Zagranica – Wygrywam z Anoreksją\nKategoria: Zagranica Gdzie zjeść? Gdzie zjeść w Berlinie? 2 miesiące temu\nZagranica 11 8 nieoczywistych miejsc. Coś innego niż wursty i kebaby. Zjedz dobrze przy okazji przyjazdu na Wiehnachtsmarkt.\n6 Gdzie zjeść?Na mieście Gdzie zjeść w Splicie? Wyjeżdżasz na wakacje do Splitu?\n8 Wokół jedzenia Co warto wiedzieć, wyjeżdżając do Chorwacji / Splitu? Kilka praktycznych porad i ciekawostek.\n20 Wokół jedzenia 10 państw, które odwiedziłbym ze względu na kuchnie Gdzie bym pojechał, żeby jeść i smakować?\n0 Wokół jedzenia 10 najsmaczniejszych wspomnień z Holandii Kraj kilku specjalności i miksu kultur, który także objawia się na talerzach. Przegląd tego, co wylądowało w moim żołądku.\n1 Na mieście Magnum Pleasure Store Amsterdam Znane jako "najdroższe lody na osiedlu". Jedni je kochają, inni twierdzą, że się nie opłaca, bo w Lidlu odpowiednik jest tańszy i równie smaczny.\n0 Na mieście Goodmorning Vietnam (Berlin) Nie lubię szukać knajp w ciemno. Wolę z góry wiedzieć, gdzie będę jadł. W Berlinie musiałem postawić na spontaniczność. Wybrałem niby dobrze, niby źle.\n4 Wokół jedzenia Weinachtsmarkt, czyli jak to się robi na Zachodzie Jako mieszkaniec województwa przygranicznego od małego byłem bombardowany informacjami, jakie to fajne świąteczne jarmarki mają w Niemczech.\n2 Wokół jedzenia Na talerzu: Praga Do Pragi pojechaliśmy czysto rekreacyjnie. Chcieliśmy pozwiedzać, pobawić się, napić się czeskiego piwa, dopiero w dalszej kolejności: spróbować tradycyjnej czeskiej (i nie tylko) kuchni.\n2 Na mieścieWokół jedzenia 12-letni Grant’s w Pradze Dostaliśmy w prezencie 12-letniego Grantsa. W dodatku z kubańskim cygarem. Ponoć w polskim sklepie nie kupisz. A że jechaliśmy parę dni później do Pragi, wzięliśmy ze sobą Grantsa, by zwiedzał z nami.


Krótkie streszczenie: Powieść nie całkiem kryminalna, z Paryżem w tle, łącząca elementy różnych gatunków, błyskotliwa i dynamiczna, lekko nasączona humorem. Pierwsza w serii Collection Nouvelle. Akcja rozgrywa się w świecie francuskich wydawców, autorów i krytyków. Do przeczytania jednym tchem.\nPrezentacja wideo produktu: Kwiaty z cukru


🧩 Jaka jest etiologia autyzmu - sprawdź, by wiedzieć więcej!\nEtiologia autyzmu wskazuje, że na pojawienie się tego zaburzenia ma wpływ wiele czynników, które mogą się ze sobą łączyć. Naukowcy zajmują stanowisko, że nie ma jednej prostej przyczyny powodującej wystąpienie objawów ze spektrum autyzmu, jednak szacuje się, że u 1/3 pacjentów przyczyna leży w genach. By uniknąć długiego procesu diagnostycznego, zaleca się przeprowadzanie specjalistycznych badań genetycznych autyzmu, których wynik daje podstawę do wprowadzenia skutecznego leczenia.\nEtiologia autyzmu – jakie czynniki wpływają na rozwój zaburzenia?\nAutyzm – etiologia przypisuje ważną rolę genom\nFenyloketonuria — genetyczna przyczyna autyzmu\nKariotyp molekularny – jedno z podstawowych badań w kierunku autyzmu\nBadania genetyczne stosowane w diagnozie autyzmu\nEtiologia autyzmu – jakie czynniki wpływają na rozwój zaburzenia?\nEtiologia autyzmu wyróżnia kilka grup czynników, które mogą powodować rozwój zaburzenia. Są to czynniki ciążowe i okołoporodowe, czynniki środowiskowe, czynniki genetyczne. Autyzm jest zaburzeniem, do którego dochodzi na skutek błędów w funkcjonowaniu układu nerwowego i mózgu. Często ma wieloczynnikowe podłoże, więc do tych nieprawidłowości może dojść w wyniku wzajemnego oddziaływania kilku przyczyn.\nCzynniki ciążowe i okołoporodowe to komplikacje w przebiegu ciąży, choroby czy infekcje, które przebyła matka, jak również uszkodzenia układu nerwowego, np. w wyniku niedotlenienia podczas porodu.\nCzynniki środowiskowe to m.in. spożywanie wysoko przetworzonej żywności oraz konserwantów, ekspozycja na zbyt duże zanieczyszczenie powietrza, jak i późna decyzja o rodzicielstwie.\nCzynniki genetyczne to wiele chorób genetycznych, w tym choroby metaboliczne (np. fenyloketonuria, homocystynuria), stwardnienie guzowate, różnego rodzaju zespoły zaburzeń (np. zespół Retta, Sotosa).\nTa grupa czynników ma szczególne znaczenie, gdyż uważa się, że niekorzystne zmiany w genach są odpowiedzialne za co najmniej 1/3 przypadków autyzmu.\nAutyzm – etiologia przypisuje ważną rolę genom\nEtiologia autyzmu przypisuje duże znaczeniem podłożu genetycznemu, gdyż badania pokazują, że u ponad 35% dzieci dotkniętych tym zaburzeniem, jego przyczynę rozpoznano w błędach zapisanych w genach.\nChoroby monogenowe powstają na skutek nieprawidłowości w pojedynczych genach. Szacunkowo mogą stanowić przyczynę schorzenia nawet u 10 % chorych. Źródłem autyzmu jest np. zespół łamliwego chromosomu X (rozwija się w wyniku mutacji w genie FMR1), zespół Retta (rozwija się w wyniku mutacji w genie MECP2).\nAutyzm według etiologii może rozwijać się w wyniku zmiany liczby kopii (CNV). Doprowadza to do uszkodzenia białek, które wpływają na rozwój układu nerwowego. Mutacje te nie są odziedziczone po rodzicach – powstają spontanicznie w trakcie podziału komórkowego. Rozpoznano już kilkadziesiąt genów, w których taka zmiana może skutkować rozwojem autyzmu.\nChoroby metaboliczne to kolejna bardzo szeroka grupa zaburzeń, która odpowiada za rozwój objawów ze spektrum autyzmu. Są dziedziczone po rodzicach, którzy mogą być tylko jej nosicielami, a sami nie mają objawów. W przypadku, gdy choroba rozwinie się u dziecka, jego organizm nie jest w stanie przetworzyć niektórych substancji z pożywienia. Gromadzą się w komórkach i w efekcie prowadzą do ich uszkodzenia. Na ich negatywne działanie szczególnie narażony jest mózg i układ nerwowy. Zniekształcenia te rozwijają się na poziomie komórek, więc nie są możliwe do wykrycia w trakcie badań neurologicznych.\nZaburzenia rozwoju intelektualnego, które są objawami autyzmu, mogą stanowić jeden z pierwszych symptomów choroby metabolicznej u dziecka takiej jak fenyloketonuria. Brak jej rozpoznania i leczenia to poważne zagrożenie dla zdrowia dziecka.\nFenyloketonuria — genetyczna przyczyna autyzmu\nFenyloketonuria to metaboliczna choroba genetyczna, która polega na niewłaściwej przemianie jednego z aminokwasów – fenyloalaniny. Osoba nią dotknięta nie ma wystarczającej ilości enzymu, który jest wymagany do zachodzenia prawidłowych reakcji, utrzymujących odpowiednie stężenia fenyloalaniny we krwi i tkankach. Prowadzi to do zatrucia, a następnie uszkodzenia mózgu.\nObjawy tej choroby występują od około 3 miesiąca życia. Zaliczamy do nich m.in. zahamowanie rozwoju, upośledzenie umysłowe, zaburzenia zachowania, zaburzone napięcie mięśniowe, problemy z koncentracją, drgawki, objawy padaczki u dziecka, wymioty, wysypki.\nFenyloketonuria możliwa jest do wykrycia już w czasie badań prenatalnych, za pomocą amniopunkcji, biopsji kosmówki i analizy DNA dziecka. Gdy maluch przyjdzie na świat, stosuje się testy przesiewowe noworodków. Jednak mogą przedstawić fałszywy wynik, dlatego zaleca się wykonanie badań genetycznych noworodka, jednoznacznie wykluczających lub potwierdzających chorobę.\nKariotyp molekularny – jedno z podstawowych badań w kierunku autyzmu\nKariotyp molekularny (badanie mikromacierzy) jest badaniem na autyzm, polegającym na analizie wszystkich chromosomów pod kątem mikrodelecji i mikroduplikacji, które mogą stanowić przyczynę zaburzenia. Zmiany te polegają na powielaniu materiału genetycznego lub brakach w tym materiale.\nBadanie kariotypu molekularnego opiera się na technologii NGS, czyli Sekwencjonowaniu Najnowszej Generacji, więc raportuje o wszystkich poznanych mutacjach, które mogą być przyczyną wystąpienia autyzmu. Zalecane jest do wykonania nawet przypadku, gdy wynik klasycznego badania kariotypu nie wykazał nieprawidłowości, gdyż jego dokładność jest znacznie większa i pozwala zidentyfikować dużo mniejsze zmiany.\nZ tego względu, że genetyczne powody autyzmu mogą być bardzo różnorodne, u dzieci z objawami tego zaburzenia warto poszerzyć diagnostykę o badanie FRAX, badanie paneli autystycznych lub kompleksowe, całościowe badanie WES.\nBadania genetyczne stosowane w diagnozie autyzmu\nBadanie paneli autystycznych to analiza 224 genów, które według etiologii autyzmu mogą prowadzić do rozwoju zaburzenia.\nBadanie FRAX zajmuje się analizą w kierunku łamliwego chromosomu X, która daje możliwość wykrycia mutacji w genie FMR1, odpowiedzialnych za pojawienie się autyzmu.\nBadanie WES jest najszerszym badaniem genetycznym w kierunku autyzmu, gdyż analizuje zmiany we wszystkich genach (około 23 000). Jego wynik przekazuje bardzo rzetelne i szczegółowe informacje o mutacjach, które mogą być źródłem problemów zdrowotnych. Występuje w wersji STANDARD, która zajmuje się kontrolą części genów nazwanej eksonami, oraz w wersji WES PREMIUM, która dodatkowo sprawdza pozostałą część genów – introny.\nBadanie WES jest możliwe do rozszerzenia o badanie FRAX, zakres badania mikromacierzy z wyższą czułością od standardowego badania (kontrola zmian CNV). Wykonanie u dziecka z objawami autyzmu kompleksowego badania genetycznego umożliwia (w krótkim czasie) poznanie przyczyny zaburzenia i wdrożenie skutecznego leczenia.\nGenetyczne.pl 7 lipca, 2021 Autyzm


Polski ład: przewodnik dla emeryta i rencisty - Portal informacyjny powiatu Wieliczka - Wieliczka.pl\nPonad 8 mln emerytów i rencistów otrzyma wyższe świadczenia dzięki rozwiązaniom Polskiego Ładu. 94 proc. emerytów i 98 proc. rencistów zyska na zmianach podatkowych. Prezentujemy poradnik dla emeryta i rencisty.\nOd 2022 r. zmienił się sposób ustalania zaliczki na podatek i rozliczania składki na ubezpieczenie zdrowotne. Może to mieć wpływ na wysokość świadczeń emerytalno-rentowych wypłacanych przez ZUS w 2022 r.\nJeżeli w styczniu Twoje świadczenie brutto wyniosło:\ndo 483 zł - to netto otrzymasz świadczenie w tej samej kwocie co za grudzień 2021 r., bo wzrost kwoty wolnej od podatku i zmiany związane z odliczaniem składki zdrowotnej nie mają wpływu na wypłatę do ręki; osoby te już wcześniej nie płaciły podatku, ani składki zdrowotnej. Polski Ład zachowuje dla nich ten korzystny stan;\nEmeryt ma prawo do świadczenia w wysokości 300,60 zł brutto. Zarówno 1 grudnia 2021 r. jak i 1 stycznia 2022 r. otrzymał świadczenie w wysokości 293,19 zł netto.\nod 484 zł do 2 500 zł – to netto otrzymasz świadczenie wyższe niż za grudzień 2021 r., bo zaliczka do urzędu skarbowego wyniesie 0 zł;\nEmeryt ma prawo do świadczenia w wysokości 938,16 zł brutto. 1 grudnia 2021 r. otrzymał świadczenie w wysokości 810,73 zł netto, a 1 stycznia 2022 r. o 43 zł wyższe, czyli 853,73 zł. Zaliczka do urzędu skarbowego wyniosła 0 zł.\npowyżej 2 500 zł do 4 920 zł , to netto otrzymasz świadczenie w kwocie wyższej niż za grudzień 2021 r.\nZaliczka do urzędu skarbowego jest o tyle niższa w 2022 r. w stosunku do 2021 r., że pokryje wzrost odliczanej od świadczenia składki na ubezpieczenie zdrowotne (9%);\nRencista ma prawo do świadczenia w wysokości 2 752,42 zł brutto. 1 grudnia 2021 r. otrzymał świadczenie w wysokości 2293,70 zł netto, a 1 stycznia 2022 r. o 168 zł wyższe, czyli 2461,70 zł. Zaliczka do urzędu skarbowego jest niższa o 168 zł i pokryje wzrost odliczanej składki zdrowotnej.\npowyżej 4920 zł do 12 800 zł –•to netto otrzymasz świadczenie w kwocie niższej niż za grudzień 2021 r..\nZUS zwróci Ci nadpłacony podatek za styczeń 2022 r. wraz ze świadczeniem za luty 2022 r. , bo obliczy zaliczkę na podatek i składkę na ubezpieczenie zdrowotne według zasad obowiązujących 31 grudnia 2021 r. i\nEmeryt ma prawo do świadczenia w wysokości 6 887,81 zł brutto. 6 grudnia 2021 r. otrzymał świadczenie w wysokości 5 674,91 zł netto, a 6 stycznia 2022 r. o 153 zł niższe. ZUS zwróci mu nadpłacony podatek za styczeń 2022 r. z emeryturą za luty 2022 r.\npowyżej 12 800 zł – to netto otrzymasz świadczenie w kwocie niższej niż za grudzień 2021 r..\nKwota zmniejszenia ( 425,00 zł) stosowana w roku 2022 nie pokryje wzrostu składki zdrowotnej, która jest pobierana ze świadczenia (wzrost z 1,25% do 9% podstawy wymiaru tej składki).\nEmeryt ma prawo do świadczenia w wysokości 15000,00 zł brutto. 6 grudnia 2021 r. otrzymał świadczenie w wysokości 12307,00 zł netto, a 6 stycznia 2022 r. o 782,00 zł niższe.\nPrzewodnik dla emeryta i rencisty


Sztuka mówienia NIE u dzieci | Milionkobiet.pl\nStrona główna » Dziecko » Uszanuj NIE swojego dziecka\nTagi: asertywność dzieci omawianie wychowanie rodzice\nSposób, w jaki rodzice reagują na bunt dwulatka czy nastolatka, wpływa na to, czy będzie ulegał presji otoczenia, gdy dorośnie. Umiejętności odmawiania trzeba się uczyć od małego.\n"Nawet najbardziej kochający i świadomi rodzice nie potrafią przyjąć dziecięcego 'nie' jako ważnego daru" – pisze Jesper Juul, duński terapeuta rodzinny, autor książki "Nie z miłości". A przecież dziecięca negacja to potrzeba rozwojowa, dzięki której malec uczy się zaznaczać swoją odrębność w świecie. Kiedy mówi "nie" w codziennych, zwykłych sytuacjach, manifestuje, że jest osobą odrębną od rodziców, która powoli uczy się przejmować odpowiedzialność za swoje zachowania. Każdą odmowę dziecka odbieramy zbyt osobiście, jako wymierzoną przeciwko nam, naszemu autorytetowi. A tymczasem syn czy córka zaznacza w ten sposób swoje terytorium, pokazuje nam, kim tak naprawdę jest i czego od nas potrzebuje.\nProces wychowywania to przede wszystkim ustalenie zdrowych granic pomiędzy prawami i obowiązkami dziecka. Jednym z jego praw jest możliwość powiedzenia "nie", co wraz z wiekiem powinno dotyczyć coraz większej liczby sfer. Dwulatek ma prawo odmówić włożenia gryzącego sweterka, którego nie lubi, choć tobie on się podoba i jest ciepły. Nastolatek ma prawo współdecydować o wyborze zajęć dodatkowych czy sposobie spędzenia wakacji. I odmówić, kiedy proponujesz mu zajęcia na basenie, a on woli deskorolkę. Niestety, odmowy dziecka często nie słyszymy, lekceważymy ją albo ulegamy dla świętego spokoju. Wszystko przez brak czasu, zbyt mało uwagi, jaką dzieciom poświęcamy, i nasze lęki dotyczące zagrożeń czyhających na dzieci we współczesnym świecie. Jesteśmy też ofiarami pokutującego od czasów naszego dzieciństwa przekonania, że dzieci i ryby głosu nie mają.\nOto przykładowe codzienne sytuacje, w których dziecko neguje nasze decyzje:\nA. Roczny maluch zdecydowanie odwraca głowę od kolejnej łyżki zupki, którą mama próbuje go nakarmić.\n– Złości się i grozi: "Nie będziesz jadł, to się rozchorujesz" albo "Nie zjesz, nie pójdziemy na spacer".\n– Próbuje odwrócić uwagę dziecka: "Popatrz, jaki śliczny ptaszek za oknem" i podstępem przemyca kolejną łyżkę.\nZaufaj instynktowi dziecka, ono po prostu nie jest już głodne. Możesz zaproponować mu zjedzenie kolejnej łyżki, by upewnić się, że już się najadło. Jeśli odmówi, daj mu spokój. Nie martw się i nie biegaj za nim z jedzeniem, kiedy się bawi.\nB. Dwulatek uparcie powtarza "nie", zanim mu cokolwiek zaproponujesz. Kiedy np. pytasz go: "Czy zjesz...", to zanim zdążysz dodać: "...płatki z mlekiem?", on już krzyczy: "Nieee!".\n– Obraża dziecko: "Jesteś wstrętnym uparciuchem, nie można z tobą wytrzymać". Albo straszy: "Pójdziesz do przedszkola i tam nikt nie będzie się z tobą cackał".\n– Bywa, że stosuje przemoc, np. karmi na siłę.\nBunt dwulatka to po prostu etap rozwojowy – czas, kiedy malec sprawdza siłę swojej odmowy. Oczywiście, chwilami może być ci trudno. Dobrą metodą jest dawanie dziecku możliwości wyboru, np. postaw przed nim dwa rodzaje płatków i zamiast pytać: "Czy chcesz...?", powiedz: "Możesz wybrać płatki z rodzynkami albo czekoladowe. Które wolisz?".\nC. Dziesięciolatek nie chce zwiedzać zabytkowych miejsc. Kiedy na siłę zabierasz go do muzeum lub na wystawę, potrafi być naprawdę nieznośny. Złości się i marudzi. Swoim niegrzecznym zachowaniem próbuje wywalczyć sobie prawo do swojego "nie".\n– Wymyśla różne kary: "Za takie zachowanie nie będzie dziś telewizji ani zabawy z kolega-mi i o ósmej pójdziesz do łóżka".\n– Lekceważy złe zachowanie dziecka – traktuje buntownika jak powietrze. Albo ośmiesza: "Zachowujesz się jak przedszkolak", "Zobacz, wszyscy ludzie patrzą się na ciebie jak na jakiegoś dziwoląga. Nie wstyd ci?".\nDodał(a): Edyta Zlomaniec , Czwartek 29.09.2011 (aktualizacja: 2011-09-28)\nOj tak, to nie i nie mojego dziecka bardzo frustruje. Mój synek niedługo skończy 3 latka i często na jego "nie" odpowiadam "Dobrze, jak ty będziesz coś ode mnie chciał to też ci powiem "nie" W 90% skutkuje :)\nDodano: 2011-11-02 21:13:14 Zgłoś nadużycie\ncórka mojej przyjaciółki na wszystko mówi NIE;D\nDodano: 2011-10-10 17:34:59 Zgłoś nadużycie


Złoty wiek Hiszpanii pod panowaniem Maurów | Hidaya\nZaledwie 15 km wód Morza Śródziemnego dzieli Jabal Musa w Maroku od wystającej z wody na południowym cyplu Hiszpanii bliźniaczej skały – Gibraltaru. W dawnych czasach nazywane były one Słupami Herkulesa – były to najbardziej wysunięte na zachód granice znanego świata.\nW 711 r. Tariq ibn Ziyad wyruszył przez cieśninę ze swoją dwunastotysięczną armią muzułmańskich Arabów na szybki podbój Półwyspu Iberyjskiego. Pędząc przed sobą chrześcijańskich Wizygotów, muzułmanie dotarli w 719 r. do Pirenejów. Choć nie udało im się podbić Francji, Maurowie, jak ich nazywano, założyli silne państwo w Hiszpanii, al-Andalus, które miało przetrwać prawie 800 lat. W X w. o wpływy w islamskim świecie rywalizowały ze sobą dwie arabskie dynastie: Umajjadów z Kordoby i Abbasydów z Bagdadu.\nKalifowie z rodu Umajjadów odgrywali znaczną rolę w czasach złotego wieku, kiedy to muzułmanie, chrześcijanie i żydzi żyli ze sobą w zgodzie. Rzemiosło i handel przynosiły dobrobyt, rozkwitała nauka i sztuka. Kordoba, licząca może pół miliona ludności i mająca biblioteki, szkoły i szpitale, była jedną z wielkich stolic europejskich. Arabscy uczeni wiedli prym w zdobywaniu wiedzy z dziedziny matematyki, astronomii i filozofii, a ich prace były tłumaczone na język łaciński i hebrajski. Tak więc zgromadzona wiedza Wschodu mogła być przekazywana Zachodowi. Arabscy lekarze stworzyli fundamenty medycyny homeopatycznej, odkryli także terapeutyczne działanie muzyki. Dzięki zastosowaniu rewolucyjnych na tym terenie metod nawadniania, spalony słońcem hiszpański krajobraz zamienił się w warzywne ogrody i cytrusowe sady. Nieudana wyprawa przez Pireneje, podjęta w 777 r. przez Karola Wielkiego, była zaledwie początkiem trwającego kilka wieków wysiłku zmierzającego do przywrócenia Hiszpanii chrześcijańskiej Europie. W 1094 r. legendarny Cyd zdobył Walencję, a w 1118 r. Alfons I Aragoński – Saragossę. Kordoba została wzięta w 1236 r., a Sewilla dwanaście lat później. W XV w. Maurowie mieli już pod swoim panowaniem zaledwie jedną hiszpańską twierdzę, Grenadę. Jej zdobycie przez Ferdynanda i Izabelę w 1492 r. uwolniło świat katolickich monarchów od ciężaru prowadzenia dalszych wojen i jednocześnie pozwoliło im finansować wyprawy w nieznane, co zostało uwieńczone odkryciem Nowego Świata przez Krzysztofa Kolumba.\nChoć Maurowie zostali wyparci z Hiszpanii pięćset lat temu, dziedzictwo islamu jest tam wciąż widoczne w arcydziełach architektury. Wielki meczet w Kordobie, budowany przez dwa wieki po położeniu kamienia węgielnego w 786 r., wręcz przytłacza zwiedzających swym wewnętrznym „lasem tysiąca filarów”, z których wiele zostało przeniesionych z budowli wzniesionych przez Rzymian i Wizygotów. W najważniejszym miejscu meczetu, który jest obecnie zabytkiem historycznym, mieści się pozłacana nisza modlitewna zwrócona w stronę Mekki. Znajdująca się w Grenadzie forteca o charakterze pałacu, Alhambra, jest drugim wspaniałym zabytkiem Hiszpanii z czasów Maurów. Jej labirynty chłodnych, zacienionych pomieszczeń są zbudowane wokół słonecznych dziedzińców, na których z licznych fontann tryska woda. Oko zwiedzającego wciąż zatrzymuje się na łukach i oknach otoczonych filarami, na oślepiających wręcz mozaikach znajdujących się na ścianach i sufitach. Nie dziwi więc, że gdy Ferdynand i Izabela w 1492 r. przejmowali z rąk obrońców fortecy klucz do pałacu, wiedzieli, że przypadło im w udziale wielkie zwycięstwo.


W błękicie nieba - Po godzinach...\nW błękicie nieba1 min czytania\nW sumie to nie tylko w błękicie.\nZima w pełni a wiosny nadal ani widu ani słychu 🙁 Od tej szarugi i śniegu za oknem, aż się człowiekowi wyć chce. Trzeba się jakoś rozweselić i poprawić nastrój.\nJakiś czas temu zrobiłam trzy kolorowe bransoletki z mix-u koralików. Jedna pojechała w świat (do Irlandii) dwie pozostałe są w kraju (chyba) 🙂\nJak tak sobie na nie patrzę, to robi mi się trochę przyjemniej na duszy 🙂 Mam jednak nadzieję, że szybko zrobi się wiosennie, bo nie wiem jak długo wystarczy mi samo patrzenie na takie kolorowe różności…\nPozostałe dwie 🙂


Specjalista ds. sprzedaży - Irlandia - Sprzedawca - Sprzedawczyni, Zawód - Branża - Praca za granicą - Najnowsze oferty pracy za granicą < head>\n· Praca zgodnie z indywidualnymi celami sprzedażowymi.\n· Nawiązywanie nowych kontaktów biznesowych\n· Współpraca z regionalnymi kierownikami.\n· Ustalanie priorytetów w realizacji codziennych obowiązków.\n· Nawiązywanie kontaktów biznesowych bezpośrednio, przez telefon, e-mailowo itp.\n· Bardzo dobra znajomość j. niemieckiego i angielskiego.\n· Ambitny absolwent studiów licencjackich lub osoba z 2-letnim doświadczeniem w sprzedaży popartym wysokimi wynikami sprzedażowymi.\n· Bardzo dobre umiejętności komunikacyjne – zdolności do prowadzenia profesjonalnych rozmów sprzedażowych.\n· Łatwość podejmowania właściwych decyzji, nawet pod presją czasu.\n· Wysoka motywacja do działania, wykazywanie własnej inicjatywy i elastyczność.\n· Mile widziane doświadczenie w utrzymywaniu relacji z osobami decyzyjnymi z małych i średnich firm.\n· Bardzo dobre umiejętności negocjacyjne i przekonywania.\n· Chęć rozpoczęcia/ dalszego rozwoju profesjonalnej kariery w sprzedaży.\n· Zainteresowanie zagadnieniami sprzedażowymi, technologiami, Internetem.\n· praca w światowej firmie o globalnym zasięgu i nieposzlakowanej opinii.\n· Bardzo dobre warunki pracy codziennej: bezpłatne wyżywienie w godzinach pracy,\n· Zatrudnienie w ramach umowy kontraktowej.\n· Możliwość pracy w międzynarodowym środowisku, w dynamicznym i młodym zespole.\nSpecjalista - Irlandia


Z młodą artystką uzbrojoną w ukulele rozmawiamy o turystach z Hawajów, wiośnie w Kambodży, włoskich trasach, show biznesie, o tym czy da się wzbogacić na muzyce w Internecie oraz o jej nowej płycie…\nArkadiusz Ślesicki: Jerry to typowe męskie imię, a przede mną siedzi młoda, drobna, uśmiechnięta od ucha do ucha dziewczyna. Skąd pomysł na taki pseudonim artystyczny?\nJerry Springle: Jerry to imię myszki z kreskówki „Tom i Jerry”. A springle ma kojarzyć się z wiosną.\nI wszystko jasne! Opowiedz jak zaczęła się Twoja muzyczna przygoda?\nPrzez 10 lat uczyłam się w szkole muzycznej gry na fortepianie i śpiewu w chórze. Później przeprowadziłam się do innego miasta i na kilka lat zarzuciłam muzyczną edukację. Wtedy zapragnęłam nauczyć się grać na ukulele, ale nie szło mi najlepiej. Pewnego dnia nagrałam jeden utwór, wrzuciłam go na YouTube i się zaczęło. Później nagrałam kolejne utwory, a po kilku miesiącach pewna kawiarnia z Kijowa zaproponowała mi występ. I wszystko samo już jakoś poszło.\nA na jakich innych instrumentach poza ukulele i fortepianem potrafisz grać?\nMam dwie piosenki, które wykonuję na kalimbie. Swego czasu uczyłam się również gry na gitarze i bębnach. Niestety bez regularnych ćwiczeń nie ma co liczyć na efekty. Niemniej instrumentem numer jeden jest dla mnie w tej chwili ukulele.\nfoto: Aleksandr Nesterov\nCzy na Ukrainie jest wielu ukulelistów?\nOsobiście znam tylko kilkoro muzyków, ale wydaje mi się, że jest ich o wiele więcej.\nW Polsce w ostatnich latach zainteresowanie ukulele bardzo wzrosło. Czy w Twoim kraju jest to popularny instrument?\nTak, ukulele jest bardzo popularne na Ukrainie i nie tylko tam. Całkiem niedawno występowałam na ulicach Innsbrucka. Spotkałam tam turystów z Hawajów, którzy nie potrafili ukryć zdziwienia z faktu, że ukulele jest tak popularne w innych częściach świata. Popularność ukulele bierze się z tego, że jest to mały instrument, stosunkowo łatwo jest się na nim nauczyć grać i ma w sobie dużo pozytywnej energii.\nZ Twojego profilu w mediach społecznościowych dowiedziałem się, że bardzo dużo podróżujesz. Czy są to podróże z miłości do podróżowania, czy też podróżujesz dla muzycznej kariery?\nMniej więcej 3 lata temu zaczęłam podróżować ze swoim przyjacielem. Okazało się, że występy na ulicach, albo w restauracjach mogą być dodatkową formą zarobku. Zaczęłam częściej wyjeżdżać i częściej grać. W zeszłym roku moja booking managerka z Włoch zaproponowała mi zagranie trasy po Włoszech. W ten sposób w ciągu ostatniego roku miałam 2 włoskie tournee – na jesieni zagrałam 23 koncerty, a na wiosnę – 21. Kiedy podróżuję po Europie gram na ulicach lub jeśli uda mi się wcześniej zakontraktować występ, w klubach.\nKtóre kraje z dotychczas odwiedzonych podobały Ci się najbardziej?\nWiosną byłam w Kambodży, ale tam nie występowałam. Bardzo spodobał mi się ten kraj i jego mieszkańcy, którzy są otwarci, przyjacielscy i szczęśliwi. A w Europie bardzo często jeżdżę do Włoch. Również jest to piękny i różnorodny kraj.\nA jak Ci się podoba Polska?\nRównież bardzo mi się podoba. Mentalność Polaków i Ukraińców jest bardzo podobna. Na przykład w Niemczech i Austrii ludzie są trochę odizolowani i chłodni. A tu w Polsce czuję się zupełnie tak jak na Ukrainie.\nJesteś znana i rozpoznawana przede wszystkim z udziału w programie „Voice of Ukraina”. Jak się tam znalazłaś?\nSwoich sił w tym i innych programach talent show („X-Factor” i „Mam talent” – przyp. red.) próbowałam kilkukrotnie, tylko nigdy nie potrafiłam przejść etapu precastingu. W zeszłym roku, podczas kolejnego przesłuchania jury zaproponowało mi, żebym nauczyła się piosenki Britney Spears „Toxic”. Przygotowałam wersję na ukulele i pianino, wysłałam video i zostałam wybrana na „Przesłuchania w ciemno”.\nJak wspominasz udział w tym programie?\nByło bardzo nerwowo. Przed pierwszym wyjściem na scenę miałam tak olbrzymią tremę, że w ogóle nie wiedziałam co się wokół mnie dzieje.\nA czy miałaś jakieś oczekiwania po występie w tym programie? Liczyłaś na zwycięstwo?\nNie, zupełnie nie. Po prostu chciałam wystąpić w przesłuchaniach, ponieważ najwięcej ludzi ogląda właśnie ten etap programu. Wystąpiłam w przesłuchaniach, w bitwach i w nokautach, po których odpadłam z programu. Samo odpadnięcie nie było już dla mnie tak frustrujące, dlatego że miałam zaplanowaną trzymiesięczną podróż po Europie. Dalszy udział w programie byłby dla mnie trudny ze względu na zobowiązania i konieczność częstych wojaży tam i z powrotem. Dlatego ogólnie byłam zadowolona z takiego obrotu sprawy.\nPamiętasz swoje pierwsze ukulele?\nMoje pierwsze ukulele było jedynym ukulele w mieście, jakie udało mi się wówczas znaleźć. W zasadzie to był dobry instrument, ale po kilku latach ciągłej gry pewnego dnia przestał stroić i dobrze brzmieć.\nA co możesz powiedzieć o instrumencie, na którym dzisiaj zagrasz?\nUkulele Ortega Lizard TE GB to profesjonalny instrument. Ma bardzo jasne brzmienie i jest wystarczająco głośne. No a przy tym ma bardzo nietypowy design (na instrumencie namalowane są jaszczurki – przyp. red.). To moje ulubione ukulele!\nMagazyn Gitarzysta to pismo skierowane dla gitarzystów. Wśród nich jest również wiele grających dziewczyn. Czy możesz opowiedzieć polskim dziewczynom jak zostać znaną i popularną artystką?\nNajważniejsze jest żeby dużo ćwiczyć i nie poddawać się. Codzienną grą można się wiele nauczyć, dlatego nie należy przestawać, tylko kontynuować. Ja popełniłam błąd i po 6 miesiącach nauki gry na gitarze skupiłam się na grze na keyboardzie. Po roku okazało się, że wszystko zapomniałam. Było mi strasznie przykro, ponieważ przez pierwsze pół roku szło mi naprawdę świetnie, a później wszystko przepadło. Dlatego trzeba codziennie ćwiczyć! I dopiero później zastanowić się nad tym jak stać się sławnym, bo jeśli się nie umie dobrze grać, to niczego się nie osiągnie.\nCzy show-business to ciężki kawałek chleba?\nJa nie należę do świata show businessu. W show-businessie jest manager, producent, wytwórnia, wszyscy mówią ci co robić, wszyscy mają dużo rad: wybierają tobie styl, decydują gdzie należy wystąpić i tak dalej. Za mną nie stoi żadna wytwórnia, żadni doradcy. Jestem ja i moja tour managerka z Włoch – i wszystko. Niedawno nagrałam płytę – poza grafiką, którą wykonała moja znajoma – wszystko zrobiłam sama: projekt okładki, projekt płyty, zakup czystych nośników, tłoczenie płyt. W show-businessie każdy ma swoje zadania: manager zajmuje się koncertami, wytwórnia zajmuje się tłoczeniem i dystrybucją płyt, a artysta powinien tylko komponować utwory, występować i to wszystko. Poza show-businessem tymi wszystkimi rzeczami zajmuje się jedna osoba.\nJak wspominasz polską imprezę Ortega Ukulele Day?\nBardzo mi się podobało! Po raz pierwszy prowadziłam warsztaty i aż przyjemnie było patrzeć, jak wszyscy przykładali się do ćwiczeń i gry. To miłe, że tak dużo osób było zainteresowanych grą na ukulele – było nawet kilkoro dzieci poniżej 10 lat. To strasznie fajne!\nWspomniałaś, że nagrałaś album. Opowiedz coś więcej o nim.\nPłyta składa się z 11 piosenek. 4 utwory wykonałam na fortepianie, 2 na kalimbie, a pozostałe na ukulele. Jestem kompozytorką i autorką słów wszystkich piosenek. Autorką ilustracji jest moja przyjaciółka Molly Route. A album nazywa się „Don’t Go To Paris”. W tej chwili można go kupić tylko podczas koncertów, ale po powrocie na Ukrainę zajmę się jego dystrybucją internetową.\nCzy można wzbogacić się w Internecie na muzyce?\nNa pewno można. Ale mi się to jeszcze nie zdarzyło… (śmiech)


el. LM: "frycowe" Hoffenheim. Liverpool bliżej Ligi Mistrzów - Sport WP SportoweFakty\nel. LM: "frycowe" Hoffenheim. Liverpool bliżej Ligi Mistrzów\nLiverpool w meczu wyjazdowym pokonał 2:1 debiutujące w europejskich pucharach Hoffenheim. Gospodarze na początku spotkania zmarnowali rzut karny.\nMichał Piegza 15 Sierpnia 2017, 22:45\nPAP/EPA / RONALD WITTEK / Trent Arnold (drugi z prawej) cieszy się z gola zdobytego dla Liverpoolu\nLigue 1: Debiut Neymara z golem i asystą. Kuriozalna bramka dla PSG\nBez kompleksów wobec utytułowanego rywala przystąpili piłkarze Hoffenheim. Wieśniacy mogli świetnie rozpocząć pojedynek z Liverpoolem. W 12. minucie arbiter przyznał im rzut karny po dyskusyjnym faulu. Do piłki podszedł Andrej Kramarić, ale uderzył źle i Simon Mignolet spokojnie obronił. W odpowiedzi przez pół boiska biegł sam naprzeciwko bramkarza Mohamed Salah. Zawodnik gości dał się jednak doścignąć obrońcom i uderzył niecelnie.\nŻadna z drużyn nie zamierzała kalkulować. Tempo meczu było szybkie, często kotłowało się pod bramkami. Piłkarze Juergena Kloppa dość niespodziewanie objęli prowadzenie w 35. minuie. Z rzutu wolnego z ok. 25 metrów świetnie uderzył Trent Arnold. Oliver Baumann trochę zlekceważył piłkę, a ta dokręciła się w kierunku bramki i tuż przy słupku wpadła do siatki. Dla Arnolda było to pierwsze trafienie w barwach Liverpoolu.\nJeszcze przed przerwą gospodarze powinni wyrównać. Jednak strzał Serge'a Gnabry'ego z kilku metrów trafił w bramkarza, a poprawka Sandro Wagnera otarła się o zewnętrzną część słupka.\nPo zmianie stron goście nie forsowali tempa meczu. Hoffenheim było aktywniejsze z przodu. Jednak to przyjezdni mieli kolejną okazję. Roberto Firmino z kilku metrów uderzył w bramkarza. W 49. minucie Gnabry trafił do siatki, ale był na spalonym.\nGospodarze starali się zmusić gości do błędu, ale to rywale trafili na 2:0 po... błędzie arbitra. Sędzia nie dostrzegł, że Liverpool wznowił grę w momencie kiedy piłka toczyła się. Po lewej stronie z futbolówką znalazł się James Milner i dośrodkował. Piłka odbiła się od nogi Havarda Nordtveita i wpadła za plecy bramkarza.\nMiejscowi do końca walczyli o zmniejszenie strat i danie sobie większych szans przed rewanżem. Długo nie do pokonania był jednak Mignolet. Bramkarz w końcu skapitulował. W 87. minucie rezerwowy Mark Uth otrzymał dalekie dogranie i strzałem z pola karnego trafił do siatki. Do remisu w doliczonym czasie powinien doprowadzić Benjamin Huebner, kiedy po dograniu z rzutu wolnego przestrzelił głową z kilku metrów.\n0:1 - Arnold 35'\n0:2 - Nordtveit (sam.) 74'\n1:2 - Uth 87'\nW 12. minucie Kramarić nie wykorzystał rzutu karnego (Mignolet obronił).\nHoffenheim: Oliver Baumann - Pavel Kaderabek, Ermin Bicakcić (52' Havard Nordtveit), Kevin Vogt, Benjamin Huebner, Steven Zuber, Serge Gnabry (70' Mark Uth), Lukas Rupp (53' Nadiem Amiri), Kerem Demirbay, Andrej Kramarić, Sandro Wagner.\nLiverpool: Simon Mignolet - Trent Arnold, Joel Matip, Dejan Lovren, Alberto Moreno, Emre Can, Jordan Henderson (63' James Milner), Georginio Wijnaldum, Mohamed Salah, Sadio Mane (89' Marko Grujić), Roberto Firmino (84' Dominic Solanke).\nŻółte kartki: Bicakcić, Huebner (Hoffenheim), Can, Arnold (Liverpool).\nKtóra z drużyn awansuje do Ligi Mistrzów?\nEuropejskie Puchary Liga Mistrzów TSG 1899 Hoffenheim Piłka nożna Niemcy Liverpool FC Anglia Liverpool Hoffenheim Rhein-Neckar-Arena w Sinsheim Piłka w Europie Piłka nożna w Anglii Piłka nożna w Niemczech


Samodzielna budowa jachtu - Sailbook.pl\nStrona główna Eduportal Porady Samodzielna budowa jachtu\nBudowa pierwszego jachtu może być przyjemną przygodą ale tylko wtedy, gdy będzie to jacht na miarę naszych możliwości. Samodzielna budowa pozwala rozłożyć w czasie koszty jachtu. Jednak przystępując do niej należy mieć możliwość pokrycia większości wydatków tak, by możliwie szybko ją zakończyć. Przedłużająca się nadmiernie budowa prowadzi do wzrostu kosztów i zniechęcenia budowniczego. Podejmując decyzję musimy mieć możliwość uzyskania wolnego czasu. Najlepiej w lecie, by budować jak najkrócej. Autor zbudował pierwszą „Setkę” „pod chmurką” za pomocą wyłącznie narzędzi ręcznych oraz elektrycznej wiertarki podczas jednego miesiąca intensywnej pracy (10 do 12 godzin dziennie). Nastepną „Setkę” zbudował również w ciągu miesiąca (6 godzin pracy dziennie) przy czym budowa prowadzona była w warsztacie zaopatrzonym w elektryczne maszyny stolarskie. Czas ten dotyczy budowy bez prac wykończeniowych i konserwacyjnych.\nPrzygotowanie rozpoczynamy od zapoznania się z dokumentacją. Ostatni arkusz najczęściej zawiera opis budowy i kolejność jej etapów. Jednak nie należy ograniczać się do jego przeczytania. Budowę należy przeżyć w wyobraźni wraz z rozwiązywaniem szczegółów. Jeżeli poświęcimy na to miesiąc – nie będzie to czas stracony. Następnie przystępujemy do gromadzenia materiałów i narzędzi. Jeżeli budujemy jacht na wolnym powietrzu, to przygotowujemy również plandekę. Nie należy rozpoczynać budowy przed zgromadzeniem wszystkich potrzebnych materiałów i narzędzi.\nŁawa montażowa umożliwia dokładne ustawienie wregów, pawęży i dziobnicy przez co ułatwia budowę i gwarantuje jej dokładność. Najprostszą ławę stanowi ułożona poziomo drewniana drabina nieco dłuższa od budowanej łodzi. Do „Setki” wystarczy zbudować ławę z ułożonych na sztorc drewnianych desek grubości 25 mm i dł. 5,5 m rozpartych co około metr poprzeczkami długości 1,2 -1,5 m. Na środku ławy wyznaczamy oś symetrii łodzi za pomocą naciągniętego drutu. Do ławy przybijamy pionowo listwy w miejscach odpowiadających ustawieniu wręgów. Wręgi przybijamy tymczasowo do tych listew ustawiając je tak, by były w wyznaczonej przez drut osi oraz by zaznaczona wcześniej na każdym wręgu linia wodna była na wszystkich wręgach na tym samym poziomie oraz by była równoległa do płaszczyzny ławy. Po ustawieniu wręgów usztywniamy całość za pomocą zastrzałów.


Radiopowiadamianie - GORKE Electronic Sp. z o.o.\nStrona główna > Radiopowiadamianie\nStacjonarne urządzenia radiowe przeznaczone do przesyłania sygnałów na znaczne odległości (do 1000 metrów). Zastosowanie jako monitoring chronionych obiektów lub sterowanie.\nOferta GE obejmuje:\njedno- lub dwu-kanałowe radiopowiadamianie bez kontroli łącza oraz\nwieloobiektowe (od 2 do 10) radiopowiadamianie z kontrolą łączności\nRadiopowiadamianie jest stosowane w celu przesyłania sygnałów alarmowych z chronionych obiektów. Prezentowane rozwiązanie pozwala monitorować od jednego do dziesięciu obiektów rozmieszczonych w odległości do 1 km od odbiornika. Jego istotnym parametrem jest kontrola łączności pomiędzy nadajnikiem, a odbiornikiem.


Co 7 minut zatrzymywany jest do kontroli nietrzeźwy kierowca. Teraz zapłaci za to nawet 600 razy więcej - RzeszowskieInfo.pl\nW ubiegłym roku policja zatrzymała prawie 12% więcej nietrzeźwych kierowców niż w 2020 roku. Problem alkoholu za kierownicą rośnie z każdym rokiem. Kierujący pod wpływem środków odurzających muszą liczyć się z tym, że od tego roku kodeks drogowy będzie dla nich bezlitosny.\nDokładnie co 6.7 minuty w ubiegłym roku zatrzymywano nietrzeźwego kierowcę do kontroli. To łącznie daje 78436 kierujących pod wpływem alkoholu. W ubiegłym roku było ich 11,8% mniej. Wpływ na to mógł mieć mniejszy ruch na polskich drogach na przełomie I i II kwartału spowodowany lockdownem. Jednak względem 2019 roku było ich o ponad 2% więcej, a względem 2018 roku ponad 9% więcej.\nNietrzeźwi kierowcy od zeszłego roku są na celowniku rządzących. Planowane przez nich zmiany w kodeksie karnym i drogowym mocno uderzą w tych, którzy zdecydują się prowadzić po użyciu alkoholu i w stanie nietrzeźwości.\n– Część zmian w prawie już funkcjonuje. Kierowcy po użyciu alkoholu, mogą spodziewać się mandatu nie mniejszego niż 2500 zł. Jednak sąd może nałożyć na nich grzywnę o wysokości nawet 30 tys. zł. Wcześniej widełki dla takich osób wynosiły od 50 zł do 5000 zł. Dodatkową karą pozostaje niezmiennie zakaz prowadzenia pojazdów od 6 miesięcy do 3 lat. Należy także pamiętać, że uzależnienie cen OC od zdobytych punktów karnych będzie kolejnym elementem reperkusji – wyjaśnia Stefania Stuglik, ekspert ds. ubezpieczeń komunikacyjnych rankomat.pl.\nRząd proceduje dalsze zmiany w prawie, których możemy spodziewać się w najbliższej przyszłości. Są one wymierzone szczególnie w skrajnie nieodpowiedzialnych kierowców. Zgodnie z nimi kierowcy, u których wykryto 1,5 promila alkoholu we krwi lub więcej, będą musieli liczyć się dodatkowo z konfiskatą pojazdu, albo jego równowartości pieniężnej, jeśli należy do innej osoby. Podobne reperkusje czekają tych, którzy spowodują wypadek, mając 1 promil alkoholu we krwi.\nCo martwi Polaków? Nie tylko wojna w Ukrainie\nGlapiński znowu prezesem NBP. Inflacja w górę!\nWiadomości 14 stycznia 2022


46/18 Wynajem wolnych pomieszczeń | WSPL SP ZOZ w Poznaniu\n46/18 Wynajem wolnych pomieszczeń\nPoznań 19 listopada 2018\nOferty należy złożyć w siedzibie Wydzierżawiającego, w Poznaniu przy ul. Szylinga 1 Sekretariat przychodni do dnia 23 listopada 2018 do godz. 10.00 w zamkniętej kopercie z napisem „oferta przetargowa na dzierżawę pomieszczeń – gabinet 241”.\nPrzetarg odbędzie się w dniu 23 listopada 2018 o godz. 10.05 w Poznaniu przy ul. Szylinga 1 wejście C pokój 357.


Rita Włodarczyk - Miasto bez grzechu (fragment) - Helikopter 2/2018\nRita Włodarczyk – Miasto bez grzechu (fragment)\nStrona główna » Helikopter » 2/2018 » Rita Włodarczyk – Miasto bez grzechu (fragment)\nSzybko wskoczyła w najwygodniejsze dżinsy jakie miała, zwykły czarny podkoszulek i bluzę z kapturem. Przełożyła torbę przez ramię i upewniła się, że jest w niej gaz łzawiący. Usiadła na łóżku i ścisnęła powieki. Może to tylko sen. Trzymała mocno w dłoni komórkę. Otwarła oczy i spojrzała na ekran. Ponownie wybrała numer ojca i przytknęła aparat do ucha. Opuściła głowę wsłuchując się w sygnał jeden, drugi… czwarty i piąty, a potem usłyszała sygnał poczty głosowej. Odsunęła komórkę bez zaskoczenia i nerwów. Trudno – pomyślała – nie mam wyjścia. Chłopak nie wydawał się podejrzany, ale musiała być gotowa na wszystko. Wstała z łóżka i przeszukała torbę podróżną stojącą na ziemi. Wyciągnęła dłoń z torby wraz ze ściśniętym małym scyzorykiem, który wetknęła do kieszeni bluzy. Poczuła się jeszcze pewniej.\nPo niedługiej chwili telefon trzymany w dłoni zawibrował i aż podskoczyła. Krótka wiadomość od Daniela dała jej znak, że może schodzić. Miała coraz więcej wątpliwości. A jeśli tata zszedł tylko do recepcji, albo poszedł do apteki, albo jeszcze coś innego, niewinnego? Miała w sobie przeczucie, że zaczyna tańczyć z diabłem, ale nie mogłaby zasnąć spokojnie. Coś jej mówiło, że powinna szukać, że powinna się tym zająć. Starała się nie słyszeć jeszcze jednego głosu w jej głowie. Miał wiele wspólnego ze szczerością. Pytał, czy do tańca nie woła jej wybujała wyobraźnia? Czy nie bawi się w detektywa bez większej przyczyny? Czy nie zechciałaby się uspokoić i otworzyć szerzej oczu? Tłumaczyła, że nie ma na to czasu, nie ma chwili do stracenia.\nZjechała windą na parter i szybkim krokiem przecięła recepcję. Spojrzała krótko na mężczyznę stojącego za blatem. Trzymał głowę nisko klikając w klawiaturę, ale jego oczy patrzyły wprost na nią. Nie miał przyjemnego wyrazu twarzy, czym spowodował w niej niechęć do jakichkolwiek pytań. Wyszła przed hotel rozglądając się po pustej ulicy. Przed wejściem stał biały Rover oraz brązowy z czarnym pasem oldtimer. Z brązowego błysnęły światła akurat wtedy, gdy przypatrywała się lampom. Musiał się uśmiać widząc jak mruży oczy i odchyla nagle głowę. Miała już pewność, że w środku siedzi Daniel. Podejrzanie bogaty, intrygujący, ciekawski i wiedzący zbyt wiele. Podeszła od strony pasażera, chwyciła za klamkę i zajrzała do środka. Światła latarni rzucały cienie na jego twarz uwydatniając kości żuchwy i policzków. W czerni zniknęły ciemne oczy, delikatny zarost i fryzura. W dziwnych cieniach wydał się mroczny i tajemniczy, co wycofało ją na sekundę. Kącik jego ust uniósł się, delikatnie ukazując śnieżno – białe zęby. Wsiadła ostrożnie na czarne, skórzane siedzenie poobcierane przez lata użytkowania. Spojrzała na kierowcę. Siedział patrząc na nią z uniesioną brwią i lekkim uśmiechem.\n– Co tak patrzysz?\n– Oldsmobile W – 30, moc 442, rocznik 71 – rozszerzył uśmiech czekając na jej reakcję. Klaudia powoli odwróciła głowę zatrzymując wzrok na przedniej szybie – No nie mów, że nie robi na tobie wrażenia – kąciki jej ust walcząc z uśmiechem zeszły w dół, szybko obróciła głowę w boczną szybę – Ha! Teraz możemy jechać.\nPo niedługiej ciszy Daniel spojrzał na Klaudię już bez uśmiechu – Jedziemy prawie na koniec miasta, mówię żebyś nagle nie wyskoczyła z samochodu.\n– W sumie wychodzi na to, że jesteś łatwowierna, ale chciałem zachować pozory – zaśmiał się pod nosem i poprawił zgrabnym ruchem gęstą grzywę. Klaudia poczuła jak wyskakuje jej na policzkach rumieniec, a dłonie mimowolnie zaczęły się pocić i przebierać palcami.\n– Nie wiem czy rozumiesz… mój ojciec dzisiejszego dnia nie zachowywał się jak co dzień. Boję się o niego i telefon do ciebie okazał się jedynym wyjściem. – Nie dodała, że jest przerażona, że po raz pierwszy twarz ojca wydaje jej się obca i że o pomoc jest zmuszona prosić kogoś innego niż ojca, że musi komuś zaufać. W ciągu kilku minut miała pewność, że musi dorosnąć, że możliwe, iż jest całkiem sama. Ta myśl nie dawała jej spokoju.\n– Chcę cię uprzedzić, że Marin to bardzo bezpośrednia osoba. Może powiedzieć więcej, niż ci się wydaje, a czasami zabrzmieć jak wariatka. Nie lubię tak o niej mówić, ale dopiero ją poznasz, więc nie chcę żebyś coś źle odebrała.\n– Co mogę źle odebrać, już i tak wszystko jest wystarczająco pokręcone – zawinęła ramiona na piersiach i skierowała głowę w boczną szybę. Chłopak nieco ją przeraził wybuchając po jej słowach śmiechem i dodając – Oj jest! – była poważna, skrępowana i niepewna, a on zwyczajnie się śmiał.\n– To takie zabawne?\n– Mam nadzieję, że za jakiś czas złapiesz do tego dystans – uśmiechał się uspokajając śmiech.\n– Do czego? – wychyliła głowę szukając w jego twarzy odpowiedzi. Spojrzał na nią szybko, niecierpliwie, a jego wzrok przeszył ją na wylot. Miał znajome skądś spojrzenie. Odebrało jej mowę, mimo to nadal nie rozumiała. Może to tylko jego feromony tak na nią działają.\n– Zaraz będziemy – zmienił niepożądanie temat.\nNiedługo potem Daniel skręcił z głównej drogi w wąską uliczkę. Domy stały blisko siebie, większość z nich gęsto zarośnięta i ozdobiona roślinnością. Niektóre z nich nie miały podjazdów, między innymi domek Marin. Daniel przykleił swoją brązową bryłę do płotu i spojrzał uśmiechnięty na Klaudię – Będę musiał wysiąść twoją stroną.\nZłapała za klamkę, ale w tym samym momencie zwróciła się do chłopaka – Poczekaj… dałeś jej znać, że do niej przyjedziemy? Jest środek nocy, a ja…\n– Dla Marin godzina nie ma znaczenia, zaufaj mi – przechylił się w jej stronę popędzając do wyjścia.\nKlaudia stanęła za autem tuż przed furtką wąskiego, wysokiego domu, na którego ganku siedział kot. Wyglądał dość przerażająco o tej porze i w tych okolicznościach. Trawa przed domem była lekko zarośnięta, ale kwiaty były pięknie kwitnące i zadbane. Domek miał zaledwie kilka okien, a w jednym z nich, miała wrażenie, poruszyła się firana.\n– Spokojna głowa – zaskoczył ją z tyłu – w weekend Henry zajmie się ogródkiem – wyprzedził ją i otworzył furtkę przechodząc w głąb ogrodu i kiwając na nią głową.\n– Kim jest Henry?\n– Ogrodnikiem – uśmiechnął się, udzielając logicznej odpowiedzi. – Pracuje dla miasta, a raczej wszyscy są zdania, iż Marin zasługuje na nadzwyczajne traktowanie, więc pomagamy jej w tym, w czym sama już nie da rady – wchodził już po schodkach na ganek, a Klaudię sparaliżował strach.\n– Daj spokój, czego się boisz? Chcesz się w końcu czegoś dowiedzieć, prawda? – grymas jego szczupłej twarzy wyrażał zniecierpliwienie.\n– Tak – pochyliła głowę i schodek po schodku weszła za chłopakiem. Stała prawie całkiem skryta za jego plecami, nieznacznie wychylała tylko czubek nosa przez jego ramię.\nDaniel nacisnął dzwonek, po czym z poręczy obok nich zeskoczył wcześniej dostrzeżony kot uciekając wprost w otwierającą się przestrzeń. Z wnętrza mieszkania wyjrzała o splecionych luźno czarno-siwych pasmach włosów starsza kobieta. Oczy miała lekko zapadnięte równie ciemne, lecz lśniące na brązowo. Twarz szczuplutka i mała, obrysowana zmarszczkami. Ubrana w koszulę nocną w kolorze wina, spod której wystawały zielonkawe spodnie i brązowo-pomarańczowe kapcie. Na wierzch miała zarzucony szlafrok z jedwabnej satyny w kolorze śliwki z wzorami ptaków, jeden obok drugiego przez całą długość i szerokość materiału. Pstrokaty obraz zostanie w głowie Klaudii na bardzo długo, ale mimo wszystko kobieta spodobała się jej i, choć to wręcz niemożliwe, zestaw jej ciuchów pasował do siebie i do niej. Nie mogła już wyobrazić sobie jej inaczej.\nJej pomarszczona buzia zmarszczyła się jeszcze bardziej, kiedy w uśmiechu odsłoniła białe równe zęby, jakby powoli zbierając się do słów – O – zaczęła pozytywnie – to znowu…\n– To jest Klaudia, Marin – przerwał jej nagle Daniel odsłaniając dziewczynę, a drugą ręką serdecznie dotykając jej ramienia. Staruszka zmarszczyła brwi podobnie jak Klaudia. Marin spojrzała na chłopaka szukając podpowiedzi – Klaudia to córka Tomasza, tego którego już chyba poznałaś – nadal stała wpatrzona w zapewniającą ją twarz studenta smutniejąc w oczach. Nie tylko smutek dało się zauważyć, ale też lekki strach wymieszany ze współczuciem.\nKlaudia przyglądała się dwójce, tak naprawdę całkiem obcych jej osób, z coraz większą czujnością i dezorientacją.\n– Przepraszam, że jesteśmy o takiej porze, ale Klaudia ma duży problem…\n– Rozumiem Danielu – przeniosła wzrok na dziewczynę. Tym razem jej oczy wydały się całkiem czarne, a twarz zimna. Zrobiła krok w jej stronę, przy czym stała się jeszcze drobniejsza. Zadarła wysoko głowę, aby patrzeć dziewczynie prosto w oczy, wyciągnęła dłoń i czekała, aż ta poda jej swoją. Klaudia niepewnie wyciągnęła rękę i podała ją staruszce, w tym samym czasie kobieta serdecznym ruchem wskazała drogę do środka.\nPoszła za nią pociągana delikatnie za dłoń, a drogę powrotną zasłonił jej Daniel nadając jej krokom nieco bardziej zdecydowanego tempa. Czy powinna się bać? Kot, który siedział wcześniej na ganku, przypatrywał się jej z kamiennego kominka w towarzystwie nieopodal przechadzającej się wolnym krokiem kotki. Ciemność rozjaśniona delikatnym światłem świec wydawała się głęboka i mroczna, ale na swój sposób przyjemna. W pokoju nie było centrum. Sofa i meble stały tak jakby ktoś je zostawił od razu po wniesieniu. Kanapa lekko po skosie od wejścia przykryta kocem w kratę, a przy niej duża niezgrabna i wyraźnie niestabilna lampa. Drewniany stolik odsunięty znacznie za daleko od sofy i znacznie za blisko przysunięty do kominka. Na lewo zaraz za kanapą otwierała się przestrzeń na pokój z oknami. Mały telewizor był wciśnięty w sam kąt, a na drugim końcu pokoju fotel z wysokim oparciem. Środek był wypełniony placem zabaw dla kotów, czyli licznymi tunelami prowadzącymi pod ścianę zbudowaną z płotków, hamaków i drapaków. Na parapetach niezgrabnie leżące, zakłaczone koce. Tyle starania dla dwóch kotów? – pomyślała Klaudia krzywiąc się lekko. Miała dar zauważania wielu szczegółów na raz, ale z opóźnieniem spostrzegła, że na fotelu śpią trzy małe kotki zwinięte w kłębki. Uśmiechnęła się delikatnie i na chwilę zapomniała co ją tutaj sprowadza.\n– Napijecie się brandy, albo mleka? – dość specyficzny wybór wydał się Klaudii uroczy, ale odmówiła. Daniel poprosił o mleko. Delikatnie ją to zaskoczyło, myślała, że bliżej mu do wyrafinowanego alkoholu. Spojrzała za Marin, która odeszła w prawą stronę przecinając przedpokój i wchodząc wprost do ciemnej kuchni. Po chwili zapaliła światło i nadała kuchni żółtego przypalanego koloru. Klaudia wychyliła się delikatnie szukając wyobrażonego dużego pieca z kamienia. Niestety jej wzrok nie ogarniał całej kuchennej przestrzeni. – Usiądźcie sobie – zawołała gospodyni. Daniel wskazał jej kanapę i oboje usiedli.\nCiekawiło ją to wnętrze. Schody na górę oświetlone światłem z ulicy wpadającym przez okno usytuowane w połowie ich drogi. Obok schodów szedł korytarz, z którego można było skręcić do pokoju schowanego za lewą ścianą, a na jego końcu drzwi. Prawdopodobnie prowadziły na tylni ogród. Nie wiedziała dlaczego ją to wszystko tak wciąga.\n– Ktoś jej pomaga, nie tylko z ogrodem prawda? – zapytała z nadzieją na pozytywną odpowiedź.\n– Nie do końca…- Daniel strzelił kośćmi palców przebierając dłońmi – biedaczka nie wchodzi prawie w ogóle na górę, trzeba by zamontować wózek i znaleźć jakąś pomoc sprzątającą…\n– Mówisz o tym jaka to ze mnie nieboraczka? – wtrącił się głos Marin niosącej dwie szklanki mleka i o dziwo szklankę wody na tacy – Ten cały bałagan to sprawka Klemensa i Kleopatry i ich małych i o właśnie! – postawiła tacę i uniosła wskazujący palec – Jeszcze ich nie nazwałam. Może byście mi pomogli? Chciałabym, żeby to były imienia nadane z przypływem chwili, żeby miały jakieś znaczenie, niosły wspomnienie… – spojrzała ślepo w ścianę za plecami gości. Jej monolog wydał się Klaudii chaotyczny i pozbawiony sensu.\n– Załatwię kogoś do pomocy, daj mi kilka dni – wrócił do tematu Daniel.\n– Żartujesz? Ten cały bałagan, – zaczęła tłumaczyć siadając na niewielkim taborecie na przeciwko – jak to nazywasz, to nie jest rzeczywisty bałagan. Mój wystrój zmienia się średnio co miesiąc, aby moi towarzysze się nie znudzili i nie chcieli nawiać – mrugnęła do Daniela.\n– Kto tak robi? – pokręcił głową.\n– Ja – powiedziała twardo – No dobra – wyprostowała się i włożyła złożone dłonie między kolana – przejdźmy może do sedna. Koty i tak wolę nazywać sama – uśmiechnęła się krzywo.\nMarin i Daniel przenieśli równocześnie wzrok na Klaudię. Wzrok zainteresowania oraz współczucia. Zbiło ją to z tropu. Poczuła jak na policzkach wyskakuje jej rumieniec.\n– Może ja zacznę – Daniel odezwał się, kładąc delikatnie dłoń na kolanie dziewczyny. Poczuła gorąc, który popłynął jej wprost do serca. Mięśnie nóg rozluźniły się, a stres zawrócił w głowie i spłynął do stóp opuszczając jej ciało – Klaudia to córka naszego Tomasza – naszego? Pomyślała zdezorientowana. – Wiesz jak on ciężko pracuje i jak nie lubi dzielić się swoimi odkryciami i właśnie dziś zniknął… Klaudia została sama, rozumiesz?\n– Rozumiem Danielu co do mnie mówisz – uśmiechnęła się dwuznacznie. Klaudia miała wrażenie, że rozmawiają o czymś jeszcze, albo o czymś innym po prostu.\n– Chodzi o to, – wtrąciła się – wszystko było dobrze, a dzisiaj rano mówił o telefonie od Daniela, którego nie dostał i że stoi w sprawie. Jak wróciłam z miasta miał jakiś… atak… nie odzywał się tylko gruchnął na podłogę i leżał dłuższą chwilę. Jakoś doszedł do siebie, ale w nocy…\n– Naprawdę nie musisz mi tego wszystkiego tłumaczyć – uśmiechała się lekko drwiąco. Klaudia zmarszczyła brwi i odsunęła się powoli w tył. Poruszyła kolanem aby Daniel zabrał dłoń. Chłopak spojrzał na nią próbując wyczuć jej emocje.\n– Nie zrozum mnie źle, – nachyliła się Marin – kiedyś z pewnością zrozumiesz, mam głęboką nadzieję. Mówił ci już Daniel kim jestem prawda? – Klaudia skinęła krótko głową utrzymując nadal zbiegnięte brwi i ściśniętą szczękę – Był u mnie twój ojciec, potwierdzam. Było to dziś. Jesteście bardzo do siebie podobni… nie tylko z wyglądu – uśmiechnęła się szerzej do Daniela, który ponownie zaczesywał grzywę w tył opierając łokieć o kolano – Podobne umysły, niczym jedność. Podobnie zawsze myśleliście, podobnymi czynnikami kierujecie się w sprawie i w życiu. Macie delikatne dusze, artystyczne i kreatywne. Zgodzisz się ze mną? – szukała w oczach dziewczyny aprobaty. Ta patrzyła na nią spod mocno zmarszczonego czoła. Nie dała odpowiedzi – Wiele osób uważa rzeczy niecodzienne za nienormalne, podejrzane, nie do przyjęcia. Czasami mają rację, ale nasz przypadek, naszego miasta – pokazała na siebie i gości.\n– Waszego – rzuciła nagle Klaudia. Marin zatrzymała na niej wzrok, a jej uśmiech zszedł lekko w dół.\n– Każde miejsce to miejsce Boże, nie segregujmy tak błahych wyborów… to również twoje miasto, nigdy nie wiesz, gdzie przypisany jest lub będzie twój dom – jej oczy rozpromieniły się, a uśmiech uspokoił. – Wracając, nasze miasto jest skażone, ale możemy to przezwyciężyć. Trzeba odpowiednich ludzi i wielkiej siły, aby oczyścić Sine Peccato z klątwy. Nie używam tego określenia bez przyczyny. Klątwa ma różne postacie, dla mnie jest to klątwa, ale pochodząca od ludzi. Ludzie muszą bać się ludzi, być przygotowani na wszystko i w każdej sytuacji…\n– Marin – przeszył ją wzrokiem Daniel. Staruszka zorientowała się, że jej głos zmienił barwę, a pozycja ciała mocno pochyliła do przodu.\n– Trochę się zapędzam jak zwykle – odetchnęła. – Twój tata został tak naprawdę zaproszony, aby zająć się sprawą, ponieważ policja jest policją, nie często współpracują z ludźmi, słuchają ich, a człowiek, który jest dziennikarzem, niesie wieści dla ludu, jest z nimi równy i chce dla nich uczciwości i sprawiedliwego traktowania, ale dzisiaj zwątpiłam w jego moc. Nie jestem już pewna, czy może nam pomóc. Jego… i twój umysł są skażone. To miejsce, miasto nie wpływa na niego najlepiej.\n– Gdzie on jest? – Klaudia zadała stanowczo pytanie.\n– Uważasz, że jestem odpowiedzialna za jego zniknięcie… zajrzyj w siebie, usłysz siebie – Marin nie traciła spokojnego brzmienia. Klaudia pokręciła głową i spojrzała na Daniela.\n– Wiedziałeś, że tak to będzie wyglądać? Po co mnie tutaj przywiozłeś, nie z takim problemem tutaj przyszłam – mówiła coraz silniej, jednocześnie tracąc grunt pod nogami. Spostrzegła, że Marin wyciąga w jej kierunku dłoń i natychmiast zerwała się na równe nogi. Znów poczuła nieprzyjemny zawrót głowy – Chcę natychmiast wiedzieć gdzie jest mój ojciec!\n– Mówiłem ci żebyś niczego źle nie odebrała. – Daniel próbował ją uspokoić.\n– Najgorsze jest to, że ty nie chcesz pomocy. Nie chcesz zrozumieć, że potrzebujesz naszej pomocy, aby cię ukierunkować – ciągnęła Marin.\n– Co to ma być!? – dziewczyna poczuła jak zalewa ją gorąc złości i żalu. Chciało jej się płakać, iż znalazła się w tak beznadziejnej sytuacji. Kilka ostrzegawczych słów od Daniela w drodze do staruszki nie przygotowały jej na to, co właśnie przeżywała. Pragnęła się zbudzić, pragnęła wierzyć, że to sen, ale nie mogła odgonić świadomości. Była na jawie, czuła to zbyt doskonale. Słowa Marin nie miały dla niej większego sensu, a milczący Daniel wydał się być manipulantem i zwykłym imbecylem. Na chwilę jakby zawiesiła się. Jej myśli skupiły się wokół smutku i bólu. Słyszała jak szepczą w jej głowie, że to najgorsze wakacje z możliwych, najgorszy czas jaki przyszło jej przeżywać. Niczego nie naprawił. Jakby schował się gdzieś za którymś z mebli i śmiał się po cichu. Zdradzona, tak się czuła. Z jakiej racji ją tak zostawił? Jest przecież dorosły, jest przecież ojcem. Nie umiała znaleźć wytłumaczenia. Przestała po prostu szukać. Po chwili ocknęła się ze snu myśli i poczuła jak ciężka ręka staruszki spoczywa na jej czole. To nie był zwykły dotyk. Miała wrażenie, że jej koścista dłoń przebiła płat czołowy i łaskocze ją po mózgu. Przestawia myśli, momentami szarpie, a za chwilę uspokaja się i łagodzi ból. Nie była w stanie określić jak długi czas to trwało, ale miała dość. Wszystkimi siłami jakie miała oderwała się od kobiety odpychając ją zbyt mocno. Kobieta odskoczyła w tył złapana w odpowiednim momencie przez Daniela i podtrzymana, aby nie uderzyła głową o kant stołu.\nKlaudia stanęła przerażona i zmęczona niczym po wielkiej szarpaninie. Chwyciła się szybko za głowę czując pulsujący ból, który uderzał raz po razie z różnoraką siłą. Momentami prawie powalał na kolana. Daniel z Marin na w pół klęcząc wpatrywali się w nią. Marin szeroko otwartymi oczami, pełnymi strachu i wyczerpania. Daniel trochę wrogo i zdecydowanie znajomo.\nNie umiała podjąć innej decyzji. Wyskoczyła do przodu zgarniając torbę z kanapy i zwróciła się ku drzwiom. Coś na krótko ją zatrzymało. Ułamek sekundy. Jak mogła wcześniej tego nie zauważyć? Nad kominkiem wisiało stare, podrapane lustro w postarzałej złotej ramie. Kątem oka spostrzegła swoje odbicie. Ale nie swoje. Jego. Stanęła tyłem do powalonych na ziemię\nQR kod: Rita Włodarczyk – Miasto bez grzechu (fragment)\n(ur. 1992) – uzyskała tytuł magistra Dziennikarstwa i Komunikacji Społecznej na Uniwersytecie Wrocławskim, trenerka Fitness i Ćwiczeń Siłowych, pisarka, tancerka i choreografka. Jej pierwsza publikacja to krótkie opowiadanie sportowe, pt. „Chcieć to móc” umieszczone w zbiorze „Stadiony w Słońcu – opowiadania olimpijskie” w 2009 roku.


#198 Najlepszy vs. Najgorszy (A-B) – BLOGOMOTIVE\n★ ROZMYŚLANIA/Acura/Alfa Romeo/Aston Martin/Audi/Bentley/BMW/Bugatti/Buick\nPosted\ton\t 15/11/2010 by\tBlogomotive / 25 komentarzy\nJakie jest najlepsze BMW? Jaki jest najlepszy Ford? A jaki jest najgorszy Fiat? Albo najgorsza Mazda? Teraz nie interesują mnie auta ze środka stawki – tylko ten najgorszy i najlepszy model. Tak często myślę o tych sprawach, że czasami w nocy nawet na minutę zasnąć nie mogę. Rozwiązanie tych licznych zagadek stało się moją obsesją. Dlatego teraz w ciągu kilku najbliższych dni czeka Was potok moich wynurzeń. Współczuję Wam. Szczerze.\nDlaczego tylko najgorszy i najlepszy? Bo takie skrajności mnie zawsze zastanawiają – skoro firma potrafiła zrobić auto, które uważa się za jej najlepsze dzieło, dlaczego wcześniej (lub nie daj Boże później) wypuściła gniota powszechnie uznawanego za kompletne nieporozumienie? Auta ze środa stawki są po prostu dobre i ich pojawienie się na rynku mnie nie dziwi. Dziwi mnie np. fakt, że dajmy na to BMW mając w swoim portfolio rewelacyjny model 6 wypuszcza coś tak kuriozalnego jak serię 5GT. Albo Honda robi model NSX a kilkanaście lat później vanopodobnego Civica (tego poprzedniej generacji). WTF?\nCzasami Przepaść pomiędzy najlepszym a najgorszym modelem danej marki jest większa niż luzy w układzie kierowniczym 25 20-letniego Opla Calibry. Jak to się dzieje, że solidna firma potrafi takie skrajności wypuszczać na rynek? Nie wiem, ale fakt ich istnienia (tych skrajności) jest fascynujący.\nDobra, dość dopisywania na siłę teorii do poniższego tekstu. Być może te zestawienia są bez sensu, ale cóż począć – po prostu chciało mi się to wszystko spisać. A jak już wielokrotnie mówiłem – mój blog moje kredki, mogę pisać co mi się tam podoba ;)\nNajlepsza Acura| Najgorsza Acura\nAcury nie oceniam. W większości przypadków to takie Hondy, tylko bardziej egzotyczne, bo z innym grillem i czasem światłami. Lubię je spotykać na mieście, bo są idealnym benchmarkiem dla czasami nudnych europejskich Hond. Ale nic więcej poza tym o nich nie wiem. Nie będę się zatem wymądrzał na siłę.\nNajlepsza Alfa Romeo| Najgorsza Alfa Romeo\nSzczerze mówiąc nie miałem żadnego zawahania, no może przez pół sekundy. 156 jest świetnie narysowanym samochodem. Z zewnątrz, w środku, z boku i podskoku. Koniecznie wersja pierwotna, sprzed liftingu. Rewelacja – samochód skończony. Po lifcie niepotrzebnie doszła kanciasta agresja z przodu niepasująca do obłego tyłu. Oczywiście, że 159 jest śliczna, ale moim zdaniem za 30 lat statusu klasyka nie osiągnie. A 156 jak najbardziej tak. A – i jeszcze przez moment zastanawiałem się nad posągowym 164 za rewelacyjne proporcje, profil i czystość prostych linii (również kokpitu ;). No i 146 bardzo mi się podoba za rewelacyjny profil z tym zagiętym w górę bagażnikiem. No i 155 również rewelacja – potęga i moc w rysunku – absolutny zganiacz niemieckich sedanów z lewego pasa. Ogólnie 90% Alf zasługuje na miano „Najlepszej Alfy”.\nA najgorsza jest Brera. Zaskoczeni? Czy nie widzicie, że to samochód zrobiony na siłę? Leci na opinii Bóg wie jak stylowego coupe, a jest tylko i wyłącznie 3-drzwiową wersją ślicznej 159-tki. A mając 3 drzwi i fajnie garbaty tył nie można być brzydszym od sedana. A jednak Brera udowadnia, że można. I to bardzo można.\nNajlepszy Aston Martin | Najgorszy Aston Martin\nNajlepszy jest… yyy… dajmy na to Vanquish. Albo nie – Vantage. A może DB-cośtam? Ja tam nie wiem – współczesne Astony wyglądają dla mnie wszystkie tak samo. Mam wrażenie, że kolejno wypuszczane modele są odgrzewanym kotletem – różnią się od siebie tylko detalami, na które nikt z nas, dzieci zwykłych Polaków a nie arabskich szejków, nie zwraca uwagi. My jak widzimy Astona (byle jakiego Astona) to popuszczamy, obśliniamy i zaczynamy somnambulicznie dukać „To… to… to… to…”.\nNajgorszy jest chyba DB5. Tak, ten Jamesa Bonda. Bo współczesny design Astonów zdecydowanie bardziej mi się podoba. Lubię starocie, ale niekoniecznie wtedy, gdy mają tak świetnych następców.\nNajlepsze Audi | Najgorsze Audi\nNie chcę wyjść na jakiegoś tetryka, ale z całej jakże bogatej palety Audi podoba mi się właśnie dość stare Audi Coupe (S2). Sąsiad miał kiedyś takie i nie zdarzyło mi się, bym przeszedł koło niego bez zaglądania do wnętrza i oglądania się na nie spod domofonu. Mało tego – pierwsze co robiłem bo obudzeniu się, to odsłaniałem okna i zerkałem na to srebrne dzieło sztuki. Ukradkiem, by Ryba nie widziała. Nie potrafiłbym się wytłumaczyć, czemu zerkam z rana na auto a nie na jej pozbawioną jeszcze makijażu twarz. O miano „najlepszego” walczyło też wielce podobające mi się obecne A4 kombi oraz widziany tylko na zdjęciach model A7, który (jeśli spełni obietnice z fotek) ma szansę stać się pierwszym godnym rywalem przewspaniałego Merca CLS.\nNajgorsze Audi to bez wątpienia Q7. Bez wątpienia. Wielki, niezgrabny, narysowany „na odwal się”. Nie wiem, jak ktoś może wybrać tego walenia zamiast zgrabnego BMW X5. Ale to nie wszystko – wiecie, że moim zdaniem marka Audi mogłaby nie istnieć. Dlatego naprawdę miałem tu sporą zagwozdkę – z Q7 łeb w łeb szło A2 (co za dramatyczne, aluminiowe pudło), A3 (ponoć pierwsza generacja dostała jakąś nagrodę za design – chyba imienia równie ładnego Micka Jaggera, by nie iść w powielanie żartów o Steviem Wonderze). A za długie A6 również jest brzydkie.\nNajlepszy Bentley | Najgorszy Bentley\nNiestety nie ma najlepszego Bentleya. Wszystkie modele tej marki uważam za beznadziejne. Stare Bentleye mnie nie porywały, bo wyglądały jak jeżdżący żyrandol i zawsze od nich wolałem Rollsy, a te nowe na kilometr pachną mi VW. Zobaczcie tylko, jak pięknie BMW poradziło sobie z Rollsem – jak wspaniale go zbudowało, jakim wielkim kredensem go pozostawiło. A VW z Bentleya zrobił współczesną wersję mega limuzyny. Od tego jest Mercedes S. Bentley i Rolls mają być niczym szafy gdańskie. I tylko Rolls taki jest.\nA najbrzydszy Bentley to Continental GT. Bo moim zdaniem tej marce nie wypada robić aut coupe w takim stylu. Od zawsze i na zawsze Bentley coupe będzie mi się kojarzył z wielką, dwudrzwiową wersją sedana. O – taki Brooklands na przykład.\nNajlepsze BMW | Najgorsze BMW\nZdecydowanie seria 6. To jest moim zdaniem istota marki BMW – rasowe coupe, ale nie aspirujące do miana superkara. Wygodne, wielkie i powalające stylem na kolana. Oczywiście wersja M6 jest jak najbardziej na miejscu, ale obowiązku nie ma.\nNajgorsze BMW to model 5GT. To jedyne BMW którego bym szczerze nie chciał – nie potrafię go zrozumieć, polubić i racjonalnie uzasadnić. Coś się im tam w Bawarii pokiełbasiło – takie skrzyżowanie vana i wysokiego kombi nijak nie może konkurować z Mercem CLS. A coś mi mówi, że to właśnie ma seria 5 Gran Turismo robić. Wolne żarty.\nNajlepsze Bugatti | Najgorsze Bugatti\nBugatti nie ma najgorszego auta, bo szczerze mówiąc nic poza Veyronem nie kojarzę, a odgrzebywać fotek aut z kołami od roweru niespecjalnie mi się chce. A Veyron, to chyba nie ulega wątpliwości, zasługuje nie tylko na miano najlepszego modelu Bugatti, ale chyba najlepszego auta luksusowego ever. Coś mi mówi, że przez najbliższe 30 lat nic tak zwariowanego nie powstanie. Mamy szczęście, że żyjemy w tych czasach. Ja już swojego Veyrona na żywo we Wrocławiu widziałem i mogę umrzeć w każdej chwili, bom spełniony. A Wy?\nNajlepszy Buick | Najgorszy Buick\nNa marce Buick się nie znam. Dla mnie, kogoś kto nie był w USA i z powodu braku tam rodziny pewnie nigdy nie pojedzie, jest to marka tak samo egzotyczna jak Lincoln czy choćby Scion.\nPierwsze 2 litery alfabetu mamy załatwione.\nTeraz reszta to już pójdzie z górki ;)\n(m204) Chcesz 5 litrów Motula?\n15/11/2010 o 14:24\nFiat. Najlepszego nie ma. Najgorszy to Multipla. Najbrzydsze auto ever.\n15/11/2010 o 14:27\n@zibi: Nie zgadzam się. Multipla jest brzydka jak noc, ale należy docenić odwagę Fiata. By najpierw zaprojektować, potem wyprodukować a na końcu wprowadzić do salonów tak brzydkie auto trzeba mieć jaja kurna jak berety, albo i nawet większe od kostki bauma. Ja ich za tą odwagę szanuję.\n@blogo – co nadal nie przeszkadza mu być najgorszym autem ever. To jak próba drukowania kalendarza z nagą Angelą Merkel. Odważny czyn. Ale czy ma sens? Nadal będzie to najpaskudniejszy kalendarz ever.\n15/11/2010 o 14:30\nLOL, kurna LOL po pachy! ;-))\n15/11/2010 o 14:38\nNajgorszy Renault – Thalia -> auto z twarzy podobne zupełnie do nikogo.\nA co do powyższych typów to dyskutowałbym w BMW. Co ze starą piękną trójką?:> I w kwestii audi też mam odmienne zdanie – kocham A5 Sportback.\n15/11/2010 o 14:41\nZ subtelnej acz doskonałej grafiki w nagłówku z literkami alfabetu wynika, że volvo i volkswagen nie będą ganione za najgorsze modele ;)\n15/11/2010 o 14:47\n@krasus: Nie wyprzedzaj faktów ;)\n@tk: “V” się doda, nie peniaj ;)\njeszcze nawet nie jest blisko literki “F” a juz stereotypy się włączyły. Ale ciesze się. Dzięki takiemu stwierdzeniu fiat zawsze będzie tanszy w zakupie, lepiej wyposazony i tanszy w utrzymaniu i ubezpieczeniu od nigdy-niepsującego-vw-golfa (nudnego jak rejs promem w czasie sztormu do szwecji).\nPamiętajcie – fiaty sie sypią na potęge wiec przypadkiem niech nikt nie kupuje. A sio do salonu foldzwagena… ROTFL\nCo do bmw – ich suvy są fatalnie paskudne. Wszystkie z rodziny X, np. X6 są wyjątkowo szkaradne. Podobnie z audi q5, q7 czy wymioto-fobiowy suv porsche…\nJesli chodzi o brere to mylisz sie blogo – mito powinno zając to miejsce. A brere zostaw w spokoju bo to piekny kawałek motoryzacji.\nZ audi wstrzeliłeś się idealnie. Stare były ładniejsze. A teraz kazdy taki sam. W sam raz dla ludzi ktorzy noszą spodnie na kantkę i mają w szafie 30 identycznych garniturów… nuda.\n15/11/2010 o 14:57\nZacząłem czytać i, sorry, ale tego nie mogę Ci odpuścić, TAKA nieścisłość u TAKIEGO fachury.\nRaczyłeś napisać “Czasami Przepaść pomiędzy najlepszym a najgorszym modelem danej marki jest większa niż luzy w układzie kierowniczym 25-letniego Opla Calibry. ”\nTymczasem Calibra Okres produkcji: 1990-1997.\n@kk – chciałbym zauważyć, że nie odniosłem się do stereotypów, tylko do mojego subiektywnego ocenienia kwestii estetycznych jednego modelu.\n15/11/2010 o 15:07\nTrochę skomentuje ten wpis. Mianowicie, dzisiaj najlepszy Aston to na równi V12 Vantage i DBS, oba są równie genialne. Co do Bentleya to najlepszy jest najnowszy Brooklands, samochód tak monumentalnie świetny, że gacie spadają. No i jest też Arnage, totalnie odjechany krążownik.\n15/11/2010 o 16:27\nO gustach się nie dyskutuje, ale według mnie autor tego tekstu całkowicie nie zna się na rzeczy…\nJak można powiedzieć, że Brera jest robiona na siłę – (to dzieło sztuki), albo, że Q7 jest brzydkie?\n15/11/2010 o 17:37\n156 się przejadła zdecydowanie, chyba że mówimy o tej po lifcie, bo to duuuuża różnica\n15/11/2010 o 18:39\nAaaaa Alfa GT? Ryjek klasyczny dla marki, profil mocarny, tyłek seksowny. Absolutne chcęto.\nZ Audi plus dla RS4 B5 (pozdrawiamy Tylika!) za cichociemność, za ten wyprowadzony znienacka śmiertelny cios. Gdy nikt się nie spodziewa.\nZ BMW…na minusie zdecydowanie X6. Bo wygląda jak zgarbiony piesek. Zgarbieni są zawsze w nim kierowcy – nie widziałem nigdy siedzącego prosto. Aż takie ciasne?\n15/11/2010 o 19:19\n@Zbigniew ‘zibi’ Jarosik\nCo do multipli zgadzam sie – mnie ono osobiście tez sie nie podoba. Nie mniej takie jest ryzyko innowacji. Podobnie było ze renault espace – cos nowego, ryzyko… lecz gdyby nie ten model, nie powstaly by inne mini vany.\nNapisałeś że Twoje swierdzenie dotyczy jednego modelu a jak uznać następujące słowa “Najlepszego nie ma”?\nTo Ja, Lasy pisze:\n15/11/2010 o 19:34\nTak czytam te pieśni pochwalne na temat prawie każdej Alfy i zastanawiam się: Czy jestem jedyną osobą na świecie której Alfy po prostu się nie podobają? Czy już jestem motoryzacyjnym heretykiem?\n5GT: podpisuję się pod tym wszystkim co mam. Takiego koszmaru spodziewałbym się po Ssangyongu a nie po BMW. I od kiedy GT oznacza takie wypierdki powstałe z nieudolnego połączenia vana z hatchbackiem? A fuj.\n15/11/2010 o 19:37\nPowstały by, powstały. W końcu wtedy wprowadzano w Stanach Voyagera, i zapewne prędzej niż później i u nas zaczęliby robić minivany albo sprowadzać z Ameryki widząć sukces. Tak w końcu się stało z suvami.\n15/11/2010 o 22:45\n@Blogo – zaguglaj za Alfa Romeo Arna, przeprosisz Brerę. :)\n15/11/2010 o 22:47\n@krzychoo: To nie Alfa, to Hyundai Pony! ;)\n15/11/2010 o 22:50\n@kk – bo reszta to przeciętniaki. Żaden mi się nie podoba jakoś ekstra, więc pierwszej nagrody żyri postanowiło nie przyznać.\n15/11/2010 o 23:19\n@tk: Dałem ciała z Calibrą. Coś podskórnie czułem, że przeginam, ale mi się nie chciało dat sprawdzać. A tak poza tym, to ma do Ciebie prośbę – nie aptekarzuj mi to, okej! ;)\n13/06/2011 o 13:02\nCo do alfy, to trzeba powiedzieć, że wszyscy kierowcy tych samochodów się znają…. Z serwisu ;)\n17/08/2011 o 23:33\nA jeździłeś jakąś czy tylko tak pierniczysz od rzeczy ?\n19/11/2012 o 09:58\nAlfa Romeo to marka, która wyrzuciła z siebie mnóstwo cudnych modeli, a 156, jakkolwiek fantastycznie by nie była narysowana (chociaż też wolę wersję po lifcie) z prawdziwą Alfą łączy tylko silnik V6. Niby fajnie się prowadzi, ale to już nie jest to “łaaaaaaaaaaał”, które robiły wcześniejsze modele… Mógłbym podać przynajmniej 5 fajniejszych. Pomijając już fakt, że Alfa miała w swej historii superkara (Tipo 33 Stradale), który swego czasu był najdroższym autem świata. Nijak ma się to do popularnego sedana, którego to obecnie częściej można spotkać niż Golfa na ulicy.\n17/01/2014 o 12:33\nAlfa Romeo: Najlepszy model jak dla mnie to malo znany Montreal. Spojrzcie na ten woz, przegenialny skurczybyk. Niewazne ze tyl jest gorszy i wnetrze nie porywa. Za sam przod ma u mnie dozywotni props.:http://www.motorstown.com/images/alfa-romeo-montreal-07.jpg. Dlugo wachalem sie miedzy nim a 159 ale ostatecznie wole Montreala. Co do 156, szanuje twoj wybor ale kompletnie mnie to auto nie grzeje. Moze jakbym byl dostatecznie stary w latach 90 i zobaczyl go posrod tych Fiatow i Poldolotow, docenil bym go nieco bardziej a tak to… Co do Brery, tez mi sie nigdy specjalnie nie podobala ale napewno nie jest to najgorsza Alfa.Ale jak to mowia, sa gusta i gusciki :P\nNajgorszy model Alfy- hmmmm… To rzeczywiscie ciezkie ale jest jedna Alfa kalajaca cala historie tej marki. Mowie o modelu Arna, jprdl jak mozna wypuscic takiego gniota i dac mu znaczek Alfy. Wiem, ze to badge engineering z Nissanem ale na litosc boska!\nAston Martin: Najlepszy model to V8 Vantage ale nie ten gowniany,wspolczesny tylko ten genialny skurczysyn z lat 80.\nCo do najgorszego, bez watpienia chodzi o walke pomiedzy kaszalotem- V12 Zagato,ktory ma obrzydliwy tyl i paskudnym V12 Vantage (moze i nie jest taki zly ale za same wloty powinni powiesic tego kto dopuscil by tak wygladala maska):\nWlasnie, z powodu tej maski- najgorszy Aston to V12 Vantage.\nNie rozumiem wyboru DB5 jako najgorszego ale to twoj gust. Ja jako jedna z niewielu osob potrafie rozroznic od siebie wszystkie Astony ale jestem wyjatkiem bo rzeczywiscie wygladaja prawie tak samo.\nAudi- Najlepsze Audi wszechczasow imo to Quattro S1. Po prostu kocham ten samochod, jego bogata,rajdowa historie,genialny wyglad- wszystko!\nNajgorszy- Mysle, ze A2 choc nie widze zadnego Audi, ktore by mnie jakos specjalnie odrzucalo. Nie dorzuce zdjecia bo mi sie nie chce. Kazdy (?) wie jak wyglada A2.Co do S2 Coupe, podoba mi sie ale bez jakies przesady-moze byc. Ale Q7… tak jak ty bronisz paskudnego wg mnie X1 tak ja bede bronic Q7-mi sie podoba chociaz srebrny rzeczywiscie nie zachwyca.\nBentley- Najlepszy Bentley to stary Flying Spur, swojego czasu byl w moim TOP10, teraz juz stara ,milosc zardzewiala ale nadal ma w sobie to cos.\nNajgorszy Aston to nowy Flying Spur. JAK MOZNA BYLO TO TAK SPIERDOLIC? Normalnie tragedia, obrzydliwe padlo, ktore smie nosci znaczek Bentleya.\nBMW- Najlepszy jest zdecydowanie M3 E92, jezu uwilebiam ten woz. Chociaz nie lubie BMW jako marki to za M3 oddalbym bym nerke. Konuiecznie bialy, z karbonowym dachem i manualem. Moglbym nim jezdzic do konca zycia.\nNajgorszy jest X1. Przykro mi Blogo ale nienawidze tego auta. Jak widze je na ulicy( na szczescie sporadycznie) mam ochote zwrocic sniadanie.\nhttp://media.caranddriver.com/images/08q4/267455/bmw-x1-mini-crossover-concept-developed-separately-photo-230098-s-429×262.jpg (z wyborem obrazka byl problem bo na wszytkich wyglada o zgrozo, zaskakujaco dobrze. Dlatego uzylem sprytnego fortelu. Wyglada na to, ze ten samochod, jest paskudny tylko na zywo.\nRozumiem wybor 6 jako najlepszego BMW bo uwielbiam ta szalona linie Chrisa Bangle’a. Rozumiem tez wybor 5GT bo gdyby nie X1, to jego bym wybral.\nBugatti- Tutaj tez mialbym problem. Glos na Veyrona na najlepszego i brak wyboru najgorszego.\nBuick- Tutaj akurat znalazlem najlepszego- Grand National GNX. Po obejrzeniu Za szybko za wsziekle od razu wpadl mi w oko.\nZnalazlem nawet najgorszego Buicka- Ta Dam!


Jak zbudować masę mięśniową? | herbama.pl\nprzez admin · Opublikowane 4 listopada, 2018 · Zaktualizowane 4 grudnia, 2018\nZgrabna sylwetka to wzorzec atrakcyjności kobiety, zaś atletyczna i umięśniona – mężczyzny. Nie dziwi zatem fakt, że to właśnie mężczyźni podejmują trudy nabierania masy. Nie zawsze jednak mają dostateczną wiedzę, by tym procesem skutecznie pokierować.\nBudowanie masy mięśniowej to niewątpliwie procesy wymagające takich cech jak:\nWarto również uzbroić się w cierpliwość, gdyż często efekty pojawiają się w niezbyt szybki tempie. Według licznych badań, wzrost w wysokości 1-2 kilogramów masy mięśniowej uznawany jest za bardzo dobry. Jak zatem osiągnąć takie rezultaty?\nPrzede wszystkim należy zadbać o dietę. Jadłospis na masę jest specyficzny, gdyż składa się nawet z 7-8 posiłków w ciągu doby. Zasada – częściej, ale mniej ma tutaj bardzo dobre zastosowanie. Dzięki temu uzupełniamy na bieżąco zapotrzebowanie organizmu i nie zmuszamy go do odkładania materiału „na później”. Przy diecie na masę istotny jest również bilans oraz pro-zdrowotność diety. Należy zadbać, by organizm otrzymywał wszystkie niezbędne minerały i witaminy.\nKolejnym niezwykle ważnym elementem jest trening. Budowanie masy jest niemożliwe bez regularnej stymulacji mięśni. W treningu na masę kluczowe jest zastosowanie się do reguł dotyczącej ilości serii, powtórzeń oraz długości odpoczynku. Zaleca się realizację ćwiczeń w 3-4 seriach. Powtórzenia powinny odpowiadać wielkości partii mięśniowej. Małe należy stymulować 7-9 razy w serii, a duże 10-12 w serii. Długośc odpoczynku nie powinna być krótsza niż 1 minuta i dłuższa niż 2 minuty.\nWażną, ale nie kluczową rolę pełni suplementacja. Dzięki niej efektywność treningu i diety może zostać poprawiona o nawet kilkadziesiąt procent. Odżywki, które mogą wspomóc budowanie masy mięśniowej to: kreatyna, aminokwasy BCAA, gainery, odżywki białkowe i carbo.\nJak wspomnieliśmy na początku – kluczowa jest determinacja i samodyscyplina. Te cechy pozwalają osiągnąć sukces. Niestety, bardzo często właśnie tego brakuje…\nJak zadbać o odpowiednią motywację do treningu na siłowni?\nJako, że niemal 55% ludzi rozpoczynających treningi na siłowni rezygnuje już po 4 tygodniach, postanowiliśmy przyjrzeć się temu zjawisku. Jednym z najczęstszych powodów jest po prostu brak motywacji. Co zrobić, aby ją wzmocnić i się nie poddać?\nIstnieje wiele metod stymulacji motywacji. Ich skuteczność jest bardzo różna – zależy od cech osobniczych danej jednostki. Przygotowaliśmy zestawienie pięciu kluczowych zadań, które mogą okazać się doskonałym pomysłem na wzmocnienie motywacji.\nJasny i sprecyzowany cel\nOdpowiedz sobie na proste pytanie „Dlaczego chodzę na siłownię?”, a następnie zapisz wszystko na kartce. Prawdopodobnie – tak powinien brzmieć Twój cel. Pamiętaj jednak by był możliwie precyzyjny, tj. zakładał finalne rezultaty.\nDobry plan działania\nPójście na siłownię i brak jakiegokolwiek planu na siebie to nie najlepszy pomysł! Musisz nie tylko mieć plan treningowy i z nim pracować, ale także – dostosować cały tryb życia do swojego treningu. Pomyśl o diecie, suplementacji i wszystkich innych czynnikach mających wpływ na Twoją motywację.\nNie bój się sprawdzać postępów!\nRzecz jasna, nie chodzi o to, aby po każdej sesji treningowej wchodzić na wagę i/lub dokonywać pomiarów całego ciała. Ustal daty w których sprawdzisz swoje rezultaty. Nie zapomnij o ich zapisaniu. Wracaj do swoich postępów zawsze wtedy, gdy zaczniesz wątpić w sens chodzenia na siłowni. Świetną praktyką jest także fotografowanie swojego ciała.\nDla wielu osób – dobrą motywacją są pieniądze, a raczej lęk przed ich utratą. Dlatego też, jeśli należysz do tego grona osób – kup większy zapas odżywek, zainwestuj w karnet na najbliższe trzy miesiące. Lęk przed utratą zainwestowanych pieniędzy będzie sprawiał, że siłą rzeczy wybierzesz się na trening.\nWyobraźnia to jedno z najlepszych narzędzi, którymi dysponuje człowiek. Nie bój się ich używać. Wizualizuj swoje postępy i napędzaj się do działania!\nprzez admin · Published 13 listopada, 2018 · Last modified 4 grudnia, 2018\nprzez admin · Published 9 listopada, 2018 · Last modified 4 grudnia, 2018\nNastępny post Jak schudnąć z ud i pośladków?\nPoprzedni post Domowe sposoby na białe zęby czy laserowe wybielanie?


JR HOLDING ASI S.A. wprowadzi Friza na giełdę - Marketinvest.pl\nJR HOLDING ASI S.A. wprowadzi Friza na giełdę\nJR HOLDING ASI S.A., Spółka notowana na rynku NewConnect od 2012 r., podpisała list intencyjny ze spółką EKIPA S.A., której liderem i pomysłodawcą jest Karol Friz Wiśniewski. Emitent wesprze spółkę EKIPA S.A. w jej wprowadzeniu na rynek akcji NewConnect lub rynek regulowany GPW poprzez połączenie z publiczną spółką akcyjną w ramach realizacji transakcji odwrotnego przejęcia.\nJak kupić i sprzedać akcje Ekipy Friza – BBInwest?\nJR HOLDING ASI S.A. podpisała list intencyjny ze spółką EKIPA S.A. w zakresie doradztwa w sprawach finansowych i wprowadzenia jej na rynek akcji NewConnect lub rynek regulowany GPW w Warszawie poprzez połączenie z publiczną spółką akcyjną w ramach realizacji transakcji odwrotnego przejęcia. EKIPA, której liderem i pomysłodawcą jest Karol Friz Wiśniewski, wygenerowała za okres niespełna 11 miesięcy 1,4 mld odsłon w serwisie YouTube. Szczegółowe zasady, zakres oraz warunki finansowe dotyczące współpracy pomiędzy spółkami zostaną ustalone w umowie o współpracy, której uzgodnienie i podpisanie ma nastąpić w terminie do dnia 31.03.2021 r. Zarząd JR HOLDING ASI S.A. widzi duży potencjał w spółce EKIPA S.A. i jej możliwościach rozwoju dzięki upublicznieniu na rynku kapitałowym.\n„Nawiązanie współpracy ze spółką EKIPA S.A. i jej liderem Frizem wpisuje się w naszą strategię rozwoju, która przewiduje inwestowanie w nowoczesne podmioty z branży technologicznej. Friz należy do największych influencerów w naszym kraju, a upublicznienie spółki EKIPA S.A. poprzez odwrotne połączenie z pewnością wzbudzi duże zainteresowanie wśród inwestorów. Jako JR HOLDING chcemy uczestniczyć w cyfrowej rewolucji i być jej beneficjentem.” – komentuje January Ciszewski, Prezes Zarządu Spółki JR HOLDING ASI S.A.\n„W trakcie mojej kariery nauczyłem się kilku rzeczy. Najważniejsze z nich to aby stale się rozwijać oraz otaczać ludźmi, których darzysz zaufaniem. To właśnie dlatego zdecydowałem wraz z EKIPĄ, że wejście na giełdę jest dla nas świetnym pomysłem. Wiemy, że pod opieką Januarego będziemy mieli okazję realizacji naszych planów. Dodając do tego naszą rozpoznawalność oraz nowatorskie podejście do tematu gier otrzymujemy stabilny model biznesowy, który uskutecznimy w najbliższych miesiącach.” – dodaje Karol Friz Wiśniewski.\nW 3 kwartale 2020 r. JR HOLDING ASI S.A. osiągnęła ponad 340 mln zł zysku netto. Narastająco, po trzech kwartałach 2020 r. zysk netto Spółki wyniósł prawie 760 mln zł.\nJR HOLDING ASI S.A. jest spółką inwestycyjną notowaną na rynku NewConnect od listopada 2012 r., która wygasza działalność w segmencie nieruchomości komercyjnych oraz zwiększa zaangażowanie w nowe projekty inwestycyjne. Spółka opublikowała w listopadzie ub. roku strategię rozwoju na lata 2020-2022, która przewiduje wyjście z segmentu nieruchomościowego i reinwestycję środków w nowe projekty inwestycyjne z obszaru odnawialnych źródeł energii, gier komputerowych oraz nowych technologii, zwłaszcza sztucznej inteligencji. Emitent planuje także przenieść notowania na rynek główny GPW w Warszawie. JR HOLDING ASI S.A. będzie prezentowała wartość portfela inwestycyjnego poprzez kwartalną aktualizację wyceny aktywów, w szczególności aktywów notowanych na giełdzie.\nLiveChat Software – Wzrost przychodów i zmiany w produkcie\nBioMaxima S.A. w I kwartale 2020 r. osiągnęła 0,4 mln zł zysku\nPlayWay. Platforma Need for Game Idea wystartowała\nBiomed Lublin z dofinansowaniem – Czy kurs wróci na wyższy poziom?\nColumbus został członkiem European Clean Hydrogen Alliance\nEthereum na tegorocznych szczytach\nBeskidzkie Biuro Inwestycyjne S.A. łączy się z EKIPA S.A.\nColumbus wchodzi w pierwotny rynek domów przejmując Archeton\nSurfland Systemy Komputerowe S.A. podpisał Plan Połączenia z VR Factory Games\nBiomed Lublin przygotowuje się do komercjalizacji leku na COVID-19\nMocny początek roku – Grupa FERRUM zwiększa sprzedaż\nPlay wypłaci dywidendę okresową – 1,65 zł na akcję


Decyzja rządu z ostatniej chwili: handel w niedzielę zostanie częściowo przywrócony | smakosze.pl\nHandel w niedzielę zostanie przywrócony. Rząd podjął decyzję, o czasowym przywróceniu handlu w niedziele. Szczegóły poniżej.\nHandel w niedziele od 2018 roku był ograniczony. Z roku na rok ograniczenia były co raz większe. Obecnie, rząd z uwagi na epidemie podjął decyzje o złagodzeniu prawa.\nHandel w niedziele przywrócony\nRząd ustanowił pakiet pomocowy, który ma wspomóc firmy handlowe oraz gospodarkę. Obejmuje pozwolenie na dostawy do sklepów oraz prowadzenie handlu. Poza tym, przewidywany jest szereg różnych innych ulg, które mogą złagodzić impakt epidemii na stan handlu w Polsce. - KPRM: rządowy pakiet pomocowy dla firm przewiduje czasowe przywrócenie w niedziele zaopatrzenia sklepów i handlu - Tak informuje na portalu Twitter Radio ZET.\nUstawa wprowadzi katalog 32 wyłączeń. Zakaz nie obliguje sklepów z prasą, kawiarni, kwiaciarni, stacji paliw, cukierni czy lodziarni. Za złamanie zakazu handlu przewidywane są surowe kary. Za jednorazowe wykroczenie można zapłacić grzywnę w wysokości nawet 100 tysięcy złoty. Jeśli łamanie przepisów będzie uporczywe, musimy liczyć się z karą pozbawienia wolności.\nDo tej pory jedynymi lokalami, w których w niedziele mogliśmy zrobić zakupy, były stacje paliw oraz małe sklepy spożywcze prowadzone przez właścicieli, takie jak Żabka.\nDzięki temu bez większych kłopotów handel może kwitnąc 7 dni w tygodniu, a my bezproblemowo zrobić zakupy. Wszystko za sprawą pustek w sklepach, które pojawiły się po masowych szturmach klientów. Przez panikę rzucili się do sklepów, w ekspresowym tempie wymiatając towar z półek i ogałacając regały z najpotrzebniejszych produktów.


Podział zaburzeń seksualnych - Seksuologia - Nerwica.com\nPodział zaburzeń seksualnych\nPrzez na_leśnik, 24 Luty 2019 w Seksuologia\nKilka słów odnośnie podziału zaburzeń seksualnych, ich rozpoznawania i potencjalnego leczenia.\nIstnieje wiele podziałów problemów i zaburzeń sfery seksualnej. Dla uproszczenia i lepszej orientacji można przyjąć następujący.\n1. Zaburzenia funkcji seksualnych, czyli tzw. dysfunkcje seksualne, które charakteryzuje częsta i powtarzająca się niezdolność do uczestniczenia w interakcjach seksualnych odpowiednio do pragnień danej osoby, utrzymująca się przez dłuższy (wielomiesięczny) okres. Dysfunkcje seksualne podzielić można z kolei według fazy cyklu reakcji seksualnych, którego dotyczą oraz na te związane z odczuwaniem bólu.\nFaza pożądania: brak lub utrata potrzeb seksualnych (osłabienie popędu seksualnego), nadmierny popęd seksualny\nFaza podniecenia: zaburzenia erekcji (mężczyźni) i zaburzenia nawilżenia (kobiety)\nFaza orgazmu: opóźnienie lub brak orgazmu u kobiet, wytrysk przedwczesny lub wytrysk opóźniony u mężczyzn\nZaburzenia związane z bólem: pochwica (kobiety), dyspareunia (obie płcie)\n2. Zaburzenia preferencji seksualnych, czyli tzw. parafilie, które charakteryzuje utrwalone w czasie doświadczanie powtarzającego się, nasilonego popędu i wyobrażeń seksualnych dotyczących niezwykłych przedmiotów i działań połączone zarówno z realizowaniem tego popędu, jak i z doznawaniem z tego powodu cierpienia. Do najczęstszych należą: fetyszyzm, ekshibicjonizm, pedofilia, sadomasochizm.\n3. Zaburzenia identyfikacji płciowej (zespoły dezaprobaty płci), którego najjaskrawszym przykładem jest transseksualizm, polegający na przynajmniej dwuletnim okresie utrzymującego się pragnienia życia i akceptacji w roli osoby o płci przeciwnej, zwykle związane z żądaniem doprowadzenia ciała za pomocą zabiegów chirurgicznych lub leczenia hormonalnego do postaci tak zbieżnej z preferowaną płcią, jak to tylko możliwe, którego nie można przypisać chorobie psychicznej lub zaburzeniom chromosomalnym (genetycznym).\nDo patologii seksualnej nie zaliczamy: masturbacji, orientacji homo- i biseksualnej, seksu oralnego i analnego!\nRozpoznawanie zaburzeń seksualnych wymaga konsultacji ze specjalistą i nie powinno się tego dokonywać na własną rękę. Wiele budzących niepokój uczuć, pragnień i zachowań seksualnych nie ma walorów zaburzeń (chorób) i nie wymaga leczenia, nawet jeśli są (często pozornie) nietypowe, rzadkie. Świat ludzkiej seksualności jest po prostu bardzo zróżnicowany i bogaty!\n2 godziny temu, na_leśnik napisał:\nSzkoda, że dużo osób nie przyjmuje tego do wiadomości...\nDodałbym jeszcze zaburzenie rozwoju psychoseksualnego - a. zatrzymanie rozwoju seksualności w jakimś wieku, w którym seksualność zdecydowanie powinna się jeszcze rozwijać lub b. całościowe "wykolejenie" rozwoju seksualności na nienaturalny dla seksualności "tor"\nW dniu 24.02.2019 o 20:02, LanaBanana napisał:\nW Polsce jeszcze trochę czasu minie zanim ludzie zrozumieją...\nMyślę, że w dużym stopniu przyczynia się do tego religia. Niestety, ale wiele z wymienionych rzeczy, które nie są zaburzeniami religie postrzegają jako grzech. Nie mówię o jednej religii, ale o religiach.\nPodobno,moja fascynacja 40 + to.Też zaburzenie\nW dniu 24.02.2019 o 17:44, na_leśnik napisał:\nOraz braku orientacji (aseksualność)\nW dniu 01.03.2019 o 14:29, Lilith napisał:\nWięc po co ktoś wymisił,religię ? By nam robić wodę z mózgu.\nW dniu 9.03.2019 o 19:58, wiejskifilozof napisał:\nJest to jedno z pytań, które zostaną bez odpowiedzi.\nTeraz, el33 napisał:\nMoże by tak założyć własną.\nNie do końca. Religa w jednych sferach w pewien sposób"ogranicza", a w innych daje "odpór psychiczny". Ludzie, którzy wierzą mają jakąś nadzieję na to, że ich życie nie skończy się tylko na "tym" życiu, ale ma inną, często lepszą przyszłość. Poza tym religia często stanowiła wytłumaczenie spraw z pozoru niewytłumaczalnych. Przykład pierwszy lepszy z brzegu - Starożytna Grecja i tłumaczenie zjawisk pogodowych. Na ówczesnym etapie nie było możliwego naukowego wytłumaczenia zjawisk meteorologicznych, więc tłumaczono je poprzez religię, co dawało perspektywę "rozumienia" i tym samym większe poczucie bezpieczeństwa. Religia ma bardzo dużo funkcji i niekoniecznie trzeba je widzieć w negatywnym świetle\nDziś już wiemy,skąd się bierze burza.A dla przykładu.Zakaz słuchania muzyki w poście.Ja słucham i nic mi do tego.\nW dniu 9.03.2019 o 12:56, mark123 napisał:\nOraz braku orientacji (aseksualność)\nNie mylić tego oczywiście z brakiem popędu, bo to nie to samo.\nJak się nazywa popęd ,do 40 letnich lasek ?\nW dniu 4.08.2019 o 11:59, wiejskifilozof napisał:\n17 godzin temu, piotr37 napisał:\nJa nie mam żadnych zaburzeń seksualnych. Masturbacja to nie zaburzenie.\nniestety mam i to parafilia w różnych formach oczywiście bez tej najgorszej ale to i tak niszczy życie.Podobno zaburzenia seksualne często mają się z zaburzeniami osobowością i tak to u mnie wygląda. Jestem schizotypkiem ale nie do końca jestem pewny bo do psychologa chodziłem pare razy i mi mówiła że mam mieszane objawy zaburzeń ale schizotypia najbliżej. Wiem też że nie da się mi pomóc i walczę z tym sam ze swą samotnością i często od kontaktów towarzyskich.Jest to ból silny bo to przez dzieciństwo tak się u mnie to potoczyło. Wstyd mi to mówić bo to najgorsza rzecz co się wstydzę ze wszystkich swych objawów. Jestem hetero,pociag mam sprawny ale czasem w myślach zatracam się gdzie indziej. Są mniejsze i większe fetysze co powoduje że przez to stałem się osobą prawie dysfunkcyjną mimo że mam kontakty towarzyskie w bardzo umiarkowany sposób i pracuje a nie jestem zamknięty w czterch ścianach chociaż miałem i takie czasy kiedy depresja i me dziwactwa spowodowały że odciąłem się od świata. WIerzę że muszę tą karmę przejść i żyć dobrze żebym kiedyś znów się nie narodził w innych wcieleniach z tymi samymi zaburzeniami lub gorzej. Jak się sam nie wyzwole to nikt mi nie pomoże i dusza zawsze będzie zbłąkana.Nic nie dzieje się bez powodu.\nPrzez kamilson, 40 minut temu w Miasta\nPrzez misunderstood, 3 godziny temu w Witam\nPrzez deltavirus, 4 godziny temu w Zaburzenia osobowości\nPrzez Karo02, 4 godziny temu w Depresja\nstres nerwica lęki lęk strach psychoterapia depresja nerwica natręctw samotność nerwica lękowa


Już od jutra sypiaj w łóżku twoich marzeń - Lobez Arena\nHome » Kwatera » Domy, Mieszkania » Już od jutra sypiaj w łóżku twoich marzeń\nPragniesz mieć nietypową sypialnię o jakiej zawsze marzyłaś? Główny element tego pomieszczenia to łóżko, zadbaj więc aby było wyjątkowe i niepowtarzalne. Widziałaś zapewne, że z metalu można robić bramy i ogrodzenia, czy wiesz że także meble do spania? Zafunduj sobie sypialnię niczym z amerykańskiego filmu i kup łóżka metalowe z baldachimem. Konstrukcja umożliwia włożenie materaca i zawieszenie na górze materiału. Takiego wyposażenia pozazdrości ci każda koleżanka, pytając o namiary na wykonawcę. Takie przedmioty robi firma specjalizująca się w obróbce metalu oraz wykonywaniu metalowych konstrukcji. Stylowe wykończenie nada sypialni charakteru i będziesz z przyjemnością kładła się wieczorem na zasłużony wypoczynek. Wymarzone łóżka metalowe z baldachimem możesz także zamówić przez internet na stronie firmy. Zobacz wykonane gotowe aranżacje i sprawdź koszty przesyłki. Kurier dostarczy przesyłkę pod drzwi.\nWśród dostępnych w sprzedaży bram można wskazać między innymi takie rozwiązania, które charakteryzują się ponadprzeciętnym poziomem wytrzymałości na uszkodzenia. Proponowane portes industrielles zazwyczaj cechują się dość dużymi rozmiarami. To sprawia, że ich skrzydła muszą posiadać dodatkowe wzm...\nW domach jednorodzinnych najczęściej spotykanym rozwiązaniem są instalacje centralnego ogrzewania. Tego rodzaju systemy charakteryzują się ponadprzeciętnym poziomem wydajności. Dodatkowo należy zaznaczyć, że ich zamontowanie nie wiąże się z przesadnie wielkim wydatkiem środków pieniężnych. Istotnym el...\nDrzwi zewnętrzne drewniane producent Dallas wykonuje z najwyższą starannością, dbając o jakoś, wizerunek i komfort użytkowy. W firmowym tartaku odbywa się całkowity proces produkcji wytrzymałych, odpornych na warunki atmosferyczne i uszkodzenia mechaniczne drzwi w różnorodnych rozmiarach i kolorystyce. Dzi...\nDziałamy w branży nieruchomości. Znamy ten rynek doskonale oraz wiemy, jak się na nim poruszać. Staramy się cały czas dopasować do potrzeb rynku. Dlatego nasza firma Promtech ma bardzo wiele ciekawych i innowatorskich rozwiązań, jeżeli chodzi o budownictwo. Dlatego znani jesteśmy, jako dobry deweloper. Prus...


Kostium pokojówki Obsessive Housekeeper | www.kupujemy.pl porównanie cen\nSeksowny 4 częściowy kostium pokojówki w kolorze modnej szarości. Krawędź koszulki i fartuszek zdobiony koronką. Biały kołnierzyk i zalotne guziczki dodają kostiumowi niewinnej pikanterii. Całość dopełniają regulowane paski do pończoch. W komplecie koronkowa opaska na włosy i ...\nHousekeeper kostium Obsessive


Jakie kroki prawne warto podjąć w przypadku wypadku przy pracy? - E - Page Rank\nJakie kroki prawne warto podjąć w przypadku wypadku przy pracy?\nMimo że rygorystyczne przepisy BHP ściśle określają zasady mające na celu zredukowanie zagrożenia w miejscu pracy, wypadki podczas wykonywania służbowych zadań wciąż się wydarzają. Zdarzenie takie jak wypadek przy pracy wymaga dopełnienia szeregu formalności. W sprawnym przeprowadzeniu postępowania powypadkowego może pomóc doświadczona kancelaria. Gdańsk, Warszawa czy inne duże miasta – to miejsca, w których niemal codziennie odnotowuje się rozmaite wypadki. O czym pamiętać w obliczu wypadku przy pracy i jakie kroki prawne warto podjąć w tej sytuacji? Odpowiedź na te pytania znajdziesz w poniższym artykule.\nDefinicja i okoliczności\nZa wypadek przy pracy uznaje się nagłe zdarzenie wywołane przyczyną zewnętrzną, powodujące uraz lub śmierć pracownika, które wydarzyło się:\npodczas lub w związku z wykonywaniem przez pracownika rutynowych czynności na rzecz pracodawcy – zarówno na polecenie przełożonych, jak i bez ich bezpośredniej dyspozycji;\nw czasie pozostawania pracownika w dyspozycji pracodawcy – w drodze między siedzibą firmy a miejscem wykonywania zadań służbowych.\nDodatkowo, na mocy ustawy wypadkowej, za równorzędne wypadkowi przy pracy uznaje się zdarzenia, które wydarzyły się:\nw czasie podróży służbowej (jeśli wypadek taki nie jest spowodowany postępowaniem pracownika, które nie pozostaje w związku z wykonywaniem zadań służbowych);\nw trakcie szkolenia z zakresu powszechnej samoobrony.\nZgodnie z ustawą wypadkową można wymienić trzy rodzaje zdarzeń w miejscu pracy:\nśmiertelny wypadek przy pracy, w wyniku którego śmierć osoby poszkodowanej nastąpiła w czasie sześciu miesięcy od dnia zdarzenia;\nciężki wypadek przy pracy, powodujący ciężki uszczerbek na zdrowiu (utrata wzroku, słuchu, mowy, zdolności rozrodczej, rozstrój zdrowia, nieuleczalna choroba, trwała choroba psychiczna, całkowita lub częściowa niezdolność do pracy w zawodzie, trwałe oszpecenie lub zniekształcenie ciała);\nwypadek zbiorowy, o którym można mówić w przypadku zdarzeń, w których ucierpiały co najmniej dwie osoby.\nPostępowanie w przypadku wypadku przy pracy – co warto wiedzieć?\nJedną z kluczowych kwestii, o której warto pamiętać w sytuacji wypadku przy pracy, są roszczenia odszkodowawcze. Okazuje się jednak, że sprawy tego rodzaju bywają niekiedy bardzo skomplikowane i zawiłe. Rozwiązaniem w tej sytuacji jest odpowiednia kancelaria. Gdańsk, a także inne, mniejsze miasta dysponują szeregiem specjalistów z zakresu prawa, którzy pomogą skutecznie i sprawnie przejść przez cały proces.\nO czym należy bezwzględnie pamiętać w przypadku wypadku przy pracy? Przede wszystkim warto wiedzieć, że poszkodowany lub jego rodzina mają prawo do jednorazowego odszkodowania. Wniosek o wskazane świadczenie należy skierować do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, który po dostarczeniu niezbędnej dokumentacji musi ustalić procent uszczerbku na zdrowiu poszkodowanego. Ta informacja determinuje z kolei wysokość ostatecznej kwoty odszkodowania. Może się zdarzyć, że decyzja ta nie będzie satysfakcjonująca. Wówczas poszkodowany może złożyć odwołanie do Komisji Lekarskiej ZUS. Dodatkowo osoba poszkodowana ma możliwość wystąpienia z roszczeniami uzupełniającymi (roszczenie o odszkodowanie, zadośćuczynienie, renta), ale tylko pod warunkiem, że pracodawca ponosi odpowiedzialność cywilną za powstałą w wyniku wypadku szkodę. W takiej sytuacji należy wystosować do pracodawcy wezwanie do zapłaty, a jeśli okaże się ono bezskuteczne – sprawę kieruje się na drogę postępowania sądowego.\nJak zatem widać, regulacje prawne związane z wypadkiem przy pracy to bardzo złożona kwestia. Z tego powodu profesjonalna pomoc prawna może okazać się niezbędna do tego, by jak najkorzystniej rozwiązać tę trudną sytuację.\nPoprzedni wpis « Jak odpowiedzieć na pozew o rozwód?\nKolejny wpis Jak powstają systemy wbudowane? »