Załącznik 1 – do Projektu Obywatelskiego 2016: Historyczne kotwice szczecińskie – kotwice pamięci i nadziei… Zapomniane pomniki techniki, historii, nadziei…\nPobieranie 22.57 Kb.\nRozmiar 22.57 Kb.\nPomnikiem z Kotwicą\nKotwicę Trzech Kapitanów\nMoże warto w naszym morskim przecież mieście wytyczyć Szlak Kotwic Szczecińskich, albo niektóre nawet przenieść i wyeksponować w ewentualnej Alei Historycznych Kotwic Szczecińskich\nZałącznik 1 – do Projektu Obywatelskiego 2016:\nHistoryczne kotwice szczecińskie – kotwice pamięci i nadziei…\nZapomniane pomniki techniki, historii, nadziei…\nKrzyż, kotwica i serce to bodajże najbardziej popularne w dziejach symbole graficzne, oznaczające kolejno - wiarę, nadzieję i miłość. Kotwica jest symbolem nadziei, gdyż załoga statku „stojącego na kotwicy” ma wtedy nadzieję, że kotwica „trzyma”, i że statek czy jacht nie zostanie zdryfowany ani na brzeg lub skały, ani na otwarte morze, czy na zakotwiczone obok inne jednostki…\nKotwica (dawniej kotew albo kotwa), to wg „Encyklopedii żeglarstwa” – „urządzenie do utrzymywania statku w miejscu na wolnej przestrzeni wodnej, albo hamowania oraz wykonywania niektórych manewrów”. Największy polski i światowy pisarz-marynista Joseph Konrad Korzeniowski napisał kiedyś w „Zwierciadle morza” - „Kotwica jest to kawał żelaza przystosowany cudownie do swego celu (…) O jej doskonałości świadczy jej rozmiar, bo żadne narzędzie nie jest tak małe w stosunku do wielkiej pracy, jaką ma wykonać. Spójrzcie na kotwice wiszące u kotbelek wielkiego statku. Jakże są drobne w stosunku do wielkiej objętości kadłuba. Gdyby je robiono ze złota, wyglądałyby jak błyskotki, jak ozdobne zabawki, nie większe stosunkowo niż brylantowa kropla w uchu kobiety. A jednak od nich zależy wręcz, i to nie raz, życie okrętu…”\nNiewątpliwie pierwotnym i pierwszym rodzajem kotwicy, „wynalezionym” przez człowieka, był przywiązany na powrozie odpowiedni kamień, a dzisiaj najbardziej rozpowszechnione w użyciu są dwa podstawowe modele kotwic, z wieloma modyfikacjami – są to tzw. kotwice admiralicji, i kotwice patentowe. Popularny rysunek i znak graficzny kotwicy, jako symbolu nadziei, to właśnie stylizowana kotwica admiralicji…\nKotwice na ogół kończą służbę i żywot razem ze statkiem czy okrętem, z chwilą jego wycofania z eksploatacji, ale też zatonięcia, np. wskutek bitew morskich, kolizji czy sztormów, a sporadycznie są też „gubione” (co zdarzyło się np. w 2012 roku załodze „Fryderyka Chopina”, na Morzu Północnym). Dla odmiany kotwice zdjęte np. ze złomowanych statków, bądź znajdowane przy wrakach albo przy robotach pogłębiarskich, też trafiają na złom, lub stają się eksponatami i zdobią potem wiele muzeów morskich. Właśnie wszystkim zainteresowanym polecam ciekawą kolekcję różnych, zabytkowych kotwic okrętowych w Muzeum Narodowym w Szczecinie, przed wejściem i na zapleczu gmachu na Wałach Chrobrego (na zdjęciu). To samo czeka gości Muzeum Rybołówstwa Morskiego w Świnoujściu, a także w muzeach morskich Gdyni, Kopenhagi, Helsinek, Tallina, Nowego Jorku, i wielu innych, w całym „morskim” świecie…\nTakie różne kotwice okrętowe – ze względu na ich symboliczną wartość i wymowę – trafiają zresztą nie tylko do muzeów morskich, ale często jako swoiste pamiątki morskiej historii zdobią też ulice, skwery, pomniki czy cmentarze wielu miast portowych, w tym również Szczecina, Świnoujścia i Ueckermunde, czy Kołobrzegu, Gdyni, Gdańska, i innych.. Sporo takich oryginalnych, historycznych i zabytkowych kotwic przekazały na te cele nasze firmy i instytucje morskie, jak DRAGMOR, stocznie, PŻM, byłe PPDiUR „Gryf” i „Odra”, i inne. Niektóre z tych kotwic mają udokumentowaną historię i pochodzenie, np. ze znanych żaglowców czy statków, większość jednak pozostaje bezimienna, wydobyta po wiekach zagrzebania gdzieś na dnie awanportów czy mórz przybrzeżnych, czy odzyskana ze złomowisk…\nTylko w Szczecinie takich pamiątkowych „ulicznych” kotwic można naliczyć i znaleźć co najmniej kilkadziesiąt (?), najwięcej w rejonie Wałów Chrobrego, Placu Mickiewicza i Parku Żeromskiego, a także w wielu innych miejscach, często przypadkowych (?), jak niektóre na zdjęciach. Bodajże największą i najciekawszą jest „kotwica Sediny”, nazywana nawet „Pomnikiem z Kotwicą”, zdobiąca fontannę na Placu Tobruckim. Jest to potężna, nietypowa kotwica patentowa, ustawiona na cokole byłej przedwojennej tzw. Fontanny Manzla, na miejscu alegorycznej kompozycji figuralnej Sediny – Matki Żeglarzy, która zaginęła niestety podczas II wojny światowej, i już w PRL-u „została zastąpiona” właśnie kotwicą okrętową, też będącą na stanie Muzeum Narodowego…\nSpośród licznych innych kotwic okrętowych zdobiących teraz Szczecin większość także nawiązuje symbolicznie do nieco zaniedbanego, ale przecież naprawdę morskiego i portowego charakteru naszego miasta. Taki spacer potencjalnym „szlakiem pamiątkowych szczecińskich kotwic” proponuję rozpocząć jednak od Wałów Chrobrego, gdzie jest ich najwięcej, poczynając od wspomnianej kolekcji Muz. Narodowego. Tuż obok aż siedem kotwic znajdziemy przed gmachem głównym i domem studenckim Akademii Morskiej, a nieco dalej, już w Parku Żeromskiego, przed Hotelem Park, jest jeszcze jedna zapomniana (?) kotwica admiralicji, która ma być przeniesiona na Łasztownię, przed odrestaurowaną Starą Rzeźnię. Także chyba zapomniana kotwica patentowa pozostała na skwerze wylotowym Trasy Zamkowej, w miejscu gdzie stał swego czasu tzw. Maszt Maciejewicza; sam Maszt czeka na nową lokalizację, samotna kotwica nadal wita i żegna użytkowników Trasy Zamkowej.\nDo najbardziej symbolicznych dla portowego i morskiego Szczecina należy z pewnością zaliczyć kotwice poświęcone pamięci ludzi morza, w tym tzw. Kotwicę Trzech Kapitanów, obok bazyliki archikatedralnej, od strony Placu Orła, która wraz z tablicą stanowi wymowny pomnik „Pro Memoria”, czy dwie podobne kotwice wkomponowane w otoczenie Pomnika „Tym, którzy nie powrócili z morza”, na Cmentarzu Centralnym. Są to kotwice admiralicji, wyraźnie tego samego producenta (takich samych jest jeszcze kilka w Szczecinie), być może wszystkie pochodzą z jednej z byłych niemieckich szczecińskich fabryk kotwic okrętowych?. Takie pamiątkowe kotwice – tym razem najczęściej są to kotwice Halla – ustawione też zostały przed niektórymi szczecińskimi szkołami, mającymi morskich patronów, w tym m.in. przed SP nr 56 im. legendarnego kpt.ż.w. Konstantego Maciejewicza, i przed SP 37 im. kpt.ż.w. Antoniego Ledóchowskiego, na Prawobrzeżu, przy ul. Rydla. Skromniejsza kotwica – wraz ze śrubą okrętową - zdobi też skwer przed SP nr 63 przy ul. Grodzkiej, noszącej nadal imię nieistniejącego już …Związku Zawodowego Marynarzy i Portowców. Kotwicę ma też III LO w Dąbiu, chociaż jego patronem jest Mikołaj Kopernik.\nWiększość „szkolnych” kotwic to z pewnością darowizny różnych współpracujących lub patronackich instytucji morskich, niestety nie ma przy nich na ogół żadnych informacji ani o ich pochodzeniu, ani o dacie ustawienia. Taka trwała inskrypcja jest tylko przy niewątpliwie historycznej kotwicy Halla, zdobiącej obecnie skwer przy wejściu do kompleksu szkół Zachodniopomorskiego Centrum Edukacji Morskiej i Politechnicznej, czyli byłego Zespołu Szkól Budowy Okrętów. Ta imponująca kotwica, ustawiona pierwotnie w dniu 13 kwietnia 1965 r., upamiętnia nadanie ówczesnemu Technikum Budowy Okrętów imienia … Armii Ludowej, z okazji XX-lecia „wyzwolenia” Szczecina i XV-lecia ZSBO, o czym informuje stosowna tablica, przyspawana do trzonu kotwicy. Kotwice „szkolne” znajdziemy zresztą nie tylko w Szczecinie, ale i w innych naszych miastach, np. w Gryfinie, przed SP 2 im. kpt.ż.w. Mamerta Stankiewicza, czy przed średnimi zawodowymi szkołami morskimi w Świnoujściu, Kołobrzegu i Darłowie, a także być może przed siedzibami innych szkół, gmachów publicznych, itp., w innych miastach?\nOprócz kotwic „szkolnych” są też w Szczecinie kotwice „uczelniane”, nie tylko wokół gmachów Akademii Morskiej, ale też zdobiące siedziby innych szkół wyższych o profilu morskim, w tym w obecnym kompleksie Zachodniopomorskiego Uniwersytetu Technologicznego (byłej AR i PS). Chyba najstarszą z nich (?) jest duża kotwica Halla ustawiona przed budynkiem byłego Wydz. Rybackiego WSR, przy\nul. Kazimierza Królewicza (obecnego Wydz. Nauk o Żyności i Rybactwa ZUT). Kotwica ta, przekazana przez byłą firmę „Dragmor” wraz z ustawioną obok śrub okrętową i kołem sterowym w budynku, pochodzi ze złomowanej pogłębiarki „Inżynier Tadeusz Wenda”; przy kotwicy nie ma niestety żadnej tablicy informacyjnej. Dwie podobne duże kotwice patentowe Halla stoją przed innymi budynkami ZUT, w tym bezimienna przed wejściem do gmachu Wydz. Techniki Morskiej i Transportu, przy al. Piastów, i druga bodajże jedyna spośród prezentowanych, która ma pochodzenie dokładnie opisane przez red. Janusza Ławrynowicza („Kurier Szczeciński”, 03.04.2015), i którą można nazwać „Kotwicą św. Jana Pawła II”. Pochodzi z byłej Stoczni Szczecińskiej, w roku 1987 ozdobiła ołtarz papieski na Jasnych Błoniach, podczas szczecińskiej wizyty JP II, potem staraniem pracowników ZUT została przeniesiona na dziedziniec Wydz. Inżynierii Mechanicznej i Mechatroniki ZUT, przy al. Piastów 17, i wraz ze stosowną tablicą stanowi swoisty pomnik upamiętniający beatyfikację św. JP II. Niestety ten wymowny i symboliczny pomnik stoi na wewnętrznym dziedzińcu uczelni, od ul. Kordeckiego, i praktycznie znany jest tylko wtajemniczonym…\nTen już długi przegląd „szczecińskich” pamiątkowych kotwic wcale nie wyczerpuje ich pełnej listy, są bowiem jeszcze inne, też najczęściej bezimienne, np. w byłej Stoczni Szczecińskiej, przy byłym „Transoceanie” na Pomorzanach, przy ul. Wojska Polskiego 164, i w innych dzielnicach i miejscach Szczecina, np. na Grabowie. Ciekawe pamiątkowe kotwice są też na szczecińskich przystaniach jachtowych i marinach, nad jeziorem Dąbie, np. dwie są w Centrum Żeglarskim, w tym jedna potężna stara kotwica admiralicji, inne na przystani JK AZS, a największy zbiór różnych kotwic – pochodzących z prac pogłębiarskich - jest na przystani Camping Marina PTTK. Dla odmiany jedna z największych zapomnianych (?) szczecińskich kotwic patentowych stoi obok kiosku na ul. Santockiej (dlaczego tam?), natomiast jedna z także największych i chyba najbardziej nieznanych kotwic, przy tym jedyna na wysokim, betonowym postumencie, stoi przy szybkiej drodze S3, w Dąbiu. Cała ta pomnikowa kompozycja została kiedyś ustawiona (kiedy?) tuż przy byłym zjeździe z S3 do Dąbia, obecnie wyłączonym z ruchu, i teraz – samotna, szara, nie odnawiana, „ozdobiona” przez graficiarzy – jest praktycznie niewidoczna na tle lasu, chociaż chyba właśnie ona najbardziej zasługuje na odnowienie i wyeksponowanie w charakterze „witacza”, gdyż naprawdę wita wszystkich wjeżdżających drogą S3 do „morskiego” przecież Szczecina, a potem ich żegna, gdy wyjeżdżają od nas nad morze i dalej w świat, via terminal promowy w Świnoujściu, czy port lotniczy w Goleniowie? Na tej stalowej kotwicy patentowej jest fabryczny napis „Acier Moule”, więc chyba jest produkcji francuskiej (?), a wkomponowana jest w wyraźnie socrealistyczną, betonową, PRL-owską (?) „rzeźbę”…\nKotwice szczecińskie gdzie i jakie są, każdy (?) widzi… Część z pewnością ma jakąś opisaną i znaną historię, były takie próby np. na portalu Sedna, ale większość pozostaje „nieznana”. Nawet takie są dla turystów – a szczególnie dla dzieci – swoistym pierwszym kontaktem z morskimi tradycjami naszego miasta, zasługują też na „odnalezienie”, zinwentaryzowanie i odnowienie, a w niektórych przypadkach może także na przeniesienie w bardziej reprezentacyjne miejsca, np. na Jasne Błonia, Bulwar Piastowski czy na Aleję „Kwiatową”, albo na nowe ronda, place i skwery przed ważniejszymi gmachami, szczególnie instytucji morskich, a także Urzędu Miasta, itp. Przecież już są symbolami niestety zaniedbanej morskości Szczecina, a także symbolami nadziei na jej rzeczywisty powrót i utrzymanie dla przyszłości naszego portowego miasta…\nMoże warto w naszym morskim przecież mieście wytyczyć Szlak Kotwic Szczecińskich, albo niektóre nawet przenieść i wyeksponować w ewentualnej Alei Historycznych Kotwic Szczecińskich?\nPamiątkowe kotwice szczecińskie - opis zdjęć\n20. Niektóre kotwice z kolekcji Muzeum Narodowego w Szczecinie – przed wejściem do\ngmachu głównego, od strony Wałów Chrobrego: kotwica rybacka, admiralicji i\n21. … w części skansenowej Muzeum, na zapleczu, od ul. Jarowita: kotwice rybackie,\nadmiralicji i patentowa Halla; w głębi winda kotwiczna…\n22. …stare kotwice okrętowe, na Placu Mickiewicza…\n23. …i na modelach statków i żaglowców (tu „Daru Pomorza”), w holu Muzeum.\n24. „Kotwica Sediny” (Pomnik z kotwicą), na Pl. Tobruckim\n25. „Piramida” trzech kotwic Halla, przed Studenckim Domem Marynarza AM, przy\n26. Zapomniana (?) kotwica Halla, przy Trasie Zamkowej (na miejscu, gdzie stał Maszt\n27. Dwie kotwice admiralicji, obok Pomnika „Tym, którzy nie powrócili z morza”,\n28. Kotwica Halla, przed SP 56 im. kpt.ż.w. Konstantego Maciejewicza.\n29. Kotwica Halla przed ZCEMiP (byłym ZSBO), przy ul. Hożej…\n30. …i jej pamiątkowa tablica\n31. Kotwica i śruba okrętowa, przed budynkiem ZUT, przy ul K. Królewicza\n32. „Kotwica św. Jana Pawła II”, na dziedzińcu budynku ZUT, przy al. Piastów 17…\n33. …i jej pamiątkowa tablica\n34. Zbiór kotwic na przystani Camping Marina PTTK, nad jeziorem Dąbie\n35. Zapomniana kotwica okrętowa, przy ul. Santockiej\n36. Tajemniczy „pomnik z kotwicą” przy S3, w Dąbiu\n37-1. Kotwica Trzech Kapitanów, obok Katedry\n: konsultacje -> files -> A0DCD5832FEC4A5181783628C3E9F567


Czy jedzenie pestek słonecznika jest zdrowe? - Olejarnia Gaja\nCzy jedzenie pestek słonecznika jest zdrowe?\n4 sierpnia 2020 24 lipca 2020 pawel\nŁuskanie pestek ze słonecznika jest bez wątpienia wciągającym zajęciem. Oczywiście stanowi jedno z bardziej prozdrowotnych przyzwyczajeń, które wcale nie tak łatwo porzucić, jednak czy ma ono pozytywny wpływ na człowieka? Poznaj, jakie właściwości ma słonecznik i sprawdź, czy jego jedzenie jest zdrowe!\nCzy wiesz, co zawierają pestki słonecznika? To wielka skarbnica wielonienasyconych kwasów tłuszczowych omega-6 oraz omega-9. Znajduje się w nich także beta-karoten, lecytyna oraz wiele innych, cennych substancji. Warto wymienić m.in. witaminę E o działaniu przeciwutleniającym, wartościowe witaminy z grupy B (B1, B2, B6 oraz PP), nieoceniony kwas foliowy oraz liczne składniki mineralne m.in. potas, magnez, fosfor, żelazo, selen, cynk oraz wapń, które mają korzystny wpływ na utrzymanie organizmu w ogólnej, dobrej kondycji. Na uwagę zasługują również flawonoidy, czyli bardzo dobre antyoksydanty hamujące procesy starzenia oraz zachorowalność m.in. na nowotwory. Dodatkowo pestki słonecznika to świetne źródło białka roślinnego. Na koniec warto dodać, że w 100 g pestek znajduje się ponad 560 kcal.\nNie od dziś pestki słonecznika są traktowane jako świetna, zdrowa przekąska, która powinna pojawiać się w jadłospisie niemal każdego z nas. To głównie zasługa ich właściwości prozdrowotnych. Regularne spożywanie nasion słonecznika znakomicie reguluje ciśnienie krwi, stabilizuje poziom cukru we krwi oraz obniża poziom cholesterolu. Zastanawiasz się, co jeszcze daje jedzenie słonecznika? Otóż pozwala walczyć ze stanem zapalnym w organizmie, zarówno tym krótkotrwałym, jak i przewlekłym. Nic dziwnego, że na szeroką skalę jedzenie ziaren polecane jest m.in. diabetykom, osobom zmagającym się z nadciśnieniem czy mającym problem z wysokim poziomem cholesterolu. Dietetycy z kolei często polecają pestki słonecznika jako zdrowy zamiennik chipsów, słonych przekąsek czy słodyczy, jednak jak już zostało wspomniane, jest to produkt dość kaloryczny, dlatego należy stosować go z umiarem.\nPestki słonecznika – które wybrać?\nWarto wspomnieć także o tym, jakie nasiona słonecznika powinno się kupować, aby były najlepszej jakości oraz można było maksymalnie wykorzystać ich prozdrowotne właściwości. Ze względów odżywczych przede wszystkim należy wykorzystywać pestki świeże lub suszone. W trakcie zakupu warto zwrócić uwagę, by umieszczone w opakowaniu pestki nie były solone prażone. Pod wpływem wysokiej temperatury zostają bowiem pozbawione prozdrowotnych właściwości, a w wyniku przetworzenia zawarte w nich kwasy tłuszczowe mogą wręcz stać się szkodliwe. To samo dzieje się w przypadku pieczenia pestek słonecznika, dlatego, jeżeli zależy Ci na ich wspomagających zdrowie właściwościach, lepiej spożywać je solo niż w ciasteczkach czy granoli. Dodatkowo wskazane jest kupowanie pestek słonecznika w łupinach, gdyż rewelacyjnie chronią one przed utratą kwasów tłuszczowych i niektórych witamin w wyniku utleniania. Trzeba też podkreślić, że nasiona słonecznika można z powodzeniem wyhodować również samemu, siejąc kilka ziaren zupełnie jak popularną rzeżuchę – na bibułce lub wacie (oczywiście odpowiednio zwilżonej). Całość procesu zajmie nie więcej niż kilka dni.\nJedzenie pestek słonecznika jest bardzo wciągające. Jeżeli nie masz problemów z nadwagą, to garść słonecznika każdego dnia świetnie wpłynie na ogólną poprawę Twojego zdrowia. Dodatkowo zadziała profilaktycznie w przypadku chorób układu krążenia czy zahamowania niepożądanych procesów starzenia. Poza tym słonecznik nie jest ziarnem alergizującym, dlatego z powodzeniem może być podawane również małym dzieciom. Ze względu na jego neutralny i nieangażujący smak jest przez nie bardzo dobrze przyjmowany.\nPrevious Previous post: Olej konopny z konopi siewnej – właściwości


XYZ (zespół muzyczny) – Wikipedia, wolna encyklopedia\nXYZ (zespół muzyczny)\n(Przekierowano z XYZ (grupa muzyczna))\nXYZ - projekt brytyjskiej supergrupy z 1981 roku, zainicjowany przez byłych muzyków Yes i Led Zeppelin.\nNazwa XYZ oznaczała miała eX Y(es) i Led Z(eppelin). Grupę utworzyli Chris Squire, Alan White i Jimmy Page. Page uważał, że zespół potrzebuje mocnego wokalisty, dlatego chciał, aby zaśpiewał z nimi Robert Plant (również z Led Zeppelin). Plant zjawił się nawet na jednej próbie w 1981 roku, ale nie zdecydował się na dołączenie do grupy. Głównie z powodu braku jego udziału projekt nie został ostatecznie zrealizowany.\nW połowie lat 90. zaczęły się pojawiać bootlegi z utworami nagranymi przez XYZ w domowym studio Chrisa Squire'a w New Pipers w Virginia Water (hrabstwo Surrey) w kwietniu 1981. Prawdopodobnie pochodzą one z taśm demo skradzionych z domu Jimmy'ego Page'a w Cookham (Berkshire) w 1987. Bootlegi składają się z czterech utworów: dwóch instrumentalnych (riff z jednego z nich został użyty w albumie zespołu The Firm "Fortune Hunter"; drugi został później użyty w utworze Yes z 1997 - "Mind Drive"). Pozostałe dwa to utwory znane jako "Telephone Secrets" (lub "Telephone Spies") oraz "And (Do) You Believe It" (lub "Can You See"). Ten ostatni został nagrany przez Yes w 2001 i wydany na płycie Magnification jako "Can You Imagine".\nSquire i White wydali w grudniu 1981 singel "Run with the Fox", oparty na melodii stworzonej przez XYZ. Później założyli grupę Cinema, w której występował też gitarzysta Trevor Rabin i klawiszowiec Tony Kaye. Zespół stał się w późniejszym okresie niejako drugim wcieleniem Yes i w 1983 wydał album 90125.\nJimmy Page - gitara elektryczna\nChris Squire - gitara basowa, keyboard, śpiew\nŹródło: „https://pl.wikipedia.org/w/index.php?title=XYZ_(zespół_muzyczny)&oldid=46746524”\tKategorie: Supergrupy rockoweBrytyjskie zespoły rocka progresywnego\tMenu nawigacyjne\nČeštinaDeutschEnglishEspañolFrançaisBahasa IndonesiaItalianoMagyarNorsk bokmålNorsk nynorsk\tEdytuj linki\tTę stronę ostatnio zmodyfikowano o 14:31, 6 wrz 2016.


Rembertowski Uniwersytet Dziecięcy - BIBLIOTEKI PUBLICZNE M.ST. WARSZAWY\nAktualności / Rembertowski Uniwersytet Dziecięcy\ntel.: 22 255 39 98\n#nauka #uniwersytet dziecięcy #warsztaty dla dzieci\nZapisz swoje dziecko na zajęcia Rembertowskiego Uniwersytetu Dziecięcego, a my pokażemy mu fascynujący świat nauki. Zapraszamy dzieci w wieku 6-12 lat na warsztaty, które wzbogacą wiedzę z różnych dziedzin wiedzy. Zajęcia to pasjonująca przygoda, spotkania z eksperymentami i doświadczeniami.\nRodzice/opiekunowie prawni dziecka zobowiązani są w dniu wydarzenia do wypełnienia formularza zapisu oraz deklaracji rodzica/opiekuna prawnego dotyczącej udziału dziecka w wydarzeniach kulturalnych i edukacyjnych w Bibliotece Publicznej im. Jana Pawła II w Dzielnicy Rembertów m.st. Warszawy zorganizowanych stosownie do sytuacji epidemiologicznej panującej w Polsce i dostarczenia w dniu warsztatów. Dzieci nie posiadające wypełnionej deklaracji i formularza zgłoszeniowego nie będą mogły wziąć udziału w warsztatach.\nNa zajęcia obowiązują zapisy. Zapisu dziecka na dane zajęcia może dokonać osobiście lub telefonicznie rodzic, bądź opiekun prawny dziecka. Zapisy prowadzi Wypożyczalnia dla Dzieci i Młodzieży nr 51, tel. 22 255-39-96\n22 września – Język i kultura chińska – warsztaty\ngr. 1 – godz. 16:00\ngr. 2 – godz. 18:00\n29 września – Medycyna – mózg człowieka – warsztaty\n6 października – Język fiński – warsztaty\n13 października – Biologia – wzrok – warsztaty\n20 października – Kolumbia i język hiszpański – warsztaty\n27 października – Chemia – pierwiastki chemiczne – warsztaty\n3 listopada – Język węgierski – warsztaty\n17 listopada – Emisja głosu – warsztaty\n24 listopada – Eksperymenty z klejem – warsztaty


Biznes od kuchni | ifirma.pl\nBiznes od kuchni – Opiekun Bloga\n20 stycznia 2020 Ifirma.pl\nNazywam się Patryk Kozioł i podzielę się historią marki Opiekun Bloga. Od 0 do ponad 1500 stałych Klientów w 5 lat.\nBiznes od kuchni – WordCare. Obsługa stron internetowych\n18 listopada 2019 Ifirma.pl\nWordCare to odpowiedź na potrzeby właścicieli stron internetowych opartych o WordPressa. Zajmujemy się profesjonalną i kompleksową obsługą stron internetowych. Opiekujemy się blogami, wizytówkami firm, sklepami internetowymi. Świadczymy również usługi “White Label”, czyli agencje interaktywne i freelancerzy tworzący strony www, mogą poszerzyć swoją ofertę o nasze usługi, ale pod swoim szyldem.\nBiznes od kuchni – MGroup\n25 września 2019 Ifirma.pl\nCześć, jestem Marcin i współtworzę łódzki software house MGroup. Opowiem Wam czym dokładnie się zajmujemy oraz jak w naszej codziennej pracy pomaga nam IFIRMA.\n13 marca 2019 Zespół ifirma.pl\nBiznes od kuchni – Studio Graficzne Kinga Szumilas\n4 marca 2016 Zespół ifirma.pl\nCześć, mam na imię Kinga i podzielę się dziś swoimi doświadczeniami związanymi z prowadzeniem własnego studia graficznego.\nBiznes od kuchni – germaniac.pl\n5 lutego 2016 Zespół ifirma.pl\nPrzedstawiamy Wam Magdalenę Pałys i jej firmę Germaniac.pl. Magda zajmuje się pisaniem i wydawaniem książek do nauki języka niemieckiego. Dziś pokaże Wam, jak taki biznes wygląda od kuchni: opowie o pracowitych początkach, o tym, jak udało jej się „rozkręcić” firmę i rozwinąć sieć dystrybucji, a także zdradzi, co planuje na przyszłość. Zapraszamy!\nBiznes od kuchni – Wyższy Bieg\n20 listopada 2015 Zespół ifirma.pl\nCześć, mam na imię Michał i prowadzę firmę Wyższy Bieg. Wbrew pozorom nie zajmuję się motoryzacją i znacznie chętniej rozmawiam z kolegami o biznesie niż o samochodach. Prowadzę blog, na którym piszę o efektywności osobistej i przedsiębiorczości. Mam też księgarnię internetową, w której przyrzekłem sobie nie sprzedawać takich książek, których sam nie chciałbym czytać.\nBiznes od kuchni – Hunters Group\n10 września 2015 Zespół ifirma.pl\nNazywam się Dawid Urbanek, mam 23 lata, od stycznia wraz z kolegą prowadzę firmę Hunters Group zajmującą się organizacją i planowaniem wydarzeń sportowych i nie tylko. Nazwa dość nietypowa, a wszystko zaczęło się od mojej pasji.\n21 sierpnia 2015 Zespół ifirma.pl\nPrzedstawiamy Wam Joannę i Krystiana oraz ich portal kurierski Bubalo.pl, założony z myślą o właścicielach sklepów internetowych, osobach zamawiających produkty przez internet i tych, którzy chcą po prostu wygodnie wysłać paczkę. Joanna opowie Wam o tym jak zaczynali, dlaczego zdecydowali się na własny biznes i jak wygląda prowadzenie takiego portalu na co dzień.


Wikipedia jest zła\nPosted on 1 lutego 2011 by feanaro\nNiedawno obchodziliśmy 10 urodziny Wikipedii. Zainicjowany przez Jimmy’ego Walesa projekt jest obecnie jedną z najpopularniejszych witryn internetowych i całkowicie zrewolucjonizował dostęp do wiedzy poprzez sieć. Mimo wszystkich swoich ułomności, działająca w kilkuset wersjach językowych internetowa encyklopedia jest bez wątpienia wielce pozytywnym zjawiskiem. Z okazji 10 urodzin Wikipedii został jej poświęcony artykuł Szymona Babuchowskiego w Gościu niedzielnym z dnia 16 stycznia. …Read more »\nMożna się bawić… ale tylko w diecezji warszawskiej\nPosted on 27 grudnia 2010 by feanaro\nMając na uwadze okoliczność, że 31 grudnia 2010 przypada w piątek, na podstawie uprawnień Kodeksu Prawa Kanonicznego udzielam dyspensy od zachowania zobowiązań wynikających z czwartego przykazania kościelnego, tj. wstrzemięźliwości od pokarmów mięsnych oraz powstrzymania się od udziału w zabawach. Oto słowa własne metropolity łódzkiego abp Ziółka. Podobne oświadczenie wydał metropolita warszawski. Niestety, nie słychać żadnych wieści z diecezji zielonogórsko-gorzowskiej i …Read more »\nZbliżają się święta, więc niektóre katolickie media odezwały się z wrzaskiem że współczesny świat "kradnie im święta". Straszne rzeczy się dzieją, bezbożny Mikołaj nie będący już biskupem roznosi coca-colę, a choinki stoją nawet w Pekinie (nie dość że bezbożnicy, to jeszcze komuniści). Felietoniści z kościelnych czasopism są zrozpaczeni, bo członkowie światowego antychrześcijańskiego spisku, różne mniej lub bardziej realne Grinche, zawinęli …Read more »\nCategory: Historia chrześcijaństwa, Szaleństwo chrześcijaństwa |\nSzczepionki i prezerwatywy\nPosted on 22 listopada 2010 by feanaro\nTygodnik "Gość niedzielny" ostatnio trochę się zapętlił w monotematyzmie. Z jednej strony od kilku tygodni zasypuje swoich czytelników peanami na cześć Prezesa i opowieścią o krwiożerczych bolszewikach zza wschodniej granicy co to nam zabili prezydenta, teraz nie chcą się do tego przyznać i jeszcze biednych czeczeńskich terrorystów prześladują; z drugiej strony kampania cotygodniowego informowania owieczek o bezbożności in vitro i …Read more »\nPosted on 19 października 2010 by feanaro\nZbliża się sejmowe głosowanie w sprawie in vitro. Projektów jest bodajże z sześć, czego na wstępie odpadnie zapewne kretyński pomysł Piechy z PiS domagający się całkowitego zakazu sztucznego zapłodnienia i jego penalizacji, drugi do ostrzału pójdzie pewnie projekcik Gowina, który chcąc zezwolić na in vitro przy zachowaniu „zgodności z własnym sumieniem” wytworzył tak abstrakcyjny konstrukt myślowy, że jego realizacja możliwa …Read more »\nGdy czarownik, zamierzając sprowadzić zagładę na sąsiednią wioskę, wykona złowrogi rytuał, a wioska nadal stoi jak stała, musi jakoś nieskuteczność swej magii wytłumaczyć. Że rytuał nie działa przyznać nie może, rytuały są wszak jego jedynym narzędziem pracy, jakże by zarabiał na miskę ryżu, gdyby się okazało, że to, co potrafi nie jest nic warte. Stwierdza zatem, że rytuał jest …Read more »\nCategory: Szaleństwo chrześcijaństwa | Tags: KrK, prawo, rozwody


To kontroler lotu źle prowadził Tu-154 | Smoleńsk 10.04.2010\n← Złodziei kart kredytowych Andrzeja Przewoźnika nagrały kamery\nWpadka Grasia ws. kradzieży kart Przewoźnika to „tylko” błąd w komunikacji →\nCzerwiec 7, 2010 · 9:54 am\nPoniedziałek 7 czerwca 2010 09:54\nNa 25 sekund przed katastrofą tupolewa wieża w Smoleńsku nie powinna podawać komunikatu „2 na kursie i ścieżce”. Zdaniem ekspertów pracujących przy śledztwie prawidłowy komunikat powinien brzmieć: „Pod ścieżką”. Dlaczego zatem kontroler źle prowadził Tu-154?\nPolska komisja wojskowa i prokuratorzy dopuszczają hipotezę, że rosyjski kontroler podawał nieprawdziwe dane.\nEksperci podejrzewają, że była to wina rosyjskiego radaru podejścia.\nKluczem do rozwikłania zagadki smoleńskiej katastrofy jest według ekspertów rozdzielczość tego radaru. Trzeba sprawdzić, jak duże odchylenie od ścieżki podejścia radar był w stanie wychwycić. Z obliczeń wynika, że Tu-154M był wychylony tak bardzo, że sprawny radar powinien to zarejestrować. – Gdyby komenda rosyjskiego kontrolera brzmiała „2 na kursie i polskiej komisji badającej przyczyny katastrofy.


Możliwość blokowania robotów wyszukiwarek sieciowych w IAI-Shop.com - ecommerce dopasowany do Ciebie\nMożliwość blokowania robotów wyszukiwarek sieciowych\nNie każdy robot sieciowy jest odpowiednio zoptymalizowany, przez co dochodzi do sytuacji, w których nadmierna ilość żądań z jednego lub kilku botów jednocześnie jest w stanie spowolnić serwer. Wyniki skanowania niektórych botów trafiają również do serwisów, które często w praktyce nie dają nam żadnych zysków, a sam proces skanowania wręcz szkodzi.\nCo to są roboty sieciowe?\nRoboty sieciowe (boty, crawlery) to programy zbierające dane z dostępnych w sieci stron. Prostym przykładem może tu być robot Google, który skanuje strony, by później umieścić je  w indeksie najpopularniejszej wyszukiwarki internetowej. Wyniki skanowania robotów sieciowych wykorzystywane są również np. do śledzenia zmian na stronach czy zbierania danych o cenach produktów dla porównywarek cen.\nDlaczego akurat Twenga, Yandex, Baidu, Yahoo i Bing?\nGłównie przez wysokość obserwowanego wykorzystania zasobów od momentu, gdy roboty te rozpoczynają swoje działanie. Każdy z nich potrafi wygenerować od kilkuset do kilkudziesięciu tysięcy wywołań dziennie, przy czym są to serwisy rzadko wykorzystywane przez polskich internautów. Baidu działa głównie na rynku chińskim, Yandex to wyszukiwarka rosyjska, Twenga i Yahoo są serwisami, których wykorzystanie w naszym kraju jest praktycznie marginalne.\nRobot ostatniego z serwisów, Bing, nie jest domyślnie blokowany, gdyż z opisywanych serwisów jest najpopularniejszy (to domyślna wyszukiwarka np. w telefonach opartych na systemie Windows Phone), ale dajemy taką możliwość, gdyż skanuje sklepy z dużą częstotliwością. Wyszukiwarka Bing jest o wiele rzadziej wykorzystywana, niż wyszukiwarka głównego konkurenta - Google. Jeżeli uważasz, że wystarczy Ci indeksowanie w Google, a Bing to niepotrzebne zużycie zasobów, to masz możliwość zablokowania indeksowania przez tą wyszukiwarkę.\nNa podstawie analiz wybraliśmy boty, które generują dużą ilość zapytań, wpływając na wykorzystanie zasobów serwera. Skanowanie jest agresywne, a generowane obciążenie niewspółmierne do osiąganych profitów. Wychodząc naprzeciw potrzebom klientów, którzy chcą ograniczyć niepożądany ruch na swoim serwerze, wprowadzamy funkcjonalność, ułatwiającą kontrolę blokady robotów Twenga, Yandex, Baidu, Yahoo i Bing. Jeżeli jednak uważasz, przykładowo, że Twoi klienci trafiają do sklepu dzięki porównywarce cen Twenga, to w każdej chwili możesz pozwolić jej robotowi na skanowanie Twoich stron.\nGdzie znajduje się narzędzie do blokowania robotów?\nWszystkie opcje znajdują się na stronie z edycją pliku robots.txt. W Panelu wejdź w zakładkę MODERACJA -> SEO - Optymalizacja do wyszukiwarek -> Zawartość pliku /robots.txt. Jeżeli chcesz zmienić domyślne ustawienia, zaznacz pole tak lub nie przy odpowiednim robocie, i zapisać zmiany.


Wątki bez odpowiedzi | Aktywne wątki Teraz jest Pn lip 23, 2018 3:10\nJuż nie wymyślaj herezji.\nPrzecież w Biblii jest napisane że niedobrze jest być człowiekowi samemu.\nSłowa, które parafrazujesz, pochodzą z Księgi Rodzaju i zostały wypowiedziane przez Boga, zanim ludzie popełnili grzech, czyli w raju. Nie było wówczas chorób, cierpienia, biedy, niepełnosprawności itp.\nDzisiaj, po grzechu, są choroby, starość, śmierć, cierpienie, bieda, wojny itp. W obecnej sytuacji lepiej jest więc osobie samotnej niż związanej z rodziną.\nN sie 27, 2017 14:21\nSkoro życie samemu jest lepsze, to dlaczego większość ludzi zakłada własne rodziny?\nZadałeś mądre pytanie.\nPo pierwsze życie w samotności nie jest lepsze, tylko pozbawione większości problemów, które mają ludzie żyjących w rodzinach. Samotność nie jest ani gorsza, ani lepsza od małżeństwa. Jest po prostu inna.\nPytanie należy więc postawić tak: skoro samotni mają mniej problemów, to dlaczego większość ludzi zakłada własne rodziny?\nMyślę, że z tego samego powodu, dlaczego niektórzy chodzą w Himalaje. Po co chodzić w Himalaje, skoro można leżeć na tapczanie? Małżeństwo jest pewnym wyzwaniem, jest powołaniem danym od Boga dla większości ludzi. W małżeństwie można się realizować, wzrastać duchowo, rozwijać się.\nIstotne jest zatem to, do czego jesteśmy powołani. Jeśli do małżeństwa, powinniśmy je zawiązać nie bacząc na problemy, które nas spotkają. Jeśli do samotności, powinniśmy ją przyjąć, dziękując Bogu, że uchronił nas od problemów rodzinnych.\nN sie 27, 2017 14:28\nDwa Sakramenty tj. Małżeństwo i Kapłaństwo są drogą uwalniającą z egoizmu i rozpoczęciem życia dla innych we wspólnocie. Chodź różne, mają zadanie społeczne we wspólnocie. Życie przyrodzone doskonali się przez zjednoczenie w jedno i dawanie nowego życia w małżeństwie, tak życie nadprzyrodzone doskonali się przez wychowywanie dzieci Bożych i jednoczy Chrystusa ze swoim Kościołem. Kapłaństwo to kierownictwo duchowe nadprzyrodzone, tak jak żyjemy codziennie podporządkowani jakiemuś kierownictwu. Życie w kłamstwie tych Sakramentów, nie zwalnia z egoizmu i nie uszczęśliwia.\nInne drogi samotnej drogi są bardzo ciężkie pod każdym względem, aby uwolnić się od egoizmu i w szczególności szukać trzeba okazji by wyniszczać się dla innym, by coś dać innym, by poczuć Szczęście.\nTo jest Miłość, by żyć DLA innych, a nie tylko Z, OBOK drugiego człowieka.\nN sie 27, 2017 15:01\nJa bym jednak był zdania żeby żyć dla siebie\nBo w końcu kto będzie dla mnie żył, skoro samemu będę żył dla innych?\nN sie 27, 2017 16:12\nZgadzam się z acalanthis. Ludzie żyjący w pojedynkę mają o wiele mniej problemów niż ludzie żyjący w małżeństwie. Widzę to z obserwacji życia ludzi samotnych i tych żyjących w małżeństwie. Człowiek samotny ma na "głowie" tylko swoje problemy, a człowiek żyjący w małżeństwie ma na "głowie" swoje problemy, swojego męża/żony i swoich dzieci.\nSamotny człowiek młody, zaradny, dobrze zarabiający ma na głowie tylko swoje problemy, gdy będzie stary, schorowany, będzie miał problem skazania na pomoc jedynie obcych ludzi.\nMożesz żyć tylko dla siebie, ale nie oczekuj, że gdy będziesz stary i chory ktoś będzie zmuszony żył dla Ciebie.\nN sie 27, 2017 17:53\nTo są zwykłe stereotypy.\nBo to nie jeden 80 latek, po swojej śmierci musiał czekać w domu kilka tygodni aż go ktoś znajdzie.\nA czekał tak długo ponieważ sam sobie radził ze wszystkimi problemami, i nikt mu nie pomagał, bo w sumie tylko w takim momencie kiedy człowiek sam sobie radzi i nie potrzebuje niczyjej pomocy, jest możliwe że jego śmierci nikt nie zauważy.\nTeraz nikt dla mnie nie żyje, więc niby dlaczego na starość miałoby być inaczej?\nN sie 27, 2017 18:16\nTroszkę herezje sadzicie - czytając można odnieść wrażenie, że rodzinę zakłada się jak inwestycję na starość - albo że miłość to takie "granie na czekanie", czyli "czekaj, czekaj, a może kiedyś przyjdzie".\nDroga Goju, główny problem z samotnością (a mówię to jako osoba samotna - więc wiem, co mówię) polega na tym, że swoją uwagę poświęcamy sobie, a nie Bogu. To jest naprawdę straszny grzech, bo rogaty bardzo chętnie go wykorzystuje, zmieniając w zniechęcenie, rozpacz, nałogi, kompensujące poczucie smutku, itp.\nW przypadku samotności pomaga "zmiana optyki", to jest - skoncentrowanie się na Bogu, czyli wzmożone uderzenie modlitwą, postem, praktykami religijnymi, miłosierdziem względem drugiego człowieka, pomoc potrzebującym, itp. I przede wszystkim, oddanie się Jego woli - czyli prosimy żeby nami pokierował tak, jak On chce (co nie zawsze jest łatwe i przyjemne, ale zawsze prowadzi do naszego zbawienia).\nDo tak postrzeganej samotności tęskniło wielu ascetów i świętych, którym nie dane było podjąć właśnie takiej drogi - więc samotność nie zawsze musi być kojarzona z krzywdą i rozpaczą - a powinna być kojarzona z lepszą, krótszą i bardziej osobistą drogą do Boga.\nN sie 27, 2017 19:07\nTo osoby posiadające własną rodzine i dzieci, więcej uwagi poświęcają Bogu?\nN sie 27, 2017 21:17\nTego nie wiem, ale na pewno mniej uwagi poświęcają sobie...\nN sie 27, 2017 21:55\nTeraz nikt dla mnie nie żyje\nTo przykre stwierdzenie dużo wyjaśnia, Twoją postawę prowadzenia dyskusji i argumentacji.\nNie jesteś sam na tym świecie i ktoś na pewno jest dla Ciebie, choćby ja czy inni, którzy tylko na duchu Cię wesprą myślą o Robku z forum.wiara.pl\nN sie 27, 2017 23:38\nNie pisałam o śmierci w samotności.\nChodzi własnie o to radzenie sobie - chory, zniedołężniały stary człowiek nie radzi sobie często z własnymi potrzebami higienicznymi, żywieniowymi, zdrowotnymi.\nGdy brak obok niego kogoś miłosiernego wegetuje w nędzy i zapomnieniu.\nA wielu egoistycznie wybierając lajtowe, wesołe i rozrywkowe życie, funduje sobie taką tragiczna starość.\nRodzice i rodzeństwo odtrącili Ciebie, czy Ty ich odtrąciłeś?\nPn sie 28, 2017 7:07\nCo ty teraz sugerujesz?\nTo mówisz że można sobie znaleźć, kogoś kto będzie się tobą zajmował na starość?\nI chodzenie na imprezy spowoduje, że się kogoś takiego nie znajdzie?\nKażdy poszedł w swoją strone, nikt nikomu nic nie obiecywał, więc nikt od nikogo nic nie wymaga.\nPn sie 28, 2017 18:21\nJak zwykle mieszasz.\nChodzi o to, że człowiek winien być odpowiedzialny za całe swoje życie na każdym etapie, nie hołdować teorii na starość choćby potop..\nRodzice tez Cię porzucili, rodzeństwo nie wspomaga w potrzebie?\nWt sie 29, 2017 6:44\nTo jakieś mądrości ludowe z tym potopem, czy jak?\nŻeby nie było że jestem złośliwy zwyczajnie nie wiem o czym ty mówisz?\nMasz pretensje że ludzie się nie przejmują tym, kto będzie się nimi zajmował na starość?\nWt sie 29, 2017 10:50\nAle to jest sytuacja która dotyka także osoby które nie były samotne w swoim życiu. Starsi małżonkowie, nie jest tak że umierają razem. Zazwyczaj jest tak że jedno z nich zostaje i jest samotną osobą. Starszą i schorowaną. A dzieci? Kto dzisiaj ma czas na zajmowanie się straszymi i schorowanymi rodzicami? Styl życia i zabieganie w dzisiejszym świecie nie sprzyja takim postawom. Ludzie nie mają czasu dla siebie i dla własnych rodzin, a zajmowanie się chorą i niedołężna osobą, czasem z Alzheimerem to spore wyzwanie wymagające opieki, poświęcenia czasu i uwagi.\nDlatego starsi ludzie także są zniedbani, samotni, zdani na łaskę i niełaskę własnych dzieci a czasem po prostu porzuceni przez rodzine. Taki los może czekać niemal każdego, nie tylko kogoś kto nie założył rodziny i żył samotnie.\nNie tylko wybór lekkiego i rozrywkowego życia skazuje człowieka na samotność. Wiele osób jest samotnych z innych przyczyn, nierzadko niezależnych od nich samych. Mogli nie spotkać tej właściwej osoby w swoim życiu. Mogli zakochać się nieszczęśliwie, bez wzajemnosci, mogą być także inne przyczyny jak choroba, niepełnosprawność, nawet impotencja jest przecież czynnikiem uniemożliwiającym zawarcie ważnego małżeństwa.\nSprowadzanie ludzi samotnych tylko do tych którzy wybierają egoistyczny styl życia jest krzywdzące dla osób samotnych które są na tej drodze nie z ich własnego wyboru.\nOdpowiedzialność to także nie wchodzenie w związek małżeński jeśli jest się na przykład schziofrenikiem. Chociażby także dlatego aby nie przekazywać genów dzieciom, genów skazujących ich na chorobę która zamienia życie w ruiny. Poza tym taka osoba nie za bardzo jest zdolna do podjęcia obowiązków wynikających ze stanu małżeńskiego.\nTo także jest odpowiedzialność za inne osoby i niełatwa droga samotności, gdzie nie ma żadnej opieki na starsze lata, ba, nawet nie będzie środków do życia, bo niby skąd skoro choroba nie pozwala na to aby pracować. To są o wiele bardziej realne problemy niż to że ktoś singluje z kwiatka na kwiatek a potem budzi się z palcem w nocniku.\nWt sie 29, 2017 16:51


Kwarc na Bazarek.pl\nnikon 318Ci Pronto SCHNEIDER 100 HP laserjet 5 bmw x6 puma time BUMPER fryzjerskie? wyłącznik s\nDom i Ogród » Budownictwo i Akcesoria » Drzwi » Drzwi zewnętrzne »\nInformacje o Kwarc\nPRZY WYBORZE OPCJI (NP. OKLEINA NATURALNA +20ZŁ) NALEŻY DOLICZYĆ DANĄ KWOTĘ DO CENY KOŃCOWEJ.\nbolce antywyważeniowe i dyble montażowe w ościeżnicy.\nKONSTRUKCJA PRODUKTU-Rama skrzydła wykonana jest z drewna egzotycznego. Wypełnienie stanowią trzy płyty wiórowe pełne. Poszycie skrzydła stanowi warstwa aluminium oraz płyta HDF (płaska lub frezowana) pokryta okleiną CPL (tylko płaskie) lub okleiną drewnopodobną (płaskie i frezowane). Ramiak zewnętrzny okleinowany taśmą brzegową w kolorze skrzydła.\nPOKRYCIE- Skrzydło pokryte jest okleiną CPL o grubości 0,7 mm lub okleiną naturalną(tylko płaskie) lub okleiną drewnopodobną (płaskie i frezowane).\njabłoń olcha dąb złoty\ndąb orzech biały słoje drewna\nbuk dąb jasny\nmahoń popielaty euroinvest\ndąb czereśnia wenge\nteak palisander heban\nProdukt został dodany 18.01.2010 09:51.\nOstatnia zmiana danych produktu miała miejsce 01.02.2010 15:38.


niedziela, 11 września 2011 21:57\nWitam wszystkich Przyjaciół po dłuższej nieobecności Nareszcie jestem już po weselach, ale w trakcie wykonywania innych, ważnych prac pasiecznych. Dzis zapraszam do lektury tekstu o propolisie.\nPropolis – prawdziwy skarb z … ula.\nPropolis to nie greckie miasto, choć nazwa pochodzi z języka greckiego: pro= przed, polis = miasto (przedmurze miasta). Już w starożytnej Grecji gniazdo pszczele określano mianem miasta, a ponieważ pszczoły przed wejściem do tego gniazda ( ówczesnego ula) tworzyły zaporę z kitu, dlatego też kit ten zwano propolisem.\nJuż w starożytności znano lecznicze właściwości propolisu, wykorzystywano go również do balsamowania zwłok. Pszczelarze czasem wiosną znajdują na dnie ula mysz pokrytą warstwa kitu pszczelego (propolisu).Po prostu, pszczoły zdążyły zażądlić intruza, ale nie potrafiły wywlec go na zewnątrz, więc, aby uniknąć skażenia swego środowiska, oblepiły mysz tak szczelnie kitem, że uległa ona mumifikacji.\nCo to jest propolis? Jest to mieszanina żywic zebranych przez pszczoły z drzew iglastych, liściastych i krzewów, wzbogacona wydzielinami tych owadów. Świeży propolis ma konsystencję kitu(stąd jego synonimiczna nazwa - kit pszczeli)i jest bardzo lepki. Schłodzony propolis staje się twardy i łamliwy. Posiada różną barwę – od ciemnozielonej, przez czerwonawą, po ciemnobrązową - w zależności od źródła pochodzenia. Pachnie żywicą , woskiem i olejkami eterycznymi. Posiada ok. 300 aktywnych biologicznie związków, m.in.:\nbioflawonoidy – ok.50, podczas gdy niektóre leki zawierają ich zaledwie 1 – 2. Są to antyutleniacze zwalczające wolne rodniki- powód naszych schorzeń i starzenia się. Te bioflawonoidy występujące w roślinach są przez pszczoły przetwarzane (uwalniane od cukrów), co zwiększa ich aktywność; kwasy aromatyczne (ok. 30),olejki eteryczne, substancje lipidowe, witaminy z grupy A, B, C, D, 17 aminokwasów, biopierwiastki (magnez, fosfor, cynk, miedź oraz wzmacniający odporność selen),woski.\nJedną z głównych właściwości propolisu jest jego działanie antybiotyczne (przeciwdrobnoustrojowe). Propolis niszczy bakterie, wirusy w dwóch etapach: I- likwiduje ścianę, osłonę komórki bakterii i uszkadza błonę cytoplazmatyczną; II – uszkadza i niszczy DNA bakterii, uwrażliwiając ją na działanie antybiotyków. Nasuwa się w związku z tym wniosek, że przy równoczesnym stosowaniu propolisu i antybiotyku możemy dawkę tego drugiego obniżyć, ale o tym decydować powinien lekarz Pamiętajmy, że propolis działa zabójczo nie tylko na bakterię, ale też - jak już wcześniej zaznaczyłem - na każdego wirusa. Zatem, czy na wirusa AIDS również?\nLeki(preparaty) propolisowe stosuje się zewnętrznie i wewnętrznie w zależności od schorzenia. Otrzymuje się je z zagęszczonego ekstraktu etanolowego z propolisem (EEP). Występują w postaci nalewek (ekstrakt, tynktura), aerozolu, ampułek, maści czopków doodbytniczych, gałek dopochwowych, pudru, tabletek, cukierków („propolki”), kapsułek.\nZnakomity jest propolis w leczeniu trudno gojących się ran skórno-mięśniowych, oparzeniowych i innych. Jego działanie lecznicze przejawia się w czterech etapach:\na - wyjaławia ranę (działanie antybakteryjne),\nb – tworzy w ranie nowe naczynia,\nc – powoduje szybkie namnażanie się komórek,\nd – wygaja ranę, nie pozostawiając blizny, zrostów (to jest charakterystyczna zaleta propolisu i - jak się okaże w następnych rozważaniach – również miodu).\nTynktura propolisowa ma jeszcze jedną właściwość przy leczeniu ran - mianowicie, wysychając, tworzy na powierzchni rany coś w rodzaju delikatnej błonki ochronnej i nie dopuszcza bakterii z otoczenia. Poza tym, propolis powoduje odnowę nie tylko tkanki miękkiej, lecz także łącznej, chrzęstnej, kostnej i zębowej.\nPrzy leczeniu wewnętrznym działanie propolisu polega m.in. na stymulowaniu i odbudowie odporności człowieka na choroby. Ważną rolę odgrywają tu następujące właściwości propolisu:\n-aktywność antyoksydacyjna (dzięki flawonoidom), polegająca na niszczeniu wolnych rodników;\n- zdolność docierania układem naczyniowym do stawów, do płynu stawowego, gdzie stabilizuje zmiany i hamuje zniszczenie chrząstki stawowej;\n- w chorobie wrzodowej żołądka - niszczenie bakterii Helicobacter pylori i regeneracja nabłonka;\n- w chorobach serca raz chorobach naczyniowych – wywoływanie większej dynamiki skurczu serca i zapobieganie uszkodzeniu mięśnia sercowego;\n- zapobieganie zlepianiu się płytek krwi i niszczenie złego cholesterolu(działanie przeciwzawałowe);\n- zapobieganie pękaniu naczyń krwionośnych (żył) poprzez poprawę ich elastyczności;\n- likwidowaniu żylaków , w tym żylaków odbytnicy.\nPropolis stosowany jest również w leczeniu onkologicznym. Działa on cytostatycznie – hamuje namnażanie się komórek nowotworowych, bowiem w swoim działaniu eliminuje komórki stare, zdegenerowane (trwają jeszcze badania kliniczne).\nWśród wielu właściwości leczniczych propolisu warto jeszcze zwrócić uwagę na jego skuteczność w leczeniu schorzeń neuropsychicznych na tle bakteryjnym, wirusowym oraz schorzeń wątroby. W tym ostatnim przypadku propolis chroni błony komórek wątrobowych i bierze udział w eliminacji triglicerydów.\nPropolis - ten znakomity i nie doceniony lek wytworzony przez pszczoły można nabyć u pszczelarzy. Ważne jednak jest, by kupowany propolis nie posiadał zanieczyszczeń (wosku, trzasek, części martwych pszczół). Niektórzy pszczelarze specjalnie poławiają czysty propolis. Można też go kupić w sklepach pszczelarskich, zaś produkty stworzone na bazie propolisu można nabyć bez recepty w aptekach.\nLicznik odwiedzin: 95 821


Łaźnia, ob. siedziba Stowarzyszenia Filmowców Polskich, Kazimierz Dolny - Zabytek.pl\nŁaźnia, ob. siedziba Stowarzyszenia Filmowców Polskich, Kazimierz Dolny\nPrzykład rzadko spotykanego obiektu użyteczności publicznej z okresu międzywojennego. Dzieło wybitnego architekta Jana Koszczyc - Witkiewicza, reprezentujące styl narodowy. Odgrywa znaczącą rolę kompozycyjną w zabytkowej zabudowie ulicy Senatorskiej.\nBudynek dawnej łaźni miejskiej i pralni wybudowany został w latach 1920-22 r. według projektu Jana Koszczyca-Witkiewicza jako „Zakład Kąpielowo - Dezynsekcyjny wzniesiony przez Naczelny Nadzwyczajny Komisariat ds. walki z epidemiami”. Obiekt otrzymał cechy stylu dworkowego. Po II wojnie światowej w budynku utworzono miejsca noclegowe. Przez wiele lat zaniedbany, w 1986 r. został wyremontowany i zaadaptowany na potrzeby restauracji i pensjonatu. Obecnie budynek jest własnością Stowarzyszenia Filmowców Polskich.\nObiekt usytuowany jest na zach. krańcu ul. Senatorskiej. Reprezentuje styl narodowy. Założony na planie litery „L”, utworzony z dwóch prostopadłych skrzydeł, z których jedno ustawione szczytem do ulicy. Bryła parterowa o oszkarpowanych narożach, z mieszkalnym poddaszem, nakryta dachami dwuspadowymi (skrzydło północne) oraz w typie mansardu polskiego (skrzydło południowe), z wydatnymi okapami wspartymi na ozdobnych kroksztynach. Połacie dachowe urozmaicone facjatami i wolimi oczkami. Budynek murowany z kamienia wapiennego, otynkowany, kryty dachówką.\nW elewacji frontowej otwór drzwiowy osadzony w głębokiej arkadzie oraz tablica kamienna z napisem „Jan Witkiewicz Koszczyc uzdajał 1921”. W nawiązującym do baroku uskokowym szczycie ze sterczynami prostokątne otwory okienne rozdzielone ścianką o wyoblonych krawędziach. U styku skrzydeł schody zewnętrzne na poddasze, jednobiegowe, zadaszone pulpitowym daszkiem wspartym na niskich pękatych słupach. W przedsionku i holu zachowany sgraffitowy fryz roślinno-figuralny.\nOprac. Anna Sikora-Terlecka, OT NID w Lublinie, 20-01-2015 r.\nKarta ewidencyjna, Łaźnia miejska, opr. Jadwiga Czerepińska, Kazimierz Dolny 1982, Archiwum WUOZ w Lublinie i Archiwum NID w Warszawie\nKazimierz Dolny. Przewodnik po mieście i okolicach, pod red. Z. Nestorowicza, Lublin 2014, s. 186\nKurzątkowski M., Jan Koszczyc - Witkiewicz. Lata nałęczowskie i kazimierskie. Wystawa zorganizowana w 100-lecie urodzin, Kazimierz Dolny 1981 [b.n.s.]\nLeśniakowska M., Architekt Jan Koszczyc Witkiewicz (1881-1958) i budowanie w jego czasach, Warszawa 1998, s. 199-201\nTeodorowicz-Czerepińska J., Kazimierz Dolny. Monografia historyczno-urbanistyczna, Kazimierz Dolny 1981, s. 97, 100.\nChronologia: 1920 - 1922\nAdres: Senatorska 21, Kazimierz Dolny


Dokąd po kredyt | Deweloperzy Trójmiasto\nDecydując się na kredyt musisz pamiętać, że pod tym względem bank bankowi nierówny. Oferty kredytów różnią się od siebie np. sposobem wyliczania zdolności, każdy bank ma inne zasady w jej obliczaniu. Kredytobiorcom zazwyczaj towarzyszy stres i wiele obaw dotyczących zobowiązania. Nic dziwnego, zaciągnięcie kredytu to poważna i odpowiedzialna decyzja, którą należy dokładnie przemyśleć. Pomoże Ci w tym doradca finansowy.\nOsoby chcące zaciągnąć kredyt, często udają się w tym celu bezpośrednio do banku, co moim zdaniem jest błędne. Jakiś czas temu skorzystałam z pomocy doradcy finansowego i jestem bardzo zadowolona. Taka osoba wyszuka dla Ciebie najbardziej korzystną ofertę kredytową ze wszystkich dostępnych w różnych bankach. Przy okazji wytłumaczy Ci jak działa cała machina bankowa oraz rozwieje Twoje wszelkie wątpliwości, a to wszystko bez pobierania prowizji.\nUdając się bezpośrednio do konkretnej placówki bankowej nie masz pewności, że przygotowana dla Ciebie oferta jest najlepsza ze wszystkich dostępnych. Moim zdaniem wiele argumentów przemawia za tym, abyś skorzystał z pomocy doradcy finansowego. Taką możliwość masz także w siedzibie firmy Deweloperzy Trójmiasto. Jeśli jesteś zainteresowany zakupem mieszkania lub domu z rynku pierwotnego na kredyt, możesz skorzystać z pomocy jednego z doradców finansowych, z którymi współpracujemy. Tym sposobem, zakupisz mieszkanie oraz załatwisz formalności kredytowe w jednym miejscu.


Rosyjski MSZ komentuje amerykańskie pogróżki: To część długoterminowego programu - 15.01.2019, Sputnik Polska\nRosyjski MSZ komentuje amerykańskie pogróżki: To część długoterminowego programu\nRzeczniczka rosyjskiego MSZ Maria Zacharowa skomentowała pogróżki amerykańskiego ambasadora Richarda Grennela odnośnie nałożenia sankcji na niemieckie firmy... 15.01.2019, Sputnik Polska\nrosja, usa, niemcy, nord stream-2\n© Sputnik . Mikhail Voskresensky / Idź do banku zdjęćRzeczniczka rosyjskiego MSZ Maria Zacharowa\nRzeczniczka rosyjskiego MSZ Maria Zacharowa skomentowała pogróżki amerykańskiego ambasadora Richarda Grennela odnośnie nałożenia sankcji na niemieckie firmy uczestniczące w projekcie Nord Stream 2.\nWcześniej media poinformowały, że Grennel zagroził ograniczeniami kilku firmom z Niemiec, ponieważ wspierały one budowę gazociągu. Sprecyzowano, że nie są to pogróżki, lecz „wyraźny wyraz polityki USA”.\n„Jest to część dużego programu. Istnieje długoterminowy program globalnego powstrzymywania naszego kraju, który jest historycznie wdrażany i jest też jego krótkoterminowa część. Oczywiście jest to niedopuszczalne. Oczywiście nie należy to do obowiązków ambasadora, delikatnie mówiąc. A generalnie jest z nimi sprzeczne” — zaznaczyła Zacharowa na antenie stacji telewizyjnej „Rosja 1”.\nRzeczniczka niemieckiego MSZ Maria Adebar, komentując informację medialną o nacisku amerykańskiego ambasadora, podkreśliła, że pozycje Berlina i Waszyngtonu odnośnie Nord Stream 2 różnią się.\nZ kolei kanclerz Niemiec Angela Merkel wielokrotnie podkreślała, że Berlin rozpatruje projekt Nord Stream 2 jako komercyjny, ale jednocześnie łączy jego wdrożenie z zachowaniem tranzytu rosyjskiego gazu przez Ukrainę.\nMinister spraw zagranicznych Niemiec Heiko Maas również wezwał Stany Zjednoczone, aby nie ingerowały w kwestie europejskiej polityki energetycznej.\nPrzypomniał, że Nord Stream 2 nie jest wyłącznie projektem niemieckim i rosyjskim, ale ma znaczenie ogólnoeuropejskie.\nUprzedził również swojego amerykańskiego odpowiednika Mike’a Pompeo, że nałożenie jednostronnych sankcji przeciwko Nord Stream 2 nie jest właściwą drogą.


13. dzień imigranci koczują przy polskiej granicy. Trwa konstruowanie zasieków - Polsat News\n13. dzień imigranci koczują przy polskiej granicy. Trwa konstruowanie zasieków\n21.08.2021, 11:38 Polska\nSobota to 13. dzień, w którym 32 obywateli Afganistanu, w tym cztery kobiety i 15-letnia dziewczyna, koczują w Usnarzu Górnym.\nKolejny dzień kilkadziesiąt osób koczuje na polsko-białoruskiej granicy w miejscowości Usnarz Górny. Zostali tam zatrzymani przez polską Straż Graniczną przy próbie nielegalnego przejścia do naszego kraju. Na miejscu żołnierze konstruują zasieki z drutu kolczastego.\n"Jesteśmy przygotowani, żeby odeprzeć atak"\nW sobotę rano w miejscowości Usnarz Górny Straż Graniczna i wojsko przesunęli kordon o kilkaset metrów od granicy z Białorusią, gdzie już od kilkunastu dni koczuje kilkadziesiąt osób podających się za uchodźców z Afganistanu.\nChcą oni dostać się do Polski i starać się o pomoc międzynarodową.\nWIDEO: od 13 dni imigranci koczują przy granicy polsko-białoruskiej\nFunkcjonariusze straży granicznej i żołnierze uzbrojeni w pistolety maszynowe nie przepuszczają dziennikarzy. Miejsce, w którym na terenie Białorusi są uchodźcy zasłonięte zostało szczelnie przez stojące samochody wojskowe i straży granicznej. Równocześnie przy granicy konstruowane są zasieki z drutu kolczastego, które będą prawdopodobnie rozstawione na długości kilkuset kilometrów.\nSmuga dymu nad pojazdami\nPatrząc przez lornetkę można było zobaczyć jedynie polskich żołnierzy i pograniczników oraz fragmenty namiotów turystycznych. Nad pojazdami unosiła się smuga dymu.\nNie chcą zostać na Białorusi\n"Brudna gra Łukaszenki"\nNa miejscu są posłowie opozycji\nW Usnarzu pojawili się posłowie opozycji - Maciej Konieczny z Lewicy, potem Dariusz Joński i Michał Szczerba z KO, a w piątek Klaudia Jachira i Urszula Zielińska z KO.\nDostarczyli oni uchodźcom m.in. śpiwory i pożywienie. Domagali się od premiera Mateusza Morawieckiego wpuszczenia koczujących na terytorium Polski.\n2 tys. prób nielegalnego przekroczenia granicy\nPolska oraz Litwa i Łotwa podkreślają, że sytuacja na granicy z Białorusią jest efektem prowokacji białoruskich służ oraz, że mają na to dowody. W sobotę z inicjatywy szefa polskiego rządu odbywa się telekonferencja z udziałem szefów rządów Litwy, Łotwy i Estonii, poświęcona sytuacji na granicach z Białorusią.\nPolska Straż Graniczna wskazuje, że w całym ubiegłym roku na odcinku podlaskim zatrzymano 122 osoby, które nielegalnie przekroczyły granice.\nW tym roku to już około 780 cudzoziemców. SG odnotowała dotychczas ponad 2 tysiące prób nielegalnego przekroczenia granicy, z czego ok. 1 tys. 350 próbom pogranicznicy zapobiegli.\nBIAŁORUŚGRANICAIMIGRANCIŁUKASZENKANIELEGALNI IMIGRANCIPOLSKASTRAŻ GRANICZNA\nCzytaj więcej: Zasieki z drutu kolczastego na granicy z Białorusią. Jest ich coraz więcej


Rekordowa liczba zgłoszeń do tegorocznej Senioriady w Bartoszycach. Zawody już w sobotę - Bartoszyce\n2018-06-19 08:17:30 (ost. akt: 2018-06-19 08:25:19)\nTegoroczna, szósta już Senioriada, czyli zawody rekreacyjno-sportowe dla osób w wieku 50+ (kobiety) i 55+ (mężczyźni) będzie rekordową pod względem liczby uczestniczących drużyn.\nNa liście zgłoszeń znajduje się 10 drużyn. W sobotę 23 czerwca w hali przy ul. Limanowskiego (g. 11) rywalizować będą następujące zespoły: Barka Górowo Iławeckie, Warmiacy Lidzbark Warmiński, UTW Bisztynek, UTW Bartoszyce, UTW Kętrzyn, Seniorzy Bartoszyce, Amazonki Bartoszyce, PZERiI Bartoszyce, Pioniersk, Bagriatonowsk.\nZawodnicy będą mieli do pokonania aż 7 konkurencji. Każdy zespół składa się z 8-10 zawodników, natomiast w danej konkurencji startuje 8 zawodników.\nBartoszyce rekreacja sport Senioriada 2018


Covery - Strona 14 - Black Light District.pl\nPostautor: Natta » 07 czerwca 2013, 17:06\nBo się na dronach nie znasz! Laickie ucho nie wychwyci ostateczności ciężkiego, śmiertelnego dronowego rifuu!\nPostautor: Natta » 25 kwietnia 2014, 21:00\nZnana i lubiana przez wielu z Was Beth Gibbons z Portishead zaśpiewała gościnnie z formacją Gonga, która gra... stoner metal Efektem jest doomowy, walcowaty cover "Black Sabbath" formacji Black Sabbath z albumu "Black Sabbath"\nPostautor: DarkMoonlight » 26 kwietnia 2014, 19:58\nNiesamowicie mi się podoba. Beth idealnie wpasowała się w klimat numeru. Czasem otwierałem koparę i zastanawiałem się, czy to na pewno ona. Takie fajne dźwięki z siebie wydawała:) Wielkie WOOW!!!\nPostautor: Bastet » 03 lipca 2014, 13:54\nKilka przyjemnych coverów.\nOryginał jest cudownie energetyczny, rozwibrowany i funkujący. Wersja Daughter to zupełnie inna bajka. Przestrzenna, melancholijna, stonowana. Podoba mi się bardzo, choćby dlatego, że jest zupełnie inna od oryginału. A to jest sztuka, wziąć na warsztat czyiś kawałek i całkiem wywrócić go na lewą stronę.\nW oryginalne przyjemny, lekko trip hopowy numer Feist. Jednakowoż wersja Jamesa bije oryginał na głowę.\nPostautor: DarkMoonlight » 03 lipca 2014, 17:57\nObydwa utwory mam w ulubionych na YT.\nDaughter buduje taki magiczny klimat. Wokalistka maluje wspaniałe pejzaże swoim głosem. Taka miękka barwa.\nLimit to your love w wykonaniu Jamesa Blake'a katowałem przez wiele godzin, wiele dni. Niesamowity cover. Chyba jeden z lepszych coverów 'ever'.\nJa polecam wykonanie kawałka Nirvany Heart Shaped Box przez Ásgeir. Młody i zdolny.\nPostautor: Vinlett » 03 lipca 2014, 21:24\nNatta pisze: Znana i lubiana przez wielu z Was Beth Gibbons z Portishead zaśpiewała gościnnie z formacją Gonga, która gra... stoner metal Efektem jest doomowy, walcowaty cover "Black Sabbath" formacji Black Sabbath z albumu "Black Sabbath"\nBardzo lubię Beth Gibbons, ale jej elegancki głos nie pasuje mi do takich kompozycji. Odpowiada mi tu tylko wokal pełen niepokoju, mistyczny jak w oryginale, albo posępny jak w wersji Type O Negative, którą już kiedyś wrzucałam w ten topic.\nBastet pisze: James Blake "Limit To Your Love"\nZnałam tylko wersję Blake'a, nie miałam pojęcia, że jest coverem . Zgadzam się, że przeróbka lepsza od oryginału.\nDarkMoonlight pisze: Ja polecam wykonanie kawałka Nirvany Heart Shaped Box przez Ásgeir. Młody i zdolny.\nZnam ten cover, całkiem przyjemny, ale jednak wolę oryginał. De facto na jedną z tych wersji można teraz zagłosować w powracającym u Maca sacrum profanum .\nPostautor: Natta » 03 lipca 2014, 21:45\nVinlett pisze: Bardzo lubię Beth Gibbons, ale jej elegancki głos nie pasuje mi do takich kompozycji. Odpowiada mi tu tylko wokal pełen niepokoju, mistyczny jak w oryginale, albo posępny jak w wersji Type O Negative, którą już kiedyś wrzucałam w ten topic.\nTeż świetny, w końcu to Stalowy Piotruś i spółka Ale przypomniałaś mi o coverze Gongi i właśnie go znów zapuściłam\nJa podzielę się coverem Beatlesów w wykonaniu Pomplamoose - Come Toghether. Coverowanie Beatlesów nie jest łatwe, bo albo wyjdzie banalnie, albo sztampowo, albo odtwórczo. Ale Pomplamoose zawsze udają się niebanalne covery\nPostautor: Macbeth » 13 lipca 2014, 12:44\nW audycji znowu pojawiła się zabawa polegająca na porównywaniu coveru z oryginałem (i odwrotnie), dlatego pozwolę sobie podrzucić ostatnie wydanie: utwór RATM - Killing in the Name.\nPostautor: Natta » 12 sierpnia 2014, 13:42\nObejrzany niedawno zwiastun do "50 twarzy Greya" (wiecie przecież, że lubię kicz ) przypomniał mi przepiękną aranżację utworu Beyonce "Crazy in Love" w wykonaniu szwajcarskiego Kadebostany: KLIK. Ciary na plecach, uwielbiam takie downtempowe rzeczy z dęciakami i seksownym wokalem. Beyonce, jak się zdaje, nagrała ten utwór ponownie w niemal identycznej aranżacji do filmu. Pal sześć z tym filmidłem, czekam na jej wersję\nPostautor: Natta » 26 września 2014, 16:14\nParę lat temu Steven Wilson wykonał piękny cover utworu The Beloved's Cry Orphaned Land. Śpiewa tu nietypowo jak na siebie nisko. Nie wiem, co w sobie ma to wykonanie, niby nic szczególnego, ale mnie jakoś zauroczyło. Lubię też oryginał, może dlatego A może dzięki pięknemu zachowaniu publiki.


Warsztaty - Dwór Komorowo\nSzukasz ciekawej oferty rozwojowej? Nie możesz się zdecydować czego poszukujesz? U nas znajdziesz wiele ciekawych propozycji:\nchcesz posłuchać o historii, ciekawostkach z innych krajów? Wybierasz się na wakacje, ale nie wiesz dokąd? Polska, a może zagranica? Mamy dla Ciebie propozycje nasi zaprzyjaźnieni piloci wycieczek opowiedzą Ci o ciekawych zakątkach Europy i nie tylko. Kiedy i który kraj, czy region obserwuj tutaj, lub na naszym FB, terminarz podamy wkrótce.\nMasz dość stagnacji, marzysz o rozwoju osobistym ale nie masz z kim o tym porozmawiać? Poszukujesz osób, które podobnie jak Ty chcą się rozwijać? Zapisz się na warsztaty, terminy podajemy wkrótce. Prowadzącą nasze spotkania jest certyfikowany coach Alina Kaźmierczak, która potrafi uskrzydlić każdego człowieka, nawet najbardziej niewierzącego w swoje możliwości, który nie widzi szansy na zmianę. Robi to za pomocą metody “points of you” i metafory. Dodaje wszystkim skrzydeł i motywuje. Znaleźć Ją możecie na kanale YT “3 minuty uskrzydlania”.\nPisanie ikon, malowanie?\nChcesz nauczyć się malować? Pisać ikony, ale w Twojej okolicy nie organizuje się takich warsztatów? U nas takie spotkania organizujemy 3 razy w sezonie. Nie przegap. Tu znajdziesz terminy. Warsztaty prowadzi malarka Lucyna Smok. Pod spodem zobaczysz jeden z obrazów jednej z uczestniczek warsztatów. Oczywiście nie możesz założyć, że po jednym weekendzie będziesz super malarzem, ale podstawy na pewno zdobędziesz. Niektóre z prac naszych uczniów ozdabiają nasze dworskie ściany.\nW trakcie trwania warsztatów nie zapominamy o naszym dobrostanie fizycznym, w cenę zawsze wliczone są smaczne i pożywne posiłki, przerwa kawowa, a po zajęciach możesz korzystać do woli z naszego parku i strefy relaksu.\nOrganizujemy też inne wydarzenia. Wraz zaprzyjaźnioną firmą Vehicom organizować będziemy pokazy starych, zabytkowych aut.\nKolejny już wkrótce. Na razie kilka zdjęć.\nChcesz być na bieżąco i nie stracić żadnej informacji? Zapisz się na nasz newsletter, a będziesz zawsze na bieżąco.


InfoCar InfoCar - Najtragiczniejsza majówka od lat\nUtworzono: 09-05-2018 14:39\nPodczas trzech ostatnich majówek na naszych drogach ginęło za każdym razem 30 osób. Tym razem było ponad dwukrotnie gorzej. Jest to o tyle zła informacja, że ubiegłoroczny majowy weekend, był porównywalnie długi, a mimo to znacznie bezpieczniejszy.\nTegoroczny bilans to 72 osoby zabite, 1081 rannych w 850 wypadkach. Oprócz tego policjanci zatrzymali do kontroli 3582 kierowców, którzy byli pod wpływem alkoholu.\nDla porównania, podczas ubiegłorocznej majówki na polskich drogach doszło do 356 wypadków, w których zginęło 30 osób, a 477 zostało rannych. Policjanci zatrzymali 1571 nietrzeźwych kierowców.\nZarówno podczas tegorocznego, jak i również ubiegłorocznego majowego weekendu, wystarczyło wziąć kilka dni urlopu, by cieszyć się 9 dniowym wypoczynkiem. Tym co najbardziej różniło oba długie weekendy, była pogoda. 1 maja 2017 r. temperatura w przeważającej części kraju sięgała co najwyżej 12-14 stopni Celsjusza, było pochmurnie, zdarzały się opady deszczu, a nocą mieliśmy do czynienia z przygruntowymi przymrozkami. W tym roku pogoda była zdecydowanie lepsza, deszcz występował przelotnie, a temperatura w ciągu dnia zazwyczaj zdecydowanie przekraczała 20 stopni. Takie warunki paradoksalnie są w statystyce gorsze niż zeszłoroczne.\nPodczas sprzyjających warunków pogodowych, kierowcy czują się pewniej na drodze, podejmują większe ryzyko, jeżdżą szybciej niż powinni – warunki są przecież doskonałe. To niestety bardzo często okazuje się być złudne. Kierujący w czasie doskonałych warunków, tracą panowanie nad pojazdem z dużo większa perskością niż wówczas, gdyby jechali w czasie zimnego i pochmurnego dnia. To w sposób oczywisty wpływa na skutki wypadków.


Białoruś « Dziecko Królowej Pokoju\nBiałoruski rolnik zajmuje się renowacją pomników powstańców styczniowych\nW piątek 22 stycznia przypadła 153. rocznica wybuchu powstania styczniowego. Uroczystości upamiętniające ten zryw niepodległościowy odbyły się m.in. w Warszawie z udziałem ministra obrony narodowej – Antoniego Macierewicza. Tymczasem telewizja Biełsat wyemitowała reportaż o działalności Uładzimira Iwankowicza, który zajmuje się renowacją dawnych polskich pomników na Białorusi.\nUładzimir Iwankowicz to rolnik z Łyntup, wsi położonej w północnej Białorusi. Wraz ze swoją rodziną i przyjaciółmi stara się odnawiać dawne monumenty, które przez wiele lat były zaniedbane i zapomniane. Jego zabiegi zakończyły się m.in. odbudową cmentarza polskich żołnierzy, którzy zginęli w roku 1920.\nTeraz zamierza zając się odbudową pomnika poświęconego powstańcom z 1863 r. Jak zaznacza, to czy monument wróci na swoje miejsce zależy od zgody władz\nJeśli zapomnimy o tych ludziach, którzy walczyli za nasza wolność i niezależność, to kim jesteśmy? Co z nas za ludzie?\n– powiedział Iwankowicz.\nPosted in Patriotyzm, Polityka, Warto wiedzieć | Otagowane: Białoruś, Korona Rzeczpospolitej, Międzymorze, Unia Wyszechradzka | 115 Komentarzy »\nOhydne prześladowanie przez rząd Tuska Polaków za granicą.\nPosted by Dzieckonmp w dniu 4 kwietnia 2014\nTego nie zobaczysz w telewizji, choć uważam że każdy Polak powinien to zobaczyć żeby zrozumieć kto nami rządzi. Obywatelom Izraela daje się za nic polskie paszporty, rodowitym Polakom , patriotom zakazuje się wjazdu nie tylko do Polski ale i do innych krajów UE. Kto może prześladować Polaków?? Domyślcie się sami. W ten sposób można rozeznać czy rządzą Polską Polacy czy może mówiący po Polsku osoby innej narodowości.\nKoniecznie oglądnij całość\nWiktoria wypowiadając się na blogu często miała rację mimo że inni dyskutanci byli bliżej teorii wyprodukowanej przez media oficjalne. Wpiszcie w google taką frazę w wyszukiwarkę ” Białoruś wzrost gospodarczy” . Zobaczycie tylko czarne chmury nad Białorusią. A to MFW powiedział a to onet napisał , a to wprost itp. Mimo to w jednym artykule na stronie bankier.pl mimo że reprezentuje ten sam nurt rządowy ten portal przebiło się trochę prawdy. Wstawiam urywek\n„Białoruś to kraj paradoksów – ulice są czyste, kolei możemy pozazdrościć, nowoczesne modele zachodnich samochodów niczym nie różnią się od tych, które jeżdżą po polskich drogach (oczywiście jest ich mniej, ale nie są niedostępne), a ludzie chodzą uśmiechnięci. Z drugiej strony trzeba kombinować, żeby przeżyć.\nBiałoruś nie jest krajem bez problemów – bez wątpienia ma ich dużo więcej niż państwa UE. Historia uczy, że nie jest to także państwo straconych szans. Te pojawiają się zawsze, a Białorusinom pozostaje tylko czekać, aż w końcu ktoś je wykorzysta. A wykorzysta na pewno, bo chociaż Republika Białorusi nie ma dostępu do morza, to jest oceanem możliwości.”\nPosted in Dziwny jest ten świat, Film, Patriotyzm, Polityka, Warto wiedzieć | Otagowane: Białoruś, gospodarka Białorusi, życie na Białorusi | 89 Komentarzy »


Biblioteka Feniksa:  "Tkanki" - Dominika van Eijkelenborg\n„Wciągający thriller, który pokazuje, że serce nigdy nie zapomina” – tak głosi napis na tyle książki Dominiki van Eijkelenborg pod tytułem „Tkanki”. Jednak czy jest on adekwatny do treści powieści?\nEvi Brouwer cierpi na kardiomiopatię serca. Z tego powodu nie może funkcjonować tak, jak jej rówieśnicy. Nie chodzi do szkoły, szybko się męczy, nie ma siły na spacery czy jazdę na rowerze. Jej choroba szybko też postępuje, przez co konieczny okazuje się przeszczep serca i to w możliwie jak najkrótszym czasie. Kolejka oczekujących biorców jest jednak długa, a każdy dzień przybliża dziewczynę do śmierci. W końcu jednak dzwoni telefon, a osoba po drugiej stronie informuje, że znaleźli dla Evi nowy organ. Narząd bardzo szybko się przyjmuje, a badania wychodzą wzorowo. Coś jednak niedobrego dzieje się z nastolatką. Jej osobowość zmienia się. Nie jest już spokojną, miłą dziewczyną, mającą dobry kontakt z rodzicami. Zaczyna imprezować, odsuwa się od swoich przyjaciół, wagaruje. Co spowodowało tę zmianę? Czy Evi weszła w okres młodzieńczego buntu, którego przyjście opóźniła choroba? A może ma to związek z pamięcią tkankową i wraz z nowym sercem dziewczyna otrzymała część osobowości dawcy?\nBardzo długo czekałam na tę książkę, licząc na świetna lekturę, trzymającą w napięciu i dostarczającą nieco wiedzy o pamięci tkankowej. Dostałam jednak coś zgoła innego. Po pierwsze nie nadałabym tej powieści miana thrillera. Nie miała ona bowiem w sobie tego charakterystycznego dla owego gatunku dreszczyku, nie wzbudzała niepokoju czy też nie trzymała w napięciu. Można by ją nazwać obyczajówką, ewentualnie młodzieżówką, bo i elementy powieści new adult by się tutaj znalazły. Na pewno jednak nie jest to thriller, a już zdecydowanie nie „wciągający”, jak zapewniał opis.\nHistoria napisana przez Dominikę van Eijkelenborg w moim odczuciu jest po prostu nudna. Zaczynając ją czytać, starałam się wykazać cierpliwością, bo, jak wiadomo, początki w książkach zazwyczaj nie są zbyt ciekawe. Jednak po pewnym czasie uświadomiłam sobie, że cała powieść utrzymana jest w takim klimacie. Bardzo mało się działo, a jak już to nie było to nic porywającego. W około trzech czwartych lektury zaczęłam zastanawiać się, do czego w ogóle ona zmierza. Powoli wątpiłam w to, że autorka miała jakikolwiek pomysł na tę powieść. Odnosiłam bowiem wrażenie, że po prostu pewnego dnia usiadła i zaczęła pisać i tak pisała, pisała, aż w końcu skończyła. Uczucie to pogłębiało także zachowanie bohaterów, szczególnie matki dziewczyny, która zaczynała coś robić, a potem zastanawiała się po co ona to w ogóle robi i jak to kontynuować. W rezultacie czterysta pięćdziesiąt stron „Tkanek” okazało się nie wciągającym thrillerem, a wycieńczającą, nużącą historią zwykłych ludzi.\nUwielbiam wszelakie niewytłumaczalne fenomeny, których ludzie doświadczają w różnych sytuacjach życiowych. Jednym z nich jest zmiana osobowości osoby po przeszczepie. Taki motyw znalazł się w książce i niby miał być tym przewodnim, jednak mam wątpliwości co do tego, czy faktycznie nim był. Owszem autorka bardzo dobrze wyjaśniła czytelnikowi, czym jest pamięć tkankowa i co ona może oznaczać. Zrobiła to jednak tylko w bodajże dwóch miejscach i na tym temat się skończył. Co prawda cały czas widmo tego zagadnienia majaczyło w książce, ale było ono mało wyraźne. Niby ważne, a jednak w moim odczuciu potraktowane po macoszemu.\nNarracja w książce prowadzona jest przez kilka osób. Głównie są to Chantal (matka dziewczyny) i Evi, czasami pojawiał się także Finn, a sporadycznie Sander. Było to dość dobre posunięcie, bo dzięki temu mogliśmy poznać tych bohaterów, obejrzeć te same sytuację z różnych punktów widzenia i lepiej zrozumieć zachowanie postaci. Każdą z tych osób miotały też różne uczucia. Matka Evi była przerażona zmianami zachodzącymi w jej dziecku, zdeterminowana by je zrozumieć i dotrzeć z powrotem do córki. Evi natomiast zachowywała się jak zwykła nastolatka: odczuwała irytacje, złość, zauroczenie. Finn z kolei przeżywał żałobę po stracie siostry i próbował odnaleźć się w świecie bez niej. Zawsze bowiem żył w jej cieniu, a gdy dziewczyny zabrakło nie wiedział, co ze sobą począć. Wszystko to zostało bardzo dobrze przedstawione, co jest niewielkim plusem książki. Są jednak pewne „ale”, psujące pozytywny obraz tak poprowadzonej narracji. Mianowicie za każdym razem, gdy docierałam do jakiejkolwiek części poświęconej Chantal, zaczynałam się irytować. Finn natomiast nużył mnie ciągłym powtarzaniem tego samego i jedynie opowiadanie z perspektywy Evi zdawało się być w miarę znośne. Wszystko to wynikało jednak z kreacji bohaterów.\nMatka Evi i Finn zostali nakreśleni w książce najlepiej. Mieli swój charakter, autorka na ich przykładzie idealnie zaprezentowała też uczucia, jakich doświadczają ludzie znajdujący się podobnych sytuacjach co oni. Z drugiej jednak strony to właśnie te osoby denerwowały mnie najbardziej. Chantal to kobieta, która irytowała dosłownie wszystkich. Jest to typ nadopiekuńczej matki, która zadręcza dziecko pytaniami i zaczyna się martwić, gdy to nie wraca do domu przed północą. Wszyscy zgodnie tłumaczyli jej, że przesadza i ogranicza Evi, która po porostu w końcu zachowuje się jak zdrowa nastolatka. Ona jednak uparcie ich ignorowała, dręcząc kardiochirurga oraz kobietę koordynującą transplantacje serca dziewczyny. Uparła się, że ona „zna swoją córkę” i „Evi taka nie jest”. Oczywiście później okazało się, że miała rację i nastolatka naprawdę otrzymała w prezencie część osobowości dawcy, jednak to jej nie wystarczyło. Zamiast cieszyć się zdrowiem swojego dziecka, ona szukała problemów i nazywała nowy organ „intruzem”. Wpadła w paranoję, doprowadzając wszystkich, łącznie z czytelnikiem, do szału.\nFinn z kolei to osoba cicha, wycofana. To siostra wszędzie go ze sobą zabierała, tryskała energią i miała wszystko to, czego chłopak pragnął. On natomiast większość czasu włóczył się za nią, szkicował i w zasadzie nie wykazywał się jakimkolwiek charakterem. Byłaby to sympatyczna postać, gdyby nie to, że Finn cały czas mówił o zmarłej bliźniaczce. Co prawda dzięki niemu mogliśmy ją lepiej poznać i zrozumieć tym samym nową osobowość Evi, ale czasami miałam już dość czytania o tym. Wszystko przez to, że on cały czas mówił to samo. Nakreślał za każdym razem siostrę jako buntowniczkę, robiącą na złość matce, potrafiącą się postawić i za wszelką cenę starającą się odróżnić od innych. I tak w kółko, dodając co jakiś czas, jak on czuł się w danej sytuacji. Było to okropnie nużące.\nEvi – niby główna postać, a w sumie tak nijaka i słabo wykreowana, że to aż kuło w oczy. Obserwowaliśmy ją, inni ciągle coś o niej mówili, opisywali dziewczynę i jej zachowanie, ale ona sama nadal wydawała się obca. I chyba właśnie tak miała być przez czytelnika postrzegana, bo nawet dziewczyna twierdziła, że jest osobą bez wyrazu, taką na którą nie zwraca się uwagi, idąc ulicą.\nJedyne, co podobało mi się w tej książce to wątek miłosny. Był on delikatny i niesamowicie realny. Miał on co prawda znaczenie marginalne, ale może właśnie dlatego mi się tak spodobał. Relacja między bohaterami należała do jednych z najbardziej prawdziwych, o jakich do tej pory czytałam. Nikt się nie spieszył, nie było nagłych fajerwerków i miłosnych wyznań. Wszystko toczyło się swoim rytmem i wyglądało jak w prawdziwym życiu.\n„Tkanki” to spokojna historia, która wielu miłośników wartkiej akcji pewnie zanudzi. Jej bohaterowie są w miarę dobrze wykreowani, jednak (przynajmniej niektórzy) strasznie denerwujący. Książka miała ogromny potencjał, ale autorka zdecydowanie go nie wykorzystała i stworzyła coś, co przynajmniej mi dłużyło się niemiłosiernie. Czytałam tę powieść, bo czytałam, ale nie wzbudzała ona we mnie żadnych uczuć prócz chwilowej irytacji. Z tego względu niestety nie mogę Wam jej polecić.\nAutor: Biblioteka Feniksa o 00:14\ntoukie ~ KSIĄŻKOWA PRZYSTAŃ 20 marca 2018 07:21\nMój entuzjazm co do tej książki nieco osłabł. Boję się trochę tej nudy, o której wspominasz. Ale kto wie, może kiedyś sięgnę po tę książkę. Pozdrawiam!\nBiblioteka Feniksa 20 marca 2018 18:06\nMoże Tobie się spodoba i nie wynudzi Cię jak mnie :D\nAgnieszka Kaniuk 20 marca 2018 07:58\nKsiążka już na mnie czeka, więc kiedyś pewnie przeczytam,ale widzę,że nie warto się spieszyć z lekturą.\nZdecydowanie niewarto :(\nKarolajna 20 marca 2018 12:44\nSzkoda, że książka tak Ci się dłużyła. Chcę dać jej szansę, bo coś mnie w tej książce intryguje. :)\nBiblioteka Feniksa 20 marca 2018 18:07\nW takim razie mam nadzieję, że Ciebie wciągnie :)\nTaki jest świat 20 marca 2018 15:35\nBiblioteka Feniksa 20 marca 2018 18:05\nJeśli przeczytasz to daj znać, czy Ciebie też wynudziła czy wręcz przeciwnie :D\nWeronika 20 marca 2018 17:38\nCóż, czytając opis myślałam, że będzie to coś ciekawego, po co chętnie sięgnę. Jednak okazuje się, że raczej tak się nie stanie. Myślę, że ta książka niekoniecznie mi się spodoba. Czytałam jedną książkę tej autorki, a mianowicie "Kiedy będziemy deszczem". Podobno też miał być to thriller, a wyszła zwykła obyczajówka, która momentami przeraźliwie nudziła. Jednak tak jak w "Tkankach", tak w "Kiedy będziemy deszczem" wątek romantyczny był dobry, taki prawdziwy. Więc może autorka powinna się skupić bardziej na takiej tematyce? Po książkę nie sięgnę, ale recenzja interesująca :)\nBiblioteka Feniksa 20 marca 2018 18:04\nTeż sądzę, że autorka lepiej zrobiłaby jakby zaczęła pisać młodzieżówki albo romanse. Bo thrillery ewidentnie jej nie wychodzą.\nWspółczesna biblioteka 20 marca 2018 18:53\nJakoś nie przekonuje mnie ten typ książek... :) pozdrawiam :) www.wspolczesnabiblioteka.blogspot.com\nBiblioteka Feniksa 20 marca 2018 19:00\nKorpoLudka 20 marca 2018 19:54\nKurczę, to w zasadzie szkoda, że taki temat został tak zmarnowany - mógł z tego wyjść fajny thriller, a sądząc po Twojej recenzji, nie wyszło za bardzo nic. Porównuję to sobie z "Prezentem" Louise Jensen o podobnej tematyce i jednak tam thriller był wyraźnie widoczny, więc się da :) Mam wrażenie, że tutaj jednak autorka bardziej skupiła się na młodzieżówce.\nBiblioteka Feniksa 20 marca 2018 20:10\nNie wiem na czym się skupiła, ale to niczego nie przypomina :( A thrillera to już na pewno. Zainteresuję się "Prezentem", może tam dostane to, czego oczekiwałam po "Tkankach" :D\nKorpoLudka 20 marca 2018 23:45\nPolecam, mnie się "Prezent" całkiem podobał :)\nBiblioteka Feniksa 20 marca 2018 23:51\nMoże na świeta kogoś namówie, żeby mi dał "Prezent" :D\nUnknown 20 marca 2018 20:11\nCzytałam i z wieloma minusami zgadzam się z Tobą w 100%\nDla mnie to była taka lekka książka . Ktorą sie czytało dość spokojnie . I dość lekko ;)\nBiblioteka Feniksa 20 marca 2018 20:13\nJa niestety tak się umęczyłam, że nie mogę nazwać tego lekką lekturą. Ale jak ktoś lubi takie spokojne książki, to może inaczej na nią spojrzy ;)\nKarolina G. 20 marca 2018 20:22\nJuż się ucieszyłam, bo myślałam, że to kolejny thriller, który dopiszę do listy tych, które chciałabym przeczytać, a to proszę, taka klapa. Szkoda, że autorka zmarnowała taki potencjał.\nBiblioteka Feniksa 20 marca 2018 20:33\nNiestety :( Też liczyłam na świetny thriller a tu klops :(\nTruskaweczkaRecenzjeKsiążek 20 marca 2018 20:32\nO jejku, no powiem ci, że ja i tak mam zamiar ją przeczytać.\nMam więc nadzieję, że Tobie jednak przypadnie do gustu ^^\nhttp://rudarecenzuje.blogspot.com/ 20 marca 2018 22:09\nDobrze wspominam poprzedni tytuł autorki, dlatego z ciekawości sięgnę i po tę powieść :)\nBiblioteka Feniksa 20 marca 2018 22:34\nJa raczej więcej po jej dzieła nie sięgnę :D Ale mam nadzieję, że Tobie się spodoba :D\nnataliaczyta 20 marca 2018 23:49\nJa raczej nie sięgnę po tę książkę, lubię dreszczyk emocji więc takie historie nie są dla mnie :) Pozdrawiam\nBiblioteka Feniksa 20 marca 2018 23:52\nDoskonale rozumiem ^^\nLinek w książkach 21 marca 2018 11:26\nChciałam ją przeczytać, ale nie mam co się spieszyć. Sam temat pamięci tkankowej jest ciekawy, ale trzeba umieć o tym opowiadać :)\nBiblioteka Feniksa 21 marca 2018 15:51\nDokładnie. Niestety autorka moim zdaniem to schrzaniła :(\nPatrycja whothatgirl.pl 21 marca 2018 17:14\nNie czytam tego gatunku, ale ostatnio wszędzie widzę recenzje tej książki albo jakieś ulotki :D w dodatku zachęciłaś mnie recenzją, więc kto wie, może się przełamię? :)\nBiblioteka Feniksa 21 marca 2018 19:23\nHa ha nie sądziłam, że kiedykolwiek zachęcę kogoś do czegoś negatywną recenzją :D\nMarta 22 marca 2018 14:37\nMyślałam, że będzie to bardziej porywająca i wciągająca książka, no i przede wszystkim thriller. Nie cierpię, kiedy podczas lektury nudzę się niemiłosiernie przez powolną akcję bez jakichkolwiek zaskoczeń czy zwrotów. Szkoda również, że pomysł z wykorzystaniem tematu pamięci tkankowej nie został wykorzystany, bo zapowiadał się ciekawie. Myślę, że dla tylko dobrego wątku miłosnego raczej nie będę sięgać po tę książkę.\nBiblioteka Feniksa 22 marca 2018 15:53\nZdecydowanie nie warto jej czytać dla wspomnianego wątka miłosnego. Lepiej wzamian przeczytać dobrą młodzieżówke ;)\nKittyAilla 22 marca 2018 20:00\nJa zaliczam się do miłośników akcji, więc sobie odpuszczę :D\nBiblioteka Feniksa 23 marca 2018 01:28\nEwa Mroczkowska 24 marca 2018 19:56\nBardzo chciałam przeczytać tę książkę głównie ze względu na temat jaki porusza. Uwielbiam takie medyczne opowieści i całą otoczkę związaną z niezwykłymi zjawiskami po przeszczepach. Teraz jednak się zastanowię czy warto tracić czas czy jednak się skusić i przekonać na własnej skórze...\nBiblioteka Feniksa 24 marca 2018 20:21\nMnie właśnie skusiło poruszanie tematu przeszczepów itd, ale na tym motywie zawiodłam się najbardziej.\nIzabela Wyszomirska 25 marca 2018 11:03\nSpotykam się z różnymi opiniami o tej książce. Mnie intryguje temat przewodni i w sumie mogłabym dać jej szansę :)\nBiblioteka Feniksa 25 marca 2018 15:31\nMnie też interesował, ale się zawiodłam na nim najbardziej. Mam nadzieję, że Tobie przypadnie do gustu :)\nAina 27 marca 2018 09:54\nMotyw pamięci tkankowej jest fajny, tylko szkoda, że tutaj nie został wykorzystany.\nBiblioteka Feniksa 27 marca 2018 10:31\nWilka szkoda :(\nmieszkajaca.miedzy.literami 28 marca 2018 09:58\nBardzo chciałam przeczytać tę książkę ze względu na opis i wydanie, które mi się bardzo podoba. Ale później zaczęły pojawiać się recenzję tej książki i ostatecznie stwierdziłam, że jednak odpuszczę. Twoja recenzja upewniła mnie, że nie mam czego żałować.\nBiblioteka Feniksa 28 marca 2018 12:32\nOpis też mnie skusił, no ale niestety :(\nIskierka_czyta 1 kwietnia 2018 13:26\nNa Instagramie widziałam wiele negatywnych opinii, więc myślę, że to nie książka dla mnie.\nBiblioteka Feniksa 1 kwietnia 2018 13:33\nSzczerze mówiąc, ja w ogole nie widzialam recenzji tej książki. Nie miał mnie kto ostrzec :(\nBrak pomysłu 1 kwietnia 2018 13:53\nA mnie się bardzo podobała. :D Początek nieco mnie nużył, ale po 100 stronie było już świetnie. :)\nBiblioteka Feniksa 1 kwietnia 2018 15:27\nTo super. Ja po 100 stronach chciałam nią rzucić o ścianę i zapomnieć o niej na zawsze :D\nLiterackie przeszpiegi 6 kwietnia 2018 15:45\nMogę polecić z czystym sumieniem książkę o dość podobnej tematyce - "Prezent" od L. Jensen.\nŚwietny thriller, wciągający od początku do końca :-)\nBiblioteka Feniksa 6 kwietnia 2018 15:55\nMuszę się nią zainteresować, bo już mi ktoś ją polecał. Może ona spełni moje oczekiwania :)\nTylko skończę rozdział... 9 kwietnia 2018 21:23\nO kurka, miałam w planach... A teraz? Sama nie wiem :/\nBiblioteka Feniksa 9 kwietnia 2018 22:39\nMoźe Tobie przypadłaby do gustu, ale z tego, co wiem, większość czytelników jest zawiedziona.\nAnonimowy 17 lutego 2021 19:45\nSprawdź bank spółdzielczy zakładanie konta na najlepsze konto internetowe


AKTUALNOŚCI – Strona 11 – Nasz Drobin\nListopad 6, 2013 0\nI Festiwal Kultur Etnicznych\n19 października 2013 r. odbyło się przy Zespole Szkół w Drobinie pierwsze Święto Kultur Etnicznych poświęcone kulturze Romów. Impreza, zorganizowana przez Zespół Szkół w Drobinie i wsparta przez Stowarzyszenie Nasz Drobin odniosła sukces frekwencyjny i artystyczny. W ramach Święta [Więcej...]\nWyjazd nad morze – wrzesień 2013\nW dniach 5-8 września 2013 odbył się kolejny wyjazd studyjny stowarzyszenie. Tym razem członkowie “Naszego Drobina” oraz kół Związku Emerytów i Rencistów z Łęga i Drobina odwiedzili Gdańsk, Sopot, Frombork, Szymbark i Toruń. Bazą noclegową była dla [Więcej...]\nW dniach 15-18 sierpnia 2013 r. odbył się czterodniowy wyjazd integracyjno-szkoleniowy w ramach projektu „Senior Liderem Społeczności Lokalnej”. Pięćdziesięciu uczestników odwiedziło m. in. Lublin, Kazimierz, Nałęczów, Zwierzyniec i Zamość. W wyjeździe wzięli udział aktywiści [Więcej...]\nPiknik Seniora pobił rekord\n6 lipca 2013 odbył się doroczny, piąty już, Piknik Seniora w Drobinie. Wydarzenie miało miejsce nad stawami przy ulicy Przyszłość i spotkało się z wielkim zainteresowaniem uczestników. W tym roku padł rekord frekwencyjny. Przybyło ponad 600 osób z kilkunastu miejscowości. W [Więcej...]\nRegionalny Kongres Organizacji Senioralnych\nJuż w środę 20 listopada 2013 r. odbędzie się w Oleńce wielkie spotkanie aktywistów i aktywistek organizacji senioralnych z Powiatu Płockiego. W wydarzeniu organizowanym przez Stowarzyszenie “Nasz Drobin” weźmie udział 150 osób, a przed zebranymi wystąpią m. in. były [Więcej...]\n1. Polska jest niepodległa już prawie 95 lat. Dwa dni przez 11 listopada zapraszamy na wspólne świętowanie. W Zespole Szkół w Drobinie odbędzie się wydarzenie “Kocham Polskę – Podaj Dalej, czyli Sztafeta Pokoleń”. Zaczynamy na sali konferencyjnej, a potem ruszamy w [Więcej...]\nPaździernik 29, 2013 0\nPodpisaliśmy umowę na nowy projekt\n28 października członkowie zarządu Stowarzyszenie “Nasz Drobin” podpisali umowę na realizację projektu „Międzypokoleniowe Centrum Aktywności Obywatelskiej”, dofinansowanego ze środków Funduszu dla Organizacji Pozarządowych w ramach Grantu Blokowego Szwajcarsko-Polskiego [Więcej...]\nPaździernik 23, 2013 0\nPolka Powiatowa w Drobinie\nW czwartek 7 listopada o godzinie 18.00 zapraszamy do Urzędu Miasta i Gminy Drobin na spotkanie z Beatą Maciejewską, autorką książki “Polka Powiatowa”. Celem spotkania jest ukazanie możliwości, jakie daje Polkom z małych miejscowości nowa perspektywa finansowa w obszarze [Więcej...]\nWrzesień 27, 2013 0\nTygodnik Płocki o projekcie senioralnym\nStaramy się aktywizować lokalną społeczność. Wśród naszych członków jest grupa osób starszych. To osoby aktywne, pełne wigoru, które chcą coś robić. Stąd pomysł powstania projektu, który ma zachęcić starszych mieszkańców miasta i gminy do aktywności. Trzeba przyznać, że [Więcej...]\nPogramy w planszówki?\nGranie w planszówki to doskonały sposób na interesujące spędzanie czasu wolnego, a także świetny pretekst do spotkań ze znajomymi bliższymi i dalszymi. Regularne granie w gry ćwiczy pamięć, koncentrację, rozwija myślenie logiczne. Zapraszamy więc na spotkania z grami logicznymi, [Więcej...]\nWrzesień 12, 2013 0\nŚwięto Kultur Etnicznych\nJacy są współcześni Romowie? Co zostało z ich dawnej kultury? Czego o nich nie wiemy? Skąd biorą się uprzedzenia względem Romów i stereotypy na ich temat ? Jak im przeciwdziałać i żyć razem w zgodzie? W sobotę 19 października odbędzie się pierwsze Święto Kultur Etnicznych [Więcej...]\nWrzesień 1, 2013 0\nChcesz poprawić swoją kondycję przed zimą lub zrzucić kilka zbędnych kilogramów? Interesuje cię zdrowy tryb życia i kontakt z innymi osobami, którym zależy na zdrowiu? Jeśli tak to zapraszamy do udziału w bezpłatnych zajęciach sportowych z profesjonalnymi trenerami, prowadzonymi [Więcej...]\n5 września rozpoczyna się kolejny wyjazd studyjny Stowarzyszenia “Nasz Drobin”. Tym razem 50 osób zaangażowanych w pracę stowarzyszenia oraz kół Związku Emerytów, Rencistów i Inwalidów w Drobinie i Łęgu odwiedzi Krynicę Morską, a także Gdańsk, Szymbark na Kaszubach oraz [Więcej...]\nSierpień 18, 2013 0\nStowarzyszenie “Nasz Drobin” w Drobinie ul. Rynek 1, 09-210 Drobin mail: kontakt@naszdrobin.pl zapisy na zajęcia z cyklu “Senior Liderem Społeczności Lokalnej”: 692-293-397 lub [Więcej...]\nLipiec 18, 2013 0


Klapki japonki Ipanema 82763 czarne żółte - ButyModne.pl\nKlapki japonki Ipanema 82763 czarne żółte\nWybierz rozmiar >> Rozmiar 37 (23,7 cm) Rozmiar 40 (26 cm)\nSzczegóły: Klapki japonki Ipanema 82763 czarne żółte\nJaponki złote paseczki Ipanema 82763 czarne\nPrzedmiotem sprzedaży są klapki damskie o wzorze 82763, przeznaczone dla dziewczyn, które zawsze i wszędzie chcą wyglądać modnie, również i na basenie, bądź plaży, bowiem właśnie takie jest ich przeznaczenie.\nWyprodukowano je z wysokiej jakości materiału syntetycznego - gumy. Dodatkowo ich podeszwa została wyposażona w najwyższej klasy podeszwę ze spienionej gumy, znacznie lżejszej, wyprofilowana anatomicznie do stopy. Świetnie nadają się również na podwórko w porze letniej. Oferowane są w odcieniach koloru czarnego oraz złota.\nKlapki damskie wyprodukowano w Brazylii. Ich producentem jest znana marka o nazwie Ipanema. Japonki są oferowane w stosunkowo przystępnej dla każdego cenie. Możliwość wyboru różnorodnych rozmiarów od 35/36-41/42\nNazwa koloru producenta: black/gold\n01 listopada 2020 | Ik...66\n16 kwietnia 2020 | do...ah\nInna marka Japonki\nPS1 Japonki damskie


Aleksander Ścios - POJEDNANIE ZE SZCZEGÓLNYM BŁOGOSŁAWIEŃSTWEM\nWzniesienie rządowej instytucji na fundamentach organizacji sławiącej "przyjaźń" z okupantem cofnęło nas w relacjach z Rosją do okresu Polski Ludowej i jest świadectwem wręcz niewiarygodnej podległości obecnych władz III RP.\nPodczas osobistej rozmowy Donalda Tuska z płk Putinem w Katyniu uzgodniono powołanie odrębnych instytucji państwowych - centrów odpowiedzialnych za "krzewienie idei dialogu polsko-rosyjskiego". Zbudowany na wzór Towarzystwa Przyjaźni Polsko-Radzieckiej urząd miał doprowadzić do "społecznej "ratyfikacji" polsko-rosyjskiego procesu dialogu i porozumienia."\nTragedia smoleńska nie stanowiła przeszkody w realizacji tych planów. Przeciwnie - natychmiast po 10 kwietnia 2010 roku przystąpiono do zadekretowania sojuszu zawiązanego nad katyńskimi grobami. Głównym architektem tych działań był ambasador tytularny w Moskwie Tomasz Turowski, którego słowa: "z tej krwi wyrośnie to, na co my wszyscy czekamy - nowe, dobre stosunki pomiędzy Polską i Rosją" ?wyznaczają dziś podstawowy kierunek myślenia "elit" III RP. W grudniu 2010 roku, podczas wizyty prezydenta Rosji Miedwiediewa w Polsce, uroczyście podpisano list intencyjny w sprawie powołania Centrum Polsko-Rosyjskiego Dialogu i Porozumienia.\nObecna władza w błyskawicznym tempie przeforsowała uchwalenie specjalnej ustawy o utworzeniu Centrum. Jej projekt wpłynął do Sejmu w dniu 3 grudnia 2010 roku, a już 25 marca 2011 roku ustawa została przyjęta głosami klubów PO i PSL. Przeciwko głosowało jedynie 138 posłów PiS-u. 7 kwietnia br. - w rocznicę spotkania Putin-Tusk, ustawę podpisał Bronisław Komorowski, a 19 kwietnia weszła w życie.\nWzniesienie rządowej instytucji na fundamentach organizacji sławiącej "przyjaźń" z okupantem cofnęło nas w relacjach z Rosją do okresu Polski Ludowej i jest świadectwem wręcz niewiarygodnej podległości obecnych władz III RP. Wynika to również z faktu, że w Rosji nie powstało podobne Centrum, zatem Polska występuje z pozycji petenta zabiegając o "ratyfikację polsko-rosyjskiego dialogu i porozumienia" z państwem, które ostentacyjnie okazuje nam wrogość i pogardę. Podczas zorganizowanego we Wrocławiu w czerwcu br. I Polsko-Rosyjskiego Kongresu Mediów, miała zostać ogłoszona decyzja o powołaniu analogicznej instytucji w Rosji. W odczytanym podczas kongresu liście prezydenta Miedwiediewa nie było jednak słowa na ten temat, zatem "polscy przyjaciele" nadal cierpliwie oczekują na wzajemność Rosjan.\nTymczasem Centrum, na którego potrzeby przeznaczono z budżetu 4 mln zł prowadzi już działalność. Włączyło się np. w patronat nad konkursem dla młodzieży szkolnej "Historia bliska". Honorowym patronem tego konkursu jest Bronisław Komorowski. Nie powinno dziwić, że w tym roku wygrała praca nawiązująca do tematu "Polska ? Rosjanie..". W komunikacie jury z XV edycji konkursu można przeczytać: "Temat polsko-rosyjski wydawał się pozornie najłatwiejszy, przynajmniej w wymiarze źródłowym ? można się było bowiem odwołać do okresu powojennego, mniej odległego i dobrze obecnego w pamięci pokolenia dziadków i rodziców. Ale i tu na uczestników czyhały pułapki; jednym z najczęstszych historycznych uproszczeń było badanie stosunków polsko-rosyjskich rozumianych jako polsko-radzieckie i niemal wyłącznie z perspektywy "doznanych przez nas-Polaków krzywd". Temat wymagał od uczestników wysiłku zmierzenia się z pokutującymi w naszym myśleniu uproszczeniami."\nPrzemawiając na uroczystości wręczenia nagród, pełnomocnik ministra kultury ds. organizacji Centrum Polsko-Rosyjskiego Dialogu i Porozumienia Sławomir Dębski wyraził nadzieję, że "nowe pokolenia Polaków i Rosjan doprowadzą do końca wielką sprawę sprawiedliwego wyrównania wzajemnych stosunków w oparciu o prawdę historyczną, wyrwania ich z gorsetu ? jak to ujął Juliusz Mieroszewski ? "emocji, niekontrolowanych reakcji i głuchej a upokarzającej nienawiści". Centrum Polsko-Rosyjskiego Dialogu i Porozumienia będzie takie wysiłki wspierać!"\nBy współczesna postać TPPR-u mogła "wspierać wysiłki" i wypełniać ustawowe powinności, Centrum potrzebował nowej siedziby. I to siedziby nie byle jakiej. Trwa obecnie przeprowadzka do warszawskiego biurowca Centrum Jasna, położonego przy zbiegu ulic Świętokrzyskiej i Jasnej. Właścicielem tego luksusowego budynku jest Centrum Jasna sp. z o.o. - założona przez Archidiecezję Warszawską w celu zarządzania nieruchomością. We władzach spółki zasiadają ksiądz prałat Marian Raciński, ekonom Archidiecezji Warszawskiej oraz salezjanin ks. Kazimierz Olędzki.\nMożna przypuszczać, że ta konkretna decyzja jest kolejną oznaką sojuszu łączącego władzę państwową i kościelną w kwestii zadekretowania "pojednania" z Rosją. Po 10 kwietnia wielokrotnie z ust hierarchów Kościoła słyszeliśmy nawoływania do "otwarcia na pojednanie". Już w trakcie pogrzebu pary prezydenckiej na Wawelu, kard. Dziwisz przypomniał, jak "przed blisko półwieczem biskupi polscy wykonali prawdziwie proroczy krok w kierunku Niemców, mówiąc do nich w imieniu narodu polskiego: ,,Wybaczamy i prosimy o wybaczenie!? i stwierdził: "Musimy dorastać do wypowiedzenia tych samych słów wobec braci Rosjan." Metropolita warszawski kard. Kazimierz Nycz komentując zaś grudniową wizytę Miediwiediewa w Polsce uznał, że "może mieć ona pozytywny wpływ na prace wspólnej komisji Kościoła w Polsce i Rosyjskiej Cerkwi Prawosławnej, która opracowuje dokument o pojednaniu obydwu narodów."\nGłos metropolity warszawskiego zabrzmiał w tym samym czasie, gdy władze Rosji niszczyły nie tylko ślady po smoleńskiej tragedii, ale bez żadnego sprzeciwu Kościoła zawłaszczały miejsce kaźni polskich oficerów w Katyniu stawiając na terenie Zespołu Memorialnego w Lesie Katyńskim Cerkiew Zmartwychwstania Chrystusa. Inicjatorem tej budowy jest zwierzchnik rosyjskiej Cerkwi Cyryl, podejrzewany o wieloletnią współpracę z KGB, a projekt finansuje koncern Rosnieft zarządzany do niedawna przez oficera KGB - Igora Sieczina.\nObraz dzisiejszych, fatalnych stosunków polsko-rosyjskich wskazuje, że postulat pojednania miałby się wypełnić na mocy spec ustaw i fałszywych, werbalnych deklaracji. Takie "pojednanie" nie ma nic wspólnego z wymiarem religijnym bądź moralnym, jaki nadaje się tej chrześcijańskiej powinności.\nNie opiera się na uczciwym rachunku krzywd, nie wypływa z żalu i uznania winy. Zachodzi również obawa, że powołana w szczególnym trybie rządowa agenda zostanie wykorzystana do dławienia głosów krytycznych wobec Rosji i posłuży do narzucenia Polakom oficjalnej interpretacji w sprawach stosunków polsko-rosyjskich. Ogromne zagrożenie wynika z prób indoktrynowania młodych Polaków podejmowanych przy współudziale tej instytucji i analizowania wspólnej przeszłości poprzez odrzucenie "historycznych uproszczeń". Tak tworzy się pozory dialogu, próbując za pomocą fasadowych urzędów ukryć prawdę historyczną i zaprzeczyć istnieniu rzeczywistych podziałów. Władze kościelne, które takie instytucje wspierają, a nawet udzielają im gościny, nie służą dobrze Polsce ani Kościołowi.


Sylwetki osób związanych z GP i Urbanistyką: Kevin Lynch - Urbnews.pl\nOpublikowane dnia 25 stycznia 2014 przez Tomasz Gnich w kategorii Ciekawostki // 0 Komentarzy\nPo kilku artykułach tej serii dotyczących XIX wieku, czas na małą przerwę i przenosiny do drugiej połowy wieku XX.\nKevin Andrew Lynch (żył w latach 1918 – 1984) – amerykański architekt i urbanista urodzony w Chicago.\nAbsolwent takich uczelni jak Yale, Rensselaer Polytechnic Institute czy MIT. Kevin Lynch najsilniej związany był z ostatnia uczelnią, gdzie rozpoczął swoją, trwającą kilkanaście lat, karierę wykładowcy. Uwieńczeniem jego pracy był tytuł profesorski uzyskany w 1963 roku. Zanim jednak tego dokonał, wydał w 1960 roku książkę, która stała się później jego największym dziełem – The Image of the City. Jego badania skupiały się między innymi wokół takich pytań jak:\nW jaki sposób człowiek postrzega otaczającą go przestrzeń i jak się w niej porusza?\nJak środowisko miejskie wpływa na człowieka?\nW jaki sposób różnorakie postrzeganie przestrzeni może mieć wpływ na projektowanie urbanistyczne?\nThe Image of the City:\nKsiążka szeroko porusza tematykę pojmowania otoczenia przez ludzi. Amerykański urbanista swoje rozważania rozpoczął od wyboru trzech miast, w których przeprowadził dwufazowe badania. Były to: Boston, Jersey City oraz Los Angeles. Pierwszy etap polegał na szybkim opisie miasta przez zwykłych obywateli. Tę część “wywiadu” przeprowadzano wewnątrz budynku. Lynch chciał dowiedzieć się, jakie pierwsze skojarzenia przychodzą do głów ludziom, kiedy mowa o przestrzeni. Druga faza polegała na systematycznym badaniu obrazu środowiska miejskiego i spostrzeżeń na jego temat przez zaawansowanych obserwatorów. Wnioski były zaskakujące.\nPodstawą dla procesu postrzegania otoczenia miała być mapa mentalna. Mapa ta to subiektywny, schematyczny obraz rzeczywistości umożliwiający nie tylko lokalizowanie obiektów, ale także orientację i poruszanie się w otaczającej przestrzeni. Cechą charakterystyczną map mentalnych jest to, że są one niepełne. Ludzie kojarzą tylko część przestrzeni i w przeciwieństwie do planów czy map, pozostają obszary dla nich niezidentyfikowane.\nKevin Lynch wyróżnił pięć elementów, z których owe mapy się składały:\nDrogi: ulice, chodniki, ścieżki;\nKrawędzie: postrzegane granice, takie jak ściany budynków czy linia brzegowa;\nDzielnice (rejony): stosunkowo duża część miasta wyróżniająca się tożsamością lub charakterem;\nWęzły: punkty kontaktowe, skrzyżowania;\nZabytki: łatwo rozpoznawalne obiekty służące jako zewnętrzne punkty odniesienia.\nLynch zauważał też, że sposób postrzegania rzeczywistości jest silnie uzależniony od charakterystyki jednostki: cech personalnych, zawodu czy w końcu obszaru zamieszkania. Badania wykazały, iż tereny posiadające tożsamość, charakterystyczne, czyli łatwo identyfikowalne w wyobraźni człowieka zajmują większą powierzchnię niż tereny nijakie.\nKevin Andrew Lynch swoim dziełem przyczynił się nie tylko do rozwoju planowania i projektowania przestrzennego, ale także oddziaływał na zwykłych obywateli, gdyż taka abstrakcyjna forma obrazowania rzeczywistości jak mapa mentalna, miała być praktycznym narzędziem percepcyjnym ułatwiającym codzienne życie.