilton jawi się póki co jako zawodnik tyleż frustrujący w oglądaniu, co groźny. Czy będzie on jednak uboższą wersją Jareda Rosholta, który w usypiającym stylu zneutralizuje Daniela Omielańczuka? Niekoniecznie.\nZasłanianie obalenia akcją w stójce to już klasyka, a w dodatku taka, która nie wychodzi z mody. Niektórzy zawodnicy popełniają jednak przy niej błąd, który mogą przypłacić pozbawiającym zmysłów podbródkowym lub kolanem. Hamilton się do nich zalicza. W swoich dyskotekowych kombinacjach zapomina zupełnie o pilnowaniu głowy, a także ma ją chwilami wbitą wzrokiem w ziemię. Słyszycie w głowie: „KO-LA-NA”? No właśnie.\nNie mogę niestety dostarczyć gifów z walk z Toddem Duffym i Aleksiejem Olejnikiem, ale wykazały one, że Hamilton nie ma jakiejś tytanowej szczęki. Szybki prawy krzyżowy jest w stanie znacząco go naruszyć lub nawet odciąć do zmysłów. Defensywa Anthony’ego, poza godnymi pochwały wjazdami w nogi po uniknięciu ciosu, nie zachwyca. Wprawdzie wycofuje się po łuku, jak na powyższym gifie, ale jego ręce są wtedy wszędzie i nigdzie. To być może największa szansa dla naszego rodaka.\nDaniel Omielańczuk stoi przed bardzo ciężkim zadaniem. Jego rywal nie prezentuje sobą klasy Rosholta, ale to bardzo podobny typ rywala – nie zwiastuje to najlepiej przed potyczką 11 kwietnia, ale wierzę, że Polak dokonał w czasie swojej długiej przerwy od startów połączonej ze zmianą klubu sporego progresu, co umożliwi mu postawienie oporu. Optymistycznie dodając przez to 10 % dla Omielańczuka rozkładam szanse 60 % – 40 % dla Amerykanina.\nRelated ItemsAnthony Hamiltonomielanczuktechnika MMAtopsliderufcufc fight night 64\n← Previous Story Dziennik MMA – 8 kwietnia 2015\nNext Story → Typowanie UFC Kraków – Gonzaga vs Cro Cop II\nPingback: GRIP NEWS - Jak oni uderzają #10 – Hamilton woli zapasy\nPingback: Typowanie UFC Kraków - Gonzaga vs Cro Cop II - Lowking.pl


Jest akt oskarżenia w sprawie korupcji - PRAWO\nJest akt oskarżenia w sprawie korupcji\nAutor: PAP/ rynekaptek.pl 16-07-2015, 14:28\nZarzuty w sprawie korupcji w branży farmaceutycznej\nAkt oskarżenia w tej sprawie łódzka prokuratura okręgowa skierowała do Sądu Rejonowego dla Łodzi - Widzewa. Oskarżonym grożą kary do 8 lat więzienia - poinformował PAP w czwartek, 16 lipca, rzecznik prokuratury Krzysztof Kopania.\n35-letniej menedżerce zarzucono wręczenie łapówek w wysokości co najmniej 11,9 tys. zł., a lekarze mieli przyjąć łapówki w łącznej wysokości od 1000 zł do 27,2 tys. zł.\nWedług prokuratury pracownicy mieli wyszukiwać lekarzy o specjalności alergolog - pumunolog, którzy w miejscu swojej pracy, wygłaszaliby wykład pod hasłem "poranek" dotyczący dowolnych produktów koncernu.\n- W zamian za przyrzeczone z tego tytułu wynagrodzenie w wysokości 500 zł, lekarz miał się zobowiązać do wypisania recept na 130 opakowań konkretnego leku - wyjaśnił Kopania.


Kopiowanie zlecenia - Baza Wiedzy programu Comarch ERP Optima1\nW celu ułatwienia pracy i przyspieszenia obsługi klienta istnieje możliwość kopiowania wcześniej wystawionych zleceń serwisowych. Kopiowanie to polega na przepisaniu zawartości dokumentu do nowego formularza.\nAby skopiować zlecenie serwisowe należy otworzyć listę zleceń serwisowych, ustawić kursor na dokumencie, który będzie kopiowany. Zlecenie kopiujemy za pomocą kombinacji <CTRK>+<INSERT> lub <CTRL> . Otwarty zostanie formularz nowego zlecenia serwisowego ze skopiowanymi danymi, które można modyfikować.\nDokument podstawowy i kopia dotyczą tego samego magazynu, wystawione są dla tego samego kontrahenta, mają identyczny: priorytet, prowadzącego, status zlecenia, opis zlecenia, planowany czas realizacji, atrybuty.\nNa zakładce [Czynności] kopiowane są wszystkie czynności z takimi samymi ilościami, ceną i atrybutami, ale jako niezależne ze statusem nie zakończono.\nNa zakładce [Części] kopiowane są wszystkie części z takimi samymi ilościami pobranymi, ceną i atrybutami, w polu Ilość wydana podpowiada się wartość z pola Ilość pobrana. Dla części pobranych z magazynu lokalnego ustawiany jest status – nie pobrano.\nRóżnica pomiędzy dokumentem podstawowym i kopią dotyczy dat (przyjęcia, realizacji, daty przy statusie zlecenia, daty dla notatki) – zawsze proponowane są daty bieżące i numeru – zawsze nadawany jest numer kolejny w schemacie zastosowanym na dokumencie pierwotnym. Nie są kopiowane dane dotyczące dokumentów skojarzonych.


Kultura - Historia norweskiego filmu - Portal podróżniczy o Norwegii\nHistoria norweskiego filmu\nHistoria norweskiego filmu jest zapisem działalności całych pokoleń filmowców, aktorów i pracowników „zakulisowych”, którzy kultywowali swoją sztukę przez kolejne, jakże różne okresy historii XX wieku. Warunki były ogromnie zróżnicowane, jak sugeruje chociażby długa lista reżyserów, którzy nakręcili tylko jeden film.\nChoć wsparcie finansowe było nieprzewidywalne, zdarzały się okresy artystycznej świetności i silnego przywództwa. Norwegia jest dumna ze swojego narodowego dziedzictwa filmowego, które na wiele sposobów odzwierciedla rozwój norweskiego społeczeństwa.\nW porównaniu do Szwecji czy Danii, które dość wcześnie osiągnęły sukces produkując z myślą o międzynarodowej publiczności filmy fabularne na wielką skalę, Norwegia późno weszła do branży filmowej. Niewiele wiadomo o pierwszym filmie fabularnym nakręconym w Norwegii. Sam film został zagubiony, a pozostały materiał źródłowy jest niejasny.\nFilm ten, zatytułowany Fiskerlivets farer (Niebezpieczeństwa w życiu rybaka) bądź Et drama paa havet (Dramat na morzu), został wyreżyserowany przez Hugo Hermansena w 1906 lub 1908 roku. Następna próba została podjęta dopiero w 1911 roku, kiedy to Halfdan Nobel Roede zrealizował produkcję Fattigdommens forbandelse (Przekleństwo nędzy), uznawaną przez wielu ekspertów za pierwszy norweski film fabularny. Twórczość Roede’a była inspirowana ówczesnymi duńskimi melodramatami erotycznymi i nie była zakorzeniona w norweskim społeczeństwie.\nZłote lata 30-te\nJednak wraz z nadejściem 1920 roku Norwegowie mogli już pochwalić się ciągłą produkcją profesjonalnie realizowanych filmów. W tymże roku zmienił się również charakter norweskiego filmowania, a Fante-Anne (Cyganka Anna) Rasmusa Breisteina zainicjowała zjawisko nazywane obecnie narodowym przełomem. Wcześniej większość realizacji była umiejscawiana w anonimowym dużym mieście, toteż reżyserzy zaczęli koncentrować się na norweskim krajobrazie i radościach rustykalnego pleneru. Lata 30-te można trafnie określić mianem złotego wieku norweskiego filmu.\nPierwszym filmem dźwiękowym był Den store barnedåpen (Wielkie chrzciny, 1931) w reżyserii Tancreda Ibsena, wnuka norweskich gigantów literackich Henrika Ibsena i Bjørnstjerne Bjørnson. Lata poprzedzające wybuch wojny były czasem wzrostu i zwiększonej popularności przemysłu filmowego, bowiem filmowcy ekranizowali sławne dzieła literackie, ożywiając je poprzez zatrudnianie zawodowych aktorów teatralnych.\nPodczas II Wojny Światowej, kiedy Norwegia znajdowała się pod nazistowską okupacją, produkcja filmów oraz repertuary kin w pełni podlegały niemieckiej cenzurze. Niemniej frekwencja w kinach rosła, gdyż publiczność spragniona była jakiejkolwiek nordyckiej rozrywki, nawet ocenzurowanej. Paradoksalnie, właśnie w tym okresie powołano Narodową Radę Filmową, która określiła pierwszą ogólnokrajową politykę filmową Norwegii. Człowiekiem, który podejmował najważniejsze decyzje w Radzie, był zasłużony reżyser Leif Sinding. Z chwilą zakończenia wojny Rada dysponowała funduszem o wartości ponad 10 mln NOK (ok. 1,25 mln EUR).\nOkres powojenny okazał się naturalnym punktem zwrotnym dla norweskiego filmu, jako że wyrosło nowe pokolenie filmowców. Edith Carlmar, pierwsza kobieta-reżyser w historii norweskiego filmu, zrealizowała w latach 1949 – 1959 dziesięć filmów fabularnych. Jej entuzjastycznie przyjęte przez krytykę produkcje często wywoływały publiczną dyskusję i odznaczały się niezwykłą siłą przyciągania widzów do kas biletowych. Dzisiaj uznawane są za klasykę. W swoim ostatnim filmie – Ung flukt (Krnąbrne dziewczę, 1959) – Carlmar obsadziła Liv Ullmann, dla której była to pierwsza gwiazdorska rola. Ullmann jest najbardziej znaną norweską aktorką i reżyserką.\nZrealizowany przez nią w 2000 roku film Troløs (Wiarołomni) był nominowany do Złotej Palmy na Festiwalu Filmowym w Cannes. Arne Skouen, którego reżyserski debiut przypadł na ten sam rok, co debiut Carlmar, ma na swoim koncie 17 filmów fabularnych. Niektóre z największych filmowych triumfów Norwegii były jego autorstwa, na przykład nominowany do Oskara w 1957 roku film Ni liv (Nine Lives, wyświetlany w polskich kinach studyjnych pod tytułem Przez śnieżną pustynię - przyp. tłumacza). Wielu krytyków uznaje go za najlepszą norweską produkcję wszechczasów. Filmy Skouena nadal spotykają się z zainteresowaniem na festiwalach czy innych wydarzeniach filmowych na świecie.\nW okresie powojennym wyróżniają się jeszcze przynajmniej dwa nazwiska. W 1948 roku producent mebli, Ivo Caprino, zaczął w swoim salonie eksperymentować z filmem i marionetkami. Caprino szybko stał się norweskim królem animacji. Jego wyjątkowy system realizacji filmów przy wykorzystaniu marionetek przyniósł mu światową sławę, a rekord kasowy filmu Flåklypa Grand Prix (Pinchcliffe Grand Prix, 1975) nie został jeszcze pobity. Zupełnie inny gatunek reprezentuje Thor Heyerdahl. Film Kon Tiki, nakręcony przez niego przy pokonywaniu na tratwie Pacyfiku w 1947 roku, został w 1952 roku nagrodzony Oskarem w kategorii ‘najlepszy film dokumentalny’ i do tej pory jest jedynym norweskim filmem uhonorowanym tą nagrodą.\nFilmy dokumentalne cieszyły się ogromną popularnością tuż po zakończeniu wojny, zwłaszcza jeśli ich tematem były wydarzenia związane z wojną lub wyprawy badawcze. Lata 50-te były okresem rozkwitu norweskich filmów dokumentalnych zarówno pod względem produkcji, jak i oglądalności. Jednak wraz z nadejściem lat 60-tych filmy dokumentalne zastąpiła telewizja, która stała się podstawowym nadawcą relacji z wydarzeń bieżących i programów przyrodniczych. W ostatnich latach nastąpił powrót filmów dokumentalnych do dawnej świetności. Film Heftig og begeistret (Cool & Crazy) wyreżyserowany przez Knuta Erika Jensena w 2001 roku oraz film Evena Benestada Alt om min far (Wszystko o moim ojcu) z 2002 roku wyróżniono wieloma międzynarodowymi nagrodami.\nNastępne nowe pokolenie młodych filmowców pojawiło się w latach 60. Było ono pod wpływem modernistycznych prądów Europy kontynentalnej, Przykładem norweskiej wersji francuskiej Nowej Fali był film Jakten (Pościg, 1959) Erika Løchena oraz Liv (Życie, 1967) i Exit (1970) Påla Løkkeberga. Jednak wysoka frekwencja publiczności w norweskich kinach zależała w dużej mierze od norweskich komedii i międzynarodowych hitów kasowych. Na ogół jednak norweskie rodziny preferowały telewizję.\nW latach 70-tych nastąpił rozkwit młodych aktywistów, który podsycał najbardziej buntowniczy okres socrealizmu w filmie norweskim. Film miał mieć charakter polityczny, a nie artystyczny, czego dowodem były tytuły takich produkcji, jak Streik! (Strajk!, 1974) w reżyserii Oddvara Bulla Tuhusa oraz Det tause flertall (Milcząca większość, 1977) w reżyserii Wama i Vennerøda, a także kilku postępowych filmów dokumentalnych. Kobiety-filmowcy wyszły z kuchni, by adaptować dla potrzeb telewizji tematy feministyczne. Realizowały one również bezkompromisowe relacje z dzieciństwa i okresu dorastania, które przykuwały uwagę dojrzałej publiczności (zob. „Dzieci i film”). Niezapomnianą reżyserką jest Anja Breien. Wielkim sukcesem okazał się jej film Hustru III (Żony III), trylogia z lat 1975, 1985 i 1996 ukazująca w kolejności wydarzeń życie trzech kobiet na przestrzeni trzydziestu lat.\nNim na dobre nastały lata 80., norweski film przeżywał schyłek, a widzowie, zmęczeni szarym socrealizmem, zastanawiali się, kto jest za to odpowiedzialny.. Wówczas filmowcy - z pewnym powodzeniem - zwrócili się w stronę Stanów Zjednoczonych, by tam szukać natchnienia i opowiadać bardziej ekscytujące historie. Orions belte (Pas Oriona, 1985) w reżyserii Ola Solum oraz Veiviseren (Pathfinder, 1987 - wyświetlany w Polsce przy okazji lokalnych przeglądów kina norweskiego lub skandynawskiego pod tytułem Tropiciel lub Przewodnik - przyp. tłumacza) Nilsa Gaupa spotkały się z uznaniem szerokiej publiczności i wyrobiły sobie międzynarodową pozycję. W 1988 roku film Veiviseren został nominowany do Oskara w kategorii ‘najlepszy film zagraniczny’. Przełom lat 80-tych i 90-tych był okresem znaczącym dla norweskich kinomanów, który zaowocował kilkoma niezapomnianymi produkcjami, m.in: En håndfull tid (Garść czasu, 1989) w reżyserii Martina Asphauga, Landstrykere (Wagabundzi, 1989) w reżyserii Oli Soluma, Høyere enn himmelen (Poza niebem, 1993) w reżyserii Berit Nesheim, Stella Polaris (1993) w reżyserii Knuta Erika Jensena, Drømspel (Dreamplay, 1994) w reżyserii Unni Straume oraz Over stork og stein (Stork Staring Mad, 1994) w reżyserii Evy Isaksen. Nadchodziło nowe pokolenie.\nReżyser Hans Petter Moland zapisał nowy rozdział w historii norweskiego filmu, realizując w 1996 roku w Nowym Jorku Kjærlighetens kjøtere (popkazywany w Polsce pod angielskimj tytułem Zero Kelvin lub Zero stopni w skali Kelvina). W lutym 1997 roku wyreżyserowany przez Berit Nesheim film Søndagsengler (Druga strona niedzieli, 1996) był nominowany do Oskara w kategorii ‘najlepszy film zagraniczny’. Z kolei Budbringeren (Junk Mail, 1997) w reżyserii Påla Sletaune’a, został wyświetlony na premierowym pokazie podczas Tygodnia Krytyków na Festiwalu Filmowym w Cannes, zdobywając ich główną nagrodę. Film ten zdobył jeszcze kilka innych nagród i obejrzano go na całym świecie. W tym samym roku międzynarodowa uwaga skupiła się na filmie Erika Skjoldbjærga Insomnia, który wziął udział na festiwalu w Cannes w tej samej kategorii pokazów. W 2001 roku Elling w reżyserii Petera Næssa był nominowany w znanej już kategorii ‘najlepszego filmu zagranicznego’. Również Harald Zwart (O czym marzą faceci, 2001; Agent Cody Banks, 2003) dowiódł, że narodowość norweska nie stanowi bariery do osiągnięcia sukcesu w Hollywood.\nNorweskie filmy krótkometrażowe z powodzeniem konkurują na festiwalach organizowanych w różnych krajach świata. Podczas Tygodnia Krytyków w Cannes w 2003 roku zwyciężył film Eivinda Tolåsa Miłość jest prawem. Na tym samym festiwalu w sekcji Quinzaine des Réalisateurs, Bent Hamer zaprezentował swój film pełnometrażowy Salmer fra kjøkkenet (Historie kuchenne, 2003), który został przyjęty z uznaniem, zdobywając nagrodę za dystrybucję europejską i wzbudzając globalne zainteresowanie sprzedawców filmowych.\nW latach 2005-2015 norweskie kino nie zaprzestało swojego tryumfalnego marszu, i w polskich kinach mogliśmy oglądać takie filmy jak Matka Ellinga, Hawaje - Oslo oraz Uno.\nNa podstawie: Ambasada Norwegii\nOpracowanie: Norweski Instytut Filmowy


Łukasz Jachimiak 15.01.2022 10:42\n- Dobrze, że jest zainteresowanie. Wszystkim powtarzam, że nie jadę na igrzyska do Pekinu na wycieczkę. Cztery lata temu w Pjongczangu byłam 11. Teraz nie interesuje mnie takie miejsce. Jadę walczyć o medal - mówi Aleksandra Król w rozmowie ze Sport.pl. W piątek polska snowboardzistka wygrała slalom gigant równoległy w Pucharze Świata w Simonhöhe.\nhttps://www.instagram.com/lolakrol/Paweł Skraba, AZS\nAleksandra Król w piątek odniosła jeden z największych sukcesów w karierze. Wygrała zaliczany do Pucharu Świata slalom gigant równoległy w austriackim Simonhöhe. To jej pierwsze zwycięstwo w karierze w tym cyklu. Już 8 lutego Polka wystartuje w tej konkurencji na igrzyskach olimpijskich w Pekinie.\nŁukasz Jachimiak: Wiesz, że teraz - na trzy tygodnie przed igrzyskami - wszyscy w Polsce zaczniemy się znać na snowboardzie?\nAleksandra Król: Ha, ha, ha - fajnie! Dla mnie zwycięstwo jest potwierdzeniem tego, co robiłam na treningach. W końcu tak samo dobrą jazdę pokazałam w zawodach. Miałam super przejazdy. Czuję się teraz mocna. Jeszcze mocniejsza!\nCzyli nie zaskoczyło cię to zwycięstwo? Forma już jakiś czas była?\nTrochę tej formy musiałam szukać. Miałam kontuzję i ostatnio mało jeździłam na snowboardzie. Tak naprawdę Puchary Świata początkowo jeździłem bez prawdziwych, długich treningów. Dlatego w startach pojawiały się błędy. Ale jak już wróciłam do dłuższego trenowania, wyeliminowałam je. Prawie. Bo w zawodach jeszcze trochę ich robię. Przez stres. W Simonhoehe wygrałam Puchar Świata, mimo że wcale nie miałam perfekcyjnego dnia. W kwalifikacjach byłam dopiero dziewiąta, bo w zrobiłam błędy w pierwszym przejeździe. Ale już w drugim miałam trzeci czas i po nim wiedziałam, że w walce najlepszej szesnastce stać mnie na podium. Od jednej ósmej finału do finału jechałam dobrze już każdy wyścig.\nW finale pokonałaś mistrzynię olimpijską z Soczi Julię Dujmovits, w ćwierćfinale aktualną zdobywczynię Pucharu Świata i brązową medalistkę igrzysk w Pjongczangu Ramonę Hofmeister - czymś takim na pewno ładnie się przedstawiłaś tuż przed igrzyskami w Pekinie.\nPotwierdzam, odkąd zeszłam z podium, nie przestaję rozmawiać przez telefon. Dobrze, że jest zainteresowanie. Wszystkim powtarzam, że nie jadę na igrzyska do Pekinu na wycieczkę. Cztery lata temu w Pjongczangu byłam 11. Teraz nie interesuje mnie takie miejsce. Jadę walczyć o medal. Mówię, jak jest, nie pompuję balonika i nie interesuje mnie, czy ktoś będzie pompował. Siedzę w swojej bańce, udzielę teraz kilku wywiadów, ale zaraz znów skupię się na jeździe, na treningu, przygotuję się jak najlepiej i w Pekinie pojadę na maksa. Jestem już bardzo doświadczoną zawodniczką.\n31 lat to tak dużo?\nAle byłam już na igrzyskach w Soczi, gdzie wcale nie zajęłam dziewiątego miejsca, jak podaje Wikipedia i czego nie chce zmienić. Tam miałam kompletnie nieudany występ. W jednym starcie się przewróciłam i zostałam zdyskwalifikowana, w drugim byłam na dwudziestym którymś miejscu. W Pjongczangu już było lepiej, tam już byłam bardziej doświadczona i zajęłam niezłe 11. miejsce. A teraz jadę po więcej.\nTo na kiedy ludzie mają ustawiać budziki, żeby ci kibicować?\nNa 8 lutego. W Polsce na pewno będą to jakieś wczesne godziny poranne. Ale co zrobić.\nŻebyśmy my mieli jak najwięcej takich problemów, że nasz sportowiec ma szanse na świetny wynik i warto dla niego zarwać noc! Pewnie widzisz, że ta zima polskich kibiców nie rozpieszcza? Zwłaszcza kibiców skoków.\nTak, skoczkom nie idzie, ale łyżwiarze szybcy mają bardzo dobry sezon, Maryna Gąsienica-Daniel tak samo. Myślę, że jak nasi skoczkowie nie dadzą rady, to ktoś inny z polskiej ekipy w Pekinie da kibicom radość. Ja na pewno zrobię wszystko, żeby walczyć o medal. To jest moje marzenie, a nie na przykład 10. miejsce.\nKiedy lecisz do Chin?\nJuż 26 stycznia. Potrenuję na miejscu, przyzwyczaję się do warunków.\nCovidu i chińskich testów - ponoć szczególnie czułych - się nie boisz?\nJestem zaszczepiona trzema dawkami. Noszę dobrą maseczkę, trzymam dystans, unikam wszelkich zgromadzeń, rodzice, u których mieszkam, też starają się tego nie złapać. Na razie nigdy w żadnym teście nie byłam pozytywna. Może przeszłam to rok temu bezobjawowo, bo jedna osoba w ekipie wtedy covid miała. Wiadomo, że omikron można wszędzie złapać, ale robimy wszystko, żeby jednak go uniknąć. Szkoda, że nie da się przy tym uniknąć stresu. Raz wyszedł mi wynik niejednoznaczny. Musiałam zostać, zrobić ponowny test. Był negatywny, czyli wcześniej popełniono błąd w laboratorium. Ale przez to musiałam dolatywać w ostatniej chwili na zawody, było niepotrzebne zamieszanie.\nMówiłaś o igrzyskach w Soczi i w Pjongczangu, a czy ty jesteś snowboardowym dzieckiem Jagny Marczułajtis? Miałaś trochę ponad 11 lat, gdy Jagna zajęła czwarte miejsce na igrzyskach Salt Lake City 2002.\nOczywiście oglądałam Jagnę. Ale wtedy już od dawna jeździłam na snowboardzie. Miałam siedem lat, gdy rodzice zabrali mnie na narty do Austrii. W pensjonacie, w którym zamieszkaliśmy, bawiłam się z córką właściciela. Ona jeździła na snowboardzie, więc powiedziałam, że ja też chcę snowboard. Mój starszy brat też jeździł na snowboardzie, chciałam być jak on, więc rodzice się zgodzili i wypożyczyli mi deskę. Szło mi tak dobrze, że powiedziałam, że już w życiu nie założę nart! Rodzice deskę mi kupili, brat mnie jeszcze douczył, zapisałam się do klubu, zaczęłam startować w zawodach i tak to poszło.\nI naprawdę jeździsz tylko na snowboardzie, a na nartach nie?\nJeździłam bardzo dużo, gdy byłam małym dzieckiem. Jestem z listopada i wiem, że jak skończyłam dwa latka, to już na nartach jeździłam. Do siódmego roku życia cały czas szalałam na nartach, ale jako siedmiolatka zakochałam się w snowboardzie i to jest miłość na zawsze.\nCzyli drugą Ester Ledecką (w Pjongczangu Czeszka zdobyła złoto w snowboardowym gigancie równoległym, czyli w konkurencji, w której startuje Król, i złoto w narciarskim supergigancie) nie zostaniesz?\nTeraz to ja na nartach umiem jeździć już tylko pługiem! Narciarka ze mnie marna.\nJako polska snowboardzistka masz wszystko to, co mają twoje najgroźniejsze rywalki? Sprzętowo i organizacyjnie na tle Austrii czy Niemiec wyglądamy przyzwoicie?\nMyślę, że jest całkiem okej. Brakuje nam serwismena. Gdybyśmy go mieli, to trener miałby trochę więcej spokoju. A tak to ciągle goni. Ale sprzęt mamy na takim samym poziomie. Jeżdżę na takiej samej desce jak najlepsza na świecie Ramona Hofmeister. Musieliśmy w sprzęt zainwestować, zrobiliśmy to i nie odstajemy.\nJak duże to były inwestycje?\nSama deska kosztuje tysiąc euro. Do tego dochodzi płyta za tysiąc euro, buty za kolejny tysiąc i wiązania za 300 euro. Potrzebuję czterech takich kompletów.\nTo cienka aluminiowa płyta, którą się montuje na desce. Ona się rusza do góry, w przód i w tył. Powoduje, że deska łatwiej łapie krawędź, a do tego jest cięższa, więc jedzie szybciej. Wszyscy jeżdżą na płytach. Kto ich nie ma, ten nie istnieje. Płyta na deskę, na płytę wiązania - innej opcji już nie ma.\nNie ma już chyba żadnego sportu, który by nie przypominał technologicznych wyścigów jak z Formuły 1.\nDokładnie! Snowboard to jest Formuła 1 na śniegu! Płyta może mieć takie ustawienie albo inne, może być wycięta, cała, ze sprężyną, może być podcięta. Może być podniesiona pięta, mogą być podniesione palce. Jest milion różnych rozwiązań i każdy musi znaleźć swoje złote ustawienie.\nCzyli serwismen zdecydowanie miałby co robić.\nTo prawda. Miałby. Ja sama muszę wszystko testować, zmieniać. On coś by podpowiedział.\nRywalki mają pewnie nawet nie po jednym serwismenie, a całe ekipy takich specjalistów?\nTak, mają po kilku. Na szczęście nasz trener robi dobrą robotę. Ma wiedzę, bo był asystentem u poprzedniego trenera i zajmował się serwisem. Ale logistycznie byłoby nam łatwiej, gdyby był dodatkowy człowiek. W Simonhoehe w finałach byliśmy ja i Michał Nowaczyk [odpadł w jednej ósmej finału], więc trener mi wyszykował deskę na start i mnie puścił, musiał lecieć przygotować wszystko Miśkowi, a jak jego puszczał, to ja już się niecierpliwiłam, gdzie moja deska. Czasami nie jest lekko. Ale pokazałam, że i tak się da.\nZdecydowanie! Rozbudziłaś nasze apetyty.\nCieszę się. A swój apetyt rozbudziłam najbardziej.


Kochać i iść z Maryją. Wojnówka\nKochać i iść z Maryją. Wojnówka\tprzejdź do galerii\nOczekiwanie przed kościołem w Wojnówce na przybycie obrazu Czarnej Madonny\n- Matka Boża ma tę szczególną łaskę nawiedzania swych dzieci: z największą czułością, uwagą i troską. I właśnie teraz uczestniczymy w tej łasce Maryi - powiedział bp Piotr Libera.\n- Maryjo, uczyń naszą parafię wspólnotą, która poczuje odpowiedzialność za to, co się w niej dzieje. Pomóż pokonać u wielu obojętność religijną. Obudź nasze serca. Przypomnij, że Bóg jest miłością, i że tylko w Jezusie jest zbawienie. Niech materializm nie zniszczy w nas duchowych darów. Naucz nas, abyśmy nie wstydzili się naszej wiary - tymi słowami witał ikonę Matki Bożej ks. proboszcz Grzegorz Nowomiejski.\nBp Piotr Libera w czasie Mszy św. mówił o szczególnym talencie Matki Bożej, jakim jest Jej właściwa łaska nawiedzania swych dzieci. - Wszystko zaczęło się od domu Elżbiety. Maryja poszła ją odwiedzić i usłużyć jej. Podobnie chce i nam uczynić. Ona przychodzi do wszystkich: obecnych i nieobecnych w kościele. Bez wyjątku, do każdego, i przynosi nam Jezusa. Oto Jej odpowiedź na nasze pytania, życiowe rozdroża, lęki i wątpliwości - mówił w kazaniu biskup.\nNa zakończenie Mszy św. biskup płocki zwrócił uwagę, że patron parafii w Wojnówce - św. Stanisław Kostka - uczy Polaków rozmiłowania się w Matce Bożej. - On kochał i przez całe swe życie chodził z Maryją, czyli żył z Nią w zażyłej przyjaźni. I nas św. Stanisław chce tego nauczyć - dodał bp Piotr.\nMatka Boża w obrazie nawiedzenia przybyła jakby na okrągłe urodziny kościoła parafialnego w Wojnówce. W 2014 r. minęło bowiem 100 lat od jego zbudowania. Historia parafii jest jednak o wiele dłuższa, bo sięga aż początków XV w. i nieistniejącej już parafii w Podkrajewie Wojnowym. Po zbudowaniu obecnego kościoła w latach 1904-1914, od 1967 roku istniał tu samodzielny ośrodek duszpasterski, a w 1979 r. powstała parafia. Jej pierwszym, długoletnim i niezapomnianym proboszczem był ks. kan. Jan Maćkiewicz. Był oddany ludziom i gorliwie duszpasterzował przez 34 lata. Jemu parafianie poświęcili pamiątkową tablicę w kościele. Teraz w tę historię i tradycję miejsca, ale jeszcze bardziej w bicie serc mieszkańców Wojnówki i okolic weszła Maryja w znaku Jasnogórskiego obrazu.\nWojnówka. Nawiedzenie w parafii św. Stanisława Kostki\nNiezależnie od tego, czy jest to parafia duża, czy mała - powitanie z obrazem Matki Bożej zawsze wzrusza i cieszy. Mszy św. na rozpoczęcie doby nawiedzenia przewodniczył bp Piotr Libera. Zdjęcia: ks. Włodzimierz Piętka /Foto Gość\ndodane 04.08.2015 23:31


Teczki z nadrukiem agencje reklamowe Bielsko drukarnia przemyśl centrum\nJak to się dzieje, że w gąszczu firm jedne zapadają w pamięci swoich klientów a inne są tylko i wyłącznie jednorazowym, nic nie znaczącym wydarzeniem? Z jakiego powodu użytkownicy powracają właśnie do tych rzeczowych marek?\nOczywiście wielkie znaczenie ma w tym temacie kompetencja oraz wywiązanie się ze swoich zobowiązań, kontakt z klientem a także lekka atmosfera przy transakcji jest równie istotna, jednakowoż we dzisiejszych czasach to za mało.\nReklama dźwignią handlu, słyszeliśmy ten hasło nie raz. W dzisiejszych czasach niestety już nie wystarczy tylko wykupić paru bilbordów albo puścić spot reklamowy. Współcześnie trzeba pokazać się swoim klientom z każdej strony. Dobrym pomysłem są choćby teczki z nadrukiem. Możemy na nich umieścić logo i nazwę firmy czy też detale, które sami utworzymy. Jeżeli sobie tego życzysz na teczki z nadrukiem da się umieścić adres oraz numer telefonu kontaktowego do osoby odpowiedzialnej za dany projekt bądź bezpośrednio do siedziby firmy.\nIle razy zdarzyło Ci się być na spotkaniu na którym słabej jakości akcesoria biurowe Twojego konsumenta sprawiały, że zmieniałeś o nim zdanie? Teczki z nadrukiem w bajkowe stwory (albowiem akurat taka była w domu pod ręką) to przeciętny błąd początkujących biznesmenów. Nie pozwól żeby i o Tobie ktoś tak pomyślał. Spraw żeby teczki z nadrukiem były charakterystyczną wizytówką Twojej firmy. Jeśli stosownie utworzysz projekt takiej teczki z nadrukiem, będzie się ona jednoczyła twoim klientom wyłącznie z twoją firmą.\nO ile profesjonalniej prezentuje się umowa umiejscowiona w takie szczególnej dedykowanej teczce? Gwarantuje Ci, że takiej teczki twój interesant nie zgubi tak ekspresowo jak małą wizytówkę, a jeżeli zacznie jej używać w ciągu dnia to jest gigantyczna szansa, że Twoja firma zostanie w jego pamięci już na zawsze.\nSitodruk łódź żywiec Fascynująca technika sitodruku Które czynniki mogłyby skłonić użytkownika do wybrania techniki drukarskiej, jaką jest sitodruk? A więc ten gatunek druku znamionuje się ogromną odpornością oraz...\nNadruki z logo wołomin Wydruki z logo coraz to popularniejsze W obecnych czasach, każda nawet najmniejsza firma, oprócz nazwy posiada swoje logo. Zarówno nazwa jak i logo są niesłychanie...\nDługopisy reklamowe z nadrukiem Podbić życzliwość wyborców Politycy za wszelką cenę chcą pozyskać stanowisko, na które kandydują. Prawda jest taka, że nie zawsze się na nie nadają, aczkolwiek nie...


Kuferek Lenki: września 2016\nNitkowanie - mój sposób na pozbycie się niechcianego wąsika.\nNitkowanie odkryłam całkiem niedawno..\nSzukając w internecie sposobów na szybkie usunięcie włosków z twarzy, trafiłam na filmiki związane z nitkowaniem. Postanowiłam zaryzykować i spróbować :)\nNo i przepadłam, teraz jest to dla mnie jeden z najlepszych sposobów.\nStosując twardy wosk w plastrach z Joanny wieczorem, na drugi dzień borykałam się z opuchnięciem górnej wargi, zaczerwieniem i ropnymi krostkami. Co mi się bardzo nie podobało. I nie chodziło tutaj o nieumiejętne rozgrzewanie wosku czy nawet zrywanie. Za każdym razem efekt końcowy był ten sam\nKtoś ostatnio wspomniał mi, że stosując gorący wosk nakładany szpatułką i przyklejając pasek nie miałabym tego problemu. Nie wiem.. Kiedyś na pewno spróbuję z woskiem z Veet.\nObecnie jestem wierna nitkowaniu.\nDepilacja nitką polecana jest nawet dla bardzo wrażliwej skóry, nawet z problemami dermatologicznymi. To wszystko dlatego, że zabieg jest zupełnie nieinwazyjny, nie podrażnia i nie alergizuje.\nNitkowanie to metoda depilacji za pomocą odpowiednio splecionej 100% bawełnianej nici. Nić ta chwyta nawet bardzo cienkie i krótkie włosy usuwając je wraz z cebulkami, dzięki czemu efekt utrzymuje się przez dłuższy czas. Można w ten sposób usuwać niechciany wąsik, brodę, włosy na policzkach oraz przepięknie wyregulować i zdefiniować brwi.\nNitkowanie jest zdecydowanie najzdrowszą z metod depilacji – nie podrażnia skóry chemikaliami, nie stwarza zagrożenia wrastających włosów.\nPo zastosowaniu zabiegu nitkowania moja skóra nie jest opuchnięta, nie mam ropnych krostek ani nie pojawia się zaczerwienienie.\nPoczątkowo zabieg może być bolesny, ale w moim przypadku szybko się przyzwyczaiłam i nie sprawia mi bólu.\nAutor: Kuferek Lenki o 10:21 1 komentarz :\nEtykiety: depilacja nitką , nitkowanie\nPROMOCJA - 49 % ROSSMANN\nDobra wiadomość dla kosmetyko-maniaczek ! ;)\n30 września rusza promocja - 49 % w drogerii Rossmann na kolorówkę.\nBędzie trwać do 20 października.\nTak jak w poprzednich edycjach będzie podzielona na etapy.\nObserwując blogosferę i fora, znalazłam informację, że promocja wyglądać będzie tak:\nI etap - 30.09 - 05.10\nSzminki, błyszczyki, kredki do ust, lakiery i produkty do pielęgnacji paznokci.\nII etap - 06.10- 11.10\nTusze do rzęs, cienie do powiek, kredki do oczu, eyelinery.\nIII etap - 12.10 - 17.10\nPodkłady, pudry, róże, bronzery, korektory do twarzy.\nEtapy odwrócone w porównaniu do kwietniowej promocji.\nCo do daty, na pewno będzie to 30 września (informacja potwierdzona w drogerii, poza tym 29 września kończy się promocja, która obecnie trwa).\nZ kolei co do etapów nie jestem pewna, ale wszystko okaże się pod koniec września.\nAutor: Kuferek Lenki o 10:18 Brak komentarzy :\nEtykiety: -49% promocja , Rossmann\nNowości kosmetyczne od Wibo, Lovely i Bell.\nWitam Was w te pochmurne, niedzielne popołudnie..\nJak pogoda u Was?\nPrzygotowałam dla Was wpis z nowościami kosmetycznymi od marek, które lubię i cenię sobie za jakość oraz cenę.\nJak w tytule wspomniałam.. Będą to nowości od Wibo, Lovely i Bell.\nNa początek bierzemy na przegląd WIBO.\nPaletka Go Nude Sex Appeal Edition\nPiękne kolory, połyskujące srebra, złota i brązy.\n12 dni do premiery !\nSypki puder z żółtym pigmentem. Żółty puder sprawdzi się u osób, które mają ciepłą tonację skóry lub cerę naczynkową/trądzik różowawy./jakiekolwiek zaczerwienienia na twarzy. Pomoże też lekko ocieplić podkład, jeśli nasz kolor jest zbyt chłodny.\nRice Powder Total Matt Effect\nSypki puder ryżowy.\nW składzie 100% mączki ryżowej.\nPs. Te pudry pobiją Fixing Powder - tak podejrzewam ;)\nW trzech pięknych odcieniach. Jestem ciekawa pigmentacji i trwałości.\nOpakowanie i nazwa wzorowana na różu Nars Orgasm.\nBronzer Matte MIX.\nPiękne kolory, które możemy mieszać i stopniować efekt tak jak tylko to sobie wymarzymy.\nLimitowana Edycja Wibo - Arctic Impressions.\n- 4 holograficzne lakiery do paznokci\n- 2 metaliczne lakiery do paznkoci (w odcieniu złotym i srebrnym) z efektem lustrzanej tafli\n- Frozen Touch 2w1 - uniwersalny top coat na pomadkę lub cienie do powiek (w odcieniu złotym i srebrnym)\n- złoty puder brązujący do twarzy i ciała Sparkling Lady\n- paleta rozświetlaczy do twarzy Strobing Makeup Kit w 4 odcieniach\nDo nowości trafią również 2 nowe odcienie matowych płynnych pomadek Milion Dollar Lips oraz 3 nowe odcienie podkładu Royal Skin.\nTeraz na przegląd bierzemy Lovely.\nOczywiście ich nowości jest również wiele jak w Wibo.\nJa na przegląd wzięłam jedynie pomadki matowe, płynne K-Lips, których jestem bardzo ciekawa.\nCena ponoć ma wynosić 19,99 zł.\nDo nowości dołączyć mają również (przedstawione na zdjęciu niżej):\n- 2 paletki cieni do powiek wzorowanych na Too Faced\n- róż i rozświetlacz w sztyfcie\n- kępki rzęs\n- kredki i cienie do stylizacji brwi\nPs. Pomadki matowe od Wibo Million Dollar Lips i Lovely Extra Lasting nie zostaną wycofane ze sprzedaży.\nNa koniec świetna wiadomość dla dziewczyn, które nie zdążyły kupić pomadek matowych od Bell z edycji Moroccan Dream.\nWejdą pod nową postacią. Zmienione zostaną tylko opakowania pomadek. Skład i konsystencja pozostanie ta sama. Ciekawe czy cena ulegnie zmianie.\nWszystkie kosmetyki mają wejść do sprzedaży wraz z nadejściem początku października.\nKonkretne daty nie są znane.\nW blogosferze ostatnio głośno o słynnej promocji - 49 % w Rossmannie na kosmetyki.\nRozpocząć się ma 30 września.\nAutor: Kuferek Lenki o 07:05 Brak komentarzy :\nEtykiety: bell , lovely , matowa pomadka , wibo


Każdy, komu zależy na swoim dobrym samopoczuciu, słyszał o tym! Probiotyki były jednym z głównych tematów zdrowotnych w ciągu ostatnich kilku lat. Z jednej strony przedstawia się je jako panaceum na praktycznie wszystkie bolączki i cierpienia. Z drugiej strony mówi się, że często przypisuje się im niemal magiczne moce, których nie posiadają. Jednak niektóre z ich korzyści są pewne. Oto lista z ich wpływem na nasz organizm.\nProbiotyki w swojej jakości życia fermenty mlekowe zawarte w jogurcie są w stanie zagwarantować dobre samopoczucie naszych jelit. Ten refren wielokrotnie słyszeliście w sloganach reklamowych! To prawda, probiotyki pomagają nam lepiej trawić.\nTermin „probiotyki” został wprowadzony po pracach Miecznikowa, który w 1907 r. stwierdził, że bułgarscy chłopi, spożywający duże ilości sfermentowanego mleka, dożyli bardzo zaawansowanego wieku i cieszyli się bardzo dobrym zdrowiem. Naukowiec proponuje spożycie bakterii kwasu mlekowego w celu poprawy higieny przewodu pokarmowego, a tym samym poprawy ogólnego stanu zdrowia.\nProbiotyki potrzebują prebiotyków, aby działały dobrze. Ci pierwsi żywią się drugimi. Jeśli przygotowujesz kefir, jogurt lub napój kombucha w domu, z grzyba herbacianego i słodkiej herbaty, to wiesz o probiotykach.!\nKiedy spożywamy produkty zawierające probiotyki, nasze jelita są skolonizowane przez „dobre bakterie”. Wiele osób ucieka się do probiotyków, aby móc niwelować skutki chorób, toksyn i szkodliwych skutków spożywania żywności pochodzenia przemysłowego, jak również spustoszenia, jakie stres wywiera na organizm. Wszystkie te czynniki powodują zachwianie równowagi flory jelitowej.\nProbiotyki są często przepisywane na nieswoiste zapalenie jelit.\nMogą być przepisywane w celu wspomagania zdrowia jamy ustnej i prawidłowego funkcjonowania przewodu pokarmowego..\nZwykle zaleca się ich stosowanie po leczeniu antybiotykami, w celu przywrócenia równowagi jelitowej. Jak wiemy, antybiotyki niszczą nie tylko złe bakterie, ale także dobre bakterie..\nNajbardziej znane probiotyki to lactobacilli i bifidobakterie.\nZnajdują się w fermentowanych produktach spożywczych, takich jak jogurt, kefir, kiszona kapusta, tempeh (wytwarzany z soi, rodem z Indonezji), kombucha, sfermentowane sery i maślanka, a także na naturalnym zakwasie. Znajdziemy probiotyki w postaci kapsułek sprzedawane w aptekach i zielarzach pod nazwą „fermenty mlekowe”. Jednak ważne jest, aby wiedzieć, jak dokładnie wybrać potrzebne fermenty mlekowe, w oparciu o najbardziej odpowiedni szczep bakterii dla każdego indywidualnego przypadku..\nLactobacillus gasseri to bakteria kwasu mlekowego normalnie występująca w zdrowej florze jelitowej i pochwy. Występuje również w mleku matki\nSpożycie Lactobacillus gasseri zmniejsza otyłość brzuszną, podobnie jak obwód talii, ale także masę ciała. Ta bakteria kwasu mlekowego jest szczególnie cenna dla osób cierpiących na cukrzycę typu II i zespół metaboliczny. Nazywa się to „bakterią płaskiego żołądka”. Przemysłowo hodowane bakterie podawane są w formie kapsułek. Do tej pory nie zaobserwowano żadnych skutków ubocznych ani interakcji lekowych przy stosowaniu tego probiotyku, który jest odpowiedni również dla osób z nietolerancją laktozy. Ponadto Lactobacillus gasseri dobrze walczy również z bakterią Helicobacter pylori, która powoduje wrzody. Aby czerpać z niego korzyści, należy przyjmować go przez 8 do 12 tygodni z rzędu.\nProbiotyki występują naturalnie w jogurcie\nMleko fermentowane zwane jogurtem zawiera co najmniej dwa szczepy bakterii – Lactobacillus bulgaricus i Streptococcus thermophilus. Ten przysmak musi być często obecny w naszym codziennym jadłospisie, ponieważ zawarte w nim bakterie kwasu mlekowego mają pozytywny wpływ na wrzody żołądka i choroby zapalne jelit.\nKolonie bakterii znajdują się na skórze oraz w jelitach ludzi i zwierząt. Pokarmy wytwarzane przez bakterie, takie jak ser, piwo, ocet, jugurt, kefir czy kapusta kiszona, chronią nas przed agresywnymi zarazkami. Według specjalistów ds. żywienia niektóre dobre bakterie biorą udział w produkcji witamin i mogą zapobiegać alergiom\nNiektórzy twierdzą, że kolkę niemowlęcą można złagodzić, przyjmując probiotyki. Ale nowe badanie kwestionuje ten korzystny efekt. Czy to może być placebo??\nEtykieta „z żywymi kulturami” daje lepszą gwarancję jakości kupowanego jogurtu. Ale najlepiej zrobić to w domu\nProbiotyki mogą pomóc w leczeniu drożdżaków pochwy, ponieważ harmonizują florę\nWiosną nasz układ odpornościowy wymaga doładowania\nZacznij ładować probiotyki i błonnik już od śniadania!\nProbiotyki zmniejszają procesy zapalne w jelitach i okrężnicy. Mogą pomóc w przypadku zespołu jelita drażliwego, spastycznego zapalenia jelita grubego i zespołu nerwowego jelita.\nJeśli chcesz leczyć problem zdrowotny probiotykami, powinieneś wybrać kapsułki zawierające co najmniej 10 miliardów probiotyków z różnych szczepów. Możesz też wybrać bardzo skoncentrowane mleko fermentowane.\nAby uzyskać najlepsze wyniki, zanim zaczniesz stosować probiotyki, będziesz musiał ocenić swoje specyficzne potrzeby i stan swojego zdrowia\nAby przetrwać, probiotyki potrzebują prebiotyków.\nCzym są prebiotyki?W przeciwieństwie do probiotyków nie są żywymi organizmami. W rzeczywistości są składnikami odżywczymi probiotyków i stymulują ich aktywność w przewodzie pokarmowym. Aby stać się silniejszym, probiotyki potrzebują prebiotyków, które można znaleźć na przykład w produktach bogatych w błonnik. Prebiotyki pomagają przetrwać koloniom probiotyków w organizmie i pomagają w utrzymaniu ogólnego dobrego samopoczucia organizmu.\nJakie są zalety prebiotyków? Wspomagają metabolizm, poprawiają wchłanianie minerałów i witamin oraz wspomagają pracę układu odpornościowego. Ponadto prebiotyki mogą być skuteczne w utrzymaniu prawidłowego poziomu cukrów we krwi. Uwaga: Prebiotyki działają na każdą osobę w różny sposób, w zależności od stanu zdrowia jelit. Na przykład w zespole jelita drażliwego przyjmowanie najskuteczniejszych prebiotyków i probiotyków powinno być zalecone przez lekarza na podstawie objawów i aktualnego stanu pacjenta. Celem w tym przypadku jest zharmonizowanie funkcji jelit.\nPrebiotyki pochodzą głównie z włókien roślinnych, takich jak inulina. Niektóre jogurty, które widzimy w reklamach, mogą zawierać go jako prebiotyk, a także żywe aktywne fermenty (probiotyki). Wśród źródeł prebiotyków znajdują się pokarmy roślinne bogate w błonnik, takie jak szparagi, rośliny strączkowe, owies, czosnek, mniszek lekarski, suszone owoce, a przede wszystkim orzechy..\nCzy wiedziałeś? Bakterie w organizmie są kluczowym czynnikiem rozwoju różnych chorób przewlekłych, takich jak otyłość, nowotwory, a nawet autyzm!\nMożesz uzupełnić naturalne probiotyki, spożywając produkty, które są w nie bogate.\nSery fermentowane, twarde lub twarde miękkie, zawierają bakterie takie jak Lactobacillus bulgaricus i pleśnie w skórce (na przykład camembert), ale także w sercu\nJogurty probiotyczne, wzbogacone owocami i musli, to pyszne desery, które dostarczają nam wielu drogocennych pierwiastków\nKapusta kiszona (kiszona) dostarcza organizmowi probiotyków\nWedług niektórych specjalistów probiotyki działają na dobry stan zdrowia psychicznego\nBakterie jelitowe są uważane za podstawowe regulatory mózgu i zachowania. Dlatego obecnie uważa się, że probiotyki mogą być pomocne w walce z lękiem, stresem i depresją..\nKombucha jest jednocześnie orzeźwiająca i kwaśna. Jego smak przypomina nieco smak cydru, octu i herbaty. Prawie jest to czarna lub słodka zielona herbata, w której maczany jest grzyb. Ten napój jest bardzo bogaty w probiotyki\nFermenty potrzebne do przygotowania domowego jogurtu można znaleźć w aptekach lub supermarketach.\nWarzywa laktofermentowane są wzbogacone dobrymi substancjami dzięki ich specyficznemu przygotowaniu. Są bogate w enzymy, witaminy i probiotyki. Ciesz się posiłkiem!\nŻołądek nazywany jest „drugim mózgiem” ludzkiego ciała. Teraz jest jasne, że jelita i mózg są w bliskiej komunikacji. Centralny układ nerwowy jest w stałym dialogu z przewodem pokarmowym. Obydwa wpływają na siebie nawzajem\nNie należy też nadużywać probiotyków.\nProbiotyki przypisuje się właściwości przeciwlękowe i przeciwdepresyjne. Według badań konsumpcja tak zwanych „dobrych” bakterii może się znacznie zmienić. pozytywna reakcja mózgu na wyzwania środowiskowe\nAby uzupełnić florę jelitową, musisz także dokonywać wyborów żywieniowych\nPo pierwsze, wyeliminuj cukier z diety (złe bakterie uwielbiają go i rozmnażają się wraz z nim!). Jedz warzywa, co najmniej 150 g z każdym posiłkiem, naprzemiennie surowe warzywa i cuidité i jedz co najmniej 1 owoc dziennie.\nJeśli masz nietolerancję na kazeinę w mleku, może się okazać, że nie tolerujesz probiotyków, które zwykle je zawierają. W takim przypadku wybierz probiotyk roślinny\nDobre bakterie wpływają nie tylko na Twoje zdrowie, ale także na Twój wygląd. Aby być piękną, wiemy, co musimy zrobić: spożywać więcej produktów spożywczych zawierających naturalne probiotyki\nNiezdrowe jelito może powodować wiele problemów skórnych! Jeśli występuje brak równowagi w kwasie żołądkowym, złe bakterie namnażają się w okrężnicy, co może prowadzić do rozwoju trądziku. Przyjmowanie probiotyków w tym przypadku może poprawić stan Twojej skóry\nChodzi o równowagę dobrych i złych bakterii. Ale życie jest dynamiczne, dlatego stale powstaje harmonia. Zmieniamy również stan naszej flory jelitowej za pomocą produktów spożywczych, które spożywamy podczas każdego posiłku i kombinacji między nimi\nTo, co dzieje się w jelitach, jest ściśle związane z pomiarem talii\nProbiotyki pomagają schudnąć. Naukowcy zwrócili uwagę na związek między zmniejszeniem liczby Lactobacillus gasseri w naszych organizmach a przyrostem masy ciała\nDobre bakterie w naszych jelitach, takie jak bifidobakterie i lactobacilli, uwielbiają czekoladę! Ale nie byle jaki! Zdecyduj się na ciemną czekoladę, bardzo bogatą w kakao, które dostarcza im substancji potrzebnych do wzrostu i fermentacji.\nProbiotyki pomagają w walce z chorobami przyzębia. Mówi się, że zmniejszają również ryzyko rozwoju próchnicy. Zmniejszają krwawienie dziąseł i pomagają nam w walce z tworzeniem się płytki nazębnej\nNiezrównoważona flora jelitowa może powodować biegunkę. W takim przypadku lekarze zalecają wprowadzenie zmian w diecie i przeprowadzenie kursu probiotyków.\nKefir to napój bogaty w probiotyki, niektórzy nazywają go „cudownym napojem”\nIstnieją dobre książki na temat probiotyków, takie jak ta, aby dowiedzieć się więcej. Znajdziesz tu również porady zdrowotne, które mogą Ci pomóc w dążeniu do dobrego samopoczucia.\nSpożywaj produkty wytworzone ze sfermentowanego mleka, aby zachować dobrą formę\nNa rynku jest wiele produktów z probiotykami w kapsułkach. Wciąż musimy znaleźć ten właściwy, taki, który pomoże nam rozwiązać nasz konkretny problem. Nie wahaj się zapytać lekarza o radę\nProbiotyki dbają o zdrowie kobiety\nWażne jest, aby rano spożywać probiotyki na pusty żołądek.\nRano pH żołądka jest prawie neutralne. Według niektórych ekspertów odpowiedni probiotyk powinien mieć postać proszku. W tabletkach byłoby mało skutecznych bakterii, ponieważ giną one pod wpływem temperatury 50 stopni C wytworzonej podczas procesu prasowania, tworząc tabletkę..\nMusimy dążyć do harmonii z naturą i środowiskiem dzięki naszym nawykom żywieniowym\nBrak harmonii między dobrymi i złymi bakteriami może prowadzić do poważnej choroby


Neymar, posłuchaj pan starszych i zmień dyscyplinę. Albo priorytety - Zzapołowy | O futbolu w najlepszym wydaniu\nArtykuły, Blogosfera, Francja, Hiszpania, Liga Mistrzów, ZZP\nNapisany przez Kamil w dniu Luty 21, 2018\nPół roku minęło, odkąd Neymar przeniósł się do Paryża. Gra kapitalnie, czuje się jak ryba w wodzie (a może nawet rekin), ale wciąż czegoś brakuje. Stanie się liderem francuskiego giganta i wizja wciągnięcia go w Europie na wyższy poziom, a to wszystko poparte ogromnymi pieniędzmi, wydawało się ruchem idealnym. Rzeczywistość ostudziła zapędy, a na realizację celów trzeba czekać.\nGranie w świetnej Barcelonie, małej stolicy brazylijskich gwiazd w Europie, wydawało się być spełnieniem marzeń. Trofea, efektowna gra, dobra atmosfera, miłość kibiców. Jedynym problemem był Messi, który z racji bycia jednym z najlepszych piłkarzy w historii, zawsze był stawiany na piedestale. Choćby Neymar dwoił się i troił, Messi i tak zawsze zrobił coś, dzięki czemu koniec końców mówiło się o nim. Stąd trudna decyzja o odejściu i wytyczaniu własnego szlaku.\nWłaśnie ten temat został poruszony przy okazji wtorkowego meczu Barcelony w Lidze Mistrzów. Swoje zdanie wyraził Thierry Henry, który miał okazję dzielić szatnię z Leo Messim przez trzy lata.\n– Nie wiem, czy Neymar odszedł z Barcelony by wyjść z jego cienia. Prawda jest taka, że wszyscy piłkarze są w cieniu Messiego, więc jeśli Neymar tego nie chce, powinien zająć się innym sportem – stwierdził legendarny napastnik Arsenalu.\nNiedorzeczne, ale jak najbardziej trafne sformułowanie. No, może nie w 100% – w końcu Messi za kilka lat będzie się zbliżał do końca kariery, więc Brazylijczyk będzie mógł być tym najlepszym. Z drugiej strony jeśli zdrowie dopisze, Messi z powodzeniem będzie mógł być na topie nawet w wieku nawet 35-lat. Ucierpi szybkość, zwinność, ale przegląd pola, inteligencja i genialnie ułożona stopa zostaną. Neymar będzie miał wtedy 30 lat, a wiadomo co często ta granica oznacza dla brazylijskich gwiazdorów lubiących dobrą zabawę…\nW bardziej sprzyjających Neymarowi okolicznościach, Messi za dwa-trzy lata będzie wyraźnie pod formą, gwiazdor PSG przeniesie się do Realu i przejmie pałeczkę po Ronaldo, którego w Madrycie nie będzie. Scenariusz idealny, ale nawet on nie gwarantuje osiągnięcia celu. W końcu i tak jest duża szansa, że ludzie oglądając wyczyny Neymara będą wracać wspomnieniami do popisów Argentyńczyka i porównywać je, myśląc „kiedyś to było…”\nWychowanek Santosu ma ogromna szansę być najlepszym na świecie, ale nie jest to jednoznaczne z wyjściem z cienia Messiego. Sam już chyba zdał sobie sprawę, że w Paryżu nie ma na to szans, a dodatkowo przeprowadzka do Madrytu przysporzy mu sporo wrogów (Figo coś o tym wie). Reasumując – odejście z Barcelony miało być krokiem do przodu, a być może okazało się wpadką bez odwrotu. Patrząc na to z tej strony, pozostanie w Barcelonie byłoby dla niego najlepszą opcją. Messi powoli przekazywał mu pałeczkę (m.in. część rzutów wolnych i karnych, patrz: kapitalny w wykonaniu „Neya” rewanż z PSG), otoczony autorytetami zachowywał się człowiek, nie pajacował…\nDodatkowo, ze względu na grę w wielkiej marce jaką jest Barcelona, było o nim zdecydowanie głośniej niż teraz. Nawet mimo tego, że po 29 spotkaniach sezonu ma obecnie 29 bramek i 17 asyst, bo przecież „to tylko Francja, tam się mniej liczy”. Jednak jak wiadomo każdy jest kowalem własnego losu, a czasem nawet najlepszy kowal berze się za kucie nie tego, co trzeba.\nBrazylijczyk niepotrzebnie uparł się na byciu ważniejszym od Messiego, zapominając co jest najistotniejsze. Czarowanie na boisku to jedna strona medalu, ale po drugiej jest postawa fair play i zwykła normalność, od której Neymar zdaje się uciekać. Usilne próby wychodzenia z cienia mogą przynieść więcej złego, niż dobrego. O wiele lepszym rozwiązaniem byłoby zwyczajne skupienie się na grze i unikanie negatywnych fluidów wokół swojej osoby. Sugestia zmiany dyscypliny jest oczywiście ironiczna, jednak 26 lat to chyba dobry wiek, by dojrzeć i przewartościować priorytety…


usług, jak usługi w zakresie lakiernictwa czy mechaniki. Jak wiadomo, poważna awaria związana z elektrycznością w samochodzie może doprowadzić do znacznej usterki i uniemożliwić sprawne funkcjonowanie auta. Dlatego też wiele osób\nDodane: 17-10-2017 05:48\nPostaw na nowoczesność - o wirtualnych biurachProdukcja dywanów i ich używanie w pokojach i salonieCo chcesz i musisz wiedzieć o geodezjiMasz psa i twierdzisz, że wiesz wszystko?Terapie nie tylko indywidualne. Krótko o terapii rodzinO regeneracji hydraulikiIdziemy do dentystyPodróż busem do pracy za granicęMasz psa i twierdzisz, że wiesz wszystko?Kiedy warto wybrać się do adwokata?Ruch, sport i odżywkiDobry stomatolog ZabrzeO czystych i brudnych dywanachJak dobrze wyglądać w swetrze?Skuteczne pozycjonowanieEkologiczna energia bez smogu? Panele słonecznePrinting - brief lookJak wybrać ogrodzenie?Kilka słów o jednorazowej odzieży medycznejKiedy nie możesz już wytrzymać. O pomocy psychologaEfektywny treningZęby - nie tylko kwestia urodyPrace dekarskie lub blacharskie na dachu? Sprawdź czy z podnośnikiem nie będzie łatwiejNie dbasz o zdrowie, jeśli nie dbasz o zębyO solarach - dla lansu czy faktycznej oszczędności?Jak wybrać i dobrać zaproszenia i kartki okolicznościoweDbaj o czystość swojego autaSzeroki zakres usług prawnych, czy to dobra rzecz?Szkolenia bhpCzy trudno jest leczyć zwierzęta?\_Małe i duże. Leczenie zwierząt


Uniwersalny klej poliuretanowy do prac wykończeniowych - Chemia budowlana - Budowa i remont - budnet.pl\nUniwersalny klej poliuretanowy do prac wykończeniowych\nO jakości prac budowlanych i wykończeniowych decyduje nie tylko ich efekt końcowy, ale również czas poświęcony na realizację całego przedsięwzięcia. Z pomocą kleju Soudabond Turbo osiągniemy zamierzone rezultaty w ekspresowym tempie. Czytaj dalej\nSoudabond Turbo jest klejem poliuretanowym z portfolio firmy Soudal, przystosowanym do aplikacji pistoletem. Znajduje on szerokie zastosowanie w pracach budowlanych, dekoratorskich i montażowych, zarówno wewnątrz, jak i na zewnątrz budynku. Soudabond Turbo charakteryzuje się wyjątkowo szybkim chwytem początkowym, który daje gwarancję pewnego wstępnego mocowania i umożliwia dalszą obróbkę klejonych elementów już po 15 minutach. Ma perfekcyjną przyczepność do typowych materiałów budowlanych (może być aplikowany nawet na wilgotne podłoże) i nie spływa z powierzchni pionowych.\nCzytaj również: Czym czyścić silne zbrudzenia po remoncie, takie jak płytki po fudze czy narzędzia po zaprawach cementowych?\nKlej ten doskonale sprawdzi się przy mocowaniu listew, kasetonów, rozet i innych lekkich elementów dekoracyjnych i wykończeniowych do ścian i sufitów. Celująco zda egzamin również przy klejeniu parapetów, ekranów i różnego rodzaju maskownic. Z powodzeniem możemy go użyć do klejenia płyt gipsowo-kartonowych i włókno-cementowych w technologii suchej zabudowy, klejenia płyt dekoracyjnych drewnopochodnych, z tworzyw sztucznych czy blach, a także do mocowania płyt i paneli izolacyjnych z różnego typu polistyrenu, poliuretanu, pianek fenolowych oraz wełny mineralnej i korka, na przykład przy wygłuszaniu i ocieplaniu kontenerów czy garaży. Ponadto znajduje zastosowanie podczas klejenia kształtek z ceramiki porowatej i betonu komórkowego przy budowie ścianek działowych i przepierzeń.\nSoudabond Turbo skraca czas wykonania prac związanych z montażem materiałów dekoracyjnych i izolacyjnych o około 30%. Jest przy tym klejem wysokowydajnym – jedno opakowanie wystarcza do zamocowania około 14 m² paneli (przy aplikacji ścieżki o średnicy 30 mm). Co więcej, gwarantuje najwyższą izolacyjność termiczną i akustyczną spojenia, a w razie potrzeby można go malować typowymi farbami.\nCzytaj również: Kleje anaerobowe – czym są i komu się przydadzą?\nKolejną zaletę Soudabond Turbo stanowi jego maksymalna wydajność przez cały okres przydatności do użycia (24 miesiące), a to dzięki zaworowi Duravalve, który jest trwale szczelny i skutecznie zapobiega ucieczce gazu pędnego z opakowania. Duravalve jest odporny na działanie temperatury i chemikaliów oraz nie ulega zablokowaniu, niezależnie od pozycji, w jakiej puszka z klejem była transportowana lub składowana. Ponieważ zawór ten bardzo dobrze współpracuje ze standardowymi pistoletami – umożliwia również bardzo komfortowe i precyzyjne dozowanie kleju.\nCzym impregnować drewniane konstrukcje budowlane?\nFarba do pielęgnacji i renowacji pokryć dachowych\nZabezpieczenie drewna przed pożarem - malowanie maszynowe oraz impregnacja NRO\nŁatwiejsza w obróbce, idealnie gładka powierzchnia to nowa jakość fugi\nJakie efekty daje ozonowanie pomieszczeń?\nŚrodki do skutecznej dezynfekcji rąk i przedmiotów pojawiły się w ofercie Soudal\nIle kosztuje budowa domu? Liczba postów: 656 Grupa: Budowa i re... Jeśli budujesz dom niezapominajka od MG Projekt to koniecznie dołącz do grupy na FB - https://www.facebook.com/groups/mgprojek t.niezapominajka/ Znajdziesz tam w...\nInnowacyjne opakowania Liczba postów: 96 Grupa: Budowa i re... Wytrzymałe folie LDPE znajdziecie w https://agfol.pl/ Folia chroni nie tylko przed wilgocią i kurzem, ale także zarysowaniami.\nSpołeczność budnet.pl ma już 15996 użytkowników


Renowacja klatki schodowej - przed i po | Wrocławskie Kamienice\nfasada remont remont kamienicy sztukaterie zabytek\n30 lipca 2020 30 lipca 2020 Ewelina Kodzis\tBrak komentarzy\nDzisiejszy post to przede wszystkim uczta dla oczu. Przekonajcie się sami, jakie są efekty działań zgranej wspólnoty mieszkaniowej i doskonałych fachowców. Obejrzyjcie fotorelację!\n“Ta z tarasem” – to hasło zwykle wystarczało do uściślenia o której kamienicy z Kniaziewicza się mówi. Balkon tej wielkości, w kamienicy, właściwie w centrum miasta – po prostu rozpusta. Jednak to tarasowe skojarzenie ma teraz konkurencję w postaci klatki schodowej… Znacie już temat organizacji remontu przy Kniaziewicza 17 od strony merytorycznego zaplecza (o szczegółach pisaliśmy tutaj). Przed Państwem spacer zdjęciowy: renowacja klatki schodowej – przed i po.\nKamienica z niespodzianką\nKlatkę schodową miałam przyjemność zwiedzić dzięki uprzejmości jednej z lokatorek, Pani Jolanty Nanowskiej (której ogromnie dziękuję za oprowadzenie i za wszystkie informacje :)). Na niedomkniętą bramę czy niedziałający domofon nie miałam co liczyć, gdyż mieszkańcy dbają o swoje domostwo. I całe szczęście, bo za solidną bramą dzieją się cuda. Sień jest odświeżona. Uzupełniono bogate sztukaterie, ściągnięto dziesięciolecia fantazyjnych warstw farby iiii… niespodzianka! Pod spodem odkryto wspaniałe malatury w stylu pompejańskim. Koszt przywrócenia im dawnego blasku znacznie przekraczał założony budżet remontu. Oprócz malatur sień okazała się bogata również w… bonusowe okno. O małej klęsce urodzaju niespodzianek przy Kniaziewicza rozmawiałam z Panią Luizą Wiktorią Kostańską, która pracowała przy renowacji.\nEK: Skąd to okno w sieni?\nLWK: Najprawdopodobniej doświetlało łazienkę lub korytarz. Sam fakt jego istnienia podkreśla troskę ówczesnych projektantów o to, by pomieszczenia były jak najlepiej doświetlone. To bardzo ciekawe odkrycie, nie spodziewaliśmy się okna w tym miejscu, choć po strukturze tynku można było się domyślać, że wprowadzono tam jakieś zmiany. Niestety ostatecznie lokatorzy zadecydowali, by okno zakryć ponownie.\nEK: W ile warstw farby obrosły ściany przy Kniaziewicza?\nLWK: Mniej więcej 5 – 6 warstw, zatem nawet nie tak dużo. W dolnych częściach sieni farba odchodziła już samoistnie, całymi płatami, co najpewniej było skutkiem powodzi w 1997 roku. Pod spodem krył się naprawdę dobrze zachowany gips.\nEK: Zachowała się jeszcze jedna tajemnicza złota warstwa, co do której zdania były podzielone…\nLWK: Tak, nie była to typowa malatura, nie była to marmoryzacja (jak choćby na kolumnach w sieni). Można pokusić się o nazwanie tego mazerunkiem, jak w przypadku drewna, choć jednak nie do końca… Warstwa przypominała bursztyn i tak też się mieniła. Pani konserwator była zdania, że bez wątpienia jest to warstwa wtórna. Ja jednak nie jestem do tego przekonana, gdyż już na tej bursztynowej powłoce znajdowaliśmy kolejne malatury – pamiętam, że pojawił się m. in. malowany kimation. To może oznaczać, że złota warstwa należała do tych pierwotnych. Jeśli tak właśnie było, to cała klatka schodowa z jej “marmurami” na kolumnach i złoceniami na suficie należała do tych najbogatszych.\nPodczas skuwania warstw malarskich na jednej ze ścian ekipa natrafiła też na swego rodzaju wydrapane obramienie. Bardzo mnie to zaintrygowało. Czy pierwotnie było tam coś, co z czasem zostało zniszczone, czy może nie zdążyło tam nic powstać, gdyż w trakcie prac zmieniła się koncepcja? To kolejne pytanie, które pozostanie bez odpowiedzi.\nEK: Jak długo trwały trwały Wasze prace?\nLWK: Niecałe dwa miesiące. Pracowałyśmy we dwie. Warto zaznaczyć, że zakres naszych prac był niewielki, kamienica jest bardzo bogata, a my nie odkrywałyśmy np. głowic, nie wiemy co na tych kapitelach może być.\nOstatecznie, za zgodą wszystkich zaangażowanych, sień została pokryta farbą, która jednocześnie odświeżyła wnętrze i zabezpieczyła oryginalne malatury. W kilku miejscach (zarówno w sieni, jak i na klatce schodowej) zostały one odkryte, by dyskretnie przypominać o przeszłości budynku. Pani Luiza udostępniła nam kilka zdjęć, które wykonała podczas prowadzenia prac. Zatem: cieszcie oko tym, czego zwykły śmiertelnik przeważnie nie ma szans zobaczyć ;).\nLUARTE, czyli Luiza Wiktoria Kostańska – o sobie mówi, że nie jest artystką, ale potrafi odtwarzać. Bardzo dobrze widzi barwy i elementy, których brakuje. W zawodzie od 11 lat. Lubi różnorodność, jaką oferuje jej ta praca. Zlecenia trwają po dwa – cztery miesiące, raz więc są polichromie, innym razem sztukaterie, cegła, płytki ceramiczne. We wrocławskich kamienicach jej prace można podziwiać m. in. w Kamienicy pod Złotym Dzbanem, przy Paulińskiej czy na Komuny Paryskiej. Nowe wyzwania i niespodzianki nie pozwalają jej na nudę, za to motywują do ciągłego rozwoju. I choć czasami odgraża się, że zrezygnuje z tej pracy, to równocześnie przyznaje: “Nawet mając pracowników, po prostu nie wyobrażam sobie, by osobiście nie wejść na rusztowania i trochę w tym wszystkim podłubać, bo… to jest po prostu niesamowicie fajne :)”.\nIdziemy dalej. Płytki podłogowe w sieni – praktycznie bez zniszczeń. “Kiedyś to robili, a teraz to nie robią”! I niech będzie, żem boomer, trudno. Ludzie drepczą po tych płytkach od 143 lat, a one nic! Jestem pod wrażeniem. Dalej – schody. Te już odczuły upływ czasu, dlatego zasłużyły na gruntowny remont. Podczas prac przy stolarce okiennej ekipa natrafiła na ciekawe znalezisko w postaci starych gazet, które Pani Jolanta troskliwie zabezpieczyła. Jedna jest z 1882 roku, druga z ok. 1931. Zobaczcie, Greta Garbo jako Mata Hari w Tauentzien Theater! Jestem ciekawa, czy kamienica skrywa więcej takich drobiazgów, np. pod podłogami mieszkań, czy gdzieś za starymi futrynami. Powiem tak: mieszkańcom się to należy, bo ich troska o kamienicę i zainteresowanie jej losami są wręcz wzruszające. Wiecie, że prowadzili swoją kronikę remontu? Pani Jolanta dzielnie fotografowała postępy prac, więc wszystko jest udokumentowane.\nfot. Ewelina Kodzis\nKolory farb na ścianach dobrano na podstawie badań stratygraficznych. W zestawieniu z ciepłem drewnianych stopnic, delikatnym ażurem żeliwnej konstrukcji i efektownymi drzwiami do mieszkań rezultat jest po prostu wspaniały. Na balustradach zachowały się fragmenty lamp gazowych. Oryginalne malatury wyglądają zza szyby. Do tego dochodzi smaczek w postaci prześlicznych kolorowych szybek w oknach. Oryginalne szybki z wzorem słońc lub liści dębu przeniesiono z drzwi do mieszkań (gdzie zastąpiło je tzw. bezpieczne szkło). Wiem, że nie jestem obiektywna, jeśli chodzi o zachwyty nad kamienicami, dlatego sami zajrzyjcie do galerii Renowacja klatki schodowej – przed i po na końcu wpisu. Wszystkie detale razem dają ten efekt wow, prawda? Warto wspomnieć, że smakowite detale zachowały się również w samych mieszkaniach. W galerii na końcu wpisu znajdziecie zdjęcia przepięnych oryginalnych pieców kaflowych.\nNiestety nie każdy świadek przeszłości miał tyle szczęścia. Za pięknymi oknami klatki schodowej czai się widok z filmu postapo, gdyż zrujnowane oficyny nie doczekały się pomocy. Ponoć w niektórych mieszkaniach kamienicy frontowej zachowały się jeszcze drzwi wiodące do tych “skrzydeł”… Ależ to musiały być przestrzenie! Obecnie maleńka studnia w podwórzu i otaczające ją budynki są już chyba nie do odratowania.\nSkarbiec na strychu\nWspólnota dziarsko kroczy remontową ścieżką. Wyłonili już firmę, która ma przeprowadzić remont elewacji (pisaliśmy o tym tutaj). Fasada jest mocno zdobiona, bardzo efektowna, ale też solidnie zniszczona. Przez lata odpadały od niej zdobienia, które, uwaga, uwaga, mieszkańcy cierpliwie gromadzili na strychu z nadzieją, że przydadzą się ekipie remontującej. Tak powstał… hm, sejf detali architektonicznych? Raczej nie “bank”, bo lokatorzy ani myślą pozbywać się swoich skarbów.\nPlan jest taki, by remont elewacji zakończyć jeszcze w tym roku. Wrocławskie Kamienice będą na bieżąco monitorować postęp prac, dlatego w poniższej galerii, oprócz zdjęć odświeżonej sieni i wyremontowanej klatki schodowej, znajdziecie także szczegółowe zdjęcia detali fasady. Uwieczniamy stan “przed” i czekamy na “po”.\n← Chemiczna 5, czyli płytki w secesyjne ważki\nKościuszki 49/51 na remontowym rozdrożu →\nKolorowe drzwi w kamienicach. Tak czy nie? Ja - b\nNie wiem, co było tam bardziej przenikliwe - cisz\n"If you feel you have to open a particular door, o\n😍 Perełki pod warstwami kurzu i farby. #wrocl\nDziś na bogato, manieryzm niderlandzki. 😍 Por\nPiąteczek! 🎶🎉🍻 🎧 The Cure - Friday I'\nKto uwielbia takie koronkowe schody? 😍 #wrocla\nCzasem to ja oglądam, obserwuję, zerkam. A czase\nPrzyznam, że tę bramę zamykałam z jeszcze wię\nJedne z najczęściej fotografowanych. Cudne. 😍\nPrawa autorskie © 2021 Wrocławskie Kamienice. Wszystkie prawa zastrzeżone.