W ratach spłacisz kartę kredytową szybciej i dużo taniej - GazetaPrawna.pl\n13 lutego 2012, 07:19\nOprocentowanie zadłużenia w wybranych bankach / DGP\nRynkowy standard to 19 – 20 proc. w skali roku. Tak jest na przykład w Alior Banku, Banku Pocztowym czy w Inteligo. Są jednak banki, gdzie oprocentowanie kredytu w karcie jest wyższe. Przykład to Credit Agricole, który za obsługę zadłużenia na kredytówce pobiera 23,8 proc. w skali roku. Maksymalny limit oprocentowania takiego kredytu dopuszczony polskimi przepisami to obecnie 24 proc. rocznie.\nTo dużo, ale nie jesteśmy skazani na ponoszenie tak wysokich kosztów. Sposobem na zaoszczędzenie pieniędzy jest zaciągnięcie innego, tańszego kredytu, którym można uregulować zadłużenie na karcie i z niej zrezygnować. Rozwiązanie będzie jednak skuteczne tylko w sytuacji, gdy rzeczywiście po spłaceniu kredytu w karcie zrezygnujemy z niej i nie zadłużymy się za jej pomocą ponownie.\nNajprostszym sposobem skredytowania spłaty karty jest uruchomienie linii odnawialnej na naszym rachunku osobistym. Praktycznie wszystkie banki mają dziś w swojej ofercie taki produkt, choć nie każdemu klientowi go zaproponują. Decyduje oczywiście zdolność kredytowa, z której uzyskaniem problem może mieć osoba już zadłużona. Ale w takiej sytuacji warto pomyśleć o zmianie banku. Wiele instytucji walczy o nowych klientów i osoby przenoszące zadłużenie z innych banków traktuje łagodniej, a do tego oferuje niższe oprocentowanie limitu kredytowego. Tak robi na przykład Millennium, który standardowo pobiera odsetki na poziomie 18 proc., a dla nowych klientów może je obniżyć nawet o 8 pkt proc.\nAle nawet bez takich promocji oprocentowanie kredytów na koncie i tak będzie niższe niż tych na karcie. Przykładem niech będzie wspomniany już wyżej Alior, gdzie limit na koncie jest tańszy od karty o co najmniej 2 pkt proc., w Banku Pocztowym – nawet o ponad 5 pkt proc., a w Credit Agricole jeszcze więcej, bo o 7 pkt proc.\nJeszcze tańszym wyjściem będzie zaciągnięcie kredytu lub pożyczki gotówkowej. Minimalne oprocentowanie tego typu produktów wygląda bardzo atrakcyjnie na tle odsetek naliczanych od zadłużenia na karcie. I tak na przykład w BZ WBK oprocentowanie zaczyna się już od 5,99 proc., w Credit Agricole i w PKO BP – od 6,99 proc., w Millennium – 7,9 proc., a w Aliorze czy w Raiffeisenie – ok. 10 proc. Oczywiście na tak atrakcyjne warunki mogą liczyć tylko najlepsi klienci tych banków, czyli legitymujący się odpowiednimi dochodami, mający nieposzlakowaną historię kredytową, a w dodatku zadłużający się na wysokie sumy, rzędu kilkunastu czy kilkudziesięciu tysięcy złotych. Klientom zadłużonym na karcie banki tak atrakcyjnych warunków zapewne nie zaoferują. Jednak średnio na rynku oprocentowanie kredytów konsumpcyjnych wynosi 14 – 16 proc. Jest więc sporo niższe niż standardowe oprocentowanie kredytów na karcie.\nKredyt z karty\nInteresującym sposobem spłaty zadłużenia na kredytówce jest kredyt ratalny w karcie. Oferuje go kilka banków, jednak w różnych instytucjach produkty te mają różną konstrukcję. Na przykład w BPH możemy w ten sposób spłacić konkretny większy wydatek. To dobre rozwiązanie dla osób chcących kartą sfinansować np. zakup pralki. Dla tych, którzy chcą pozbyć się zadłużenia, lepsze rozwiązanie ma BGŻ: na raty można rozłożyć całość długu, czy mBank, który umożliwia spłatę do 80 proc. dopuszczalnego limitu na karcie. Banki chętnie na taki układ przystają, a jednocześnie jest to tańsze rozwiązanie od zwykłego kredytu w karcie.\nTP KARTY i KONTA karty kredytowe pożyczki banki\nRadziłabym autorowi tego artykułu dokładniej przyjżeć się problemowi, bo bredzi. Bank zaproponował mi spłatę zadłużenia karty w wysokości 10 tys. zł przez 8 lat, czyli 96 m-cy po 350,00 zł rata, czyl w sumie 33,6 tys. zł. Ja jestem w stanie to spłacić przez 15 m-cy płacąc po 1200 zł miesięcznie czyli 18 tys.zł. Pytam, co jest tańsze???\nJa tam wolę oszczędzać zamiast brać karty kredytowe... Lepiej lokować pieniądze na dobry procent i na tym zarobić niż tylko wydawać.\nWidać, że banki cienko przędą, spadła ilość udzielanych kredytów gotówkowych to sobie wymyślili jakieś zamiany. Dzwoni taki doradca i usilnie namawia na taka zamianę ale jak się policzy koszty: prowizję, oprocentowanie i ubezpieczenie, które niejednokrotnie jest obowiązkowe to wychodzi więcej procent za kredyt niż na karcie. Niestety widać, że wszystko zmierza do zwolnień w sektorze bankowym.\nwarszawianka, jeżeli jesteś w stanie spłacić, to dlaczego do tej pory nie spłaciłaś?


Zara sweter czarny guziczkami elegancki golf\nModne golfy zara sweter czarny guziczkami\nguziczkami rozmiar knit stylowy rozcieciami klasyczny zara sweter czarny\nPrzedstawiamy nową kolekcję modne golfy stylowe rozwiązanie łączące odrobinę codziennego szyku z ponadczasową klasyką. Dla Ciebie zara sweter czarny guziczkami modne golfy, wiele modeli w kolorach i fasonach. Każdy znajdzie tutaj coś dla siebie, prezentujemy zara sweter czarny guziczkami, propozycje z różnych półek cenowych. Jesteśmy przekonani, że wśród naszych sugestii znajdziesz coś ciekawego. Polecamy najciekawsze oferty sprzedawców na sezon 2022. Szukamy dla Was ciekawych stylizacji, topowych modeli, najmodniejszych ubrań i dodatków w polskich sklepach.\nDzisiejsza moda jest odważna i wyraźna, kreują ją zdecydowane kolory, buty i mocne wzory. Jest bardziej kobieca i elegancka, stawia na niezależność. Każda z nas wie, że ubranie jest bardzo ważne, zawsze staramy się odpowiednio dobierać nasze ciuchy. Wiadomo, że czasem ubieramy na siebie to, co akurat jest czyste. Jednak pod wieczór myślimy o tym co założymy na siebie jutro. modne golfy w naszej szafie nigdy nie jest ich za dużo by dobrać kolejne do naszej modnej kolekcji. Nasze użytkowniczki często pytają o modne golfy zara sweter czarny guziczkami, a oto kilka modeli które Wam przedstawiamy. Tak, więc drogie panie, jeśli chcecie modnie się nosić, to powinnyśmy wiedzieć, co jest odpowiednie dla was i co się teraz noś. Warto wspomnieć, że przy wyborze ubrań ważne jest by obiektywnie spojrzeć na swoją sylwetkę, nieodpowiedni rozmiar, zupełnie przekreśli oczekiwany efekt końcowy.\nśliczny czarny zara vila duzy kremowy wełna cienki kolor khaki biel paski ozdobne paseczki nowy


wycieraczki, FIAT IDEA, 2004 - ... - Motochemia\nwycieraczki do FIAT IDEA, 2004 - ...\nNa tej podstronie znajdziesz listę typów silnika FIAT IDEA z rocznika 2004 - ... dla których mamy w ofercie dedykowane wycieraczki.\nwycieraczki według typu silnika w FIAT IDEA z rocznika 2004 - ...:\nCzemu szukać wycieraczki specjalnie do FIAT IDEA z rocznika 2004 - ...?\nFIAT IDEA z rocznika 2004 - ... mają swoich wiernych fanów, dlatego dbają oni o to, aby używać odpowiednie wycieraczki. W zależności od typu silnika (1.8 - (1796 ccm), 1.4 - (1368 ccm) lub 1.6 Flex - (1598 ccm)) niektóre produkty takie jak np. wycieraczki mogą być specjalnie dedykowane dla FIAT IDEA z rocznika 2004 - ... z silnikiem 1.9 JTD - (1910 ccm). Jeśli jesteś szczęśliwym posiadaczem tego modelu, ale masz wątpliwości czy konkretne wycieraczki pasują do rocznika 2004 - ... - wybierz odpowiedni silnik (np. 1.8 Flex - (1747 ccm)) i upewnij się, że znajdziesz to czego naprawdę potrzebujesz. Aktualnie w sklepie mamy 5 produktów typu wycieraczki, które pasują do FIAT IDEA z rocznika 2004 - .... Jeśli chwilowo nie mamy ich lub masz inne wątpliwości - zadzwoń do nas (512 802 277).\nPrzykładowe wycieraczki do FIAT IDEA z rocznika 2004 - ...


Christian David, Mojżeszem Morawian | Instytut Rozwoju DIDASKALOS\n“Pobożnym stolarzem, znającym Boga i posiadającym z nim bliską relację”, John Wesley.\nUrodził się w roku 1690 w Ženklavie na Morawach w Czechach. Wychowany w rodzinie rzymskokatolickiej już od dziecka aktywnie uczestniczył w życiu kościoła. Mówił o sobie: “wychowany zostałem w rzymskokatolickiej gorliwości, jestem jak rozgrzany piekarnik”. Żyjąc w dobie rekatolizacji Czech została mu wpojona nienawiść do protestantów. Uważał ich za “dzieci diabła”.\nJako nastolatek rozpoczął pracę jako pasterz owiec. Przebywając na oddalonych pastwiskach ratował wielokrotnie powierzone mu owce przed atakami wilków. Niekiedy w nocy szukał zagubionych w lesie, mając nadzieję na ich znalezienie. W takich chwilach myślał o Zbawicielu Jezusie Chrystusie, który jako Dobry Pasterz oddał dobrowolnie swoje życie za grzechy ludzi. O tym, jak On chodził po ziemi, szukając grzeszników, by ich uratować i uwolnić z ich grzechów, aby darować im życie w obfitości (Ewangelia Jana 10:10). W takich chwilach doznawał rozterek i niepewności w sercu, czy prawdziwie został uratowany przez Chrystusa ze swoich grzechów. Sumienie przekonywało go, że tak nie jest.\nŻyjąc na Morawach w okresie po wojnie trzydziestoletniej (1618-1648) miał możliwość widzieć okrucieństwo prześladowań protestantów, ich wytrwałość wiary i gotowość, aby je znosić dla imienia ich Zbawiciela. Jego obserwacje, doprowadziły go do wniosku, że oni muszą być szczerzy, w tym co mówią i w kogo wierzą. Gdy byli wrzucani do więzień i torturowani, skradał się po zmierzchu pod okna więzienia, i słyszał ich śpiew uwielbienia dla Jezusa Chrystusa.\nPodczas rozmów z zaprzyjaźnionymi protestantami dowiedział się, że istnieje tylko jedna droga uwolnienia się ze swoich grzechów przygotowana przez samego Boga Ojca. Tą drogą ratunku jest wiara w Zbawiciela Jezusa Chrystusa. Aby na nią wejść musimy uwierzyć, że ten jedyny ratunek jest z łaski Boga, że to jego Dar dla nas, a żadne dobre uczynki człowieka nie mogą go wykupić z grzechów. Tylko taka droga jest akceptowana przez Boga – wszelkie inne drogi ratunku są jedynie wymysłem ludzkiej wyobraźni.\nNie potrafił w pełni zrozumieć i uwierzyć całym sercem w przesłanie o tej nowo usłyszanej drodze. Rozpoczął czytać książki luterańskie i katolickie, a owocem był tylko mętlik intelektualny. Z tego powodu popadł w stan, w którym słyszenie imienia Jezus doprowadzało go do stanu wściekłości. Następnie nawiązał relacje z Żydami, spotykał się z nimi i prowadził liczne dyskusje teologiczne, ale jego serce w dalszym ciągu nie znalazło tej pewności i pokoju, że należy do Zbawiciela.\nOd roku 1710 rozpoczął samodzielnie czytać Biblię, by w końcu zrozumieć, kto posiada prawdę. Wpierw dokładnie przeczytał Stary Testament, zwracając uwagę na proroctwa mówiące o przyjściu Zbawiciela, a następnie Nowy Testament, w którym nastąpiło ich wypełnienie w osobie Jezusa Chrystusa. Na podstawie tego stwierdził, że Biblia jest Słowem Jedynego Prawdziwego Boga skierowanym do ludzi. To przekonanie musiał sekretnie przechowywać w swoim sercu na katolickich Morawach, za których publiczne wyjawienie, czekałyby go prześladowania, więzienie a nawet kara śmierci.\nPostanowił wyemigrować. Udał się do Berlina i tam wstąpił do kościoła luterańskiego. Jednakże, ogólna atmosfera duchowa serc ludzkich wokół niego była sztywna i zimna. A miał tak wielką nadzieję opuszczając Morawy, że wśród ortodoksyjnych protestantów odnajdzie odpowiedzi na wołanie jego serca, w ziemi gdzie mieszkają pobożni chrześcijanie, uznający jedynie autorytet Biblii.\nBędąc zrezygnowanym, wstąpił do Armii Pruskiej. Brał udział w wojnie w 1715 roku przeciwko Szwedom. Przy oblężeniu Straslundu został ranny, a następnie zwolniony z armii. Rozpoczął się okres tułaczki i poszukiwania swojego miejsca i ludzi znających “Drogę Prawdy”. Tym sposobem w roku 1717 trafił do miasta Gorlitz na Łużycach Górnych w Saksonii. Tam doszło do spotkania z dwoma luterańskimi pastorami, którzy byli pietystami, Melchiorem Schaferem z Gorlitz i Johannem Christophem Schwedlerem z Wieży Dolnej koło Gryfowa Śląskiego.\nW czasie tej pielgrzymki poszukiwania “perły” poznał ich także jako normalnych ludzi. Podczas poważnej choroby był tak osłabiony, że przez okres dwudziestu tygodni nie miał siły, by unieść swoją rękę lub nogę. Każdego dnia odwiedzał go pastor Schwedler. Wytworzyła się między nimi bliska relacja, a dzięki niej brama, przez którą prawda Ewangelii dotarła w końcu do serca Christiana. W sposób realny doświadczył tego, że wstąpił do Królestwa Pokoju, a serce jego zostało wypełnione pokojem i pewnym przekonaniem, że grzechy jego zostały mu przebaczone, a sam Pan i Zbawiciel Jezus Chrystus zamieszkał w jego sercu.\nCzas poszukiwań życiodajnej perły zakończył się. Stał się częścią kręgu pietystów w Gorlitz, grupy w której doświadczył ducha społeczności i pomocy wzajemnej, o których Zinzendorf wspominał, że jest to największa potrzeba kościoła w XVIII wieku. Wkrótce poślubił kobietę ze wspólnoty pastora Schwedlera.\nPrzez następne pięć lat do 1722 roku Gorlitz stało się jego domem. Ryzykując utratą życia udał się na Morawy, aby dzielić się z prześladowanymi protestantami świadectwem nowo doświadczonego pokoju i radości serca z powodu przebaczenia grzechów i zbawienia jakie jest jedynie w Jezusie Chrystusie.\nPosiadał doskonałą znajomość Biblii. Odwiedzał domy tych, którzy w ukryciu od lat studiowali Biblię, znajdując w niej Słowa Życia. Jego słowa, żar miłości do Zbawiciela były dolaniem oliwy do ledwie tlącego się ognia po prawie stu latach, od pamiętnego Krwawego Dnia (21.06.1621, Praga) w historii narodu czeskiego. Przemierzając doliny Moraw głosił w wielkiej gorliwości Dobrą Nowinę, nazywano go “Płomiennym Kaznodzieją”. W rezultacie tego, święty ogień Ducha Świętego ponownie został rozpalony w sercach protestantów i tych rzymskokatolików, którzy poszukiwali zbawienia jedynie z łaski przez wiarę (Efezjan 2:8-9).\nRozpoczęto opowiadać innym o tych doświadczeniach, a pasterze w górach śpiewali z nową gorliwością stare pieśni Braci Czeskich. Nowy dech życia wstąpił w stare usychające z tęsknoty za życiem kości, który ponownie rozpalił wśród protestantów gorliwą miłość do Jezusa Chrystusa, i odwagę pójścia za Nim, mając świadomość konsekwencji jaka ich spotka ze strony władz i kościoła rzymskokatolickiego.\nWraz z ożywieniem duchowym ponownie wystąpiła fala okrutnych prześladowań za wiarę. Dla tych żywych świadków Jezusa Chrystusa zmartwychwstałego nie było miejsca w ich ojczyźnie, ani nie mogli znaleźć spokoju, by móc normalnie żyć i służyć Bogu Ojcu i Jego Synowi zgodnie z wiarą swego serca. Nastąpiły aresztowania protestantów, kary cielesne, wielu zostało skutych łańcuchami i więzionych w mrocznych lochach pełnych szczurów, wilgoci i smrodu. Część mężczyzn była ujarzmiana do pługa, by wykonywać prace w polu zamiast koni, a niektórzy byli wrzucani do studzien z wodą, gdzie trzymano ich do stanu całkowitego przechłodzenia organizmu lub do śmierci, Mimo tego nadzieja za wolnością religijną płonęła w ich sercach i nie została zniszczona.\nGdy po powrocie z misji Christian David usłyszał jakie prześladowania znoszą jego współbracia na Morawach, krew w jego żyłach zagotowała się z powodu świętego gniewu. Przez okres zamieszkania w Gorlitz poznał wielu przyjaciół, na których pomoc mógł liczyć. Jednym z nich był hrabia Nicolas Ludvig von Zinzendorf z Berthelsdorf. Po spotkaniu z nim poprosił go o udzielenie schronienia dla protestantów z Moraw. Gdy hrabia usłyszał, że oni są współczesnymi męczennikami za wiarę, podjął decyzję udzielenia im schronienia w jego ziemskich dobrach.\nPowróciwszy na Morawy przedstawił znanym mu protestantom możliwość emigracji do Saksonii. Pierwsza grupa wyruszyła pod jego przewodnictwem, opuszczając ze względu na swoją wiarę swoje domostwa wraz z całym majątkiem.\nIdąc nieznanymi ścieżkami przez Sudety podążali w kierunku Saksonii. 8 czerwca 1722 roku dotarli do Berthelsdorf.\nHerrnhut, miasto, które strzeże Bóg\n17 czerwca 1722 rok, w tym to dniu Christian David rozpoczął ścinać pierwsze drzewo na budowę pierwszego domu. Przed pierwszym uderzeniem siekiery wypowiedział słowa psalmu 84:4 “Nawet wróbel znalazł domek, a jaskółka gniazdo dla siebie, gdzie składa pisklęta swoje: tym są ołtarze twoje, Panie Zastępów, Królu mój i Boże mój!”.\nBył wytrwały w pracach i miał obraz przyszłej osady, który nie był widzialny przez mieszkańców okolicznych miejscowości i nawet przybyłych emigrantów. Musiał stać twardo na gruncie przekonania w dziele, którego się podjął, wbrew drwinom i śmiechom ludzi, że budowa osady nie uda się na terenach podmokłych, i w nie przychylnym klimacie, a nowo powstałe domy szybko ulegną zniszczeniu. On jednak widział rodzące się boże miasto będące pod panowaniem Jezusa Chrystusa jako Pana i Króla. Dlatego śmiało można powiedzieć, że jest on Ojcem duchowym i fizycznym miasta Herrnhut. To dzięki niemu miasto istniejące w świecie duchowym, zostało powołane do rzeczywistości. Miejscowości będącej pod ochroną Chrystusa i wszystkich mieszkańców trzymających straż Pańską. Zanim powstały dalsze domy, wcześniej opowiadał swoim przyjaciołom jaki ma być układ ulic, rozmieszczenie budynków, ogrodów itp.\n1723, rok próby\nZapracowany przy budowie osady Dawid, w roku 1723 doświadczył ciężkiej próby. Jego żona bardzo poważnie zachorowała i była bliska śmierci. Przysiągł Bogu Prawdziwemu, któremu służył, że gdy małżonka wyzdrowieje, to uda się ponownie na Morawy do oczekujących tam na niego drogich braci i sióstr w Chrystusie.\nTego roku razem z nim do Herrnhut udała się grupa osiemnastoosobowa. Byli to ewangeliccy pietyści, którzy doświadczyli nowonarodzenia duchowego, dzięki posłudze pietystycznego pastora Johanna Adama Steinmetza z Cieszyna Śląskiego. Podróżując przez Morawy we wsi Suchodol nad Odrą (niem. Zauchtenthal) spotkał pięcioosobową grupę młodych mężczyzn, których ojcowie należeli do Braci Czeskich. Byli oni płonącymi dla Chrystusa jego uczniami, i gorliwymi przedstawicielami prześladowanego kościoła Braci Czeskich (Jednota Bratska, Unitas Fratrum). Grupę tę tworzyli: David Nitschman I (jego córka Anna została drugą żoną hrabiego Zinzendorfa); David Nitschman II, senior, (pierwszy biskup Braci Morawskich i jeden z dwóch pierwszych misjonarzy wysłanych z Herrnhut), Melchior Zeisberger (apostoł Indian); John Toeltsching (jeden z pierwszych kaznodziei w Yorkshire) i David Nitschman Syndicus. Ich spotkania stały się miejscem ożywienia duchowego i odnowy dla mieszkańców wsi i okolic, które trwały przez kilka miesięcy.\nW końcu zostali postawieni przed sądem, zakazano im prowadzenia spotkań i wszelkiej działalności kaznodziejskiej pod groźbą najsurowszych kar. W wyniku zaistniałej sytuacji młodzi podjęli decyzję o emigracji i dołączyli się do Christiana w jego podróży. Żaden z nich nie wyobrażał sobie, że wkrótce staną się jednymi z 12 pierwszych przywódców wspólnoty Braci Morawskich w Herrnhut. W drodze do celu po przekroczeniu granicy z Saksonią na rzece Kwisa, zatrzymali się we wsi Dolna Wieża u pastora pietysty Christiana Johana Shwedlera. Pastor rozpoznał w nich żar gorliwej miłości do Zbawiciela, którą mógł wcześniej widzieć wśród Braci Czeskich. Powiedział do nich “Drogie dzieci, czy wiecie kogo potomkami jesteście? Mija już sto lat jak rozpoczęły się prześladowania przeciwko waszym ojcom. Teraz możecie między nami cieszyć się wolnością sumienia, za którą wasi ojcowie przelewali krew. Będziecie kwitnąć i pomnażać się między nami”.\nCała grupa dotarła do Herrnhut 12 maja 1724 roku.\nW następnych latach jeszcze dziesięciokrotnie Christian udawał się na Morawy ryzykując za każdym razem swoim życiem (za jego “głowę” była wyznaczona nagroda finansowa w cesarstwie Habsburgów), by wyprowadzić kolejnych braci i siostry do ziemi wolności sumienia, której oczekiwali z utęsknieniem, gdzie będą mogli żyć w pokoju z dala od prześladowań kontrreformacyjnych.\nW sumie we wszystkich grupach do Herrnhut przybyło z Chrystianem ponad 500 osób.\nChristian Dawid do końca swojego życia płonął gorliwością misyjną w wypełnianiu największego rozkazu Jezusa Chrystusa “Idźcie i czyńcie uczniami inne narody”. Podróże misyjne, które odbył były krótko lub długo terminowe.\nPierwsi misjonarze z Herrnhut zostali wysłani w 1732 roku na wyspę św. Tomasza na Karaibach. W roku 1733 Christian Dawid razem z Matthiasem Stachem i Christianem Stachem zostali wysłani na Grenlandię. Założyli oni osadę Neu Herrnhut (obecnie Nuuk, jest to stolica Grenlandii i największe miasto wyspy) według wzoru Herrnhut na Łużycach Górnych w Saksonii, i zorganizowali życie osady według modelu w macierzystej miejscowości. To spowodowało liczną migrację eskimosów z oddalonych miejsc do Neu Herrnhut i gwałtowny wzrost liczby mieszkańców. Wokół kościoła powstawały budynki mieszkalne i obiekty społeczne.\nKażdy dzień mieszkańców rozpoczynał się o godzinie 6.00 rano spotkaniem uwielbieniowo-modlitewnym w kościele dla wszystkich ochrzczonych, a o 8.00 dla wszystkich mieszkańców. O 9.00 było nabożeństwo dla dzieci, które następnie udawały się do zajęć szkolnych. Wieczorem zaś odbywało się nabożeństwo z kazaniem Słowa Bożego. Kościół został podzielony na grupy domowe, których spotkania odbywały się w ciągu tygodnia. Mieszkańców uczono zakładania ogrodów i prowadzenia upraw warzyw. W ciągu dnia każdy zdolny do pracy musiał pracował według zasady “kto nie chce pracować, ten niech nie je”. Nie hołdowano postawie żebraczej i roszczeniowej. Do jednych z najważniejszych zadań zaliczała się troska o wdowy i sieroty.\nW roku 1737 Christian odbył podróż misyjną do Holandnii. W latach 1729-1730 i 1738-1740 podróżował na Łotwę. Podczas pobytu opanował język łotewski, by móc głosić ewangelię i budować osady na wzór Herrnhut.\nW roku 1747 ponownie udaje się do Grenlandii, by wybudować nowy budynek kościoła i budynek mieszkalny.\nW roku 1748 udaje się do Pensynwalii w Stanach Zjednoczonych odwiedzając założone osady herrnhuckie. Służy im pomocą praktyczną i duchową. Dużo czasu poświęcił na pracę wśród Indian pomagając Melchiorowi Zeisbergowi (apostołowi Indian) w jego pracy misyjnej.\nStamtąd ponownie udaje się na Grenlandię i powraca na krótko do Herrnhut w 1751 roku, by po krótkiej chorobie w dniu 29 stycznia 1751 roku być przeniesionym do wiecznego królestwa jego Zbawiciela, Pana i Króla Jezusa Chrystusa dla którego żył i służył.\nPodczas podróży misyjnych wykorzystywał swój zawód cieśli do budowania budynków. Wybudował kilka stacji misyjnych. Pierwszy budynek z drewna na Grenlandii postawił w pięć tygodni. W jednym z budynków wybudowanych przez niego na Grenlandii mieścił się stary Uniwersytet Grenlandzki, który w dalszym ciągu jest w rękach uniwersytetu.\nWraz z rozwojem misji Braci Morawskich rozpoczęto zakładać różnego typu szkoły. Jedną z takich szkół jest ogólnoświatowa sieć szkół podstawowych o nazwie “Christian David Morravian Primary Schools”. Przykładami są np.: na Łotwie “Kristian David School”, w Republice Południowej Afryki “Christian David Morravian Primary School”.\nChristian Dawid i John Wesley\nJohn Wesley odwiedził Herrnhut w sierpniu 1738 roku i spędził tutaj kilka miesięcy. Podczas pobytu miał możliwość prowadzenia rozmów z Christianem, słuchać jego kazań i nauczań. W jednym ze swoich wpisów w pamiętniku zanotował:\n“Kiedy odbyłem pamiętną wizytę do Herrnhut, byłem pod wielkim wrażeniem potężnego kazania wygłoszonego przez pewnego pobożnego stolarza (głosił on Słowo Boże do Eskimosów będąc na misji w Grenlandii) znającego Boga i posiadającego z nim bardzo bliską relację. To był Christian David, nazywany przez swoich przyjaciół “Sługą Pana” – wybrane z pamiętnika, John Wesley, 1738r.\nFilm “Morawianie między Eskimosami”. Zawiera dużo informacji o Christianie Davidzie.\nBaza misyjna na Grenlandii, Neu Herrnhut – obecnie stolica, Nuuk.\nFilm “Morawianie na końcach światach”.\nMisje Braci Morawskich – wykład.\nThe Moravian Mission Machine (Christian Documentary).\nThe Morravian Massacre.\nA Morravian History Sampler.\nThe Moravians — Missionaries & Prayer Warriors.\nThe Herrnhut Revival: The Moravians and the Birth of Protestant Missions.


Koleje Litewskie przywracają podróże, które były anulowane z powodu kwarantanny - Wiadomości Znad Wilii Koleje Litewskie przywracają podróże, które były anulowane z powodu kwarantanny - Wiadomości Znad Wilii\nKoleje Litewskie przywracają podróże, które były anulowane z powodu kwarantanny\n"Lietuvos geležinkeliai" już od przyszłego tygodnia przywracają miejscowe podróże, które odwołano po ogłoszeniu kwarantanny.\nWięcej pociągów pojedzie z Wilna do Kłajpedy, Kowna, Trok, z Kowna do Mariampola, z Radwiliszek do Możejek, z Szawel do Poniewieża i Rakiszek.\nZasady kwarantanny w pociągach zostały złagodzone już wcześniej. Został wznowiony przewóz przesyłek, znów można nabyć bilet w pociągu. Jednak rozliczeń można dokonywać tylko kartą. Nadal obowiązuje zakładanie maseczki ochronnej.\nCoraz więcej pasażerów wybiera Koleje Litewskie


Księgarnia szkolna - Katalog metsofc\nKażdy właściciel księgarni szkolnej wie, że początek roku szkolnego to dla niego czas największej pracy i największego zysku. Dobre zaopatrzenie i szybka obsługa na pewno przełożą się na zadowolenie klientów, którzy chętnie wrócą ponownie za rok. Księgarnia szkolna Papirus, która w ofercie posiada kalendarze, wszelkie artykuły papiernicze, akcesoria dekoracyjne, a także bogatą ofertę książek dla małych i dużych, może liczyć na częste odwiedziny klientów. W dobie zakupów przez internet idealnym rozwiązaniem jest księgarnia szkolna internetowa. Szybkie i wygodne zakupy bez wychodzenia z domu zadowolą wielu zabieganych rodziców.


Tkaniny na sofę, materiał na sofę | Cottye.pl\nTkaniny na sofę mogą zdecydowanie odmienić wygląd mebla – ogromny wybór materiałów znajdziesz w naszej ofercie. Wszystkie produkty są wysokiej jakości, solidne i wytrzymałe, odpowiednie do renowacji mebli i nadania im nowego wyglądu. Zobacz całą kolekcję i wybierz najlepszy materiał na sofę do swojego salonu, pokoju gościnnego, gabinetu czy biura. Sofa zapewni komfort, ale też może być designerskim dodatkiem do wnętrza.\nJaki materiał na obicie sofy wybrać?\nPrzede wszystkim solidny, wytrzymały i odporny na zabrudzenia, ścieranie, wodę, tarcie, rozciągania czy pilling i odbarwienia. Poza jego właściwościami ważne jest też wzornictwo - materiał obiciowy na sofę musi wpisywać się w aranżację danego wnętrza.\nOferujemy piękne materiały do wnętrz w różnym stylu – m.in. skandynawskim, klasycznym, glamour czy boho – oraz bogatej kolorystyce. Do wyboru są różne odcienie szarości, beżu czy brązu, a także bardziej zdecydowane kolory – jak granat, róż, czerwień, zieleń butelkowa czy klasyczna czerń. Kolor sofy może harmonizować z całym pomieszczeniem albo z nim kontrastować – w zależności od upodobań. Możesz wybrać materiał do obicia sofy w spokojnym odcieniu, który sprawdzi się w większości wnętrz.\nWażne, by dopasować materiał do całej aranżacji i swoich potrzeb – ekoskóra czy nubuk dodadzą elegancji, tkaniny pikowane sprawdzą się w stylowych wnętrzach, a welur Swing swoim uniwersalnym charakterem doskonale wpisuje się we wnętrza minimalistyczne i skandynawskie.\nWybór materiałów na sofę\nNasza oferta obejmuje m.in. materiały imitujące skórę (gładkie lub pikowane), różne odmiany weluru – na przykład Terra, Heksagon, Monolith, Dot I czy stylowy welur pikowany, tkaninę tapicerską Lars, a także końcówki tkanin pikowanych. Z nich możesz uszyć narzutę na kanapę albo wykorzystać je jako materiał na pokrowiec na sofę.\nZobacz dostępne materiały obiciowe na sofę, wybierz odpowiedni dla siebie i zamów go w naszej hurtowni – na bieżąco dbamy o poszerzanie naszej oferty.


8a "Pan Tadeusz" Adama Mickiewicza by zdancewiczm on Genially\n8a "Pan Tadeusz" Adama Mickiewicza\nWalka dwóch zwaśnionych rodów\nBrutalna walka w Soplicowie - zajazd\nPiękne obyczaje staropolskiej szklachty\nTo polski poeta, działacz polityczny, publicysta, tłumacz, filozof, działacz religijny, mistyk, organizator i dowódca wojskowy, nauczyciel akademicki.\nBył członkiem Wielkiej Emigracji, musiał opuścić swoje rodzinne strony.\nAdam Mickiewicz debiutował Zimą miejską na łamach „Tygodnika Wileńskiego” w 1818. Ten najwcześniejszy okres twórczości zwykło się określać mianem okresu wileńsko-kowieńskiego, trwającego do 1824. Pozostawał wówczas pod znacznym wpływem Woltera, którego tłumaczył na język polski; młody poeta głosił sceptycyzm poznawczy, zakłamanie historii i wolę racjonalnego poznania.\nWszystkie jego utwory powstawały tylko w języku polskim, a mimo to, był uznawany za wieszcza również Litwy i Białorusi.Na skutek tego, że nie brał on czynnego udziału w walkach podczas powstania listopadowego, zarzucano mu walkę tylko za pomocą słowa.Podczas pracy w Kownie jako nauczyciel, Mickiewicz nawiązał romans z mężatką, żoną doktora – Karoliną Kowalską.\nStrona tytułowa "Pan Tadeusz"\nautor epopei "PAN TADEUSZ"\nAdam Mickiewicz był członkiem Wielkiej Emigracji, musiał opuścić swoje rodzinne strony, nieczuł się dobrze w Paryżu, bardzo tęsknił za ojczyzną;\nW Paryżu Mickiewicz napisał i opublikował (1834) "Pan Tadeusz czyli ostatni zajazd na Litwie. Historia szlachecka z roku 1811 we dwunastu księgach wierszem". Wykorzystując m.in. tradycje powieści historycznej, powieści poetyckiej, eposu, poematu opisowego, stworzył "poemat narodowy" jedyny w swoim rodzaju, nie mający odpowiednika w literaturze. Posługując się różnorodnymi konwencjami, używając liryzmu, patosu, ironii, realizmu, odtworzył świat szlachty litewskiej w przededniu nadejścia armii napoleońskiej.\nKrzysztof Kolberger jako Adam Mickiewicz w filmie "Pan Tadeusz" (1999r.)\nNadawca - Osoba, która tęskni za ojczyzną, przebywa na oboczyźnie.\nAdresat - Matka Boska, Ojczyzna Litwa. Ojczyzna w Inwokacji została porównana do zdrowia. Jest to aluzja do fraszki Jana Kochanowskiego o zdrowiu. Poeta użył takiego określenia, bo cenił swoją ojczyznę i chciał podkreślić, że zaczynamy doceniać coś wtedy, gdy to utracimy.\nEpilog wyraża miejsce powstania utworu, nieustający żal z powodu zaborów, tragiczne wieści wz uciskanej ojczyzny. Polacy nie byli mile widziani w Paryżu. Próbą uczieczki od tej bolesnej rzeczywistości było napisanie "Pana Tadeusza". Mickiewicz wspomina i idealizuje wydarzenia z przeszłości, bo to przynosi ukojenie. Utwór pozwala przenieść się w miejsca szczęśliwe.\nW epilogu dominuje tęsknota za ojczyzną - nostalgia.\nepilog – finałowa cześć utworu epickiego lub dramatu, w której zawarte są zazwyczaj informacje\no dalszych losach postaci, w dramacie jest to często wypowiedź skierowana do publiczności\nzawierająca wyjaśnienie zdarzeń, przesłanie autora.\nW Paryżu: szare barwy, smutek, ponuro, cisza, ludzie zmartwieni\nNa Litwie: jasne barwy, kolorowo, ludzie ze sobą rozmawiają i są szczęśliwi\nTadeusz Soplica-główny bohater ksiąki\nbrat Jacka Soplicy. Tadeusz jest wysoki\nprzystojny i jest mężem Zosi.\nZosia-podopieczna Telimeny wybranka Tadeusza\nHrabia-daleki krewny Horeszki uwielbia\notoczenie kobiet ma niezwykłą wyobraźnię\nTelimena-lubi zwracać uwagę\nmężczyzn próbuje uwieść\nJacek Sopica-brat Sędziego właściciel\ndworu w Soplicowie\nGerwazy-wierny sługa Horeszki.\nNa dworze swego pana pełni\nSędzia-opiekun Tadeusza i Zosi jest\npatryiota głąszącym mądrości życiowe\nżyje w zgodzie z natura\nwątki, perypete miłosne Tadeusza, saropolskie urzędy\nstolnik – w dawnej Polsce sprawował pieczę nad stołem królewskim, potem wysoki\nhonorowy tytuł ziemski – Stolnik Horeszko\npodkomorzy – w dawnej Polsce wysoki urzędnik ziemski, pełnił m.in. funkcję sędziego w\nszlacheckich sporach granicznych\nasesor – urzędnik sądowy, doradca sędziego, zwany czasem „przysądnikiem” lub\nwojski – urzędnik ziemski w dawnej Polsce zajmujący się rodzinami i majątkiem szlachty w\nczasie pospolitego ruszenia, pełniący też obowiązki sędziego w zastępstwie starosty\nUbogi szlachcic, totumfacki i wierny sługa Horeszków, walczył z Rosjanami u boku Stolnika, poprzysiągł zemstę na rodzie Sopliców za śmierć swojego pana z ręki Jacka Soplicy.\nZamek był własnością Stolnika , od 400lat znajdował się w rodzinie Horeszków. Miejsce hucznych uczt, podczas których szerokimi strumieniami płynęło wino, a kapela przygrywała na rozlicznych instrumentach.\n„bogacz i famlijant, pierwszy pan w powiecie", właściciel zamku, o który toczył się późniejszy proces z Soplicami; ojciec Ewy Horeszkówny. Popierał Konstytucję 3 maja.\nZostał zamordowany przez Jacka Soplice.\nzbrojne wyegzekwowanie wyroku sądowego\n-- Sprowokowanie interwencji Rosjan i dostosowanie się do niewoli\n-- Śmierć Jacka Soplicy w wyniku doznanych ran\n-- Brak rozwiązania sprawy zamku\n-- Dążenie Gerwazego do zemsty, manipulowanie Hrabia i szlachtą\n-- Działanie w emocjach\n-- Kłótnia w czasie kolacji na zamku która zakończyła się bijatyką\nI Butna Młodość\nII Błędy i degrengolady\nIII pokuta i chwała\nPlan Wydarzeń Spowiedzi\nurodziwy, przystojny, młody szlachcic,\nautorytet wśród szlachty zaściankowej\nemisariusz (tajny wysłannik polityczny)\nzachęcał szlachte do powstana, tłumaczył jej idee\nposwięcał się dla innych, pokorny\nwalczył w Legionach,\nprowadził dizałalność emisariusza,\nuwięziony z Prusach pracował przy\nbył wywieziony na Sybir,\nwięziony przez Austriaków.\nJacek, jako młody mężczyzna był zakochany w Ewie, często odwiedzał Stolnika. Magnat postępował wobec niego interesownie, udał przyjaźń, a tak naprawdę zależało mu na poparciu Jacka Soplicy.\nPo odrzuceniu przez Stolnika Jacek Soplica w rozpaczy próbował zapomnieć o Ewie i ożenił się z inną szlachcianką (matka Tadeusza). Zaczął pić i stoczył się. W swojej nienawiści zabił Stolnika. Posądzono go o zmowę z Moskalami, musiał uciekać z ojczyzny.\nOdmienił swoje życie, wstąpił do zakonu Bernardynów i powrócił na Litwę jako Ksiądz Robak. Zajął się przygotowaniem postawnia. Opiekował się Zosią. Uzyskał przebaczenie Stolnika. Zmarł na skutek ran odniesionych podczas ratowania Hrabiego-krewnego Horeszków.\nSpowiedź księdza Robaka jest jednym\nz najważniejszych punktów fabuły\n„Pana Tadeusza”. Stanowi ona zamknięcie\nwielu wątków fabularnych, ostatecznie\nwprowadzając pokój w serca bohaterów i\nprzyczyniając się do pożegnania narosłych\nprzez lata sporów i nieporozumień.\n1) Zdemaskowanie się przed Gerwazym z prośbą o\nwysłuchanie przedśmiertnej spowiedzi\n5) Pomysł wyjazdu do kraju lekarstwem na\n6) Próba oświadczyn przerwana opowieścią Stolnika\no amantach córki\nb) pijaństwo Soplicy\n10) Spokojne czekanie na zemstę Gerwazego\n17) Śmiertelna rana otrzymana przez ostatniego\nz Horeszków - hrabiego\n18) Przebaczenie Gerwazego i wiadomość o\nJedność człowieka z przyrodą\nMarchewki, pietruszki i seler obierz. Natkę pietruszki\nW czwartej księdze „Pana Tadeusza” Adama Mickiewicza odnajdujemy opis polowania na niedźwiedzia\nObserwujemy Hrabiego, Tadeusza, Księdza Robaka i Gerwazego, którzy wyruszają na łowy do puszczy litewskiej. To Wojski jest prowodyrem całej wyprawy, gdyż to on wytropił ślad zwierzyny wiedząc, że znajduje się ona w pobliżu Soplicowa. To on także ma największe doświadczenie w tego typu łowach. Najpierw psy dopadają nieszczęsnego niedźwiedzia, potem przyłączają się do nich ludzie. Panuje wielka kotłowanina i zamieszanie, niedźwiedź dzielnie się broni, jednak ogary nie dają za wygraną. Wreszcie padają trzy strzały, a za nimi cała seria, która trafia w niedźwiedzia, a on przestraszony ucieka w stronę przeciwną. Inaczej niż wszyscy tego oczekują.\nPRIMO LOCO, CZYLI NA PIERWSZYM MIEJSCU\n"PAN TADEUSZ" – EPOPEJA NARODOWA\n,,Pan Tadeusz” jako epopeja narodowa\n- utwór poetycki, ale należący do epiki\n- fabuła wielowątkowa\n- tematem jest życie narodu w ważnym okresie dziejowym\n- przedstawia bogate tło obyczajowe i ukazuje prawdziwy i wszechstronny obraz dziejów narodu\n- stanowi wzór piękna narodowego języka\n- nieodłączony składnik epopei, pojawiający się na początku utworu, to inwokacja\n- występuje narrator wszechwiedzący\n- przedstawia bohatera jednostkowego, którego losy związane są z życiem społeczeństwa, stanowiącym przykład do naśladowania\n„Ostatni, co tak poloneza wodzi”\nProszę wyjaśnić częste użycie w epopei słowa ostatni\n- opisane staropolskie obyczaje przechodzą do przeszłości\n- funkcje, jakie pełnia bohaterowie również przemijają\n- kończy się pewna epoka kultury szlacheckiej\n- przemija „stare” i pojawia się „nowe” – symbolem nowego są Zosia i Tadeusz\nza uwagę :)


Trzeci dzień sede vacante - wierni gromadzą się na Placu św. Piotra - cyceron.org\nTymczasem w okolicy Castel Gandolfo, gdzie Benedykt XVI przebywa od momentu swojej rezygnacji miało dziś miejsce trzęsienie ziemi. Ziemia zatrzęsła się o godzinie 14.57 Epicentrum wstrząsu znajdowało się na głębokości 10,5 km w znanym z winnic rejonie Castelli Romani. Wstrząsy miały siłę 2,5 stopnia w skali Richtera. Nie stwierdzono żadnych ofiar, ani strat materialnych zaistniałych powstałych w skutek trzęsienia ziemi.\nSede Vacante: Sunday in St Peter's Square - news.va - 03 marca 2013\napa - Niegroźne trzęsienie ziemi w Castel Gandolfo - - 03 marca 2013\nRecenzje umieszczone w tym portalu www nie przekraczają zasad przeznaczonych dla wydawnictw online. W razie naruszenia obowiązujących norm polecamy bezzwłoczne napisanie do właścicieli serwisu o zauważonym incydencie.


Żory: Groził policjantowi, że "załatwi go po cywilu" • www.tuzory.pl\nNajpierw zaczepiał pasażerów Centrum Przesiadkowego w Żorach, a potem zgłosił interwencję. Gdy na miejscu pojawili się policjanci inny mężczyzna uderzył jednego z rozmawiających ze stróżami prawa. Następnie agresję skierował wobec mundurowych - jednemu z policjantów groził, odpychał i szarpał za mundur.\nWczoraj około godziny 18:00 policjanci interweniowali na terenie Centrum Przesiadkowego, gdyż na numer alarmowy zadzwonił mężczyzna z informacją, że dwie inne osoby zaczepiają go i grożą mu pobiciem. Kiedy policjanci pojawili się na miejscu, okazało się, że sytuacja wygląda inaczej. Świadkowie zdarzenia jednogłośnie potwierdzili, że to zgłaszający zaczepiał czekających pasażerów i był wobec nich wulgarny.\nW pewnym momencie, podczas rozmowy policjantów ze świadkami, zjawił się zupełnie inny mężczyzna, który podszedł i uderzył jednego z mieszkańców. Następnie zaczął wyzywać policjantów i im grozić. Mężczyzna stawał się coraz bardziej agresywny i po chwili od słów przeszedł do rękoczynów.\n– Policjanta, którego rozpoznał z innej interwencji, zaczął odpychać i szarpać za mundur. Odgrażał się, że "załatwi go", gdy tylko spotka go po służbie. Był pobudzony i nie reagował na żadne prośby, czy polecenia mundurowych – informuje asp. Kamila Siedlarz.\nMężczyzna został zatrzymany. Był trzeźwy. Teraz 23-latek usłyszy zarzuty i odpowie za atak na policjantów.\nTagi: udawał pokrzywdzonego, agresor, atak na policjanta, policja Żory


Dynamiczny rozwój rynku leasingu - Strona 2 - Biznes i finanse - Infor.pl\nJesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Moja firma > Biznes i finanse > Dynamiczny rozwój rynku leasingu\nI tak, o ile w przypadku kredytu kosztem uzyskania przychodu mogą być tylko odsetki czy inne koszty bankowe związane z kredytem, i to tylko wtedy, gdy nie ma wątpliwości co do istnienia czytelnego związku między sfinansowanym z kredytu wydatkiem a celem osiągnięcia przychodu, o tyle w przypadku leasingu katalog takich kosztów jest zdecydowanie bardziej bogaty.\nMożna wykazać kilka istotnych przewag leasingu nad kredytem. Po pierwsze, firma leasingowa nie bada zdolności kredytowej, lecz ocenia ryzyko wedle kryteriów wiarygodności leasingowej, nie ma więc przeszkód, by z leasingu skorzystać zaraz po zarejestrowaniu firmy lub w sytuacji zachwianej zdolności kredytowej. Po drugie, leasingodawca nie wymaga zbyt wielu dokumentów, a przy zastosowaniu tzw. procedury uproszczonej zadowala się dokumentami rejestracyjnymi firmy. Przy leasingu operacyjnym jedynym stosowanym zabezpieczeniem są weksle własne in blanco leasingobiorcy. Po trzecie, koszty usługi leasingowej, zwłaszcza przy leasingu operacyjnym, są bardzo niskie, porównywalne z kosztami kredytów hipotecznych. A przy leasingu operacyjnym firma leasingowa załatwia wszystkie formalności związane z przyjęciem leasingowanej rzeczy od jej producenta (np. przy samochodach: odbiór, rejestracja, ubezpieczenie).\nW I połowie tego roku udział leasingu maszyn i urządzeń przemysłowych w rynku ruchomości wyniósł 29 proc. Najbardziej popularnym produktem w tym segmencie rynku jest leasing sprzętu budowlanego (33 proc. ogółu maszyn i urządzeń). Duże zainteresowanie leasingiem maszyn i urządzeń budowlanych wynika w znacznej mierze z utrzymującej się od początku roku na wysokim poziomie produkcji budowlano-montażowej, która w I półroczu była o 30,2 proc. wyższa niż w analogicznym okresie roku ubiegłego. Udział pozostałych kategorii maszyn i urządzeń waha się od 1 do 7 proc. ogólnej wartości. Średnia wartość wyleasingowanych maszyn i urządzeń w I półroczu 2007 r. wyniosła 268 tys. zł, a średnia długość umowy 47 miesięcy. Podobnie jak w środkach transportu drogowego w tym segmencie rynku dominują również nowe przedmioty leasingu (91 proc.).\nW segmencie leasingu sprzętu budowlanego ścisłą czołówkę stanowią trzy spółki: Europejski Fundusz Leasingowy, który zawarł umowy o wartości 203,44 mln zł, Caterpillar Financial Services (179,60 mln zł) oraz SG Equipment Leasing Polska (158,96 mln zł).\nSpółką specjalizującą się w leasingu maszyn rolniczych na polskim rynku jest Maszyny rolniczeDe Lage Landen Leasing, którego portfel nowych umów w I półroczu w segmencie maszyn rolniczych wart był 32,39 mln zł. Nieznacznie pola ustępuje mu w tym segmencie VB Leasing Polska (27,36 mln zł), a trzecie miejsce ma Europejski Fundusz Leasingowy 16,82 (mln zł).


Czy Polska powinna się obawiać? Odejście Mattisa to duży problem dla sojuszników USA [OPINIA] - Forsal.pl\nCzy Polska powinna się obawiać? Odejście Mattisa to duży problem dla sojuszników USA [OPINIA]\n4 stycznia 2019, 06:30 Ten tekst przeczytasz w 4 minuty\nRezygnacja amerykańskiego sekretarza obrony Jamesa Mattisa była zaskoczeniem nie tylko na amerykańskiej scenie politycznej. Wpływ tego wydarzenia na zagranicę może być równie destrukcyjny – pisze Hal Brands.\nOdkąd prezydent Trump objął urząd, sojusznicy USA stale myślą o tym, jaką przyjąć strategię i jak zabezpieczyć się na wypadek ryzyka. Biorą pod uwagę inne alternatywy wobec polegania tylko na USA, ale robią to w sposób bardziej ostrożny, niż ktokolwiek mógł przypuszczać.\nSojusznicy Ameryki przyjmowali taką postawę w dużej mierze dlatego, że mieli nadzieję na tonowanie przez Jamesa Mattisa oraz innych „dojrzałych” w administracji prezydenta destruktywnych impulsów Trumpa. Wraz z odejściem Mattisa taka strategia zabezpieczania się będzie znacznie trudniejsza do realizacji, a to zwiastuje wzrost napięć w amerykańskich sojuszach.\nGdy Donald Trump wygrał wybory prezydenckie w USA, amerykańscy sojusznicy w Europie i na obszarze Azji i Pacyfiku mieli poważne powody do paniki. Trump bowiem w czasie kampanii określił ich mianem „leniwych”. Obecny prezydent USA stwierdził, że Japonia i Korea Południowa powinny rozwijać potencjał nuklearny, aby odstraszać Koreę Północną, a dzięki temu Ameryka będzie mogła ograniczyć swoje zaangażowanie. Trump zaproponował nawet, aby państwa bałtyckie broniły się same przed potencjalną agresją ze strony Rosji.\nZachowanie Trumpa po zakończeniu kampanii prezydenckiej w listopadzie 2016 roku wcale nie stało się mniej niepokojące. Po wyborach, a jeszcze przed objęciem urzędu, prezydent elekt brał pod uwagę zmniejszenie wsparcia USA dla Tajwanu w zamian za uzyskanie od Chin koncesji handlowych. Po objęciu fotela prezydenta USA, Trump kwestionował artykuł 5 NATO, co wielokrotnie podkreślał w czasie szczytów Sojuszu. Co więcej, jego życzliwe stosunki z prezydentem Putinem oraz innymi agresywnymi dyktatorami sprawiły, że wiarygodność Ameryki w kontekście jej sojuszy mocno osłabła, a sami sojusznicy zostali zmuszeni od rozważania innych opcji sojuszniczych.\nNiektóre działania w tym zakresie były bardzo wyraźne. I trudno się dziwić, bowiem dla przywódców Polski, Japonii czy Australii szczytem nieodpowiedzialności byłoby porzucenie myślenia o tym, jak bronić swoich krajów w postamerykańskim świecie. Jednak wciąż przez ostatnie dwa lata próba zabezpieczenia się na wypadek nieprzewidywalnych posunięć ze strony USA była w wykonaniu amerykańskich sojuszników bardzo ostrożna i wyważona.\nNa przykład rząd Australii opublikował białą księgę, w której wzywa do budowania silniejszego partnerstwa z innymi mocarstwami średniej wagi, co miałoby stanowić zabezpieczenie na wypadek wycofania się USA. W tym samym dokumencie pisze się także o zachowaniu dobrych relacji z Waszyngtonem. Japonia pod kierownictwem Shinzo Abe zaczęła działać po tym, jak Trump wycofał się z umowy handlowej TPP, ale jednocześnie chciał chronić sojusz z USA. Z kolei Unia Europejska podjęła umiarkowane kroki w kierunku budowy bardziej niezależnej obronności na szczeblu europejskim, a prezydent Francji Emmanuel Macron wezwał do stworzenia prawdziwej europejskiej armii. Ale najbardziej atakowany przez Trumpa europejski kraj, czyli Niemcy, ustami swojej kanclerz przygnał, że Europa nie może być przeciwwagą wobec USA, a Stary Kontynent wciąż potrzebuje amerykańskiej obecności wojskowej. Inni sojusznicy USA przyjmowali podobne postawy balansujące: z jednej strony szukali nowych opcji, a z drugiej próbowali pozostawać tak blisko USA, jak to możliwe.\nSojusznicy Waszyngtonu zachowywali się tak z wielu powodów: brak realnych krótkoterminowych alternatyw wobec polegania na USA, lęk przed dalszą alienacją prezydenta USA i nadzieja, że w 2020 roku do władzy dojdzie ktoś inny. Mimo to partnerzy Waszyngtonu wierzyli, że mogli polegać na takich członkach amerykańskiej administracji, jak sekretarz stanu Rex Tillerson, doradca ds. bezpieczeństwa H.R. McMaster czy szczególnie sekretarz obrony James Mattis. Dlatego każdy sojusznik Ameryki inwestował w dobre stosunki z Jamesem Mattisem, widząc w tym polisę ubezpieczeniową na wypadek wrogości Trumpa. Podejście to przyniosło pewne korzyści, takie jak dodatkowe środki Pentagonu na rzecz wzmocnienia obronności w Europie (European Deterrence Initiative), czy nowa strategia obrony narodowej, gdzie przeciwdziałanie Rosji i Chinom znalazło stało się głównym priorytetem. Wszystko to sprawiało, że polityka USA zmieniała się w mniej ostry sposób, niż mogłoby to wynikać z retoryki Trumpa.\nJednak zanim doszło do rezygnacji Mattisa, takie podejście ze strony sojuszników USA było coraz trudniejsze do utrzymania. Na początku 2018 roku McMaster i Tillerson zostali zastąpieni przez Johna Boltona i Mike’a Pompeo. W obu przypadkach Trump pozbył się osób, które łagodziły politykę prezydenta USA i zastąpił ich urzędnikami bardziej przychylnymi wobec polityki Trumpa.\nTymczasem prowokacyjny styl prezydenta USA sprawiał, że przywódcom takim jak Emmanuel Macron, Angela Merkel czy Theresa May trudno było utrzymać jakiekolwiek pozory normalności w ich relacjach z Trumpem.\nW końcu decyzja Donalda Trumpa o wycofaniu sił USA z Syrii oraz zapowiedź możliwości zmniejszenia obecności Ameryki w Afganistanie pokazały, że już nawet James Mattis nie był w stanie zapobiec zostawianiu partnerów Stanów Zjednoczonych na lodzie.\nRezygnacja Mattisa przyszła w czasie, gdy nerwowość wśród amerykańskich sojuszników była bardzo wyczuwalna. Znakomity list rezygnacyjny, w którym Mattis określa podejście Trumpa do spraw światowych jako naiwne i niebezpieczne, z pewnością wzmocnił lęk po stronie sojuszników Waszyngtonu.\nFrancois Heisbourg, dobrze poinformowany francuski ekspert ds. polityki zagranicznej, prawie natychmiast po rezygnacji Mattisa zamieścił tweet, że „Amerykańscy sojusznicy rozważają już wszystkie opcje”. Politycy i urzędnicy w Londynie, Berlinie czy Tokio mogą wciąż mieć nadzieję na zmianę polityki USA po 2020 roku, ale nie mogą już liczyć na to, że James Mattis będzie bronił ich interesów.\nKrótkoterminowymi konsekwencjami odejścia Mattis będzie wzmocnienie niektórych polityków, takich jak np. niemiecki minister spraw zagranicznych Heiko Mass, opowiadający się na ostrzejszą reorientacją polityki i krytykujący podejście „poczekamy i zobaczymy”. W Europie dyskusje na temat „strategicznej autonomii” staną się bardziej doniosłe, i to pomimo faktu, że Stary Kontynent i jego możliwości w tym zakresie są całkiem ograniczone.\nNajbardziej niepokojące jest jest to, że kraje znajdujące się na liniach frontu rywalizacji mocarstw będą musiały podejmować coraz trudniejsze decyzje w zakresie obrony swoich interesów. Na przykład przywódcy Filipin zaznaczali, że być może dokonają rewizji Traktatu o Wzajemnej Obronie z USA ze względu na niechęć Waszyngtonu do jasnego określenia stopnia zobowiązań na Morzu Południowochińskim.\nJeśli James Mattis zostanie zastąpiony przez mniej pewną osobę, Filipińczycy mogą chcieć zdystansować się wobec USA na korzyść Chin. Co więcej, jeśli Trump wykorzysta rezygnację Mattisa, aby podważyć obecność USA w Korei Południowej, to wtedy tendencje do poszukiwania alternatywnych sojuszy w Seulu, Tokio oraz innych państwach regionu zostaną bardzo wzmocnione.\nJednym z największych niebezpieczeństw prezydentury Trumpa jest osłabienie amerykańskich sojuszy w czasie, gdy liczba międzynarodowych zagrożeń jest coraz większa, a potrzeba spójności i jedności duża jak nigdy. Odejście Jamesa Mattisa sprawiło, że niebezpieczeństwo to znacząco wzrosło.\n>>> Czytaj też: Wielka zmiana aliansów. Co USA powinny zrobić ze swoimi nieliberalnymi sojusznikami?\nbloomberg USA NATO Polska świat\nZapolya z Szilágysomlyó\nTyle, że Polsce przeciwko Rosji powinny służyć nie tylko sojusze z NATO i z USA, ale warto byłoby pomyśleć o jednoczesnym sojuszu z Chinami ( ale tylko przeciw Rosji ). Białoruś i Ukraina z Chinami już współparcowały przy zakupach rakiet o zasięgu do 300 - 450 km. Może też zapytać, czy i co mają do zaferowania. Im więcej sojuszników, tym lepiej. A patrzac z punktu widzenia Chin, one również mogą potrzebowąć pomocy Ukrainy, Polski ( Kaliningrad i Naddniestrze ) i Rumunii oraz Mołdawii ( Naddniestrze ), Gruzji, Finlandii, Estonii, Norwegii, Mongolii, Korei Pólnocnej, Kazachstanu i Japonii.\nRosja i Niemcy najbardziej stracą na geopolitycznych zmianach jakie zachodzą ! Proszę zauważyć jaka jest wzmożona aktywność rosyjskich trolli wyznawców Dugina i Putina. Za pomocą idiotycznej pokrętnej propagandy chcą ugrać coś dla siebie. To jeszcze najlepiej im wychodzi bo gospodarka zdycha a armia to tylko napinanie mięśni. Niemcy natomiast zaczną mieć niedługo problemy bo cła oraz inna wizja amerykańskiej strategii spowoduje że Niemcy zaczną tracić gospodarczo i politycznie. Już zaczyna ich denerwować nasz port lotniczy CPK , terminal LNG, budowa Trójmorza czy ścisły sojusz z USA. Jak widać zmiany będą i nikt tego nie zatrzyma ani Berlin ani Kreml ! Polska jak i nasz region zyskuje na znaczeniu, a to nie może podobać się ani w Berlinie a tym bardziej na Kremlu !\nSolidaruchy powinny się cieszyć z odejścia Mattisa; był przeciwnikiem tzw. "fortów", które one lubieją nadzwyczajnie...\nTryb w jakim Mattis chciał odejść nasuwa dużo do myślenia. Chciał odejść po 3 miesiącach od ogłoszenia. Widać że grał na czas.... Na szczęście Trump nie dał się na to nabrać i pogonił go natychmiast.\nAktualnie królem północy jest Ameryka 😇\nUSA to nie nasz sojusznik, tylko próbujemy zostać jego wasalem i zyskać protekcję. Stąd zakupy Patriotów bez przetargu, uwalanie zakupu Caracali, zakupy gazu z USA.\nW Polsce tyko gusła i wierzenia biblijne, słuchanie kleru, mimo afer z pedofilią, traktowanie kobiet jak gvwno, a one jeszcze bardziej do kościólka latają. Nic dziwnego że prymitywna komunistyczna propaganda pisowska działa w takim ciemnym narodzie.\nTen rok i następny, zdecyduje o jakości życia jak i po jakiej stronie Polska się znajdzie. Te dwa lata zdecydują o tym na dziesiątki lat, a być może na setki..Zachodzą takie geopolityczne zmiany, że większość Polaków nawet nie zdaje sobie z tego sprawy. Albo będziemy zamożni i wielcy tak politycznie i gospodarczo, albo znowu znikniemy z map świata, na wieki !\nDokładnie, bardzo niewielu zdaje sobie z tego sprawę, myślą że jakoś to będzie, przecież zawsze jakoś jest. Nie zdają sobie sprawy że właśnie nastały przełomowe czasy, w których cały świat ulega przeobrażeniu i praktycznie zawsze wybuchają wojny. A obecnie przez politykę rządzących jesteśmy niesowicie osłabieni na arenie międzynarodowej. Nie wspomnę o naszej armii bo płakać się chce z bezsilności...\nKraj ktorego krolem jest Chrystus nie moze zniknac z mapy swiata. Ty rosyjski agitatorze.\nBiblia i marzenia. Tylko to wam, tam w Rosji pozostalo.\nRozwiazaniem europejskich bolaczek USA jest zrobienie waparcie Polski technologiami i inwestycjami firm amerykanskich przenoszacych sie z Chin. Polska wzmocniona wplywami podatkowymi kupowalaby amerykanskie uzbeojenie oraz gaz. Silna gospodarczo Polska z rosnaca ludnoscia powyzej 40 milionow stalaby sie samodzielnym integratorem pomostu baltycko-czarnomorskiego. Chodzi o to zeby Polska byla na tyle mocna gospodarczo zeby wyciagnac Bialorus z zaleznosci wobec Rosji. Odwrocic Bialorus calkowicie i de facto polaczyc w rodzaju Unii. To bylby skok do juz pozycji jednego z glownych rozgrywajacych w Europie oraz najwazniejszego sojusznika USA na swiecie. Przy silnym sojuszu ze Skandynawia mozliwe byloby trzymanie w szachu Rosji oraz Niemiec oraz dalsze integrowanie przestrzeni i spychanie Rosji do jej dawnej izolacji. Taki sojusz jest dla USA w trojnasob korzystny. Im wiecej w nas zainwestuja tym wiecej zyskaja. Kazdy dolar zainwestowany w rozwoj naszej bazy podatkowej i handlu da im 1.20 zyskow w handlu gazem i uzbrojeniem/technologia oraz wzrost bezpieczenstwa ich pozycji strategicznej wzgledem Europy i Rosji. Krotko mowiac jestesmy dla USA nie tylko niezbedni ale i bardzo zyskowni.\nAby to jednak osiągnąć, po pierwsze musi się Amerykanom opłacać, czyli chociaż mieć oparcie w realnym planie przez nas zaprezentowanym, a nie na marzeniu rodem z czasów jagiellońskich. Po drugie musi być atrakcyjne dla Białorusi (a w szczególności dla Łukaszenki, choćby zapewniając mu pełne bezpieczeństwo w przyszłości, etc.) oraz dla Ukrainy (bo tego kraju raczej nie powinno się pomijać). Zamiast tego mamy nie istniejącą politykę wobec Łukaszenki, któremu póki co udawało się lawirowanie pomiędzy wschodem i zachodem, gdy tymczasem właśnie traci tę cechę obrotową i najdalej za dwa lata grozi mu pełna i formalna wasalizacja, a nawet włączenie w struktury państwowe Rosji. Nie wiem zatem, jaką mielibyśmy mieć ofertę dla Białorusi (swoją drogą powinny w tej ofercie bardzo silnie partycypować państwa bałtyckie), skoro przez 20 lat niczego nie udało się wymyślić wartościowego. A z drugiej strony przybraliśmy pouczającą postawę wobec Ukrainy, jakby to właśnie było tym, czego najbardziej teraz im potrzeba. Na tyle pozostajemy ich przyjaciółmi, że wszystkie uzgodnienia odbywają się bez udziału Polski. No, po prostu sukces naszej geopolityki i dyplomacji.\nNie jestem tym wszystkim zaskoczony. Poważnie traktuję Biblię i jej proroctwa, a następne w kolejności zapowiada powrót, występującej w roli "króla północy" - Rosji (Daniela 11:29). To w tym kontekście oznacza także rozpad NATO.\nczemu Rosja a nie Norwegia która jest bardziej na północ? a Islandia? dowolna interpretacja jest typowa dla urojeniowców\nPanie Ryszard, co jacyś goście dymający kozy na namiotach w pustyni na Bliskim Wschodzie mogli wiedzieć o współczesnej polityce w Europie Wschodniej? Proroctwa są tak napisane, żeby zawsze dało się w nich znaleźć sens. Choć same przez się zwykle sensu nie mają.\nJesli Polska bedzie sie rozpychala na pomoscie baltycko-czarnomorskim to Rosja oczywiscie bedzie szukala innych rejonow ekspansji i wtedy powroci za Kaukaz oraz do Bulgarii a byc moze zawalczy o Konstantynopol. Opanowanie Krymu jest naturalnym poczatkiem takiej ekspansji.\nNajbardziej ten fakt nie pasuje Berlinowi.\nDlaczego mielibyśmy się obawiać, że Trump pozbył się faceta, który jest przeciwny zwiększeniu amerykańskiej obecności na wschodniej flance NATO? To może co najwyżej zmartwić Putina.\nsarmata , anglosasi nas sprzedali w jalcie , czego sie spodziewasz po nich\nNie ma czegos takiego jak jednosc NATO. Przede wszystkim jak sama nazwa mowi jest to sojusz USA i Wlk. Brytanii. I tu jest oczywiste ze jak ktos podniesie reke na UK to podnosi ja na USA. Cala reszta jest doczepka z czasow zimnej wojny i po niej. W wypadku ataku na czlonka NATO kazdy kraj z osobna decyduje czy mu pomagac. Dla Polski wazniejszy niz zachowanie NATO jest sojusz z USA, UK, Skandynawia oraz zyczliwa neutralnosc Niemiec i uzyczenie ich terytorium do przemarszu i zaopatrzenia wojsk alianckich. Mysle ze do ograniczonego konfliktu z uszialem Polski gdzies na pomoscie dojdzie. Mysle ze na Ukrainie.\nJaką opcje strategiczną ma Japonia ? Kredyt na 11 bilionów $ u wujka i kupno od niego broni atomowej ? Ale też przy dobrej woli tego drugiego.\nnie, jestes w bledzie, Wazniejsza jest jednosc NATO niz jedna baza w polsce.. i Putin zapewne sie ucieszyl z tej decyzji mattisa\nPonieważ Świat się zmienił i to nie Europa jest jego centrum, ale przesuwa się a raczej przesunęło się ono znacząco na wschód. Przestaje (Europa) również interesować Trumpa, co objawia się wprost w jego retoryce. Jak widać, państwa EU nie mają żadnego pomysłu, co zrobić w takiej sytuacji, w przeciwieństwie do krajów Pacyfiku, zaczynających rozważać inne opcje strategiczne. Pozostaje oczywiście pytanie, czy "zamiana dżumy na cholerę" jest najlepszą z terapii.


Tajemnica szczęścia (wersja poszerzona, kolorowa okładka) (książka) - Rhema.pl\nCena promocyjna 4.00 zł 5.00 zł\nformat 103x140x6 mm (gabaryt S)\nw sprzedaży od 04.04.2006\nnr kat. Rhema 07052\nI. Dlaczego "TAJEMNICA SZCZĘŚCIA"?\nMała książeczka, którą teraz bierzemy do rąk, została nazwana "Tajemnicą szczęścia" nie bez powodu. Wzbudza ona swoim tytułem zaciekawienie, ale jednocześnie zastanawia. Nie chodzi bowiem autorowi o sensację, o jakiś przemijający interes, ale o zwrócenie uwagi na bardzo ważny problem, który wymaga przemyśleń. Chcąc zatem znaleźć odpowiedź na postawione wyżej pytanie, trzeba cały tekst uważnie czytać i otworzyć się na tchnienie Bożej łaski.\nCo to jest tajemnica? Znajdujemy się w sferze ocen religijnych. Tajemnica jest rzeczą ukrytą, której człowiek nie potrafi poznać o własnych siłach, język łaciński używa w takich przypadkach terminu "misterium". Ujmuje w nim sprawy nadprzyrodzone. Tajemnica w sensie religijnym oznacza prawdę objawioną przez Boga, której ludzki rozum nie jest w stanie ogarnąć.(...)\nSprawdzona skuteczność tych modlitw ! Nieprawdopodobne łaski - konkretne, życiowe i te niewidzialne - duchowe. Tajemnica w Męce naszego Pana Jezusa Chrystusa. Do świętej Faustyny Pan Jezus także apelował o rozważanie Jego Męki podkreślając jak wielką łaską obdarza rozważających. Raz po raz przed rozważającym człowiekiem rozbłyska Światło i ze zdumieniem dostrzega COŚ, czego nigdy przedtem nawet by się nie domyślał ! Wchodzimy, krok po kroku, w GŁĘBOKOŚCI BOŻYCH TAJEMNIC. Nawet zaczynamy dostrzegać merytoryczne błędy w tłumaczeniu, bo nie sposób rozważać Męki Jezusa w oderwaniu o Pisma Świętego !\nZACZYNAMY WIDZIEĆ PO PROSTU ! Modlitwa niewidomego spod Jerycha zaczyna modlić się w nas - to Duch Święty modli się;dzięki Niemu wypływamy pomalutku na GŁĘBIĘ!\nMogę każdemu tę formę modlitwy gorąco polecać;jej owoce są niezwykle słodkie i dorodne!\nOdmawiam tę modlitwę już 4 lata.Piękna i pomocna.Wierzę ,że przyniesie owoce innym i mnie pomoże zbliżyć się do Boga. basiala@\nMódlmy się... do Krwi Chrystusa (książka)


Bliżej Ciebie Budżet Obywatelski. Głosowanie pod wyłączną kontrolą UM\nBudżet Obywatelski. Głosowanie pod wyłączną kontrolą UM\nNie znamy stosunku miejskich władz do apelu o transparentność procedur związanych z Budżetem Obywatelskim. Urząd odpowiada wyłącznie na te pytania, które mu odpowiadają. Inne zbywa milczeniem. Mimo wszystko, zachęcamy – głosujcie na najlepsze Waszym zdaniem projekty.\nNa początku miesiąca apelowaliśmy do Prezydenta Miasta Chełm w sprawie nowej odsłony Budżetu Obywatelskiego. Być może pamiętacie, że chodziło nam o większy nacisk na promocję BO zwłaszcza, że mieliśmy do czynienia ze skróconą kampanią informacyjną i zupełnie nowymi zasadami. Prosiliśmy także o dochowanie transparentności procedur związanych z wyłanianiem projektów przeznaczanych pod głosowanie i samego wyboru projektów do realizacji (pisaliśmy o tym tutaj). Zwracaliśmy wówczas uwagę Prezydenta m.in. na to, że:\nOdpowiedź Prezydenta podpisał Daniel Domoradzki, p.o. Dyrektora Gabinetu Prezydenta (całość pisma znajdziecie tutaj). D. Domoradzki w sposób przewidywalny tłumaczy zmniejszenie nakładów na BO kiepską kondycją finansową miasta. Obszernie opisuje jakie to działania informacyjne w sprawie BO podjęło miasto. Pisze:\n… realizujemy kampanię informacyjną i promocyjną Budżetu Obywatelskiego 2020. działania informacyjne prowadzimy za pośrednictwem mediów społecznościowych oraz mediów tradycyjnych – strona internetowa Miasta Chełm, komunikaty przesyłane do mediów (prasa, radio, portale internetowe). Staramy się również angażować w procedurę promocyjną lokalnych proboszczów. Jesteśmy także w stałym kontakcie z przewodniczącymi Rad Osiedli, którzy przekazują informacje zainteresowanym mieszkańcom. Ponadto, na bieżąco odpowiadamy na pytania ws. Budżetu Obywatelskiego kierowane bezpośrednio do Urzędu Miasta.\nNiestety dyr. Domoradzki ani słowem nie odnosi się do naszego postulatu zaangażowania do prac Zespołu Konsultacyjnego ludzi związanych z NGO. Z przykrością musimy stwierdzić, że w przypadku BO nic się nie zmienia w stosunku do metod stosowanych przez administrację Agaty Fisz. Wszystko wskazuje, że na ostateczną listę projektów wpływ będzie miał wyłącznie Urząd Miasta.\nDo przyszłorocznego BO zgłoszonych zostało 59 projektów. O 21 mniej niż rok wcześniej. Więcej o złożonych projektach dowiecie się tutaj. Zgodnie z harmonogramem realizacji BO do 3 listopada powinniśmy poznać listę przedsięwzięć, na które będziemy mogli głosować. Samo głosowanie potrwa pięć dni – od 4 do 8 listopada br.\nGłosujemy osobiście w siedzibie Urzędu Miasta przy ul. Lubelskiej lub przez stronę internetową


ROPCiO. W obronie praw człowieka - Przystanek Historia - Instytut Pamięci Narodowej - Kraków\nInstytut Pamięci Narodowej ROPCiO. W obronie praw człowieka - Przystanek Historia -\nROPCiO. W obronie praw człowieka\n25 marca 1977 r. ogłoszony został „Apel do społeczeństwa polskiego”, który zainaugurował działalność Ruchu Obrony Praw Człowieka i Obywatela.\nMarek Niesiołowski, o. Hubert Czuma, Andrzej Czuma, Elżbieta Sojka i Benedykt Czuma. Fot. Archiwum IPN\nPlakat kolportowany przez działaczy ROPCiO z okazji 60. rocznicy odzyskania niepodległości (11 listopada 1978). Fot. Archiwum IPN\nPod apelem podpisało się 18 osób z różnych środowisk i orientacji politycznych: gen. Mieczysław Boruta-Spiechowicz, Andrzej Czuma, Karol Głogowski, Kazimierz Janusz, Stefan Kaczorowski, Leszek Moczulski, Marek Niesiołowski, Antoni Pajdak, ks. Bohdan Papiernik, Zbigniew Sekulski, Zbigniew Siemiński, Bogumił Studziński, Piotr Typiak, ks. Ludwik Wiśniewski, Adam Wojciechowski, Andrzej Woźnicki, ks. Jan Zieja i Wojciech Ziembiński.\nW „Apelu” zwracano się do „wszystkich ludzi w Polsce o moralne poparcie, o współdziałanie i pomoc, zwłaszcza w uzyskiwaniu niezbędnych [...] informacji o naruszaniu praw człowieka i obywatela, o podejmowanie i rozwijanie podobnych inicjatyw we wszystkich środowiskach społecznych, zawodowych i regionalnych”. Podkreślano: „Prawa człowieka i obywatela, godność jednostki tylko wówczas mogą być zachowane, gdy przestrzegać ich będą wszyscy i gdy wszyscy czynnym działaniem domagać się będą ich respektowania”. Oprócz walki o prawa człowieka działacze Ruchu podejmowali kwestię niepodległości państwa. Opowiadali się za zmianą ustroju politycznego i uwolnieniem od dominacji sowieckiej.\nROPCiO nie był stowarzyszeniem, lecz „społecznym działaniem obywatelskim”. O przynależności do niego decydowało samookreślenie. Jedynym elementem wskazującym na jego organizacyjną formę byli rzecznicy. Funkcje te pełnili Andrzej Czuma i Leszek Moczulski, którzy mimo że nie posiadali żadnych uprawnień organizacyjnych, to w praktyce do czerwca 1978 r. pełnili rolę liderów. O najważniejszych sprawach decydowali uczestnicy Ruchu podczas spotkań ogólnopolskich. Przedstawicielstwami ROPCiO w terenie były punkty konsultacyjno-informacyjne w prywatnych mieszkaniach. Otwarta formuła przyciągała szerokie grono osób, z drugiej jednak strony brak wewnętrznych struktur utrudniał koordynację działań i ułatwiał infiltrację przez bezpiekę, która prowadziła przeciw ROPCiO sprawę operacyjnego rozpracowania o kryptonimie „Hazardziści”.\nKonflikty i rozłamy\nWidoczną formą działalności ROPCiO były manifestacje patriotyczne organizowane dla upamiętnienia ważnych wydarzeń historycznych, apele, deklaracje i listy otwarte, jak np. Deklaracja o wolności słowa; List otwarty do Sejmu PRL w sprawie wolności sumienia i wyznania; List otwarty do Sejmu, Rady Państwa PRL i Rady Ministrów PRL dotyczący przestrzegania w Polsce postanowień KBWE.\nRozwój Ruchu zahamował konflikt między rzecznikami, narastający od wiosny 1978 r. Mimo podejmowanych prób, nie udało się go zażegnać. Rozłam w Ruchu przypieczętowały zorganizowane w grudniu 1978 r. w Warszawie dwa odrębne spotkania ogólnopolskie – zwolenników Czumy (9 i 10 grudnia) i zwolenników Moczulskiego (10 grudnia). W grupie Moczulskiego w ciągu następnych miesięcy doszło do kolejnych podziałów, w wyniku których powstały nowe organizacje: Ruch Młodej Polski, Konfederacja Polski Niepodległej i Ruch Wolnych Demokratów. Natomiast z kręgu Czumy wyodrębnił się Komitet Porozumienia na rzecz Samostanowienia Narodu.\nKonflikty i rozłamy przyczyniły się do ograniczenie aktywności ROPCiO. Po Sierpniu ’80 r. działalność formacji została zmarginalizowania, a większość jej celów przejęła „Solidarność”. Głównym przejawem istnienia Ruchu w tym czasie było wydawanie pism „Opinia” i „Gospodarz”. ROPCiO zakończył działalność wraz z wprowadzeniem stanu wojennego, a wielu jego działaczy trafiło do obozów internowania i więzień.


Remis juniorów, LKS Studzionka\n05 wrz 2014, 22:36\nJuniorzy młodsi LKS Studzionka mieli zagrać ligowy mecz z Pniówkiem Pawłowice w sobotę o godzinie 11:00.\nDzisiaj, w piątek okazało się, że Pniówek rozgrywa swoje mecze w ... piątki! Mimo iż do Studzionki nie dotarł żaden oficjalny komunikat, a na stronie podokręgu w chwili obecnej (22:10) nadal w terminarzu napisane jest:\nGKS PNIÓWEK 74 PAWŁOWICE- LKS STUDZIONKA, 2014-09-06, 11:00\n, działacze naszego klubu zdecydowali się zebrać drużynę i pojechać do Pawłowic.\nZebrana ad hoc drużyna Studzionki zaledwie zremisowała z Pniówkiem 3:3. Nasz zespół do 19 minuty przegrywał już 0:3, jednak po przerwie w ciągu kwadransa zdołał doprowadzić do remisu, po dwóch bramkach Sebastiana Kreji i jednej Daniela Wilka.\nTrenerem juniorów młodszych w tym sezonie jest Błażej Bączkiewicz, były gracz rezerw Pniówka Pawłowice.\nGKS PNIÓWEK 74 Pawłowice- LKS Studzionka 3:3 (3:0)\nbramki dla LKS: S. Kreja- 2, D. Wilk\nskład LKS: K. Serafin, K. Bierski, B. Gryszko, K. Janik, P. Karwowski (ż), R. Kijonka, K. Musioł, D. Wilk (ż), M. żurek, D. Jarosz, S. Kreja- S. Kowalczyk, K. Świerkot\nTymczasem przygotowujący sie do sezonu trampkarze młodsi grają mecze sparingowe. Za przeciwnika upodobali sobie LKS Mizerów. W pierwszym meczu 31 sierpnia przegrali w Studzionce 3:5. Wczoraj w Mizerowie było już tylko 2:1 dla Mizerowa. Kolejny mecz sparingowy z Mizerowem nasi trampkarze zagrają w niedzielę o godzinie 16:00 na boisku w Studzionce. Mecz będzie jednym z punktów programu obchodów Dni Studzionki. Serdecznie zapraszam wszystkich kibiców na ten mecz!


3. 82. rocznica wybuchu II wojny światowej\n5. W poszukiwaniu natchnienia - plener fotograficzny\n... wiceprezes Fotoklubu Rzeczypospolitej Polskiej Stowarzyszenie Twórców oraz prezes Fundacji FOTO POZYTYW Marcin Kwarta. Efektem czterodniowej pracy będzie poplenerowa wystawa „Śladami braci Różewiczów”, ...\n6. Lato w mieście - program\n... w Radomsku ul. Narutowicza 1 4 lipca godz. 13.00 – 17.00– wystawa plenerowa „Radomsko na starej pocztówce” ( przed budynkiem Muzeum) – w Muzeum Regionalne im. Stanisława Sankowskiego w Radomsku ul. ...\n7. Wakacyjny program na lipiec\n... Powiększ Powiększ Co jest w projekcie? (najważniejsze elementy) 1. Scena typu amfiteatr wraz z widownią plenerową. Amfiteatr zlokalizowany zostanie niemalże ...\n... mięśnie. Powstanie również siłownia plenerowa. Rewaloryzacja parku przewiduje wykonanie fontanny multimedialnej (z zasilającą fontannę siecią wodociągowo-kanalizacyjna) wraz z oświetleniem. W ramach ...\n11. "Czas to miłość" - otwarto plenerową wystaw\n(Artykuł oznakowanych z: plenerowa)


W jakim terminie podatnik może dokonać odliczenia VAT naliczonego? – www.odliczeniavat.pl\nPrawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego powstaje – co do zasady – w rozliczeniu za okres, w którym w odniesieniu do nabytych lub importowanych przez podatnika towarów i usług powstał obowiązek podatkowy. Zasada ta ma również zastosowanie w przypadku zapłaty zaliczek, zadatków, czy rat. W art. 86 ust. 10b pkt 1 ustawy o VAT zastrzeżono jednak, iż odliczenia można dokonać nie wcześniej niż w rozliczeniu za okres, w którym podatnik otrzyma fakturę lub dokument celny. Podobne zastrzeżenie dotyczy importu rozliczanego na zasadach ogólnych.\nOznacza to, że warunkiem umożliwiającym skorzystanie przez nabywcę towaru czy usługi z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest powstanie po stronie sprzedawcy obowiązku podatkowego od danej czynności oraz posiadanie faktury dokumentującej zakup.\nW listopadzie 2014 r. podatnik rozliczający podatek VAT miesięcznie dokonał zakupu towarów i w stosunku do tej transakcji obowiązek podatkowy powstał w tym samym miesiącu. Fakturę dokumentującą ww. zakup podatnik otrzymał w dniu 2 stycznia 2015 r. Prawo do odliczenia podatku naliczonego z tej faktury przysługuje mu zatem najwcześniej w rozliczeniu za styczeń 2015 r.\nZgodnie z art. 86 ust. 11 ustawy o VAT, jeżeli podatnik nie dokonał obniżenia kwoty podatku należnego w ww. terminie (w rozliczeniu za okres, w którym powstał obowiązek podatkowy od danej czynności i podatnik otrzymał fakturę dokumentującą zakup), to może odliczyć VAT naliczony w deklaracji podatkowej za jeden z dwóch kolejnych okresów rozliczeniowych.\n2. Odliczenie VAT od zakupów dokonanych przed rejestracją\nDla podmiotów planujących rozpoczęcie działalności gospodarczej istotne znaczenie ma także fakt, że mają one również prawo do odliczenia podatku naliczonego od zakupów dokonanych przed rejestracją, pod warunkiem, że w okresie, kiedy składana jest deklaracja VAT podatnik jest już zarejestrowany na potrzeby rozliczania tego podatku. Status danego podmiotu jako podatnika VAT jest kategorią obiektywną i jest on niezależny od dokonania rejestracji dla potrzeb tego podatku.\nPewne problemy dotyczyć mogą prawidłowego terminu odliczenia VAT w sytuacji, gdy podatnik ponosił wydatki związane z przyszłą opodatkowaną działalnością gospodarczą wiele miesięcy przed jej rozpoczęciem, czyli gdy dla danych faktur ustawowy termin odliczenia VAT już minął. W tej sytuacji, sposobem na "odzyskanie" podatku może być zaznaczenie w zgłoszeniu VAT-R właściwego okresu, za który podatnik złoży pierwszą deklarację VAT (poz. 55 i 56 – jeżeli podatnik wybrał rozliczenie kwartalne, lub poz. 57 i 58 – jeżeli podatnik wybrał rozliczenie miesięczne). Powinien to być okres, w którym można skorzystać z odliczenia VAT z danych faktur. Takie postępowanie powoduje jednak konieczność złożenia przez podatnika "zaległych" deklaracji VAT.\nPodatnik rozpoczął działalność jako czynny podatnik VAT od 1 stycznia 2015 r. W okresie od lipca do grudnia 2014 r. dokonywał zakupu towarów i usług na potrzeby tej działalności. Gdyby podatnik już w 2014 r. był czynnym podatnikiem VAT – to lipiec 2014 r. byłby dla niego pierwszym okresem rozliczeniowym, w którym – co do zasady – przysługiwałoby mu prawo do odliczenia podatku naliczonego. Dlatego też, aby odzyskać podatek VAT od ww. zakupów dokonanych na poczet przyszłej działalności opodatkowanej, podatnik powinien złożyć zgłoszenie rejestracyjne, wskazując w nim, że pierwszą deklarację VAT złoży za wrzesień 2014 r. (ostatni miesiąc, w którym miał prawo do odliczenia VAT naliczonego od zakupów dokonanych w lipcu).\nPewnym uproszczeniem procedur dla podatnika, który chce uniknąć składania wielu "zaległych" deklaracji VAT, jest wybór kwartalnego sposobu rozliczeń podatku VAT. Wówczas bowiem czas, w którym mógłby on skorzystać z prawa do odliczenia znacząco się wydłuża.\n3. Kiedy nabywca mediów odlicza VAT naliczony?\nWarunkiem odliczenia podatku naliczonego jest powstanie po stronie sprzedawcy obowiązku podatkowego od danej czynności oraz posiadanie przez nabywcę faktury dokumentującej zakup. Pamiętać przy tym należy, że w przypadku niektórych rodzajów czynności obowiązek podatkowy powstaje na zasadach szczególnych. To z kolei warunkuje nieco inne określenie terminu, w jakim nabywca może skorzystać z prawa do odliczenia podatku naliczonego. Tak jest m.in. w przypadku nabycia mediów.\nObowiązek podatkowy od sprzedaży mediów powstaje zasadniczo z chwilą wystawienia faktury. Należy jednak pamiętać o zastrzeżeniu określonym w art. 86 ust. 10b pkt 1 ustawy o VAT, z którego wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego powstaje nie wcześniej niż w rozliczeniu za okres, w którym podatnik otrzymał fakturę lub dokument celny.\nZatem choć wystawienie faktury w danym miesiącu (kwartale) zrodzi obowiązek podatkowy u dostawcy mediów, to jednak nabywca, który zamierza odliczyć VAT z tytułu nabycia mediów, musi tego dokonać w rozliczeniu za okres, w którym otrzymał fakturę. Nie zawsze zatem okresem, w którym nabywca będzie mógł odliczyć VAT z faktury za media będzie okres, w którym po stronie dostawcy mediów powstał obowiązek podatkowy w VAT.\nFaktura za media została wystawiona w grudniu 2014 r. z terminem płatności przypadającym na 23 stycznia 2015 r. Podatnik otrzymał ją w styczniu 2015 r. Podatnik nie miał prawa do odliczenia podatku naliczonego z tej faktury w deklaracji za grudzień 2014 r., ze względu na fakt, że nie spełniał warunku określonego w art. 86 ust. 10b pkt 1 ustawy. Najwcześniejszym momentem, w którym podatnik nabył prawo do odliczenia VAT naliczonego jest styczeń 2015 r.\n4. Obowiązek zmniejszenia podatku VAT odliczonego przez dłużnika\nKorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego przez czynnych podatników VAT nie jest jednak przywilejem o nieograniczonym charakterze. Podatnicy, którzy nie regulują terminowo zobowiązań wobec swoich kontrahentów, muszą liczyć się z koniecznością odpowiedniej korekty odliczonego podatku naliczonego w ramach procedury nazywanej ulgą na złe długi.\nPodatnik wystawił fakturę na rzecz firmy Alfa z terminem płatności przypadającym na dzień 20 sierpnia 2014 r. W dniu 17 stycznia 2015 r. minął 150. dzień od dnia, w którym upłynął termin płatności. Jeżeli najpóźniej w ostatnim dniu stycznia dłużnik ureguluje należność, to nie będzie miał obowiązku korygowania odliczonego wcześniej podatku naliczonego.\nJeśli jednak do tego momentu należność nie zostanie uregulowana, dłużnik będzie musiał skorygować odliczony podatek naliczony. Korekty dokonać musi w rozliczeniu za styczeń 2015 r.\nDłużnik, który był obowiązany do skorygowania podatku naliczonego ze względu na nieuregulowanie należności, ale korekty takiej nie dokonał, musi liczyć się z tym, że organ podatkowy ustali mu w drodze decyzji dodatkowe zobowiązanie podatkowe w wysokości 30% kwoty podatku wynikającego z nieuregulowanych faktur. Sankcja ta nie ma zastosowania wobec osób fizycznych, które za ten sam czyn ponoszą odpowiedzialność za wykroczenie skarbowe albo za przestępstwo skarbowe.\nIstnieje możliwość ponownej korekty podatku naliczonego po uregulowaniu należności. W myśl art. 89b ust. 4 ustawy o VAT, w przypadku uregulowania należności przez dłużnika po dokonaniu korekty podatku naliczonego, dłużnik ma prawo do zwiększenia kwoty podatku naliczonego w rozliczeniu za okres, w którym należność uregulowano (lub o część kwoty podatku naliczonego – przy częściowym uregulowaniu należności).\nSamochód nie w ŚT - a odliczanie Vat.\nSamochód osobowy niebędący w ŚT - 50% Vat odliczamy?


sukienka w kropki: Lombardia. Griante, kościół Świętego Marcina.\nAutor: sukienka w kropki o 21:43\nwkraj 16.06.2012, 23:14\nJedno miejsce, aile ciekawych historii. Podziwiam cię, że tak skrupulatnie je odnajdujesz i nam przedstawiasz. Są ciekawym uzupełnieniem tego, co najbardziej przykuwa uwagę, czyli pięknym zdjęciom jeziora Como i okolicy. Z przyjemnością poczytałem i obejrzałem.\nsukienka w kropki 17.06.2012, 19:23\nLubię "iść za ciosem" tym bardziej kiedy (zdawałoby się) skromne miejsce otwiera się przed nami niczym fascynująca książka. Pozdrawiam!\nguciamal 17.06.2012, 16:34\nUwielbiam podróże śladami literackich bohaterów. Piękne miejsce i ciekawe historie. Kiedy czytałam o smutnym polskim śladzie przypomniały mi się trzy nagrobki na cmentarzu Powązkowskim, które zrobiły na mnie spore wrażenie. Piszę o tym u siebie (wpis z 30.11.2011 r. Pomniki pamięci, więc nie będę się powtarzać). Nazwisko Chłapowski było dość znane w naszej historii, ale też nie odnalazłam informacji na temat tego młodego człowieka, który zakończył życie na obczyźnie (a może dla niego nie była to obczyzna). Pozdrawiam\nsukienka w kropki 17.06.2012, 19:36\nPrzeczytałam Twój bardzo interesujący wpis (zostawiłam komentarz). Co do śladów literackich: w tym wypadku było to szczególnie fascynujące, gdyż Stendhal bardzo subtelnie powiązał wątek rodzinny Fabrycego ( w którym miejsce jego pochodzenia odgrywa niepoślednią rolę) oraz jego wpływ na charakter i późniejsze losy bohatera. Natomiast co do Julka Chłapowskiego: zapewne nie pochodził z głównej linii tej rodziny (zajrzałam do ich drzewa genealogicznego)niestety na tablicy pamiątkowej nie ma imion rodziców. Nie znalazłam też (jak dotąd) nic na ten temat ani w polskim, ani włoskim internecie.\nguciamal 18.06.2012, 20:04\nChodzę w bibliotece koło Stendhala i chodzę. Czytałam dawno, dawno temu, niewiele pamiętam. Dzisiaj kojarzy mi się bardziej z syndromem jego nazwiska niż z literaturą. Musowo będzie to jedna z najbliższych lektur. A co do Julka-Juliana widzę, że doszukałaś się coś niecoś. Trzymam kciuki za dalsze poszukiwania. Jakaż to satysfakcja, kiedy odkryje się coś takiego. Teraz Julek vel Julian zagości w mojej pamięci na równi z innymi podróżnikami przez życie, którzy są już po tamtej stronie i będę zastanawiała się, kim był, w jaki sposób znalazł się daleko od ojczyzny i jak zginął. Pozdrawiam\nsukienka w kropki 18.06.2012, 22:45\nWeż Stedhala, naprawdę warto! Ja również czytałam tę książkę wiele lat temu, jako bardzo młoda osoba. Niedawno odkryłam ją ponownie i nie dziwię się, że pan Beyle chorował z nadmiaru piękna. Człowiek o tak subtelnym umyśle i wrażliwym sercu, to prawdziwa rzadkość. Co do Juliana Chłapowskiego czuję się spokojniejsza teraz, kiedy potrafię go umiejscowić w drzewie genealogicznym jego rodziny.\nAnonimowy 19.06.2012, 14:50\nJedną z wielu tradycji " alpini" jest defilada. Odbywa się co roku w innej miejscowości. Kiedyś, w pierwszych latach mojego pobytu we W loszech odbyła się w Parmie a że Parma droga i hoteli za mało, setki alpejczyków zamieszkało w naszym mieście. Zjeżdzali się 3 dni, chodzili po mieście grupkami, wszyscy w tyrolskich kapeluszach z piórkiem. Miałam okazję porozmawiać z nimi. Dowiedziałam się, że alpejczykiem jest się całe życie, nie tylko na okres służby wojskowej,że defilada czyli sfila to okazja do spotkania, wspominania i podtrzymania przyjażni z innymi alpini.W sobotni wieczór siedzieli prawie w każdym barze, przy szklaneczce wina i harmonii śpiwali piosenki a słynne tyrolskie allooo ri hi słyszałam jeszcze długo po północy. Wszyscy ich witali i pozdrawiali. W niedzlę rano nie było nikogo.\nOprócz kapelusza z orlim piórem symbolem alpini jest stella alpini - nasza tatrzańska szarotka.\nP.S. Sukienko Twój mail nie przyszedł. Pozdr Alina.\nsukienka w kropki 19.06.2012, 21:20\nAlinko pięknie to opisałaś!Osobiście mam wielki sentyment do alpejskich tradycji. W Lombardii kiedy zaczyna się zbiór kasztanów w każdej miejscowości, również w Mediolanie, alpini organizują pieczenie kasztanów zwane "castagnata" oraz serwują różne potrawy z kuchni polowej. Ale najpiękniejsze jest to, że jak napisałaś, alpejczykiem jest się całe życie. Dario (pan domu, gdzie mieszkałam) ma dobrze po pięćdziesiątce ale nad jego łóżkiem ciągle wisi wojskowy kapelusz. Nota bene, będąc w górach w Valle di Suza znalazłam piękne orle pióro w związku z tym moi znajomi mianowali mnie "honorowym alpejczykiem". A co do maila napiszę jeszcze raz, ale za kilka dni bo mam kociokwik (wyjeżdżam na krótko)\nStradovius 19.06.2012, 22:39\nNajwyższe stanowisko bojowe było w czasie pierwszej wojny na Ortlerze, a konkretnie na samiuśkim szczycie (3905). Żołnierze w tym punkcie zanim się przyzwyczaili, dosłownie przesrawali kilka nocy i dni (choroba wysokościowa)\nsukienka w kropki 20.06.2012, 14:54\nA to mi ciekawą ciekawostkę zapodałeś! Widzę zresztą że jesteś miłośnikiem tematu, podobnie jak mój syn. Nie wiedziałam o tym epizodzie, więc poszłam posurfowć i znalazłam trochę informacji a przede wszystkim bardzo ciekawą relację polskiej grupy z wyprawy w te strony, choć nie w temacie militarnym, ale podaję link http://www.chem.univ.gda.pl/~tomek/alpy2005 Ja wybierałam się do Fortu Chaberton ale niestety nic z tego nie wyszło. Widziałam natomiast kilka innych fortów w Val di Suza.\nJacek Kw. 20.06.2012, 12:21\nZnowu muszę napisać to samo - pięknie... :-)\nZdjęcia, miejsce i historie z nim związane - wszystko mi się bardzo podoba.\nP.S. Jez. Como -> naprawdę śliczne.\nsukienka w kropki 20.06.2012, 14:57\nDzięki1 Może kiedyś przeczytam relację Twoją lub Wkraja z tych stron? To byłaby ciekawa konfrontacja.Pozdrawiam!\nAnonimowy 23.06.2012, 14:58\nTe gigantyczne skały robią ogromne wrażenie! Są piękne i przerażające jednocześnie. Człowiek przy nich robi się taki maleńki i bezbronny... BBM\nIdzie_wiosna 14.04.2015, 00:57\nczytam, patrzę i odpoczywam... wirtualna wyprawa do Włoch... hmm... odpoczywam bo chyba jestem takim właśnie specjalistą od niepowodzeń (a propos poprzedniego komentarza) i dotyczy to nie tylko totolotka.\nsukienka w kropki 14.04.2015, 15:27\nCieszę się że znajdujesz u mnie chwilę wytchnienia. Nie martw się, po dołku zawsze jest górka. Patrycja, (moja włoska przyjacółka) kiedy widziała że u mnie nie wszystko idzie dobrze, powtarzała mi, "jeśli zamkną się drzwi, otworzy się brama". Robiła to tak często, że aż w to uwierzyłam. Wtedy sprawy przybrały lepszy obrót, wszystko zaczęło się układać i zaczęłam wychodzić na prostą. Nie martw się, będzie lepiej!\nIdzie_Wiosna 30.04.2015, 11:13\nileż to już drzwi się za mną zamknęła a bramy wciąż nie widać...\nsukienka w kropki 30.04.2015, 20:09\nWyczuwam w tym ogromną gorycz...Czasem istotnie trudno jest uwierzyć w zmianę na lepsze ale chyba właśnie ta wiara sprawia, że los się odwraca. Tylko ja wiem ile razy płakałam na obczyźnie i ile obaw musiałam przezwyciężyć, jednak starałam się nie tracić ducha i iść do przodu, bo wiedziałam, że nadzieja to ostatnia rzecz, jaką mogę stracić a bez niej zginę. Myślę, że i Ty znajdziesz swoją bramę i będzie ona szeroko otwarta na Twoje powitanie.


MOj dziadek miaĹ w Kanadzie brata( w czasie wojny tam emigr - www.1clo23.fora.pl\nForum www.1clo23.fora.pl Strona Główna » Aktualności » MOj dziadek miaĹ w Kanadzie brata( w czasie wojny tam emigr\nMOj dziadek miaĹ w Kanadzie brata( w czasie wojny tam emigr\nZnalazlam dobrego fryzjera i niedrogiego. [link widoczny dla zalogowanych] co ona ma z matki?\nDobra czas mi siÄ koĹczy na razie Paaaaa w tym wszystkim naleĹźaĹoby po prostu pamiÄtaÄ o szanowaniu naszych bliskich (i nie tylko )oraz ich problemĂłw. nie powinnaĹ 16 lat temu mialam operacje i zostala mi potworna pamiatka ktora ma ok.6,5 cm :/ wydaje mi sie ze to jest bliznowiec. CaĹkiem niedawno dowiedziaĹa siÄ Ĺźe ma toksoplazmÄ\nDziewczyny od paru dni bardzo swedzi mnie rana i roi sie czerona okoĹo? DzieĹ dobry!! co jest..? SamaSama : 5) jako przekaskÄ Ja mam kolczykw pÄpku ok miesiÄ\nca.. w dniu wczorajszym miaĹam usuwanÄ\nNa bloku operacyjnym poleĹźaĹam jeszcze jakiĹ czas na tzw. PowinnaĹ juĹź to wiedzieÄ - znowu wiedza podstawowa.\n;( Postaram siÄ wytrwaÄ te najgorsze pierwsze dni a kiedy juĹź w ciuchach zauwaĹźÄ rĂłĹźnicÄ to siÄ zmotywujÄ bardziej. [link widoczny dla zalogowanych] on odejdzie jak siÄ nie zgodzÄ, to moĹźe lepiej odejĹÄ od zasad;\nI do tego czaaarny golf? A byc moze sa tacy ktorym lewatywa nie pomaga..? Po pierwsze czy masz dĹugie wĹosy, bo im dĹuĹźsze tym mniej siÄ krÄcÄ\ncieĹźsze i grawitacja czy ni swoje. mozecie kogos poolecic? Nie ma takiej wg. [link widoczny dla zalogowanych]\nTo co piszÄ wynika z wiedzy medycznej w tej tematyce i chÄci zrozumienia. Niewykluczone ze jest to tez spowodowane dlugim siedzeniem przed komputerem. kaĹźdy woli co innego.wiÄc jak sie zdecydowaÄ?? Ale czas szybko mija i wracam do rzeczywistosci. proces Poprzednio nie miaĹam takich problemĂłw. Moja buzia wyglÄ\nja miaĹam za wysoka prolaktyne i tez braĹam bromergon i juz w pierwszym miesiacu brania zaszĹam w ciaĹźe ale przestaĹam brac gdy sie o niej dowiedziaĹam. [link widoczny dla zalogowanych] sobotnia kolacja) obfitowaÄ moĹźe absolutnie we wszystkie, nawet na codzieĹ zakazane, produkty spoĹźywcze.\nJedna mĂłwiĹa mi jak mam oddychac,druga przebijaĹa mi pepek,trzecia jej pomagala a czwrta tak sobie staĹa...hehe czuĹam sie jak na porodĂłwce xD Ale teraz mam piekny brzuszek i kolczyk jest bardzo sliczny a wiec POLECAM ;*** Ja miaĹam resekcjÄ caĹego pĹata prawego i 80% lewego. MÄskie klapki-japonki,mÄskie adidasy,mÄskie sandaĹki,mÄskie mokasynki. Jestem z wami, ale dzis troszke siÄ spieszÄ,jutro wieczorem podam na gg. MuszÄ pojutrze (czyli w pon) iĹÄ do mojego chirurga i siÄ coĹ poradziÄ. [link widoczny dla zalogowanych]\nZaczyna od plecĂłw...kark szyja wciÄcie w talii pupa piersi i coraz bliĹźej siÄ przysuwa. Przez dziurkÄ nie widaÄ skrzepu, nic bordowo czerwonego po prostu kawaĹeczek czegoĹ miÄkkiego biaĹego stamtÄ\nd wystaje (prawdopodobnie wspomniany ryĹź) no i ta kokardka od szwu. Wielkie zdarzajÄ\n. weszĹam i rzuciĹa mi sie w oczy jakaĹ dziewczyna (chyba praktykantka) ktĂłra rozczesywaĹa jakiejĹ kobiecie warkoczyki. 4.Przez kolejne 7 dni delikatnie pĹukaÄ jamÄ ustnÄ\nEludrilem. polecam normalne buty conversa, nie trampki. Chodzi mi to po glowie od paru lat, teraz mam w koncu szanse (kase) na to zeby zrobic to.\nja stosunkowi przerywanemu w jakiekolwiek dni mĂłwie stanowcze NIE, szkoda tylko Ĺźe po fakcie... Pozdrawiam bardzo serdecznie.\nhttp://www.youtube.com/watch?v=ZBpWdwXzpMk [link widoczny dla zalogowanych] do hitĂłw wszechczasĂłw siÄ nie zaliczajÄ\ndobre. 4. i regenerowac ... szczerze?ja bym sama napewno nie pojechala.z kims z rodziny moze tak bo to jakby wchodzic swiadomie w paszcze lwa. [url=http://www.gowork.pl/programy_promocyjne ,20]Szkolenia Fryzjerskie Warszawa[/url] [link widoczny dla zalogowanych]\nhej dziewczyny, A ja, leĹźÄ\nkroplĂłwkÄ. Jestem tutaj aby rozwiaÄ Ĺmieszne mity na temat pajÄ\nkĂłw. Czy ktĂłraĹ z was siÄ nad tym zastanawiaĹa, a jeĹli tak, to jakie wnioski? witam w naszym gronie co do alkoholu podobno nie polecaja bo cisnienie wzrasta i gĹowa boli ja wole nie Ĺaczyc ale to moze indywidualnie moze jedno piwko lub lampka wina , ale to juz od ciebie zalezy gegu moĹźliwe ze sie mijamy na korytarzu kto to wie? A szkoda, choÄ z 5 kg mniej byĹoby rozkoszÄ


Stary Sącz: Pijany 33-latek uderzył lekarkę pogotowia ratunkowego - Sądeczanin - Twój Nowy Sącz\nKategoria: Wiadomości 27-08-2015, 14:51 czytane:\nWczoraj wieczorem (26 sierpnia) na osiedlu Słoneczne w Starym Sączu lekarka Sądeckiego Pogotowia Ratunkowego została zaatakowana przez pacjenta, któremu spieszyła z pomocą. Dwóm ratownikom, którzy stanęli w obronie kobiety udało się obezwładnić mężczyznę. Sami jednak również ucierpieli. 33-latka zatrzymała starosądecka policja. Okazało się, że znajdował się on w stanie upojenia alkoholowego.\nSądeckie Pogotowie Ratunkowe otrzymało wczoraj (26 sierpnia), około godz. 20 wezwanie na osiedle Słoneczne w Starym Sączu.\nPrzy jednej z ulic, na terenie wspomnianego osiedla miał leżeć nieprzytomny mężczyzna. Dyspozytor wysłał na miejsce karetkę specjalistyczną z lekarzem. Zespół ambulansu dotarł tam błyskawicznie.\n- Po przybyciu na miejsce wezwania ratownicy zobaczyli dwóch mężczyzn najprawdopodobniej będących pod wpływem alkoholu – powiedział naszemu portalowi Krzysztof Olejnik, rzecznik prasowy Sądeckiego Pogotowia Ratunkowego. - Gdy lekarz próbował zbadać pacjenta, ten zaatakował. W obronie uderzonej lekarki stanęli ratownicy medyczni, którym udało się obezwładnić mężczyznę.\nNa osiedle Słoneczne zespół karetki wezwał Policję. Funkcjonariusze błyskawicznie dotarli na miejsce zdarzenia.\n- Z ustaleń policjantów wynika, że 33- letni mieszkaniec Starego Sącza, będąc w stanie upojenia alkoholowego (ponad 2 promile alkoholu w organizmie) uderzył lekarza pogotowia ratunkowego pięścią w klatkę piersiową – poinformowała Sadeczanina.info sierż. szt. Justyna Basiaga z Komendy Miejskiej Policji w Nowym Sączu. – Naruszył on, więc nietykalność cielesną lekarza.\nPolicjanci zatrzymali mężczyznę. Został on przewieziony do Komendy Miejskiej Policji w Nowym Sączu, a potem trafił do policyjnego aresztu.\nZgodnie z art. 222 kk za naruszenie nietykalności cielesnej funkcjonariusza publicznego w związku z pełnieniem obowiązków służbowych grozi kara ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do lat 3.\nPodczas tego zdarzenia ucierpiało również dwóch ratowników medycznych, którzy pełnili wczoraj dyżur w zespole medycznym wysłanym na osiedle Słoneczne do Starego Sącza.\n- Odnieśli oni ogólne obrażenia i potłuczenia – dodaje rzecznik Sądeckiego Pogotowia Ratunkowego. - Obecnie ratownicy przebywają na zwolnieniu lekarskim L4.\nDyrektor Sądeckiego Pogotowia Ratunkowego Józef Zygmunt przyznaje, że przypadki, gdy ratownik czy lekarz spieszący z pomocą pacjentowi jest przez niego atakowany, zdarzają się raczej rzadko.\n- Natomiast załogi pogotowia ratunkowego niosą często pomoc pacjentom znajdującym się pod wpływem alkoholu, pod działaniem środków odurzających, a także pacjentom bardzo silnie pobudzonym – mówi Józef Zygmunt. – Niestety ryzyko i takie niespotykane sytuacje wpisane są w zawód każdego ratownika.\nSądecka ARiMR nie gotowa do pomagania poszkodowanym przez suszę?\nNa Górze Zyndarama w Maszkowicach odkryto prehistoryczny gród! (Zdjęcia]


Wody mineralne. Pić dużo, ale jakie? | Poradnia.pl\nWody mineralne. Pić dużo, ale jakie?\nCzłowiek musi pić. Przede wszystkim pić, a potem dopiero jeść. Pić w ilości od 8 do 10 szklanek wody dziennie. A jeśli mamy nadwagę, to jeszcze dodatkowo 8 szklanek na każde 25 kilogramów powyżej prawidłowej masy ciała.\nPłyny, a więc głównie wodę pod rozmaitymi postaciami (z wyjątkiem alkoholi!) musimy jednak rozsądnie dawkować i dobrze jest dowiedzieć się od lekarza, ile możemy pochłonąć płynów przy naszym stanie zdrowia (schorzenia serca lub nerek?) i naszym wieku. I jak musimy kontrolować pęcherz. Idzie przecież o to, byśmy umieli utrzymywać równowagę między ilością płynów dostarczanych organizmowi a ilością płynów z niego wydalanych.\nStarsi z nas przypominają sobie zapewne, że w czasach ich młodości problem wody pitnej nie był tak skomplikowany jak teraz. Po pierwsze – woda z kranu na ogół była czystsza, a dla smaku zabarwiało się ją jakimś sokiem czy syropem. Po drugie – wody mineralne stanowiły nie tak powszechnie używany produkt, oprócz tak zwanej (słusznie czy niesłusznie) wody selterskiej (czy selcerskiej). Teraz w handlu wód rozmaitej proweniencji jest bez liku, medycyna więc pobudza nas do detektywistycznych sprawdzań: Co to za woda? Jakie zawiera składniki? Czy słusznie nazywać ją wolno mineralną? Czy pochodzi z naturalnych źródeł, czy też mineralizowana jest sztucznie?\nZachęta zdaje się mieć wszelkie znamiona słuszności. Człowiek w normalnych warunkach spożywający dziennie ok. 2 litrów płynów, powinien wiedzieć, jakie one mają zalety i czy wszechmocna reklama nie wciska nam bubli obojętnych lub wręcz szkodliwych dla organizmu. Wchodząc więc do marketu i rozglądając się za butelkowanymi napojami, już wcześniej powinniśmy znać ich składniki. Współczesny Europejczyk na ogół wie, co zawiera coca-cola, a co tonic. O wszystkich Janach, Zofiach, Krystynkach wcześniej dowie się od swojego lekarza, który mu poradzi: pić wody absolutnie firmowe, ze znanych źródeł, sprawdzone od dawien dawna pod względem leczniczego działania na określone schorzenia. Taki jednak Jan – dla przykładu – nie musi być całkiem nieszkodliwy dla człowieka zdrowego. Musimy się więc po prostu pilnować, a przy tym pilnować naszych kieszeni, nie jest bowiem obojętne, czy będziemy pić jakiegoś francuskiego Perriera, czy też rodzimego Grodzisza.\nPonieważ w sprzedaży mamy ogromną ilość wód, ich producenci starają się przypodobać nabywcom znanymi w promocji sposobami i ulegając im, po prostu wybieramy sobie coś według naszych upodobań, a potem spożywamy to już z przyzwyczajenia.\nNajważniejsze, żeby woda była biologicznie czysta, bez szkodliwych substancji, na przykład azotynów lub azotanów. Czuwa nad tym Krajowa Izba Gospodarcza „Przemysł Rozlewniczy”. Znając tak często występujący problem chemicznego skażenia wody pitnej, wykorzystuje się raczej wodę pochodzącą ze studni głębinowych. Z naturalnych wód mineralnych, butelkowanych, najczęściej sięgamy po wodę stołową. Ta powinna zawierać odpowiednie ilości składników mineralnych, które ułatwiają właściwą przemianę materii i zmniejszają ryzyko zachorowań.\nWoda przeznaczona do powszedniego spożywania na ogół nie dostarcza organizmowi składników odżywczych. Większe ich ilości zawierają wody mineralne, posiadające dzięki temu pewne właściwości lecznicze.\nPodstawowymi składnikami większości wykorzystywanych do picia wód podziemnych są wapń i magnez. Zasobne w te składniki są zwłaszcza wody nasycone w sposób naturalny dwutlenkiem węgla, a więc takie „firmowe”, jak na przykład pochodzące z Muszyny, Krynicy, Piwnicznej czy Polanicy. Godne polecenia są także wody ze znaczną zawartością wodorowęglanów, siarczanów i innych składników mineralnych, wzbogacających wartości odżywcze i dietetyczne.\nSpecjaliści odradzają picie wód gazowanych o dużym nasyceniu dwutlenkiem węgla, który działa niekorzystnie na przewód pokarmowy. Na co dzień zaleca się więc picie wody średnio- lub nisko zmineralizowanej, dostarczającej organizmowi składników w wymiarze przeciętnych potrzeb.\nNa etykiecie, w którą wyposażone powinny być wody butelkowane, szukajmy informacji, że woda ma atest PZH, a także o źródle z jakiego woda pochodzi i oczywiście informacji o producencie.\nWoda wodociągowa, pochodząca zazwyczaj z wód gruntowych lub powierzchniowych, musi być skrupulatnie czyszczona przez chlorowanie lub filtrowanie, co ubocznie daje niekorzystne efekty zapachowe i smakowe. Wprawdzie instytucjonalna kontrola zapewnia jej nieszkodliwość, w spożywaniu jej jednak nie znajdujemy przyjemności.\nPić musimy. Samo spożywanie wód, poza koniecznością wymuszoną przez organizm, przynosi znane człowiekowi poczucie miłego zaspokojenia pragnienia. Nie trzeba jednak zapominać, że obowiązuje nas pewna ostrożność w stosunku do wód butelkowanych. Mało znane firmy, niepewne źródła pochodzenia, to tylko elementy usprawiedliwiające taniość produktu. Może on być nieszkodliwy, ale i mało pożyteczny. Jeśli już taki nabyliśmy, zużywajmy jak najszybciej po otwarciu.


We współczesnym świecie nie ma ucieczki od rozwoju, z przeskokami technologii komputerowej i technologii, która nas otacza. Dlatego prędzej czy później dziecko zapoznaje się z komputerem i uczy się nad nim pracować, grać, podbijać przestrzenie światowej sieci. Naturalnym pytaniem dla rozsądnych rodziców jest to, jak kontrolować dzieci w komputerze w takiej sytuacji.\nNa początek chciałbym podać przykład: jad węży zagraża życiu, ale właściwie dobrana dawka może, wręcz przeciwnie, wyleczyć dolegliwość. Czas pracy dziecka przy komputerze powinien być ściśle ograniczony, "aby mieć własną przydatną dawkę". Nadmierne nadużywanie może prowadzić do osłabienia wzroku. Dzieci, które komunikują się wirtualnie i grają w gry online, mogą posunąć się nawet do utraty poczucia rzeczywistości i zaburzeń psycho-emocjonalnych. Ale jest dobra strona - jeśli dziecko gra na komputerze w specjalnych grach rozwojowych, wtedy poziom myślenia może stać się wyższy, niż przypuszcza się w danym wieku, rozwija się inteligencja, pamięć, zdolności motoryczne i małe mięśnie palców. Za pomocą Internetu można znaleźć wiele przydatnych informacji, które pomagają dziecku w studiowaniu programu szkolnego i przygotowywaniu pracy domowej. Jednocześnie sieć WWW może przenosić zagrożenia informatyczne poprzez spam, wyskakujące okna itp., Więc nowi rodzice instalują program, który kontroluje i ogranicza przepływ niepotrzebnych informacji z sieci. Uszkodzenie komputera dla dzieci , podobnie jak zasiłek, zależy od odpowiedzialności rodziców, ponieważ dziecko uczy się tylko, zna życie i niezależnie rozróżnia dobro od zła, nadal jest dość trudne.\nBiorąc pod uwagę nowoczesną strukturę naszego społeczeństwa, w żadnym wypadku nie możemy wykluczyć komputera z życia dziecka, ale musimy zachować kontrolę, ograniczyć czas, a także upewnić się, że dziecko ma 10 minut przerwy i odpoczynku.\nCo powinienem zrobić, jeśli moje dziecko zostanie porwane przez komputer?\nJeśli dzieci nadal wychodzą poza to, co jest uzasadnione podczas pracy z komputerem, rodzice mają problem z odstawieniem dziecka od komputera. To pytanie powstaje, ponieważ sztuczne odrzucenie rzeczywistości powoduje psychologiczne uzależnienie od komputera . W związku z tym możesz wymyślić wyimaginowane połączenia z siecią, awarię komputera i jednocześnie poświęcić swój wolny czas interesującym zajęciom: pójściu do zoo, modelowaniu, pójściu do basenu lub centrum rozrywki dla dzieci, a następnie wyznaczeniu limitów czasowych. Ale każde dziecko jest indywidualne, a to, co pasuje, może nie pasować do drugiego. Konieczne jest monitorowanie reakcji dzieci i wybieranie alternatywnych zajęć, które będą im się podobały.\n← Dziecko boli w szkole - co robić?\nDziecko uczy się źle - co robić? →\nFilmy familijne dla dzieci\nFilmy radzieckie dla dzieci - lista najlepszych\nCzy tampony mogą być używane przez dziewczyny?