Córka kucharki [Weronika Wierzchowska] << KLIKAJ I CZYTAJ ONLINE\n00227 005679 21339661 na godz. na dobę w sumie\nAutor: Weronika Wierzchowska Liczba stron: 572\nISBN: 9788381238298 Data wydania: 2018-08-05\nCopyright © Weronika Wierzchowska, 2018 Projekt okładki Wioletta Markiewicz Zdjęcie na okładce © Des Panteva/Arcangel Images; guruXOOX/iStockphoto.com Redaktor prowadzący Michał Nalewski Redakcja Maria Talar Korekta Mirosława Kostrzyńska Bożena Hulewicz ISBN 978-83-8123-829-8 Warszawa 2018 Wydawca Prószyński Media Sp. z o.o. 02-697 Warszawa, ul. Gintrowskiego 28 www.proszynski.pl\nKsięga Młodości Wiosna w Warszawie była niemal taka sama jak w starych dobrych czasach, tętniąca radością, pełna słońca i nadziei, budzącej się wegetacji. Niestety miasto wyglądało już zupełnie inaczej. Rok po wojnie ciągle było morzem ruin, labiryntem zgliszczy i grobów, nadal krwawiącym z milionów ran powalonym kolosem. Kamienica, w której się gnieździliśmy, też nosiła liczne piętna i blizny, chwiała się i broczyła tynkiem z pęknięć oraz dziur po kulach. Nie lubiłam siedzieć w jej truchle, bo była martwym domem, czekającym na rozbiórkę. Kiedy tylko się dało, uciekałam w miasto, napatrzeć się na życie odradzające się wśród gruzów. Co tu kryć, nie byłam tu u siebie. Warszawa mojej młodości już nie istniała, ja też należałam do przeszłości. Miło było jednak popatrzeć na nadchodzące nowe, na to, co mnie zastąpi. Rośliny kiełkujące w ruinach, kwiaty rozkwitające na mogiłach, a przede wszystkim na pełnych życia młodych ludzi. Starców w czasie spacerów nie spotykałam prawie wcale. Jako słabi w większości zginęli, taka już kolej rzeczy. Ja jednak przetrwałam, mimo że dźwigałam na plecach osiemdziesiąt trzy lata. – Gdzie babcia znów znikła? – zaniepokoiła się Jasia, żona mego wnuka. Przyjemne dziecko, choć zapalona komunistka, ubierająca się po męsku i rwąca się do męskiej roboty. – Zdobyłam na targu kawałek wołowiny i trochę włoszczyzny – odparłam, z dumą prezentując siatkę z zakupami, którą przytargałam przez pół miasta. – Zrobię chłopcom smaczną potrawkę. – Po co się babcia wykosztowuje i naraża? – prychnęła Jasia, ale wzięła mnie pod ramię, by pomóc wejść po schodach. – Chłopcy dostaną posiłek po robocie, hufce pracy mają swoją garkuchnię i nikt nie odejdzie do domu głodny. Partia dba o ludzi pracy. Przewróciłam oczami, wyobrażając sobie, co na taki posiłek powiedziałaby moja mama. Na pewno nic ładnego, raczej uraczyłaby partyjnych kucharzy taką wiązanką, że zwiędłyby im uszy. Ja jednak byłam inna niż mama, zatrzymałam to, co myślę dla siebie. Milczałam, ale i tak zrobię wszystko, co chcę, i to po swojemu. Chłopcy potrzebowali nie jakichś śmierdzących pomyj, cienkiej robociarskiej zupki, ale porządnego, pożywnego i smacznego posiłku. I go dostaną. Wszyscy mężczyźni pracowali całymi dniami przy odgruzowywaniu miasta oraz na licznych budowach. Każda para rąk była zajęta od świtu do zmroku, próbując przywrócić miasto do istnienia. Ogromnego wysiłku nie szczędził nikt – niezależnie od wykształcenia i pozycji społecznej przed wojną. Zresztą to, co było przed wojną, już się nie liczyło, nawet ja to rozumiałam, kobieta z innej epoki, z innego świata. Teraz nadeszły czasy sprawiedliwości i równości społecznej, czasy rządu ludu, gdy za sterami kraju stanęli przedstawiciele mas robotniczych i chłopskich. Każdy, komu się to nie podobało, znikał bez śladu pożarty przez komunistyczną machinę. Brzmiało to niczym fantazja z powieści grozy, jakaś antyutopia wydumana przez natchnionego gryzipiórka, ale niestety była to rzeczywistość, w której znalazłam się u schyłku swoich dni. W końcu doczłapałyśmy do mieszkania, w którym miałam swój mały kącik obejmujący niewielką pryczę i nocny stolik. Mieściły się w nim wszystkie moje pamiątki, cała spuścizna po minionych latach. Miałam też do dyspozycji kuchnię. Mama padłaby trupem, gdyby zobaczyła, gdzie musi gotować córka słynnej pisarki, w dodatku przedstawicielka zamożnego mieszczaństwa. W wyobraźni ujrzałam jej oburzoną minę, usłyszałam gniewne fukanie poprzedzające wybuch, a potem wrzask i lawinę barwnych epitetów, którą jej niewysoka osoba potrafiła wywołać niezwykle obfitą. Uśmiechnęłam się do wspomnień i potrząsnęłam blaszanymi garnkami, które miałam do dyspozycji. Właściwie był to jeden garnek, jedna patelnia i jeden rondel. Wszystko wyglądało na skrzywdzone przez życie niczym moja udręczona Warszawa. Były powykrzywiane, poobijane i osmalone. A pomyśleć, że kiedyś gotowałam w legendarnych niebiesko emaliowanych garnkach z Ćmielowa i Szozuczy. Dziś już takich nie robią. Chłoporobotnicy nie potrafią wytwarzać tak cudownych rzeczy i obawiam się, że nigdy się tego nie nauczą. Umyłam ręce w przyniesionej przez Jasię wodzie, potem opłukałam warzywa. Mięsa nie, znów bowiem, niczym echo z odległej przeszłości, usłyszałam połajania mamy: – Płukanie mięsa to błąd karygodny! Traci ono cenne smaki i składniki, które woda zeń wymywa. Potrawa będzie smaczniejszą i pożywniejszą, jeśli zrobisz ją z mięsa nieopłukanego. Wiem, co mówię, jeden profesor chimii cytował moje słowa w naukowym opracowaniu. Zawsze przywoływała jakichś profesorów i doktorów medycyny, którzy potwierdzali prawdziwość jej poglądów. Czasem ich sobie wymyślała, czasem faktycznie udało się jej któregoś przekonać lub zwyczajnie zastraszyć. Bała się jej bowiem cała Warszawa. Sięgnęłam po nóż do krojenia, ale moja ręka trafiła w pustkę. Zawsze kładę narzędzia na swoje miejsca i potrafię odnaleźć je po omacku. To naprawdę cenny nóż, jeszcze przedwojenny. Właściwie dziś wszystko było przedwojenne – komuniści jeszcze niczego praktycznego nie wytworzyli, tak więc każde narzędzie pochodziło z tamtych czasów. Ale mój nóż był w dwójnasób przedwojenny, kupiłam go bowiem jeszcze przed pierwszą wojną, niedługo po śmierci mamy. Miał wygodną rękojeść i długie wąskie ostrze z kutej stali. Nadawał się do filetowania i krojenia bardzo cienkich plastrów, ostry niczym brzytwa i poręczny, prawdziwe cacko z dobrych czasów, gdy wszystko było solidne i takie jak trzeba. Nie to co dzisiaj. Zrzędliwa się zrobiłam, czy co? Skąd we mnie tyle żółci? Kiedyś potrafiłam w każdej sytuacji dostrzec coś dobrego, jakąś jasną stronę. Teraz tylko narzekałam lub się złościłam. Odetchnęłam zatem i rozejrzałam się po kuchni. Zrobię to, jak uczył mnie mąż, na chłodno, posługując się rozumem, a nie emocjami. Ustalmy więc fakty. Kiedy ostatnio widziałam nóż, kiedy go używałam? Wczoraj, chyba... Nie, dziś przecież robiłam kanapki chłopcom do pracy, kroiłam nim ten paskudny robociarski chleb. Do tego margaryna i ser, nic więcej w domu nie było. Nóż umyłam, wytarłam i wetknęłam w stojak. Teraz nie ma go w stojaku, czyli ktoś go zakosił! Tylko kto? Tyle luda się tu kręci. Jasia odpada, tak samo jej siostra Józia. Zresztą ta druga wyszła do pracy wcześnie rano i do tej pory nie wróciła. Dwaj sublokatorzy dokwaterowani do nas z nakazu partii byli podejrzani, wąsate chłopy gdzieś z głębi Polski, małomówni i wiecznie niedomyci. Nie robili dobrego wrażenia, ale wiedziałam, że nie należy oceniać ludzi po pozorach. Zauważyłam, że co dzień obaj się modlili, klęcząc przed krzyżykiem na ścianie. Bogobojni włościanie, którzy jako jedyni przeżyli pacyfikację wsi i przyjechali do miasta, bo nie mieli gdzie się podziać. Tacy nie kradną, zbyt się boją zgrzeszyć. Zostawały sąsiadki, trzy kobiety w różnym wieku, oraz ich lokatorzy. Drzwi zawsze u nas otwarte, bo i ukrywać nie ma czego, każdy zatem może wejść i zwinąć, co mu w ręce wpadnie. Ma to swoje dobre strony, bo mogę na tej samej zasadzie wejść do sąsiadek i sprawdzić, czy która nie używa mojego noża. Zdaje się, że kradzież z ich strony nie wchodziła w grę, nie naruszyłyby tak bezczelnie dobrosąsiedzkich stosunków. Nie w dzisiejszych czasach, gdy panuje bieda i trzeba sobie pomagać, by przetrwać. Gdyby któraś potrzebowała noża, chętnie bym pożyczyła. Mogę je skreślić z listy podejrzanych; prędzej by przypilnowały, czy ktoś nieznajomy się nie kręci. Pozostają jeszcze ich lokatorzy, o których mało wiedziałam. Albo jednak ktoś z zewnątrz, może udało mu się zakraść niezauważonemu przez sąsiadki. Od złodziejów w tym mieście zawsze się roiło, a teraz, po wojnie, to już w ogóle nie sposób było powiedzieć, kto jest kim. Starych warszawiaków zdziesiątkowano w powstaniu, a ci nowi, to diabli wiedzą co za ludzie. Może i któryś spryciarz wśliznął się do środka i zabrał co cenniejsze i poręczniejsze? Czyżbym się musiała pożegnać z ulubionym nożem? Zorientowałam się, że chodzę w kółko po kuchni i mamroczę do siebie. Jak to musiało wyglądać z boku? Stara wariatka, której miesza się w głowie. Może nóż gdzieś zawieruszyłam, nie odłożyłam na miejsce, może już dawno go sprzedałam, gdy w czasie wojny było krucho? Może uległ zniszczeniu już lata temu i wszystko tylko mi się uroiło? Byłam w takim wieku, że bliższe i bardziej znajome niż dzisiejszy poranek wydawało mi się wszystko co dawne. Coraz mocniej za tym tęskniłam, coraz lepiej to pamiętałam. Jakby pamięć przed śmiercią przemeblowywała się i przestawiała bliżej stare meble, zwracała je ku światłu. Przysiadłam na taborecie i westchnęłam. Zaraz, przecież kilka godzin temu, gdy robiłam kanapki, też na nim usiadłam! Zakręciło mi się w głowie i musiałam odpocząć. Nóż miałam wtedy w ręku? Śniadanie było już zrobione, chłopcy, czyli mój wnuk Kazimierz oraz Stefek, narzeczony Józi, wpadli do kuchni napić się przed wyjściem zbożowej kawy, bo tej prawdziwej oczywiście nie było. Coś do mnie mówili, żartowali chyba. Odpowiedziałam, gestykulując trzymanym w ręku nożem, a potem wstałam, by zawinąć im te kanapki w gazetę. Musiałam się podeprzeć, a przecież w prawym ręku trzymałam nóż. Co z nim zrobiłam? Odłożyłam najbliżej, gdzie było to możliwe. To przecież oczywiste! Półka za zlewem, z mojej prawej strony. Sięgnęłam ręką w ciemność i dłonią natrafiłam na znajomą rękojeść. Wyciągnęłam nóż, uśmiechając się triumfalnie. Ha! Zatem dbałość o porządek to jedno, a ćwiczenia umysłu to drugie. Moja mama, choć uważała się za alfę i omegę i miała wyrobione zdanie na każdy temat, akurat poświęcanie się logice i szlifowanie zdolności umysłowych uważała za niekoniecznie odpowiednie dla gospodyni domowej. Choć w wielu sprawach wyprzedzała epokę, w innych pozostawała konserwatywna. Uważała, że moje wykształcenie przede wszystkim ma mnie przygotować do funkcji matki i żony. Nie sądziła, żebym była, przynajmniej za młodu, błyskotliwa. To dlatego, że miałam cechy dziecka nieśmiałego i cichego, wiecznie skrytego w cieniu słynnej i dominującej matki. Gdybym jej we wszystkim słuchała, pewnie dziś byłabym kompletnie zagubioną we współczesności staruszką. Tak przynajmniej zachowałam względną sprawność umysłową, rozeznanie w świecie i otwarcie umysłu na nowości. Ale dość chwalenia się, pora się brać do gotowania. Trzeba pokazać chłopcom, że babcia Tosia nadal jest mistrzynią w kuchni. Zrobię im taką potrawkę, o jakiej proletariaccy kucharze nawet nie śnili. A przy okazji, gotując, zawsze mogę powspominać czasy, gdy świat był lepszy, bo ja byłam młoda. Czasy, gdy miałam umysł ostry jak brzytwa, a i zagadki do rozwiązania trafiały mi się bardziej zawiłe niż ta z zaginionym nożem. Zresztą wszystko było wtedy ciekawsze, smaczniejsze i barwniejsze. Brzmi to niemądrze, ale prawda jest taka, że swoją młodość pamiętamy wyidealizowaną. Wydaje mi się, jakby była ona wczoraj. Trudno uwierzyć, że rozkwitała niemal siedemdziesiąt lat temu... * * * Wtedy też była wiosna, oczywiście bardziej słoneczna i pachnąca niż dziś, dobrze to pamiętam. Świat zdawał się pełniejszy życia, a ja nie człapałam o lasce przez zakurzone pyłem ulice, ale w podskokach mknęłam po bruku niczym niesiona przez wiatr. Byłam jak rozbrykany źrebak, nic dziwnego, miałam szesnaście lat i całe życie przed sobą. Oczywiście nawet przez chwilę nie martwiłam się tym, co przyniesie los. Jak każdemu młodemu człowiekowi wydawało mi się, że jestem nieśmiertelna, a świat jest piękny i przyjazny. Wracałam z lekcji w pensji dla panien, na które dochodziłam z domu. Większość dziewcząt mieszkała w bursie, ale kilka z nas było warszawiankami i te nie rezydowały w szkole. Rodzice nie żałowali na moje wykształcenie, wpierw miałam guwernantów, którzy przychodzili do domu, potem opłacono mi pensję i dodatkowe lekcje u prywatnych nauczycieli języków. Wpojono mi też, że muszę się pilnie uczyć, by okazać w ten sposób rodzicom szacunek i wdzięczność za ich dobroć oraz troskę. Traktowałam to śmiertelnie poważnie i na całego przykładałam się do nauki. Z językami niestety nie szło mi najlepiej, jakoś nie chciały zagnieździć się w mojej głowie, ale za to w matematyce i fizyce brylowałam, nie było w szkole lepszej uczennicy. Mama jednak nie piała z zachwytu nad moimi wynikami, stwierdziła tylko, że całe szczęście, iż nie mam zamiłowania do powieści francuskich. Ona w moim wieku znajdowała szczególne w nich upodobanie, dlatego była nadmiernie kochliwa i oderwana od rzeczywistości. Przez to bujanie w obłokach pierwsze małżeństwo w ogóle się jej nie udało. Postanowiła zatem wychować córkę tak, by nie popełniła jej błędów. Miałam więc zakaz czytania romansideł, do których i tak mnie nie ciągnęło, a do tego uczono mnie rzeczy praktycznych i przydatnych w życiu. Nie spieszyło mi się do domu, wiosna ciągnęła w miasto; to upodobanie do łażenia po Warszawie zostało mi, nawiasem mówiąc, na zawsze. Wobec tego zamiast pomaszerować prosto Nowym Światem i skręcić w Królewską, gdzie zajmowaliśmy mieszkanie w dużej kamienicy, zatrzymałam się i zwróciłam w przeciwnym kierunku. Zapragnęłam wybrać się nad Wisłę. Z pewnością bym tam pomaszerowała, narażając się później na gorzkie wyrzuty, gdy przypomniało mi się nagle, że dziś wtorek. Natychmiast wróciłam na poprzedni kurs i bez ociągania się powędrowałam do domu. Wtorek był u nas dniem świętym. Mama bowiem właśnie we wtorki urządzała proszone obiady. Traktowała je z niezwykłą powagą i niechby tylko kto spróbował jej w ich wydawaniu przeszkodzić! Nie było żartów – na te obiady, które właściwie były wieczerzami, bo rozpoczynały się o siedemnastej, przychodziły najróżniejsze znamienitości, literaci i naukowcy, artyści i dygnitarze albo po prostu ktoś z licznego grona przyjaciół mamy. Nie zdarzało się, by któreś z dwunastu miejsc przy stole pozostawało nie zajęte. W mieście było o tych obiadach głośno i zaproszenie na nie traktowano jako dość szczególną nobilitację. Ja czasem miałam wrażenie, że nobilitowane zostało już całe miasto i to kilkakrotnie, jako że tylu ludzi przewinęło się przez nasz dom. Wpadłam przez bramę, nawet nie zerkając na wystawę sklepu z zabawkami, który zajmował parter kamienicy. Kiedyś mogłam się godzinami na nie gapić, razem z innymi dzieciakami z okolicy lub choćby sama. Przystawialiśmy nosy do szyby, a subiekci gonili nas, okładając ścierkami, którymi potem usuwali tłuste odciski z wystawowych szyb. Wyrosłam już jednak z takich rozrywek, właściwie to byłam panną na wydaniu. No niemal, ale zdawałam sobie sprawę, że jeszcze rok lub dwa i rodzice zaczną szukać dla mnie męża. Marzył mi się jakiś przystojny młody naukowiec, ostatecznie doktor medycyny. Człek światły, który pozwoliłby mi czytać poważne książki i traktowałby mnie jak intelektualnie równą sobie, a nie jak jakąś kurę domową. Obawiałam się jednak, że mama znajdzie dla mnie jakiegoś nudnego kupca lub sklepikarza i spędzę życie, pomagając mu w sprzedawaniu strun do fortepianu i pomady fryzjerskiej lub czegoś równie pospolitego. Nie pora jednak była na rozterki, zrobiło się dość późno i wypadało się pospieszyć. Pognałam po schodach na łeb na szyję i niemal nie staranowałam schodzącego na dół pana Prażmowskiego. Ukłoniłam mu się w przelocie i zatrzepotałam rzęsami. Przystojny był, drań. Wysoki, z niezwykle szlachetnymi rysami twarzy i niewymuszoną elegancją widoczną w każdym geście. Prawdziwy salonowiec, grający najczęściej role szlachetnie urodzonych amantów, bardziej hrabiowski od wszystkich hrabiów razem wziętych. I jaki sławny! Nasz sąsiad był bowiem aktorem z Teatru Rozmaitości i przypadkowych spotkań z nim zazdrościły mi wszystkie dziewczyny z pensji. Skinął mi na powitanie, nie zaszczyciwszy nawet spojrzeniem, i poszedł sobie. Wpadłam do mieszkania, rzuciłam torbę z kajetami na biurko w moim pokoju i szybko zmieniłam szkolną granatowo-białą sukienkę na szarą i prostą, służącą do prac domowych. Mama zawsze bardzo duże znaczenie przykładała do stroju, należało być ubranym stosownie do sytuacji i nigdy ekscentrycznie ani pretensjonalnie. Nie było zatem mowy, bym na przykład nosiła jakąś biżuterię, to nie pasowało do panny z dobrego domu. Zanim jeszcze weszłam do kuchni, dobiegł mnie głos mamy. Wrzeszczała na jedną z dwóch służących, Asię lub Izę, a może na obie jednocześnie, co też nie było wykluczone, a właściwie dość częste w naszym domu. Wśliznęłam się do środka i spróbowałam się szybko zorientować w sytuacji. Mama stała w rozkroku, opierając ręce na szerokich biodrach. Wzrostu była miernego, za to nadrabiała tuszą. Właściwie to na pierwszy rzut oka jej osoba zdawała się przypominać kulę. Kulę ubraną w wystawną suknię, zazwyczaj szarą, jej ulubiony kolor. Lucyna Ćwierczakiewiczowa nie była słynna ze względu na wygląd ani dokonania literackie. Znano ją głównie z ciętego języka i bezpośredniości oraz szczerości w zachowaniu. Mama nigdy nie przebierała w słowach, zawsze waliła prosto z mostu to, co nawinęło się jej na język. A jako że była wymagająca wobec całego świata, często się złościła i łajała kogo popadło. Teraz trafiło na dwie służące, kulące się pod gromem spadających słów. Asia była wzrostu mamy, twarz miała dość prostacką, z wysuniętą dolną szczęką, co nadawało jej wygląd stale lekko zagniewanej i niezadowolonej. Iza była szczupła i drobnej budowy, mniej więcej w moim wieku. Teraz wbiła głowę w ramiona, jakby mogło to uchronić ją przed burą. – Jesteście po prostu tępe, to objaw braku szacunku, czy może zwykle lenistwo i nieróbstwo? Ile razy mam powtarzać, że rzeczy trzeba odkładać na miejsce?! – dudniła mama. – Każdy przedmiot ma swoje przeznaczenie i z góry wyznaczone miejsce spoczynku. Nie może być takiej sytuacji, by w tym domu panował nieporządek, bo któraś z jaśnie pań nie miała ochoty się pofatygować, by odnieść na miejsce co trzeba. I teraz przez to wasze niezgulstwo i nieporządność tracimy tylko czas! Łatwo się mogłam domyślić, że zginęło jakieś kuchenne narzędzie lub naczynie, którego mama lubiła używać. Pewnie leżało sobie i czekało, tylko nie w tym miejscu, w którym powinno. To wystarczyło, by oberwało się wszystkim dookoła. – Tosia! – Mama obróciła się w moją stronę. – Jesteś wreszcie. Wyobraź sobie, że zniknęła gdzieś cukiernica z Bramą Brandenburską. – I nie można bez niej gotować? – odparłam pytaniem. – Lubię to naczynie, zawsze jest ozdobą stołu. Nie mogę się skupić na pracy, ciągle o nim myślę – prychnęło guru polskich gospodyń i kucharek. – W srebrach nie stoi? – spytałam, choć domyślałam się, że już to sprawdzono. – Było pełne cukru, zatem powinno stać w kuchni, razem z solniczkami i pieprzniczkami. W srebrach stoją tylko puste wyczyszczone naczynia. Powinnaś to wiedzieć, moje dziecko! A teraz nie stój tak, tylko wkładaj fartuszek! Otwórz butelkę białego wina i wlej je do zasmażki. Zrobisz sos, w którym ugotujemy sole. Mama poruszała się po kuchni niczym uderzona kijem kula bilardowa. Bach! Bach! Trzasnęły energicznie otwierane i zamykane szafki. Brzdęk! Zadźwięczał ciśnięty na kuchnię miedziany rondel. Służące uważały, by nie stanąć jej na drodze, odskakiwały od stołu i schodziły z drogi, gdy tylko się zbliżyła. Pac! Na stół poleciała zawinięta w ścierkę ryba. Chwyciłam za nóż, gotowa zabrać się do skrobania i filetowania. – Nie! To zrobi Asia, ty rób sos! Nie słyszysz, co mówię, dziewczyno? Ruszajcie się, nie stójcie tak! Myślicie, że mamy czas do wieczora? Trzeba zrobić tyle dań! Tyle roboty nas czeka! Sól, proszę! Tosia, czy topisz już masło? Rondel jest już gorący, nie ma na co czekać! Cukier do ciasta, proszę! No tak, nie ma cukiernicy. I widzicie teraz? Jak mam pracować, gdy jesteście takie nieporządne! – Ale mamo... – Spróbowałam wbić się w potok słów i wrzasków. – Powiedzmy sobie prawdę, ktoś ukradł moją cukiernicę! – Z rozmachem trzasnęła ścierką w stół. – Nie odpuszczę, jutro pójdę do redakcji „Kuriera” i dam ogłoszenie. – Ogłoszenie? – zdziwiłam się. – Że zginęła mi cukiernica. Dam też opis. Srebrna, pękata, z grawerem przedstawiającym najsłynniejszą budowlę Berlina, do kompletu łyżeczka i pokrywka z ładnym wzorem. Pamiątka z podróży i jeden z moich ulubionych przedmiotów! Jeśli pojawi się w jakim lombardzie, domagam się, by dano mi znać. Może też obiecam drobną nagrodę? – Ale kto miałby ją ukraść? – bąknęłam. Mama spojrzała z ukosa na dwie krzątające się służące, zmrużyła przy tym podejrzliwie oczy. Obudziła się we mnie ciekawość, poczułam przyjemne ciarki, jak zawsze, gdy stawało przede mną jakieś ekscytujące zadanie, w tym wypadku zagadka do rozwiązania. A więc kradzież, w naszym domu! I podejrzane są dwie, bo więcej służby nie zatrudnialiśmy, wszystko, co się dało, mama robiła sama. Wsypałam mąkę do stopionego masła i zaczęłam mieszać. Zamiast oddać się temu fascynującemu zajęciu w całości, zerkałam na podejrzane. Trzeba było im się uważnie przyjrzeć. Asia, czyli Joanna Pocheć, pochodziła ze wsi, gdzieś niedaleko Warszawy. Oczywiście była uboga, mieszkała u nas w pokoiku dla służby. Nie przepadała chyba za mamą, jak każda służąca, bo pani Ćwierczakiewiczowa miała niezwykle ciężki charakter i wyśrubowane wymagania wobec całego świata, a szczególnie wobec pracowników. Mówiąc wprost, nie dawała służącym spokoju i łajała je przy byle okazji. Asia mogła zatem podprowadzić cukiernicę, by zemścić się za poniżenia. Jeśli tak było w istocie, fant mógł spoczywać ukryty gdzieś w jej rzeczach. Kobiecina nie miała bliskich i znajomych w mieście, ani żadnego w nim rozeznania. Z pewnością zabrakłoby jej czasu, by wyruszyć na poszukiwania lombardu lub by ryzykować handel kradzionym towarem gdzieś na Wołówce lub Kercelaku. Iza, znaczy Izabela Wójcicka, była córką biletera z Teatru Rozmaitości, zatem pochodziła niemal z rodziny artystycznej, a przynajmniej ocierającej się o sztukę. Jej papa w młodości aktorzył, ale się rozpił i wyleciał z teatru, by po otrząśnięciu się z nałogu wrócić do niego jako bileter. Iza pracę dostała za pośrednictwem naszego sąsiada, gwiazdora Prażmowskiego. Dziewczyna bardzo się starała, była potulna i cicha, całkiem podporządkowała się mamie. Wyraźnie bardzo mocno zależało Izie na posadzie, jej rodzina była w ciężkiej sytuacji finansowej, a o pracę dla kobiet nigdy nie było łatwo. Podejrzewałam, że pan Wójcicki nadal popijał i dziewczyna wraz z matką musiały się mocno starać, by związać koniec z końcem. Iza nie odważyłaby się na kradzież, chyba że znalazła się w dramatycznych kłopotach finansowych. W rozpaczy mogła wynieść cukiernicę, by spłacić jakieś długi ojca. Obie zatem były podejrzane, żadnej nie mogłam wykluczyć. Powinnam przeprowadzić dochodzenie, znaleźć dowody lub świadków. Nie byłam jakoś przywiązana do tej cukiernicy ani nie martwiłam się tym, że przez jej stratę zbiedniejemy, ale uznałam, że należy zidentyfikować sprawcę, by zapobiec większym kradzieżom. Zaczyna się bowiem od drobiazgów, a kończy na opróżnianiu portfeli i wynoszeniu biżuterii. Choć tego ostatniego wiele w domu nie było, mama uważała, że obnoszenie się z bogactwem jest w złym guście. Nie przeszkadzało jej to jednak przy każdej okazji ogłaszać, ile zarobiła na swoich książkach, ale to inna sprawa. – Dziewczyno, o czym ty myślisz?! – Oberwałam kuksańca w bok od mamy, która wsadziła nos do mojego rondla. – Mieszaj żwawiej ten sos, bo porobią się grudki z mąki. I zahartuj śmietanę przed dodaniem, bo wszystko będzie do wyrzucenia. Asia, czy sole są oczyszczone? Izka, komput z agrestu się gotuje? Coś słabo mu idzie, przesuń go na płycie bliżej ognia. I dorzuć trochę koksu! Ale nie tyle, za dużo! Chcesz, byśmy się tu ugotowały? I tak cały czas. Usta się mojej mamie nie zamykały. Miotała się po kuchni, kolejno zaglądając do garnków i na patelnie, łapała a to za nóż, a to za łychę. Mieszała, próbowała, doprawiała, przelewała, coś tam kroiła, coś sypała, nie sposób było utrzymać ją na oku, ciągle była gdzie indziej. Fukała z niezadowoleniem, szturchała nas po kolei i losowo, krytykowała i ganiła. W końcu spróbowała mojego sosu. Zmrużyła oczy, oblizała łyżkę i zastygła na chwilę, obracając językiem w ustach. – Może być, da się jeść – oznajmiła krótko. Dygnęłam z uśmiechem. To był najwyższy możliwy komplement, jaki mogłam usłyszeć z jej ust. Gdyby nie była w pełni zadowolona, usłyszałabym coś uszczypliwego. Kiedy naprawdę mi nie wychodziło, zdarzało się jej nawet głośno żałować, że to akurat mnie wzięła z sierocińca. Tyle tam było ładnych dzieci i musiała wybrać akurat taką niezgułę! Państwo Ćwierczakiewiczowie nie mogli się bowiem doczekać własnego potomstwa i po kilku latach daremnych starań zdecydowali się wziąć znajdę z domu podrzutków. Padło na mnie, nie wiem dlaczego, ot, los się do mnie uśmiechnął. Miałam wtedy rok i nie pamiętam zupełnie nic. Byli dla mnie jedyną rodziną, którą znałam, i kochałam ich jak rodzonych rodziców. Zatem takie ostre słowa mamy bardzo mnie raniły. Zwykle się po nich rozklejałam i beczałam gdzieś w kąciku, daremnie czekając na to, że mama mnie przytuli i pocieszy. Pani Ćwierczakiewiczowa była wobec przybranej córki zawsze niezwykle wymagająca i surowa. Już dawno zrozumiałam, że to się nie zmieni i nie ma co oczekiwać na ciepło z jej strony. Mogłam na nie liczyć jedynie ze strony papy. Inżynier Stanisław Ćwierczakiewicz był łagodnym i spokojnym człowiekiem, całkowitym przeciwieństwem gwałtownej i wybuchowej małżonki. Mama nie przerywała pracy, osobiście włożyła solę do mojego sosu i przykryła rondelek. Ryba powinna wyjść aromatyczna i delikatna, to będzie clou dzisiejszego obiadu, przynajmniej taką miałam nadzieję. Cokolwiek by się bowiem o niej mówiło, słynna literatka-kucharka gotowała naprawdę znakomicie i potrafiła dopilnować, by pod jej okiem nawet taka nieopierzona gąska jak ja upichciła coś wspaniałego. Moja obecność w kuchni była nie tylko pomocą i uczestnictwem w domowych obowiązkach, ale też niezwykle cennymi lekcjami, za które oczywiście powinnam być mamie dozgonnie wdzięczna. Któraż panna na wydaniu nie marzyła o tym, by uczyć się pod jej okiem umiejętności koniecznych do prowadzenia domu? Któraż nie zazdrościła mi z całych sił i z chęcią zajęłaby moje miejsce, by z pochyloną głową słuchać reprymend, porad i rozkazów wielkiej Lucyny Ćwierczakiewiczowej? To oczywiście pytania retoryczne. Trochę wstyd się przyznać, że musiałam się zmuszać do wdzięczności i udawać entuzjazm. Ile bym dała, by pozwolono mi, zamiast stać przy garach, pójść na spacer na miasto. Poza tym od dziecka miałam niechęć do gotowania. Kucharzenie kojarzyło mi się wyłącznie z krzykami i poszturchiwaniem, z nieustanną krytyką i łajaniem. Nie było w nim nic przyjemnego. Nie mogłam liczyć na pochwały i odniesienie jakiegokolwiek sukcesu. Nie miałam szans, by choć odrobinę zbliżyć się do umiejętności Lucyny Ćwierczakiewiczowej, autorki 365 obiadów. W dodatku nawet nie miałam ochoty, by choćby tego spróbować. * * * CIĄG DALSZY DOSTĘPNY W PEŁNEJ, PŁATNEJ WERSJI PEŁNY SPIS TREŚCI: Księga Młodości Księga Wojny Księga Radości Księga Pogodnego Końca\nSpis treści Księga Młodości\n<a href="https://cyfroteka.pl/ebooki/Corka_kucharki-ebookRO/p1043794i1172818" target="_blank" title="Córka kucharki [Weronika Wierzchowska] - KLIKAJ I CZYTAJ ONLINE" > <img src="https://cyfroteka.pl/images/BRD.png" style="border:none;background:none transparent;box-shadow:none;-webkit-box-shadow:none;-webkit-border-radius:0;border-radius:0;" alt="Córka kucharki [Weronika Wierzchowska] - KLIKAJ I CZYTAJ ONLINE"/></a>


Konkurs Prime Property Prize 2019 wkracza w kolejną fazę. Dziękujemy za zgłoszenia! - Architektura\n11 lip 2019 08:40\nOgłaszamy I etap VIII edycji konkursu Prime Property Prize 2019, towarzyszącej konferencji Property Forum 2019 – największej konferencji o rynku nieruchomości komercyjnych w Polsce.\nW tym roku w plebiscycie pojawiła się nowa kategoria: Coworking Roku. Do 10 lipca 2019 roku czekamy na Państwa zgłoszenia!\nProperty Forum RSS Property Forum 2019 RSS Prime Property Prize 2019 RSS


Bakłażan z parmezanem – jak go przygotować? - Zakumaj.pl\nBakłażany są smaczne w sałatkach oraz po odpowiednim przygotowaniu z dodatkowymi elementami. Wystarczy tylko kilkanaście składników, trochę czasu, żeby na stole pojawiła się ciepła, wegetariańska przystawka idealna na spotkanie z domownikami lub większe przyjęcie. Oto prosty, sprawdzony przepis, po który możesz sięgnąć w każdej chwili.\nAby przystawka z bakłażana z serem okazała się naprawdę szybka, należy przygotować świeże składniki spożywcze, wśród których powinny znaleźć się:\n* 4 małe bakłażany,\n* 1 opakowanie sera parmezan,\n* 1 opakowanie sera mozzarella,\n* 35 dag pomidorów z puszki,\nBakłażany dokładnie umyć. Odciąć twarde końcówki, a następnie pokroić wszystkie na plastry o grubości 1 cm. Odstawić na chwilę i przygotować patelnię, rozgrzewając na niej olej lub oliwę z oliwek, aby danie było zdrowsze. Smażyć bakłażany równomiernie z obu stron.\nPrzypieczone bakłażany odsączyć na papierze do pieczenia, po czym układać w natłuszczonym naczyniu żaroodpornym. Posypać bakłażany solą, pieprzem, po całej ich długości, a następnie posypać startą mozzarellą. Na serze ułożyć pokrojone pomidory z puszki – można użyć także zwykłych pomidorów, ale pozbawionych skórki. Ponownie posypać pomidory solą, pieprzem, położyć na nich plastry mozzarelli.\nNa mozzarellę ułożyć kolejną warstwę bakłażanów i pozostałe składniki tak, jak powyżej. Układać wszystko, tworząc warstwy, aż do wykonania wszystkich elementów. Po przygotowaniu naczynia wsunąć je do piekarnika rozgrzanego do 180 stopni Celsjusza. Piec całość przez 30 minut, aż do przypieczenia się warzyw oraz roztopienia się sera. Podawać od razu po przygotowaniu w formie przystawki, obiadu lub kolacji.\nJak przygotować kotlety sojowe z warzywami?\nPyszne blanszowane brokuły z sosem czosnkowym – jak je przyrządzić?


Szkoła Podstawowa nr 2 z Oddziałami Integracyjnymi w Zgorzelcu - ZAPOBIEGANIE GRYPIE W SZKOŁACH I PLACÓWKACH OŚWIATOWYCH\n2. Regularne mycie rąk. Częste mycie rąk wodą i mydłem, a w przypadku, gdy nie jest to możliwe środkiem dezynfekującym i na bazie alkoholu, co zmniejsza ryzyko zakażenia przenoszonego przez ręce zanieczyszczone wirusami grypy.\nObjawy grypy są niecharakterystyczne, lecz najczęstsze dotyczą nagłego występowania: objawów ogólnych\nobjawów ze strony układu oddechowego,\n- suchego kaszlu, bólu gardła i katarem (zwykle o niedużym nasileniu). U małych dzieci obraz kliniczny może być całkowicie niecharakterystyczny może obejmować zmienione zachowanie dziecka, senność lub rozdrażnienie, brak apetytu, wymioty. Najczęstsze powikłania grypy to zapalenia ucha środkowego oraz angina paciorkowcowa. Grypa może prowadzić również do ciężkich powikłań i hospitalizacji,\n- najczęstsze to zapalenie płuc, do rzadszych należą zapalenie mięśnia sercowego, mózgu i opon mózgowych i inne.\nNależy jednak podkreślić, iż najskuteczniejszą metodą uniknięcia zachorowania i związanych z nim powikłań jest profilaktyka pod postacią corocznego szczepienia poprzedzającego sezon zachorowań na grypę. Osoby, u których występuje jeden lub więcej z opisanych objawów takich jak gorączka, bóle głowy, bóle mięśni, ból gardła, katar, dreszcze, poczucie ogólnego rozbicia - mogą być chore na grypę\nrzecznik prasowy PPIS w Zgorzelcu - Dorota Szczepańska\nUlotka-o-grypie-1.pdf (120.18 KB)\nUlotka-o-grypie-3.pdf (108.86 KB)\nUlotka-o-grypie-2.pdf (436.02 KB)\nUlotka-dla-szkol.pdf (1.85 MB)


Teatralna jazda bez trzymanki w Nie Teatrze [KONKURS], Kultura i Rozrywka, Wiadomości Białystok Online Portal Miejski Białystok (Bialystok), Strona 1\nPrzedstawienie "Sex, prochy i rock'n'roll" to propozycja zdecydowania dla widzów dorosłych. Dla dorosłych, którym przecież zdarza się zagubić w rzeczywistości.\nAutorem tekstu jest Eric Bogosian, amerykański dramaturg pochodzenia ormiańskiego, który zdobył liczne nagrody.\nSpektakl demaskuje i prowokuje. Styl pisania Bogosiana oraz poruszana tematyka są wciąż ważne i aktualne, również dla artystów i widzów kolejnych pokoleń, z różnych zakątków świata.\nBogosian w swojej sztuce w ironiczny sposób portretuje ludzi o różnym statusie społecznym i materialnym. Jego bohaterowie to żałośni frustraci, momentami odrażający, to znów budzący współczucie. Szukają własnego miejsca w brutalnej rzeczywistości, którą sami współtworzą. Czyniąc z pieniędzy, seksu, narkotyków współczesne fetysze, wpadają w sidła zastawione przez samych siebie. W pogoni za surogatem tracą z oczu autentyczne wartości. Życie jest namiastką życia, a oni sami stają się karykaturami ludzi.\nHubert Jarczak - młody, ale już doświadczony aktor, mierzy się więc z jednym z dzieł Bogosiana. "Sex, prochy i rock’n’roll" to monolog, w którym aktor wciela się aż w pięć różnych typów ludzi, pięciu mężczyzn z różnym doświadczeniem i perspektywą, pięć postaci, które szukają pod maską ukrytej prawdy o sobie, a maska chowa ich wewnętrzną pustkę.\nBędzie rock’n’rollowo, jazda bez trzymanki, ale z dozą życiowej goryczy.\nSpektakl odbędzie się w sobotę (23.10), o godz. 20:00 w Nie Teatrze.\nMamy zaproszenia na przedstawienie: KONKURS


Gruzełkowaty dżem z dyni – Dom z mozaikami\nPrzepis Pani Małgorzaty Ostrowskiej – Królikowskiej ( aktorki) – był zamieszczony w jakiejś kolorowej, kobiecej gazecie.\nTa dynia ważyła 3,80 kg. Pokroiłam ją na kilka części – odrzuciłam pestki – ułożyłam na blaszce do pieczenia wyłożonej folią aluminiową i wstawiłam na godzinę do gorącego piekarnika ( 150 st.) C . Potem ostudziłam i odkroiłam skórę, a miąższ zmieliłam w maszynce do mięsa.\nDodałam łyżkę wody, dwie łyżki cukru i łyżkę cytryny, wsypałam dwie galaretki, i postawiłam na gazie. Mieszałam aż masa zrobiła się mocno ciepła (bądźcie czujne bo łatwo się przypala). Przełożyłam taką gorącą do słoików. Mój dżem (?) wyszedł taki gruzełkowaty w konsystencji , trochę mało pomarańczowy… ale nic to … upiekłam już z nim mufinki jabłkowo – dyniowe – i tam się świetnie sprawdził :o)\nALE , ALE dziś jest 19.01.2016 i niestety dżem zaczął “żyć swoim życiem”, tzn zaczął fermentować – tzn nie ma pleśni tylko radośnie sobie ” gulga” w słoikach po ich otwarciu… znaczy się DO POPRAWKI\nDobrego popołudnia :o)\nW do poprawki, przetwory, zwierzaki i ptaki\ndo poprawki dynia Przetwory Zwierzaki i ptaki\nWygląda bardzo smakowicie, chociaż nie przepadam za dynią to z wielka przyjemnościa posmakowałabym tego żółtego cuda. Pozdrawiam\nteż zrobiłam ten dżem po przeczytaniu wywiadu z panią Małgorzatą, ale dałam dużo cukru i mam do dziś, a z galaretką brzoskwiniową wyszedł jeszcze wspanialszy\nNoo. brzoskwinia wiadoma to rzecz …rządzi :O)\nO tak jest bardzo fotogeniczny przy tym październikowym słoneczku. Myślę że będzie świetny też do wypełnienia tarty itp. Bo w mufinkach już go sprawdziłam i nie jest ani zakalcowaty ani wybijający się na pierwszy plan :o)\nJeli będzię mieć czas to spróbuję.


Koncern Google, który zdążył ukraść pomysły na swoją działalność ze wszystkich większych, prowadzonych dotychczas firm internetowych, wpadł na pomysł nowego rozwiązania w dziedzinie przeszukiwania internetu. O Google słyszeli wszyscy, a sama firma jest przekonana, że cały świat kończy się na „.com” w jej adresie.\nIm więcej Google ma pieniędzy, tym więcej pomysłów kradnie konkurencji. Tym razem odbyło się bez kradzieży, bo Józef Stalin nie miał nigdy internetu. Google uczyniło kolejny krok do – jak powiedział szef Google – posiadania na własność wszystkich idei w internecie. W oświadczeniu prasowym Google stwierdziło, że posiadanie całej armady przycisków (ang. button) jest zbyt skomplikowane. W listopadzie Google rozpocznie projekt pod nazwą „Google Click”, dzięki któremu liczba przycisków na stronach internetowych Google zostanie zredukowana do jednego. Użytkownicy będą naciskali różne klawisze na klawiaturze, klikali „Google Click” i uzyskiwali w ten sposób odmienne akcje.


budynek - Wiadomosci.gazeta.pl\nReuters podał informacje powołując się na gruzińską stację telewizyjną First Channel i rosyjski kanał RT. Do zawalenia części budynku doszło w piątek. Budynek miał pięć kondygnacji, znajdowało się w nim 12 mieszkań. Niektórzy z lokatorów informują, że przed zawaleniem słychać było huk. Wiele\nbudynek, po czym doszło do potężnej eksplozji i wybuchł pożar. Budynek był pusty, bo przeprowadzano w nim generalny remont. W związku z tym, że dziś jest niedziela, nikt w nim nie pracował. W pobliżu znajduje się stacja metra, parking dla autobusów i przystanek autobusowy. Ekipy ratunkowe przybyły na\nnad pojazdem, zjechał z drogi i uderzył z ogromną siłą w budynek. W domu przebywała 4-osobowa rodzina. Więcej informacji ze świata i kraju znajdziesz na stronie głównej portalu Gazeta.pl. Stracił panowanie nad ciężarówką, wjechał w dom. "Mieliśmy iść spać, nagle huk i rozbłysk światła"\nprzedstawionej prezentacji to wizja skrajnego wykorzystania przestrzeni w danym budynku" - wyjaśnił Krzysztof Stosio, prezes firmy "100-SIO" Synergia dla serwisu Noizz . "Budynek, jak i lokale nie są przeznaczone na sprzedaż. Ich przeznaczenie jest tylko i wyłącznie do wynajmu" - dodał\ntrzypiętrowych budynków. Zniszczeniu uległo kilka budynków w wiosce Todoque. "Upadek północnej flanki wulkanu Cumbre Vieja spowodował uwolnienie dużych bloków materiału i pojawienie się nowych przepływów, które biegną przez obszary już ewakuowane" - poinformował na Twitterze hiszpański\nW piątek po południu aktywiści Strajku Kobiet pojawili się przed siedzibą Prawa i Sprawiedliwości przy ulicy Nowogrodzkiej w Warszawie. W ramach akcji, której celem był protest wobec projektu ustawy zaostrzającej prawo aborcyjne w Polsce, przed wejściem do budynku zostawiono lalkę z czerwonymi\nRzeczniku Praw Obywatelskich. Jest on utworzony na terenie czynnego poligonu i - jak wskazano - panują tam "bardzo złe warunki". "Budynki mieszkalne przypominają zakłady karne. Otoczone są zasiekami typu "concertina"; są one nawet na niewielkich placach spacerowych dostępnych


Legitymacja studencka naklejka ELS Sopot chwilówki chwilówki\nW ostatnim czasie wiele banków wraz z operatorami telekomunikacyjnymi wprowadza nową usługę – elektroniczego portfela. W XXI wieku, gdzie wszyscy płacą plastikowymi kartami, gdzie wszystkie duże sieci handlowe mają swoje programy lojalnościowe i również rozdają plastikowe karty nie wszystko nam się to już mieści w portfelach. Dlatego elektroniczne płatności za pomocą telefonu komórkowego to będzie świetny biznes dla banków i operatorów sieci telefonii komórkowej. Smartfony, które są już praktycznie w stu procentach ofert sieci i biznes bankowy, który już na dobre zadomowił się w internecie to połączenie przyszłości. Połączenie biznesu z wygodą, funkcjonalnością i nowoczesnością. Już teraz banki obsługują swój biznes w sieci. Można założyć rachunek, wziąć kredyt, porozmawiać na czacie z konsultantem, czy nawet odbyć wideorozmowę z pracownikiem banku, który wyjaśni wszystkie nieścisłości i odpowie na wszelkie pytania dotyczące bankowych produktów. Dla ogromnej ilości firm to szansa, aby ich biznes zwiększył ilość zleceń na ich usługi. Myślę tu o producentach telefonów komórkowych, firmach zajmujacych się programowaniem aplikacji służących do obsługi tej nowoczesnej technologii oraz instytucjach bankowych. electro kod promocyjny umożliwi Ci zakup produktów w niskich kancelaria patentowa


Provema Kod Rabatowy | Wrzesień 2020 - Kody.pl\nProvema kody rabatowe i promocje\nBrak aktualnych ofert z Provema\nSmartney. Do końca 8 dni.Dodano 15 dni temu.Pobrano 477 razy.\nLetyShops. Ważne do odwołania.Dodano 190 dni temu.Skorzystano 3362 razy.\nProvema. Oferta zakończyła się 71 dni temu.Skorzystano 113 razy.\nForum opinii o kodach rabatowych i promocjach Provema\nuczciwa firma, warto zaciągnąć u nich pożyczkę jak potrzebna nam dodatkowa kasa\nPożyczyłam pieniądze i nie miałam żadnych przykrych sytuacji, formularz i warunki spłaty czytelne\nSytuacja zmusiła mnie do wzięcia pożyczki, provema bez problemów przyznała mi pieniądze w kwocie złożonej na wniosku, warunki spłat są dogodne\nnie było problemów, minimum formalności i dostałam na przyzwoitych warunkach pieniądze\npomogli w kłopotliwej sytuacji przede mną jeszcze 1 ostatnia już rata :)\nKonsultant był kompetentny i odpowiedział na moje dodatkowe pytania. Zaproponował mi dogodny harmonogram spłat. Polecam\nwszystko ok, pożyczka na przejrzystych zasadach, znam koszty swojej pożyczki ale ważne, że są fair wobec klientów\nPolecam firmę pożyczkową Provema. Drugi raz już u nich wziąłem pożyczkę i nie zawiedli mnie znowu. Pzdr Bartosz M. Limanowa\nwszystko ok dobrze doradzili i pożyczkę dopasowali do moich możliwości\nprovema jest ok szybko przelali mi kasę na konto\nPozytywna opinia.Nie mam zastrzeżeń.Otrzymałem pożyczkę zgodną ze złożonym wnioskiem.\nszybko pomagają załatwić wszystkie formalności, polecam\nCzy będzie jakiś kod rabatowy do Provemy ?\nDrugi raz już u nich wziąłem chwilówkę, warto im zaufać, bo są rzetelni w tym co robią\nPrzygotowali mi pożyczkę na dogodnych warunkach spłaty, skorzystałem, jest ok\nMało formalności, profesjonalna obsługa, szybki przelew, polecam\nJuż drugi raz skorzystałem z pożyczki w Provemie C.. Uczciwie podchodzą do klienta, nie ukrywają dodatkowych kosztów czy opłat. Polecam innym szukających zastrzyku finansowego\nWszystko przebiegło prawidłowo, bez żadnych zastrzeżeń\nDzięki pożyczce w Provemie udało mi się zrealizować ważny cel. Dziękuję za profesjonalne doradztwo. Pozdrawiam\nWziąłem chwilówkę w Provema Credit. Pieniądze bardzo mi się przydały. Dzięki dogodnemu harmonogramowi mogę teraz na spokojnie spłacać moją pożyczkę\nProvema Credit to moim zdaniem naprawdę solidna firma. Uczciwie mi przedstawiono warunki uzyskania dodatkowych pieniędzy. Polecam\nDodaj opinię o Provema\nProvema Credit jest polską firmą, zajmującą się udzielaniem swoim klientom szybkich pożyczek gotówkowych na dowolny cel na przejrzystych i uczciwych zasadach. Wszystko można załatwić wygodnie przez internet, bez potrzeby wychodzenia z domu.\nPrzed podpisaniem umowy o pożyczkę klient jest rzetelnie informowany o warunkach jej udzielenia w tym o kosztach z nią związanych.\nZa pomocą dostępnego na stronie online firmy Provemacredit.pl kalkulatora możemy prosto i szybko obliczyć prognozowane koszty przyszłej pożyczki. Wystarczy wskazać planowaną kwotę pożyczki oraz termin jej spłaty. Znajdują się tam także najczęściej zadawane przez klientów pytania wraz z odpowiedziami na nie. Pomocą i fachowym doradztwem służą także konsultanci firmy.\nProvema Credit jest wartą rozważenia opcją dla osób pilnie potrzebujących dodatkowych środków pieniężnych na nagłe i pilne wydatki.


Remont mieszkania - koszt, radzimy | nieruchomości lokalne.com\nKoszt remontu nowego mieszkania\nKoszt remontu nowego mieszkania to wspólny problem wielu osób. Istnieje wiele czynników, które sprawiają, że koszt remontu nowego mieszkania jest wysoki, w tym konieczność zakupu nowych mebli i urządzeń.\nProces renowacji starego domu zawsze będzie droższy niż budowanie od podstaw. Koszt wzrasta również wraz z liczbą urządzeń i wyposażenia dodawanych do domu.\nKoszt remontu nowego mieszkania jest ogólnie drogi. Jednym z najczęściej wymienianych powodów jest nakład pracy związany z projektem renowacji. Budżet jest często kluczowym czynnikiem przy podejmowaniu decyzji o renowacji, czy nie. To koszt remontu często skłania ludzi do podejmowania decyzji.\nBiorąc pod uwagę wysokie koszty, można by pomyśleć, że lepiej i rozważniej pozostać przy starym mieszkaniu. Jednak inwestując teraz w projekt renowacji, możesz cieszyć się wyższym zwrotem z inwestycji, a także niższymi rachunkami za energię i lepszą wartością domu w przyszłości.\nProces remontu domu nie jest tak prosty, jak mogłoby się wydawać. Należy wziąć pod uwagę wiele czynników, takich jak zakres i jakość pracy, którą należy wykonać, jakość użytych materiałów oraz to, czy wykonawca wykona dobrą pracę, czy nie.\nWażne jest, aby wykonawcy mieli szczegółową wycenę przed rozpoczęciem pracy nad Twoim projektem, aby dokładnie wiedzieć, ile zamierzasz wydać i czy warto zainwestować. W ten sposób nie będziesz mieć żadnych niespodzianek, gdy przyjdzie czas na opłacenie świadczonych usług.\nZanim zaczniesz remont, powinieneś wiedzieć, jaki musi to kosztować. Ważne jest, abyś znał koszty remontu przed rozpoczęciem projektu.\nZwykle nie jest to łatwiejsze niż uzyskanie kredytu hipotecznego, ponieważ koszty będą się różnić w zależności od wielkości mieszkania, które chcesz wyremontować.


Z biegiem Wisły - Tyniecka Grupa Rowerowa - National Geographic\n"Życie jest jak jazda na rowerze. Żeby utrzymać równowagę musisz się poruszać naprzód" - zgodnie z sentencją Alberta Einsteina już 14 lipca ruszyła z Opactwa Benedyktynów w Tyńcu pod Krakowem Tyniecka Grupa Rowerowa i tym samym rozpoczęła wyprawę śladami Bursztynowego Szlaku do Warszawy.\nPiętnastu uczestników podjęło wyzwanie pokonania prawie 500 km trasy wzdłuż królowej polskich rzek – Wisły. Tyniecka Grupa Rowerowa, zainspirowana „Ekspedycją Wisła” Marka Kamińskiego, patrona wyprawy, zamierza odwiedzić najważniejsze zabytki historyczne oraz docenić walory ekologiczne Szlaku Greenways. Ideą przyświecającą Grupie jest próba połączenia aktywnego trybu życia i ciekawości do poznawania skarbów przyrody i rodzimej kultury.\nZdjęcia z trasy można zobaczyć tutaj\nTyniecka Grupa Rowerowa to projekt, który zrodził się, aby połączyć kilka elementów życia współczesnego człowieka i nadać im formę luźnego, zdrowego wypoczynku.- Chcemy, aby stał się on wydarzeniem potwierdzającym, że w rzeczywistości zdominowanej często przez zanik ideałów można wybrać inną drogę - w roku 2010 prowadzącą do Warszawy – mówi Antoni Janik, jeden z liderów grupy. Przebycie trasy z Krakowa do Warszawy dla wielu cyklistów może wydawać się mało ciekawe. - My chcielibyśmy jednak pokazać, że pokonanie tej trasy, liczącej prawie 500 kilometrów, wcale nie musi być nudne i pozbawione przygód – dodaje Wojtek Kasprzyk, członek grupy, który jest również jednym z fotografów w trakcie wyprawy. Trasa wiedzie przez jedne z najbardziej urokliwych zakątków Polski. Grupa odwiedzi między innymi takie miejsca jak Niepołomice, Nowy Korczyn, Zalipie, Sandomierz, Kazimierz Dolny, Górę Kalwarię. Miejsca te znajdują się na trasie Szlaku Bursztynowego, a każde z nich ma do zaoferowania coś odmiennego, coś czego nie można doświadczyć w żadnym innym miejscu. Niepołomice w swej bogatej ofercie mają niezwykłą puszczę wraz z całym bogactwem gatunkowym fauny i flory. Wieś Zalipie od dawna słynie z oryginalnie malowanych chat. Kazimierz Dolny może poszczycić się urokliwą architekturą. - Taka różnorodność odwiedzanych miejsc czyni wyprawę naprawdę wyjątkową – zapewnia Antek Janik, na co dzień student Politechniki Krakowskiej. Swoją rowerową wędrówkę tynieccy cykliści zakończą 18 lipca na warszawskich Bielanach. Patronem medialnym wyprawy jest serwis internetowy National-Geographic.pl, w którym codzienne relacje zdjęciowe w trakcie trwania wyprawy.\nWięcej informacji można uzyskać na stronie www.rowerytyniec.pl\nekspedycja wisła marek kamiński tyniecka grupa rowerowa\nBieszczadzkie Spotkania ze Sztuką „Rozsypaniec” Poprzedni artykuł\nDopłacamy do Twoich wakacji Następny artykuł


Zenek Martyniuk wyda 20 tysięcy na poród synowej! Szczegóły | Party.pl\nJeszcze niedawno w rodzinie Zenka Martyniuka cała rodzina bawiła się na weselu jego syna, a już niebawem będzie następna okazja do świętowania! Jego synowa zostanie mamą. Jak donosi "Super Express", Zenek Martyniuk bardzo przejął się porodem i postanowił zapewnić swojej synowej jak najlepszą opiekę medyczną. A wyda na nią nawet... 20 tysięcy złotych! Podstawowy pakiet VIP to koszt ok. 10 tys. złotych. Jeśli dołoży się do tego dodatkowe usługi, koszt może wzrosnąć dwukrotnie.\nWięcej: Ile naprawdę zarabia Zenek Martyniuk? Na weselu swojego syna pokazał na co go stać!\nCo ciekawe, to sama babcia przyszłego wnuczki najbardziej nie może doczekać się narodzin.\n– Mama tak bardzo nie może doczekać się wnuczki, że nie wiemy, czy da nam się w ogóle nią zajmować – żartował nawet niedawno młody Martyniuk.\nCóreczka syna Zenka Martyniuka najprawdopodobniej dostanie na imię Noemi, choć brane są pod uwagę również imiona: Diana i Laura. (Syn Zenka Martyniuka zdradził płeć i imię dziecka! Jest bardzo oryginalne!)\nPrzypomnijmy, wesele Daniela Martyniuka i Eweliny było jednym z największych wydarzeń w rodzinie Martyniuków od lat. Na weselu bawiło się około 250 osób. Kilka dni po tym wydarzeniu mówiło się o tym, że zabawa kosztowała około miliona złotych. Nie da się ukryć, że taka suma zapiera dech w piersiach, jednak jak się teraz okazuje - nie jest prawdziwa! Daniel Martyniuk postanowił zdementować wszystkie informacje w "Dzień Dobry TVN" i stwierdził, że wesele kosztowało ok. 300 tysięcy złotych.\nEwelina zostanie niebawem mamą!\nTo będzie wielkie wydarzeniu tuż po ich weselu!


,,Spadaj gnoju". Tak przedstawił się następca Mateusza Kijowskiego, nowy lider KOD-u [WIDEO] - Niezłomni.com\nDziałania Komitetu Obrony Demokracji przybierają coraz bardziej groteskowy charakter. W sobotę Krzysztof Łoziński głosami 79 proc. delegatów został wybrany nowym przewodniczącym KOD-u, tym samym zastępując Mateusza Kijowskiego. Kontrkandydatów brak.\nKijowski zapewniał, że nie czerpie żadnych korzyści finansowych z działalności w KOD-zie i utrzymuje się ze wsparcia rodziny. Tymczasem komisja rewizyjna w samej organizacji ustaliła, że jego firma nie wykonała żadnej z usług, za które wystawiła faktury. Dokumenty trafiły do prokuratury.\nNowy lider – Krzysztof Łoziński ma 69 lat. W przeszłości działał w KOR i „Solidarności”, współpracował z Amnesty International. Jest jednym z założycieli Stowarzyszenia KOD.\nPrzy okazji wyboru internauci przypomnieli jedno z jego wystąpień. Kiedy ostro krytykował PiS, zniecierpliwiony mężczyzna podbiegł do sceny, wyrażając co myśli o przemówieniu. Usłyszał od Łozińskiego:\n– Spadaj gnoju…. pic.twitter.com/iC6CxRBLa9\nOdchodzący lider Mateusz Kijowski nie znajduje wielu obrońców:\n„PiS się kończy”\nSkończył się Mateusz Kijowski.\nCoś grało, ale nie w tym kościele. pic.twitter.com/emXJk30JRf\n— Kamil Kubiak (@Kubiak92) 27 maja 2017\nKijowski wycofuje się z wyborów: „Uważam to za mój sukces, należy się opowiedzieć po stronie wartości”. Wartości faktur\n— Ryszard Makowski (@RychoM) 27 maja 2017\nPoprzedni Poprzedni artykuł: Burza gwizdów po wygranej Khalidova. Zawodnikowi puściły nerwy. Komentujący podzieleni: spierają się o jego związki z islamem [WIDEO]\nNastępny Następny artykuł: Uchodźcy wpadli na nowy pomysł, jak dostać się na Wyspy. Brytyjczycy są bezradni. Francuzów to bardzo cieszy [WIDEO]


Haiti: porwano amerykańskich misjonarzy - Niezależna\nŚwiat • 17.10.2021 08:14\nWedług informacji z sobotniego wydania The New York Times 17 chrześcijańskich misjonarzy ze Stanów Zjednoczonych i członkowie ich rodzin, w tym dzieci, zostali porwani w sobotę przez gang w Port-au-Prince w trakcie opuszczania sierocińca.\n"Haiti od lat znajduje się w stanie politycznych wstrząsów, a porwania zarówno bogatych, jak i biednych są niepokojąco powszechne. Ale nawet w kraju przyzwyczajonym do powszechnego bezprawia porwanie tak dużej grupy Amerykanów zaszokowało urzędników swoją bezczelnością"\n- pisze NYT.\nPolityka a bezpieczeństwo\nBezpieczeństwo załamało się wraz z rozpadem polityki kraju. Demonstranci rozwścieczeni powszechną korupcją domagali się obalenia prezydenta Jovenela Moise dwa lata temu, co skutecznie sparaliżowało kraj. Konflikt uniemożliwił chorym leczenie w szpitalach, dzieciom uczęszczanie do szkoły, pracownikom chodzenie do pozostałych niewielu miejsc pracy, a nawet uniemożliwił dopływ prądu w niektórych częściach kraju.\nPolityczne zamieszanie w kraju nasiliło się jeszcze bardziej po tym, jak Moise w lipcu został zamordowany w swoim domu. Zabójstwo nadal pozostaje niewyjaśnione. Nieliczni pozostali w kraju urzędnicy wkrótce zaczęli walczyć o kontrolę nad rządem, frakcyjność trwa od miesięcy, a urzędnicy oskarżają się nawzajem o udział w spisku mającym na celu zabicie prezydenta.\nPorwania stają się częstsze\n"Gangi porywają nawet biednych sprzedawców ulicznych, a kiedy nic nie znajdują w ich portfelach lub niewiele, czasami żądają, aby sprzedali przedmioty w swoich domach, takie jak radia i lodówki. Na początku tego roku klasa uczniów skrzyknęła się, aby zebrać pieniądze na zapłacenie okupu za kolegę"\nDo Afryki dopłynie wóź strażacki z Polski


Gigabyte Ga-970a-ud3 problem z chłodzeniem - Overclocking Forum - OCForum.pl\nGigabyte Ga-970a-ud3 problem z chłodzeniem\nTemat: Gigabyte Ga-970a-ud3 problem z chłodzeniem\n07 sierpień 14, 22:40 #21\n6100 to 1. gen fx'ow, duzo goretsza. Boxy amd, te z heatpipe'ami, wcale nie sa takie zle, tylko wlasnie glosne. U mnie freezer do mocnego oc phenoma byl zdecydowanie za cienki...ale jakby proc mogl miec 20 st wiecej to by nawet styknal...\nAutorze, w biosie plyty lub jakims programem dedykowanym od producenta.\n07 sierpień 14, 22:46 #22\nSam sobie zwiększy obroty w razie potrzeby jeżeli tylko w biosie wrzucisz funkcję automatycznego sterowania wentylatorem.\n08 sierpień 14, 05:18 #23\n12 sierpień 14, 05:48 #24\nWitam. Został odkryty problem z grzaniem płyty. Okazuje się że 970 grzeje się ogromnie przy kręceniu, to samo na płycie 990 także gigabyte. Więc moje pytanie do was..\nJaką płytę polecacie by wycisnąć z fx-8320 jego możliwości?? Jakaś Asrocka a może Asus?\n12 sierpień 14, 10:33 #25\nJeżeli odpływ dinarów z twojego portfela nie będzie straszna ( a w końcu nie podałeś budżetu) to moge podać każdą z brzegu typu Asus Crosshair V Formula-Z 990FX s.AM3+ ROG OKAZJA (4502408959) - Allegro.pl - Więcej niż aukcje.\nPS: Każde mobo grzeje sie po przetaktowaniu cpu, to normalne kiedy wystawiasz dane pozdespoły na wyższą częstotliwość niż normalna.\n12 sierpień 14, 11:44 #26\nKażda płyta będzie się grzała jak cholera przy OC fxa, a pakowanie kilkuset złotych w te platformę nie ma żadnego sensu. Zrób takie oc na jakie pozwala płyta, albo sprzedaj całe to dziadostwo i kup i5 + płyta.\n12 sierpień 14, 13:28 #27\nta plyta ma duzo aluminium na sobie i rozbudowana sekcje zasilania - co sie w niej tak grzeje,ze przeszkadza w OC ?\n12 sierpień 14, 18:53 #28\nGigabyte coś z knocił na tych płytach, otóż mam 3.50ghz w standardzie, ustawiam na 3.60 ghz, odpalam grę Watch Dogs i po 10 min gry na ustawieniach ultra GPU 60C. więc coś jest nie halo tak? To nie jest normalne. Miałem 4.00 ale zjeżdżałem aż doszedłem z powrotem do 3.50. Jednym słowem gniot ;/\n---------- Post dodany o 18:53 ---------- Poprzedni był napisany o 18:51 ----------\nPłytka zaje.. Ale teraz mogę pozwolić sobie ewentualnie na cos o 150 mniej tak do 500.\n12 sierpień 14, 19:00 #29\nAle gdzie masz te 60 stopni i w czym Ci ono przeszkadza?\n12 sierpień 14, 19:04 #30\ntak, tylko że jak ustawiam już 3.80 to dochodzi do 70C w tym problem.\n12 sierpień 14, 19:21 #31\nAle czekaj, o jakiej temperaturze mówisz? GPU? Przecież płyta nie ma na to wpływu.\n12 sierpień 14, 19:21 #32\nNo to do tych 3.7-3.8 chłodzenie wyrabia, więcej nie (zakładam że mówimy o temperaturze CPU?). Wymień chłodzenie, dorzuć wentyl, otwórz bok obudowy.... płyta główna nie sprawi że będziesz miał niższą temperaturę na procesorze.\n12 sierpień 14, 19:30 #33\nw hw monitor mi nie pokazuje. w speedfan ostatnie gpu. nie mówię o 1, 2, 3 bo to akurat wina chłodzenia.\n12 sierpień 14, 19:45 #34\nTemperatura GPU właściwie nie ma zwiazku z taktowaniem procesora. Nie napisałeś jaką kartę masz, ale 70 stopni to normalka (a przynajmniej akceptowalna w pełni temperatura) dla więszości kart.\n12 sierpień 14, 19:52 #35\nMa związek i to podwójny, ale nie bezpośredni:\n- im wyżej ten FX jest taktowany tym mniej ogranicza GPU (aczkolwiek w tym przypadku to nie ma znaczenia bo HD7770 i tak nie jest blokowane)\n- im wyżej FX jest taktowany tym bardziej podgrzewa powietrze w budzie, przez co GPU osiąga wyższe temperatury\nŻaden z tych powodów nie ma jednak powiązania z płytą główną.\n12 sierpień 14, 19:54 #36\nW przypadku FX'a wydajność ma luźny związek z taktowaniem, po prostu jest beznadziejna\nTo bardziej działa w drugą stronę, bo CPU jest nad GPU Ale trochę ten wpływ jest, to prawda.\n12 sierpień 14, 20:08 #37\nTo co mam wtedy zrobić? Bo chłodzenie CPU to wiem że wymienić.. Ale co jeszcze?\n12 sierpień 14, 20:19 #38\nZmienić FX'a na i5\n12 sierpień 14, 20:22 #39\nNic nie rób, zakładam że chesz na tym głównie grać to do 7770 taki FX jest okej skoro już go masz.\n12 sierpień 14, 20:31 #40\nmiałem to. IntelŽ Core™ i3-2120 Processor\nA szybciej Procesor Intel Core i5-4440 (6M Cache, do 3.30 GHz) BOX Ale padł.\n---------- Post dodany o 20:31 ---------- Poprzedni był napisany o 20:30 ----------\nNo chce... To wymienie chłodzenie.\nKolejna karta od Gigabyte z chłodzeniem WINDFORCE 2X\nOstatni post / autor: 25 lipiec 12, 14:20\nOstatni post / autor: 28 czerwiec 11, 07:20\nStrona zostala wygenerowana w czasie 1.2864 sekund z uzyciem 18 zapytan do bazy.


Malina Pracownia Hand Made: stroje teatralne\nod kilku dni pada... pada... zimno...\nw wolnych chwilach w deszczowe dni SZYJĘ i robię dekoracje urodzinowe (o tym następny post).\nZ powodu codziennego niemal deszczu wszelkie prace ogrodowe zawieszone... chociaż właściwie zostało ich niewiele i na dodatek same bardzo kosmetyczne... trawa dopiero wschodzi, to nie mamy co jeszcze kosić...\na dzięki kilku słonecznym dniom udało nam się wreszcie ukończyć przedogródek na tip top...\nno więc... popołudniami SZYJĘ\nfoto: stroje teatralne - togi sędziego i adwokatów\nW tym tygodniu w ramach akcji społecznej z powierzonych materiałów uszyłam trzy togi na dziecięce przedstawienie. Dwie są dla adwokatów, a jedna dla sędziego.\nStroje powstawały w wersji ekonomicznej. Materiału było "na styk". A przy jednej todze, nawet to za dużo powiedziane "na styk". Kołnierzyki powstawały we wszystkich strojach niemal z niczego ;-) Właściwie większość czasu poświęciłam na kombinowanie, jak to wszystko wykroić i jak zszyć.\nEfekt według mnie wyszedł zadowalający. Nawet na prawdziwą rozprawę może by się te togi nadały? ;-)\nTrzymajcie kciuki za młodych aktorów :-)


Przepis na wafelki - MniamMniam.com\nDESERY CIASTA I CIASTKA CIASTKA I CIASTKA BEZ PIECZENIA\nPorcje: trudno powiedzieć\nSą to ulubione wafelki mojej córki Agatki - niejadki, jak również jej przyjaciółek.\nSkładniki na wafelki\n- puszka skondensowanego, slodzonego mleka\n- 2 opakowania kruchych wafli\n- garść wiórek kokosowych, rodzynek, siekanych migdałów itp.\nPrzygotowanie dania wafelki\n- Miękkie masło ucieram z mlekiem i kakao.\n- Masę dzielę na trzy części : jedną zostawiam saute, do drugiej dodaję wiórki kokosowe, do trzeciej np. migdały ( w tej kwestii istnieje wiele możliwości)\n- Smaruję wafle powstałymi masami ; na przemian\n- Gotowe wafle dociskam deseczką i pozostawiam na kilka minut, aby się dobrze skleiły.\n- Kroję w szykowne romby lub trójkąciki.


Ołomuniec Hostele - Hostele w mieście Ołomuniec od 53,82zł z HostelBookers\nSzukaj Hostele w Ołomuniec, Czechy\nOłomuniec - hostele\nKącik Poetów to przyjazny, przytulny i przyjazny mały hostel w Ołomuńcu, historyczna stolica Moraw. Prowadzony przez byłych…+ zobacz więcej turystow, oferujemy wszystkie udogodnienia A będzie podróżników i wiele informacji o Ołomuńcu i otacza, które pomogą Ci cieszyć się razem w tym regionie.\nSokolska 1, Ołomuniec, Czechy, 77900\nNowo zrekonstruowany Hotel Senimo, położony około 500 m od głównego dworca kolejowego w Ołomuńcu, otworzył w dniu 4 lipca 2008. Do centrum…+ zobacz więcej miasta można dojechać na wygodnej odległości 15-minutowego.\nPasteurova 905/10, Ołomuniec, Czechy, 77200\nAby znaleźć najlepsze oferty hosteli w Ołomuniec użyj pola wyszukiwania po lewej lub wybierz hostel z poniższej listy. Aby zobaczyć lokalizację hosteli w Ołomuniec użyj zakładki mapa.\nPrzejrzyj listę powyżej i znajdź wszystkie potrzebne informacje o naszych hostelach w okolicach miasta Ołomuniec i zarezerwuj hostele bez dodatkowych opłat rezerwacyjnych! Ołomuniec jest jedną z ponad 3300 destynacji dostępnych na HostelBookers. Potrzebujesz czegoś innego? Znajdź tutaj tani hotel dla siebie.


wzmacniacz operacyjny roznicowy - nie dziala... - elektroda.pl\ndecor1986 27 Apr 2012 19:42 6044 16\n#1 27 Apr 2012 19:42\nPracuje nad prostym projektem w ktorym musze wzmocnic wejscie roznicowe podawane z czujnika cisnienia MPX53GP 100 krotnie. Wstepnie probuje wykorzystac wzmacniacz LM741. Uzylem rezystory tak, aby R4/R3=R2/R1 i R1=R3 i R2=R4, a wiec tak jak podaja w literaturze. Na razie uzywam rezystorow 100 i 10om, chce wzmocnic chociaz 10 krotnie. Nie dziala.\n1)Czujnik cisnienia zasilany jest typowo 3V wg dokumentacji. Zasilam go z baterii 9V po stabilizacji 3.3V i bez wzmocnienia dziala prawidlowo - podaje wartosci zgodne z charakterystyka.\n2)wzmacniacz zasilany napieciem pojedynczym z tego samego stabilizatorka 3.3V, (moze zbyt male napiecie zasilania, albo powinno byc roznicowe?). Na wejsciu sprawdzalem ma faktycznie 3.3V, wiec nie dziala tylko wzmocnienie.\nNa wyjsciu wzmacniacz podaje wartosc okolo 1,8V nie wiem skad sie to bierze. Chce wzmocnic z 20mV (tyle czujnik daje na wyjsciu) do 200mV. (Uwy=R2/R1*deltaUczujnika). Co wiecej te 1,8V jest nawet wtedy gdy nie ma nic na wejsciu wzmacniacza! Nie wykorzystalem wszystkich nozek bo nie sa chyba potrzebne tutaj, tzn nie wykorzystalem OFFSET NULL i NC.\nPonizej schemat (czerwone cyferki na schemacie odpowiadaja tym we wzmacniaczu):\nlinki do czesci ktorych uzylem:\n-czujnik cisnienia MPX53GP http://cache.freescale.com/files/sensors/doc/data_sheet/MPX53.pdf\n-wzmacniacz LM741 http://www.ti.com/lit/ds/symlink/lm741.pdf\n#2 27 Apr 2012 20:03\nObawiam się, ze ten wzmacniacz operacyjny nie może pracować prawidłowo\nprzy tak niskim napięciu zasilania. Można poszukać inny wzmacniacz który na pewno poprawnie będzie działał przy 3V\n#3 27 Apr 2012 20:10\nZbyt niskie napięcie zasilania, minimum to +-10V, najlepiej +-15V. Powinno być symetryczne zasilanie, a nie pojedyncze.\nZa małe wartości oporników, zwiększ je co najmniej 10 krotnie.\nNie istnieje stabilizator 7803 - ładnie to tak "cyganić"?\nWzmacniacz musisz wyzerować (napięcie niezrównoważenia - pin 1-5). A w ogóle to ten wzmacniacz "średnio" się do tego celu nadaje.\nNo i ten sensor ma offset, który należałoby kompensować.\n#4 27 Apr 2012 22:55\n1)wartosci opornikow zmienione na 100kom i 1kom. (dla 100-krotnego wzmocnienia).\n2)fakt to jest stabilizator LM1117DT33, pomylka\n3)sensor ma offset 20mV dla cisnienia min (czyli jak nic nie ma na wejsciu), ale czy jest potrzeba go kompensowac? w dokumentacji jest elegancki wykresik uwzgledniajacy offset, poza tym nie wiem jak to sie kompensuje\n4)Moze to podstawowe pytanie, ale dlaczego zasilanie wzmacniacza musi byc roznicowe a nie moze byc pojedyncze? Podlaczylem teraz pojedyncze bezposrednio przez baterie 9V, ale chyba powinienem zastosowac wpierw stabilizator? Czy w warunkach domowych bez zasilacza stabilizowanego moge go jakos zasilic np dwoma bateriami 9V+9V po kazdej stronie(+/-) z jakimis stabilizatorkami+/- 15V np?\nmarekzi czy moglbys doradzic w jaki sposob nalezy wyzerowac te napiecie niezrownowazenia na wejsciu o ktorym napisales? (pewnie za pomoca tych pinow 1 i 5 ktore zostawilem luzne...) Wg dokumentacji wynosi ono okolo 1mV jesli dobrze patrze.\n#5 27 Apr 2012 23:11\nHelpful post #5 27 Apr 2012 23:11\nZasilanie wzm. operacyjnego ma być symetryczne, gdyż:\n- tak jest skonstruowany,\n- żaden wzm. op. nie pracuje z napięciami wejściowymi (i wyjściowymi) równymi napięciom zasilania na jego pinach zasilających - a Twój sensor daje napięcie wyjściowe bliskie zeru,\n- tak lubi\nMożesz go zasilić dwiema bateriami 9V.\nI nie stabilizuj tych napięć, a już na pewno nie stabilizatorami 15V, bo się nie da!\nDo pinów 1 i 5 podłącz podkówkę 10-22k, a jej ślizgacz do ujemnego napięcia zasilającego. Obydwa wejścia 741 (piny 2 i 3) dołącz do masy, do wyjścia miliwoltomierz i kręcąc podkówką ustal napięcie na wyjściu =0,0mV.\nPóźniej wejścia (piny 2 i 3) dołącz do sensora\n#6 27 Apr 2012 23:19\nTo jest wzmacniacz operacyjny i wymaga zasilania symetrycznego.Trzeba poczytać o nim dokładnie .Przy zasilaniu symetrycznym będzie mógł mieć\n0V na wyjściu.Przecież to mogą być dwie bat 9V . Przynajmniej na czas prób.\n#7 27 Apr 2012 23:53\nStabilizacje +/-15V mialem na mysli dla dwoch baterii 2x9V=18V po + i -, ale to beda az 4 baterie, wiec jak na dwoch 9V bedzie dzialac to lepiej.\nfaktycznie racja, w przypadku gdy jeden z moich pinow bedzie mial 0V to nie zadziala. zrobie +/-9V.\nJak jutro polece po druga baterie 9V to sie za to wezme i dam znac jak poszlo\n. Z tym ze nie mam podkowki, ale mam potencjoimetr 10k, wiec chyba tez moge do tego celu uzyc. Zrobie to tak jak tutaj:\nhttp://home.agh.edu.pl/~maziarz/LabPE/wzmacniacz.html#10 (na samym dole strony jest opis kompensacji), tylko na swoich rezystorach.\n#8 28 Apr 2012 00:04\nParę spraw: raz - rezystory 100 i 10 omów to trochu mało imho. Mogę się mylić tutal, ale polecałbym dajć 100k i 10k, bo wzmacniacz może prądowo nie wyrabiać.\nDwa: przeca można zrobić wzm. różnicowy na poj. zasilaniu, np. tak jak tu:\nTrzy - można kupić wzmacniacz rail-to-rail, z reguły działają ok na poj. zasilaniu, np. TS912 dostępny np. w Seguro i wtedy z niskim napięciem aż takich problemów nie będzie.\n#9 28 Apr 2012 11:00\nPod tym adresem podanym jeszcze wyżej jest wszystko podane ogólnie.A kolega "poluje " na sygnały małe -rzędu 20mV .\nPrzede wszystkim zasilanie 2x9V -pozwoli na pokazanie zalet wzmacniacza operacyjnego w pełni..Glównie symetrii i uwolnienie się od problemów z zasilaniem z jednego zródła.\nWtedy ,przy Uwe=0V, na wyjściu pojawi się jakieś napięcie, które trzeba będzie\n#10 29 Apr 2012 00:51\nPostapilem zgodnie z Waszymi radami i instrukcja marekzi. Podlaczylem druga baterie 9V, zrobilem symetryczne zasilenie wzmacniacza +/- 9V, wyzerowalem go potencjometrem 100k (napięcie na wyjściu ustawilem =0,0mV dla wejsc wzmacniacza podlaczonych do masy), na koncu z powrotem podlaczylem czujnik do wejscia.\nOkazuje sie ze dziala, i to calkiem niezle - blad jest minmalny, sprawdzalem dla 10 i 100 krotnego wzmocnienia.\nTylko troche balagan sie zrobil\n. (robilem na plytce stykowej zdjecie ponizej).\nDziekuje wszystkim za pomoc. Jutro jeszcze schemat poprawiony wrzuce (moze sie komus przyda) i zamykam temat.\nMam jeszcze jedno pytanie. Gdybym np zastosowal zamiast wzmiacniacza 741 wzmacniacz TL072 ( http://sklep.avt.pl/photo/_pdf/TL072CN.PDF ) to jak go podlaczyc i wyzerowac skoro to sa tak naprawde dwa wzmacniacze? (rysunek ponizej). Czy wystarczy jakbym uzyl pinow 2 i 3 jako wejscie, 4 i 8 jako zasilanie,1 jako wyjscie, a reszte zostawiam wolne? Dlaczego pin 1 nazywa sie offset skoro jest to wyjscie pierwszego wzmacniacza?\n#11 29 Apr 2012 09:10\nNie wiem, skąd wziąłeś ten rysunek? prawdopodobnie źle czytasz datasheet - rys. TL072, ale opis końcówek jest błędny.\nCzytaj tu: http://www.ti.com/lit/ds/symlink/tl071.pdf , str. 4:\nA zerowanie TL071 należy zrobić nieco inaczej niż LM741 - patrz str.9:\nW końcu nie wiem, którego chcesz użyć - TL071 - on ma końcówki do zerowania, czy TL072 - ten nie ma końcówek.\nJeśli TL072 - wejścia nieużywanego wzmacniacza do masy, a zerowanie można dorobić tak:\nTen układ kończący się rezystorem 1M można dołączyć i do wejścia odwracającego i nieodwracającego.\nJeśli zakres regulacji jest zbyt mały - można odpowiednio zmniejszyć rezystory 1M, 3M, ale bez przesady, gdyż to może wpłynąć na wzmocnienie.\nCo do błędu wzmocnienia - piszesz że jest minimalny; - najprawdopodobniej jest znikomy - niemierzalny (w Twoich warunkach). Używasz multimetru o niewielkiej dokładności i rozdzielczości 0,1mV - przelicz np. odchyłkę 0,1mV napięcia wejściowego na Uwy - to jest błąd 10mV (dla Ku=100).\nPoza tym masz tam zapewne błąd spowodowany wartościami rezystorów- należałoby tam użyć rezystorów precyzyjnych 0,1%, a przynajmniej 0,5%, stabilnych.\n#12 29 Apr 2012 10:18\nTLO72 to dwa w jednej obudowie, ale bez możliwości zerowania.\n#13 29 Apr 2012 16:09\nCiekawe, jeśli wzmacniacz miał rezystancję wejściową (różnicowo) 2kΩ (zastosowano rezystory 1kΩ i 100kΩ), a czujnik ma rezystancję wyjściową rzędu 1kΩ to ok 1/3 katalogowej czułości straciłeś, obciążając czujnik.\nW karcie katalogowej czujnika jest informacja, że ma znaczny współczynnik temperaturowy - nie potrzebujesz kompensacji?\nWiecie że µA741 ma aż 44 lata, w dzisiejszych czasach informacje słyszy się o nim chyba tylko w szkołach/uczelniach, co o nich dobrze nie świadczy.\nW obecnym stuleciu większość układów ze wzmacniaczami operacyjnymi jest budowana tak, aby zasilać je niskimi napięciami i niesymetrycznie. Ale jeśli ilość miejsca zajmowana przez dwie baterie nie ma znaczenia, to tak jest odrobinę prościej.\n#14 29 Apr 2012 21:45\nJeśli na WE i WY układu znajdują się kondensatory, to nie ma potrzeby stosowania "zerowania" układu, bo składowej stałej -powodujacej przesunięcie -nie ma.W takim przypadku można zrezygnować ze stosowania zasilania symetrycznego./Książka z 1975 r./\n#15 01 May 2012 12:30\nZ tego linku, str 1. ( http://sklep.avt.pl/photo/_pdf/TL072CN.PDF )\nW karcie katalowej znalazlem taki wpis (str 4 nad wykresem):\n"...However, the properties of the strain gauge itself are temperature dependent, requiring that the device be temperature compensated if it is to be used over an extensive temperature range."\nZakladajac, ze pomiary beda wykonywane w stalej temperaturze, nadal potrzebuje kompensacji czujnika? Jezeli tak, to jest ktos w stanie podpowiedziec w jaki sposob robi sie taka kompensacje?\nW obecnym stuleciu większość układów ze wzmacniaczami operacyjnymi jest budowana tak, aby zasilać je niskimi napięciami i niesymetrycznie.\nTo fakt ze ten wzmacniacz swoje lata juz ma. Czy mozesz w takim razie podac jakies przyklady wzmacniaczy ktore najlepiej by sie sprawdzily w tej aplikacji?\n#16 01 May 2012 21:44\nZakladajac, ze pomiary beda wykonywane w stalej temperaturze, nadal potrzebuje kompensacji czujnika?\nJeśli będzie stała to nie, zależy tylko jak dokładna będzie ta stałość i jaki błąd pomiarów uznasz za dopuszczalny (trzeba policzyć).\nJezeli tak, to jest ktos w stanie podpowiedziec w jaki sposob robi sie taka kompensacje?\nW karcie katalogowej jest podane, w której nocie aplikacyjnej tego szukać.\nJeśli to układ do prób, lub ma być używany sporadycznie, to nie ma sensu optymalizować. W innym przypadku można by zrobić bardziej energooszczędny i nie wymagający symetrycznego zasilania. Czy to ma pracować w jakimś większym urządzeniu?\n#17 01 May 2012 22:49\nPoważnie to jest tutaj podane: http://www.elenota.pl/datasheet-pdf/25707/Motorola/AN1318\nDodaje też wzmacniacz -o zasilaniu -juz od +- 1,5V :\n....i jeszcze jeden typ :\nSimilar topics to wzmacniacz operacyjny roznicowy - nie dziala...\npytanie o wzmacniacz roznicowy\nCcy ktos wie jak wyglada wzmacniacz roznicowy w zastosowaniu jako uklad mnozacy?? Przewertowalam juz mnostwo ksiazek i ciagle nie moge nic znalezc:( J... (6)\nsumator i wzmacniacz roznicowy na WO :)\nwitam ponownie:) kto mi pomoze zaprojektowac uklad dodajacy do podanego napiecia stalego (zakres -10...+10V) napiecie o wartosci +10V (aby uzyskac zak... (3)\nWitam wszystkich. Szukam pomocy ponieważ potrzebuje schematu 3 stopniowego wzmacniacza roznicowego. :? Ma byc to cos w stylu: 1(pierwszy stopien)... (2)\nzadanie z elektorniki analogowej - wzmacniacz roznicowy\nPOSZUKUJE ROZWIAZANIA DO ZADANIA ktore znajduje się w zalaczniku, zapewniam się odwdzieczych. Zadanie polega na obliczeniu napiecia Uo, z gory serde... (1)\n[potrzebne jakiekolwiek informacje] Wzmacniacz roznicowy\nWzmacniacz różnicowy to nie to samo co operacyjny choć jest zazwyczaj ona nich oparty. W zasadzie nic o nich nie wiem ale znam dwa nie produkowane już... (9)\nWzmacniacz roznicowy z lustrem pradu w kolektorach!POMOCY\nWitam wszystkich bardzo serdecznie. Mam taki problem. Musze zaprojektowac wzmacniacz roznicowy w ukladzie z lustrem pradu w kolektorach, aby wspolczyn... (1)


Jerzy Owsiak ogłosił rezygnację z kierowania fundacją Wielkiej Orkiestry Świątecznej Pomocy na konferencji prasowej w poniedziałek, po niedzielnym finale i informacji o śmierci prezydenta Gdańska Pawła Adamowicza.\n- Składam rezygnację z prezesa zarządu fundacji WOŚP - powiedział Jerzy Owsiak. - Fundacja będzie funkcjonowała, ale być może moja decyzja pohamuje tych, którzy nawet dzisiaj napisali obrzydliwe słowa w moim kierunku. Mówiłem o tym, że ta nienawiść w kierunku moim i fundacji grzeje od 25 lat. Od 25 lat staczam boje z ludźmi, którzy również mi grożą. Policja i wymiar sprawiedliwości nic z tym nie robią - stwierdził.\nŹródło: Jerzy Owsiak rezygnuje z kierowania fundacją WOŚP. "Fundacja się nie podda, ale może to powstrzyma szaleńców" - Zduńska Wola NaszeMiasto.pl\nNo i dobrze zrobił ! Nikt tak nie szkodził idei WOŚP, jak Jerzy Owsiak. Bardzo kontrowersyjna osoba, więc niech orkiestra gra dalej :-)\nprzecież on tylko szukał pretekstu żeby zrezygnować z tego show.Stary już jest, to kiedy będzie z życia i kasy korzystał?Po śmierci?Zrozumcie go,bo ja rozumiem.\nPanie Jurku nie z takiego powodu, nie w tym momencie. A swoją drogą rozumiem człowieka, bo naprawdę można mieć dość, a co niektórym tzw. człowiekom nie warto pomagać.\nPewnie Jurek się wystraszył.Dostał ostrzeżenie że dzisiaj Adamowicz,następnym razem on.Coś tu śmierdzi......\nMylisz fakty, Jurek dostał wyrok w sprawie Pawłowicz, nie chodzi tutaj o wulgaryzm jaki padł ze sceny podczas PW. I o tym wyroku mówił w trakcie konferencji.\nCo do hasła robią co chceta to nie jest hasło fundacji a nazwa programu radiowego jaki przed laty prowadził Jurek.\nWidzę, że kolega pisze bo może. Ciul z tym, że nie ma podstawowego pojęcia o czymkolwiek.\nNiestety powszechny dostęp do internetu rodzi takie osobniki. Nie znam się to się wypowiem.\nPanie Owsik, pan dostał wyrok za używanie wulgaryzmów w miejscu publicznym, a nie za tak zwany język nienawiści. Za taki rzeczywiście nikt jeszcze w Polsce skazany nie został. Także proszę nie kłamać. Nawet w obliczu tragedii musi pan podsycać emocje. Wydaje się że trafił się panu dogodny pretekst do rezygnacji na którą pan miał ochotę od dawna. A tak poza tym, to pan jest autorem hasła "Róbta co chceta", ten wczoraj widocznie serio to potraktował.


Wynagrodzenia na wybranych stanowiskach informatycznych w 2006 roku - wynagrodzenia.pl\nWynagrodzenia na wybranych stanowiskach informatycznych w 2006 roku\n27.02.2007 Katarzyna Jaśko\nZarobki na stanowiskach i szczeblach Zarobki na stanowiskach i szczeblach wg OBW Artykuły (IT)\nNiniejszy artykuł jest podsumowaniem najważniejszych wyników trzeciego Internetowego Badania Wynagrodzeń (IBW), które przeprowadziliśmy z czołowymi polskimi portalami. Zaprezentowano w nim dane na temat wynagrodzeń na wybranych stanowiskach informatycznych. Konsultanci z medianą zarobków równą 5000 PLN zarabiali dwa razy więcej niż informatycy i o 2000 PLN więcej niż administratorzy sieci. W artykule przedstawiono również ilości osób w kolejnych przedziałach płacowych na poszczególnych stanowiskach oraz najbardziej popularne świadczenia dodatkowe. Najwyższe zarobki otrzymywali pracownicy z wykształceniem wyższym uniwersyteckim – absolwenci nauk ścisłych. Najwyższe pensje oferowano w regionie mazowieckim. Były one o 50% wyższe niż wyniosła mediana wynagrodzenia w regionie południowo – zachodnim. Na wysokość zarobków wpływ miała również wielkość firmy, pochodzenie kapitału oraz łączny staż pracy. Artykuł zawiera 10 tabel i 8 wykresów.


Wełnowce : Storczyki\nautor: DiAbLuSiA » 2012-02-28, 21:33\nW związku z pechem jaki posiadam dziś zakupiłam dwa storczyki z przeceny w leroy... i niestety w domu zauważyłam jednego białego robaka - zapewne wełnowca.\nNiestety wieczorem zauważyłam że sa też w korzeniach wyjęłam go z podłoża zamoczyłam w roztworze z płynu do naczyń i spirytusu. Czekam aż korzenie przeschną i wsadzę je jutro do podłoża nowego.\nWełnowiec niestety się ukrył - uciekł mi i schował się w trzonie gdzieś. Moje pytanie jest takie, czy jest jakaś pora dnia czy coś kiedy one bardziej wychodzą;)? Póki co nie chce kupować chemii - koszt około 20zł storczyk kosztował mnie 7;)\nautor: Merghen » 2012-02-28, 22:54\nZnim wsadzisz w doniczkę dobrze ją wyparz i przemyj spirytusem. Najlepiej by było całkiem nowej. Podłoże też nadaje się do wyrzucenia. Jeśli zaś chodzi o pory dnia to nic o tym nie wiem. Pozostaje Ci tylko zrobić obu nowo zakupionym kwarantannę i obserwować kiedy się pojawi.\nautor: DiAbLuSiA » 2012-02-29, 01:02\nDoniczka została już dzisiaj wyparzona dwa razy - jutro jak będę wkładać storczyka w nowe wyparzone podłoże zrobię to jeszcze raz i przemyje spirytusem.\nOba storczyki przechodzą kwarantannę choć robala zauważyłam tylko na jednym. Podłoże zostało już wyrzucone...\nautor: talibankaa » 2012-02-29, 11:13\nTo że dorosły osobnik był tylko na jednym storczyku nie wyklucza zarażenia drugiego. Kwarantanna w przypadku wełnowców jest dosyć długa a walka bez chemii uciążliwa ale możliwa. Ja swoje storczyki leczę z wełnowców ręcznie. Kiedyś stosowałam chemię ale nie widziałam po niej większych efektów. Wełnowce lubią się chować w zagłębieniach liści i pod nimi, ulubionym ich miejscem jest też sam środek, tam skąd wyrastają młode liście.\nJa usuwając wełnowce ręcznie stosowałam do tego celu pilniczek taki jak do paznokci i jego drugą stroną rozginałam wełnowce trudno dostępne dla palców albo je po prostu wyciągałam z zakamarków. Zauważyłam że najwięcej ich się pojawia po nocy.\nWięcej przydatnych informacji: Wełnowce na storczykach. Skąd się biorą i jak zwalczać?\nautor: DiAbLuSiA » 2012-02-29, 18:39\nNo właśnie obserwuję, i nie mogę się dopatrzeć na żadnym z nich żadnego Wełnowca oba storczyki stoją z dała od siebie i z dala od innych falków... - mam nadzieję że wełnowce nie skaczą.\nautor: DiAbLuSiA » 2012-03-02, 11:21\nDziewczyny, a kiedy można stwierdzić że wełnowce się wyniosły na dobre?\nOd czasu przesadzenia, nie zaobserwowałam żadnego wełnowca na tym falku, wiem że jeszcze jest za wcześnie by stwierdzić że robale się wyniosły - ale kiedy może to nastąpić?\nDziś powtórzyłam zabieg przemycia liści wodą z płynem do naczyń i spirytusem. Na wszelki wypadek przetarłam oba dwa falki które kupiłam tego dnia....\nautor: Merghen » 2012-03-02, 15:21\nOne mogą się pojawić nawet po pół roku\nSą nieduże i wystarczy,że jeden gdzieś przetrwa...\nautor: talibankaa » 2012-03-02, 15:22\nNie wiem jak długi jest okres wylęgu nowych osobników ale myślę że miesiąc kwarantanny to minimum. Ja swoje zaatakowane wełnowcami storczyki izolowałam co najmniej pól roku od innych storczyków ale w tym czasie nie stosowałam żadnej chemii tylko ręczne usuwanie.\nautor: DiAbLuSiA » 2012-03-02, 15:39\nHmmm o kurcze myślałam że to potrwa nieco krócej...to miałam pecha z tym zakupem:)\na powiedzcie ta kwarantanna to najlepiej żeby była w innym pokoju niż są storczyki?Czytałam że larwy przenoszą się nawet podczas podmuchu wiatru to prawda?\nautor: talibankaa » 2012-03-02, 17:14\nTego też nie wiem. U mnie kwarantanna odbywała się na innym oknie ale w tym samym pokoju. Co prawda było to okno którego nigdy nie otwieram więc podmuchu powietrza nie było.\nautor: tengel27 » 2012-03-03, 17:53\nZarówno młode larwy jak i same jajeczka przenoszą się w powietrzu. Wełnowce to strasznie uciążliwe stworzenia. Ja na kaktusach walczę z nimi co roku, a raczej walczyłem, gdyż w tym roku (odpukać) nie mam ich.\nautor: DiAbLuSiA » 2012-03-03, 18:57\ntengel27 pisze: Zarówno młode larwy jak i same jajeczka przenoszą się w powietrzu. Wełnowce to strasznie uciążliwe stworzenia. Ja na kaktusach walczę z nimi co roku, a raczej walczyłem, gdyż w tym roku (odpukać) nie mam ich.\ni czym walczyłeś ? Co możesz powiedzieć o tym kiedy można stwierdzić że mamy z nimi spokój?\nautor: tengel27 » 2012-03-03, 19:36\nUżywałem środka Bi-58. Jest to środek, który działa w temperaturze pow. 15 stopni. Jest gazowy, więc w domu nie można używać.\nCo do stwierdzenia, że mamy spokój. Nie mogę powiedzieć czy już mam spokój, gdyż zawsze po opryskach, które należy powtarzać i całym sezonie letnim spokoju od tych paskudztw to i tak na zimowaniu okazywało się, że znowu są.\nautor: anastazja55 » 2012-03-04, 18:30\nKupiłam storczyka w Obi w styczniu, szybko przekwitł (był przeceniony) ale wypuścił na oczku nowy pęd.\nDzisiaj zauważyłam coś białego wciśniętego powyżej pędu, niestety był to wełnowiec. Ponadto w doniczce pomiędzy korzeniami coś co przypomina białego grzybka ok 7 ml, jest tego sporo. Jutro biorę się za przesadzanie, liście od razu przemyłam, pytanie czy zaraz po wyczyszczeniu korzeni wsadzić do doniczki, czy pomoczyć w miksturze, jeżeli tak to jak długo moczyć? Nie wiem czy przy takich zabiegach nie ucierpi nowy pęd. Dobrze że stoi samotnie. Przejrzałam pozostałe, ale nic nie widzę niepokojącego. Zastanawiam się czy te wełnowce już dawniej na którymś storczyku nie bytowały. Latem zauważyłam na kwitnących krople jakby rosy, było to lepkie, po przemyciu za kilka dni pojawiły się nowe.\nStorczyki mają się dobrze, ponowiły kwitnienie, jeżeli by miały jakieśpasożyty musiałyby zmarnieć.\nRejestracja: 2009-05-07, 21:04\nautor: Merghen » 2012-03-04, 23:28\nWItaj! Na początku drobna uwaga, czy mogłabyś w profilu region, z którego pochodzisz?\nJeden wełnowiec to już mały problem choć nie tragedia - jest wiele środków do walki z nimi i kilkakrotne podlanie oraz oprysk powinno pomóc. Można też cały czas izolować stroczyka i obserwować czy więcej się nie pojawi ale są one zdradliwe i mogą się ponownie pojawić nawet po dość długim okresie. Od Ciebie zależy czy zastosujesz ręczne usuwanie i obserwację/kwarantannę czy chemię.\nTe grzybki przy korzeniach są pożyteczne (pomagają korzeniom w przyswajaniue składników pokarmowych) więc nie wiem czy jest sens je tępić przez wymianę podłoża i dodatkowy stres dla rośliny (niedawny zakup był nim również). Wełnowca przez wymianę podłoża możesz nie wytępić.\nKrople rosy to gutacja. Jest sporo informacji na ten temat na forum.\nI dodatkowy drobiazg - na roślinach grasują szkodniki


Autor Wątek: Mobilizacja graczy Deluge, gramy w każdą środę od godziny 20.00! (Przeczytany 19241 razy)\n« Odpowiedź #15 dnia: Grudzień 17, 2012, 22:47:27 »\nCytat: Aharo w Grudzień 17, 2012, 22:39:04\nCoś w tym jest... Co dwa tygodnie można nawet specjalnie do tego zmodyfikować mapkę czy nawet zrobić nową...\nPamiętam jak grając w America's Army, admini urozmaicali graczom rozgrywkę dając wszystkim na przykład podobną broń, czasami jakąś bardzo słabą, a czasami śmiertelnie zabójcza. W naszym przypadku można stworzyć pojedynki na szable,jakąś bójkę w oberży na kufle, małe potyczki, a nawet duże bitwy. Wszystko to kwestia wyobraźni.\n« Odpowiedź #16 dnia: Grudzień 17, 2012, 23:22:54 »\nUmm.. Nie widzę w tym logiki. Mamy średnio zaludnione serwery i nie robimy nic, a jak chcemy coś zorganizować, to obawa, że "może się znudzić". Moim zdaniem to właśnie taka wspólna gra może na nowo rozbudzić zainteresowanie modyfikacją. Bez takiego zorganizowania szansa na grę w większym gronie są znikome. Jedna taka bitwa w tygodniu to nie dużo i nie mało.\nNie należy też patrzeć na to jak na event ze ściśle ustalonymi zasadami, stałymi dowódcami, obowiązkowym TSem, formacjami etc. To jest sposób na zebranie większego grona graczy na jednym serwerze w tym samym czasie i ewentualnie dodanie jakiegoś scenariusza.\nZamysłem tych spotkań kiedyś była stosunkowo luźna rozgrywka ale o ustalonym czasie i z aktywną pomocą adminów. Teraz powinno być podobnie.\n« Odpowiedź #17 dnia: Grudzień 18, 2012, 07:49:26 »\nOrganizowanie bitew cotygodniowych a organizowanie "bonusów" w postaci pojedynków na kufle, czy jakiegoś mini turnieju trochę w innej formie (Może coś jak turniej dżentelmenów), to już osobna kwestia. Wiadomo że Oktawian się nie roztroi i nie jest w stanie robić kilkanaście rzeczy na raz, i do organizowania "bonusowych" rzeczy, musiałby być ktoś inny z dużymi chęciami i zaangażowaniem. Bitwy to bardzo dobre rozwiązanie, wiadomo że nie wszystkim się dogodzi i będzie też szukał czegoś innego, ale to już pole do popisów dla tych ludzi co chcą się bawić w "bonusy". Bitwy za to powinny być stałym punktem programu, ewentualnie można by pomyśleć w najbliższym czasie jak to bardziej unormować i przeprowadzać to w taki sposób aby mniej pochłaniało to organizatorów (Mała gra klanów i zainteresowanych?, np. w podbijanie danych prowincji na prowizorycznej mapie narysowanej na forum, w którym każda reprezentowała by inną mapę, a w bitwach mogli by brać udział randomi jak i klany? kto wie.. to tylko mały koncept na kiedyś, który wymaga dopracowania).\nA ty Aharo pierdzielisz bez składu i ładu, eventy są co tydzień to po prostu przyjdź sobie co dwa tygodnie na to samo wyjdzie. Jest gro osób i klanów, które grają tylko w Deluga i im bardzo odpowiada że eventy są co tydzień, a jak ty grasz w Nativia i masz mniej czasu na Deluga to po prostu przyjdziesz co drugi tydzień, i tyle.\n« Odpowiedź #18 dnia: Grudzień 18, 2012, 13:19:33 »\nSam się zastanawiałem nad mapą. Na takiej mapie np klany miały by swoje tereny. Dodatkowo powinny być tereny podlegle państwom.\nMapa oczywiście służyła by bitwom zorganizowanym. Na takiej bitwie powinna być jakaś komisja, która wszystkiego dopilnuje i ewentualnie zatwierdzi wynik.\nWidziałbym to tak że nim klan będzie chciał podbić miasto lub wioskę to najpierw będzie musiał wygrać bitwę w polu i może lepiej żeby bitwa w polu odbyła się innego dnia niż bitwa tych samych stron o tereny.\nTe rzeczy można nakreslac ręcznie, albo z czasem postarać się o interaktywna mapę.\nZ czasem można by podpiac do tego jakieś zasady, np klan 1 mając więcej terenów korzysta z lepszych jednostek, a klan 2 uboższy wystawia więcej, ale zato bardziej podstawowego. Randomi zajęli by miejsce wojsk najemnych w takich bitwach.\nTutaj bardzo przydatny byłby jakiś system zasad podpiety pod interaktywna mapę na stronie internetowej, ale to nie jest proste. Mimo to podstawowe zasady można sobie ogarnąć bez specjalnego systemu i może nawet flaga swojego klanu na mapie gry będzie na tyle motywujace że graczy przybędzie.\nDo tego należało by dodać jakieś ptk wymienne na jednostki limitowane podczas bitwy, które zyskujemy zależnie od ilości zajętych terenów, ich ewentualnych specjalnych właściwości(tereny bogatsze i biedniejsze), oraz ptk zdobytych podczas najazdu mającego na celu spladrowanie, a nie zdobycie terenów( oslabianie klanu przed zdobyciem).\nMożna wymyślać tak w nieskończoność.\n« Odpowiedź #19 dnia: Grudzień 18, 2012, 16:06:40 »\nChodzi o coś na wzór PW moda, tak?\n« Odpowiedź #20 dnia: Grudzień 18, 2012, 16:31:19 »\n« Odpowiedź #21 dnia: Grudzień 18, 2012, 17:09:48 »\nTaka mapa byłaby bardzo fajna :), tylko bez random'ów chcą w takim czymś uczestniczyć to niech dojdą do klanu.Tylko problem chyba będzie w tym iż klany zwykle dochodzą do tych samych frakcji a co za tym idzie brak balansu np 1 klan na 10.\n« Odpowiedź #22 dnia: Grudzień 18, 2012, 18:19:43 »\nAle nikt nie pisał że nie będzie bitew wewnątrz frakcji a pomiędzy klanami prawda? Musi być też jakaś szansa dla klanów wygnanych z własnych siedzib. Może w takim wypadku klan mógłby skorzystać z najemnych randomów. Oferując wzamian np wejście do klanu, albo poprostu dobrą zabawę. Tacy randomi mogą stworzyć też potrzebna siłę o która trzeba trochę powalczyć...\n« Odpowiedź #23 dnia: Grudzień 18, 2012, 18:29:11 »\nPotem się dziwią że pełno małych tygodniowych klanów :D\nJa nigdy w żadnym nie byłem, a prawie wszystkie eventy w PL zaliczyłem. To teraz żeby zagrać w ciekawy tryb będę musiał się łasić do jakiegoś 12-latka żeby mnie łaskawie przyjął do klanu? :D\nPomysł fajny, najważniejsze byłoby jednak aby mapy były zróżnicowane.\n« Odpowiedź #24 dnia: Grudzień 18, 2012, 18:37:53 »\nTo był tylko koncept na przyszłość.. to jest temat bitwy a więc trzymajmy się tematu. Jeśli jest zainteresowanie takim czymś można założyć inny wątek i tam bombardować propozycjami na pewno się przyda, ale niech to działa równolegle i dopiero dojrzeje do wypuszczenie tego w świat. Trzymajmy się tematu..\n« Odpowiedź #25 dnia: Grudzień 19, 2012, 20:59:41 »\nLiczebność dzisiaj była lepsza niż przed tygodniem, jednakże lagi...\nMusimy sobie to uświadomić, że na tym serwie bawienie się w oblężenie przy prawie 50 osobach nie ma większego sensu. Później było już trochę lepiej, jednakże pojawiła się mgła, co znacznie utrudniało również grę.\nZaplanowaną grą też tego nie nazwę moim skromnym zdaniem - na drugi raz umawiajmy się wcześniej na mapę/mapy i frakcje, bo lud w trakcie gry na wszystko się zgodzi.\n« Odpowiedź #26 dnia: Grudzień 19, 2012, 21:36:11 »\nKilka zrzutków z dzisiejszej gry:\nZapraszam za tydzień, postaramy się o lepszą organizację.\n« Odpowiedź #27 dnia: Grudzień 19, 2012, 21:54:42 »\nPiękne screeny, szczególnie ten ostatni :). Co do Wspólnej gry była o wiele lepsza niż tydzień temu. Szkoda tylko, że wyrzuciło kilkunastu graczy podczas oblężenia Zbaraża.\n« Odpowiedź #28 dnia: Grudzień 20, 2012, 05:16:08 »\nHue, hue, dzięki ostatniemu screen'owi czuję się taki sławny :>\nTak czy inaczej, dziękuję wszystkim za wczorajszą wspólną grę, było o niebo lepiej, niż tydzień temu. No, nie we wszystkich kwestiach jak wspomnieli poprzednicy np. siege, ale na szczęście po zmianie trybu (i dziwnym wywaleniu niektórych graczy...) wszystko już się ustabilizowało.\nTak więc, jaka będzie następną gra? Będzie zaplanowany scenariusz na następną bitwę, czy też będzie podobnie jak wczoraj?\n« Odpowiedź #29 dnia: Grudzień 31, 2012, 15:47:45 »\n« Ostatnia zmiana: Styczeń 01, 2013, 16:45:15 wysłana przez Irgen »


Podyskutuj o "Cypr (państwo)" na Forum\nb>Cypr (Republika Cypryjska) – państwo położone we wschodniej części Morza Śródziemnego, u wybrzeży Turcji, Syrii i Libanu. Leży w Azji. Od 1 maja 2004 roku jest członkiem Unii Europejskiej. Nazwa wyspy pochodzi od łacińskiej nazwy miedzi (cuprum), której Cypr był w starożytności głównym dostawcą.\nGranice: Cypr, będąc wyspą nie graniczy z żadnym państwem. Wybrzeże morskie ma długość 648 km\nReligia: dominuje prawosławie\nWyznawcy poszczególnych religii: grekokatolicy, maronici, muzułmanie, inni\nNarodowości: Grecy 78% (99,5% Greków zamieszkuje grecką część wyspy), Turcy 18%, 4% inne narodowości\nPaństwo Cypr jest położone na wyspie Cypr. Pod względem podziału politycznego Cypr jest zaliczany do Europy, jednak pod względem położenia znajduje się w Azji - na terenie Bliskiego Wschodu we wschodniej części Morza Śródziemnego, na południe od Turcji.\nokoło 5500 p.n.e. - w osadzie Chirokitia mieszka 1500 osób\n1400 p.n.e - 1250 p.n.e. - napływ Mykeńczyków na Cypr\n800 p.n.e - liczne kolonie greckie i fenickie\n525 p.n.e. - początek perskiego panowania nad wyspą\n294 p.n.e. - Cypr wchodzi w skład państwa Ptolemeuszy\n30 p.n.e. - wyspa ostatecznie przechodzi pod władzę Rzymu\n115-116 - rebelia mieszkających na wyspie Żydów\n643 - pierwszy najazd arabski; przez następne 300 lat Arabowie i Bizantyńczycy walczą o wyspę\n965 - ostateczna utrata wyspy przez Arabów\n1185 - Izaak Comnesus odrywa wyspę od Bizancjum\n1191 - podbicie wyspy przez Ryszarda Lwie Serce, który przekazuje ją w następnym roku Guyowi de Lusignac, ostatniemu królowi Jerozolimy\n1489 - Cypr staje się posiadłością wenecką\n1570 - podbój wyspy przez Turków; w ciągu kilkudziesięciu lat na wyspę przybywa ponad 50 tysięcy tureckich osadników\n1821 - surowe represje skierowane przeciwko greckiej ludności\n1878 - Cypr przechodzi pod brytyjską administrację\n1914 - aneksja Cypru przez Wielką Brytanię\n1955 - powstanie EOKA (Cypryjskiej Organizacji Wyzwolenia Narodowego)\n1957 - biskup Makarios III żąda niepodległości\n1960 - Cypr uzyskuje niepodległość; gwarancje dla tureckiej mniejszości\nXII 1963 - początek krwawych starć między cypryjskimi Grekami i Turkami\n1964 - przybycie oddziałów ONZ (UNFICYP)\n1974 - inspirowany przez Ateny zamach stanu skierowany przeciwko prezydentowi Cypru Makariosowi III; turecka interwencja zbrojna; podział wyspy\n1977 - śmierć ojca cypryjskiej niepodległości biskupa Makariosa III\n1983 - turecka część wyspy deklaruje niepodległość, jako Turecka Republika Północnego Cypru (uznawana tylko przez Turcję)\n1999 - początek negocjacji pod egidą ONZ, mających doprowadzić do ponownego zjednoczenia wyspy;\nluty 2003 - prezydentem Cypru został Tassos Papadopoulos, przeciwnik kompromisu z Turkami\nkwiecień 2004 - grecka część wyspy odrzuciłą w referendum plan zjednoczenia na warunkach stawianych przez ONZ z turecką częścią, turcy cypryjscy głosowali za przyjęciem planu\n1 maja 2004 - Cypr stał się członkiem UE\nCzłonek brytyjskiej Wspólnoty Narodów. Republika prezydencka, funkcje głowy państwa sprawuje prezydent, który jest jednocześnie szefem rządu. Wyłaniany w wyborach powszechnych na 5-letnią kadencję. Władza ustawodawcza w rękach parlamentu.\nPo proklamowaniu w 1979 Federalnego Państwa Tureckiej Republiki Cypryjskiej, a następnie przekształceniu go w Republikę Turecką Cypru Północnego (1983) ustanowiono w niej odrębne struktury władzy – Zgromadzenie Ustawodawcze i rząd, które jednak nie zyskały uznania ONZ i wspólnoty międzynarodowej.\nDuży udział wpływów z turystyki szczególnie w greckiej części wyspy, ale wpływy odznaczają się niestablinością. Najbogatszy z kandydatów wstępujących do UE w 2004 roku. PKB w 2001 roku wyniósł 11,9 mld euro (15,600 tys. euro na mieszkańca).\nZdjęcie wyspy z satelity\nPlaża w kurorcie Agia Napa\nLatarnia morska w Pafos


Systema Polska Sp.z.o.o- O Firmie - Systema Polska - Systema Polska - Ogrzewnictwo\nSYSTEMA POLSKA - prodecent gazowych promienników podcerwienie, gazowych nagrzewnictw powietrza oraz agregatów grzewczo-wentylacyjnych i Roof-topów.\nSystema Polska jest czołowym producentem urządzeń grzewczych oraz wentylacyjnych w zakresie ogrzewania podczerwienią i ogrzewania nadmuchowego, z własną linią produkcyjną w Polsce.\nNasze rozwiązania znalazły szerokie zastosowanie w srednio iwielkokubaturowych obiektach tj. hale produkcyjne, centra logistyczne, hale sportowe, czy też obiekty sakralne, szczególnie tam, gdzie konwencjonalne ogrzewanie obiektów nie jest w stanie zapewnić właściwej temperatury komfortu.\nW naszej ofercie, w ramach ogrzewania podczerwienią, znajdują się promienniki rurowe INFRA o wydajnościach od 12 do 60 kW oraz promienniki ceramiczne SCR, w tym również z automatyczną modulacją wydajności palnika. Z uwagi na montaż palników poza ogrzewanym obiektem, a tym samym brak konieczności montażu instalacji gazu wewnątrz budynku, na szczególną uwagę zasługują pasy promieniujace OHA (o wydajności do 300 kW).\nNa portfolio gazowych nagrzewnic powietrza składają się nagrzewnice montowane na wspornikach, wewnatrz obiektu, pod stropem bądź na zewnątrz budynków. W zależności od wyboru wymiennika (z odprowadzeniem kondensatu lub bez odprowadzenia kondesatu) modulacja wydajności pojedynczej jednostki wynosi od 30% do 100% lub od 60% do 100%.\nSzeroki zakres wydajności nagrzewnic, od 16 kW do 105 kW pozwala na proste dostosowanie wydajności nagrzewnic do zapotrzebowania ciepła w danym obiekcie.\nAgregaty grzewczo-wentylacyjne są zaopatrzone w komory mieszania. Wśród nich na szczególną uwagę zasługują Roof-topy o jednostkowej wydajności do 315 kW z maksymalną możliwością dostosowywanie się do konstrukcji obiektów.\nW ofercie firmy znajdują się urządzenia ją uzupełniające w zakresie wentylacji: destratyfikatory, kurtyny powietrza . przeciwpyłowym.\nZapewnienie dobrej fachowej usługi serwisowej, jej szybki czas reakcji oraz dostępność części zamiennych jest realizowane dzięki grupie wykwalifikowanych specjalistów serwisowych dostępnych na życzenie klientów oraz bogatej ofercie magazynowej części.\nWykonujemy obliczenia zapotrzebowania energetycznego dla obiektów, zestawienia ekonomiczne dla różnych systemów ogrzewania, wykazujące opłacalność danej inwestycji.\nZapraszamy do zapoznania się z ofertą na stronie www.systemapolska.pl\nOferta Systema Polska: