Moralność ezoteryczna czyli o tym, że czasem dobrze jest zachować coś w tajemnicy - Blogi Etyki Praktycznej\nStart \_ Katarzyna de Lazari-Radek \_ Moralność ezoteryczna czyli o tym, że czasem dobrze jest zachować coś w tajemnicy\nKrzysztof Saja Saturday, 05 February 2011\nEtyka ezoteryczna i jej uzasadnienie\nNa wstępie chciałbym pogratulować bardzo ciekawego wpisu, a zwłaszcza artykułu w Ratio. Poruszyliście z P.Singerem w bardzo klarowny sposób bardzo interesujący problem. Jak to jednak w filozofii zazwyczaj bywa, przedstawiona argumentacja nie do końca mnie przekonuje.Ponieważ czytałem i powyższy wpis i artykuł, nie wiem w jaki sposób odpowiedzieć, nie chciałbym bowiem odnosić się do treści, których nie znają czytelnicy EP a myślę, że rzetelna polemika wymagałaby sięgnięcia do artykułu, którego wpis powyższy jest jedynie streszczeniem. Z tego względu bardziej obszernie swoje uwagi wyrażę w osobnym artykule na ten temat. Teraz natomiast kilka krótkich spostrzeżeń:Etykę ezoteryczną uzasadniać można dwojako: w oparciu o intuicje moralne (co autorka robi powyżej powołując się na dwa przykłady) lub wyprowadzając ją jako wniosek z zasady użyteczności. Pierwsze podejście, bardziej ambitne gdyż wydaje się bronić etyki ezoterycznej również poza konsekwencjalizmem, ma jednak swoje minusy. Schemat argumentacyjny wydaje się bowiem następujący:1.Etyka ezoteryczna to etyka podwójnych standardów2.Przytoczone przykłady są przykładami podwójnych standardów3.Większość osób zgodzi się na takie podwójne standardy w wymienionych przypadkach4.Zatem: Etyka ezoteryczna jest intuicyjnie uzasadnionaPo pierwsze, wnioskowanie takie jest oczywiście zawodne. Wystarczy podać przykłady podwójnych standardów, które są intuicyjnie niemoralne, aby pojawił się kłopot. Po drugie, i chyba najważniejsze, nie jest jasne z czym czytelnik zgadza się, gdy uważa, że dowódca nie powinien ukarać żołnierza za dezercję lub że jest dozwolone, aby filozof-moralista stosował podwójne standardy nakłaniając do pomocy biednym. Czy aby na pewno zgadza się on na istnienie moralności ezoterycznej? Broniona w artykule w Ratio moralność ezoteryczna jest bowiem o wiele bardziej kontrowersyjna, niż wynikałoby to z powyższego streszczenia. Nie sprowadza się ona bowiem, co mogłoby się wydawać czytelnikowi niezaznajomionemu z artykułem z Ratio, wyłącznie do zgody na:\n[*]uzasadnienie moralnej wagi utrzymywania pewnych działań w tajemnicy (większość teorii etycznych uzasadniłaby taki postulat);\n[*]na to, iż moralność można wyrazić za sprawą prostych, zawsze nadrzędnych zasad, np. skazuj na karę śmierci każdego dezertera;\n[*]istnienie podwójnych sposobów moralizowania (wiele teorii etycznych zgodziłoby się, iż w stosunku do pewnych grup ludzi (np. dorosłych i dzieci, profesorów i „wyborców przed telewizorami”) zasady moralne, procedury rozumowania moralnego czy zalecenia powinny rozpadać się na wymagające i uproszczone).\nCzy gdy czytelnicy stwierdzą, że dowódca powinien zlitować się nad dezerterem, nie zakładają, że można to PUBLICZNIE UZASADNIĆ tym, że np. kara jest faktycznie za surowa a okoliczności dezercji wskazują, iż ucieczka z beznadziejnej bitwy była po prostu słuszną minimalizacją strat? Nie będzie to wtedy przykład niemoralnej „dezercji”, lecz uzasadnione wycofanie się z pola walki ze słusznych powodów i każdy dowódca, który sądziłby inaczej, byłby ślepym usztywnionym formalistą przedkładającym na szali ludzkie życie nad przestrzeganie jakiś zbyt ogólny norm. Czy nie jest tak, że gdy czytelnicy stwierdzą, że przytoczony filozof-moralista działa w sposób dozwolony, nie tyle godzą się na etykę ezoteryczną, lecz przyznają, że PUBLICZNIE MOŻNA UZASADNIĆ, iż wobec różnych grup ludzi można stawiać odmienne wymagania? Sędziowie i policjanci powinni rzetelniej przestrzegać prawa niż szeregowi obywatele, profesorowie etyki i ich studenci, z racji posiadania większej wiedzy moralnej, przystać powinni na bardziej wymagające konkluzje niż niewyedukowani „konsumenci tradycyjnych wartości”, a nauczyciele stawiać swoim uczniom inne wymagania niż sobie nawzajem.Podsumowując, chciałbym zauważyć (z czego oczywiście, co widać w artykule w Ratio, autorzy świetnie zdają sobie sprawę), że etyka ezoteryczna nie daje się uzasadnić wyłącznie w oparciu o powyższe przykłady. Główną tezą, a zarazem problemem etyki ezoterycznej, jest bowiem to, iż godzi się ona na istnienie NADRZĘDNYCH zasad moralnych, które mogą stać w sprzeczności ze, słusznymi skądinąd, PUBLICZNIE UZASADNIALNYMI normami moralności. Dostrzec to można czytając oryginalny artykuł z Ratio. W myśl etyki ezoterycznej istnieją więc moralnie słuszne działania, których nigdy nie będziemy mogli publicznie uzasadnić, gdyż staną się one wtedy niesłuszne. Może się więc zdarzyć tak, że mamy obowiązek zrobić A, choć w świetle publicznych norm uczynimy wtedy coś, co jest nieetyczne i za co należy nam się UZASADNIONA kara. Realizując nasz obowiązek, nie będziemy w stanie uzasadnić, że kara za nasze działanie nie powinna być zasądzana. W myśl tej moralności istnieją więc działania, które mamy NADRZĘDNY obowiązek podjąć, choć nie będziemy w stanie publicznie ich obronić.Teoria taka taka wydaje mi się niepoprawna z kilku ważnych względów. W tym miejscu użyję jedynie pewnej analogii. Moralność ezoteryczna wydaje mi się formą etycznego solipsyzmu zaprzeczającego podstawowym celom czy funkcjom etyki, możemy bowiem pozostać sami ze swoimi „moralnymi racjami”, za które publicznie czeka nas UZASADNIONE potępienie i kara. Moralność taka wydaje się więc sprzeczna z podstawową funkcją etyki jaką jest racjonalna koordynacja działań i dostarczenie procedur uzasadniania naszych wyborów INNYM ludziom. Jeśli NADRZĘNE obowiązki mogą być sprzeczne z publicznie uzasadnionymi, nauczanymi, egzekwowanymi i przestrzeganymi, stanowiącymi rdzeń kultury normami, etyka taka przestaje być poważną pretendentką do wypełniania bardzo ważnej roli, którą ma do spełnienia moralność.\nWacław Janikowski Monday, 07 February 2011\nCzy zawsze, gdy sądzimy, że jakiś podmiot S moralnie powinien zrobić X w sytuacji C, jest moralnie słuszne publiczne przyznawanie tego? Warunek „publiczności” etyki mówi właśnie tyle. Krzysztof Saja trafnie przedstawia nadrzędne uzasadnienie tego warunku: jest to społeczna funkcja etyki. Etyka powinna służyć społecznemu uświadomieniu i uzasadnieniu rzeczywistych powinności moralnych. Jakże więc można by zaakceptować publiczne głoszenie przez etyka, że w pewnych sytuacjach nie jest tak, że ludzie powinni robić X, gdy uważa on, że faktycznie powinni oni robić X? Moim zdaniem dylemat ezoteryczność/publiczność wydaje się niemożliwy do rozstrzygnięcia, ponieważ nie rozróżniamy dwóch rodzajów powinności (obowiązków) moralnych. Gdy jako etyk twierdzę (nie koniecznie głoszę publicznie), że:1)\tco prawda ludzie o przeciętnych lub wyższych niż przeciętne zarobkach powinni oddawać ok. 30 proc. swoich zarobków dla biednych, bezradnych i cierpiących, ale ponieważ ludzie nie zrozumieją i nie zaakceptują takiego wymogu, publicznie głoszę, że powinni oddawać ok. 5 proc. swoich zarobków,to faktycznie mówię o dwóch rodzajach powinności moralnej. Pozornie sytuacja wygląda tak. Powinność (A) oddawania 30 proc. to powinność którą stawiam wobec wszystkich tych, o przeciętnych lub wyższych niż przeciętne zarobkach (za wyjątkiem tych, którzy są w specjalnej potrzebie, np. ze względu na konieczność kosztownej operacji ratującej ich życie itp.), którzy mogą zrozumieć i podzielić racje uzasadniające tę powinność. Powinność (B) oddawania co najmniej 5 proc. to powinność którą stawiam wobec wszystkich, o przeciętnych lub wyższych niż przeciętne zarobkach (za wyjątkiem tych, którzy są w specjalnej potrzebie, np. ze względu na konieczność kosztownej operacji ratującej ich życie itp.). Twierdzę jednak, że różnica nie dotyczy tylko zakresu. Czym różni się rodzajowo powinność A od powinności B? Czy tylko tym, że A stawiam wobec rozumiejących, a B wobec wszystkich? Wydaje się zresztą, że twierdząc (nie koniecznie głosząc) 1), to właśnie A stawiam wobec wszystkich, choć im tego nie mówię. Tzn. twierdząc 1), twierdzę, że „choć wszystkich obowiązuje A, będę mówił, że wszystkich obowiązuje B”.Akceptując możliwość słusznej moralnie akceptacji zdań typu 1), opowiadam się po stronie ezoteryczności w debacie o możliwość ezoteryczności etyki. Zasadniczo zgadzam się z Peterem Singerem i Katarzyną de Lazari-Radek, a nie z Bradem Hookerem i Krzysztofem Sają. Sądzę jednak, że dopóki nie odróżnimy powinności typu A i powinności typu B jako dwóch rodzajowo odmiennych powinności moralnych, dopóty nie wiemy, co właściwie twierdzimy, gdy akceptujemy 1). Dlatego, aby wyjaśnić sens tego twierdzenia, dołączam kolejne tezy, o których sądzę, że są implicite zawarte w 1). Zawęźmy, dla ułatwienia wypowiedzi, klasę ludzi, wobec których się one stosują, do ludzi o przeciętnych lub wyższych niż przeciętne zarobkach pracujących w państwach wysoce rozwiniętych (należałoby tu jeszcze dodać kwalifikacje w rodzaju: za wyjątkiem tych, którzy są w specjalnej potrzebie, np. ze względu na konieczność kosztownej operacji ratującej ich życie itp.). Kolejne tezy to:2)\tci, którzy mogą zrozumieć i zaakceptować, że powinni oddawać ok. 30 proc., powinni oddawać 30 proc.3)\tci, którzy nie mogą zrozumieć i zaakceptować, że powinni oddawać ok. 30 proc., powinni oddawać ok. 5 proc.4)\twszyscy powinni oddawać ok. 30 proc., gdyby mogli zrozumieć i zaakceptować, że powinni oddawać ok. 30 proc.Teza 4) nie jest czystą konsekwencją logiczną z 2). Z tego, że każde czerwone jabłko w koszyku jest robaczywe, nie wynika, że każde jabłko w koszyku, gdyby było czerwone, to byłoby robaczywe. Zatem jest sens wyróżnić osobno tezę 4).Zauważmy, że teza 2) dotyczy tylko ludzi pewnego typu, teza 3) dotyczy tylko ludzi innego typu, a teza 4) dotyczy wszystkich ludzi. Ta ostatnia teza jest właśnie o tyle ciekawa i potrzebna, że stanowi jedną z eksplikacji poprzednika w 1), tj. ogólnikową eksplikację frazy: „co prawda ludzie o przeciętnych lub wyższych niż przeciętne zarobkach powinni oddawać ok. 30 proc. swoich zarobków dla biednych, bezradnych i cierpiących”. W ten sposób wysuwa się hipoteza, że powinność, o której mowa w tej frazie oraz w tezie 4) jest czymś rodzajowo innym od powinności, o której mówią tezy 2) i 3).Twierdzę mianowicie, że w dyskusji nad ezoterycznością etyki mamy do czynienia z dwoma rodzajami powinności moralnej: powinnością aktualną i powinnością hipotetyczną. Pierwszą orzekamy w tezach 2) i 3), drugą w tezie 4), a obie występują w tezie 1). Gdy w schemacie typu 1) mówię, że „co prawda wszyscy powinni X (…)”, to mam na myśli powinność hipotetyczną. Powinność hipotetyczną pokrywa się zakresowo z powinnością aktualną tylko w tych wypadkach, w których spełniony jest pewien stwierdzony explicite lub domyślny warunek. Orzeczenie określonego rodzaju powinności ma specyficznie odmienne implikacje.Potwierdzeniem trafności poczynionego rozróżnienia jest właśnie odmienność implikacji praktycznych tez eksplikujących twierdzenie 1), uznane za wypadek ezoteryczności etyki. Najważniejsze z tych implikacji dotyczą winy i potępienia moralnego. Jestem przekonany, że Peter Singer przyznając, że ‘co prawda wszystkich obowiązują moralnie standardy o poziomie P, ale głoszę publicznie, że wszystkich obowiązują moralnie standardy o poziomie Q, o tyle a tyle niższym niż P’, ustala rozbieżność między P a Q w sposób wrażliwy na te implikacje praktyczne. To znaczy w ten sposób, że zasadne są tezy:5)\tjeśli ktoś intencjonalnie nie spełnia Q (ani w miejsce Q jakiegoś standardu wyższego, tj. wymagającego więcej, niż Q), to jest z tego powodu winny moralnie i zasługuje na moralne potępienie;6)\tjeśli ktoś intencjonalnie nie spełnia P, to nie jest z tego powodu winny moralnie i nie zasługuje na moralne potępienie; (chyba, że zachodzi warunek określony w 10));7)\tjest możliwe, że poprzez stopniowo coraz bardziej powszechne propagowanie standardu wyższego niż Q, w przyszłości większość lub wszyscy uznają, że: jeśli ktoś intencjonalnie nie spełnia P, to jest z tego powodu winny moralnie i zasługuje na moralne potępienie;8)\tdopiero przy osiągnięciu stanu rzeczy, o którym mowa w 7), będzie prawdą, że: jeśli ktoś intencjonalnie nie spełnia P (ani w miejsce P jakiegoś standardu wyższego, tj. wymagającego więcej, niż P), to jest z tego powodu winny moralnie i zasługuje na moralne potępienie.Wreszcie pytanie: co znaczy, że „co prawda wszystkich obowiązują moralnie standardy o poziomie P”, skoro jeszcze ludzkość nie osiągnęła stanu rzeczy, o którym mowa w 7)? Ujmując rzecz inaczej: na czym polega moralna powinność hipotetyczna spełniania standardu P, jeśli aktualnie nie implikuje orzeczenia winy i zasadności potępienia moralnego? Sądzę, że zasadniczo sprowadza się do koniunkcji tez 7) i 8) oraz 9) i 10):9)\tjeśli wszyscy lub większość uznają obowiązywanie standardu P, to suma realizowanych dzięki temu dóbr (lub minimalizacja szkód) będzie większa niż suma dóbr (lub minimalizacja szkód) realizowana obecnie;10)\tjuż teraz, jeśli ktoś uzna 7) i 9), to jego poprzestawanie na spełnianiu jedynie standardu Q czyni go z tego powodu winnym moralnie i tym samym zasługuje on na moralne potępienie.Oczywiście, jeśli uznaję 7) i 9), a spełniam na danym polu standard o poziomie większym od Q i mniejszym od P, to moja wina jest tym mniejsza oraz zasługuję na tym mniejsze potępienie, im wyższy standard spełniam.Powyżej zajmowałem się tylko singerowskim przykładem publicznego wymogu niesienia pomocy biednym i cierpiącym poprzez oddawanie części własnych dochodów. Przypuszczam, że zajęcie się przykładem generała i dezertera może dać nieco inne lub pełniejsze ujęcie kwestii ezoteryczności etyki. Dlatego nie jest to zapewne ostatni mój wpis dotyczący omawianego zagadnienia. Chciałbym tu jeszcze zastrzec, że w ogóle nie rozpatrywałem kwestii, czy Singer ma rację, stawiając określone, choćby minimalne, wymogi dzielenia się własnymi zarobkami. Przykładowe wartości odnośnych ułamków są więc czysto przykładowe.\nMariusz Rakoski Tuesday, 08 February 2011\nProblematyka dzielenia się z wypracowanym przez siebie majątkiem - wydaje się być pod każdym względem nieuzasadniona. Sprawdza się stare porzekadło: punkt widzenia zależy od punktu siedzenia. I tak, osoba, która nie może obejść się bez pism św. Augustyna i Jana Kalwina, może wnioskować, że skoro Bóg przeznaczył z góry człowieka na potępienie albo zbawienie, to postawą niewątpliwie moralną będzie w ogóle nie oddawanie wypracowanych przez siebie pieniędzy, choćby jednego procenta. Oczywiście, to uproszczenie - takie samo, jak twierdzenie kalwinistów, że Absolut (zwał jak zwał) sprzyja jedynie ludziom bogatym, będącymi tym samym żywym dowodem na istnienie Boga. Zmierzając jednak do meritum sprawy: 1. zakładając, że mam "nadrzędny" obowiązek spieszyć z pomocą, wymaga tym samym tego samego od ogółu społeczeństwa; biorąc za przykład życie (wystarczy się rozejrzeć i włączyć TV) jestem skłonny stwierdzić, że owy obowiązek jest praktycznie nieuzasadniony, gdyż większość po prostu nie pomaga...2. natomiast - jeżeli pomaga, to można w łatwy sposób obalić tę słuszną publicznie postawę, gdyż sprawdza się tutaj nietzscheański resentyment, który, ogólnie reasumując, zakłada, że ludzie to egoiści (większość), a jeżeli już cokolwiek robimy dla drugiego człowieka, to czynimy do dla własnych korzyści (np. satysfakcji, "moralnego dowartościowania", dla pierwszych stron w gazetach lub z powodu strachu);3. zakładając, że pomagam, że przeznaczam 5 lub 30 proc. przychodów na rzecz ratowania z "upadku" biednego człowieka, nie mam 100% pewności, że ten człowiek (któremu bezinteresownie przekazałem jakąkolwiek sumę mamony) zasługuje na moją hojność (np. owy człek znęcał się psychicznie i fizycznie nad żoną, dzieckiem; być może jest złodziejem, a nie daj Boże mordercą; czy też, mniej drastyczne przypuszczenia, sam nigdy nikomu nie pomagał, kierował/kieruje się w życiu zazdrością i nienawiścią);4. i ostatnia wątpliwość: dlaczego mam pomagać komuś, kto sam nic nie zrobił, by pozytywnie wpłynąć na swój los, a spoczywał na laurach i liczy jedynie na pomoc państwa, czyli nas?Kwestia dezertera: nie ma tutaj żadnego, wg mnie, konfliktu - nakładanie na człowieka obowiązku uczestniczenia w wojnach nie jest w żaden sposób moralnie uzasadnione, gdyż w pierwszej kolejności najważniejszy jestem JA, potem, ewentualnie w granicach "dobrego smaku" i możliwości - mogę stosować się do norm wyznaczonych przez kulturę, tradycję oraz różne dyrektywy instytucji państwa. Taka moja skromna refleksja\nKrzysztof Saja Wednesday, 09 February 2011\nUwaga do komentarza Wacława Janikowskiego\nWacławie, choć poruszony przez Ciebie problem jest bardzo istotny i jakoś powiązany z ezoterycznością etyki, związek ten wydaje mi się jedynie przypadkowy. Problem różnych rodzajów obowiązków (zwykłych, hipotetycznych, supererogacyjnych) nie stanowi o sednie problemu. Twoje uzasadnienie rozróżnienia kilku typów powinności ze względu na orzekanie winy dokonujesz w ramach UZASADNIENIA PUBLICZNEGO. Mówisz otwarcie i publicznie (nieezoterycznie) że:\n[*]Istnieją obowiązki pomocy których nieprzestrzeganie już dziś pociąga za sobą moralną winę/karę\n[*]Istnieją ideały pomocy (to nie są obowiązki!), do których powinniśmy dążyć.\n[*]W przyszłości, gdybyśmy jako społeczeństwo przybliżyli się do ideału, warto byłoby motywować obywateli orzekaniem winy/kary za niespełnianie nowych standardów. Będziemy więc mieli nowe, bardziej wymagające obowiązki.\nW powyższym podziale nie widzę niczego ezoterycznego.\nUwagi do Pana Mariusza Rokoskiego\nPanie Mariuszu, owszem, istnieją argumenty przeciwko stanowisku P.Singera dotyczącego obowiązku pomocy, ale Pańskie racje wydają mi się wyjątkowo słabe:[quote name="Mariusz Rakoski"]1. owy obowiązek jest praktycznie nieuzasadniony, gdyż większość po prostu nie pomaga...[/quote]Równie dobrze mógłby Pan argumentować w czasach kolonialnych, że wyzwalanie niewolników jest nieuzasadnione, bo społeczeństwo się do tego nie kwapi. Nie powinniśmy chodzić do wyborów, bo ludzie nie chodzą do wyborów... nie powinniśmy robić badań profilaktycznych, przestrzegać ograniczeń prędkości itd., bo ludzie tego nie robią...\n2. natomiast - jeżeli pomaga, to można w łatwy sposób obalić tę słuszną publicznie postawę, gdyż sprawdza się tutaj nietzscheański resentyment\nOdpowiadając lapidarnie, Nietzsche nie jest najlepszym autorytetem w kwestiach etyki...\n3. zakładając, że pomagam, że przeznaczam 5 lub 30 proc. przychodów na rzecz ratowania z "upadku" biednego człowieka, nie mam 100% pewności, że ten człowiek zasługuje na moją hojność\nPewności takiej nie mamy w stosunku do prawie niczego. Poza tym, teza, że nasz obowiązek pomocy innym ludziom jest zależny od tego, czy na to "zasłużyli" jest bardzo problematyczny. Słuszna kara za winy to jedna sprawa, obowiązek pomocy to druga. Jeśli złodziej przymiera głodem powinien go Pan nakarmić. Po trzecie, insynuowanie wielkich zbrodni tylko na podstawie tego, że ktoś potrzebuje pomocy, jest .... nierozsądne.\n4. i ostatnia wątpliwość: dlaczego mam pomagać komuś, kto sam nic nie zrobił, by pozytywnie wpłynąć na swój los\nLudziom należy się pomoc, nawet jeśli na nią niezasłużyli (dzieci, osoby upośledzone, chore, itd.). Oczywiście jest spór o zakres tej pomocy.Proponuję aby Pan nie traktował tak poważnie w kwestiach etyki Nietzschego i postudiował np. Etykę Praktyczną P.Singera. Na naszej stronie istnieje też dość dużo materiałów dotyczących biedy na świecie i pomocy.\nRobert Zuch Wednesday, 09 February 2011\nDezercja jako "rozwiazanie umowy o prace" (przepraszam za brak ogonkow w czcionce)\nIstotnym pytaniem jest to czy John jest żołnierzem zawodowym, czy z naboru lub pospolitego ruszenia. Od żołnierzy zawodowych oczekujemy innych zachowań niż od tych służących pod mniejszym lub większym (pobór, pospolite ruszenie) przymusem. Dezercja dezercji nierowna.Postępowanie dowódcy w wypadku naruszenia dyscypliny przez żołnierza zawodowego może polegać na z góry ustalonych przepisach na który żołnierz zawodowy się godził wstępując do służby, włącznie z sądem wojskowym jeżeli takie były z góry ustalone zasady. Oprócz argumentów natury moralnej mamy argumenty natury obowiązków zawodowych. Odstąpienie od kary dyscyplinarnej wymagałoby dużych okoliczności łagodzących (prócz kwestii „sumienia” dowódcy) na których rozważanie brak tu miejsca.Jeżeli John nie jest żołnierzem zawodowym i służy w pewnym sensie pod przymusem prawa lub obowiązku wobec państwa sytuacja pozwala na łagodniejszą interpretację. Po pierwsze, dowódca może stosować te same zasady jak powyżej (jak do żołnierza zawodowego). Na froncie liczy się efektywność, obowiązkowość i lojalność, i nie jest ważna przyczyna dzięki której dany obywatel znalazł się na froncie jako żołnierz. Jako podpora może posłużyć argument sprawiedliwości według której traktowanie jednej osoby bardziej ‘ulgowo’ wymagałoby traktowania innych też ulgowo (bo nie byli zawodowymi żołnierzami) i wkrótce cała kompania może znaleźć powody aby wracać do domu, poza tymi zawodowymi. Konieczność utrzymania siły zbrojnej gotowej do walki może się tu okazać motywem wpływającym na decyzję moralną dowódcy. Po drugie, dowódca może zdecydować się zastosować taryfę ulgową jeżeli John nie należy do grupy / profesji wojskowej, np. nie jest zawodowym żołnierzem, jest z niedawnego naboru, nie ma wpojonych wartości ani zasad postępowania jako żołnierz, nie podpisywał umowy o pracę jako wojskowy, itd. Po pierwsze, może tak zrobić bo jest to ‘niewielka strata’ (jeżeli poborowych takich jak John było w kompanii mało). Po drugie, może to zrobić aby usunąć element destabilizujący/demoralizujący resztę; odesłanie Johna do domu „po cichu” jest w tym wypadku jedynym bezpiecznym działaniem aby nie spowodować efektu lawinowego jak powyżej (co oznaczałoby że wszyscy są chętni na wyjazd do domu). Usunięcie ‘czynnika destabilizującego’ może być bardziej skuteczne jeżeli jest zrobione „dla przykładu” i np. odbywa się poprzez sąd wojskowy - służy przykładem dla innych chętnych. Uzasadnienie jest takie że dowódca myśli nie tylko o Johnie i jego rodzinie, ale i o swoich podwładnych oraz o celach wyższych (kampania wojenna, obrona miasta czy kraju razem z mieszkańcami, itd).\nMariusz Rakoski Wednesday, 09 February 2011\nW tym, co Pan napisał, jest wiele racji i naprawdę skłania do refleksji... tylko wiele zależy od tego, w co wierzymy i kim jesteśmy - takie jest moje stanowisko, na szczęście nie ma nic stałego(?) i ludzie się zmieniają; zobaczymy. Zastanawia mnie szczególnie ta myśl: Jeśli złodziej przymiera głodem, powinien go Pan nakarmić .Pozwoli Pan, że będę szedł w zaparte: jeżeli ten sam złodziej okradł z ostatnich pieniędzy matkę wychowującą samotnie dziecko i tym samym skazał biedną, ale uczciwą kobietę i jej dziecko na rychłą śmierć, to czy takiemu człowiekowi(?) przysługuje moralne prawo do oczekiwania od innych pomocy? Wspomina Pan wcześniej, że co innego pomoc, co innego kara za przewinienia - znając niezawisłość sądów i ich nieomylność mogę mieć obawy, że wymierzona kara była niewspółmierna wobec popełnionych czynów (o ile w ogóle jakakolwiek została wymierzona). Pisze Pan również: Po trzecie, insynuowanie wielkich zbrodni tylko na podstawie tego, że ktoś potrzebuje pomocy, jest .... nierozsądne.Jak napisałem: rzeczywiście zbyt daleko idąca insynuacja - jednak nie możemy jej wykluczyć, bo jak Pan pisze: nigdy nie mamy pewności. Jeśli jednak dokonał tej zbrodni (świadomie, z premedytacją) i wymigał się prawnej odpowiedzialności, to czy człek powinien nakarmić takiego człowieka? Proszę mnie nie utożsamiać z żadną etyką/filozofią: jako "młody" człek wciąż stawiam pytania i szukam odpowiedzi; problem w tym, że ich nie znajduję Pozdrawiam, i nie ukrywam, że czekam na Pana stanowisko wobec powyższego\nKrzysztof Saja Friday, 11 February 2011\nEtyka a handel uprzejmościami - odpowiedź Panu Mariuszowi\n[quote name="Mariusz Rakoski"]... tylko wiele zależy od tego, w co wierzymy i kim jesteśmy[/quote]Myślę, że nie zależą od tego prawdziwość/fałszywość przekonań lub poprawność/niepoprawność argumentacji. Obowiązkiem zawodowym etyka-filozofa jest bycie "panracjonalistą" .\njeżeli ten sam złodziej okradł z ostatnich pieniędzy matkę wychowującą samotnie dziecko i tym samym skazał biedną, ale uczciwą kobietę i jej dziecko na rychłą śmierć, to czy takiemu człowiekowi(?) przysługuje moralne prawo do oczekiwania od innych pomocy?\nJeśli odpowie Pan "Nie", to: nieuzasadniona jest resocjalizacja w więzieniu; nieuzasadnione jest ratowanie osób, które uległy wypadkowi w więzieniu, a które skazane zostały za "egoizm" (kradzież, oszustwa, morderstwa). Obowiązki moralne nie mogą być bezpośrednim zakładnikiem tego, czy ktoś inny je respektuje: jeśli ktoś Panu nie udzielił pierwszej pomocy, nie znaczy to, że Pan nie powinien udzielić pierwszej pomocy tej osobie. To, że inni nie respektują obowiązków, nie zwalnia nas z przestrzegania obowiązków. Chyba większość etyków uznałaby te zdania. Etyka jest wymagająca. To nie jest prosty handel uprzejmościami.\nWspomina Pan wcześniej, że co innego pomoc, co innego kara za przewinienia - znając niezawisłość sądów i ich nieomylność mogę mieć obawy, że wymierzona kara była niewspółmierna wobec popełnionych czynów (o ile w ogóle jakakolwiek została wymierzona).\nTo, że sądy potrafią się mylić nie uzasadnia prawa do samosądów. Jedynie ewentualnie obowiązek naprawy owych sądów. Może gdybyśmy żyli w świecie, gdzie nie ma sprawiedliwych instytucji mogących karać złoczyńców, uzasadnione byłyby samosądy. Nie żyjemy jednak w takim świecie. A jeśli czasami wydaje nam się, że Polska nie jest od tego daleka, to powinno skłaniać nas to raczej do naprawy tych instytucji niż "przejęcia sprawy we własne ręce". Druga opcja z różnych powodów wydaje się o wiele gorsza.P.S. Przepraszam, jeśli nieprawdziwie utożsamiłem Pana z konkretną filozofią. To, że lubi Pan Nietzschego i Marksa wyczytałem jedynie z Pańskich informacji "O mnie" w Pana profilu.\nAgata Piekara Sunday, 27 March 2011\n[quote name="Mariusz Rakoski"]astanawia mnie szczególnie ta myśl: Jeśli złodziej przymiera głodem, powinien go Pan nakarmić .Pozwoli Pan, że będę szedł w zaparte: jeżeli ten sam złodziej okradł z ostatnich pieniędzy matkę wychowującą samotnie dziecko i tym samym skazał biedną, ale uczciwą kobietę i jej dziecko na rychłą śmierć, to czy takiemu człowiekowi(?) przysługuje moralne prawo do oczekiwania od innych pomocy? [/quote]Myślę, że nie rzecz w tym, czy złodziej ma moralne prawo oczekiwania od Ciebie pomocy, bo to absolutnie jego - złodzieja - sprawa. Pewnie by oczekiwał. Ja bym oczekiwała, choć, niestety, święta nie jestem Nie, nie kradnę Dyskusja trochę zeszła na boczny tor, mam wrażenie, ale rzecz raczej dotyczy powinności, które Ty na siebie nakładasz względem jakiegokolwiek człowieka. Wybrałeś złodzieja, żeby uzasadnić, że nie masz żadnego obowiązku Kłopot w tym, że (użyję Twojej metody argumentacji):1. Nie masz wiedzy, czy ktoś, kto potrzebuje Twojej pomocy jest zły;2. Nie wiesz też, czy nie zrobił nic, aby swoją sytuację polepszyć - może po prostu nie miał szczęścia;3. Nie wiesz, czy gdy mu nie pomożesz, człowiek ten, porażony przykładem Twojej szlachetności, nie zmieni świata na lepsze;4. no i banał - nie ma ludzi idealnych.5. Aaaaaa... oceniając też, czy ktoś zasługuje na naszą pomoc, trochę grzeszymy pychą, ze sobie pozwolę użyć terminologii chrześcijańskiej. Bo pomagać ludziom trzeba, choćby dlatego, że sami tej pomocy chcielibyśmy oczekiwać. Jak nie dla siebie (tu potrzebna by była z kolei pokora ), to dla najbliższych...6. Wreszcie - takie ocenianie rodzi pewien kłopot. Prześwietlenie kandydata na obdarowanego mogłaby nam zając tyle czasu i kosztować tyle pieniędzy, że nic by nie zostało na ofiarę, albo ofiara by już dawno zmieniła swój status\nO Johnie i większości majątku :)\nTak, sprawa Johna powinna zostać zatuszowana. Przede wszystkim dlatego, że zastosowanie zasady jest słuszne, gdy służy ona ludziom. Gdy nie służy - jest zbyt abstrakcyjna. Nie do końca wydaje mi się również właściwe wymaganie od jednostki poświęceń na rzecz ogółu. Mamy jednakże do czynienia z konfliktem tragicznym. Postawa dowódcy wymaga również dużej odwagi, niezależności i świadomości odpowiedzialności za swoją decyzję.Co do majątku - można wiele mówić. Gdy jednak się go nie ma, a tym bardziej jego większości, trudno chcieć się nim dzielić. W tej sytuacji jakiekolwiek uzasadnianie, że się powinno, będzie brzmieć kłamliwie. Przede wszystkim dlatego, że ten obowiązek nakładamy przede wszystkim na innych Kłopot właśnie w tym, że większość z nas wie, że powinniśmy się z innymi dzielić. Ale i większość się po prostu nie dzieli. Albo dzieli tym, co jej (większości) zbywa...\nEwa Rutkowska Monday, 28 March 2011\nZłodziej czy dezerter....\nCzytając powyższy artykuł oraz przyglądając się komentarzom, nasuwa mi się swoista konkluzja: każdy człowiek w świadomy sposób dokonuje wyborów, kieruje swoimi poczynaniami, w bardziej lub mniej świadomy sposób tworzy własną matrycę doświadczeń życiowych. Wszystkie działania mają swoją wartość i cenę którą wcześniej lub później trzeba rozliczyć.Najbardziej surowym sędziom jest nasze własne sumienie. Po za tym jak nie teraz to w innym czasie nastąpi rozliczenie naszego działania. Mając możliwości decyzyjne w każdej sytuacji, moim zdaniem, należy zanalizować wszystkie przyczyny takiego lub innego postępowania czyli kradzieży lub dezercji i in., skutki dla innych, a dopiero wtedy ustalać karę. Nie przekonują mnie zasady kategoryczności kar ale nie godzę się też z bezkarnością. Jeżeli żyjemy w jakimś społeczeństwie, to przystajemy na ogólne zasady współżycia i konsekwencje łamania ich. W przypadku dezercji myślę, iż właściwym zachowaniem dowódcy jest przestrzeganie zasad prawa, John wiedział czym ryzykuje a mimo to dokonał takiego a nie innego wyboru. ( Czy gdyby nikt go nie zauważył to nie byłoby czynu?!) Tak samo złodziej nie kradł dla ratowania życia, znowu też dokonał jakiegoś wyboru znając konsekwencje jakie może ponieść.\nAgata Piekara Monday, 28 March 2011\n[quote name="Ewa Rutkowska"]Jeżeli żyjemy w jakimś społeczeństwie, to przystajemy na ogólne zasady współżycia i konsekwencje łamania ich. [/quote]Nie zgadzam się. Nie jestem anarchistką, ale ta argumentacja mnie zupełnie nie przekonuje.Zawsze żyjemy w jakiejś społeczności. Nie zawsze godzimy się na ogólne zasady współżycia. Pomiędzy tymi dwoma członami zdania wcale nie musi być łączności.Być może powinniśmy się godzić na te normy, ale gdyby tak było - nie byłoby dylematu (-ów)...Prawdą jest jednak to, że konsekwencje zawsze są. Ciągle też zastanawia mnie, czy wiara w istniejacy gdzieś, kiedyś lepszy, wyższy porządek, to nie ułuda i marzenie...\n[quote name="Ewa Rutkowska"]Tak samo złodziej nie kradł dla ratowania życia, znowu też dokonał jakiegoś wyboru znając konsekwencje jakie może ponieść.[/quote]Zaraz, zaraz... Czy tego złodzieja nam tu Mariusz nie podrzucił? Albo sam się wkradł Na pewno było o Jimie i filozofie, kłamstwie i etyce ezoterycznej\nKrzysztof Sunday, 10 April 2011\nJohn nie chce\n[quote name="Agata Piekara"]Tak, sprawa Johna powinna zostać zatuszowana.[/quote]Nie jestem zawodowym etykiem, raczej praktykantem. Stąd pewnie mój sprzeciw budzi to, że coś co uważamy za słuszne powinno zostać zatuszowane. To chyba nie jest etyka?Problem z Johnem polega na tym, że jego szef uważa, że ma prawo do decyzji na temat jego życia i śmierci. To dosyć popularne podejście. Często wysyła się żołnierzy, aby walczyli o nasze interesy. Stworzono całą kulturę oddawania życia. John nie chce, więc powinien być ukarany.\nMichael Walzer prawa człowieka konsekwencjalizm etyka ekologiczna etyka zabijania Jeff McMahan etyka śmierć krytyka deontologii religia szowinizm gatunkowy homoseksualizm metaetyka bioetyka Bóg etyka ogólna etyka ezoteryczna nieposłuszeństwo obywatelskie konferencja acta etyka praw zwierząt aborcja beefizm krytyka utylitaryzmu zwierzęta utylitaryzm dyskryminacja etyka polityczna racje praktyczne przemoc


Wielkie Małe Pasje: Ptasi czekoladownik\nWitajcie Kochani! W ostatnim poście pokazywałam Wam laleczkę inspirowaną Cappuccino, a dziś będzie o czekoladzie :). W sumie to kawa + czekolada = duet idealny 💗. Historia czekolady ma już prawie 4000 lat i rozpoczęła się na terenie starożytnej Mezoameryki (dzisiejsze tereny Meksyku). To właśnie tam odkryto pierwsze krzewy kakaowca :). I chwała za to, bowiem czekolada to produkt wykorzystywany na szeroką skalę nie tylko w przemyśle spożywczym, ale również kosmetycznym. Uwielbiam czekoladowe, cukrowe pillingi do ciała, nie wspominając już o pachnących czekoladą balsamach :)). Nawet coś czekoladowego jest dla rękodzielniczek :)). Włóczki inspirowane kolorami czekolady, farby w odcieniach czekolady (nawet nazwy mają w sobie słowo "czekolada"), papiery scrapowe z czekoladowymi motywami, tkaniny, a raz widziałam nawet skarpety w tabliczkę czekolady :)). I choć nie uświadamiamy sobie tego na co dzień, fakt jest jeden - czekolada nas otacza!:)\nPamiętam jak moja mamcia opowiadała mi, że kiedy uczyła się do matury to codziennie zjadała tabliczkę czekolady. Myślę jednak, że ten przysmak z młodości mamuni był zupełnie inny niż teraz, a chodzi mi o skład. Nie wiem, czy czytacie etykiety produktów, ale spójrzcie na niektóre czekolady - normalnie serwują nam tablicę Mendelejewa :((. Tak naprawdę to trudno "to coś" nazwać czekoladą, zbitka cukru i chemii :(. Na szczęście można jeszcze kupić prawdziwą czekoladę, o idealnym, aksamitnym smaku i powalającym zapachu - trzeba tylko nieco drożej za tą przyjemność zapłacić.\nDobra czekolada wymaga odpowiedniej oprawy :). Czekoladowniki są do tego idealne!! Uwielbiam je i mam do nich ogromną słabość. Nie tylko są pięknym opakowaniem dla czekolady, ale również mogą pełnić funkcję pudełeczka na szydełka, nożyczki czy inne drobiazgi :).\nJak wiecie Kochani nie jestem scraperką więc cudowne, bogato zdobione w wersji papierowej nie powstaną, ale drewniane w wersji decu już tak :)). Dzisiejszy (ptasi) jest pierwszy, ale nie ostatni :). Niedługo Dzień Kobiet - trzeba pomalutku działać :).\nNa wieczku jest sikorka, która idealnie pasuje do szóstej odsłony zabawy Izuni "Oblicza, odbicia, odsłony sztuki". Zdjęcie inspiracyjne zobaczycie TUTAJ :).\nGrafika na wieczku mojego czekoladownika to papier ryżowy od Stamperii. Przyznam Wam się, że w ogóle ze wszystkich firm produkujących papiery ryżowe najbardziej lubię właśnie Stamperię i Ciao Bella. Kocham styl tych papierków, jakość oraz to jak łatwo się z nimi pracuje. Zawsze dają efekt wow i nie wymagają dodatkowych upiększeń. Małe kropki wystarczają :)).\nMam jeszcze inne prace do pokazania z sikorkami, ale nie chcę już przedłużać. Wskoczą na bloga innym razem :). Przed nami weekend i troszkę odpoczynku, czego Wam Moi Drodzy życzę!\nEtykiety: czekoladownik, decoupage, na prezent, ptaki\nThe Primitive Moon 29 stycznia 2021 09:20\nAle piękne pudełko! Bardzo ładne motywy wybierasz na swoje decu. Jestem tymi ptaszkami zachwycona:)\nMamelkowo 29 stycznia 2021 10:24\nPrzecudne pudełko! Idealne na prezent a później by przechowywać w nim skarby:)\nanonimowy 29 stycznia 2021 10:28\nCzekoladownik piękny i motyw sikorki super komponuje się z całością , a tak w ogóle to uwielbiam czytać Justynko Twoje posty bo zawsze coś ciekawego się dowiem!!! Czekolada i wszystko co czekoladowe to mój przysmak. Pozdrawiam Cię !!!\nZaklęta Igiełka 29 stycznia 2021 11:03\nBardzo lubię te ptaszyny. Są gośćmi w naszym karmniku ☺. Twój czekoladownik zatem bardzo mi się podoba. Ja niestety w weekend pracuję, bo handlową niedzielę mamy, ale po odpoczywajcie za mnie 😜. Buziaki 😘\nИрина Полещенко 29 stycznia 2021 11:11\nParpining Media™ 29 stycznia 2021 11:20\nIsabel para ALROMASAR 29 stycznia 2021 11:44\nYou have an exquisite taste in choosing the papers for your work, dear Justyna !!\nI loved this box ... it's a blast.\nHugs from Spain and happy weekend\nTesa57 29 stycznia 2021 12:26\nNa temat czekolady to powiem , krótko; lubię gorzką , czystą i prawdziwą , nieopodal mojego miejsca zamieszkania jest największa w Polsce Pijalnia czekolady , nie podaję nazwy , nadmienię tylko że miejscowość Korczyna k/ Krosna , zagląda tu mnóstwo ludzi / no nie w tym czasie, jadąć w Bieszczady/ Pudełeczko piękne, skacząc po blogach widzę , że ostatnio ptaszyny rządzą ...Pozdrawiam\nkicikicitata 29 stycznia 2021 13:41\nJustynko, czekoladownik jest przecudny. Oj, tak! Można przeznaczyć go na tyle innych rzeczy:))) Sam w sobie to śliczna dekoracja. Bardzo piękny papier dobrałaś. Sikorka cudna:) i Świetnie gra z motywem barwa bejcy. Uwielbiam Twoje Justynko prace dekupażowe - tak samo jak skarpetkowe laleczki:)\nDziękuję za udział w zabawie, w szóstym odcinku. Ukochy wysyłam:)\nLucyna Drozłowska 29 stycznia 2021 14:10\nCzekolada czekoladzie nierówna to prawda.w latach 80-tych XX wieku był taki produkt o nazwie"wyrób czekoladopodobny". Piękne pudełeczkopudełeczko na czekoladki i na inne drobiazgi. Pozdrawiam serdecznie😊\nEf-ka Ewa Flor 29 stycznia 2021 14:19\nWspaniałe pudełeczko...nawet bez czekolady! Buziaki!\naga-craft 29 stycznia 2021 14:20\nWspaniałe ubranko na czekoladę, ba własciwie szafa na ubrania czekolady :) świetna sikorkowa interpretacja zabawy u Izy :)\nUrszula97 29 stycznia 2021 15:45\nWspaniały czekoladownik, piekny papier . Też uwielbiam czekoladę i jej zapach, faktycznie dzisiaj ciężko o prawdziwą czekoladę. Z drugiej strony wolę czekolady nie otwierać gdyż szybko zniknie. Pozdrawiam czekoladowo, pa,pa,\nAgata 29 stycznia 2021 16:11\nWow niezły ten czekoladownik i z wyglądu teraz i imponujących rozmiarów :):):) brawo brawo :) i az ślinka leci :)\nEviPassjonatka 29 stycznia 2021 16:23\nwow, cudny! podobają mi się takie Twoje prace, tak jak skarpeciakowe. Brawo:)\nAnna Iwańska 29 stycznia 2021 17:20\nJustynko bardzo lubię Twoje posty, zawsze coś ciekawego w nich wyczytam. Świetna jest ta Twoja historia czekolady a opakowanie to już mistrzostwo świata. Te wzory z ptaszkami bardzo lubię a Stemperia ma faktyczne świetne papiery, też je lubię.\nZapachem pisane 29 stycznia 2021 18:49\nEwaJ 29 stycznia 2021 19:32\nTakie piękne wzory to aż żal zasłaniać:) Śliczny jest ten czekoladownik , to ozdoba sama w sobie nawet bez słodkiego wkładu. Ciekawa interpretacja zdjęcia!\nMiłego weekendu Justynko:)\nDiana Moriel 29 stycznia 2021 19:45\nYour box is so beautiful, really nice choice of rice paper, It's easy to fall in love with it!\nMałgosia X 29 stycznia 2021 19:46\nJustysiu, taki czekoladownik jest super, bo po zjedzeniu czekoladki można wykorzystać go jako szkatułkę na drobiazgi. I jaki śliczny! Nie dość, że jest na nim mój ulubiony ptaszek, to jeszcze moje ulubione owoce:) A czekoladę po prostu uwielbiam.\nKasiaS 29 stycznia 2021 21:07\nJustynko! Fantastyczny czekoladownik :-) Sam w sobie jest niesamowitym upominkiem a skrywając czekoladę dopełnia szczęścia :-)\nLalka Crochetka 30 stycznia 2021 05:40\nuwielbiam sikorki, a podziwianie ich piękna z tabliczką czekolady to już przyjemność wyższego stopnia! prześliczny motyw i urocze wykonanie :)\nRenata 30 stycznia 2021 08:21\nCzekolada z takiego cuda będzie smakowała jak boski nektar;) może bardziej pasuje rarytas, ale nie zmienia to faktu, ze pudełeczko zachwyca;)\nnawanna 30 stycznia 2021 09:33\nWspaniały czekoladownik, w dodatku z sikorką, co prawda nie modraszką, ale kocham wszystkie ptaki. Czekolada najlepiej smakowała, gdy była na kartki;) Teraz często córcia robi domową czekoladę i ta najbardziej mi smakuje, zresztą inne też uwielbiam, szczególnie z orzechami.\nRękodzieła Kasiuli 30 stycznia 2021 12:37\nCzekoladownik jest przepiękny! Nie potrzeba bogatych zdobień. Twoje prace decu są bardzo eleganckie Justynko :-) Mają swój niepowtarzalny charakter. Życzę Ci miłego odpoczynku podczas weekendu :-) Pozdrawiam\nW Harmonii 30 stycznia 2021 13:15\nCzekoladownik jest śliczny. W takim pudełku czekoladka na prezent ucieszyłaby podwójnie obdarowaną osobę.\ndecoris1.blogspot.com 30 stycznia 2021 21:46\nWszystko to prawda, co mówisz o czekoladzie. Zgadzam się z Tobą w pełni. Masz rację również w tym, że odpowiednie opakowanie jest cudownym dopełnieniem prawdziwej czekolady. Twój sikorkowy czekoladownik wypełnia swą rolę najpiękniej:)\nAlicja 30 stycznia 2021 22:35\nPiękne te pudełeczko. Nawet po zjedzeniu czekolady pudełeczko znajdzie na pewno zastosowanie np. można w nim trzymać mulinę z igiełka :-). Pozdrawiam.\nUla H. 31 stycznia 2021 13:39\nŚliczny ten czekoladownik czy przybornik !!! Piękny papier ! Lubię takie właśnie papiery - w ptaki, zwierzęta lub kwiaty. Od dzieciństwa jestem miłośniczką czekolady. Przez długi czas byłam chyba nawet od niej uzależniona. Teraz staram się zachować umiar w spożyciu tego przysmaku. Pozdrawiam cieplutko :))\nMój świat kolorów 31 stycznia 2021 13:54\npiękne opakowanie na słodkości! ten papier też właśnie zamówiłam, bo bardzo podoba mi się jego klimacik. Pozdrawiam serdecznie Justynko:)\n"Szalka" - Agnieszka 31 stycznia 2021 16:37\nCudowne pudełeczko!! Bardzo lubię motywy ptaszkowe!\nSzczyptamagiii u Anny 31 stycznia 2021 16:54\nJustynko z wielką ciekawością przeczytałam o mojej ulubionej słabości - czekoladzie 😁🤩\nNo co ja poradzę, że mogła bym jeść codziennie i bez końca...szkoda że tak szybko w boczki idzie 😉\nPudełeczko jest pięknego i nie tylko na czekoladę się nadaje, ale z takiego cudnego schowka czekolada pewnie lepiej smakuje!!!\nBuziak i zasyłam Justysiu 😘\nskrawek tęczy 31 stycznia 2021 19:37\nZachwycił mnie ten czekoladownik! Fantastyczny!!!\nMięta 31 stycznia 2021 19:56\nUwielbiam czekoladę gorzką i ..miętową:)\nTakie drewniane pudełeczka same w sobie są fajne, a jak dodatkowo tak ślicznie ozdobione to już nawet puste byłoby ekstra, a co dopiero jak będzie pełne czekolady :)\nAlina 31 stycznia 2021 21:44\nPiękne opakowanie na każdą czekoladę!!! Sikorki dodatkowo mnie zachwycają, bo są kolejny rok gośćmi na moim balkonie. Serdeczności zostawiam:))\nkarolina 1 lutego 2021 09:06\nWspaniały jest ten Twój czekoladownik i jaki praktyczny, a grafika zachwycająca.\nИрина Полещенко 1 lutego 2021 10:21\nЮстина, посмотрите мои игрушки из носков в моём блоге "Волшебный фонарик": - https://librarytreasurer.blogspot.com\nNieprujsietak 2 lutego 2021 02:41\nZauroczyło mnie to pudełko jest cudowne. Pozdrawiam serdecznie.\nJustyna K. 2 lutego 2021 12:31\nPięknie, estetycznie, gustownie, czekoladowo :) czego chcieć więcej?:) praca jest wspaniała!\newinka Nowa 2 lutego 2021 18:57\nŚliczny sikorkowy motyw 😀\nPawanna 2 lutego 2021 21:54\nUwielbiam czekoladę gorzką:) Śliczne zrobiłaś pudełeczko, ma uroczy motyw. Temat ptaków jest wdzięcznym tematem, pasuje do wszystkiego.\nChciałabym dostać tak zapakowana czekoladę. Na pewno lepiej smakuje:)\nHandmadeBoni 4 lutego 2021 11:12\nPrzepiękne pudełko Justynko i na prezent doskonałe.


Międzynarodowe szkolenie Erasmus + na Cyprze -\nMiędzynarodowe szkolenie Erasmus + na Cyprze\nJako egzaminator TOEIC, w czerwcu 2021r, wzięłam udział w międzynarodowym szkoleniu poświęconym inteligencji emocjonalnej „Emotional Intelligence”, zorganizowanym w ramach projektu Erasmus+ „Zarządzanie stresem w edukacji dorosłych”. Szkolenie odbyło się w Limassol na Cyprze, w międzynarodowym gronie uczestników pracujących w sektorze edukacji. Językiem kursu i komunikacji z innymi uczestnikami był angielski.\nMieliśmy możliwość wymienić się doświadczeniami i opowiedzieć sobie o systemie edukacji w naszych krajach.\nByło to moje pierwsze zagraniczne szkolenie w ramach programu Erasmus+. Dodatkowo był to też dla mnie pierwszy lot w czasie pandemii COVID-19.\nSzkolenie prowadzone było w małej, 5-osobowej grupie, w bardzo przyjaznej atmosferze. Prowadzący zajęcia trener, Panayiotis Proestos, w bardzo ciekawy i praktyczny sposób przedstawił temat inteligencji emocjonalnej. Pokazał nam, jak szerokie jest to zagadnienie oraz że zawsze trzeba patrzeć na cały obraz sytuacji.\nW czasie zajęć każdy mógł podzielić się swoim spostrzeżeniami i doświadczeniami, zaczerpniętymi zarówno z życia prywatnego, jak i z zawodowego. Szkolenie teoretyczne urozmaicane było różnymi aktywnościami i praktycznymi ćwiczeniami, dzięki czemu czas mijał szybko, w bardzo twórczej atmosferze.\nPo zajęciach miałam możliwość poznania kultury, tradycji i smaków Cypru. W ostatni dzień szkolenia, wspólnie z grupą, pojechaliśmy na wycieczkę do antycznego miasta Kurion, a także do miasta Omodos, słynącego z winnic, by zakończyć dzień nad okolicznym wodospadem.\nUważam, że szkolenie było zorganizowane idealnie. Było to dla mnie bardzo cenne doświadczenie, a zdobytą wiedzę zamierzam wykorzystywać w swojej pracy.\nAutor: Aleksandra Olejarz/blog.cjo.pl\nTagscjo kontaktcyprEdukacja dorosłychErasmus+\nSzkolenie w Barcelonie -ostatnia mobilność projektu Zarządzanie ...


Sportowe życie pełne gadżetów\nO rety! Moja waga jest w Internecie Używanie smartfonów i tabletów ma niestety zły wpływ na nasze zdrowie. Miłość do gadżetów sprawia, że cierpimy na rozmaite dolegliwości fizyczne. Bóle mięśni, urazy ścięgien, deformacje kręgosłupa, nawet problemy psychologiczne ? urządzenia elektroniczne stają się tym mniej przyjazne, im więcej czasu z nimi spędzamy.\nPowstała nawet nowa jednostka chorobowa ? iChoroba. Termin ?iDisorder? nawiązujący do nazw gadżetów firmy Apple propaguje dr Larry Rosen z Uniwersytetu Stanowego Kalifornii, specjalista w równie nowej dyscyplinie nazywanej psychologią technologii. Uzależnienie od elektronicznych gadżetów, w jego ocenie osiągnęło już rozmiary epidemii.\nNasze ciała nie są przystosowane do takich urządzeń. Telefony są zbyt małe, mają zbyt małe przyciski i ekrany. Znany jest syndrom ?smartfonowego kciuka?, czyli zapalenia ścięgien w palcach wynikającego z ciągłego stukania kciukiem w ekran smartfona. Skupienie na wyświetlaczu smartfona prowadzi do niebezpieczeństw ? od wypadków na ulicy po zaburzenia rytmu dobowego, bo wyświetlacze zmniejszają produkcję melatoniny w organizmie. Tak twierdzą lekarze i zalecają ? więcej ruchu, zwłaszcza na świeżym powietrzu.\nJak się okazuje, Pokolenie Z może i, miejmy nadzieję, będzie łączyć swoją żądzę obcowania z siecią i mobilnymi gadżetami z aktywnością fizyczną. Spójrzmy tylko co oferuje i jak się rozwija przemysł wspomagający i wzbogacający nasze sportowe wyczyny.\nSprawdź się i rywalizuj w Internetowych społecznościach\nDla ?uspołecznionych?, będących wciąż online i ?in touch? (w zasięgu i w kręgu swoich Internetowych znajomych) takie oprzyrządowanie jak Nike+Sportswatch GPS, czyli zegarek z wbudowanym odbiornikiem GPS i oprogramowaniem TomTom, który pozwala rejestrować podstawowe parametry treningu biegowego ? szybkość, położenie, spalane kalorie, a nawet tętno, to już za mało. Teraz czas na sprzęt taki jak Nike Fuelband (1), czyli opaskę, która nie tylko monitoruje aktywność ruchową właściciela, licząc nawet jego kroki, ale przetwarza to wszystko na ?paliwo? (Nike Fuel), rodzaj przelicznika, który pozwala porównać nasze wyniki z wynikami innych, nawet, jeśli uprawiają zupełnie inne dyscypliny sportu.\nWojna nieomal trzydziestoletnia 0 0\nSzerokiej drogi, przyjemnego Netflixa, relaksującego spa 0 0\nProgramy do odtwarzania podcastów 0 0\nPraca z dystansem\nPandemia wypchnęła miliony ludzi do pracy w domu. Wielu z nich wróci do swoich miejsc pracy, ale będą to zupełnie inne biura. Jeśli wróci, bo niestety kryzys gospodarczy to też zwolnienia. ...


Pojazdy z luksusowym wyposażeniem w obniżonych cenach - kamil bukowski\nHome » Logistyka » Salony, Komisy » Pojazdy z luksusowym wyposażeniem w obniżonych cenach\nDodane: 2018-01-02 :: Kategoria: Logistyka / Salony, Komisy\nZa zakup samochodu w autoryzowanym punkcie i salonie, często płacimy szereg opłat dodatkowych, wynikających z obecności dużej liczby pośredników, na różnych etapach dystrybucji i sprzedaży. Ominięcie pośredników, procentuje obniżonymi cenami, nierzadko, nawet do trzydziestu producent, gdy wybieramy auta luksusowe, takie zniżki, osiągają kilkadziesiąt tysięcy złotych. W najlepszych cenach samochody luksusowe, sportowe czy terenowe, o podwyższonym standardzie, kupimy u międzynarodowego brokera, o nazwie Select-Automotive. Przedstawiany dealer zapewnia auta luksusowe, w okazyjnych cenach, obok których, z pewnością nie przejdziemy obojętnie. Atrakcyjne warunki finansowania, z małym wkładem własnym, zapewnienie o otrzymaniu standardowej gwarancji, szybkie realizowanie całej transakcji - to zachęta do skorzystania z usług wymienionej firmy, o ugruntowanej pozycji na europejskim rynku. Rodzaj oraz standard wyposażenia, w wielu oferowanych modelach luksusowych pojazdów, wybieramy samodzielnie.\nPoszukujesz wysokiej klasy firmy przewozowej, która na pewno dowiezie Twoją wycieczkę na miejsce, bezpiecznie, szybko i w komfortowych warunkach? Serdecznie zapraszamy do poznania naszej niesamowitej floty, którą rozwijamy od naprawdę wielu lat. Jesteśmy renomowaną firmą, wychodzącą nieustannie naprzeciw ocz...\nWymiana opon (Pruszków) to stała rutyna każdego kierowcy dwa razy w roku. Dzięki niej nasz samochód lepiej się prowadzić przy rożnych porach roku. W zimowych gdy temperatury spadają, warto wyposażyć się w opony zimowe, które ochronią nas przed poślizgiem. Natomiast w sezonie letnim, aby auto dobrze trz...


wycieraczki, Unitec, OPEL CORSA, 1993 - 2000 B (73_, 78_, 79_, F35) - Motochemia\nwycieraczki Unitec do OPEL CORSA, 1993 - 2000 B (73_, 78_, 79_, F35)\nNa tej podstronie znajdziesz listę typów silnika OPEL CORSA z rocznika 1993 - 2000 B (73_, 78_, 79_, F35) dla których mamy dedykowane wycieraczki Unitec.\nwycieraczki Unitec według typu silnika w OPEL CORSA z rocznika 1993 - 2000 B (73_, 78_, 79_, F35):\nwycieraczki Unitec do OPEL CORSA\nwycieraczki Unitec do OPEL CORSA 1993 - 2000 B (73_, 78_, 79_, F35)\nDlaczego warto wybrać wycieraczki Unitec do OPEL CORSA z rocznika 1993 - 2000 B (73_, 78_, 79_, F35)?\nJako klient, który szuka wycieraczki firmy Unitec do OPEL CORSA z rocznika 1993 - 2000 B (73_, 78_, 79_, F35) z silnikiem 1.5 D - (1488 ccm), na pewno dobrze znasz odpowiedź na to pytanie. Unitec to wysokiej klasy wycieraczki. W naszym sklepie mamy około 0 które spełnią Twoje oczekiwania i będą pasować zarówno do silnika 1.6 GSI 16V - (1598 ccm) jak i 1.2 i 16V - (1199 ccm). Aktualnie w bazie mamy 0 produktów które pasują do rocznika 1993 - 2000 B (73_, 78_, 79_, F35). Jeśli chwilowo nie mamy ich - zadzwoń do nas (512 802 277) i zapytaj o dostępność. Nieważne czy masz silnik 1.4 Si - (1389 ccm) lub 1.0 i 12V - (973 ccm) albo 1.4 i - (1389 ccm) - u nas znajdziesz wycieraczki, które na pewno do niego pasują. Skorzystaj z naszej wyszukiwarki!\nPrzykładowe wycieraczki Unitec do OPEL CORSA z rocznika 1993 - 2000 B (73_, 78_, 79_, F35)


Sprawdzamy flagowca AllView. Test smartfona X2 Soul\nCzy smartfon mierzący zaledwie 5,5 mm grubości, wyposażony w 5-calowy ekran Super AMOLED, czterordzeniowy procesor i aparat 13 Mpix ma szansę podbić polski rynek? Rumuńka firma AllView jest przekonana, że tak i z impetem atakuje średnią półkę cenową, oferując swoim klientom nie tylko sprzęt, ale ró...\nCzy smartfon mierzący zaledwie 5,5 mm grubości, wyposażony w 5-calowy ekran Super AMOLED, czterordzeniowy procesor i aparat 13 Mpix ma szansę podbić polski rynek? Rumuńka firma AllView jest przekonana, że tak i z impetem atakuje średnią półkę cenową, oferując swoim klientom nie tylko sprzęt, ale również autorskie oprogramowanie. Czy model X2 Soul stanie się kluczem do sukcesu tej marki?\nTo cię zainteresuje Etui dla smartfona z wyświetlaczem E Ink staje się rzeczywistościąJutuberzy wygłupiali się z testami sprzętu. Teraz robią to producenci\nW segmencie B-brandów zaczyna się robić tłoczno. W minionych tygodniach na polskim rynku zadebiutowały dwie nowe marki: rumuński AllView i francuskie Wiko. Przedstawiciele obu firm zapewniali, że mają do zaoferowania coś więcej niż tylko niskie ceny i będą walczyć o klientów na różne sposoby. Ile z tych obietnic udało się spełnić? Najłatwiej ocenić to przez pryzmat produktów. Do mnie trafił AllView X2 Soul, a więc jeden z flagowych modeli tej marki. Jednocześnie jest to słuchawka bazująca na konstrukcji chińskiego Gionee Elfie 5.5, który nigdy nie opuścił swojego lokalnego rynku.\nRumuński producent zapewnia, że nie jest tylko kolejnym B-brandem i traktuje swoje produkty całościowo, zapewniając użytkownikom dostęp do autorskiego oprogramowania (nakładki na Androida), a także systemu aktualizacji OTA. AllView w Rumunii jest drugą po Samsungu najchętniej wybieraną marką. Na podobny sukces u nas nie ma raczej co liczyć, ale może chociaż uda się pobić konkurencyjne B-brandy?\nNa ogół producenci tej klasy starają się nadrobić braki z oprogramowaniu i jakości wykonania dodatkami dołączanymi do zestawu. Tym razem nie znajdziemy żadnego etui czy pokrowca, a "jedynie" folię na ekran. Tylko czy faktycznie jest ona potrzebna, skoro smartfona zabezpieczono powłoką Gorilla Glass 3? Oprócz tego mamy tutaj również licencję na mobilną wersję pakietu BitDefender Mobile Security (domyślnie zainstalowany na smartfonie) oraz standardowy zestaw akcesoriów: kabelek USB, dwuczęściowa ładowarka, słuchawki dokanałowe oraz kluczyk na kartę SIM. Wrażenie robi opasła instrukcja obsługi w kilku językach, do której pewnie mało kto zajrzy.\nTwórcy CyanogenModa - idealiści czy naiwniacy? TP Tomasz Popielarczyk\nFlipboard dla Windowsa Phone i nowa polityka reklamowa Twitcha TP Tomasz Popielarczyk\nPierwsze wrażenie, po wyjęciu smartfona z pudełka jest zdecydowanie pozytywne. Smukła, bardzo subtelna konstrukcja skutecznie przykuwa wzrok. Tak naprawdę całość składa się z trzech elementów - szklanego frontu oraz tyłu i metalowej ramki pomiędzy nimi. Nie ma mowy o żadnych uginających się elementach czy niepoprawnym spasowaniu. Muszę przyznać, że X2 Soul ma swój urok i z całą pewnością jest słuchawką przyciągającą wzrok. Całość mierzy 145,1 x 70,1 x 5,5 mm przy wadze 129 gramów, a tym samym dobrze leży w dłoni.\nPrzód niczym nie zaskakuje. Nad ekranem umieszczono zabezpieczony maskownicą głośnik rozmów. Po jego prawej stronie w oczy rzuca się obiektyw kamery 5 Mpix, a po lewej - czujniki światła oraz zbliżeniowy. Na przeciwległym krańcu mamy trzy podświetlane przyciski dotykowe: menu, home oraz back. Nie zaobserwowałem tutaj żadnych problemów z responsywnością, co jest dobrym znakiem.\nTył to również jednolita tafla szkła (z powłoką Gorilla Glass 3) poza jednym małym wyjątkiem. Na zgrubieniu w lewym górnym rogu umieszczono obiektyw aparatu 13 Mpix z otworem mikrofonu (odpowiadającym również za redukcję szumów) i diodą LED. Tuż przy dolnej krawędzi znajdziemy natomiast dwa otwory głośnika multimedialnego. Nie jest on idealny i przy maksymalnym poziomie głośności potrafi zatrzeszczeć, ale ogólnie spisuje się względnie nieźle. Nie można pominąć również wszędobylskich, srebrnych wstawek: loga producenta, informacji o liczbie megapikseli, logotypu marki Soul, loga technologii DTS Sound oraz tabliczki znamionowej. Sporo tego tutaj, co w ogólnym rozrachunku trochę szpeci smartfona.\nAluminiowa ramka również nie powinna nas niczym zaskoczyć. Tu i ówdzie pojawiły się plastikowe wstawki, które mają usprawnić łączność bezprzewodową. Oprócz nich znajdziemy oczywiście złącze Micro USB ze wsparciem dla OTG (górna krawędź), gniazdo słuchawkowe i mikrofon rozmów (dół), slot na kartę SIM (prawa) i przyciski głośności oraz zasilania (lewa). Moje wątpliwości budzi jedynie ten ostatni element - guziczki trochę za bardzo wystają poza obudowę i mogą zahaczać się o ubranie, a poza tym nie wygląda to zbyt estetycznie.\nWyświetlacz, bateria i łączność\nAllView X2 Soul posiada 5-calowy wyświetlacz o rozdzielczości 1920 x 1080 px. Daje to bardzo przyzwoite 441 pikseli na cal. Nie sposób nie zauważyć, że jest to ekran wykonany w technologii Super AMOLED, co gwarantuje fantastyczny kontrast oraz bardzo głęboką czerń. Najmniejszych zarzutów nie mogę mieć również do kątów widzenia oraz odwzorowania kolorów. To ostatnie jest typowe dla tej technologii, więc barwy są bardzo żywe, a to znowu nie każdemu przypadnie do gustu. Największą bolączką ekranu jest stosunkowo niska intensywność podświetlenia. W słoneczne dni korzystanie z urządzenia będzie zatem problematyczne.\nWbudowana bateria ma pojemność 2300 mAh. W tak cienkiej obudowie nie udało się upchnąć niczego bardziej pojemnego i daje się to odczuć na własnej skórze, bo wytrzymuje maksymalnie jeden dzień średnio intensywnego użytkowania. Co prawda producent zaimplementował tutaj tryb oszczędzania energii, ale nie jest on jakoś szczególnie wydajny i nie wydłuża w zauważalny sposób czasu pracy smartfona. Cóż - coś za coś.\nSmartfon wspiera łączność 3G w standardzie HSPA+ (do 42 Mb/s). Urządzenie pracuje w paśmie UMTS 900 MHz, więc możemy w nim umieścić kartę Aero2. Nie ma to jednak większego sensu, bo do dyspozycji oddano nam jeden slot na kartę SIM. Szkoda, że zabrakło wsparcia dla LTE, które w przyszłym roku będzie u nas właściwie standardem. Poza tym do dyspozycji mamy WiFi 802.11 b/g/n ze wsparciem dla WiFi Direct oraz funkcją hotspota, Bluetooth 4.0 z A2DP i EDR, GPS z A-GPS, a także radio FM. Do wielkich nieobecnych dołącza zatem NFC.\nSystem, aplikacje i oprogramowanie\nAllView X2 Soul po wyjęciu z pudełka pracował pod kontrolą Androida 4.2.2 Jelly Bean, ale wystarczyło zajrzeć do modułu aktualizacji by zobaczyć powiadomienie o KitKacie 4.4.2. Oprogramowanie datowane na 26 sierpnia br. napawa sporym optymizmem i rzeczywiście w stosunku do fabrycznie zainstalowanej wersji różnica jest kolosalna.\nWygląda to na pewno lepiej niż w przypadku któregokolwiek z B-brandów, z którymi do tej pory miałem do czynienia. Nie znaczy to jednak, że jest dobrze. Przede wszystkim tylko jakieś 60 proc. interfejsu zostało spolszczone, a pozostałe 40 proc. to język polskawy, a nie polski. Zresztą wystarczy spojrzeć na zrzuty ekranu. Podczas prezentacji przedstawiciele AllView podkreślali, że za naszą wersję systemu odpowiada specjalnie zatrudniony informatyk - i to nie byle jaki, bo po politechnice. Cóż, myślę, że nie zaszkodziłoby zatrudnić drugiego - po uniwersytecie. Hasła typu "podświetlenie klucza" przy ustawieniu długości czasu podświetlenia przycisków czy też "Rozmowa SMS jest pusta" zamiast informacji o braku wiadomości SMS skutecznie psują dobre wrażenie. Pomijam już fakt, że w wielu miejscach polskie frazy zwyczajnie nie mieszczą się w wyznaczonych polach i wyrazy są bardzo nieestetycznie zawijane. Aktualizacja, która to poprawi, jest potrzebna na gwałt.\nSama nakładka wygląda nie najgorzej, ale pod warunkiem, że wybierzemy dobry motyw. Owszem, system posiada mechanizm skórkowania ikon, pulpitu i wybranych aplikacji, lecz niektóre z domyślnie instalowanych stylów są, delikatnie mówiąc, odpychające. Na szczęście są wśród nich też i takie, które prezentują się całkiem przyjemnie. Twórcy zmodyfikowali właściwie większość Androida. Mamy nowy pasek stanu z konfigurowalnymi przełącznikami ustawień oraz funkcją czyszczenia pamięci. Dialer, klient SMS, kalendarz, zegar, odtwarzacz muzyki i wiele innych systemowych modułów prezentuje się zupełnie inaczej - trochę w stylu sławetnego MIUI. Idą za tym oczywiście nowe funkcje, jak okienka pop-up z odebranymi SMS-ami czy funkcje kolekcji zdjęć w galerii. Bardzo fajnym dodatkiem jest też wsparcie dla obsługi gestów, dzięki czemu, wzorem LG G2 i G3, możemy wybudzać nasz telefon dwukrotnym stuknięciem w ekran lub wydawać polecenia poprzez rysowanie wzorów na wygaszonym wyświetlaczu. Do atutów urządzenia trzeba też zaliczyć zaimplementowaną technologię ulepszania dźwięku DTS Sound. Takich smaczków jest tutaj dość dużo, a w połączeniu z nietuzinkowymi animacjami przejść wygląda to naprawdę fajnie. Dotąd nie widziałem B-branda z takim oprogramowaniem.\nSęk w tym, że kuleje optymalizacja. Te nietuzinkowe animacje lubią często się przycinać - i to już na pulpicie czy w szufladzie aplikacji. Wewnątrz producent zastosował układ Mediatek MT6592 z ośmioma rdzeniami Cortex-A7 o taktowaniu 1,7 GHz i GPU Mali-450MP4 wspieranym przez 2 GB RAM-u i 16 Gb pamięci wewn. (ok. 9 GB dla użytkownika). Na papierze wygląda to imponująco, ale w praktyce już niekoniecznie. System po prostu nie działa płynnie. Co innego instalowane przeze mnie aplikacje - tutaj wyglądało to o wiele lepiej, co zresztą widać na wynikach benchmarków. To samo było z grami 3D, jak Asphalt 8, Dead Trigger 2 czy Modern Combat 4, które również nie rozczarowywały. Wszystko wskazuje zatem na to, że ta funkcjonalna i przyjemna nakładka graficzna tak skutecznie pożera zasoby.\nFunkcje fotograficzne to jeden z atutów testowanego modelu. Zastosowanie aparatu 13 Mpix z sensorem Sony IMX 35 zaowocowało bardzo przyzwoitą jakością fotografii. Przednia kamerka 5 Mpix również daje sobie radę i pozytywnie zaskakuje bardzo szerokim kątem widzenia. Wszystko to dopełniają dwie aplikacje do obsługi aparatu. Standardowa niczym mnie nie zaskoczyła, ale druga zatytułowana jako "Atrakcyjna kamera" prezentuje się już o niebo lepiej. Wśród dostępnych tutaj funkcji znajdziemy m.in. wyzwalanie spustu migawki gestem lub uśmiechem (działa, spradzałem!), nakładanie filtrów w czasie rzeczywistym, śledzenie ruchu, wymazywanie elementów tła czy dodawanie naklejek. Nie wszystkie funkcje co prawda działają idealnie, ale każda w jakimś stopniu spełniała swoją rolę. Muszę przyznać, ze zostałem pozytywnie zaskoczony.\nW zdjęcia poniżej należy kliknąć, żeby pojawiły się w pełnej rozdzielczości.\nAllView X2 Soul to smartfon wyjątkowej urody. Moje pierwsze wrażenie było bardzo pozytywne. Z pudełka wyjąłem bowiem słuchawkę bardzo smukłą, elegancką i świetnie wykonaną. Szklany tył, aluminiowa ramka i powłoka Gorilla Glas 3 po obu stronach to atrybuty, których nie powstydziłby się nawet smartfon z górnej półki. No i grubość obudowy - 5,5 mm to rewelacyjny wynik, którym śmiało można się chwalić wśród znajomych. Do pozytywów zaliczyłbym też bardzo dobry (choć niezbyt jasny...) wyświetlacz, całkiem niezłą nakładkę graficzną na system oraz solidne aparaty. Jestem skłonny przyznać, że inne B-brandy nam nie zaoferują tego, co AllView.\nAle nie można przymknąć oka na pewne wady. Co się nie udało? Cienka obudowa została okupiona baterią o małej pojemności, a tym samym krótszym czasem pracy. Problemem może być także brak LTE, które powoli staje się u nas standardem - szczególnie w średniej półce cenowej. Jednak najbardziej zabolała mnie fatalne spolszczenie i kiepska optymalizacja systemu, który niestety nie działa płynnie i miejscami wyraźnie zwalnia. Najprawdopodobniej nie wynika to ze słabych podzespołów, a raczej ociężałej nakładki. Na tym polu AllView X2 po prostu kuleje.\nZa X2 Soul w oficjalnym sklepie producenta zapłacimy 1239 złotych. To trochę za wysoka cena, jak na smartfona tej klasy. Owszem - jego wykonanie jest topowe, ale po uruchomieniu nie wygląda już tak kolorowo. Pozostaje wierzyć, że producent weźmie sobie sugestie do serca i zadba o odpowiednią optymalizację oraz spolszczenie systemu. Ma w końcu ku temu predyspozycje, dzięki bardzo sprawnie działającemu mechanizmowi aktualizacji OTA. Wówczas, po obniżeniu ceny do ok. 900-1000 złotych, może to być całkiem solidna i konkurencyjna propozycja.\nTwórcy Pushbullet prezentują funkcję Channels i rzucają wyzwanie IFTTT Tomasz Popielarczyk\nHondy z Androidem i Tegrą oraz Nexus 6 w akcji Tomasz Popielarczyk\nBuddy, czyli kompan fabletu Maciej Sikorski


Kup na prezent – Masaż WABI\nZAPROSZENIE do Masaż WABI to przemyślany, a zarazem ekologiczny pomysł na:\nprezent dla ukochanej osoby: prezent urodzinowy, na święta, Walentynki i inne okazje, a nawet bez okazji … , gdyż uważamy, że każda okazja jest dobra, by obdarować Kogoś, kto jest dla nas ważny!\nprezent od pracodawcy dla pracownika\nprezent dla dwóch osób, np. prezent ślubny, prezent dla pary, czy własnych rodziców.\nJAKIE RODZAJE ZAPROSZEŃ MOŻESZ NABYĆ W MASAŻ WABI?\nMożesz kupić zaproszenie drukowane na eko-papierze zapakowane w kopertę ze stemplem Masaż WABI i opcjonalnie w ekologiczny lniany woreczek do wielokrotnego wykorzystania (dodatkowo płatny 5 zł).\nMożesz kupić elektroniczne zaproszenie i przesłać je obdarowywanej osobie w wiadomości e-mail.\nDLACZEGO ZAPROSZENIE DO MASAŻ WABI TO DOBRY POMYSŁ NA PREZENT?\nObdarowujesz kogoś szczególnym doświadczeniem – obdarowujesz bliską osobę szczególnym sensorycznym doświadczeniem, pełnym uważności dotykiem, który przyniesie ukojenie ciału, uspokoi umysł i pozwoli obdarowanej osobie być TU I TERAZ, docenić piękno chwili i poczuć się dobrze we własnym ciele.\nJesteś eko – w dzisiejszym świecie, gdzie tak pełno jest nieprzemyślanej konsumpcji, gdzie wciąż kupujemy nowe przedmioty, których tak naprawdę nie potrzebujemy, zaproszenie do Masaż WABI jest w pełni ekologiczne. Nie generujesz nowych rzeczy, które prędzej, czy później znajdą się na śmietniku. Nie ryzykujesz, że dana rzecz się nie spodoba i będzie kolejnym prezentem, z którym nie wiadomo, co zrobić.\nOszczędzasz czas – zakup zaproszenia do Masaż WABI jest przede wszystkim łatwy i nie wymaga od Ciebie wiele wysiłku. My zadbamy o odpowiednie opakowanie i wypisanie zaproszenia. Możesz też kupić zaproszenie w wersji elektronicznej.\nDbasz o pracownika – jeśli jesteś pracodawcą , Twój pracownik na pewno ucieszy się z zaproszenia na masaż, gdyż okazujesz swoją troskę o niego i obdarowujesz go czymś, co wpłynie bezpośrednio na jego dobrostan fizyczny i psychiczny.\nJAK MOGĘ KUPIĆ ZAPROSZENIE?\nPrzyjdź do Masaż WABI osobiście i kup zaproszenie.\nStandardowo zaproszenie do Masaż WABI wydrukowane jest na ekopapierze i zapakowane w ekokopertę ze stemplem Masaż WABI.\nDo zaproszenia możesz w cenie 5 zł dokupić oryginalny lniany ekoworeczek, w który zapakujemy kopertę z zaproszeniem. Ekoworeczek może potem posłużyć np. do noszenia różnych osobistych drobiazgów – można znaleźć dla niego wiele zastosowań, w zależności od potrzeb.\nCZY MOGĘ KUPIĆ ZAPROSZENIE NIE WYCHODZĄC Z DOMU?\nJeśli chcesz nabyć zaproszenie drukowane i chcesz, żebyśmy dostarczyli zaproszenie na konkretny adres i do rąk własnych konkretnej osobie – wypełnij poniższy formularz zgłoszeniowy lub zadzwoń pod numer 519 800 049. Prześlemy Ci numer konta, a po zaksięgowaniu wpłaty dostarczymy zaproszenie za dodatkową opłatą wysokości 15 zł, płatną z góry na konto.\nJeśli chcesz nabyć zaproszenie elektroniczne – wypełnij poniższy formularz zgłoszeniowy lub zadzwoń pod numer 519 800 049. Prześlemy Ci numer konta, a po zaksięgowaniu wpłaty prześlemy Ci zaproszenie w wersji elektronicznej, które możesz przesłać Osobie, którą chcesz obdarować.\nCZY MUSZĘ WYBRAĆ KONKRETNY MASAŻ KUPUJĄC ZAPROSZENIE?\nMożesz, ale nie musisz! Możesz wybrać konkretny masaż, ale możesz też kupić zaproszenie na określoną kwotę. Wtedy obdarowana osoba sama wybierze masaż, na który chciałaby wykorzystać zaproszenie.\nJAK DŁUGO WAŻNE JEST ZAPROSZENIE?\nZaproszenie ważne jest przez 6 miesięcy od daty zakupu. Każde zaproszenie ma unikalny kod i jest rejestrowane w naszym systemie komputerowym.\nWybierz co Cię interesuje *\nJeśli wybierasz zaproszenie wartościowe: wybierz110 zł160 zł170 zł200 zł210 zł220 zł230 zł270 zł310 zł360 zł410 zł\nJeśli wybierasz zaproszenie na wybrany masaż: wybierzMasaż balijski - 60 min - 170 złMasaż balijski - 90 min - 220 złMasaż balijski - 120 min - 270 złMasaż tajski klasyczny - 60 min - 160 złMasaż tajski klasyczny - 90 min - 200 złMasaż tajski klasyczny - 120 min - 230 złMasaż tajski olejami - 60 min - 170 złMasaż tajski olejami - 90 min - 220 złMasaż tajski olejami - 120 min - 270 złMasaż Shiatsu - 60 min - 160 złMasaż Shiatsu - 90 min - 200 złMasaż Shiatsu - 120 min - 230 złMasaż Lomi Lomi - 60 min - 170 złMasaż Lomi Lomi - 90 min - 220 złMasaż Lomi Lomi - 120 min - 270 złMasaż Lomi Lomi na cztery ręce - 60 min - 310 złMasaż Lomi Lomi na cztery ręce - 90 min - 410 złMasaż szwedzki - 60 min - 170 złMasaż szwedzki - 90 min - 220 złMasaż szwedzki - 120 min - 270 złMasaż sportowy - 60 min - 170 złMasaż sportowy - 90 min - 220 złMasaż sportowy - 120 min - 270 złMasaż dla dzieci orientalne eko spa - 60 min - 110 złMasaż dla seniorów balijski - 60 min - 110 złMasaż dla dwojga balijski - 60 min - 310 złMasaż dla dwojga Lomi Lomi - 60 min - 310 złMasaż pleców, ramion i głowy - 60 min - 160 złRefleksologia stóp - 60 min - 110 złMasaż "Wakacje na Bali" - 90 min - 240 złMasaż "Wakacje na Bali" dla dwojga - 90 min - 480 złMasaż "Miłość" - 90 min - 240 złMasaż "Miłość" dla dwojga - 90 min - 480 zł\nCzy chcesz, żeby zaproszenie było dodatkowo zapakowane w wysokiej jakości lniany woreczek, który pełni funkcję ekologicznej torebki prezentowej wielokrotnego wykorzystania? (dodatkowo płatne 5 zł) *\nDane osoby, która otrzyma spersonalizowane zaproszenie *\nOdbiór zaproszenia *\nKurier w cenie 15 zł\nDane osoby zamawiającej *


Urząd Miejski w Augustowie ma nową siedzibę, Aktualności, Wiadomości Białystok Online Portal Miejski Białystok (Bialystok), Strona 1\n1297 osób online\nW piątek (27.08) odbyło się oficjalne otwarcie nowej siedziby Urzędu Miejskiego w Augustowie. Natomiast w poprzedniej siedzibie będzie się mieścić augustowski MOPS.\nFot: Kamil Timoszuk / UMWP\nNowa siedziba magistratu mieści się przy ul. Młyńskiej 35. Dawniej było tu Gimnazjum nr 1 w Augustowie. Po likwidacji szkoły, budynek przeszedł generalny remont i teraz imponuje wyglądem. Wnętrza są przestronne i nowoczesne. Będą tu umiejscowione wszystkie wydziały magistratu, a to ułatwi życie urzędnikom i mieszkańcom Augustowa.\nBudynek dawnej szkoły został zbudowany w dużej mierze dzięki determinacji augustowian, jako pomnik na 10-lecie odzyskania niepodległości przez Polskę i stał się siedzibą szkoły powszechnej. Podczas II wojny światowej zajmowali go sowieccy i niemieccy okupanci. Po wojnie ponownie wznowiono w niej naukę.\nOd 1997 r. placówka odzyskała swego dawnego patrona Marszałka Józefa Piłsudskiego. Przez prawie 20 lat mieściło się tu jedno z augustowskich gimnazjów.\nRozpoczęta w 2018 r. rewitalizacja historycznego miejsca była największym tego typu przedsięwzięciem w historii Augustowa. Z okazji otwarcia nowej siedziby Urzędu Miasta prezydent Andrzej Duda skierował list okazjonalny do augustowian i przekazał władzom miasta flagę państwową.\nDawna siedziba urzędu przy rondzie Marconiego została również zagospodarowana. Ma tam mieć siedzibę Miejski Ośrodek Pomocy Społecznej w Augustowie.\nBudżet Obywatelski. Choroszczanie zdecydowali, co zyskają w 2022 r.\nMagistrat chce kupić nowe auto służbowe. Ma sprecyzowane wymagania\nOgłoszenia drobne7819 ogłoszeń\nKolejny pogodny dzień. Dominować będzie słoneczna aura\nPatryk Sawickiul. Kościelna 61


Oferta pracy - Pracownik produkcji - Sosnowiec, Sosnowiec | infoPraca.pl\nBądź na bieżąco z rynkiem pracy. Otrzymuj podobne oferty na e-mail: Pracownik produkcji - Sosnowiec - Sosnowiec\nCzy wiesz, że możesz otrzymać nowe oferty pracy dla Pracownik produkcji - Sosnowiec w miejscowości Sosnowiec ? Wpisz swój adres email:\nTwoje zadania związane będą z produkcją podzespołów elektronicznych - montażem, obsługą maszyn, kontrolą jakości oraz pakowaniem.\nChętnie spotkamy się z:\n- osobami chętnymi do pracy i nauki, posiadającymi koordynację wzrokowo-ruchową\nAplikuj, zadzwoń pod numer 695 060 057 lub wyślij SMS o treści "PRACA"- oddzwonimy!\n- możliwość skorzystania z benefitów pozapłacowych - karta sportowa, ubezpieczenie grupowe, prywatna opieka medyczna na preferencyjnych warunkach\nNumer referencyjny: 15/11/2018/BIT


pietrek 7 stycznia 2018 o 21:59\nTeraz to już standard. Na 100 kolizji 95 kierowców ucieka pieszo. Trzeba się chyba przyzwyczajać.\nMarco Polo 8 stycznia 2018 o 06:55\nAlbo bez ubezpieczenia albo bez przeglądu a Ty potem rób co chcesz i jeszcze w.nogi bo na podwójnym gazie\nEkspert 7 stycznia 2018 o 22:10\nKierowca wroci gdy wytrzezwieje. Bez obaw.\nghk 7 stycznia 2018 o 23:55\nJakie to nasze społeczeństwo nerwowe się zrobiło. Jakby wrzesień 1939 roku powtórzył się dzisiaj to Niemcy nie musieli by tylu ton bomb zrzucać na nasze miasta – połowa Polaków wykorkowała by sama na zawały, wylewy i inne przypadłości związane ze stresem…. A tak na poważnie to wystarczyło by zmienić prawo w ten sposób że ucieczka z miejsca kolizji karana byłaby identycznie jak kolizja pod wpływem alkoholu – raz dwa by zniknął syndrom stresu i traumy pourazowej.\nSpecjalista od pokazywania gestu Pana Kozakiewicza 8 stycznia 2018 o 08:58\nMyśl jest przednia, gorzej z jej wykonaniem – kto ci to prawo miałby zmienić, jak ci co by mogli też jeżdżą na gazie.\nPrzecież nie będą kręcić bata na własne 4 litery.\nzadziwiony 8 stycznia 2018 o 18:02\na nie jest już przypadkiem tak że ucieczka =alkohol w przepisach ?\nKamil 21 czerwca 2019 o 02:00\nI tego i tego nie było hehhehehe\nBławat 7 stycznia 2018 o 22:12\nMoże zaczną wozić w bagażniku skutery, albo przynajmniej rowery. Rozbija się, wyciąga rower i czadu 😉 Czas na powrót WIGRY 3.\nJose Antonio Velazquez 7 stycznia 2018 o 22:34\nWiadomo kto prowadził ? W jakim wieku te osoby ? Kierowca mazdy coś powiedział ? W sumie szukają tylko kierowcy, bo po co im pasażerowie…\nociec 7 stycznia 2018 o 22:48\nTak wiejskie studenty sie bawio tera , pijane jeżdżo i sie rozbijajo takimi frędzlami\nsomsiad oćca 8 stycznia 2018 o 01:47\nA w polu ni ma kto ci pomóc\nhehe 8 stycznia 2018 o 14:29\nSpoko. Tera na opłacenie semestru i stancji kasy nie budziet. Wróci marnotrawny syn na hektary łojcowe odpracować szkody.\nkamil 8 stycznia 2018 o 14:27\ngolf to pozadny niemiecki woz 🙂\nds 8 stycznia 2018 o 07:30\nbrawo CEPIK ! Auto bez OC i w praktyce bez właściciela! CEPIK brawo! Już 10 lat temu nas ostrzegali kiedy CEPIK wszedł że pierwsze co, to odsieją kierowców bez OC i posypią się kary…. to gratulujemy skuteczności. Dalej babcie z pietruszką ścigajcie po targowiskach, a cwaniaki niech sobie żyją… bo w końcu to my zapłacimy za szkody z Funduszu gwarancyjnego\nRusin 8 stycznia 2018 o 08:43\nJak w praktyce bez właściciela ? Przecież na kogoś jest zarejestrowane auto. Skąd wiesz, że bez OC ?\nds 8 stycznia 2018 o 22:54\na wiesz tak sobie wymyśliłem oglądając M jak miłość\nmietek 8 stycznia 2018 o 07:53\ngolfik trzy tdi to jest autko. Pewno w szoku pourazowym byli i za kilka dni się znajdą\nOLO 8 stycznia 2018 o 08:32\nSzok wyjaśnił „ds” powyżej , śpisz jeszcze czy głupi jesteś ?\nMariusz Tatary 8 stycznia 2018 o 09:59\nKolejny raz w wypadu bierze udział mazda (nie stać mnie na audi). Pewnie kierownica mazdy jak zwykle coś [email protected]$%!*&&ła. Masakra\njamci 8 stycznia 2018 o 15:37\nTo nie jest auto „nie stać mnie na audi” tylko chce mieć porządny wóz a nie wieśwagena pod przykrywką za 300tys zł.\nWieśMAC 8 stycznia 2018 o 11:14\nPijane LU i wszystko jasne.\nja 8 stycznia 2018 o 12:59\nIdę o zakład że nie LU, chociaż L występuje w tej rejestracji 😀\nWieśMAC 8 stycznia 2018 o 14:06\nNa filmie jak wół widać, ze LU….


Doda³: Marta Data: 2022-04-01 15:00:54 (czytane: 1761)\nJe¶li szukamy ekologicznych i ³atwych w konserwacji materia³ów do stosowania na elewacjach budynków, tarasach czy ogrodzeniach, warto rozwa¿yæ u¿ycie deski kompozytowej. Ten produkt ma wiele zalet, a tak¿e uniwersalne zastosowanie.\nCzym s± deski kompozytowe?\nWarto dowiedzieæ siê, jak powstaje deska kompozytowa i czy jest to produkt naturalny. Wysokiej jako¶ci deski kompozytowe powstaj± z materia³u zwanego kompozytem. Wytwarzany jest on poprzez po³±czenie naturalnego sk³adnika, jakim jest m±czka lub py³ drzewny oraz polichlorku winylu (PCV). Oba sk³adniki wchodz± w sk³ad kompozytu w podobnych proporcjach. M±czka lub py³ drzewny mo¿e pochodziæ z odpadów drewnianych lub byæ uzyskany w drodze recyklingu. Tak¿e PCV czêsto pochodzi z materia³ów z odzysku. Dlatego kompozyt to materia³ naturalny, a do tego w pe³ni ekologiczny, sam tak¿e nadaj±cy siê do recyklingu.\nDeska kompozytowa ma wiele zalet. Szczególnie ceniona jest za wyj±tkow± trwa³o¶æ, odporno¶æ na dzia³anie czynników zewnêtrznych oraz prosty monta¿. Deski z kompozytu przypominaj± ³udz±co naturalne drewno, s± mi³e w dotyku i antypo¶lizgowe. W porównaniu z drewnem naturalnym nie posiadaj± sêków, s± g³adkie i ³atwe w konserwacji. Wraz z up³ywem czasu nie wypaczaj± siê oraz s± odporne na dzia³anie ple¶ni i grzybów. Mog± z powodzeniem zastêpowaæ prawdziwe drewno, posiadaj± nawet podobny zapach.\nJak wykorzystaæ deskê kompozytow± do zmiany wygl±du budynku?\nWiele osób szuka pomys³u na stworzenie ciekawej elewacji domu, nietuzinkowej i mniej nudnej ni¿ zwyk³a ¶ciana pomalowana farb±. Deska kompozytowa z powodzeniem mo¿e byæ stosowana na ca³ej elewacji lub tylko na jej czê¶ci, np. na ¶cianie frontowej. To doskona³y sposób na urozmaicenie bry³y budynku. Aby dom wygl±da³ estetycznie, wszystkie wykorzystywane materia³y powinny byæ utrzymane w podobnej kolorystyce oraz idealnie wspó³graæ ze sob±. Koniecznie trzeba zatem stworzyæ spójny projekt, uwzglêdniaj±cy kolor dachu, rodzaj stolarki okiennej i drzwiowej i inne elementy dekoracyjne.\nMonta¿ elewacyjnych desek kompozytowych nie jest trudny. Mo¿na go wykonaæ samodzielnie lub zleciæ ekipie monta¿owej. Deski kompozytowe nale¿y k³a¶æ bezpo¶rednio na tynku lub np. na elewacji ze styropianow± warstw± termoizolacyjn±. Fachowcy zapewniaj± fachowy i prawid³owy monta¿ w zale¿no¶ci od potrzeb.\nCzy deska kompozytowa mo¿e byæ stosowana na tarasie lub balkonie?\nDeski tarasowe wykonane z kompozytu s± materia³em trwa³ym i bezpiecznym. Maj± g³adk±, antypo¶lizgow± powierzchniê, któr± ³atwo utrzymaæ w czysto¶ci. Dlatego deski kompozytowe chêtnie stosowane s± na tarasach i balkonach. W sprzeda¿y dostêpny jest szeroki wybór wzorów i kolorów. Z powodzeniem mo¿na dobieraæ je do elewacji i innych elementów architektonicznych, aby stworzyæ przyjemn± dla oka strefê relaksu przy domu.\nDeska kompozytowa mo¿e byæ stosowana tak¿e jako materia³ do wykoñczenia schodów, ma³ych basenów, brodzików czy sadzawek. Doskonale sprawdza siê tak¿e w przydomowym ogrodzie, np. do wydzielania stref, tworzenia ¶cie¿ek i chodników.


naTatry.pl - Gdzie na narty? Poznaj 6 najciekawszych miejsc\nGdzie na narty? Poznaj 6 najciekawszych miejsc\nWakacje w pełni, a miłośnicy narciarskich przygód zastanawiają się już, gdzie najlepiej rozpocząć sezon. Jeśli znacie już wszystkie krajowe stoki, warto wybrać się nieco dalej i poszusować pośród najpiękniejszych górskich krajobrazów. Sprawdź, gdzie warto wybrać się na narty!\nWyjazd na narty – zorganizowany czy samodzielny?\nMyśląc o wyjeździe na narty, zastanawiamy się nie tylko nad tym, gdzie pojechać, lecz także rozważamy to, czy lepiej będzie samodzielnie zorganizować wyprawę, czy może oddać się w ręce doświadczonych organizatorów, takich jak Snowz. Każde rozwiązanie będzie miało swoje wady i zalety. Jednak wiele osób bez wątpienia z przyjemnością powierzy wszystkie kwestie organizacyjne profesjonalistom. Będzie to doskonale rozwiązanie nie tylko dla osób początkujących, które nie wiedzą, na jakie aspekty należy zwrócić uwagę, aby móc bawić się beztrosko. Po wyjazdy zorganizowane chętnie sięgają także wszyscy, którzy w codziennym zgiełku nie mają czasu, aby samodzielnie zadbać o wszystkie szczegóły i formalności związane z wyjazdem. Jeśli wybierzemy odpowiadającą nam ofertę, pozostaje nam jedynie czerpać z zimowego szaleństwa!\nGdzie na narty? 6 ciekawych miejsc\nNa całym świecie istnieje naprawdę wiele wspaniałych miejsc, które pozwolą na przeżycie zachwycającego narciarskiego szaleństwa. Oto najciekawsze z nich!\nVal Thornes to najwyżej położona stacja narciarska w Europie. Miasteczko zlokalizowane jest w południowo-wschodniej Francji, na wysokości 2300 m n.p.m., w gminie Saint-Martin-de-Belleville. Na terenie Val Thornes można znaleźć aż pięć snowparków. Łączna długość tras narciarskich wynosi 140 kilometrów. Turyści mają do dyspozycji 10 różnych hoteli i około 50 restauracji.\nLes Deux Alpes to kolejny francuski ośrodek narciarski, który znajduje się w regionie Rodan-Alpy. Ośrodek rozciąga się na wysokości od 1300 do 3520 m n.p.m., w Alpach Delfinackich (zachodnie pasmo Alp). Narciarze mają do dyspozycji 102 trasy o łącznej długości 227 kilometrów. Na terenie Les Deux Alpes znajduje się także jeden snowpark. Na trasach narciarskich funkcjonuje 51 wyciągów oraz 214 armatek śnieżnych, dzięki którym utrzymane są doskonałe warunki zjazdowe.\nVeysonnaz to miejscowość zlokalizowana w Szwajcarii, w kantonie Valais, w dystrykcie Sion, w Alpach Pennińskich. Veysonnaz stanowi świetną bazę narciarską, zarazem część jednego z największych ośrodków narciarskich w Alpach - Les 4 Vallées. Miejscowość położona jest 1233 m n.p.m. oraz zamieszkiwana przez około 560 osób.\nL'Alpe d'Huez to kolejna miejscowość górska położona we francuskiej części Alp. Stanowi ona jeden z największych stacji narciarskich w północnych Alpach francuskich. L'Alpe d'Huez położone jest 1860 m n.p.m., w departamencie Isère. Nieopodal wznoszą się górskie masywy Écrins oraz Grandes Rousses.\nJahorina to masyw górski, znajdujący się na terenie Bośni i Hercegowiny. Jego najwyższy szczyt Ogoreljica osiąga wysokość sięga 1913 m n.p.m. i leży w paśmie Gór Dynarskich. W Jahorinie znajduje się Centrum Olimpijskie, stanowiące największy ośrodek sportów zimowych w Bośni i Hercegowinie oraz jeden z największych na Bałkanach.\nLivigno to włoski ośrodek narciarski, położony na wysokości 1809 m n.p.m., w prowincji Sondrio. Na terenie ośrodka znajduje się 31 wyciągów narciarskich oraz wiele zróżnicowanych tras narciarskich o łącznej długości 115 kilometrów. Dzięki odpowiednim warunkom klimatycznym śnieg utrzymuje się tu wyjątkowo długo, nawet do połowy maja.


LaCie Porsche Design 4TB 3,5" Mac w Sklepie RTV EURO AGD\ndysk twardy LaCie Porsche Design 4TB 3,5" Mac\nJestem zadowolony, działa - wiadomo jak to dysk 5400RPM, natomiast jest praktycznie niesłyszalny i bardzo estetycznie prezentuje się w sąsiedztwie iMac. Solidnie wykonany. Mogę tylko polecić.\nPowyższe informacje pochodzą ze strony euro.com.pl. W celu przeczytania opinii, pytań i odpowiedzi, promocji i innych informacji dotyczących LaCie Porsche Design 4TB 3,5" Mac, wpisz 1109180 w wyszukiwarce euro.com.pl.


Brat Miesięcznik parafii Św. Brata Alberta w Krakowie – Punkt zwrotny\nJaqueline Costa – uczestniczka ŚDM Kraków 2016 z Brazylii – odpowiada na pytania Szymona Sipiory\nPielgrzymi, którzy przyjechali na Światowe Dni Młodzieży do Krakowa z całego świata wypełnili nasze miasto młodością, radością i optymizmem. Dzięki nim ulice polskich miast stały się bardziej kolorowe, radosne, a na naszych twarzach zagościło więcej uśmiechów i serdeczności. Młodzi ludzie, którzy chcieli zgłębić prawdę o Bożym Miłosierdziu, pielgrzymować do ojczyzny św. Jana Pawła II i św. Faustyny oraz spotkać się z papieżem Franciszkiem byli też otwarci na poznanie kraju w którym goszczą, a także ludzi wyznających podobne wartości, a pochodzących z różnych stron świata. Angażując się w Światowe Dni Młodzieży jako wolontariusz odpowiedzialny za pomoc w przygotowaniu katechez oraz Festiwalu Młodych w naszej parafii miałem również okazję do zawarcia nowych znajomości. Jak to w takich sytuacjach bywa, z jednymi osobami kontakt urywa się dość szybko, z innymi udaje nam się korespondować regularnie. Jedną z takich osób jest Jaqueline Costa, 27-letnia Brazylijka z Sao Paulo, która była wolontariuszką odpowiedzialną za katechezy dla pielgrzymów z Brazylii w naszej parafii. Na co dzień pracuje jako asystent sędziego oraz studiuje prawo wyborcze na uniwersytecie EJEP w Sao Paulo. Oprócz tego, Jaqueline kibicuje klubowi piłkarskiemu Corinthians Paulista oraz serbskiemu tenisiście Novakowi Djokovicowi. Być może zamiłowanie do sportu spowodowało, że udaje nam się utrzymywać kontakt i często rozmawiać za pośrednictwem portali społecznościowych. W trakcie jednej z rozmów zapytałem moja brazylijską przyjaciółkę, czy chciałaby się podzielić z czytelnikami „Brata” swoimi wrażeniami z Światowych Dni Młodzieży w Krakowie. Ponieważ Jaqueline zgodziła się bez chwili zastanowienia, poniżej prezentuję zapis naszej rozmowy.\nJaqueline, czy uważasz że Światowe Dni Młodzieży to wydarzenie, które miało wpływ na młodych ludzi z całego świata?\nUważam, że Światowe Dni Młodzieży są zawsze punktem zwrotnym w życiu każdego, kto w nich uczestniczy, zwłaszcza młodych ludzi. W Brazylii często mówimy „Misja dopiero zaczyna się, gdy podróż się kończy”. Moim zdaniem poprzez udział w spotkaniu z papieżem oraz chrześcijanami z całego świata młodzi ludzie zostają odnowieni i starają się dążyć do świętości w swoim codziennym życiu.\nCzy kiedykolwiek wcześniej brałaś udział w ŚDM?\nTak, dwukrotnie. Jako pielgrzym brałam udział w Światowych Dniach Młodzieży w Madrycie w 2011 roku, a jako wolontariusz w Rio de Janeiro w 2013 roku.\nA co sądzisz o organizacji tego wydarzenia w Krakowie?\nNie miałam większych problemów z organizacją, może poza zamieszaniem typowym dla Światowych Dni Młodzieży. Na każdym kroku spotykałam osoby, które były gotowe nam pomóc czy odpowiedzieć na nasze pytania. Niektórzy moi znajomi mieli problemy w sektorach, w których pracowali, ale na szczęście ja miałam same dobre doświadczenia. Dzięki temu pielgrzymi mogli w pełni cieszyć się wydarzeniami, w których uczestniczyli.\nJakie jest Twoje zdanie na temat Krakowa? Gdybyś miała okazję, to czy chciałabyś jeszcze raz odwiedzić to miasto?\nMogę powiedzieć, że zakochałam się w Krakowie. Kiedy wracałam do Sao Paulo, czułam że chcę tutaj wrócić. Mam nadzieję, że wrócę do Waszego miasta przy okazji najbliższej podróży do Europy. Myślę, że Kraków to miasto w którym mogłabym zamieszkać J\nCzy możesz opisać swój typowy dzień podczas ŚDM?\nW pierwszym tygodniu uczestniczyłam w szkoleniach, które miały za zadnie przygotować nas do posługi wolontariusza, ale oprócz tego miałam okazję spotykać się ze swoimi znajomymi z Brazylii oraz zwiedzić Kraków i okoliczne miejscowości takie jak Wadowice czy Oświęcim. W drugim tygodniu musiałam wstawać wcześnie, aby zdążyć na katechezy do parafii św. Brata Alberta, ponieważ byłam odpowiedzialna za pomoc w ich przygotowaniu. Popołudniami, gdy moja pomoc nie była już potrzebna, uczestniczyłam w wydarzeniach centralnych odbywających się na terenie miasta.\nCzy było coś w przebiegu wydarzeń ŚDM, które cię zaskoczyło? Coś, czego się nie spodziewałaś?\nNie byłam zaskoczona samym przebiegiem wydarzeń, ponieważ jak już wspomniałam – brałam udział w ŚDM wcześniej. To co mnie zaskoczyło, to niektóre zwyczaje liturgiczne, które różniły się od tych, które znałam z innych krajów. Muszę powiedzieć, że podobały mi się te różnice. Uczestnicząc w polskich mszach, mimo że nie rozumiałam słów, starałam się modlić poprzez gesty. Było to dla mnie niesamowitym doświadczeniem duchowym.\nChciałem również zapytać czy poznałaś w Polsce ludzi z którymi pozostajesz w kontakcie?\nPoznałam naprawdę miłego chłopaka o imieniu Szymon, wiesz? 🙂 Mam z nim bardzo dobry kontakt. Często rozmawiam także z brazylijskimi przyjaciółmi, których poznałam w trakcie ŚDM w Krakowie.\nCzy pobyt w Polsce pozwolił Ci dowiedzieć się czegoś o naszej kulturze? Czy jakieś stereotypy o Polsce, o których słyszałaś przed ŚDM, w twoich oczach zostały obalone?\nLubię uczyć się historii świata, toteż myślałam, że świetnie się w niej orientuje. A jednak, będąc w Polsce, zwiedzając zamki, muzea i wystawy, doszłam do wniosku że to była najlepsza lekcja historii. Szczególnie wizyta w Auschwitz była dla mnie silnym przeżyciem. Ale w ogóle, wiele miejsc i zabytków w Polsce opowiada historię mnóstwa ludzi. Zanim przeleciałam do Waszej ojczyzny to myślałam, że będę mieć problemy z komunikacją ale Polacy okazali się bardzo pomocni i zawsze starali się pomóc najlepiej, jak tylko mogli. Nie wiedziałam zbyt wiele o tym kraju, ale myślałam, że będzie to miejsce o wiele chłodniejsze niż Brazylia. Okazało się jednak, że lato było gorące jak wszędzie. Mówią, że Polacy są raczej powściągliwi, ale ja spotkałam bardzo przyjaznych ludzi, o podobnych zainteresowaniach do moich.\nJacqueline, zmierzając powoli do końca naszej rozmowy, chciałem zapytać czy jest coś, co chciałabyś powiedzieć ludziom w Polsce?\nOczywiście. Uważam, ze Polska to wyjątkowy kraj, jeden z najpiękniejszych w których byłam. Głównie ze względu na ludzi i kulturę. Chcę podziękować wszystkim Polakom, za to, że tak wspaniale ugościliście młodzież z całego świata. To było wspaniałe doświadczenie, o którym nigdy nie zapomnę. Polska pozostanie na zawsze w moim sercu.\nKończąc naszą rozmowę chciałbym zapytać, czy wybierasz się na światowe Dni Młodzieży w Panamie?\nTak, mam zamiar udać się do Panamy. Uczestnictwo w ŚDM jest czymś ciężkim do opisania w kilku słowach. Gdy weźmiesz udział w jednym spotkaniu młodzieży z całego świata z papieżem, chcesz pojechać na następne. Jeśli tylko Bóg pozwoli, mam nadzieję, że będę w Panamie w 2019 roku.\nW takim razie do zobaczenia za trzy lata w Panamie i dziękuję za rozmowę.


Biała lista podatników VAT – obowiązek weryfikowania numeru rachunku bankowego kontrahenta | Biuro rachunkowe Marta Frąckowiak SZCZECIN | księgowość, usługi księgowe i kadrowo - płacowe\nUstawa z dnia 12 kwietnia 2019 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz niektórych innych ustaw (Dziennik Ustaw rok 2019 poz. 1018), została już podpisana przez Prezydenta i wchodzi w życie z dniem 1 września 2019 r. Co nowego w przepisach?\nUstawa przewiduje opublikowanie rejestru przedsiębiorców, w którym będzie można sprawdzić m.in. to czy nasz kontrahent jest czynnym podatnikiem VAT, czy został wyrejestrowany, a co najważniejsze i nowe jaki jest jego numer rachunku rozliczeniowego.\nKażdy podatnik przed dokonaniem zapłaty za fakturę powinien zatem zweryfikować czy wskazany na dokumencie numer rachunku bankowego jest zgodny z tym znajdującym się w ogólnodostępnym wykazie. Nie byłoby w tym nic nadzwyczajnego i pewnie większość podatników nawet by tam nie zajrzała, gdyby nie idące za tym zmiany w podatku dochodowym. Okazuje się, że podatnik nie zaliczy do kosztów uzyskania przychodów kosztu w tej części, w jakiej płatność dotycząca danej transakcji (dotyczy transakcji powyżej 15.000 zł zgodnie z art. 19 Prawo przedsiębiorców):\nzostała dokonana bez pośrednictwa rachunku bankowego, bądź,\nzostała dokonana przelewem na rachunek inny niż zawarty na dzień zlecenia przelewu w ogólnodostępnym wykazie tzw. „białej liście podatników VAT”.\nNa tym jednak sankcje się nie kończą. Dodatkowo podatnik, który dokona „błędnego przelewu” odpowiada solidarnie całym swoim majątkiem wraz z kontrahentem, za jego zaległości podatkowe dotyczące podatku VAT proporcjonalnie do wartości danej transakcji. Jeśli już tak się wydarzy, to ustawa przewiduje możliwość uratowania sytuacji. Podatnik, który zorientuje się, że dokonana przez niego płatność trafiła na rachunek bankowy kontrahenta, który nie widnieje w wykazie będzie mógł złożyć do urzędu skarbowego (właściwego dla wystawcy faktury) zawiadomienie o tym fakcie w terminie 3 dni od dnia zlecenia przelewu przekazując dane tego rachunku. Sankcji nie poniesie także ten podatnik, który dokonał płatności z wykorzystaniem mechanizmu podzielonej płatności.\nNowe przepisy wchodzą w życie z dn. 01.09.2019, natomiast sankcje od 01.01.2020.


Zapalenie migdałków – leki bez recepty, antybiotyki, domowe leczenie, Zapalenie migdalkow i bol w stawach\nOtóż, paciorkowcowe wydzielają szczególne białka, które z kolei pobudzają produkcję czynników prozapalnych przez komórki układu odpornościowego. Niektóre badania są niezbędne w celu postawienia diagnozy i prowadzenia obserwacji. Oznacza to, że patogen jest obecny na śluzówkach, jednak nie wywołuje objawów.\nW tej chwili czasami ból jest spory, nie mam na nic siły, dodatkowo dokucza mi serce, a stany podgorączkowe nadal występują.\nMam zdiagnozowaną tachykardię zatokową mimo licznych badań nie ma ustalonej przyczyny oraz PCOS.


Ulotka Bupivacainum hydrochloricum WZF w ciąży - opinie o działaniu leku\nBupivacainum hydrochloricum WZF w ciąży, ulotka\nPoznaj ulotkę Bupivacainum hydrochloricum WZF w ciąży\nNa tej stronie poznasz ulotkę leku Bupivacainum hydrochloricum WZF w ciąży.\nDowiesz się przed zakupem wielu ciekawych i nieznanych dla Ciebie informacji o Bupivacainum hydrochloricum WZF w ciąży i sprawdzisz czy lek spełnia twoje oczekiwania.\nUlotka o Bupivacainum hydrochloricum WZF w ciąży\nBupivacainum hydrochloricum WZF w ciąży:\nże tekst tej strony dotyczący Bupivacainum hydrochloricum WZF w ciąży, to informacje o charakterze poglądowym i mogą zawierać błędy. Najważniejsze są inforamcje zawarte w ulotce z opakowania leku oraz uzyskane od lekarza lub farmaceuty. Szczegóły przeczytaj koniecznie na stronie od autorów gdyż każdy lek niewłaściwie stosowany zagraża Twojemu życiu i zdrowiu\nA jak było u Ciebie? Napisz swoją opinię o Bupivacainum hydrochloricum WZF w ciąży. Anuluj pisanie odpowiedzi\nBupivacainum hydrochloricum WZFw ciąży\nPoprzedni wpisTracrium skutki uboczneNastępny wpisIvipamid działanie i stosowanie


Dokarmiasz - zadbaj też o inne sprawy. Szefowa schroniska dla ... - Radio Opole\n2018-04-01, 14:30 Autor: Agnieszka Stefaniak\nDokarmiasz - zadbaj też o inne sprawy. Szefowa schroniska dla zwierząt przypomina o akcji bezpłatnej sterylizacji kotów w Opolu\nW Opolu można za darmo wysterylizować kota, ale tylko żyjącego na wolności\n- Marcowe koty powitamy u nas w maju - mówi Dorota Skupińska, kierownik Miejskiego Schroniska dla Zwierząt w Opolu, komentując temat rosnącej liczby bezpańskich zwierząt w mieście. Na dziś w schronisku jest 57 kotów, placówka może ich przyjąć nawet dwa razy tyle.\nFundacja Fioletowy Pies szuka domów stałych i tymczasowych dla 11 kotów od zbieraczki\nZabrane właścicielowi potrzebują nowych opiekunów. W Opolu widać problem zwierząt odbieranych w trakcie interwencji\nOpole ma program opieki nad zwierzętami. Gwarantuje 24-godzinną pomoc weterynaryjną dla potrąconych psów czy kotów\nStolica Opole: - Czipujmy psy, kastrujmy żyjące na wolności koty - apeluje kierownik opolskiego schroniska\n- I tak się stanie w maju, gdy na świat przyjdą te poczęte właśnie w marcu - mówi Dorota Skupińska i zachęca do udziału w programie bezpłatnej sterylizacji zwierząt. Koty wolno żyjące w Opolu można wysterylizować za darmo. - Skoro dokarmiamy, pójdźmy o krok dalej. Jako schronisko kontaktujemy chętnych z miejskimi organizacjami, zajmującymi się tym zadaniem.\n- Karmienie to nie wszystko. Podstawą jest sterylizacja. Te organizacje posiadają samołapki. I wabi się kota do samołapki. Tam daje się karmę. Kot wchodzi, zatrzaskuje się, jesteśmy gotowi, jedziemy, sterylizujemy. Jak kot się wybudzi, to jest wypuszczany w tym samym miejscu - dodaje.\n- Kocięta urodzone gdzieś w piwnicy i dostarczone do schroniska, jeśli nie trafią szybko do adopcji - dziczeją - dodaje Skupińska. Ile kotów żyje na wolności w Opolu - tego nie wiadomo, ale jak mówi kierownik schroniska jest ich odpowiednia liczba, skoro nie mamy w Opolu do czynienia z plagą myszy czy szczurów.\nTagi: Dorota Skupińska, Miejskie Schronisko dla Zwierząt, Opole, koty, sterylizacja


Czy można zwolnić pracownika, który nabył już prawo do emerytury - GazetaPrawna.pl\n8 maja 2009, 12:00\nPracodawca co do zasady może wypowiedzieć umowy o pracę pracownikom, którzy nabyli uprawnienia emerytalne. Jak wskazuje jednak najnowsze orzecznictwo Sądu Najwyższego, nabycie prawa do emerytury nie może stanowić wyłącznej przyczyny uzasadniającej wypowiedzenie umowy o pracę pracownika zatrudnionego na czas nieokreślony. W bogatym orzecznictwie SN w tej kwestii dominował dotychczas pogląd, że osiągnięcie wieku emerytalnego i nabycie uprawnień emerytalnych może stanowić samoistną podstawę do wypowiedzenia umowy o pracę, a takie zwolnienie nie stanowi dyskryminacji pracownika ze względu na wiek czy płeć.\nJednak w dwóch orzeczeniach z 2008 roku (w wyroku z 19 marca 2008 r., I PK 219/07 oraz uchwale z 19 listopada 2008 r., I PZP 4/08) SN stwierdził, że wypowiedzenie pracownicy umowy o pracę na czas nieokreślony wyłącznie z powodu nabycia przez nią prawa do emerytury kolejowej stanowi dyskryminację ze względu na płeć. W związku z osiągnięciem niższego wieku emerytalnego (55 lat) pracownica jest bowiem zmuszona przez pracodawcę do wcześniejszego skorzystania z uprawnień emerytalnych niż pracownik. W konsekwencji sądy uznały, że takie wypowiedzenie narusza przepisy o wypowiadaniu umów o pracę (tj. art. 183a par. 1 k.p. stanowiący o równym traktowaniu w zakresie rozwiązania stosunku pracy) i nie może być uznane za uzasadnione. W powyższych orzeczeniach SN odniósł się też szerzej do problemu zwalniania pracowników w związku z nabyciem przez nich uprawnień emerytalnych (także w odniesieniu do mężczyzn). Zasadność wypowiedzenia umowy o pracę na gruncie art. 45 k.p. powinna być ustalana z uwzględnieniem słusznych interesów zakładu pracy oraz przymiotów pracownika związanych ze stosunkiem pracy. Dlatego też samo osiągnięcie wieku emerytalnego (uprawniającego do skorzystania z emerytury), jeśli nie łączy się z faktycznym obniżeniem przydatności pracownika, nie może stanowić wyłącznej przyczyny uzasadniającej wypowiedzenie. Taka teza została także wyrażona w uchwale składu siedmiu sędziów SN z 21 stycznia 2009 r. (II PZP 13/08). Niemniej jednak SN w wyroku z 19 marca 2008 r. (I PK 219/07) podkreślił, że uzyskanie prawa do emerytury może być, z uwzględnieniem wszystkich okoliczności sprawy, uznane za usprawiedliwione kryterium wyboru pracownika do zwolnienia uzasadnionego sytuacją ekonomiczną pracodawcy lub innymi obiektywnymi względami.\npracodawca umowy pracownik stosunek pracy AKADEMIA PRACA\nCzy osiągnięcie wieku emerytalnego uzasadnia wypowiedzenie umowy