Konferencja "Supelmenty diety z naukowego punktu widzenia" [ONLINE]\nMiejsce: Centrum Dydaktyczno-Kongresowym Wydziału Lekarskiego UJ CM.\nSzczegółowe informacje: https://pl-pl.facebook.com/events/244537863718570/\nChęć poprawy stanu zdrowia, stres, problemy z koncentracją - to tylko kilka z powodów dla których społeczeństwo sięga po suplementy diety. Stały się one bardzo łatwodostępnym produktem, ale czy wiemy, co nauka mówi na temat ich skuteczności? Kto odpowiada za ich bezpieczeństwo oraz co tak właściwie zawierają w swym składzie?\nTegoroczne wydarzenie potrwa dwa dni, co pozwoli przekazać jak najwięcej informacji. Pierwszy dzień rozpocznie się od wykładu poświęconego suplementom diety. Po prezentacji rozpocznie się panel dyskusyjny, podczas którego uczestnicy będa mogli zadawać pytania ekspertom. W trakcie drugiego dnia odbędą się webinary dotyczące bardziej szczegółowych zagadnień. Specjaliści podzielą się swoim doświadczeniem, m.in. w zakresie suplementacji w ciąży i podczas laktacji oraz wspomną o skuteczności kuracji oferowanych na poprawę pamięci i koncentracji. Wydarzenie jest wyjątkową okazją do nabycia tak kompleksowej i szerokiej wiedzy. Organizatorzy zapraszają do udziału wszystkich, którzy chcą zapoznać się z faktami na temat suplementów diety, znajdującymi poparcie w nauce.\nStrona wydarzenia na Facebooku: https://www.facebook.com/events/244537863718570\nKonferencja "Supelmenty diety z naukowego punktu widzenia" objęta jest patronatem prorektora Uniwersytetu Jagiellońskiego ds. Collegium Medicum prof. Tomasza Grodzickiego.


Dokucza ci łupież! Masz już dość białych płatków obsypujących się na bluzkę? Zapraszamy do naszego serwisu internetowego! Specjalnie z myślą o osobach cierpiących z powodu łupieżu, przygotowaliśmy ranking skutecznych szamponów w walce z nim! Wystarczy zajrzeć na naszą stronę internetową i zapoznać z ofertą!\nSecondhairs - rzadkie włosy, wypadanie włosów oraz łysienie. Koniec twoich kłopotów z włosami - przedstawiamy rewolucyjną metodę (nadaje się dla dzieci). System wykorzystujący najnowsze technologie. Wypadanie włosów, zakola, łysienie - to problem wielu mężczyzn, skłonność w genach. Zyskasz poczucie komfortu - możesz farbować, zagęszczać lub przedłużać włosy. Chcesz poprawić swój wygląd - nie wstydź się i przeciwdziałaj temu. Skuteczny i nieinwazyjny sposób na uzupełnianie który daje naturalny wygląd. Gęste, długie włosy to zdrowie, piękno i płodność. Jeżeli twój problem to wypadanie włosów, rzadki włosy i łysienie plackowate androgenowe, bliznowaciejące i telogenowe to skorzystaj z oferty - konsultacje.\nŁysienie z języka łacińskiego alopecia. Martwisz się o swoje włosy. Dowiedz się skąd się bierze łysienie, utrata i wypadanie włosów oraz czy można to powstrzymać. Odkryj najskuteczniejsze terapie i sposoby maskowania ubytków (chemioterapia) - rozwiązania na stronie. Ciekawostki i aktualności na stronie. Gdy Twoim problemem są rzadkie włosy i łysina to możesz temu zaradzić. Znajdź produkty najlepsze dla siebie. Łysienie plackowate - odkryj sposoby maskowania ubytków. Zagęszczanie włosów - przeszczep włosów nie będzie potrzebny. Także forum i strefa Kobiet. Przeczytaj, czego potrzebują włosy i jak o nie dbać - znajdź produkty najlepsze dla siebie. Gęste włosy - zagęszczanie włosów, wypadanie włosów.


Na mocy ustawy z dnia 19 czerwca 1997 roku o zakazie stosowania wyrobów zawierających azbest (t. j. Dz. U. z 2004 r. Nr 3, poz. 20 ze zm.), w roku 1998 w Polsce zakończono produkcję wyrobów zawierających azbest. Na posiadaczy wyrobów zawierających azbest nałożono obowiązek ich inwentaryzowania i przestrzegania specjalnych procedur w trakcie usuwania, transportu i ich unieszkodliwiania. Szacuje się, że proces usuwania wyrobów zawierających azbest trwać będzie ok. 20 lat. Tak długi okres został przyjęty ze względu na trwałość płyt azbestowo - cementowych i innych wyrobów zawierających azbest stosowanych w budownictwie oraz ich znaczne rozproszenie na terenie kraju. Dodatkowo czas ten wydłuża konieczność ponoszenia przez właścicieli nieruchomości, urządzeń oraz instalacji wysokich kosztów demontażu wyrobów azbestowych oraz transportu i unieszkodliwiania odpadów azbestowych, a także nieuniknionych kosztów związanych z zakupem nowych wyrobów bezazbestowych, które zastąpią usunięte wyroby azbestowe. Proces eliminacji azbestu może ulec przyspieszeniu dzięki stale rosnącej świadomości ekologicznej mieszkańców, a także nowym możliwościom w zakresie estetyki wykończenia obiektów budowlanych. Najważniejsza jednak, wydaje się być możliwość wsparcia finansowego przez państwo i samorząd.\nAzbest, to włókniste minerały krzemianowe występujące w przyrodzie w postaci wiązek włókien cechujących się nadzwyczajną wytrzymałością na rozciąganie, elastycznością i odpornością na działania czynników chemicznych i fizycznych. Staje się on zagrożeniem dla zdrowia, gdy dojdzie do korozji lub uszkodzenia (łamanie, kruszenie, cięcie, itp.) wyrobów zawierających azbest. Wówczas uwalniane są do powietrza włókna, które mogą zostać przeniesione do płuc podczas oddychania. Agresywność pyłu azbestowego jest zależna m. in. od średnic tych włókien, ich stężenia w środowisku oraz czasu trwania narażenia. Ryzyko zwiększa się znacznie w przypadku palących wyroby tytoniowe. Najgroźniejsze dla zdrowia człowieka są włókna, których średnica jest mniejsza od 3 mikrometrów. Takie włókna są łatwo wciągane wraz z powietrzem do płuc, docierając do końcowych odcinków dróg oddechowych i pozostają tam na stałe. Może to powodować chorobę zwaną azbestozą. Z kolei włókna o średnicy powyżej 5 mikrometrów zatrzymują się w górnych odcinkach dróg oddechowych. Warto pamiętać, że pył azbestowy, oprócz tego, że zanieczyszcza płuca, także je uszkadza mechanicznie - ostre cząsteczki drążnią śluzówkę - co prowadzi do zwłóknienia tkanki płucnej, W dalszej konsekwencji pośrednio wpływa to na rozwój procesu nowotworowego. Organizm człowieka, ze względu na wspomnianą wcześniej dużą chemiczną odporność azbestu, nie jest w stanie rozpuścić tych włókien. Proces chorobowy jest długi, średnio wynosi 20 lat od chwili zetknięcia się z azbestem. Sama choroba objawia się napadami kaszlu i astmą. Ciągłe, np. zawodowe, przebywanie w środowisku narażonym na pył azbestowy może być przyczyną chorób układu oddechowego, jak np: pylicy azbestowej, łagodnych zmian opłucnowych, raka płuc, międzybłonniaków opłucnej i otrzewnej.\n- KLASA I – to tzw. wyroby „miękkie” lub słabo spoiste, zawierające powyżej 20 % azbestu, mała ilość lepiszcza i gęstość objętościowa mniejsza niż 1 000 kg/m3. Do tej grupy zaliczamy m. in. koce gaśnicze, materiały i wykładziny cierne. Same wyroby ulęgają łatwo uszkodzeniom mechanicznym, powodując znaczną emisję włókien do otoczenia.\n- KLASA II – to tzw. wyroby „twarde” o zawartości azbestu poniżej 20 %. Do tej grupy zalicza się m. in. rury wodociągowe, kanalizacyjne czy popularny „eternit”.\n10 13 09* - Odpady zawierające azbest z produkcji elementów cementowo - azbestowych,\n16 02 12* - Zużyte urządzenia zawierające wolny azbest,\nW dniu 14 lipca 2009 r. Rada Ministrów podjęła uchwałę w sprawie ustanowienia programu wieloletniego pn. „Program Oczyszczania Kraju z Azbestu na lata 2009-2032”. W dniu 15 marca 2010 r. Rada Ministrów podjęła uchwałę zmieniającą uchwałę w sprawie ustanowienia programu wieloletniego pod nazwą "Program Oczyszczania Kraju z Azbestu na lata 2009-2032". Poniżej znajdują się bezpośrednie linki do w/w dokumentów:\nUchwała Rady Ministrów nr 122/2009 z dnia 14 lipca 2009 r. (Komunikat Ministra Gospodarki z dnia 29 lipca 2009 r. - M.P. Nr 50, poz. 735)\nUchwała Rady Ministrów nr 39/2010 z dnia 15 marca 2010 r. (Komunikat Ministra Gospodarki z dnia 29 kwietnia 2010 r. - M.P. Nr 33, poz. 481)\nZałącznik do uchwały - Program Oczyszczania Kraju z Azbestu na lata 2009-2032\ndo 2012 r. przeprowadzenie pełnej i rzetelnej inwentaryzacji oraz ustalenie rozmieszczenia terytorialnego azbestu i wyrobów zawierających azbest, utworzenie i uruchomienie elektronicznego Systemu Informacji Przestrzennej do monitoringu usuwania wyrobów zawierających azbest, podjęcie prac legislacyjnych umożliwiających egzekwowanie obowiązków nałożonych na podmioty fizyczne i prawne oraz zasilanie danymi elektronicznego systemu monitorowania realizacji Programu, zwiększenie zaangażowania administracji samorządowej, szczególnie gmin.\nSzczegółowe informacje o azbeście oraz informacje dotyczące programu oczyszczania kraju z azbestu uzyskać można na stronie internetowej Ministerstwa Gospodarki: http://www.mg.gov.pl/Bezpieczenstwo+gospodarcze/Program+Oczyszczania+Kraju+z+Azbestu/Informacja+o+Programie\nJesteś tutaj: STONA GŁÓWNA Azbest „ABC o azbeście”


Zestaw 5.1 ze sprzętowym dekoderem. - elektroda.pl\ngruby33 02 Wrz 2010 22:28 1503 7\n#1 02 Wrz 2010 22:28\nWitam. Potrzebuję kino domowe lub głośniki 5.1, które będą posiadały sprzętowy dekoder dźwięku 5.1 wejście optyczne. Zestaw głównie do konsoli X360 (dźwięk 5.1 idzie z nej uzyskać tylko przez kabel optyczny i właśnie sprzęt musi wpierać sprzętowe dekodowanie dźwięku). Czasem też będą służyły do słuchania muzyki i filmów. Nie potrzeba mi jakiś hiper odtwarzaczy DVD czy innych bo DVD mam.\nGłośniki też aby najlepiej były małej wielkości (nie stojące) bo ich nigdzie dobrze nie ustawię.\nNa oku mam jak na razie zestaw Logitech Z-5500. Cenowo stoję do 1100zł.\n#2 04 Wrz 2010 10:58\nHmm no nikt się nie zna na kinach domowych i zestawach 5.1\nW oko wpadł mi jeszcze Samsung HT-C553. Co o nim sądzicie? Widział ktoś jak gra? Bo cenowo tańszy od Z-5500 o prawie 200zł.\n#3 05 Wrz 2010 01:03\nSłyszałem ten model SAMSUNGA o którym mówisz i model wyższy z 4 stojącymi kolumnami, jak dla mnie Logitech sprawuje się znacznie lepiej. Zresztą biorąc pod uwagę modele kin domowych całych gotowych zestawów z DVD, czyli coś takiego jak te SAMSUNGI to nie słyszałem nic lepszego od tego Logitecha, a moja kobieta pracuje w sklepie z takim sprzętem i często sobie odsłuchuje każdy nowy model co przyjdzie na sklep.\n#4 06 Wrz 2010 09:32\nHmm więc chyba zrobię tak:\nNa allegro znalazłem dobry amplituner (tak mi się zdaje) JVC RX-5050B. Ma on DTS 24/96 i Dolby Digital Pro Logic II. Cena 330zł z wysyłką.\nDo tego mam w domu 2 kolumienki z dawnego kulowego modelu wieży Panasonic 100W (55RMS).\nDokupię jakieś mniejsze na tył + centralkę i chyba będzie najlepiej.\nTylko nie wiem co brać. Co myślicie teraz o Voice Kraft?\nNa głośniki 2 x tył + 1 x centralka mam maxs 300zł.\n#5 28 Paź 2010 14:35\nPolecam samsunga HT 5500 prosty w obsłudze, intuicyjne menu dość duża czystść dźwięku cena ok 1600 zł obsługa bluray\nKtoś wie jak w tym cudzie przywrócić działanie pilota bd/tv reciever? Żeby pilot zadziałał trzeba przytrzymać ten przycisk (zapala sie pd nim lampka) i dopiero pilot działa. Coś wcisnałem i żeby pilot działał musze za kazdym razem wciskać na 5 sek. ten przycisk.\n#6 28 Paź 2010 21:14\nMój temat jest prawie z przed 2 miesięcy. Już dawno kupiłem ten amplituner JVC. Dokupiłem na tył i centralkę Pinkbull Ramos + te moje przednie Panasoniki. I gra dobrze...\nTy polecasz tego samsunga bo sam go pewnie kupiłeś.\nNiestety ja go słyszałem w sklepie i niestety nie jest on za ciekawy.\nTe Pinkbulle grają lepiej a koszt 3 głośników (tył i centralka) to 150zł.\n#7 29 Paź 2010 14:20\nI co w sklepie rozstawiono głosniki wg schemtu i przeprowadzono ich kalibracje mikrofonem stereofonicznym ? dekoder zawiera prologic II @ prolog 6\nP.s jak temat nieaktualny to się o tym informuje. Pozdro.\n#8 29 Paź 2010 14:53\nNie, nie rozstawiono. Ale co to ma do rzeczy jak w porównaniu do zestawu, który można złożyć sobie samemu gra nie najlepiej.\nChodzi mi o jakość dźwięku, który wydobywa się z tych głośników. Basu to ma tyle co kot napłakał. A przy od głoszeniu muzyki i filmu na 3/4 to pierdy niesamowite.\nWięc jak bym miał komuś to polecic aby kupił to bym się najpierw pochlastał.\nZa tą kasę można samemu skompletować porządne kino domowe.\nP.S Mój JVC też ma ProLogic II i DTS96/24 i co z tego? A jego koszt to 300zł. I na pewno uciągnie sporo mocniejsze głośniki niż ten samsung...\nPodobne tematy Zestaw 5.1 ze sprzętowym dekoderem.\nWitam, Zamierzam kupić w najbliższym czasie nowy telewizor LCD i w związku z tym mam pytanie czy warto inwestować w drozszy telewizor z dekoderem M... (8)\nProblem z dekoderem CP hd5000\nProblem się sam rozwiązał zmieniłem wejście HDMI.,Mam problem z dekoderem hd 5000, dekoder co jakiś czas zaczyna wydawać dziwny dźwięk ciągły, nie sły... (2)\nSformatowałem pendriva i podłączyłem ponownie do telewizora, no ale nic nie dało.,Spróbuj sformatować pendriva w komputerze. Dekodery nieraz lubią sfo... (2)


Jak bezboleśnie i smacznie oczyścić własny organizm? więcej >\nMACIEJ SZACIŁŁO - Uwielbia gotować, interesuje się dietetyką, fotografią, uprawia jogę i medytuje. Jest autorem trzech książek: „Przemytnicy marchewki, groszku i soczewicy”, „Fajna babka, ale ciacho” oraz „Przemytnicy na wakacjach”. Wszystkie zawierają przepisy na zdrowe potrawy dla całej rodziny. Od kilku lat gotuje w „Dzień Dobry TVN”, prowadzi warsztaty, promuje zdrowy styl życia.\nKAROLINA KOPOCZ - Uwielbia podróżować, nurkować, pisać, no i... gotować. Fascynuje ją również sztuka oddechu, medytacja i joga. Z połączenia tych pasji narodził się projekt, który realizuje wspólnie z Maćkiem – MEDYtuJEMY, czyli warsztaty kuchni intuicyjnej, techniki oddechowe z relaksacją, wykłady o emocjach i ich przełożeniu na nasze życie i zdrowie (medytujemy.pl).\nKuchnia. Numer specjalny 5/2016\nTylko Zdrowie. Numer specjalny 2/2017


Jak rozlewać podłogi - Beton 2021\nSzczegółowe instrukcje dotyczące przygotowania do wypełnienia podłogi\nPrzede wszystkim musisz wiedzieć, że konstrukcja betonowej podłogi jest rodzajem "ciasta" składającego się z kilku warstw.\nZanim zajmiemy się bezpośrednio układem konstrukcji, musimy wiedzieć, że praca nie może być wykonywana na każdym etapie. Na przykład, jeśli woda gruntowa znajduje się na wysokości powyżej 4 m, istnieje duże prawdopodobieństwo zalania zalanej podłogi. W przypadku wylewania na ziemię należy pamiętać, że na glebach ruchomych nie można wykonać takiej pracy.\nW przeciwnym razie nie można liczyć na długą żywotność podłogi i ogólnie w domu. Ważne jest, aby budynek, w którym planuje się nalewanie, był ogrzewany podczas zimnej pory roku, ponieważ w tym czasie ziemia, a wraz z nią podłoga, zamarza. Powoduje to dodatkowe obciążenie fundamentu domu i prowadzi do jego odkształcenia. I jeszcze jedno ważne ograniczenie polega na tym, że grunt, na którym ma być zbudowana podłoga, musi być suchy.\nPrace można rozpocząć dopiero po zakończeniu budowy ścian i dachów. To ochroni przyszłość przed nieoczekiwanymi zjawiskami atmosferycznymi.\nZaplanuj poziom, na który zostanie nalana twoja podłoga. Zazwyczaj znak ten jest tworzony na poziomie najniższej krawędzi drzwi. Tak więc podłoga z betonu będzie miała ten sam poziom w całym domu.\nZaplanuj poziom, na który zostanie nalana twoja podłoga\nZastosuj punkt zerowy w następujący sposób:\nznajdź dno otwarcia;\nz miejsca znalezionego, odłóż na bok odległość 100 cm;\npozostaw znak na powierzchni ściany, a następnie przenieś go na każdą ścianę pokoju;\nprzesuń w poziomie.\nWykonaj poprzednie kroki, które pomogą ci zbudować poziom.\nWykonaj poprzednie kroki, które pomogą ci zbudować poziom\nNastępnie odłożyć od złożonej linii 100 cm w dół. Zrób to wokół obwodu pomieszczenia. Narysuj nową linię. W ten sposób znajdziesz poziom przyszłej posadzki betonowej. Dla większej wygody wbij gwoździe w podłogę narożników pomieszczenia i rozciągnij linę. Pozwoli to na szybszą i łatwiejszą nawigację podczas pracy.\nUsuń około 35 cm wierzchniej warstwy gleby. Powierzchnia gleby musi być zagęszczona. Lepiej jest, jeśli odbywa się to za pomocą specjalnej techniki wibracji. Pod jej nieobecność możesz zrobić wszystko za pomocą improwizowanych środków. Konieczne jest zrobienie dziennika, przybicie płaskiej drewnianej deski od dołu i zamocowanie uchwytów w dogodnych miejscach. Do pracy z takim narzędziem potrzebujesz asystenta. Skondensuj glebę, aż wyraźne odciski Twoich kroków zaczną na niej pozostać.\nRozważmy fakt, że w pewnych sytuacjach, na przykład, gdy dom zbudowany jest na wysokiej podstawie, odległość między punktem zerowym a ziemią przekracza wspomniane wcześniej 35 cm W takich sytuacjach trzeba pozbyć się żyznej warstwy ziemi, zastępując ją czystym piaskiem. Zasypywanie musiało zostać staranowane.\nPrzygotowując się do ułożenia podłogi, zaleca się wykonanie glinianej posadzki. Aby to zrobić, wystarczy wylać niewielką ilość gliny na ziemię i dokładnie ją zagęścić. Ta warstwa będzie pełniła funkcję dodatkowej hydroizolacji. Technologia wypełniania podłogi wiąże się z obowiązkową realizacją pościeli.\nŁóżko składa się z kilku warstw. Najpierw zasypia około 7-10 cm żwiru. Zwilżyć warstwę wodą i dokładnie zagęścić. Wstępnie uderz w ziemię drewniane lub metalowe kołki o pożądanej długości. Pomogą Ci kontrolować grubość warstwy wypełnienia. Po gruzach wypełnia się warstwę piasku. Zaleca się, aby jego grubość była taka sama jak grubość pierwszej warstwy. Kontroluj poprawność zasypki za pomocą kołków, które już znasz. Rozlać warstwę wodą i dobrze zagęścić.\nNa koniec wylewa się kolejną warstwę gruzu, o grubości 10 cm. Ostrożnie wypoziomuj zasypkę i upewnij się, że jest ona szczelna. Do napełniania kruszony kamień o frakcji 4-5 cm jest najlepszy.\nNa każdym etapie zasypywania konieczne jest kontrolowanie jego równości za pomocą poziomu budynku. Dla większej wygody poziom każdej warstwy zasypki można wstępnie zaznaczyć na ścianach fundamentu domu.\nNastępnie na zasypkę kładzie się warstwę hydroizolacji. W przypadku braku ostrych krawędzi żwiru, materiał do izolacji wilgoci może być układany bezpośrednio na zasypce. Możesz użyć folia, papy lub więcej nowoczesnych i drogich materiałów hydroizolacyjnych. Rozłóż hydroizolację na obszarze pomieszczenia. Krawędzie folii muszą zostać usunięte do wcześniej nałożonego poziomu "zero" na powierzchni ścian pomieszczenia i przymocowane za pomocą taśmy konstrukcyjnej. Folię układa się z obowiązkową zakładką około 15-20 cm i przykleja taśmą.\nRozłóż hydroizolację po całym pokoju\nNa wierzchu materiału izolującego wilgoć umieszczona jest izolacja. Do tego nadaje się pianka, wełna mineralna, keramzyt i wiele innych materiałów.\nNa wierzchu materiału izolującego wilgoć umieszczona jest izolacja\nNajczęściej stosowany do płyt izolacyjnych z wytłaczanej pianki polistyrenowej. Na przykładzie tego materiału zostanie wzięta pod uwagę procedura kładzenia izolacji. Wełna mineralna układana jest w podobny sposób. Dzięki materiałom "masowym" jest jeszcze łatwiej.\nPłyty z materiału termoizolacyjnego układa się wzdłuż powierzchni podłogi sąsiadującej ze sobą. Staraj się je układać bez przerw. Stawy koniecznie przyklejają metalizowaną taśmę.\nW niektórych sytuacjach nie jest możliwa izolacja i izolacja wilgoci od pościeli. W takich sytuacjach profesjonaliści zalecają wylewanie warstwy wypełnionej płynnym betonem o grubości nie większej niż 3,5-4 cm nad zasypkę, po prostu trzeba poczekać, aż beton podniesie swoją początkową twardość, a następnie przystąpić do instalacji hydroizolacji i izolacji. Dzięki "szczupłemu" betonowi zapewnione zostanie silne połączenie pomiędzy materiałami pościeli. Beton stworzy także solidny fundament, który nie uszkodzi materiałów na nim położonych.\nNiuanse wzmocnienia konstrukcji podłogi\nWłaściwe odlewanie podłogi wymaga obowiązkowego wzmocnienia. Ta procedura pozwala zwiększyć wytrzymałość konstrukcji.\nWarstwa wzmacniająca składa się z klatki wzmacniającej i / lub kratek. Siatki mogą być wykonane z tworzywa sztucznego i metalu. Zazwyczaj stosowane są metalowe siatki wykonane z drutu o średnicy 5 mm i ogniwa o wymiarach 10x10 cm W sytuacjach, gdy na przyszłe podłogi będą kładzione bardzo duże obciążenia, stosowany jest drut o większej średnicy - do 18 mm. W takim przypadku beton należy zagęszczać za pomocą specjalnych narzędzi wibracyjnych.\nWarstwa wzmacniająca składa się z klatki wzmacniającej\nZabrania się umieszczania warstwy wzmacniającej bezpośrednio na podstawie. Rama lub kratka powinna zostać podniesiona o około 30-35% grubości przyszłej warstwy betonu. Aby to zrobić, zastosuj tzw. "Krzesła" - małe podstawki o wysokości około 3 cm, wykonane z odpowiednich, wygodnych materiałów.\nCo musisz wiedzieć o "latarniach morskich"?\n"Latarnie morskie", są przewodnikami, pozwalają na wypełnienie podłogi na prawidłowym i tym samym poziomie, tj. możliwie jak najbardziej poziomo. Do produkcji prowadnic odpowiednie metalowe rury, profile, pręty z drewna o gładkiej powierzchni. Również do tego celu można użyć gotowych prowadnic z aluminium. Tutaj sam zdecyduj, jak będzie wygodniej.\nPodziel powierzchnię podłogi na kilka segmentów o szerokości 150-200 cm, zrób pewną liczbę "bułek" z roztworu i zainstaluj na nich prowadnice. Górne krawędzie wszystkich latarni morskich muszą znajdować się na wcześniej zaplanowanym poziomie "zero". Wystarczy wsunąć prowadnice w "bułki" lub dodać rozwiązanie, aby spełnić powyższy warunek. Do smarowania zaleca się "Beacons". Ułatwi to uzyskanie ich w przyszłości. W przypadku braku specjalnej ropy dozwolone jest wydobycie.\nZrób kilka "bułeczek" z rozwiązania i zainstaluj na nich przewodniki.\nAby kontrolować poziomą instalację "radiolatarni", należy użyć poziomu i poziomu budynku. Możesz zacząć wypełniać podłogę po zestawie "bułeczek" o wystarczającej twardości. Upewnij się, że "bułki" nie są wciskane, gdy klikniesz na prowadnicach i możesz przystąpić do wypełnienia.\nPodział przestrzeni podłogi na oddzielne obszary za pomocą prowadnic może zostać porzucony, jeśli powierzchnia pomieszczenia jest stosunkowo niewielka, a beton można wylać za jednym razem.\nPrzewodnik krok po kroku na temat wypełniania podłogi\nAby poprawić właściwości termoizolacyjne podłogi, zaleca się dodanie perlitu lub keramzytu do roztworu betonu. Jeśli to możliwe, kupuj, wynajmuj lub w inny sposób zdobądź betoniarki. Bez tego przygotowanie właściwej ilości roztworu zajmie znacznie więcej czasu.\nPoniżej podano masę i objętość użytych składników. Są one podane jako przykład, aby proporcje były jasne. Skoncentruj się na cechach konkretnego przypadku i wybierz wymaganą liczbę komponentów, biorąc pod uwagę powierzchnię podłogi i wymaganą grubość warstwy betonu, która będzie różna dla różnych stref klimatycznych.\nNa początek wlać kilka wiaderek perlitu do mieszalnika i dodać około 10 litrów wody. Dokładnie wymieszaj masę. Po dodaniu wody obserwuje się znaczne zmniejszenie objętości perlitu. Dodaj około połowy wiadra cementu i kontynuuj mieszanie. Następnie dodaj połowę wiadra wody i ponownie wszystko dokładnie wymieszaj.\nPo uzyskaniu jednorodnej mieszaniny dodać wiadro piasku i około 2 litrów wody do betoniarki. Kontynuuj ugniatanie aż do uzyskania luźnej masy. Zrób 10-minutową przerwę, a następnie kontynuuj wyrabianie aż do uzyskania plastycznego roztworu.\nJeśli chodzi o cement, w przypadku wylewania podłogi najlepiej jest użyć materiału marki M500, możesz M400.\nWypełnienie powinno rozpocząć się od przeciwnego kąta do drzwi. Staraj się pracować tak, aby w 1-2 przyjęciach wypełniło się kilka zaznaczonych sekcji.\nZgodnie z wymaganiami technologii betonowa zaprawa nie powinna być w ścisłym kontakcie z powierzchnią ścian i różnymi wystającymi konstrukcjami. Aby je odizolować, użyj taśmy amortyzującej.\nAby je odizolować, użyj taśmy amortyzującej.\nWypełnij oznaczone obszary roztworem. Z reguły utrzymuje się warstwę o grubości 10 cm. Rozwiązanie należy wyrównać za pomocą łopaty. Aby usunąć nadmiar powietrza i dodatkowe zagęszczenie należy traktować w specjalny sposób zaprawę. Najlepiej to zrobić za pomocą głębokiego wibratora przeznaczonego do takiej operacji.\nNarzędzie zanurza się w warstwie roztworu i utrzymuje tak długo, aż powstanie tak zwana powierzchnia powierzchniowa. "Mleko". Jego wygląd wskazuje, że roztwór jest już wystarczająco zagęszczony, a wibrator można przenieść do innego miejsca.\nNastępnie rozwiązanie należy wyrównać za pomocą reguły. Zainstaluj narzędzie na szynach i pociągnij je lekkimi ruchami do boku, na przemian lewymi i prawymi ruchami. Więc pozbędziesz się nadmiaru betonu.\nNastępnie rozwiązanie należy wyrównać za pomocą reguły\nPo zakończeniu poziomowania roztworu usuń prowadnice i wypełnij puste przestrzenie świeżym roztworem.\nBeton potrzebuje kilku dni na regularne nawilżanie czystą wodą. Powinien być również przykryty folią plastikową. Ten materiał zyskuje niezbędną siłę w ciągu 1-1,5 miesiąca.\nDość rzadko, gdy sam odlewamy podłogę, możliwe jest natychmiastowe uzyskanie całkowicie gładkiej podstawy, bez ugięcia i innych wad. Jeśli płytka pozostanie w środku, wtedy uzyska idealną równość i nie jest to konieczne. Ale jeśli planowane jest użycie linoleum, parkietu i innych podobnych materiałów do wykończenia, równomierność podłoża będzie miała ogromne znaczenie.\nAby wyeliminować defekty, najłatwiej jest stosować związki samopoziomujące. Są łatwe w użyciu i pozwalają uzyskać gładką powierzchnię.\nNajprostszym sposobem na wyeliminowanie defektów jest użycie związków samopoziomujących.\nRoztwór przygotowuje się zgodnie z instrukcjami na opakowaniu, wylewa na podłogę i równomiernie rozprowadza na jego powierzchni za pomocą specjalnej szczotki. Aby usunąć nadmiar powietrza, obsada jest walcowana za pomocą rolki igłowej. Średnio takie mieszaniny wysychają przez 1 tydzień, patrz na opakowanie przez określony czas. Zaczekaj, aż całkowicie wyschnie i używaj podłogi zgodnie z przeznaczeniem.\nGruntowne naprawy często zaczynają się od podłogi. Układanie laminatu, linoleum, parkietu i innych pokryć podłogowych wymaga płaskiej powierzchni, co jest rzadkością w naszych domach. Różnice wysokości mogą sięgać 10 cm, ponadto zgodnie z istniejącymi technologiami, płyty podłogowe układa się gładką stroną w kierunku sufitu, a nierówny bok w kierunku podłogi. Konieczne będzie wyrównanie z wypełnieniem lub jastrychem.\nWylewka służy również do ogrzewania, układania "ciepłej podłogi", a czasami w przypadku naprawy zużytej betonowej podstawy. Wszystkie przyszłe naprawy będą zależeć od wypełnionego wypełnienia, więc wielu jest zaniepokojonych, jak to zrobić poprawnie.\nO wynikach pracy decyduje jakość wybranych materiałów, a także przestrzeganie i poprawność realizacji wszystkich etapów.\nEtap 1. Przygotowanie miejsca\nPowierzchnię należy oczyścić z gruzu, kurzu, resztek farby, tłustych plam i poprzedniej powłoki. Możesz użyć specjalnego odkurzacza budowlanego, ale jeśli go tam nie ma, wtedy zmieści się zwykle taki, który nie jest zbyt żałosny. Tylko to powinno być częściej wolne od śmieci! Nawiasem mówiąc, czyszczenie na mokro nie będzie zbędne.\nJest to bardzo ważny etap, ponieważ cząsteczki brudu zapobiegają przyleganiu powierzchni podłogi do leja. Pojawiają się w nim puste przestrzenie, z których później pękają, w wyniku czego niewłaściwy stół zapadnie się sam i uszkodzi wybraną powłokę.\nEtap 2. Hydroizolacja\nCelem tego etapu jest odizolowanie podłogi od ewentualnych wycieków. W salonie impregnacja odbywa się tam, gdzie ściany sąsiadują z płytą podłogową, a także w miejscach instalacji wodnych, kanalizacyjnych i grzewczych. Masa metody - od najtańszej, polegającej na przetwarzaniu bitumu, na zakup specjalnych uszczelniaczy lub izolatorów rolkowych w postaci folii lub specjalnego materiału membranowego.\nTakie izolatory są ułożone w stos z co najmniej 10 cm zakładkami na ścianach i co najmniej 15 cm w obszarach połączeń, tworząc tak zwaną kieszeń. Złącza są dodatkowo klejone specjalnym mastyksem. Po zakończeniu napełniania fragmenty wystające wzdłuż ścian należy ostrożnie odciąć.\nW łazience, łazience i kuchniach konieczne jest wykonanie hydroizolacji na całej podłodze, aby uniknąć zalania sąsiadów w razie wypadku.\nEtap 3. Znalezienie poziomu poziomego\nZnalezienie poziomu poziomego\nWykonanie takiej pracy będzie wymagało poziomu, najlepiej lasera. Najpierw musisz ustawić najwyższy punkt powierzchni. To jest główny punkt orientacyjny. Następnie powinieneś znaleźć minimalną grubość warstwy odlewu. Informacje można wyjaśnić na opakowaniu mieszanki, a jeśli istnieje doświadczenie w pracy z betonem i cementem i planowane jest zastosowanie domowego rozwiązania, wówczas można przystąpić do pracy z grubości 2 cm.\nNajwyższy punkt plus dwa centymetry to poziom jastrychu. Ponadto, podczas wylewania wszystkich pięter w mieszkaniu, pożądane jest ustanowienie pojedynczego poziomu w każdym pokoju, z wyjątkiem łazienki i toalety - podłogi powinny być nieco niższe, aby podczas powodzi woda nie rozprzestrzeniała się po całym pomieszczeniu.\nPoziom przyszłego stołu musi być rzutowany na rogi pomieszczenia i oznaczać go bezpośrednio na ścianie, który następnie łączy się z poziomą linią wokół obwodu.\nEtap 4. Przybliżone obliczenie ilości materiałów\nSzacowana liczba materiałów\nZnalezienie najwyższych i najniższych punktów pomoże z grubsza oszacować liczbę materiałów potrzebnych do pracy. Trudno jest dokładnie ustalić tę liczbę, ponieważ szorstkości powierzchni nie można opisać żadnymi wzorami, ale przybliżone obliczenia nie będą przeszkadzać.\nNa początek oblicza się różnicę wysokości, czyli różnicę pomiędzy najwyższymi i najniższymi punktami. Ta wartość jest podzielona przez 2 - okazuje się, że średnia wysokość stołu w całym pomieszczeniu. Do niego dodaje się minimalną grubość warstwy wypełniającej (w naszym przypadku 2 cm), a gotową liczbę mnoży się przez powierzchnię pomieszczenia. Dzięki temu można uzyskać przybliżoną objętość gotowej mieszaniny odlewniczej.\nJeśli roztwór zostanie zagnieciony w stosunku 1: 3, to jeden metr sześcienny będzie wymagał około 12 worków cementu, pakując po 40 kg i 35 worków piasku o tej samej wadze. W przypadku planowanego zastosowania mieszaniny należy wyjaśnić informacje na etykiecie.\nPrzy okazji, jeśli różnica wysokości jest zbyt duża, warstwa podkładu będzie bardzo gruba. To jest złe.\nPo pierwsze, wypełnienie podłogi będzie dość drogie.\nPo drugie, jastrych będzie wysychał przez długi czas. W głębokich pestkach rozwiązanie nie ma czasu na wyschnięcie tak szybko, jak nad kopcami, a to prowadzi do pojawienia się pęknięć.\nPo trzecie, podłoga będzie zbyt ciężka. W tej sytuacji można użyć na przykład poduszki wykonanej z ekspandowanej gliny.\nEtap 5. Instalowanie beaconów\nWzdłuż długiej ściany należy rozciągnąć równoległe sznurówki z nylonu, zapinając je na gwoździe, wbić w linię poziomu, a na tych sznurowadłach odsłonić sygnalizatory.\nMogą to być specjalne markery gipsowe, a także drewniane listwy, narożniki i profile metalowe.\nLatarnia musi zostać naprawiona, więc jest zainstalowana na rozwiązaniu. Jeśli profil znajduje się powyżej poziomu jastrychu i jest potrzebny tylko po to, aby umieścić na nim znak, to na końcu pracy można go usunąć, a pusta przestrzeń wypełniona mieszanką cementowo-piaskową. W przypadku, gdy sygnał nawigacyjny jest ustawiony na poziomie, można pozostawić go w warstwie wypełnienia.\nEtap 6. Wlewanie roztworu\nNapełnij płaską przygotowaną powierzchnię\nPrzed rozpoczęciem nalewania należy upewnić się, że wszystkie otwory są zamknięte i nie ma przeciągu w pomieszczeniu. Jeśli światło słoneczne pada z okna na podłogę, zaleca się zakrycie ramy, nawet za pomocą gazety.\nBetonowe rozwiązanie do nalewania można przygotować samodzielnie, a można kupić gotowe mieszanki, dobrze, że w sklepach ich wybór jest wspaniały i różnorodny.\nMieszanki będą droższe, ale z dokładnymi instrukcjami, ryzyko popełnienia błędu jest minimalne. Utrata w takiej sytuacji jest wyjątkowo niepożądana, warto więc podjąć samodzielne przygotowanie rozwiązania tylko z doświadczeniem i pewnością, że wszystko będzie poprawne.\nDo przygotowania rozwiązania potrzebny będzie pojemnik i mieszalnik budowlany lub wiertło ze specjalną dyszą.\nGotową mieszankę odlewniczą układa się w paski wzdłuż radiolatarni, wygładzając za pomocą reguły lub szpatułki. Ruchy powinny wibrować, wstrząsać, tak aby oscylacje równomiernie rozprowadzały roztwór i wyciskać z niego powietrze, prowadząc do pojawienia się pustek, a następnie nieregularności. Po wylaniu i niwelowaniu jeden pasek przechodzi do następnego, i tak dalej, aż do końca, ostatecznie pozostawiając miejsce na progu.\nWypełniona w ten sposób podłoga wysycha przez około 3 dni, w zależności od temperatury i wilgotności powietrza w pomieszczeniu, i zyskuje pełną wytrzymałość w ciągu około miesiąca.\nUkładanie jastrychu na rozszerzonej glinie\nJak wspomniano powyżej, zastosowanie rozszerzonych poduszek z gliny może zmniejszyć koszt materiałów, a także zmniejszyć obciążenie podłogi. Ponadto, glina ekspandowana jest dobrym grzejnikiem i izolatorem akustycznym.\nPodczas wypełniania podłogi za pomocą suchej poduszki glinidowej konieczne będzie wykonanie dwóch oznaczeń w latarniach morskich - jednej dla poziomu gliny i drugiej dla poziomu jastrychu. Najpierw należy wylać tak zwane mleczko cementowe, czyli płynną mieszaninę wody i cementu, i pozostawić do wyschnięcia, tak aby stopa nie opadła podczas posuwania się. Do czasu zajmie to około jednego dnia. Na gotowej suchej poduszce można rozłożyć roztwór wypełniający.\nDrugim sposobem użycia gliny jest wytworzenie mieszaniny piasku, cementu i keramzytu. Jego granulki będą musiały być wlane do wody i pozostawione do namoczenia, a następnie wlać piasek i cement, mieszać do uzyskania jednorodności. Gotową masę należy ułożyć w paski wzdłuż latarni nawigacyjnych, ubić i wyrównać.\nEtap 7. Jastrych suszący\nWypełniaj każdy pokój bez przerwy, w jeden dzień, tak aby cała powierzchnia była jednorodna. Jastrych twardnieje w ciągu kilku dni i będzie można zaatakować. W tym momencie wymagane jest ostateczne wyrównanie powierzchni, odcięcie wypukłości i szlifowanie chropowatości.\nAby zapobiec pękaniu podłogi, można ją pokryć cienką warstwą zapobiegającą szybkiemu odparowywaniu wilgoci. Jeszcze lepiej nawilżyć powierzchnię betonu od czasu do czasu - pomoże to zrezygnować z folii.\nWszelkie dalsze czynności związane z montażem wybranej powłoki należy rozpocząć dopiero po całkowitym wyschnięciu jastrychu, który potrwa do 4 tygodni.\nEtap 8. Podłogi samopoziomujące\nMożna je stosować na jastrychu betonowym, aby uzyskać idealną gładkość na podłodze, lub możesz zrobić to sam, jeśli masz szczęście i podłoga jest stosunkowo równa.\nMasa podłogowa to specjalna mieszanka, która może być wykonana na różnych podłożach: poliuretanowej, epoksydowej, cementowo-akrylowej, metyloakrylowej. Najbardziej elastyczne i często stosowane w budynkach mieszkalnych są podłogi na bazie poliuretanu.\nIstota zastosowania samopoziomujących się podłóg jest bardzo prosta: mieszaninę rozcieńcza się wodą w proporcjach wskazanych na opakowaniu i wylewa na podłogę. W takim przypadku płyn sam się wypoziomuje, pod wpływem grawitacji i napięcia powierzchniowego. Narzędzia będą wymagać bardzo mało - moździerz, wałek igłowy do rozprowadzania mieszanki i usuwanie powietrza, ściskanie i buty do łamania butów, aby można było bezpiecznie przejść przez płynne wylewanie.\nTaka powłoka przypomina linoleum, ale w przeciwieństwie do niego nie ma połączeń i wygląda gładko i połysku.\nPlusy podłóg masowych\nPodłogi są idealnie wyrównane, niezależnie od obszaru wypełnienia, a poziom ani latarnie morskie nie są potrzebne.\nSą całkowicie wodoodporne i odporne zarówno na bardzo niskie jak i bardzo wysokie temperatury. Mogą nawet wytrzymać temperatury do 150 ° C przez kilka minut, więc na przykład papieros spadający na podłogę nie pozostawi odcisku na takiej podłodze.\nPodłogi samopoziomujące są przyjazne dla środowiska.\nChemicznie są całkowicie obojętne, a po zestaleniu nie wydzielają szkodliwych oparów do powietrza.\nNie podatny na pleśń.\nOdporny na stres i ścieranie.\nSą dobrymi dielektrykami.\nNie mają szwów, co upraszcza czyszczenie.\nZ kreatywnym podejściem może być wykończenie powłoki.\nZ kreatywnym podejściem może być wykończenie powłoki\nWydawać by się mogło, że przy takich zaletach samopoziomujących się podłóg powinny zastąpić tradycyjne jastrychy betonowe, ale mają również swoje wady.\nPodłogi samopoziomujące są drogie. Jeśli podłoga jest bardzo nierówna i występuje znaczna różnica wysokości, wtedy mieszanka będzie bardzo potrzebna.\nRoztwór podłogowy w postaci płynnej jest palny i toksyczny, nie należy dopuszczać do jego dostania się nawet na dłonie, nie wspominając o oczach i błonach śluzowych.\nJeśli podstawa ma duże wgłębienia, a podłoga jest wylewana w jednym cyklu, mieszanina nie wyschnie równomiernie, co może spowodować pęknięcia.\nPrzy całej pozornej prostocie pracy z samopoziomującymi podłogami, lepiej nie ufać tym, których kwalifikacje można wątpić. Nieprawidłowo rozcieńczona mieszanina lub niedostatecznie dokładne przygotowanie powierzchni zepsułoby podłogę przyszłości, a koszt takiej awarii może być droższy niż oszczędność na usługach pracowników.\nJak wypełnić takie podłogi?\nAby rozpocząć przygotowanie podstawy: oczyścić z gruzu, pęknięć i zagnieceń kit i zagruntować. Grunt jest zwykle wybierany dla konkretnej mieszaniny i nakładany jest co najmniej na dwie warstwy, dopóki nie będzie już wchłaniany. Każda następna warstwa jest nakładana dopiero po wyschnięciu poprzedniej, a wypełnienie wynosi 6-12 godzin po podkładzie.\nZgodnie z podanymi proporcjami należy rozcieńczyć mieszaninę wodą i wymieszać za pomocą mieszarki budowlanej lub wiertarki ze specjalną dyszą. Powstały roztwór jest dość płynny, podobnie jak kefir lub skondensowane mleko.\nNatychmiast po ugotowaniu mieszaninę należy wylać na podstawę. Napełnianie odbywa się zwykle razem: jeden nalewa część mieszanki, a drugi rozprowadza ją za pomocą ściągaczki, pomagając w rozprzestrzenianiu się i toczy się za pomocą wałka igłowego w celu usunięcia pęcherzyków powietrza. W tej chwili pierwszy przygotowuje kolejną porcję rozwiązania. Możliwe jest przesuwanie się do chwili obecnej wciąż płynną podłogą w pędzlach.\nTa podłoga dość szybko wysycha i ma piękną płaską powierzchnię, na której można umieścić dowolną podłogę.\nJak wypełnić takie podłogi\nZatem wylewanie podłogi w mieszkaniu jest bardzo ważną i odpowiedzialną sprawą, do której, jeśli chcesz, możesz być nawet kreatywny. Niezależnie od tego, co masz do zrobienia, przede wszystkim potrzebujesz materiałów wysokiej jakości, znajomości technologii i zgodności z wszystkimi etapami pracy. Zalanie podłóg w odpowiedniej formie będzie wymagało wysiłku i czasu, ale wtedy długo będą zachwycać mieszkańców domu swoim pięknem i dobrą jakością.\nPodłogi w zwykłym mieszkaniu nie zawsze wyróżniają się gładką powierzchnią i pięknem. Czas przychodzi, gdy lokatorzy nie chcą pogodzić się z tym stanem i myśleć o naprawach. Nie ma potrzeby zatrudniania profesjonalnych budowniczych, ponieważ możesz zrobić wszystko samemu, przynajmniej jakościowo.\nWypełnienie podłogi w mieszkaniu stworzy idealnie gładką podstawę do nowoczesnej podłogi. Wszystkie są zaprojektowane specjalnie dla takiej jakości powierzchni, w przeciwnym razie ani piękno, ani komfort nie będą działać, tylko pieniądze zostaną wyrzucone na wiatr. Nawet najmniejsze nieregularności prowadzą po pewnym czasie do pojawienia się pęknięć, deformacji materiału dekoracyjnego na podłodze.\nPowierzchnia wyrównana przez masową mieszaninę umożliwia dalsze użycie dowolnej powłoki bez dodatkowych warunków.\nNawet materiał najwyższej jakości zacznie tracić swoje właściwości, zmieniać geometrię. Powstają luki, zakręty, awarie - należy ponownie wydać pieniądze, aby zmienić powłokę, która stała się bezużyteczna dla nowej. Możesz więc powtarzać bez końca, dopóki nie stworzysz całkowicie płaskiej podstawy pod powłoką wierzchnią. Ale warto tylko raz zorganizować prawidłowe wylewanie podłogi, a przez wiele dziesięcioleci można zapomnieć o problemach z podłogą.\nOgólnie rzecz biorąc, w dwóch przypadkach wymagane jest wypełnienie podłogi. Po pierwsze, kiedy trzeba wymienić wykładzinę podłogową. Nie ma znaczenia, co zamierzasz pokryć podłogą - laminatem, parkietem, linoleum - wszystko, ale gładka podstawa jest kluczem do jego długiej służby. I drugi przypadek, kiedy masz zamiar ustawić system ogrzewania podłogowego lub ocieplić go w inny sposób.\nPowinieneś zacząć wylewać podłogę w mieszkaniu, nie biorąc pod uwagę kwestii, jak to zrobić, ale decydując o tym, co wypełnimy. Jest dość dużo materiałów i ważne jest, aby wybrać ten, który okaże się najbardziej odpowiedni. Wymagane są czynniki wpływające na wybór: cena materiału, warunki pracy podłogi, wykończenie powłoki. Przy okazji, zastosowanie innowacyjnych kompozycji pozwala stworzyć tak piękne, wysokiej jakości powierzchnie, które można wykonać bez powłoki wykończeniowej.\nTradycyjny i najtańszy materiał był i pozostaje betonem. Przyczepność do betonu tłumaczy się nie tylko niskim kosztem, ale także dobrymi właściwościami mechanicznymi. Jest odporny na zużycie, jest trudny do uszkodzenia, a nawet naraża na silne obciążenia mechaniczne. Składniki betonu są naturalnego pochodzenia, dlatego są przyjazne dla środowiska. Nie boi się wilgoci, ciepła, mrozu. Szybkie utwardzanie zapewnia łatwość obsługi. Znaczny minus - posadzki betonowe są zimne, w obszarach mieszkalnych wymagają ciepłej powłoki.\nUkładanie podłogi zaprawą pozwala osiągnąć optymalny rezultat nawet dla początkującego.\nDwie technologie pomogą uczynić betonową podłogę cieplejszą. Pierwszym z nich jest zastosowanie rozszerzonej gliny. Z niego zrobiona jest izolacyjna poduszka, którą wylewa się na beton. Wszystkie zalety betonowej posadzki są zachowane, a sama staje się znacznie cieplejsza. Drugim sposobem wykonania ciepłej cementowej posadzki jest użycie zaprawy cementowo-piaskowej. Piasek, w przeciwieństwie do keramzytu, nie pasuje osobno, ale jest mieszany z cementem. Jastrych pozostawia cieplejszy od betonu, ale zamarza na długi czas.\nUłatwione kompozycje budowlane do wypełniania podłóg, sprzedawane w sklepach gotowych do użycia. Aby przygotować je do nalewania nie wymaga betoniarki, wystarczy mieć mikser wiertniczy. Nie martw się o stosunek składników, wystarczy tylko wymieszać z wodą. Są one stosowane do podłoży i do warstwy wykończeniowej. W przeciwieństwie do mieszanek cementowo-piaskowych ich grubość bez utraty wytrzymałości nie wynosi 30-60 mm, ale tylko 5-10 mm i 0,5 mm wystarcza na powierzchnię wykończeniową. Skład mieszanin obejmuje modyfikatory do nadawania plastyczności, a także różne wypełniacze, które poprawiają jakość.\nNajprostszym materiałem do zastosowania są podłogi samopoziomujące. Są one po prostu wylewane na przygotowane podłoże, tworzą wyjątkowo równomierną warstwę. Wykonane są na bazie cementu z modyfikatorami i wypełniaczami mineralnymi, stosowanymi głównie do powlekania płytek. Polimerowe podłogi samopoziomujące są przyjazne dla środowiska, odporne na uszkodzenia mechaniczne, ogień i wodę, dobrze się myją. Dostępna szeroka gama kolorów, możesz umieścić zdjęcie. Dobry materiał na uczciwą podłogę.\nNapełnianie podłogi w mieszkaniu odbywa się pod koniec remontu głównego ścianami, sufitem, łącznością. Po odlaniu podłogi są układane, wykonywane są dekoracyjne ściany i sufity. Podłogi są wylewane osobno w każdym pokoju, dzięki czemu naprawa jest łatwiejsza. Prace powinny być zgodne z wymaganą technologią, a wynik nie zawiedzie.\nKonieczne jest pobranie narzędzia:\nszpatułki o różnych długościach;\nNajprostszy sposób na przełamanie pracy na etapy - pomieszczenie na jedno podejście\nObserwuj sekwencję prac:\n1. Przygotuj podstawę: usuń starą powłokę, usuń kurz i brud. Przetwarzamy rozpuszczalnik do odtłuszczania.\n2. Przeprowadzamy hydroizolację. Wypełniamy istniejące luki hermetycznymi związkami, aby uzyskać dobrą przyczepność, którą najpierw szlifujemy. Tradycyjne materiały walcowane są stosowane do hydroizolacji: folia polietylenowa, papa dachowa, a także nowoczesne.\n3. Ustawienie poziomu. Wysokość podłogi powinna być płaska na całym obszarze. Za pomocą poziomu budowlanego kładziemy znaki na ścianach.\n4. Pakujemy latarnie morskie. Są przymocowane do podstawy tynkiem, wyrównując we wszystkich kierunkach zgodnie ze znakami na ścianach.\n5. Wypełnianie. Zastosowanie różnych materiałów wprowadza pewne elementy technologii, co zostanie omówione poniżej.\nJeśli wszystkie procesy technologiczne przebiegną prawidłowo, z należytą cierpliwością i dokładnością, dno zalewowe stanie się równe, mocne i piękne.\nPo demontażu starej podłogi (należy również wyjąć listwy przypodłogowe i drzwi) przystąpić do czyszczenia podstawy. Nałożyć szczotki, skrobak, odkurzacz. Całkowicie usunąć wszystkie rozpadające się substancje, pozostałości kleju, kurz. Przeprowadzamy czyszczenie odtłuszczania za pomocą rozpuszczalnika lub zwykłej wody z mydłem. Spakowanie cienką warstwą istniejących pęknięć i pęknięć. Do szpachlowania nanoś rozwiązania za pomocą kleju lub żywicy.\nAby uzyskać lepszą przyczepność, podkładamy podłoże podkładem. W małych pomieszczeniach można to zrobić pędzlem lub wałkiem o większej powierzchni. Jeśli planujesz posadzkę z wypełnieniem cementowo-piaskowym, użyj dowolnego uniwersalnego podkładu, w przypadku mieszanek i podłóg zalanych powinieneś wybrać specjalny podkład. Na porowatej i suchej powierzchni nałóż drugą warstwę podkładu, ale najpierw pozwól poprzedniej wyschnąć.\nJeśli wypoziomujemy podłogę za pomocą kilku warstw, przed wylaniem każdego kolejnego podkładu poprzedni.\nUsuwamy pęknięcia za pomocą hydroizolacji na bazie żywicy\nJeśli podstawa ma duże szczeliny, należy wykonać hydroizolację. W zależności od zawartości głównego składnika hydrofobowego, hydroizolacja może być polimerem, bitumem lub składnikami mineralnymi. Produkowane są różne:\n1. Walcowane - zwykły plastikowy film i materiał dachowy. Nowoczesne membrany polimerowe, składające się z kilku warstw, mają nie tylko właściwości hydrofobowe, ale również termoizolacyjne.\n2. Mastyks - plastyczne kompozycje z żywic, polimerów, ciekłej gumy. Warstwa mastyku ma doskonałą wodoodporność.\n4. Suchy - jest proszkiem rozcieńczonym wodą. Jako część elementów dziewiarskich i plastyfikatorów.\nDo samopoziomowania związków nie należy stosować hydroizolacji walcowej. Siatka jest z nim silnie związana, a na jego powierzchni pojawiają się pęknięcia czasowe.\nPo pierwsze, na wszystkich ścianach przy użyciu poziomu wody lub, jeśli to możliwe, znaków laserowych na wysokości około metra. Mierzymy od nich odległość do podłogi. Konieczne jest znalezienie miejsca o najmniejszej odległości, która jest najwyższym punktem. W tym momencie warstwa wypełniająca będzie cienka. Szacujemy różnicę odległości od znaków na podłogę. Jeśli różnica jest większa niż 40 mm, podłoga powinna zostać wypoziomowana.\nUżyj łazika początkowego, wybierając go zgodnie z żądaną grubością wypełnienia. Jeśli krople są znaczące, będziesz musiał wypełnić kilka razy. Do wypełniania grubą warstwą stosujemy rozwiązania o niskiej wadze. Nie nadają się do tego cementowo-piaskowe i inne oparte na piasku, należy stosować te oparte na ekspandowanej glinie.\nW pracy nad beaconami główną zasadą nie jest spieszenie się i kontrolowanie poziomu\nKontynuujemy wykonywanie znaczników. Wzdłuż obwodu stosujemy znaki na ścianach, które powinny być umieszczone na tej samej wysokości co najwyższy punkt. Łączymy te znaki rysując linie ciągłe ołówkiem. Służą one jako punkty orientacyjne, na których instalujemy latarnie morskie. Jako ich można użyć profilu aluminiowego w kształcie litery T. Latarnie morskie są wystawione na zaprawę gipsową lub piaskowo-cementową. Jeśli to konieczne, wyrównaj, zamykając kawałki połamanej cegły. Prawidłowość instalacji sprawdzana jest przez poziom, a nie tylko wzdłuż sygnalizatorów, ale także w poprzek. Dalsza praca jest wykonywana po wyschnięciu roztworu.\nLepiej jest wypełniać duże objętości betonem lub mieszanką cementowo-piaskową. Jeśli chcesz podnieść podłogę do 5 cm, lepiej użyć betonu. Warstwa idealnie wyrównana jest mało prawdopodobna, warstwa wyrównująca jest potrzebna do wyrównania - specjalne kompozycje. Jeśli jest dobra gęsta podstawa, możesz użyć nie betonu, ale mieszanki cementowo-piaskowej. Aby zapobiec pęknięciom na posadzce cementowo-piaskowej, dodaj do mieszaniny włóknisty materiał włóknisty. Wzmocniony krawat również z tworzywa sztucznego lub siatki metalowej.\nRozwiązania oparte na cementach można kupić w gotowej postaci, ale można tworzyć własne. Perlit jest stosowany jako wypełniacz do betonu. Aby go przygotować, wymieszaj go 4 części perlitu, 2 części piasku i 1 cementu. Dodaj wodę i zagnieść do stanu plastycznego. Mieszankę cementu i piasku przygotowuje się następująco: wymieszaj 3 części piasku z jedną częścią cementu, dodaj wodę i dobrze wymieszaj ponownie. Warstwa betonu stanie się gładsza, jeśli do niej dodasz włókno polipropylenowe - 50 g na 100 kg betonu.\nZaprawę przygotowano, widać latarnie morskie, teraz to tylko kwestia faktów - wystarczy dodać cement\nZakupione rozwiązania są przygotowywane bardzo prosto, wystarczy postępować zgodnie z instrukcjami. Wylewanie jakichkolwiek materiałów najlepiej wykonać razem. Faktem jest, że szybko ustawiają się, a opóźnienie może prowadzić do tego, że zaprawa cementowa nie będzie w stanie wypoziomować. Ugniataj małymi porcjami, aby nie tracił plastyczności podczas pracy z nim. Oddzielne pomieszczenie należy wylewać w ciągu jednego dnia, aby wylanie było jednorodne.\nDo napełniania wymagana jest solidna i gęsta podstawa - poduszka. Aby uzyskać ciepłą podłogę, użyj gliny, w której zasypiają i wypoziomują się, wylewają na nią beton. Być może użycie kruszywa, żwiru, grubego piasku. Należy jednak wziąć pod uwagę ich dużą wagę, tak aby aplikacja była możliwa tylko na pierwszym piętrze bez piwnicy. Jeśli musisz mocno podnieść podłogę, lepiej zrobić grubą poduszkę, a nie podnosić jej betonem.\nWypełnij start z odległego rogu. Wlej mieszaninę pomiędzy sygnały nawigacyjne i dopasuj do reguły lub szpatułki, rozkładając je równomiernie. Przechodzimy po powierzchni za pomocą wałka igłowego, aby usunąć powietrze z roztworu, co prowadzi do powstawania pustych przestrzeni. Następnie, w końcu wyrównaj krawat. Używając jednej porcji roztworu, zagniatamy drugą i powtarzamy procedurę, aż wypełnimy cały pokój.\nGotowe samopoziomujące związki o bardziej płynnej konsystencji. Rozchodzą się dokładnie dokładnie same. Sandy łapie przez godzinę, ale nie jest jeszcze silny. W przypadku betonu trwa to około miesiąca, aż w końcu twardnieje, na zaprawę cementowo-piaskową - dwa dni. Przez cały ten czas należy dbać o beton - chronić przed słońcem, skrajnymi temperaturami, przeciągami. Aby zapobiec pęknięciom, przykryj folią lub okresowo nawilż.\nJeżeli na powierzchni nadal występują pęknięcia lub nierówności, do wykończenia należy użyć gotowej mieszanki samopoziomującej. Pęknięcia, a także miejsca, z których wyjęto latarnie morskie, gdyby zastosowano drewniane listwy, należy uszczelnić mieszaniną podobną do poprzednio używanej. Aby przygotować roztwór suchych proszków, należy dokładnie monitorować ilość wody. Jeśli dodasz więcej, mieszanina nie stwardnieje. Wylej mieszaninę na powierzchnię i poczekaj na całkowite wyschnięcie.\nUrządzenie płaska podłoga w mieszkaniu - nie jest to trudny proces. Zgodność z technologią, prawidłowy dobór korektora, zgodność z zaleceniami producenta pozwoli stworzyć piękną i równą podłogę.\nPoprzedni ArtykułDrewniane podłogi - najlepsza opcja! - Zdjęcie\nNastępny ArtykułKalkulator podłogowy\nWydawałoby się, że cokół to bardzo drobny detal we wnętrzu. Czy w ogóle tego potrzebuję? To jest pytanie zadawane przez konsumentów, którzy nie wiedzą o jego prawdziwym celu.\nTrudno dyskutować z opinią mistrzów, którzy twierdzą, że prawdziwą drewnianą podłogę można zrobić tylko z parkietu lub parkietu. Tradycyjnie parkiet rozkłada się na przygotowanym podłożu lub na kłodzie.\nPrace naprawcze w każdym budynku mieszkalnym wymagają wykończenia podłóg. Dzisiaj do takich celów używa się wielu materiałów różniących się pod względem wzornictwa i praktyczności.\nProsty termostat do ogrzewania podłogowego\npoziomowanie podłogi pod ciepłą podłogą\nJakie są rozmiary płytek podłogowych?\nIzolacja foliowa: odmiany, właściwości i możliwości zastosowania\nKlej do parkietów do małych napraw Polifoam (lekarz parkietowy)\nCechy i cechy styropianu - podłoże budżetowe pod laminatem\nPrzy konstruowaniu dowolnego rodzaju ogrzewania podłogowego moc ogrzewanej podłogi na 1 m2 staje się ważnym elementem. Początkowo wpływa to na wybór materiału, obszar pokrycia i rodzaj elementu grzejnego.\nDrewniana podłoga w łazience: niepraktyczne piękno czy idealna podłoga?\nRodzaje wylewanej styropianowej piany jastrychowej


Scholl Velvet Smooth elektroniczny pilnik do stóp niebieski 1 sztuka - cena, opinie - Wapteka.pl\nScholl Velvet Smooth...\nScholl Velvet Smooth elektroniczny pilnik do stóp niebieski 1 sztuka\nScholl Velvet Smooth elektroniczny pilnik do stóp z kryształkami diamentów to prawdziwa innowacja w dziedzinie domowej pielęgnacji stóp. Radzi sobie z nawet najbardziej zaawansowanymi problemami twardej skóry.\nDzięki diamentowym mikrogranulkom usytuowanym na głowicy pilnik dokładnie i bezpiecznie usuwa twardy, zrogowaciały naskórek a stopy stają się piękne, idealnie gładkie i zadbane.\nPilnik ma ergonomiczny kształt i miękki w dotyku uchwyt, co sprawia, że wygodnie się prowadzi nie męcząc dłoni ani nadgarstka.\nScholl Velvet Smooth Elektroniczny pilnik do stóp to innowacyjna metoda usuwania twardej skóry - szybko i bez wysiłku. Podobna do tej, stosowanej w profesjonalnych salonach kosmetycznych. Pozostawia skórę stóp idealnie gładką i miękką, już po jednym zastosowaniu. Dodatkowo, dzięki ergonomicznej rączce oraz miękkiemu w dotyku uchwytowi, pilnik ten łatwo dociera do każdego miejsca na stopie. A jego Wymienne Głowice Obrotowe Micralumina, dzięki zawartym mikrogranulkom, dokładnie usuwają obszary twardej skóry. Scholl Velvet Smooth to produkt wielokrotnego użytku. Gdy głowica obrotowa zostanie zużyta, wystarczy ją wymienić na nową (same głowice są dostępne w osobnym opakowaniu). Jedna głowica wystarcza przeciętnie na 12 zabiegów. Dzięki Scholl Velvet Smooth Elektronicznemu pilnikowi do stóp można uzyskać efekt profesjonalnego pedicure we własnym domu, oszczędzając czas i pieniądze.\nCompeed plastry nawilżające na odciski średnie 6 sztuk\nCompeed Plastry na pęcherze 2x6 cm wąskie 6 sztuk\nRegenerum serum regenerujące do paznokci 5 ml\nMedispirant antyperspirant żel do stóp i dłoni 50 ml


POLITYKA PRYWATNOŚCI | Be salty Be sunny\nniniejsza Polityka opisuje nasze praktyki w zakresie prywatności – jakie dane dotyczące naszych odwiedzających i użytkowników gromadzimy, jak je gromadzimy, co z nimi robimy, jak je chronimy i jakie prawa przysługują Ci w odniesieniu do Twoich danych.\nKorzystając z naszych usług, oświadczasz, że zapoznałeś się z niniejszą Polityką prywatności. Podanie danych osobowych, a także zgoda na ich przetwarzanie są całkowicie dobrowolne. Wszelkie przekazane nam dane osobowe są przetwarzane wyłącznie w zakresie i celu, na jaki wyraziłeś zgodę. W przypadku, gdy postanowisz jednak nie podawać nam niezbędnych do realizacji zamówienia danych i nie wyrazisz zgody na ich przetwarzanie, niestety nie będziemy mogli zrealizować Twojego zamówienia.\nProsimy, abyś pamiętał, że w każdej chwili masz prawo do aktualizacji lub całkowitego usunięcia swoich danych osobowych. Możesz to zrobić samodzielnie, jak i korzystając z naszej pomocy, której chętnie udzielimy poprzez kontakt z naszym Biurem Obsługi Sklepu Internetowego – shop@beshelly.com.\nPolityka prywatności serwisu beshelly.com\nAdministratorem danych osobowych przetwarzanych w zakresie i celu niezbędnym do świadczenia usług jest firma Beshelly Aleksandra Matuszewska, ul. St. Kazury 15 m 9 Warszawa 02 - 795 NIP: 951 216 7972, REGON: 146680480 , adres poczty elektronicznej (e-mail): shop@beshelly.com, zwana dalej "Administratorem" i będący jednocześnie „Usługodawcą”.\n4. Administrator może przetwarzać następujące dane osobowe:\n5. Serwis beshelly.com wykorzystuje pliki cookies w celu:\ndostosowania zawartości strony do Twoich indywidualnych potrzeb;\ntworzenia statystyk, które pomagają zrozumieć, w jaki sposób korzystasz ze strony i jak często nas odwiedzasz\nutrzymanie sesji w serwisie (możliwość logowania), dzięki której nie musisz ponownie wpisywać loginu i hasła;\n6. Administrator dokłada wszelkich niezbędnych starań w celu ochrony danych osobowych klientów i użytkowników przed nieuprawnionym dostępem do nich osób trzecich. Do najważniejszych elementów ochrony danych osobowych należy:\nCertyfikat SSL, który gwarantuje, że komunikacja pomiędzy Twoim komputerem, a beshelly.com jest szyfrowana.\nOdbiorcami Twoich danych osobowych mogą być podmioty świadczące na rzecz Administratora usługi związane z utrzymaniem i funkcjonowaniem serwisu internetowego, badaniem statystyk odwiedzin serwisu a także podmioty uczestniczące w realizacji zamówienia (np. firmy kurierskie) . Dane osobowe podawane w formularzu są traktowane jako poufne i nie są widoczne dla osób nieuprawnionych.\n7. Okres przechowywania i przetwarzania danych:\nW serwisie beshelly.com pliki cookies wykorzystywane są następujących celach:\nutrzymania sesji w serwisie (możliwość logowania), dzięki której nie musisz ponownie wpisywać loginu i hasła;\ntworzenia statystyk umożliwiających analizę i ulepszanie funkcjonalności sklepu;\nPliki cookies w serwisie Beshelly.com wykorzystywane są następujący sposób:\ncookies “sesyjne” - przechowywane na urządzeniu końcowym użytkownika aż do czasu wylogowania, opuszczenia sklepu Beshelly.com lub wyłączenia programu obsługującego sklep.\ncookies “analityczne” – takie jak: cookies Google Analytics – zbierające statystki odwiedzin oraz cookies Google Adsense – wyświetlające spersonalizowane reklamy. Dzięki nim poznajemy Twój sposób interakcji ze sklepem i jego zawartością i możemy lepiej zorganizować jego układ. Dowiadujemy się też o typie strony, z jakiej zostałaś/-eś przekierowana/-y, oraz Twojej liczbie odwiedzin i czasie wizyty na www.beshelly.com. Na podstawie tych informacji nie rejestrujemy Twoich danych osobowych, jedynie dane, które służą do opracowania statystyk korzystania ze sklepu.\nW serwisie Beshelly.com znajdują się również wtyczki społecznościowe Facebook i Instagram, które mogą wykorzystywać pliki cookies. Możesz w każdej chwili wyłączyć lub przywrócić opcję gromadzenia cookies poprzez zmianę ustawień w swojej przeglądarce internetowej.\nW każdej chwili można usunąć pliki Cookies korzystając z dostępnych funkcji w przeglądarce internetowej. Ograniczenie stosowania plików Cookies może wpłynąć na niektóre funkcjonalności dostępne na stronie internetowej Sklepu.


Zakwaterowanie w poblizu plazy Hotel Croatia\n26.12.2020 - 7 nocy\nApartament 151182 Cavtat\nSzukasz hotelu w pobliżu plaży Hotel Croatia? To jest nasz wybór zalecanych apartamentów i hoteli w pobliżu plaży Hotel Croatia.\nApartamenty w poblizu plazy Hotel Croatia\nApartament Uros Cena za dzien od € 84\nKlimatyzowane apartamenty, max 8 Osób, Polecane zakwaterowanie ! Klimatyzowane apartamenty, max 8 Osób, Polecane zakwaterowanie . Rozrywka i Sport: TV, Telewizja satelitarna. Informacje ogólne: Klimatyzator, Suszarka do wlosów, Taras, Balkon, Parking.\nApartament Marija Cena za dzien od € 50\nVilla Fenix apartamenty Cena za dzien od € 50 Prosimy o wcześniejsze poinformowanie obiektu Villa Fenix Apartments o planowanej godzinie przyjazdu. Aby to zrobić, możesz wpisać treść prośby w miejscu na życzenia specjalne lub skontaktować się bezpośrednio z obiektem, korzystając z danych kontaktowych widniejących w potwierdzeniu rezerwacji.\nHotele w poblizu plazy Hotel Croatia\nHotel Supetar Uroczy hotel Supetar usytuowany jest w wyłączonej z ruchu kołowego części miasteczka Cavtat, zaledwie 20 metrów od żwirowej i betonowej plaży. Oferuje on odnowione pokoje z bezpłatnym bezprzewodowym dostępem do Internetu. Pokoje są wygodne i wyposażone w nowoczesne udogodnienia. Hotelowa restauracja oraz bar dysponują tarasem z widokiem na półwysep Sustjepan. Na tarasie można też jeść śniadania. Hotel Supetar oferuje salon telewizyjny w holu oraz uroczy śródziemnomorski ogród. Na plaży można wynająć leżaki i parasole, ale znaczna jej część osłonięta jest dużymi dębami, które dają naturalną ochronę przed słońcem.\nWakacyjne Borna Cena za dzien od € 300 Goście wynajmujący dom wakacyjny Borna mają do dyspozycji centrum fitness i umeblowany taras ze sprzętem do grillowania. Obiekt zlokalizowany jest w centrum miejscowości Cavtat. W willi znajduje się w pełni wyposażona kuchnia ze zmywarką i jadalnią, salon z kominkiem oraz telewizor z dostępem do kanałów satelitarnych. Goście mogą zrelaksować się w wannie z hydromasażem lub podziwiać widoki z tarasu i balkonu.\nHotel Haus Am Meer Hotel Haus am Meer położony jest w malowniczej miejscowości Cavtat, w pobliżu cieszącego się światową sławą Starego Miasta w Dubrowniku. Obiekt znajduje się na wzgórzu, 10 minut spacerem od centrum miasta i plaż. W salonie do dyspozycji Gości jest telewizor z dostępem do kanałów satelitarnych, a także kolekcja książek w różnych językach. Obiekt dysponuje również dużym tarasem z leżakami i widokiem na morze. Wszystkie pokoje w hotelu Haus Am Meer są nowoczesne, indywidualnie urządzone i klimatyzowane.\nCastelletto Hotel Castelletto oferuje przyjazną atmosferę i położony jest w zabytkowym mieście Cavtat, zaledwie 300 metrów od morza. Miasto to jest idealną bazą wypadową do zwiedzania Dubrownika oraz okolicznych atrakcji. Hotel Castelletto zapewnia najwyższej jakości zakwaterowanie w spokojnej okolicy, a jednocześnie w odległości krótkiego spaceru od wszystkich lokalnych atrakcji turystycznych. Port w Cavtat znajduje się zaledwie kilka kroków od obiektu. Na terenie hotelu znajduje się niewielki basen z leżakami, gdzie Goście mogą relaksować się przy koktajlach i tapas oraz zażywać orzeźwiających kąpieli.\nVilla Radovic Prosimy o wcześniejsze poinformowanie obiektu Villa Radovic o planowanej godzinie przyjazdu. Aby to zrobić, możesz wpisać treść prośby w miejscu na życzenia specjalne lub skontaktować się bezpośrednio z obiektem, korzystając z danych kontaktowych widniejących w potwierdzeniu rezerwacji.\nVilla Maslina Villa Maslina. Rozrywka i Sport: TV, Telewizja satelitarna. Informacje ogólne: Taras, Balkon, Grill, Parking.\nVilla Lizza Villa Lizza. Rozrywka i zajecia: TV, Telewizja satelitarna, Odtwarzacz CD, Odtwarzacz DVD, Radio. Informacje kuchnia: Lodówka, Piekarnik, Ekspres do kawy, Opiekacz, Deska do prasowania.\nHotel Cavtat Położony nad morzem hotel Cavtat oferuje klimatyzowane pokoje z umeblowanym balkonem oraz taras i basen na dachu, skąd roztacza się widok na morze i miasteczko. Goście mogą wypoczywać na hotelowej plaży wyposażonej w leżaki i parasole. Obiekt dysponuje także restauracją. Wszystkie pokoje dysponują telewizorem z dostępem do kanałów telewizji satelitarnej i łazienką. W całodobowej recepcji dostępny jest sejf. Goście mogą korzystać z bezpłatnego bezprzewodowego dostępu do Internetu na terenie całego obiektu.\nVilla Rozic Cena za dzien od € 50 Villa Rozic znajduje się w spokojnej okolicy na Starym Mieście w Cavtat i oferuje panoramiczne widoki na port oraz Morze Adriatyckie. Do kawiarni, restauracji i plaż można stąd dojść w zaledwie 5 minut. Wszystkie pokoje są klimatyzowane. W każdym pokoju znajduje się łazienka oraz telewizor z płaskim ekranem i dostępem do kanałów telewizji satelitarnej. Niektóre pokoje dysponują balkonem. Z jasnych pokoi z dużymi oknami roztacza się widok na morze. W niektórych pokojach można podziwiać drewniane belki stropowe. Najbliższa kawiarnia internetowa znajduje się tylko 2 minuty spacerem od obiektu.\nPensjonat Marija Pensjonat Marija.\nDomy wakacyjne w poblizu plazy Hotel Croatia\nVilla Magnolia Cena za dzien od € 160\nWakacyjne Villa Vista Stare miasto\nKlimatyzowane apartamenty, max 18 Osób Cena za dzien od £ 181 Klimatyzowane apartamenty, max 18 Osób. Rozrywka i zajecia: TV, Telewizja satelitarna, Radio. Odleglosc od plazy: 500 m. Dystans to the ferryboat: 15 km. Odleglosc do restauracji: 500 m.


MISSHA Time Revolution Immortal Youth Eye Cream EX (krem pod oczy rewitalizujący, na cienie , zmarszczki) 25ml - beautytrend.pl\n> Pielęgnacja twarzy>MISSHA Time Revolution Immortal Youth Eye Cream EX (krem pod oczy rewitalizujący, na cienie , zmarszczki) 25ml\nMISSHA Time Revolution Immortal Youth Eye Cream EX (krem pod oczy rewitalizujący, na cienie , zmarszczki) 25ml\nPrzeciwzmarszczkowy krem pod oczy. Seria Time Revolution jest stworzona dla kobiet 30+, które pragną wyglądać młodziej i chcą zapobiegać powstawaniu pierwszych oznak starzenia się skóry.\nPrzeciwzmarszczkowy krem pod oczy. Seria Time Revolution jest stworzona dla kobiet 30+, które pragną wyglądać młodziej i chcą zapobiegać powstawaniu pierwszych oznak starzenia się skóry wokół oczu.\nNiweluje problemy skórne i sprawia, że skóra z dnia na dzień wygląda lepiej- młodo i zdrowo.\nUnikalna konsystencja i łagodny skład, nie podrażnia wrażliwych obszarów wokół oczu.\nTechnologia mikro granulek zapewnia dostarczenie cennych składników do skóry.\nKompozycja złożona z peptydów: eyeseryl i luteiny, zapewnia jędrność i odżywienie.\nMikro granulki chronią skórę poprzez stworzenie bariery ochronnej zapobiegającej odwodnieniu.\nNeoendorfiny - Dla wzmocnienia bariery ochronnej skóry. Ludzie uśmiechnięci mają więcej witalności i wyglądają młodziej, a wpływ na to mają neoendorfiny. Wzmacniają barierę ochronną skóry, nadają jej witalność i odmładzają.\nResweratrol - Dla zwiększenia elastyczności skóry. Jest to składnik, który przedłuża życie drożdży do 80% według badań opracowanych i opublikowanych przez Uniwersytet Medyczny Harvardu w 2003 r. Ujędrnia zwiotczałą i starzejącą się skórę.\nAlanina Cocoyl - Dla stymulacji produkcji kolagenu. Składnik ten został stworzony przez SEPPIC- francuską firmę o globalnym zasięgu, która tworzy suplementy kosmetyczne. Pobudza produkcję kolagenu w w skórze właściwej. Ponadto niweluje problemy skórne jak szara, wiotka, szorstka i odwodniona skóra.\nSok z Brzozy Japońskiej - Drzewo jest nazywane "królową lasu" w państwach zachodnich. Jego kora nie gnije przez ponad 1000 lat. Każdy produkt serii Time Revolution Immortal Youth zawiera ten cenny składnik, bogaty w witaminy i mikroelementy. Wzmacnia skórę.\n1. Po nałożeniu serum i przed nałożeniem kremu, wziąć odpowiednią ilość kremu i zaaplikować delikatnie na okolice wokół oczu.


Pokaz kolekcji Małgorzaty Dudek na New York Fashion Week | Dobra Polska Szkoła\nAdded on September 26, 2012 DPS\nJej projekty to mistrzowskie połączenie luksusu\ni awangardy, dzięki czemu grono jej klientek jest bardzo zróżnicowane, a każda kreacja jest niepowtarzalnym dziełem sztuki. W swoich kreacjach wykorzystuje głównie ekologiczna skórę i jedwab.\n12 września 2012 roku odbył się pokaz najnowszej kolecji Wiosna – Lato 2013 młodej polskiej projektantki Małgorzaty Dudek, która zadebiutowała na nowojorskim prestiżowym Mercedez Benz Fashion Week w Nowym Jorku.\nDudek nazywana jest następczynią Alexandra McQueen’a a kreacje młodej projektantki można zobaczyć w tak wielkich modowych tytułach jak : Vogue, Harper’s Bazaar czy Elle. W jej sukienkach chodzi znana aktorka Katherine Heigl, Rachel Bilson, z kolei\nw Polsce dla Justyny Steczkowskiej stworzyła cały zestaw kreacji wykorzystany w teledysku piosenkarki.\nJej projekty są wykorzystywane przez najsławniejszych stylistów na świecie.\nJak twierdzi sama projektantka nigdy nie patrzy na panujące trendy, inspiracje przychadzą z różnych stron.\nW kolekcji zaprezentowanej nowojorskiej publiczności inspiracją była natura, a szczególnie pająki i tarantule, mające mocne przepiękne barwy. Takie właśnie kolory mogliśmy oglądać na nowojorskim pokazie.\nWarto dodać, że jest to pierwsze i do tej pory jedyne wydarzenie, organizowane we współpracy z amerykańską agencją IMG.


Jak najlepiej można poprawić swoją sylwetkę, jakie minusy i plusy posiada liposukcja. - Najmodniejsze ubrania - zeroclothingco.com\nDlatego też aktualna medycyna oferuje dużo różnych zabiegów, pomagających w tym, aby należycie wyglądać. Zwłaszcza dużym zainteresowaniem cieszą się najróżniejsze wyszczuplające zabiegi, przez co można się pozbyć zbędnego zapasu kilogramów.\nPrzeważnie polegają one na tym, że jakąś metodą są usuwane komórki tłuszczowe, jeśli ich w organizmie będzie mniejsza ilość, to sylwetka będzie znacznie lepiej się prezentować. W ostatnich latach niezwykle chętnie jest na przykład wybierane (usługa usuwania cellulitu laserem). Zabieg ten opiera się na tym, że za pomocą odpowiednio dobranego lasera komórki tłuszczowe są rozbijane, a następnie usuwane z ciała. Przez ten zabieg nie tylko można poprawić wygląd danych części ciała, ale także powoduje, że skóra jest znacznie jędrniejsza.\nJednym z najczęściej realizowanych zabiegów, znanym od dobrych kilkudziesięciu lat, stała się (oferowana liposukcja brzucha). Wykonywana jest w taki sposób, że pod skórę wprowadzana jest cienka rurka, przy pomocy jakiej komórki tłuszczowe są rozbijane a później wysysane przy pomocy odpowiedniej próżniowej maszyny. Liposukcję można wykonywać na większość części ciała, lecz przeważnie wykonuje się ją w miejscach, w których jest go najwięcej, to znaczy na brzuchu i udach. Sporo kobiet uważa ten zabieg za lekarstwo na każdy problem z nadwagą, lecz w praktyce podchodzić należy do niego z dużą dozą ostrożności. Odpowiednio przeprowadzona (tutaj znajdziesz liposukcję ud) naprawdę będzie skuteczna, ale też wymaga później zdrowego stylu życia.\nOprócz tego należy pamiętać o tym, że będzie to mocno inwazyjny zabieg i czasami mogą się przytrafić nieprzewidziane skutki uboczne. Jednak jeżeli znajdzie się porządną klinikę, w której wszystko zostanie wykonane, to liposukcję polecić można każdej osobie, jaka będzie chciała poprawić swoją sylwetkę.\n← W jakie rzeczy wyposażony powinien być gabinet, w jakim realizowane są zabiegi kosmetyczne?\nKsięgarnia – sklep nie tylko dla bibliofilów →


Ewa· 17 stycznia 2013 ··3\nDawno, dawno temu, za siedmioma lasami i nawet za paroma górami, rosło drzewo. Drzewo zostało sfotografowane dwa razy: raz w słońcu i drugi raz, po paru minutach, gdy słońce zakryły chmury. Aparat stwierdził, że są to pliki o symbolu IMG_1234.jpg oraz IMG_1235.jpg. I to było dobre.\nA potem nastał poranek, dzień drugi. I przyszło mi do głowy, że należałoby oba zdjęcia umieścić w artykule. I poprawionym plikom nadałam nazwy: drzewo_slonce.jpg oraz drzewo_chmury.jpg. I zaprawdę, musiałam tego dokonać za podszeptem jakiegoś węża, bo było to głupstwo piramidalne.\nNie, to nie była jabłoń i nikt nas nie pogonił. Nie w tym rzecz. Rzecz w ułomności ludzkiej pamięci. Zdjęcie zostało wrzucone do katalogu ze zdjęciami z tej wycieczki, a jego poprawione i przeskalowane dla gazety kopie – do katalogu z odpowiednim numerem gazety. Niestety, z nazwą zmienioną tak, żeby graficzka wiedziała do którego kawałka tekstu je przypiąć.\nMiesiąc później pamiętałam, że drzewo rosło w rejonie wycieczki sprzed miesiąca i należy go szukać w katalogu z nią właśnie. Rok później też to chyba jeszcze pamiętałam. Ale gdy po kilku latach chciałam sobie to zdjęcie wydrukować w większym formacie, znalazłam przeskalowane kopie i… nie wiem, gdzie są oryginały. Czy to była ta wycieczka, czy tamta? A który to w ogóle rok był? Wśród dziesiątków tysięcy zdjęć trudno znaleźć coś, co nie wiadomo, kiedy i gdzie zostało zrobione, którym aparatem, przy jakich parametrach. A na tagowanie przecież nigdy nie ma dość czasu… Tymczasem, gdyby nazwy wszystkich wersji tego samego zdjęcia zaczynały się od IMG_1234, szukanie mogłaby za mnie odwalić sama szukajka systemowa. Albo cokolwiek.\nDrugi powód, dla którego nazwy plików raz zgranych na dysk powinny zachować te same początkowe litery lub cyfry do końca świata, jest jeszcze bardziej prozaiczny: jeśli edytujemy zdjęcie, po czym zapisujemy kopię jako IMG_1234_nowe, wersję przeznaczoną do internetu jako IMG_1234_sieciowe, zaś czarno-białe wariacje jako IMG_1234_bw, to w katalogu wszystkie te wersje będą się znajdować obok siebie. I to niezależnie od tego, jakich przeglądarek czy narzędzi do porządkowania plików będziemy używać. Nic gorszego, niż wiedzieć, że była jeszcze jedna, całkiem superowa wersja tego zdjęcia, która… gdzieś jest, lecz nie wiadomo gdzie, oprócz tego że jej miniatura widnieje na stronie. I diabli wiedzą, jak mi przyszło do głowy ją nazwać wtedy, gdy mnie ta wyjątkowa wena naszła.\nPora na przykazanie pierwsze z Księgi Ewy: Zaprawdę, nie zmieniaj początku nazwy pliku na zakończenie edycji, albowiem szlag Cię kiedyś z tego powodu trafi.\nP.S. Wybrałam zdjęcie do tego wpisu, przeskalowałam, po czym chciałam zapisać w katalogu, w którym zapisuję ilustracje do bloga. I dostałam komunikat: File IMG_2009_b already exists. Zapomniałam, że to zdjęcie już kiedyś zostało opublikowane. Gdybym zmieniała nazwy, poszłoby drugi raz to samo.\nIMGkatalogowanieopisywanie zdjęćtagowanie zdjęć\nPoprzedni Tajna cena darmowego Photoshopa\nNastępny Za garść dolarów\n17 stycznia 2013 o 07:13\nPrzypadkiem też tak robię to znaczy nie robię – nie zmieniam nazw.\nBędzie reszta przykazań? 😉\nBędzie będzie 🙂 Wymyślam sukcesywnie.\n17 stycznia 2013 o 08:15\nNo dobra, ale czemu po exifie nie znalazłaś kiedy zrobione? Z założenia nawet jak zmieniam, to pilnuję, aby exif pozostał, żeby później nie mieć rozterek Ewy co się dała skusić 😉\nPo jakim exifie? I jak? Raz, że exif czasem w edycji z różnych powodów znika i już. Jeśli zdjęcie było kiedyś skompresowanym tifem, to z exifem bywa różnie, przeważnie go brak albo jest nieregulaminowy (w ostatnich latach jest lepiej, ale to zależy od używanego programu). Plik kopii ma swoją datę utworzenia, niezależną od oryginalnej. Dwa, że aby szukać po exifie, to trzeba to wpuścić w jakiś program katalogujący.\nSpieszę uspokoić wszystkich, że zdjęcie z drzewem znalazłam. Ale co mnie to czasu i oczopląsu kosztowało, to moje. A gdybym zachowała nazwę, zajęłoby góra kilkanaście sekund.\n“Szukać po exifie” to ja rozumiem trochę inaczej 🙂\nW exifie tylko sprawdzamy, kiedy szukane zdjęcie zostało zrobione, a potem już nie trzeba szukać po wszystkich exifach, bo oryginalne zdjęcia mają oryginalne daty, więc w Total Commanderze można je bardzo łatwo znaleźć, wpisując datę pliku w zaawansowanych opcjach szukania (Alt F7).\n17 stycznia 2013 o 09:44\nMogłabyś też uniknąć tego problemu pozostawiając oryginalną nazwę nawet na końcu nowej, np. drzewo_slonce_IMG_1234.jpg\nAle zgadzam się z Darkiem, że exif jest panaceum. A jak nie ma exifa ani oryginalnej nazwy, to “szukaj wiatru w polu”…\n17 stycznia 2013 o 12:16\nTo zabezpiecza przed całkowitym zagubieniem pliku, ale wtedy w katalogach kopie są daleko od siebie i/lub oryginałów, co jest irytujące. A jeśli się nie ma przestrzeganego z żelazną konsekwencją systemu nazewnictwa, to można zupełnie stracić orientację na temat ile czego jest wersji i gdzie.\nNo, to ja się nie przejmuję, że kopie są daleko od siebie i w zasadzie nie pamiętam, gdzie wszystkie są 🙂\nWręcz przeciwnie – robię to z premedytacją!\nTen sam plik jest np. w katalogu “/Zdjęcia/Nikon D300s/260D300S/” – oryginał!!!, jak i w katalogach “/Zdjęcia/Nikon D300s/260D300S/wybrane/”, “/Zdjęcia/Wybrane/Europejska Noc Naukowców 2012/”, “/Zdjęcia/dla Andrzeja/” i “/Zdjęcia/do odbicia 42/”.\nJednak stosuję zasadę, że nie usuwam oryginalnych nazw i zawsze, jak coś przerobię, to nadaję przeróbce kolejny numerek i kopiuję do katalogu z oryginałem. A skąd wiem, gdzie jest oryginał? Znajduję go po oryginalnej nazwie. Ewentualnie po dacie w exifie.\n17 stycznia 2013 o 09:59\nJa stosuję nieco zmodyfikowaną wersję tego przykazania: “z plikami eksportowanymi z Photoshopa czy innego Lightrooma robić możesz, co tylko chcesz, ale oryginalnych plików nie ruszaj do k…y n…y, bo kiedyś gorzko tego pożałujesz, sakramencka cholero. I backupy rób, albowiem kiedyś (tfu tfu) ci dysk w tym małym ślicznym kompie padnie i płakać będziesz.”\n17 stycznia 2013 o 12:17\nA nienienie, to jest przykazanie czwarte 😉\nJa jak Jeremy nie tykam oryginałów. 🙂\n17 stycznia 2013 o 11:16\nZdanie podsumowujące bardzo ładne. Można zgłosić do Wikicytatów 🙂\n17 stycznia 2013 o 13:29\nA ja prawie pierwsze, co robię to zmieniam nazwy plików. Dokładnie to robię to, jako trzecią rzecz. Po pierwszym przejrzeniu i usunięciu ewidentnych knotów dodaję do wszystkich plików swoje metadane (imię i nazwisko). Później geotaguję (jeśli mam dane z GPS). Kasuję oryginalne JPG-i i XMP (GeoSetter robi kopię). Teraz wsadowo zmieniam nazwę plików. System mam taki, że np. pierwsze zdjęcie z dnia dzisiejszego zrobione we Wrocławiu będzie miało nazwę 20130117 001 Wroclaw.\nTen system polegający na niezmienianiu nazwy w ogóle ma jedną dość istotną wadę. Licznik w aparatach „przekręca się” i można mieć kilka plików o nazwie IMG_1234. Jak ma się kilka aparatów jednego producenta to już w ogóle konflikt nieunikniony.\nJak obrabiam zdjęcia, to do istniejącej nazwy dodaję kolejny numer, np. 20130117 001 Wroclaw 10. Jak coś zmienię, to będzie 20130117 001 Wroclaw 11 itd. Jak w inny sposób wywołam Rawa to będzie 20130117 001 Wroclaw 20 itd.\nMa to jeszcze jedną zaletę. Jak gotowe zdjęcia wysyłam rodzinie to mogą sobie bez problemów przesortować po nazwie i mają zachowaną chronologię, co w przypadku zdjęć rodzinnych jest dość istotne, zwłaszcza że jeśli chodzi o postprodukcję jestem dość niesystematyczny, a oni nie mają i nie muszą mieć pojęcia o exifach, czy słowach kluczach.\n17 stycznia 2013 o 13:40\nNie mam problemów, o których piszesz. Metadane do plików wstawia za mnie aparat. Podobnie z przedrostkiem nazwy. “IMG_”, “DSC_”, czy co tam było zamieniłem na “N04_”, gdzie najpierw jest literka oznaczająca aparat, a dalej liczba dziesiątków tysięcy. W ten sposób pliki z różnych aparatów i różnych epok mi się nie mylą, bo dokładnie wiem, co oznacza “P02_5243.jpg” i “N04_5243.jpg”.\nJa nie twierdzę, że mój system jest jedynie słuszny, a ktoś trzeci już nie będzie wiedział co oznacza kryptonim N01_, ale może nie wszystko musi wiedzieć 😉\nWażne, żeby się w swoim własnym systemie czuć dobrze. Żeby był intuicyjny dla właściciela. U mnie np. jak widzę plik o nazwie zakończonej na _toa, to bez otwierania go wiem, że jest to plik przygotowany kolorystycznie w sposób neutralny, zmniejszony i wyostrzony.\n17 stycznia 2013 o 18:20\nGdy robisz w ten sposób, to problemu nie ma. Ważne jest tylko, żeby zachować konsekwencję w nazwach – nie muszą to być nazwy z aparatu, byle były stałe i zgodne z jakimś systemem, który Ty rozumiesz. I potem nie można się rozmyślić i zacząć nazywać inaczej… czyli całkiem jak u mnie 🙂\nA co zrobić, jak wprawdzie stosuje konsekwentną numeracją “IMG_xxxx”, ale po 9.999 ujęć zaczyna od początku?\nPo kilku latach użytkowania siłą rzeczy znajdzie się kilka(naście) plików o tej samej nazwie. Na szczęście nie w jednym miejscu, ale zawsze…\nOwszem, mam po kilka(naście) plików o tym samym numerku. Tylko że to zupełnie nie jest kłopotliwe, bo raz, że już po miniaturach wyświetlanych w systemie widzę które są które, a dwa, gdy wyszukuję numery Total Commanderem i nie mam miniatur, to raczej się zorientuję bez patrzenia że zdjęcie z wakacji będzie raczej w folderze “Kreta” niż “Święta 2012”. A gdybym się jednak nie zorientowała, to zawsze mogę te parę zdjęć przejrzeć; to lepiej niż parędziesiąt tysięcy przeglądać…\n18 stycznia 2013 o 09:26\nZrobiłem już ponad 100 tysięcy zdjęć, a nie mam na dysku dwóch plików o takich samych nazwach.\nNumeracja czterocyfrowa jest bez sensu, ale nie musiałem tego wymyślać sam. Mój poprzedni aparat Panasonic stosował numerację sześciocyfrową Pxxxxxx. Dzięki temu nie miałem problemów z ponad 40-stoma tysiącami zdjęć. Kiedy przesiadłem się na Nikona, od razu wprowadziłem panasonikowy system zamieniając dwie litery na dwie cyfry. Bo po co aż trzy litery w nazwie? Jedna w zupełności wystarczy do rozróżnienia aparatu!\nStosuję od kilku lat podobny system jak Andrzej2 – pierwsze co robię po zgraniu zdjęć do docelowego katalogu i wstępnej selekcji to hurtowa zmiana nazw plików w Total Commanderze wedle szablonu:\n[=tc.data_zapisania.Y-M-D] [=tc.czas_zapisania.h]-[=tc.czas_zapisania.m] [N5-8]\nCzyli w docelowej nazwie pliku najpierw będzie data utworzenia zdjęcia w formacie RRRR-MM-DD a potem czterocyfrowy kolejny numer zdjęcia pobrany z oryginalnej nazwy pliku. W ten sposób jedynie przekręcenie się licznika lub jego restart w aparacie albo też zmiana sprzętu będzie skutkować zdublowanymi numerami w nazwach plików ale to da się rozróżnić po dacie 🙂\nJeśli to jest _pierwsze_ co robisz, to bardzo słusznie. Grunt to robić to konsekwentnie. Najgorsze to zapisywać każdą wersję zdjęcia pod inną nazwą w zależności od nastroju, a co roku wpadać na pomysł wprowadzenia nowej, genialnej metody nazewnictwa. Tacy też bywają 🙂\nTak, jest to pierwsza rzecz. Tylko w naprawdę wyjątkowych przypadkach odpuszczam sobie taką zmianę nazw. Cała operacja trwa kilka sekund – trzeba zaznaczyć pliki do zmiany, Ctrl+M, F2, End, Enter, Enter i poczekać góra kilkanaście sekund przy naprawdę dużej ilości plików.\n“jedynie przekręcenie się licznika lub jego restart w aparacie albo też zmiana sprzętu będzie skutkować zdublowanymi numerami w nazwach plików”\nPamiętam, jak kiedyś zmieniłem firmware w aparacie i licznik się zresetował! Oj, bardzo mnie to zmartwiło, bo nie chciałem mieć zdublowanych nazw zdjęć. Ale zauważyłem, że jak aparat dostanie na karcie plik z jakimś numerem to nie nadpisuje go, tylko omija wstawiając zdjęcia o numerach przed nim i za nim. Wystarczyło więc utworzyć na karcie pliki od pierwszego do ostatniego, żeby nauczyć aparat, jaki jest aktualny licznik. Trochę mi to zajęło, bo miałem już wtedy 18 tysięcy zdjęć, ale pliki mogły być puste, więc wszystkie zmieściły się na karcie i aparat załapał 🙂\nPolecam aktualizację oprogramowania Canona – szczególnie Zoom Browser EX 🙂 i problem się rozwiąże. Program ma całkowicie nową filozofię pracy.\n20 stycznia 2013 o 11:31\nNazwę pliku zmieniam tylko wtedy, gdy chce je gdzie publikować. Wszystkie mają nazwy w stylu DSC04829 (to standard, a potem kombinacje), DSC04829-1, i końcówki -2, a, b, bw, sep, portra etc. Tak to wygląda u mnie.\nPodobnie jak część osób, nie tykam oryginałów, a dodatkowo otagowuje oryginały w taki sposób, aby wiedzieć co, gdzie, jak. Akurat oprogramowanie producenta aparatu, które jest – na szczęście lub nie – umożliwia tagowanie RAW,JPEG,TIFF, dzięki temu zgubić się nie sposób – taguje nawet nazwą pliku finalnego. Więcej pracy ? Trochę. Za to mniej nerwów później 🙂\nUżywam Lightrooma i stosuję banalny system: przy imporcie LR automatycznie dodaje mi na początku nazw datę wykonania zdjęcia w formacie RRRRMMDD_. Oryginalna nazwa zostaje do tego doklejona. I w ten sposób i wilk jest syty (mam dostęp do oryginalnych nazw), i owca cała (nie ma zamieszania przy “przekręceniu się” licznika w aparacie).\nNatomiast nie przechowuję plików “docelowych”, tj. przeskalowanych. Mam RAWy, czasem Tiffy (jeśli to np. HDR), rzadko PSD (jeśli coś było fotoszopowane). JPGi zawsze mogę wygenerować jednym eksportem. W związku z tym nie mam pokus nadawania nazw “_do_gazety”, “_dla_cioci” itp. Eksportuję i jeśli odbiorca eksportu sobie życzy, dopiero dla JPG w TotalCommanderze ustawiam odpowiednie, inne nazwy :o)\nDodatkowo polecam tagowanie zdjęć i w ogóle korzystanie z programu typu Lightroom (umożliwia bardzo szybkie wyszukiwanie także po danych z EXIF, np. kodzie aparatu, ogniskowej, przysłonie, że o dacie nie wspomnę) :o)\n29 kwietnia 2014 o 17:49\ntak jest, Lightroom rulezzz! 🙂


O moim „prywatnym Niemcu” i korzyściach z niego płynących… – Spartańskie Wychowanie\nOd dobrych paru dni jestem więźniem mojej choroby – dopadło mnie tak koszmarne przeziębienie, że mówienie, poruszanie się, a nawet oddychanie przychodzi mi z trudem. Z myśleniem też różnie bywa, ale parę pomysłów na tekst zakłębiło się wczoraj w mojej majaczącej głowie, kiedy rzucałam się w łóżku, nie mogąc zasnąć.\nPrzypominały mi się chwile z dzieciństwa, kiedy grypa gościła w naszym domu, więc mogłam nie iść do szkoły i cały dzień miałam wyłącznie do swojej dyspozycji. Wysmarowana kamforą lub spirytusem, po kilku filiżankach gorącego mleka z miodem zazwyczaj na parę godzin stawałam na nogi, czując niebywały przypływ energii. Ganiałam w piżamie po pokojach, szukając zajęcia twórczego i przynoszącego korzyści. Niekiedy wyciągałam mamy maszynę do szycia i skrawki materiału, z których zaczynałam kroić spódnicę. Wiadomo, że sił i samozaparcia starczało mi dokładnie do momentu rozcięcia kawałków materiału… Wtedy stwierdzałam, że trzeba zrobić moim domownikom niespodziankę i ugotować na wieczór coś pysznego, a że z zaopatrzeniem wówczas było słabo, zazwyczaj miałam do dyspozycji makaron, mleko i jajka. Z tego wymyśliłam znakomite danie – zapiekankę makaronową na słodko. Pamiętam, że wszystkim smakowało.\nPo intensywnie spędzonym dniu pod wieczór choroba dawała się we znaki z podwójną siłą. Znów miałam 39 stopni gorączki i ledwo mogłam podnieść głowę z poduszki. A w nocy dopadały mnie koszmary. Jedynym, wciąż mnie prześladującym w moich dziecięcych snach koszmarem, byli Niemcy… Albo inaczej – faszyści… Byłam partyzantką, otoczoną wraz z garstką moich przyjaciół-partyzantów, przez oddziały Wehrmachtu. Las pełen gestapowców i my uciekający przed nimi. Jeden ze snów pamiętam do dziś – biegłam po torach kolejowych, przeskakując przez grube drewniane belki, a za mną – grupa Niemców. Słyszałam ich głosy i wiedziałam, że wcześniej czy później mnie dopadną. Nie wiem, dlaczego nie mogłam skręcić do lasu… Logika snu jest trudna do wytłumaczenia… Budziłam się po takim koszmarze cała spocona, przerażona, nie mrużąca oka aż do świtu. Skąd mi się to wzięło? Otóż, w mojej dziecięcej świadomości utrwalił się jeden jedyny obraz absolutnego zła. Wyniesiony z filmów, lektur szkolnych, opowieści weteranów… Odkąd siebie pamiętam, filmy o Wielkiej Wojnie Ojczyźnianej ciągle puszczano w telewizji. Z okazji kolejnych rocznic i bez okazji. Oglądałam je wszystkie razem z dorosłymi. Kiedy na ekranie pojawiały się sceny torturowania przez Niemców schwytanych radzieckich żołnierzy lub walczących w partyzantce dzieci, zawsze zamykałam oczy. No cóż, i tak dochodziły mnie jęki maltretowanych… Tak oto radziecka telewizja od najwcześniejszych lat hodowała w mojej świadomości obraz mitycznego zła w postaci Niemca-faszysty. Straszniejsi od nich mogli być tylko Japończycy (skutek obejrzenia w dzieciństwie przerażającego filmu o wojnie rosyjsko-japońskiej). Na szczęście, epizod z Japończykami w moim układzie świata miał charakter jednorazowy, więcej do tego tematu nie powracałam, a głównym moim koszmarem wciąż pozostawali Niemcy.\nZresztą, zastanówmy się, czego mógł się bać taki radziecki dzieciak? Baby Jagi? Kościeja? Też mi coś. Co wieczór słuchałam do poduszki baśni Aleksandra Afanasjewa, z wielkim zainteresowaniem śledziłam wszelkie okropieństwa, jakie spotykały głównych bohaterów i ani przez chwilę nie czułam strachu. Że niby Baba Jaga zawsze tak kombinowała, by zwabić dzieci do swojej chatki, wrzucić je do dużego glinianego dzbanuszka i zapiec w swoim straszliwym piecu? I to miało byś straszne? Najważniejsze, że nie zamierzała ich wcześniej torturować… A że Kościej to niby taki nieśmiertelny? Wcielenie zła? Przecież od lat ledwo ciągnął i aż mnie korciło, by wysłać do jego pieczary pionierów z siatką zakupów i świątecznymi życzeniami. W każdym razie takie zło wzbudzało we mnie raczej sympatię i politowanie.\nRzecz jasna, upragnioną maskotką, jaką zawsze chciałam mieć, a nigdy nie miałam, była właśnie Baba Jaga. Wiedziałam, że mogła być moją najlepszą przyjaciółką i razem na pewno dałybyśmy radę faszystom. Jak miałam jakieś pięć lat, pamiętam, moja babcia Marusia bardzo chciała mnie uszczęśliwić i pojechała do leningradzkiej fabryki zabawek, by złożyć zamówienie indywidualne: „Dziecko chce Babę Jagę! Możecie ją dla nas wykonać?”. Oczywiście, nie wiem, jak Babcia poprowadziła rozmowę w fabryce zabawek, wiem tylko, że Baby Jagi nigdy się nie doczekałam. A wiązałam z naszą fabryką wielkie nadzieję. Po tamtej tajemniczej wycieczce babci (a babcia rzadko wychodziła z domu) przez kolejny rok czekałam na spełnienie moich marzeń. Kiedy wreszcie zrozumiałam, że przemysł radziecki nie podołał temu zadaniu, zrobiłam Babę Jagę sama. Za głowę posłużyła mi drewniana szpulka na nici, resztę zaś stanowiła długa sukienka – zielona w białe grochy. Baba Jaga wyszła niewielka – cała mieściła się w moich dłoniach, ale moc, jaką została przeze mnie obdarzona, z nawiązką wynagradzała jej lichy wygląd. Odtąd nie musiałam sama stawiać czoła moim nocnym koszmarom – Baba Jaga zawsze i wszędzie była przy mnie.\nWkrótce zaczęłam chodzić do szkoły. Temat hitlerowców powrócił z podwójną siłą. Wśród obowiązkowych lektur szkolnych znalazły się, oczywiście, książki z serii „Biblioteka Pioniera”, a w nich – wielostronicowe opowieści, przedstawiające bohaterskie czyny i straszliwy los Loni Golikowa i Zoi Kosmodiemjańskiej. Historia Zoi wstrząsnęła mną tak, że z trudem podchodziłam do biurka, na którym leżała wypożyczona przez mamę z zakładowej biblioteki książka. Bałam się ją otworzyć, starałam się nie patrzeć w jej stronę, wiedziałam jednak, że wkrótce czeka mnie sprawdzian z lektury… Z pomocą przyszedł mój półroczny szczeniak – Laduszka. W ciągu paru godzin, podczas naszej nieobecności, załatwiła dla mnie raz i na zawsze sprawę Zoi i „Biblioteki Pioniera”. Rozgryzła tomisko tak starannie, że nie było co zbierać. Co najważniejsze, dokładnie zniszczyła ilustracje, przedstawiające zmasakrowane torturami ciało Zoi. Byłam uratowana. Ustaliłyśmy też z mamą, że nie powinna więcej wypożyczać tak cennych książek z biblioteki zakładowej – póki Laduszka nie dorośnie, przynoszenie ich do domu stanowi wielkie ryzyko. Odtąd miałam regularnie chodzić do szkolnej biblioteki i korzystać z czytelni.\nTrzeba przyznać, że radziecka szkoła zapewniała dzieciom atrakcje nader różnorodne. Przygotowując nas na nadejście z dalekiego zachodu zagłady atomowej, dyrekcja szkoły kilka razy do roku przeprowadzała tzw. „próbne alarmy bojowe”. Wyglądało to następująco. W trakcie lekcji nagle zaczynała wyć syrena, co oznaczało, że wszystkie dzieci wraz z nauczycielami, ze wszystkich pięter mieli zejść do betonowych schronów, znajdujących się w podziemiach szkoły, gdzie zakładaliśmy maski przeciwgazowe i spędzali w tychże schronach jakieś pół godziny, oczywiście, żegnając się w myślach z najbliższymi. Wiedzieliśmy, że nasi rodzice i dziadkowie nie mają masek przeciwgazowych, nie mają szczelnych schronów betonowych i pewnie muszą zginąć.\nPamiętam, jak wszyscy usłyszeliśmy o młodej Amerykance Samancie Smith, która w 1982 roku napisała list do Andropowa. Wtedy po raz pierwszy zaczęliśmy podejrzewać, że po drugiej stronie kurtyny też żyją ludzie, co więcej, żyją też małe dziewczynki, które tak samo jak my, boją się wojny atomowej. Mniej więcej w tym samym czasie usłyszałam gdzieś urywki rozmów, jakie prowadzili dorośli w naszym domu, z których wynikało, że niektórzy z walczących z nami Niemców mieli swoje rodziny, dzieci, domy i bardzo nie chcieli trafić na front wschodni. Że też się bali o własne życie. Pamiętam, że uczciłyśmy ten fakt z Babą Jagą szklanką lemoniady „Kołokolczik”.\nPo co ja właściwie to wszystko opowiadam? Było – minęło, ów mityczny strach przez gestapowcem i zagładą atomową drzemie gdzieś głęboko w otchłaniach podświadomości, poznałam sporo Niemców i żaden w najmniejszym stopniu nie przypominał mi faszystę z radzieckich filmów. Z wieloma Niemcami korespondowałam w tym roku, szukając dla Spartana określonego modelu siodła na niemieckim ebay-u. Rozbrajali mnie swoją tragiczną wręcz angielszczyzną, ale byli niezwykle uprzejmi i jakoś udawało nam się dogadać. Wreszcie kupiłam wymarzone siodło od przesympatycznego Niemca, z którym najlepiej mi się mailowało. Otrzymałam przedmiot całkowicie zgodny z opisem. Zresztą, niczego innego się nie spodziewałam. Niemcy to Niemcy. Czemu więc powracam do tego tematu?\nOtóż, jak wspominałam ostatnio, jestem tchórz i łamaga. Na przykład, boję się latać samolotem. Czasem muszę i naprawdę kosztuje mnie to wiele nerwów. I zgadnijcie, kto mi pomaga pokonać strach przed lataniem? Mój „prywatny Niemiec”! Siedzę sobie na pokładzie samolotu, trzęsę się jak osika i wtedy nurkuję do obrazów z mojego dzieciństwa i wyciągam „Niemca”. A więc – lecę sobie nowoczesnym samolotem, popijam napój gazowany, a za oknem samolotu – zamiast niemieckich messerschmittów – piękne niebo! Nikt nie bombarduje, nie próbuje trafić pociskiem w nasz samolot pasażerski, więc czego mam się bać? – myślę sobie i moja wewnętrzna Baba Jaga kiwa swoją drewnianą głową.\nAlbo kolejna sytuacja, z mojego wczorajszego życia wzięta. Piękny dzień, słońce, koniec wakacji… W lesie podobno pełno grzybów. A ja chora, smarkająca, słaniająca się po domu – bez sił i bez życia. Tak nie może być! Namówiłam Mateusza, żebyśmy chociaż na godzinkę skoczyli do najbliższego lasu na grzyby. Wybraliśmy się więc z koszykami, zapasem chusteczek i opakowaniem Gripexu. Łazimy, szukamy, upał staje się coraz bardziej dokuczliwy. Czuję, że mam coraz większą gorączkę i coraz mniej chęci na grzybobranie. Schylam się po kolejnego dorodnego podgrzybka, ścinam, kroję na pół i widzę masę robali. Wyrzucam. Podnoszę się powoli i kręci mi się w głowie. Myślę sobie: Po jaką cholerę wybraliśmy się na grzyby? Nie mamy co do garnka włożyć? Przecież naprawdę za chwilę się przewrócę i tyle z tego będzie… Mateusz coraz bardziej się oddala, nic nie jest w stanie go oderwać od poszukiwań, a ja zrozpaczona zostaję na wystającym z mchu złamanym pniu. Koniec, nie mam więcej sił. I w tym samym momencie w mojej głowie pojawia się obraz partyzantki – chorej, osłabionej wielomiesięczną tułaczką po białoruskich lasach, rannej, głodnej, potrzebującej pomocy. Porównanie naszych sytuacji rodzi we mnie zakłopotanie i poczucie wstydu. Smarkam, kaszlę, wstaję i idę dalej. W gruncie rzeczy przecież nic mi nie jest – zaraz wrócimy do domu, zaparzymy herbatę, łyknę sobie kolejnego Gripexa i rozłożę się przed telewizorem. A zatem – czy w tym lesie jest mi naprawdę aż tak źle?\nNo i kolejna, ostatnia już sytuacja, w której z pewnością przyda mi się mój „prywatny Niemiec”. Otóż, nie wspominałam Wam wcześniej, ale od kilku tygodni z trenerką Gosią pracujemy nad Spartkiem w terenie. Póki co samotne wypady w teren stanowią dla Spartana duże wyzwanie, ale z tygodnia na tydzień widzę postępy i liczę, że któregoś dnia będę miała tyle odwagi, by zastąpić Gosię w siodle i udać się ze Spartkiem w nasz pierwszy wspólny teren. Z dużą dozą prawdopodobieństwa mogę stwierdzić, że będzie na mnie wówczas wypróbowywał wszystkich swoich sprawdzonych sposobów – będzie próbował mnie zrzucić i wrócić do stajni, wyrwać wodze lub „przypadkiem” zahaczyć mną o drzewo, a jeśli jakimś cudem nadal będę w siodle, wówczas będzie gryzł mnie w nogę… Jestem na to psychicznie przygotowana, ponieważ nie raz już widziałam jego „sztuczki”. I kiedy wsiądę na Spartkowy grzbiet i skieruję jego kopyta do lasu, mając w głowie wszystko, co się może wydarzyć, pomyślę sobie – i tak mamy ogromne szczęście, że w lesie nie roi się od Niemców 🙂\nPS. Pisząc tę historię o moim „prywatnym Niemcu” zdaję sobie sprawę z tego, że polskie dzieci, dorastające w tych samym czasach, mogły mieć całkiem inne doświadczenia. Albo inaczej – doświadczenia podobne, lecz przedmiotem strachów mógł być, na przykład, mój naród… Cóż, każdy z nas dźwiga swój bagaż historii. A że tak jest, przekonałam się ostatnio, kiedy przydarzyła nam się pewna zabawna i pouczająca historia. Byliśmy z Mateuszem u znajomych, zasiedzieliśmy się do późna. Wyszłam do ogrodu, żeby zapalić. A wspomnę tylko, że Pani domu zdaje się mieć podobne do moich doświadczenia z dzieciństwa – przynajmniej objawy dość zbliżone… Aha, no i co ważne, rzecz się dzieje oczywiście w Polsce, w polskim domu. A więc zapaliłam i wracam do środka. A tam śmiech – ubaw po pachy. A kolega – mąż Pani domu – opowiada: „Wiesz, Irina, jak przed chwilą żonę wystraszyłem? Hahahaha… Bo mi tu prawie już przysypiała.. A ja do niej nagle – wstawaj szybko, ruscy koło domu!!!” I zerwała się, autentycznie przerażona. Na co wchodzę ja – wszyscy się śmieją, a gospodarz domu: „No mówiłem, że ruscy pod drzwiami!”. Wszyscy się śmialiśmy, a koleżanka przez moment naprawdę się przestraszyła…\n← Trzecia rocznica – jest dobrze, a może być jeszcze lepiej!\n„No nie chcem ale muszem”, czyli parę słów o tym, jak żyć z narowistym koniem… →\n3 Comments on “O moim „prywatnym Niemcu” i korzyściach z niego płynących…”\nTy nie tylko o Spartanie, ALE WOGÓLE POWINNAŚ PISAĆ !! SUPER SIĘ CIEBIE CZYTA !!\nCzas zostać prepersem! PS. Jak zwykle świetnie napisany tekst, uśmiałam się po pachy 🙂\nJesteś na dobrej drodze 😉 Bunkry, z tego co wiem, już powstają… A ja Wam, w ramach powrotów do lat dzieciństwa, będę od czasu do czasu urządzać próbne alarmy!