Ostapek : ustęp z przeszłości emigracyjnej : powieść [Teodor Tomasz Jeż] << KLIKAJ I CZYTAJ ONLINE\n00217 003094 21540184 na godz. na dobę w sumie\nOstapek : ustęp z przeszłości emigracyjnej : powieść - ebook/epub\nOSTAPEK. T. T. Jeż.\nUstęp z przeszłości emigracyjnej. We Lwowie Nakładem Księgarni Gubrynowicza i Schmidta plac św. Ducha 1. 10. 1875 O ! inaczej dawniej bywało – nie powiem lepiej, inaczej jednak: inaczej wyglądał kraj, inaczej wyglądali ludzie, inaczej zapatrywano się na rzeczy, insze panowały pojęcia. Weźmy naprzykład, pojęcie: patrjotyzmu. Ludzie dawnej daty opamiętać się nie mogą: co to się dziś z tego zrobiło! Patrjotyzm?… Niechby kto spróbował i wystąpił z nim obecnie, jak występowano lat temu dwadzieścia pięć. Patrjotyzm?… cha! cha! cha! cha!… W grodzie Krakusa, oskrzydlonym mogiłą Wandy i mogiłą Kościuszki, gdzie niegdyś kwitł i wonią męczeńską się otaczał, kłaniają się mu czapką z dzwoneczkami, mrugają nań jednem okiem i palcami go wytykają. – Patrjotyzm! Łaskawi moi panowie i panie (zwracam się do czytelników i czytelniczek), posłuchajcie jeno, co wam powiem pod sekretem wielkim. Tylko o tem nie rozpowiadajcie nikomu. Czy wiecie, co się z patryotyzmem stało? Zwinął się w kłębek, jak pies na zimno, pochował pazury, zacisnął zęby, zamknął oczy, spuścił uszy i przyczaił się w głębi dusz naszych własnych. To odmienne pojęcie, jakie o nim macie, jest złudzeniem. Wam się tak zdaje. Mówić wam o nim, odpowiadacie, palcem w górze kręcąc: – Fiu… fiu… gdzie Krym, gdzie Rzym, gdzie babanowieckie karczmy!… Wydaje się wam, że się gdzieś zabłąkał na bezdrożach pomiędzy Wiedniem, Petersburgiem a Berlinem, że w rzeczy samej, szukając drogi na Krym i Rzym, zgubił się w przepaściach bezdennych, jakich tam pełno, że go gdzieś powieszono, albo rozstrzelano, albo w złotym kołnierzu uduszono, że się otruł, że zgłupiał, że się zatracił i już go sam diabeł nie odszuka. Nie! on jest w was-że samych, tylko przyczajony na tak długo, aż się nadarzy okazja pierwsza, i wówczas. Tu sęk. Wówczas nie będziecie wiedzieli, co z nim zrobić. On jest w was siłą natury rzeczy, jak w słowiku śpiew, w gadzinie jad, w wilku drapieżność, w lisie przebiegłość, w psie wierność, tkwi we krwi, w duszy, w aspiracjach, w głębi sumienia, istnieje, niestety! w stanie bezwiednym, w otoczeniu bałamuctw rozlicznych, które, w momencie gdy się budzi, sprawiają zamęt straszliwy, narażający go na straty bolesne. Tak bywało, tak będzie jeszcze. Patrjotyzm jest wrodzoną w narodzie każdym właściwością, stanowiącą istotę onego moralną, działającą ustawicznie, raz słabiej, znów silniej, raz tak, znów inak, raz w tym, znów w owym kierunku, dającą się często wprowadzać na drogi błędne, przygasającą niekiedy, lecz nie umierającą chyba wraz z narodem. Śmierć patrjotyzmu jest absurdem. W Anglji wilcy owiec nie duszą, dla tego, że ich Anglicy wytępili. Więc też, dlatego ażeby zaginął patrjotyzm polski, potrzebaby zrobić z Polakami, co Anglicy z wilkami: wytępić ich co do nogi i na nasienie nie zostawić ani jednego. Uwagi powyższe służą za introdukcję do powieści, której nicią przewodnią będzie patrjotyzm polski. Podniosą niektóre z objawów jego, odnoszące się do r. p. 1847 – i będę je opisywał, jak się opisują symptomata wszelkie, świadczące o życiu a od życia nieodłączne. Owóż tedy: W roku pańskim 1847 rozpostarł się był nad Polską niby całun żałobny. Pod wszystkiemi trzema zaborami napełniono więzienia ludźmi, którym do zarzucenia pod względem żadnym, stanowiącym o cnocie powszechnej i publicznej, nie było nic. Przeciwnie. Byli to ludzi zacni, dusze czyste, charaktery nieskalane. Winę ich stanowiła miłość ojczyzny. Kochali Polskę, zamiast rozkochać się w imperatorze moskiewskim, albo w królu pruskim. Zbrodniarze! Śmieli przekładać zrabowaną nad uciskających. Ścigano też złoczyńców tych z całą zawziętością fanatyzmu policyjnego i sądowego. We Lwowie postawiono szubienicę i na takowej powieszono… świętego. Przemoc tryumfowała. Ci co odważyli się po imieniu ją nazwać i w słuszność sprawy swojej ufni, o sprawiedliwość się upomnieli, poszli jedni na śmierć, drudzy do robót ciężkich, inni do więzień na czas dłuższy i krótszy. Tryumfatorowie srożyli się, wymierzając kary w tym głównie celu, ażeby na ogół postrach rzucić i Polaków do miłowania ojczyzny zrazić. Ks. Metternich szczególną zawziętością, się odznaczał i tego dokazał, że postrach rzucił, nie w takiej atoli mierze, ażeby takowy miłość stłumił. Postrach wywarł taki skutek, jaki wywiera przegranie bitwy, w której przez nieprzyjaciela dosiężeni broń składają, inni zaś ucieczką się salwują, a wszyscy o jak najrychlejszym odwecie myślą. Myśl odwetu powstała w tejże samej chwili, w której klęska spadła. Bojownicy zeszlusowali się, dla pozatykania dziur w szeregach; miejsca zginio – nych pozajmowali nowi; stanowiska opróźnione zostały wnet zajęte. Świętym, o powieszeniu którego powyżej wspomniałem, był Teofil Wiśniewski. Miejsce jego zajął Faustyn Filanowicz. Przy wymienieniu nazwiska tego, nastręcza się do zanotowania osobliwość pewna. Są ludzie, których historja milczeniem pomija, którzy jednak u spółcześników swoich, u tych co z nimi w styczności byli, pozostawili wspomnienie uwielbienia niczem nie zatarte. Człowiekiem tego rodzaju właśnie był Filanowicz. Znałem takich, co się o wielkich, o historycznych ocierali mężów i nie przejmowali się dla nich admiracją, dla tego, że Filanowicz służył im za miarę porównania. W oczach ich postać ta przybierała rozmiary posągowe i rzucała cień, przyćmiewając wielkości uznane. A przecie człowiek ten nie wyniósł się. Historja o nim nie wspomina. Nie zaimponował. Pomimo to, ci co go bliżej znali, nie wspominają o nim bez czci głębokiej i bez wyrażenia żalu do losów, które mu nie dały odegrać roli wybitnej. Wielu tego jest przekonania, że sprawy świata inny by obrót wzięły, gdyby nie to, że Filanowicz zginął przedwcześnie. Pokazuje to, że człowiek ten posiadał wartość rzeczywistą, kiedy potrafił spółczesnych taką do siebie ufnością natchnąć. Cóż to był za jeden? Biografia Filanowicza nie jest mi znaną. Wiem, że pochodził z Krajów Zabranych, z dawnego województwa Bracławskiego, z rodziny ubogiej. Przed rokiem 1830 leśniczował, czy też funkcje rządzcy pełnił w majątku któregoś z magnatów tamecznych, a w 1831 wsiadł na koń, wziął udział w powstaniu pod dowództwem Kołyski i powstańców losy podzielał. Przez Galicję dostał się do Francji. We Francji wstąpił do szeregów Towarzystwa demokratycznego. W 1846, po dniach krwawych lutowych, Centralizacja wyprawiła go na Mołdawię, powierzając mu prowadzenie dalej czynności, które sprawował Teofil Wiśniewski. Towarzystwo demokratyczne! Centralizacja!… Pokolenie dzisiejsze mało co wie o nich; niektórzy zaś z pokolenia dawniejszego, gdy miana powyższe obijają się o uszy ich, wzdrygają się z nałogu i ciskają wykrzykniki: – Awantura!… szaleństwo!… głupstwo!…, zbrodnia!… demagogia!… Trudno przekonać uprzedzonych, pomimo że przekonywanie, dziś zwłaszcza, nie przedstawia trudności najmniejszych. Akta otwarte. Można się w takowych każdemu rozpatrzeć. Można porównać zasady, jakiemi się powodowało Towarzystwo demokratyczne, z zasadami, na podstawie których wytworzyły się ustawy obowiązujące obecnie, naprzykład, w Galicji. To co tam było życzeniem, dążnością, tu stało się rzeczywistością. Galicja, z wyjątkiem tego tylko, że nie wchodzi do kompleksu Polski niepodległej, płynie zresztą na tych masztach, na których żagle pozawieszała Centralizacja Towarzystwa Demokratycznego polskiego. Ze ich nie umie pod wiatr nastawiać, że się z niemi fatalnie obchodzi, że nawa galicyjska zatacza się potrącając co chwila to o brzegi strome, to o rafy podwodne, to o mielizny, o to Centralizacji obwiniać nie można. Jak ona przewidzieć mogła, że Galicji brakować będzie na majtkach i na sternikach! Nie o to zresztą chodzi. Rzecz w tem, że demagogię Towarzystwa Demokratycznego wyznaje obecnie z czystem sumieniem, w zasadniczem onej znaczeniu, szlachcic każdy i, co więcej, nie wyznawać jej nie może. To co uchodziło za awanturniczość, szaleństwo, głupstwo, to w czem upatrywano cechy zbrodni przeciwko Duchowi świętemu, jest obecnie faktem dokonanym, nie oburzającym ani zadziwiającym nikogo, faktem, dla sprowadzenia którego Teofil Wiszniewski poszedł na szubienicę i na miejsce jego Centralizacja wysłała Faustyna Filanowicza. Filanowicz przybył na Mołdawię przy końcu 1846, za paszportem francuzkim, opiewającym na imie, dajmy na to, Alfonsa Lebrun, komiwojażera, podróżującego w interesach handlowych. Z oblicza jego poznać było można, że nie jest ani komiwojażerem ani Francuzem; rysopis jednak zgadzał się i, dzięki tej okoliczności, przeszedł wszystkie Scylle i Charybdy, jakie spotykał na każdym niemal kroku, niewyjmując granicy francuzkiej, gdzie posługiwanie się cudzym paszportem narażało na nieprzyjemności wielkie. Służy to za dowód, że system paszportowy nie małem był ułatwieniem w prowadzeniu czynności, wychodzących po za granice, prawami określone. Fałszerstwo w oczy się rzucało. Gatunek ludzi, zwanych komiwojażerami, znanym jest doskonale policjom wszechświata. Mimo to policjant żaden, znajdując w paszporcie opis postaci dokładny, nie mógł Filanowiczowi odmówić legalizacji, potwierdzającej wezwanie do władz wszelkich, udzielania mu pomocy i protekcji w razie potrzeby. Zakrawało to na żart, pomimo legalizacji. Czyż mało to jednak krąży żartów legalizowanych? Filanowicz, nie doznawszy przeszkód ani przykrości żadnych, dostał się do ojczyzny Stefana czel mare , pogromcy szlachty polskiej za króla Olbrachta, na Mołdawię, w której pod on czas panował Michał Sturdza. Zalecenie protekcji i pomocy, będące w formularza paszportowym czczą formalnością, wziętem jednak zostało na serjo u kresu podróży wysłańca centralizacji. Filanowicz przybył do Botuszan, zajechał do hanu i kazał sobie dać pokój osobny. Zaprowadzono go do izby podłużnej, otwierającej się wprost na ulicę, a umeblowanej w sposób, znamionujący, że wyobrażenie o komforcie zaczyna już świtać w głowach oberżystów rumuńskich. Znajdowała się tam kanapa, stołków parę, stolik, źwierciadło stłuczone, obrazów dwa, wyobrażających boje Moskali z Turkami, portret jakiegoś generała austrjackiego w jasnobłękitnym mundurze, z szeroką przez piersi wstęgą i w wielkim na głowie kapeluszu, i łóżko do spania, pozbawione materaca i pościeli. Posługacz wniósł tłumoczek przybysza, który, obrzuciwszy izbę okiem, uśmiechnął się i zapytał: – Czy nie żyd karczmę tę trzyma?…. Przypomniały mu się snadź domy zajezdne na Podolu i Ukrainie. – Nie… – odrzekł zapytany – to nie karczma a han, trzyma go nie żyd a kir-Jordaki… – Mołdawianin? – A' nie… – odparł posługacz, nadając odpowiedzi swojej akcent lekkiej wzgardy. Zamiana wyrazów powyższych odbyła się w języku, którego określić bliżej nie sposób. Filanowicz widocznie nie chciał się zdradzać ze znajomością języka polskiego; posługacz zaś usiłował wyrażać się czysto po rusku. Jeden kaleczył i drugi kaleczył. Posługacz, rzuciwszy tłumok pod ścianę, zabierał się do odejścia, gdy Filanowicz zatrzymał go jeszcze zapytaniem; – Na czem się tu sypia?… Zapytanie to zadziwiło posługacza. Spojrzał wymownie na łóżko. – Tak… – rzekł Filanowicz. Łóżko widzę, wiedz o tem jednak, że jestem Francuzem… – Francuzem? – wygłosił posługacz, przybierając postawę uszanowania pełną. – I przyzwyczajony jestem do sypiania na materacu, okrytem prześcieradłem i kołdrą, i zaopatrzonym w poduszkę. – Aaa? – odparł posługacz, i otworzywszy dla wygłoszenia przeciągłego "a" usta, pozostawił je w tym stanie na chwil kilka. Widocznie, oświadczenie gościa zdumiało go. Prześcieradło powinno być świeże, poszewka na poduszce biała, kołdra czysta… – kończył Filanowicz. Na to posługacz nie odpowiadał już nic. Zabierał się do odejścia, gość zatrzymał go jednak jeszcze. – Wszak tu pijają wino?… – zapytał. Zapytany szeroko oczy otworzył. – Wino francuzkie?…. – Nie rozumiem… – odpowiedział. – Wino… nie?… – No… wino… Jakżeby wina nie pijano!… – Ale francuzkiego… mam bowiem na sprzedaż wino francuskie w gatunkach najlepszych, bordeaux, burgundzkie, szampańskie… – Aa!… – zawołał posługacz, któremu snadź wyraz ostatni obcym nie był. – Pijają więc?… – No a jakże… – Kupują zatem?… – Co to, tego nie wiem… – odparł ramionami ściskając i minę, oznaczającą zagłębienie się w myśleniu, przybierając. Filanowiczowi atoli o wino nie chodziło. Zadawane pytania były zachodzeniem, zmierzającem do zaciągnięcia informacji, którą w ten sposób maskował. Poznawszy jednak nie nazbyt wielką bystrość intelligencyjną posługacza, zagadnął go wręcz: – Bojarowie wasi pijają szampańskie?… – O… a… – zaczął tenże. – Sprawnikiem jest bojar?…. – Domnia-cui Gica Giergiel… – Giergiel… tak… – powtórzył Filanowicz sobie, jakby wywołane we wspomieniu nazwisko to notując w pamięci na nowo. Giergiel… jest sprawnikiem… – Tak, isprawnikiem… – I bojarem?… pijającym szampańskie?… – dodał z półuśmiechem. – Asza, domnule… – Gdzież on mieszka?… – Mieszka?… hm… Gdzie on mieszka?… On mieszka… oto tak: ztąd na prawo, a tam dalej znów na prawo, a potem w lewo i jeszcze raz w prawo, w końcu drept… drept… drept. . – Aż zadreptam… – zakończył Filanowicz. Rozumiem, mój kochany, doskonale… Wy – tłumaczyłeś mi należycie… Pozostaje tylko tobie pójść przodem, ja pójdę za tobą i tak, drepcąc, zadreptamy do pana i sprawnika we dwóch… – Jaż po co?… – zawołał posługacz, cofając się. – Po to, żeby mnie zaprowadzić i par dwadzieścia dostać… – O, także i powiadaj!… – były słowa, za pomocą których wyręczyciel Kir-Dumitrakiego okazał, że jasno w sytuacji przejrzał. Oznajmił tylko, że musi się gospodarzowi opowiedzieć. Wyszedł i opowiedział się gospodarzowi, odraportowawszy mu, że ten co przybył musafir jest to Niament, mianujący się Chrancuzem, i mający wino szampańskie, z którem idzie do isprawnika. Powrócił. – Chodźmy więc… – rzekł Filanowicz. – A wino… gdzie?… – Chciałeś, żebym je przyniósł w tłómoku!… Posługacz obejrzał się po izbie, jakby dla sprawdzenia, azali baryłki z niczem nie ma pod stołem lub pod łóżkiem, i przekonawszy się, że takowa nie znajduje się nigdzie, wyszedł wraz z Filanowiczem. Botuszany obecnie, po wzniesieniu teatru i zbudowaniu kilkunastu domów murowanych, nie odznaczają się ani ponętnością pozoru, ani też czystością nadzwyczajną; cóż dopiero w czasach owych! Było to mieścisko duże i bardzo trudne. Ulice w zygzaki służyły za zbiorniki dla śmiecia, odpadków i zdechlin rozmaitych; po rynsztokach stojąca a w gęstą polewkę zmieniona woda wydawała won, nie koniecznie miłą; na dachach, gontami krytych, porastał mech, zaś tu i ówdzie zieleniła się trawa nikła i blada; wysunięte ostrzeszki dawały cień chodnikom, wzdłuż których ciągnęły się sklepy i na których znajdowały się otwory do piwnic, funkcjonujące w danych razach nakształt wilczych dołów, nastawianych na synów człowieczych. W ogólności pozór miasta przypominał wielce Wschód ze strony onego chrześciańskiej. Zamykanie żon nie rzucało się w oczy; widać niejako było nieobecność pierwiastku muzułmańskiego w ludności, ale za to widać było obecność takowego w porządkach i gustach. Posługacz poprowadził Filanowicza na prawo, potem znów na prawo, dalej na lewo i jeszcze raz na prawo i wprowadził go na przedmieście, zapełnione dworami i dworkami mniej lub więcej pokaźnemi. Z tych niektóre zdradzały nawet pretensje pałacowe a przy każdym widzieć się dawały zabudowania na pomieszczenie służby, koni, zaprzęgów i składów różnych; przy każdym rozszerzał się ogród drzew owocowych. Przedmieście to nie posiadało charaktaru miejskiego; nie było jednak wsią, w tem znaczeniu, jakie do wyrazu tego przywiązujemy. Bojarowie multańscy w politycznem i społecznem narodu swego życiu odgrywali rolę, bardzo do roli szlachty polskiej podobną, różnili się jednak od tej ostatniej pod tym względem, iż zamieszkiwali po miastach i miasteczkach. Zamożniejsi cisnęli się do stolicy, la Jesz, mniej zamożni osiadali po stolicach cynutów, ubożsi budowali sobie dworki po mieścinach, byle nie mieszkać na wsi. Do wsi czuli wstręt nieprzezwyciężony. Nie zajmowali się tez gospodarstwem wcale. Nie zajmowali się niczem zgoła. Bojara odznaczało i cechowało próżniactwo absolutne, bezwzględne, nie maskowane pozorem żadnym. Jeść, spać, fajkę palić, kawę czarną pić, dulczecy po kilkadziesiąt razy na dzień kosztować i na dywanie przesiadywać: oto był ideał żywota, do którego wzdychał Rumun każdy i który do praktyki zastosowywali bojarowie. Dlatego wieś wstrętną im była, jako nastręczająca zajęcie jakoweś, jak naprzykład: wyglądanie przez okno i przypatrywanie się jak caranie pracują. Bojar i od tego uciekał. O pracy żadnej wiedzieć nic nie chciał. Majątkami jego zarządzali wekiły; robocizn doglądali watawy i ficzory; on zaś oddawał się ustawicznemu farniente , zwanemu z turecka rahat , a zależącem natem, ażeby usta oddymać, oczy wznosić i dłonią sobie żołądek gładzić. Idealnem było życie ich. Pędzili takowe w obłokach – w obłokach dymu tytoniu najwyborniejszego, który utrzymywał ich w stanie ciągłego półsennego rojenia, idącego w błękity, za błękity, a tak subtelnego, iż tu na ziemi nie pozostawało po nim śladu tyle, co po przechodzie komara po wod powierzchni. Mowa tu o komarach, po wodzie chodzących. Dodawać nie potrzeba, że charakterystyka powyższa odnosi się do bojarów w ogóle i nie zaprzecza istnieniu w łonie tej klasy wyjątków. Wyjątkowo zdarzały się pomiędzy nimi wypadki, wyznające tę wiarę, że pan Bóg stworzył człowieka, wprawdzie na obraz i podobieństwo swoje co do postaci zewnętrznej, nie na to jednak tylko, ażeby jadł, pił i do góry brzuchem leżał. Do wyrodków tego rodzaju należał Gica Giergel, i dlatego zapewne hospodar powierzył mu zarząd cynuta botuszańskiego, zrobił go isprawnikiem, to znaczy, nadał mu urząd, odpowiadający urzędowi prefekta we Francji, starosty z przed roku 1848 w Galicji i gubernatora w Rossji. W isprawnika rękach koncentrowały się władze: administracyjne w całości, policyjna w całości, fiskalna prawie w całości i sądowa w części. Był to hospodar w miniaturze. Gica Giergel zamieszkiwał w Botuszanach. Wstręt do wsi podzielał i on; różnił się jednak od bojarów w ogólności tem mianowicie, że się ruszał, że się oglądał, że w oczach posiadał odbłyski życia, że nie był mumią, obwiniętą w kapotę długą, ozutą w pantofle, ubraną na głowie w kołpak w formie gruszki, grubszym końcem do góry obróconej, i skazaną na to jedynie, ażeby się jej z gęby wiecznie dymiło. Giergel chodził w kapocie, w pantoflach, w kołpaku, dymiło mu się z gęby jak innym, jak inni udawał poważnego, przy wszystkiem tem atoli miał w sobie pierwiastki ruchu, którym się poddawał. Pochodziło to ztąd, że, jak powiadano, życie dała mu Polka, od której się też i mowy polskiej nauczył. Nie wiem, czy i o ile to prawda? Powtarzam com słyszał, nie ręcząc za prawdziwość. Powiadano, że Giergel nie byłby takim, gdyby nie należał do rasy mieszanej: ojciec Węgier, matka Polka, on sam Mołdawianin, czyli bojar; w owych bowiem czasach pojęcia miejscowe nazwę kraju odnosiły ściśle do gruntu, nazwę narodowości do chłopstwa, nazwę zaś klasy wyższej społecznej pozostawiały w powietrzu. Kraj zwał się Mołdawią; Rumun oznaczał carana, chłopa, i uważał się za wyraz obelżywy, bojar zaś był bojarem-panem, na użytek którego stworzonym został kraj i wszystko, co na nim jest. Rumunja, Rumun, w znaczeniu ojczyzny i narodu, są to wynalazki późniejsze, rewolucyjne, przyniesione z zagranicy przez młodzież, która zarazą nasiękała w obcowaniu z Micheletami, Quinetami, Blancami, z emigrantami Polakami i tym podobnymi zbrodniarzami. Giergiel był bojarem, to jest, wiedział, że Mołdawia jest krajem, jak Botuszany cynutem; wiedział, że Rumun jest caranem, obowiązanym na bojara pracować; o Rumunii żadnej nie wiedział nic i czuł do Polaków skłonność jakąś, czy dla tego, że ojciec jego był Węgrem, czy dla tego, że matka jego była Polką, czy też… ot, tak sobie, dla niczego, przez kaprys prosty, jaki się przytrafia ludziom w jego położeniu, a nawet i wyżej od niego położonym. Znaną jest przecie skłonność do Polaków donny Marji, pretendentki do korony portugalskiej w roku 1833. Powiadają, że hrabia Chambord jest z wielką dla Polaków sympatją. Być więc bardzo może, że i Giergiel, isprawnik botuszański, żywił sympatję tego rodzaju, a przynajmniej, że źródła onej odnosiły się do przyczyn, mających podobieństwo niejakie do tych, w których poczęła się skłonność donny Marji portugalskiej i Henryka V. Bądź co bądź jednak, faktem jest, że sprzyjał Polakom namiestnik Michałakiago Sturdzy, hospodara ówczesnego, który by ich, z satysfakcją całą, jak szczury potruł. Do tego to isprawnika zmierzał nasz Filanowicz, poprzedzany przez posługacza z hanu. Isprawniczija znajdowała się we własnym Giergiela domu, w niewielkiej od środka miasta odległości. Bióra mieściły się w officynie, pod dozorem cygana, pełniącego przy naczelniku cynutu podwójną funkcję, lokaja i powiernika – funkcję o atrybucjach szerokich, a tak nieokreślonych, że był i wszystkiem i niczem: raz rozkazywał urzędnikom wysokim, prywyditorów z góry traktował, znów talerze pomywał i w braku ścierek, onuczkami lub czapką takowe obcierał. Zwał się Jowa. Posługacz z hanu przyprowadził Filanowicza do wrót isprawniczji, która rozpoznać się dawała po herbie państwa, wymalowanym na desce okrągłej, przybitym nad bramą wjazdową. – Oto ta… – rzekł. – Chodźże dalej… pokażesz mi gdzie sprawnik przebywa… – Za nic… – Rozpytasz się… Ja ze służbą rozmówić się nie potrafię… – Za nic… – była posługacza odpowiedź powtórna.. – I czemuż-to?… – Jowa!… – Co za Jowa!… – Jowa i tyle… Idź sam dalej, a gdy Jowę spotkasz, to… – To co?… Posługacz ramionami ścisnął. – Chodźże przynajmniej, żeby pierwszego lepszego zapytać, czy isprawnik w domu?… – Nie, idź ty sam… ja wracam… – Cóż?… boisz się?… sprawnika?…. – Jowa… – odparł posługacz i uprosić ię nie dał. Pokazał jeno palcem na człowieka, który się na ganku pojawił, rzekł o! – i oddalił się. Człowiek, co się na ganku pojawił, powierzchownością swoją zdradzał pochodzenie cygańskie. Widać to było z twarzy śniadej, z włosów kruczych, z oczów jak węgiel czarnych, z zębów jak śnieg białych. Ubior jego przedstawiał mieszaninę stroju mieszczan mołdawskich i okrycia kosmopolitycznego, nie nader stosownie dobranych pod względem kolorów i użytku: miał, naprzykład, na sobie dwie kamizelki, z których jedna była kaftanikiem mołdawskim w paski cieniutkie, żółte, bronzowe i białe, wyszywanym na piersiach i na rękawach, druga zaś zwykłą kamizelką europejską w kratki zielone i czerwone, zapinaną na guziki kształtu rozmaitego. Nogi miał bose. Na głowie kapelusz cylindrowy z galonem i z kokardą, liberyjną. Filanowicz z giestu posługacza domyślił się, że musi to być tajemniczy ów a groźny Jowa. Jakoż był to on w rzeczy samej; zmierzył Filanowicza okiem z wysokości ganku i kiedy ten stanął przed nim, zapytał go tonem niechętnym: – Czi poftic?… Zapytany odpowiedział naprzód po francuzku – cygan na to głową wstrząsnął; odpowiedział następnie po niemiecku – cygan dał znak nierozumienia mowy tej; uciekł się w końcu do języka polskiego: – Czy pan isprawnik w domu?… Cygan zapytania nie zrozumiał, mimo to usłyszawszy dźwięki mowy polskiej, natychmiast zmienił ton obchodzenia się swego z przybyszem. Z niechętnego stał się grzecznym i uprzedzającym, zdjął kapelusz i rozmawiać począł na migi, uśmiechając się uprzejmie i dodając ustnie wyrazy jakieś, pomiędzy któremi o uszy Filanowicza obijały się często: bojerul i ach, leszi, leszilor. Z całej tej mimicznej i ustnej przemowy Filanowicz domyślił się, że cygan zaprasza go do środka domu. * * * – Mało was tu jeszcze!… – było pierwsze słowo, którem Giergiel Filanowicza przywitał, ukazując mu giestem siedzenie obok siebie i rozkazując Jowie przynieść dulczeców, wody, kawy i czubuk. – Że nas nie mało, i że tu się ściągamy, toć nie my temu winni… – była Filanowicza odpowiedź. – Hm… to prawda… Zkądże Pan Bóg prowadzi?… – Z Francji… – A… Nie z Galicji?… – Przez Galicję przesunąłem się jeno… Giergiel spojrzał na Filanowicza okiem badawczem i nie znalazłszy snać w nim nic, co by podejrzenie wzbudzało, odezwał się: – To i jakże… policja austrjacka odwracała chyba oczy od pana?… – Jechałem za paszportem, który – tu Filanowicz sięgnął ręką w zanadrze i podał isprawnikowi papier, na czworo złożony – przynoszę z prośbą o zalegalizowanie.. Giergielowi oczy się rozjaśniły. – O… tak, to lubię… – rzekł. Miej ty sobie paszport jakikolwiek, byle paszport… Ot, tak, to dobrze… Jakże się pan nazywasz?… – Wedle paszportu?… – A tak… Dla mnie to wystarcza… – Alfons Lebrun, handlarz wina. – Wybornie, panie Lebrun… Pan zatem przybywasz z winami… z jakiemi?… czy z temi, od których w głowach szumi, czy z temi, od których głowy spadają? – Mam do wyboru… – odrzekł Filanowicz z uśmiechem – dla jednych takie, dla drugich owakie… – Inne dla swoich a inne dla nieswoich… To dobrze, to wielce rzecz ułatwia… Przychodzisz pan do mnie i ofiarujesz mi wina… jakie? – Bordeaux, Burgund, Szampan… wino czerwone, wino białe… – Hm… to znaczy, że nie uważasz mnie za swego… A jednakże ja po trosze wasz. Natem samem miejscu, na którem pan siedzisz, siadywał Teofil… Znasz go pan, słyszałeś o nim?… Jam go znał i kochał (tu głos isprawnika wzruszeniem brzmiał)… kochałem go pomimo, że do mnie przychodzili Polacy, powiadając: "strzeż się go, to… demokrata…" Demokrata? licho wie, co to znaczy… Nie rozumiem tego, pomimo że, jak pan widzisz, isprawnikiem jestem; w każdym razie nie jest to ani złodziej, ani rozbójnik; kochałem Teofila ja, kochali go cygani moi, nie uważając na to, że on demokrata… A pan?… czy i pan także demokrata może?… Podczas, kiedy isprawnik mówił, Filanowicz wydobył z zanadrza pugilares i otworzył go na stronnicę, zapisaną od góry do dołu notatkami, tyczącemi się sprzedaży win. Notatki pisane były atramentem czarnym. Filanowicz wydobył z kieszonki od kamizelki flaszeczkę, żółtawym płynem napełnioną i mocno koreczkiem zatkniętą; wydobył oraz penzlik malutki; poczem flaszeczkę odetkał, penzlik w płynie umoczył i powiódł nim po notatkach wzdłuż, wiersz po wierszu. Powodzenie to ten sprawiało skutek, że pisanie czarnym atramentem w oczach nikło a z po pod niego wystawało pisanie atramentem błękitnym. Isprawnik mówiąc, patrzał z ukosa na operację tę. Gdy ślady atramentu czarnego znikły zupełnie, wyszedł przy końcu stronnicy podpis: "Teofil". Giergiel zawołał. – To on!… jego podpis, jego pismo!… Filanowicz pugilares mu podał. "Uprasza się dawać okazicielowi niniejszego wiarę taką samą iak mnie"… – odczytał isprawnik. – Jego podpis, jego pismo… – powtórzył i dłoń do uścisku Filanowiczowi podał. Pisanie nosiło datę roku 1845.. Data ta uderzyła Griergiela. – Przewidywał więc, co go spotka… – rzekł: – Rzecz nietrudna do przewidzenia… Gdzie drwa rąbią… – Tam trzaski lecą… – dokończył isprawnik. I pan zatem przewidujesz, że pana coś podobnego spotkać może? – Zostawiłem w Paryżu testament, podobny temu – odparł Filanowicz, oczami na pugilares wskazując. Jest to prosta przezorność… – O wy!… panowie!… Polacy!… – zawołał Giergiel. Lecicie w ogień niby komary i nazywacie to przezornością… Piękna mi przezorność!… Ha! kto wie jednak, czy racja w końcu nie po waszej pozostanie stronie… Ja nie wiem o niczem, pomimo żem isprawnik… Wiem tylko, ie kiedy wy podobne zostawiacie testamenta, to wam i sam djabeł chyba rady nie da… Hm… No powiedzże mi pan, co myślisz?… jaki Teofila czeka koniec?… – Taki jak Konarskiego… – Konarskiego?… a!… tego, co to go Moskale? – Rozstrzelali… Isprawnikowi krew z twarzy ustąpiła. Patrzał przez chwilę na Filanowicza w milczeniu, w końcu rzekł: – Może jednak… może… jakoś… cud… Filanowicz ramionami ścisnął i odparł: – Pora cudów przeminęła bezpowrotnie… Nie spodziewamy się żadnych; spodziewamy się natomiast tego, na co liczy robotnik każdy: wynagrodzenia za pracę… Pracujem więc, obowiązek nasz pełnimy. – Poświęcacie się, ofiary dajecie – przerwał Giergiel. – Dajemy ofiary obowiązkowe, to jest takie, których gdybyśmy nie dawali, nie mielibyśmy prawa wynagrodzenia się spodziewać… Nie są to więc ofiary, ściśle rzecz biorąc… Ofiary!… ofiary!… Nadużywa się wyrazu tego, panie isprawniku… – Hm… to rzecz wasza… odparł Giergiel. Do mnie to nie należy… Do mnie należy tylko, zawizować panu paszport i…. – I co? – I patrzeć na pana ot tak… Dłoń do oczów podniósł i spojrzał na Filanowicza przez rozstawione szeroko palce. – Pan przecież nie zupełnie tak na Teofila patrzałeś.. – To jest… to… widzisz pan: jest we mnie dwie natury, urzędowa i człowiecza… Jako isprawnik patrzę przez palce, jako człowiek… Pomyślał przez chwilkę i krzyknął: – Jowa!… We drzwiach pojawił się cygan. – Karuca i konie!… – rzekł tonem rozkazującym.\n<a href="https://cyfroteka.pl/ebooki/Ostapek___ustep_z_przeszlosci_emigracyjnej___powiesc-ebookRO/p02025844i020" target="_blank" title="Ostapek : ustęp z przeszłości emigracyjnej : powieść [Teodor Tomasz Jeż] - KLIKAJ I CZYTAJ ONLINE" > <img src="https://cyfroteka.pl/images/BRD.png" style="border:none;background:none transparent;box-shadow:none;-webkit-box-shadow:none;-webkit-border-radius:0;border-radius:0;" alt="Ostapek : ustęp z przeszłości emigracyjnej : powieść [Teodor Tomasz Jeż] - KLIKAJ I CZYTAJ ONLINE"/></a>


Urządzanie nowego domu – Cityzen\nBudowa domu została zakończona. Masz już wprawione okna i drzwi. Czas pomyśleć na wykończeniem ścina i podłóg. Na tym etapie należy już zacząć zastanawiać się nad aranżacją poszczególnych wnętrz, bowiem odpowiedni kolor ścian i rodzaj podłóg jest istotnym elementem ostatecznego wyglądu wnętrza. Zastanawiając się nad urządzeniem domowych pomieszczeń należy wziąć pod uwagę takie elementy jak:\na. rodzaj wnętrza – nie każde wnętrza będą współgrały w każdym naszym pomysłem. Dlatego wybierając aranżację i wcielając kolejne nasze pomysły w życie zastanówmy się, czy aby na pewno są to pomysły funkcjonalne, które okażą się dobrym pomysłem dla danego pomieszczenia. Czasem może być tak, że pomysł będzie dobry, będzie ciekawie wyglądał, ale w codziennym życiu zupełnie będzie przez nas pomijany, bo będzie tylko powodował więcej kłopotów niż pożytku. Dlatego przy każdym genialnym pomyśle zadajmy sobie pytane: czy w naszym domu naprawdę tego potrzebujemy? To nie oznacza, że nie należy używać wyobraźni. To oznacza, że trzeba jej używać z głową.\nb. meble do wnętrza – jedne pokoje są bardziej, inne mniej wymiarowe. Jeśli nie możemy znaleźć wymarzonych mebli, wówczas warto rozważyć – meble drewniane na zamówienie. Wówczas mamy absolutną pewność, że meble będą pasowały idealnie do naszych pomieszczeń.\nc. kolory dominujące – każdy z nas jest inny. Każdy z nas lubi inne kolory. Dlatego urządzając wnętrza w nowym domu warto zadać sobie pytanie jaki kolor podoba się nam najbardziej i jaki kolorem chcielibyśmy być otoczeni. Warto przy tym pamiętać, że niektóre kolory dodają energii, inne uspokajają, a jeszcze inne pobudzają kreatywność. Zatem wybierając kolory do domu, dobrze jest także zapoznać się ze znaczeniem barw i ich wpływem na ludzką psychikę.\nd. spójna całość – należy urządzając wnętrza należy pamiętać, że powinny one stanowić jedną spójną całość, która będzie ze sobą współgrała i pośród której będziemy się czuli dobrze. To w końcu nasz dom i podstawową zasadą w jego urządzaniu jest nasza wygoda.\nPrevious Uprawa storczyków – podstawowe informacje\nNext Nowoczesna łazienka


Kasować getdataback@fros.cc Ransomware z Windows 10 : Wymazać getdataback@fros.cc Ransomware | Czyste Spyware\nKasować [email protected] Ransomware z Windows 10 : Wymazać [email protected] Ransomware\nKompletny przewodnik Odinstaluj [email protected] Ransomware from Windows XP\nChrome Versions Chrome 56.0.2924, Chrome 53.0.2785, Chrome 57.0.2987, Chrome 50.0.2661, Chrome 55.0.2883, Chrome 51.0.2704, Chrome 54.0.2840, Chrome 58.0, Chrome 49.0.2623\nMozilla Versions Mozilla Firefox:40.0.3, Mozilla:38.4.0, Mozilla Firefox:48, Mozilla Firefox:45.6.0, Mozilla Firefox:43.0.1, Mozilla Firefox:38.5.0, Mozilla:39.0.3, Mozilla:43.0.4, Mozilla Firefox:38, Mozilla Firefox:43, Mozilla Firefox:44.0.2\nInternet Explorer Versions IE 8:8.00.6001.17184, IE 7:7.00.5730.1300, IE 9:9.0.8112.16421, IE 8:8.00.6001.18372, IE 8:8.00.6001.18702, Internet Explorer 9-9.0.8080.16413, IE 7:7.00.6001.1800, Internet Explorer 7-7.00.5730.1300, Internet Explorer 9-9.0.8112.16421, Internet Explorer 8-8.00.7000.00000, IE 8:8.00.7600.16385, Internet Explorer 8-8.00.7600.16385, Internet Explorer 10:10.0.9200.16384, IE 7:7.00.6000.16441, IE 8:8.00.7000.00000, Internet Explorer 10-10.0.8400.00000, Internet Explorer 8-8.00.6001.18372, IE 8:8.00.6001.18241, Internet Explorer 7-7.00.6000.16441\nSztuczki: Easy Guide Usunąć [email protected] Ransomware z Kompromised Windows Ustrój\nPodczas analizy głębokości natknęliśmy się, że [email protected] Ransomware jest nowo wypuszczonym wirusem, który jest rozwijany przez doświadczonych punków cybernetycznych, jest zgodny z Windows 8. Gdy wirus OS zostanie dotknięty wirusem, zauważysz tak wiele dziwnych czynności na swoim OS. Komputer może się zatrzymać i ponownie uruchomić kilka razy automatycznie. Ponieważ wirus tworzy tak wiele niechcianych reguł i harmonogramów zadań w menedżerze zadań systemu Windows, przydatne aplikacje mogą zająć więcej czasu lub mogą nie odpowiadać i wyświetlać błędy, takie jak CPU wyczerpane pamięci lub nie można uruchomić aplikacji. Co gorsza, firma [email protected] Ransomware może znacząco zmienić swoją Internet Explorer i wymusić kliknięcia oszustw. Creepy reklamy komercyjne mogą pojawić się na stronach internetowych podczas surfowania online. W jakiś sposób wirus może również zaszyfrować pliki, jeśli nie pozbędziesz się go natychmiast.\nKiedy zwracasz szczególną uwagę, możesz zauważyć, że kilka dziwnych czynności Twojego OS w przypadku, gdy Twój OS jest zagrożony przez [email protected] Ransomware. W większości przypadków szkodliwe oprogramowanie tworzy dziesiątki złośliwych plików i wpisów rejestru, które można sprawdzić przez folder utworzony na lokalnym dysku. Nawet można znaleźć uszkodzone pliki zawierające podejrzane sufiksy. Nawet wirus może poprosić o zapłatę okupu dla anonimowych hakerów. Co najważniejsze, program antywirusowy może wyświetlać jakiś błąd na ekranie komputera. Nawet szkodliwe oprogramowanie będzie próbowało zablokować niezbędny proces oprogramowania antywirusowego.\nTo złośliwe oprogramowanie jest przede wszystkim rozpowszechniane za pomocą załączonego oprogramowania i załączników do wiadomości e-mail z spamem. Właściwie hakerzy używają kampanii spamowych, aby zwabić niedoświadczonych użytkowników OS do instalowania systemu [email protected] Ransomware w ich OS. Witryny Torrent i witryny dla dorosłych pomagają także promować taki rodzaj złośliwego oprogramowania jako przydatną aplikację. Nawet podczas surfowania po internecie może pojawić się sugestia zainstalowania aktualizacji programu Adobe Flash Player lub aktualizacji Java, jeśli zainstalujesz je, OS staną się ofiarą złośliwego oprogramowania. W ten sposób złośliwe oprogramowanie trafia do Windows 8.\nPodręcznik Usuwanie Przewodnik po Usunąć [email protected] Ransomware Z OS\nRozwiązanie 1: zrePoczątekuj system OS do “Tryb awaryjny z siecią” do Usunąć [email protected] Ransomware Bez ryzyka\nRozwiązanie 2: Usunąć Podejrzane procesy [email protected] Ransomware z Menedżera zadań w OS\nRozwiązanie 3: Skutecznie Usunąć [email protected] Ransomware z Płytau sterowania w systemie Windows\nRozwiązanie 4: Pozbyć się Rejestry wpisów Malevolent utworzone przez firmę [email protected] Ransomware z systemu Windows\nRozwiązanie 5: Usunąć [email protected] Ransomware z głównych przeglądarek internetowych / resetuj przeglądarki\nKrok 6. Następnie naciśnij przycisk ‘F5’, aby włączyć opcję Tryb awaryjny z siecią, aby kontynuować usuwanie [email protected] Ransomware z Twojego OS.\nKrok 3. Następnie pojawi się jadłospis Zaawansowane rozruchu na ekranie komputera. Wybierz tryb awaryjny z siecią, aby kontynuować usuwanie [email protected] Ransomware z Twojego OS.\nKrok 3. Następnie musisz kliknąć opcję Aplikacje i funkcje, aby znaleźć i Pozbyć się [email protected] Ransomware\nKrok 4. Teraz musisz znaleźć [email protected] Ransomware lub inne podejrzane programy, zaznacz je i Pozbyć się jeden po drugim, klikając opcję “Odinstaluj”.\nKrok 4. Na koniec znajdziesz się w miejscu, w którym możesz znaleźć i Pozbyć się [email protected] Ransomware i inne złośliwe oprogramowanie z Twojego systemu OS z łatwością.\nKrok 3. Znajdź [email protected] Ransomware i inne podejrzane programy i Pozbyć się je natychmiast.\nRozwiązanie 4: Usunąć Rejestr Malevolent utworzony przez [email protected] Ransomware z systemu Windows\nKrok 3. Następny rejestr systemu Windows zostanie otwarty na ekranie OS. Znajdź i Pozbyć się wszystkie wpisy rejestru powiązane z [email protected] Ransomware.\nRozwiązanie 5: Usunąć [email protected] Ransomware z dotkniętych przegląarek\nUsunąć [email protected] Ransomware Z IE 10:10.0.9200.16384\nKrok 3. następnie znajdź [email protected] Ransomware i kliknij Pozbyć się.\nEasy Guide Zresetuj przeglądarkę IE 10:10.0.9200.16384\nUsunąć [email protected] Ransomware Od Mozilla Firefox:38.1.1\nKrok 3. Wybierz dodatkowy [email protected] Ransomware, który będzie wyłużony, a następnie kliknij przycisk “Wyłącz”, a następnie Uruchom ponownie Mozilla Firefox:38.1.1.\nEasy Guide Zresetuj przeglądarkę Mozilla Firefox:38.1.1\nKrok 4. Kliknij prawym przyciskiem myszy rozszerzenie – [email protected] Ransomware i wybierz Pozbyć się lub wybierz dodatek i przycisk Pozbyć się.\nUsunąć [email protected] Ransomware Od Chrome 58.0\nKrok 2. Następnie, w lewym Płytau kliknij przycisk Rozszerzenia, znajdź rozszerzenie [email protected] Ransomware lub inne niepotrzebne rozszerzenia wirusy, a następnie Pozbyć się je natychmiast, kość Pozbyć się.\nThis entry was posted in Virus and tagged Kroki aby usunąć [email protected] Ransomware, Odinstaluj [email protected] Ransomware z programu Internet Explorer, Pozbyć [email protected] Ransomware, Usuń [email protected] Ransomware z Chrome, Usuń [email protected] Ransomware z programu Internet Explorer, Usuń [email protected] Ransomware z Safari, Usuń [email protected] Ransomware z Windows 10, Usuń [email protected] Ransomware z Windows 7 on October 30, 2018 by admin.\n← Kasować Varslinger.com z Internet Explorer : Pozbyć się Varslinger.com Pozbyć się [email protected] Ransomware z Windows XP →


Obozy i regulamin domu – strona informacyjna – linXXnet\nObozy i regulamin domu - strona informacyjna\nBiblioteka, Nowy, Tekst / 8. lipiec 2021 11. lipiec 2021\nW owocnej współpracy z naszymi radni dzielnic i miast w powiatach i miastach Saksonii możemy zaprezentować: analiza sygnalizacji świetlnej regulaminu zakwaterowania uchodźców! Czemu? Ponieważ istnieją zasady domowe od zakwaterowanie zbiorowe - państwowe obiekty recepcyjne, a także mieszkania komunalne gmin, które utrudniają ludziom życie.\nJedno jest jasne: ani razu nie można było przypisać koloru „zielonego”. Oznacza to, że stale mają miejsce przeszukania pomieszczeń, a tym samym naruszenia art. 13 Ustawy Zasadniczej, który gwarantuje ochronę mieszkania. ludzie stają się z der zakwaterowanie wyrzucony, ponieważ podobno złamali regulamin domu. Nie zawsze jest możliwe nawet codzienne spożywanie jedzenia. Brakuje koncepcji przeciwdziałania przemocy, a jeśli już istnieją, to często przyprawiają o łzy. ten Minimalne standardy Federalnego Ministerstwa ds. Rodziny, Seniorów, Kobiet i Młodzieży oraz UNICEF nie wypełniaj ich.\nZa pomocą tej strony dajemy wszystkim aktywnym mieszkańcom Saksonii, uchodźcom, konsultantom, wolontariuszom, radnym miejskim i powiatowym podstawę do poznania statusu praw podstawowych w Twojej okolicy. Oraz: pokazujemy, jak można przeciwdziałać restrykcyjnym regułom domowym, a tym samym obozom per se.\nNa tej stronie informacyjnej zapewniamy...\nAnaliza sygnalizacji świetlnej\nWszystkie zasady domowe niezależnych miast i dzielnic\nWszystko, czego potrzebujesz, aby samemu stać się prawnie i politycznie aktywnym przeciwko obozom\nTrochę tła: czym są obozy?\nOpowiadamy się za tym, aby polityka mieszkaniowa stała się polityką mieszkaniową!\nAle: krótko mówiąc, tutaj najpierw\nI. Analiza sygnalizacji świetlnej:\nOkazuje się, że saksońskie zasady panujące w domu są szczególnie restrykcyjne. Wszystko jest czerwone, z wyjątkiem jednego żółtego dla koncepcji antyprzemocowej, która znowu nie zasługuje na tę nazwę. W odniesieniu do gmin istnieją duże zróżnicowanie. Niektóre mają zasady obowiązujące we wszystkich mieszkaniach dzielonych, inne mają inne zasady specyficzne dla każdego z nich.\nII Wszystkie regulacje domowe okręgów, okręgów miejskich i Wolnego Państwa...\n…link tutaj dla własnych badań i aktywności:\nBautzen – ma specyficzne zasady domu dla wspólnego mieszkania Hoyerswerda, Kamenz, Wehrsdorf\nChemnitz – ma specyficzne zasady domu dla wspólnego mieszkania Altendorfer Strasse, ulica Annabergera, Chemnitztalstraße, Oberfrohnaer Strasse, Ulica Strasburga\nDrezno – stawia Wymagania dotyczące regulaminu domu we wspólnym mieszkaniu\nRudawy – stawia jego Dostępne są wzorcowe zasady dotyczące domu i jego koncepcja bezpieczeństwa\nGörlitz – ma specyficzne zasady domu dla wspólnego mieszkania Friedersdorf (z koncepcja ochrony), Löbau, Niesky, Sachsenstraße Zittau, Portsmouther Weg Zittau\nLipsk (miasto) - kapelusz zasada domu dla wszystkich mieszkań współdzielonych, które pomimo słabego wyniku w analizie sygnalizacji świetlnej, robią pozytywne wrażenie swoim bezpośrednim i właściwie uprzejmym adresem (np. słowo „proszę” pojawia się co jakiś czas) dla mieszkańców\nLipsk (powiat) - od vestarosta odmawia publikację regulaminu domu w odniesieniu do ochrony danych, który musi przyznać operatorom zakwaterowania. O tym, że to bzdura świadczy między innymi opinia prawna opublikowana dla Saksonii (patrz niżej), z której jasno wynika, że operatorzy są tylko rozszerzonym ramieniem władz kwaterunkowych. Oznacza to, że urząd powiatowy w Lipsku jest również zobowiązany do uwzględnienia kwestii praw podstawowych w swoim lokalu komunalnym. Nasza grupa na miejscu zapytała ponownie!\nMeissen – ma specyficzne zasady domu dla wspólnego mieszkania Olbrzymi gaj brzozowy, Riesa Nickritzer Strasse, Duży gaj, Radebeul (z koncepcją bezpieczeństwa)\nŚrodkowa Saksonia - kapelusz zasady obowiązujące we wszystkich mieszkaniach współdzielonych\npółnocna saksonia – na prośbę naszej grupy nie opublikował jeszcze żadnego regulaminu. Jednak w przeciwieństwie do LK Leipzig przypadkowo. The Wspólne zakwaterowanie w Oschatz jednak jest przed nami. Złożono wniosek.\nSzwajcaria Saksońska/ Rudawy Wschodnie – ma specyficzne zasady domu dla wspólnego mieszkania Schmiedeberg i Klingenberg a także a koncepcja ram bezpieczeństwa\nVogtland – ma dla nich regulamin domu Wspólne zakwaterowanie w Plauen\nZwickau – na prośbę naszej grupy nie opublikował jeszcze żadnego regulaminu. Jednak w przeciwieństwie do LK Leipzig przypadkowo. Złożono wniosek\nSaksonia - ma Wzorcowe zasady dotyczące pomieszczeń recepcyjnych kraju jak jeden Koncepcja ochrony przed przemocą\nIII. Obóz Watch – bądź aktywny!\nPo pierwsze: w Saksonii wykonano już pewne prace przygotowawcze, aby można było zaatakować zasady panujące w domu. Saksońska Rada ds. Uchodźców eV, Biuro Antydyskryminacyjne eV i Lipska Grupa Inicjatywna: Ludzie. Godni. zleciłem sporządzenie opinii prawnej. Prawnik Martin Wiesmann wyjaśnia:\n„Takie naruszenia praw podstawowych można obronić tylko w więzieniach. Tam dzieją się na podstawie ustawy uchwalonej przez parlament. Regulamin domu nie może uzasadniać intensywnych interwencji. Opcje sankcji są konstytucyjnie nie do utrzymania z tyłu iz przodu. Sposób, w jaki projektowany jest regulamin domu, regularnie narusza art. 13 Ustawy Zasadniczej – ochrona domu”.\nMartin Wiesmann im Opinia prawna „Regulamin domu w pomieszczeniach recepcyjnych”, opublikowany 26 maja 2021 r Konferencja prasowa Saksonii, Saksońskiej Rady ds. Uchodźców i Lipskiej Grupy Inicjatywnej: Ludzie.Godni.\nDo tej pory tak wyraźna potrzeba działania. Jak można zastosować opinię prawną w praktyce? Zasadniczo jest to bardzo proste, bo nawet przeszukanie pokoju jest pogwałceniem podstawowych praw. Wszystko, co jest do tego potrzebne, to:\nmożliwie najdokładniejszy opis/odtworzenie procesu, w którym doszło do naruszenia praw podstawowych – > podpisany o treści:\nGdzie dokładnie (pokój, brama, dziedziniec itp.)?\nKto (pracownicy socjalni, ochrona, ...) i ile?\nJak długo trwał incydent?\nJakie uzasadnienie podano dla naruszenia praw podstawowych?\nCałość powinna zmieścić się od połowy do całej strony A4, to już koniec wysiłku.\nPełnomocnictwo procesowe dla prawnika – > jesteśmy w kontakcie z prawnikiem, który jest poinformowany o tych postępowaniach i chce je przeprowadzić przed właściwym sądem administracyjnym w Saksonii. Napisz do nas w tym celu camptours@linxx.net.\nCamp Watch to ogólnopolska kampania [https://lager-watch.org/], której celem jest zakończenie wszystkich obozów w Niemczech. Zasady domu zostały skrystalizowane jako dobry cel do ataku. Z tego powodu: sam bądź aktywny, nie czekaj na nas! Naruszenia praw człowieka dotyczą nas wszystkich. Co możesz zrobić? W wezwaniu do kampanii napisano:\nDowiedz się, gdzie znajduje się najbliższy obóz. Może to być państwowa placówka recepcyjna, ale może to być również duża wspólnotowa placówka zakwaterowania, za którą odpowiada twoje miasto lub dzielnica.\nSkontaktuj się z mieszkańcami! Rozmawiaj z nimi, udzielaj im głosu, publikuj filmy, wywiady, pomagaj mieszkańcom w organizacji i stawiaj wymagania!\nDokumentuje naruszenia praw podstawowych, takie jak przeszukiwanie pokoi, brutalne papiery wartościowe, sankcje, takie jak zakaz wstępu do domu i inne. Porozmawiaj z osobami, których to dotyczy, czy zgadzają się na publikację.\nUporządkuj regulamin domu odpowiedniego obozu! Na przykład w niektórych krajach związkowych udało się to osiągnąć dzięki kontaktom w obozach – należy opublikować regulamin domu. Lub zdobądź członków parlamentu lub radnych miasta/powiatu i zasugeruj zapytania do władz miasta lub stanu, w których żądasz publikacji regulaminu domu. Rada ds. Uchodźców w twoim kraju związkowym mogła już zapoznać się z regulaminem domu.\nZainicjuj samodzielnie opinie prawne dotyczące odpowiednich przepisów domowych!\nWnieś krytykę do prasy! Umieszcza uchodźców z dziennikarzami, aby mogli bezpośrednio informować o tym, co dzieje się za ogrodzeniem obozu.\nZwróć uwagę na warunki panujące w obozie kampaniami, wiecami, flash mobami i kampaniami w mediach społecznościowych.\nI NIE OSTATNIE: Dołącz do naszej ogólnokrajowej sieci, aby uzyskać przegląd tego, co ma zastosowanie gdzie indziej, jakie strategie są stosowane w innych gminach lub krajach związkowych. "\nPierwszy film z #CampTours. Wywiad: Ibrahim, mieszkaniec obozu Dölzig.\nRozpoczęliśmy #CampTours! Mohsen i Mark z linXXnet najpierw jadą do ośrodków recepcyjnych Wolnego Kraju Saksonii i rozmawiają z ludźmi, omawiają ich prawa i sposoby ich egzekwowania. Ponieważ: w represyjnym systemie celowo nie robią tego władze i operatorzy, w rzeczywistości odpowiedzialność jest nawet zawoalowana. Na przykład wielu mieszkańców Dölzig nie zdaje sobie sprawy, że muszą kontaktować się z administracją państwową – a nie z Malteserem – jeśli chcą na przykład złożyć wniosek. Oraz: zasady domu mają zostać zaatakowane. W tym celu zachęcamy do składania skarg na naruszenia praw podstawowych – usankcjonowane przez regulamin wewnętrzny.\nNiedługo zajmiemy się również zakwaterowaniem komunalnym gmin :)) Wszystkie filmy dostępne są tutaj: https://www.youtube.com/watch?v=R2Bz-5NMbEI\nV. Tło: Czym dokładnie są obozy?\nWolne Państwo Saksonia posiada obecnie dziesięć obiektów recepcyjnych. Saksońska Rada ds. Uchodźców zestawia aktualne dane dotyczące obłożenia na podstawie dochodzeń Julesa Kleinena w parlamencie stanowym:\nWięcej grafik, także na temat zdecentralizowanego limitu zakwaterowania lub deportacji, jest tutaj. Jule wciąż zadaje rządowi pytania o wiele innych aspektów zakwaterowania w obozie, na przykład o potrzebę specjalnej ochrony, szkolenie pracowników czy relacje między dyrekcją stanową a operatorami obozów. Masz konkretne zainteresowania badawcze i liczysz na odpowiedzi w zapytaniach? Zarejestruj nas camptours@linxx.net.\nNormalnie ludzie mogą być zobowiązani do pozostania w obozie do 18 miesięcy na czas procedury azylowej - jeśli zostaną odrzuceni również po tym okresie. W przypadku osób z krajów, które z założenia mają „słabe perspektywy pozostania”, może to być nawet do 24 miesięcy.\nKiedy upragniony „przeniesienie” ma miejsce w jednej z 13 dzielnic lub dzielnic miejskich, może nastąpić nieprzyjemne przebudzenie. Ponieważ nie mają wyboru, dokąd ludzie są przenoszeni. Oraz: możliwe, że osoba zostanie przeniesiona do wspólnego mieszkania. Nie musi być źle. Niektóre pokoje dzielone składają się z zamykanych apartamentów z własną kuchnią i łazienką. Jednak inne, takie jak obiekty recepcyjne, nie mogą być określane jako nic innego niż obozy.\nVI. Wtedy polityka mieszkaniowa musi stać się polityką mieszkaniową!\nZasadniczo domagamy się, aby uchodźcy mogli mieszkać również we własnym mieszkaniu od pierwszego dnia przybycia. Posiadanie własnego mieszkania zapewnia niezbędną prywatność i jest niezbędną podstawą do samodzielnego życia. Opieka społeczna jest już oferowana w wielu okręgach i gminach na zasadzie zdecentralizowanej i/lub punktów kontaktowych w obszarze socjalnym. W Saksonii samo miasto Lipsk rozumie „zdecentralizowane zakwaterowanie” jako mieszkanie we własnym mieszkaniu z własną umową najmu.\nRozwój zdecentralizowanego wskaźnika zakwaterowania – z Vogtland jako wieloletnim liderem i Bautzen jako wiecznym dnem – tutaj:


Covid-19 chorobą sezonową - tak twierdzą eksperci! • Express Lubelski\nCovid-19 chorobą sezonową – tak twierdzą eksperci!\nEpidemia Covid-19 może nasilać się w pewnych okresach roku -twierdzą naukowcy z USA. Analiza epidemii w ponad 200 państwach wskazuje na jej silny związek z szerokością geograficzną i temperaturą. Istotne mogą być różne czynniki – klimatyczne, kulturowe i fizjologiczne, np. zmiany w produkcji witaminy D.\n„Jeden z naszych wniosków jest taki, że choroba może być sezonowa, tak jak grypa. To bardzo ważne w perspektywie tego, czego powinniśmy się teraz spodziewać po opanowaniu pierwszych fal z pomocą szczepień” – zauważa autor publikacji, prof. Gustavo Caetano-Anollés z University of Illinois.\n-Sezonowa natura chorób jest tak powszechna, że do słownika weszły już związane z tym określenia, taki jak „sezon grypowy” – podkreślają badacze. Na początku pandemii niektórzy specjaliści twierdzili, że SARS-CoV2 także może się w taki sposób zachowywać, podobnie jak inne koronawirusy. Brakowało jednak danych na ten temat, szczególnie obejmujących globalną skalę.\nUwzględnili przy tym dzień 15 kwietnia 2020 roku, ponieważ jest to czas, kiedy sezonowe różnice temperatur są największe. Data ta zbiega się przy tym ze światowym szczytem epidemii. Naukowcy spodziewali się, że cieplejsze kraje, położone bliżej równika będą najmniej dotknięte pandemią.\nDalsza analiza nie pokazała związków z brakiem odpowiednich zasobów w danym kraju, częstszym występowaniem cukrzycy, otyłości, innych istotnych chorób, czy wysokim odsetkiem osób starszych. Naukowcy nie znaleźli też powiązań temperatury i położenia geograficznego z mutacjami wirusa.\n„Nasze wyniki sugerują, że wirus zmienia się we własnym tempie, a na mutacje wpływają czynniki inne, niż temperatura i szerokość geograficzna. Nie wiemy dokładnie, czym one są – ale możemy stwierdzić, że zaobserwowane efekty sezonowe są niezależne od genetycznej struktury wirusa” – zauważa prof. Caetano-Anollés.\nW celu zrozumienia zachowania wirusa naukowcy sugerują możliwy wpływ wprowadzanych obostrzeń, czy efektów kulturowych związanych np. z opieką nad innymi. Znaczenie mogą też mieć reakcje układu odpornościowego.\nBadacze zauważają, że np. reakcje organizmu na grypę mogą częściowo zależeć od temperatury, aktualnego żywienia i dostępu do witaminy D. Zimą, kiedy słońca jest mniej, wielu osobom może brakować tej kluczowej dla odporności witaminy.


Digital Think Tank - DTT - Jak duże mogą być czarne dziury? Naukowcy podejrzewają istnienie czarnych dziur wielkości galaktyk\nNajbardziej masywne obserwuje się w centrach dużych galaktyk. Docierają do dziesiątek miliardów masy naszego Słońca. Jednak nowe badanie sugeruje, że mogą istnieć znacznie większe czarne dziury. W pracy, która ukazała się w czasopiśmie Monthly Notices of the Royal Astronomical Society, naukowcy zaproponowali nową klasę czarnych dziur - zdumiewająco duże czarne dziury (SLAB).\nNaukowcy najpierw zwrócili uwagę, że nie ma dowodów na istnienie czarnych dziur masywniejszych niż te, które obserwujemy w centrach najbardziej masywnych galaktyk. - Wiemy już, że czarne dziury istnieją w szerokim zakresie mas, z supermasywną czarną dziurą o masie czterech milionów mas Słońca w centrum naszej galaktyki ”- wyjaśnia astronom Bernard Carr z Queen Mary University London. Dowody na istnienie SLAB można sobie wyobrazić, że mogą istnieć i znajdować się poza galaktykami, w przestrzeni międzygalaktycznej, co ma interesujące implikacje dla obserwacji - dodał.\nNajbardziej masywne obserwuje się w centrach dużych galaktyk. Docierają do dziesiątek miliardów masy naszego Słońca. Jednak nowe badanie sugeruje, że mogą istnieć znacznie większe czarne dziury. Czarne dziury to te o masach gwiazdowych. Ich masa sięga około 100 mas Słońca. Następną kategorią są czarne dziury o średniej masie. Ich wielkość jest różnie określana, niektórzy mówią o masie do 1.000 mas Słońca, inni do 100.000 XNUMX. Bez względu na to, jak policzysz, są większe niż czarne dziury o masie gwiazdowej, ale mniejsze niż supermasywne czarne dziury, które są najbardziej masywnymi obiektami w kosmosie, na które znaleźliśmy dowody. Supermasywne czarne dziury mają masy rzędu milionów, a nawet miliardów mas Słońca. Supermasywna czarna dziura w centrum Drogi Mlecznej jest Strzelec A * o masie czterech milionów mas Słońca. Z drugiej strony supermasywna czarna dziura, której zdjęcie obiegło świat w 2019 roku, znajduje się w centrum galaktyki M87 i ma masę około 6,5 miliarda mas Słońca. Czasami odkryto także największą z supermasywnych czarnych dziur ultra masywne czarne dziury nazwane, mają masy rzędu dziesięciu miliardów mas Słońca. Największa odkryta do tej pory czarna dziura znajduje się w środku Galaxy Holmberg 15A i ma masę około 40 miliardów mas naszej gwiazdy macierzystej. Rzecz w tym, że naukowcy tak naprawdę nie wiedzą, w jaki sposób powstają supermasywne czarne dziury. Uważa się, że powstają w swojej macierzystej galaktyce w wyniku zapadnięcia się gwiazdy, a następnie rosną, pochłaniając wszystko, co jest w ich zasięgu, osiągając przy tym kolosalne rozmiary. Możliwe jest również połączenie dwóch mniejszych czarnych dziur w jedną supermasywną. Ten model ma górną granicę około 50 miliardów mas Słońca - granicę, przy której ogromna masa obiektu jest jedną Dysk akrecyjny który byłby tak masywny, że zapadłby się pod własnym ciężarem.\nJednak te wyjaśnienia nie pasują do wszystkich obserwowanych czarnych dziur. Supermasywne czarne dziury znaleziono we wczesnym wszechświecie. Ze względu na ich wiek trudno jest wytłumaczyć ich powstawanie wchłanianiem otaczającej masy na tak wczesnym etapie istnienia Wszechświata (jest to stosunkowo powolny proces). Naukowcy odkryli setki takich obiektów, które ich zdaniem powstały zaledwie 700-800 milionów lat po Wielkim Wybuchu. Powstały w najwcześniejszych epokach wszechświata i po prostu nie miały czasu, aby tak się rozwijać. Pytanie, jakie zadają astrofizycy, brzmi: jak te czarne dziury stały się tak duże w tak krótkim czasie? Tak zwana pierwotne czarne dziury może pomóc. Ta koncepcja została po raz pierwszy zaproponowana w 1966 roku. Te hipotetyczne obiekty powstałyby wkrótce po Wielkim Wybuchu. Zgodnie z tym, różne gęstości wczesnego Wszechświata mogły tworzyć kieszenie tak gęste, że zapadały się w czarne dziury. Nie podlegałyby one ograniczeniom wielkości czarnych dziur zapadających się gwiazd i mogłyby być bardzo małe lub, no cóż, zadziwiająco duże. Koncepcja ta zakłada, że oryginalne czarne dziury o najmniejszych masach już nie istnieją. Jednak nadal mogą istnieć te o większej masie. Przez te wszystkie miliardy lat mogli wchłonąć otaczającą ich materię i osiągnąć naprawdę duże rozmiary. W ramach nowych badań naukowcy obliczyli, że zadziwiająco duże czarne dziury mogą mieć masę od 100 miliardów do 1 biliona mas Słońca. To byłby największy z PŁYTY masywniejsza niż Droga Mleczna, której masę szacuje się na 890 miliardów razy większą niż Słońce.


Tusk na szczycie ONZ: Krytycy polityki migracyjnej UE to hipokryci - Portal Spraw Zagranicznych psz.pl\nTusk na szczycie ONZ: Krytycy polityki migracyjnej UE to hipokryci\n- Państwa, które nie przyjmują uchodźców, ale wciąż krytykują politykę migracyjną UE, są winne hipokryzji - ocenił Donald Tusk podczas przemówienia przed Zgromadzeniem Ogólnym ONZ w Nowym Jorku. Szef Rady Europejskiej stanął w obronie decyzji UE o ustaleniu kwot przyjęcia fali uchodźców i zapewnił, że Europa robi co może, by załagodzić kryzys. - Dla Europy, izolacjonizm nigdy nie był i nie będzie opcją - oświadczył.\nJak mówił podczas wtorkowego przemówienia, "kwoty są tylko ułamkiem tego, co Europa już teraz robi, aby pomóc tym, którzy uciekają od wojen i prześladowań". - W przeciwieństwie do wielu krajów reprezentowanych tutaj, które radzą sobie z bezprecedensowym kryzysem migracyjnym w bardzo prosty sposób - po prostu nie pozwalają migrantom i uchodźcom wejść na swoje terytorium - tłumaczył. - Dlatego sugerowanie przez te kraje, że Europa jest przykładem złego traktowania lub obojętności wobec szukających azylu jest czystą hipokryzją - dodał. Nie wymienił jednak, o które państwa mu chodzi. Zdaniem mediów, słowa szefa Rady Europejskiej nawiązują do krytyki pod adresem bogatych państw arabskich, takich jak np. Arabia Saudyjska, które konsekwentnie odmawiają pomocy ws. imigrantów.\nTolerancja magnesem dla uchodźców\nTusk zwrócił też uwagę, że uchodźców nie przyciąga do Europy wyłącznie jej bogactwo. - Są inne miejsca porównywalne pod względem bogactwa do nas. Ale z jakiegoś powodu, uchodźcy i migranci tam nie idą. Bogactwo nie jest jedynym elementem, który określającym, gdzie ludzie wybierają przyszłość dla swoich dzieci. Takie wartości jak tolerancja, otwartość, szacunek dla różnorodności, wolności, praw człowieka i Konwencji Genewskiej są magnesem przyciągającym ich do nas - oświadczył.\nW podobnym tonie wypowiedział się także węgierski premier Viktor Orban. W rozmowie z "Wall Street Journal" stwierdził, że "Stany Zjednoczone i inne kraje, nawet bogate kraje arabskie powinny przyjąć uchodźców".\nŹródła: euobserver.com, theguardian.com


"Bezduszni strażnicy świętości". Pracownicy papieskiego muzeum nie wpuścili niepełnosprawnych - Polsat News\n"Bezduszni strażnicy świętości". Pracownicy papieskiego muzeum nie wpuścili niepełnosprawnych\n22.07.2019, 17:11 Polska\n"Grupa osób niepełnosprawnych miała umówione i opłacone zwiedzanie muzeum JPII w Wadowicach. Podjechali akurat w chwili, kiedy burza uniemożliwiła wyjście z autokaru. Ludzie na wózkach, jeden praktycznie leżący. Kiedy możliwe już było wyjście, personel muzeum odmówił wpuszczenia, bo się spóźnili" - napisała na Facebooku siostra zakonna Małgorzata Chmielewska, przełożona Wspólnoty "Chleb Życia".\nTrzej niepełnosprawni bracia tracą mowę, żyją bez łazienki i kuchenki\nIncydent miał miejsce w niedzielę, wtedy grupa osób na wózkach inwalidzkich przyjechała do Wadowic specjalnie, żeby odwiedzić Muzeum Dom Rodzinny Ojca Świętego Jana Pawła II.\n"Św. JP II jest z was z pewnością dumny, bezduszni strażnicy porządku i świętości (to oczywiście sarkazm). Rozgoryczeni i upokorzeni moi ludzie odjechali z niczym. Gdyby byli sprawni, przebiegliby parking. Wstyd Wadowice" - podkreśliła rozgoryczona zakonnica komentując zachowanie pracowników muzeum.\nKs. dr Jacek Pietruszka, dyrektor placówki, przeprosił telefonicznie zakonnicę i niepełnosprawnych za zachowanie pracowników muzeum. W ramach rekompensaty zaprosił grupę na powtórną wizytę w obiekcie bez konieczności zakupu biletów. W tej sprawie placówka wydała również oświadczenie.\n"Ubolewamy nad sytuacją opisaną przez siostrę Małgorzatę Chmielewską. Jesteśmy świadomi jak wielkim przedsięwzięciem były organizacja i podróż grupy do rodzinnego miasta Karola Wojtyły. Tym bardziej jest nam przykro, że jego uczestnikom nie dane było zobaczyć domu, w którym na świat przyszedł przyszły papież" - podkreślono.\nDodano również, że muzeum zostanie dostosowane do potrzeb osób z niepełnosprawnościami. Powołany został koordynator nadzorujący pracę i szkolenia pracowników w ramach programu Urzędu Marszałkowskiego Województwa Małopolskiego "Małopolska. Kultura Wrażliwa".\nWIDEO - "PO zmienia się z mdłej na nijaką"; "Budka nic nie musi, wszystko może" Politycy o liderze Platformy\nKS DR JACEK PIETRUSZKAMUZEUM JANA PAWŁA II W WADOWICACHNIEPEŁNOSPRAWNIPOLSKASIOSTRA MAŁGORZATA CHMIELEWSKAWADOWICE\nCzytaj więcej: Niepełnosprawni zapowiadają protest. "To odpowiedź na konwencję PiS. Nic nam nie zaoferowano"\nCzytaj więcej: Niepełnosprawni intelektualnie warzą piwo w Pucku. "Widać na każdym kroku postęp"\nCzytaj więcej: Mało miejsca i problem z rampami. Niepełnosprawni skontrolowali warszawskie autobusy i tramwaje


Motele Świetlikowo - Tani Nocleg » e-turysta.pl\nznaleziono 4 oferty noclegoweoferty (0 w Świetlikowie oraz 4 w okolicy)\nZobacz inne obiekty z okolicy miejscowości Świetlikowo\nMotele w Świetlikowie, województwo pomorskie, powiat tczewski\nMotele w miejscowości Świetlikowo. Porównaj możliwość zakwaterowania w Świetlikowie w zależności od standardu oraz ceny. Świetlikowo, szeroki zakres noclegów od hoteli po pensjonaty, ośrodki wypoczynkowe i hostele. Od pokoi gościnnych i kwater prywatnych po gospodarstwa agroturystyczne. Sprawdź również ofertę rozrywkową i turystyczną w Świetlikowie:\nośrodki wypoczynkowe Świetlikowo\nkwatery prywatne Świetlikowo\npokoje gościnne Świetlikowo\nmieszkania do wynajęcia Świetlikowo\ndomki letniskowe Świetlikowo\ndomy do wynajęcia Świetlikowo\nJeżeli interesują Cie również noclegi w najbliższej okolicy miejscowości Świetlikowo, sprawdź naszą ofertę noclegową w okolicznych miejscowościach:


Strona główna /Aktualności /Odrabiamy zaległości w Elblągu\nOdrabiamy zaległości w Elblągu\nW zaległym spotkaniu 2. kolejki sezonu 2018/19 PGNiG Superligi, piłkarki MKS Perła zmierzą się dziś na wyjeździe z EKS Startem Elbląg. Faworytem meczu, który rozpocznie się o godzinie 18, są mistrzynie Polski.\nW przypadku zwycięstwa biało-zielone zrównają się punktami z Energą AZS Koszalin, Metraco Zagłębiem Lubin oraz Koroną Handball Kielce, które do tej pory mają na swoim koncie komplet wygranych. I taki jest właśnie cel lubelskiej drużyny.\n- Trener tuż po niedzielnym spotkaniu z SG BBM Bietigheim powiedział nam, że musimy tę porażkę zostawić za sobą i nastawić się na nadchodzący mecz ligowy - mówi Valetina Nestsiaruk, rozgrywająca MKS Perła. - Co prawda, nie będzie nam łatwo, ale nie jesteśmy w piłce ręcznej i profesjonalnym sporcie od roku, także musimy być przygotowane również na takie momenty. Nie mamy problemu z podnoszeniem się na duchu, bo jesteśmy drużyną. Każda z zawodniczek stoi ramię w ramię ze swoją koleżanką, a sztab szkoleniowy również nas wspiera. Poniedziałkowy trening był bolesny, ale trzeba było się koncentrować na środowym meczu, który musimy wygrać i przywieźć trzy punkty do Lublina. Jesteśmy dobrej myśli - dodaje.\nRywalki podejdą do dzisiejszego spotkania zdecydowanie bardziej wypoczęte. Swój ostatni mecz zagrały bowiem na inaugurację sezonu, gdy pokonały po rzutach karnych MKS Piotrcovię Piotrków Trybunalski 1 września. Natomiast nasze zawodniczki mają w nogach dwa weekendowe starcia w kwalifikacjach EHF Champions League.\n- Przywykłyśmy już do tego, że zazwyczaj nie mamy czasu na odpoczynek, więc nie stanowi to dla nas problemu - tłumaczy Weronika Gawlik, kapitan naszego zespołu. - W niedzielę grałyśmy mecz, ale już w poniedziałek był kolejny trening. Odpoczęłyśmy we wtorek w autokarze, bo do Elbląga długa droga. W środę należy podjąć walkę ze Startem. Mam nadzieję, że wyjdziemy na boisko jako mocny zespół, który wyciągnął wnioski po niedzielnej porażce w eliminacjach Ligi Mistrzyń - podkreśla.\nLublinianki spotykały się z elbląskim zespołem dwukrotnie podczas przedsezonowych sparingów. Pierwsza z konfrontacji zakończyła się zwycięstwem biało-zielonych 32:20, zaś druga wygraną 33:22. Oba mecze zostały rozegrane w tej samej hali, która będzie gościć dzisiejszą potyczkę. Miejmy nadzieję, że obiekt przy Al. Grunwaldzkiej 135 znów okaże się dla mistrzyń Polski szczęśliwy.\nMKS Piotrcovia Piotrków Trybunalski MKS Perła Lublin\n30.10.2020 (piątek) godz. 17:00\n1. MKS Perła Lublin 6 15\n2. MKS Zagłębie Lubin 6 15\n3. MKS Piotrcovia Piotrków Tryb. 6 11\n4. KPR Gminy Kobierzyce 5 9\n5. Młyny Stoisław Koszalin 6 8\n6. EKS Start Elbląg 6 7\n7. Eurobud JKS Jarosław 4 1\n8. KPR Ruch Chorzów 5 0\nMKS Perła Lublin - Młyny Stoisław Koszalin\nMetraco Zagłębie Lubin - MKS Perła Lublin\nKPR Gm. Kobierzyce - MKS Perła Lublin\nMKS Perła Lublin - MKS Piotrcovia Piotrków Tryb.\nMKS Perła Lublin - Eurobud JKS Jarosław


1st Choice Dog Adult Medium & Large Breeds 15 Kg - Sucha karma dla psa - Psy - Sklep zoologiczny ZooZoo.pl\n> Psy>Sucha karma dla psa>1st Choice Dog Adult Medium & Large Breeds 15 kg\nRasy duże i średnie | Psy dorosłe | 15kg\nOpis - 1st Choice Dog Adult Medium & Large Breeds 15 kg\nSpecjalne potrzeby Human Grade, Bez alergizujących zbóż, Bez sztucznych konserwantów, Dental care, Eliminacja zapachów, Wrażliwy przewód pokarmowy, Na skórę i sierść, Tauryna , Wsparcie stawów , Kontrola zapachu, Bez pszenicy / kukurydzy / soi\nWyjątkowa formuła 1st Choice Medium & Large Breeds (1st Choice Średnie & Duże Rasy) jest przeznaczona do zaspokojenia potrzeb żywieniowych dorosłych psów większych ras. Wspomaga utrzymanie zdrowych stawów i chrząstek, aby Twój pies mógł cieszyć się każdym dniem.\nTRAWIENIE I SYSTEM ODPORNOŚCIOWY Naturalne prebiotyki takie jak ekstrakt z cykorii – źródło inuliny (fruktooligosacharydy) oraz wyciąg z drożdży (mannooligosacharydy) w bezpieczny sposób stymulują rozwój dobrych bakterii i wzmacniają układ odpornościowy, ograniczając dzięki temu ryzyko wystąpienia infekcji oraz zaburzeń przewodu pokarmowego. Dodatek imbiru redukuje możliwość powstawania gazów oraz zapobiega nudnościom (np. podczas jazdy samochodem).\nDenta +Zielona herbata poprawiająca higienę jamy ustnej w preparatach dla ludzi, teraz jest również dostępna w karmie Twojego pupila. Ekstrakt z zielonej herbaty oraz mięta i pietruszka pomagają kontrolować i eliminować bakterie w jamie ustnej czego efektem jest świeży oddech. Zielona herbata dodatkowo wspiera również ogólną kondycję dziąseł. Witamina C powoduje zmniejszenie poziomu pH w pysku redukując szczepy bakterii powodujących kamień nazębny i brzydki oddech. Dodatkowo dodana celuloza usuwa kamień i poprawia stan zębów i dziąseł. Krokiety o specjalnym kształcie poprawiają przyswajalność i pozytywnie wpływają na zęby.\nStawy +T ylko w karmach 1st Choice znajdziesz tak wyjątkową ochronę stawów. Glukozamina i chondroityna - główne substancje mające wpływ na prawidłowy rozwój i stan stawów zwierzęcia pochodzą wyłącznie z naturalnych źródeł jakimi są nowozelandzkie zielone małże, skorupki krewetki i kraba oraz strzykwa od lat używana w medycynie chińskiej jako naturalny lek na choroby reumatyczne. Naturalne pochodzenie tych substancji ma istotny wpływ na ochronę układu pokarmowego zwi\nJagnięcina & ryba | Psy mniej aktywne lub...


Ludzie, którzy wstydzą się białej skóry. "Od kiedy pamiętam, mam ksywkę - córka młynarza" - WP Kobieta\nLato w pełni, ale niektórzy wyglądają tak, jakby w życiu nie zaznali słońca. Blade nogi, biała twarz. W porównaniu do wszechobecnych czekoladowych ciał, wyglądają jak "ludzie duchy". I nadal są obiektem wielu żartów.\n"Dziewczyny lubią brąz" - śpiewa Ryszard Rynkowski. I słusznie, bo moda na opalone, muśnięte słońcem ciało, trwa w najlepsze. Nikt nie dziwi się, że ktoś marzy o wakacyjnej opaleniznie, która jest często wyznacznikiem dobrego wyglądu, samopoczucia, a nawet zamożności (w końcu najlepszą opaleniznę zdobywa się w zagranicznych kurortach). Zrozumienia dla miłośników bladego ciała próżno zaś szukać. Jeżeli słyszycie: "może jesteś chory" lub "kiedy urlop?" (po tym, jak właśnie wróciliście z wakacji na Mazurach), na pewno zrozumiecie, o czym mowa.\nNiektórzy z nas mają tylko dwa tryby opalania: blady lub czerwony. Jeszcze inni wydają fortunę na kremy z filtrem, żeby za wszelką cenę ochronić się przed promieniami, lub rzucają się w zakupowy szał, szukając największego kapelusza. Albo, tak jak Michalina, gdy tylko zejdą ze słońca, od razu bledną.\n- Od kiedy pamiętam, mam ksywkę Córka Młynarza. W żartach latami mówił tak na mnie dziadek. Jako dziecko bardzo się tym przejmowałam i za wszelką cenę chciałam się opalić - opowiada nam Michalina. - Udawało się częściowo, przyciemniałam na chwilę i zaraz znów bladłam. Długo wstydziłam się swojej białej skóry, na której wszystko było widać - dodaje.\n- W szkole koleżanki śmiały się, że jestem ich wskaźnikiem opalenizny. A ja zamykałam się w sobie. W telewizji czy w gazetach nie widziałam nikogo, kto byłby tak blady jak ja - mówi. - Latem wolałam się pocić w spodniach niż założyć spódniczkę i pokazać nogi. Dopiero kiedy skończyłam 25 lat, przestałam się wstydzić. Co nie znaczy, że docinki na mój temat się skończyły.\n"Co, spędzało się wakacje nad polskim morzem?" czy "Dziewczyno, czy ty w ogóle wyszłaś z domu?" to jedne z wielu docinków, z którymi "ludzie duchy" muszą się zmagać przez okres letni. A takich osób jak Michalina jest więcej niż się może się wydawać. Nie wszyscy mają ochotę lub w ogóle mogą wyglądać po wakacjach niczym Pocahontas z disnejowskiej bajki. Chociaż jest to wizerunek powszechnie uważany za ten najzdrowszy, nie zapominajmy, że nadmierne opalanie się do najzdrowszych nie należy. Bardzo łatwo może skończyć się przebarwieniami i przesuszeniami skóry.\n- Jedna z koleżanek od początku wakacji przekonuje mnie, że powinnam się opalać, bo na pewno nabiorę zdrowego kolorytu. A ja zwyczajnie nie lubię opalania. Lubię być 'córką młynarza' - kończy swoją opowieść dziewczyna.\nBardzo często zakłada się, że blady równa się chory. Faktycznie, przy wielu chorobach ma to swoje uzasadnienie, ale nie tutaj. Tak jak u Pawła, może to być po prostu uwarunkowane genetycznie.\nRudy i blady\n- Za każdym razem, kiedy wracam z wakacji, koleżanki mówią 'rudy, blady - jak zawsze'. Bo rudy to się nie opala - opowiada Paweł. - Kiedyś jeden z czarnoskórych studentów mojej uczelni powiedział, że jestem najbielszym człowiekiem, jakiego widział w życiu.\nSprawa Pawła jest prosta: albo nie opala się wcale, albo "na pomidora". Nic przyjemnego. - W dodatku melatonina na mojej skórze rozkłada się bardzo nierównomiernie i za każdym razem, gdy wychodzę na słońce, jestem cały w piegach - mówi Paweł. - A moje barki i kark momentalnie stają tak czerwone, że nie mogę ich dotknąć. Sam twierdzi, że wygląda dużo lepiej, kiedy nie jest opalony. Po prostu ciemna skóra nie idzie w parze z jego kolorem włosów.\nTakich ludzi jest więcej. Mamy więc chyba norwy rodzaj dyskryminacji: dyskryminację bladych.


Staś Godlewski - zbiórka charytatywna | Siepomaga.pl\nBy choroba nie odebrała marzeń\n4 520,00 zł ( 60,69% )\nlot do aqua parku\nStaś Godlewski, 7 lat\nZ całego serca dziękujemy za wsparcie marzenia Stasia! Uroczyście oświadczamy, że udało się zabrać naszego Marzyciela do wymarzonego Aquaparku, co nie byłoby to możliwe bez Waszego wsparcia!\nPrzez cały wyjazd towarzyszył Stasiowi ogromny uśmiech. Najpierw wyczekiwany lot samolotem, a później już tylko Aquapark. Głównym celem były oczywiście zjeżdżalnie. To właśnie o tym rozmyślał chłopiec podczas długich pobytów w szpitalu. Staś pobiegł na zjeżdżalnie koloru pomarańczowego i od tego zaczęliśmy. Potem były już tylko zjeżdżalnie żółte, czerwone i zielone. Następnie pływanie w basenie, zabawy z siostrą, przerwa na obiad, aby potem przejść (kto by się spodziewał?) do kolejnych kolorowych zjeżdżalni. Kiedy wracaliśmy do hotelu, Staś zasypiał na stojąco. Zmęczeni, ale szczęśliwi udaliśmy się na odpoczynek, by zebrać siły na kolejny dzień. Dzień drugi nasz Marzyciel zaplanował w Aqua Palace. Znajduje się tam całe piętro dla dzieci. Basen z figurkami zwierząt, brodziki, jacquzzi oraz oczywiście zjeżdżalnie, które przekonały Stasia do odwiedzenia tego miejsca. Z Aqua Palace wyszliśmy 10 minut przed zamknięciem, pozostając ostatnimi gośćmi na terenie basenu.\nJesteśmy niesamowicie wdzięczni za okazane dobre serce wszystkich osób zaangażowanych w zbiórkę. To dzięki wam Staś mógł spełnić swoje największe marzenie. Dziękujemy!\nZastanawialiście się kiedyś, co jest najgorsze w chorobie? Czy są to dłużące się godziny spędzone w szpitalu? Czy to jednak ból związany z zabiegami? A może odcięcie od świata i ograniczony kontakt z rówieśnikami? Tak, z tym wszystkim stykają się nasi marzyciele. Jest jednak jeszcze coś, co choroba, złośliwa towarzyszka, próbuje im podstępnie zabrać. To ich pasje, zainteresowania – wszystko to, co lubili robić przed chorobą, a z nią na barkach czasami wydaje się niemożliwe...\nNa szczęście marzenia mają wielką moc i sprawiają, że to, co wydaje się nierealne, staje się rzeczywistością. Nasz marzyciel Staś udowadnia to po raz kolejny! Staś to wulkan energii i niekończących się pomysłów, dlatego wybór największego marzenia mógł wydawać się trudny. Nic bardziej mylnego! Nasz marzyciel już na pierwszej wizycie wiedział, o czym marzy najbardziej. Był także przekonany, że marzenie to, mimo że wymaga cierpliwości i czasu, jest warte spełnienia i radosnego oczekiwania.\nZe Stasiem wprost nie da się nudzić i smucić, bo wszystko co robi, czyni z uśmiechem i dziecięcą radością. To uroczy 4-latek z nieskończonym pokładem energii. Nasz marzyciel jest zdolnym konstruktorem, który z ogromną cierpliwością i oddaniem budował wielopoziomowe mosty z klocków Lego, oczywiście ochoczo zapraszając nas do wspólnej zabawy. Okazało się, że Staś jest nie tylko pasjonatem budownictwa, lecz także rysuje i pomaga mamie w kuchni. Miałyśmy okazję nawet „spróbować” pizzy narysowanej przez marzyciela, a także skosztować ciasta, które przyrządził wspólnie z mamą. Jest jeszcze jednak coś - największa pasja chłopca, która powoduje błysk w oku i radosne podskoki. Jest to pływanie i zabawy w wodzie. Staś, gdyby tylko mógł, po głównej chemii swoje pierwsze kroki skierowałby w stronę basenu. Nasz marzyciel przyznał, że podczas leczenia bardzo tęsknił za pływaniem. Niestety, w trakcie terapii musiał zadowolić się filmikami na YouTubie, na których podziwiał wesołe harce na największych basenach wodnych na świecie.\nW ten sposób narodziło się największe marzenie Stasia – podróż do ogromnego parku wodnego! I nie chodzi tu o tradycyjny basen dla juniorów z niewielką fontanną. Nie, Staś to chłopak z charakterem i marzy o wysokich, krętych zjeżdżalniach, falach wodnych, zabawach w pianie. Podróż koniecznie ma się odbyć samolotem – nasz marzyciel już kiedyś był bliski doświadczenia lotu ponad chmurami, ponieważ miał polecieć z mamą do Gdańska. Niestety, znów przeszkodziła mu w tym podstępna towarzyszka – białaczka, choroba, która sprawiła, że musiał zrezygnować z tego marzenia. Oczywiście tylko na pewien czas!\nStasiowi niestraszne są żadne żywioły – marzy o wzbiciu się w powietrze, aby za chwilę cieszyć się z zabawami w wodzie. Oczy chłopca radośnie błyszczały, gdy demonstrował nam, jak powinno się poprawnie zjeżdżać na krętej zjeżdżalni. W zabawie tej funkcję zjeżdżalni pełnił… tata Stasia. Następnie marzyciel ochoczo naśladował samolot, biegając po domu z zawrotną prędkością. Zabawy te mogłaby trwać bez końca, co w pełni utwierdziło nas w przekonaniu, że Staś właśnie wyjawił nam swoje największe marzenie.\nW spełnianiu marzeń najbardziej cieszy właśnie to, gdy daje ono możliwość realizacji pasji, gdy jest drogą powrotną do tego, co dawało największą radość przed chorobą. Przystępujemy więc do działania! Mamy nadzieję, że naszemu marzycielowi już niedługo uda zanurzyć w jego największym marzeniu!


Grunt zdrowie spośród psychologiem natomiast przeprowadzki stolica polski | sak\nGrunt zdrowie spośród psychologiem natomiast przeprowadzki stolica polski\nFerie owo trwanie, jak nadzwyczaj co niemiara okresu opędzamy na młodym powietrzu. Wyjątkowo nasze dziatwa, jakie w maksymy everyman doba gorącej pory roku reflektują opędzać na zewnątrz, bawiąc się i odkrywając świat. Zadbajmy tedy o owo, żeby te pomieszkiwały się bez ryzyka oraz swawolo, kupując zgodną zjeżdżalnię. Czym się adresować obok nabytku? Którego zjeżdżalnie są bezpieczne? W różnych sklepach internetowych czynne są rozlicznego typy zjeżdżalni z polimeru, włókien poliuretanowych azaliż ze stali nierdzewnej. Wszelka ze zjeżdżalni winniście mieć trafnego eksperymenty, które uznają jej jakość, bezpieczeństwo natomiast trwałość użytkowania. Na co wypada zwracać burę oraz czego unikać. Czym wytwórca zjeżdżalni być może nas ruszyć? Którego modus winnaś opiewać zjeżdżalnia? Przede wszelkim wszelka zjeżdżalnia winieneś posiadać odpowiedni certyfikat, potwierdzający wyprodukowanie proporcjonalnie z ważnymi w Koalicji Europejskiej receptami. Niektórzy producenci trzymają krajowego oznaczenia. Właściwie dokonanie towaru winnyśmy podobnie formalnie a legalnie wykazać deklaracja adekwatności, jaka jest jak nim sekundą było wzmiankowane niejurydycznym zleceniem się producenta, potwierdzającym jakość rezultatu .\nSpecjalnymi istotnymi reportażami, jakie fabrykanci docierają aż do zjeżdżalni owo instrukcje montażu, konserwacji czy użytkowania. Akuratnego założenie zjeżdżalni sprawia, że nierzeczona prawdopodobnie stanowić adekwatnie tudzież godnie wykorzystywana, co umożliwia obronność dla kontrahentów i sprawia, iż produkt nie eksploatuje się, wyklucza owo również insurekcja usterek zaś uszkodzeń. O tym zagadnieniu używa plus zalecenie obsługi, która ukazuje kiedy adekwatnie tudzież bezpiecznie używać zjeżdżalni. Pouczenie pielęgnacji to zalecenia fabrykanta, w którym obrazuje oraz ewokuje medykamenty pielęgnacji zjeżdżalni, jakiego owocują, iż tamta przypadkiem stanowić ospalej używana, i plus adekwatnie trzymana w okresie zimowym. Niepewną spośród minionych danie dodanych z wykorzystaniem producenta to repertuar niefachowa produktu. W trafu zjeżdżalni ze stali nierdzewnej charakteryzuje parametry, jakimi porusza się artykuł grubość pracowni, wielkość i rozciągłość ślizgacza, materiały zmajstrowania zaś tym komparatystycznego. Dzięki tym całkowitym informacjom znamy, że artykuł chwyciłby ustalony według aktualnych preskrypcyj tudzież jest pewny w zachowaniu. Na każdy artykuł udzielana istnieje zgodna gwarancja, w związku z tym no tak ważny jest trafny składanie zjeżdżalni o porażka podejście jej użytkowania. Więcej o zjeżdżalniach. Pora na bezpieczną imprezę. Gdy znamy w tym momencie na co adresować atencję, owo zdołamy bez skrępowania dążyć takiej zjeżdżalni, która poczyni, iż nasze przychówek będą niezmiernie miło a bez ryzyka odpędzać okres. A dzieciństwo, jakie mija ogromnie prędko, będzie wielce przyjemnie bąkane.


5,05 (200 ocen\ti\t16 opinii) Zobacz oceny\nwijas | 2011-01-14\nNie czytałem innych książek tego autora, ale moim zdaniem widać, że to jego pierwsze dzieło, przynajmniej w tym gatunku.\nWarsztat pisarski pozostawia wiele do życzenia, ale bardziej irytujące jest coś innego. Autor nie rezygnuje z ani jednej możliwości, by pochwalić się swoją (przyznaję - ogromną) wiedzą. Najczęściej wykorzystuje w tym celu postaci, przez co dialogi robią się tak nienaturalne, że aż groteskowe. Momentami można odnieść wrażenie, że recytują podręczniki do archeologii. Zresztą, również "zwykłe" w zamierzeniu rozmowy rażą sztucznością.\nNa plus trzeba jednak zaliczyć, że bardziej dynamiczne fragmenty akcji opisane są dość sprawnie. Strzelaniny wciągają dużo bardziej niż rozdęte do granic niemożliwości opisy kryzysu zasolenia...\nMam nadzieję, że w swoich kolejnych książkach David Gibbins poszedł w tę stronę i dużo więcej się dzieje, a o ciekawych faktach z historii cywilizacji dowiadujemy się przy okazji.


Ostatni skok - Antologia Komiksu 100 na 100\nW 1914 r. na terenach zaboru rosyjskiego posługiwano się rublem – walutą stabilną i silną. Niecałe 2 ruble miały równowartość 1 dolara. Robotnik zarabiał dziennie 140 kopiejek, czyli 1,4 rubla, co wystarczało na godne życie w sytuacji, gdy bochenek półkilogramowego chleba kosztował 4 kopiejki. Na ziemiach niemieckich funkcjonowała marka niemiecka, a prawie 4 marki miały równowartość 1 dolara. Robotnik mógł dziennie zarobić do 3 marek. Jeśli wówczas wygodny pokój w hotelu w Poznaniu kosztował ok. 2,5 marki za noc, to był to godziwy zarobek. Najsłabszą walutą dysponowały Austro-Węgry. Aby kupić 1 dolara, potrzebne było 5 koron. Oznaczało to, iż robotnik w Galicji w ciągu tygodnia mógł sobie pozwolić na zakup maksymalnie 4 dolarów – o ile oczywiście ich potrzebował. Zapewne wolał kupić mięso na obiad – za tygodniówkę mógł sobie pozwolić na ponad 12 kg wołowiny. Wojna w oczywisty sposób wpłynęła na stabilność walut. Wartość pieniądza zmalała, a ceny poszły w górę.\nSytuację skomplikowały także ruchy frontów, bowiem w 1915 r. większość ziem zaboru rosyjskiego znalazła się w rękach niemieckich i austro-węgierskich. Doprowadziło to do chaosu i funkcjonowania obok siebie trzech różnych walut. Po wejściu w życie aktu 5 listopada w 1916 r. niemiecki generał-gubernator ogłosił wprowadzenie na ziemiach przyszłego państwa polskiego nowej waluty – marki polskiej odpowiadającej wartości 100 fenigów. Marka, równa marce niemieckiej, stała się jedynym prawnym środkiem płatniczym na obszarze Generalnego Gubernatorstwa Warszawskiego. Jednocześnie na pozostałych ziemiach zdobytych na Rosjanach przez Niemców obowiązywał tzw. rubel wschodni, zastąpiony w 1918 r. przez marki wschodnie. Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości marka polska stała się głównym środkiem płatniczym, ale wielu Polaków nie miało do niej zaufania.\nWydatki wojenne i kryzys po 1920 r. doprowadziły do hiperinflacji, co przekładało się na małą wiarygodność waluty. Ceny rosły z godziny na godzinę. W takiej sytuacji potrzebne były zdecydowane działania. Podjął się ich w 1923 r. premier i minister skarbu Władysław Grabski. Na jego polecenie ograniczono wydatki i zaprzestano emisji marki. W kwietniu 1924 r. nowo powołany Bank Polski przystąpił do wprowadzania nowej walut – złotego polskiego. Wartość 1 złotego wynosiła 5,18 dolara, co stanowiło 1,8 miliona marek polskich. Działania te przyniosły sukces: zahamowano inflację, a gospodarka polska zaczęła stopniowo wychodzić z kryzysu.\nZobacz poprzedni komiks


WIOSNA, WIOSNA - Wolna Strefa, Wolnastrefa, Młoda Strefa, Młodastrefa, Kluby Młodzieżowe, Kluby Młodzieżowe Kielce, Osiedlowe Kluby Młodzieżowe, Stowarzyszenie Nadzieja Rodzinie, sekcje, warsztaty artystyczne, muzyczne, sportowe, Kielce\nRealizowane projekty w klubie\nNareszcie przyszła wiosna. Można już tu i ówdzie zobaczyć pierwsze Latolistki cytrynki – żółte motyle, których samce jako pierwsze budzą się po zimie spędzonej wśród zwiędłych liści. Tej wiosny jednak większość z nas może na nie popatrzeć tylko przez okno. Postanowiliśmy więc zaprosić odrobinę tej rozfruwanej wesołości do naszych domów. I to nie tylko tej słoneczno-żółtej.\nDo tworzenia z panią Małgosią motyli i tulipanów origami zapraszamy na naszą stroną na FB. Znajdziecie tam również filmik instruktażowy: https://www.facebook.com/wolnastrefa.zagnansk.9.\nChociaż na świecie robi się coraz piękniej, zieleniej i cieplej, to bywa i tak, że z różnych powodów trudno jest się tej radości rozgościć w naszych sercach. Najważniejsze jest jednak to, żeby ze swoimi smutkami i kłopotami nie zamykać się w czterech ścianach. Nasza domowa izolacja nie musi wcale oznaczać zmagania się z problemami w samotności. Specjalnie dla Was uruchomiona została linia telefoniczna, dzięki której otrzymacie wsparcie i pomoc.\nPoradnia psychoterapeutyczna czynna:


Libia: Rządy UE zamieszane w przerażające nadużycia wobec migrantów i uchodźców – Amnesty International\nLibia: Rządy UE zamieszane w przerażające nadużycia wobec migrantów i uchodźców\nRządy państw europejskich świadomie współuczestniczą w stosowaniu tortur oraz nadużyć wobec dziesiątek tysięcy uchodźców i migrantów uwięzionych w straszliwych warunkach przez libijskie władze imigracyjne, powiedziała Amnesty International w publikowanym właśnie raporcie, w obliczu globalnego oburzenia sprzedawaniem migrantów w Libii.\nRaport „Libia, ciemna sieć zmowy” opisuje jak europejskie rządy aktywnie wspierają zaawansowany system nadużyć oraz wykorzystywania uchodźców i migrantów przez libijską straż przybrzeżną, zatrzymania przez władze oraz przemytników w celu uniemożliwienia ludziom przekraczania Morza Śródziemnego.\n– Setki tysięcy uchodźców oraz migrantów uwięzionych w Libii są na łasce libijskich władz, policji, grup zbrojnych oraz przemytników, którzy często sprawnie ze sobą współpracują w łańcuchu finansowych powiązań. Dziesiątki tysięcy osób są przetrzymywane bezterminowo w przeludnionych miejscach detencji, gdzie poddawane są systematycznym nadużyciom, powiedziała Aleksandra Fertlińska, koordynatorka kampanii Amnesty International.\n– Europejskie rządy nie tylko zdają sobie sprawę z tych nadużyć, one aktywnie wspierają libijskie władze w powstrzymywaniu ludzi przed przekroczeniem morza oraz zatrzymywaniu ich w Libii. Są współwinni tych przestępstw.\nOd końca 2016 roku państwa członkowskie UE – w szczególności Włochy – wdrożyły serię środków zmierzających do zamknięcia drogi przez Libię oraz środkową część Morza Śródziemnego, nie zajmując się przy tym konsekwencjami mającymi wpływ na osoby uwięzione wewnątrz Libii. Współpraca UE z podmiotami Libii jest oparta o trzystopniowe podejście.\nPo pierwsze państwa członkowskie UE zobowiązały się zapewnić wsparcie techniczne dla Libijskiego Departamentu ds. Zwalczania Nielegalnej Migracji (DCIM), który prowadzi centra detencji, gdzie uchodźcy i migranci są arbitralnie i bezterminowo przetrzymywani i systematycznie narażani na poważne naruszenia praw człowieka, w tym tortury\nPo drugie, umożliwiono straży przybrzeżnej Libii przechwytywanie ludzi na morzu, poprzez zapewnienie szkoleń, wyposażenia, w tym łodzi oraz pomocy technicznej oraz innego rodzaju wsparcia.\nPo trzecie, zawarto umowy z lokalnymi władzami libijskimi oraz przywódcami plemion oraz grup zbrojnych w celu zachęcania ich do zatrzymania przemytu ludzi i zwiększania kontroli granic na południu kraju.\nDetencja, wymuszenia oraz wykorzystywanie migrantów\nKryminalizacja nieregularnej migracji w połączeniu z brakiem jakiejkolwiek legislacji oraz praktycznej infrastruktury stworzonej dla ochrony osób poszukujących azylu oraz ofiar handlu ludźmi, skutkuje masową, arbitralną oraz nieokreśloną w czasie detencją, która stała się głównym elementem systemu zarządzania migracją w kraju.\nUchodźcy i migranci przechwytywani przez libijską straż przybrzeżną są wysyłani do centrów detencji prowadzonych przez DCIM, gdzie znoszą okrutne traktowanie. Ponad 20 000 osób pozostaje w przeludnionych centrach detencji, w których panują bardzo złe warunki sanitarne. Migranci i uchodźcy, z którymi rozmawiali badacze Amnesty International, opisywali nadużycia, których doświadczyli, lub których byli świadkami, w tym arbitralną detencję, tortury, przymusową pracę, wymuszenia oraz bezprawne zabójstwa z rąk przedstawicieli władz, handlarzy ludźmi oraz grup zbrojnych w tym policji.\nDziesiątki migrantów oraz uchodźców opisywało niszczący wpływ spirali wyzysku, która opiera się na zmowie między strażnikami, przemytnikami i libijską strażą przybrzeżną. Strażnicy w centrach detencji torturują ludzi żeby wyłudzić pieniądze. Jeśli mogą zapłacić są zwalniani. Mogą także zostać przekazani przemytnikom, którzy zabezpieczają ich wyjazd z Libii we współpracy ze strażą przybrzeżną Libii. Porozumienie pomiędzy strażą przybrzeżną oraz przemytnikami jest sygnalizowane za pomocą znaków wysyłanych z łodzi, które oznaczają pozwolenie na przepływanie przez libijskie wody bez przechwytywania. Straż przybrzeżna jest także znana z eskortowania łodzi na wody międzynarodowe.\nNie jest jasne jak wielu strażników przybrzeżnych współpracuje z przemytnikami. Wiadomo, że w ciągu 2016 oraz 2017 roku libijska straż przybrzeżna zwiększyła swoje zasoby. Dzięki wsparciu ze strony państw członkowskich UE zwiększono liczbę operacji, podczas których migranci zostawali zabierani z powrotem do Libii. Dotychczas w 2017 roku libijska straż przybrzeżna przechwyciła 19 452 osoby, które zabrano z powrotem do Libii i natychmiast przeniesiono do detencji, gdzie często stosowane są tortury.\nJeden z mężczyzn, pochodzący z Gambii, przetrzymywany w detencji przez 3 miesiące, opowiadał badaczom Amnesty International, jak był głodzony oraz bity: „Bili mnie gumowym wężem, żądali pieniędzy w zamian za wypuszczenie mnie. Bijąc, dzwonią do rodziny, więc rodzina wysyła pieniądze”. Po tym jak członkowie rodziny wpłacili okup wyznaczony kierowca przewiózł mężczyznę do Trypolisu i zażądał dalszych zapłat. „Muszę z nim zostać, dopóki nie zwrócę pieniędzy, w innym wypadku zostanę sprzedany.”\n– Jedną z możliwości natychmiastowej poprawy losu uchodźców oraz osób poszukujących ochrony w centrach prowadzonych przez DCIM byłoby formalne uznanie mandatu UNHCR, podpisanie Konwencji dotyczącej uchodźców oraz przyjęcie prawa azylowego. Automatyczna detencja migrantów, która prowadzi do najgorszych nadużyć, także musi zostać zatrzymana – powiedziała Aleksandra Fertlińska.\nLibijska straż przybrzeżna zagraża życiu\nFunkcjonariusze Libijskiej Straży Przybrzeżnej działają w zmowie z sieciami przemytników oraz stosują groźby i przemoc wobec uchodźców oraz migrantów na pokładach łodzi znajdujących się w niebezpieczeństwie.\nNagrania, zdjęcia i dokumenty przeanalizowane przez Amnesty International wskazują, że łódź sfinansowana przez Włochy w kwietniu 2017 roku, Ras Jadir, była w użyciu przez libijską straż przybrzeżną podczas dramatycznego wypadku 6 listopada 2017, kiedy zginęło 50 osób.\nChoć już wcześniej udowodniono, że libijska straż przybrzeżna działała lekkomyślnie i w sposób niebezpieczny, po raz pierwszy okazało się, że podczas takiego wypadku wykorzystywano łódź, która została zapewniona przez europejski rząd.\n– Wspierając libijskie władze w więzieniu ludzi, równocześnie nie wymagając walki z naruszeniami praw uchodźców oraz migrantów albo nawet uznania, że uchodźcy istnieją, europejskie rządy pokazały, gdzie leżą ich prawdziwe priorytety, czyli zamknięcie szlaku w centralnej części Morza Śródziemnego, bez uwzględniania cierpienia jakie powodują takie działania – dodała Fertlińska.\n– Europejskie rządy muszą jeszcze raz przemyśleć współpracę z Libią w zakresie migracji oraz umożliwić ludziom dotarcie do Europy poprzez legalne drogi, w tym przesiedlenia dziesiątek tysięcy uchodźców. Muszą naciskać na libijskie władze, aby zakończyły politykę arbitralnych aresztowań oraz detencji uchodźców i migrantów, natychmiast uwolniły wszystkich cudzoziemców trzymanych w detencji oraz umożliwiły działanie UNHCR przez żadnych przeszkód.\nAktualność Libia Migranci i uchodźcy WITAMY\nRaport EMBARGOED 12 December 2017 - Report Libya's Dark Web of Collusion


Głogów: Rocznica napaści ZSRR na Polskę. Upamiętnili tę datę przy pomniku. ZDJĘCIA | Głogów Nasze Miasto\nKacper Chudzik 17.09.2020\n17 września przypada 81. rocznica napaści ZSRR na Polskę. Z tej okazji na cmentarzu przy ul. Legnickiej odprawiona została msza święta, a następnie złożono wiązanki kwiatów przy pomniku Sybiraków. W uroczystościach wzięli udział m.in. przedstawiciele Sybiraków, weteranów, władze samorządowe, przedstawiciele miejskich spółek i instytucji oraz służb mundurowych.\npomnik sybiraków głogów\nrocznica napaści zsrr głogów\nW ręce policjantów z Przemkowa wpadł 20-latek, przy którym znalezione zostały narkotyki oraz podrobiony banknot.


Valverde litościwy dla Zigandy... relacja!\nJesteś tutaj: AthleticBilbao.pl » Valverde litościwy dla Zigandy... relacja!\nOpublikowano: niedziela, 25, marzec 2018 23:32 | Joxer | | | Odsłony: 634\nNa Nou Camp nie było niespodzianki. Ba, nie było nawet specjalnej walki o jakikolwiek wynik więc Barcelona odniosła łatwe zwycięstwo. Jego rozmiary są i tak niewielkie bo Katalończycy strzelili zaledwie 2 bramki autorstwa Paco Alcacera i Messiego. A mogli odprawić Basków z o wiele większym bagażem bramek i to jest zdecydowanie najniższy wymiar kary dla przyjezdnych. Co gorsza Los Leones przez cały mecz właściwie tylko się bronili bo o brak walorów ofensywnych zadbał już trener Ziganda wystawiając dość dziwny skład jeśli chodzi o formację ofensywną, która nie stanowiła niemal wcale zagrożenia dla obrony gospodarzy. No ale to nie wina zawodników, że nie potrafią wiele sklecić na murawie i zespół jest najsłabszy od wielu wielu lat. Ziganda osiąga kolejne rekordy beznadziei. Kuko jest jednym z czterech trenerów w historii Athletic, którzy zajmując 13 pozycje w tabeli po 29 kolejkach pozostali na stanowisku. W sezonie 1974/1975 Rafa Iriondo zdobył z zespołem 27 punktów tyle, że wtedy wygrana była za 2 oczka. Athletic wygrał 10 spotkań, 2 razy zremisował i zanotował aż 12 porażek. W sezonie 1995/1996 nie popisywał się Dragoslav Stepanovic zdobywając 34 oczka (8 zwycięstw, 10 remisów i 11 porażek) – obecny trener ma tylko jeden remis więcej kosztem jednej mniej porażki. Stepanovic został wyrzucony ze stanowiska dwie kolejki później. Dokładnie takie sam rezultat jak Ziganda wykręcił w sezonie 2012/2013 Marcelo Bielsa tyle że na 35 punktów złożyło się 10 wygranych, 5 remisów i 14 porażek oraz zdecydowanie lepsza gra. Zaledwie 8 zwycięstw Zigandy na tym etapie gry jednym z najgorszych rezultatów w historii. Tylko w dwóch sezonach było gorzej - 2005/2006 i 2006/2007 w jednym rezultat taki sam – 1995/1996. Patrząc na grę z Barceloną i to że Katalończycy grali może na 25% swoich możliwości można mieć obawy co do dalszych rezultatów zespołu Zigandy.\nSchemat meczu z Barceloną był niemal identyczny jak z Sevillą tyle, że Athletic wytrzymał krócej bez straty bramki bo zaledwie do 8 minuty meczu. Już w 4 minucie Kepa ratował Basków przed stratą bramki. Cztery minuty później był już bezradny. Messi podał prostopadle do Jordiego Alby, ten do Paco Alcacera a ten z pierwszej piłki skierował piłkę do siatki. Gol nie powinien być uznany bo lewy obrońca Barcy był w momencie podania od Argentyńczyka na spalonym. Nie zmienia to faktu że obrońcy Los Leones oraz pomocnicy kryli wręcz tragicznie i nazwać to „kryciem na radar" to wyraźne nadużycie. Barcelona poszła za ciosem a pod bramką Athletic działy się dantejskie sceny. Strzał kompletnie niekrytego Paulinho wybronił Kepa, po koszmarnym błędzie San Jose i przechwycie Rakitica doskonałą okazję miał Messi ale na szczęście znowu na posterunku był portero gości. Pojedynek Argentyńczyka z Kepą trwał w najlepsze bo w kolejnych dwóch sytuacjach znowu świetnymi interwencjami popisywał się bramkarz. W 14 minucie Athletic uratowała poprzeczka po strzale Coutinho. W 21 minucie Kepa odważnym wyjściem z bramki uniknął sytuacji sam na sam z Dembele. Pięć minut później najpierw Coutinho a za chwilę Dembele próbowali pokonać trzeciego bramkarza reprezentacji Hiszpanii ale i tym razem ten wyszedł górą z tego pojedynku. Niestety w 30 minucie był bez szans w starciu z Messim, który podwyższył prowadzenie bardzo ładnym i precyzyjnym strzałem sprzed pola karnego. Gdzie byli pomocnicy i środkowi obrońcy oraz kogo kryli to wiedzą tylko oni. Inna sprawa że chaos w defensywie był wręcz nieprawdopodobny a to pokazuje, że zawodnicy po prostu nie wiedzą za bardzo co mają robić. Cztery minuty później poprzeczka uratowała Kepę w sytuacji sam na sam z Coutinho a tuż przed przerwą Paulinho trafił w słupek. W pierwszej połowie trudno było szukać Athletic pod bramką Ter Stegena, no chyba że zaliczymy do tego jeden fartownie wywalczony rzut rożny. Trudno się dziwić patrząc na skład jaki wystawił Ziganda.\nValverde chyba postanowił się zlitować na swoją byłą drużyną widząc jej dramatyczną grę i drugie 45 minut Barcelona postanowiła sobie odpocząć i oddała piłkę Athletic. Baaa... zawodnicy Blaugrany postanowili nawet cofnąć się nieco by rywal mógł cokolwiek zaprezentować. A Baskowie a właściwie ich trener po prostu się kompromitowali. Jeden Sabin Merino próbował coś zrobić ale sam niewiele mógł. Raz strzelał na bramkę ale niecelnie a drugi raz wywalczył rzut rożny. Za to w 56 minucie Barca mogła trafić na 3-0 ale Coutinho strzelając z około 11 metrów zrobił to za lekko i wprost w ręce Kepy. Mimo przewagi i oddania pola, Los Leones byli wyjątkowo bezzębni tego dnia. Wydatnie pomógł w tym Ziganda swoimi zmianami pokazującymi komplety brak cojones. Na nic dały wejścia Williamsa i Aduriza, którzy nie wiadomo czemu rozpoczęli mecz na ławce rezerwowych. Akcje Basków co najwyżej kończyły się na rzutach rożnych. Barca również nie forsowała tempa i chyba oszczędziła swoim rywalom kompromitacji. Tak więc wynik został ustalony już w pierwszej połowie meczu.\nZ tej mąki chleba nie będzie i być nie mogło. Ziganda nawet nie podjął walki o jakiekolwiek punkty. Sabin Merino, który gra od przypadku do przypadku w tym sezonie wyszedł od początku na szpicy i Lekue, który nie radził sobie na prawej obronie, tragicznie spisywał się na lewej, słabiutko na prawym skrzydle tym razem miał „zawojować" lewą flankę. Czemu odpoczywali Williams i Aduriz skoro w czwartek grali „w chodzonego" z Marsylią w przed nimi jest dwa tygodnie wolnego w związku z meczami reprezentacji? Czasu na odpoczynek po tym meczu jest aż nadto. Czemu Ziganda nie zdecydował się na wysoki pressing, który z powodzeniem stosował Valverde przeciwko Barcelonie? Każdy nawet największy laik trenerski wie, że tylko wysokim pressingiem można coś zwojować przeciwko Blaugranie a pozwolenie jej na beztroskie rozgrywanie piłki na własnej połowie to samobójstwo. To samo z Messim, pozwolenie na rozpędzenie się Argentyńczyka to niemal pewna sytuacja podbramkowa ale Ziganda nic sobie z tego nie robił i nawet nie próbował. Kolejne uwagi można mieć do zmian. Ściągnięcie Sabina Merino, który jako jedyny próbował stworzyć coś w ataku i pozostawienie na murawie Lekue, który był kompletnie niewidoczny było co najmniej nieporozumieniem. To samo można powiedzieć o zdjęciu Benata a więc jedynego zawodnika kreatywnego w drugiej linii i wpuszczenie Iturraspe, który niestety jest bez formy. W meczu z Barcą można było zaobserwować również dość niepokojące zjawisko a więc kompletnie rozwarstwienie formacji. Każda z nich grała jakby osobno. Pomoc nie wspierała ani obrony ani ataku i pomiędzy liniami w ekipie Los Leones ziały potężne dziury. Na tym etapie sezonu takie sytuacje nie mają prawa się dziać a niestety w ostatnich meczach jest to dość częste. Ciężko więc z optymizmem patrzeć w przyszłość i jedyne o czym marzy chyba zdecydowana większość fanów Los Leones jest koniec sezonu i przede wszystkim nowy trener, oby jak najszybciej.\nBarcelona: Ter Stegen – Sergi Roberto, Pique, Umtiti, Jordi Alba – Rakitic – Paulinho, Coutinho (85' Andre Gomes) – Messi, Paco Alcacer (74' Aleix Vidal), Dembele (64' Iniesta).\nAthletic: Kepa – De Marcos, Nunez, Inigo Martinez, Saborit – Benat (46' Iturraspe), San Jose – Susaeta (62' Williams), Raul Garcia, Lekue – Sabin Merino (71' Aduriz).\nBramki 8' Paco Alcacer, 30' Messi\nŻółte kartki: Dembele, Umtiti – Lekue, Raul Garcia\nPodania: 600 – 403\nDośrodkowania: 7 – 17\nFaule: 7 - 14\nSędzia: Jaime Latre jako główny oraz Bueno Mateo i Tresaco Escabosa na liniach.