Części zamienne do zawieszenia pneumatycznego – czy warto z nich korzystać? | Info Market\nCzęści zamienne do zawieszenia pneumatycznego – czy warto z nich korzystać?\nInfoMarket 15 sierpnia 2021 0\nSamochód określany jest przez wielu ludzi jako prawdziwa skarbonka bez dna. Prędzej czy później każde auto wymaga bowiem dokonania w nim napraw lub wymiany zużytych podzespołów, bądź określonych części. Bardzo często jest to niestety kwestia dość kosztowna, która wymaga poniesienia dużych kosztów finansowych – w koszt naprawy wlicza się nie tylko bowiem zakup części wymiennych, ale również pracę mechanika samochodowego. Na samochodzie nie ma jednak co oszczędzać, ponieważ dobrej jakości, sprawne auto, to gwarancja nie tylko komfortu jazdy, ale przede wszystkim wysokiego bezpieczeństwa w trakcie jego użytkowania i poruszania się po drogach. Jak wiadomo – zdrowie czy nawet życie jest czymś bezcennym i nie można ich przeliczyć na żadne pieniądze.\nZalety części zamiennych do naprawy auta\nWśród dość popularnych i jednocześnie dość kosztownych napraw bez wątpienia jest naprawa zawieszenia pneumatycznego samochodu. Wiele ludzi zastanawia się wobec tego czy warto jest korzystać z tak zwanych części zamiennych do naprawy auta, aniżeli kupować ich oryginalne odpowiedniki. Jak się okazuje można w ten sposób bardzo dużo zaoszczędzić, co jednoznacznie przekłada się na niższe koszty naprawy samochodu. Przykładową ofertę części zamiennych do wymiany zawieszenia pneumatycznego – chociażby w mercedesie klasy E – można znaleźć między innymi na stronie https://thomasmarkt.com/159-zawieszenie-pneumatyczne-mercedes-e. Warto pamiętać, że części zamienne powinny być zainstalowane przez profesjonalistę, gdyż tylko to jest gwarancją tego, że cała naprawa przebiegnie w sposób korzystny i zadowalający dla klienta.\nPoprzedni Post: Dlaczego warto zapisać dziecko na zajęcia sportowe?\nNastępny Post: O czym należy pamiętać przy transporcie towaru?


Forum Dyskusyjne NFZ • Zobacz wątek - Zestaw świadczeń a hospitalizacja\nTeraz jest So sie 19, 2017 5:22 am\nStrona główna forum » Forum zewnętrzne » XML 2007 - dla wszystkich\nZestaw świadczeń a hospitalizacja\nTytuł: Zestaw świadczeń a hospitalizacja\nNapisane: Cz sty 25, 2007 1:30 pm\nDołączył(a): Cz sty 04, 2007 11:09 am\nLokalizacja: Lublin, Medway\nJak to jest jeśli cześć świadczeń podczas hospitalizacji w szpitalu jest rozliczana miesięcznie (np. OIT, rehabiliacja) a część przy wypisie.\nPytanie sprowadza się do tego czy zestaw-swiadczen musi być tożsamy z hospitalizacją, czy 1 hospitalizacja to może być wiele zestawów świadczeń.\nMożliwe są wg. mnie dwa scenarujsze generowania raportu:\nZałóżmy że pacjent przebywał na oddziałach:\nstyczeń: OIT, potem np. Kardiochirurgia, potem znów OIT\nluty: kontynuacja OIT potem Kardiologia\nmarzec: kontynuacja kardiologii i wypis\nCzyli mamy sytuację że musimy rozliczyć 3 pakiety świadczeń:\nw styczniu - procedury z OITu wykonane w styczniu\nw lutym - procedury z OITu wykonane w lutym\nw marcu - procedury z Kardiochirugrii i Kardiologii (pomińmy czy się sumują czy nie)\nWięc, czy robimy tak:\n1. 3xzestaw-swiadczen - na każdy miesiąc generujemy osobny element zestaw-swiadczen i pod niego podczepiamy pozycje rozliczeniowe do sprawozdania w danym miesiącu\n2. 1xzestaw-swiadczen + wiele korekt, czyli:\na) styczeń - generujemy element zestaw-swiadczen w styczniu, wstawiamy dane statystyczne i pozycje rozliczeniowe z OITu ze stycznia\nb) luty - korygujemy element zestaw-swiadczen ze stycznia, ew. zmianami danych statystycznych i dopisujemy do TEGO zestawu pozycje rozliczeniowe z OITu z lutego\nc) marzec - korygujemy element zestaw-swiadczen z lutego, zmianami danych statystycznych (wystąpią napewno bo wypis ze szpitala) i dopisujemy do TEGO zestawu pozycje rozliczeniowe z Kardiochirurgii i Kardiologii\nd) Podejście to jest trochę mętne i może pojawić się wiele wątpliwośći, np co z przekazywaniem procedur ratunkowych wykonywanych zaraz po przywiezienu pacjenta w Szpitalnym Oddziale Ratunkowym, czy powinny byc w tym samym zestawie świadczeń czy w osobnym, przy wypisie czy w miesiącu wykonania itp.\nNapisane: Cz sty 25, 2007 2:02 pm\nDołączył(a): Wt lis 07, 2006 9:09 am\nLokalizacja: DOW NFZ\nTu byłbym bardzo ostrożny. Zmienił się jeden z zapisów w szczegółowych warunkach (...) w rodzaju: leczenie szpitalne.\n§ 17 Świadczeniodawca zobowiązany jest do przestrzegania następujących zasad:\n1) w przypadku udzielenia więcej niż jednego świadczenia w czasie pobytu świadczeniobiorcy w szpitalu do rozliczenia należy wykazywać tylko jedno świadczenie, w jednym zakresie;\n1)\tw przypadku udzielenia więcej niż jednego świadczenia w czasie pobytu świadczeniobiorcy w szpitalu do rozliczenia należy wykazywać tylko jedno świadczenie;\nTak więc nie da rady w 2007 dokonać takich sztuczek. Dopuszczalne jest jedynie rozliczenie zabiegów wykonanych podczas takiej hospitalizacji - ze współczynnikiem 60%.[/quote]\nNapisane: Cz sty 25, 2007 2:23 pm\nZ tego co wiem wyjątkiem od tego zapisu jest właśnie leczenie w OIT\nNapisane: Cz sty 25, 2007 2:29 pm\nChodziło mi o to że rozliczenie 60% zabiegu niczego nie zmienia. Moje pytanie dotyczyło jak przekazać takie dane - w jednym czy kilku zestawach świadczeń. Bo OIT jest przekazywany miesięcznie a zabiegi (nawet niech będzie 60%) przy wypisie\nNapisane: Cz sty 25, 2007 8:21 pm\nDołączył(a): Pt paź 27, 2006 4:50 pm\nLokalizacja: DI Centrala NFZ\nGeneralnie zmierzamy do tego, żeby był to jeden zestaw świadczeń opisujący zawsze pełną hospitalizację. Jeżeli w trakcie wdrożenia pojawią się jakieś zasadnicze przeszkody w realizacji takiej koncepcji, będziemy próbowali je rozwiązać.\nNapisane: Cz sty 25, 2007 9:30 pm\nRobert Lachowski napisał(a):\nJak to jest jeśli cześć świadczeń podczas hospitalizacji w szpitalu jest rozliczana miesięcznie (np. OIT, rehabilitacja) a część przy wypisie.\nPytanie sprowadza się do tego czy zestaw-świadczeń musi być tożsamy z hospitalizacją, czy 1 hospitalizacja to może być wiele zestawów świadczeń.\nW ramach jednej hospitalizacji może wystąpić kilka pobytów na oddziałach szpitalnych.\nAle jak się to przedstawia w raporcie statystycznych (XML) w tym przypadku jasno precyzuje rozporządzenie MZ i Zarządzenia Prezesa NFZ,\nw szczególności Nr 80/2006 i 119/2006.\nTu byłbym bardzo ostrożny. Zmienił się jeden z zapisów\nw szczegółowych warunkach (...) w rodzaju: leczenie szpitalne.\nZa Panem Michałem przypomnę.\nZgodnie ze szczegółowymi materiałami informacyjnymi w rodzaju leczenie szpitalne (Zarządzenie Prezesa NFZ nr 80/2006) podczas jednej hospitalizacji:\n1)\tw przypadku udzielenia więcej niż jednego świadczenia w czasie pobytu świadczeniobiorcy w szpitalu do rozliczenia należy wykazywać tylko jedno świadczenie (§ 17 ust. 1); świadczenia, o których mowa, wykazywane do rozliczenia, nie podlegają łączeniu, z zastrzeżeniem:\na)\tokreślonych w Katalogu świadczeń szpitalnych dopuszczalne jest w przypadkach wskazanych w tym Katalogu - warunki łączenia świadczeń, określa załącznik\nnr 13 do materiałów informacyjnych,\nb)\t§ 17 ust. 5 i 6 Zarządzenia Prezesa NFZ nr 80/2006 .\n2)\tw przypadku udzielenia kilku świadczeń zabiegowych z kilku dojść operacyjnych,\nbez względu na zakres, oraz w przypadku świadczeń związanych z diagnostyką i leczeniem (operacyjnym i nieoperacyjnym) urazowych uszkodzeń wielomiejscowych (wielonarządowych), można łączyć zgodnie z następującą zasadą: pierwsze świadczenie – 100% wartości punktowej, drugie – 60% wartości, trzecie – 30% wartości, czwarte – 10% wartości;\n3)\tW przypadku przeprowadzenia zabiegu operacyjnego w warunkach sali operacyjnej lub zabiegowej w czasie leczenia w OAiIT, dopuszcza się dodatkowe rozliczenie zabiegu w zakresie odpowiadającym oddziałowi operującemu, w wysokości 60% wartości punktowej świadczenia zabiegowego, niezależnie od rozliczenia osobodni pobytu w OAiIT na podstawie oceny stanu zdrowia w skali TISS - 28 lub TISS - 28 dla dzieci (łączne rozliczenie zabiegu, o którym mowa i/ lub zabiegów leczenia nerkozastępczego poza OAiIT, wyklucza możliwość uwzględnienia w odpowiednich dniach oceny stanu zdrowia, na podstawie skal TISS - 28 lub TISS - 28 dla dzieci, w części 6 - inne interwencje, lit. c - czynności poza OAiIT o wartości 5 pkt.) /§ 9 ust. 5 Zarządzenia Prezesa NFZ nr 80/2006/.\nDla świadczeń TISS (5.06.00.0000257; 5.06.00.0000258; 5.06.00.0001435) - schemat miesiąca (schemat wyznaczania miesiąca sprawozdawczego dla realizacji produktu) na rok 2007 jest ‘K’ – Na podstawie daty końca kontaktu. Czyli takie świadczenia dopiero można rozliczyć dopiero po zakończeniu pobyty na OAiIT. Jeżeli pobyt na tym oddziale trwał przez dwa miesiące, to data opuszczenia pobytu oddziału wyznacza datę rozliczenia świadczenia.\nNatomiast w ramach danego miesiąca mimo trwania hospitalizacji, z uwagi na bardzo długi okres terapii (pobytu na oddziale) można rozliczyć świadczenia 5.06.00.0000243\ni 5.06.00.0001375, gdyż mają ustawiony schemat miesiąca - ‘P’ – Na podstawie daty końca realizacji produktu.\nMoże dojść do sytuacji, że po zakończeniu pobytu w OAiIT w danym miesiącu zostaną przekazane dane odnośnie danych rozliczanych w ramach świadczeń TISS a 60% wartości zabiegu operacyjnego wykonanego w warunkach sali operacyjnej lub zabiegowej w czasie leczenia w OAiIT, zostaną przekazane dopiero po zakończeniu hospitalizacji.\nco z przekazywaniem procedur ratunkowych wykonywanych zaraz po przywiezienu pacjenta w Szpitalnym Oddziale Ratunkowym, czy powinny być w tym samym zestawie świadczeń czy w osobnym, przy wypisie czy w miesiącu wykonania itp.\nZapisy Zarządzenia Prezesa Nr 80/2006 w tym zakresie jasno precyzują, że szpitalny oddział ratunkowy udziela świadczeń opieki zdrowotnej, polegających na wstępnej diagnostyce oraz podjęciu leczenia w zakresie niezbędnym dla stabilizacji funkcji życiowych osób, które znajdują się w stanie nagłego zagrożenia zdrowotnego oraz po wstępnym zdiagnozowaniu\ni ustabilizowaniu funkcji życiowych TUTAJ PODEJMOWANA JEST DECYZJA O KONIECZNOŚCI HOSPITALIZACJI PACJENTA (tzw. skierowanie do szpitala) tego, w którym jest SOR lub innego szpitala w razie konieczności leczenia specjalistycznego. /art. 33 ust. 2 ustawy z dnia 8 września 2006 roku o Państwowym Ratownictwie Medycznym (Dz. U. Nr 191 poz. 1410)/.\n„Pobyt w SOR musi być zakończony wypisem”.\nCzyli w przypadku świadczeń udzielanych w SOR - po wypisaniu z SOR – przekazywane są dane o tym świadczeniu, gdyż nie mają żadnego powiązania z hospitalizacją w tym szpitalu (o ile został skierowany do tego a nie innego szpitala).\nOpisałem wyjątki na rok 2007, od tej generalnej zasady, że świadczenia szpitalne rozlicza się po zakończeniu hospitalizacji (schemat miesiąca ‘E’ – Na podstawie daty końca epizodu).\nNapisane: Pt sty 26, 2007 6:28 pm\nDołączył(a): N gru 17, 2006 5:56 pm\nZapisy i zmiany wspomniane przez p. Dariusza i Michała są bardzo niekorzystne w roku 2007 dla świadczeniodawców.\nWygląda to wszystko dość dziwnie - zabieg wykonany w trakcie pobytu na OiOM może być wykazany (60%) do rozliczenia, a zabieg wykonany poza okresem pobytu na OiOM w efekcie którego to zabiegu pacjent na OiOM trafia już nie może (lub dokładniej albo OIOM(TISS) albo zabieg?? )\n(czy ja to dobrze rozumiem ??)\nNapisane: Pt sty 26, 2007 6:55 pm\nJacek Kubica napisał(a):\nWyciąg z Zarządzenie Prezesa NFZ nr 80/2006\n1.\tW ramach dokumentacji OAiIT wymagane jest prowadzenie karty punktacji stanu pacjenta, której wzór stanowi załącznik nr 7a do materiałów informacyjnych, w skali TISS - 28 lub TISS - 28 dla dzieci, określonej w załączniku nr 7b do materiałów informacyjnych. Wypełnione karty, dla każdej doby pobytu świadczeniobiorcy w OAiIT, należy archiwizować w historii choroby.\n2.\tOcena stanu zdrowia pacjenta, dla potrzeb określenia punktacji w skali TISS - 28 lub TISS - 28 dla dzieci, powinna być przeprowadzana codziennie rano o godz. 10:00.\n3.\tPacjenci leczeni w OAiIT uzyskujący poniżej 19 punktów w skali TISS - 28 lub TISS - 28 dla dzieci (nie dotyczy dzieci wymagających oddechu wspomaganego i/ lub zastępczego) rozliczani są zgodnie z Katalogiem świadczeń szpitalnych.\n4.\tŚwiadczenia opieki zdrowotnej w OAiIT rozliczane są zgodnie z Katalogiem świadczeń szpitalnych.\n5.\tW przypadku przeprowadzenia zabiegu operacyjnego w warunkach sali operacyjnej lub zabiegowej w czasie leczenia w OAiIT, dopuszcza się dodatkowe rozliczenie zabiegu w zakresie odpowiadającym oddziałowi operującemu, w wysokości 60% wartości punktowej świadczenia zabiegowego, niezależnie od rozliczenia osobodni pobytu w OAiIT na podstawie oceny stanu zdrowia w skali TISS - 28 lub TISS - 28 dla dzieci.\n6.\tŁączne rozliczenie zabiegu, o którym mowa w ust. 5 i/ lub zabiegów leczenia nerkozastępczego poza OAiIT, wyklucza możliwość uwzględnienia w odpowiednich dniach oceny stanu zdrowia, na podstawie skal TISS - 28 lub TISS - 28 dla dzieci, w części 6 - inne interwencje, lit. c - czynności poza OAiIT o wartości 5 pkt., zgodnie z załącznikiem nr 7b do materiałów informacyjnych.”\nTutaj należy wspomnieć, że po odliczeniu tych 5 pkt /§ 9 ust. 6/, świadczenie TISS może być to tańsze, ale rozlicza się 60% wagi punkowej danego zabiegu.\nNapisane: Pt sty 26, 2007 7:06 pm\nAby prawidłowo przygotować program dla świadczeniodawców, zrozumiałe jest że trzeba dobrze zapoznać się z zapisami zarządzeń i innych regulacji prawnych.\nBez nich trudno zrobić dobrze narzędzie usprawniające pracę lekarzy i pielęgniarek oraz innych pracowników wykonujących świadczenia medyczne.\nDla ułatwienia link do Zarządzeń Prezesa NFZ http://www.nfz.gov.pl/new/index.php?katnr=3&dzialnr=12\nJeżeli jeszcze coś Państwu będzie potrzebne służę pomocą.\nNapisane: N sty 28, 2007 12:22 am\nAby prawidłowo przygotować program dla świadczeniodawców, zrozumiałe jest że trzeba dobrze zapoznać się z zapisami zarządzeń i innych regulacji prawnych. Bez nich trudno zrobić dobrze narzędzie usprawniające pracę lekarzy i pielęgniarek oraz innych pracowników wykonujących świadczenia medyczne\nZ całym szacunkiem Panie Darku, ale to co Pan tu pisze to takie "truizmy" w wydaniu urzędnika NFZ.\nUważam, że dla świadczeniodawców większy problem to właśnie te zmieniające się przepisy/zapisy/zarządzenia niż oprogramowanie, którym się posługują. Przepisy tworzone i zmieniane "zza biurka" bez (jak się czasem wydaje) kontaktu z rzeczywistością.\nSOR jest tu jednym z przykładów ...\nDalej nie wiem dlaczego zabieg operacyjny wykonany podczas pobytu w OAiIT można wykazać do rozliczenia razem z TISS , a zabieg wykonany poza pobytem w OAiIT (przy tej samej hospitalizacji) już nie\n(tzn. nie razem z TISS) ?? No tak chyba należy rozumieć cytowane w tym wątky szeroko zapisy Zarządzeń Prezesa (?)\nNapisane: N sty 28, 2007 11:56 am\nPanie Jacku – tak dzisiaj jestem urzędnikiem NFZ, jutro gdzie będę nie wiem. Ale pamiętam, że jak przechodziłem jakiś czas temu to po to, aby było lepiej dla pacjentów i pracowników „służby zdrowia” (tak to ładnie nazywali – płacąc jak za służbę – aby przeżyć). Poprzednie miejsce pracy, ten ZOZ miał duże długi, a dzisiaj bardzo dobrze stoi finansowo i a oddziały i cały szpital jest wysoko w rankingach, dzięki dobremu zarządzaniu i bardzo dobrej kadrze medycznej. A przewidują kolejne pytanie, to powiem, że koleżanki i koledzy w zawodach medycznych tam zarabiają więcej niż ja na urzędniczej pensji i z tego, że mają już lepiej bardzo się cieszę. Ale to tak do Pana\n"truizmy" w wydaniu urzędnika NFZ\nz którymi dalej szkoda poświęcać czas. Może dlatego, że bez względu gdzie pracuję, staram się dobrze wykonywać swoje zadania w poszanowaniu do drugiej osoby i do życia. Nie interesuje mnie „byle jakość” jak też większości moich kolegów i koleżanek, którzy w tej chwili ratują zdrowie i życie ludzkie.\nNarzędzie informatyczne usprawniające pracę lekarzy i pielęgniarek oraz innych pracowników wykonujących świadczenia medyczne jest możliwe do zrobienia /patrz inne kraje/ tylko wpierw trzeba zrozumieć (wysłuchać), że jest to narzędzie do rejestracji tego co się wykonuje w danej chwili dla pacjenta /nie rejestracja rozliczenia, lecz rejestracja świadczenia medycznego wg międzynawowych klasyfikacji opracowanych przez WHO /nie utożsamiać – z produktem rozliczeniowym/. Techniczno – informatycznym manewrem jest przyporządkowanie co jest rozliczane, gdy to co w rzeczywistości zostało zrobione. Zapraszam w tym zakresie zobaczyć inne wypowiedzi.\nPrzy takim podejściu już widzę problem i hałas – sztaby ludzi do rejestracji tych zdarzeń /nie związanych z medycyną/ będą musiały być przesunięte do innych zadań lub być zwolnione, gdyż przy dobrym narzędziu informatycznym będą to rejestrować osoby wykonujące te świadczenia.\nPłatnik /instytucja ubezpieczeniowa/ w wielu krajach zmienia i dostosowuje przepisy rozliczeniowe. Medycyna nie stoi w miejscu tylko cały czas jest nauką rozwijająca się ja lepiej można pomóc osobie chorej, dlatego musi następować zmiana tych przepisów.\nNa świecie są rożne opracowania jak rzetelnie wyceniać świadczenia medyczne, część z nich zastosowane.\nz kraju np. http://www.sluzbazdrowia.com.pl/html/more3075d.php\nNad tymi zagadnieniami trwają prace już od paru lat jak może Pan zauważyć, powołano instytucje nie związane z instytucją ubezpieczenia zdrowotnego /wówczas kas chorych, dzisiaj NFZ/, m.in.\nCentrum Monitorowania Jakości w Ochronie Zdrowia w Krakowie http://cmj.org.pl/\nCentrum Systemów Informacyjnych Ochrony Zdrowia w Warszawie http://www.csioz.gov.pl/\nAgencja Oceny Technologii Medycznych w Warszawie http://www.aotm.gov.pl/\naby na bazie doświadczeń innych krajów wdrożyć dobre /dla świadczeniodawcy, który za dane świadczenie powinien otrzymać odpowiednią zapłatę/ rozwiązania dla kraju.\nCo do SOR – wybaczy Pan nie zgodzę się, a wynika to nie tylko z doświadczenia, ale szerokiej publikacji w tym zakresie, którą można znaleźć także w internecie.\nDo czego służy w Polsce „szpitalny oddział ratunkowy„ (nazwę przyjęło się tłumaczenia z ang. emergency departments) /podziela podobny pogląd – że nazwa w Polsce nie adekwatna do zadań i powoduje inne spojrzenie/ ?\nAby nie za mądrze - http://pl.wikipedia.org/wiki/Medycyna_ratunkowa\nZgodnie z międzynarodowym modelem systemu ratownictwa medycznego, ogniwem docelowym łańcucha przeżycia są przede wszystkim szpitalne oddziały ratunkowe, bo o zespołach ratownictwa medycznego już nie trzeba wspominać /głośno było – szczególnie tragedii od rok temu, a teraz jeszcze głośniej media zajmują się – bo nie chcą, aby z czasem ratownicy medyczni sami pozostali w podstawowych zespołach ratownictwa medycznego; nie chcą aby przestały jeździć „przychodnie na kółkach”/.\nRegulacje prawne w zakresie ratownictwa medycznego i (emergency departments) czyli miejsca gdzie zespół ratownictwa medycznego przekazuje pacjenta w stanie zagrożenia zdrowia i życia idą w dobrym kierunku. Gdyż właśnie opisują to co już NFZ w opisał,\nże „szpitalny oddział ratunkowy” udziela świadczeń opieki zdrowotnej, polegających na wstępnej diagnostyce oraz podjęciu leczenia w zakresie niezbędnym dla stabilizacji funkcji życiowych osób, które znajdują się w stanie nagłego zagrożenia zdrowotnego.\nZapis, że „Pobyt w SOR musi być zakończony wypisem” jest tylko technicznym doprecyzowaniem od lat toczącej się dyskusji, że po wstępnym zdiagnozowaniu i ustabilizowaniu funkcji życiowych na dalsze leczenie trzeba przekazać już do właściwego specjalistycznego zakładu opieki zdrowotnej (czyli skierowań na leczenie szpitalne), gdyż SOR do tego nie służy. W praktyce np. w przypadku konieczności wykonania koronografii, pacjenta po zabezpieczeniu niezwłocznie transportuje się do właściwego zakładu, który może te świadczenie wykonać.\nJeżeli widzi Pan tu błędy w zrozumieniu rzeczywistości – proszę o uwagi.\nTytuł: kilka uwag do tekstu\nDołączył(a): Cz sty 25, 2007 3:28 pm\nLokalizacja: NFZ Olsztyn\nChciałbym podzielić się kilka uwagami do tekstu\n1. Zmiany jednostek rozliczeniowych nie wpłyną na poprawę jakosci funkcjonowania systemu. Głównym zadaniem płatnika jest mniej lub bardziej sprawiedliwe przekazanie pieniędzy do systemu. Nie musi ono być skomplikowane. Gdybyśmy mieli trzy jednostki rozliczeniowe A, B , C i gdyby one stanowiły układ zamkniety, to pieniądze zostałyby przekazane.\n2. Problem jest trochę inny. Z jednej strony posiadamy nieograniczone potrzeby pacjentów i systemu, a z drugiej ograniczoną liczbę pieniędzy. W normalnym układzie ekonomicznym układ nierównowagi jest kompensowany ceną. W układzie gdzie mamy stałą cenę należy ograniczać dostępność. Ponieważ nie mamy szczelnych mechanizmów ograniczania dostępności układ się wyradza. W systemie jednym z elementów ograniczajacych dostępność jest skierowanie. A jak jest ono usankcjonowanie prawnie? Problem skierowań jest w systemie marginalizowany.\n3. Układ ochrony zdrowia nie jest układem stabilnym (nie posiada punktu równowagi) ze względu na brak występowania ujemnych sprzężeń zwrotnych i dlatego jest w stanie skonsumować każde pieniądze (system wykonuje plan). Dlatego wkładanie dodatkowych pieniędzy w system, komplikacja systemu rozliczeń nie powoduje zmian jakościowych.\n4. Zauważyłem, ze dużo się mówi o jakości w słuzbie zdrowia. Czy my jako płatnik zbieramy dane na ten temat? Zadowalamy się tym, że ktoś ma certyfikat, ale dlaczego nie mamy wypracowanych żadnych wskaźników zezwalajacych na ocenę placówek służby zdrowia? W jednym z państw na J jakość szpitali ocenia się dwoma wskaźnikami: liczbą zakażeń wewnątrz szpitalnych i wysokością płaconych odszkodowań.\nNa końcu chciałbym przeprosić za zbyt niehumanitarne (inżynierskie)podejście do służby zdrowia, ale zależy mi na sprowokowaniu dyskusji czy system ma się zmieniać poprzez tworzenie zawiłych systemów rozliczeń czy ma ma być układem sprawnie funkcjonującym?\nNapisane: So lut 03, 2007 10:30 pm\nJak prześledzi Pan www.mp.pl lub inne publikacje dot. ochrony zdrowia, to prace trwają nad tym co Pan wspomniał.


Sprzedaż Obraz Magnolia o zachodzie słońca\nObraz Magnolia o zachodzie słońca\nSprzedaż Obraz Magnolia o zachodzie słońca i informacje\nZ nami wybierz tanie Fototapety. Produkt Obraz Magnolia o zachodzie słońca e-Shop Oobrazy.pl Kup w cenie 159 PLN. Przetestuj produkt Obraz Magnolia o zachodzie słońca jest zwykle sprzedawany po cenie 159 PLN. Sprawdź sklep, aby uzyskać bardziej szczegółowe i dokładne informacje o towarze.\nZaoszczędź na sprzedaży Obraz Magnolia o zachodzie słońca. Możesz zobaczyć bieżące wydarzenie i rabaty na stronie sprzedawcy (tutaj nie musi być aktywne). Wierzymy, że zaoszczędzisz pieniądze, kupując pieniądze;)\n- kod EAN i ID towarów 1561993155\nZobacz jakie opinie mają użytkownicy o produkcie Obraz Magnolia o zachodzie słońca\nPopularne opinie o Obraz Magnolia o zachodzie słońca\nKupił: Obraz Magnolia o zachodzie słońca\nRabaty na produktyObraz Magnolia o zachodzie słońca\nCeneo jest świetnym doradcą przy zakupie . Możesz spojrzeć na pytania Obraz Magnolia o zachodzie słońca. Lub po prostu przejrzyj listę e-sklepów oferujących Fototapety i wybierz najbliższy punkt dystrybucji i najwyższą cenę. Sprawdź najlepsze ceny w ceneo\nKaczki w liliach\nObraz Afrykańscy tancerze\nObraz Afrykański taniec\nObraz Apetyczna kawa\nObraz Apetyczna kawa w brązach\nObraz Apetyczna kawa w sepi\nObraz Aromatyczna kawa o poranku\nObraz Autorskie maki\nObraz Motyli raj\nObraz Jesteśmy na plaży - Yinghai\nObraz Hamak na plaży\nObraz La Digue\nObraz Świeże truskawki


Kemping nad jeziorem – jak się do niego przygotować? – JakaOkazja.pl\nWakacje lub chociażby weekend spędzony nad jeziorem, to idealny pomysł dla odludków kochających kontakt z naturą, ciszę i spokój. Nie mówimy tu o zbiornikach wodnych, wokół których powstała już masa atrakcji turystycznych, mówimy o miejscach, których nikt nie odkrył, a są warte uwagi.\nŻeby pojechać nad wodę, nie trzeba zaraz wybierać się na Mazury czy nad morze. Możemy udać się w miejsce, które jest rzadko odwiedzane albo wcale, które jeszcze nie jest atrakcją turystyczną. Nie znajdziemy tam hotelu, restauracji, sklepów i parków rozrywki, a samą naturę, odgłosy lasu, wody i zwierząt oraz czyste powietrze. trzeba jednak przemyśleć kilka spraw chociażby jakie akcesoria kempingowe ą nam potrzebne.\nJakie problemy spotkają nas na kempingu?\nNa co dzień jesteśmy przyzwyczajeni do wygód, których nie zauważamy np. bieżąca woda, prąd, sklepy. Kiedy wyjedziemy do dzikiego lasu lub nad jezioro, o którym nikt nie wie, nie znajdziemy tam tych wszystkich udogodnień. Dlatego w takie miejsce doskonale nadają się przyczepy kempingowe lub kampery. Dzięki temu będziemy mieli namiastkę cywilizacji. Poza tym, spanie w samochodzie lub przyczepie jest dużo wygodniejsze i bezpieczniejsze, szczególnie jeśli decydujemy się na wycieczkę z dziećmi. Warunki atmosferyczne w Polsce i dzikie zwierzęta potrafią napędzić stracha turystom śpiącym w zwykłych namiotach na odludziu.\nCo zrobić, aby wyjazd był przyjemny?\nJest kilka rzeczy, które trzeba zrobić, zanim się wyjedzie na jakąkolwiek wycieczkę kempingową. Po pierwsze należy dokładnie sprawdzić samochód, szczelność wszystkich instalacji, stan koła zapasowego i narzędzia do ewentualnej naprawy. Kiedy będziemy pewni, że samochód i przyczepa jest w pełni sprawna, możemy zastanowić się co dalej. Jeśli mamy wybrane miejsce musimy sprawdzić, jak daleko będziemy stacjonować do cywilizacji, czyli gdzie jest najbliższy sklep, apteka, szpital, stacja paliw itp. Są to ważne informacje, których nie zdobędziemy łatwo, gdy zaniknie nam zasięg sieci internetowej.\nCo kupić na wyjazd?\nNa wyjazd trzeba zrobić zakupy, jednak pamiętajmy, że kamper nie jest rozciągliwy i jeśli planujemy dłuży pobyt, będzie trzeba pojechać na zakupy. Trzeba wziąć zapas wody pitnej, jedzenie i wszystkie rzeczy, które zabralibyśmy na zwykłą wycieczkę np. ubrania, ręczniki, książki do poczytania itp. dobrym pomysłem jest również zabranie apteczki, w której powinny się znaleźć opatrunki, coś do dezynfekcji ran, środki przeciwbólowe rozkurczowe i na biegunkę. Kiedy przyplącze się nam jakieś choróbsko, zanim dojedziemy do lekarza, będziemy mogli sobie pomóc. Konieczne jest też zabranie środków na owady i maści łagodzące ślady po ukąszeniach. Dobrze mieć ze sobą leki na alergie i wapno. Owady, w szczególności komary potrafią być bardzo uciążliwe, a dużą liczna ukąszeń może wywołać ostrą reakcję alergiczną\nAkcesoria kempingowe – które wybrać?\nDużo zależy od tego, gdzie jedziemy i na jak długo. Np. jeśli wybieramy się w tereny górzyste, warto zabrać ze sobą kliny poziomujące samochód. Przydatne akcesoria kempingowe to również dostawiany namiot i meble kempingowe. To znacznie łatwiejsze niż przestawianie auta kilka razy, by złapać w miarę zadowalający poziom. Zastanówmy się również, w jaki sposób chcemy przygotowywać posiłki — czy chcemy gotować jak w domu, czy wystarczy nam suchy prowiant. Jeśli ktoś nam towarzyszy zaplanujmy wolny czas, bo będzie go dużo. Możemy zabrać ze sobą piłkę do siatkówki, rakietki do tenisa czy kilka książek. Zostawmy sobie trochę czasu na nic nie robienie, bo w trakcie odpoczynku podczas urlopu dobrze jest się czasem trochę ponudzić, zebrać siły na powrót i życie w codziennym kieracie. Nuda jest bardzo ważna i potrzebna zarówno w dzieciństwie, jak i w dorosłym życiu.\nKategorie:\tDom, Zakupy\t/ przez admin Marzec 8, 2020


Dzieci marynarza z “Kurska” na cmentarzu w Moskwie – Kresy24.pl – Wschodnia Gazeta Codzienna\nDzieci marynarza z “Kurska” na cmentarzu w Moskwie\n13 Sie 2015 Rosja, SUPERNEWS 5 comments\nSynowie czczą pamięć ojca, który zginął na okręcie Kursk. Przyszli na cmentarz w koszulkach sławiących Putina! Zapomnieli, jak się zachowywał i co mówił o tej tragedii? “Potworniejszego zdjęcia w życiu nie widziałem” – skomentował dziennikarz ATR.\nTo była jedna z najczarniejszych kart w historii Rosji. Kursk, okręt podwodny o napędzie atomowym, zatonął w czasie manewrów na Morzu Barentsa 12 sierpnia 2000 roku. Cała, licząca 118 osób załoga, zginęła. W 2001 roku wydobyto i pochowano ciała 115 marynarzy, trzech ciał nie odnaleziono. 23 marynarzy zmarło prawdopodobnie dopiero trzy doby po katastrofie. Można było ich uratować, gdyby od razu zwrócono się o pomoc do zagranicznych ratowników. Jednak tego putinowska Rosja nie zrobiła. Po 10 dniach, kiedy wreszcie dopuszczono do akcji norweskich ratowników, a ci otworzyli właz, wszyscy byli już martwi.\nOsiem lat po katastrofie, w 2008 roku, Władimir Putin, odpowiadając na pytanie Larry’ego Kinga w CNN, co się stało z okrętem podwodnym, odpowiedział z uśmiechem: „Po prostu zatonął”, a dwa lata później zignorował uroczystości z okazji 10. rocznicy tragedii.\nDzisiaj, jak pokazały badania Centrum Lewady, liczba Rosjan, przekonanych, że władze ich kraju zachowały się prawidłowo w obliczu tragedii i zrobiły co należy, żeby ratować załogę, wzrosła do 40 proc. (wobec 23 proc. w 2000), zaś liczba krytyków tych działań zmalała z 72 do 35 proc.\nPrzyczyny katastrofy były przez długi czas owiane tajemnicą. Oficjalnie rosyjska komisja ogłosiła, że przyczyną był wybuch torpedy. Dokumenty na temat katastrofy mogą zostać ujawnione po upływie 30 lat.\nTagi: Centrum Lewady Kursk Putin Rosjanie wybuch Załoga\n13 sierpnia 2015 o 20:49 Odpowiedz ↓\nCzy dzieci marynarzy z “Kurska” to debile ?\nNie wiedzą, że ich ojcowie nie żyją właśnie z powodu tego petersburskiego konusa, czekistowskiego bandyty Fiutina ??? Aż tak mają ludzie\nw Mordorze zryte mózgi kłamstwem i propagandą ???\nPrzerażające ! Ojcowie ich muszą się w grobach przewracać .\n14 sierpnia 2015 o 09:18 Odpowiedz ↓\nNiestety w większości ludzkich głów nie ma wiedzy. Jest TYLKO SYSTEM WIERZEŃ. Ludzie wierzą w najróżniejsze bzdury. Ci akurat wierzą w Putina. Wiara nie potrzebuje dowodów. Ba! Zazwyczaj wierzy się WBREW DOWODOM.\n14 sierpnia 2015 o 10:35 Odpowiedz ↓\nRosjanie to zniewolony narod przez komune propagande,alkochol i zgnilego od sierodka Putina!!!modle sie za tych ludzi bo nie wiedza co czynia sa jak zwierzeta na tym polega komunizm ktory cale szczescie nie ogarna cala Polske! To nasz Swiety Papierz Jan Pawel II i Walensa rozsadzili zelazna Kurtyne!!!Dzieki takim ludziom mamy WOLNOSC!!!! najpierw nauczcie sie Histori a potem dajcie Kometarze!!! pozdrawiam ! Zibi\n14 sierpnia 2015 o 11:29 Odpowiedz ↓\nZniewolenie, propaganda + syndrom sztokholmski i mamy takie oto obrazki.\n16 sierpnia 2015 o 08:57 Odpowiedz ↓\nŚlepo wierzący ludzie? Może wiedzą coś więcej niż tylko co zostało podane do wiadomości publicznej o zatonięciu Kurska… Dlaczego wkrótce po zatonięciu Kurska George Tenet szef CIA przebywający w Rosję anulował dług Rosyjski oraz udzielił długoterminowej pożyczki w wysokości 10 mld dolarów? Dlaczego prawa burta okrętu po wydobyciu miała okrągły ślad po torpedzie uranowej? Co robił w rejonie zatonięcia Kurska amerykąński okręt “Memphis”?\nPozostaw odpowiedź NAVI Anuluj


3918 Naszyjnik cekiny kolia z cekinami - Naszyjniki, korale - Biżuteria artystyczna\n> Biżuteria artystyczna > Naszyjniki, korale > 3918 Naszyjnik cekiny kolia z cekinami\nPracownia rękodzieła KAMA4you poleca: ręcznie pleciony, oryginalny naszyjnik. Naszyjnik wykonany jest ze szklanych, drewnianych i akrylowych koralików w rozmiarze 4-8 mm oraz cekinów. Razem 6 sznurów ! Obwód regulowany od 48 - 53 cm. Zapięcie antyalergiczne (bez niklu, kadmu i ołowiu). Doskonały, niepowtarzalny, oryginalny efekt. ZAPRASZAM DO ZAKUPU :-) Nasi klienci dokonują u nas zakupów od 2006 roku. Każdy z nich ma prawo do zwrotu w ciągu 14 od dnia otrzymania przesyłki.\nprezent naszyjnik, kolorowa kolia, szary naszyjnik, błękitny naszyjnik


Bogdan Gałązka | NewsGastro.pl\nJesteś tutaj: Strona główna > Osobowości > Ogólne > Osobowości > Bogdan Gałązka\nPolski restaurator mierzy się z wieloma trudnościami i komplikacjami związanymi z rynkiem pracy: skomplikowane aspekty prawne, sezonowość, brak zaangażowanych pracowników. To przekłada się na rentowność jego biznesu. O tym, czy w Polsce opłaca się być dobrym pracodawcą z szefem kuchni i współwłaścicielem restauracji w Malborku Bogdanem Gałązką rozmawiają Agnieszka Małkiewicz i Katarzyna Derdzińska.\nAM: Na czym polega mądre prowadzenie restauracji w kontekście biznesowym?\nBG: Dobra restauracja musi zarabiać pieniądze, dlatego popieram sytuację, w której szef kuchni jest udziałowcem w lokalu. Zmienia to zupełnie jego punkt widzenia. Nie kupuje niepotrzebnych sprzętów, woli zrobić coś ręcznie, bo wie, że niewydane pieniądze zostaną w jego kieszeni. Słucham narzekań szefów kuchni, którzy nie mają udziału w swoich restauracjach. Mówią, że właściciele nie dają im się rozwijać. Ja muszę jednak stwierdzić, że mam punkt widzenia zbliżony do tych właścicieli. Restauracje najwięcej tracą na takich szczegółach jak worki na śmieci, zużywany papier czy ścierki. Wydaje się, że to grosze, ale w skali roku to olbrzymie kwoty. Jeśli kucharz będzie partycypował w kosztach, to zauważy marnotrawstwo i postara się je ograniczyć.\nAM: Jakie są, według Ciebie, najpoważniejsze grzechy polskiego pracodawcy w gastronomii?\nBG: Nie wywiązywanie się z ustalonych zobowiązań, a szczególnie zmiana reguł gry podczas trwania stosunku pracy. Jeżeli umawiam się na X w marcu to nie mogę powiedzieć w kwietniu , że przykro mi ale dostaniesz Y, bo się przeliczyłem. Dla przykładu w kryzysowych sytuacjach warto porozmawiać z pracownikami i wyjaśnić , że musimy dla dobra wspólnego na jakiś czas coś zmienić, by móc to naprawić. Jak nam się uda to wracamy do starych reguł gry . To jest uczciwe w stosunku do siebie samego i pracownika.\nKD: Jakie są kluczowe czynniki sukcesu restauratora? Jakie cechy osobowościowe są ważne?\nBG: Cierpliwość, samozaparcie i pracowitość. Należy też rozsądnie dobierać wspólników. Miałem akurat szczęście spotkać bardzo mądrego człowieka, ale nie zawsze tak musi być. Ja nie jestem cierpliwy, ale mój wspólnik owszem. Ciężko pracowaliśmy przez trzy lata i sukces przyszedł. Dzisiaj musimy zabiegać i pilnować biznesu, trzeba być w tym bardzo skrupulatnym.\nAM: A w Twoim przypadku? Co sprawiło, że odniosłeś sukces?\nBG: Połowa mojego sukcesu to miejsce, w którym znajduje się restauracja, całkowicie autentyczne i wyjątkowe w skali Polski, oraz moja osobowość. Rzadko zdarza się, aby w restauracji szef kuchni był eksponowany w tak mocny sposób i wspólnik jeszcze to akceptuję.\nAM: Nie wymieniłeś jedzenia, dlaczego?…\nBG: Uważam, że jedzenie, mimo tego co się mówi, nie jest najważniejsze w restauracji. Ludzie muszą doświadczyć emocji i tylko wtedy będą wracać. Oni przychodzą do mojej restauracji zjeść, ale sami nie wiedzą, że przychodzą również po wrażenia – zobaczyć zamek, popatrzeć co się dzieje. Jeśli restauracja miałaby polegać na samym jedzeniu, to od razu mówię – nic z tego nie będzie. Należy karmić i ciało i ducha, dopiero wtedy klient będzie całkowicie zadowolony. Doskonale robili to sześćset lat temu Krzyżacy – oprowadzali po zamku, pokazywali jego potęgę, dyskutowali, a potem zapraszali na ucztę, która była wisienką na torcie. Kazimierz Wielki w 1366r.odwiedzając Zamek w Malborku jak zobaczył na własne oczy jego spichlerze, zbrojownie i przepych odstąpił zapewne od wojny z Państwem Krzyżackim. Podobnie moi klienci – czerpią z zamku, spacerują, zwiedzają, wąchają, a potem przychodzą do mnie i jedzą. Wszystkie ważne gastronomiczne miejsca są właśnie tak tworzone, jeśli mają być projektami długotrwałymi. Gościom trzeba dostarczyć emocji.\nAM: Czy takie szersze podejście spowoduje, że na rynek pracy w branży kulinarnej, będą wchodzili coraz ciekawsi ludzie szukający rozwoju?\nBG: Może, choć na razie nie zauważam takiego trendu. Poza kilkoma młodymi szefami kuchni, nie widzę wśród pracowników ludzi, którzy traktowaliby pracę w restauracji jako rozwój. Nikt nie przychodzi do mnie, aby nauczyć się historii, zobaczyć jak rekonstruuje się stare przepisy. Przychodzą tylko po to, żeby zarobić. A idealną sytuacją byłoby, gdyby nowy pracownik chciał poznać historię danego miejsca i jego okolic. U mnie w restauracji – historię zamku i Malborka, w Warszawie na Muranowie – historię tamtej dzielnicy. Dla mnie tożsamość miejsca i jego odkrywanie poprzez gotowanie to droga do sukcesu. Wyboista, ale ciekawa i rozwijająca.\nKD: Na początku biznesu trzeba też chyba zadać sobie pytanie o model biznesowy – czy chcę zarabiać na jedzeniu, czy na tworzeniu unique client experience przy pomocy jedzenia? Te modele różnią się wymaganiami wobec pracownika. W pierwszym wystarczy ktoś, kto tylko będzie nosił talerze, natomiast w drugim oczekujemy czegoś więcej.\nBG: To prawda. Bliższy mojemu sercu jest ten drugi model biznesowy. Napisałem nawet artykuł o „Teorii Humoralnej” w odniesieniu do restauracji , w której kelner pytałby klientów o ich osobowość oraz temperament i na tej podstawie odpowiednio dobierał menu. Do tego potrzeba jednak odpowiedniego kelnera, który musi umieć pięknie opowiadać, a nie znam wielu dobrych mówców. Poza tym, pracownicy tak szybko się zmieniają. Kelnerzy przychodzą i odchodzą, ten zawód niesamowicie się zdewaluował. Dziś na tym stanowisku pracują tylko ludzie młodzi.\nAM: W przypadku osób, które traktujemy perspektywicznie, łatwo wytypować kogoś nadającego się na menedżera. Ale jak dostrzec taki potencjał w pracowniku tymczasowym, w osobie wykonującej proste czynności, na przykład, pracującej na zmywaku? Pytam, ponieważ tobie się to udało.\nBG: Zauważyłem, że ta osoba na każdym stanowisku była w stanie dobrze wykonać postawione jej zadanie. Jednego dnia pomagała w kuchni, drugiego pracowała na zmywaku. Miała pokorną i bojaźliwą naturę, ale, ze względów osobistych, zależało jej na pracy. To również bardzo spokojna osoba, która musi naprawdę się zdenerwować, żeby podnieść głos. Przez dziewięć lat poważnie wzburzoną widziałem ją może ze dwa razy. Dostrzegłem jej zaangażowanie – przez cały czas pytała, czy może zrobić coś jeszcze. Wykraczała też poza swoje obowiązki, sama brała miotłę i sprzątała, a to rzadko się zdarza. Obserwując ją stwierdziłem, że identyfikuje się z tym miejscem, traktuje je jak swoje. Zwolniłem dotychczasowego menedżera i zatrudniłem ją na tym stanowisku. Dostała pieniądze na kupno stosownej garderoby, potem wysłaliśmy ją na kursy, między innymi, o zarządzaniu gastronomią na SGGW. I to nie tylko w celach edukacyjnych. Chcieliśmy, aby otworzyła się na ludzi. W tej chwili klienci mówią: „Jak miło panią widzieć, pani jest zawsze uśmiechnięta Pani Ewo”. Dziś nie ma kwestii, której byśmy z Ewą nie konsultowali, ona panuje nad wszystkim co dzieje się w restauracji. Oczywiście ma słabości, ale któż ich nie ma.\nJa sam dostałem podobną szansę, gdy byłem młody. Uważam, że taki sposób szukania pracowników na wyższe stanowiska jest znakomity, ponieważ pozostali widzą, że mają możliwość awansu w swoim miejscu pracy i bardziej się starają. Struktura w restauracji jest płaska. Teraz u nas nie ma już za bardzo miejsca na awans, ale Ewa może być przykładem, że nie tylko promocja bywa nagrodą za dobrą pracę. Pracując u nas w skończyła studia licencjackie, a teraz namawiamy ją, aby postarała się o tytuł magistra. Mam w sobie wizję dotyczącą moich pracowników – jeśli chcą się kształcić, to ja im bardzo chętnie, dajmy na to, połowę do tych studiów czy kursów dopłacę. To bardzo ważne, żeby myśleć w ten sposób o przyszłości.\nAM: Jeden z restauratorów powiedział, że nie ma sensu inwestować w pracowników, ponieważ i tak odejdą…\nBogdan Gałązka: Ja uważam wręcz przeciwnie – należy inwestować w pracowników pomimo tego, że odejdą, ponieważ są młodzi. Sam czasem chętnie wypchnąłbym ich dalej. Oczywiście zostaję z problemem, ale na pożegnanie mówię, że jeśli w przyszłości zostaną szefami, to mają obowiązek inwestowania w pracowników. Dobry pracodawca ma karmić, szkolić i być życzliwy, to jego powinność.\nAM: Ale to się nie opłaca…\nBG: Nic podobnego. Nie szkolisz pracownika dla kogoś, lecz dla siebie samego. Wszystko do ciebie wraca, tworzysz markę pracodawcy. Młodzi ludzie bardzo często zjawiają się u mnie ponownie mówiąc, że jednak tu chcą pracować, ponieważ mają szansę się czego nauczyć. Ja pracowałem w różnych miejscach. Nie widzę różnicy w relacjach miedzy ludzkich w korpo czy w restauracji. Do miejsc, w których szefowie szkolili mnie i dbali o mnie, wracam jak do domu i jestem przyjmowany tam jak syn.\nAM: Czy w gastronomii nie można ufać pracownikom? Czy jeśli szef lub menedżer nie dopilnuje wszystkiego, to restauracja nie będzie dochodowa?\nBG: Jeśli sam nie nauczę pracowników odpowiedzialności, jeśli nie będę miał do nich zaufania, to restauracja nie będzie sukcesem. Czasem sprawdzam pracowników, ale mam świadomość, że cały mój biznes jest oparty na ludziach. Takich, którym ufam i którzy wiedzą, co jest dla mnie ważne. Ja nadaję kierunek naszemu statkowi, ale to oni są siłą napędową. Nie staram się kontrolować wszystkiego, ponieważ ludzie szybko udowodniliby mi, że nie jestem w stanie tego robić. Nie można budować relacji pracodawca – pracownik na braku zaufania. Mam trochę inną koncepcję niż biznesy w Warszawie. Odnoszę wrażenie, że u mnie pracownicy są bardziej oddani. Nie podzielam opinii, że wszystko musi robić szef kuchni. Warunek – musi dobrze nauczyć swoich ludzi pracować, inaczej sam sobie jest winien. Staram się zatrudniać mądrzejszych od siebie. Media społecznościowe ogarniają nam dzisiaj młodzi pracownicy. Kręcą filmy z reki, wrzucają zdjęcia z restauracji na swoje strony w mediach społecznościowych . To może znaczyć że lubią miejsce gdzie pracują.\nAM: A jaka jest rola kadry zarządzającej w restauracji? Czy to powinni być tzw. dozorcy? Wiele się słyszy o nadużyciach braku etyki i dyscypliny w branży.\nBG: Uważam, że właściciel powinien być liderem, a nie szefem, powinien dawać przykład, a nie wykład. Jeśli trzeba sprzątać, to wszyscy biorą miotły. Dużą krzywdę pracownikom i samym sobie robią właściciele, których nie ma w restauracjach bądź wpadają tylko na chwilę. Przychodzą, burzą ustalony podział pracy, ponieważ tak chcą i tak musi być. Oczywiście właściciel może zbudować koncept restauracji po swojemu, ponieważ to są jego pieniądze. Ale na poziomie zarządzania, to menedżer musi podejmować decyzje. U mnie w restauracji struktura jest następująca: menedżer podejmuje decyzje, a ja, jako szef kuchni, jestem ostateczną instancją. Jeśli zepsuł się piec, to pracownik idzie do menedżera i wołają mechanika. Jeśli jednak ktoś zepsuł sondę za dziesięć tysięcy, bo machał za mocno drzwiczkami, to o tym chciałbym już wiedzieć. U mnie nie ma odpowiedzialności materialnej, ponieważ uważam, że to się nie sprawdza. Wymagam natomiast, żeby wszyscy traktowali miejsce pracy jak swój drugi dom. Dzięki temu każdy, kto wchodzi do mnie do kuchni nie może się nadziwić, że jest tam tak czysto.\nAM: Czy rzeczywiście jest tak, że nie można dogadać się z młody pokoleniem, ponieważ jest niemiłe, niekompetentne, roszczeniowe i nie ceni pracy?\nBG: Rozmawiałem ostatnio na ten temat z profesorem z SGH. Powiedział mi, że młodzież zawsze była taka sama, czy to w średniowieczu, czy to w XX wieku, czy teraz. Różnica jest tylko między tym, co nam się podobało w młodości, a tym, co teraz podoba się młodemu pokoleniu. Ja powtarzam, że otaczając się młodymi ludźmi, sam się czuje młodszy.\nNajważniejsza jest dla mnie uczciwość, nie wiek. Miałem w tym roku pewien problem z młodymi pracownikami, ale nie zniechęciło mnie to w żaden sposób do tego pokolenia, ponieważ ludzie to tylko ludzie. Do tej pory, przez dziewięć lat, spotykałem absolutnie fantastycznych młodych pracowników. Uczciwość to główna zasada – jeśli chcesz się napić coli, to powiedz, ale nie kradnij. Należy ustalić reguły i ich przestrzegać. Problemem może być stosunek do pracy u osób, które traktują tę pracę jako tymczasową. Im próbuję uświadomić, że od początku wyrabiają w sobie pewne przyzwyczajenia. Menedżer lub właściciel nie może też wkraczać w każdą kłótnię między pracownikami, dopóki zachowuje ona jakieś rozsądne granice. Jeśli usłyszę wyzwiska – zareaguję, ale nie wcześniej.\nAM: Czy w polskich restauracjach jest słaby serwis, ponieważ nie ma na rynku dobrych szkół i kursów?\nBG: To nie szkoła kształtuje dobrego pracownika, ale sam pracodawca i dom z jakiego wychodzą i w jakim dorastają. W mojej restauracji pracownicy pracują tak, jak ja chcę. Należy zatrudniać ludzi patrząc na ich charakter, nie kompetencje. Ja odpowiadam za szkolenie kelnerów, przekazuję im kilka nadrzędnych zasad, których muszą przestrzegać podczas obsługi gości. Uśmiech jest najważniejszy, tak samo jak przywitanie. Mówię – obsługujcie dzieci w pierwszej kolejności, dajcie odpocząć rodzicom. Nie obchodzi mnie podawanie do stołu na centymetry, ponieważ jest to bezduszne. Ważną sprawą jest natomiast dawanie kelnerom do spróbowania dań z karty, również pojawiających się w niej nowości, czego wiele restauracji nie robi. A dzięki temu pracownicy wiedzą, co sprzedają i umieją odpowiednio zarekomendować danie. Przykładowo, śmieszne jest zatrudnianie wegan w restauracji, która podaje tylko mięso.\nCzęścią szkolenia kelnerów musi być poznanie szefa kuchni. Trzeba znaleźć czas na integrację i wspólny posiłek. Takie działania, a nie ukończona szkoła, przełożą się na lepszy serwis. U mnie szkolenie trwa trzy dni: pierwszego dnia oprowadzam nowych pracowników po zamku, w drugim mówię o serwisie i o obowiązujących zasadach, a trzeciego – próbują moich dań. Nawet jeśli ktoś czegoś nie lubi to musi spróbować.\nDziękuję Ci za rozmowę i życzę, żeby zgłaszali się do ciebie pracownicy szczerze zainteresowani nie tylko gastronomią, ale i historią wspaniałego zamku w Malborku. Agnieszka\nW dobie niedostatku pracowników dobra marka pracodawcy jest kluczem do sukcesu- przyciąga talenty i najlepszych specjalistów, zapewnia lojalność i przeciwdziała fluktuacji, gwarantuje zaangażowanie pracowników w tworzenie unikalnego doświadczenia klienta i rozwój Twojego biznesu.\nJoan Roca- gość specjalny kongresu Parabere Forum (5-6.03.2017, Barcelona) zapytany o to jak buduje zaangażowanie swoich pracowników, przede wszystkim zwrócił uwagę na fakt, że ma szczęście zatrudniać ludzi, którzy bardzo chcą u niego pracować, chcą się uczyć i dzielić doświadczeniem, są otwarci. Można by powiedzieć, że to nic odkrywczego, w końcu on i jego bracia prowadzą jedną z najlepszych restauracji w Hiszpanii, a nawet na świecie, ale warto zadać sobie pytanie jak to się stało, że zbudował tak świetną markę, nie tylko cenioną przez klientów, ale i bardzo atrakcyjną markę pracodawcy, która przyciąga najlepszych- tych, którzy mają talent oraz dużą wewnętrzną motywację do pracy i gotowania. Zapytany podkreśli trzy aspekty postawy mądrego pracodawcy:\n– WSŁUCHIWANIE SIĘ W PRACOWNIKÓW\n– BYCIE PROAKTYWNYM I UWAŻNYM W ZAKRESIE POZYSKIWANIA TALENTÓW\n– SKROMNOŚĆ I POKORA.\nps. wywiad udostępniony dzięki współpracy z MADE Solutions http://madesolutions.com.pl


Arka Gdynia S.A. Oficjalny Serwis Internetowy - Piłkarze po meczu: Olimpia była lepsza.\nArkowcy rozegrali ostatnie spotkanie na własnym stadionie w tym sezonie. Niestety żółto - niebiescy nie zdołali wygrać tego meczu i ulegli Olimpii Grudziądz 0:2. Na początku spotkania pożegnany został Łukasz Kowalski, który wraz z końcem sezonu opuszcza Arkę. Gdynianie ostatnie swoje spotkanie rozegrają w Katowicach.\nChcieliśmy wygrać ostatni mecz ligowy u siebie, walczyliśmy do samego końca, ale dziś Olimpia Grudziądz była lepsza i wygrała to spotkanie. Nikt nie chciał się pożegnać z kibicami w takim stylu. Trener ustala skład i taktykę, ale na boisko wychodzimy my. Musimy pracować na treningu, żeby to dobrze wyglądało w meczu. Nie tylko trener odpowiada za złe wyniki. Jako cała drużyna wygrywamy i jako cała drużyna przegrywamy.\nŁukasz Kowalski spędził tu dużo lat, jest bardzo lubianym zawodnikiem. Nie chcę tu komentować tego, że nie dostał szansy pożegnania się z kibicami na boisku. Trener tłumaczył nam, że patrzył na wynik i starał się robić ofensywne zmiany, aby odrobić jednobramkową stratę.\nNa pewno chciałem się pożegnać na boisku. Trener zadecydował inaczej. To było dla mnie bardzo wzruszające, zostałem bardzo miło pożegnany. Na pewno zapamiętam te miłe chwile, dwa awanse do Ekstraklasy jeden awans do 1 ligi. Na początku sobie zakładałem, że jak zagram w 1 lidze to kończę karierę, potem jak zagram w Ekstraklasie, a skończyłem kiedy zostałem do tego przymuszony. Zakończenie kariery rozważałem za każdym kiedy nie dostawałem szansy gry, jednak mecze w rezerwach uświadamiają mi to, że jeszcze spokojnie mogę sobie poradzić.\nOlimpia zagrała bardzo dojrzale, zagrali na dużym luzie, to doświadczona drużyna. Praktycznie dziś zagraliśmy bez sytuacji . Nowy sezon, nowe nadzieje. Myślę, że im dalej w las to tym gorzej to wyglądało. Nie mnie osądzać dlaczego tak się stało.\nChcę podziękować kibcom za wsparcie, ale też za krytykę, która motywowała mnie do pracy. Przez te wszystkie lata wspierali mnie. Dziękuję im za to miłe pożegnanie.\n1 liga da silva kowalski Marcus olimpia wypowiedzi


Jesteś tutaj » Strona główna » N » Nauka języka\nwpisy 1-30 z 214\nLingspot.tv to nauka języków obcych z domu poprzez konwersacje językowe online przy użyciu nowoczesnego narzędzia audio-video. Bogata oferta lektorów nauczających w językach angielskim, niemieckim, francuskim, hiszpańskim czy włoskim. Dodatkowo oferty lektorów lub native speakerów w języku serbskim, chorwackim, łacińskim, japońskim...\nNiemiecki - portal języka niemieckiego\nPortal związany z nauką języka niemieckiego online. Duży zbiór materiałów, ćwiczeń, testów, objaśnień gramatycznych. Tłumaczenia online, pomoc nauczyciela i wiele innych możliwości w zakresie języka niemieckiego\nOcena: 3 Ocena użytkowników: 2.0 Komentarzy: 1\nKrakowska szkoła języków obcych specjalizuje się w nauce języków oryginalnych i nietypowych. Proponuje np. kursy języka arabskiego, czeskiego czy chińskiego, a nawet esperanto. Atutem są małe grupy a nawet zajęcia indywidualne. Poza zajęciami zaprasza na spotkania ponadprogramowe łączące naukę języka z zabawą. Mogą one polegać...\nCentrum Biznesu i Języka Francuskiego Anna Gwoździkowska\nFirma zajmuje się profesjonalną organizacją kursów języka francuskiego we Francji. W ofercie kursy ogólne, specjalistyczne, maturalne, egzaminacyjne. Kursy są przeznaczone dla różnych grup wiekowych, dysponujących zróżnicowanym budżetem. Dla grup przyjaciół (max. 4 osoby) organizowane są wyjazdy do Paryża. Oprócz wspólnego...\nEteacher - nauka języka angielskiego\nStrona zawiera zagadnienia z gramatyki angielskiej, testy językowe sprawdzające poziom zaawansowania, słownictwo przydatne w codziennych sytuacjach. Przygotowanie do matury, ciekawostki językowe, certyfikaty, słownik angielsko polski i polsko angielski online.\nKurs języka niemieckiego - opracowany kompleksowo, spójny opis gramatyki języka niemieckiego wraz z przykładami, ćwiczenia do przetestowania zrozumienia zdobytej wiedzy, ćwiczenia słownictwa niezbędnego do posługiwania się tym językiem, nauka wymowy wraz z udźwiękowionymi przykładami. Dla osób chcących uczyć się wraz z...\nStructura - Instytut Kultury i Języków Obcych\nInstytut Kultury i Języków Obcych Structura specjalizuje się w nauczaniu języka niemieckiego będąc jedynym w województwie śląskim Centrum Egzaminacyjnym Instytutu Goethego.\nWrocławska szkoła językowa Lektor zaprasza na kursy języka angielskiego. Są one prowadzone na różnych stopniach zaawansowania a ich poziom dostosowany jest do umiejętności uczniów. Podczas nauki duży nacisk jest kładziony na praktyczne umiejętności posługiwania się językiem angielskim. Zajęcia prowadzone są przez doświadczonych...\nVarsovia ELU SAL\nKursy języka hiszpańskiego w Warszawie - kursy dla firm, młodzieży i seniorów. Oferta szkoły hiszpańskiego Varsovia ELU SAL.\nD lice - nauka języka francuskiego\nKursy języka francuskiego na każdym poziomie zaawansowania zarówno dla klientów indywidualnych, jak i dla firm. Zajęcia prowadzone są w miejscu i czasie dogodnym dla klienta.\nMasterschool - szkoła języków obcych w Rzeszowie 27.03.2009 22:25 ładna pani w biurze tam jest:D


Przedsiębiorco, czy stać Cię na nową końcówkę domeny? | IPblog - o prawie własności intelektualnej i nowych technologii\nPrzedsiębiorco, czy stać Cię na nową końcówkę domeny?\nJuż wkrótce rynek może wzbogacić się o nowe, niczym nieskrępowane końcówki domen. Czy tym samym zmniejszy się znaczenie dotychczasowych rozszerzeń, tj. .com .org .net, czy krajowych końcówek np. .pl? Czy decyzja ICANN Internetowej Korporacji ds. Nadawania Nazw i Numerów wywróci do góry nogami funkcjonowanie Internetu?\nHistoryczna decyzja zapadła w czerwcu 2011 r. podczas spotkania ICANN w Singapurze. Ustalono, że wnioski o nowe końcówki domen przyjmowane będą od 12.01.2012 r. do 12.04.2012 r. Koszt procesu nabycia nowej domeny wyniesie około 185.000 USD. Roczny abonament nie powinien przekroczyć 25.000 USD. Daje to niebagatelną sumę 210 000 USD. Komentatorzy twierdzą, że nie odstraszy to jednak największych firm branżowych, które nie mogą lekceważyć władzy, jaką daje obecność w Internecie. Niektóre koncerny tj. Canon już w czerwcu 2011 zapowiedziały chęć zgłoszenia swojej aplikacji.\nJedno jest pewne, rynek nie powinien zostać wywrócony do góry nogami. Sama możliwość zarejestrowania domeny o dowolnej końcówce (np. www.coca-cola.coca-cola, www.google.google, www.szip.kancelaria itp.), nie daje jeszcze podstawy do przyjęcia, że oferta zdobędzie szerokie rzesze nabywców. Co ciekawe, w ramach eksperymentu skontaktowaliśmy się z 5 największymi sprzedawcami domen w Polsce i żadna z firm nie potrafiła udzielić informacji o nowym produkcie. Można zatem przypuszczać, że w Polsce nie ma popytu na nową ofertę.\nICANN to prywatna organizacja non – profit, odpowiedzialna obecnie za przyznawanie nazw domen internetowych, ustalanie ich struktury oraz za ogólny nadzór nad działaniem serwerów DNS na całym świecie.\nData 06/02/2012 13:10\nTagi ICANN, Prawo&Internet, domena, przedsiębiorca, znak towarowy


Nie będzie podatku od przejechanych mil | Dziennik Związkowy\nW Illinois nie będzie podatku od przejechanych mil. Pomysłodawca projektu, przewodniczący Senatu stanowego John Cullerton, wycofał się ze swojej propozycji.\nPodatek od przejechanych mil miał sfinansować naprawy dróg i mostów w całym stanie, ponieważ znacznie zmalały fundusze na ten cel, pochodzące z podatku od benzyny; spada bowiem zużycie paliwa w wyniku coraz większej popularności samochodów o napędzie hybrydowym lub elektrycznym.\nNa swoim profilu facebookowym polityk zamieścił oświadczenie, w którym podziękował mieszkańcom Illinois za konstruktywne opinie dotyczące uzyskania funduszy na remonty dróg. Jak podkreślił, weźmie pod uwagę te komentarze podczas prac legislacyjnych. Zapewnił jednak, że proponowana przez niego ustawa o podatku od przejechanych mil (SB3267) nie będzie rozpatrywana przez Senat.\nW myśl tej ustawy kierowcy płaciliby podatki od rzeczywistej długości pokonanego dystansu po zainstalowaniu specjalnego licznika lub płaciliby ryczałt za 30 tys. mil przejechanych w ciągu roku, bez konieczności instalacji dodatkowych urządzeń.\nTymczasem w parlamencie Illinois pojawiła się nowa propozycja zwiększenia funduszy na remonty dróg: podatek od sprzedaży benzyny do 30 centów za galon.\nTags:\tChicago, illinois, mile, podatek\nWestwood College na celowniku prokuratury\nPolitycznego chuligaństwa ciąg dalszy


Coraz mniej czasu na złożenie wniosków o dopłaty bezpośrednie dla rolników - GazetaPrawna.pl\n7 czerwca 2015, 09:36\nBiura powiatowe Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa przygotowują się do szturmu interesantów i apelują, by ze złożeniem wniosku nie czekać na ostatnią chwilę. Tak jest między innymi w Siedlcach, gdzie - jak powiedziała Informacyjnej Agencji Radiowej wiceszefowa biura Marzena Komar - wniosków nie złożyła dotychczas jedna czwarta rolników. Urzędniczka poinformowała, że w ostatnich dniach przyjmować będzie pełna obsada, a w środę i czwartek wydłużone zostaną godziny pracy biura. Wnioski będzie można składać również w najbliższą sobotę.\nCi, którzy mają problemy z wypełnieniem dokumentów mogą skorzystać z pomocy doradców rolnych. "Ale również i u nich w ostatnich dniach mogą tworzyć się zatory, dlatego rolnicy chcący skorzystać z porady powinni przyjść przygotowani" - mówi Zdzisław Soszyński z siedleckiego oddziału Mazowieckiego Ośrodka Doradztwa Rolniczego. Rolnicy powinni znać przede wszystkim powierzchnię i rodzaj upraw, a także powierzchnię łąk.\ndotacje unijne UE fundusze unijne ROLNICTWO DOTACJE rolnicy


We found love in a hopeless place.: Special Chapter 3\nWyszedłem z jednego z tutejszych marketów otwierając puszkę pepsi. Jakieś piętnaście minut temu dojechałem do Chicago. Chciałem po prostu jak najszybciej wywiązać się z umowy i móc wracać. Wsiadłem do samochodu zatrzaskując za sobą drzwiami. Zrobiłem łyk zimnego napoju wybierając w telefonie numer Luke'a.\n- Jestem na miejscu. Podaj adres i godzinę - powiedziałem, kiedy tylko odebrał. Odłożyłem puszkę na miejsce.\n- Jest problem - odparł, a ja od razu wiedziałem, że to mi się nie spodoba.\n- Dostałem telefon, że będę mógł odebrać swój towar dopiero za tydzień.\n- Kurwa, chcesz mi powiedzieć, że przyjechałem tutaj na marne?\nW jednym momencie złość się mnie zagotowała. Zacisnąłem szczękę mając ochotę coś uderzyć.\n- Spokojnie. Najlepiej będzie jak wynajmiesz sobie tam pokój w jakimś hotelu na te kilka dni, nie ma sensu jeździć w tę i z powrotem. Poza tym zapłacę cię za ten nieoczekiwany problem. Dostaniesz towar.\nNa te słowa moja złość zaczęła powoli ze mnie spływać, a ciśnienie spadać.\n- Dobra, niech tak będzie - odparłem i rozłączyłem się nie oczekując na żadną odpowiedź.\nRzuciłem telefon na siedzenie pasażera i odchyliłem się do tyłu.\n- Chicago - powiedziałem sam do siebie intensywnie się nad czymś zastanawiając. - Skąd ja kurwa kojarzę to miasto, kojarzy mi się z czymś - dodałem mrużąc lekko oczy. Nie mogłem przypomnieć sobie dlaczego nazwa tego miasta tak bardzo mi się z czymś kojarzyła. Miałem wrażenie, że ktoś kiedyś coś opowiadał mi o tym mieście.\n- Nieważne. - Pokręciłem głową i przekręciłem kluczyk w stacyjce odpalając samochód.\nWyszedłem spod prysznica ocierając się ręcznikiem i ubierając. Chciałem się odświeżyć, a potem przespacerować. Najzwyczajniej w świecie przejść. Oszalałabym siedząc w czterech ścianach.\nUsłyszałem dzwonek swojego telefonu. Zapiąłem swoje spodnie wychodząc z łazienki. Złapałem za komórkę leżącą na stoliku.\n- Co jest? - spytałem siadając na kanapie i przykładając telefon do ucha.\n- Obiecałeś, obiecałeś do cholery. - Jej głos wyraźnie się łamał. Dało się w nim usłyszeć smutek i rozżalenie.\nOblizałem wargi wydychając powoli powietrze z ust.\n- To nie twoja sprawa - odparłem spokojnie.\n- Jak możesz tak mówić?! - Uniosła się.\n- Lea, proszę skończ, nie chcę się z tobą kłócić.\n- A ja wolę się z tobą pokłócić niż oglądać w trumnie, rozumiesz? - powiedziała prosto z mostu. - Justin przysiągłeś mi po tamtej akcji, że nie tkniesz więcej narkotyków, obiecałeś pójść na odwyk, leczyć się, więc dlaczego dowiaduję się, że znowu ćpasz? Zdajesz sobie sprawę z tego co ty robisz? Niszczysz sobie życie do cholery!\n- Nie obchodzi mnie to - powiedziałem obojętnie.\n- Nie obchodzi cię, że staczasz się na samo dno?\n- Nie obchodzi mnie nic, odkąd ona odeszła.\nW tym momencie po drugiej stronie zapanowała cisza. Słyszałem tylko jej oddech. Sam zdziwiłem się z jaką obojętnością wypowiedziałem ostatnie słowa.\n- Justin - odezwała się dopiero po kilku sekundach. - Wiem jak bardzo cię to boli, wiem jak bardzo to przeżywasz i jak cierpisz, ale musisz żyć dalej.\n- Gówno wiesz, słyszysz? Gówno wiesz! - Podniosłem głos i rozłączyłem się rzucając telefonem.\nCo ona mogła wiedzieć? To nie ona straciła wszystko, co miała. Nie ona, tylko ja. Ja kurwa.\n- Pierdolcie się wszyscy - warknąłem i wstałem. Włożyłem na siebie koszulkę wchodząc z powrotem do łazienki.\nSkręciłem wchodząc do parku. Włożyłem dłonie do kieszeni wdychając świeże powietrze. Rano zdążyłem jeszcze przyćpać przez co czułem się dobrze. Jeśli w ogóle można tak powiedzieć.\nZastanawiałem się co zrobić ze sobą wieczorem. Wyjść do klubu? Nawalić się, naćpać, a rano obudzić się z okropnym kacem?\nTo było już normalnością, nie widziałem innej perspektywy życia. Upijałem się, żeby zapomnieć i przez kilka godzin działało.\nKiedy byłem trzeźwy za dużo myślałem. Myślałem o tym, co Ona może teraz robić. Gdzie jest i czy jest szczęśliwa. Zastanawiałem się czy przestała mnie kochać. Ułożyła sobie życie z kimś innym i zapomniała o mnie.\nNie zasługiwałem na nią, nie zasługiwałem na jej miłość, ale byłem pierdolonym egoistą i pragnąłem z całych sił, aby ona wróciła. Prosiłem o to codziennie, może można by było nazwać to modlitwą, gdybym wierzył w Boga. Szczerze, sam nie wiedziałem kogo codziennie prosiłem o jej powrót. Po prostu byłem bezsilny i to jedyne co mi pozostało.\nPrzechodziłem akurat obok dziewczyny z dzieckiem. Brunetka szukała czegoś w torebce nie zauważając jak z wózka malucha wypada grzechotka, którą upuścił. Schyliłem się.\nPodniosłem grzechotkę, która wypadła z wózka i uśmiechnąłem się. Oddałem ją chłopcu, nie spuszczając z niego wzroku. W tym momencie dziewczyna podniosła głowę i na mnie spojrzała.\n- Jejku, dziękuję. - Uśmiechnęła się. Wciąż nie spuszczałem wzroku z dziecka. Był uroczy. - Nie ma sprawy - odparłem z uśmiechem. Przykucnąłem i nachyliłem się nad malcem. Wpatrywałem się w niego jak w obrazek sam nie wiedząc czemu.\n- Hej - powiedziałem cicho podając mu dłoń. Chłopiec od razu ujął swoimi malutkimi paluszkami moją dłoń i uśmiechnął się. Był najsłodszym dzieckiem jakie w życiu widziałem, przysięgam.\n- Chyba od razu cię polubił, on nie uśmiecha się do byle kogo. - Dziewczyna zachichotała, na co ja uśmiechnąłem się szerzej.\n- Myślisz? - spytałem ze śmiechem.\n- Tak. - Zawtórowała mi.\nSpojrzałem na nasze złączone dłonie. Jego maleńka rączka oplatała moje palce. Wydawało się, że nie miał zamiaru mnie puścić. Poczułem ciepło rozchodzące się po moim sercu. Pierwszy raz od odejścia Chanel poczułem coś takiego. Wpatrywał się we mnie tak samo intensywnie jak ja w niego. Jakby czuł coś podobnego.\nPrzez moment wyobraziłem sobie, że to mój synek. Mój i Chanel. Wyobraziłem sobie jak mogę codziennie go do siebie przytulać, nosić na rękach i bawić się z nim. Mogę widzieć jak z dnia na dzień staje się coraz większy i uczy czegoś nowego, aż pewnego dnia mówi do mnie "tata". Tak bardzo o tym marzyłem.\nAle na marzeniu się kończyło.\n- Przepraszam, na pewno chcesz już iść, a ja zajmuję ci czas. - Otrząsnąłem się.\n- Nie ma sprawy. - Odparła z uśmiechem.\n- To na razie, mały. Bądź grzeczny i słuchaj mamy. - Zaśmiałem się patrząc w jego brązowe oczka.\n- To nie mój synek. - Dziewczyna odezwała się przekładając ciężar ciała na jedną nogę. - Mojej przyjaciółki - dodała z uśmiechem.\n- Przekaż jej, że ma ślicznego synka i jest szczęściarą - odparłem całkowicie szczerze. Próbowałem puścić chłopca, jednak ten nie miał najmniejszego zamiaru puścić mojej dłoni. Zaśmiałem się równocześnie z brunetką.\n- Wow, naprawdę cię polubił - odparła i podeszła do mnie, aby móc spojrzeć na dziecko od przodu. - Jason puść - zwróciła się do chłopca. Ten jednak wyraźnie się sprzeciwił. W końcu, kiedy zabrałem swoją dłoń, zupełnie się rozpłakał.\nCzułem jak moje serce kompletnie przy nim mięknie.\n- Pan nie może z nami iść, kochanie. - Próbowała go uspokoić. Patrzyłem na jego zapłakane oczka i pękało mi serce. - No już, skarbie, wracamy teraz do mamusi, na pewno się za tobą bardzo stęskniła - dodała i wróciła na wcześniejsze miejsce.\n- Nie przejmuj się, zaraz przestanie płakać - powiedziała. - I jeszcze raz dzięki. - Uśmiechnęła się. Wcale nie chciałem odchodzić, chciałem móc wpatrywać się w niego tak do końca dnia, albo i dłużej.\nOdwzajemniłam gest, Pogłaskałem chłopca po policzku i oddaliłem się, aby nie prowokować więcej jego płaczu.\n- A kto to wrócił, co? - Od razu skierowałam się do drzwi, kiedy Melanie wróciła z Jasonem ze spaceru. Minęły może dwie godziny, a ja już cholernie stęskniłam się za synkiem. Chłopiec od razu szeroko uśmiechnął się na mój widok. Wzięłam go na ręce od Mel, przytulając do siebie.\n- Byłeś na spacerku, tak? - mówiłam do niego. Wystarczyło, że nie miałam go przy sobie godzinę, a zaczynałam tęsknić jak szalona. Brakowało mi jego słodkiego uśmiechu. Był moim oczkiem w głowie. Najważniejszy na świecie.\nJason klasnął w rączki ucieszony.\n- Spotkaliśmy dzisiaj baaardzo fajnego pana. - Mel przeciągnęła wyraz dając mi do zrozumienia, że naprawdę był "bardzo fajny".\n- O, a jakiego? - spytałam trzymając synka na rękach.\n- Jason upuścił grzechotkę i jakiś chłopak do nasz podszedł i mu ją oddał. Potem chwilę pobawił się z Jasonem. Jezu, on był idealny - dodała rozmarzona i opadła na kanapę. Parsknęłam śmiechem.\n- A co na to Jason? Przecież on nie lubi obcych, od razu zaczyna płakać, kiedy ktoś go zaczepia - spytałam zdziwiona.\n- Właśnie! - dodała podekscytowana. - To było naprawdę dziwne. Ten chłopak miał do niego tak dobre podejście, że Jason od razu zaczął się do niego uśmiechać i złapał jego dłoń. A wiesz co było na końcu? W ogóle nie chciał puścić jego ręki, kiedy musieliśmy już iść. Rozpłakał się, kiedy tamten chłopak odszedł i płakał przez pół drogi do domu!\nSłuchałam jej z lekkim niedowierzaniem. Mój Jason? Ten, który uśmiecha się tylko do mnie, mamy, taty, Jay'a i Mel? Muszę przyznać, że byłam w szoku.\n- No to on naprawdę musiał być bardzo fajny skoro nawet Jason go polubił.\n- Był. - Westchnęła moja przyjaciółka, po czym obie wybuchłyśmy śmiechem.\nSiedziałam po turecku na podłodze wpatrując się w leżącego przede mną na grubej, miękkiej kołdrze Jasona. Rozśmieszałam go robiąc zabawne miny i bardzo delikatnie łaskocząc. Chłopiec śmiał się w głos.\nZastanawiam się jak do cholery mieszkało się w domu bez mojego szkraba. Było tak cicho, smutno, nudno. Jason był oczkiem w głowie rodziców.\nDobrze pamiętam moment kiedy wróciłam do domu po ucieczce od Justina. Mama rzuciła się na mnie cała we łzach przytulając do siebie tak mocno, jak tylko potrafiła. Płakałyśmy obie. Cały czas powtarzała jak bardzo mnie kocha i jak bardzo dziękuje Bogu, że jej mnie oddał.\nPotem podszedł do mnie tata. Oczekiwałam, że do końca życia będzie miał do mnie żal za ucieczkę, że nie okaże mi żadnych uczuć, ale myliłam się.\nPodszedł do mnie i wtulił w siebie. Głaskał po włosach tak, jak wtedy gdy byłam małą dziewczynką. Prosił abym przysięgła, że już nigdy im tego nie zrobię i powiedział, że jestem jego jedynym dzieckiem i kocha mnie najmocniej na świecie.\nDopiero kiedy sama zostałam matką zrozumiałam co musieli przeżywać moi rodzice. Jak bardzo ich skrzywdziłam. Przez długi czas nie mieli pojęcia co się ze mną dzieje. Umarłabym gdyby to Jason gdzieś zaginął.\nPamiętam jak przez długi czas byłam nakłaniana przez policję do zdradzenia miejsca pobytu Justina. Nigdy nawet nie zająknęłam się w bronieniu go.\nMówiłam, że nigdy do niczego mnie nie zmuszał, wyjechałam z własnej woli. Przysięgałam, że nigdy nie zrobił mi krzywdy, zawsze był dla mnie dobry. Nie szukali go. Nie mieli do tego podstaw, gdyż zaprzeczyłam zarzutom mówiącym o uprowadzeniu i znęcaniu się.\nTen okres był najtrudniejszy na świecie. Tak bardzo bałam się, że stracę dziecko. Byłam na skaju wytrzymania psychicznego, ale trzymała się dla mojego maleństwa, które we mnie rosło.\nPamiętam też moment kiedy powiedziałam rodzicom o ciąży. To było mniej więcej tydzień po moim powrocie do domu. Dodałam, że to dziecko jest wynikiem miłości i chcę je urodzić i wychować.\nNie kryli zdziwienia i strachu przed tym czy w takim stanie psychicznym dam sobie radę, ale nigdy mi tego nie powiedzieli. Wspierali mnie od samego początku. Obiecali, że mi pomogą i dotrzymali słowa.\nPomogłam chłopcu się podnieść. W ostatnim czasie nauczył się prawie całkiem samodzielnie siedzieć z czego byłam ogromnie dumna.\n- Siedzisz sobie? - Uśmiechnęłam się. - Taki już jesteś duży, że umiesz sam siedzieć? - dodałam trzymając jego rączki.\n- My wychodzimy, kochanie. Wrócimy za jakieś dwie godzinki. - Tata wszedł do salonu, w którym bawiłam się z Jasonem.\nPoprawił zegarek na ręce podchodząc do nas.\n- Bawcie się, niedługo będziemy.\nPocałował w czubek głowy mnie i wnuka.\nNa początku nie potrafił tego zrozumieć. Jak jest malutka córeczka może być mamą? Przecież dopiero co sama była dzieckiem, dopiero co prowadził ją do przedszkola. Dla mamy to było łatwiejsze, dla taty zawsze byłam, jestem i będę jego małą córeczką.\nUsłyszałam dźwięk zamykanych za rodzicami drzwiami.\n- No i zostaliśmy sami. - Westchnęłam. - Chodź kochanie, zadzwonimy do wujka Jay'a.\nWzięłam synka na ręce udając się z nim w kierunku kuchni, w której zostawiłam swój telefon. Mieliśmy się dzisiaj wieczorem spotkać w kawiarni, więc chciałam ustalić dokładną godzinę. Jedną rękę wybrałam numer chłopaka i przyłożyłam telefon do ucha.\n- Jason, nie gryź tego, to jest be. - W przerwie między wysłuchiwaniem sygnałów zabrałam z buzi dziecka ścierkę, którą złapał ze stołu, gdy się nachylałam.\n- Hej - powiedziałam w końcu, kiedy usłyszałam "halo".\n- Hej - odpowiedział, a ja wyczułam, że się uśmiecha.\n- Dzwonię, bo w końcu nie ustaliliśmy godziny. - Uśmiechnęłam się zabierając z rąk Jasona ścierkę, którą ponownie wkładał do buzi i wyszłam z kuchni.\n- No tak, racja. - Zaśmiał się. - Kiedy będziesz wolna?\n- Rodzice mówili, że wrócą za jakieś dwie godziny i obiecali, że przypilnują małego przez godzinkę, więc będę mogła wyjść.\nWeszłam do pokoju synka i włożyłam go do łóżeczka. Dałam mu jak największą ilość zabawek, chcąc zająć go czymś na moment mojej rozmowy przez telefon.\nUsiadłam na fotelu przyciągając kolana do siebie.\n- W takim razie dziewiętnasta, tam gdzie zawsze?\nMiał na myśli naszą ulubioną kawiarnię, w której zawsze się spotykaliśmy.\n- Pa. - Uśmiechnęłam się i rozłączyłam.\nJason zapłakał niezadowolony z tego, że musiał przez chwilę siedzieć sam w łóżeczku. Odłożyłam komórkę na szafkę i podeszłam do dziecka.\n- No już do ciebie idę, mały złośniku.\nWeszłam do kawiarni, widząc już z daleka, czekającego na mnie Jay'a. Uniosłam kąciki ust podchodząc do stolika przy którym siedział. Chłopak wstał witając się ze mną. Pocałował mnie w policzek, odsuwając dla mnie krzesełko.\n- Dziękuję - odparłam i usiadłam naprzeciw. Byłam dzisiaj jakoś dziwnie rozkojarzona.\n- Co dla ciebie zamówić? - spytał.\nPowiesiłam swoją torebkę na krzesełku, zakładając nogę na nogę. Po chwili podeszła do nas kelnerka, a Jay złożył zamówienie.\nPrzez cały czas czułam się jakoś nieswojo. Serce biło mi za szybko, a w brzuchu czułam dziwne ukłucia. Nie mogłam skupić się na rozmowie.\nKiedy po raz setny obejrzałam się za siebie chłopak zwrócił mi uwagę.\n- Co jest Chanel? - spytał w końcu.\n- Nie wiem, mam złe przeczucia. - Westchnęłam.\n- Czuję, że coś się wydarzy. Cholernie intensywne uczucie, boję się - powiedziałam całkiem szczerze. Czułam, że coś wisi w powietrzu i coraz bardziej mnie to martwiło. - Ale nieważne - dodałam po chwili. - To tylko moje głupie przeczucia. - Zaśmiałam się nie chcąc dłużej rozmawiać na ten temat.\n- Mów lepiej to, co zacząłeś.\nChłopak uśmiechnął się i już miał kontynuować to, co zaczął wcześniej, kiedy spojrzał na mnie w jednej sekundzie z jego ust zniknął uśmiech.\n- Znów to nosisz? - spytał, a ja spojrzałam na niego zdezorientowana.\n- Co? - Spuściłam wzrok i już wiedziałam o co chodzi. Podczas ostatnich porządków w szafie znalazłam tamto pudło z pamiątkami. Pamiętnik i ten naszyjnik, który zdjęłam jakoś po urodzeniu się Jasona.\nNie wiem dlaczego znów go założyłam. Poczułam taką potrzebę. Tak po prostu.\n- Tak i co z tego? - Nie zamierzałam się z tego tłumaczyć.\n- Dlaczego? Dlaczego do cholery?! - Uniósł głos.\n- Ciszej. - Upomniałam go. - Tu są ludzie.\n- Dlaczego on? Dlaczego nie chcesz dać szansy mi? Wolisz tego potwora, który cię bił, tak? - Jego słowa były jak sztylet prosto w serce.\n- Wolisz tego, który się nad tobą znęcał i traktował cię jak szmatę?\nNie wytrzymałam. Nie mogłam dłużej tego słuchać. Gwałtownie wstałam i zabrałam swoją torebkę kierując się do wyjścia.\n- Chanel czekaj, przepraszam! - krzyknął za mną.\nWyszłam z kawiarni czując jak w moich oczach zbierają się łzy. Prawie biegłam chcąc znaleźć się już w samochodzie. Jak mógł? Wiedział jak bardzo to boli.\nWeszłam do samochodu zatrzaskując za sobą drzwi, po czym rozpłakałam się jak dziecko.\nOn nie był potworem.\nOn nie jest potworem.\nPrzekręciłam kluczyk w stacyjce i odjechałam, chcąc znaleźć się już w domu.\nZaparkowałem przy pobliskiej kawiarni i wyszedłem z auta, gasząc przy tym papierosa. Miałem ochotę napić się dobrej kawy, poza tym nie miałem nic lepszego do roboty. Wchodząc do środka minął mnie jakiś koleś. Przeszedł obok mnie z prędkością światła, będąc wyraźnie czymś wkurzony. Nie miałem okazji bliżej mu się przyjrzeć, ale wydawało mi się, że skądś go kojarzę.\nWszedłem do środka siadając przy jednym ze stolików.\n1) Niektóre z was wciąż nie rozumieją o co tutaj chodzi (mam na myśli rozdziały specjalny), więc proszę, przeczytajcie to, co tu napisałam - http://ask.fm/lovecakex/answer/118871718459\n2) Proszę, komentujcie, to dla mnie ogromnie ważne. To mnie bardzo motywuje i ma wpływ na to co ile pojawia się rozdział.\n3) Chciałabym polecić bloga - you part of me\n4) Jeśli chcecie być na bieżąco ze spojlerami nowych rozdziałów itd. to zaobserwujcie mnie na tt - @linebfanfiction\n5) Proszę, nie miejscie pretensji o to, że rozdziały są krótkie i nie ma w nich akcji. To NIE JEST druga część. To tylko takie dopełnienia.\nAutor: bizzle o 13:40\nMirella 25 października 2014 13:51\nPierwsza kocham tt@bizbrauhl\nAnonimowy 25 października 2014 13:56\nAnonimowy 25 października 2014 14:00\nDziewczyno ja znów ryczę, jak oni na końcu tego opowiadanie nie będą szczęśliwą rodziną w 3 z Justinem to chyba się zabiję ;( Widać, że jeśli dowiedziałby się, że to jego dziecko i ma szanse to przestałby ćpać i zmieniłby się, on ją tak strasznie kocha, a ona go ;(\nAnonimowy 25 października 2014 14:05\ngenialne!! oby sie spotkali\nAnonimowy 25 października 2014 14:07\njestes najlepsza <3 czekamy na kolejne!\nAnonimowy 25 października 2014 14:08\nKochaaaaam <3 kiedy sie spotkają? Nie mogę się doczekać <3\ngajosica malec 25 października 2014 14:13\nBoże, genialny rozdział, Tak bardzo się cieszę, że to kontynuujesz i jak powiedziałaś chcesz "dopełnić". Naprawdę dobrze ci idzie, jestem taka ciekawa!!!\nAnonimowy 25 października 2014 14:15\nO matko rozdzialy sa swietne kochana :3\nragnorwix magnus 25 października 2014 14:16\nKocham twoje opowiadanie, a te dodatkowe rozdziały są takie kdfjkgdfjksg *.*\nCzekam na kolejne z niecierpliwością! <3 <3 <3\nAnonimowy 25 października 2014 14:16\nWspaniały, kocham cię! *o*\nAnonimowy 25 października 2014 14:18\nKOCHAM TO !!!!!!!!! Jestes cudowna i bardzo chcialabym zebys robila powoli z tego 2 czesc.Mysle ze zalezy na tym nie tylko mi ale tez wielu innym czytelniczkom i moze dzieki temu pojawiloby sie co raz wiecej wejsc tutaj.Za kazdym razem gdy to czytam to chce mi sie plakac.I to robie.Jak małe dziecko.Prosze cie z calego mojego serca.Zakoncz to tym,ze oni w koncu sie spotkaja i wroca do siebie i bedzie wszystko w porzadku,on pojdzie na odwyk i dadza sobie szanse.Jason musi miec prawdziwego ojca.Kocham cie i pozdrawiam/Czytelniczka ktora wczesniej dodala komentarz na innym rozdziale o tym zeby Justin byl na odwyku i wrocili do siebie.O ile pamietasz ten komentarz,jeszcze =raz pozdrawiam <3\nCały czas płacze!! nie chce tego kończyć choć wiem ze ciągniecie tego w nieskończoność to totalnie bez sensu, czekam na kolejne dopełnienia i potem będę oczywiście czytać ols!! kocham cie za lineb i powodzenia!!! :*:*:\nAnonimowy 25 października 2014 14:22\nA nie możesz zrobić drugiej części ? ;* rozdział boski szkoda , że się nie zobaczyli :/\nBizz hol 25 października 2014 14:26\nNiech wrócą do siebie proszę\nAnonimowy 25 października 2014 14:28\nAnonimowy 25 października 2014 14:29\ncudowne kocham cie dziewczyno za to ze piszesz te dodatkowe rozdzialy:*\njezu dlaczego to sie skonczyło w takim momencie asdfdghfj gdyby chanel została chwile dluzej to zobaczyla by sie z Justinem jezu nie moge sie doczekac nastepnego\nPola 25 października 2014 14:29\nboże jeszcze trochę i by się spotkali!\nnie mogę już się doczekać ich spotkania ♥\nMimo że czytam tego bloga już od dawna dopiero zostawiam komentarz. Jesteś świetną pisarką i nie powinnaś przestawać pisać tego bloga, a historia Chanel i Justina jest niesamowita i bardzo uzależniająca\nrozdział idealny, kocham <3\nAnonimowy 25 października 2014 14:32\nJEZU IDEALNY,NIECH ONI SIE W KONCU SPOTKAJA I BEDA RAZEM JUZ NA ZAWSZE PROSZE LADNIE\nPrzez cały rozdzial gryzlam się w rękę żeby się nie rozplakac... i tak plakalam\nAnonimowy 25 października 2014 14:35\nmatko boska gdyby jay jej nie rozzloscil, jus i chanel by sie spotkali matko, mam nadzieje ze nastepnym sie spotkaja, miom zdanie wcale nie sa nudne i nie sa krotykie, sa idealne, caluski ;***\nO.Mój.Boże. !!! Jason go polubił!! Oni muszą być ze sobą, muszą!!! Jesteś cudowna, że piszesz te dodatkowe rozdziały. Kocham Cię tak strasznie<333\nAnonimowy 25 października 2014 14:40\ndo pelni szczescia brakuje mi tylko tego zeby znow byli razem, ale Justin musialby sie zmienic, tym razem nie tylko dla Chabel ale i dla Jasona\nBoze cudowne zbhwzajdbwjw\nAnonimowy 25 października 2014 14:42\no ja cię to jest boski, justin i jason się spotkali jeeee i coś mi się wydaje że ten co przechodził koło chanel to był justin hahahahah :)\njuż nie mogę się doczekać następnego kocham cię dziewczyno!!\nAnonimowy 25 października 2014 14:47\nBoze niesamowity rozdzial czekam na kolejny?:*\nAnonimowy 25 października 2014 14:56\nO Boże gdyby tylko Chanel została w tej kawiarni kilka minut dlużej spotkali by się. OMG i jeszcze spotkał swoje dziecko nie wiedząc, że jest ono jego. Nie mogę się doczekać kiedy się spotkają. Życzę weny i czekam na następny. kocham cię xx\nJak zwykle wspaniale. Jak na złość Chanel wybiegła z kawiarni pare sekund przed tym gdy znalazł się tam Justin, ehh:)\nAnonimowy 25 października 2014 14:57\nomgggg gdyby jay i chanel sie nie pokłócili ii chan nie wyszłaby z tej kawiarnii to justin i chan w końcu by się spotkali!! bdhgvjdh *_* nie moge sie doczekac nn, kocham too <3\nAnonimowy 25 października 2014 14:59\nteraz oczekiwanie kiedy w końcu się spotkają.. jak ja to uwielbiam, aż chyba zacznę czytać od początku :(\nmysleepybieber 25 października 2014 15:02\nTo opowiadanie jest idealne i mam wrażenie ze z każdym rozdziałem piszesz coraz lepiej. Naprawdę jak to czytam to momentami cala się trzese o jezu dziękuję ci skarbie za te rozdziały specjalne jesteś niesmowita\nOla 25 października 2014 15:08\nJezuuu moje serce. Nie wierzę, że się spotkali. Jason go poznał, wiedział że to jego tata. On to poczuł. Omg gdyby Justin się zjawił minutę wcześniej w tej kawiarni *___*\nAnonimowy 25 października 2014 15:14\njejku, naprawde nie moge sie doczekać tego kiedy sie wreszcie spotkają :(( popłakałam sie, te rozdziały sa idealne\nCzekam na następny :)) Kocham cię za LINEB <3333\nBrakuje mi już Janel, wiem że ciągnięcie tego jest dla ciebie pewnie uciążliwe, dlatego bardzo bardzo ci dziekuję że to robić.\nSzkoda, że nie będzie drugiej części, strasznie zżyłam się z tym blogiem i kiedy skonczysz rozdziały specjalne przeczytam LINEB od początku.\nAnonimowy 25 października 2014 15:25\nBieber Bizzle 25 października 2014 15:33\nTo ff, jest najlepsze jakie czytałam. Gdy Jason rozpoznał swojego ojca i nie chciła puścić go, rozpłakałam się, ksdfmksdfmkksdmf.\nZapraszam na moje ff http://joker-fanfiction.blogspot.com/\nAnonimowy 25 października 2014 15:44\nC U D O W N E, jak zawsze z resztą! Najgorszy był moment jak przeczytałam, że Justin wszedł do kawiarni, w której przed chwilą była, co ty ze mną robisz ahscv kashvdajl\nrozdział naprawdę wspaniały :)\nAnonimowy 25 października 2014 16:03\nByło tak blisko do ich spotkania, TAK BLISKO\nSzkoda, że się teraz nie spotkali, ale mam nadzieję, że w następnym rozdziale do tego dojdzie, wszystko sobie wyjaśnią i będzie happy end :)\nNaprawdę masz talent do pisania, z niecierpliwością czekam na następny :) xx /@bizzlessmile\nAnonimowy 25 października 2014 16:04\nBoże Święty <3 KOCHAM CIĘ ZA TO, kocham. jeju tak blisko:")\nAnonimowy 25 października 2014 16:25\nJezu czemu oni sie nie spotkali kakdjsaknxbxsj:(<3\njesteś najlepsza, niech oni już będą razem bo nie wytrzymam! dziękujemy za wszystko co dla nas robisz kochana\nAnonimowy 25 października 2014 16:32\nuwielbiamy Cię! uwierz mi, że każda z nas chciałaby kontynuację lineb, matko, za bardzo kocham Twoje opowiadanie, nie wytrzymam jak to będzie koniec, proszę pomyśl nad tym! 600 komentarzy = kontynuacja?\nAnonimowy 25 października 2014 16:54\nUwielbiam Cie, najlepsze ff jakie czytalam, lepsze od dangera czy bronx naprawde cie podziwiam :)\nAnonimowy 25 października 2014 16:55\nkobieto kocham cie i czekam na wiecej :* cudowny rozdzial :)\nTo jest po prostu boskue <3 dziękuję że kkntynujesz / @Bang_bang_die\nAshley, Justin 25 października 2014 17:23\nKOCHAM KOCHAM KOCHAM!!! ♥ CZEKAM NA NN XXXXX\nAnonimowy 25 października 2014 17:29\nhttp://f0dd8f.mojasonda.pl/ GLOSUJCIE, CHODZI O DRUGA CZESC LINEB!\nPusia 25 października 2014 17:36\nBoże jaki cudny rozdział.Jezusiu Justin spotkał Jasona i swojego synka i nawet nie wiedział.To nie jest tylko jego marzenie żeby mieć synka z Chanel bo to prawda ma go.To było takie słodkie,kiedy ten mały nie chciał go puścić.Chyba najwyraźniej wyczuł,że to jego tatuś.\nTiny Drug 25 października 2014 17:53\nAnonimowy 25 października 2014 18:28\nO nie mogę. Swietne to. :)\nsecutexo 25 października 2014 18:35\nŚwietnie wychodzi to tak, że nie od razu się spotkali i tak dalej... bo gdyby wpadła na niego w kawiarni na przykład, to mega przereklamowane. A tak, trochę tajemniczości:)\nCzekam nn i zapraszam do siebie:)\ncały czas myslałam,ze cos sie tutaj wydarzy w sensie, ze sie spotkają:( boze ja nie moge to ff tak wpłynęło na moje zycie, ze sobie tego nie wyobrazasz dziewczyno:(\nAnonimowy 25 października 2014 19:04\nBardzO dziękuję że piszesz te dopełnienia one dla mnie wiele.znaczą<3\nKocham Cie i to opowiadanie, te doelnienia wiele dla mnie znacza, wkrecilam sie strasznie\nI Janel to zycie\nAnonimowy 25 października 2014 19:22\nKiedy oni sie spotkaja? :( + bardzo fajny rozdzial!!!\nPaulina Orzeszek 25 października 2014 19:26\nboze, bylo tak blisko, nienawidze Cie\nblagam, pisz druga czesc\nAnonimowy 25 października 2014 19:37\ncały czas sie mijają, no kurwa szlag mnie trafia xd aż mi sie płakać chce, oni musza sie spotkac jak najszybciej ;3\nświetny rozdział, troche krótki, mam nadzieje ze następny bd dłuzszy, ale i tak jest zajebisty ;)\nAnonimowy 25 października 2014 19:43\nDziękuję Ci bardzo, że kontynuujesz to ff. Jeszcze wcześniej niestety nie skomentowałam ale teraz poczulam straszna potrzebe zeby Ci podziekowac ♥ jestes wielka. To jest takie świetne. Niewiarygodne, że Justin jednak nadal o niej pamięta i oddał by wszystko aby do niego wróciła. Chciałabym żeby wszystko sie ułożyło. Aby byli szczesliwa kochajaca sie rodzina. Aby rodzice Chany zmienili co do niego zdanie po tym jak staralby sie odzyskac ukochana...odwiedzalby synka... ale to nie moje opowiadanie wiec Ty decydujesz co sie dzieje. Placze... kocham Cię. Miłego wieczoru. Pozdrawiam /M\nAnonimowy 25 października 2014 19:48\nO cholera ! Nie wytrzymam do następnego. To ff jest takie idealne i to w jaki sposób to piszesz powala ❤\nAnonimowy 25 października 2014 19:51\nBoziu prosze niech obi się spotkają w astepnym. Ona tak bardzo go kocha a on ją prooosze. Już przyezywałysmy smutne zakonczenie. Prosz oni zasługują na szczęśliwe zakonczenie. Błagam..\nAgnes M 25 października 2014 20:16\nKurwa, dlaczego oni zawsze sie mijajal! ugh\nTa scena byla taka slodka awww Justin spotkal wlasnego syna i nawet o tym nie wiedzial :)\nJezu ja nie wytrzymam czekania na kolejny xx\nYellow Raincoat 25 października 2014 21:35\nKocham te napięcie :) Justin marzył o ich wspólnym dziecku. Aww :D\nSandra 25 października 2014 21:52\ndodawaj coś, proszę!\ndziewczyno masz ogromny talent, uwielbiam czytac twoje ff :) do tego już milion razy sie przy tym wzruszalam, czulam sie jak ta dziewczyna, przezywalam wszystko razem z nią. strasznie sie do nich przywiazałam\nJejku gdyby Justin pojawil sie w tej kawiarni minutke wczesniej sjshhsj no I poznal swojego synka jejku to byli tak bardzo urocze.! Nie mogę sie doczekac kolejnej części/@awwhmrbieber\nAnonimowy 25 października 2014 22:29\nNie mam pojęcia jak to skometowac AJSJJAGAIAHAGAH! Czekam na więcej.... Na spotkanie Justina i Chanel, błagam nie każ czekać\nAnonimowy 26 października 2014 00:40\nKocham cię dziewczyno, kocham to opowiadanie! Juz chce zeby sie spotkakli, jezu proszeeeeeee\nKiiwii 26 października 2014 08:06\nIdealne <3 Ale miałam nadzieje, ze oni w końcu zdjec spotkają :'<\nProsze zacznij 2 czesc PROSZĘ PROSZĘ PROSZĘ! !\nMilosc do ciebie co raz wieksza!\nAnonimowy 26 października 2014 09:22\nAnonimowy 26 października 2014 10:31\nAnonimowy 26 października 2014 11:22\nKarlajn 26 października 2014 11:22\nto najlepsze polskie ff jakie czytałam i jakie powstało, jestes dziewczyno niesamowita, masz ogromny talent, nie komentowałam innych rozdziałów, poniewaz lineb odkryłam dopiero niedawno i zajeło mi kilka dni (nocy) zeby przeczytac całosc, od pierwszego rozdziału sie niesamowicie wciągnęłam. Na jednych scenach sie niesamowicie smiałam na innych znowu płakałam, przeżywałam kazdy rozdział do teraz nie masz pojecia jak ja nie umiem sie doczekac az w końcu pojawi sie nowy, mozna powiedziec ze ja nim zyje haha nie wiem co sie stanie jak skończysz tą opowiesc, ale nie mam zamiaru cie hejtowac czy mówic ze masz na siłe pisac dalej bo to nie o to chodzi a po drugie to jest twoje i robisz co z nim chcesz, ciesze sie jednak ze piszesz te rozdizały specjalne bo ja (jak i wiem ze duzo osob) nie przezyło by tez nich. A co do tego rozdziału nie moge uwierzyc ze oni sie nie potkali w tej ostatniej scenie gdyby kilka minut szybciej albo gdyby ona siedziała dłuzej no jeju haha i w ogóle on spotkał swojeog synka i jak on zaczał płakac wyczuł ze to jego tata to było piekna, bardzo chce juz nowy i chce wiedziec jak to bedzie jak sie znów spotkaja, to tyle z mojej strony.\nAnonimowy 26 października 2014 12:03\nDanger i to twoje opowiadanie wymiatają !\nYoyomenka 26 października 2014 12:09\nach czekam tylko, aż się spotkają. :)\nŚwietna ta scena z Jasonem i Justinem. Ale i tak się cieszę, że nie wie, że to jego dziecko.\nAnonimowy 26 października 2014 13:48\nTak bardzo się wczułam w to opowiadanie, że to jest po prostu masakra. :( Pierwszy raz komentuje, bo właśnie niedawno zaczęłam czytać.. Wciąż nie mogę uwierzyć w to, że ona go zostawiła.. Ech, mam nadzieję, że jednak będą razem i skończy się to dobrze!!\nWera. ♥ 26 października 2014 15:01\nJezu, to jest idealne. mimo, że to TYLKO rozdział specjalny.. :)\ntydzień śmierci! :C\nAnonimowy 26 października 2014 16:29\nkocham to całym sercem, za każdym razem gdy zobacze ze pojawił sie rozdział zaczynam płakać, oczywiscie ze szcześcia :3\nVivian 26 października 2014 17:05\nAnonimowy 26 października 2014 17:38\nŚwietne *,* Czekam na kolejne rozdzialy specjalne, bardzo ciekawi mnie co się dzieje dalej z Justinem i Chanel, czy się spotkają? Jak będzie wyglądało to spotkanie?? Czy Jus dowie się, że Jason to jego dziecko? Co będzie dalej? Kocham to, nie wyobrazam sobie zycia bez tego opowiadania (ciągu dalszego ). Pisz dalej :)\nBłagam zrób 2 część ! <3\noxxox 26 października 2014 19:01\nByłabym BARDZO BARDZO BARDZO BARDZO BARDZO BARDZO BARDZO BARDZO BARDZO BARDZO BARDZO BARDZO BARDZO BARDZO BARDZO BARDZO BARDZO BARDZO BARDZO BARDZO BARDZO BARDZO BARDZO BARDZO BARDZO BARDZO BARDZO BARDZO BARDZO BARDZO BARDZO BARDZO BARDZO BARDZO BARDZO BARDZO BARDZO BARDZO BARDZO BARDZO BARDZO BARDZO BARDZO BARDZO BARDZO BARDZO BARDZO BARDZO uszczęśliwiona oraz wdzięczna gdybyś napisała drugą część. Kocham tych bohaterów, tą fabułę, te akcje. Kocham to opowiadanie! ;) Mam nadzieję, że przemyślisz to BARDZO(!) dokładnie. Nawet nie wiesz jak wielka ilość Twoich czytelniczek (łącznie ze mną) pragnie drugiej części!\nSpecial chapter is the best! Czekam na następne.\nJeju kocham to, czekam nn\njak zawsze świetne, kocham jejku <3\nAutorka danger powinna ci sie klaniac. Jestes niesamowita, jeśli kiedykolwiek wydasz książkę będę pierwszą osobą, która ją kupi. Dziekuje, że istnieje taki blog i oczywiscie taka uzdolniona autorka\nTo zaszczyt czytac tego bloga :)\nCzekam na następny rozdział. KC\nAnonimowy 28 października 2014 19:58\nno co ty! wiesz jakie wzbudzasz emocje ? jak ja przeżywam to, że PRAWIE znowu się spotkali a justin nieświadomie poznał jasona dvjkcx\nArabelle Kauhea 26 października 2014 22:49\nto a jest taki blog, że gdy widzę nowy rozdział serce bije mi szybciej\nAnonimowy 26 października 2014 22:57\nAnonimowy 26 października 2014 23:31\nbeliebeer 27 października 2014 12:39\nJejkuu boooski ;* czekam na kolejny ^ ^\nAnonimowy 27 października 2014 13:47\nSuper, jestem niedosycona, mało mi ciągle. Szkoda ze Justin nie minął Chanel Tylko Jay'a :/i faktycznie to dziecko Justina, miał z małym kontakt i nie wiedział tego. Świetny, czekam na następny! :)\nKlaudia love 27 października 2014 20:52\nGenialny! czekam na kolejny :)\nAnonimowy 27 października 2014 22:29\nbrak slow. cudownie piszesz, a rozdzial jak zwykle genialny! nie wiem jak wytrzymam do nastepnego serio :(\nAnonimowy 27 października 2014 23:30\no mój boże kocham cię i czekam na kolejny\nAnonimowy 28 października 2014 14:43\nDziekuje, ze zalozylas ten blog. Przedwczoraj zaczelam go czytaci tak sie wciagnelam, ze czytalam cala noc, nie spalam w ogole i poszlam tak do szkoly ale bylam tak zajeta rozmyslaniem o tym blogu, ze sie zwolnilam i przybieglam do domu czytac dalej. Dziekuje Ci za tego bloga.\nAnonimowy 28 października 2014 16:37\nKurwa!! Bylo tak blisko... Czemu sie nie spotkali?!?!?! Blagam pisz druga czesc... Te ff jest za dobre zeby sie skonczylo... PROSZE!!!\nNiech Oni się w końcu spotkają, bo umre!!\nAnonimowy 28 października 2014 19:25\nwszystko jest okej, pięknie piszesz tylko troszke sie zalałam łzami jak oni sie nie spotkali ;p\nAnonimowy 28 października 2014 22:48\nBoże błagam napisz coś jeszcze niech oni się spotkają . Kocham tą opowieść , nigdy w życiu nie czytałam nic tak niesamowitego <3 Nie myślałaś nad wydaniem książki ?\nAnonimowy 29 października 2014 20:34\nWpadlam na twojego bloga przez przypadek. I wiesz co? Szukam tylko wolnej chwili aby wrocic do czytania :D nawet na lekcje mi sie uczyc nie chce, wole czytac :)\nNie przestawaj tego pisac. Siedze, czytam i placze.. :3\nKooooooocham Cie :* <3\nArianator 29 października 2014 21:11\nAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAA !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! NO NIE WIERZĘ !!!!!!!!!!!!!!!! TAK JAKOŚ WLAZŁAM NA TĄ CUDOWNĄ OPOWIEŚĆ PRZEZ KTÓRĄ WYŁAM PO NOCACH I TU BUM ROZDZIAL SPECJALNY KOCHAM CB JESTES NAJLEPSZ !!!! <3 KC <3\nAnonimowy 30 października 2014 16:03\nSuper. A co z our little secret? :(\ndestiny 30 października 2014 17:51\nhawyscsdy, nie mogę się doczekać następnego ♥\nAnonimowy 31 października 2014 09:27\nA było już tak blisko :o\nBoże ja sie nie doczekam kolejnego chyba. To jest boskieeee\nboże, to ff jest cudowne.... bardzo szkoda, że już go dalej nie prowadzisz ale w końcu zawsze musi być jakiś koniec.\njesteś niesamowita, mam nadzieję, że będzie więcej takich "dopełnień" i w końcu się spotkają!\ni wtedy chyba zapłaczę się na śmierć..\n+ wątek z Jasonem, boże... moje serce rozbiło się na tysiące małych kawałeczków.\nnaprawdę ,popłakałam się jak dziecko\nnie mogę sie doczekac nastepnego "dopelnienia"\nAnonimowy 1 listopada 2014 01:33\ndziękuję, że piszesz te dopełnienia! kocham Cię i to opowiadanie, jest cudowne, tak bardzo się do niego przywiązałam, do końca mam nadzieje, że Chanel i Jus się zejdą, oni są dla siebie stworzeni no!!: c życzę weny i czekam na kolejny, much love.\nAnonimowy 1 listopada 2014 16:37\nBrak słów, na to opowiadanie. Genialne to za mało.\nDziękuję za to ������\nAnonimowy 1 listopada 2014 16:50\nAnonimowy 1 listopada 2014 21:14\nJA SIE CHYBA NIE DOCZEKAM KOLEJNEGO XD JSJDJJDJDJDNDJDJDDN MAM NADZIEJE ŻE JUŻ DZIŚ DODASZ ( SPRAWDZAM CO CHWILE CZY JEST KOLEJNY) OMB BOSKIE TO!\nŚwietny rozdział. Od czwartku czytam to ff i dziś skończyłam. chce Ci powiedzieć że to na prawdę najlepsze ff jakie czytałam a na prawdę czytałam bardzo dużo. I zawsze twierdziłam że Danger to najlepsze ff a tu proszę jednak jest coś lepszego ♥\nAnonimowy 2 listopada 2014 12:30\nFantastyczne <3 zaluje ze to nie kontynuacja, ale cie rozumem.\nPs. Jesli kiedykowiek chcialabys napisac 2 czesc to jestem za!\njeeejku dawaj ten kolejny <3\nsauiko 2 listopada 2014 21:32\nJEZU KIEDY KOLEJNY ..... MIAŁ BYĆ WCZORAJ ... MAM NADZIEJE ŻE BEDZIE DZISIAJ , JA TU SZAŁU DOSTANE , JEZU BYŁO TAK BLISKO JUSTIN I JASON BOŻE PŁACZE....\nAnonimowy 3 listopada 2014 16:49\nJejku..wstaw dziś kolejny proosze..juz nie mogę się doczekać . /M\nnie mamy ci za złe ze rozdział nie jest tak jak planowałaś oczywiście niektórzy nie rozumieją ale da sie przyzwyczaić no ale czekamy!!! <3\nAnonimowy 3 listopada 2014 19:19\nFajnie się czyta, nie mogę się doczekać, aż spotkają się i jestem też ciekawa jak na siebie zareagują:) xo\nRozumiemy Cię ;* Czekamy z upragnieniem <3 Bo rozumiemy,że masz też inne sprawy na głowie.\nMuch looove <3 Ola\nAnonimowy 3 listopada 2014 22:42\nkurwa ludzie ogar, doda rozdział jak będzie mieć czas!!!!! ZROZUMCIE TO\nKlaudia love 4 listopada 2014 07:53\nBędę czekać na kolejny rozdział, rozumiem, że masz też życie prywatne x do następnego!\nDariia 5 listopada 2014 22:24\nŚwietny rozdział jejciu jak to kocham strasznie czytać <3\nAnonimowy 6 listopada 2014 12:03\no moj boze dlaczego oni caly czas sie mijaja o nie moge o nie ja juz chce zeby sie spotkali fkudxnjk\nzuzia purgal 7 listopada 2014 21:03


W jaki sposób pozbyć się żywicy z ubrań? - Porady.org\nPorady.org Inne W jaki sposób pozbyć się żywicy z ubrań?\nW jaki sposób pozbyć się żywicy z ubrań?\nAutor: Jan Kołodziej 22.03.2021\nJednym z problemów związanych z pracą z drzewem jest duża ilość żywicy, która czasem trafia na ciuchy. Jeśli przypadkowo zabrudzisz ubrania lub materiał, którego nie chcesz zniszczyć, postępuj zgodnie z poniższymi poradami.\nKiedy zauważysz żywicę na ubraniu, delikatnie zeskrob ją tępym nożem, łyżką lub szczoteczką z miękkim włosiem (staraj się nie używać szczoteczki do zębów). Niezależnie od tego, czy sok jest stary i suchy, czy świeży, zmniejsza ilość, którą będziesz usuwać za pomocą roztworów czyszczących.\nZastosuj domowy środek czyszczący\nNastępnie nałóż niewielką ilość domowego środka czyszczącego miękką szmatką. Może to być alkohol, środek dezynfekujący do rąk, a nawet zmywacz do paznokci. Jeśli żywica uparcie nie schodzi, użyj enzymatycznego odplamiacza lub ciężkiego płynu do prania, aby rozłożyć sok. Jeśli żywica jest gęsta lub obszar jest duży, wlej środek czyszczący bezpośrednio na wilgotny obszar i wmasuj go palcami. Namocz szmatkę niewielką ilością środka czyszczącego i osusz obszar. Jeśli musisz pracować z detergentem, pozostaw produkt w miejscu zabrudzenia na 10-15 minut. Spłucz poplamiony obszar gorącą wodą, a jeśli nadal widzisz ślady soku, powtórz proces. Może być konieczne przepracowanie wielu warstw wysuszonej żywicy.\nPrzed użyciem czyścika przetestuj go na małym miejscu, którego nikt nie zobaczy, na przykład wewnątrz obszycia. Ma to na celu zapewnienie, że środek czyszczący nie uszkodzi tkaniny ani barwnika. Sprawdź etykietę, aby upewnić się, że materiał ma trwały kolor.\nNiektóre witryny zalecają bardziej niekonwencjonalne opcje, takie jak masło orzechowe lub krem przeciwsłoneczny. Są one oparte na oleju, a nie na alkoholu, dlatego mogą pozostawiać plamy oleju na odzieży. Możesz ich używać, ale będą wymagały dodatkowego środka do prania, aby pozbyć się oleju z tkaniny.\nWrzuć ubranie do prania na program „gorący”\nWrzuć ubranie razem ze zwykłym detergentem do prania o najwyższej temperaturze zalecanej na metce. Po zakończeniu pracy maszyny zabrudzone miejsca powinny zniknąć, jeśli nie, powtórz kroki. Nie wkładaj ubrań do suszarki, jeśli soki nadal tam są. Ciepło suszarki może wtopić ją w tkaninę i przenieść na inne ubrania.\nJeśli przycinasz lub sadzisz drzewa, bardzo prawdopodobnym jest, że żywica trafi na Twoje ubrania. Upewnij się, że nie przeszkadza Ci ich zabrudzenie, ale jeśli zdarzy się to przypadkowo, wykonaj powyższe czynności. Aby mieć całkowitą pewność, że sok nie trafi na twoje ciuchy, wezwij przeszkolonego specjalistę od drzew, który wykona pracę za Ciebie!


Mini kolonie 7 dniowe czyli półkolonia na 100% - Biuro Podróży Ecotravel\nObozy MINI 7-dniowe Obozy i Kolonie Letnie 2022\nNawet 7 dni wystarczy, aby wyjechać na prawdziwe kolonie i obozy młodzieżowe!\nDla kogo są Mini Kolonie?\nTo idealne rozwiązanie na pierwszą kolonię dziecka. Szczególnie dla dzieci mocno przywiązanych do rodziców... i na odwrót. Przecież rodzice tez muszą się przyzwyczaić! 7 dni na początek jest idealne.\nKiedy chcemy mieć blisko dziecko takie mini kolonie są świetnym rozwiązaniem — wiele z nich jest organizowanych w niedalekiej odległości od dużych miasta. Jest blisko — zawsze łatwiej przyjechać na odwiedziny i kiedy dziecko tęskni.\nMini kolonie to również świetne integracyjne spotkanie dla pierwszoklasistów — po wakacjach na kilka dni można wyrwać się z koleżankami i kolegami z klasy na wspólny wakacyjny wyjazd. Warto sprawdzić promocje Z Przyjaciółmi taniej!\nDla rodziców to świetne rozwiązanie np. aby w oczekiwaniu na rodzinny wyjazd na wczasy wszystko na spokojnie w domu przygotować — wysyłamy dzieci na mini kolonie — mamy czas na przygotowania.\nZerknijcie na nasze propozycje: Mini Kolonie.\nKontakt: bok@ecotravel.pl +48 12 6489977\n2022-04-27 | Biuro Podróży Ecotravel\n Mini kolonie 7 dniowe czyli półkolonia na 100%


Andora 0:2 Turcja skrót z meczu (17.11.2019). Wynik, wideo i bramki\nAndora 0:2 Turcja skrót meczu (17.11.2019)\nAndora - Turcja skrót meczu\nZapraszamy do obejrzenia skrótu z meczu Andora - Turcja, który odbył się dnia 17.11.2019 20:45. Nasz portal oferuje również skróty i wideo z innych meczów rozgrywanych w ramach takich rozgrywek jak Eliminacje Mistrzostw Europy (EURO 2020). Już teraz możesz zobaczyć pozostałe materiały wideo i skróty meczów rozegranych w ramach jednej z najpopularniejszych dyscyplin sportowych jaką niewątpliwie jest Piłka nożna. Obejrzyj najciekawsze sytuacje, gole i skrót ze spotkania Andora - Turcja i sprawdź co wydarzyło się w zakończonym wydarzeniu. Nasza strona każdego dnia prezentuje bogaty wybór materiałów wideo z różnych dyscyplin i rozgrywek sportowych.


Człowiek mówi, że ujarzmił czas, aby móc ustalać kolejność zdarzeń. Ale czy można ujarzmić samodzielną wielkość, niezależną od innych wielkości biegnącą w takim samym rytmie w całym Wszechświecie od początku jego istnienia? Jego upływ zależy przecież od obserwatora i jest różny dla różnych obserwatorów. Chińczycy twierdzą, że czas jest bezcenny, więc trzeba nauczyć się go cenić, lecz pod żadnym pozorem nie wolno z nim walczyć. Nie jest to łatwa powieść, ale z pewnością jest t