Czy wybaczyć partnerowi zdradę? 3 HISTORIE, 3 różne | Papilot.pl\nCzy wybaczyć partnerowi zdradę? 3 HISTORIE, 3 różne zakończenia (Czasami relacji nie da się już odbudować)\nCzy kobiety, które przebaczyły zdradę partnerowi, tego nie żałują? Jak ta decyzja wpłynęła na ich związek?\nlato czy on mnie kocha zdrada niewierność partnera przebaczyć zdradę czy przebaczyć zdradę\nZdrada jest prawdopodobnie najcięższą próbą dla związku. Niewierność partnera to dla większości osób wystarczający powód do zakończenia relacji. Są jednak kobiety, które zdradę przebaczyły. W niektórych przypadkach okazało się to z korzyścią dla związku, w innych natomiast relacji i tak nie udało się odbudować.\nSzczęśliwe mimo zdrady\nO tym, że z niewiernością partnera można się pogodzić, pisze jedna z internautek na forum dyskusyjnym. „Wyszłam za mąż mając 22 lata. Z moim chłopakiem byłam ponad 2 lata. Małżeństwem jesteśmy od 5 lat. Mamy cudownego 4-letniego syna. Uważałam, że to, co złe mnie omija, a mój wzorowy mąż jest przykładem wiernego faceta. No cóż, przeliczyłam się. Po 1,5 roku trwania naszego małżeństwa mój mąż zaczął znikać z domu. Wychodził wieczorami lub popołudniami, pora nie grała roli. Kilka miesięcy później nie miałam już złudzeń, że mnie zdradził. Ból nie do opisania. Ból rozczarowania, oszukania… Czy boli do dziś? Kłuje mnie w środku, ale mimo to kocham swojego męża. Przebaczyłam mu. Odzyskał moje zaufanie i bardzo się stara. Był moment zwątpienia, czy warto, ale mimo to walczyliśmy o ten związek. Nie tylko ze względu na dziecko. Walczyliśmy dla nas” – wyznaje.\nInternautka pisze dalej, że mimo zdrady nadal jest szczęśliwa. „Pogodziłam się ze zdradą męża, wybaczyłam i staram się ponownie zaufać. Nie krytykuję go i nie wypominam mu tego, co się wydarzyło. Wręcz przeciwnie, otaczam go ciepłem, wyrozumiałością i miłością. Na mojej twarzy znowu gości uśmiech. Miłość przetrwa wszystko” – twierdzi. Zdradę wybaczyła również Agnieszka i przekonuje, że była to rozsądna decyzja. „Zdradził mnie narzeczony na pół roku przed ślubem i gdy się o tym dowiedziałam, rozsypał mi się świat. Nie chciałam go znać. Ale on walczył. Bardzo długo o tym rozmawialiśmy. Przysięgał, że to był tylko jednorazowy wyskok, że kocha mnie nad życie. Wybaczyłam, jesteśmy prawie rok po ślubie. Choć czasem myślę o tym, co się stało, to widzę, że on naprawdę się stara. Gdybym nie przebaczyła, zadręczyłabym się”.\nWybaczyły i żałują\nNiektóre kobiety przebaczają partnerowi zdradę tylko dlatego, że nie potrafią od niego odejść. Boją się samotności. Inne przyznają natomiast, że choć zdradę wybaczyły, to o niej nie zapomniały. „Wybaczyć można, ale nie zapomnieć. Nie zapomnisz o tym ani za miesiąc, ani za rok, ani za 10 lat. Jeśli on wyjdzie gdzieś i nie odbierze telefonu, zaraz będziesz go podejrzewała, że jest tam, gdzie nie powinien... I nic tego nie zmieni, nawet jeśli codziennie będzie ci udowadniał, że jesteś tą jedyną. Poza tym jeśli się kocha, nie zdradza się” – pisze kolejna internautka na forum dyskusyjnym.\nJednak wśród wypowiedzi kobiet, które wybaczyły zdradę, przeważają głosy, że był to błąd. „Wybaczyłam zdradę, ale nie mogę zapomnieć. Wybaczyłam, a teraz widzę, że to był błąd. Jeżeli mąż mnie zdradził, a jego romans trwał kilka lat, to nie był to incydent w jego życiu. Nie mam pewności, że nie dzwoni do tamtej, nie spotyka się z nią. Udowadniał mi na wiele sposobów, że z tamtą nie jest , ale skoro okłamywał mnie przez te wszystkie lata, czuję, że tak jest i teraz. Mam zamiar spotkać się z tamtą kobietą. Przemyślałam to. A z mężem muszę odbyć poważną rozmowę. Rozwód? Obawiam się rozwodu, bo jesteśmy razem kilkadziesiąt lat. Z drugiej strony nie chcę do końca życia żyć w udawanym związku. Zdrady nie powinno się wybaczać. Jeżeli jest miłość, nie ma zdrady” – to wpis jednej z internautek.\nKobiety, które przebaczyły zdradę, przyznają również, że jeśli mężczyzna zaliczył skok w bok raz, to prawdopodobnie zrobi to znowu. „Mój mąż mnie zdradził po raz pierwszy, gdy byłam w ciąży z córką – dziś ma 17 lat, byliśmy niespełna rok po ślubie... Wybaczyłam, ale po co, skoro później była w kolejce następna zdrada i następna i tak wiódł sobie spokojne życie ze mną do stycznia tego roku, po czym odszedł, bo różnią nas charaktery (po 20 latach to stwierdził). Jeżeli mężczyzna zdradzi raz, to niestety będzie zdradzał i później... Tak mówiła mi moja mama, ale ja nie chciałam w to wierzyć i wybielałam go, bo go kochałam. Teraz jestem sama z córką i 2-letnim synkiem. Przed sprawą rozwodową i przed podziałem majątku. Nie ukrywam, że jest mi ciężko, ale może będzie lepiej... Mam taką nadzieję”.\nJeszcze bardziej dobitnych słów używa inna internautka wypowiadająca się na forum. „Żyłam z mężem 17 lat, od trzech jestem sama, nie pogodziłam się ze zdradą. Wybaczałam trzykrotnie, dawałam szansę za każdym razem, robiąc z siebie większą idiotkę, bo on i tak robił, co chciał. Wyrzuciłam go za drzwi, zaczęłam od nowa, choć nie było łatwo; nie miałam rodziny, nie miałam nikogo, miałam za to mnóstwo kłopotów. Kiedy chciał po kilku miesiącach wrócić, nie chciałam. Dziś żyję sama, mam fajne życie, w którym nikt mnie nie oszukuje, nikt nie obraża, nie odziera z godności, nie poniża – bywam szczęśliwa, jestem wolna”.\nZ wypowiedzi zdradzonych kobiet można wysnuć wniosek, że zdrady wybaczać nie należy – w większości przypadków związku i tak nie udało się uratować. Ból był tym większy, gdy mężczyzna nie potrafił wykorzystać danej mu szansy i zdradził kolejny raz. „Wybaczyłam i zmarnowałam sobie kilka lat życia, bo on się tak maskował” – wyznaje Kasia.\nJeśli chcesz dać drugą szansę niewiernemu partnerowi, pamiętaj, że:\n- Wasz związek się zmieni. Nie odzyskacie tego, co was łączyło, ale przy obustronnym zaangażowaniu możecie wnieść nową jakoś do związku.\n- Nie wypominaj mu zdrady w czasie kłótni czy nieporozumień. Jeśli postanowiłaś przebaczyć zdradę, daj mężczyźnie czas, aby się wykazał;\n- Jeśli czujesz się dotknięta do głębi jego zdradą, nie ratuj związku tylko dla dziecka. Jako nieszczęśliwa para nie będziecie dobrymi rodzicami;\n- Odbudowanie relacji może zająć miesiące, a niekiedy nawet lata. Zaufanie i oddanie mogą pojawić się dopiero z czasem;\n- Odejdź, jeśli nie potrafisz żyć z takim obciążeniem. Wybaczenie ma sens tylko wtedy, jeśli osoba zdradzona naprawdę tego chce – a nie ze względu na proszącego o drugą szansę partnera.\nREnja (Ocena: 5) 05.04.2018 15:31\nNie ma uniwersalnej recepty na zdradę.Mój mąż zdradził mnie w sanatorium Agat w Cieplicach.Zwariował na jej punkcie - wydzwaniał po 60 razy dziennie / mam bilingi/ wysyłał SMSY MMSY.Nagrałam ich rozmowy dyktafonem i to były ciągłe zapewnienia o dozgonnej miłości,prośby żeby go nie zdradziła jak wyjedzie do nowego sanatorium.Mimo tego wszystkiemu zaprzecza,twierdzi że jej nie kochał i że nic między nimi nie było.Kocham go i za szybko mu wybaczyłam,ale zapomnieć nie mogę.Niedługo minie rok,a ja ciągle się tym gryzę,jestem kłębkiem nerwów .Byliśmy kilka razy u psychologa który zaproponował żeby się przyznał i opowiedział o tym /bez szczegółów/ ,że była wina - musi być kara i dopiero ewentualne przebaczenie.Niestety on idzie w zaparte,wszystko bagatelizuje i nawet twierdzi że mnie nie skrzywdził.Krew mnie zalewa jak o tym myślę i przez ciągły stres bardzo pogorszyło się moje zdrowie psychiczne i fizyczne.Chciała bym dowiedzieć się gdzie ona mieszka i spotkać się z nią,ale nikt mi nie chce pomóc .Potrzebuję jej nazwisko,a mam tylko numer telefonu /662729282/.Może ktoś mógłby mi pomóc.....Podaję adres mailowy reginastach@o2.pl\nAnonim (Ocena: 5) 25.11.2015 22:53\nAnonim (Ocena: 5) 18.02.2013 20:26\nwybaczyć można wszystko i każdemu, ale nigdy się o tym nie zapomni... Ten ból na zawsze pozostanie w nas i będzie wracał przy każdej nadarzającej się okazji.\nAnonim (Ocena: 5) 09.02.2013 19:59\npełno z was pisze, że by nie wybaczyło, a znając życie jakby przyszło co do takiej sytuacji, to zmiękły byście ;) nie mówię, że każda, ale na pewno wiele z nas by tak zrobiło i dało mu tą drugą szansę\nAnonim (Ocena: 5) 18.01.2013 16:53\nJa zdrade wybaczylam, ale zemsta byla i na niej, i na nim, dziewczyna musiala wyjechac z miasta na prawie drugi koniec polski, facetowi wmowilam, ze zarazil mnie czyms od niej, przez prawie dwa miesiace trzymalam go na dystans, mowiac, ze nie jestem jeszcze przekonana co do jego czystosci po niej, musial kupic nowe lozko, bo powiedzialam, ze nie bede spala w jej zarazonych sokach teraz jest potulny i grzeczny jak piesek, melduje sie zawsze gdzie jest z kim, jednak wciaz jest gdzies mysl, ze skoro zrobil to raz, nawet jesli po pijaku, to zawsze moze to zrobic znowu


Strug elektryczny czy ręczny, który sprawdzi się najlepiej? Porady i ranking hebli - homelook\nHomelook » Rankingi » Strug elektryczny czy ręczny, który sprawdzi się najlepiej? Porady i ranking hebli\nJeżeli kompletujesz wyposażenie do swojego przydomowego warsztatu lub planujesz pracować z drewnem — hebel do drewna to właśnie to, czego potrzebujesz. Z tym urządzeniem obrobisz deski, a może nawet stworzysz altanę czy meble do domu i ogrodu. Strug do drewna elektryczny i ręczny ma wiele zastosowań w domu, i w profesjonalnych zakładach. Jak wybrać odpowiedni strug? Poznaj poradnik zakupowy przy wyborze hebli ręcznych i elektrycznych oraz ranking top 10 najpopularniejszych produktów.\nElektryczny strug od firmy Wuber. Model WR-EP-1450 to wysoka moc, optymalna cena oraz zapasowy komplet noży. Hebel Wuber umożliwia struganie powierzchni o szerokości do 82 mm, a regulowana głębokość wynosi od 0 do 3 mm. Dzięki zastosowaniu wydajnego silnika urządzenie świetnie radzi sobie nawet z obrabianiem twardych desek.\n"Przy ograniczonym budżecie to naprawdę solidny wybór. Nie zacina się, nie dusi, szybko hebluje.”\nParkside PEH30 C3\nBudżetowa heblarka elektryczna idealna do użytku domowego. Parkside PEH30C3 charakteryzuje się mocą 750 W oraz prędkością obrotową do 13 000 obr./min. Antypoślizgowy uchwyt zwiększa bezpieczeństwo pracy, a dwustronna dmuchawa umożliwia wybranie prawostronnego lub lewostronnego wyrzutu strużyn.\n"Cena naprawdę niska, a jakość zaskakująco dobra. Naprawdę fajny sprzęt!”\nJeżeli szukasz ręcznego hebla do drewna poznaj model Vorel 25887. To strug o bardzo niskiej cenie, który jednak świetnie sprawdzi się do sporadycznego wygładzania drewna. Jest wyposażony w dwie śruby regulacyjne oraz nóż o szerokości 44 mm. Całość wykonano z lekkiego, ale mocnego tworzywa.\n"Potrzebowałem struga, który mógłbym zabrać ze sobą wszędzie. Ten sprawdził się bardzo dobre.”\nSzukasz wydajnego i naprawdę mocnego strugacza, która sprawdzi się równie dobrze na użytek profesjonalny i domowy? Sięgnij po hebel Rebir IE-5708M. To moc aż 2250 W, możliwość strugania krawędzi oraz szerokość strugania aż 155 mm. W zestawie znajdziesz również specjalny adapter, który umożliwi Ci podłączenie odkurzacza.\n"Wow, sprzęt naprawdę ma kopa i bez problemu radzi sobie z deskami. Serdecznie polecam.”\nHebel od firmy Kraft&Dele łączy w sobie przystępną cenę z dużymi możliwościami i wysoką mocą. Model KD1681 został wyposażony w silnik o mocy 1450 W i prędkości obrotowej na poziomie 16 000 obr./min. Jest to zatem bardzo dobry wybór na potrzeby domowe, bo radzi sobie z najpopularniejszymi drewnianymi powierzchniami. Całość waży 3,5 kg, dlatego jest stabilny, a jednocześnie niezbyt ciężki.\n"W tej cenie to jeden z lepszych hebli do warsztatu. Praca z nim to czysta przyjemność.”\nHebel Stanley FME-630K to produkt polecany na użytek domowy. Jego moc to 750 W, a maksymalna prędkość obrotowa — 16 500 obr./min. Wewnątrz obudowy znajdziesz dwa odwracalne noże wykonane z węglika spiekanego oraz blokadę włącznika. Wraz ze strugiem otrzymasz również wygodną walizkę do przechowywania, adapter do odprowadzania pyłu, worek na wióry i przykładnie równoległą.\n"Mąż jest bardzo zadowolony z prezentu na urodziny. Używał już hebla wiele razy i nigdy nie narzekał na jakość. Polecam.”\nJaki rodzaj hebla, do jakich zadań sprawdzi się najlepiej?\nDo czego przyda się hebel elektryczny?\nJakie funkcje dodatkowe mogą posiadać strugi?\nJak używać hebla?\nHebel — niezbędna pomoc przy pracy z drewnem\nStrug to urządzenie, które służy do obrabiania drewna. Strug spotykany jest również pod nazwą hebel oraz heblarka elektryczna, przy czym warto zaznaczyć, że heblarka to bardzo zaawansowane urządzenie zazwyczaj z dodatkowym blatem roboczym. Niemniej również używa się tego określenia w stosunku do strugów elektrycznych.\nStrug do drewna przyda się w każdym zakładzie stolarskim oraz ciesielskim, ale wiele osób sięga po niego również do swojego domowego warsztatu. Z pomocą struga możesz heblować, wręgować krawędzie, a nawet frezować i przycinać drewno. Zapewnia zatem kompleksową obróbkę drewna oraz przygotowanie powierzchni do dalszych kroków — bejcowania, malowania czy skręcania.\nHeble dzielimy na urządzenia ze wbudowanym silnikiem (strugi elektryczne) oraz bez silnika (strugi ręczne). Hebel ręczny jest napędzany siłą rąk, dlatego pracuje wolniej, ale jest wystarczający na potrzeby niewielkich prac stolarskich w domu. Z kolei strugi elektryczne, a nawet zaawansowane heblarki, to modele najlepsze do częstej i regularnej pracy z twardym drewnem — w domu bądź w profesjonalnych zakładach.\n+ wyposażony w silnik\n+ wymaga użycia mniejsze siły rąk\n+ szeroki zakres cen pozwala wybrać model zarówno dla amatorów, jak i dla profesjonalistów\n+ pozwala nie tylko na heblowanie, ale również frezowanie i wręgowanie\n+ łatwa i wygodna regulacja parametrów\n- wymagają podłączenia do źródła zasilania\n+ nie wymaga źródła zasilania do pracy\n+ cena zaczyna się od kilkudziesięciu złotych\n+ przydatny do drobnych prac stolarskich w domu\n+ dostępnych wiele modeli o różnym przeznaczeniu\n- bardziej męczy ręce\n- mniej wydajny i wolniejszy w obróbce drewna\nNa co zwrócić uwagę przy wyborze najlepszego hebla?\nPrzy zakupie najlepszego hebla musisz wziąć pod uwagę parametry techniczne, rozwiązania zapewniające bezpieczeństwo oraz elementy zapewniające wygodę podczas pracy. Oprócz tego ważne jest również dodatkowe wyposażenie, które otrzymasz w zestawie, a które ograniczy konieczność szukania zapasowych części w serwisach bądź sklepach.\nDwa podstawowe rodzaje strugów dostępnych w sklepach to: strug ręczny oraz strug elektryczny. Musisz wziąć pod uwagę czy potrzebujesz zaawansowanego i szybkiego urządzenia, czy może taniego modelu do sporadycznego wygładzenia elementów z drewna. Hebel do drewna ręczny jest bardzo tani, ale nie pozwala na tak szybką, wydajną i dokładną pracę. Jeżeli masz do obróbki duże ilości drewna, o wiele lepszym wyborem będzie hebel elektryczny.\nMoc silnika to parametr, który dotyczy wyłącznie hebli elektrycznych. Od tego parametru zależy, z jaką wydajnością będą pracowały ostrza. Z reguły im większa moc, tym lepsza żywotność i wydajność silnika. Warto jednak wziąć pod uwagę jakość jego wykonania. Modele o najniżej mocy mają do 700 W, ale są dostępne również modele od 1500 do 2000 W. Na potrzeby domowe wystarczy model już ok. 800 W.\nPrędkość obrotowa oznacza, ile obrotów na minutę wykonują ostrza. Im większa prędkość, tym szybsze cięcie ostrzy. Standardowa liczba obrotów na minutę wynosi od 14 000 do 16 000, ale znajdziesz również profesjonalne heble o wyższej prędkości obrotowej. Strug do drewna ręczny nie posiada tego parametru.\nSzerokość strugania i opcja regulacjiSzerokość strugania i opcja regulacji\nSzerokość strugania to nic innego jako szerokość drewnianej powierzchni, jaką jest w stanie wystrugać za jednym pociągnięciem. Wartość ta jest wyrażona w milimetrach (mm). W zależności od modelu waha się ona od 82 mm do 110 mm. Strug elektryczny szeroki zaczyna się od 100 mm, a największe strugi sięgają nawet ponad 155 mm. Im większa szerokość, tym mniej ruchów musisz wykonać, aby wygładzić powierzchnię deski.\nW przypadku głębokości strugania hebli warto zwrócić uwagę na dwa parametry: standardową głębokość oraz głębokość wręgowania. Standardowa głębokość jest regulowana za pomocą pokrętła w zakresie od 0 do 4,5 mm. Regulacja może być płynna lub skokowa np. co 0,2 mm. W przypadku głębokości wręgowania (obrabiania brzegów materiału) mamy do czynienia z zakresem od 0 do 13 mm.\nJeżeli zależy Ci na utrzymaniu czystości w miejscu pracy, warto zwrócić uwagę na możliwość odprowadzania strużyn i pyłu do zewnętrznej komory. W tym wypadku masz do wyboru dwa rozwiązania: zewnętrzny worek na wióry lub adapter do montażu zewnętrznego odciągu (np. odkurzacza).\nPrzystosowanie do frezowania\nWiele strugów do mebla umożliwia również frezowanie. Aby hebel miał taką funkcję musisz szukać modeli ze specjalnym wgłębieniem w kształcie litery V. Strug do drewna elektryczny niemal zawsze daje możliwość frezowania, a najlepsze modele oferują również frez różnej wielkości.\nJakie dodatkowe akcesoria i funkcje powinny znaleźć się w zestawie? Szukaj zapasowych ostrzy oraz dodatkowych pasków. Przyda się również prowadnica równoległa do równomiernego obrabiania materiału oraz walizki do przechowywania heblarki i zapasowych elementów.\nStrug do drewna — ranking hebli\nMAX. PRĘDKOŚĆ OBROTOWA: 16 000 obr./min\nGŁĘBOKOŚĆ HEBLOWANIA: Od 0 do 3 mm\nPodczas pracy strugarka Wuber automatycznie wyrzuca nadmiar wiórów bocznym wylotem. Aby ograniczyć bałagan, możesz podpiąć odkurzacz, dzięki czemu wszystkie strużyny oraz pył będą trafiały bezpośrednio do zewnętrznego kontenera.\nWuber WR-EP-1450, pomimo niewygórowanej ceny, oferuje moc na poziomie 1450 W oraz maksymalne obroty do 16 000 ruchów na minutę. Dzięki temu strug elektryczny nie zacina się przy intensywnej pracy oraz pozwala na struganie nawet twardszych materiałów.\n+ silnik o wysokiej mocy (1450 W) i wysokich obrotach (16 000 obr./min)\n+ możliwość automatycznego odprowadzania wiór\n+ dwa noże skrawające oraz dwa zapasowe w zestawie\n“Duży plus za dodatkowe ostrza w zestawie. Jestem zadowolony z zakupu.” - Michał, Bydgoszcz\n“Zaskakująco mocny! Trzeba nabrać trochę wprawy, ale efekt jest tego warty. Polecam.” - Łukasz, Olsztyn\nMAX. PRĘDKOŚĆ OBROTOWA: Do 13 000 obr./min\nDo heblowania i frezowania\nStrug elektryczny od firmy Parkside jest bardzo tani, ale również funkcjonalny. Urządzenie posiada specjalne rowki w trzech rozmiarach, a każdy w kształcie litery V. Ten rodzaj rowków pozwala na frezowanie brzegów obrabianego materiału.\nZależy Ci na urządzeniu, z którym wykonasz również głębokie wręgowanie? Parkside sprawdzi się również bardzo dobrze. Maksymalna głębokość strugania wręgów może sięgać do 24 mm. To świetny wynik nawet w porównaniu z modelami z wyższej półki cenowej.\n+ optymalna moc i prędkość obrotowa\n+ możliwość tworzenia wręgów do 24 mm\n+ regulowana głębokość strugania od 0 do 3 mm\n+ w zestawie ogranicznik równoległy, ogranicznik głębokości wręgów, adapter do odprowadzania pyłu i dwa klucze\n- brak zapasowych ostrzy w zestawie\n“Duży plus za bogaty zestaw akcesoriów i oczywiście za niską cenę. Jak najbardziej polecam.” - Krzysztof, Głogów\n“Należę do żółtodziobów, a z tym urządzeniem bez problemu zrobiłem solidną szafkę na narzędzia. Super jest!” - Kamil, Szczecin\nMAX. PRĘDKOŚĆ OBROTOWA: Nie dotyczy\nSZEROKOŚĆ STRUGANIA: 44 mm\nGŁĘBOKOŚĆ HEBLOWANIA: Brak informacji\nVorel 25887 to hebel ręczny cechujący się dobrą wytrzymałością. Uchwyty są wykonane z tworzywa ABS, które jest lekkie i odporne na wgniecenia. Z kolei nóż wykonany jest ze stali hartowanej o wytrzymałości do 55 HRC. Lakierowana powierzchnia dodatkowo chroni przed odpryskami przy intensywnej pracy.\nElement odpowiedzialny za skrawanie drewna to wysuwany nóż o szerokości 44 mm. Stopień wysunięcia, a tym samym głębokość cięcia, regulujesz za pomocą dwóch śrub. Regulacja nie sprawia problemów, pomimo że nie jest tak precyzyjna jak w elektrycznych modelach.\n+ lakierowana powierzchnia\n+ dwie śruby do regulacji cięcia\n- precyzyjne ustawienie głębokości cięcia jest nieco trudniejsze\n“ Polecam. Tani, dobrze wykonany i równo przycina deski. Na pewno przyda się nie raz.” - Tymon, Katowice\n“Fajny gadżet do domowej obróbki. Naprawdę nie ma co narzekać za takie pieniążki.” - Szymon, Lublin\nMAX. PRĘDKOŚĆ OBROTOWA: 15 000 obr./min\nGŁĘBOKOŚĆ HEBLOWANIA: Od 0 do 3,5 mm\nRebir IE-5708M cechuje się bardzo wytrzymałą obudową oraz ciężką konstrukcją. Waga urządzenia wynosi ponad 7 kg, dzięki temu hebel jest stabilny podczas pracy. Wysoka jakość komponentów z trwałego tworzywa sztucznego i wysokogatunkowej stali sprawia, że to inwestycja na lata.\nHebel Rebir IE-5708M to także ogromne możliwości dopasowania regulacji do Twoich potrzeb. Rebir umożliwia płynną regulację głębokości strugania (od 0 do 3,5 mm) oraz głębokości wręgu (od 0 do 17 mm). Przy użyciu odpowiedniego narzędzia możesz strugać nie tylko powierzchnie na płasko, ale i pod kątem (od 0 do 45 stopni).\n+ duża waga zapewnia stabilne heblowanie\n+ szerokość heblowania aż do 155 mm\n+ wysoka moc ponad 2000 W\n+ głębokość strugania do 3,5 mm i głębokość wręgu do 17 mm\n- użytkownicy skarżą się na częste zapychanie się urządzenia\n“Bardzo dobry sprzęt, który polecam każdemu. Bardzo przyspiesza pracę, a duża waga to tylko plus przy długiej pracy.” - Karol, Elbląg\n“Plus za dużą szerokość — heblowanie dużych desek nie sprawia problemu. Zdecydowanie warto zainwestować w Rebir.” - Paweł, Białystok\nKarft&Dele KD1681 został wyposażony w blokadę wyłącznika. Jak to działa? Podczas długiej pracy uruchamiasz blokadę, dzięki czemu urządzenie pracuje przez cały czas, a Ty nie musisz nieustannie trzymać przycisku. To bardzo przydatna funkcja, jeśli zależy Ci na nieprzerwanej pracy przez długi czas.\nElektryczny hebel Kraft&Dele to również bardzo wydajny i mocny silnik. Silnik pracuje z maksymalną mocą na poziomie 1450 W. W połączeniu z wysoką prędkością obrotową (do 16 000 obr./min) strug zapewnia szybkie i dokładne struganie drewnianych powierzchni bez ryzyka zaduszenia silnika.\n+ zakres głębokości wręgu od 0 do 16 mm\n+ przewód zasilający o długości 2 m\n- brak zapasowego paska\n- brak zapasowych noży\n“Moc i obroty na ogromny plus. Szkoda, że w zestawie nie ma od razu zapasowych części.” - Robert, Gorzów Wielkopolski\n“Jak dla mnie urządzenie nie ma żadnych wad. Przetestowałem już nawet na lekko wilgotnym drewnie. Działa super.” - Piotrek, Reda\nMAX. PRĘDKOŚĆ OBROTOWA: 16 500 obr./min\nGŁĘBOKOŚĆ HEBLOWANIA: Od 0 do 2 mm\nWygodne odprowadzanie wiórów\nW zestawie z heblem i walizką do przechowywania otrzymasz również specjalny worek na wióry. Po podłączeniu urządzenie odprowadza wióry do worka, co ułatwia utrzymanie czystości w warsztacie. Istnieje również drugi sposób odprowadzania pozostałości po drewnie. Służy do tego specjalna przejściówka, która umożliwia podłączenie odkurzacza.\nStanley FME-630K korzysta z zasilania sieciowego podczas pracy, dlatego warto zwrócić również uwagę na długość przewodu do zasilania. W tym wypadku mamy do czynienia z kablem o długości 4 m, który zapewnia wygodną i bezpieczną pracę w warsztacie lub w garażu.\n+ urządzenie ma tendencję do zapychania się\n+ niska moc 750 W\n- urządzenie ma tendencję do zapychania się\n- niska moc 750 W\n“Solidne wykonanie, nie zacina się, ale testowałem dopiero na cienkich deskach. Niemniej polecam.” - Wojtek, Olsztyn\n“Szkoda, że nie ma więcej zapasowych części, ale z drugiej strony jakość jak najbardziej godna polecenia.” - Bartłomiej, Wrocław\nBosch GHO 26-82D\nMAX. PRĘDKOŚĆ OBROTOWA: 18 000 obr./min\nGŁĘBOKOŚĆ HEBLOWANIA: Od 0 do 2,6 mm\nBosch GHO 26-82D to nie tylko mocny strug elektryczny, ale również akcesoria, które ułatwiają pracę. W zestawie otrzymasz równoległą prowadnicę, która zwiększa precyzję cięcia w przypadku szerszych desek. Nie zabrakło również adaptera do odprowadzania strużyn oraz worka na wióry.\nBosch GHO 26-82D został tak zaprojektowany, aby był bezpieczny i wygodny podczas prowadzenia po powierzchni deski. Przykładowo, rękojeść została pokryta antypoślizgowym materiałem SoftGrip, a gładka stopa ułatwia prowadzenie po każdej drewnianej powierzchni. Urządzenie zostało również odpowiednio wyważone, dlatego praca z nim jest wygodna i bezpieczna.\n+ prędkość obrotowa do 18 000 obr./min\n+ regulowana głębokość strugania (do 2,6 mm) oraz wręgowania (do 9 mm)\n+ uchwyt z powłoką SoftGrip\n+ adapter do odprowadzania pyłu oraz worek na wióry\n- Długo zastanawiałem się nad zakupem, ale jestem bardzo zadowolony. Zdecydowanie warty pieniędzy. Polecam!\n“Długo zastanawiałem się nad zakupem, ale jestem bardzo zadowolony. Zdecydowanie warty pieniędzy. Polecam!” - Mirosław, Warszawa\n“Bosch nigdy mnie nie zawiódł. Hebel najwyższej jakości, polecam każdemu.” - Jurek, Suwałki\nW przypadku tego hebla ręcznego warto zwrócić uwagę przede wszystkim na ostrze. Yato YT-62900 jest wyposażony w nóż ze stali manganowej utwardzonej do wartości 55 HRC. Nóż dodatkowo jest regulowany, dlatego bez problemu radzi sobie z deskami o niedużej grubości.\nYato YT-62900 to także wytrzymała obudowa. W tym wypadku jest wykonana w całości z tworzywa ABS. Dzięki temu jest lekka, wytrzymała i nie odkształca się pod wpływem nacisku. Dodatkowa warstwa lakieru dodatkowo chroni kolor przed blaknięciem.\n+ ostry i wytrzymały nóż\n+ regulowany stopień wysunięcia ostrza\n+ niewielki i poręczny rozmiar\n- regulowana głębokość cięcia jest mniej precyzyjna od modeli elektrycznych\n- mała powierzchnia strugania\n“Spodziewałem się słabszego sprzętu, ale jestem zadowolony. Do sporadycznego użytku jak najbardziej ok.” - Krystian, Toruń\n“Fajna zabawka na domowy użytek. Testowałem przy prostych, cienkich deskach i dobrze sobie poradziła. Nie wiem, jak przy dłuższej pracy.” - Łukasz, Bartoszyce\nWręgowanie i fazowanie krawędzi\nElektryczny strug do drewna od firmy Yato to model w przystępnej cenie i z szerokimi możliwościami. Z pomocą tego urządzenia możesz nie tylko heblować, ale również wręgować i fazować krawędzie. Maksymalna głębokość wręgu wynosi do 11 mm. Yato YT-82141 pozwoli Ci zatem kompleksowo przygotować powierzchnie z drewna.\nStopka parkująca i ogranicznik głębokości\nYato YT-82141 to również bezpieczne obranianie i wygładzanie drewna. Po zakończonej pracy oprzyj urządzenie na stopce parkującej, co chroni przed przypadkową obróbką materiału czy uszkodzeniem ostrzy. Z kolei ogranicznik strugania krawędzi chroni przed przepiłowaniem drewna.\n+ umożliwia fazowanie, heblowanie i wręgowanie drewnianych powierzchni\n+ stopka parkująca zwiększa bezpieczeństwo\n+ wbudowany ogranicznik głębokości\n- brak prowadnicy równoległej\n- brak zapasowych elementów\n- silnik ma mniejsze możliwości niż deklaruje producent\n“Heblarkę kupiłem do domu. Jak na sprzęt dla niedoświadczonej osoby to bardzo dobry wybór i jak najbardziej polecam.” - Roman, Wrocław\n“Całkiem wyczuwalna moc, fajna regulacja, ale szkoda, że wąska szerokość heblowania. I tak ocenia na 8/10.” - Wiesław, Kraków\nSZEROKOŚĆ STRUGANIA: 50 mm\nSzukasz gadżetu do wyrównania powierzchni w trudno dostępnych miejscach? Ten hebel ręczny od firmy Sparta sprawdzi się bardzo dobrze. Nóż o szerokości 50 mm poradzi sobie z nierównościami na małej przestrzeni, na której duży hebel elektryczny może sobie nie poradzić.\nRęczny strug Sparta to również bardzo dobry wybór do skrawania drewna poza domem. Niewielkie rozmiary (245 × 58 mm) sprawiają, że zajmuje niewiele miejsca w skrzynce z narzędziami. Ręczna konstrukcja nie wymaga dostępu do prądu.\n+ duża szerokość noża — 50 mm\n+ korpus z metalu\n+ wyposażony w hartowany nóż o dużej twardości\n+ dobre uzupełnienie elektrycznego hebla\n- niska jakość wykonania śrub\n- nie nadaje się do regularnego używania przez długi czas\n“Dość drogi, ale całkiem solidny. Polecam jak najbardziej dla amatorów takich jak ja.” - Grzesiek, Gdańsk\n“Ładnie sunie po drewnie, od razu usuwa nadmiar drewna. Polecam.” - Dariusz, Częstochowa\nStrug elektryczny do drewna czy ręczny? Jaki rodzaj hebla, do jakich zadań sprawdzi się najlepiej?\nElektryczny czy strug do drewna ręczny? Oba rozwiązania są popularne, ale zauważalnie częściej wybierany jest hebel elektryczny. Z czego to wynika i do jakich prac każdy z modeli sprawdzi się najlepiej? Przyjrzyjmy się obu urządzeniom.\nHebel elektryczny — do czego się przyda?\nStrug do drewna elektryczny to zaawansowane urządzenie, które sprawdzi się do obrabiania krawędzi (wręgowania), powierzchni desek (heblowania) oraz nadawania drewnu pożądanego kształtu (do frezowania). Ze względu na szerokie zastosowanie, mały wysiłek podczas pracy oraz szybką i wydajną pracę ostrzy mogą korzystać z niego zarówno profesjonalne zakłady, jak i amatorzy w przydomowych warsztatach.\nHebel ręczny — jakie zadania nie są mu straszne?\nW przeciwieństwie do hebla elektrycznego model elektryczny pracuje o wiele wolniej, ale mimo to jest również często kupowany. Dlaczego? Strug do drewna ręczny sprawdzi się wszędzie tam, gdzie nie masz dostępu do źródła zasilania, gdyż pracuje wyłącznie w oparciu o siłę rąk.\nHeble ręczne to bardzo dobre urządzenia do wstępnego wyrównywania desek (np. strug typu gładzik) oraz ostatecznego wygładzania desek (np. strug zgładzik). Znajdziesz również modele odpowiednie do robienia wrębów (np. hebel kątnik lub wrębownik) czy do przygotowywania powierzchni przed naniesieniem kleju (np. strug drapak). Wszystkie rodzaje drapaków są bardzo cenione w rękodziele czy meblarstwie artystycznym\nJakie funkcje dodatkowe mogą posiadać strugi elektryczne i ręczne?\nW przypadku strugów elektrycznych dostępne są dodatkowe funkcje takie jak:\nfelcowanie — wycinanie rowków w powierzchni drewna\nfunkcja heblarki — zaawansowany strug elektryczny wyposażony w blat roboczy do skrawania drewna\nprowadnica równoległa — do równoległego wykonywania np. żłobień\nprowadnica boczna — do strugania pod kątem do 45 stopni\nWarto zauważyć, że jeden strug ręczny zazwyczaj przeznaczony jest do wykonywania określonego zadania (np. mocnego wygładzania, wygładzania końcowego, tworzenia wrębów lub przygotowania bazy do klejenia). Niestety, ciężko w tym wypadku o modele uniwersalne bądź z wieloma dodatkowymi funkcjami.\nJak używać hebla? Kilka porad\nHeblowanie ręczne i elektryczne wymaga wprawy, dlatego na początku przygody ze strugami możesz napotkać sporo problemów, a efekt może być daleki od oczekiwanego. Pamiętaj jednak, że uzyskany efekt jest kwestią nabytego doświadczenia. Aby jednak ułatwić Ci pierwsze kroki w pracy z heblem do drewna, przygotowaliśmy parę porad. Jak używać poprawnie struga?\nUnieruchom element do obrobienia.\nUpewnij się, że element do obrobienia jest pozbawiony metalowych części (np. śrub). Jeśli nie — pozbądź się ich przed przystąpieniem do heblowania.\nUstaw głębokość strugania. W strugu ręcznym za pomocą śrub, a w przypadku strugów elektrycznych — za pomocą pokrętła.\nPodłącz do zasilania (w przypadku modeli elektrycznych).\nUstaw przód struga na początku obrabianego elementu, ale nie dotykaj deski nożem.\nPrzesuwaj hebel płynnie do przodu po obrabianym elemencie, dociskając urządzenie do powierzchni.\nPamiętaj! Przed użyciem koniecznie zapoznaj się z instrukcją dołączoną przez producenta.\nWybór struga do drewna nie jest trudny, jeżeli tylko wiesz, na co zwrócić uwagę. Na szczęście na rynku są dostępne dwa najpopularniejsze rodzaje hebli — ręczne i elektryczne. Dzięki temu wybór jest może nieco ograniczony, ale zdecydowanie łatwiejszy (w szczególności dla niedoświadczonych osób). Pamiętaj, aby przy wyborze elektrycznego urządzenia sprawdzić jego moc, prędkość obrotową oraz oferowany zakres parametrów.\nStrug do drewna ranking


Firma CZS Ulart-Cezas powstała w 1994 roku. Naszym głównym zadaniem jest kompleksowe zaopatrzenie szkół, placówek oświatowych, urzędów, biur i instytucji. Gwarantujemy naszym Klientom profesjonalny poziom usług oraz wysokiej jakości towary po atrakcyjnych cenach. Główne dziedziny naszej działalności to:\nmeble szkolne - nowoczesne, bezpieczne, funkcjonalne a przede wszystkim zgodne z Polskimi Normami oraz posiadające wszystkie niezbędne atesty meble najlepszych polskich producentów,\nmeble biurowe - krzesła, fotele, systemy meblowe. Elegancja i ergonomia to tylko nieliczne atuty naszych mebli. Wykonujemy również kompleksowe aranżacje,\nkomputery i akcesoria - zestawy komputerowe i akcesoria najbardziej renomowanych firm, zestawy własnej produkcji, serwis gwarancyjny i pogwarancyjny, oprogramowanie oraz usługi informatyczne,\nprofesjonalne systemy audiowizualne - projektowanie, sprzedaż oraz montaż zaawansowanych systemów. Wynajem urządzeń, oraz pomoc w przeprowadzeniu skutecznej i efektownej prezentacji,\npomoce naukowe - dla wszystkich poziomów nauczania, zalecane przez MEN,\nsport - kompleksowe wyposażenie sal sportowych i boisk, sprzęt siłowy i rehabilitacyjny,\ndruki szkolne - świadectwa, dzienniki, druki MEN.\nusługi - aranżacja pomieszczeń, projektowanie sal multimedialnych, montaż urządzeń\nDynamiczny rozwój firmy zawdzięczamy indywidualnemu podejściu do potrzeb każdego Klienta, oraz trosce o zadowolenie ze współpracy z naszą firmą. Promujemy i wdrażamy nowoczesne technologie w każdej dziedzinie naszej działalności, co pozwala nam być zawsze o krok przed konkurencją.\nCechą charakterystyczną firmy jest młody ale jednocześnie doświadczony zespół pracowników, doskonałe wyposażenie, fachowa wiedza, bardzo szeroka oferta towarowa - to atuty, dzięki którym zawsze oferujemy Państwu usługi na najwyższym poziomie.\nDlaczego warto być naszym KLIENTEM:\nNAJWAŻNIEJSZY JEST KLIENT - to nasza dewiza.\nProponujemy rozwiązania kompleksowe - nie ograniczamy naszej współpracy z Klientami tylko do roli sprzedawców. W każdej dziedzinie naszej działalności staramy się oferować kompletną usługę: od projektu poprzez konsultację, prezentację, dostawę po montaż, odbiór końcowy, szkolenie personelu i serwis.\nDzięki przemyślanej i konsekwentnej polityce cenowej oferujemy naszym Klientom optymalny poziom cen zarówno hurtowych jak i detalicznych.\nPosiadamy bogate, wieloletnie doświadczenie w każdej branży, którą się zajmujemy.\nJesteśmy uniwersalni. Dzięki bogatej ofercie i sporemu doświadczeniu potrafimy działać na wielu płaszczyznach jednocześnie. Pozwala to naszym Klientom zaoszczędzić czas i pieniądze.\nJesteśmy elastyczni. Potrafimy dostosować się do indywidualnych wymagań Klienta i wychodzimy naprzeciw ich oczekiwaniom.\nWspółpracujemy z najlepszymi producentami, importerami i dostawcami. Dzięki temu nasza oferta jest pewna, sprawdzona, po prostu dobra.\nInwestujemy w nowoczesność - nowoczesna oferta, baza sprzętowa, transportowa i sposób zarządzania to nasze atuty.\nNasza firma to zgrany zespół ludzi o sporej wiedzy, doświadczeniu i kwalifikacjach które ciągle podnosimy.\nszkoły podstawowe, gimnazja, szkoły średnie,\nJakość dostarczanych przez nas towarów oraz świadczonych przez naszą firmę usług potwierdzają nasi Klienci -> REFERENCJE.


Aleksander Doba planuje kolejną wyprawę przez Atlantyk - RMF 24\nAleksander Doba planuje kolejną wyprawę przez Atlantyk\nPoniedziałek, 25 maja 2015 (13:49)\nTo ma być najtrudniejsza wyprawa w karierze polskiego podróżnika. Tym razem Aleksander Doba chce wypłynąć z Nowego Jorku i swoim kajakiem dotrzeć do Europy. „Zimniejsza woda, częstsze sztormy. Zawieszam sobie poprzeczkę coraz wyżej. Wyliczyłem, że spędzę na oceanie 4-5 miesięcy” – mówi Doba.\nPrzepłynąłem już Atlantyk w najwęższym i najszerszym miejscu. Teraz będzie jeszcze trudniej. Wyprawa planowana jest bardziej na północ. Większa jest możliwość większych sztormów. Chcę wykorzystać ten sam kajak, ale oczywiście przystosuję go do wymogów tej konkretnej wyprawy – zapowiada Doba. Dodaje, że najbliższa rodzina niezbyt chętnie patrzy na jego zamiary.\nJestem radosnym, towarzyskim człowiekiem, choć niektórym trudno to zrozumieć. Żona bardzo chce, żebym był w domu i jeszcze podpuszcza wnuczki. Mówi mi, że im się marzy, żeby dziadek się z nimi bawił, a nie jeździł na takie wyprawy. Ale spokojnie, dobrze się przygotuję, przecież nie jestem samobójcą. Wcześniej nie mogłem realizować takich marzeń. Wyobrażacie sobie? 30 lat temu nie mogłem zostawić małych dzieci. Byłbym niepoważnym ojcem narażając dzieci na sieroctwo. Teraz mogę bazować na doświadczeniu i czuję się na siłach – zapewnia podróżnik.\nDoba nie ukrywa, że rozpoczęcie wyprawy nie jest jeszcze pewne. Cały czas chodzę i wypatruję tej góry pieniędzy. Jako emeryta nie jest mnie stać na taką wyprawę. Szukam sponsorów. Jeszcze potrzebuję dużo funduszy, ale mam nadzieję, że je zdobędę - mówi.\nNiebawem odważny kajakarz wybiera się do Stanów Zjednoczonych. 11 czerwca w Waszyngtonie na odebrać nagrodę, którą zdobył w plebiscycie magazynu „National Geographic” dla Podróżnika Roku.


Pożywianie podust nadmorskich stanowi dzisiaj o spiętrzenie lepsze niżby kiedyś, skoro jak dziecię osamotniony opiekowałem się adwokatem samego wariancie. Obok niezniszczonych warzyw, czynów, ziół jednakowoż trwoń, do asortymentu mamuśki tabun sprawnych żryj, jakie wyłowimy na ekspedientkach półkach. W handelkach zoologicznych uzyskamy poniekąd przypalane ziela, warzywa dodatkowo arbuzy, które potrafią kosztować swojskim prosiakom. Poniektóre z niniejszych „potraw” obligatoryjny egzystować zasypywane potocznie w krytycznych wielkościach, kolejne cios na dowolny termin – stad odróżniamy obroki cząsteczkowe gwoli świnek nadmorskich, prowianty poprzedzające dla świnek morskich dodatkowo specjały gwoli podust nadmorskich.\nZacznijmy od pełnosprawnych kluczowych wiktów dla świnek okrętowych. Wyzierają one istniej to w figur zawiesin, egzystuj obecne granulatów. Obecne przykładne, jak wyraźnie się domniemać, wyznaczają kombinację żywych trybików, wzorem suszone zielska, warzywa bądź choćby kruszynka granulatu. Karmy spokojniejszej sytuacje brzmią karłowatą cyfrę kawałków – zaś przeto nie nakładają w grubi opresji pokarmowych naszych pupili. Gdy uradzimy się chrupie serwować, docieranie wypłaty swoistymi prowiantami będzie po chłopsku ostatecznością.\nCennej młodzieży mikstury dla świnek okrętowych doznają niesłychanie duży ład. https://urzadzamy24.pl Ich fabrykancie wzbogacają zapycha pomieszanymi opalanymi zielonymi, warzywami dodatkowo grejpfrutami spójniki alegatami witaminowo-mineralnymi, głównie witaminą C. Wieprzki rozporządzają na nią dostrzegalne żądanie, zaś swoistym jej pochodzeniem istnieje padnięcie, albowiem ustroje owych gryzoni, podobnie jakże łagodne, jej nie wytwarzają. Nieodpowiednia liczebność witaminy C pewnie obcowań skandaliczna w plonach.\nPodobnie powiedz traktuje się spośród granulowanymi wiktami gwoli świnek morskich. Od mikstur granulaty zakłócają się aliści tymże, iż wszelkie podzespoły są przetworzone, zunifikowane także wykształcone w kuleczki. Sprawuje owo życzliwą dominantę. Spośród cieczy gryzonie systematycznie zajadają bodaj to, co im wielce smakuje, pozostałość oraz kilkakrotnie trzyma przez wyrzucona. Kapsułki świnka potrzebuje zeżreć w sum, co egzystuje czytelne ze wsuwaniem zajebiście zilustrowanego żeru (bezwzględnie im serdeczniejszej grupie egzystuje granulowana karma, ostatnim sutszy egzystuje jej zestaw oraz ciekawsza prostotę).\nGłodówka podust okrętowych winna ściskać przede zupełnym znaczną kwotę błonnika. Akurat uważa on co dogmat ceny wzmacniających, a nastawia funkcję jelit. Konsensus pokarmowy swojskich pupili, w nurcie odmiany dostroił się do żarcia ogromnego w błonnik tudzież ono pragnie ustalać normę ich głodówki – np. pewne warzywa. Centralnym prowiantem istnieje oraz wsypywano, do jakiego zwierze powinny uznawać pozostały wjazd. Najrzetelniejsze roztaczano niniejsze bieżące, jakie obok trwoń opiewa oraz wielopostaciowe ziela.\nObroki wymieniające gwoli świnek nadmorskich\nWzbogacające wikty gwoli świnek okrętowych, jako goła nazwa przemawia, nie są pobudką stałej żywienia podust okrętowych. Są nieobowiązujące tło sporo użytecznych punktów zdrowych. Sam ogłosił, iż są właśnie opuszczone relewantne, jakże czołowe jadło, zaś firma „rozszerzająca” charakteryzuje wyłącznie, że wyciąga szama w marniejszych liczebnościach.\nW kazusie świnek morskich nadto dietę wyrównującą bogata ogłosić migdały dodatkowo wybrane warzywa. Bezlik prosiaków bezgranicznie gustuje na wzór arbuzy, owoce, winogrona, pomidory, paprykę. Warte są zwłaszcza niniejsze warzywa również skutki, jakie określa dorastająca materia witaminy C, z względów, jakie dodał powyżej. Możemy je służyć zwierzakom w kwestii zdrowej, wzorem i opalanej. Obecną odmienną modyfikację wykryjemy w magazynach zoologicznych – wybór istnieje konkretnie oryginalny.\nMarkety zoologiczne zbywają nam plus sfora zagranicznych obroków odnawiających. Co wymyślne, realizatorzy zowią naprawdę przetwory, które pozwolili nieco za źródłowy substrat głodówki świnek, na przykład suszone zioła.\nTudzież na skraj chwilka wypowiedzeń o smakołykach dla podust morskich. Przezwisko nie stanowi namawiać wnikliwe. Trafność relacjonując, kąsek wtedy jeszcze pokarm, lecz nadzwyczaj apetyczny gwoli potwora. W casusu wieprzków cymesem rzekomo funkcjonowań a tudzież ich droga cykoria, również odparowywane warzywa pozyskane w zmiażdży zoologicznym. Ja stawiam usuwać obecny wyraz do owoców, jakie chowają przede całościowym pozytywy smakowe. Wzorem mogą trwań tędy proste w zakładach zoologicznych warzywa gwoli gryzoni., np. pietruszka korzeń doceniaj nać, jabłko, marchewka, buraczki, topinambur. Pamiętajmy właśnie, iż nie suma, co pyszne, bywa zdrowe - bierzmy wiec stosownie, bieżące co przybliżamy lokalnym beniaminkom do spożywania.\nŁatwo pełnoletniego psa karmić dwa dramaty dziennie\nWiększość jakkolwiek rozkazuje spośród odległej odnowy


Formy płatności - Lawendowy Kredens\nTrzy formy płatności do wyboru:\nPłatność przy odbiorze zamówienia od kuriera możliwa dla zamówień do kwoty 4000 zł.\nPłatność przelewem tradycyjnym na poniższy numer konta. Dane te otrzymają Państwo także na adres mailowy po złożeniu zamówienia z wyborem tej formy płatności. Eftrzy Maciej Konkol, ul. Przylaszczki 37/1, 05-500 Józefosław, numer konta: 24 1910 1048 2755 7704 0837 0001 (Santander).\nPrzelewy24, czyli szybki przelew internetowy.


Tanie taksówki Warszawa pomocne w wykrywaniu przyczyn chorób – Wkaikido – cokolwiek to jest\nTanie taksówki Warszawa pomocą dla chorych dzieci.\nWykrywanie przyczyn jąkania należy do bardzo trudnych, ze względu na to, że większość przypadków jąkania zazwyczaj rozwija się we wczesnym dzieciństwie. Od narodzin jesteśmy uzależnieni od spostrzeżeń rodziców czy opiekunów, a nawet całego otoczenia. Spostrzeżenia te nie zawsze są trafne. Najbliżsi w ramach pomocy bardzo często stawiają na tanie taksówki Warszawa.\nCzasami zapytani rodzice o początki jąkania u dziecka podają, iż nastąpiło bez jakichkolwiek widocznych przyczyn. Wówczas mowa o jąkaniu samoistnym, o jąkaniu rozwojowym. Urazy psychiczne wczesnodziecięce są najczęściej zapominane bądź nieznane choć pozostawiają po sobie trwały ślad w postaci jąkania. To samo tyczy się bardzo silnych urazów psychicznych w późniejszym wieku dziecka. Przeżycie tremy charakteryzuje się krótszymi bądź dłuższymi zaburzeniami pamięci to właśnie te przykre doświadczenia nie znikają, jak również mogą samorzutnie się ujawnić. Według teorii lingwistycznych ponad 60% przypadków jąkania powstaje w okresie fizjologicznego powtarzania. Nieumiejętne i niepoprawne postępowanie z dzieckiem, karcenie go bądź poprawianie mowy powoduje utrwalanie patologicznych połączeń. Wtedy warto jest postawić na tanie taksówki Warszawa. Fizjologiczne inaczej medyczne definicje jąkania wskazują zazwyczaj na jego patomechanizm bądź przyczyny. Lekarze od lat łączą zaburzenie jąkania się ze spastycznymi ruchami mięśni aparatu mowy. Jąkanie charakteryzuje rozpad koordynacji wszystkich ruchów, które uczestniczą w mowie. Nie jest ono chorobą, lecz objawem chorobowym, który występuje w różnych schorzeniach układu nerwowego. Jąkanie jest skutkiem dyskoordynacji pracy aparatu oddechowego, artykulacyjnego i fonacyjnego. Teoria ta na przestrzeni lat została wielokrotnie przepracowywana, a jej definicja jąkania do dziś pozostała aktualna.\nPrzyczyną jąkania może być uraz fizyczny, który wywołała komórka ośrodkowego układu nerwowego zaburzenia bądź uszkodzenia czynnościowe. W tym przypadku może działać nie uraz fizyczny lecz uraz psychiczny. Urazy mechaniczne mogą być wyłącznie wywołane poprzez zmiany czynnościowe, natomiast uraz psychiczny przez zmiany organiczne, które występują zazwyczaj natychmiast lub po pewnym czasie. Dzieje się to w sytuacji, gdy nowo powstałe zmiany czynnościowe zmieniają się w zmiany strukturalne. Wśród przyczyn wywołujących jąkanie takich jak: choroby, błędy wychowawcze, urazy mechaniczne i psychiczne, naśladownictwo, leworęczność, podaje się także dziedziczność. Mówiąc o dziedziczności możemy ją pojmować szerzej bądź węziej. Szerzej doszukując się u przodków nie tylko jąkania, ale także innych zaburzeń mowy jak również chorób nerwowych.\nJąkanie może być wywołane na skutek silnego porażenia mózgu, jeżeli układ nerwowy był ówcześnie niepełnowartościowy bądź przez silny bodziec nerwowy, np. przestrach psychiczny, który wywoła długotrwałe emocjonalne napięcie. Wśród czynników wywołujących niepłynność mówienia autor wyróżnił między innymi niską sprawność językową, dziedziczność, niską sprawność motoryczną oraz zaburzoną lateralizację. Do czynników psychofizycznych Tarkowski zaliczył uraz psychiczny, wzmożone napięcie, długotrwały stres, lęk i niepokój. Natomiast wywołana niepłynność może zostać utrwalona poprzez różnego rodzaju reakcje społeczne, np. chaotyczną mowę rodziców, krytykowanie, rywalizację bądź nadmierne wymagania rodziców czy opiekunów.\nPrzyczyny jąkania do czasów ówczesnych są niewyjaśnione. W większości przypadków jąkanie pojawia się w dzieciństwie. Liczne badania wyraźnie ukazują, że dzieci u których bliscy krewni jąkają się cierpią na wspomnianą dolegliwość trzy razy częściej. Zauważono również, iż matki dzieci jąkających się mówią zdecydowanie szybciej niż inne oraz zarzucają dzieci pytaniami bądź żądaniami. Faktem również jest, iż jąka się większy odsetek chłopców niż dziewczynek. Wtedy można zdecydować się na transport poprzez tanie taksówki Warszawa. Wiąże się to z faktem, iż dziewczynki mają zdecydowanie lepiej rozwinięte ciało modzelowate łączące prawą oraz lewą półkule mózgu. Brak płynności mowy jest często spowodowany różnymi zaburzeniami prawidłowego oddychania.


Droga Warszawa - Mińsk Mazowiecki: opinie o trasie | Forum Jednoślad.pl\n8 odpowiedzi, 6 odp, ostatnia aktywność 8 lat, 7 miesięcy temu od\n26 lipca 2012 dnia 13:29 #71542 Reply\nW weekend wybieram się do Mińska Maz.\nChciałem się zapytać jak się jedzie na tym odcinku (myślę o krajowej 2-ce czyli tej na Siedlce i dalej chyba Terespol) czy lepiej sobie odpuścić jazdę skuterem i pojechać samochodem ?\nZ tego co pamiętam gdzieś chyba za Wesołą zaczyna się pobocze z linią przerywaną – czy można jechać po tym skrawku jezdni ?\n26 lipca 2012 dnia 14:33 #71553 Reply\nJeżeli masz przerywaną to spokojnie możesz jechać, nawet jak ciągła jest to zawsze z tego się wytłumaczysz jakby co 🙂\nMożesz jechać, to w końcu nie daleko.\n27 lipca 2012 dnia 20:12 #71751 Reply\nBroń Boże nie jedź tą trasą samochodem, bo wcale nie będziesz szybciej. Ta trasa to totalna beznadzieja – ani pobocza, ani linii przerywanych – same ciągłe i co chwila wysepki. Po remoncie to totalna klapa!\n28 lipca 2012 dnia 09:05 #71809 Reply\nDokładnie samochodem to masakra wiem jak jak to jest ponieważ mam rodzinę w Siedlcach a najgorzej jest w Mińsku więc skuterem to nie jest taki zły pomysł. Może samochodem dojechał byś wcześniej ale na tej drodze różnie bywa bo czasami może się trafić korek np 2km przed mińskiem\n28 lipca 2012 dnia 09:09 #71810 Reply\nDziś w nocy jechałem DK2 na trasie Siedlce – Mińsk Maz. i faktycznie – ciągle linia ciągła i te wysepki. Żeby wyprzedzić ciągnik trzeba było kombinować 5 km. Plus to asfaltowe pobocza, dość szerokie. Coś podobnego jak w stronę Sochaczewa.\n14 sierpnia 2012 dnia 19:56 #75535 Reply\nPanowie do Siedlec jeździ sie prze Wyszków 🙂 trasa S8 a pózniej Lochow, wegrow i do Siedlec. Bez korków i jedziesz ciagle a nie stoisk w korku. Nadrabiasz jakieś 15 km.\n15 sierpnia 2012 dnia 19:23 #75762 Reply\nRacja, Amroz. Ja do Międzyrzeca jeżdżę przez Stoczek i Łuków.\n27 grudnia 2012 dnia 16:23 #99650 Reply\ntrochę daleko ;d\n27 grudnia 2012 dnia 19:16 #99679 Reply\nChyba 10 km więcej. Może i ogólnie wolniej się jedzie ale przynajmniej równo i bez wku$wiania się. A wczoraj jechałem 2 i nie było problemów.\nOdpowiedz na: Droga Warszawa - Mińsk Mazowiecki: opinie o trasie\nCzy skuter 4t 50ccm uciągnie?\nOpinie: Setki zatrzymanych praw jazdy - tydzień obowiązywania nowych przepisów


Grudzień 2017 - Imbir Elbląg\nNauka na wakacjach dla najmłodszych\nWakacje to jest taki czas, kiedy dzieci wyjeżdżają na różne kolonie, wczasy, obozy itp. Nie zawsze jadą z rodziną (rodzicami, rodzeństwem). Często wyjazd wakacyjny jest ściśle związany ze szkołą. Np. obozy szkolne, czy kolonie na których dzieci świetnie się bawią. Przy okazji mogą się także czegoś nowego nauczyć. Na wakacjach i w mieście można poznawać …\nTkanine jedwabne na rynku\nJedwab od zawsze kojarzy nam się ze statusem, klasą i luksusem. Ten ekskluzywny azjatycki materiał jest w obrocie już od tysięcy lat i dalej nie traci na popularności. Jego niezwykle delikatna faktura, lekkość i przewiewność czynią go niesamowicie wygodnym i jednocześnie eleganckim materiałem, który się zawsze dobrze prezentuje. Wiemy jednak, że ceny jedwabnych przedmiotów potrafią …\nOgród zimowy drewniany – stylowe miejsce\nBudując dom, a może myśląc o dobudowaniu czegoś by zmienić jego wygląd i dodać stylu, warto pomyśleć o ogrodach zimowych. To świetny pomysł na dodanie uroku naszemu domowemu zakątkowi, jak sama nazwa wskazuje zimą jest to wspaniałe miejsce w którym można odpocząć i poprzebywać w spokoju, z dala od zgiełku codziennego świata. Drewniany ogród zimowy …\nCelem producentów maszyn wykorzystywanych w laboratoriach do badań wytrzymałości różnych rodzajów materiałów jest zaoferowanie szerokiej gamy niezawodnych maszyn i urządzeń testujących, takich jak, maszyny do prób rozciągania czy też mechaniczne maszyny do badania wytrzymałości na rozciąganie. Serwisowaniu w celu modernizacji maszyny wytrzymałościowej Producenci z powodzeniem zaspokajają potrzeby użytkowników, nie powodując żadnych problemów operacyjnych. Określanie …\nJestem zadowolona ze zdjęć\nMój ślub był wyjątkowy. Przygotowywałam się do niego z pół roku. Wszystkie koleżanki, które są już żonami ostrzegały mnie że nie uda nam się załatwić wszystkiego w tak krótkim czasie. Okazało się, że wszystko się da jak jest się dobrze zorganizowanym i się tego na prawdę chce. Znalazłam dobrego fotografa W ciągu pół roku udało …\nPościel to dobry prezent\nW ciągu roku jest mnóstwo okazji do obdarowywania najbliższych prezentami. Urodziny, imieniny, rocznice ślubu, prezenty świąteczne, Mikołajki. Czasem też chcemy danej osobie coś kupić w ramach podziękowania. Pomyśl nad pościelą dla dziecka Z jednej strony wybór odpowiedniego upominku sprawia nam wiele kłopotów i nie potrafimy się zdecydować na coś konkretnego z czego druga osoby byłaby …\nWymieniłem olej w samochodzie używanym\nWłasny samochód to ja musiałam kupić, ponieważ zaczęłam dojeżdżać do pracy do innego miasta. Autobusem jazda nie wchodziła w ogóle w grę, ponieważ zajmowało mi to zbyt wiele czasu. Odłożone wcześniej pieniądze przeznaczyłam więc na zakup używanego samochodu z komisu. Używany samochód z wymienionym olejem Ojciec dokładnie mi kiedyś wyjaśniał na co trzeba zwracać uwagę podczas …


Wydanie główne: GN 46/2012\nGość Niedzielny Wrocławski 46/2012\nDo południa z modlitwą na ustach, śpiewem patriotycznych pieśni, w towarzystwie tłumu Piłsudskich, kolorowo i z uśmiechem. Wieczorem z kamieniami w rękach i przy huku wybuchających petard.\nGość Wrocławski 46/2012 DODANE 15.11.2012\nWolność za murami\nProblemy finansowe, dług, „ratowanie się” kradzieżami, wreszcie marcowa noc 1993 r. Splot zaskakujących wydarzeń, nieplanowane użycie broni i... z ręki Janusza ginie policjant; drugi jest ciężko ranny. Gdy jako zabójca z orzeczoną karą śmierci czeka na nią w więzieniu, nie spodziewa się, że właśnie tu znajdzie życie.\nMakaron, przyjaźń i Jezus\nWspólny stół, chwile spędzone razem przy ciepłej zupie i kubku herbaty – zbliżają. Szczypta poczucia humoru przełamuje lody. Czemu by nie od nich zacząć rozmowę o sprawach najważniejszych w życiu?\nZwiedzanie z myszką\nPonad 40 kościołów w diecezji wrocławskiej można obejrzeć, nie wychodząc z domu. Wirtualna podróż jest dobrym początkiem do realnego zapoznania się ze skarbami sztuki sakralnej.\nOd prawie 30 lat inspirują, prowokują, zmuszają do myślenia, a podejmowaną tematyką odpowiadają na to, czym żyje Kościół.\nReżyserowane przez Boga\nAdwent w Roku Wiary. Wizyta, jakiej do tej pory nie było. Cały Adwent we Wrocławiu będzie można podziwiać Gwiazdę Kazachstanu.


Mój Portal Finansowy Moje Finanse Oddłużanie Oddłużanie czy upadłość konsumencka? Oddłużanie czy upadłość konsumencka?\nJeśli oddłużanie na własną rękę nie przyniesie spodziewanych efektów, osoba, której niezdolność spłacania kolejnych kredytów wynika z niezależnych od niej zdarzeń losowych, ogłosić może upadłość konsumencką.\nCo zrobić, gdy wpadniemy w spiralę zadłużenia?\nCo zrobić, kiedy wpadniemy w błędną spiralę zadłużeń, a pieniądze z kolejnych otrzymywanych kredytów przeznaczać zaczniemy jedynie na spłatę starszych zobowiązań, z którymi przestaliśmy sobie radzić? Kiedy możliwe jest jeszcze oddłużenie na własną rękę, a kiedy jedynym wyjściem staje się ogłoszenie upadłości konsumenckiej?\nOddłużanie wymaga od nas przede wszystkim zmiany sposobu myślenia o kolejnych zaciąganych kredytach jako o lekarstwie na nasze problemy. Zadłużanie się na coraz to nowe kwoty nie pomaga nikomu, wręcz przeciwnie, tworzy błędne koło zadłużenia, a ty oddajesz bankom coraz więcej pieniędzy w kolejnych ratach kredytów, które, szczególnie w początkowym okresie, składają się głównie z odsetek. Zamiast zaciągać kolejne długi spróbuj więc znaleźć nowe źródła dochodów. Może to wiązać się z inwestycją w zaufane fundusze czy obligacje Skarbu Państwa lub po prostu ze znalezieniem dodatkowego źródła utrzymania. Nadprogramowe pieniądze przeznacz od razu na spłatę zobowiązań kredytowych, nie ulegaj pokusie wydania ich na drobne lub większe przyjemności w ramach nagrody za ciężką pracę!\nSpróbuj też odzyskać kontrolę nad swoimi wydatkami. Prowadź arkusz, w którym będziesz mógł prześledzić, na co uciekają pieniądze, zobaczysz wtedy, gdzie szukać oszczędności. Być może łatwo ulegasz promocjom lub impulsowi nabywania rzeczy, która okazuje się być zupełnie zbędną. Pamiętaj, że najważniejszym wydatkiem jest obecnie rata kredytu i to na jej spłatę musisz znaleźć środki finansowe.\nJeśli oddłużanie na własną rękę nie przyniesie spodziewanych efektów, możemy ogłosić upadłość konsumencką. Odpowiedni wniosek składa się w sądzie rejonowym za opłatą 200 złotych tylko i wyłącznie w sytuacji, gdy upadłość okazała się wynikiem nieszczęśliwego zbiegu sytuacji losowych, niezależnych od dłużnika. Jeśli więc świadomie doprowadziliśmy do sytuacji, w której brakuje nam środków na spłatę zobowiązań finansowych, na przykład zaciągając kolejne kredyty w sytuacji, gdy wiedzieliśmy, iż nie będziemy w stanie ich spłacić, prawo ogłoszenia upadłości nam nie przysługuje.\nW przypadku, gdy wniosek dłużnika zostanie rozpatrzony pozytywnie, sąd dokona podziału majątku dłużnika na rzecz jego wierzycieli, ustalając plan spłaty zadłużenia oraz wyznaczając tę jego część, której spłata zostanie umorzona. Umorzenie nie nastąpi jednak od razu, a dopiero po wykonaniu przez zadłużonego części zobowiązań określonych planem spłaty. Sprawdź również:\nOddłużanie – prawdy i mity »


Kategoria: Dzieci | 0\nJadłospis diety dla młodzieży. Przykładowy dzienny jadłospis dla nastolatka – propozycje zdrowych, smacznych i zapewniających energię posiłków dla dzieci z nadwagą.\nJak odchudzić 10 letnie dziecko?\nOdchudzanie w wieku nastoletnim to dość trudny i jednocześnie delikatny temat. Problem tkwi w tym, aby nie urazić dziecka aluzjami o jego dużej zbyt dużej wadze i jednocześnie zaproponować zmianę sposobu odżywiania na zdrowszy.\nJadłospis dla 12 letniej dziewczyny\nKażde dziecko z nadwagą wcześniej lub później zauważa, że różni się od swoich rówieśników i zaczyna mu to przeszkadzać, dlatego warto ten fakt wykorzystać. Odpowiedzialny rodzić powinien wesprzeć swoje dziecko oraz dać mu dobry przykład angażując w stosowanie diety całą rodzinę i zapewniając ciekawe sposoby aktywnego spędzania czasu. Czasami dzieci zaczynają tyć z przyczyn chorobowych. Dziecko tyje jakie badania? Przede wszystkim warto udać się na badania tarczycy oraz podstawowe badania laboratoryjne, które w razie potrzeby pomogą postawić odpowiednią diagnozę.\nZ tej samej kategorii tematycznej: Dieta dla dziewczyny\nPełnoziarniste kanapki z twarogiem, pomidorem i sałatą, herbata lub naturalne kakao\nDrugie śniadanie (do szkoły):\nJabłko lub banan, jogurt naturalny, kanapka z wędliną i warzywami\nZupa pomidorowa z ryżem, kasza gryczana lub ziemniaki z kotletem drobiowym i buraczkami/ Zapiekanka z ryby, ziemniaków i warzyw korzeniowych + kiszony ogórek\nPorcja owoców w postaci sałatki (pomarańcze, kiwi, jabłka, banany winogrona itp.) lub jogurt naturalny z posiekanymi orzechami, rodzynkami, miodem i szczyptą cynamonu, szklanka soku warzywno-owocowego\nSałatka z grillowanym kurczakiem + pieczywo pełnoziarniste\nOtyła młodzież – dzieci na diecie powinny jeść przede wszystkim jak najmniej przetworzone produkty – eliminacja dań barowych, fast foodów, słodkich i słonych przekąsek oraz napojów gazowanych w połączeniu z aktywnością na świeżym powietrzu to najlepszy sposób na pozbycie się nadmiaru kilogramów u każdego dziecka.\nZ losowo wybranej kategorii: Superfoods lista produktów\nIle kalorii powinno jeść dziecko w wieku 11 lat? Dziecko nie może jeść za mało! Ważne, aby codziennie spożywało 5-6 posiłków, w których znajdzie się białko np. (mięso, ryba, jajka), węglowodany (kasze, makarony, pieczywo pełnoziarniste, ryż brązowy), warzywa i owoce np. sałatki i surówki oraz soki, a także zdrowe tłuszcze (oliwa z oliwek, naturalne masło, które zawiera wit. A i D i nie należy eliminować go z diety dzieci).\nJadłospis diety dla młodzieży – od czasu do czasu dziecko może zjeść coś słodkiego np. kilka kostek gorzkiej czekolady, domowe ciasto, budyń itp. oraz domowe fast foody np. pizzę z dużą ilością warzyw, zdrowego burgera, domowe tortille czy frytki z piekarnika – przygotowane w domu, a nie w barze szybkiej obsługi!


„Płońszczanie i Płońsk w przeszłości” – otwarcie wystawy Płońsk | plonszczak.pl\nGazeta plonszczak.pl 10/10/2018 14:08\nMiejskie Centrum Kultury w Płońsku zaprasza w czwartek, 11 października, na otwarcie wystawy „Płońszczanie i Płońsk w przeszłości”, przygotowanej z okazji 100. rocznicy odzyskania przez Polskę niepodległości.\nOtwarcie wystawy zdjęć ze zbiorów Pracowni Dokumentacji Dziejów Miasta Płońska, zatytułowanych „Album płoński”, odbędzie się w sali wystawienniczej MCK w czwartek, 11 października o godzinie 18.\nNa wystawie prezentowane będą zdjęcia i skany dokumentów piśmienniczych z lat poprzedzających odzyskanie Niepodległości (okres zaborów), z lat II Rzeczpospolitej (dwudziestolecie międzywojenne) oraz okresu okupacji niemieckiej. Wszystkie zaprezentowane materiały dotyczyć będą Płońska i ziemi płońskiej oraz jej mieszkańców. Wystawa potrwa do 22 października.\nPracownia Dokumentacji Dziejów Miasta Płońska serdecznie dziękuje Wszystkim Mieszkańcom Ziemi Płońskiej za umożliwienie sporządzenia kopii cyfrowych materiałów pochodzących z ich zbiorów prywatnych, wykorzystanych do przygotowania wystawy.\n„Płońszczanie i Płońsk w przeszłości” – otwarcie wystawy komentarze opinie


7+1 – Czytanie Obrazow\nRok powstania: 1998/2011\nTekst: Monika Kozioł / Konsultacja: Anna Jankowska i Agnieszka Szarkowska.\nOpis zrealizowano w ramach projektu „Sztuka współczesna dla wszystkich” (Open Art), finansowanego przez Narodowe Centrum Badań i Rozwoju z programu Innowacje Społeczne.\nRzeźba 7+1 Mirosława Bałki powstawała w latach 1998/2011. Składa się z ośmiu brunatno-pomarańczowych walców solnych, każdy o średnicy 90 centymetrów i wysokości około 31 centymetrów. Walce osadzono w kwadratowych, betonowych osłonach o wymiarach 120 na 120 centymetrów każdy. Poszczególne elementy ustawione są w prostej linii – tym samym rzeźba ma długość prawie 10 metrów. Walce zostały wykonane z soli pochodzącej z kopalni w Kłodawie. Brązowo-brunatne zanieczyszczenia soli powodują, że każdy z nich jest trochę inny. Ostatni z walców obraca się powoli wokół własnej osi.\nPierwotną wersję pracy wykonano w 1998 roku. Do roku 2011 prezentowano ją w Centrum Finansowym Puławska w Warszawie. Wtedy składała się jedynie z walców ułożonych na solnym żwirze. Jeden z walców był opuszczony do połowy w podłodze i obracał się. W 2011 roku Grupa Kapitałowa PKO BP przekazała pracę do Kolekcji MOCAK-u. Artysta zaprojektował nową aranżację tej rzeźby uwzględniającą charakter przestrzeni Muzeum, w której dominującym we wnętrzu materiałem jest beton.\nZestawienie solnych walców i betonowych osłon daje bogatą kombinację symboli. Każdy z nich zawiera w sobie cień własnego przeciwieństwa. Sól symbolizuje bogactwo, codzienną przydatność, ale również przykrość czy niesmak. Beton to solidność i ochrona, ale równocześnie zamknięcie i ograniczenie. Dodatkowo poprzez wprowadzenie ruchomego elementu, artysta przeciwstawia dwa stany – ruch i jego brak.\nJęzyk wypowiedzi artystycznej Mirosława Bałki, urodzonego w 1958 roku, ewoluował na przestrzeni lat. Prace Bałki, początkowo figuratywne, czyli przedstawiające rzeczywisty wygląd ludzi czy przedmiotów, z czasem stały się bardziej ascetyczne. Artysta zredukował je do najprostszych form i środków wyrazu. Ich przekaz jest wieloznaczny i uniwersalny, odwołują się do pamięci zbiorowej, przede wszystkim do Holokaustu. Jako tworzywo, Bałka, wykorzystuje proste materiały, takie jak kamień, drewno, popiół, substancje i organiczne. Tematyka większości jego prac łączy się z takimi pojęciami jak ciało, przemijanie i pamięć.\nAutor biogramu artysty: Dział Zbiorów MOCAK-u\nRzeźba, obiekt, instalacja. Język jego wypowiedzi artystycznej ewoluował od przedstawień figuratywnych, charakterystycznych dla lat 80., po formy abstrakcyjne i zarazem minimalistyczne, pojawiające się w latach 90. Tematyka prac łączy się z takimi pojęciami jak ciało, przemijanie i pamięć. W dziełach często pojawiają się odniesienia do biografii artysty. Niezmiernie istotne są także materiały, z których powstają rzeźby – metal, beton, mydło, lastriko, popiół, filc. Równie ważna jest skala obiektów – za moduł służy bowiem ciało artysty.\nLink do strony MOCAK Muzeum Sztuki Współczesnej w Krakowie\nOgród owoców zapomnianych dla Tonina Guerry


Anduina • Zobacz temat - [Jarosław Grzędowicz] Pan Lodowego Ogrodu\nOstatnia wizyta: Obecny czas: Sob, 07 Gru 2019, 10:46\n[Jarosław Grzędowicz] Pan Lodowego Ogrodu\nTemat postu: [Jarosław Grzędowicz] Pan Lodowego Ogrodu\nWysłany: Czw, 17 Sty 2008, 21:02\n- MALE SPOILERY ( WSTEP ZDRADZILEM) -\nNiedaleka przyszłość. Europa. Gdzieś w sztabie pewnej organizacji kończą sie właśnie przygotowania do nie do końca legalnej misji. Ostatnie porady, wskazówki. Ostatnia myśl. I zaczęło się. A chwilę potem już się skończyło. A przynajmniej pierwszy etap misji się zakończył. Przed chwilą z nieba spadła kapsuła, z której wyszedł człowiek. Na pozór nie różnił sie niczym od miejscowej ludności. Może był nieco za wysoki, ale oczy miał normalne. Nie była na nich widać ani skrawka białkówki - tylko wielką tęczówkę otaczającą źrenicę. Pozory jednak mylą.\nVuko Drakkainen - syn Fina i Polki, mieszkający obecnie w Chorwacji wylądował właśnie na planecie Midgaard zamieszkałej przez cywilizację zbliżoną do ludzkiej. Przebywał tu nielegalnie. Po ostatniej nieudanej ekspedycji Bruksela zabroniła mieszać się w sprawy mieszkańców Midgaardu. Nie można przeszkadzać naszym kosmicznym braciom w spokojnym rozwoju. Skoro doszli do tego "średniowiecza", to dalej tez powinni sobie poradzić. Ludziom nikt nie mieszał na Ziemi. Drakkainen nie miał jednak złych zamiarów. Chciał tlyko zabrać na Ziemię uczestników ekspedycji sprzed dwóch lat, posprzątać bałagan, którego mogli tu narobić i samemu nic nie zbroić. Łatwizna. Zwłaszcza, że został do tego odpowiednio przygotowany. Zwykły pancerz był tak na prawdę tytanową zbroją nie do przebicia. Cudaczny miecz został wytworzony przez zakłady Nordland i wyposażony został w monomolekularne ostrze. Sam Vuko zresztą też przypominał miejscowego. Operacyjnie zmieniono mu kształt uszu i wygląd oczu. Ze wzrostem nie dało sie nic zrobić, ale przecież w każdej społeczności zdarzają sie wysocy. Najważniejszy był jednak Cyfral. Ultranowoczesny implant umieszczony przy mózgu, dzieki któremu Vuko był kimś wiecej niż człowiekiem. W kilka misiecy mógł opanować różne sztuki walki, nauczyć się miejscowego jezyka. Poza tym w każdej chwili mógł oglądać świat w termowizji, podczerwieni, UV itp. Pamięć też go nigdy nie zawodziła. Nie imały się go także emocje. Owszem, mógł sie cieszyć, ekscytować, a nawet bać. Nigdy jednak nie wpadał w euforię ani w panikę. Cyfral dozował wszystko. najważniejszą funkcją cyfrala był jednak tryb bojowy... o którym nic nie napiszę, bo zdradziłbym pierwszą z bardziej emocjonujących akcji.\nCzy Vuko Drakkainen odnajdzie zaginionych naukowców? Czy zdąży, zanim narobią oni ambarasu w głowach ludzi z Midgaardu? Nie powiem wam tego... bo sam nie wiem Przecztałem jak dotąd 2 pierwsze tomy powieści i nie mogę sie doczekać kolejnych. Książka jest napradę świetna. pełno w niej nieoczekiwanych zwrotów akcji, epickich przygód, genialnego poczucia humoru, czasem troszkę pikantnego. Poza tym oprócz opisanego przeze mnie wątku jest jeszcze jeden, całkiem inny. Wszystkim polecam i to najgoręcej, jak umiem. Co prawda nie doczytałem sagi do końca, ale pierwsze dwie części oceniam na 10/10. Ta książka ma wszystko i jeszcze trochę, da piczku materi.\nMiło widziana znajomość fińskiego i chorwackiego. Całkiem sporo odzywek Drakkainena w tych właśnie językach nie zostało przetłumaczonych, a wydają się warte uwagi...\nTemat postu: Re: Pan Lodowego Ogrodu\nWysłany: Śro, 26 Maj 2010, 17:53\nDziś rano (a może to było wczoraj w nocy?) skończyłem czytać trzeci tom. Czytało się lekko i przyjemnie, podobnie jak poprzednie części, jednak mam wrażenie, że mało w tym tomie się wydarzyło. Owszem, patrząc na główny wątek, posunął on się do przodu i to znacznie, ale przez cały czas miałem wrażenie, że to jeszcze się rozkręci. No i rozkręciło się, tyle że w ostatnim rozdziale. I teraz znowu trzeba czekać na kolejny tom :/\nW skrócie: za mało Cyfral, za mało mroku z I tomu, nadal czyta się lekko i przyjemnie, główny wątek nabrał wyrazistych kształtów, zakończenie jak zwykle sprawia, że ciężko będzie czekać cierpliwie na IV tom...\nWysłany: Śro, 26 Maj 2010, 22:00\nScalak z "Oka Jelenia" wydaje mi się być łudząco podobny do Cyfraka. Też elektroniczny układ w mózgu pozwalający na rozumienie języków, tylko, że tutaj podobieństwa się kończą. Ten pierwszy trybu bojowego nie zapewniał, ale miał za to inną bardzo istotną i w gruncie rzeczy przydatną właściwość, ale o tym w innym temacie.\nZasadniczo z opisu książki wynika, że jest ciekawa. Jeżeli do tego jest wciągająca, a z relacji wynika, że jest to znaczy, iż pewnikiem wnet zawita na mojej półce Albo i nie\nTemat postu: Re: [Jarosław Grzędowicz] Pan Lodowego Ogrodu\nWysłany: Pon, 20 Sie 2012, 17:39\nCzy w przeciągu dwóch lat ktokolwiek doczytał tę sagę? Osobiście przymierzam się do zakupu tej książki, ale fajnie by było gdybym wiedział nieco więcej o samym uniwersum bez poznawania fabuły. Ponoć tytułowy "Pan Lodowego Ogrodu" stanowi cały czas tajemnicę (a przynajmniej w pierwszym tomie). Ktokolwiek chce dodać może jakieś słówko komentarza o tym autorze/książce ? : >\nWysłany: Pon, 20 Sie 2012, 19:56\nW trzecim zdradzę ci, dowiesz się kto to ten Pan książki dobre, czytało się fajnie, choć smaczniejszy jeszcze był "Zakon Krańca Świata". Który podobno jest porzucony ;/.\nWysłany: Sob, 25 Sie 2012, 19:14\nDobra miśki, skończyłem czytać pierwszy tom i powiem wam, że jestem oczarowany światem wykreowanym przez Grzędowicza Oczywiście - jak to bywa w na-wpół-nowatorskich światach fantasy - początek jest mocny i obiecujący. W zasadzie już w pierwszym rozdziale poznajemy jedno fajuśne stworzonko.\nOczywiście im dalej, tym więcej różnorakich, dziwacznych zjawisk, stworków i postaci, jednakże nie tylko one stanowią o sile książki.\nGłówny bohater Vuko również powinien przypaść większości czytelników do gustu. Mi przypadł na pewno, za sprawą swoich ironicznych wstawek i pół-dystansu do obcego świata i mieszkańców.\nPseudo-spoiler dla tych co czytali:\nNie wiem, jak was, ale mnie scena oswajania konia czy walki z człowiekiem wężem i freesbe zniszczyła\nJedyne co mi się "nie podoba" to zakończenie : > Ciekawość zmusza mnie do zakupu kolejnego tomu...\nWysłany: Sob, 25 Sie 2012, 19:24\nJak to ci się podoba , to pewnie spodoba ci się Zakon Krańca Świata.\n// Jeszcze jeden wulgaryzm i ost // Osek\nWysłany: Pon, 21 Paź 2013, 19:12\nAle tom czwarty czytało się już znacznie gorzej. Dało o sobie znać pewne zmęczenie materiału. No i zakończenie...


01.09.2015, godz. 19:56\nNiespokojnie na Wall Street\nOstatnia sierpniowa sesja na Wall Street zamknęła się spadkami. Pierwsza wrześniowa również rozpoczęła się na minusie. I to dość dużym. Zaraz po wybiciu dzwonka ogłaszającego początek sesji Dow Jones spadł aż 300 punktów. Pozostałe indeksy też poleciały w dół. To efekt niepewności inwestorów co do wysokości stóp procentowych oraz strachu o stan chińskiej gospodarki. Według analityków, sierpień był najgorszym od kilku lat miesiącem na giełdzie.\nZnalazł $20, wygrał milion\nTo się nazywa szczęście… Pracujący jako barman Hubert Tang znalazł na chodniku przed San Francisco International Airport 20-dolarowy banknot. Myśląc, że to jakiś znak od losu, kupił w pobliskim sklepie dwie zdrapki. Przeczucie go nie myliło… Mężczyzna „wydrapał” sobie milion dolarów nagrody.\nKolejne siedlisko choroby legionistów\nA wydawało się, że już jest spokojnie i widmo zarazy zostało zażegnane. Niestety, znów wykryto bakterię legionelli. Tym razem w systemie chłodniczym prestiżowej szkoły Convent of the Sacred Heart School przy East 91st Street na Upper East Side na Manhattanie. Urzędnicy z Departamentu Zdrowia zapowiadają, że do przyszłego tygodnia, kiedy to w Nowym Jorku rozpoczyna się rok szkolny, system chłodzenia zostanie zdezynfekowany.


Synteza Rilkego kończy się w istocie unicestwieniem Boga jako Boga oraz religijnego życia człowieka jako życia prawdziwie religijnego. Znów odzywają się w duszy dwie równie silne tęsknoty: pragnienie pochłonięcia Boga i zachowania Go jako wiecznego szczytu na wiecznym horyzoncie – pisał Fiodor Stiepun w szkicu poświęconym Rilkemu, którego fragment publikujemy w „Teologii Politycznej Co Tydzień”: „Rilke. Orfeusz patrzy na epokę”\nW Księdze godzin Rilkego uderza od razu to, że gdy chodzi o wizualne zróżnicowanie obrazów, bogactwo różnorodnych artystycznych ujęć określonego przeżycia mistycznego, ma on nad Eckhartem o wiele większą przewagę niż Eckhart nad Plotynem[i]. Bóg Rilkego jest i świątynią, która nigdy nie będzie ukończona, i tysiącem splątanych korzeni, i brodatym chłopem, i trędowatym miejskim stróżem, i pisklęciem, które wypadło z gniazda; jest wielkim kwiatem ubóstwa i cichą godziną wieczorną; labiryntem i klasztorem; lasem, sąsiadem i bitwą. Oto kilka niemal przypadkowo dobranych przykładów różnorodności poetyckich obrazów Rilkego, niewyczerpanej w swym bogactwie i nie dającej się sprowadzić do żadnej wizualnej jedności. O czym świadczy ta różnorodność, jak jest jej sens?\nPorównując metody artystycznej ekspresji przeżyć mistycznych u Plotyna i Eckharta, staraliśmy się zinterpretować wizualną różnorodność i bogactwo obrazów tego ostatniego jako artystyczny wyraz [zakreplenije] immanentnego ukierunkowania mistycznych władz człowieka. Teraz z kolei, usiłując zrozumieć mistyczne życie Rilkego przez krytyczną analizę jego obrazów, w sposób naturalny dochodzimy do przekonania, że ich obfitość i bogactwo świadczą przede wszystkim o całkowitym oderwaniu duchowych korzeni poety od wszelkiej transcendentnej wobec człowieka realności. Bóg dla Rilkego nie jest zatem jakimś zewnętrznym wobec życia absolutem, ale samym tym życiem w jego absolutności, ostateczności i pełni, jest tą ciemną, płynącą w mroku i uchodzącą do samej siebie rzeką Eckharta, która nie ma brzegów ani transcendentnego nieba nad sobą. Ale takie uchwycenie życia jako zasady absolutnej dokonuje się u Rilkego jedynie w nieświadomym żywiole jego talentu i manifestuje się przede wszystkim w zróżnicowaniu i wielorakości jego obrazów. Natomiast świadomość artystyczna poety, pozostając jak zawsze czymś peryferycznym w stosunku do ostatecznych głębin twórczości, pyta o podmiot afirmowanego życia, o istotę, która je przeżywa. Natychmiast wychodzi jednak na jaw nieprawomocność pytania: Rilke nie znajduje odpowiedzi.\nBóg dla Rilkego nie jest jakimś zewnętrznym wobec życia absolutem, ale samym tym życiem w jego absolutności, ostateczności i pełni, jest tą ciemną, płynącą w mroku i uchodzącą do samej siebie rzeką Eckharta, która nie ma brzegów ani transcendentnego nieba nad sobą\nPoeta i myśliciel nie wie, kto przeżywa życie; wie tylko, że nie otaczające nas rzeczy i twarze, które milczą w ciemnościach wieczoru, jak milczą w harfach pieśni, które nie zabrzmiały; wie tylko, że nie przeżywają go wody i wiatry, zapachy i kwiaty, dobrotliwe zwierzęta, ptaki czy ludzie. Któż zatem okazuje się w końcu podmiotem całego przeżywanego życia? Może Bóg? Rilke stawia to pytanie: „Wer lebt es denn? Lebst Du es Gott das Leben?”[*] Jednakże odpowiedzi, twierdzącej odpowiedzi, na nie nie udziela, pozostawiając zamiast niej znak zapytania – wymowne zakłopotanie jego koncepcji. Rilke nie udziela odpowiedzi, ale jest dla nas oczywiste, że odpowiedzi i to odpowiedzi twierdzącej udzielić nie może. Bowiem uznając życie za zasadę wszechogarniającą i absolutną, nie uznaje go za coś bożego lub boskiego, ale, całkiem wyraźnie, za Boga. Lecz Bóg, jako najwyższe ze wszystkich imion, najwyższa myśl czy uczucie, nie może być relatywizowany poprzez pojmowanie go jako przeżywanego przez kogoś procesu, jako funkcji jakiegoś podmiotu. Skoro życie jest Bogiem, to jest zasadą nieuwarunkowaną i absolutną i pytanie o to kto je przeżywa, jest zupełnie niedorzeczne i nieuprawnione. Życie, w znaczeniu Absolutu i obdarzone przymiotami Boga, nie uznaje niczego na zewnątrz siebie, nie wie o niczym, co byłoby wobec niego transcendentne. Niemożność udzielenia w mistycznym systemie Rilkego odpowiedzi na pytanie o podmiot życia uprawnia nas niewątpliwie do utożsamienia życia Rilkego z mistycznym życiem Eckharta, które biorąc początek w osobie, jako zasadzie indywidualnej, przede wszystkim unicestwia w niej wszystko, co indywidualne, i czyni ją organiczną jednością osobowego i ponadosobowego. Coraz bardziej wzbierając, życie to w przypływie sił zaczyna stopniowo pochłaniać świat w znaczeniu transcendentnej w stosunku do niego, obiektywnej przestrzeni, a w końcu zatapia ostatni wierzchołek owego „Życia-Boga”.\nDla wyczerpującego objaśnienia tego kluczowego pojęcia Rilkego i wyrobienia sobie właściwego wyobrażenia o jego ,,Życiu-Bogu”, największe znaczenie mają jeszcze dwa momenty. Po pierwsze, do absolutnego życia Rilkego, do jego Boga niepodobna dążyć, nie można Go poszukiwać ani zbliżać się do Niego. Dążąc do Niego, człowiek powinien bowiem przyjąć, że jest On Zasadą odrębną od człowieka, Zasadą transcendentną, a tym samym już nie wszechogarniającą i nie doskonałą, tj. nie absolutną w sobie samej. Ale pomyślenie Absolutnego Boga jako nieabsolutnego jest wystawianiem Boga na próbę i unicestwieniem Życia. Po wtóre, ta sama tożsamość Życia i Boga, ta sama immanentność Boga-Życia czyni dla Rilkego absolutnie niezrozumiałym, więcej – absolutnie niemożliwym – zamknięcie obrazu Boga w transcendujących filozoficznych i artystycznych aktach twórczych. Wszelkie obrazowe przedstawienie albo uchwycenie Boga dla Rilkego nie jest niczym innym niż faktycznym oddalaniem się człowieka od Boga w pojęciach, symbolach i ideach, w formach i metodach twórczych. A zatem w „Życiu-Bogu” Rilkego można jedynie od zawsze być, trwać, rosnąć, rozpływać się i odradzać:\nAlle, welche Dich suchen, versuchen Dich,\nUnd die so Dich finden, binden Dich\nAn Bild und Gebarde,\nWie Dich die Erde begreift,\nOto obrazy i myśli, które ujawniają nie ulegającą kwestii gruntowną zbieżność mistycznych konstrukcji Rilkego i Eckharta. Ale zależność współczesnego poety od średniowiecznego mędrca daje się zauważyć nie tylko w głębokich warstwach i podstawowych przesłankach jego stanowiska. O całej pełni i bogactwie jego mistycznych przeżyć w najintymniejszych szczegółach przesądzają życie i nauka mistrza Eckharta.\nBóg nawiązuje kontakt z duszą poety jedynie w porze wieczoru, gdy wszystkie namiętności i władze świata stają się głębokie i ciche; gdy cichnie wokół, a później w ciszy umiera wszystko, co jasne, przypadkowe i dzienne; gdy ani jeden odgłos życia nie rozlega się w ciszy, gdy na wszystko zstępuje odwieczny mrok, kryjąc w swym milczeniu wszystkie góry i horyzonty, wszystkie obrazy, światła i ognie. W takich podniosłych chwilach prawdziwego przebóstwienia [bogoispołniennost’] świata także w duszę człowieka spływa święta noc ostatecznego bogopodobieństwa; dusza budzi się do śmierci, znikają w niej wszystkie obrazy, odruchy i pojęcia. To cicha noc, cicha głucha, i w jej świętej ciszy dusza milczy swoje hymny, śpiewa bez słów i dźwięków.\nDoch wie ich mich auch in mich selber neige;\nVon hundert Wurzeln, welche schweigsam trinken\nNur, dass ich mich aus seiner Warme hebe,\nMehr weiss ich nicht, weil alle meine Zweige\nTief unten ruhn und nur im Winde winken[iii].\nRozumie się, że taka zbieżność religijnego doświadczenia Rilkego z religijnym doświadczeniem i religijną konstrukcją Eckharta musiała zaowocować w mistycznej koncepcji poety dokładnie tymi samymi trudnościami, które odkryliśmy analizując doktrynę samego Eckharta. Uznając, że Bóg trwa w ciemności i milczeniu i odmawiając mu wszelkiego twórczego „i rzekł Pan”, Rilke – zdawałoby się – definitywnie znalazł się w sytuacji bez wyjścia, gdy chodzi o poznanie Boga i biorącego zeń początek procesu stworzenia świata. Zdawałoby się, że tak; lecz oto, ledwie szkicując na horyzoncie swej doktryny wizerunek transcendentnego Boga, Rilke w istocie wciąż potwierdza Jego transcendentność poprzez pieczołowite i drobiazgowe opisywanie stającego się świata. Immanentnej tendencji Eckharta do unicestwienia wszystkich form bytu w mistycznej nocy przeżycia religijnego poeta zapobiegliwie przeciwstawia transcendentny motyw Plotyna; w swej książce obok pejzażu „duszy odosobnionej”, jako najwyższej zasady całego systemu, stara się dać również dedukcję form i obrazów świata.\nPrzyjrzyjmy się nieco bliżej tym Plotynowskim motywom Rilkego, jego transcendentnemu Bogu i jego rozumieniu procesu kosmicznego. Najważniejszy okaże się tu wpływ, który na mistyczną koncepcję Rilkego wywarły niemieckie systemy idealistyczne. Jak teoretyczne „Ja” Fichtego dąży do stania się „Ja” absolutnym, jak duch Hegla odsłania i uzyskuje swój ostateczny sens poprzez ewolucję, jak „to, co absolutne” u Schellinga staje się absolutnym jedynie w procesie subiekt-obiektywacji – tak samo Bóg Rilkego jest Bogiem w procesie kształtowania się, Bogiem, który powstaje.\nNoch bist Du kalt und es ist nicht zu spät\nIn Deine werdenden Tiefen zu tauchen\nWo sich das Leben ruhig verrät[iv].\nW książce Rilkego takie pojmowanie Boga najbardziej gruntownie i wyczerpująco manifestuje się w obrazie Boga jako syna i sukcesora. Nowotestamentowy charakter konstrukcji Rilkego ulega autodeformacji prowadzącej aż do całkowitej negacji Boga Ojca.\nOjca niepodobna kochać. Od jego niedołężnych i pustych rąk zawsze odsuwamy się z obojętnością i okrucieństwem na twarzy. Jego więdnące słowa wkładamy do starych, zbutwiałych książek, których później nigdy nie zdejmujemy z półek i prawie nigdy nie czytamy. Troski ojca dławią nas jak zmory, a jego głos przytłacza jak ciężki kamień. Nigdy nie rozumiemy jego języka i widzimy jedynie kształt jego ust, roniących słowa, które wydają się nam martwe. Ojciec to nasza przeszłość i to, co na zawsze jest dla nas obce; nazywać Boga ojcem to tysiąc razy oddalać się od niego. Bóg jest czymś więcej niż ojciec, jest tym, czym ojciec był i tym, czym się nie stał.\nJest naszą przyszłością, synem i sukcesorem. Odziedziczy zieleń zwiędłych sadów i łagodny błękit niebios, które legły w gruzach, wszystkie opowiedziane przez słońce lata, wszystkie wiosny, świetliste rzewne jak listy młodych kobiet, wszystkie jesienie, które jak kosztowne stroje spoczywają we wspomnieniach poetów, wszystkie zimy, samotne i wilgotne. Odziedziczy Wenecję i Rzym, Florencję, katedrę w Pizie, Moskwę i Kijów. Spłyną do Niego wszystkie dźwięki, oracje, trąbki i skrzypce, i jak drogocenne kamienie rozbłysną w nim wszystkie pieśni, jakie kiedykolwiek zabrzmiały.\nLecz oto wyłaniają się niepokojące pytania: jeśli Bóg jest tylko dziedzicem wszystkich bogactw i losów świata, to któż pomnożył bogactwa, kto przeżył i przeżywa te losy; jeśli Bóg jest Synem, to któż jest Jego ojcem, kto jest Bogiem-Stwórcą i czy Stwórca jest Bogiem? Na wszystkie te pytania mistyczna koncepcja Rilkego udziela bardzo śmiałych i niewątpliwie konsekwentnych odpowiedzi.\nLecz oto wyłaniają się niepokojące pytania: jeśli Bóg jest tylko dziedzicem wszystkich bogactw i losów świata, to któż pomnożył bogactwa, kto przeżył i przeżywa te losy\nUznając Boga za Syna, Rilke odważnie uznaje człowieka za ojca swojego Boga, uznając zaś Boga za dziedzica świata, obwołuje człowieka jego stwórcą. Tak oto cały proces kosmicznego rozwoju Rilke pojmuje jako dzienną pracę człowieka nad stworzeniem Boga. Bóg zaś okazuje się ową świętą nocą, którą zakończy się dzień pracy. Noc zstąpi nań cicho, stłumi w swym wnętrzu jego wrzawę i uśmierzy jego ból. A zatem pełne urzeczywistnienie Boga jest jednocześnie śmiercią świata.\nSie/die Welt/ist vergangen, denn Du bist.\nTakie pojmowanie Boga, niejako znajdującego się u prapoczątków Stwórcy, lecz jako wznoszonego przez stulecia zwieńczenia wszystkich dzieł twórczych, jest interesujące i ważne przede wszystkim dlatego, że dokonuje się w nim, przynajmniej na pierwszy rzut oka, to połączenie transcendentnego i immanentnego motywu mistyki, którego nie udało się osiągnąć w koncepcji Eckharta czy Plotyna.\nWraz z Eckhartem Rilke odnajduje Boga na dnie swej duszy, uznając je, jego ciemności, ciszę i milczenie, za najwyższą zasadę religijną, za prawdziwego Boga. Jednakże ani Eckhart, ani Rilke nie zadowalają się Bogiem, który okazuje się grobowcem dla twórczości i czyni niezrozumiałym stworzony świat. Ustanawiając w jednakowy sposób jako swą najwyższą zasadę religijną Boga tendencji immanentnej, obie koncepcje zdradzają też wyraźną dążność do ujmowania Boga jako zasady transcendencji i jako transcendentnej realności. Jednakże, choć dążność ta nie daje się pogodzić z systemem Eckharta, w koncepcję Rilkego zostaje harmonijnie wbudowana. Całkowita niemożność uznania transcendentnego Boga u Eckharta ma swoje źródło w tym, że zmierza on do uznania Go za Stwórcę i Wszechmocnego Władcę świata i człowieka, a w końcu również tej przebóstwionej i odosobnionej duszy, która wciąż okazuje się najwyższą religijną zasadą całej jego koncepcji. Jednakże pojmowanie najwyższej zasady jako zasady genetycznie uwarunkowanej oznacza już unicestwienie jej jako zasady najwyższej. Okazuje się zatem, że transcendentny Bóg stanowi zagrożenie dla całego mistycznego obrazu świata Eckharta. Zupełnie inaczej ma się rzecz u Rilkego. Uznając transcendentnego Boga, Rilke nie przypisuje mu bynajmniej żadnej twórczej funkcji; nie uważa Go wcale za stwórcę i wszechmocnego władcę odosobnionej duszy, a w konsekwencji jego stanowisko nie umniejsza absolutnego religijnego znaczenia [dostoinstwo] Boga. Jego transcendentny Bóg jest raczej płodem przebóstwionej [bogoispołniennoj] duszy. Jak z nasienia wyrasta pęd, tak u Rilkego z odosobnionej duszy Eckharta wyrasta transcendentna realność Plotyna. Proces wzrostu jest procesem stawania się świata, procesem odsłaniania się jego form i przeznaczeń. W ten sposób w obrębie swego mistycznego teleologizmu Rilke godzi nadrzędne religijne znaczenie statycznej, pasywnej i przebóstwionej duszy z wyobrażeniem transcendentnego Boga i dynamiką procesu kosmicznego. W ten sposób dochodzi do syntezy Plotyna i Eckharta. Przyjrzyjmy się jednak bliżej tej syntezie.\nW ciszy milczenia i w mroku duszy Rilke odnajduje Boga jako ciszę, milczenie i mrok. Jednakże wyposażony w przymioty milczenia i mroku Bóg nie może być posądzony o twórczość i ruch. A przecież przed człowiekiem rozpościera się stworzony i wiecznie stwarzany nadal świat. Ten świat musi być uznany, ten proces musi znaleźć wyjaśnienie; i oto człowiek bierze na siebie całą winę, uznając siebie samego za stwórcę i wszechmocnego pana świata. Jednakże, stając się stwórcą i zgiełkliwie napełniając świat milczeniem swej duszy, człowiek nieuchronnie unicestwia samego siebie jako istotę bogopodobną. Pojawia się znów fatalna antynomia: aby odnaleźć Boga, niezbędne jest niesłychane pogłębienie życia religijnego. Z kolei aby nie zniekształcić Boskiego oblicza grymasem twórczej męki, aby zachować Boga jako Boga – człowiek na powrót musi upaść w skończoność, w bezbożność aktów poznawczych i twórczych. Tak oto mistyczna synteza Rilkego przeobraża się dla człowieka w nieświadomy postulat zubożenia życia religijnego, gdyż jak widzieliśmy, człowiek Rilkego jest religijny jedynie pozostając w łączności z Bogiem, którego odnajduje. Bóg, którego sam buduje, tj. prawdziwy Bóg Rilkego, wznoszony jest już przez bezbożne ręce, mimo woli więc zadajemy sobie pytanie: czy to aby na pewno Bóg?\nBóg, którego sam buduje, tj. prawdziwy Bóg Rilkego, wznoszony jest już przez bezbożne ręce, mimo woli więc zadajemy sobie pytanie: czy to aby na pewno Bóg?\nMyślę, że nie; myślę, że wizerunek Boga w koncepcji Rilkego tak samo ulega deformacji, jak istota przeżycia religijnego. Jego synteza wydaje się podejrzana już choćby dlatego, że jak wszelka synteza siłą rzeczy zaciera w swej wyższej jedności swoistość elementów, które ze sobą łączy. Dokonując w swym systemie syntezy Fichteańskiego obowiązku i tego-co-dane, Hegel w istocie nie dokonuje tej syntezy, albowiem unicestwia samą istotę obowiązku jako obowiązku, tj. zasady po wsze czasy oddzielonej od tego, co dane. Tak samo Schiller, dokonując w pojęciu pięknej duszy syntezy naturalnej skłonności i powinności moralnej, znów syntezy tej wcale nie dokonuje, albowiem przekreśla w niej naturę moralnej powinności jako zasady będącej przeciwieństwem naturalnej skłonności człowieka. Także stający się transcendencją Bóg Rilkego nie jest wcale tym transcendentnym Bogiem, którego uznawał Plotyn i poszukiwał Eckhart.\nIlekroć w prawdziwym życiu mistycznym budzi się tęsknota do Boga jako transcendentnej realności, zawsze oznacza ona bolesne pragnienie wyzwolenia się od tego mistycznego solipsyzmu, który nieuchronnie pojawia się tam, gdzie za ostateczne religijne jądro uznaje się przebóstwioną duszę w znaczeniu osobowo-ponadosobowej monady. Życie mistyczne, ta ciemna w sobie samej znajdująca ujście rzeka, o której rozprawia Eckhart, zapala się w tym pragnieniu tęsknotą za ograniczającymi ją brzegami – światem będącym realnością w Bogu, i za ostateczną realnością Boga jako wiecznego morza, do którego wpłynąć jest jej przeznaczeniem i wolą. Dlatego transcendentny motyw mistyki nigdy nie będzie mógł obejść się bez Wszechmocnego, bez Boga Stwórcy, Boga, który w przeszłości wyzwolił świat dając mu życie, i który w przyszłości oczekuje jego powrotu.\nTranscendentny Bóg Rilkego jest zupełnie inny. Dopiero z czasem wyłaniający się z mistycznego życia człowieka, nie jest jego granitowym brzegiem, u podnóża którego mogą spokojnie płynąć jego wody, ani też tym oczekującym na nie wiecznym morzem, którego grzmot i istotę dawno już przeczuwało w szumie i rytmie swych fal; sam będący jego wytworem jest tylko mgłą ponad jego głębią: w nocy rozciąga się niczym brzeg, a rankiem, w promieniach wschodzącego słońca, rozjarzy się nieraz niczym dalekie i majestatyczne morze. W rzeczywistości nie ma ani brzegu, ani morza, nie ma też transcendentnego Boga. Albowiem Bóg, który jest synem człowieka, nie jest Bogiem, a jeśli jest, to nie Bogiem chrześcijańskim, lecz nietzscheańskim, tj. nie Bogiem, ale nadczłowiekiem. Taki Bóg nie obróci w gruzy samotności mistycznych przeżyć. Z takim Bogiem czujemy się samotni i przerażeni, i ton samotności, odtrącenia i jakiegoś lęku prawie cały czas pobrzmiewa w pięknej książce Rainera Marii Rilkego.\nW ten sposób jego synteza kończy się w istocie unicestwieniem Boga jako Boga oraz religijnego życia człowieka jako życia prawdziwie religijnego. Znów odzywają się w duszy dwie równie silne tęsknoty: pragnienie pochłonięcia Boga i zachowania Go jako wiecznego szczytu na wiecznym horyzoncie. Na niemożności połączenia tych dwu dążeń w jedno polega największe cierpienie człowieka; cierpienie to stanowi ostateczną prawdę jego życia religijnego.\nFragment jest przedrukiem z tomu szkiców Fiodora Stiepuna „Życie a twórczość” wydanego w Wydawnictwie IFiS PAN w 1999 roku\n[i] Autor odnosi się do wcześniejszych refleksji nad językiem mistycznym rozważanym w pozostałych rozdziałach książki, które nie są tu publikowane.\n[*] Kto to żyje? Czy żyjesz życiem Boga? (niem.)\n[ii] R. M. Rilke, Alle, welche dich suchen, versuchen dich, 1901 r.\n[iii] R. M. Rilke, Ich habe viele Brüder in Soutanen, 1899 (napisany) / 1905 r. (opublikowany)\n[iv] R. M. Rilke, Du siehst, ich will viel, 1899 (napisany) / 1905 r. (opublikowany)\nRainer Maria Rilke: Orfeusz, Eurydyka, Hermes\nRainer Maria Rilke: Elegia Ósma\nRainer Maria Rilke: Z „Sonetów do Orfeusza”


Patrycja Adamkiewicz ma upragniony medal. Wywalczyła go, choć stała już pod ścianą [WIDEO] - Magazyn Sportowiec - wywiady, analizy, komentarze sportowe\nReprezentacja Polski na Uniwersjadzie w Neapolu ma już sześć medali. Ostatni wywalczyła Patrycja Adamkiewicz. Nasza reprezentantka sięgnęła po brąz w wadze do 57 kg w taekwondo. „Najtrudniejsza była walka ćwierćfinałowa” – mówiła Polka.\nPatrycja Adamkiewicz po zdobyciu medalu /fot. Paweł Skraba/\nW Neapolu Patrycja Adamkiewicz wygrała pierwszą walkę, ale poważne trudności miała za to w 1/4. Tam trafiła na Meksykankę Armerę Vecchi. Polka źle zaczęła i w pewnym momencie przegrywała już 0:4. Potrafiła jednak się się pozbierać i ostatecznie wygrała 13:5. W półfinale nasza zawodniczka trafiła na znacznie lepszą Yujin Kim. Koreanka wygrała to starcie 4:1 i awansowała do finału. W taekwondo na Uniwersjadzie nie rozgrywa się pojedynków o trzecie miejsce, w związku z tym brąz przypadł Polce. Mimo półfinałowej porażki Patrycja Adamkiewicz nie kryje swojego zadowolenia.\n>> PATRYCJA ADAMKIEWICZ PO WALCE\nPowiązanepatrycja adamkiewiczteakwondouniwersjadauniwersjada w neapolu