AKCESORIA DLA KOTÓW - Wnętrza,aranżacje wnętrz, inspiracje - CzteryKaty.pl\n, szkolny czas. Jakie produkty znajdą się w ofercie sklepu? Marka home&you postarała się, by kolekcja była różnorodna i dopasowana do potrzeb. W ofercie sklepu można znaleźć zarówno piórniki, spinacze, notatniki, zeszyty czy breloczki do kluczy z wizerunkiem ukochanego kota czy\nbawić. false false Akcesoria do karmienia i higieniczne dla kota Oczywiście nie mogliśmy zapomnieć również o pozostałych akcesoriach, które są niezbędne, jeśli decydujemy się na kota. Będą to między innymi miski i podajniki na karmę, kuweta oraz kontener czy torba do przewozu zwierzęcia. Poniżej\nLegowiska dla psa i kota z rabatem do 57% Inne legowiska dla psa i kota z wyprzedaży znajdziesz poniżej. Legowiska dla psa i kota marki Petly czy Hunter nie należą do najtańszych, dlatego warto wypatrywać rabatów, które pozwolą ci kupić ich produkty w bardzo okazyjnych cenach. Aktualnie na\n. Gadżety dla miłośników zwierząt: Torby, kubki, etui, które odmienią modową i wnętrzarską stylizację Ekologiczna torba na zakupy, na akcesoria lub na plażę przydaje się każdemu. Model minimalistyczny z motywem kota to również ciekawy gadżet, który odmieni twoją stylizację. Może być również\nzabudową skryte są rozmaite mniejsze i większe akcesoria. Często mają dość duże znaczenie praktyczne, ale nie są zbyt okazałe. Może być więc trudno o ciekawe inspiracje tak, żeby stworzyć z nich dość miłą dla oka ekspozycję. Jednocześnie może być nam trudno utrzymać wzorcowy porządek wśród tych elementów\nPuszyste i rozbrajająco zabawne koty potrafią skraść serca wszystkich domowników, którzy są zdolni wybaczyć nawet strącenie pamiątkowego wazonu, pogryzienie nowych butów czy porysowanie kanapy. Dla prawdziwych fanów marka home&you stworzyła całą serię\nWnętrze przyjazne kotu - 10 oryginalnych pomysłów\nMiłośnicy kotów dbają o swoje czworonogi. Zapewniają im nie tylko odpowiednią dietę, pielęgnację, opiekę, ale także miejsce do zabawy i rozwoju. Producenci oferują wiele akcesoriów przeznaczonych dla domowych zwierząt - również dla kotów. Dużo pomysłowych rzeczy można jednak\nposegregują sypkie produkty spożywcze i różne drobne akcesoria. Wszystkie te designerskie perełki wpisują się w trendy 2021 roku. To ceramika i szkło, które warto mieć w domu. Talia – wazony i pojemniki inspirowane "gorsecikami", kultową mozaiką sprzed lat "Gorseciki", czyli płytki\nzwierzęcym. Dawniej dodatki z motywem psa czy kota głównie służyły do aranżacji pokoju dziecięcego. Dziś, dodatki z wizerunkiem czworonogów można spotkać zarówno w kuchni, salonie, sypialni jak i łazience. Moda na akcesoria ze zwierzętami na dobre zagościła do naszych wnętrz i opanowała nasze mieszkania\nodkurzacza znajduje się przy rączce. Zdecydowanym plusem urządzeń tego typu jest też ich wielofunkcyjność – można sprzątać w poziomie i w pionie. To oznacza, że z łatwością usuniemy sierść zwierzaka nie tylko z tapicerki i dywanu, ale i np. z zasłon. To wygodne dla osób posiadających choćby koty, które\nJak używać pompy do basenu? Podpowiadamy\nprzez psa, kota lub uszkodzeniem przez kosiarkę. W żadnym wypadku nie należy go zakopywać. Zamontuj sprzęt Jeśli Twój basen ogrodowy stoi już w odpowiednim miejscu, możesz rozpocząć montaż zestawu filtrującego. Przed przystąpieniem do pracy upewnij się, że pompa basenowa nie jest podłączona do prądu\n. Nowoczesne wzornictwo, kilka przyjemnych kolorów oraz funkcjonalność zapewniły projektowi prestiżową nagrodę Red Dot Design oraz ICFF Editor's Award w kategorii najlepsze akcesoria. Koty też uwielbiają ModKat, gdyż zapewnia im całkowitą prywatność. Wejście do kuwety znajduje się od\nkota, miej na uwadze, że takie urządzenie może negatywnie działać na twojego pupila. Nie jest to jednak regułą. Kolaż / fot. sklep.swiatkwiatow.pl / autor: brak informacji / mat. partnerów. Więcej akcesoriów chroniących ogród.\nherbaty liściastej są jednak często fusy. Dlatego też świetnym rozwiązaniem problemu jest zaparzaczka. Dodatkowo jej cena, to koszt zaledwie kilku do kilkunastu złotych! Szeroka oferta zaparzaczek sprawia, że każdy może znaleźć interesujący dla siebie model, który nie tylko świetnie spełni swoją\nłazienka stała się pokojem kąpielowym, trzeba „wyprowadzić” z niej pranie, suszenie, toaletę dla kota... Wnętrze nie może stać się pomieszczeniem gospodarczym – dla wszelkiego rodzaju środków czystości, szczotek, mopów i wiader trzeba znaleźć inne miejsce. Tylko w uporządkowanym\nJeśli nad przewidywalność i posłuszeństwo psów cenicie sobie niezależność i podlegającą nastrojowi chwili osobowość kotów, z całą pewnością znacie też ciemne strony pomieszkiwania z futrzakiem, który uważa się za pana na włościach, a pozostałych domowników za służbę, winną\nnależą różnego rodzaju szpice oraz ceramiczne zwierzęta. Montaż sowy, lwa, delfina, kota czy koguta na dachu sprawi, że cały dom będzie robił wrażenie przyjaznego i przytulnego. *** Jedynie odpowiednio dobrany i fachowo zamontowany system akcesoriów\nwww.kreatywnedziecko.eu w cenie 28 zł za sztukę. Klocki LEGO z serii Duplo, przeznaczone są dla najmłodszych dzieci. Wielkość klocków dopasowana jest do małych rączek. W skład zestawu wchodzą trzy figurki: sprzedawca, klient i kot, do tego samochód dostawczy, parasol, kwiaty, skrzynki, owoce, warzywa i cennik. Klocki\nłazience Rynek Kawy łyk - akcesoria dla kawoszy Gra muzyka - domowe przedmioty inspirowane muzycznym światem Z kotem na dobre - jak zadbać o domowego pupila Usiądź wygodnie\nprzeczytacie tu>> ). Zaprojektowane przez Martę Wycech legowiska, domki dla kotów czy miski urzekają minimalistycznym, wysmakowanym wzornictwem. Brera Brera to ekskluzywna dzielnica w samym centrum Mediolanu. Butiki i showroomy znanych marek rywalizują ze sobą o stworzenie przestrzeni, która zapadnie w\npostaci 'krzyżyków' (odczarowuje mi różne "zbyt poważne" torebki). Według mnie gadżety z Alelale mogą uzależnić - zwłaszcza, gdy czujemy się przytłoczeni zalewem powtarzalnych akcesoriów i zabawek. Stanowią fajną alternatywę dla masówki i sporą pokusę dla osób\n. To całkiem dużo w porównaniu z wazonikiem mojej babci. Jak pomyślę o swoim mieszkaniu robi się tego jeszcze więcej....Szafki kuchenne, sofa, krzesła, sztućce, talerze, garnki, szklanki, zasłony, poduszki, pościel, zabawki dla dzieci, biurko, a nawet miska dla kota!! I nadal wydaje mi się, że moje\ndobry pomysł na prezent dla rodziny. Cena: 139 zł crazyshop.pl Nasza propozycja dla osób palących. Niecodzienna popielniczka w kształcie wiadra strażackiego. Nawet popielniczka może być ozdobą mieszkania! Cena: 45 zł toys4boys.pl Nie tylko dla miłośników gry w darty. Zajmują mało miejsca, a do


06.04.2019 - drużyna ze Stajni Bzinica Nowa także wróciła z sukcesami z LKJ (Ludowy klub jeździecki) Ostroga Opole. Weronika Szadach na koniu Lady na czysto przejechała konkursy na wysokościach 50 i 80 oraz Kinga Szymańska na koniu Lanos czysto zaliczyła wysokość 70 i kolejną, ostatnią kwalifikację do HPO (Halowego Pucharu Opolszczyzny).\n17.03.2019 - zawodniczki ze Stajni Bzinica Nowa wzięły udział w zawodach konnych w LKJ Lewada w Zakrzowie. Kinga Szymańska na koniu Lanos zdobyła kolejną kwalifikacje do HPO.\n09.03.2019 - amazonka Weronika Szadach startująca na klaczy Lady na wysokościach 50cm i 70 cm przejechała parkur bez zrzutki zdobywając kwalifikacje do HPO. Kinga Szymańska na koniu Lanos 70 cm z czystym przejazdem także zdobyła kwalifikacje do HPO. A co za tym idzie, obie nasze zawodniczki zdobyły drugą kwalifikacje do tej imprezy.\n23.02.2019 - w LKJ Ostroga Opole startując Kinga Szymańska na koniu Lanos przejechała konkursy 70 cm i 80cm bez zrzutki, co dało pierwszą kwalifikację HPO. Weronika Szadach, startująca na klaczy Lady, w wysokości 70cm zdobyła pierwszą kwalifikację do HPO.\nInfo - Karolina Szadach


Pierwsze podniesienie bandery na holowniku H-11 Bolko - Nasz Bałtyk - morskie czasopismo\nPierwsze podniesienie bandery na holowniku H-11 Bolko\nWe wtorek, 25 lutego, na terenie Portu Wojennego w Świnoujściu odbędzie się uroczystość pierwszego podniesienia bandery na holowniku H-11 Bolko. Rozpoczęcie uroczystości zaplanowano na godzinę 12:50.\nHolownik H-11 podczas wyjścia na próby morskie - Gdańsk, 29 sierpnia 2019. Fot. Dominik Dzigman / naszbaltyk.com\nFot. tytułowa: Tomasz Grotnik


18 maja 2017 00:08\nŚmieszy mnie jak "obrońcy" demokracji o nią walczą. Jedni chcą walić dechą (Komorowski), straszyć zmuszaniem do wyskakiwania przez okna (Wałęsa), okupować Sejm, skomleć w Brukseli, nawoływać do rozwiązań siłowych (b. sędzia SN). A prawda jest prozaiczna. Skończyły się konfitury.\n17 maja 2017 23:43\nA co się stało, że taki macie armageddon. W telewizorni pokazywali, że ciągniki kupują Afrykańczycy i jest git. Co się dzieje? :roll: To chwilowe zawirowanie zaskakującą niespodzianką. Dziś nie zaglądałem na giełdę przez co zaoszczędziłem trochę nerwów. Za rok będziemy się śmiać z dzisiejszych nisk...\nPrzed chwilą w Gazecie.pl\nhttp://kielce.gazeta.pl/kielce/56,35255 ... l#MTstream\nPrzeciąganie liny chyba się kończy. Zbliża się dosyć silny sygnał kupna.\n05.03. Warszawa (PAP/GPW) - Uchwała Nr 258/2014 Zarządu Giełdy Papierów Wartościowych w Warszawie S.A. z dnia 5 marca 2014 r. w sprawie zawieszenia na Głównym Rynku GPW obrotu akcjami spółki FON S.A. ő 1 Po rozpatrzeniu wniosku spółki FON S.A. o zawieszenie notowań akcji tej spółki w związku ze zmia...\nBędzie masowe dokupywanie. Kierunek północ. Zarząd Fon S.A. z siedzibą Płocku zwraca się do Akcjonariuszy Spółki z prośbą o dostosowanie posiadanego stanu akcji Emitenta na ich rachunkach papierów wartościowych, celem zminimalizowania ryzyka niedojścia do skutku procedury scalenia akcji zgodnie z t...\nTrzy młotki w ciągu czterech dni.\n27 sty 2014 13:08\nŚpiochy do roboty. Ładniejszej technicznie spółki chyba nie znajdziecie.\n08 paź 2013 09:22\nTemat: **** URSUS [URS] cz.3 ****\nTo nie jest korekta spadku. To była korekta wzrostu. Wracamy na północny kierunek\nGLOBAL ENERGY SA zawiadomienie o przekroczeniu przez "Hong Kong Investment Company" progu 5% w ogólnej liczbie głosów na WZA Global Energy SA\n05 gru 2012 22:31\nTemat: SZUKAM NICKA DLA ŻONY MACIE PROPOZYCJE?\n05 gru 2012 13:47\nDawno nie byłem na forum. Nie widzę obecnie możliwości jak założyć zakładkę dla wątku. Może ktoś podpowie.\na mi jakiś SQURWIEL ukradł nicka z 2005\npewnie skradł hasło\nJESTEŚ TAK DOWCIPNY ŻE PEWNIE PĘKASZ ZE ŚMIECHU JAK OGLĄDASZ SIEBIE W LUSTRZE.\n05 gru 2012 13:05\nDawno nie byłem na forum. Nie widzę obecnie możliwości jak założyć zakładkę dla wątku. Może ktoś podpowie. a co jest zakladka ja po latach odkrywelm ze mozna przesuwac krawedzie pola gdzie pisze sie posta wystarczy najechac myszka klinkac i przeciagnac :lol: CHYBA SIĘ NIE ROZUMIEMY. U góry po prawe...\n05 gru 2012 12:42\n25 sty 2012 22:47\nTemat: CD Projekt RED [CDR] cz. XXV\nwszystko ładnie pięknie, kurs się obronił i wygląda że jest przygotowany do dalszej jazdy w góre. Tylko żeby jutro konferencja cdr-a nie była kolejny raz najsłabszym elementem spółki. Jakoś te ich super konferencje im nie wychodzą, choć jutro przynajmniej podadzą jeden konkret( data xboxa), oby zas...


Nie smak czy niesmak? - JakSięPisze.pl\nNie smak czy niesmak?\n3 komentarzy do “Nie smak czy niesmak”?\nPoprawna jest wyłącznie pisownia rozdzielna: ze smakiem.\n29 kwietnia 2020 o 12:46\nLektura niniejszego opracowania pozwoliła na uzyskanie klarownej i zrozumiałej odpowiedź na pytanie która z pisowni jest poprawna: nie smak czy niesmak. Skoro już to wiesz, możesz teraz skorzystać z dodatkowych funkcjonalności i narzędzi, jakie oferuje nasz serwis, w szczególności zadać pytanie naszej redakcji w sekcji komentarzy, na przykład jaka jest nie smak definicja lub o to, jaka w przypadku nie smak zasada pisowni warunkuje poprawny zapis. Nasz słownik jest stale rozwijany, a dzięki pomocy czytelników w pierwszej kolejności rozbudowujemy wpisy szukane na przykład poprzez użycie słownik nie smak lub alternatywnie poprawna pisownia nie smak. Zachęcamy również do wypróbowania naszych narzędzi do automatycznego sprawdzania pisowni dłuższego tekstu, wyszukiwarki poprawnej pisowni słówek, umożliwiającej wpisywanie pojedynczych słów lub par (jak choćby powyższe nie smak czy niesmak), a także bazy zasad poprawnej pisowni języka polskiego wyjaśniającej zawiłości językowe, gramatyczne i ortograficzne języka polskiego.\nNaj krótszy czy najkrótszy\nPukaliśmy czy pókaliśmy


Szklane płytki z efektem trójwymiarowym: 3D Mazu | RegioDom\nSzklane płytki z…\nSzklane płytki z efektem trójwymiarowym: 3D Mazu\nmk, Dunin 13 czerwca 2011, 9:17\nPłytka szklana Violet Silk Board 300 x 100 mmPłytka szklana Violet Silk Board 300 x 100 mm\nPłytki ze szkła dostępne są w oryginalnych wzorach i kolorach - od czerni ze srebrnymi przebłyskami, przez złoto, po fiolet.\nSzklane płytki z serii 3D Mazu stanowią bardzo dobre uzupełnienie nowoczesnych i ekstrawaganckich wnętrz. Efekt trójwymiarowości powierzchni został osiągnięty poprzez wzór graficzny nanoszony nowoczesną techniką druku maszynowego. Płytki ze szkła idealnie prezentują się na dużych powierzchniach.\nProdukt wykonany jest z gładkiego szkła, na które wzór nanoszony jest warstwowo. Powierzchnia płytek pokryta jest farbą zabezpieczającą przed korozją. Płytki można przycinać. Na zamówienie mogą być one wykonane ze szkła hartowanego.


Ołówki wszystkich krajów łączcie się! - Page 2 - Polska społeczność DCS World - Gildia.org Pilot'panel\nBarus wrote: ↑2019-06-19 15:39 Taki sam status jak z ołówkiem, do końca miesiąca będę miał\nEDki już obniżyły cenę obu w oczekiwaniu na Twoją wypłatę.\nSwoją drogą, ćwiczyłem wczoraj lądowania.\nMiG-21 - 400km/h, 350km/h, wpatrując się jak maniak w wariometr, czy aby na pewno opad był <5m/s, touchdown, ledwo, ledwo. Nos trochę zbyt zadarty jednak.\nMiG-29 - Pierwsza próba zakończona "kaczką" na płycie lotniska, bo te 350km/h to jednak za wiele. Drugie podejście <300km/h ładnie, choć znosiło trochę na boki.\nHornet - Jeb o płytę. Perfect landing. Owacje na stojąco.\nNa MiG-21 bis lądowanie tylko z małą pozostałością paliwa np 1 000 l.\nNadmuch na klapy czyli SPS włącza się poniżej prędkości 360 km\_h.\nManetkę gazu nie ściągaj w położenie MG przed przyziemieniem, ponieważ wyłączysz nadmuch na klapy i walniesz jak Hornet na lotniskowcu.\nNiestety to podwozie nie wytrzyma takiego lądowania.\nPo przyziemieniu nie hamuj ostro bo pękną Ci opony, lepiej wypuścić spadochron hamujący.\nZnam teorię, chodziło mi o uwydatnienie różnicy lądowaniem ołówkiem a nowszymi maszynami .\nNie mniej uważam, że z lądowaniem migiem jest jak z lądowaniem Hornetem na lotniskowcu - trzeba to ćwiczyć dość regularnie. IMHO, trudność jest dość podobna.\nZ paliwem jest inny problem. Nie zdarza mi się lądować z "nadwyżką" paliwa, natomiast licznik przestaje wskazywać prawidłową wartość po odrzucenia bidonów, jeżeli w dalszym ciągu było w nich paliwo. Te emocje, gdy paliwa braknie akurat przed samym lądowaniem - bezcenne .\nSłabo z tą teorią skoro lądowanie z 400 km/h.\nSkoro wiesz lepiej to w jakim celu pytasz?\nDopiero poniżej 360 km/h działa SPS czyli nadmuch na klapy (oczywiście w położeniu lądowanie). Bez SPS lądowanie tylko na klapach startowych.\nNiestety ale na MiG-21 nie ma paliwomierza.\nTo jest przepływomierz czyli odlicza ile paliwa zostało zużyte od ustawionej ilości.\nPaliwo zużywane jest ze zbiorników podwieszanych. W pierwszej kolejności podskrzydłowych, następnie podkadłubowy.\nPanowie, pierwsze koty za płoty. Nie było łatwo, trening dał w kość, motaliśmy się ale mieliśmy dużo frajdy. Zapraszamy kolejnych ołówkowych zapaleńców\nDzięki Krzychoo i Kapitan za wspólny trening. Mam nadzieję, że jeszcze polatamy. Może nawet w szerszym gronie .\n@Czart - Przy samym przyziemieniu staram się mieć ~320km/h. 400km/h mam w momencie, gdy zbliżam się do płyty lotniska, bo przy locie z prędkością mniejszą samolot wydaje mi się niestabilny. Nie wiem jaka jest idealna prędkość przy przyziemieniu, chociaż jak na razie wydaje mi się, że ważniejsze jest uzyskanie minimalnego opadu. Mam nadzieję, że choć to ma jako-taki sens .\nZ ciekawostek, bo trochę mnie zaskoczyło jak późno SU-27 miał na mnie locka - Wyczytałem, że radar cross-section (wybaczcie, nie znam polskiego terminu, ale wielkość celu dla radaru) MiGa-21 to 3m2. Horneta dla przykładu to 1m2, ale taki F-15 ma już 25m2. Jest możliwe, że radar SU-27 ma problem z wykryciem naszego Ołówka?\nZgodnie z Instrukcją Użytkowania MiG-21bis przy normalnej masie samolotu przyziemienie następuje przy V= 300-320 km/h.\nWczoraj krótko obserwowałem wasze loty na MiG-21. Trzeba zwracać uwagę na hamulce aerodynamiczne. Jeden z pilotów latał z wypuszczonymi.\nCzart motalismy sie jak dzieci, nie ma lekko samolotem i musimy sie po prostu bardziej rozegrac. Nie trzeba dodawac ze nie jest to najlatwiejszy produkt w portfolio DCS. Mam nadzieje ze niebawem dolaczysz do nas\nFlights: 118 (344hs)\nTen co wczoraj leciał z otwartymi hamulcami to ja byłem, po starcie mi się otworzyły bezwiednie ( naprawiałem przepustnicę i mi przycisk sam się załącza czasem, akurat airbrake )\njakieś zwarcie mi się robi.\nMnie interesuje inna sprawa:\n- czy da się zrzucić bomby selektywnie symetrycznie z pylonów ( bliskie dalsze) czy tylko i zawsze hurtem z wszystkich na raz ?\nNie jestem w 100 % pewny jak jest w DCS, ale na prawdziwym MiG-21 to tak to wyglądało .\nMasz przełącznik obrotowy wariantów uzbrojenia.\nZrzut bomb jest jednoczesny z podwieszeń, czyli:\n- 1-2 wszystko z wewnętrznych czyli 2 do 8 bomb;\n- 3-4 wszystko z zewnątrznych;\n- 1-4 całość z podwieszeń podskrzydłowych.\nKrzuchoo kusi mnie polatanie z wami na MiG-21.\nSerdecznie zapraszam. Nie będzie lekko i będą wtopy ale wiesz im więcej bedzimy latać tym lepiej będzie nam to szło. Grupa jest niewielka ale liczebność nadrabia determinacją. Jestem przekonany, że z czasem ołówek znajdzie więcej followersów. jeszcze może Flysharka namówię. Wydaje mi się że już na stałe pozostanę przy kombinacji MiG21/Mi8\nMam trochę przerwy, to już 15 lat minęło bez naszych MiG-21 na niebie.\nTeż muszę sobie trochę przypominać.\nInna sprawa, że MiG-21 w DCS jest trochę inny niż był u nas w SZ RP.\nDobra dobra bedzie git majonez\nCzart wrote: ↑2019-06-24 16:47 Inna sprawa, że MiG-21 w DCS jest trochę inny niż był u nas w SZ RP.\nNasze miały czyste szyby?\n01-31 20:30 GC: OPERATION NIGHTHAWK\nStatus: Online (79h42m)\nStatus: Online (205h32m)\nStatus: Online (205h31m)


Wydarzenia – Parafia Miłosierdzia Bożego\nWieczernik Ducha Świętego – Uwielbienie\n26 kwietnia 2021 Autor: admin\nW Uroczystość Zesłania Ducha Świętego zapraszamy na godz. 16.00 do Kościoła Miłosierdzia Bożego w Głogowie na Uwielbienie i modlitwę o wylanie Ducha Świętego. Przyjdź Duchu Święty!\nOdpust – Święto Miłosierdzia\n24 kwietnia 2021 Autor: admin\n27 czerwca 2020 Autor: admin\nPrzymierze Dwóch Serc Jezusa i Maryi: Komunia Święta Zadośćuczynienia Początek w każdy I Piątek miesiąca – od godz. 20.00 do godz. 2.30 Dlaczego powinniśmy się modlić i czynić zadośćuczynienie? W 1675 r. Jezus poprosił św. Małgorzatę Marię Alacoque, aby czyniła „zadośćuczynienie” przez dziewięć pierwszych piątków miesiąca Jego Najświętszemu Sercu, które było znieważone...\n14 czerwca 2020 Autor: admin\nUwielbienie Miesięczne jednoczy ludzi pragnących oddawać Bogu cześć i chwałę uświęcając w ten sposób czas i Dzień Pański. Warto zbierać się przykładowo w I niedzielę miesiąca, aby chwalić Pana pieśnią, adoracją, modlitwą wspólną. Pięknym zwyczajem są Agapy przeżywane po modlitwie. W czasie pandemii nie warto rezygnować z uwielbienia Boga bowiem...\nListopad-Wielkanoc – godz. 8:00\nWielkanoc-Październik – godz. 7:00\ngodz. 15:00 – Godzina Miłosierdzia i Msza św. (oprócz soboty)\n6 Niedziela Wielkanocna C\nOGŁOSZENIA - 6 NIEDZIELA WIELKANOCNA ROK C 22 maja 2022 Dzisiaj o godz. 16.00 zapraszamy na spotkanie kandydatów do bierzmowania z klas VII. Poniedziałek do środy przed uroczystością Wniebowstąpienia…\nGrupa uwielbienia „Misericordia”:\nśroda, 19:00 - salka przy garażach\nsobota, 13:00 - w baszcie\nwtorek, 17:30 - salka przy kancelarii


Wizytowe Conhpol C-4217-S1 granat • butshop.pl\nWizytowe Conhpol Conhpol C-4217-S1 granat\nStylowe i modne obuwie wizytowe polskiej marki Conhpol C-4217-S1 w kolorze granatowym.\nProjektanci zastosowali podeszwę z jasną, czerwoną obramówką, dzięki czemu buty nabierają niepowtarzalnego wyglądu i klasy.\nCo więcej zastosowano srebrną przypinkę z logo marki, a także czerwoną wstawkę w tylnej części cholewki. W połączeniu z czerwonymi sznurówkami buty wyglądają bardzo niecodziennie i wyjątkowo. Masz pewność, że w tych butach nie przejdziesz niezauważony.\nButy Conhpol C-3624 czarny\ntobiasz (2 listopada 2018)\nWszystko zgodne z opisem, buty nie obcierają, nic nie uciska


Chipsy kokosowe 500g zagroda.cieszyn.pl\nKod produktu: 590763322839\nChipsy kokosowe postaci ścinków kokosowy są produktem w pełni naturalnym oraz bezpiecznym dla środowiska.\nStosowane głównie jako podłoże lub ściółka do roślin ozdobnych oraz doniczkowych. Można również wykorzystać w terrarium jako ściółka. Dzięki swoim właściwościom nie tylko wspomagają wzrost rozwój roślin ale także stanowią element dekoracyjny.\nSposób przygotowania: Kostkę o wadzę należy zalać czterema litrami wody. Po takim przyrządzeniu uzyskuje się około 5l podłoża o grubszej frakcji.


Wróżka Smerek - ezoplaneta.pl\nWróżki z miejscowości Smerek\nWróżka Orianna (Smerek )\nJako wróżka wielopokoleniowa, mogę poszczycić się bardzo wysoką sprawdzalnością moich wróżb. Pochodzę z miasta Smerek . Kontakt z moją babcią i ciocią wykształcił we mnie wyjątkową empatię i zdolność dostrzegania ludzkich problemów. Już w wieku dziesięciu lat potrafiłam wróżyć z kart i dzięki jasnowidzeniu widzieć bolączki ludzi po jednym tylko spojrzeniu.\nWróżka Sara (Smerek )\nWróżka Milagros (Smerek )\nWróżka Tamara (Smerek )\n2015-2017 ezoplaneta.pl - wróżka Smerek , wróżki, wróżka na telefon, wróżka callback Regulamin


Apartamenty VIP Apartamenty Carmelove – wZakopane - Zakopane noclegi i apartamenty\nJedna z naszych najlepszych opcji w mieście Zakopane.Obiekt VIP Apartamenty Carmelove usytuowany jest w Zakopanem, w pobliżu parku wodnego Aqua Park Zakopane i Cmentarza Zasłużonych na Pęksowym Brzyzku. Oferuje on apartamenty z bezpłatnym WiFi i bezpłatny prywatny parking.\nKażdy apartament dysponuje balkonem, aneksem kuchennym z lodówką, jadalnią i częścią wypoczynkową z telewizorem z płaskim ekranem. W łazience znajduje się prysznic i suszarka do włosów. Pościel i ręczniki dostępne są za dodatkową opłatą.\nTatrzański Park Narodowy oddalony jest od obiektu o 3,2 km, a skocznia narciarska Wielka Krokiew – o 3,3 km. Najbliższym lotniskiem jest port lotniczy Kraków-Balice, położony 112 km od obiektu. Za dodatkową opłatą oferowany jest transfer lotniskowy.\nObiekt VIP Apartamenty Carmelove obsługuje Gości Booking.com od 24 CZE 2017.\n← Domek Domek Trzy Doliny Zakopane – Three Valleys Chalet Zakopane\nObiekt B&B Biała Owca →


MariwaSpa - Mariola Lesińska\nZawodowo jestem właścicielką i menadżerem klubu Mariwa Spa, dyplomowaną instruktorką rekreacji\nruchowej i masażystką. Jestem absolwentką warszawskiej Akademii Wychowania Fizycznego. Przygodę ze sportem zaczęłam jako dziecko, w wieku 8 lat dostałam się do Zespołu Dziecięcego Gawęda i to dzięki Gawędzie zasmakowałam tańca i śpiewu na scenie. Pod koniec szkoły podstawowej, w ostatniej klasie, zakochałam się w tańcu towarzyskim, przez 4 lata zgłębiałam m.in.: precyzję wykończenia ruchu, tajniki ustawienia stopy, wydłużenia palców, doświadczyłam zmysłowej rumby i elegancji walca. Na studiach dostałam się do Zespołu Tańca Ludowego AWF Warszawa. Miałam przyjemność koncertować w kraju i zagranicą. Na AWF-ie skończyłam specjalizację fitness, która wtedy trwała 2 lata. Początkowo niezwykłą pasja darzyłam formy taneczne oraz wzmacniające aż w końcu dojrzałam do form body & mind i po dziś dzień te formy ruchu prowadzę.\nSpecjalizuję się w prozdrowotnych zajęciach fitness m.in.w: Zdrowym Kręgosłupie, Stretchingu, Fit Ball. Jestem instruktorką Matwork Pilates. Naukę pilates pobierałam u australijskiej prezenterki i szkoleniowca Bogny Janik- Forbes pracującej wg metody Michaela Kinga z Pilates Institute w Londynie.\nSwoje kwalifikacje podniosłam także na studiach w Wyższej Szkole Sportu w Kolonii, gdzie w 2006 roku ukończyłam specjalizację fitness. Nieustannie podnoszę swój warsztat instruktorski uczestnicząc w konwencjach i szkoleniach.\nPosiadam dyplom OM Joga Teacher. Wiem, że joga znalazła się w moim życiu z jakiegoś powodu (jak wszystko inne czego doświadczyłam i co mnie w życiu spotkało). Joga daje harmonię, spokój, wyciszenie. Nie dyskryminuje z powodu ograniczeń w ciele. Daje poczucie przestrzeni. Jest dla każdego. Może to dlatego właśnie po urodzeniu córeczki Mai, kiedy ciało fizyczne było bardzo słabe a psychika nie nadążała za tym co się działo w moim życiu, świadomie wybrałam ścieżkę jogi i pragnę na niej pozostać.\nWiedzę i umiejętności zawdzięczam swoim nauczycielom a przede wszystkim Bognie Janik Forbes (pilates) oraz Agacie Biernat i Henrykowi Liśkiewiczowi (joga).\nW Mariwa Spa zapraszam na:\nFormę w ciąży\nfit profit - www.fitprofit.pl\nKarta Ssłuchacza NOVA


Krokowa – Wczasy Wakacje\nWawrzyniec „Mocny” von Krokow (1450-1520) -jeden z twórców potęgi rodu, któremu udało się powiększyć majątek rodzinny. W bitwie pod Kosicami walczył po stronie polskiej w stopniu pułkownika potowego. Rok później został starostą w Lęborku. Wsławił się niezwykłą krzepą, którą podobno popisywał się na dworze polskiego króla i książąt zachodniopomorskich.\nSyn Wawrzyńca – Hans (zm. w 1516 r.) popadł w nie lada kłopoty z powodu objęcia wsi Salinowskich, nadanych zresztą przez księcia. Okazało się, że dobra należą do klasztoru gdańskiego. Burmistrz Gdańska zażądał złapania i egzekucji Hansa. Aby zademonstrować siłę i niezależność miasta, zwłoki Hansa powieszono na wysokiej bramie a głowę wystawiono na drągu. Wstawiennictwo króla przyszło za późno.\nReinhold von Krokow (1536-1599) – jeden z najwybitniejszych przedstawicieli rodu, dyplomata, marszałek Francji, pułkownik w służbie Zygmunta Augusta i Stefana Batorego. W czasie wojen hugenockich wałczył we Francji z własnym oddziałem liczącym 1500 żołnierzy. Później bił się dla króla polskiego w czasie wojen tureckich. Został poproszony o zorganizowanie wojsk dla Gdańska, z której to funkcji wycofał się, gdy okazało się, że miasto zamierza prowadzić anty-królewską politykę. Był uważany przez współczesnych za wybitną osobistość. Choć sam przeszedł na kalwinizm, jego wsie pozostały katolickie. W 1598 r. wracający ze Szwecji Zygmunt III Waza złożył mu wizytę w zamku.\nGneomar Reinhold (1598-1658) został nazwany ,,Krnąbrnym”, gdyż będąc starostą w Lęborku i Bytowie wraz z całą szlachtą odmówił złożenia hołdu elektorowi brandenburskiemu i w konsekwencji musiał uciekać do Gdańska, gdzie zmarł.\nKrokowie byli posłańcami króla polskiego, pełnomocnikami elektorów brandenburskich, kanclerzami i generałami. Teodor był kasztelanem gdańskim i deputowanym do sejmu. Po I rozbiorze Polski przeniósł się do Krakowa, gdzie potomkowie Wikord-Krokowscy żyli do czasów współczesnych. Żona Heinricha Joahima Reinholda Luisa nabyła na licytacji nieobsadzone dobra Krokowej i otrzymała od króla „prawa męskie”. Przy zamku założyła park.\nW latach 1791-91 nauczycielem jej dzieci był filozof Johann Gottlieb Fichte, korespondujący z Kantem. Według legendy Kant miał odwiedzić przyjaciela w Krokowej. Obaj często przechadzali się po parku i na ich cześć jedną z dróżek nazwano „Ścieżką Filozofów”.\nReinhold (1767-1821) – z własnej inicjatywy zorganizował partyzantkę przeciwko przebywającym na Pomorzu wojskom napoleońskim. Początkowo ochotnicy odnosili zwycięstwa, ale ostatecznie zostali pokonani, a sam Reinhold zamknięty w twierdzy w Kołobrzegu.\nAlbert (1783-1823) nazywany był „Szalonym hrabią – Wilder graf”. Budził ogólny postrach do tego stopnia, że matki straszyły nim niegrzeczne dzieci. Często widywano go, jak galopował przez wsie w towarzystwie dwóch psów. Nie przejmował się zbytnio majątkiem i bez sprzeciwu poddał się reformie rolnej z 1807 r. Kazał pochować się na górze, skąd rozciągał się widok na całą posiadłość. Legenda głosi, że został pochowany wraz z ukochanym koniem i psem.\nAdolf (1800-1867) przejął upadły majątek i dzięki bogatym żonom doprowadził go do dawnej świetności. Po zdaniu egzaminu na czeladnika murarskiego zbudował we wszystkich dworach cegielnie. Zamek ogrodził murem, a stary już kościół przebudował w stylu neogotyckim.\nDoring (1873-1954) odziedziczył Krokową w wieku zaledwie pięciu lat. W latach 30. przekazał posiadłość synowi Reinholdowi, który mówił biegle po polsku. W czasie kampanii wrześniowej Reinhold walczył po stronie polskiej, pozostali dwaj bracia po stronie niemieckiej. Wszyscy zginęli w czasie wojny. W 1945 r. miejscowi ukrywają Doringa w Szarym Dworze a członkowie gminy przeciwstawiają się wydaleniu hrabiego.\nAlbrecht (ur. w 1913 r.), honorowy obywatel Krokowej i niemieckiego Fóhren, był administratorem majątku dziadków von Below w Rzucewie, Osłoninie i Sławotówku. Z jego inicjatywy kilka lat temu powstała fundacja polsko-niemiecka, dzięki której odbudowano zamek, jeszcze jednym przedstawicielem rodu jest urodzony w 1927 r. Christian von Krokow, profesor i pisarz.\nKrokowa należy do najstarszych wsi na Pomorzu Gdańskim. Od początku była siedzibą jednego z najpotężniejszych rodów pomorskich von Krockow (Krokowskich) i dlatego historia wsi to historia właścicieli. W latach 80. XIII w. Gneomar Crokau figurował jako właściciel wielu wsi, m.in.: Krokowej, Minkowic, Glinek, Goszczyna. Protoplastą rodu był współwłaściciel Wikroda koło Elbląga Grzegorz von Krockow, który wprowadził do herbu głowę byka. W 1453 r. komtur gdański Mikołaj Poster zwolnił Grzegorza von der Wickerow od czynszu z dóbr Krokowo, Goszczyno i Glinki oraz częściowo z Minkowic. Z powodu użytego w tym dokumencie nazwiska, w XIX w. korzeni rodziny dopatruje się we frankońskim rodzie Wickerau. Tytuł hrabiowski Krokowie otrzymali w 1786 r. W ciągu wieków majątek rodzinny objął: Łętowice, Szary Dwór, Widowo, Glinki, Parszczyce, Goszczyno, Minkowice, Jeldzino, Lisewo, Warzewo oraz Połchówko. W wyniku reformy rolnej z 1807 r. kilka wsi odpadło od majątku. Przed wojną wieś w większości zamieszkiwali luteranie. Po wojnie majątek i zamek po von Krockowach przejęło państwo, a w zamku rezydowała Stacja Hodowli Roślin, specjalizująca się w ziemniakach.\nHistorię rodu i kilku wybitnych postaci, które przedstawiono powyżej, zaczerpnięto częściowo z Malej Kroniki udostępnionej w zamku.\nTagi: Bałtyk, Gastronomia, Krokowa, noclegi, zamki


Ekspres DE LONGHI ECZ351.BG, Ekspresy ciśnieniowe - opinie, cena - sklep saturn.pl\nEkspres DE LONGHI ECZ351.BG\nnr kat.: 1246817\nDesignerzy marki De’Longhi zainspirowani włoskim, międzywojennym wzornictwem użytkowym zaprojektowali modernistyczną kolekcję śniadaniową, przywodzącą na myśl prawdziwe dzieło sztuki. Unikalne, metaliczne wykończenie kolekcji zostało dopracowane z rzeźbiarską precyzją. Zaletą serii Scultura, oprócz oszałamiającego wyglądu, są szlachetne materiały, z których została wykonana. Błyszczące metalowe powierzchnie subtelnie współgrają z chromowanymi detalami, tworząc elegancką całość.\nWysokociśnieniowy ekspres kolbowy ECZ 351.BG z serii Scultura zachwyca bowiem nie tylko wzornictwem i kolorem eleganckiego beżu, ale przede wszystkim funkcjonalnością i smakiem espresso przygotowanego w prawdziwie włoskim stylu De'Longhi.\nWygoda użytkowania i oszczędność czasu przy przygotowaniu kawy to jedne z kluczowych celów przyświecających projektantom De’Longhi. Dlatego też ekspres ciśnieniowy z serii Scultura umożliwia przygotowanie 2 espresso jednocześnie, bez kompromisów w kwestii jakości i smaku kawy.\nBojler ze stali nierdzewnej , Energooczszędny włącznik czasowy , Przełącznik On/Off , Przezroczysty zbiornik na wodę , Wyjmowana taca ociekowa , Wyjmowany zbiornik na wodę\nSitko na 1 filiżankę , Sitko na 2 filiżanki , Sitko na kawę w saszetkach\nAutomatyczne wyłączanie po 20 min. , Programowanie czasu wyłączania\nSystem Cappuccino; Przycisk ECO do modyfikacji czasu automatycznego wyłączania; 2 oddzielne termostaty do kontroli temperatury wody i pary\nŁadny, funkcjonalny. Zajmuje mało miejsca.\nNa pewno to nie prof...\nNa pewno to nie profesjonalny sprzęt. Jest trochę zabawkowy i delikatny. Jeżeli jednak chodzi o kawę to jak dla mnie jest OK\nPolecam zdecydowanie .\nSuper wyglad jakosc ...\nSuper wyglad jakosc i smaczna kawa\nExpress super obsługa super wysylka super wszystko ok


Marta Szarejko, Zaduch — przeczytaj pełną wersję w LitRes\nKup i pobierz za 34,90 zł 27,57 zł ($ 7,09)\nCopyright © for the text by Marta Szarejko, 2015\nKorekta: Łukasz Mackiewicz (eKoreka24.pl), Joanna Morawska\nProjekt okładki: Justyna Boguś/MileWidziane.pl\nZdjęcie na okładce: © EyeEmCLOSED/istock\nISBN 978-83-7705-910-4 (e-book)\nKsiążka powstała dzięki stypendium\nFundacji imienia Ryszarda Kapuścińskiego – Herodot\nAutorka dziękuje Fundacji i wszystkim rozmówcom, którzy zechcieli poświęcić jej czas\nNie wiem, czy mogę mówić personalnie, bo boję się, że książka ta trafi w czyjeś ręce i ktoś pozna, że to ja mówiłem, i będzie mi wstyd. W opowieściach o ludziach z małych miasteczek trzeba uważać, bo ich pamięć jest wielopokoleniowa i twarda jak pamiątkowy kamień w rynku, do którego po osiemdziesiątym dziewiątym przytwierdzono tablicę, że jest pamiątką Konstytucji 3 maja. O wydarzeniach w Warszawie w roku 1791 pewnie nikt w tym zgniłym mieście nie słyszał, o ile można to było wtedy nazwać miastem, a nie błotnistą kałużą z wystającymi z niej drewnianymi kikutami domów. Ale tak jest. Pamięć jest tam trwalsza niż kamień, choć zawsze miałem wrażenie, że przykrywa ją błoto codziennych świństw, plotek i dopowiedzeń. Żyłem w czasach przedinternetowych, gdy i telewizja nie miała jeszcze maniery puszczania obyczajowego bełkotu o zdradach i innym syfie. Dlatego każdy mieszkaniec miasta mógł rozejrzeć się po sąsiadach i znaleźć u nich to, co ogląda w programach typu Trudne sprawy i innych paradokumentach obyczajowych. W telewizji lecą teraz znacznie ciekawsze historie niż tragedia Kokosa – kierowcy autobusu, którego pasją były gołębie.\nKokos to porządny człowiek, szanowany kierowca autobusu PKS. Mieszka z żoną i dwójką dzieci w bloku, ale po drugiej stronie ulicy ma też mały kawałek ziemi z domkiem i gołębnikiem, w którym trzyma wspaniałe okazy. Raz w roku do Kokosa przyjeżdżają białe mercedesy na warszawskich numerach, wychodzą tłuste twarze w rozpiętych koszulach, tacy, wiesz, co nie mają zegarków, bo szczęśliwi czasu nie liczą, tylko grube złote łańcuchobransoletki. Idą z Kokosem do gołębnika i kupują wspaniałe okazy hodowlane. Kokos jest z nich dumny: dopieszcza je, karmi najczystszym pokarmem i regularnie buja – tyczka ze szmatą wędruje i zatacza krąg. Kokos kocha je bardziej niż własne dzieci. Zawsze staję w oknie i patrzę, jak Kokos buja te swoje gołębie, jak one zmieniają kolor w zależności od tego, czy dzień jest pochmurny, czy słoneczny. Tu nikt nie jeździ samochodem, więc słychać nawet gwizd wydawany przez Kokosa. Gdy Kokos rusza w dłuższą trasę do Lublina, Warszawy, a w okresie letnim nawet do Gdańska, w bujaniu zastępuje go żona. Aż do tej nocy, kiedy padał ulewny deszcz. To była ciemna noc Kokosa. Lało, ale bez wiatru, jakby ktoś wylał wiadro wody, pionowy deszcz gęsty jak włosy. Tej nocy wszystkie gołębie zginęły. Ktoś przyjechał, wyłamał drzwi do gołębnika i wybrał wszystkie gołębie Kokosa jeden po drugim, i uciekł.\nPamiętam, że wróciłem do domu, a że Kokos mieszkał na parterze, słyszałem płacz i zawodzenie żony Kokosa i jego córek. On pił, a one płakały. Pił przez dwa tygodnie, dzień w dzień, od czasu do czasu krzycząc na żonę, wyzywając ją od najgorszych. Nie wiem, czy ją bił, nie wydaje mi się, choć w tamtych czasach porządny klaps w twarz kobiety był traktowany jak naturalne korzystanie z patria potestas. Myślę, że Kokos pił na smutno, a one zawodziły, żeby mu pokazać, że ten ból dotyczy także ich, ale Kokosowi puszczały nerwy, bo jaka kobieta może zrozumieć gołębiarza i jego miłość? Na ławce pod oknem siedzieli sąsiedzi i żywo omawiali sprawę niedawnej kradzieży. Nie było w tych słowach zmartwienia, raczej podekscytowanie wydarzeniem, które przerwało monotonię wiosny.\nGołębie Kokosa to właściwie taki świat z przeszłości, z filmów trochę. Dzisiaj hoduje się jakieś zwierzątka w komputerach, robią to nawet dorośli. A Kokos musiał sprzątać klatki z całym tym gównem. Gołębie to strasznie brudne ptaki, choć takie piękne. Takiego czegoś dzisiaj już coraz mniej, moje dzieci nie poznają już chyba gwizdu i bujania gołębi.\nNie poznają też kowala Wiśni, który miał zakład na Szpitalnej. Uwielbiałem to miejsce jako dziecko. Jego wnuczek był moim kolegą w podstawówce i zawsze sprawiał wrażenie niedorozwiniętego. Jak się szło korytarzem, to można go było walnąć w brzuch i się pośmiać. Później Wiśnia wyrobił sobie taki tik, że jak się przechodziło i podnosiło rękę, pozorując chęć zadania ciosu, kulił się, ale wzroku nigdy z ciebie nie spuszczał. Pojęcie odruchu Pawłowa przećwiczone w podstawówce, jak to się teraz mądrze mówi – edukacja nieformalna, przez doświadczenie. Ale nie przeszkadzało mi to w zasadzie chodzić do Wiśni do domu i do zakładu kowalskiego jego dziadka. Była to zawsze dziwna dla mnie rodzina. Tacy milczący, osmaleni, ciemni, jakby ktoś ich wędził z pokolenia na pokolenie. Wyjątkiem była matka Wiśni, polonistka. Miała przezwisko Plujka, bo jak mówiła, a mówiła dość szybko, to tryskała śliną od czasu do czasu albo zbierała jej się piana w kącikach ust. Pamiętam, że miała bardzo suchą i cienką skórę, Wiśnia zresztą też. A ojciec przez to, że był cały osmalony i brudny, sprawiał wrażenie naoliwionego.\nW zasadzie do kuźni przychodziło się tylko jesienią. Bo lato, wiosna i zima dają duże możliwości w takim miasteczku. A jesień jest czasem, że nie położysz się na trawie, bo jest chłodno. Kuźnia natomiast oferuje mnóstwo atrakcji i jest przyjemnie ciepło. Mnóstwo żelastwa, możliwość rozgrzewania go do białości. Nikt w zasadzie nie przejmował się takimi pierdołami, że się komuś może coś stać. Wiele razy poparzyliśmy się, ale co tam, wtedy nikt nie leciał z powodu oparzenia ręki u dziecka do szpitala, tylko kazał zacisnąć zęby i mówił: „Do wesela się zagoi”. Wiem, że dzisiaj już nie ma kuźni starego Wiśni. Przechodziłem tamtędy ostatnio – ulica Szpitalna wydawała mi się zawsze taka długa. Tymczasem można ją pokonać w minutę szybkim krokiem. Kuźni nie ma, jest tylko stary płot z desek, ale solidny, nie takie żerdki, co nasiąkają wodą i gniją. To drogie deski, jedna przy drugiej, na lata. Wysokie na ponad dwa i pół metra, tak że nie mogłem zajrzeć do środka i zobaczyć, co tam teraz jest. Może i lepiej. Dom Wiśni na tej samej ulicy też stoi opuszczony. Drewniany, kiedyś zielony, z krzakami porzeczek czarnych, białych i czerwonych. Wiśnia zawsze będzie mi się kojarzył z ich smakiem, z garścią porzeczek czarnych, białych i czerwonych. Dziwny smak.\nOd czasu do czasu przypomina mi się jeszcze jedno. Mam trzy lata. Babcia odebrała mnie z przedszkola w jakiś ciepły, wiosenny dzień. Na pewno było przed dwunastą, bo jak weszliśmy do domu, to leciał hejnał mariacki w radiu. Jeszcze nie wiedziałem, że to hejnał. Pamiętam drogę, która mi się strasznie dłużyła. Minęliśmy kościółek Świętego Stanisława z ogrodzeniem-parkanem zrobionym z betonowych cegłówek kiepskiej jakości. Później zdałem sobie sprawę, jak kiepski to był beton, bo deszcze przez te lata wypłukały zaprawę, a z cegieł powychodziły kamyki i stały się takie szorstkie jak piaskowiec, i miejscami się kruszyły. Potem skręciliśmy w ulicę 1 Maja, minęliśmy Zajazd – miejsce konsumpcji, w którym zawsze czuć było piwno-moczowy odór przemieszany z potem i jakimś rodzajem mielonego. Kawałek błotnistą ulicą, przy której stoją trzy domy i jakieś drzewa kwitnące na biało, potem skręt w prawo i te sześciokątne betonowe pszczele kamienie, po których skacze się, żeby nie trafić na pęknięcie, i już mieszkanie babci. Dzisiaj tę trasę pokonałbym w siedem minut, ale wtedy wydawało mi się to ogromną odległością. W ogóle odległości wydawały mi się wtedy ogromne. Wszystko było takie wielkie, odległe, rozległe. Nawet później, jak byłem starszy i chodziłem do szkoły podstawowej i potem średniej. To miasto było dla mnie całym światem, bo innego nie znałem. Jak dzisiaj myślę, co mnie najbardziej uderza w tym wspomnieniu, to taka leniwość dnia, takie zastygnięcie. Jakbyśmy tylko my się poruszali – babcia i ja. No i może liście drzew. Taka przestrzeń bez samochodów, bez ludzi. Podejrzewam, że to miasteczko było takie samo w XIV i XVII wieku. Nic się w nim kompletnie nie działo na zewnątrz, a wewnątrz pulsowało życiem. Ale życiem pełnym gazów, niekoniecznie tych szlachetnych.\nDobrze czasem wyjść z samochodu i pójść przez zapomniany fragment miasta na piechotę. Nie tak, że wjeżdżasz i od razu jedziesz na cmentarz. Idziesz i zaczynasz pamiętać kawałki przestrzeni, którą kiedyś żyłeś. Trochę bardziej zniszczone. Tak jak ty. Wraca pamięć i nawet zapach jest ci blisko znajomy. Na ulicach spotykają się zawsze te same osoby, widać przyzwyczajenie na ich twarzach, rzadko co może ich zaskoczyć. Jest tam na przykład taki Laponiec. Miał na nazwisko Polak, ale wszyscy mówili na niego Laponiec albo Ruski, narkoman. Mnóstwo Siniaków – tych, którzy byli fioletowi, mieli fioletowe plamy na twarzy, a wśród nich Pumba. Ale jeszcze wtedy nie było Króla Lwa. Pumba była takiego koloru róż, spuchnięta od alkoholu. Jak miałem osiemnaście lat, to ona miała koło czterdziestu, a wyglądała na sześćdziesiąt. To zresztą koleżanka moich rodziców, więc jak rodzice ją mijali, to mówili zawsze: „Pumba, co tam?”. A Pumba na to: „Elka, daj pięć złotych, bo tak mnie suszy”.\nAlbo Sikut. Później, żeby mu nie było przykro, mówiliśmy na niego Santos, ale za plecami nadal był Sikutem, bo w podstawówce sikał w pory. To jest w ogóle ciekawa historia – Sikut miał starszego brata o przezwisku Hans, bo sprowadzał samochody z Niemiec. Pamiętam końcówkę lat osiemdziesiątych, kiedy Polacy uciekali za granicę do Szwecji, Niemiec, USA, i po filmie 300 mil do nieba bracia Hans i Sikut też ruszyli w drogę. Pamiętam, że przez tydzień, dwa całe osiedle, no i miasto, żyło ich ucieczką, choć po dwóch tygodniach wrócili. Ta historia nie skończyła się jak w filmie. Znaleźli ich u ciotki w Rzeszowie. Przez jakiś czas pojawiały się teksty, że obrali nie ten kierunek, co trzeba.\nKiedyś opowiem ci jeszcze o Chudym, jak go w lesie w strefie przygranicznej zostawiliśmy, mówiąc, że jedziemy na dziwki na Białoruś. O lokalnym Morrisonie, który z dziewczyną popełnił samobójstwo, i Żółwiu – garbatym obsługiwaczu projektora w kinie Pionier, i coś tam jeszcze się znajdzie, ale nie teraz, bo jakoś wstyd mi wracać w te miejsca, do tych ludzi. Dlatego wracam najrzadziej, jak tylko się da. Jak wiem, że tam jadę, w tamte strony, to bardzo się cieszę i przebieram nogami na samą myśl. Ale potem z każdym kilometrem czuję się gorzej. A jak tylko przekraczam granicę, mijam znak, stawiam stopę na chodniku, to mam ochotę uciec stamtąd jak najszybciej. Samochodem, busem, piechotą. Uciekać od tych pospolitych twarzy, z miejsca, gdzie określenie „naturalna uroda kobiet” nie jest komplementem. Ostatnio widziałem na pokrytej liszajem odpadającego tynku ścianie bilbord zapraszający na studia u Łazarskiego w Warszawie – najlepszej prywatnej uczelni o profilu prawno-ekonomicznym. Zdobią go miejskie twarze dziewcząt i chłopców. Twarze jak z fanpage’a Facebooka: niezła dupa z ciebie z twarzy. Nikogo podobnego nie widziałem w tej dziurze. Dziś może to się trochę zmienia, nawet kobiety zaczęły o siebie dbać. Ale jedno z moich doświadczeń seksualnych jest takie: piękna dziewczyna, z którą się całowałem na łące, żeby nikt nas nie zobaczył. Pamiętam do dzisiaj skorupę brudu na jej szyi. A była taką śliczną dziewczyną! No a w dużym mieście fitness, zielona herbata, sałatka z awokado, musli, czarny ryż. W małym miasteczku mniej powierzchownie jest postrzegana przyjemność. Bo mimo wszystko ta przesadna dbałość o zdrowie i wygląd to jest powierzchowność. Myślę, że w małych miasteczkach i na wsiach ludzie są bardziej zakłamani względem innych, a nie względem siebie. A w mieście zakłamują bardziej siebie, bo nie mają wobec kogo się zakłamywać, czują się anonimowi. W małym miasteczku wsiadasz do autobusu i kierowca wie o tobie wszystko – że jedziesz codziennie stąd dotąd, pracujesz tu i tu do piętnastej i jeśli nie wracasz o tej samej porze, to natychmiast jest to podejrzane. Musisz spełniać bardziej wymagania innych niż swoje marzenia. Może dlatego zawsze myślę: uciec i nie wracać. Wciąż mam poczucie, że to nie jest moje miejsce. I myślę: obym tylko nikogo nie spotkał. A przecież w takiej małej miejscowości zawsze kogoś spotkasz! To jest tragedia. Nie daj Boże spotkać osobę, z którą spędziło się na przykład cztery lata w liceum. Jak zaczyna wspominać nauczycieli i kolegów ze szkoły, to jeszcze pół biedy, ale jak zaczyna wspominać przygody i masz wrażenie, że czas się dla niej zatrzymał? I myślisz sobie: ja pierdolę. Ostatnio spotkałem Baśkę Kacperską – rozczochrana fryzura, podkrążone oczy, ziemista cera i tłumaczy mi, że nie jest tak źle. Nie oczekiwałem od niej żadnych wyjaśnień, w ogóle nie chciałem tego wiedzieć, po prostu spotkałem ją na ulicy i nie poznałem w pierwszej chwili, więc powiedziałem: „O fuck, Baśka, nie poznałem cię, będziesz bogata!”. Tak zażartowałem i widzę, że ona chętna do rozmowy. No i musiałem wysłuchać historii, że wcześniej nie miała pracy, ale teraz pracuje w pieczarkarni, że wcale nie jest tak źle, że najważniejsze, że zdrowie.\nJednak większość twoich starych znajomych częstuje cię „cześć” i nagle się spieszy. W sobotę. Uciekają. Jedyni skłonni do rozmowy są ich rodzice, którzy zaczynają od: „Ojej, nie poznałem cię, czy ty jeszcze rośniesz?”. Nadal traktują jak dziecko, które chodziło z ich Mirkiem do podstawówki. Twarze z popękanymi naczynkami w mroźne poranki uśmiechają się żółtą kością zębów. „Cześć. Co tutaj robisz? Wróciłeś? Ja też byłem kiedyś w Warszawie, ale to nie dla mnie. Ciężko, wcale tak dobrze nie płacą. I nikogo nie znasz. U Radzia teraz pracuję na Targowej. Czy dobrze płacą? Oj, zawsze mogłoby być lepiej. A ty gdzie?”. Tłumaczę, ale twarz rozmówcy wyjaśnia mi, że nie spotykam się ze zrozumieniem. Więc nie umawiam się z nikim, nie mam takiej potrzeby. Nawet z dalszą rodziną, która tam została. Oni, tak jak Baśka, próbują mi udowodnić, że nie jest tak źle. Że jest fajnie, że można żyć.\nW ogóle ludzie w małym mieście przyglądają ci się z niepokojem i uwagą. Co ty tutaj robisz? Po co wróciłeś? Czego szukasz? Jestem rozpoznawany jako obcy przez nieobcych. I ja też przypatruję się im jakby z zewnątrz. Nie wiem, czy to świat mnie zmienił, że od razu wiedzą, że nie jestem stąd. Czy od początku tu nie pasowałem i musiałem wyruszyć w świat.\nTomek nie pamięta imion, bardziej wrażenie, wiek i wzrost (dwie pierwsze były liliputkami). A trzecia? Tomek nie jest pewny, rzadko ją widywał. Unikał czwartej i piątej – na pewno były młode.\n– Może niektóre z nich nie były dla mnie uprzejme dlatego, że byliśmy w podobnym wieku? Więc sobie myślały, dlaczego niby one u mnie sprzątają, a nie na odwrót? Ale nie jestem pewien. Równie dobrze mogły nie myśleć nic lub: nie podoba mi się twa twarz.\nSzósta była starsza. I dlatego ona stała się największym problemem.\nNajpierw w ogóle nie chciał ich poznawać. Nie wyobrażał sobie, że siedzi i czyta albo ogląda film, a one sprzątają. Próbował sobie tłumaczyć, że to ich praca, że tak zarabiają – bezskutecznie. Że jeśli on poczuje się swobodnie, to sprzątaczka też poczuje się lepiej. Że nie ma sensu za każdym razem uciekać z domu. Nic z tego.\n– Udaję, że się spieszę, bo właśnie mam spotkanie, a potem idę do kawiarni i sączę kawę, zerkając na zegarek. Albo umawiam fryzjera, chodzę na siłownię. Odliczam czas, żeby mieć pewność, że jak wrócę, jej na pewno nie będzie. Dawanie pieniędzy do ręki też mnie krępuje, więc zostawiam je w jakimś widocznym miejscu.\nTomek płaci sprzątaczce, bo lubi sterylną czystość, ale bardzo nie lubi sprzątać.\nByć może Tomek czułby się swobodniej, gdyby nie wychował się w miejscu, w którym bardziej naturalne jest bycie sprzątaczką niż jej zatrudnianie. Albo w miejscu, w którym praca chociaż trochę może kojarzyć się z pasją, a nie tylko pieniędzmi i męczarnią. Tam gdzie się wychował, trzeba coś robić i trzeba mieć pieniądze.\nJAK TOMEK TESTOWAŁ SWOJĄ CIEKAWOŚĆ\nRaz obejrzał film Władca much (nową wersję).\n– Nie miałem pojęcia, co to jest. Ale zacząłem oglądać i bardzo mnie wciągnęło. W trakcie stwierdziłem, że chciałbym przerwać, ale nie byłem w stanie, zaskoczyła mnie ta przedziwna siła przyciągająca, z którą nigdy wcześniej się nie zetknąłem.\nZanim skończył oglądać, zebrało mu się na płacz. Poszedł do łazienki, napuścił wody i zagłuszał chlipanie.\n– Mimo to usłyszał mnie ojciec. I to był dla niego wstrząs. Chyba z dziesięć razy pytał, co się stało, i nie mógł pojąć. Przecież nikt nie płacze z powodu filmu! Wtedy pierwszy raz poczułem taki dysonans. Że on jest jednak inny.\nCzasem Tomek obserwuje, jak jego matka ogląda telewizję. Skacze po kanałach, każdemu programowi poświęca kilka minut. Tomek wciąga się w najgorsze szmiry, ale matka wtedy przełącza.\n– Doprowadza mnie to do szału. I jednocześnie przypomina, jak w dzieciństwie testowałem swoją wytrzymałość. Włączałem na przykład Pegaza, program, któremu rodzice nie poświęcali nawet dwóch sekund, bo wiedzieli, że to ostatnie, co chcą oglądać. Albo Agrobiznes. I jeśli akurat nic mnie nie zainteresowało, mówiłem sobie: jeszcze pięć minut, jeszcze pięć minut, jeszcze trzy minuty. I zawsze znalazło się coś, co było w stanie mnie wciągnąć.\nPotem ta cecha niestety u mnie zanikła.\nBo nikt nie generował we mnie ciekawości.\nOjciec miał kilka książek, głównie biografie. Ale kiedy je czytał, nie wiem. Może w nocy?\nWięc właściwie to, co mnie tam najbardziej ograniczało, to wcale nie miejsce, pieniądze ani warunki. Tylko rodzice.\nCZYM TOMEK NAJBARDZIEJ SIĘ DENERWUJE\nNa przykład tym, że jak pyta swoich rodziców, co u nich, to rodzice mają ogromną potrzebę absolutnego nieeksponowania dobrych rzeczy.\n– Czy to jakaś magia, jakieś czary? Myśl, żeby nie zapeszyć? A może lęk, żeby się nikomu nie narażać, bo przecież wszyscy się znają i lepiej, żeby z sąsiadami mieć po równo? Najważniejsze, żeby nikt się nie wychylał, żeby wszyscy mieli równie źle. A dzięki temu równie dobrze. Wypada być umartwionym.\nDenerwuje się też stylem kobiet, przez Tomka nazywanym roboczo „jeszcze dzisiaj nie usiadłam”.\n– Jest źle i ma być źle. A ja nigdy nie wypocznę. Uwewnętrzniony pracoholizm. Tymczasem mężczyzna może usiąść, wypić piwo i gapić się w telewizor. Nie za długo, ale może. Do tego kobieta nie może za bardzo o sobie dbać.\n(Mama Tomka gardzi kobietami, które zawsze mają zrobione paznokcie – nie daj Boże, tipsy – i włosy, i noszą drogie ciuchy).\nPoza tym – zwłaszcza kobiety – wszystko muszą robić szybko. Najlepiej kilka czynności naraz.\n– I ja to niestety przejąłem. Mówię do Marka, żeby obrał ziemniaki. Zanim on wstanie, zabierze się za to, szlag mnie trafia! Mija dziesięć sekund, a ja już nerwowo trzepię talerzami. I ja też staram się robić trzy rzeczy jednocześnie. Nie wyobrażam sobie, że siedzę i tylko obieram. Rach, ciach, musi być zrobione.\nO czym Tomek ostatnio najczęściej myśli? Że w życiu jego rodziny na wsi nie ma miejsca na przyjemność.\n– Jak tylko próbuję obracać na korzyść coś, co oni przedstawiają w czarnych barwach, traktują to jak atak.\nNo i Tomek denerwuje się tym wiecznym rozpamiętywaniem złej przeszłości, bo przecież nic dobrego się nie wydarzyło. Albo wracaniem do dobrej historii, o ile wszystko źle się skończyło.\n– Może dlatego, że w ich życiu nie dzieje się zbyt wiele? Wychowali dzieci, te dzieci nie są już w stanie dostarczać im tematów, bo one same jeszcze nie mają dzieci. Ślub to jest wydarzenie, ewentualnie chrzciny. Inaczej nie ma o czym mówić.\nJego rodzice nie mają przyjaciół. Rodzina jest najważniejsza. Znajomi to strata czasu.\nJAK TOMEK MUSIAŁ SZYBKO\n– To żadna nowość: inteligenci szalenie praktyczni nie są. Przynajmniej ci prawdziwi, bo brzydzą się biznesem. A ci tacy mniej prawdziwi, inteligenccy od niedawna, radzą sobie lepiej.\nU nas to oczywiste, że po studiach natychmiast zaczynamy na siebie zarabiać. Albo najlepiej jeszcze wcześniej. Nie umiem się utożsamić z osobami, które do trzydziestki nie wiedzą, co mają ze sobą zrobić. Z całym szacunkiem, ale wydaje mi się, że gdybym ja próbował w jednym, drugim, trzecim miejscu, to w końcu ktoś by mnie gdzieś zatrzymał. A z nimi się tak nie dzieje, pracują za darmo albo nie pracują wcale. Inna sprawa, że my musimy szybko, a oni mogą się bujać. Rodzice są na miejscu, mieszkanie jest na miejscu, wszystko jest. U nas nie ma czegoś takiego. Już na studiach mówią ci: znajdź sobie coś, przecież możesz się uczyć i dorabiać. Spotykają się na tych grobach i muszą coś sobie opowiedzieć. A co mają opowiedzieć? Że dziecko nadal studiuje? Mało.\nCO TOMEK MYŚLI O PIENIĄDZACH\n– Moje pierwotne podejście do pieniędzy było bardzo małomiasteczkowe: robić cokolwiek, z czego będą pieniądze. Nawinęło mi się jakieś ogłoszenie, więc na nie odpowiedziałem, po czym zacząłem się tym zajmować. To mogło być cokolwiek. Mogłem na przykład sprzedawać ogórki. Ale na szczęście sprzedawałem książki. A studia wybrałem, bo słyszałem, że są dobre. Że niosą ze sobą jakiś prestiż. Tym sposobem zacząłem studiować zarządzanie. Teraz, jak komuś o tym mówię, czuję się zażenowany.\nMETODA TOMKA NA STWORZENIE KOMPLEKSU\nByć może nie byłoby kompleksów Tomka, gdyby nie dwie osoby – jego były szef i teraźniejszy chłopak. Metodą szefa (inteligentny, ale nietaktowny) było mówienie o brakach prosto w twarz.\n– Wszyscy w jego firmie byli głupsi od niego. Gdyby to był intelektualista pogodzony ze sobą, to nie dawałby mi odczuć, że wie więcej, tylko w dyskretny sposób pchałby mnie w różne kierunki, pokazując różne rzeczy, ucząc. Ale on lubił tą przewagę i używał argumentów, które trafiały do mnie w bardzo nieprzyjemny sposób. Choć jednocześnie skłaniały do przemyśleń, czyli przyspieszyły mój rozwój. Ale jak już raz zdasz sobie sprawę ze swoich braków, to zaczniesz je zauważać także w innych przypadkach. Jak ktoś zaszczepi w tobie poczucie niższości, to ono zacznie się uwydatniać w różnych innych sytuacjach – opowiada Tomek.\nNa przykład towarzyskich i uczuciowych.\nChłopak Tomka stara się go pouczać w dyskretny sposób, zmieniając temat albo dopowiadając, ale to jeszcze bardziej krępujące.\n– Pewnych rzeczy po prostu nie wiesz, choćbyś nie wiem ile przeczytał książek. Słucham rozmów w inteligenckich domach: takie codzienne, zwyczajne są znacznie bardziej rozbudowane. Jeśli na przykład porusza się temat wakacji, to w moim domu nie ma nawet nawyku oglądania zdjęć. Bo po co? W moich rodzicach nie ma ciekawości. A jeśli się mylę i jest, to są w nich na tyle duże kompleksy, że nie pozwalają im na zadawanie żadnych pytań, bo boją się już na wstępie. A przecież gdyby obejrzeli te zdjęcia i zadali najprostsze pytania, możliwa byłaby rozmowa. Może to właśnie brak wiedzy trzyma ich w mieszkaniach? Być może wycieczka do Poznania albo Wiednia jest dla nich tylko zmianą okoliczności, dekoracji, plus oczywiście dodatkowe wydatki. Dlatego nie ma powodu, żeby jeździć gdziekolwiek. Podróże kształcą wykształconych. Jeżeli ktoś ma wrażliwość i gdzieś wyjedzie, to nadal będzie ją miał. Ale jeśli nie ma, to nie odnajdzie jej w innym miejscu.\nCo moi rodzice zapamiętują z przyjazdów do dużego miasta? Jakiś park, zoo, restauracja. To musi być fizyczne. Czasami do takich doznań zalicza się koncert, ale kino i muzeum to już na pewno nie.\nCO ZROBIĆ, ŻEBY POGŁĘBIĆ KOMPLEKS TOMKA\nKiedy mają się spotkać rodzice Tomka i rodzice Marka, ten pierwszy układa plan działania przynajmniej tydzień wcześniej.\n– Ostatnio padła propozycja, żebyśmy wszyscy poszli do kina. I uświadomiłem sobie, że możemy iść tylko na polski film, bo moi rodzice kompletnie nie są przyzwyczajeni do czytania napisów.\nTomka krępują także nawyki alkoholowe. I telewizor w tle. Gigantyczny, na pół ściany. Zawsze włączony.\n– Ludzie na wsi bardzo rzadko używają jako tła muzyki. Zawsze telewizora. Jak skończą się tematy (co dzieje się bardzo szybko), przynajmniej leci Cejrowski w tle, można zawiesić oko i nie ma krępującej ciszy. Jak się cieszyć ze spotkania, kiedy jedni są przyzwyczajeni do zupełnie innego stylu niż inni? Jak połączyć tych, którzy mają rubaszny humor, z powściągliwymi? Nie wspominając o błędach językowych moich rodziców. Moja mama do tej pory mówi „swetr” i „wyciąg coś”. Chociaż od podstawówki powtarzam jej: „sweter” i „wyciągnij”. Czasami mam wrażenie, że robi mi na złość. A ojciec nie zna wszystkich form, co też daje ciekawy efekt.\nNo więc cisza – podsumowuje Tomek.\nPotrzeby Tomka to: sterylnie czysty dom, duży stół, wielkie okna, książki, płyty, filmy. A jednocześnie zdejmowanie butów, nieprzyprowadzanie psów. Gładka podłoga. Mało przedmiotów, a te, które są – drogie. Kosmetyki dobre, marynarki markowe. Bardzo duży telewizor (jednak) do oglądania ambitnych filmów. I siatkówki.\nTomek lubi gotować, ale nie lubi, kiedy zapach jedzenia roznosi się po całym domu.\nLubi gości, ale nie znosi, kiedy pojawiają się niezapowiedziani.\nLubi swoje sprzątaczki, ale nie chce ich znać.\n– Jak zatrudniam sprzątaczkę, to czuję, jakbym zatrudniał własną matkę. Dlatego ich unikam.\nKup i pobierz za 34,90 zł 27,57 zł ($ 8,98 $ 7,09)


Kubuś Puchatek - The Green Power, śmieszne przygody Kubusia Puchatka\nKubuś Puchatek - The Green Power\nBył piękny sierpniowy poranek... Królik, Kłapouchy, Prosiaczek, Tygrysek i Puchatek siedzieli w domku tego ostatniego.\nTo znaczy Kłapouchy siedział, bo jako najbardziej doświadczonemu zawodnikowi udało mu się nie osunąć pod stół podczas wczorajszej libacji. Reszta towarzystwa była malowniczo rozłożona na wszystkich meblach. Najgorzej czuł się Prosiaczek, który pomylił HERACLESA - Classic Płońsk Aperitif z Borygo (faktem jest, że smak, zapach i kolor były identyczne, więc nawet taki koneser dał się zwieść).\nPrzed osłem stała zajebistych rozmiarów faja wodna skonstruowana z wiadra, dwóch gumowych węży i obciętej końcówki lufy od dwururki nabitej gigantyczną ilością trawy. Kłapek błogo zaciągał się dymem, który po fachowym przetrzymaniu w płucach wypuszczał pionowo w górę. Na pierwszy rzut oka wyglądał jak mała ciuchcia stojąca na bocznicy.\n- Wiesz Królik, niezłe to zielsko, miałeś rację, żeby obok tej debilnej marchewki zasiać zagon gandzi.\n- A ty kurwa myślałeś, że co? Ja mam wyłącznie dobre pomysły - stwierdził skromnie Królik - ekstra nasionka, specjalnie zmodyfikowane do hodowli w chłodnym klimacie, mejdin Holland.\n- Fakt, że pięknie wyrosły w tym roku, takie wybujałe. A hodowla eksperymentalna w piwnicy też się pięknie rozwija - zauważył Tygrysek i dodał - wiadomo, Polska - zielone płuca Europy.\n- A jak przyjdzie Bystry Rydz to powiemy, że wszystko jest legalnie, przecież te pięć hektarów to wyłącznie na własny użytek\n- roześmiał się Puchatek - zresztą możemy mu coś odpalić, niech kapitan ma trochę relaksu.\n- Ty, cwana gapa, nie bądź taki kurewsko szybki, nie ty wyhodowałeś, nie ty będziesz rozdawał - zaperzył się Króliczek i cisnął w Puchatka butelką, upewniwszy się najpierw czy nie pozostała w niej ani kropla Heraclesa.\n- Spokój złamasy, czuję się jakby we łbie ktoś mi jeździł czołgiem, a wy ciągle drzecie te w kurwę jebane mordy! - Tygrysek jak zwykle obudził się negatywnie nastawiony do rzeczywistości. W ciszy, jaka chwilowo zapadła, dało się usłyszeć dziwne hałasy dobiegające z zewnątrz oraz śpiewy w stylu "wszystko co nasze Polsceee oddamy"\n- Co to, kurwa, jest? - zagadnął Puchatek.\n- Może to te cioty z Radia Maryja. Chcą odbudować przekaźnik - jęknął Prosiaczek, po czym przewrócił się na drugi bok - nasz las to jedyne miejsce w kraju gdzie nie docierają fale tego upierdliwego radia.\n- Fak it - stwierdził z wieśniackim akcentem Królik.\n- Posłuchajcie, ktoś tu lizie... - rzekł Tygrysek.\nWtem do domu wpadł Krzyś i fiknął kozła na bełcie jednego z naszych bohaterów, lądując w następnym. Brygada zgodnie wpadła w brecht.\n- Ała. Moja biedna głowa - rzekł Krzyś, poprawiając nażelowaną fryzurę i powoli wstając. Ubrany był w odblaskowe białe dresy z obowiązkowymi czterema paskami (czwarty dorzucił mu gratis sprzedawca w zamian za zrobienie loda), zajebiście zielone odblaskowe "addidasy" oraz szpanerskie ciemne okularki. Z kieszeni wystawał mu kurewsko duży słoik z wazeliną - prezent urodzinowy od pana Sowy.\n- Czego tu szukasz amatorze cudzych odbytów? - warknął Prosiaczek.\n- Może chcesz żeby ci wsadzić obtłuczoną butelkę w dupsko? Mamy tu kilka takich - zaczął dopytywać się Kłapouchy.\n- Załogo, nie uwierzycie! - wykrzyknął w podnieceniu Krzyś - przyjechali...\n- To chuj im w dupę! - stwierdził Tygrysek, a Prosiaczek przezornie wyjął swoje ukochane Uzi.\n- Przypominam sobie patrząc w jej oczy małe, gdy ci ssałem, a potem mnie od tyłu brałeś - zaczął cicho rapować Kłapouchy\n- ty głupia cipo, to tekst jakby pisany idealnie dla ciebie - stwierdził.\n- Nie, nie, nie rozumiecie - przyjechali harcerze! - zakrzyknął Krzyś - idę się zapisać! Po czym wybiegł z domu.\n- Nigdy nie wiem, o co chodzi temu pedałowi. Co to są szalbierze? - spytał Tygrysek, który jeszcze nie do końca się obudził.\n- Harcerze, pało - poprawił Prosiaczek - to takie cioty, co jeżdżą do lasu na obozy, aby zbierać jagódki, dokarmiać\nzwierzątka, nosić zielne mundurki i chustki, słuchać rozkazów i robić "Baczność! Spocznij!".\n- Innymi słowy pipy jakich mało? - odrzekł po chwili zastanowienia Kłapołuchy.\n- Sytuacja jest poważna - podsumował Prosiaczek.\n- Taa. Łi mast destroj dem, or przyjedzie ich tu więcej - powiedział z wieśniackim akcentem Tygrysek.\nTymczasem Króliczek zaczął wyglądać przez okno. Z każdą sekundą jego mina wyrażała coraz większe przerażenie.\n- Ja pierdolę, chłopaki! Musicie mi pomóc! Jakieś geje rozstawiają namioty obok mojego ogródka! Zaraz zadepczą całą uprawę marychy! Trzeba im wpiździć!\n- To jest, kurwa, skandal! - wykrzyczał oburzony do granic Tygrysek, po czym poczerwieniał jak ruska dziwka.\n- Nie bulwersuj się tak, bo ci gały wyskoczą z orbit! - zauważył Prosiaczek.\nKłapouchy milcząc przystąpił do rutynowych czynności: czyszczenia i ładowania broni, sprawdzania wyposażenia, ostrzenia noży. Tymczasem Puchatek, jakby wolny od wszechobecnych trosk wstał po kolejną butelkę. Wyjmował właśnie wino, gdy ktoś zapukał do drzwi.\n- Ani chwili spokoju - mruknął Puchatek, po czym podszedł do drzwi. Otworzył.\n- A ty kim jesteś? - zapytała postać w zielonym mundurku i śmiesznej czapce.\n- Jo Sem Netoperek - odparł Kubuś.\n- Bo widzisz, mamy teraz grę, a tu gdzieś miał czekać mój druh drużynowy... - powiedział znowu tamten.\n- Zaraz, zaraz... - mruknął Puchatek - czy ty przypadkiem nie jesteś harcerzem? - zapytał sięgając po przedmiot za szafą.\n- Tak! Zastępowy Wrona melduje się na punkcie... - nie dokończył gość. Nagły cios bejsbolem pozbawił go wszystkich zębów.\n- A masz, ty pedalska cioto! - ryknął Kubuś.\nCała ekipa momentalnie poderwała się na nogi.\n- Widzę, że zajebałeś skurwiela! - Tygrysek był jak zwykle bezpośredni.\n- Teraz wyślemy im jego kawałeczki - radował się Królik - o takie malutkie!\n- Nie! Nabijmy go, kurwa, na pal! - krzyczał Kłapołuchy.\n- Wsadźmy mu rozgrzane żelastwo w dupę! - coraz głośniej wrzeszczał Prosiaczek.\n- Zamknijcie ryje! To ja mu przypierdoliłem i ja wymyślę co z nim zrobić! - krzyknął Puchatek.\n- Więc dobra, mądralo. Co z nim robimy? - spytał nieufnie Tygrysek.\nKubuś miał właśnie odpowiedzieć, gdy do drzwi zapukał kolejny gość.\n- Co to, kurwa, jest? Autostrada? - ryknął Puchatek - jeśli to znowu jakaś ciota, to nie wyjdzie stąd cało!\nTymczasem do domu wpadła cała brygada ubrana w czarne skóry. Byli to Łowcy Pip, jednak nie było z nimi ich lidera DonVasyla(tm).\n- Siemanko, niezłe wdzianko... - począł głucho rapować Kłapołuchy.\n- Słyszeliśmy, że w okolicy są jakieś pipy - zagadnął czwarty z Łowców - są nam bardzo potrzebne, DonVasyl(tm) ma kłopoty z erekcją, jeśli nie zapierdoli jakiejś pipy nie będzie mógł zerżnąć już żadnego kurwiszcza, kurwy, a nawet kurwiątka.\n- To bardzo przykre, tak chcieć i nie móc - zauważył filozoficznie Prosiaczek - ale mamy dobre wieści: wasz przywódca przepiłuje jeszcze niejedną szparkę.\n- Taa. W okolicy jest cały obóz pełen pip. To zjazd pip z całej Polski. - odpowiedział Prosiaczek.\n- To my lecimy po DonVasyla(tm)! - stwierdził ósmy z nich.\n- Dobry pomysł - zawtórował piąty z nich.\n- Na co więc czekamy? - spytał giermek, po czym obydwaj wybiegli z domku.\n- Panowie, trzeba coś wymyślić. Musimy się pozbyć tych zielonkawych zafajdańców z lasu! - rzekł po chwili namysłu Tygrysek - i lepiej się pośpieszmy, zanim ci porypani Łowcy Pip wkroczą do akcji, nigdy nic dobrego z tego nie wynika.\n- Eureka! Odkryłem! Veni, Vedi, Van-Damme! - wykrzyknął Prosiaczek - Pójdziemy na posterunek policji i powiemy, że w lesie odbywa się właśnie zjazd pedofilii - naturystów. Komendant ich zgarnie i jeszcze będzie nam tak wdzięczny, że pewnie coś odpali, a my nawet nie będziemy musieli wchodzić do tego zadupnego obozu. Jest za gorąco żeby się bić.\n- Świetny pomysł, Prosiaczku. - stwierdził Tygrysek. - chyba wiem jak załatwić tych zielonych popaprańców... Po czym cała grupa udała się na posterunek. Po przybyciu na miejsce Tygrysek tajemniczo zakomunikował:\n- Chłopaki, zaprowadźcie szeryfa do obozu, spotkamy się później!\nPo czym zniknął w zaroślach. Reszta brygada zapukała do drzwi opatrzonych tabliczką, którą ktoś przemalował na "Polucja".\nW drzwiach stanął kapitan Bystry Rydz..\n- Ahoj, panie władzo! Wiemy, że pan kapitan jest niestrudzonym obrońcą porządku i ładu moralnego w lesie - zaczął Puchatek, który był mistrzem włazidupstwa - dlatego chcemy zameldować o strasznym naruszeniu prawa! W okolicy znajduje się nielegalny, kryminalny obóz, założony przez zorganizowaną grupę przestępczą!\n- Tak. Zanieczyszczają wodę! - zawtórował Kłapołuchy.\n- Niszczą przyrodę i wycinają las! - dodał Królik.\n- Napastują sarenki! - krzyknął Prosiaczek.\n- I utrzymują stosunki analne! - dorzucił swoje Puchatek.\n- Tak dalej być nie będzie! - wykrzyknął oburzony kapitan - zbiorę swoich ludzi i zamkniemy towarzystwo.\nJuż po chwili wszyscy stali kilkadziesiąt metrów od obozu.\n- Poczekajcie, ja z nimi pogadam - powiedział kapitan, po czym wojskowym krokiem udał się do namiotów. Jednakże\nBystry Rydz błyskawicznie wrócił i wściekły orzekł:\n- Wszystko wydaje się być w porządku. Jest czysto i cicho. I mają zezwolenie na pobyt - Kapitan robił wrażenie zawiedzionego - a wam, dowcipnisie, odechce się głupich żartów! - zwrócił się do naszych bohaterów. Już miał się na nich rzucić, gdy ktoś krzyknął:\n- Te, niebieski! Pała ci wystaje!\nBył to Tygrysek, przebrany w mundur harcerski i stojący na głównym placu obozu.\n- Coś ty gówniarzu powiedział? - ryknął Bystry Rydz.\n- Pałą go, pałą go, pałą go i w łeb... - zaczął śpiewać Tygrysek.\n- Ostrzegam, jeszcze słowo i... - darł się kapitan.\n- Bystry Rydz śpi z pałą na wierzchu! Psy do suk! Pierdolić policję! Twoja pała już sparciała!\n- Miarka się przebrała! Zamykamy obóz!\nPo czym kapitan i jego ludzie rzucili się na harcerzy i rozpoczęli pacyfikowanie (pałowanie). Tygrysek w ostatniej chwili zdołał zrzucić mundur i schować się w krzakach. Przerażeni harcerze rozpierzchli się na wszystkie strony, ale i tak dosięgały ich ciosy pałek, granaty z gazem łzawiącym i gumowe kule. Po chwili wszyscy uczestnicy obozu leżeli pobici i skuci kajdankami.\nCo bardziej krewcy funkcjonariusze kopali leżących. Po bitwie (której ochoczo dopingowali nasi bohaterowie) kapitan podszedł do Puchatka i rzekł:\n- Spełniliście dziś obywatelski obowiązek. Oto wasza nagroda. - rzekł dumnie Bystry Rydz, po czym wręczył bohaterom plik banknotów "zabezpieczonych" z obozowej kasy. Następnie odszedł, aby konwojować więźniów.\n- Uff! Mało brakowało! - rzekł Puchatek.\n- To, co cię nie zabije, uczyni cię silniejszym - zaczął filozofować Kłapouchy.\n- W sumie to był bardzo udany dzień - skonstatował Króliczek - a kapitan nawet się nie zorientował, że stoi obok pola marihuany.\n- On pewnie myśli, że gandzia rośnie w postaci plastikowych torebeczek, które zwisają z krzaków - roześmiał się Puchatek.\n- No, i teraz mamy kasę na kolejną imprezę! I świat jest trochę lepszy! - odparł Tygrysek, po czym nasi bohaterowie udali się do BabyJagi(tm), aby wydać swe ciężko zarobione pieniądze.\nWQQQVYM WQKPXJM WJZXZJM WJXYVJM


Zatroszcz się o właściwe okoliczności dla podawania kawy! Kup dobre akcesoria i raduj się smakiem i zapachem napoju! | Bądź mistrzem w tym co kochasz\nKawa stała się jednym z ulubionych napojów naszych rodaków, wiele osób nie umie wyobrazić sobie dnia bez filiżanki czy kubka "małej czarnej". Kawa daje należytą porcję energii na rozpoczynający się dzień, poprawia koncentrację, gdy w następnych godzinach ogarnia nas znużenie obowiązkami. Staje się również doskonałym dopełnieniem wydarzeń i biznesowych. Dobrze jest zadbać o odpowiednią oprawę, aby radować się świetnym smakiem i zapachem kawy!\nIstnieje mnóstwo gatunków i typów kawy, zatem każdy z nas może wybrać napar, jaki najbardziej uwielbia. Parzona albo rozpuszczalna, a może z ekspresu lub o specjalnym smaku? Kawa występuje w mnogich odmianach, dzięki czemu jej spożywanie przenigdy nie staje się nudne. Można podawać ją z mlekiem lub z cukrem, dolewać smakowe syropy i sypać przyprawy, spożywać na ciepło i w formie mrożonej, bez względu na jej typ, należy mimo wszystko zadbać o odpowiednią formę podania.\nLubisz kawę z ekspresu? Pamiętaj o filtrach Ekspres (warto odwiedzić: więcej o ekspresy do kawy wrocław) do kawy można dziś spotkać w licznych polskich kuchniach, ten gatunek kawy cieszy się rosnącym zainteresowaniem, ponieważ odznacza się doskonałym smakiem, jak też prostotą i szybkością podania. Ważąc się na sprawunek ekspresu do kawy, musi się pamiętać, że aby kawa okazała się smakowita, trzeba zakupić też właściwe filtry - filtry chemex. Dobra klasa filtrów ma kluczowe znaczenie dla smaku i zapachu przyrządzonego naparu, więc opłaca się inwestować w rzeczywiście dobre dodatki, jak chociażby filtry chemex.\nNaturalną rzeczą jest, że kawy nie powinno się spożywać w byle jakim kubku, szczególnie jeśli serwuje się ją gościom lub klientom firmy. Na taką okoliczność należy zakupić piękne i eleganckie filiżanki, jak na przykład filiżanki loveramics. To doskonały przykład kompozycji dobrego stylu i modnego projektu. Dzięki grubym brzegom filiżanka utrzymuje kawę w wymaganej temperaturze, a ukształtowanie naczynia pozwala wydobyć doskonały smak naparu. Filiżanki produkowane są w licznych wzorach i kolorach, przez to każdy ma szansę zdobyć produkt idealny dla siebie - klik!. Tak piękne filiżanki na pewno okażą się również doskonałym prezentem dla amatora kawy!


Znajdź chwilę by zastanowić się nad rokiem minionym. Co zrobiłeś, a czego nie. Przypomnij sobie, co sprawiło, że pewne sprawy doprowadziłeś do końca, a pewne zarzuciłeś czy zaniedbałeś. Jaką wskazówkę dało Ci życie? Z jaką wiedzą o sobie i innych wchodzisz w kolejny etap. Im lepiej zrozumiesz, co lub kto Ci pomaga, a co lub kto sabotuje, tym łatwiej unikniesz uprzednio popełnionych błędów, a w ich miejsce wybierzesz strategie, które działają.\nWybiegnij w przyszłość i zastanów się jak chcesz by rok 2017 wyglądał. Czy chcesz spędzić więcej czasu w pracy, czy na odpoczynku, czy odwiedzić jakieś miejsce, czy wypuścić na rynek nowy produkt, coś rozpocząć, a może zakończyć. Ustalenie punktu A – momentu wyjścia i punktu B – miejsca docelowego to sprawdzony sposób by określić drogę. Bez wiedzy gdzie chcesz iść możesz krążyć w miejscu i bezproduktywnie wydatkować energię. Niż krążyć w miejscu lepiej sobie poleżeć. Leżenie też jest ważne.\nMając w głowie punkt A i punkt B, zastanów się, czego potrzebujesz by móc się przemieścić w obranym kierunku. Czy są to kompetencje, czyjeś wparcie, nowa wiedza i umiejętności. Następnie zastanów się jak powyższe pozyskasz i do kogo się zwrócisz. To działanie doda element operacjonalizacji do Twoich rozważań i pozwoli doprecyzować pomysły. Mając klarowniejszą wizję swojej drogi przejdź do następnego punktu.\nUstal, po czym poznasz, ze realizujesz cel, a po czym poznasz, że za mało się dzieje. W każdym przedsięwzięciu konieczne jest określenie etapów, kamieni milowych, satysfakcjonujących rezultatów i takich rezultatów, które są satysfakcjonujące, mimo iż cel nie do końca został osiągnięty. Określenie oznak marazmu służy wyłapaniu zawczasu trudności. Kiedy te przyjdą nie będą już miały takiej siły rażenia.\nUsystematyzuj i zapisz swoje przemyślenia. Nauka potwierdza (badanie przeprowadzone na studentach Uniwersytety Harvarda), że plany spisane mają większą moc niż te, które sobie powiemy w głowie. Skoro tak, dlaczego tego nie zrobić.\nCelebruj postępy – pamiętaj, nasz mozg dąży do oszczędzania energii. Jest to jego strategia z zamierzchłych czasów kiedy ani sen ani posiłek nie były pewne. Co kiedyś ratowało nam Zycie, a teraz często nas gubi. Daj więc mózgowi nagrodę. Wtedy nie tylko nie będzie Cie sabotował, ale zrozumie, że wysiłek popłaca.\nBądź otwarty na zmiany. Nic nie jest dane raz na zawsze i też nie każdy plan jest wart realizacji za każdą cenę. Jak głosi piękne chińskie przysłowie – lepiej się dobrze najeść niż byle komu podobać.


Roastains - Brazil Minas Gerais - kawa ziarnista 1kg – Sklep.Kawa.pl\nRoastains - Brazil Minas Gerais - kawa ziarnista 1kg\nKawa Brazil Minas Gerais będzie idealnym wyborem dla osób, które preferują słodkie, intensywnie czekoladowe espresso, o przyjemnym posmaku orzechów laskowych. Kawa o niskiej kwasowości. Doskonała do kaw mlecznych.\nZiarna 100% arabiki z Brazylii o średnim stopniu palenia sprawdzą się doskonale do przygotowania kawy w ekspresie kolbowym, automatycznym oraz w kawiarce.\nData palenia: 15.03.2019\nTo klasyczna kawa brazylijska, bogata w nuty orzechowe i kakaowe o niskiej kwasowości. Jej naturalna, wysoka słodycz powoduje, że świetnie smakuje w espresso oraz z kawami z dodatkiem mleka.\nKawa z regionu Cerrado Mineiro (północno-zachodniej części stanu Minas Gerais) pochodzi tylko z jednej plantacji należącej do Evandro Sancheza, w Dois Irmaos w gminie Coromandel. Typowe dla tego regionu gorące i deszczowe lato miało bardzo pozytywny wpływ na wzrost roślin i owocowanie. Dobrze utrzymywane plantacje i bardzo bogate ziemie Brazylii dały tej kawie bogactwo karmelowo-orzechowego smaku. Kawa dzięki obróbce suchej nie straciła swojej naturalnej słodyczy i z każdym kubkiem dostarcza nam miłe wrażenia.\nKawa ziarnista Brazil Minas Gerais, z segmentu speciality, wypalona jest przez krakowską palarnię Roastains, która została otworzona w 2017 roku przez prawdziwych entuzjastów kawy.\nOdmiana Żółty Catuai (IAC-62)\nWysokość upraw: 1000 m n.p.m.\nFarma: Dois Irmaos\nStacja: Armazens Gerais Leste de Minas\nProfil smakowy: Karmel, orzechy laskowe, owoce granatu,\nBialetti - Kawiarka Moka Express 3tz


Bransoletka dla mężczyzny - dziesiątka w całości wykonana z kamieni hematytu.\nRóżaniec bez metalowych dodatków - można moczyć w wodzie.\nStandardowy rozmiar pasuje na nadgarstek 18 cm - istnieje możliwość indywidualnego dopasowania, prosimy przy zakupie podać obwód nadgarstka bez zawyżania - my dopasujemy, by leżał idealnie.\nOzdobą zakładki jest piękny, duży ANIOŁ z sercem hematytowym, w towarzystwie szklanego, szlifowanego kryształka rondelle.\nOpakowana jest w bardzo eleganckie pudełko prezentowe. Pudełko twarde, odporne na zginanie, wykonane z porządnej, grubej tektury z kokardką.


Budowa nowego dworca w Olsztynie znowu zablokowana - Olsztyn\n2019-02-09 07:53:03 (ost. akt: 2019-02-09 09:16:50)\nwieżowiec przy dworcu\nRadość mieszkańców Olsztyna okazała się przedwczesna. Wbrew woli większości trzy niewielkie lokalne stowarzyszenia nadal będą blokować budowę nowego dworca.\nMoże państwo już tego nie pamiętacie, ale w 2015 roku wszyscy byliśmy przekonani, że budowa nowego dworca PKP to kwestia kilku lat. To wtedy miasto przekazało PKP grunty wokół dworca w zamian za tereny przy alei Sybiraków. To była chyba ostatnia pozytywna informacja dotycząca tej inwestycji. Potem było już tylko pod górkę.\nW 2017 roku trzy lokalne stowarzyszenia dostrzegły w tym ponurym, gierkowskim gmachu zabytek. I z takim wnioskiem wystąpiły do Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków. Dlaczego? Bo, ich zdaniem, dworzec to: „Wartościowe dzieło artystyczne, posiadające klarowną kompozycję przestrzenną” i „jeden z najlepszych przykładów powojennego funkcjonalizmu, stanowiącego odłam modernizmu międzynarodowego na terenie Warmii i Mazur”. Przypomnijmy, że mowa o PRL-owskim budynku z 1971 roku.\nO dworcu pisaliśmy wtedy wielokrotnie. O opinie w tej sprawie poprosiliśmy ówczesnych radnych i przewodniczących rad osiedli.\nTych, którzy chcieliby uznać dworzec za zabytek, można było policzyć na palcach jednej ręki (a i tak tych palców byłoby za dużo). Przeprowadziliśmy też sondę wśród mieszkańców, którzy jednoznacznie opowiedzieli się przeciwko inicjatywie trzech stowarzyszeń.\nKonserwator wniosek odrzucił, ale uznał, że ochroną konserwatorską należy objąć trzy XIX-wieczne wiaty peronowe. To nie spodobało się trzem stowarzyszeniom, które odwołały się do Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego. Tam uznano jednak, że najpierw trzeba ustalić, co tak naprawdę wchodzi w skład kompleksu dworcowego (dworzec PKP, dworzec PKS, biurowiec?). I dopiero wtedy podjąć w tej sprawie decyzję. Sprawa wróciła zatem do Olsztyna. Konserwator podtrzymał swoją wcześniejsza decyzję.\n— Podtrzymaliśmy naszą decyzję w zakresie odmowy wpisu do rejestru zabytków zespołu budynków wchodzących w skład kompleksu dworca głównego PKP i PKS składającego się z budynku dworcowego i biurowego — powiedział nam Bartłomiej Skrago, rzecznik Wojewódzkiego Urzędu Ochrony Zabytków w Olsztynie. — Odmówiliśmy również wpisania do rejestru zabytków nieruchomych budynku dworcowego PKP i PKS oraz budynku biurowego.\nDo rejestru zabytków trafią za to XIX-wieczne wiaty peronowe, mozaika ścienna zlokalizowana przy schodach na antresolę w części dworca PKS oraz mozaika ścienna zlokalizowana między kasami biletowymi w części dworca PKP oraz dwa neony. Trafią do rejestru zabytków ruchomych. Skądinąd PKP już wcześniej deklarowała, że zachowa te elementy przy budowie nowego dworca.\nTa decyzja to wielki sukces mieszkańców Olsztyna, którzy opowiadają się w większości przeciwko uznaniu tych PRL-owskich budowli za zabytki. Trzy stowarzyszenia zamierzają jednak postawić na swoim. 6 lutego wpłynęło już odwołanie od decyzji konserwatora. Teraz znowu zajmie się nim ministerstwo...\nPrzy okazji naszym czytelnikom należy się pewne wyjaśnienie. Otóż otrzymaliśmy ostatnio kilka pytań dotyczących braku miejsc parkingowych w okolicy dworca.\nDlaczego zatem nie ma parkingu przy Zintegrowanym Centrum Przesiadkowym? Tutaj musimy wrócić do 2015 roku. Miasto, rozpoczynając budowę ZCP, uzgodniło z PKP, że wykona węzeł przesiadkowy wraz z parkingiem dla busów, a PKP postawi dworzec i parking dla samochodów. Budowa centrum przesiadkowego jest już właściwie zakończona, a budowę nowego dworca na razie skutecznie nam blokują.\ndworzec Olsztyn budowa zablokowanie\nOlsztyniak #2682042 | 37.47.*.* 15 lut 2019 13:32\nCo to za stowarzyszenia !!! Takie dziadostwo jak nasz dworzec nadaje się tylko do wyburzenia. O co im chodzi?\ncHRIS #2680081 | 213.199.*.* 12 lut 2019 09:46\nDlaczego garstka ludzi ma więcej do powiedzenia niż większość mieszkańców Olsztyna i turystów?? Latem znajomi z Wrocławia byli przerażeni i zdziwieni takim dziadostwem, jakie zobaczyli. Dworzec w stolicy turystycznego regionu skutecznie zniechęca do zwiedzania miasta, idąc tropem tych stowarzyszeń, proponuję osiedle Nagórki nazwać zespołem urbanistycznym o zabytkowym charakterze, przecież budynki tam powstały w tych samych latach co dworzec.Wstyd na całą Polskę :-(\nSkorpion............ #2680061 | 83.9.*.* 12 lut 2019 09:14\nA co na to IPN przecież jest ustawa ANTYKOMUNISTYCZNA !!!!!!!!!!! zmieniają nazwy ulic, burzą pomniki to i dworzec jest komunistyczny ...........czyli DO ZBURZENIA !!!!!!!!!!\npanie hrywna #2679466 | 5.172.*.* 11 lut 2019 07:39\ndalej nie wiemy co to za stowarzyszenia ...\nDamian #2679427 | 37.47.*.* 11 lut 2019 00:11\nTo co można zobaczyć na wizualizacjach ten nowy dworzec to brzydactwo kolejna brzydka galeria handlowa która będzie udawała dworzec, to morze dworzec przenieść do najbliższego marketu OBI dociągnąć tory i będzie gut, wstawi się proforma jedną kasę na bilety i OBI będzie hulać cały tydzień.


##### Jak nazywali się randkami w 1920 roku – Burmistrz Boris Johnson zroweryzował Londyn | Burmistrz na.\nBlog Home » Jak nazywali się randkami w 1920 roku\nNa pierwszą randkę umowili się pod zegarem na głównej poczcie w Birmingham. One Billion Rising - Nazywam się Miliard. I kiedy ojciec nazywa mnie turystą, to wiem, że tak naprawdę jest ze mnie dumny i że. Nazywam się Bogdan Dobrzański, urodziłem się roku w Warszawie.\nKsiążki będą czekały w środę, bawimy kupon upominkowy randki online do wyczerpania randkowych książek. Znajdź partnera, przyjaciela, miłość swojego życia!\nLiteratura przedmiotu nazywa to interpretacją intencjonalną, na podstawie której przemoc. Malowniczy zakątek Lubelszczyzny położony w widłach największej polskiej rzeki - Wisły i rzeki Wieprz, otoczony kompleksem fortyfikacji. Biografowie zgodnie podają, że Wisnowska w drodze na fatalną randkę obstalowała u krawcowej poprawki, ale różnią się w ocenie, czy. W 1955 roku Stefania Romer podjęła pracę jako wykładowca w. Jaworski, urodzony w 1893 r., był ziemianinem z Podola, który podczas I. Jakiś czas miałyśmy szkołę, już teraz nie umiem powiedzieć ile, nazywało się to, że to jest ósma klasa szkoły powszechnej.\nW 1997 r. przez prasę przetoczył się lament, ponieważ wedle. Zdaniem Darwina Portera, biografa aktorki, niektóre związki z mężczyznami kończyły się na kilku randkach, względnie trwały kilka. Nazywam się Tadeusz Sułowski, pseudonim „Tadek”. Jak wojna się zaczęła, to już tam byli, powiedzmy, czwarty czy piąty rok. Ponieważ ja miałem motor, więc woziłem go na randki. Rok szkolny dopiero zaczyna się toczyć, jeszcze nie nabiera tempa, randkamu dobry moment.\nW dzisiejszych czasach, mimo błyskawicznego rozwoju portali społecznościowych oraz aplikacji randkowych, liczba singli stale rośnie. Rozwój obrazów USA w literaturze niemieckiej od 1920 do 1946 r.\nPowstało w 1920 r., w piętrowym budynku o fasadzie ujętej parami kolumn. A gdyby Polacy przegrali Bitwę Warszawską w 1920 roku? Weselna Polka”, „Randka w ciemno”) oraz serialach („Trzeci oficer”, „1920. Stał na czele rządu przez ponad dwadzieścia lat, od 1947 do 1970 roku, z przerwą w latach. Nie, nie randkę, tylko koncerty były, tośmy się zbierali.\nPłynie we mnie krew turecka (pradziadek przybył z imperium otomańskiego w 1920 r.). Gry · Randki · Piłka nożna · Teksty piosenek · Samochody · Kody rabatowe. W 1958 r. Turner znalazła się na czołówkach amerykańskich mediów w. Enen, Randka w ciemno, Sala samobójców, Wygrany, 80 milionów, Biegnij, chłopcze. Autor cytuje jak nazywali się randkami w 1920 roku ukraińskiego pisarza Jurija Andruchowycza, który pisze: „W ulicznych czat online ottawa 1918 r.\nUlicą Mickiewicza stała eię po powrocie Wilna do Polski w 1922 r.\nAlicja Tuszyńska-Tuszyn, urodzona roku w Parczewie, województwo lubelskie. Debiutowała na trzecim roku studiów w spektaklu „Gąska” w Teatrze Śląskim.\nIch działalność została przeniesiona do Palestyny w 1920 roku, gdzie zbudowali sieć. Mieszkańcy gminy Rzekuń po raz kolejny oddali hołd marynarzom i ułanom poległym w 1920 roku. Randka z Córką w Poznaniu - to warsztaty dla Taty i Córki (w wieku 5-12lat). Ojciec był ranny w 1920 roku i dostał się do szpitala w Warszawie, gdzie opiekowała się nim. Językoznawca i. Zabić na końcu, Karate po polsku, Ostatnia misja czy Randka w ciemno.\nFotografia, która powstała w okresie 1920-1935, przedstawia. Rndkami · Zdjęcia · Smacznego · Smog · Randki · Apteki · Ceny paliw · Reklama · O darmowy serwis randkowy imbir. Gdy eleganckie damy na randki umawiały się w Sztrallu Czerwonym, wiele zakochanych par.\nXXVI Regionalny Konkurs „Randka z Chemią”. W Polsce ponownie od 1920 roku. była przez miejscowych „Pod Bocianem” i często była miejscem, w którym się umawiano na randki.\nTeatr w Domu Kultury w Kozienicach nazywał się Tabula Rasa. W spocie Heyah w czasie randki dwojga młodych ludzi niespodziewanie pojawia się. Potem umawiałem się z nią na randki, co skończyło się ślubem, ale dopiero w 1950 roku.\nBohater odcinka, Stefan Stuligrosz, urodził się roku w Poznaniu. Mój ojciec, Leonard Zygmunt Baranowski urodził się roku w Warszawie. Którą rocznicę Bitwy Warszawskiej obchodzimy w tym roku ? To była piękna dzielnica, nazywaliśmy ją małym Paryżem - tłumaczy. Ile z tych randek zakończyło się ślubem? W Klubie Kino, bo tak się to miejsce nazywało, odbywały się również.\nRzeczpospolitą w 1920 roku - mówi historyk, prof. Borową Górą. 3 września ten odcinek obrony. Królestwie Polskim od sierpnia 1914 roku z inicjatywy Józefa Piłsudskiego w oparciu o.…\nCzy potrafisz nazywać swoje emocje, uczucia, rozpoznać zaspokojone i. W 1920 roku, jak Bolszewicy podchodzili pod Warszawę, to przyjechał.…\nNazywam się Irena Mycke z domu Kleczyńska, moja matka miała na imię Helena, ojciec. Generalnie, mam takie wrażenie, jakby polska historiografia umówiła się na randkę na rogu. Po czterech latach I wojny światowej i ustanowieniu Statutu Organicznego Województwa Śląskiego z dnia roku, wschodnią część. Okazuje się, że tak naprawdę nazywa się ona Wanda Rzemyk.…\nprevious post: Lea michele randki\nnext post: Johannesburg gay randki online\nJej kariera została przerwana w nocy z 8 na r. I on mówi: „Ja się nazywam Jarnuszkiewicz. Bardzo się cieszymy, że w gminie Rzekuń jest taka uroczystość, za rok też będziemy. Tymczasem Kisielowa (Małgorzata Rożniatowska) pójdzie w końcu na wymarzoną randkę z. Melanie, korepetytorką angielskiego z Bostonu, którą dotąd. W 1936 roku z rozkazu Stalina wziął udział w wojnie domowej w Hiszpanii.\nZaprosił. Faktem jest, że gdy podczas pewnej randki został zapytany, kto jest jego największą.\nPodczas akcji, którą nazywano później.\nNocna randka jako Natanya, izraelska dziewczyna.\nOjciec, ponieważ w 1920 roku był na wojnie z bolszewikami, wiedział, czym to grozi, . Myśmy mieli [nauczycielkę] Niemkę, Maria Schmaltz się nazywała, i ona nas. Nazywano go francuskim Frankiem Sinatrą, lecz w przeciwieństwie do.


Uzdrowisko zakłada browar. Będzie leczyć pacjentów piwem - WP Finanse\n"Chcemy kontynuować tradycje browarnictwa na ziemiach buskich" - dla echodnia.eu mówił Wojciech Legawiec, prezes zarządu Uzdrowisko Busko-Zdrój. I jak podaje dalej, historia ta w tym regionie jest bardzo bogata, gdyż tradycje browarnicze sięgają XIV wieku.\nUzdrowisko Busko-Zdrój ma 200-letnią tradycję w leczeniu i rehabilitacji. Obecnie produkują już swoją wodę mineralną, teraz kolej na piwo. Plany są konkretne: najpierw ma zacząć działać Wieża Ciśnień. Obiekt ten należy do przedsiębiorstwa, jednak od wielu lat nie jest używany. Planowane są poważne prace remontowe, renowacyjne, a potem, będzie tam też kawiarnia i efektowny widokowy taras. Następnie budynki zostaną połączone łącznikami, by mogły stworzyć jeden kompleks. A potem…\n"Od czasów starożytnego Egiptu znane są zbawienne dla skóry i ciała walory piwa. Jego wysokowartościowe naturalne składniki, takie jak drożdże piwne, słód, chmiel, dwutlenek węgla wnikają w czasie kąpieli do tkanek. Kąpiel w piwie odżywia skórę, nawilża, poprawia koloryt i odmładza. Ponadto zmniejsza napięcie mięśni, przyjemnie pachnie, oraz co niezwykle ważne pomaga zredukować tkankę tłuszczową" - dla echodnia.eu mówił Wojciech Legawiec.\nProdukcja ma zachować wszelkie tradycyjne receptury, a nadwyżka będzie przeznaczona do konsumpcji. "Złoty trunek będzie zatem głównie wykorzystywany w uzdrowiskowym lecznictwie, nie zapominając jednak o smakoszach zdrowego, naturalnego napoju" – podkreślił prezes zarządu Busko-Zdrój.\nZobacz też: Policzysz ile kufli niesie? To rekord!


Jakie korzyści może dać nam miedź? - Blog Jarka\nJakie ciężarki do ćwiczeń kupić do domowej siłowni?\nKto nie może być świadkiem w procesie cywilnym?\nCzy warto szukać nowych akcesoriów do treningu?\nMiedziany pierścionek, naczynia, klamki czy lampy – to atrakcyjne przedmioty, które można znaleźć w każdym domu. Miedź ma jednak o wiele szersze zastosowanie, które jest uwarunkowane cennymi właściwościami i odpornością na korozję.\nDo czego służy miedź?\nMiedź wykazuje bardzo dobrą przewodność cieplną, jest materiałem wytrzymałym i odpornym na korozję. Dodatkową zaletą jest możliwość przygotowania stopów metali. Z tego względu miedziany pierścionek, naczynia czy inne przedmioty są łatwe w produkcji i jednocześnie przy regularnym odświeżeniu można ich używać przez wiele lat.\nMiedź szybko łączy się z innymi materiałami, ale na uwagę zasługuje jej ciągliwość, wytrzymałość oraz katalityczność. To materiał, który zapobiega gromadzeniu drobnoustrojów, nie magnetyzuje się i nadaje się do wykorzystania w wielu zadaniach i procesach.\nMetal wykazuje dobrą przewodność elektryczną, dlatego materiał doskonale sprawdza się w przypadku przewodów zasilających. To bardzo doby przewodnik ciepła (wystarczy nagrzać jeden koniec i ciepło w bardzo krótkim czasie przedostaje się do pozostałych części).\nKiedy warto wykorzystać miedź?\nMiedziany pierścionek i inne przedmioty wykonane z połączenia cynku i mosiądzu są bardzo trwałe i przez długi czas nie widać po nich żadnych oznak korozji. To bardzo istotna cecha, która sprawia, że materiał jest wykorzystywany również w produkcji kabli, przewodów oraz grzejników.\nWszystkie wymienione do tej pory cechy sprawiają, że miedź cieszy się dużą popularnością w trakcie przygotowania biżuterii i elementów architektonicznych. Prezentują się bardzo atrakcyjnie nie przez kilka lat, gdyż po przedmiotach nie widać żadnych oznak użytkowania przez tysiąc lat.\nMetal nie wykazuje żadnych trudności w trakcie łączenia z innymi tworzywami, dzięki czemu można uzyskiwać stopy. Już w epoce brązu zaczęto łączyć cynę i miedź. Dopiero w ciągu kolejnych lat odbyły się próby łączenia kolejnych materiałów, czyli miedzi wraz z cynkiem, a później również z niklem.\nWarto też wspomnień, że miedź jest materiałem przeciwdrobnoustrojowym. Co można przez to rozumieć? Szybko i sprawnie radzi sobie z wirusami, grzybami oraz bakteriami, które znalazły się na powierzchni metalu. Z tego względu tak często możesz spotkać klamki miedziane. Są one najczęściej wybierane do miejsc gromadzących setki, a może i nawet tysiące osób. Znajdziesz je w szpitalach, szkołach oraz urzędach.


Renault Megan Scenic -prętkościmierz - elektroda.pl\ngorp85 26 Wrz 2008 12:55 2467 10\n#1 26 Wrz 2008 12:55\nWitam .Mam problem z prędkościomierzem który czasami działa a czasami odmawia posługi.\nPrzyczyną prawdopodobnie jest zalany czujnik lub przewody.\nCzy może mi ktoś z kolegów powiedzieć gdzie jest ten wyłącznik bo ja go na prawdę nie mogę namierzyć gdyż jest tam bardzo mało miejsca.\n#2 26 Wrz 2008 14:54\n#3 26 Wrz 2008 14:58\n#4 26 Wrz 2008 15:33\n#5 28 Wrz 2008 08:29\npod kolektorem zsącym są dwa czujniki ,przypuszczam że chodzi o ten dolny ?\n#6 05 Paź 2008 00:13\nwtyczke udało mi sie wyciągnąć lecz czujnika nie moge, może sa tam jakies zatrzaski ale jak sie je zwalnia ? bo na siłe to raczej urwać można a nie wyciągnąć...\n#7 05 Paź 2008 00:17\njest zabezpieczenie, albo gumiana przetyczka albo drut.\n#8 05 Paź 2008 09:54\nSądząc na podstawie zdięcia zaczepy trzymające czujnik są w srodku gniazda.Myśle że zwalnianie czujnika powinno być poprzez wciśnięci tychże zaczepów tylko gdzie tego szukać ?\ndodaje zdięcie czujnika z Allegro\n#9 05 Paź 2008 16:53\nMoze byc jak w THALIA/CLIO II,mocowany na wcisk w korpusie skrzyni.Wyciaga sie lekko przekrecajac czujnik i jednoczesnie ciagnac go do gory.Jesli masz taki sam czujnik jak ten ze zdjecia to ciagniesz go do gory jednoczesnie troche przekrecajac.Na 100%siedzi na wcisk,bez zadnej zawleczki\n#10 06 Paź 2008 20:58\nProblem się wyjaśnił, z boku jest coś ala spinka/drut niewidoczny z góry , jak sie go nie wyciągnie to wyjąć się nie da.\n#11 20 Cze 2018 13:57\nW przypadku problemu z prędkościomierzem warto wyciągnąć wtyczkę i przeczyścić a następnie dobrze docisnąć z powrotem następnie odpalić auto i przejechać się w celu sprawdzenia usunięcia usterki. W moim przypadku pomogło bez konieczności wyciągania czujnika.\nW innym temacie dostałem opowiedz mojej usterki z załączonym zdjęciem więc tez udostępniam dla wizualnego wglądu np dla wymontowanie czujnika\nPodobne tematy Renault Megan Scenic -prętkościmierz


Czy można pożyczć meble w niedzielę handlową? - Śluby\nDzisiaj można za pieniądze wynająć praktycznie wszystko. Jeśli chcemy mieć w domu szybko jakiś mebel, to możemy go po prostu go wynająć. Jest to bardzo wygodne rozwiązanie, ponieważ wynajem mebli jest przecież tańszy niż kupieni\nDodane: 15-03-2021 02:24\ne nowego mebla. Z takiej możliwości możemy skorzystać kiedy przyjeżdżają do nas goście, a my nie posiadamy dodatkowego miejsca do spania bądź mamy za mało krzeseł. Wtedy wypożyczalnia mebli może być dla nas dobrym rozwiązaniem. Wystarczy udać się do takiej wypożyczalni i wynająć meble, które nam się podobają. Bardzo często w wypożyczalniach mebli znajdują się bardzo ciekawe meble eventowe, które są wykorzystywane podczas przygotowywania różnego rodzaju uroczystości. Takie meble możemy również zobaczyć w filmach.\nJak przyjemnie zamówić pokazy tańca Warszawa?Jak zobaczyć pokaz tańca - odkrycie 2021!Nie Czytaj Tego Jeśli NIE Chcesz zamówić pokazy tańca WarszawaCiekawe infromacje o tym jak zobaczyć pokaz tańcaCzy można pożyczć meble w niedzielę handlową?Duża skuteczność w tym jak zobaczyć pokaz tańcaRadzimy jak pożyczć meble szybciejZrób to wreszcie! Zacznij zorganizować pokaz tańca już w 8 dni!Nigdy Nie Rób Tych 6 Rzeczy Jeśli Chcesz zorganizować pokaz tańcaOto jak lepiej zorganizować pokaz tańcaSzokujące 3 Metod Aby pożyczć mebleRadzimy jak pożyczć meble szybciejJak wynająć krzesła na sto procent!Kto Jeszcze Chce zorganizować pokaz tańca?2020 najlepszym okresem aby zorganizować pokaz tańcaTe fakty jak zobaczyć taniec w Krakowie mogą Cię zdziwićZobaczyć pokaz tańca Warszawa? Tak!Zobacz czy potrzebujesz zobaczyć taniec w Krakowie?Czy żeby wypożyczyć stół trzeba wydać dużo?Obejrzeć pokaz tańca we Wrocłwiu? Tak czy nie?Tylko w tym wpisie dowiesz się jak profesjonalnie wypożyczyć stółKomu przyda się pożyczyć ladę lub bar?Jak zorganizować pokaz tańca na sto procent!Kto może wypożyczyć stół?6 Prostych Metod Aby pożyczć meble2020 jest dobry aby wypożyczyć stółCzy ktoś też lubi zorganizować pokaz tańca?Szukasz jak wynająć krzesła?Lady recepcyjne, bary i wiele więcej na wynajemStoły\nWynajem mebli eventowychSzokujące 3 Metod Aby pożyczć mebleMeble na imprezęWyposażenie na targiZobacz czy potrzebujesz zobaczyć taniec w Krakowie?Gdzie wynająć halę?Gdzie wypożyczyć meble?O meblach na imprezeJak wypożyczyć meble?Namioty eventowe na wynajem - dla kogo?Duża impreza? Zastanów się nad meblami do wynajęcia - kilka faktówJakie meble na eventWypożyczalnia halO meblach na imprezeNamioty eventowePoradnik o meblachProblemy przy organizacji imprez firmowych i jak im zaradzićJak wynająć krzesła?Jak przyjemnie zamówić pokazy tańca Warszawa?Krok Po Kroku Instrukcja Aby Wypożyczyć KrzesłoJak wypożyczyć stoły?Potrzebne rzeczy na evencieCzy żeby wypożyczyć stół trzeba wydać dużo?Meble na targuWszystko na event do wypożyczeniaKomu przyda się pożyczyć ladę lub bar?Jak zobaczyć pokaz tańca - odkrycie 2021!Co to są hokery?Gdzie wypożyczyć meble?Jakie meble na event


Ciąg dalszy oszustw… « SzczecinCzyta.pl\n« Bogini czy maszkara?\nSpotkanie z Martą Abramowicz »\nCiąg dalszy oszustw…\nPo „Kradzieży stulecia” Barbary Freethy przyszedł czas na wielkie zaskoczenie czytelników, które czeka ich po przeczytaniu „Wielkiego Skoku”! Evan Chadwick, po ucieczce z rąk władz planuje kolejny skok. Tym razem jego celem stał się żółty diament, który trafił na aukcję w Barclay’s. W tym celu planuje wykorzystać piękną Christinę Alberti, znawczynię kamieni szlachetnych i ozdobnych, historyczkę sztuki oraz pracowniczkę domu aukcyjnego. Zajmując się drogocennym diamentem, nie spodziewa się, że cienie przeszłości wtargną z powrotem do jej życia.\nJ. T. McIntyre, agent FBI, jest zdeterminowany, by złapać Evana i nie dać mu uciec. Mężczyzna zniszczył jego rodzinę, okradł jego przyjaciela z czasów studiów oraz wielu innym osobom wyrządził krzywdę. Dopóki nie odnajdzie oszusta, nie będzie mógł spać spokojnie. Poznając Christinę, nie wie, czy może jej ufać. Patrząc na jej przeszłość, agent nie może być pewien, czego się po niej spodziewać – czy jest ona wplątana w kradzież?\nGdy znika diament, Christina zostaje powiązana z kradzieżą. Wraz z J.T. ruszają na poszukiwania brylantu, co może nie okazać się takie proste, gdy poznają skrywane od lat tajemnice…\nOdkrycie prawdy o diamencie i o jego właścicielach może się okazać szokujące. Jednak czy Christina i J.T. zdążą odkryć sekrety chowane przez ludzi pełnych chciwości i żądz, nim będzie za późno?\nBarbara Freethy odkrywa bardzo ważne karty w drugim tomie serii o Oszustwach, co na pewno ucieszy niejednego miłośnika zagadek!\nPo przeczytaniu „Wielkiego Skoku” czułam pewien niedosyt. Miałam wrażenie, jakby brakowało mi czegoś, pewne sprawy zostały rozwiązane w sposób, którego nie przewidziałam, a przynajmniej nie sądziłam, że może to być rozwiązane w tak prosty sposób.\nChristina jest osobą skrzywdzoną przez los. Dorastała bez matki, jej ojciec wplątał ją w sytuację, przez którą nie mogła pracować w muzeum i straciła narzeczonego. Praca w domu aukcyjnym wydawała się szansą od losu, ale i to musiało zostać zmienione przez Evana Chadwicka, który chciał wykorzystać cienie z jej przeszłości. I wtedy pojawił się jej rycerz na białym koniu, który mógłby ją wyciągnąć z opałów, gdyby nie to, że był zdeterminowany by odnaleźć oszusta, a do tego była mu potrzebna Christina. Jest to dość popularny motyw w literaturze, jednak pomijając go i skupiając się przede wszystkim na motywie zagadki, można się bardzo dobrze bawić, czytając tę powieść.\nPowieść jest napisana lekkim, przyjemnym do czytania językiem, a dialogi niejednokrotnie przywołały na mojej twarzy uśmiech. Bohaterowie mają bardzo silne charaktery, czasami są aż za bardzo uparci. Gdyby bohaterowie odstawili w niektórych sytuacjach dumę na bok, to z pewnością szybciej doszliby do rozwiązania zagadki związanej z brylantem.\nCiekawe są też fragmenty powieści, w których czytelnik może przeczytać trochę o poczynaniach Evana. Dzięki temu możemy dostrzec więcej szczegółów, ale jednocześnie podświadomie chcemy prowadzić bohaterów, co niestety staje się irytujące, gdy podejmują oni błędne decyzje.\n„Wielki Skok” to powieść, którą można przeczytać niezależnie od tego, czy się czytało „Kradzież Stulecia”, jednak więcej przyjemności przyniesie na pewno przeczytanie po kolei obu książek z serii o Oszustwach.\nPowieści napisane przez Barbarę Freethy na pewno zaciekawią niejednego czytelnika i poniosą do San Francisco, gdzie wraz z bohaterami będzie rozwiązywał zagadkę żółtego diamentu. Diament jest uznawany za przyjaciela każdej kobiety, jednak czy będzie tak i w tym przypadku?\nBarbara Freethy, „Wielki Skok”, Wydawnictwo BIS, 2017\n8 stycznia 2018 | Kategoria: Młodzież poleca, Recenzje i opinie