Ciepło w ogrodzie, czyli parasole grzewcze - Nowoczesny ogród\nCiepło w ogrodzie, czyli parasole grzewcze\nLato kojarzy nam się przede wszystkim z długimi wieczorami spędzonymi w gronie najbliższych. Jednak już podczas ostatnich miesięcy musimy liczyć się z chłodnymi wieczorami, które nierzadko psują nam wspólne spotkania ze znajomymi. W związku z tym przygotowaliśmy parę praktycznych sposobów, które pozwolą Ci na niemal całonocną zabawę na zewnątrz.\nUpalne dni i ciepłe noce to dla nas niemal codzienność, do której w przeciągu paru miesięcy jesteśmy w stanie się przyzwyczaić. Jak się okazuje istnieją sposoby na to, by skutecznie przedłużyć nasze wieczory spędzone na świeżym powietrzu bez konieczności marznięcia.\nDuży ogród, dużo ciepła – gazowy parasol grzewczy\nTo zdecydowanie najpopularniejsze sposób na ogrzanie Twojego ogrodu. Parasol grzewczy to rozwiązanie, które kojarzy nam się przede wszystkim z restauracyjnymi ogródkami, jednak świetnie sprawdzi się również w Twoim ogrodzie. Wykonane ze stali urządzenie to nie tylko funkcjonalne uzupełnienie każdej przestrzeni, ale także stylowy dodatek, który z łatwością dopasujesz do każdej aranżacji. Kupując parasol grzewczy gazowy, warto zwrócić uwagę na parę kwestii. Po pierwsze dobrze jest sprawdzić, czy daszek został odpowiednio wyprofilowany – to właśnie dzięki niemu ogrzane powietrze jest równomiernie rozprowadzane. Poza tym istotną kwestię stanowią również różnego rodzaju zabezpieczenia – w końcu korzystamy z urządzenia zasilanego wyłącznie gazem. Natomiast jeśli zależy Ci na dość dużej generacji ciepła, wówczas warto szczególną uwagę zwrócić na wartość promienia grzewczego. Podczas wyboru odpowiedniego parasola, sprawdź opinie na temat producentów. Wysokiej jakości urządzenia znajdziesz np. tutaj: http://www.sklep.landmann.pl/k4,cieplo-w-ogrodzie-gazowe-parasole-grzewcze.html\nMniejsza przestrzeń – promienniki ciepła\nJeśli dysponujesz nieco mniejszą przestrzenią, wówczas świetnym rozwiązaniem będą wszelkiego rodzaju promienniki ciepła. Tego typu urządzenia nie tylko skutecznie zapewnią ciepło w ogrodzie, ale również zajmują mało miejsca. Ponadto mogą być używane zarówno w ogrodach zimowych, jak i tradycyjnych. Jeśli pragniesz oszczędzić jak najwięcej miejsca, najlepiej zainwestować w model, który można powiesić na ścianie. Tak, jak parasole grzewcze za pomocą promienników również możemy z łatwością ogrzać nieco większą przestrzeń oraz tworzyć tzw. strefy ciepła. Jeśli chcesz się dowiedzieć więcej na temat utrzymywania ciepła w ogrodzie, wiele przydatnych informacji znajdziesz tutaj: http://www.sklep.landmann.pl/k3,cieplo-w-ogrodzie.html\nJak widać, istnieje wiele sposobów na to, by skutecznie utrzymać ciepło w naszym ogrodzie podczas chłodnych wieczorów. Zarówno ogrzewacz gazowy ogrodowy, jak i promienniki ciepła to rozwiązania, które w zależności od Twoich potrzeb pozwolą Ci jeszcze dłużej cieszyć się ostatnimi tygodniami lata.\nDla wielu z nas ogród to swego rodzaju przedłużenie domu. Już na początku zimy marzymy o upalnych popołudniach spędzonych w otoczeniu pięknych kwiatów i krzewów. Jednak co zrobić, jeśli nasz ogród jest mały w porównaniu do naszych wielkich planów? Mały ogród, dużo pracy Coraz popularniejsze staje się postrzeganie ogrodu jako integralnej części domu. W związku […]


Najstarszy młodociany skazany na dożywocie w USA został zwolniony z więzienia po odbyciu 68 lat kary\nNewsner » Społeczeństwo » Najstarszy młodociany skazany na dożywocie w USA został zwolniony z więzienia po odbyciu 68 lat kary\nMając 15 lat, Joe Ligon został skazany na dożywocie bez możliwości wcześniejszego zwolnienia.\nLigon został oskarżony za popełnienie dwóch morderstw pierwszego stopnia, do których doszło w Filadelfii w 1953 roku. Joe brał wtedy udziału w napadzie rabunkowym podczas, którego zginęły dwie osoby. Jednak zawsze zaprzeczał, że kogokolwiek zabił, mówił, że stał się kozłem ofiarnym.\nTeraz, po 68 latach spędzonych za kratkami, 83-latek został zwolniony z więzienia w Filadelfii. Jak się okazało Joe jest najstarszym i najdłużej odbywającym karę, młodocianym przestępcą w kraju.\nLigon urodził się na farmie w Alabamie. Naukę w szkole zakończył w trzeciej lub czwartej klasie – informowało Philadelphia Inquirer. W końcu po latach, 11 lutego wyszedł na wolność z Państwowego Zakładu Karnego.\nPosted by Q Dot Davis on Friday, February 12, 2021\nW końcu zaznał wolności\nPo sprawdzeniu temperatury i otrzymaniu więziennego zaświadczenia wyszedł na ulice hrabstwa Montgomery z tuzinem dużych pudeł, co nie często zdarza się wśród osadzonych, ale jak powiedział Ligon: „Ja jestem wyjątkowym facetem.”\nPo tym, jak Sąd Najwyższy Stanów Zjednoczonych orzekł, że nadawanie kary dożywocia dzieciom było czymś okrutnym, w 2017 roku wyrok Ligona został zmniejszony do 35 lat. Mimo odbywania kary prawie przez siedemdziesiąt lat, Ligon nigdy nie ubiegał się o zwolnienie warunkowe.\nJoe Ligon was put in a cage from the time he was a child to the the age of 83. This is system is rotten to the core. https://t.co/xO4vApQSVF\n— Amistad Law Project (@AmistadLaw) February 12, 2021\n„Lubię czuć się wolny” – zacytowało go Inquirer, Dodał też: „Na zwolnieniu warunkowym trzeba co jakiś czas spotykać się z osobami, które o tym decydują. Nie można opuścić miasta bez odpowiedniego zezwolenia. To dla mnie też jest częścią wolności”.\nPrawnik Ligona Bradley Bridge, który reprezentował go od 2006 roku, przez trzy lata walczył o uwolnienie go we wskazanym terminie.\nBridge argumentował, że wyrok dożywocia dla Ligona był niekonstytucyjny.\n„Konstytucja wymaga, aby wyrok maksymalny, jak i minimalny, w przypadku nieletniego był ustalany indywidualnie. Jednakowa kara dla wszystkich nie jest zgodna z prawem” – napisał adwokat.\nSędzia Anita B. Brody zgodziła się z tą opinią i nakazała ponowne wydanie wyroku w sprawie Ligona lub zwolnienie go w ciągu 90 dni.\n„Miejmy nadzieję, że uwolnienie Ligona i innych nieletnich, którzy dostali wyroki dożywocia przyczyni się do ponownej oceny działania wymiaru sprawiedliwości i karania ludzi” – dodał Bridge.\nCan anyone possibly believe we are better off as a society for locking up a 15-year-old boy and keeping him there for 68 years? What a travesty. https://t.co/63VpuAsoQm\n— Steven Hale (@iamstevenhale) February 13, 2021\nLigon przygotowywał się do wyjścia na wolność oglądając wiadomości na telewizorze w swojej celi. Jak powiedział, chciałby, aby jego matka, ojciec i brat mogli to zobaczyć.\n„Cieszę się z szansy, którą dostałem. Naprawdę podoba mi się to, że mogę zacząć nowe życie.” – powiedział.\nPo wyjściu z więzienia Joe był zdumiony widokiem miasta, które przez lata tak bardzo się zmieniło.\n„Patrzę na wszystkie wysokie budynki. To wszystko jest dla mnie takie nowe. Kiedyś tego nie było ”\nNie mam pojęcia, jak Joe da sobie radę z przystosowaniem się do życia na wolności, po spędzeniu 68 lat za kratkami. To straszne, że uwięziono go na tak długo, gdy był jeszcze dzieckiem. Nie tak powinno się traktować ludzi. Ile jeszcze osób tak będzie cierpieć?\nMam nadzieję, że Joe może liczyć na wsparcie i zazna spokoju. W końcu władza zrobiła coś, co powinna była zrobić już dziesiątki lat temu.\nUdostępnij, jeśli się z tym zgadzasz.


fotowoltaika na gruncie – Energyeco sp. z o.o.\nArchive for Tag: fotowoltaika na gruncie\n/ Tomasz Litwinczuk\nWedług nowych badań szklarnie wyposażone w półprzezroczyste ogniwa słoneczne mogą generować energię elektryczną bez wpływu na wzrost i zdrowie rosnących w nich roślin. Sugeruje to, że moglibyśmy budować neutralne energetycznie szklarnie bez żadnej szkody dla upraw. Podobnie jest z zwierzętami które mogą bezpiecznie przesiadywać oraz odpoczywać pod takimi panelami....\ndarmowy prąd, eco, fotowoltaika, fotowoltaika na dachu, fotowoltaika na gruncie, instalacja pv, panele słoneczne, rolnictwo\nfotowoltaika, Informacje, News, rolnictwo, Technical\nPosted on 04 sie 2020\nInstalacja fotowoltaiczna wschód-zachód czy południe?\nNa rynku pojawia się coraz więcej instalacji fotowoltaicznych z konstrukcją dwuspadową wschód-zachód. Jakie są zalety takiego montażu? Czy takie rozwiązanie jest lepsze, czy to po prostu nowa moda? Jak wygląda produkcja energii z takich paneli fotowoltaicznych? Panele fotowoltaiczne, a powierzchnia dachu W przypadku dachów płaskich, tutaj niekwestionowanym zwycięzcą jest...\ndarmowy prąd, fotowoltaika na dachu, fotowoltaika na gruncie, panele słoneczne, wschód-zachód\nPosted on 16 lip 2020\nFotowoltaika na gruncie, czy na dachu?\nNajczęściej stosowanym rozwiązaniem przez inwestorów jest montaż fotowoltaiki na dachu, jednak odpowiedź na pytanie „która instalacja jest lepsza – grunt czy dach?” nie jest jednoznaczna. Każde rozwiązanie ma swoje wady i zalety. Należy przede wszystkim rozważyć inwestycję pod kątem efektywności, ilości dostępnego miejsca i wielu innych czynników, o których...\ndarmowy prąd, fotowoltaika, fotowoltaika na dachu, fotowoltaika na gruncie, panele słoneczne


„...europoseł PO (Saryusz-Wolski) potwierdza, że Polacy nie są już w Brukseli postrzegani przez pryzmat rusofobii. I że są sygnały z kręgów niemieckiego przemysłu, iż w przypadku zaostrzenia obecnego konfliktu gotów jest przyznać prymat nad własnymi interesami gospodarczymi strategicznym interesom gospodarczym UE”\nEuroposeł „potwierdza”? Żeby jakąś tezę potwierdzić, to najpierw musi ją ktoś sformułować. Jak rozumiem, P. Saryusz-Wolski najpierw taka tezę postawił, a następnie ją sam sobie potwierdził. Tak mają paranoicy.\nSygnały z niemieckiego przemysłu były dotychczas zupełnie inne. W dodatku dość głośne i nawet na stronie Gazety zdarzały się o tym informacje. Rozumiem, że pan europoseł może słyszeć jakieś tajemnicze „sygnały”, ale to jeszcze nie powód, żeby się tym chwalić i wszem i wobec ogłaszać.\nInna sprawa, że teza, że interesy gospodarcze Niemiec są niezgodne ze strategicznymi interesami gospodarczymi UE jest dość karkołomna i wypadałoby ją jakoś udowodnić. Niemiecka gospodarka jest największą gospodarką UE, więc równie dobrze można by postawić tezę, że jej interesy są interesami UE.\nSzanowny Panie europośle, szanuję i doceniam Pańskie euro-polityczne doświadczenie zdobyte latami praktyki w Brukseli (i okolicach). Nie ma w Polsce nikogo, z kim można by Pańską kompetencję w odnośnym zakresie porównać. Powiem nawet, że wszyscy bez wyjątku tzw. liderzy krajowych partii politycznych – nie mówiąc o niższych półkach, czy szarym szeregu – nawet gdyby żyli jeszcze 100 lat - nie zbliżą się nawet do kolan Pańskiej kompetencji. Ale mimo tego – tej wysokiej oceny - stwierdzam, że myli się Pan właściwie w każdej poruszonej w wywiadzie sprawie. Na dodatek, odnoszę wrażenie, że powodem błędnej kalkulacji jest właśnie owa kompetencja, której urokowi bezkrytycznie zdaje się Pan ulegać. Ważność doświadczenia na którym opiera Pan swoje polityczno-gospodarcze supozycje podobna jest do gwarancji przydatności do spożycia szynki parmeńskiej. Tę ostatnią długo przygotowuje się do spożycia, ale nie można jej przechowywać bez końca. Ma Pan świadomość, że świat się zmienił, lecz nie dostrzega Pan głębi oraz pełnego zakresu tych zmian. Zestarzał się Pan przy papierach i brukselskiej rutynie i patrzy na Rosję z pozycji, które od kilku już lat nie są ważne. Rosja panie europośle wstaje z kolan i trudno będzie rzucić ją na kolana po raz drugi. Rozbawiły mnie Pańskie wyliczenia pokazujące w jaki sposób Zachód przetrzyma cały rok bez dostaw rosyjskiego gazu i kto na tym straci „(...) jest możliwość przekierowania na gaz norweski, algierski czy amerykański. (...)”. Wygląda na to, że – wedle Pana koncepcji - przebudowa systemu gospodarczego Zachodu to sprawa tak prosta jak zmiana garnituru; poprzedni ciśnie – kupuje się nowy! I rzecz załatwiona. Przy okazji napisze więcej.\nZ poniższych komentarzy wynika, że Rosja "dba" także o propagandę w Polsce.\nWojciech Sulich - ( dla odmiany) Polak\nZachód przy odruchach wymiotnych ledwo przełknął Polskę a Ukrainą się zadławi i będzie to ostateczny koniec internacjonalistów z pokolenia 68 oraz ich chorej mrzonki Unii Europejskiej jako srocjalistycznej krainy powszechnej szczęśliwości\nArsenik i sprawny rząd technokratów ? Łoboże\nTak tylko na marginesie ;\nbankrut Grecja w porównaniu z Ukrainą, to Bank Anglii!\nNajwyższy czas przyznać się do łędu Platformo!\njest tysiące cytatów w których nazywacie pisiorów rusofobami!\nA to oni mieli rację!\nNo to Ukraińcy powinni postawić pomnik Janukowiczowi za to, że nie podpisał poprzednio zaproponowanej umowy stowarzyszeniowej.\nTo nie Ukraina jest ważna, tylko możliwość dokopania Rosji.


I don’t mind making jokes but I don’t want to look like one | Porta celeste\n← My head is like lettuce\nFeeling right on →\nI don’t mind making jokes but I don’t want to look like one\n– A jak zachoruje na raka płuc, to płuca też sobie wytnie? Albo krtań, krtań lepiej, będzie profilaktycznie gadała jak Darth Vader…\nZanosi się rechotem, aż szyby drżą. Znowu mu się dowcip udał. Najważniejsze to cieszyć się własnymi dowcipami.\nPozostali też się radują, samce alfa z bożej łaski. Ilekroć słyszę ich rozmowy, zachodzę w głowę, czy oni sami też je słyszą – czy dociera do ich uszu to, co wygadują.\n– Ty, a co jest lepsze, Qatar czy Emirates? Żona mnie namawia na urlop.\n– A nie wiem, kurwa, ja to za daleko nie pojadę. Dziecko za małe. Znowu, kurwa, jakieś polskie lato. Już i tak tym krajem rzygam, a jeszcze mam w nim wakacje spędzać. Żona mnie ostatnio na drugie namawia, no ja pierdolę, jakie drugie? Chyba bym zwariował taki uwiązany.\n– Zawsze możesz więcej pracować, hehe.\n– Hehe! – zgadzają się pozostali. Jak na komendę poprawiają krawaty.\n10 thoughts on “I don’t mind making jokes but I don’t want to look like one”\n14/05/2013 at 10:39\noj, wiesz, z tą Angeliną to ja nie wiem – bo żeby zdrowe piersi…?\n14/05/2013 at 22:49\nna razie zdrowe. zresztą to tylko gruczoł wycinają, biust się rekonstruuje i nówka sztuka. bardzo jestem przywiązana do moich piersi, byłoby mi cholernie ciężko podjąć taką decyzję, ale w sumie rozumiem osoby, które decydują się na cięcie. a biorąc pod uwagę to, jak u nas wygląda leczenie raka, to już bym chyba wolała zapobiegać w taki sposób…\nznam jedną dziewczynę, lat 30+, która to zrobiła. teraz spokojnie śpi, bo była w grupie wysokiego ryzyka. szacun dla niej i dla Angeliny.\n(co do reszty zgadzam się z Twoim wewnętrznym fuj w 100% :))\nWspółczuję Ci 😦 To musi być straszne pracować z takimi burakami.\n14/05/2013 at 11:26\nchyba bym nie wytrzymala i piowiedziala, ze im by sie rak chuja przydal i wyciecie tej czesci, to moze zaczeliby mozgu zamiast fiuta do myslenie uzywac…\nnienawidze z calego serca i dziekuje wszystkim bogom, ze nie pracuje z takimi…\n14/05/2013 at 19:53\nUśmieszek nr 15 i wychodzę z pokoju. „Zapalić”. Nie palę. Czasem jednak nie da się wyjść.\nSzkoda słów i energii na takich buraków. Może rzucić dowcip o sałatce buraczanej? „Wrzucić do waszego pokoju bombę i gotowa” 😉\nja nie reaguję. na sam ich widok popadam w stan dość autystyczny i zamykam się w sobie na wszystkie spusty, ale niestety ciągle ich słyszę. mniejsza już o te tępe żarty, o przechwałki – ale to, co mówią o swoich żonach, o pomstę do nieba woła. ohyda.\nobcując z takimi, szczerze zazdroszczę panu i władcy, który jest niespotykanie spokojny człowiek, ale gdy kto jego spokój zakłóci, gdy kto pospolity cham i burak, ma jedyną w swoim rodzaju szansę wysłuchania obfitej przemowy złożonej z samych ciężkich bluzgów. ja nie potrafię dać tak upustu złym emocjom. żałuję.\n14/05/2013 at 22:37\ndzizas ale mam fajnych kolegow w pracy, chyba po przeczytaniu tego wpisu jeszcze bardziej ich lubie


Strona główna / Edukacja / Wydarzenia edukacyjne / 2012 - Zapraszamy na otwarcie CENTRUM EDUKACJI ARTYSTYCZNEJ ŁAŹNIA 2 w Nowym Porcie\nŁAŹNIA 2 2012 - Zapraszamy na otwarcie CENTRUM EDUKACJI ARTYSTYCZNEJ ŁAŹNIA 2 w Nowym Porcie\nJuż w przeddzień otwarcia zapraszamy do zapoznania się z objazdową wystawą fotograficzną. Zaaranżowana w stylowym retrobusie przemieszczać się będzie między centrum Gdańska a Nowym Portem.\nNowy Port to dzielnica, która wzbudza skrajne emocje. Choć wydaje się zapomniana, jej zaułki dla wielu stanowią źródło inspiracji. Wieczór otwarcia będzie spotkaniem tradycji z nowoczesnością. Prezentowane prace powstawały w dialogu z dzielnicą, jej historią, mieszkańcami, tradycją, specyficznym klimatem. Elementem nowoczesnym będzie ich interpretacja przez artystów, a niewątpliwą atrakcją wieczoru będzie możliwość zapoznania się z nowoczesną, dialogiczną architekturą wnętrz stworzoną przez architekta Jacka Dominiczaka we współpracy z Michałem Rybakiem, Jaromirem Czernichowskim i Julią Chalimoniuk.\n„Białe Pudełko Pana Dory” performance Transgatunkowego Teatru Sfinks\nArtyści wprawią w ruch „white box” przestrzeni galeryjnej nowoporckiej Łaźni 2. Performerzy spróbują zasugerować wielość możliwości kreatywnej ekspresji w nowych wnętrzach. Zmierzą się z ruchową translacją procesu asymilacji odważnych deklaracji architektów, kuratorów i artystów, w zderzeniu z tradycjami Nowego Portu, dzielnicy – swoistej społecznej enklawy. Ich spektakl będzie próbą poszukiwania – odnajdywania wartości wspólnych, granicznych, sąsiedzkich.\nTransgatunkowy Teatr Sfinks w składzie: Alicja Gruca, Małgorzata Żerwe, Anna Steller, Robert Florczak, Kacper Ołowski, Wiesław Synakiewicz, Krzysztof Dziemaszkiewicz, Piotr Pawlak, Krzysztof Czerny oraz studenci pracowni Sztuka w Przestrzeni Publicznej gdańskiej ASP, Mieszkańcy i Sąsiedzi.\nCzęść oficjalna, a po części oficjalnej prezentacja filmu, efektu wielogodzinnych spacerów artystów z Transgatunkowego Teatru Sfinks po Nowym Porcie. Do prezentacji wybrane zostały najciekawsze fragmenty wywiadów z mieszkańcami, lokalnymi rzemieślnikami czy uczniami okolicznych szkół.\nW dniu otwarcia (a także w niedzielę 16 grudnia od 12:00 do 18:00) kino, biblioteka, sala warsztatowa Łaźni 2 zamienią się w przestrzenie wystawiennicze. Zaprezentowane w nich zostaną efekty działań edukacyjnych. Odwiedzającym przybliży to metamorfozę budynku, a mieszkańcom dodatkowo stworzy okazję do zapoznania się z efektami wspólnych działań.\nOsoby zaangażowane w realizację warsztatów: Anna Dukowska/ Robert Dukowski (Fundacja Nasza Przestrzeń), Maria Dembek, Robin McAulay, Aleksandra Wiese/ Łukasz Wiese (Wydawnictwo TAKO), HATI (Rafał Iwański i Rafał Kołacki), Marcin Bildziuk (Nowy Port Sztuki), Projekt Kobiety OK (Ola Romanowska, Katarzyna Rajczyk-Bauć).\nW otwarciu udział wezmą Wychowankowie Specjalnego Ośrodka Szkolno-Wychowawczego nr 2 w Gdańsku.


Lidl sprzedaje muffinki o smaku batonów LION - Zakupy\nLidl sprzedaje muffinki o smaku batonów LION\nŹródło: pr 15 lipca 2021 17:56\nNowe muffinki inspirowane smakiem popularnych batonów LION już połowy lipca dostępne są w sklepach sieci Lidl.\nW lipcu babeczka będzie dostępna na wyłączność w sklepach sieci Lidl. Fot. materiały prasowe\nNowy produkt został stworzony w ramach współpracy z rodzimym producentem wyrobów piekarniczych – GOM Owczarek. To już kolejna propozycja słodkości w ramach kategorii brandowanych konceptów piekarniczych oferowanych z marką Nestlé w Polsce.\nW lipcu babeczka będzie dostępna na wyłączność w sklepach sieci Lidl w całej Polsce.


OddVille - Gra karciana- Sklep internetowy - Warszawa - GAMIKO.PL\n70.00 PLN\tszt\nO dziwo kilkoro z Was zostało zatrudnionych do budowy miasta Oddville, domu dla czterech potężnych gildii.\nSprytnie umieszczaj swoje budynki, aby zdobyć większą moc i sławę, skutecznie udaremniając plany przeciwników. Będziesz korzystał z pomocy swoich robotników do pozyskiwania surowców, monet i projektów, które będą Ci potrzebne do zbudowania miasta.\nW celu uzyskania lepszego dostępu do zasobów i monet z okolicznych budynków (również przeciwnika) rozplanuj odpowiednio ulice swojego miasta. Zaimponuj odpowiednim gildiom, a członkowie gildii odwiedzą Cię i chętnie pomogą podziwiając Twoją goscinność.\nGildia jest zawsze na pierwszym miejscu, członek gildii może powrócić do swojej siedziby nie bacząc na to, jak wiele problemów może Ci tym sprawić.\nOddVille to gra karciana o budowie miasta, w której wszystkie akcje odbywają się poprzez zagrywanie kart Robotników. Każda karta Robotnika ma inną moc i może być wykorzystana na różne sposoby: do uzyskania projektu, zdobycia surowców lub monet.\nPodczas tury możesz zagrać kartę lub dobudować budynek w mieście. Połączenie go z sąsiednim budynkiem lub drogą przynosi dodatkowe bonusy. Miasto rozwija się z każdym zagraniem graczy, nawet zmieniając wartość budynków graczy. Gdy jeden z graczy wybuduje szósty budynek, gra sie kończy i wygrywa gracz z największą ilością punktów.\nObok portu rozpętało się piekło. Wielu piratów rzucało zazdrosne spojrzenia na wielki statek handlowy pełny wszelkich bogactw. I knuło plan, jak zdobyć lukratywny łup.


Analityka – Gdansk – Rocket Media\nDla wszystkich prowadzących swoją działalność w Internecie, bardzo dużym ułatwieniem jest to, że mogą zmierzyć korzyści wynikające z marketingu odbywającego się online. Istnieje bowiem analityka internetowa, która sprawdzi, co wpływa na zachowania użytkowników.\nGdańsk – analityka internetowa\nGdańsk staje się najlepszym miejscem do szukania pomocy w usługach związanych z analityką internetową. Jest tak, bo jeśli chodzi o Polskę, to Gdańsk jest zagłębiem najlepszych specjalistów w tej właśnie dziedzinie. Po co jest analityka? To ona pokazuje analizę ruchu na stronie, a także drogę jaką przebyli klienci, tzn. skąd trafili na witrynę danej firmy i co na niej robili. Analityka wskazuje też, co można uczynić, by skłonić ich do działań zwiększających współczynnik konwersji. Optymalizacja konwersji polega na rozpoznaniu, czemu klienci nie wykazują oczekiwanych zachowań i naprawa tego (znacznie zmniejszy to straty finansowe firmy). Jak więc widać, dane te efektywnie wykorzystuje się do celów biznesowych.\nAnalityka dużych firm to nie tylko ruch na jednej stronie, ale ogólne zachowania konsumenckie. Są to wtedy informacje na temat całościowej aktywności w internecie jego użytkowników, co pomaga w odpowiednim przygotowywaniu strategii marketingowych. W takich wypadkach zbierane dane dotyczą m.in. tego jaka grupa wiekowa aktywnie odwiedzała konkretne portale, jakie słowa kluczowe były wpisywane do wyszukiwarek, jakich subskrypcji dokonywano, a także kogo interesowała jaka tematyka. Jak już było wspomniane wcześniej, Gdańsk jest jednym z najlepszych miejsc do uzyskania pomocy związanej z taką właśnie analityką.


Filozofia nieanalistyczna, Heidegger - omówienie - Notatek.pl\nSama intencja rozwiązywania problemów przez filozofię jest już wypaczeniem. Filozofia nie jest dziedziną służebną wobec życia. Ontologia zapomina czym ma się zajmować. Fenomenologia Husserla również jest krytykowana (nie bierze pod uwagę Da-sein - faktycznego jestestwa). Heidegger próbuje łączyć inspirację Husserlem i Arystotelesem.\nHeidegger chce uczynić życie fundamentem filozofowania. Faktyczność życia jest tym, poza co nie da się wyjść. Jesteśmy związani ze swoją faktycznością, swym czasem. Filozofia próbuje wychodzić poza to. Śmiałość tej filozofii polega na odwołaniu się do założeń, które do tej pory wszelkie filozofowanie wykluczają - zwrot ku hermeneutyce. Do naszego życia mamy dostęp hermeneutyczny - zazwyczaj trzymamy przed sobą maskę, aby się samych siebie nie przestraszyć. Życie jest mgliste, dzięki hermeneutyce faktyczności wyostrza się.\nDa-sein - byt tu oto, jestestwo\nSein - Bycie\nCała dotychczasowa filozofia zajmowała się tym, co nam dostępne, tym co nam się jawi.\nPytania o bycie\nBycie jest czymś niedefiniowalnym, nie jest bytem. W każdym naszym odnoszeniu się do bytu zawiera się pewna zagadka. Żeby się zajmować czymkolwiek trzeba w sensie logicznym zrozumieć znaczenie „być”. Fundamentalne pytanie filozofii. Na oczywistość w kwestii podstawowych pojęć filozoficznych nie można się powoływać. Bez tej kwestii ontologia pozostaje ślepa. To pytanie jest związane zawsze z tym, kto je stawia - za każdym razem jest to pytanie o swe własne bycie. Bycie jest dostępne z perspektywy tego, kto o nie pyta. Jestestwo to byt tego, kto rozumie bycie. Heidegger uważa, że Da-sein jest wyrazem redukcji ontologicznej, która akceptuje nasz status bytowy. Da-sein jest każdy człowiek, który rozumie bycie.\nDo tej pory filozofia była zapominaniem o sobie, o filozofującym. Filozoficznie największą doniosłość mają problemy filozofującego - co nie oznacza jednak psychologizowania.\nEgzystencjalna analityka „desein”. Cała dotychczasowa ontologia to ontologia rzeczy a nie jestestwa. Cel analizy egzystencjalnej to znaleźć pośród różnych sposobów bycia rozumienia bycia.\nNawiązanie do fenomenologii Husserla\nHeidegger był uczniem Husserla. Jego dzieło opiera się na fenomenologii i zarazem ją przekształca. Przejmuje od Husserla zasadę powrotu do rzeczy samych - u Heideggera - do źródeł naszego istnienia. Fenomenologię traktuje jako drogę, metodę, nie wyznacznik przedmiotu badań (u Husserla - transcendentalnej świadomości).\nFilozofia Heideggera - humanizm źródłowy lub antyhumanizm (jak chcą postmoderniści). Człowiek nie sprowadza się do jednego z gatunków bycia. Heidegger - sprzeciw wobec techniki (sztuczne nawozy niczym się nie różnią od komór gazowych) - jednowymiarowość spojrzenia na ówczesny świat „świat staje się bezświeciem”.\n… którego nie dało się pytać. Heidegger musi wykroczyć poza świadomość [świadomość nie może samo znaleźć w sobie racji swego istnienia]. Husserl opiera się na przedsądach ontologicznych typowej dla całej filozofii. Należy pytać o samą możliwość spotkania podmiotu z przedmiotem. Husserl pozostał kartezjanistą.\nRewolucja sposobu myślenia polega na przejściu od świadomości do Dasein. Problem Heideggera…\n… się przeformułować pytanie o bycie w sposób jeszcze bardziej pierwotny, źródłowy. Cały czas wierzy w moc początku. Pytanie o bycie przestaje się już łączyć z podmiotowością, nawet transcendentalną. Samo bycie zmusza nas do poszukiwania bycia.\nGłównym rysem naszej epoki jest nihilizm. Z jednej strony odchodzi od bycia, z drugiej stwarza szansą na zrozumienie bycia. Zwrot Heideggera polega na odejściu od wiązania…\n… nas, które nas stawia w uprzywilejowanym świetle, lecz nic nam nie zawdzięcza - metafora oświeconego przez światło człowieka.\n- sam termin „ontologia” to pewna postać metafizyki. Takiej, która pomija bycie, nie dociera do tego, co w myśli pierwszej. Geneza tego odstępstwa sięga czasów Platona i Parmenidesa. Istotę tego myślenia wyznaczył właśnie Parmenides, który wg Heideggera wyprzedził późniejszych następców…


Tanie wędki dla wszystkich! Sprawdź sam! - aget\nTanie wędki dla wszystkich! Sprawdź sam!\nHome » Hobby » Hobby » Tanie wędki dla wszystkich! Sprawdź sam!\nDodane: 2016-09-07 :: Kategoria: Hobby / Hobby\nChciałbyś zamówić dla siebie nowe wędki Mikado? Możesz zrobić to przez Internet na stronie naszego serwisu. Zapewniamy bogaty wybór sprzętu i akcesoriów przydatnych dla każdego wędkarza. Zarówno profesjonalne wędziska, kołowrotki, żyłki haczyki a także przynęty i inne produkty można zamówić w naszym serwisie. Wędki mikado dostępne w sklepie są bardzo wytrzymałe, a ich lekka konstrukcja i prosta budowa będzie ułatwiać ci holowanie zdobyczy. Wszystkie produkty dostępne na naszej stronie wyślemy do ciebie w ciągu kilku dni roboczych. Wejdź na naszą stronę i zamów najlepsze wędzisko dla siebie! Zapraszamy!\nChciałbyś zamówić dla siebie nowe wędki Mikado? Możesz zrobić to przez Internet na stronie naszego serwisu. Zapewniamy bogaty wybór sprzętu i akcesoriów przydatnych dla każdego wędkarza. Zarówno profesjonalne wędziska, kołowrotki, żyłki haczyki a także przynęty i inne produkty można zamówić w nasz...\nEscape room przez długi czas był bardzo popularny i trzeba przyznać, że wciąż wiele osób się do niego wybiera, żeby dobrze się bawić i miło spędzić czas z bliskimi osobami. Można przecież tam przeżyć swoje urodziny, wieczór kawalerski czy panieński. Możliwości jest naprawdę wiele. W takim przyjrz...\nOrganizacja przyjęć firmowych z noclegami\nOśrodek szkoleniowy i bankietowy, o nazwie Ludowa Altana, to znakomite miejsce na różnego rodzaju imprezy integracyjne (okolice Warszawy) i firmowe, z ewentualnymi noclegami, dla zainteresowanych gości. Konferencje biznesowe, pikniki na świeżym powietrzu czy przyjęcia okolicznościowe, takie jak wesela, też reg...\nWspaniał, wodna przygoda dla wszystkich\nZapraszamy do naszej szkoły, która ma swoją siedzibę w Juracie i organizuje szkolenia kitesurfingowe oraz wyjazdy. Jeżeli chcecie zobaczyć co daje pływanie na kite`cie, to koniecznie musicie się z nami skontaktować. Jest to jeden z najnowszych sportów, który stworzony jest dla śmiałków, nie bojących się...\nDobre gatunkowo materiały na ubrania taneczne\nWika.pl to sklep internetowy, w którym znajdziecie Państwo szeroki wybór akcesoriów tanecznych i nie tylko. W ofercie znajdują się zarówno profesjonalne stroje dla dziewcząt i chłopców, buty do tańca, jak i szereg gadżetów oraz artykułów, takich jak: kosmetyki, dodatki krawieckie, ozdoby i różnego rodz...\nProfesjonalny sprzęt nurkowy dobrej jakości\nDobra odzież do biegania daje także bezpeczeństwo\nNarty w Alpach z biurem Allegra dla każdego


012: odżywka nawilżająca rahua\nodżywka nawilżająca rahua\nCoś długo nie publikowałam ;o. Aż sama jestem w szoku, zwłaszcza, że planer i kartki z pomysłami na wpisy/filmy aż pękają w szwach. Chyba czas najwyższy zmienić noworoczne lenistwo i wziąć się w końcu do pracy! Zapraszam na recenzję odżywki nawilżającej rahua HYDRATION CONDITIONER!\nSłowem wstępu: Jest to jeden z tych kosmetyków, które kupiłam po zapoznaniu się z misją firmy rahua* i opinii ludzi, którzy mieli okazję przetestować odżywkę przede mną. Ponieważ nie chciałam od razu kupować produktu o pojemności 275ml, postanowiłam przetestować najpierw wersję mini. Czy wrócę do pełnowymiarowego produktu?\n*Amazon Beauty to producent zapewniający naturalną pielęgnację włosów, w oparciu o kosmetyki z serii Rahua wzbogacone najwyżej jakości woskami, olejami, wyciągami roślinnymi. Pielęgnacja zielonymi produktami Rahua to obietnica długotrwałych efektów dla każdego rodzaju włosów. Sama nazwa marki pochodzi od oleju nazywanego Rahua przez kobiety z plemienia Quechua-Shuar. Przez wieki podróżowały one wgłąb lasów tropikalnych Amazonii w celu pozyskania wysoce skoncentrowanego oleju, wierząc, że zapewnia on zapuszczanie ich grubych, sypkich, błyszczących włosów.\nW latach dziewięćdziesiątych wspomniane kobiety podzieliły się swoim sekretem ze sławnym stylistą i kolorystą z Nowego Jorku Fabianem Lliguin - Ekwadorczykiem pochodzącym z obszaru plemienia Quechua-Shuar. Zaintrygowany stylista, sprawdził rewitalizujące efekty Rahua na włosach swoich klientów. Po pewnym czasie (co nie powinno dziwić żadnej włosomaniaczki) wysuszone, zniszczone włosy odżyły. Stały się sprężyste, elastyczne, pełne wigoru. Nawet po zabiegach koloryzacji włosy były błyszczące i tętniące życiem, a łagodząca pielęgnacja Rahua wyciszyła podrażnienia skóry głowy.\nZgodnie z zapewnieniami producenta, kluczem działania Rahua jest struktura molekularna oleju, który jest drobnocząsteczkowy. Ma to zapewnić głęboką penetrację kory włosów i wygładzenie:\n"W odróżnieniu od innych olei roślinnych, które pokrywają włosy na zewnątrz obciążając je, niezwykle małe cząsteczki oleju Rahua głęboko penetrują korę włosów, wiążąc ją i odnawiając, jednocześnie wygładzając końcówki włosów."\nI tutaj pojawia się pierwszy haczyk, na który doświadczone włosomaniaczki zwrócą uwagę. Otóż: do każdego typu włosa powinniśmy wybierać odrębny olej. Do olejowania włosów niskoporowatych należy używać olejów bogatych w kwasy tłuszczone nasycone o małych cząsteczkach, które nie będą wnikały w głąb rdzenia, a pokryją go filtrem. Na średnioporowatkach najlepiej sprawdzają się oleje bogate w kwasy jednonienasycone, których nieco większe cząstki uzupełnią ubytki we włosach i utworzoną ochronną warstwę. Bardzo mocno rozchylone łuski wysokoporowatych włosów sprawiają, że potrzebne są im oleje o bardzo dużych i wyraźnych cząsteczkach. Ich zadaniem jest odbudowanie ubytków we włosach, odżywienie od wewnątrz i sklejenie łusek w celu obniżenia porowatości.\nCzujecie bluesa? Trochę się producentowi odżywki pogmatwały informacje, ponieważ to oleje wielkocząsteczkowe spełniają funkcje, które rzekomo miałby spełniać olej Rahua. Oznacza to, że odżywka sprawdzi się na włosach niskoporowatych. Dlatego też po pewnym czasie (nie zauważając efektów na końcówkach), postanowiłam zużyć produkt, odżywiając niskoporowate, naturalne włosy u nasady głowy.\nW chwili obecnej firma Amazon Beauty stosuje olej Rahua jako główny składnik linii pielęgnacyjnej do włosów. Olej ten jest pozyskiwany z orzechów ungurahua pochodzących z tropikalnych lasów Amazonii. Rzadki orzech jest ręcznie zrywany, i następnie w tradycyjny sposób niezmienny od wieków poddawany obróbce, aby wydobyć najwyższej jakości naturalny olej. W 100% naturalnym konserwantem kosmetyków RAHUA jest pochodzący również z tego regionu czysty olejek eteryczny ze świętego drzewa (Bursera graveolens), o właściwościach przeciwgrzybiczych i przeciwbakteryjnych. Olejek ten, to również główna nuta zapachowa kosmetyków. Pielęgnacja RAHUA jest luksusową, organiczną linią do pielęgnacji włosów, robioną ze składników pochodzących z Amazonii dla klientów szukających czegoś Autentycznego. Produkty Rahua podtrzymują ekologiczną równowagę lasów tropikalnych. Są robione ze składników rosnących symbiotycznie i zbieranych na dzikich obszarach u dorzecza Amazonki. Wolne od chemicznych konserwantów, nie zawierają siarczanów, silikonów, parabenów, nafty, sztucznych barwników. Produkty pielęgnacyjne RAHUA to gwarancja 100% efektywności, uzyskane ze w 100% naturalnych składników, umieszczonych w 100% biodegradowalnych opakowaniach.\nCo cenię w firmie Amazon Beauty to to, że w partnerstwie z kobietami z plemion amazońskich takich jak: Waorani, Achuar, Quichua, Quechua i Shuar prowadzi zrównoważony biznes, przyjazny Ziemi, lasom tropikalnym i rdzennej kulturze. Wszystkie składniki pozyskiwane są i przetwarzane zgodnie z tradycyjnymi metodami plemion, przekazywanymi z pokolenia na pokolenie. Firma część zysków przekazuje do organizacji Eco Agents (non profit) w celu ochrony lasów tropikalnych i edukacji plemion w zakresie ich dziedzictwa i praw człowieka. Amazon Beauty ma pozycję jednego z topowych dostawców w profesjonalnej branży beauty.\nDlaczego Rahua jest warte Waszej uwagi?\nW produktach Rahua nie ma siarczanów, które stanowią ryzyko dla zdrowia, syntetycznych perfum. Kosmetyki pachną delikatnie, czystym olejkiem eterycznym ze świętego drzewa, które występuje w Ameryce Środkowej i Południowej. Optymalny termin ważności produktów Rahua to 3 lata od daty produkcji. Formuły produktów Rahua są wolne od szkodliwych i niebezpiecznych substancji chemicznych tak, że żadne substancje szkodliwe nie spływają do oceanów i szlaków wodnych naturalnego środowiska. Ochrona lasów tropikalnych Amazonii jest istotna, ponieważ lasy te są płucami dla całej naszej planety, drzewa produkują tlen, którego potrzebujemy do przeżycia. W swoim bogactwie roślinnym lasy tropikalne u dorzecza Amazonki nadal posiadają niezliczoną liczbę naturalnych składników o właściwościach leczniczych i odżywczych. Dlatego musimy ochraniać to źródło bogactwa naturalnego.\nJest to odżywka, która z założenia ma intensywnie nawilżyć włosy - tak jak pisałam wyżej, kupiłam ją głównie z myślą o wysokoporowatych, silnie rozjaśnianych końcówkach, które bez odpowiedniej pielęgnacji naprawdę łatwo się przesuszają. Formuła odżywki została nasycona roślinnym kompleksem Rahua, stworzonym z drogocennych amazońskich olejków i naturalnych cukrów łączących białka, które kierują nawilżenie w głąb włosa. Jej zadaniem jest zmiękczyć włosy, ułatwić rozczesywanie oraz wzmocnić cebulki, jeżeli nakładamy ją również na skalp, zapewniając wzrost włosów zdrowszych, gładszych i bardziej lśniących. Niestety do zauważenia tych efektów potrzebne byłoby regularne stosowanie produktu przez co najmniej rok, a ja sama nie jestem do końca przekonana do tej odżywki, o czym przeczytacie za chwilę. Produkt polecany jest dla wszystkich typów włosów potrzebujących odpowiedniego nawilżenia. Oprócz oleju rahua (ungurahua), w formule znajdziemy:\nORGANICZNE CUKRY Z MANGO: Ten soczysty owoc tropikalny nadaje subtelny, nieodparcie egzotyczny zapach i zawiera cukry, które wiążą proteiny oleju we wnętrzu włosa, maksymalizując nawilżenie. * Symbiotic® to standard Rahua®. Aby składnik mógł zostać sklasyfikowany jako Symbiotic®, musi pochodzić z dzikich upraw lasów tropikalnych, rosnąć w nienaruszonym dziewiczym lesie oraz być zbierany i przygotowywany przy użyciu wiedzy tubylczej, przez ludność zamieszkującą środowisko dziewiczego lasu. Każdy składnik musi być także zakupiony w cenie, która pomaga rozwijać i podtrzymywać te tradycje, wzmacniać gospodarkę oraz wspierać rdzennych mieszkańców.\nZapach: Tropikalny, orzeźwiający, z wyraźną nutą mango i marakui.\nDziałanie: Zapewnia nawilżenie, wygładza zewnętrzną warstwę włosa, zapobiega puszeniu się, dodaje blasku.\naqua - woda (wiadomo)\nherbal infusion of organic mangifera indica (mango) fruit extract - ekstraktu z owocu mango działa antyoksydacyjnie, czyli chroni skórę przed szkodliwym działaniem wolnych rodników; aktywuje procesy regeneracji skóry i przyspiesza gojenie podrażnień; nawilża, zwiększa elastyczność i jędrność skóry; odżywia i rewitalizuje skórę zmęczoną i przedwcześnie starzejącą się, działa przeciwzapalnie i delikatnie ściągająco; poprawia ukrwienie i koloryt skóry,\norganic passiflora incarnate (passion) fruit extract - ekstrakt z owocu męczennicy cielistej, wyciąg z męczennicy, wyciąg z passiflory, ma właściwości regenerujące, łagodzące, antydepresyjne, uspokajające; ekstrakt z passiflory ma działanie przeciwutleniające, chroniąc przed oksydacyjnymi uszkodzeniami komórek oraz szkodliwym działaniem wolnych rodników; ekstrakt z rośliny zalecany jest do wszelkich produktów kosmetycznych o działaniu odprężającym i relaksującym, jak również produktów dla skóry zmęczonej i dojrzałej, chroniących skórę przed utlenianiem,\norganic aloe barbadensis leaf extract - ekstrakt z liści aloesu, nawilża, chroni i koi, bogaty w aminokwasy, enzymy, witaminy i minerały; ma działanie przeciwbakteryjne; działa na skórę łagodząco, nawilżająco, wygładzająco, a nawet przeciwzapalnie,\norganic camellia sinensis (green tea) leaf extract - ekstrakt z zielonej herbaty, działa regenerująco, tonizująco, zapobiega rozwojowi stanów zapalnych na skórze; ma działanie ściągające, przeciwtrądzikowe, łagodzące, nawilżające; stosowany także przy włosach przetłuszczających się i z łupieżem,\nsodium cocoyl isethionate* - - składnik stworzony na bazie kwasów tłuszczowych, pochodzących z oleju kokosowego; delikatny detergent; składnik myjący; stosowany w szamponach i innych produktach czyszczących,\ncoco betaine* - łagodna substancja myjąca, pianotwórcza, pochodna oleju kokosowego; poprawia także konsystencję kosmetyku i jakość piany; pozyskuje się ją z naturalnych surowców (olej kokosowy), wykazuje dobre właściwości pianotwórcze oraz przeciwbakteryjne, wrażliwe osoby cocamidopropyl betaine może uczulać, wywoływać podrażnienia skóry głowy i wzmożone wypadanie włosów, na polskich stronach internetowych można znaleźć informację o tym, że jest to delikatny środek - nikt nie wspomina o badaniach amerykańskiej organizacji American Contact Dermatits Society i o problemie alergiczności betainy kokamidopropylowej; jeżeli występuje samodzielnie w produkcie wówczas nie jest szkodliwy, jednakże w połączeniu z sodium lauryl sulfate (itp.) powoduje przesuszenie skóry, łupież, wypryski na skórze owłosionej i alergiczne zapalenie skóry. - źródło: luskiewnik.strefa.pl; blogkokoszki.eu\nsodium methyl cocoyl taurate* - składnik gruntownie oczyszczający i odtłuszczający skórę oraz włosy, tworzy obfitą pianę,\nsodium cocoyl glutamate* - delikatna substancja myjąca/powierzchniowo czynna pochodzenia naturalnego, aprobowana do stosowania w kosmetykach naturalnych; ta substancja myjąca jest kombinacją kwasu glutaminowego i naturalnych kokosowych kwasów tłuszczowych,\ndisodium cocoyl glutamate* - składnik o właściwościach myjących, odżywczych i zmiękczających wodę; stosowany również jako emulgator w celu nadania i utrwalenia konsystencji w produktach myjących oraz wiązania zanieczyszczeń ze skóry i zmycia ich wraz z wodą bez naruszania bariery ochronnej skóry; odżywia skórę i włosy, a także łagodzi potencjalnie drażniące działanie silnych detergentów anionowych,\nsodium chloride (sea salt) - chlorek sodu, działa m.in. antystatycznie, jest kondycjonerem kosmetyku, wpływa na konsystencję kosmetyków myjących, może podrażniać,\nvegetable glycerin - gliceryna, humektant, utrzymuje wilgoć, nawilża, zapobiega utracie wody w naskórku, ułatwia przenikanie innych substancji w głąb skóry,\noenocarpus bataua (rahua ungurahua) oil - olej rahua (patrz wyżej),\nplukenetia volubilis (sacha inchi) seed oil - olej z nasion sacha inchi (patrz wyżej),\nsucrose - cukier, źródło sacharozy, silnie nawilża i jednocześnie zapobiega utracie wody, nadaje włosom lekkość i połysk,\nhydrolyzed quinoa protein - hydrolizowane proteiny z nasion quinoa, odpowiedzialne za odżywienie, ograniczają podrażnienia spowodowane działaniem detergentów/kondycjoner,\nmauritia flexuosa (morete) fruit oil - olej morete (patrz wyżej),\nkaolinite (rose clay) - różowa glinka, pełna dobroczynnych mikroelementów, które mają doskonale wpływają na kondycję skóry (krzem, wapń, żelazo, sód i potas) odpowiednia dla osób ze skórą bardzo wrażliwą i podrażnioną; stosowanie glinki różowej polecane jest również dla alergików, posiadaczy skóry atopowej oraz dla osób cierpiących na różnego rodzaju schorzenia dermatologiczne,\nnatural aroma - naturalny ekstrakt zapachowy\ncymbopogon nardus (citronella) oil - olejek z palczatki cytronellowej, działanie silnie antyseptyczne, pomaga w pielęgnacji stanów zapalnych skóry, wrzodów, ran, dermatoz, egzem, ma działanie pobudzające, oczyszczające; na skórę działa przeciwtrądzikowo, przeciwgrzybiczo i przeciwzapalnie; polecany przy rozszerzonych porach, zanieczyszczonej, ziemistej zwiotczałej skórze; jako olejek dodawany do masażu przy cellulicie, łagodzi bóle reumatyczne; pomaga przy bólach głowy i wyczerpaniu nerwowym,\nlactic acid* - kwas mlekowy, aminokwas, nawilża i reguluje proces złuszczania się naskórka, uelastycznia skórę, zwęża pory; przyśpiesza wzrost włosów; stabilizuje pH kosmetyku i zapobiega wysychaniu go; jeden z naturalnych składników skóry i włosów; pomaga utrzymać odpowiedni poziom nawilżenia, pobudza skórę do regeneracji i wzmacnia jej barierę ochronną,\nhydroxyethylcellulose* - zagęstnik kosmetyku,\nglycine* - glicyna, składnik stosowany w kosmetykach przeciwzmarszczkowych oraz przeciwtrądzikowych; regeneruje skórę, działa rozjaśniająco, nawilżająco i wzmacniająco; w kosmetykach do włosów wspomaga odbudowę keratyny - budulca włosa, wygładza i wypełnia uszkodzenia oraz zapobiega elektryzowaniu; pełni funkcję nośnika substancji aktywnych i podnosi pH kosmetyków,\ncoco caprylate* - mieszanina estrów kwasów kaprylowego i kaprynowego z alkoholami z oleju kokosowego; emolient, substancja renatłuszczająca,\nxanthan gum* - guma ksantanowa, polepsza konsystencję,\nL-argenine* - aminokwas wzmacniający włosy,\npotassium sorbate - sól potasowa kwasu sorbowego, konserwant, uniemożliwia mikroorganizmom przetrwanie w kosmetyku,\nguar hydroxypropyltrimonium chloride* - antystatyk tworzący na włosach ochronną powłokę, dodatkowo ma również właściwości odżywcze, wygładza, wzmacnia włosy, ułatwia rozczesywanie.\nPodsumowanie: Wszystko byłoby cudownie gdyby nie wprowadzanie konsumentów w błąd już na etapie promującym odżywkę (kwestia wielkości cząsteczek oleju rahua) jak i kokamidopropylobetaina w składzie... To już drugi "naturalny" kosmetyk mający coco betaine na liście składników, co trochę mnie martwi, zwłaszcza, że substancja ta może przyczyniać się do wypadania włosów. Może, ale nie musi, jak to mówią. Zważywszy na cenę odżywki oraz jej marne działanie, raczej już do niej nie wrócę. (Co nie oznacza, że nie dam szansy innym produktom Amazon Beauty.)\nZnacie produkty Rahua? I co najważniejsze, czy Wam służą?\nEtykiety: hairoutine , piękne włosy , porady Hai , porady hairoutine , porady HR , recenzje , recenzje kosmetyków


MoneyMan – logowanie do moneyman.pl na stronie MoneyMan\nMoneyMan Link Rejestracja\nMoneyMan Oficjalna strona internetowa\nOcena 4.88 of 5\noparte na 82 opinie\nMoneyMan: opcje pożyczkowe\nod 0.10 do 0% w dzień\nInformacje kontaktowe firmy MoneyMan\nMoneyMan: Opinie klientów\n- 72 opinie92%\n- 0 opinii0%\n- 1 opinia1%\nMonika publikuje recenzję:\nJa zachęcam wszystkich skorzystać z oferty Szybkiej Gotówki - są najlepsi, po prostu rewelacyjni! Wraz z pierwszą darmową pożyczką można otrzymać bonus 50 złotych.\nMichał publikuje recenzję:\nbrak oceny 18.11.2019\nFirma Szybka Gotówka ma o wiele bardziej konkurencyjną ofertę pożyczkową - nowi klienci otrzymują pierwszą pożyczkę za darmo. A stali zyskują na różnych korzyściach programu lojalnościowego: każdą piątą zaciągam za 0%, w aplikacji mobilnej mam stałą zniżkę 10% oraz otrzymuję drogą elektroniczną lub sms-ową kody rabatowe.\nTristan publikuje recenzję:\nJak raz im podasz numer telefonu - pożałujesz. Nękają CODZIENNIE i nic do nich nie dociera.\nPaulina Słota publikuje recenzję:\nibuprom200 publikuje recenzję:\nKasia Junak publikuje recenzję:\nWeronika Lis publikuje recenzję:\nklocek12 publikuje recenzję:\nKamil Nowak publikuje recenzję:\nbaranek666 publikuje recenzję:\nKrzysztooof publikuje recenzję:\nelakiełbasa publikuje recenzję:\nolkamanolka publikuje recenzję:\nWaldemar Król publikuje recenzję:\nBeata Głowacka publikuje recenzję:\nPóki co pierwsza pożyczka całkowicie za darmo. Bez problemu udało mi się otrzymać pieniążki u nich.\nwiktoria12 publikuje recenzję:\nCały proces otrzymania pieniędzy w Moneyman trwa dosłownie kilkanaście minut, ja zdołałam się owinąć w 20. Porządna firma\nMalwina Borys publikuje recenzję:\nKorzystałam z wielu chwilówek w sieci, ale ta jak dla mnie jest najbardziej atrakcyjna, zwłaszcza że za pierwszą pożyczkę praktycznie nic nie płacę, zero kosztów.\nUlala publikuje recenzję:\nBardzo dobre warunki umowy dla nowych klientów a do tego dość długi okres spłaty pierwszej pożyczki. Dla mnie bomba.\nPatrycja Bilska publikuje recenzję:\nDo wzięcie pożyczki wystarczył moi jedynie dowód osobisty. Szybka i konkretna pożyczka.\npankracy publikuje recenzję:\nStrona bardzo czytelna, zwłaszcza dla osób, które pierwszy raz chcą wziąć pożyczkę jak ja.\nkijekodkaszanki publikuje recenzję:\nDwa razy korzystałem z ich pożyczki i szczerze przyznam że nie ma się do czego przyczepić. Cała obsługa na najwyższym poziomie.\nfasolka44 publikuje recenzję:\nBardzo szybka realizacja, nie spodziewałem się ze wzięcie pożyczki będzie trwało tak krótko.\nkojot666 publikuje recenzję:\nPomocna firma, zawsze gdy potrzebuję pożyczyć gotówkę, to nie ma z tym najmniejszego problemu.\nbednarz publikuje recenzję:\nZero owijania w bawełnę i naciągania. Pierwsza pożyczka w Moneyman całkowicie za darmo, zero ukrytych kosztów.\ntygrysek100 publikuje recenzję:\n5/5 Jak dla mnie jedna z najlepszych chwilówek na rynku. Bardzo dobre warunki umowy, tym bardziej dla nowych klientów, co jest rzadkością.\nkonradzik publikuje recenzję:\nJedyna firma, która mi odpowiada. Szybka weryfikacja wniosku przy minimum formalności.\nRobert publikuje recenzję:\nPotrzebowałem szybkiej kasy na zakup piekarnika bo się zepsuł. Niestety nie mam możliwości wzięcia kredytu, a taką pożyczkę dostałem od ręki.\nKazik publikuje recenzję:\nŻadnych problemów. Pierwsza pożyczka naprawdę za darmo!\nkolorofon publikuje recenzję:\nOde mnie 5+ Bardzo zaufana firma, wszystkie usługi na najwyższym poziomie.\nAdaś45 publikuje recenzję:\nJak dla mnie, to pożyczka w Moneyman jest jedną z najlepszych, bardzo szybka weryfikacja wniosku a po otrzymaniu pozytywnej decyzji nie musiałem długo czekać, zaledwie po kilku minutach miałem pieniądze na koncie.\nBartek Wektor publikuje recenzję:\nBardzo dobra obsługa klienta, dowiedziałem sie wszystkiego co trzeba aby uzyskać pożyczkę u nich, po czym złożyłem wniosek, po krótkim czasie cieszyłem się już pieniędzmi na swoim koncie.\nkomarek publikuje recenzję:\nPotwierdzam opinię innych użytkowników, bardzo porządna firma, można im zaufać. Za każdym razem gdy korzystałem z ich oferty firma staje na wysokości zadania.\npolococta publikuje recenzję:\nZaufałam im i ani razu się nie przejechałam, firma za każdym razem bardzo rzetelnie podchodzi do swoich klientów, nowych jak i tych starych.\npanda386 publikuje recenzję:\nBardzo przejrzysta strona internetowa, na której znajdziemy wszystkie potrzebne informacji do otrzymania pożyczki, cały proces trwa króciutko. Po dosłownie 15 minutach miałem pieniądze na koncie od złożenia i zweryfikowania wniosku mojej pożyczki.\nwujekstaszek publikuje recenzję:\nDługi okres spłaty, a co więcej pierwsza pożyczka dosłownie za darmo, wystarczy spłacić ją w czasie i tyle.\nPieniądze bardzo szybko trafiły na moje konto. Nie było też żadnego problemu z ich spłatą.\nWeronika Juk publikuje recenzję:\nBardzo często korzystam z ich pożyczki ale nigdy mnie nie zawiedli, zawsze pełen profesjonalizm. Im dłużej korzystam z usług Moneyman, tym większe możliwości mam.\nEkspresowa pożyczka internetowa, jak dla mnie jedna z najlepszych, z których miałem okazję korzystać.\nagnieszka publikuje recenzję:\nmiędzynarodowa firma godna zaufania. polecam, ja jestem zadowolona.\nkontroladrogowa publikuje recenzję:\nPodoba mi się u nich dość długi termin spłaty, co w większość chwilówek może o tym pomarzyć. Szybka i konkretna pożyczka jeżeli chodzi o nich.\nPodoba mi się u nich to że obsługa jest wyjątkowo miła i pomocna, wszystko tłumaczą ad a do z, na tyle że wszystko robi się zrozumiałe.\nklopsik publikuje recenzję:\nZaufana firma, za każdym razem gdy korzystam z ich usług stają na wysokości zadania. 5 dla nich.\nigiełka publikuje recenzję:\nZdziwiłem się szybkością weryfikacji mojego wniosku oraz pozytywną decyzją, całość trwała jedyne kilka minut, jak dla mnie petarda. 5+\nPatrycja Pati publikuje recenzję:\nKulturalna i fachowa obsługa klienta. Pani przez telefon wytłumaczyła mi wszystko czego chciałem się dowiedzieć, nawet ryzyko związane w razie nie płacenia pożyczki.\nkarolinaKK publikuje recenzję:\nbrak oceny 09.02.2018\nProsta i szybka pożyczka na dogodnych warunkach spłaty.\nUrszula M. publikuje recenzję:\nbrak oceny 07.02.2018\nBardzo miła i pomocna obsługa klienta, wszystkie warunki pożyczki jasne i zrozumiałe. 5+\nmarcelinka publikuje recenzję:\nSzybka i konkretna pożyczka na jasnych warunkach, można im zaufać.\nPaulina Król publikuje recenzję:\nPomocna i profesjonalna obsługa klienta, szybka weryfikacja wniosków. Wszystko to co klient wymaga. Piątka dla Moneyman.\nDagmara K. publikuje recenzję:\nKorzystałem z wielu pożyczek internetowych, ale żadna nie miała takich dobrych warunków jak MoneyMan. Ekspresowa decyzja o przyznaniu pożyczki i przelew na konto.\nkiczo publikuje recenzję:\nJak wziałem pierwszą pożyczkę, to spotkałem się z bardzo pozytywną obsługą i ofertą.\nferdek publikuje recenzję:\nNiezbyt podoba mi się ich strona ale obsługa jest wporządku\nłukasz publikuje recenzję:\nMoim zdaniem znają się na tym co robią. Polecam.\nbrb publikuje recenzję:\nW moim przypadku sprawdziła się idealnie :)\nMagda publikuje recenzję:\nWzięłam pożyczkę 500 zł i jestem bardzo zadowolona z przebiegu pożyczki\nanusiak publikuje recenzję:\nFajna alternatywa dla banków z której można korzystać pare razy\nManiuś publikuje recenzję:\nbrak oceny 12.01.2018\nJak dla mnie Moneyman są najlepsi na rynku. Inne chwilówki to mogą się schować.\nradek publikuje recenzję:\nDuży plus dla tej firmy za spoko podejście do klienta\nRadosław publikuje recenzję:\nSzybko przyznali mi pieniądze w pierwszej pożyczce, zastanawiam się nad kolejną i czy również wszystko będzie wyglądało tak samo dobrze jak za pierwszym razem.\npierwsza pożyczka i to duża bo na 1500zł za darmo co jest dużym plusem i bardzo zachęca :)\nbelly publikuje recenzję:\nu nas ta pożyczka bardzo pomogła jak mieliśmy niespodziewaną awarię pralki. z czystym sumieniem polecam\nbababa publikuje recenzję:\nJak dla mnie super zabrakło mi kasy zdzwoniłam do moneymana i wszystko poszło super gładko.\nAlina88 publikuje recenzję:\nChwilówki są doskonałe. Pomoc w sam raz. Nie ma się czego bać. Ja kiedyś się bałam, ale teraz zdanie zmieniłam zupełnie.\nKalyna8 publikuje recenzję:\nProfesjonalni i naprawdę pomocni. Nie boję się już chwilówek. Dziękuję.\nMilena Maczkowska publikuje recenzję:\nJasne warunki pożyczki i to mi się podoba. Nie trzeba szukać szczegółów pisanych małym druczkiem, bo od razu mówią jak jest naprawdę.\nkalolina89 publikuje recenzję:\nŚwietna firma! W 20 minut dostałam pożyczkę. Szykują się późne, ale fajne wakacje:)\nElzbeka publikuje recenzję:\nDoskonale sobie radzą z obsługą klienta. Wszystko odbywa się sprawnie i człowiek nawet nie ma czasu się zdenerwować.\nTeo publikuje recenzję:\nZaufałem im i nie żałuje tej decyzji. Bez najmniejszego problemu otrzymałem pożyczkę w wysokosci 800 zł (o taka kwotę właśnie aplikowałem), ze spłatą rownież nie było problemu. Wsyztsko szybko i ok!\nAgnieszkowa989 publikuje recenzję:\nDoskonale sprawdzili się jak ostatnie koło ratunkowe. Pomogli mi i za to wielkie dziękuję.\nMoneyJanusz publikuje recenzję:\nMoneyMan to bardzo dobra firma. Polecam!\nRenata Gutkowska publikuje recenzję:\nWidzę, że nie jestem sama zadowolona z MoneyMan. Oni naprawdę się na tym znają. Mogę szczerze innym zarekomendować.\nKatarzyna Urbaniak publikuje recenzję:\nDla mnie są najlepsi w chwilówkach. Nie robią miliona problemów. Pieniądze do ręki w krótkim czasie.\nJanina Janowska publikuje recenzję:\nWierzę im. Nie lubię pożyczać pieniędzy, ale czasem muszę. Wtedy tylko moneyman.\npozyczke przynali, pieniadze przelali, wszystko w porzadku, polecam\nPierwsza jest darmowa potem też w miarę zachęca bo koszty nie są jakies kosmiczne.\nCelina publikuje recenzję:\nFaktycznie jest free co rzadko się zdarza,a warto wziać taką. Potem można uzyskać fajną sumę ratalnie.\nRatka publikuje recenzję:\nJest darmowa a to jest ogólny argument gdzie patrze żeby wziąć pożyczkę, polecam.\nJurek publikuje recenzję:\nZdecydowanie daję piątkę, nie dość że pierwsza darmowa to pieniądze w ten sam dzień, wszystko sprawnie.\nWioleta publikuje recenzję:\nJak najbardziej polecam pierwszy raz tak pozytywnie spotykam się z taką chwilówką.\nIwona publikuje recenzję:\nBardzo była mi pomocna taka pożyczka u nich, szybko wniosek wypełniłam i jeszcze w ten sam dzień miałam pieniądze.\nPo spłaceniu pierwszej limit się cały czas zwiększa co mnie bardzo cieszy.\nJanka878 publikuje recenzję:\nDoskonały przebieg całej transakcji. Pierwsza pożyczka jest za free.\nKlara publikuje recenzję:\nSzybka decyzja o przyznaniu pożyczki to duży plus do tego pierwsza pożyczka darmowa, warte polecenia.\nOcena 4.88 z 5\nMoneyMan Pytania i odpowiedzi\nMoneyMan Promocje i oferty\nKwestie pieniędzy, a tym bardziej kredytów, wymagają wyjątkowego podejścia - bez zdenerwowania, ale ze skupieniem, bez zbędnych wysiłków, ale skrupulatnie, bez pośpiechu, ale szybko. Zdarza się, że potrzebujesz kredytu i nie wiesz, w którą stronę iść? MoneyMan może zaproponować Ci najlepsze rozwiązanie, indywidualnie dopasowane do Twoich potrzeb.\nMoneyMan - pochodzenie i oferta\nZnana na polskim rynku finansowym firma MoneyMan należy do międzynarodowej grupy spółek ID Finance działającej na terenie siedmiu krajów na całym świecie. Przynależność do ID Finance zobowiązuje firmę do przestrzegania międzynarodowych reguł i norm świadczenia usług finansowych w zakresie udzielania pożyczek krótkoterminowych. Tak, MoneyMan jest specjalistą od szybkich pożyczek, i w ich ofercie są:\ntradycyjne chwilówki - w wysokości do 7000 złotych z okresem spłaty do 7 miesięcy; jest lepszym rozwiązaniem gdy chodzi o natychmiastowe nieoczekiwane wydatki. MoneyMan posiada cały szereg ofert pożyczkowych dla chwilówek, o czym opowiemy dalej\npożyczka ratalna - pożyczka długoterminowa z możliwością spłaty na raty, jeśli potrzebujesz więcej czasu na spłatę\nCo wyróżnia firmę MoneyMan\nKażda firma oferujące usługi finansowe wybiera swój “argument numer jeden”, podstawę, którą się przede wszystkim kieruje, najbardziej przemawiającą cechę swojego sposobu pracy. MoneyMan stawia na przejrzystość i przystępność swoich ofert - nic do ukrycia, wszystko proste, jasne i dostępne, i, oczywiście, żadnych ukrytych kosztów.\nPonadto MoneyMan gwarantuje:\nnieskomplikowana procedura otrzymania pożyczki - całkowicie online i zaledwie kilka kroków do decyzji\nszybkość - zarówno wypełnienia niezbędnych kwestionariuszy jak i ich zatwierdzenia oraz podjęcia decyzji o udzieleniu pożyczki\ndostępność zawsze i wszędzie - możesz zwrócić się do MoneyMan w każdym mieście i miasteczku naszego kraju, gdzie masz dostęp do internetu\nodpowiedzialność - zawsze możesz liczyć na pomoc i doradztwo od MoneyMan, opinie klientów tej firmy służą potwierdzeniem\nnowoczesność - najnowsze technologie obsługujące serwis składania wniosków przez klientów oraz zoptymalizowane algorytmy podejmowania decyzji MoneyMan. Logowanie na konto klienta też przyniesie sporo ułatwień w składaniu wniosków.\nNie taka nudna ta pożyczka\nMoneyMan w opinii znawcy rynku szybkich kredytów od razu posiądzie miejsce wyjątkowe - przecież żadna podobna firma nie wymyśliła takiej ilości pakietów usług. To bardzo ułatwia komunikację z klientem oraz dokonanie przez niego wyboru kwoty i okresu spłaty. Oprócz tego - jest swoistym programem lojalnościowym, o ile uwzględnia poprzednie doświadczenia klienta w firmie.\nCo więc oferuje MoneyMan?\npożyczka Poziom Start - kwota od 100 do 1500 złotych okresem od 5 dni do 3 miesięcy - w pełni darmowa (nie nalicza się prowizji) pod warunkiem spłaty w terminie\npożyczka Poziom Super Start - odbierz od 1550 do 2 tysięcy złotych na okres od 5 do 61 dni (prowizja zostanie obliczona indywidualnie w decyzji kredytowej po zatwierdzeniu wniosku)\npożyczka Poziom Mega - od 2050 do 3000 złotych na 1-3 miesięcy dla doświadczonych klientów MoneyMan\npożyczka Poziom Turbo - kwota od 3050 do 4000 złotych na 1-4 miesięcy lub od 4050 d0 5000 złotych na okres do 6 miesięcy dla lojalnych klientów MoneyMan. Kontakt z firmą sprawia, że klient zyskuje coraz lepsze warunki pożyczki\npożyczka Poziom Super Turbo - najwyższy poziom kredytu w MoneyMan: kwota od 5050 do 7000 złotych na okres nawet do 8 miesięcy - dla najwierniejszych klientów firmy.


Bastion Polskich Fanów Star Wars > Cisza\nAutor: Dawid „DeStrach” Straszak\n23 miesiąc Wojen Klonów\nNic nie widzę. Klęczę w kącie pochylony nad małym wiaderkiem wymiotując. Łzy spływają mi po policzkach zatrzymując się na kilkudniowym zaroście. Nie mogę przestać - jestem wykończony i zdesperowany, nie wiem co robić. Poczułem kolejny ucisk w żołądku.\nCzemu mnie się to przydarzyło? Dlaczego tutaj jestem?\nJestem okropnie osłabiony. Ocieram twarz, siadam na ziemi opierając się plecami o ścianę. Nadal czuję nudności.\n- Czemu ja? – pytam szeptem i czuję jak wstępuje we mnie wściekłość. Siły, jakby wróciły. Wstaję i zaczynam walić rękami w drzwi celi krzycząc – Czemu, ja!? Czemu, czemu... czemu właśnie ja...- głos więźnie mi w gardle. Nogi zaczynają mi się trząść – Czemu... - Czuję pod dłonią chłód metalowego włazu. Jestem zmęczony. Zimno koi mnie i bez sił osuwam się na ziemię. Mięśnie nadal mi drżą. Nie potrafię powstrzymać łez. Szlocham, aż brakuje mi tchu.\n- Nie ma emocji - jest spokój...- mruczę łamiącym się głosem. Powtarzam słowa, które zawsze mnie uspokajały, teraz... nic to nie daje. Teraz są puste i bez wartości - Nie ma ignorancji... - W głowie mam mętlik, nie potrafię się na niczym skupić.\nNagle, skobel odskakuje i drzwi celi otwierają się powoli. Blade światło zalewa małe pomieszczenie oślepiając mnie, a w jego progu staje postać z pałką w ręce.\nNie – bezgłośnie poruszam ustami.\n- Nie! – krzyknąłem, wciskając się w kąt.\nNie wiem, która jest godzina, ile czasu tak leżę. Niczego nie wiem. Nawet nie wiem czy rzeczywiście spałem. Siadam skulony w kącie, ramionami obejmując kolana. To jedyna wygodna pozycja w tym pomieszczeniu.\n- Dzień dobry Naawa...\nWłaściwie to kiedy zacząłem mówić sam do siebie? Hm, co to za różnica? Po prostu nie mam do kogo innego. Ale kolejna sprawa: kim jest Naawa?\nRozmyślenia przerwały mi krzyki dobiegające z zewnątrz - znowu kogoś torturują. Przestaje mnie to przejmować. Czy przejmuje mnie jeszcze cokolwiek? Teraz liczy się tylko to, że mnie zostawili w spokoju. Na początku przeżyłem tu koszmar, torturowali mnie bez ustanku. Nie dawali mi spać. Ciągle zaciągali mnie do „białego pokoju”... Lepiej nie pamiętać.\nGdy przypomnę sobie jak znalazłem się w tym miejscu.\n- Panie generale, za chwilę wejdziemy w atmosferę Silusa – melduje kapitan naszego statku.\n- Zrozumiałem – podnoszę komunikator – Do wszystkich oddziałów, przygotować się do wejścia w atmosferę i lądowania. Wszyscy, pełna gotowość!\nOdpowiadam na salut kapitana i schodzę z mostka. Do tej misji przydzielono mi pluton - 10 żołnierzy, z tego jedna czteroosobowa drużyna zostanie ze mną na planecie. W nasze ręce oddano nową kanonierkę wojskową typu LIX, z wydłużoną ładownią, którą przerobiono na pomieszczenia dla żołnierzy i dodatkowymi działkami.\nWchodzę do pomieszczenia, w którym czekają żołnierze. Wszyscy są zakuci w białe pancerze. Są zniecierpliwieni, czuję to przez Moc. Strzelcy obstawili swoje cztery stanowiska i tuląc karabiny mierzą w ciemność. Są przypięci pasami do ściany, co pozwala im dokładniej celować.\n- Wiem, że to wasza pierwsza misja – mówię do nich, starając się dodać im otuchy – rozumiem wasz niepokój i zdenerwowanie, to nic nadzwyczajnego, ale pamiętajcie, że najważniejsza jest misja, misja, którą wykonujemy ku chwale Republiki... i niech Moc będzie z wami. – dodaję niepewnie, na zakończenie.\nNie zastanawiam się nad tym jak wypadło, nigdy nie potrafiłem przemawiać.\nWchodzimy w atmosferę, jeszcze chwila i lądujemy. Wyglądam przez iluminator, widzę tylko ciemność. Wszystko na tej planecie mieści się pod ziemią, gdzie jest cieplej. Żadnych roślin, żadnych zwierząt, nic. Pieprzeni koloniści.\nGwałtowny skręt statku prawie pozbawił mnie równowagi, a wyglądając na zewnątrz zauważyłem dwie rakiety mijające o centymetry prawe skrzydło.\n- Panie generale, jesteśmy atakowani przez nieprzyjacielskie działa ziemia-powietrze – odzywa się mój komunikator.\nTo by było na tyle ze spokojnego lotu.\n- Odpowiedzieć ogniem i zwiększyć prędkość – odpowiadam. – Trzymajcie się. – mówię do żołnierzy.\nNasze działa rufowe odpowiedziały – laserowe bolty pofrunęły w mrok. Statkiem zatrzęsło i zaczęło kołysać, co przyprawiło mnie o lekkie mdłości. Następnie duża eksplozja wstrząsnęła maszyną, a czerwone błyskawice jak węże wypuszczone z luf statku nadal błądziły po powierzchni planety w poszukiwaniu celu.\n- Dostaliśmy! Silniki uszkodzone, awaria systemu pozytonowego. Trzymać się! – dobiegł nas głos z głośników.\nStatek zaczął drastycznie przyspieszać wprawiając metal w wibracje, a karabiny strzelców ożyły. Zaczęły zasypywać strzałami cele, których nie mogłem dostrzec.\nZa iluminatorem ziemia zbliżała się niepokojąco szybko.\nTo by było na tyle z miękkiego lądowania.\nŻołnierze w ładowni odbezpieczyli karabiny, kurczowo trzymając się poręczy.\nTo słowo straciło sens. Tutaj wszystko traci sens i tutaj traci się nadzieję.\nMam za dużo czasu na rozmyślania. Tutaj, na wszystko ma się za dużo czasu. Pierwsza samodzielna misja - pierwsza porażka. Analizuje co mogłem zrobić lepiej i w jaki sposób. Znów wracają te obrazy.\n- Przeciążenie!.... przywalimy i to nieźle. Trzymać się!\nUderzyliśmy w ziemię silniej niż sądziłem. Światła na chwilę przygasły, statek przewrócił się na prawy bok, urywając skrzydło. Już nie poleci. Misja się komplikuje. W ładowni żołnierze o mało nie stracili równowagi, zwisali na poręczach, których wcześniej kurczowo się czepili. Ja resztką sił, utrzymałem się zaparty nogą o ścianę, przytrzymując się dużej rury. Dźwięczało mi w uszach, byłem oszołomiony. Chyba uderzyłem głową o ścianę - nie jestem pewien.\nMimo uszkodzeń drzwi ładowni zaczęły się powoli otwierać z jękiem przeciążonych silników. Żołnierze zeskoczyli na ziemię - a raczej ścianę - błyskawicznie i od razu stanęli w szyku bojowym, sprawdzili karabiny i ekwipunek - byli gotowi do walki. To co było na zewnątrz oświetlało blade światło z ładowni. Teren przypominał pustynię nocą, lecz zamiast piasku, była tam twarda skorupa. Staliśmy bez ruchu, a mroźne powietrze otulało nasze ciała. Zacząłem rozważać nasze położenie, żołnierze nie mogli wyjść na zewnątrz - nie mieli tam gdzie się ukryć, a ich białe pancerze z pewnością przyciągnęłyby pociski jak tarcza strzelnicza.\nCzekali. Dopiero wtedy do mnie dotarło, że stoję w jednym miejscu, zamiast wydać rozkazy.\n- Tryb noktowizyjny – bez słowa wykonali polecenie – w ładowni zapanował mrok. Ja również założyłem noktowizor.\n- Rzucę jednego fonga, potem wybiegnę pierwszy, a wy tuż za mną. Musicie iść jeden za drugim, żebym zdołał osłonić was wszystkich od strzałów.\nW bok kanonierki uderzył jakiś pocisk.\n- Szybko – dodałem. Wszyscy w tym samym momencie skinęli głowami.\nPodszedłem do krańca schronienia, jakie zapewniała kanonierka. Przyciskając plecy do ściany lewą ręką wyrzuciłem mały przedmiot, kurczowo zaciskając powieki. Odliczyłem 5 standardowych sekund i wybiegłem , a reszta za mną. Włączyłem miecz. Od razu odezwały się blastery. Odbijałem laserowe bolty w kierunku, z którego przylatywały. Ukrywali się w bunkrach, ledwie wystających spod ziemi. Wyczułem, że jest ich tylko dwóch, choć odzywały się przynajmniej cztery karabiny. Automaty? Z jakiejś dziwnej przyczyny stawało się jaśniej, z początku sądziłem, że to za sprawą mojego miecza świetlnego. Nie ważne. Odbijałem bolty i biegłem w kierunku tych małych wzniesień, z których co chwila odzywał się jakiś miotacz. Za mną podążał pluton, po kolei zalewali strumieniem ognia wyloty bunkrów, aż stawały się ciche. Dotarliśmy do nich. Żołnierze zaczęli wrzucać do środka granaty jonowe, powodujące lekkie drżenie pod nogami. Po chwili nie wyczuwałem już nikogo żywego w środku.\n- Sprawdź - wydałem krótkie polecenie żołnierzowi-technikowi, wskazując ziemię.\nWyjął skaner, którym, przeczesał teren dokoła. Popatrzył na mnie i przecząco pokręcił głową - czysto.\nZacząłem się powoli odwracać.\n- Wracamy.... – urwałem. Przód kanonierki palił się od środka. To pewnie, wybuch jakichś gazów. Nie miałem o nim pojęcia. Wstrząsnął mną dreszcz - w środku byli piloci.\n- Biegiem – krzyknąłem. Ruszyliśmy. W chwilę dotarliśmy do statku. Żołnierze stali za mną nie wiedząc co robić. Widziałem przez przedni iluminator, że dwóch pilotów przeżyło i próbują gasić pożar. Reszta nie przetrwała, kilku przypiętych do foteli, bezwładnie zwisających w bok, reszty nie widziałem, ich widok zasłaniał mi gęsty dym, kłębiący się w jednej części kabiny. Pilot nas zauważył, machał do nas, błagając o pomoc.\n- Czterech niech biegnie do tyłu - spróbujcie otworzyć drzwi. – Stojący najbliżej wraku pobiegli.\nPrzez iluminator nie docierały do nas żadne dźwięki, był specjalnie wzmocniony, aby nic nie zdołało go rozbić. Włączyłem miecz i zacząłem wycinać w nim otwór. Szło opornie - był zbyt gruby.\n- Tylne wejście zablokowane, nie da się otworzyć – usłyszałem głos zza pleców.\n- Niech wysadzą drzwi! Musimy ich ratować!\n- Odmawiam, obok drzwi znajdują się zbiorniki z wodorem. Detonacja może wywołać ich wybuch.\n- Niech robią co mogą – warknąłem, nie odwracając głowy.\nPłomienie i dym podchodziły coraz bliżej, piloci swoimi kurtkami tłumili ogień. Wszystkie układy musiały wysiąść, jeżeli spryskiwacze nie działają.\n- No dalej – syknąłem do siebie.\nPchałem miecz w dół i bok. Dłonie powoli zaczęły mi kostnieć na chłodzie. Tam było ze czternaście esmów! Przetopiłem mały otwór przez który można było wyciągnąć ręce.\nTo i tak za mało - skarciłem się w duchu i mocniej naparłem na rękojeść. Teraz słyszeliśmy, co dzieje się w środku. Piloci zaczęli krzyczeć, płomienie już dosięgały ich ciał. Jeden z nich próbował ugasić palące się spodnie. Drugi podszedł do iluminatora i musiałem wyłączyć miecz, żeby przypadkiem go nie zranić, musiał być kompletnie otumaniony dymem. Wystawił rękę przez wytopioną dziurę w iluminatorze.\n- Ratuj mnie Jedi, proszę, ratuj... – mówił co chwila krztusząc się i kaszląc.\nChwycił mnie za ramię i przyciągnął do siebie. Nie opierałem się. Ścisnął moją dłoń. Płomienie pochłonęły pierwszego pilota, podchodząc coraz bliżej iluminatora. Przed oczami żołnierzy rozgrywał się największy dramat jaki widzieli w swoim krótkim życiu, a oni mogli jedynie stać bezczynnie i patrzeć.\n- Proszę, pomóż.... mi.... błagam... – ścisnął moją dłoń jeszcze mocniej, a jego twarz wykrzywił grymas bólu. Wrzasnął. Krzyczał jeszcze chwilę, a potem puścił mnie. Zwisał w dziwacznej pozie zaczepiony o iluminator, gdy ogień trawił jego ciało. Zapłakałem nad nimi i nad sobą, bo nie miałem pojęcia co dalej.\nWiem, że o tym już nigdy nie zapomnę, ale ciągle próbuję. Wmawiam sobie, że nic więcej nie mogłem zrobić. Wszystko potoczyło się inaczej niż powinno. Najpierw katastrofa statku, potem nas pojmali. Wymordowali wszystkich żołnierzy, na moich oczach. Podchodzili do każdego po kolei przykładając mu blaster do głowy i zadawali mi ciągle dwa, te same pytania: „Co tutaj robisz? Czego chcesz?”. Gdy się nie odzywałem pociągali za spust. Żołnierze umierali z godnością, żaden się nie odezwał, żaden nie błagał o litość. Padali na ziemię bez życia w ciszy. Ta cisza była okropna, wciąż mnie prześladuje.\nTeraz jestem w ich więzieniu, nie widziałem jak tu trafiłem. Nie wiem, czy ktoś mnie szuka, czy w ogóle wiedzą, że żyję. Widziałem dwóch strażników i kilku „lekarzy”, którzy uczestniczą w torturach. Siedzę, w małej klatce, zaszczuty jak zwierzę. Przynajmniej przestałem się bać, teraz po prostu czekam. Czekam, ale sam nie wiem na co. Na śmierć? Na ratunek? Na szansę ucieczki?\nPrzyszedł zbawczy sen.\nObudziły mnie czyjeś kroki na korytarzu. Nie wiem jak długo spałem.\nDrzwi celi otwierają się.\n- Wyłazić! – światło zalało wnętrze. Jasne snopy biją mnie w oczy, aż pozostaje tylko mrok. Oślepłem. Jestem tak oszołomiony, że nie mam pojęcia co się dzieje.\nZa rękę chwyta mnie jakaś postać. Siłą wyszarpuje z celi. Gdy stawia mnie na nogi czuję się okropnie słaby, kręci mi się w głowie. Przed oczami mam tylko ciemność. Przewracam się. Upadam twarzą na ziemię. Nie odczuwam już bólu, nie mam siły się podnieść. Wszystko wydaję się takie nierealne.\nStrażnicy chwytają mnie pod ramiona i podnoszą. Jest ich dwóch, jak zwykle. Słyszę ich śmiech. Silusjanie to istoty humanoidalne, wyglądają jak ludzie, tyle tylko że mają całkowicie białą skórę. Nie kremową, ani szarą – białą jak śnieg.. Na tej planecie tylko przez 15 standardowych dni świeci słońce. Przez resztę roku –200 dni, jest ciemno.\nProwadzą mnie korytarzem, pamiętam że miał zimne, metalowe, odrapane ściany z kamienia. Moje nogi bezwładnie szorują po ziemi. Wiem, że za zakrętem skręcimy do bardzo czystego, sterylnego pomieszczenia – „białego pokoju”. Resztką sił wyszarpuję ramię i uderzam jednego strażnika w nos łokciem. Zaczyna krzyczeć, a drugi wali mnie pięścią w plecy pozbawiając tchu. Opadam z powrotem w jego ramiona. Gdy ten z rozkwaszonym nosem, podnosi się wymierza mi porządny prawy prosty. Jestem jeszcze bardziej oszołomiony. Przestałem się im już wyrywać, ale teraz... teraz zbytnio się boję, że tego spotkanie nie przeżyję. Skręcamy i przekraczam próg.\nPowoli odzyskuje oddech.\nSłyszę wokół siebie rozmowy po silusjańsku – nic z nich nie rozumiem. Ten język przypomina mi bełkot pijaka. Teraz przemawiają strażnicy. Rzucają mnie na ziemię i kopią gdzie popadnie, coś krzycząc. Jestem zdezorientowany, zupełnie nie wiem co się dzieje, uderzenia butów pozbawiają mnie tchu.\nNagle słyszę krótkie polecenie – przestają. Wypluwam jakąś wydzielinę z ust. Obraz lekko się przejaśnia, widzę zamazane i ciemne kontury, nadal zbyt niewyraźne. Zbliżają się do mnie, chwytają za ręce i podnoszą. Powoli odzyskuję siły i pewność siebie. Sadzają mnie na krześle, na które opadam z wdzięcznością.\nNadal wszystko jest zamazane i ciemne. Ledwo dostrzegam co mam przed nosem.\n- No, no, człowiek przetrwał tutaj długo. Najdłużej ze wszystkich i nic nie mówić. My nic nie wiedzieć od ciebie. Mów co tutaj robić? Czego chcieć? – pyta kaleczonym wspólnym istota przechadzająca się przede mną.\n- Mówiłem, jestem tu w interesach, przyjechałem wykupić trochę ziemi...\nSiarczysty policzek zamyka mi usta.\n- Kłamiesz! Jest wojna, nie robić interes w wojna. – zbliża twarz do mojej, czuję jego nieświeży oddech. – Więc?\n- Mówię prawdę, jestem zwykłym... – zaczynam tłumaczyć.\n- Milknąć, skoro wy nie mówić, my to z ciebie mówić... – chwyta moją dłoń, którą próbuję wyszarpnąć.\nSłyszę syk włączanej wibropiły.\nKtoś stojący za mną trzyma mnie za ramiona, wbijając w krzesło. Ten od pytań wystawia mój mały palec lewej ręki i kładzie go na jakimś stoliku przede mną. Cały czas się z nim szarpię. Obraz staję się wyraźniejszy.\nWycie wibropiły nasila się i zbliża.\n- Tnijcie, ale okaleczycie niewinnego człowieka.\nZaczął we mnie narastać strach, serce biło coraz szybciej.\nNie zawahali się, odcięli go od razu.\nPoczułem chłód. Wrzasnąłem, ale byłem zbyt zszokowany by czuć ból. Odcięli mi palec! W tej samej chwili lata szkolenia Jedi, nauka panowania nad emocjami runęła jak lichy mur.\n- Wy, separańskie ścierwo!\nZacząłem wrzeszczeć jeszcze głośniej. Ostrość wzroku wróciła. Stojący przede mną silusjanin miał poważny wyraz twarzy. Spojrzałem mu prosto w oczy i wyczułem jego strach... całkowicie słuszny strach. Sięgnąłem do niego poprzez Moc i zmiażdżyłem czaszkę. Bezwładnie opadł na ziemię. Wyczułem zagrożenie za plecami, ale nie broniłem się przed nim. Ktoś uderzył mnie pałką w głowę. Świat pojaśniał na chwilę, a po chwili wszystko znów rozpłynęło się w mroku.\nTkwię w ciemnościach, nie mogę się przez nie przebić. Słyszę jakieś szmery za mną. Odwracam się. Moim oczom ukazuję się znajoma scena.\nZa drzwiami Rady Jedi czeka mój były mistrz. Patrzy na mnie, tak dobrze mi znanym, spokojnym wzrokiem. Wyczekuję. Wie, że od razu powiem, o co chodzi.\n- Mistrzu, wysyłają mnie na samodzielną misję na Silus, mam szkolić partyzantów – mówię łamiącym się głosem.\nPatrzy mi prosto w oczy. Widzę teraz, że jego spojrzenie posmutniało.\n- Teraz Joanie, musisz być silny. Nie możemy się sprzeciwiać wyrokom Rady - musisz dowieść że jesteś godny tytułu rycerza. Pamiętaj, że rycerz Jedi nigdy się poddaje i niech Moc będzie z tobą... – odwrócił się i odszedł w mrok korytarza. Wiem, że on płacze, czuję to.\nObraz zawirował i rozmył się.\nOcknąłem się w celi. Gdy się przebudziłem długi czas leżałem bez ruchu. Jestem cały obolały, ręce mam zdrętwiałe, z mojego czoła sączy się krew. Siadam i plecami opieram się o ścianę. Gdy odzyskałem czucie, wytarłem rękawem rany.\nNagle przypomniały mi się rzeczy, których wolałbym nie pamiętać. Z przerażeniem podwinąłem szatę i dotknąłem lewej ręki. Nie ma go! Naprawdę to zrobili, to nie był sen. Mój palec. Ucięli go. Zapłacą za to. Jednak, gdy tylko ta myśl przeleciała przez moją głowę zapłakałem. Zmieniłem się. Ja nienawidzę. Nie znałem wcześniej tego uczucia. Co ja zrobiłem? Przecież muszę nad sobą panować. To nigdy więcej nie może się powtórzyć. To nie jest lepsze, to jest okropne. Oblepia człowieka jak pajęczyna, nie można myśleć, mózgiem steruje wtedy tylko chęć mordu. Nigdy więcej.\nSiedzę i rozmyślam. Myślę o różnych rzeczach. Ostatnio zastanawiam się nad tym jak wyglądałoby moje życie, gdybym nie został Jedi, gdyby moi rodzice nie oddali mnie do Zakonu. Może byłoby lepsze? Wiem, że to nie ma sensu – rozwlekanie takich spraw nie prowadzi do żadnych wniosków, ale ja po prostu nie mam co robić.\nCzasem wyobrażam sobie siebie jak kończę publiczną szkołę, mam rodzinę, przyjaciół i może nawet dziewczynę... Tak, dziewczynę. Czytałem kiedyś potajemnie o miłości, niewiele z tego rozumiałem, ale to musi być naprawdę wyjątkowe uczucie. Ja zostałem zmuszony do miłości wszystkich stworzeń, muszę je chronić nawet za cenę swojego życia. Lecz wiem, że postępuje w ten sposób, bo nie miałem wyboru, bo nie było innej drogi. Jednak spokój, który przynosi mi rozmyślanie o miłości do konkretnej osoby nie daje mi o sobie zapomnieć. Jakby na samą myśl o tym robiło mi się lepiej. Czasem wyobrażam sobie jakby to było mieć przy sobie kobietę, której mogę zaufać. Na przykład taką jak ta, którą spotkałem podczas misji na księżycu Noo-R’da. Inteligentna, pewna siebie, uśmiechnięta i piękna.\nJednak z takich rozmyślań drastycznie wyrywają mnie strażnicy, którzy hałasują, krążąc po korytarzu. Wtedy dociera do mnie i przytłacza jedna myśl: jesteś i będziesz sam. Takie jest moje przeznaczenie.\nCzłowiekowi przychodzą różne rzeczy do głowy kiedy przez długi czas jest sam. Zaczyna sobie wymyślać dziwne zabawy na zabicie czasu. Pamiętam, że kiedyś próbowałem przypomnieć sobie całe życie od początku. Jednak niemiłe wspomnienia z dzieciństwa sprawiły, że zaniechałem tego pomysłu. Potem pojawiały się inne: rzucanie kostkami żywnościowymi do wiadra, żonglerka wiadrem poprzez Moc, próby nawiązania kontaktów z innymi więźniami. Lecz zawsze wszystko to kończyło się pogorszeniem stanu psychicznego. Gdy uświadamiałem sobie, że jestem jeńcem wojennym, który tkwi zbyt długi czas w izolatce, zamiast naprawiać galaktykę, załamywałem się. Twierdziłem, że jestem na to zbyt młody, zbyt naiwny, zbyt mało wiedziałem i widziałem. Bałem się również tego co ze mną będzie jeżeli uda mi się przeżyć. Może będę na tyle odmieniony, że nie przyjmą mnie w Zakonie. Chyba nie potrafiłbym ułożyć sobie życia w zwyczajnym społeczeństwie. Za każdym razem te rozmyślania sprowadzały mnie do jednej istotnej sprawy: jeżeli uda mi się przeżyć, to... A jeżeli nie? Jeżeli umrę?\nZdarzały mi się myśli samobójcze – nie mogłem wytrzymać tej bezczynności, okropnej stagnacji, na którą byłem skazany. To, że cuchnąłem, że moje mięśnie prawie zanikły, że tkwiłem w ciemnościach i tortury, to wszystko nie dawało nawet możliwości poprawnego rozumowania. Najczęściej kończyłem nie myśląc o niczym. Nie potrafiąc się skupić, ze łzami żalu do świata, do ludzi, którzy spowodowali tą wojnę.\nWydawało mi się, że mógłbym się zabić gdybym miał jak. Nie bałem się samej śmierci, tylko miny mojego mistrza, który dowiaduje się o moim czynie. Jego uczeń, ten któremu poświęcił tyle czasu odbiera sobie życie dusząc się swoimi odchodami. Nie mogłem...\nGdy byłem młody marzyły mi się bitwy i chwała. Tak zostałem wychowany. Kiedy byłem młody? Nadal jestem, choć teraz czuję się dojrzalszy. Wyobrażałem sobie siebie na czele armii, prowadzącego żołnierzy do boju... Teraz wiem, że prowadziłbym ich na śmierć. Bezsens wojny przerasta mnie. Na co komu takie jednostkowe cierpienia, o których nikt się nie dowie, a które skrzywią psychikę człowieka? Ilu ludzi umarło w taki sposób? Okropieństwo. Gdy patrzy się na to z perspektywy wszystko się zmienia. A co będzie za kilkadziesiąt lat? Zapanuje pokój, a dzieci w szkołach, będą musiały się nauczyć na pamięć daty bitew i to wszystko. Suche fakty. O wojnach będą wiedziały tylko tyle.\nDni płynęły bezczynnie. Każdy był taki sam, nic się nie zmieniało. Pustka i oczekiwanie.\nBiały pokój, znów tutaj trafiłem, choć teraz jest inaczej; oczy szybko przyzwyczaiły się do światła, strażnicy mnie nie biją, wszyscy się uśmiechają, cieszą się z nieznanego mi powodu. Boję się. Jeden z nich, ten który zna wspólny, podchodzi do mnie przywołując gestem kogoś zza siebie.\n- Teraz nam wszystko powie. Powie czy chce, czy nie.. – mówi mi prosto w twarz. Uśmiecha się.\nZaczynam się jeszcze bardziej bać, nie wiem co dla mnie przygotowali.\nCzłowiek w białym kostiumie podchodzi do mnie i zaciska mi pasek na ramieniu.\nNaszprycują mnie narkotykami. Przykłada mi do ręki urządzenie z igłą i małym reflektorkiem. Błysk światła – zdezynfekowane. Lekkie ukłucie, prawie nieodczuwalne. Nie wyrywam się, żeby mnie bardziej nie pokaleczyli. Siedzę spokojnie, próbując przez Moc zniszczyć lek lub przynajmniej zniwelować jego działanie.\nCzekamy. Wszyscy nadal się szczerzą i żartują patrząc na mnie.\nJestem skupiony. Przez Moc docieram do narkotyku i próbuje go zatrzymać, jednak okazał się za silny, wiedziałem, że mogę opóźnić i trochę pomniejszyć jego działanie.\nMija piętnaście standardowych minut.\nUśmiechy spełzły z ich twarzy, patrzą na mnie z niedowierzaniem. Jednak mi się udało, powstrzymałem działanie tego świństwa. Choć wydaję mi się, że poszło zbyt łatwo.\nPrzymknąłem powieki i wtedy to się wydarzyło, pojawiło się nie wiadomo skąd. Gdy je otworzyłem nie wiedziałem, gdzie jestem, co tutaj robię, oczy miałem rozbiegane, nie potrafiłem skupić wzroku, język plątał mi się okropnie, gdy próbowałem coś powiedzieć. Lecz nadal wiedziałem, że nie mogę nic wyjawić.\nZaczęli zadawać pytania, które gdzieś już słyszałem. Wydawało mi się, że to deja vu. Zrobiło mi się potwornie niedobrze. Zwymiotowałem na demona, który stał przede mną To z pewnością był demon o czarnej skórze, który ukrywał się w białej skórze człowieka. Demon cały czas coś krzyczał, wrzeszczał, jak zarzynane zwierzę. To go paliło. Starałem się skupić na nim wzrok i nagle zapanowała ciemność.\nOcknąłem się w dziwnym pomieszczeniu, jakby wnętrzu kostki do gry. Przede mną na ścianie rysy tańczyły, co chwila łącząc się ze sobą i ponownie rozplatając. Przedstawiały dziwne kształty i wydawało mi się, że próbują mi opowiedzieć jakąś historię. Patrzyłem na to z niedowierzaniem, choć oczy miałem rozbiegane. Sam nie wiem - to chyba rysowało się w moim umyśle. Potem jakbym oglądał holofilm: przede mną przewijały się obrazy i wydarzenia z mojego życia. Potem zamknąłem oczy.\nNie wiem, czy coś im powiedziałem. Mało pamiętam z tych wydarzeń. Wszystko wydaje się zamazane jak sny. Lecz wiedziałem, że to wydarzyło się naprawdę. Przez długi czas dochodziłem do siebie. Kilka razy przyłapałem się na tym, że wpatrywałem się z otwartymi ustami w ścianę, zupełnie bez celu. Postanowiłem, że nie pozwolę im, żeby jeszcze raz tego próbowali. Zrobię wszystko, żeby im się to nie udało. Jak ludzie mogą płacić, żeby wprowadzić się w taki stan?\nZamykam oczy i uciekam w świat medytacji. Czuję jak przepływa przeze mnie Moc. Moc, jedynie ona mnie nie opuści.\nZnów zacząłem rozmyślać o innych więźniach. Byłem ciekaw co zrobili, że tutaj się znaleźli. Może niektórzy są niewinni, nie zrobili nic złego i cierpią te wszystkie męki, bo byli w nieodpowiednim miejscu. A może pomogli Republice bardziej niż ja. Gdyby mieli ochotę ze mną rozmawiać... ktokolwiek. Byłoby mi o wiele łatwiej. Ale siedzę sam. Całe życie byłem sam – trudno.\nNajokropniejsza jest samotność. Gdy człowiek ma z kim porozmawiać, zwykła wymiana zdań daje możliwość spojrzenia na wszystko z innej strony. Teraz siedzę sam i zastanawiam się czy to wszystko ma sens. Gdybym miał współwięźnia może powiedziałby, że to co robię jest bez sensu: nikomu nie pomogę siedząc w tym lochu. Nie mam pojęcia czy robię dobrze. I zawsze rozważam moje czyny z dwóch stron.\nGdy się budzę wcale nie jestem pewien czy spałem. Wydaję mi się że tracę przytomność, nie pamiętam, że zasypiam i nagle wstaję - nic nie odmierza tutaj czasu. Czasami wydaje mi się, że cały czas śpię, że w ogóle się nie budzę. Snuję się tu jak cień. Przestaję rozróżniać przeszłość od teraźniejszości. Wspomnienia mieszają się z mrokiem.\nMuszę obmyślić plan ucieczki, jakikolwiek. Wole zginąć uciekając, niż ze świadomością, że nie próbowałem. Jedzenie i wiadro na odchody przez mały właz podaje mi robot. Z nikim więcej się nie spotykam. Od czasu do czasu po korytarzu przechadzają się strażnicy. Nie ma żadnej możliwości. Kolejne tortury zbytnio mnie wykończą, żebym zdołał się wyzwolić. Chyba, że wymknę się jak mnie będą prowadzić, albo spróbuje uciec przez właz.\nWstaję. Nadal trochę kręci mi się w głowie. Dotykam chłodnych ścian z kamienia. Pod opuszkami palców czuję wilgoć oraz napisy wydrapane przez moich poprzedników. Wiele z nich jest napisane nieznanymi mi językami. Docieram do tych, które znam i potrafię odczytać. Niektóre przywracają wiarę: „Republika”, „Wolność” inne przygnębiają: „Boże, czemu mnie opuściłeś?”, „Chcę do domu”, „Nie ma wyjścia”.\nNie ma wyjścia?\nOsuwam się na podłogę. Sam nie wiem, co mam robić. Muszę uciekać, ale nie mam już na nic siły. Gdyby tylko był przy mnie mój mistrz. Wyobraziłem sobie jego uśmiechniętą twarz, poprzecinaną bruzdami zmarszczek, starannie przystrzyżona, krótka broda, kasztanowe oczy i uśmiech, który sprawiał, że wszystkie problemy stawały się nieważne.\nZawsze mi powtarzał, że Jedi nigdy się nie poddaje.\nSala treningowa Świątyni\n- Jedi nigdy się nie poddaje!\nMistrz podaje mi rękę pomagając wstać. Chwytam ją i staję na równych nogach. Pot spływa po mnie strumieniami.\n- Jeszcze raz – mówię, przyjmując postawę i włączając miecz.\n- Nigdy nie rezygnuj – mówi, gdy zaczynamy krążyć w prawą stronę, jak dwa drapieżniki szykujące się do ataku. – Pamiętaj, że siła mięśni to nic w porównaniu z siłą umysłu.\nI poczułem zmarszczkę Mocy, która ostrzegła mnie przed błyskawicznym atakiem mistrza. Sparowałem jego cios i od razu wyprowadziłem własny. Blok, atak, parada. Poruszam się schematycznie starając się go zmylić. Moc naszych mieczy świetlnych jest ustawiona na najniższy poziom – jeżeli ostrze napotka ciało nie wyrządzi żadnej krzywdy, tylko tymczasowy paraliż.\nTa walka nie ma zasad – wszystkie chwyty dozwolone. Mistrz zawsze uważał, że to bardzo ważne, gdyż prawdziwy przeciwnik nie będzie walczył honorowo, zwłaszcza robot. Kolejny atak - ostrza się skrzyżowały, każdy napierał, próbując zmusić przeciwnika żeby ten ustąpił. Patrzyłem prosto w oczy mistrza. Nie ustąpi. Walczyliśmy już długo, a on nawet się nie spocił. Postanowiłem, więc zrobić coś bardzo nieprzewidywalnego. Szybkim ruchem wyłączyłem miecz, mistrz zachwiał się tylko przez chwilę, ale to mi wystarczyło. Skoczyłem do przodu uderzając go barkiem. Stracił równowagę i bez zastanowienia kopnąłem go w kolano. Przewrócił się. Włączyłem miecz i już miałem zadać ostateczny cios, gdy on kopnął mnie w krocze. Ból był porażający. Uderzenie pozbawiło mnie tchu i nie potrafiłem się wyprostować. Skoczył na nogi. Parowałem jego ciosy pochylony. Zadawał je coraz szybciej. Ból ustępował, jednak mistrz wychwycił szczelinę w mojej obronie i zadał dwa szybkie pchnięcia, po czym długie uderzenie z góry. Klinga uderzyła mnie w plecy paraliżując. Nie wrzasnąłem. Upadłem na kolana, a mistrz powoli zbliżał się do mnie. Miałem już paść na twarz, gdy w mojej głowie rozbrzmiały słowa: „Jedi nigdy się nie poddaje”. Resztką sił utrzymałem się w pionie choć całe ciało miałem zesztywniałe, mistrz kolistym ruchem miecza chciał uderzyć mnie w szyję. Lewą ręką złapałem za ostrze jego miecza. Na jego twarzy odmalowało się zdziwienie. Przyciągnąłem go do siebie i swoim mieczem szybko, raz po raz uderzałem w jego odsłonięte żebra. Upadł zemdlony na twarz. Chwilę chwiałem się na kolanach delektując się zwycięstwem, po czym sam zemdlałem, gdy ból nieznośnie naparł na moją czaszkę.\nWstaję i zaczynam zdrapywać napisy, czuję jak kamień wciska mi się pod paznokcie. Drapię, a po rękach spływają mi krople krwi. Wpadłem w jakiś dziwny trans. Robię wszystko mechanicznie i podświadomie, w ogóle się na tym nie skupiając. Po chwili pozostają dwa podnoszące mnie na duchu, a ja wyryłem jeszcze jedno „JEDI”. Teraz już wiem - muszę uciec... mimo wszystko.\nStrach jakby zniknął. Czuję się pewniejszy, może nawet zacząłem się uśmiechać, a to za sprawą jednego napisu. Choć czasem sprawdzam, czy dalej jest na ścianie, jakby bojąc się, że gdy zniknie zabierze ze sobą całą moją odwagę i pewność siebie.\nOd tamtego czasu dużo się zmieniło. Dużo płakałem, ale ze szczęścia. Po prostu poczułem się normalnie. Jakbym znowu był w zakonie. Tkwiłem tu tak długo. Tak długo. Muszę uciec. Muszę.\nZnowu ktoś krzyczy. Wiem, że mam mało czasu, jeżeli nic im nie wyjawię, w końcu mnie zabiją. Krzyk. Kolejny krzyk – kolejne tortury. Choć... To nie krzyk, to śpiew. Ktoś śpiewa. Znam tę melodię. To hymn Republiki! Dobrze pamiętam te słowa. Prowadzą kogoś nowego. Żadna z tkwiących tu istot nie ośmieliłaby się na takie zachowanie.\n- ... i Republika zwycięży, a jej męstwo i chwała będą wieczne. – kończy się pierwsza zwrotka.\nTeraz słyszę głosy strażników. Podchodzę do drzwi, przykładam do nich głowę i nasłuchuję. Jeden z nich go uderzył.\n- Niech żyje Republika! – słyszę kogoś mówiącego basiciem i coraz bardziej zdenerwowanych klawiszy. Znam ten głos, to głos Fetta, Janga Fetta. Przyprowadzili tutaj jakiegoś klona. Rozbudziła się we mnie nadzieja. Może razem z nim uda mi się uciec? Musi się dowiedzieć, że tu jestem.\n- Klonie!, piękne statki nigdy nie tracą na wartości. – mówię. Takim hasłem mieliśmy się posługiwać, aby rozpoznać swoich, jeżeli coś poszłoby nie tak. Hasło na taką sytuację, jak ta.\n- Bo piękno jest bezcenne – odpowiada. Też znał hasło. Słyszę syk pałki obezwładniająca przyłożonej do ciała. Nawet nie krzyknął tylko opadł na ziemię.\nKtoś zbliża się do mojej celi.\nStrażnik przyłożył pałkę do metalowych drzwi mojej celi, impuls elektryczny poraził mnie w głowę. Cela nabrała biało-czerwonego koloru. Poczułem straszny ból. Padłem nieprzytomny na ziemię.\nSłyszę, że ktoś wali w drzwi. Robot sprzątający. Podstawiam pod nie pełne wiadro. Staję pod przeciwległą ścianą. Właz się otwiera, mechaniczne ramię chwyta wiadro, a po chwili wraca ono z powrotem, puste. Robot wyrzuca z siebie jeszcze 2 kostki racji żywnościowych. Właz się zamyka. Mój jedyny znajomy odchodzi bez słowa. W ciemności namacałem jedną kostkę, którą od razu wkładam do ust. Drugą chowam do kieszeni szaty. Wiadro stawiam w kącie.\nZ korytarza dobywa się także inny dźwięk. Jakby drapanie o metal.\n- Hej – słyszę szept dobiegający z zewnątrz. – Słyszysz mnie?\n- Tak słyszę.\n- Tutaj CT-2323/8845, sierżant Wielkiej Armii Republiki. Jestem w celi 24.\n- Tu Antari, biznesmen kolonijny – to moje fałszywe dane, przydzielone na tą misję. Klon jest w celi na prawo od mojej.\n- Cieszę się że się spotykamy, panie ... biznesmenie. Długo pan tu przebywa?\n- Od rozpoczęcia interesów – nagle przez moją głowę przebiega myśl – jesteś pewien, że na zewnątrz nie ma strażników?\n- Tak, przyglądałem się ich grafikom. Teraz zabrali kogoś na tortury.\nNa potwierdzenie tych słów, z oddali dobiegł nas stłumiony krzyk.\n- Dobrze, niech pan powie jak się tu znalazł, sierżancie?\n- Moja grupa – specjalny oddział komandosów, została wysłana, żeby sprawdzić co się stało z Habokiem – Habok to ja - Przechwycono nasz statek, nie wiem co się stało z załogą, mnie obezwładniono i zabrano tutaj. Zabiliśmy piętnastu z nich.\n- Aha. Co sądzisz o przechadzce?\n- Drogi; przez właz od robota, lub gdy prowadzą na tortury.\n- Potwierdzam, musimy stąd uciekać i to szybko, jestem tutaj zbyt długo. Muszę wracać do rodziny, pewnie się martwią.\n- Tak, martwią się, zwłaszcza ojciec – mówi.\nGdy to usłyszałem łzy napłynęły mi do oczu i jakby ktoś ścisnął mnie za gardło – nie umiałem złapać tchu. Mój mistrz, nie ma o mnie żadnych wieści. Zapewne pogrzebał mnie już, jak wielu swoich przyjaciół podczas tej wojny.\nRozmawialiśmy jeszcze długo o ucieczce. Doszliśmy do wniosku, że sierżant ucieknie podczas wizyty robota sprzątającego. Jakoś otworzy moją celę i razem uciekniemy. Wiem, że oślepnę, kiedy ujrzę światło. Ale wolność jest ważniejsza.\nMyśl o ucieczce przywróciła mi radość. Już dawno się tak nie cieszyłem. To uczucie wypełniło mnie całego dając mi nową siłę. Wiem, że może się nie udać, a wtedy zginę, ale... Jedi nigdy się nie poddaje.\nJutro wszystko będzie inaczej.\nDrzwi otwierają się ze szczękiem. Miałem opaskę z szaty na oczach, która chroniła mnie przed światłem. Wstałem i zjadłem szybko kostki żywnościowe – potrzebowałem energii. Postawiłem wszystko na jedną kartę.\n- Uciekamy – powiedział sierżant i uścisnął mi rękę. – Panie generale... – wziął mnie pod ramię i wyprowadził na korytarz.\nByłem okropnie słaby. Słaniałem się na nogach. Szliśmy przez chwilę. Zatrzymaliśmy się, sierżant robił coś i znów ruszyliśmy.\nZacząłem się bać. Tak długo nie wychodziłem, bałem się wrócić do świata, którego już nie pamiętałem i nie znałem. Tutaj wiedziałem co mnie czeka. Koniec! Uciekam.\n- Czy wykonał pan swoje zadanie, sir? – przerwał mi rozmyślania sierżant.\n- Nie, mówiłem już. Schwytano mnie, gdy tylko wylądowaliśmy. Nie zdążyliśmy nikogo zwerbować.\n- Zostałeś zapoznany z celem mojej misji?\nWydało mi się to bardzo dziwne. Skoro miał ruszyć mi z odsieczą, to powinien wiedzieć o mnie wszystko. Jeżeli nie został zapoznany z tymi informacjami to może tak chciała Rada, a wtedy nie powinien o nic pytać.\n- To czemu pytasz? – przystanąłem i skierowałem twarz w jego kierunku, pytając tonem człowieka, który całe życie wydaje rozkazy.\n- Nie wiedziałem, czy wykonał pan swoje zadanie, sir.\nJego odpowiedź nie spodobała mi się. Nic mi się nie podobało w obecnej chwili. Postąpiłem krok naprzód, zbliżając się do niego. Nie czułem jego oddechu. Chciałem dotknąć jego twarzy, ale uchylił się. Następnie zrobiłem szybki ruch i chwyciłem go za... maskę.\n- Co do...? – nie zdążyłem dokończyć, gdyż Moc ostrzegła mnie przed jego atakiem. Chciał uderzyć mnie w głowę jakimś przedmiotem, ale zrobiłem unik i uderzyłem go w brzuch. O dziwo, nie napotkałem stalowych mięśni, które na ogół miały klony i choć uderzenie było słabe powaliło przeciwnika. Gdy się przewrócił zacząłem go kopać po plecach. Stwierdziłem, że przestał się ruszać, schyliłem się i dotknąłem jego maski. Zdjąłem ją. To był syntezator mowy. Oszukali mnie! Uknuli podstęp, żeby wyciągnąć ode mnie informacje. Jaki byłem głupi, uwierzyłem we wszystko – tak bardzo chciałem uciec. Tylko skąd wiedzieli o haśle?\nPrzypomniało mi się. Nie chciałem tego przyjąć do świadomości, ale to było jedyne wytłumaczenie: ten dzień, w którym podali mi narkotyk – nie pamiętałem co im powiedziałem. Mogli ze mnie wyciągnąć praktycznie wszystko.\nCzłowiek leżący u moich stóp zajęczał. Muszę uciekać.\nKopnąłem go w twarz na odchodne.\nZacząłem biec korytarzem, nie miałem pojęcia gdzie dotrę. Biegłem przed siebie, a prowadziła mnie Moc. Nagle nadziałem się na blaster, który leżał na jakimś stole. Wziąłem go i pędziłem dalej. Choć oczy miałem osłonięte widziałem wszystko wokół mnie. Moc pokazywała mi gdzie mam podążać. Pozwoliłem żeby mnie prowadziła. Byłem już blisko wyjścia, czułem je tak wyraźnie.\nNie miałem już sił. Nie będę walczył. Osunąłem się na kolana. Po moich ramionach spływała krew. Wypuściłem blaster z ręki. „Jedi nigdy się nie poddaje” teraz było nieważne.\n- Oszustwo to chyba domena Separatystów, przyjacielu – powiedziałem.\n- Tak, to chyba prawda. – odpowiada silusjanin, który udawał klona, mierząc do mnie z miotacza. – Chcą wygrać za wszelką cenę to wszystko. Nie mają żadnych zasad...\nPrzewróciłem się i podparłem o betonowy blok, który mnie osłaniał. Przez Moc widziałem ściany osmolone od energetycznych strzałów.\n- Mam nadzieję, że przynajmniej tobie się uda – dodałem z szyderczym uśmiechem.\nNa czole poczułem zimno metalu. Silusjanin przycisnął pistolet do mojej głowy i usłyszałem jak go przeładowuje. W tamtej chwili poczułem największą ochotę na to, aby ... żyć, po prostu żyć. Ściągnąłem szmacianą opaskę z oczu. Siedziałem. Na końcu pomyślałem tylko o tym, że tak naprawdę nigdy nie byłem szczęśliwy... W ostatnim odruchu obrony chciałem chwycić za jego broń. Pociągnął za spust jakby zmuszony moim zachowaniem. Potem ostatni raz zapadła ciemność. Śmiertelna ciemność i cisza.\nMistrz Toma Uk przechadzał się korytarzami Świątyni Jedi. Rozmyślał o wojnie i o swoim uczniu. Jakiś czas temu wyczuł zmarszczkę Mocy, która nie mogła oznaczać niczego dobrego. Przez wiele godzin dziennie oddawał się medytacjom próbując go odszukać, lecz teraz miał wrażenie, że już na to za późno.\nZ rozmyślań wyrwał go tupot. Odwrócił się: ku niemu biegł padawan, który obecnie miał dyżur przy bramie. Nie miał uradowanej miny. Choć od początku wojny rzadko się to zdarzało komukolwiek.\n- Mistrzu, kazano mi to przekazać – powiedział i wyciągnął przed siebie podłużne pudełko. Ukłonił się pospiesznie i odszedł. Wyglądał na przestraszonego.\nMistrz trzymał pudełko w trzęsących się rękach. Wiedział co znajduje się w środku. Wiedział, ale bał się je otworzyć. Bał się, albo nie chciał. Powoli je otworzył. Łzy spływały mu po policzkach i nie miał zamiaru ich ocierać, wiedział, że przez długi okres będzie płakał. Wyciągnął srebrny cylinder. Zważył go w dłoni. Powoli wyślizgnął mu się z palców i z głuchym łoskotem upadł na ziemię.\n- Joanie... Mam nadzieję, że się nie poddałeś.\nDarth Cadeus 10 2008-08-01 16:56:05\nPio 8 2008-07-26 14:35:30\nWłochacz 8 2008-07-23 20:12:24\nGenerał Grievous 7 2008-07-29 09:16:50\nTimonaliza1 7 2008-07-23 22:31:42\nDorg 7 2008-07-23 16:11:53\nKasis 6 2008-07-23 13:26:58\nPisz więcej, widać że masz ukryty talent, choć do końca go nie użyłeś.8/10\nOpowiadanie bardzo ciekawe, choć parę rzeczy mi się trochę nie zgadzało(większość z nich wymieniła Kasis). Pisz więcej, bo masz talent. 7/10\nCiężko mi ocenić to opowiadanie, ponieważ mam co do niego mieszane uczucia.\nZ jednej strony mi się dość podoba, a z drugiej pewne rzeczy mi tam zgrzytają (momentami zachowanie tego Jedi lub klonów). Nie mogę pojąć, dlaczego mistrz Joana płakał gdy wysłano go na tą misję. Rozumiem, że jako Jedi przywiązany do swego ucznia, niepokoiłby się, był przejęty i zasmucony. Wiadomo wojna. Ale te łzy mi nie do końca tam pasują.\nHmmm, niech będzie 6. Pisz więcej, bo wydaje mi się, że jak poćwiczysz to będzie jeszcze lepiej:)