Co ma Szpilka do pogody w Chicago? | Pamiętnik Emigrantki\nCo ma Szpilka do pogody w Chicago?\nStaram się w miarę regularnie sprawdzać statystyki bloga- przede wszystkim, z jakich źródeł mam najwięcej wejść. Bardzo często jest to dość ciekawa lektura- niemal za każdym razem jestem zaskoczona i zastanawiam się, w jaki sposób ktoś trafił właśnie do "Pamiętnika...". Dziś trafiłam na niezłą zagwozdkę- jakim cudem ktoś przekierował się na bloga ze strony... Ring Polska? :) Weszłam na LINK i okazało się, że Artur Szpilka w sierpniu będzie walczył z Mikem Mollo właśnie w Chicago! No dobrze, Chicago to jedno, ale żeby od razu "Pamiętnik..."? Zjechałam nieco w dół strony przeglądając pobieżnie komentarze i znalazłam to:\nTak więc jestem "jakąś kobietą" z Chicago, a zacytowany fragment pochodzi z tego zeszłorocznego posta. Muszę przyznać, że powyższym komentarzem poczułam się trochę wywołana do odpowiedzi, ponieważ mimo że zacytowany fragment jest jak najbardziej prawdziwy, a i ja nie kłamałam pisząc tamte słowa, to muszę przyznać, że tegoroczne lato, przynajmniej na razie, nijak ma się do tamtego opisu!\nZima była w tym roku dziwna- przyszła późno i późno poszła, wiosna też była dziwna- bardziej przypominała jesień, a do tego było bardzo mokro, i lato też zapowiada się dziwnie. W zeszłym roku o tej porze już walczyliśmy z falą upałów trudną do zniesienia, a w tym roku w kalendarzu można było skreślić raptem kilka ciepłych (wcale nie szczególnie upalnych!) dni, za to deszczu mamy pod dostatkiem- chyba w każdym tygodniu doświadczamy porządnej burzy, a służby straszą możliwymi podtopieniami, o czym osoby śledzące fanpage na FB doskonale wiedzą. Czyżby natura chciała wyrównać zeszłoroczny bilans? Kiedy w końcu przyjdzie prawdziwe, chicagowskie lato?\ntakie powiadomienia otrzymuję ostatnio dość często...\nZeszłotygodniowa ulewa- graniczące z Chicago miasteczko Niles\nA jak zapowiadają się najbliższe dni? Oczywiście czeka nas burza, bo jakżeby inaczej, ale w weekend ma być już ładnie i przyjemnie ciepło. Mam nadzieję, że na koniec tygodnia faktycznie pogoda dopisze, bo wybieramy się na mały biwak w przepiękne ponoć miejsce w Wisconsin. Na pewno będę o tym pisać! :)\nP.S. Dziękuję wszystkim zgłoszonym osobom za udział w audiobookowym konkursie! Wyniki losowania już niedługo na blogu.\nSznupkowie 2 lipca 2013 17:30\nprzezycia pewnej kobiety....:) Brzmi niemal jak tytuł poradnika edukacyjnego..:)\nA z tą pogodą, to czym więcej o tym myśłę, tym bardziej te wszystkie anomalia mnie niepokoją..:-/\nPaulina 2 lipca 2013 17:32\nA wiesz, że jak już opublikowałam tego posta, to sobie pomyślałam, że przecież 21 grudnia miał być koniec świata, a u nas raptem kilka dni później zaczęły nawiedzać te wszystkie dziwne zjawiska?\nKasia 2 lipca 2013 17:38\nDzieki, ze nas edukujesz, Jakas Kobieto! ;)\nPaulina 2 lipca 2013 21:40\npowiew inspiracji 2 lipca 2013 18:59\nTo zawsze ciekawe jest co myślą inni o naszym blogu i o nas blogerach :)\nMiło mi poinformować, że przyznałam Ci wyróżnienie Liebster Blog Award :) Dla ułatwienia podaję link: http://powiewinspiracji.blogspot.com/2013/07/liebster-blog-award.html\nBędę bardzo szczęśliwa jeśli weźmiesz udział w zabawie i odpowiesz na zadane Ci pytania.\nPrześlij mi link z odpowiedziami, chętnie poczytam :)\nMagda Anusiak 3 lipca 2013 02:11\nJeśli chodzi o pogodę w Polsce to jest tez dziwnie. Wiosny w ogóle nie mieliśmy, było jesiennie, a potem nastał upał. No i deszcze, burze. Powódź też już była... Teraz jest już ciepło, ale nie upalnie, chociaż wieczorami i rankami jest dość chłodno.\npawel2121 3 lipca 2013 03:20\nMi się wydaje, że miejsca w których znajdują się pewne części nas samych są często nie tylko ciekawe, ale i nieprawdopodobne ;)\nA co do pogody to w Polsce zaczyna się cieplejszy okres, który mam nadzieję potrwa baardzo długo\nMonika 3 lipca 2013 03:30\nNo cóż. Pozostaje mi pozdrowić słonecznie "jakąś kobietę"\nJusta 3 lipca 2013 12:14\njakas kobieto, dobrze ze aktualizujesz ten wpis- u nas tez lato jest niezbyt gorace :P\nPhotheria Team 3 lipca 2013 15:35\nwystarczyło przeczytać tylko wstęp i ja leżę :D świetny post :D\nA może skusisz się na Blogowe Rewolucje? Chodzi o zmianę wyglądu bloga, więcej tu: http://photheria.blogspot.com/2013/06/blogowe-rewolucje-photheria-blog.html :D\nDelilah 3 lipca 2013 18:24\ndostaje te same powiadomienia, ale mimo, ze u nas pada ostatnio codziennie i codziennie mamy burze przez juz przeszlo tydzien, to na powodz sie nie zanosi


Mikayla Martin nie żyje. Zginęła w wypadku - Sport WP SportoweFakty\nMikayla Martin, zawodniczka skicross, nie żyje. Kanadyjka zginęła w wyniku wypadku rowerowego, do którego doszło w jej rodzinnym mieście.\nDawid Borek 04 Października 2019, 17:01\nMateriały prasowe / Royal Canadian Mounted Police / Na zdjęciu: Mikayla Martin\nDo tragicznego w skutkach wypadku doszło w mieście Squamish. Mikayla Martin jeździła rowerem górskim, a po zdarzeniu została przetransportowana do szpitala drogą lotniczą. Lekarzom nie udało się uratować jej życia.\n- Mikayla kochała jazdę na nartach, była w niej ogromna, wręcz nieograniczona pasja do narciarstwa. Żadne słowa nie są w stanie wyrazić tego, jak bardzo będzie nam jej brakować - powiedziała Vania Grandi, prezydent organu zarządzającego kanadyjskim narciarstwem.\nMikayla Martin uprawiała skicross. To jedyna konkurencja narciarska, w której narciarze bezpośrednio rywalizują na specjalnie przygotowanej trasie zjazdowej.\nMartin była bardzo obiecującą zawodniczką, szybko uzyskała powołanie do reprezentacji narodowej. Latem 2018 roku wywalczyła mistrzostwo świata juniorek, kilka miesięcy później rozpoczęła rywalizację w Pucharze Świata. W tym sezonie także miała w nim uczestniczyć.\nMikayla Martin miała 22 lata.\nKanada Skicross Mikayla Martin


wysokiej jakości pompy ciepła małopolska - Katalog pharmadanmark PR5\nDoświadczenie w zakresie pomp ciepła sprawia, że nie ma dla nas żadnych trudności. Na rynku istniejemy od bardzo wielu lat, co sprawia, że każdy z całą pewnością będzie kontent z naszych usług. Paramy się lecz również pompami ciepła, lecz także kotłami kondensacyjnymi, rekuperacją czy też fotowoltaiką. Mamy pewność, że nasze możliwości zapewnią odpowiedni poziom zadowolenia korzystającym z naszych usług klientom. Głównym obszarem działania naszej firmy jest Bielsko – Biała, Śląsk czy też najbliższe tereny na Słowacji. Oprócz tego za sprawą wspieranemu przez nas programowi „Prosument” umożliwiamy prostsze uzyskanie dotacji na tego rodzaju odnawialne źródła energii. Jesteśmy przekonani, że każdy kto będzie chciał skorzystać z naszej propozycji będzie usatysfakcjonowany. Dzięki nam zaoszczędzisz finanse na ogrzewaniu oraz energii.\nSłowa kluczowe: ogrzewanie ekologiczne, urządzenia grzewcze Małopolska, dystrybucja pomp ciepła Małopolska\nNa stronie internetowej naszej firmy znajdziecie multum informacji medycznych. Kanamycyna, którą można u nas nabyć bardzo rzadko stosowana w lecznictwie ze względu na swoją znaczną toksyczność. My wykorzystujemy ją jako środek przeciwgruźliczy oraz w przypadku, gdy dochodzi do zakażenia...\nGłówną działalnością Gemur.pl jest sprzedaż wyjątkowej biżuterii na specjalne zamówienie a oprócz tego metali szlachetnych. Mamy długoletnie doświadczenie a oprócz tego szeroką wiedzę. Do każdego klienta podchodzimy na sposób subiektywny. Nasze artykuły oraz usługi sprostają...\nSłodycze reklamowe, słodkie upominki, gadżety reklamowe\nAsortyment gadżetów marketingowych w sklepie Grain Box jest niezwykle szeroki.Aktualnie grupą produktów, która cieszy się rosnącą popularnością na różnorodnychwydarzeniach czy targach, są słodycze reklamowe. Ta oryginalna metoda na zwiększenierozpoznawalności swojego...\nPrzeglądy budowlane Lublin\nDrodzy Klienci zbudowaliśmy ekipę dobrych inżynierów z odpowiednimi uprawnieniami zajmujących się robieniem koniecznych do wykonania okresowych sprawdzeń technicznych budowli i innych urządzeń budowlanych. Zyskaliśmy niezwykle bogate doświadczenie zdobyte przy zrealizowaniu prawie 1000...\nJesteś miłośnikiem sportu oraz aktywnego ruchu? Jeżeli tak to ciepło zachęcamy do zaznajomienia się z ofertą naszych okularów oraz gogli. Nasze towary są bardzo wysokiej klasy oraz wypełnić mogą wymagania zarówno amatorów jak oraz profesjonalistów. Dzięki nim lecz i można zapewnić...


Korepetycje z malarstwa i rysunku w Mysłowicach z dojazdem do ucznia - 30 zł za 120 minut\nMalarstwo i rysunek30 - 50 zł / 120 min\nMłodzież i dorosłych zapraszam na kurs rysunku i malarstwa dostosowany do umiejętności ucznia. Kurs może być formą przygotowania do egzaminów na Akademię Sztuk Pięknych. Jestem doktorantką na Akademii Sztuk Pięknych w Katowicach i posiadam doświadczenie w pracy ze studentami na tej samej uczelni.\nZapraszam również na kreatywne zajęcia dla dzieci, z podstaw rysunku, malarstwa i rękodzieła. Warsztaty są dopoasowane do zainteresowań ucznia.


Centrum Przedsiębiorczości i Transferu Technologii Startup Session\nJesteś tu: Administracja SGH > Polski > Centrum Przedsiębiorczości i Transferu Technologii > Startup Session\nStartup SessionObecnie wybrane\nZapraszamy na cykl warsztatów\n5 warsztatów z doświadczonymi praktykami dot. prowadzenia startupów\nteam buliding, finansowanie, design thinking, customer development, prototypowanie, action plan, modele sprzedażowe\nna SGH, dla studentów i absolwentów SGH\nSTARTUP SESSION to cykl szkoleń dla liderów innowacji i młodych przedsiębiorców, który ma na celu dostarczenie praktycznej wiedzy jak zbudować swój biznes od pomysłu do zarządzania firmą, przez biznesplan, team building, wystąpienia publiczne i design thinking.\nSTARTUP SESSION to oferta dla tych, którzy chcą w skondensowanej formie zdobyć lub utrwalić wiedzę z obszarów niezbędnych do przekucia pomysłu w efektywny biznes.\nW STARTUP SESSION szkolenia są poprowadzone przez praktyków, którym bliskie jest myślenie startupowe. W ramach szkoleń przewidziano również czas na indywidualne konsultacje oraz networking.\nUczestnictwo bezpłatne. Liczba miejsc ograniczona - pierwszeństwo mają studenci SGH.\nPierwsza edycja programu odbyła się okresie 25 maja - 20 czerwca 2017 r.\nPrzygotowujemy kolejną edycję programu.\n25 maja - Startup Kick Off\ntrendy i finansowanie w świecie startupów\nBiznes dziś: wyzwania współczesnego przedsiębiorcy\nFirst Who, Then What: jak zbudować efektywny i zgrany zespół?\nJakie formy finansowani są dostępne dla startupów?\n1 czerwca - design thiniking i customer development\nDesign thinking i customer development: jak szybko zweryfikować swój pomysł na biznes?\nRola research w biznesie - jak szybko zacząć i jakie darmowe narzędzia wykorzystać?\nWarsztaty: jak tworzyć model biznesowy? metody VPC i BMC\n6 czerwca - kreuj eksperymentem\nJak projektować testy swojego biznesu na prawdziwych klientach?\nCzy można sprawdzić potencjał biznesu bez gotowego produktu?\nKPI jako źródło wiedzy o niepowodzeniach\nLejki sprzedażowe jako miara marnotrastwa\nJak ocenić realną wartość biznesu po teście?\nJak wybierać rynki i testować na nich produkty – case study\n13 czerwca - zbuduj sprzedaż w internecie i aspekty prawne ochrony własności intelektualnej\nAktualne modele sprzedażowe\nCharakterystyka systemów płatności\nNarzędzia w handlu w interenecie\nWłasność intelektualna - aspekty prawne\n20 czerwca - złamać paradygmat "WOW"\nJak zbudować skuteczną strategię komunikacji dla biznesu i produktu?\nPo co nam action plan i jak go stworzyć?o co nam action plan i jak go stworzyć?\nJakie KPI stawiać w strategii komunikacji?\nKanały digital marketingu A.D.2017\nPrzegląd narzędzi marketingowych\nŁukasz Krasnopolski, prezes To Reforge, pierwszej polskiej firmy typu company builders. Zajmuje się tworzeniem nowych, przynoszących zysk firm, które działają obecnie w 26 krajach. Wcześniej stworzył m.in. agencję marketingową Red2black, eventową Vision House oraz platformy e-commerce more4kids.pl, Websmarty.net czy Mobileworld.pl. Część z nich z sukcesem sprzedał inwestorom, co pozwoliło mu poznać biznes z wielu różnych stron.\nAlbert Tomaszewski, wykładowca SGH i popularyzator przedsiębiorczości z wieloletnim doświadczeniem w realizacji projektów edukacji ekonomicznej i finansowej. W ramach obowiązków w Centrum Przedsiębiorczości i Transferu Technologii SGH prowadzi projekty związane z aktywizacją i integracją środowiska przedsiębiorców i startupów wywodzących się z Uczelni.\nKalina Wyszyńska, CMO i Head of Business Development w To Reforge. Z branżą interaktywną I nowych technologii związana od kilkunastu lat. Przez wiele lat tworzyła, a następnie kierowała działem promocji i marketingu w segmencie internet Agory, odpowiadając za wizerunek i zasięg takich marek jak Gazeta.pl, Sport.pl oraz projekty growthhackingowe. Jako doradca wspiera firmy w obszarze rozwoju biznesu w nowych technologiach.\nPaweł Moczulski, Head of Concept Hub w To Reforge. Pozycjoner-hobbysta, fan nowych technologii z 10-letnim doświadczeniem w zakresie prowadzenia i rozwijania projektów. Współtwórca i founder issuestand.com oraz kilku innych projektów które nie przetrwały próby czasu lub zderzenia z rynkiem. Specjalizuje się w product&business developmencie. Ciągle szuka nowych wyzwań oraz szansy na zrobienie czegoś "wielkiego". Pracował dla Carrefour Polska, NBP, grupa Fotka.pl oraz wielu innych.\nDominik Majewski, Senior Digital Marketing Manager w To Reforge. Posiada 4-letnie doświadczenie w planowaniu i optymalizowani kampanii reklamowych, stanowi pierwsze sito dla wszystkich testowanych online projektów w ramach To_Reforge i odpowiada za wybór najbardziej efektywnych kanałów dotarcia do konsumentów. Ponadto posiada umiejętność szerokiego spojrzenia na projekt i efektywnego zarządzania nim. Fanatyk testów, eksperymentów i optymalizacji.\nMagda Nojszewska, Head of Business w To Reforge. Od 8 lat związana z branżą internetową, z czego od 6 lat zajmuje się zarządzaniem biznesami, których celem jest sprzedaż produktów i usług w kanale online'owym. Prowadzi także konsultacje dla startupów w ramach własnej działalności. Swoje doświadczenie budowała między innymi w portalach zasięgowych takich jak Gazeta.pl i Onet.pl. Współpracowała również z firmami z obszaru FMGC i rekrutacji, gdzie odpowiadała za budowanie strategii marketingowej i produktowej dla wybranych marek z porfolio. W ramach To_Reforge obecnie wprowadza nową aplikację mobilną do nauki języka dla początkujących na rynek polski, turecki i indonezyjski.\nMagda Bigaj, właścicielka Helpingheads.pl, strategy direcot w EVG Group. Od ponad 10 lat związana z branżą mediów i nowych technologii. Przez lata odpowiadała za public relations mediów internetowych Agory (m. in. portalu Gazeta.pl) oraz doradzała takim firmom jak Orlen S.A., Mostostal S.A. oraz sektorowi NGO. Obecnie w ramach własnej agencji konsultuje i prowadzi projekty z obszaru komunikacji B2B, employer brandingu i PR m. in. dla Grupy WP, spółek Librus i PCG Edukacja, a także startupów Brainly.com i Emplocity.pl. Z natury społecznik i fanka rasowego dziennikarstwa, wspiera projekty Laboratorium.wiez.pl oraz Stowarzyszenie 61.\nPrzemysław Barchan, adwokat, właściciel Kancelarii Adwokackiej Adwokat Przemysław Barchan, członek Izby Adwokackiej w Warszawie. Specjalista z zakresu prawa własności intelektualnej (prawo autorskie, prawo własności przemysłowej), kontraktów handlowych, zwalczania nieuczciwej konkurencji, danych osobowych i sporów gospodarczych. Od 2015 r. jest członkiem Komisji Szkolenia Aplikantów Adwokackich przy Okręgowej Radzie Adwokackiej Izby Adwokackiej w Warszawie. W bieżącej praktyce skupia się na zapewnieniu klientom wsparcia w zwinnym poruszaniu się w środowisku prawnym, wspiera i obsługuje start-upy. Specjalizuje się również w doradzaniu i przeprowadzaniu klientów przez proces transferu technologii oraz budowaniu innowacyjności polskich przedsiębiorstw.\nPrzygotowujemy kolejną edycję programu. Jeżeli chcesz wiedzieć o jej uruchomieniu oraz innych podobnych wydarzeniach prowadzonych na SGH - zostaw do siebie namiary na stronie:\nZostaw do siebie namiary\n Spotkanie 1 - Wyzwania współczesnego przedsiębiorcy\nSpotkanie 1 - Finansowanie działalności\nSpotkanie 2 - Design thinking i customer development\nSpotkanie 3 - Kreuj eksperymentem\nSpotkanie 4 - E-commerce\nSpotkanie 5 - Strategia komunikacji


chwyty gitarowe do kolęd - Audyt seo stron internetowych\nTagged: chwyty gitarowe do kolęd\nZ reguły interesuje nas to co jest za darmo. To naturalny odruch wynikający z chęci posiadania pewnych rzeczy bez ryzyka własnego inwestowania. Ma to na celu uniknięcie niepotrzebnych wydatków, które mogłyby się przyczynić do...\nPoszukiwanie osoby, która udziela korepetycji to nie lada wyzwanie. Zazwyczaj ktoś, kto potrzebuje korepetycji ma jasny cel, jakim może być na przykład zrozumienie pewnych kwestii, uzupełnienie braków, ale także i na przykład rozszerzenie i...\nby siveo.pl · Published 14 lipca 2017 · Last modified 14 lipca 2018\nCo raz częściej poszukujemy sposobów na spędzanie naszego wolnego czasu, które pozwolą się nam jednocześnie rozwijać. Nie chcemy marnować naszego wolnego czasu na puste rozrywki, które nic nie zmieniają ani nie wnoszą do naszego...\nPraca większości osób kojarzy się ze stałym zatrudnieniem, etatem i codziennym uczęszczaniem do niej, jednak to jest model nieco tradycyjny, który w dzisiejszych czasach nie zawsze ma odzwierciedlenie w rzeczywistości. Bardzo często można spotkać...\nby siveo.pl · Published 12 lipca 2017 · Last modified 12 lipca 2018\nRynek korepetycji w Polsce w ostatnich latach bardzo się rozrósł. Jest bardzo dużo chętnych na dodatkowe lekcje z wielu przedmiotów, dlatego też pojawia się wielu nowych nauczycieli, którzy chętnie sobie dorobią. Największą rzeszę korepetytorów...\nOblicz swoje BMI i dowiedz się, czy twoja waga jest prawidłowa?\nZdrowie i wygląd to bardzo ważne kwestie, które zazwyczaj idą w parze. Różnego rodzaju choroby, schorzenia, czy odstępstwa od norm najczęściej mają swoje negatywne odzwierciedlenie w wyglądzie zewnętrznym. Warto wspomnieć o tym, iż wszystko...\nPrawdopodobieństwo wylosowania szóstki w grze losowej opierającej się na zbiorze 49 liczb wynosi 1:13 983 816. Szansa na to abyśmy zostali milionerami jest więc niewielka. Aby pomóc szczęściu najzacieklejsi gracze uciekają się do różnych...\nby siveo.pl · Published 20 czerwca 2017 · Last modified 20 czerwca 2018\nby siveo.pl · Published 20 kwietnia 2017 · Last modified 20 lipca 2018\nDieta odchudzająca to coś, na co decyduje się wiele osób. Zazwyczaj powodem jest przekonanie, że waga ciała jest za wysoka. Jednak nie wszystkie osoby decydujące się na dietę odchudzające nie wiedzą, czy ich waga...\nW dzisiejszych czasach coraz więcej ludzi zaczęło się szkolić i dokształcać. Jest to dobry pomysł, ponieważ dzięki temu można dostać …\nZ racji tego, że Internet stał się nieodłącznym elementem w życiu każdego człowieka należy pamiętać, że firmy też muszą isć …


Depresja - SASANA.PL\nCzytelnia » Nauczyciele Theravādyjscy » Brahmavamso Ajahn » Depresja\nTak więc, dostałem zamówienie na konkretny temat dzisiejszej mowy. Jest to bardzo istotny temat. Ludzie, którzy go zamawiali, szukali w Internecie wśród moich poprzednich pogadanek czegoś na ten temat, żeby pomóc swojemu przyjacielowi, który cierpi na depresję. Poruszałem ten temat wielokrotnie, być może nie poświęciłem mu całego wykładu. Tak więc dla korzyści ludzi teraz i w przyszłości, dzisiejsza mowa będzie na temat buddyjskiego spojrzenia na temat depresji.\nJest to ważny temat, ponieważ powszechnie wiadomo, że jest to jedna z najczęstszych chorób współczesnego świata. Powoduje ogromną ilość cierpienia i wielu z was pewnie się spotkało lub spotka z depresją w ciągu swojego życia – bezpośrednio lub u waszych bliskich.\nPowszechnie też wiadomo, że buddyjskie nauki są bardzo skuteczne w radzeniu sobie z problemem depresji. Przypomina mi się nasz były premier [Australii] Geoff Gallop, który podał się do dymisji z powodu depresji. W tamtym okresie, u szczytu swojej kariery politycznej, przyszedł się ze mną spotkać i obecnie głęboko docenia buddyjskie nauki i wschodnią filozofię, ponieważ pomogły mu one wyjść z depresji.\nTak więc mamy na to sposoby, o których dzisiaj pomówimy. Po pierwsze, ponieważ już wielokrotnie dawałem wykłady na ten temat w przeszłości lub przynajmniej o nim wspominałem, pewien psychiatra doradził mi żeby o czymś wspominać, więc zrobię to na samym początku. Istnieją niezwykle ciężkie przypadki depresji. Mam tu na myśli kliniczne przypadki, które powinny być leczone w pierwszej kolejności przez wykwalifikowanych specjalistów. Będę mówił o przypadkach depresji, które nie powodują kompletnej dysfunkcji, o takich, przy których człowiek zachowuje podstawowe funkcje umysłowe i zachowuje podstawową sprawność, ale towarzyszy mu poczucie bezsensu i szarości. Więc, jeżeli przypadek jest ciężki, proszę skontaktować się z lekarzem. Jeśli jest umiarkowany, słaby lub żeby w ogóle zapobiec rozwojowi choroby, proszę posłuchać, co mam na ten temat do powiedzenia.\nRozważając ten temat, dostrzegam trzy podstawowe przyczyny depresji na świecie. Pierwsza dotyczy szczególnie rozwiniętych krajów współczesnego świata, raczej nie występowała na taką skalę w przeszłości. Pierwszą przyczyną jest wszechobecne wyszukiwanie negatywizmu, czepianie się i wytykanie błędów. Więc powiem o tym, jak radzić sobie z odpieraniem negatywizmu.\nDrugą przyczyną jest nadmiar pożądania, lgnięcia i przywiązania. Mamy taką tendencję, że nasze potrzeby są większe, zarówno materialne jak i społeczne, niż były w przeszłości. Straciliśmy poczucie doceniania prostoty.\nTrzecia, i chyba najczęstsza przyczyna jest taka, że sama natura ludzkiej egzystencji potrafi być przygnębiająca. Zapewne dostrzegliście to kilka minut temu podczas medytacji.\nPierwsza przyczyna. Negatywizm i wytykanie błędów. Źródło tego tkwi w tym, że jesteśmy zagubieni w pożądaniu przyjemności. Wiele problemów z depresją pochodzi z nieodłącznego negatywizmu i wzajemnego wytykania błędów we współczesnym społeczeństwie. Dzieciaki od małego w szkole są oceniane, bardzo często negatywnie. Nie każdy może być najlepszy w klasie, nie każdy może być na podium, a ci, którym się to nie udaje, myślą sobie, że są gorsi. Nie każdy może stworzyć udany związek z fajną dziewczyną/chłopcem, którego kocha, więc nawet jeśli szukasz partnera w życiu, szukasz kogoś idealnego i to powoduje, że ludzie w związkach często czują się przegrani. Starasz się znaleźć dobrą pracę, starasz się zrobić karierę, być kimś. Często ludzie wyszydzają innych: „Zobacz, masz 40, 50 lat, czym ty się zajmujesz? Jesteś jakimś… robisz hamburgery w McDonaldzie, jesteś porażką, nieudacznikiem”. Czy nie jest tak, że ludzie są bardzo krytyczni i chcą cię zdołować, nawet pomimo tego, że możesz być najlepszy w robieniu hamburgerów w całej sieci McDonald's na świecie? Ale co to oznacza, że jest tyle negatywizmu w ludziach, co chwilę wytykają sobie błędy, porażki? Co się dzieje, kiedy bierzecie ślub? Wszystko jest pięknie przez jakiś czas, później zaczyna się robić gorzej, zaczyna się wzajemne szukanie błędów i wad.\nPrzypomina mi się dowcip, pewien gość się ożenił, teść wziął synową… nie, teść wziął zięcia na bok i powiedział: „Na pewno bardzo kochasz moją córkę”. „Jasne, dlatego ją poślubiłem, jest piękna, czarująca, wspaniała, nawet sposób, w jaki wygrzebuje wosk z uszu jest urzekający”. Tak się dzieje, kiedy się żenisz, wszystko, co robi twoja ukochana, jest wspaniałe. Teść odrzekł: „Zobaczysz, za kilka lat zaczniesz dostrzegać jej wady i błędy, ale proszę cię, pamiętaj o tym, że gdyby moja córka nie miała tych wad, poślubiłaby kogoś znacznie lepszego niż ty”.\nTak to już jest, jak możesz wymagać od kogoś, żeby był perfekcyjny, skoro ty sam nie jesteś perfekcyjny? Tu tkwi problem, bywamy tak pochłonięci wytykaniem innym wad, że nasze relacje nie mogą trwać w dobrej kondycji. Dlatego tak trudno jest wytrzymać z partnerem przez długi czas, ponieważ wytykamy im wady i błędy, a oni wytykają je nam. Wiecie co? To jest ssące. Taka postawa wysysa całą radość i szczęście ze związku. Więc skąd ten cały negatywizm i wytykanie błędów się bierze? Otóż nasze mózgi tak zostały zaprogramowane od dzieciństwa, od szkoły i podwórka. Społeczeństwo jest tak wyprane, że ludzie naprawdę zaczynają wierzyć w ten cały negatywny strumień wciskany siłą do ich mózgów. „Nie jestem wystarczająco piękna”. „Nie jestem wystarczająco atrakcyjna”. „Nie jestem wystarczająco inteligentny”. „Nie jestem wystarczająco…”, „Jestem gorszy…”. W pewnym momencie zaczynamy w to wierzyć i kończy się to depresją, z tego powodu, że nie jesteśmy „wystarczająco” dobrzy.\nPamiętam, kiedy po raz pierwszy przyjechałem do Perth, przyszła do mnie 13-letnia dziewczynka. Jej ojciec zorganizował jej spotkanie ze mną, była już u wielu psychologów, psychiatrów, w całym Perth. Jej rodzice stwierdzili, że ostatnią deską ratunku jest spotkanie z buddyjskim mnichem. Co za desperacja – iść na spotkanie z buddyjskim mnichem. Nie mamy prestiżowej reputacji. Zapytałem w czym problem, dużo czasu zajęło jej, żeby się otworzyć, ludzie bardzo rzadko mówią innym o swoich poważnych problemach, nawet 13 – 14-letnie dziewczynki.\nW końcu udało mi się to z niej wyciągnąć, wydusiła to w końcu, bardzo zawstydzona, patrząc w podłogę, powiedziała: „Mój nos jest za wielki!”. Dziewczyny wiedzą o co chodzi, za każdym razem kiedy patrzyła w lustro jej nos wydawał jej się zbyt wielki. Próbowałem obiektywnie podejść do problemu, starałem się wytłumaczyć jej, że widziałem wiele nosów w swoim życiu i na podstawie tego stwierdzam, że jej nie odbiega od normy. Nie jest to najładniejszy nos, nie jest najbrzydszy, to po prostu nos, jest normalny. Nie przyjęła tego, dla niej to był największy problem świata, na środku jej twarzy. Nie pomogłem jej, nie udało mi się, ale ona pomogła mi zrozumieć do czego prowadzi nas ten cały negatywizm i wytykanie wad. Widzisz swój nos i szukasz wad, przesadzając, stwierdzasz, że jest zbyt wielki.\nNatura umysłu została zaprogramowana przez społeczeństwo w ten sposób, żeby widzieć złe rzeczy, zamiast tych dobrych. Taka postawa powoduje depresję. Przepraszam wszystkich, którzy przychodzą na moje nauki od wielu lat, wielu z was już zapewne zna te historie, ale mówię o nich, bo pasują do tematu depresji, a większość z was usłyszy je po raz pierwszy. Jedna z moich klasycznych opowieści to historia o dwóch krzywych cegłach w ścianie. We wtorkową noc byłem w Brisbane, po raz pierwszy wygłaszając tam mowę, jeden ze słuchaczy powiedział: „Ajahn Brahm, znam tę historię… Czytałem ją wiele razy, czy mógłbyś opowiedzieć ją jeszcze raz? Chciałbym usłyszeć ją na żywo”. Więc opowiedziałem tę historię, ma ona głęboki sens i pasuje do tego, o czym mówię dzisiaj.\nHistoria o dwóch krzywych cegłach w ścianie: 26 lat temu, kiedy przenieśliśmy się do Serpentine, budowaliśmy świątynię, nie mieliśmy kasy, byliśmy dosłownie bez grosza. Mieliśmy pustą działkę do zagospodarowania, żadnych budynków. Musiałem się nauczyć budowlanki. Zanim zostałem mnichem, byłem fizykiem teoretycznym, miałem w głowie tylko wzory i obliczenia. Musiałem z tym skończyć, ubrudzić łapy, mieszać beton, układać cegły i budować. Sami wszystko zbudowaliśmy. Dzisiaj, gdy wchodzicie do naszej świątyni, musicie wiedzieć – ja to zbudowałem. Moje nazwisko było na pozwoleniu budowlanym. I ciągle tam jest, całkiem nieźle, co nie?\nTak więc musiałem się nauczyć układać cegły, to wcale nie jest prosta sprawa, może się to wydawać z pozoru łatwe, ale nie jest łatwo zrobić to prosto i dokładnie. Ale, jak wielu ludzi, byłem perfekcjonistą. Musiałem się upewnić, że każda cegła leży prosto zanim położyłem następną. Czasem jeden róg nie pasował, trzeba było puknąć w drugi róg, żeby tamten pasował. Jeżeli źle puknąłem, było krzywo. Pukałem i myślałem, że jest równo, potem okazywało się, że gdzie indziej jest krzywo albo zbyt wysoko. Po prostu taka specyfika tej roboty, że bardzo trudno jest ją wykonać idealnie.\nStarałem się jak mogłem. Zajęło mi to dużo czasu. Nikt mi nie płacił za to, więc mogłem robić to tak długo jak chciałem. Kiedy w końcu skończyłem tę ścianę, byłem bardzo dumny. Stałem i podziwiałem, aż w końcu dostrzegłem, że dwie cegły wystają. Wszystkie leżały prosto, tylko dwie były krzywo. No więc próbowałem zeskrobać zaprawę, tak żeby to nie raziło w oczy. Ale zaprawa była zbyt twarda, nie dało się jej zeskrobać. Zawołałem innego mnicha, który był wtedy ze mną, Ajahn Jagaro, zapytałem go, czy moglibyśmy załatwić jakiś dynamit, żeby wysadzić to w cholerę i zacząć od nowa, może jakiś buldożer dałby radę, żeby to zburzyć… To zepsuło całą ścianę, te dwie cegły po prostu zepsuły wszystko. Ale nie mogliśmy sobie na to pozwolić, byliśmy za biedni, musieliśmy zostawić tak jak było, za każdym razem, kiedy przechodziłem tamtędy było mi smutno, czułem się zażenowany. Najgorszą rzeczą jest, że wszyscy wiedzą kto to zbudował, a ty nie możesz tego ukryć. Bardzo duża ściana, więc zawsze kiedy mieliśmy gości zgłaszałem się na ochotnika, żeby ich oprowadzić, wiecie, tak żeby nie zobaczyli, jak spieprzyłem sprawę.\nMiałem w nocy koszmary z tego powodu. Serio, śniło mi się, że wszystko spierniczyłem, a każdy mógł to zobaczyć. Minęły trzy miesiące, czy jakoś tak, już nie pamiętam, to było bardzo dawno. Po trzech miesiącach ktoś skomentował moją ścianę, mówiąc, że jest piękna. Nie potrafiłem tego zrozumieć, ponieważ od trzech miesięcy cierpiałem z powodu tej ściany, a on powiedział, że to piękna ściana. Pierwsze, co chciałem mu powiedzieć: „Czy ty jesteś ślepy? Chyba zostawiłeś okulary w samochodzie… Nie widzisz tych dwóch krzywych cegieł?!”. To co powiedział później, zmieniło mój pogląd na życie i usunęło moje negatywne spojrzenie. Powiedział: „Tak widzę, te dwie cegły, ale widzę też dziewięćset dziewięćdziesiąt osiem prostych cegieł”. Naprawdę mnie to uderzyło, ponieważ zdałem sobie sprawę, że to ja jestem ślepy. Wszystko co widziałem, to moje błędy. Nie widziałem tych wszystkich pięknych cegieł, które ułożyłem, tylko te złe. Dopiero wtedy dostrzegłem wszystkie cegły wokół. Musiałem się z nim zgodzić, to była piękna ściana, kiedy zobaczyłem ją w całości.\nZastanawiałem się, skąd pochodzi nasze psychiczne nastawienie, jak to jest, że skupiamy się bardziej na tych złych rzeczach, a zapominamy o tych dobrych, które zrobiliśmy. Czy to związek, czy codzienne życie, czy jakiś projekt, wywołuje w nas obsesję do tego stopnia, że chcemy wysadzić to w powietrze. Czy rozumiecie skąd się bierze depresja?\nCzasem w życiu przydarzają się tragedie, dowiadujesz się, że masz raka, tracisz pracę, umiera ktoś bliski, tracisz pieniądze na giełdzie. Dzisiaj możesz być premierem, jutro niekoniecznie. Więc bardzo łatwo popaść w depresję, kiedy widzisz tylko jedną rzecz – jedną lub dwie krzywe cegły. Więc jak przezwyciężyć to przywiązanie do szukania wad, porażek i negatywnych rzeczy, tę obsesję na punkcie tego, co złe, kiedy widzisz tylko złe rzeczy? Chcesz wszystko zburzyć. Widać to w związkach partnerskich, chłopaki i dziewczyny chodzą razem, potem wszystko się rozlatuje, bo widzą tylko swoje wady. Czasem postępują źle, robią błędy i to jedyne co widzą, mają klapki na oczach, nie widzą nic innego.\nKolejna klasyczna historyjka, wydarzyło się to w Malezji. Podeszła do mnie kobieta po moim wystąpieniu: „Dzisiaj rano odkryłam, że mąż mnie okłamał. Już mu nie ufam. Czy powinnam się z nim rozwieść?”. Zapytała mnie, czy powinna się rozwieść. Szybko spytałem: „Co robisz na tym uniwersytecie?”. Była wykładowcą matematyki. Ten fakt podsunął mi odpowiedź na jej pytanie. Spytałem: „Jak długo jesteście małżeństwem?”. „Trzy lata” – odparła, więc powiedziałem: „Podliczmy statystyki – trzy lata to mniej więcej 1000 dni. Załóżmy, że w ciągu trzech lat małżeństwa twój mąż powiedział do ciebie średnio po 20 zdań każdego dnia. Mogły być prawdą lub fałszem, nie wiesz tego. Więc powiedział ci mniej więcej 20 000 zdań, odkąd się pobraliście, a okłamał cię dzisiaj pierwszy raz. Rachunek prawdopodobieństwa wskazuje, że szanse na to, że powie ci prawdę są jak 20 000:1. Co rozumiesz przez to, że już mu nie ufasz?”. Całkiem nieźle, 20 000:1, jeżeli jakiś polityk otwierałby usta z prawdopodobieństwem 20 000:1, że powie prawdę, zagłosowałbym na niego, a wy? Byłby „godny zaufania”. Ale to, na co zwracamy uwagę to jedno kłamstwo, które przekreśla nasz obraz rzeczywistości całkowicie. Cała reszta jest już nieważna, zapomniana. To trochę szalone, żeby ciągle wyciągać brudy i błędy zamiast spojrzeć na problemy obiektywnie i rozważnie. Ta kobieta chciała zniszczyć małżeństwo. Po rozmowie ze mną zostali razem.\nTo samo z wami, popełniacie błąd, pojawia się w życiu problem, czy warto zabijać się z tego powodu? Wiele samobójstw ma miejsce tylko z tego powodu, że ci ludzie widzą tylko dwie krzywe cegły. Chcesz się zabić? Spójrz na 998 prostych cegieł! Ta historia naprawdę odzwierciedla stan rzeczy. Tak więc, nie mogę się oprzeć, żeby dorzucić pozytywne zakończenie historii z dwoma cegłami. Pewnego razu, dawałem przemówienie w Stowarzyszeniu Wspierającym Chorych na Nowotwory w Cottesloe. Opowiadałem tę historię, przechodzenie przez chemioterapię, czy radioterapię może być naprawdę ciężkim i depresyjnym doświadczeniem. Zgadza się, macie raka, ale jest wiele innych rzeczy, które dzieją się w waszym życiu. Spójrzcie na te partie ciała, które nie mają raka. Są dwie krzywe cegły, dwa guzy, ale co z resztą ciała, która jest zdrowa? Spójrzcie w ten sposób, to pozbawia was dużej części strachu.\nTak więc dokończę, przychodzi pewien fachowiec i mówi do mnie: „Ajahn Brahm, nie bądź smutny z powodu tych dwóch cegieł, które są krzywo, nawet zawodowym budowlańcom się zdarza”. Ale potem powiedział: „Powiem ci sekret”. I opowiadam ten sekret ludziom z różnych krajów. Powiedział… (Nie mówcie mi sekretów, następnego dnia będą na YouTube). Powiedział mi, że jeśli taki błąd w sztuce im się czasem zdarzy, nazywają go dodatkiem. „Nazywamy go dodatkiem, charakterystyką, i wliczamy go w koszty”. Na pewno macie niejeden taki dodatek w domu. Kocham tę nazwę, ponieważ normalnie stwierdzamy, że coś jest kiepskie, lepiej uznać błędy i wady swojego partnera za dodatek i pokochać go w całości. Gdyby byli perfekcyjni, miłość byłaby płytka, bezsensowna. A jeśli spojrzymy na wszystkie niedoskonałości z szerszej perspektywy, to miłość ma większy sens.\nWięc omówiliśmy pierwszą przyczynę depresji, że widzimy tylko dwie krzywe cegły. Kiedy widzimy pełny obraz rzeczy, nie jest on dłużej negatywny. Teraz pogadam o negatywizmie, mam taką historię, którą prawdopodobnie opowiadam częściej, niż inne historie. Rzecz w tym dlaczego ludzie wyciągają tyle brudu z przeszłości i noszą go wszędzie ze sobą? Wiesz, możesz chodzić cały dzień przygnębiony, bo rano dostałeś mandat za przekroczenie prędkości. Możesz dostać depresji, ponieważ wywalili cię dzisiaj z pracy. Możesz dostać depresji, bo np. twój partner cię zostawił. Dlaczego ludzie dostają depresji z powodu takich rzeczy? Powiem wam dlaczego, to jedna z moich ulubionych historii, powtarzam ją często, żeby do ludzi to wreszcie dotarło, wtedy już nie będą dłużej cierpieć.\nByło dwóch hodowców kur, jeden z nich poszedł do szopy, żeby zebrać produkty z ubiegłej nocy. Wziął koszyk i zebrał wszystkie kurze gówna, a jajka zostawił w szopie, żeby zgniły… i przyniósł ten koszyk pełen gówna prosto do domu, zasmrodził cały dom, był bardzo głupim hodowcą kur. Ta historia ma sens więc słuchajcie dalej. Drugi hodowca wziął koszyk, zebrał wszystkie jajka. Kupy zostawił, żeby wykorzystać je w przyszłości jako nawóz. Zrobił na śniadanie omlet z jajek dla swojej rodziny, a resztę sprzedał na targu. Sprytny hodowca kur tak właśnie powinien postąpić. Morał tej historii, jest taki (opowiedział mi ją Ajahn Chah): jeżeli zbierasz wszystkie gówna ze swojej przeszłości i nosisz je wszędzie ze sobą, to co tak naprawdę nosisz? Jeśli zbierasz to co zrobiłeś wczoraj, czy dzisiaj, to co przynosisz do domu? Jesteś zbieraczem gówna czy zbieraczem jajek? Wiem, że w większości jesteście zbieraczami gówna.\nCzasem jesteś negatywny, rano złapała cię policja i to właśnie opowiadasz swojemu partnerowi, kiedy wracasz do domu. Och, miałem ciężki dzień w pracy, to poszło nie tak, tamto się nie udało. Jeśli zerwałeś z partnerem, co pamiętasz najbardziej z tamtego związku? Same złe rzeczy, on mnie zranił, zostawił, to, tamto. Zapominamy o rzeczach fajnych. Po co zbierać gówno w życiu? Chodzi mi o to: popatrzcie, to co zdarzyło się w przeszłości, zostawcie, zapomnijcie, niech zgniją gdzieś w otchłani wszystkie błędy, tragedie, wszystkie rzeczy, które poszły nie tak, po co to wnosić do teraźniejszości? To, co teraz powiem może zostać odebrane przez niektórych jako radykalne, oburzające. Jeśli ktoś stracił bliską osobę, córkę, syna, i nosi to w swoim koszu dzień po dniu, miesiąc po miesiącu, rok po roku – jest kolekcjonerem gówna. Dlaczego ludzie nie potrafią po prostu puścić tego żalu? Zbierają gówno. Robią ze swojej depresji część swojej osobowości na własne życzenie, dlatego potrzebują lekkiego kopa w tyłek, dlatego używam słowa „gówno”, żeby podnieść skuteczność tych nauk i lepiej do was dotrzeć.\nDlaczego nie pozwolić temu wszystkiemu po prostu odejść? Przeszłość, ból, trudności zostawić w niepamięci, zamiast tego doceniać te lepsze momenty. Mój ojciec umarł, a ja staram się pamiętać jego życie, a nie jego śmierć i chorobę. Pamiętam jego i jego życie jak koncert, nie jak tragiczne wspomnienie. Kiedy koncert się skończył, zapamiętałem koncert, a nie zakończenie. Jeżeli umarł ci ktoś bliski, zapamiętaj te piękne historie z nim związane, zamiast nosić ból i cierpienie. Dlaczego nie chcesz pamiętać wszystkich wspaniałych lat, które razem spędziliście wspólnie z mężem, ojcem, żoną czy dzieckiem? Dlaczego nie pamiętać tego, zamiast tragedii związanej z ich śmiercią? Dlaczego nie zbierać jajek, zamiast gnoju i kupy?\nKiedy widzisz, jak sam postępujesz, rozumiesz skąd się bierze depresja, ludzie przyciągają negatywne rzeczy, negatywne wspomnienia, wady, błędy i kolekcjonują to. Jeśli zebrałeś naprawdę dużo gówna w życiu, stwierdzasz, że życie jest do dupy, życie jest okropne, żałosne, beznadziejne „Zobacz, co mi się przydarzyło!”. I wszystko, co widzisz, to dwie krzywe cegły. I to właśnie wnosisz do teraźniejszości. Zamiast dostrzegać 998 prostych cegieł, nosisz te dwie. Jeśli spojrzysz trzeźwym, spokojnym, otwartym umysłem na świat, na życie, wszystko co zobaczysz, to 998 prostych cegieł. Wszystkie piękne, radosne, szczęśliwe chwile twojego życia z pewnością przeważają nad chwilami gorszymi. Problem jest w tym, że myślimy, że wszystkie dobre rzeczy nam się należą, nie doceniamy ich. Zamiast tego doceniamy wszystko co złe. Tak działa umysł.\nMożemy to zmienić, jeśli walczymy z depresją. Proszę, nie bądźcie kolekcjonerami gówna. Zróbcie postanowienie, zostawcie to w tyle. Możecie to zrobić i każdy, kto wam powie, że nie, że musicie uczyć się na błędach z przeszłości, to nie działa, zapytajcie profesjonalnego psychologa, powie wam, że więcej nas uczą sukcesy niż porażki. Weźmy na przykład związek, małżeństwo. Jeśli dużo rzeczy dzieje się źle w waszym związku, jesteście na drodze do rozwodu, separacji. Ponieważ to, co robicie to wyciąganie sobie nawzajem brudów. Sami pogarszacie sprawę. Ale zobaczcie, co się stanie, kiedy pozwalacie tym myślom odejść, i spoglądacie z innej perspektywy, kiedy wasz związek był lepszy, na wspólnie spędzony czas, wszystkie fajne momenty. Co to znaczy? To znaczy, że doceniacie związek, doceniacie partnera i właściwie wiecie, że to działa. A potem powtarzacie działający schemat. Przypominacie sobie wspólnie spędzony czas, wyskakujecie razem gdzieś na weekend i macie frajdę.\nTak więc sukcesy uczą bardziej niż porażki, pozwalają w innym świetle spojrzeć na całość i uniknąć depresyjnej pułapki. Oczywiście, zdarzają się gorsze momenty w życiu. Ktoś ci umarł, straciłeś pracę, jesteś chory, dowiadujesz się, że masz nowotwór. Na takie przypadki też mamy buddyjską historyjkę, o pierścieniu cesarza. "To też przeminie". Taka postawa rozwiązuje depresję, bo po prostu pozwalasz jej odejść.\nBył więc młody człowiek, który został cesarzem. Zawsze, kiedy w jego królestwie działo się coś dobrego, urządzał imprezy. Kiedy źle się działo, np. kryzys ekonomiczny, niezadowolenie ludzi z powodu reform podatkowych, czy cokolwiek, za każdym razem, gdy był trudniejszy okres, siedział w swoim pokoju smutny i załamany, krzątał się. W końcu jego doradcy spróbowali mu pomóc i czegoś go nauczyć. Nie mogli mu tego uświadomić tak bezpośrednio, wprost, bo cesarz, mógłby to odebrać jako arogancję. Trzeba było to rozegrać psychologicznie, żeby dać lekcję swojemu władcy, tak więc wpadli na pomysł, jak pomóc cesarzowi w sposób niebezpośredni, nie wytykając mu wprost złej postawy. Dali mu pierścień, zwykły pierścień, bardzo prosty, był na nim wygrawerowany napis: "To też przeminie". Opowiadałem tę historię wiele razy, jeden ze słuchaczy, nie wiem, czy tutaj jest wśród nas, poszedł do jubilera, kupił sobie taki pierścień i wygrawerował na nim ten napis, żeby mu o tym przypominał. Pierścień Cesarza, autentycznie występuje w Perth. Przynajmniej jedna osoba go ma. Więc dali mu ten pierścień i poprosili go, żeby go zakładał na wszystkie ważne okazje. Kiedy rzeczy źle się miały, spoglądał na napis, który przypominał mu o tej oczywistej prawdzie, dzięki temu nigdy nie popadał już w depresję.\nOpowiadałem to wielu więźniom, szczególnie tym, którzy siedzieli po raz pierwszy. To bardzo upokarzająca sprawa być skazanym, siedzieć w pudle, być społecznie napiętnowanym, popełnili przestępstwo, a teraz siedzą pozbawieni praw społecznych, są podporządkowani straży więziennej. Trafienie do więzienia jest jedną z najbardziej przykrych rzeczy, jakie mogą się przydarzyć, ale to też przemija, rok, dwa, trzy lata i wychodzisz z pudła. A potem patrzysz wstecz na doświadczenie, jakie cię spotkało, daleko w przeszłości, minęło, koniec, dasz sobie radę ze wszystkim. I wiesz, że to przeminie. Radioterapia, chemioterapia, ból, złość, żal, gorycz, cierpienie, łzy, przeminą. Wiesz o tym. Pamięć o tym oszczędza ci dużo bólu. Wiedza, że nic nie trwa wiecznie. Ale teraz najlepsza część historii.\nCesarz patrzył na pierścień także podczas pozytywnych wydarzeń. To też przeminie. To najpiękniejsza część historii, oznacza, że jeśli wszystko idzie wspaniale, masz świetne relacje ze swoim partnerem, jesteś piękny, młody i zdrowy, wszystko idzie pomyślnie, mamy wzrost gospodarczy, nasza drużyna piłkarska wygrywa mecze, kiedy to się dzieje, pamiętaj, że to też przeminie. Nie chodzi o to, żeby być negatywnie nastawionym z tego powodu i popadać w depresję. Chodzi o to, żeby doceniać, to że jesteśmy w takiej sytuacji, nie uznawać, że to wszystko nam się należy, starać się pielęgnować, doceniać, dbać o to. Pracować nad tym, żeby ten okres trwał jak najdłużej. Jeżeli czegoś nie doceniasz, nie pielęgnujesz, często z tego powodu wynikają porażki. Nie wkładasz żadnego zaangażowania w związek ze swojej strony , bo uznajesz, że wszystko ci się należy za darmo.\nCzasem jest tak, że ludzie biorą ślub, zakładają obrączki i – po wszystkim, już nie musimy się o nic starać. A to dopiero początek zabawy. Nie myśl, że cokolwiek ci się należy. Wszystko przeminie, jeżeli pracujesz nad czymś dłużej, trwa to dłużej, jest to jeden ze sposobów radzenia sobie z depresją. "To też przeminie". Proste, ale skuteczne.\nNastępna historyjka na temat wychodzenia z depresji. Wiecie, kiedy ktoś nas krytykuje, bierzemy to do siebie. Kiedy z kolei nas chwalą, jest odwrotnie. Można to porównać do jedzenia. Jemy to, co jemy, wiecie, kiedy usłyszymy coś, wtedy miętolimy to w swojej głowie. A najczęściej chcemy słuchać śmieciowego jedzenia. Depresja, krytyka, negatywne rzeczy. Pochwała, która jest zdrowym jedzeniem dla umysłu, jest odrzucana, filtrowana. Myślę, że opowiadałem tę historię niedawno, ze dwa czy trzy tygodnie temu, na temat Nagrody Johna Curtina w 2004. Miałem wygłosić przemowę na przyjęciu, kiedy to zrobiłem, pod koniec przemówienia zacząłem mówić, że jestem trochę zaskoczony nagrodą i nigdy bym nie przypuszczał, że ją otrzymam. Są w naszej społeczności ludzie, którzy pracują ciężej ode mnie i bardziej na nią zasługują. Tak czy siak, nie otrzymałbym jej bez pomocy ludzi, którzy stoją za mną, społeczności BSWA, moich przyjaciół mnichów, was wszystkich… Nie dokonałbym tego sam, więc na to nie zasługuję, ale dzięki mimo wszystko. Coś w tym stylu mówiłem.\nRok później – no cóż, ludzie przyszli na moją ceremonię wręczenia nagrody, teraz ja muszę iść na ceremonię wręczenia nagrody komuś innemu, to jest jak kamma, ale w drugą stronę, co otrzymałeś, musisz dać. W kolejnym roku nagrodę miał otrzymać dr Joske. Był ordynatorem hematologii w szpitalu im. Charlesa Gairdnera, a nagrodę dostał za to: ludzie przybywający na jego oddział na chemioterapię, radioterapię otrzymywali, co prawda, najwyższą jakość leczenia, ale pacjenci wychodzili ze szpitala bez żadnej dalszej opieki, pozostawieni sami sobie. Ten gość postanowił w pierwszej kolejności zwolnić dużą część personelu. Użył swojego autorytetu, żeby załatwić wszystkie formalności zrestrukturyzował i zmienił oddział w Centrum Alternatywnej Terapii. Możecie tam zaznać reiki, homeopatii, masaży stóp i innych dziwnych rzeczy. Kiedy to robił, wszyscy twierdzili, że jest szalony, ten rodzaj leczenia nie jest uznany przez mainstreamową medycynę, postawił więc na szali swoją reputację. Każdy, kto kiedyś przychodził do niego na radio- i chemioterapię mógł teraz gratisowo zaznać masażu stóp czy reiki. Wiem, co się z nim działo, wiem jak działa ludzki umysł i nie jest dla mnie istotne, czy masaż stóp działa, czy homeopatia działa, czy nie, ale wiem, że działa to, że ktoś się tobą opiekuje. Jesteś sam na sam z osobą, która masuje twoje stopy przez godzinę. To działa. Współczucie i uprzejmość. Osoba, która w jakiś sposób dba o ciebie. Kiedy ktoś ci robi masaż stóp, jesteś w teraźniejszym momencie, otrzymujesz współczucie, dajesz wdzięczność, to leczy, wiem to na pewno. Pomyślałem – ten koleś jest cwany i sprytny, wspomniał, że właśnie wyszedł raport na temat znacznej poprawy zdrowia jego pacjentów, ku zdumieniu wszystkich. Więc to działało.\nKiedy usłyszałem tę historię, pomyślałem – co za wspaniały gość, bohater, ryzykuje autorytet, stawia na swoim i udowadnia, że jego metody są skuteczne, przy czym oszczędza ludziom wiele cierpienia z powodu chorób nowotworowych. Kiedy przyszło do wręczenia nagrody powiedział skromnie: „Są ludzie, którzy zasługują na nią bardziej niż ja. Nie bardzo rozumiem dlaczego wybraliście akurat mnie, poza tym nie dokonałbym tego sam, bez pomocy wielu ludzi”. Rozpoznałem natychmiast, że mówił to samo, co ja rok wcześniej. Każdy tak mówi, kiedy go chwalą. Ktoś cię chwali, a ty mówisz, że na to nie zasługujesz, ktoś inny zasługuje bardziej: „Nie zrobiłbym tego bez pomocy rodziców, żony, męża, czy kogokolwiek…”. I zrozumiałem wtedy mój błąd. Ktoś przeprowadził śledztwo, rozeznanie na mój temat, zorganizował całą imprezę, stwierdził, że ja zasługuję na nagrodę, w końcu mi ją dał, a ja im mówię, że są w błędzie. To samo z prof. Joske, zasługiwał na nagrodę i to było oczywiste. Następnym razem, kiedy otrzymam jakąś nagrodę powiem tak: „Dziękuję, naprawdę na to zasłużyłem”. Czemu się śmiejecie? Nie jest tak?\nWiecie, ktoś was nagradza, a wy mówicie, że zasłużyliście. To nietaktowne, tak się przyjęło i nie wypada mówić w ten sposób, itd. Tutaj leży problem. Odmawiamy przyjmowania pochwał, tak zostaliśmy nauczeni. Tak więc, jeśli ktoś wam powie następnym razem „Zrobiłeś to wspaniale”, „Świetna robota”, powiedz – „To prawda, zasłużyłem sobie”. Kiedy mąż ci powie „Ale pyszny obiad, kochanie!”, powiedz – „Wiem, masz rację, zasługuję na pochwałę”. Jeśli odwrócisz swoje myślenie w ten sposób, unikniesz depresji. Ale kiedy ktoś cię krytykuje „Spóźniłeś się znowu” mówisz – „O tak, przepraszam, mój błąd”. Przyjmujemy krytykę automatycznie. W maju byłem w Sydney na konferencji, słuchałem jednego z buddystów, był psychologiem albo psychiatrą, nazywał się Eng Kong Tan i publikował jakiś swój raport, w którym mówił, że jeśli kogoś chwalisz, musisz to robić co najmniej przez 15 sekund, żeby to do człowieka dotarło. Piętnaście pełnych sekund, zanim jego umysł to w ogóle odbierze. A krytyka? 1 sekunda wystarczy i już mamy reakcję.\nTo prawda. Kiedy komplementujesz swoje dziecko lub żonę nie mów tylko, że jest wspaniałą żoną, mów tak: „Dziękuję ci kochanie, za to, że jesteś tak wspaniałą żoną, wspaniale gotujesz, jesteś urocza. Jestem bardzo szczęśliwy, że mogę być razem z tobą… bardzo szczęśliwy, że mnie kochasz i jesteś tak czarującą osobą, i dziękuję ci za ten nasz wspólnie spędzony czas…”. Piętnaście sekund, może dotrze. Spróbujcie, to naprawdę działa.\nTeraz mamy jasność skąd bierze się depresja. Nie odbierasz pochwał, tylko krytykę, ona wchodzi najszybciej. Więc jeśli chcemy zatrzymać depresję, zawsze kiedy ktoś mówi ci komplement, daje ci medal, odbierz go natychmiast. Zasługujesz na to. Jeśli partner mówi: „Dziękuje ci za to, jaki jesteś”, nie myśl, że mówi pierdoły, nie doceniasz jej/jego inteligencji. Powiedz „Tak, wiem, dzięki, zasługuję na to”. Kiedy pochwała nie jest przez nas odrzucana, możemy mieć jej więcej w małżeństwie czy w pracy. Bo kiedy odrzucasz te rzeczy, jeśli dajesz komuś pochwałę, a ktoś ci natychmiast ją odrzuca, wtedy zniechęcasz innych do pochwał. Kiedy zniechęcasz innych do pochwał, zniechęcasz do wzajemnego uznania. Zniechęcasz do miłości. Kiedy zniechęcasz innych do miłości, co zostaje? Ten okropny negatywizm, wyszukiwanie błędów, złość, kłótnie, a tak w ogóle to jestem chyba najgorszym mnichem od czasów Buddhy, jestem totalnie beznadziejny, jestem żałosną porażką. Jeżeli myślisz w ten sposób, oczywiście wpadasz w depresję.\nTak więc depresję leczy się sposobem, w jaki patrzymy na rzeczy. Odbieraniem pozytywnych rzeczy, odbieraniem pochwał, docenianiem 998 dobrych cegieł w ścianie. I to też przeminie. To naprawdę działa i nie kolekcjonujmy gówna z przeszłości, lecz jajka. Czasami powodem depresji jest to, że oczekujemy od życia zbyt wiele. To potrafi doprowadzić do szaleństwa. Jedno z moich doświadczeń, gdy byłem dzieciakiem… Nie, nie byłem dzieciakiem, byłem nauczycielem w szkole podstawowej niedługo przed moim wyjazdem do Tajlandii. Były akurat eliminacje do mistrzostw świata w piłce nożnej w 1974. Nigdy tego nie zapomnę: Anglia–Polska. Ja jestem Anglikiem. Oglądaliśmy mecz w telewizji. Anglia potrzebowała remisu, żeby dostać się do finału. Było blisko, wygrywali 1–0, Polska zdobyła gola w ostatniej chwili i Anglia odpadła. Był to świetny mecz, ekscytujący i podobał mi się. Następnego dnia przychodzę do szkoły, 900 dzieciaków i personel patrzy w podłogę. Wiecie, dzieciaki bywają nieznośne podczas lekcji, a tego dnia nie było problemów z dyscypliną, były tak załamane, że nie miały ochoty na wygłupy. Pomyślałem, to zwykły mecz, czym oni się tak przejmują, to tylko piłka, będziecie tak łazić zdołowani przez cały dzień?\nPrzyczyną tej formy cierpienia są nasze oczekiwania i pożądania. Kiedy oczekujemy zbyt wiele to co wtedy faktycznie ma miejsce jest zwykłym głupim pożądaniem, które chce od życia tego, czego życie nie może dać. Australia nigdy nie zdobędzie pucharu świata. Bądźmy szczerzy. Tak więc oczekiwanie od życia tego, czego nie może ono nam dać, a to co nam daje, no to wiecie, umieramy, starzejemy się, chorujemy, taka jest natura rzeczy. Twój mąż się z tobą pokłóci, żona doprowadzi cię do szewskiej pasji, tak to już jest. Więc nie wymagaj tego, czego życie nie może ci dać, ponieważ, jeśli zbyt dużo pragniesz, prędzej czy później kończy się to frustracją.\nWięc kiedy życie cię rozczarowuje, nie obwiniasz swojego partnera, swojego szefa, tylko samego siebie. Ludzie myślą, że są nieudacznikami, bo małżeństwo im nie wyszło, bo zostali zwolnieni z pracy, bo ich drużyna nigdy nie wygrywa. Nawet jeśli nie grasz na boisku, tylko jesteś kibicem, dlaczego bierzesz odpowiedzialność i sprawia ci to smutek? Kibice przeżywają porażkę, nie darli się wystarczająco głośno, czy cokolwiek… nie jestem pewien, ale ciekawe jest to, że kiedy bierzemy winę na siebie, popadamy w depresję.\nKiedy zrozumiesz czym jest pożądanie, nie pożądaj tego, czego świat nie może ci dać. Trzymaj swoje pożądanie w granicach praktyczności, na miarę swoich możliwości. Bądź ostrożny, nie przeginaj z ambicjami. Kiedy to robisz, jest druga strona medalu, równie silna, jest nią frustracja, ale ponieważ mottem naszego społeczeństwa jest „możesz wszystko”, w większości przypadków okazuje się, że nie jesteś zbyt dobry, nie starasz się zbyt mocno, idź na wykład Anthony'ego Robinsa, tak, ty też możesz być bogaty! TY możesz zdobyć partnera swoich marzeń, po prostu wbij sobie to do głowy, myśl o tym, wizualizuj sobie to i nigdy się nie poddawaj, musisz mieć wiarę w swoje marzenia i je osiągać! Matko, co za bzdury. Bądźmy szczerzy. Jaja sobie robię, ale w rzeczywistości naprawdę niebezpiecznie jest w takie coś uwierzyć, ponieważ kiedy coś się nie udaje, ludzie próbują mocniej. Stają się sfrustrowani, próbują jeszcze mocniej. A potem się wkurzają. Zbyt dużo gniewu na tym świecie. Dlaczego się wkurzają? Najwyraźniej taką postawę przyjął biedny Kevin Rudd. Starał się strasznie, miał tyle ambicji i planów, nie wyszło, dopadła go frustracja, zrobił się okrutnie wkurzony na siebie, swój gabinet i przyjaciół.\nPowyżej gniewu jest jeszcze jeden poziom. Wkurzasz się, wkurzasz się, wkurzasz się, w końcu wkraczasz na kolejny poziom – jest nim depresja. Po co to wszystko? Tracisz całą swoją energię na dążenie do jakiegoś celu, próbowałeś, starałeś się, nie wyszło, a ty myślisz, że to twoja porażka. Nie postępujesz właściwie, podjąłeś złe decyzje, wszystko dlatego, że zaszedłeś bardzo wysoko, starałeś się tak bardzo i pomyślałeś, że mogłeś osiągnąć te wszystkie rzeczy, o których marzyłeś. Ale taka jest natura, niektórych rzeczy nie przeskoczysz i trzeba się z tym pogodzić.\nWiecie, czasem daję dobrą mowę w piątkowe wieczory, czasem gorszą, nie mogą być zawsze świetne. Znacie moją reputację. Czasami opowiadam śmieszne dowcipy i ludzie od razu je łapią, innym razem nie, tak jak wy dzisiaj. Takie jest życie i nic z tym nie zrobimy, tak więc najlepiej jest zachować równowagę wśród ograniczeń życiowych, jeśli jesteś wystarczająco bystry, wiesz na co cię stać, co życie może ci dać, a czego nie, nie musisz mieć chorych ambicji, obsesyjnych celów, które w praktyce cię krzyżują, dają ci tyle bólu i cierpienia, a ty wkurzasz się i próbujesz dać ze wszystkim radę do momentu, w którym się poddajesz lub wpadasz w depresję.\nTak więc my buddyści mówimy, czego tak naprawdę chcesz, jaki masz cel. Nie potrzebujecie mieć miliona dolarów na koncie, żeby wreszcie być szczęśliwym. Wiecie, jestem jednym z dowodów na to twierdzenie, nie posiadam absolutnie nic, zero, a jestem całkiem szczęśliwym gościem. Popatrzcie na mnie. Nie musisz mieć pięknego partnera. Ja nie mam partnera. Żyję w celibacie. A dla wszystkich ludzi, którzy mówią, że celibat jest seksualną dewiacją… Myślę, kto to powiedział, kurczę, nie mogę sobie przypomnieć… Freud. Freud stwierdził, że jest tylko jedna seksualna dewiacja i jest nią celibat. O-o! To ja. Mam zamiar stworzyć stowarzyszenie ludzi żyjących w celibacie. Będę organizował marsze, tak jak geje i lesbijki, oni już mają swoje prawa, teraz my, czas na nas, jesteśmy dyskryminowani! Nazwijmy to walką o prawa celibatu. Ludzie mówią, że to nienaturalne żyć w celibacie, tak samo mówią o homoseksualistach, że nienaturalnie jest być gejem. Nie zgadzam się z tym, będę domagał się swoich praw. Na czym to ja skończyłem?\nAle… tak więc czego oczekujesz od życia, proszę znajdź umiarkowaną perspektywę, nie żądaj zbyt wiele. Ostatnia część – to naprawdę pozwala pozbyć się depresji. Nie potrzebujesz wszystkich tych rzeczy, żeby pozbyć się depresji, żeby być spokojnym i szczęśliwym. Wiecie o co chodzi, przychodzicie tu od dawna. Chodzi o to całe przywiązanie i pożądanie, nie musisz wygrać meczu, po prostu ciesz się grą. To proste. Nie musisz dostać awansu. Dostajesz awans – masz więcej odpowiedzialności i stresu. Zawsze powtarzam, nie zgubcie się w pożądaniu coraz większej ilości pieniędzy, wspinania się po korporacyjnej drabinie, nigdy nie będzie wam dosyć, wiecie o tym. Więc po co wypruwać sobie flaki o awans? Pracuj dla samej pracy, odkryj w tym spełnienie, odczuwaj radość, cokolwiek robisz. Rób to dla własnego szczęścia, nie dla prestiżu. Postępuj w ten sposób, szczęście masz tutaj. Prestiż, status? Komu to potrzebne?\nOstatnia część będzie chyba najbardziej głęboka. To jest tak, życie płynie swoim własnym torem, nie jest idealne, więc nie oczekuj od życia, że będzie składać się tylko ze wspaniałości i samych cudowności, bardzo często jest tak, że dzieje się źle, czasem ktoś bliski ci umiera i to jest smutne. Czasem tracisz wszystko z powodu kryzysu. Czasem ktoś cię wyrzuca ze świątyni, w której się wychowałeś, to smutne. Chodzi o aferę z bhikkhuni [mniszkami]. Czasem nie zdążysz na samolot, zdarza się, ale takie jest życie.\nŻycie najwyraźniej nie zostało zaprojektowane, żeby było perfekcyjne, zdarzają się momenty rozczarowania, ale my to rozumiemy i akceptujemy jako część życia, nie pogarszamy tego co jest. Moja ulubiona fotografia Ajahn Chaha, którą mam w swoim biurze, w klasztorze Bodhinyana w Serpentine przedstawia Ajahn Chaha z podniesionymi rękami, z wielkim uśmiechem na twarzy. Naśladuje on popularną figurę ze świątyni na południu Tajlandii, przy której widnieje napis – mówię wam, wygląda na niej jakby był w stanie kompletnej ekstazy i radości – a napis brzmi "Radujmy się przynajmniej z tego, że nie ma szczęścia na świecie". Jakie to głębokie! I pomocne też. W tym sensie, że nie będziesz zawsze szczęśliwy i będziesz też przygnębiony. Ciesz się chociaż z tego, że nie ma nic złego w byciu przygnębionym, w płaczu. Raduj się chociaż z tego, że jesteś sobą. Co za ulga. Bardzo ciężko jest być kimś innym, żyć w zgodzie z presją społeczeństwa na temat tego, jaki powinieneś być, co powinieneś robić i jak powinieneś mówić. Nie płacz, nie śmiej się, nie rób tego, tamtego… nie żyj.\nTak więc radujmy się chociaż z tego, że możemy płakać, być radosnym, uśmiechać się, poślizgnąć, zrobić z siebie głupka. Radujmy się z tego, że nie ma trwałego szczęścia na tym świecie. I to jest prawdziwa radość, prawdziwe szczęście. Kiedy to zrozumiesz, zrozumiesz najlepszy sposób na wyjście z depresji. Przestań próbować być kimś innym niż jesteś. Zaakceptuj siebie. Pozwól rzeczom odejść, po prostu usiądź, nie próbuj medytować. Nie próbuj być gdzie indziej niż jesteś. Po prostu bądź.\nNa tym polega sztuka medytacji, nie próbujesz niczego osiągnąć, być kimś innym niż jesteś, nie miej wielkich oczekiwań wobec medytacji… wiecie, np. wyobrażeń na temat mistycznych doświadczeń i spotkania postaci wielkiego Buddhy w złotym świetle, idącego w twoją stronę i tłumaczącego najgłębsze prawdy wszechświata, i w ogóle, że wszystko będzie odtąd perfekcyjne i zostaniesz oświecony na zawsze i na wieki wieków. Te wszystkie fantazje - nie o to chodzi w medytacji.\nNie medytujemy, żeby coś osiągnąć, zdobyć. Medytujemy, żeby odpuścić szczególnie tę część nas, która nieustannie pożąda, czegoś chce, chce być kimś, kim nie jesteśmy. Często mówię, że cierpienie jest pragnieniem, żeby być gdzie indziej niż się jest. Jeśli chcesz być gdzie indziej niż jesteś, to się nazywa cierpienie i jak chcesz przezwyciężyć ten problem? Próby dotarcia gdzieś są nieskończone, więc spędzasz całe życie, zmierzając dokądś zamiast być sobą tu i teraz. Koniec cierpienia jest wtedy, kiedy jestem tam, gdzie chcę być.\nOdpuszczamy, jeżeli potrafimy stwierdzić „jestem tam, gdzie chcę być”, siadamy w medytacji stajemy się nieskończenie spokojni, zdajemy sobie sprawę, że cały negatywny mechanizm, który powoduje depresję, chcenie ciągle czegoś innego, bycia gdzie indziej, bycia czymś więcej, jeśli pozwolisz temu odejść, jesteś w domu. Kimkolwiek jesteś, tym właśnie jesteś. Zmęczony, nerwowy, śpiący, genialny, głupi, wszyscy mamy takie nastroje, to też przeminie. Bądź kim jesteś. Wtedy odkryjesz nieskończone pokłady spokoju, energii, jasności. Odkryjesz, że najbardziej fundamentalną przyczyną depresji jest fakt, że to ty sam odbierasz swojemu umysłowi, swojemu sercu energię, zadajesz sobie cierpienie ponieważ jesteś zbyt zajęty robieniem rzeczy, nieustannym gonieniem dokądś.\nCiekawym przykładem mechanizmu pożądania jest… kasa. Zawsze kiedy chcesz mieć więcej pieniędzy, to oznacza, że nie potrafisz docenić tego, co masz. Zawsze kiedy chcesz czegoś więcej, nie możesz docenić tego co masz, ponieważ „chcenie” odwraca twoją uwagę, zabiera cię z dala od tego co jest teraz, musisz ciężko harować, ciągle iść do przodu i cierpieć, że jak wreszcie będę miał coś, to wtedy będę szczęśliwy. Wszystkie twoje obiekty pożądania są zawsze niewierne wobec ciebie. Zawsze obiecują ci szczęście, a w chwili, gdy je wreszcie otrzymujesz, okazuje się, że to jednak nie do końca to i chcesz czegoś więcej. Pożądanie jest podstępne, oszukuje cię, obiecuje ci coś, ale nigdy tego nie dostarcza lub sprawia, że czujesz tylko krótki przebłysk szczęścia, więc ciągle chcesz więcej. Jest w ciągłym ruchu.\nJeżeli to zrozumiesz, zrozumiesz, że tam gdzie jestem, tam chcę być. Jeżeli chcę czegoś, nie potrafię docenić tego, co mam. Więc doceń, to co masz. Doceń swojego partnera, swoją małą świątynię, moje gadanie, ciesz się sobą, ciesz się pogodą. Jeżeli chcesz, żeby coś było inne, cierpisz. Medytacja polega na tym, żeby po prostu pozwolić rzeczom być, takimi jakie są. Kiedy tego doświadczysz, zrozumiesz, że masz w sobie wszelki spokój, radość i szczęście, którego zawsze szukałeś. Potem spróbuj w życiu, rzeczy się po prostu dzieją. Tego uczymy się tutaj. To jest jak ćwiczenia na siłowni, tam się uczysz podnosić ciężary i ćwiczyć ciało, żeby być w formie. Tutaj uczymy się tego, jak być, jak odpuszczać, nie jak walczyć, i tutaj znajdujemy całe szczęście jakie świat nam może dać.\nZdajemy sobie sprawę, że cała energia pochodzi z nieporuszenia. Im bardziej chcesz, im bardziej próbujesz, tym bardziej równasz swoją psychikę w dół. Ajahn Chah mówił, zrozumiecie, kiedy naprawdę wejdziecie w medytację: „Jeżeli chcesz mieć silne ciało, ćwicz je, jeżeli chcesz mieć silny umysł, utrzymuj go w nieporuszeniu”, przestań robić rzeczy. Gdy medytujesz twój umysł dostaje więcej energii, otępienie, przygnębienie znika. Dostajesz tyle energii, że depresja nie ma prawa bytu. Wiedz, że jasność, doskonałość, szczęście, zawsze idą w parze z energią, zdajesz sobie sprawę, że źródłem depresji jest przepracowanie, przegrzanie mózgu, do tego stopnia, że nie ma tam już żadnej energii.\nCo ludzie robią kiedy wpadną w depresję? Próbują zmusić się do wyjścia z niej, co powoduje, że znowu w nią wpadają. Im bardziej próbujesz, tym bardziej zużywasz resztki energii, które ci zostały, więc zostaje ci jej jeszcze mniej, spadasz coraz niżej w dół, w dół, w dół. Najlepszy sposób na walkę z depresją – pozwól jej być. Przestań walczyć, bądź w pokoju ze swoją depresją, otwórz swoje serce na nią i patrz co się dzieje. Kiedy przestajesz walczyć, energia wraca. Masz naturalne źródło energii, a teraz nie zużywasz jej na wpadanie z powrotem w negatywną spiralę. Pozwól temu być, zostaw to w spokoju, zobaczysz, że energia wróci i przywróci jasność umysłu.\nDepresja niczym smog unosi się nad twoim sercem. To jest najgłębsza droga do wyjścia z niej, jeśli wiesz jak medytować. Proszę, nie medytujcie w ten sposób, nie walczcie, nie starajcie się. To pogłębia frustrację. Pozwól wszystkiemu być, takie jakie jest. Pozwól rzeczom odejść. Puść.\nJako mnisi jesteśmy w tym doświadczeni od lat, potrafimy pozbyć się umysłowego bagażu szybciutko, to znaczy, jeśli coś idzie źle, wszystko jest do bani, w porządku, to jest życie. „Radujmy się przynajmniej z tego, że nie ma radości na świecie, hura”. Z takim nastawieniem zawsze będziesz spokojny, szczęśliwy i radosny nawet, gdy wszyscy dookoła są smutni i zestresowani, ty będziesz miał uśmiech na twarzy.\nTo są najlepsze sposoby wyjścia z depresji. Są naprawdę skuteczne, dlatego brytyjski NFZ, a konkretniej ich ośrodek badawczy, [National Institute for Clinical Health and Excellence], mówią na to NICE [pol. fajnie], zgubili gdzieś „H” nie wiem dlaczego, to akronim. Zgodnie z badaniem sprzed kilku lat jedna z najlepszych form terapii depresji, wywnioskowali to z prób i obserwacji klinicznych, najbardziej skuteczną metodą, tą, która dawała najlepsze efekty była medytacja. Chyba wiecie, dlaczego… ale nie medytacja na siłę, z nastawieniem na efekty. Medytacja, która wprowadza spokój, która pozwala energii powrócić w postaci radości i szczęścia. Więc tak możecie pokonać medytację… ach, to znaczy depresję. Nie medytację, depresję, więc dziękuję wszystkim! Mam nadzieję, że się podobało.\nOk, w dzisiejszej mowie użyłem wielu historii, które na pewno słyszeliście, moim zamierzeniem było zebrać je do kupy w całość. Czy są jakieś komentarze lub pytania? Tak?\nSłuchacz: Która to konkretnie ściana z dwoma krzywymi cegłami w Boddidhyana?\nAjahn Brahm: Interesujące pytanie, ale wiesz, to historia sprzed 26 lat. Ludzie mnie pytają, która to ściana, a ja muszę jej poszukać bo zupełnie zapomniałem. A w tamtym czasie to była wielka rzecz dla mnie, ale potem zrozumiałem, że 998 cegieł jest ok, zapomniałem o tych krzywych i nie wiem gdzie one nawet są. Pewnie gdzieś koło toalet. To był pierwszy budynek, który postawiliśmy. Ale ponieważ to taka popularna historia teraz, będę musiał chyba położyć warstwę cegieł przed świątynią, żeby ludzie mogli zrobić sobie koło nich fotkę. Konkretnie koło tych dwóch krzywych, tak żeby każdy widział, coś w rodzaju atrakcji turystycznej. Ale to wartościowa historia, pomogła wielu ludziom. Działa. Jakieś inne pytania…? Tam z tyłu, proszę.\nSłuchacz: Naprawdę dobry wykład. Gratulacje!\nAjahn Brahm: Wiem, zasługuję na to. Miło to słyszeć.\nSłuchacz: Dziękuję bardzo.\nAjahn Brahm: Nieźle. Czy to was nie rozwesela? Tak? Kontynuuj…\nSłuchacz: Kiedy ktoś, kogo znam ma depresję, czy to przyjaciel czy znajomy, nie bardzo wiem jak pomóc, jak się zachować. Mógłbyś mi coś doradzić?\nAjahn Brahm: To częste pytanie, spotykasz kolegę, który jest bardzo załamany i nie wiesz, co robić. Kiedykolwiek znajdziesz się w takiej sytuacji, proszę nic nie planuj, nie miej przy sobie książki, o tym jak postępować z chorym na depresję zgodnie z procedurą. Ponieważ cała ta wiedza, te koncepcje na temat tego, co powinieneś zrobić, jak to leczyć, sprawia, że przestajesz być wrażliwy. Najlepsza rzecz jaką możesz zrobić w takiej sytuacji: zawsze kiedy spotykam kogoś w bardzo trudnej sytuacji życiowej i nie mam żadnej wiedzy na temat tego jak się z danym przypadkiem obchodzić, kompletnie puszczam wszystko, wyciszam, wyczyszczam swój umysł zupełnie do tego stopnia, że zapominam o wszystkim, co działało się w przeszłości, odpuszczam to wszystko, przywołuję się natychmiast do teraźniejszego momentu, kieruję odrobinę miłującej dobroci i współczucia do tej osoby, i ufam obecności w teraźniejszym momencie i tej uprzejmości. Jestem wtedy wystarczająco wrażliwy. Czasami są mocno załamani, wiesz, lepiej nic do nich nie mówić, czasem lepiej coś powiedzieć, czasami złapać ich ręką przez ramię, tylko ostrożnie, bo mogą cię uderzyć. Ta wrażliwość i uprzejmość działa najlepiej.\nPatrz co się wtedy dzieje, pomysły same się nasuwają, słowa wychodzą z ust samoistnie. Kiedy jestem w ciszy, jestem naturalnie uprzejmy, nie powtarzam metod, które działały ostatnim razem i nie przypominam sobie jakichś książkowych reguł postępowania, moja postawa działa. W każdej innej sytuacji też. Lubię takie powiedzonko: nigdy nie pozwól wiedzy, aby przesłoniła ci prawdę. Wiedza jest martwą koncepcją, tym co „powinieneś” zrobić, tym, co jest napisane w książce i jak zostałeś przeszkolony, a prawda jest tym, co stoi przed tobą tu i teraz w tej konkretnej sytuacji. To olbrzymia różnica. Po prostu bądź w teraźniejszej chwili z tą osobą i poczuj to, co powinieneś zrobić. Nie wiem, co to jest, to przychodzi samo z siebie spontanicznie. Masz pytanie, słucham?\nSłuchacz: Depresja nie jest czymś uprzywilejowanym, czy kompromitującym, nie jest czymś co może się przytrafić specyficznym ludziom, każdy może na nią zachorować.\nAjahn Brahm: Tak, każdy może mieć depresję, od dużej do mniejszych depresji od czasu do czasu, takie jest życie.\nSłuchacz: Czy to nie jest tak z depresją jak z karmieniem umysłu, gdy utrzymujesz go zdrowym, podobnie jak karmisz ciało i próbujesz utrzymać swoje ciało w formie?\nAjahn Brahm: Ok, chyba rozumiem o co ci chodzi, nawiązujesz do metafory, że depresja jest czymś w rodzaju umysłowego głodu, umysłowej choroby, dys-komfortu [dis-ease]. Masz rację kiedy zdrowo się odżywiasz, ćwiczysz, twoje ciało jest zdrowe, nie jest bardzo podatne na choroby. Ale nawet kiedy zdrowo się odżywiasz czasem łapie cię przeziębienie czy grypa, taka jest natura ciała. Tak samo jest z naturą umysłu, jeżeli odpowiednio go karmisz i ćwiczysz a medytacja jest najlepszym ćwiczeniem, wciąż przydarzają ci się gorsze nastroje, dlatego mówię… Cieszmy się chociaż z tego, że nie ma idealnego szczęścia na tym świecie. Po prostu to zaakceptuj. Ale kiedy praktykujesz i używasz buddyjskich strategii, okazuje się, że depresja nie pojawia się prawie nigdy, a nawet jeśli, to jest bardzo delikatna. Wiesz co robić, zostaw ją w spokoju. Polub swoją depresję, będziesz miał dzień urlopu. Możesz leżeć w łóżku, a twoja dziewczyna przyniesie ci śniadanie i ludzie będą się z tobą ostrożnie obchodzić… „Słyszałem, że masz depresję…” – będą dla ciebie mili i wyrozumiali. Więc jeśli masz depresję, po prostu ją wykorzystaj i wyeksploatuj do końca. Tak?\nSłuchacz [niewyraźnie]: […] W zeszłym roku miałam depresję, byłeś bardzo wyrozumiały dla mnie, nie mówiłeś mi „weź się w garść”, jak wszyscy. Sama twoja obecność była dla mnie uzdrawiająca. […]\nAjahn Brahm: Świetnie… Racja, tak, istotna rzecz, jeżeli mówisz komuś „weź się w garść”, ludzie czują się jeszcze bardziej winni i zaczynają się starać, ich stan się pogarsza i w efekcie czują się jeszcze gorzej. Ważne jest po prostu, żeby być z kimś, opowiedzieć jakiś dowcip np. o depresji. Wielu z was słyszało ten kawał, właściwie to jest o depresji, o pewnym malarzu w Perth.\nJest dosyć znanym malarzem, ale miał wypadek motocyklowy, wylądował w szpitalu, musieli mu amputować rękę. Akurat tę, której używał do malowania. Kiedy takie rzeczy się dzieją wielu ludzi wpada w depresję, więc po wyjściu ze szpitala, dostał różnych psychologów i terapeutów, ale ich zlekceważył. Wiedział, że bez malowania jego życie nie ma sensu. Więc zdecydował, że przy następnej możliwej okazji popełni samobójstwo. Więc poszedł do St. George's Terrace, na jeden z wieżowców, wyszedł na balkon i gdy już miał skakać, zobaczył faceta bez obydwu rąk, który tańczył na dole St. George's Terrace i sprawiał wrażenie bardzo szczęśliwego. Pomyślał: „Ja straciłem tylko rękę, a ten gość nie ma obydwu i tańczy. Dlaczego mam się zabijać?”. Zszedł z balkonu, wsiadł do windy, szybko zjechał na dół, zaczął gonić tego gościa, żeby mu podziękować, dogonił go i mówi: „Dziękuję, dziękuję, właśnie miałem skakać z tego budynku, bo straciłem jedną rękę. Ty nie masz dwóch i tańczysz, widziałem jaką radość ci to sprawia powiedz mi swój sekret”. Facet odpowiedział: „Nie tańczyłem dla zabawy, próbowałem tylko podrapać się po tyłku!”.\nMyślę, że to dobry moment na zakończenie, a ten optymistyczny akcent końcowy sprawi, że wyjdziecie stąd uśmiechnięci.


Pucio mówi pierwsze słowa - Marta Galewska-Kustra, Joanna Kłos - Książka - Księgarnia internetowa Bonito.pl\nKsięgarnia » Dla dzieci i młodzieży » Dla dzieci » Edukacja » Pucio mówi pierwsze słowa\nKod paskowy (EAN): 9788310131539\nAutor: 2PM , data: 20.04.2020 21:23 , ocena: 5,0\nAutor: radzio , data: 07.04.2020 11:46 , ocena: 5,0\nAutor: Dereim , data: 02.04.2020 16:15 , ocena: 5,0\nAutor: Cytryniaki , data: 14.09.2017 22:07 , ocena: 5,0\nII część przygód Pucia zachęca dziecko do samodzielnego działania - odnajdywania przedmiotów, określania czynności, a nawet emocji bohaterów, czy też do dostrzegania podobieństw na przykładzie dziennych rytuałów. Oprócz przedstawionych przedmiotów pod ilustracjami, są także określone czynności wykonywane przez bohaterów.\nOdnoszę wrażenie, że moja córka II część pokochała bardziej niż tą poprzednią. Może dlatego, że to własnie w tej części pojawia się przedszkole, plac zabaw, dzieci, przyjęcie urodzinowe, czy pływanie. Hania utożsamia się z Puciem - sama niedawno obchodziła urodziny, ma swój pokój i swoje łóżko, uczy się samodzielnie ubierać, sprząta swoje i siostrzane zabawki, pomaga na zakupach, była również pierwszy raz na basenie i tak jak Misia - samodzielnie myje zęby, tata czyta bajki, kiedy mama usypia jej młodszą siostrę.\nPucia uwielbiamy !\nAutor: leonleonek , data: 10.02.2017 23:57 , ocena: 5,0\nJakie są moje wrażenia? Uważam, że zarówno pierwsza, jak i druga część świetnie wspiera rozwój mowy u dziecka, mój syn nauczył się wielu dźwięków z pierwszej części, teraz uczy się słów z części drugiej.\nAutor: Marta - ksiazeczki synka i coreczki , data: 03.02.2017 02:49 , ocena: 5,0\nAutor: martarajchel , data: 23.01.2017 10:05 , ocena: 5,0\nPucio urósł i mówi pierwsze słowa!\nCzekałam na nowego Pucia i wreszcie się doczekałam :) Widziałam, jaką furorę robiła pierwsza część wśród dzieci znajomych i rodziny, jak pięknie się rozwijały podczytując z rodzicami tę książeczkę i naśladując dźwięki wydawane przez zabawną rodzinkę Pucia. Przez ten czas rosły razem z nim i myślę, że są gotowe na wypowiadanie pierwszych słów i prostych zdań wraz ze swoim ulubionym bohaterem. Tym razem spędzamy z Puciem i jego rodzinką (mama, tata, starsza siostra, młodszy brat, babcia, dziadek, ciocia, pies i kot) baaaaardzo długi dzień. A jak wiadomo, w ciągu całego dnia małe dzieci wypowiadają bardzo dużo słów. Pucio i jego siostra również.\nAutor: yllla-cowgowiepiszczy.blogspot.com , data: 19.01.2017 14:02 , ocena: 5,0\nKolejna książka o Puciu\nAutor: Life and chill , data: 13.01.2017 17:53 , ocena: 5,0\nMust have w każdej dziecięcej biblioteczce!\nAutor: Nauka to też sztuka , data: 10.01.2017 22:21 , ocena: 5,0\nPucio znów zachwyca


Pierwsza porażka. - Błękit Żołynia\nautor: tomziom, 2017-08-31 11:58\nBłękit Żołynia - Sawa Sonina - 0:3 (0:1)\nSkład: A. Gwizdak - G. Dudek (M. Połeć 88'), P. Noworol (R. Noworol 46'), S. Bieniasz, K. Markowicz, T. Czarnota, Ł. Rupar (M. Rupar 78'), B. Danielewicz, B. Wawrzaszek (P. Kowalski 87'), S. Koba (K. Urban 46'), M. Dudek\n3 min. - Dośrodkowanie gości z rzutu rożnego dociera na dalszy słupek, gdzie gracz Sawy z bliskiej odległości uderza piłkę głową wprost do siatki. Błękit - Sawa 0-1.\n50 min. - Gracze Sawy przejmują piłkę w okolicach połowy boiska i wyprowadzają błyskawiczny kontratak. Zagranie z pierwszej piłki "w trójkącie", następnie wyłożenie koledze wzdłuż bramki, który dopełnia formalności i trafia do siatki. Wzorowa kontra. Błękit - Sawa 0-2.\n72 min. - Tym razem akcja drugim skrzydłem gości, kolejne dogranie wzdłuż bramki, błąd popełniają nasi obrońcy oraz bramkarz, którzy dają się wyprzedzić jedynemu graczowi rywali w polu karnym, a ten strzałem z pierwszej piłki z bliskiej odległości, jeszcze pomiędzy nogami Gwizdaka ustala wynik meczu. Błękit - Sawa 0-3.\nW domowym meczu z Sawą trener Szmuc wystawił identyczny skład wyjściowy jak w poprzedniej kolejce w Stobiernej. Samo spotkanie zaczęło się jednak dużo gorzej, a w zasadzie niemal najgorzej jak mogło. Już po trzech minutach Błękit musiał odrabiać straty. W dalszych minutach spotkanie było dość wyrównane, chociaż to rywale wygrywali więcej pojedynków, szczególnie główkowych, przez co gra toczyła się raczej na naszej połowie. Nasz zespół miał kilka niezłych okazji na wyrównanie. Po długim zagraniu od Bartka Wawrzaszka przeciwnik nie doskoczył do piłki i ta dotarła do Tomka Czarnoty, który jednak w niezłej sytuacji uderzył dość daleko obok bramki. Przeciwnicy mogli, a nawet powinni podwyższyć kilka minut później. Nieporozumienie Noworola i Gwizdaka skutkuje stratą piłki i niemal pustą bramką Błękitu. Rywal jednak nie wiadomo czy chciał strzelać (jeśli tak to zrobił to bardzo nieudanie), czy dośrodkowywać (również niecelnie), ale ostatecznie piłka pozostała w boisku na lewym skrzydle, dośrodkowanie z tamtej strefy dotarło do nieobstawionego gracza rywali, który jednak głową uderzył obok słupka. Rywale groźnie zagrywali z rzutów rożnych, ale paradoksalnie to po ich kornerze najbliżej wyrównania był Błękit. Świetnie z kontratakiem zabrał się Szymon Bieniasz, który odegrał do Czarnoty, ten z kolei wypuścił w bój jeszcze lepiej ustawionego Kobę. Sylwek mając przed sobą tylko bramkarza rywali trafił niestety tylko w słupek i wynik pozostał bez zmian. Tuż przed przerwą spora część kibiców Błękitu widziała już piłkę w bramce, ale ostatecznie po trybunach poniósł się jedynie jęk zawodu. Znów główną rolę w akcji odegrał Czarnota, który minął rywala na prawym skrzydle, a następnie płasko dograł w pole karne, tam w okolicach 8 metra piłkę przyjął Marcin Dudek i uderzył na bramkę. Ta minęła bramkarza, ale minęła również słupek i gola nie było.\nPo zmianie stron było podobnie jak na początku meczu. Jeszcze nie wszyscy dobrze wrócili na swoje miejsca na trybunach, a strata wynosiła już dwie bramki. Taktyka Sawy od tej pory nie mogła być już inna, niż uważna gra w tyłach i kontrataki. Szczególnie, że rywale na mecz do Żołyni przyjechali w zaledwie 12 - osobowym składzie. Błękit przejął inicjatywę, ale miał z tego jedynie multum rzutów rożnych, po których najczęściej bramkarz wypiąstkowywał piłkę. Odbita futbolówka czasami wracała pod nogi naszych piłkarzy, ale strzały czy to Grzegorza Dudka, czy Łukasza Rupara były niecelne. Raz stały fragment gry omal nie przyniósł bramki, był to jednak rzut wolny. Dośrodkowanie dotarło na głowę Krzysztofa Urbana, ale jego strzał odbił się jedynie od poprzeczki i piłka wróciła w pole gry. Innym razem z rzutu wolnego uderzał Konrad Markowicz, a piłka po drodze odbiła się jeszcze od muru rywali i zmierzała do siatki. Świetnie zachował się jednak bramkarz Sawy i znów mieliśmy tylko rzut rożny. Po tym jak rywale strzelili trzecią bramkę stało się jasne, że o jakiekolwiek punkty będzie piekielnie trudno. Z każdą upływającą minutą było to także widać na boisku. Błękit złapał kilka razy rywali na spalonych, gdy Ci próbowali kontrataków. Bramkarz rywali musiał się jeszcze wykazać przy strzale zza pola karnego Urbana oraz po akcji Czarnoty, gdy ten wyszedł niemal sam na sam z goalkeeperem Sawy, w obydwu próbach jednak interwencje były skuteczne i nie udało się zmniejszyć rozmiarów porażki.\nBłękit nie zagrał wcale złego meczu. Zabrakło nieco szczęścia, gdy dwa razy piłka obijała obramowanie bramki. Źle też ułożyło się samo spotkanie, bo nasz zespół stracił bramki w 3 minucie oraz już 5 minut po przerwie, więc niemal zaraz po wyjściu z szatni. Nie ma co jednak narzekać. Lepiej przegrać grając niezły mecz, bo to zwiastuje, że następnym razem znów powinno być dobrze, gdy dojdzie troszkę skuteczności, niż zremisować grając bardzo słabo, bo sezon jest długi i dobra, równa gra będzie na pewno ważniejsza w ogólnym rozrachunku. Kolejna szansa na punkty już w najbliższą niedzielę w Rzeszowie, gdzie Błękit zagra z drugim zespołem Resovii Rzeszów.\ndzisiaj: 41, wczoraj: 470\nogółem: 1 507 078


Kampania rozpocznie się od ekspozycji citylightów na przystankach komunikacji miejskiej w Gdańsku. Pierwsze plakaty będzie można zobaczyć już 1-go sierpnia. Plakaty eksponowane będą ponadto w autobusach i tramwajach oraz w placówkach opieki zdrowotnej. Organizatorem kampanii jest Gdańskie Centrum Profilaktyki Uzależnień, partnerem - Fundacja „Trzeźwość”. Patronat medialny: portal gdansk.pl, Radio Gdańsk, Północna.tv oraz Panorama Pomorza. Więcej – Agata Konieczna, Małgorzata\nKonferencja odbędzie się w sali widowiskowej im. Lubomira Szopińskiego. Jest częścią IV Pomorskich Obchodów Światowego Dnia FAS. Organizują ją: miasto Kościerzyna, Fundacja „Trzeźwość”, Ośrodek Pomocy Społecznej w Kościerzynie i Miejska Komisja Rozwiązywania Problemów Alkoholowych w Kościerzynie. Szczegółowe informacje dotyczące konferencji i możliwości zgłaszania swojego udziału znajdują się w poniższym linku: http://rops.pomorskie.eu/


UCHWAŁA NR 237/XLIII/01 Rady Miejskiej Łomży - Biuletyn Informacji Publicznej\nUCHWAŁA NR 237/XLIII/01 Rady Miejskiej Łomży\nz dnia 31 stycznia 2001 roku w sprawie wysokości diet oraz zwrotu kosztów podróży dla radnych\nNa podstawie art. 25 ust. 4 i 5 oraz art. 37 b ustawy z dnia 8 marca 1990 roku o samorządzie gminnym (tekst jednolity: Dz. U. z 1996 r. Nr 13,poz.74; zm. Dz. U. Nr 58,poz.261,Nr 106, poz. 496, Nr 132, poz. 622; z 1997 r. Nr 9, poz. 43,Nr 106, poz. 679, Nr 107,poz. 686, Nr 113,poz.734, Nr 123, poz.775; z 1998 r. Nr 155,poz.1014,Nr 162,poz.1126, z 2000 r. Nr 26,poz.306Nr 48,poz.552,Nr 62,poz.718,Nr 88, poz. 985, Nr 91,poz. 1009, Nr 95, poz.1041 ) oraz rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 26 lipca 2000 r. w sprawie maksymalnej wysokości diet przysługujących radnemu gminy (Dz. U. z 2000 r. Nr 61 poz. 710) Rada Miejska Łomży uchwala, co następuje:\nPodstawą uprawnienia do diety jest udział w pracach samorządu miasta obejmujący:\n- pracę w podkomisjach .\nUprawnieni do diet są:\n2. członkowie komisji i podkomisji Rady nie będących członkami Rady i pracownikami Urzędu Miejskiego lub jednostek podległych.\n3. Przewodniczący Zarządu Rad Osiedli\nUstala się miesięczną dietę zryczałtowaną w wysokości stanowiącej procentowy udział kwoty bazowej określonej § 3 pkt. 2 Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 26 lipca 2000 r. w sprawie maksymalnej wysokości diet przysługujących radnemu gminy:\n1. radny - 40 %\n2. radny - Przewodniczący Komisji - 65 %\n3. radny – Zastępca Przewodniczącego Komisji - 45 %\n4. radny - Wiceprzewodniczący Rady - 75 %\n5. radny – Przewodniczący Rady - 100 %\n6.Przewodniczący Zarządu Rad Osiedli - 10 %\n7. członek Zarządu - 90%\n1. Dieta zryczałtowana przysługuje:\n• radnym za pracę w dwóch komisjach Rady ,\n• członkom Zarządu za pracę w jednej komisji i Zarządzie Miasta,\n• wiceprzewodniczącym Rady za współkierowanie pracami Rady i udział w pracach dwóch komisji,\n• przewodniczącemu Rady za kierowanie pracami Rady.\n2. W przypadku pracy radnego w jednej komisji dieta zryczałtowana zostaje obniżona o 40%. Nie dotyczy to członka Zarządu.\na/ W przypadku nie podjęcie pracy w komisji przez członka Zarządu dieta zostaje obniżona\na/ za nieobecność na posiedzeniach Rady, Zarządu i Komisjach Rady członkowi Zarządu\nObniża się dietę o 20% za każdą nieobecność.\n5. Przewodniczącemu Rady przysługuje ryczałt za udział w pracach Rady. Kwota ryczałtu zostaje pomniejszona o dni nieobecności z tytułu choroby, urlopu i innych przyczyn\nuniemożliwiających pracę w kierowaniu Radą.\n6. Nieobecność uznaje się za usprawiedliwioną jedynie w przypadku delegowania w sprawach Miasta. W tym przypadku radnemu przysługuje zwrot kosztów podróży służbowych.\n7. Przewodniczącym Zarządów Osiedlowych przysługuje ryczałt za 100% obecności na sesjach\nw danym miesiącu. W przypadku nieobecności, wysokość diety jest wyliczana procentowo w\nstosunku do odbytych sesji.\nCzłonkowie powołanych komisji doraźnych lub podkomisji określeni w § 2 ust. 2 uprawnieni są do diety w wysokości 5 % kwoty bazowej określonej § 3 pkt. 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 26 lipca 2000 r. w sprawie maksymalnej wysokości diet przysługujących radnemu gminy.\n1. Dietę wypłaca się miesięcznie z dołu na podstawie listy obecności potwierdzonej własnoręcznym podpisem.\nWykonanie uchwały powierza się Zarządowi Miasta Łomży.\nTraci moc uchwała nr 190/XXXIII/00 Rady Miejskiej Łomży z dnia 27 września 2000 roku w sprawie diet oraz zwrotu kosztów podróży dla radnych.\nUchwała wchodzi w życie z dniem podjęcia z mocą obowiązująca od 1 stycznia 2001 roku.\nData powstania: Data powstania: czwartek, 6 lis 2003 07:48\nData opublikowania: czwartek, 6 lis 2003 07:55\nData edycji: czwartek, 31 sty 2008 13:39\nData przejścia do archiwum: czwartek, 31 sty 2008 13:40\nUchwała Nr 486/LI/22 w sprawie wysokości diet oraz zwrotu kosztów podróży dla radnych


• Zobacz temat - Gdzie można zagrać w Veto?\nStrona główna ‹ Gry planszowe i karciane ‹ VETO\nGdzie można zagrać w Veto?\nForum prawdziwie szlacheckiej i niewątpliwie warcholskiej gry karcianej\nprzez Sienio » Nie Wrz 13, 2015 7:53 am\nWitam wszystkich Waszmościów!\nWprawdzie Veto na forum WG było przez długi czas nieaktywne, ale pora nadrobić zaległości i przypomnieć o tej grze. Szczególnie, że już niedługo rusza nowy sezon, czyli Potop - rozpocznie go dodatek "Initium Calamitatis Regni". Karty z tego dodatku możecie zobaczyć w zapowiedzi tutaj.\nOsoby zainteresowane powrotem do "Veto", a także rozpoczęciem przygody z tą karcianką, zapraszamy na cykliczne spotkania w kilku miastach w Polsce. Eventy z Veto odbywają się w tej chwili w:\nWargamer, ul. Wilcza 62, w każdy poniedziałek w godz. 17:00 - 20:00.\nOdpowiedni temat na forum znajdziecie tutaj.\nGOSU, ul. Taczaka 14, w każdy poniedziałek w godz. 17:00 - 20:00.\nKawiarnia HEX, ul. Dwernickiego 5, w każdy wtorek w godz. 17:00 - 20:00.\nLubelskie Centrum Gier Historycznych, ul. Królewska 3, w każdą środę w godz. 17:00 - 21:00.\nAkademicki Klub Miłośników Fantastyki Olifant, Uniwersytecki Dom Rotacyjny, ul. Dybowskiego 7, w każdy czwartek w godz. 19:00 – 22:00.\nPadbar, ul. Kazimierza Wielkiego 1, w każdą niedzielę w godz. 16:00 - 22:00. [pierwsze spotkanie 20 września 2015]\nA także w domach kultury w kilku miejscowościach. Listę znajdziecie tutaj.\nNiedługo ruszą też spotkania w Kielcach w sklepie Wargamer.\nJeśli chcielibyście zacząć grać w Veto, ale w waszych miejscowościach nie macie gdzie grać, dajcie nam znać, a na pewno postaramy się pomóc zorganizować jakieś fajne miejsce do grania.\nVETO to gra, której akcja rozgrywa się w realiach XVII-wiecznej Rzeczypospolitej, rozdartej walkami o obsadzenie tronu opustoszałego po śmierci Władysława IV Wazy. To gra której świat zapełniają postacie znane z kart podręczników historii, powieści Sienkiewicza czy Dumasa. To gra pełna pojedynków i polityki, spisków i dyplomacji, mężnych szlachciców i pięknych niewiast, wpływowych możnowładców i agentów obcych mocarstw.\nVETO to kolekcjonerska gra karciana, czyli taka, w której każdy z graczy buduje swoją własną, niepowtarzalną talię i gra nią z rywalami. W VETO gracze mogą wybierać karty do swojej talii spośród kilkuset dostępnych wzorów. Każda karta ma swoje niepowtarzalne działanie i jest ozdobiona oryginalną ilustracją.\nChcesz przeżyć przygodę na miarę Skrzetuskiego czy Zagłoby? Zmierzyć się w śmiertelnej grze o tron? Wpłynąć na losy Rzeczpospolitej? W takim wypadku VETO jest stworzone dla Ciebie!\nRejestracja: Nie Wrz 13, 2015 7:46 am\nWróć do VETO


Kto zbudował organy w oleskim kościele parafialnym? Co mówi napis wewnątrz organów? Zapraszamy do odkrywania jeszcze jednej oleskiej historii.\nOrgany w kościele parafialnym Bożego Ciała w Oleśnie zostały zbudowane w roku 1912 przez firmę Bruno Goebel z Królewca w Prusach Wschodnich (obecnie Kaliningrad, Rosja). Noszą numeru opusu 298. Ta sama firma rok wcześniej zbudowała organy w kościele św. Michała (opus 289).\nBruno Goebel urodził się 6 października 1860 r. w Gorzowie Śląskim w rodzinie nauczycielskiej. Jeszcze dziś, na cmentarzu w Gorzowie można znaleźć stare nagrobki z nazwiskiem Goebel. Po ukończeniu szkoły powszechnej młody Bruno rozpoczął naukę w warsztacie budowy i naprawy organów A Czopka w Oleśnie. Był to niewielki zakład, gdzie bez użycia maszyn budowano małe instrumenty systemu mechanicznego; istniał do ok. 1900 r.\nPo zdobyciu kwalifikacji zawodowych Bruno Goebel przez dwa lata pracował w dużej, renomowanej firmie Schlag und Söhne w Schweidenitz (czyli w Świdnicy). Przez następne lata pracował w kilku firmach w północnych i zachodnich Niemczech, gdzie gruntownie poznał sztukę budowy organów.\nMając 33 lata Goebel założył rodzinę i osiedlił się w Warmditt (obecnie Orneta) w Prusach Wschodnich, gdzie otworzył swój pierwszy zakład. Tam powstało pierwszych kilkanaście instrumentów. Po kilku latach pojawiła się możliwość przejęcia firmy Max Terletzki z Królewca. Firma na istniała od połowy XIX, Bruno Goebel kontynuował numeracje opusów. Dlatego też organy w naszym kościele noszą tabliczkę z napisem "Max Terletzki nachfolger, ihaber Bruno Goebel.\nFirma rozwijała się pomyślnie i do końca II wojny światowej zbudowała kilkaset organów, głównie na terenie Warmii i Pomorza, m.in. w sanktuarium Matki Bożej w Świętej Lipce.\nZatrudnienie w zakładzie sięgało 40 osób.\nBruno Goebel miał sześciu synów, z których pięciu było organistami. Wszyscy poznawali tajniki zawodu w rodzinnym zakładzie. Najmłodszy syn Alois został doktorem nauk ekonomicznych na uniwersytecie w Królewcu. Najstarszy syn Joseph Goebel kierował ekipa, która montowała organy w naszym kościele. Mówi o tym napis umieszczony wewnątrz organów:\nOrhgel wurde gabeut von 16 Jan. bis Sapr. 1913 Orgelbauanstalt B. Goebel Königsberg J.Pr. Orgelbauer Kemkowski, Grieser, J. Goebel.\nJoseph Goebel miał wtedy 20 lat. Po kilku latach uruchomił własny zakład w Gdańsku. Wykonał on wiele znaczących prac, m.in. przeprowadził generalna przebudowę wielkich organów w Oliwie, połączona ze zmiana systemu sterowania na elektropneumatyczny.\nWybuch II wojny światowej zakończył działalność obu firm: macierzystej, Bruno Goebel Söhne z Królewca i Joseph Goebel z Gdańska.\nBruno Goebel zmarł w styczniu 1945 r. w wieku 85 lat podczas ucieczki przed wojskami radzieckimi. Jego syn Joseph osiedlił się w okolicach Kolonii, gdzie przejął zniszczony warsztat organmistrzowski. W latach powojennych zbudował jeszcze kilkanaście instrumentów. Zmarł w latach 50.\nFrima Bruno Goebel zbudowała w okresie swej działalności kilkaset instrumentów, głównie na terenie Warmii i Pomorza. Na Ślasku zaledwie kilka, m.in. w Modzurowie koło Raciborza, krotko przed wybuchem wojny. Organy tej firmy znajdują się w jednym z krakowskich kościołów.\nW Oleśnie zachowały się dwa piękne instrumenty tej znanej i cenionej firmy o ciekawej historii. Warto pamiętać, ze założyciel tej firmy pochodził z naszych stron.\nHH (OGP 41 / maj 2002)


10 najtrudniejszych zagadek o herbach | globalquiz.org\n10 najtrudniejszych zagadek o herbach\nLista dziesięciu pytań o herby (spośród 31), na które najczęściej udzielane są błędne odpowiedzi\nwikipedia → Rodło (symbol)\nTen charakterystyczny koronowany orzeł to oczywiście herb\nTen wysoce mylący dla Polaków herb Frankfurtu nad Menem wywodzi się od cesarskiego orła z XII wieku. Tymczasem korona symbolizuje wolne miasto Rzeszy. Jego znakiem szczególnym są błękitny język i szpony.\nwikipedia → Herb Frankfurtu nad Menem\nJakie godło przedstawia fotografia?\nJest to godło reformacji protestanckiej, zaprojektowane i opisane przez Marcina Lutra, a zarazem godło większości kościołów ewangelickich obrządku augsburskiego. W różnych wariantach jest znakiem poszczególnych kościołów luterańskich w wielu państwach (w tym Kościoła Ewangelicko-Augsburskiego w Polsce).\nwikipedia → Róża Lutra\nW herbie którego kraju NIE znajduje się dwugłowy orzeł?\nw każdym się znajduje\nW herbach Albanii i Rosji znajdują się dwugłowe orły. Orzeł w herbie Niemiec posiada jedną głowę. Na ilustracji herb Wielkiej Brytanii.\nwikipedia → Herb Niemiec\nW godle którego kraju nie widnieje podwójny krzyż lotaryński?\nWywodzący się z Konstantynopola podwójny krzyż trafił do Lotaryngii za pośrednictwem morawskiego księcia Świętopełka. Krzyż znany także jako jagielloński widnieje na tarczy Pogoni, która była godłem Białorusi do 1995 roku. Jednak obecne godło nawiązuje do czasów radzieckich.\nwikipedia → Krzyż lotaryński\nMotyw roślinny obejmujuje herb Kanady od dołu. W nim umieszczone są roślinne symbole narodowe: angielska róża, szkocki oset, irlandzka koniczyna i francuska lilia. Oczywiście, w herbie Kanady nie mogło zabraknąć liści klonu.\nwikipedia → Herb Kanady\nJaki kwiat znajduje się w herbie Moniek?\nHerb Moniek przedstawia w złotym polu herbowym stojącą na zielonej murawie pannę w czerwonej sukni, z rozpuszczonymi włosami i z koroną na głowie, pochylającą się nad kwitnącym krzewem ziemniaczanym o białych, cętkowanych fioletowo kwiatach na zielonej łodydze, z dwoma zielonymi liśćmi. Herb ustanowiono w połowie lat 90. XX wieku.\nwikipedia → Herb Moniek


Expo Huíla 2018 - Wielkopolski Fundusz Rozwoju WFR\nExpo Huíla 2018\nPrzedsiębiorcom zainteresowanym ekspansją na rynek afrykański polecamy uczestnictwo w XXVI Expo Huíla, które odbędzie się w dniach od 8 do 12 sierpnia br. W ubiegłym roku delegacja z Wielkopolskiego Funduszu Rozwoju wizytowała jubileuszową edycję targów w Lubango, stolicy partnerskiego regionu Wielkopolski – Huíla.\nMotto tegorocznego Expo to „Huíla the Future of National Production”. Rejestracja trwa do 16 lipca. Serdecznie zachęcamy do udziału w tym wydarzeniu głównie przedsiębiorców z sektora przemysłu spożywczego, a chętnych prosimy o kontakt, wówczas prześlemy informacje o kosztach, formularz zgłoszeniowy i regulamin. Wraz z Ambasadą Rzeczypospolitej Polskiej w Angoli pomożemy w organizacji pobytu i prezentacji targowej.\nPomysłodawcą targów jest AAPCIL – Associação Agro-Pecuária Industrial e Comercial da Huíla. Funkcjonujące już od ponad 25 lat stowarzyszenie to ważny partner rządu Angoli. Konsultuje sprawy związane z biznesem śledząc wszystkie programy państwowe. Na zeszłorocznych targach obecne były firmy z różnych branż, głównie jednak spożywcze i rolnicze, gdyż impreza połączona jest z Feira Agropecuária, czyli targami zwierząt hodowlanych i licytacją bydła oraz koni. Podczas Expo 2017 pojawiły się także firmy z sektora bankowego, telekomunikacyjnego, kamieniarskiego, budowlanego, medycznego, kosmetycznego i turystycznego.


O nas | Akademia Barberingu\nAKADEMIA BARBERINGU MARIO MAYER\nKursanci z modelami\nWszystko zaczęło się od miłości do strzyżenia\nAkademia Barberingu to przede wszystkim miejsce, gdzie każdy, kto tylko przekroczy próg, przenosi się do świata miłośników strzyżenia męskiego. Gdzie najlepsi fryzjerzy starają się, aby każdy klient był zadowolony z usługi i chciał ponownie do nas wrócić.\nDokładamy wszelkich starań, aby nasi goście oraz kursanci czuli się u nas wyjątkowo. Profesjonalna atmosfera, jaka panuje w tym miejscu, sprawi, że już nie będziesz chciał iść gdzieś indziej.\nDodatkowo na miejscu można zaciągnąć porady odnośnie do pielęgnacji włosów. Mamy ciekawy asortyment kosmetyków znanych fryzjerskich firm, ale i również prowadzimy sprzedaż własnej linii kosmetyków RABBIT GRIP.\nSzkolenia, jakie organizujemy, na które może się zapisać każdy, odbywają się pod okiem wielokrotnego mistrza Mario Mayera. Każdy kursant zdobywa coś więcej niż certytfikat ukończenia kursu, ale i doświadczenie, jakie wykorzysta w swojej fryzjerskiej przyszłości.


Nie zamkną „Słowackiego”! |\nNie zamkną „Słowackiego”!\nLiceum im. Juliusza Słowackiego w Częstochowie nie zostanie zlikwidowane, a zalecenia straży pożarnej uda się wypełnić bez konieczności wyprowadzania uczniów ze szkoły – to najważniejszy przekaz płynący z wtorkowej (09.06) konferencji prasowej dotyczącej sytuacji szkoły z ulicy Kościuszki. – Okazuje się, że przy dobrej woli i nastawieniu można wypracować rozwiązanie zadowalające obie strony – mówił prezydent Częstochowy Krzysztof Matyjaszczyk.\nWokół szkoły w ostatnim czasie narosło wiele plotek i domysłów mówiących o tym, że placówka zostanie zlikwidowana, a na jej miejscu powstanie inna inwestycja. – Nie miało to nic wspólnego z rzeczywistością. Od początku podkreślałem, że nie ma mowy o żadnych innych rozwiązaniach, jak tylko zapewnienie bezpieczeństwa uczniom i nauczycielom. Wciąż potrzebujemy jeszcze sporo czasu na konsultacje z fachowcami, ale ta najważniejsza informacja na szczęście jest już potwierdzona – dodawał sternik Częstochowy.\nBardziej szczegółowo o sytuacji w „Słowackim” mówił wiceprezydent Mirosław Soborak. – Podstawowym problemem z punktu widzenia technicznego jest tzw. klasa odporności ogniowej stropu. Zgodnie z przepisami powinny one wytrzymać minimum 60 minut. Mogą tu być pewne odstępstwa, ale wymagają one uzgodnienia z komendantem wojewódzkim Państwowej Straży Pożarnej. Mamy robocze uzgodnienie na linii ekspertów stricte pożarowych, którzy zajmują się pokazaniem, jakich konkretnych robót należy dokonać w celu osiągnięcia bezpieczeństwa klas pożarowych. Do wszystkich prac, które nie wymagają uzgodnień przystąpimy bez zbędnej zwłoki. Nie jesteśmy w stanie przekazać w tej chwili uzgodnień szczegółowych z uwagi na obowiązujące procedury. W czasie remontu bursy do szkoły będzie można wchodzić tylko od Placu Jacka. Te utrudnienia po prostu trzeba będzie przeżyć.\n– Jakieś uciążliwości związane z równoczesnym prowadzeniem zajęć i wykonywaniem prac na pewno będą, ale tutaj liczymy na dobrą organizację ze strony dyrekcji szkoły. Mam nadzieję, zeta cała zawierucha, która wytworzyła się wokół szkoły nie wpłynie na nabór uczniów na nowy rok szkolny. Uczniowie chcący podjąć naukę w „Słowackim” mogą być zupełnie spokojni – rozwiał wątpliwości Krzysztof Matyjaszczyk. Najpilniejsze prace zostaną przeprowadzone w czasie wakacji, na poważniejszy remont szkoła będzie musiała poczekać do przyszłego roku.\nNowszeEwa i płonące praktykable…\nStarszeRóżewicz Open Festiwal VII edycja – PROGRAM


22 sierpnia br. rozpocznie się I część XXI „Herbertiady”, czyli Ogólnopolskiego Przeglądu Twórczości Zbigniewa Herberta. W tej artystycznej odsłonie „Herbertiady” przygotowaliśmy premierowe niespodzianki. Pierwszą z nich będzie niewątpliwie zaprezentowanie unikalnego, kilkunastominutowego dokumentu filmowego pt. „Powrót Pana Cogito”, w którym zostały zarejestrowane archiwalne wypowiedzi Zbigniewa Herberta, w tym również czytanie publiczności swoich wierszy przez Poetę.\n- Zdjęcia zrobiono w dzień lub przeddzień premiery spektaklu „Powrót Pana Cogito”, który przygotował śp. Tadeusz Malak. Mamy więc rok 1981. Skądinąd wiadomo, że próby do tego spektaklu zaczęły się w latach 70., ale władza była niełaskawa go puścić w lud. Otóż pamiętam, że ów spektakl widziałem dość późną nocą, ze skąpym gronem widzów, wszystko było dość ciemnei żywo przypominało fragmenty przywołane w relacji filmowej- przyznaje dr.hab Rafał Żebrowski, siostrzeniec Poety.\nZ kolei Hadrianowi Filipowi Tabęckiemu (fortepian) towarzyszyć będzie Mariusz „Mario” Jeka (klarnet). Spotkanie z poezją Herberta poprowadzi dla Państwa Katarzyna Zawadzka, znana aktorka młodego pokolenia.


Kanada: klauzula sumienia w eutanazji - tak, ale odesłać tam, gdzie wykonają - Prawo\nAutor: Pch24.pl/Rynek Zdrowia 19 czerwca 2017 17:04\nDotąd w żadnym państwie nie zmuszano lekarzy, by w razie odmowy wskazywali miejsce, gdzie możliwa jest eutanazja. Fot. archiwum\nW prowincji Ontario (Kanada) powstała instrukcja Kolegium Lekarzy i Chirurgów, w której wskazano, że przypadku sprzeciwu sumienia, lekarz może odstąpić od procedur eutanazji pod warunkiem „skutecznego odesłania” pacjenta do innej placówki, w której zabieg zostanie wykonany.\nW opinii organizacji skupiających chrześcijańskich lekarzy taki przepis oznacza ignorowanie klauzuli sumienia.\nKanadyjska Federacja Lekarzy Katolickich zwraca uwagę, że w wielu miejscach na świecie wprowadzono rozstrzygnięcia prawne aprobujące eutanazję lub wspomagane samobójstwo, ale żadne z nich nie zmuszało lekarzy, by wbrew sumieniu kierowali na taką procedurę lub sami ją przeprowadzali.\nZ tego powodu członkowie tych organizacji postanowili zaskarżyć instrukcję w sądzie, zaś do kolegium lekarskiego skierowali oświadczenia, w sprawie odmowy podporządkowania się instrukcji.