Dotyczy to także szkół realizujących różnego rodzaju projekty edukacyjne finansowane lub współfinansowane przez podmioty zewnętrzne. Zamknięcie uczniów i nauczycieli w domach stało się powodem wprowadzenia modyfikacji w realizacji rozpoczętych projektów, ale nie spowodowało rezygnacji z działań projektowych.\nW Zespole Szkolno - Przedszkolnym w Brzeźnicy są obecnie realizowane dwa projekty finansowane ze środków Polsko-Amerykańskiej Fundacji Wolności. Obydwa dotyczą bardzo aktualnych w naszych czasach tematów: osiągnięcia przez uczniów jak największych korzyści ze zdalnego nauczania i kształtowania postaw pro-ekologicznych. Część zajęć udało się przeprowadzić w formie stacjonarnej, w szkole – od września do końca października, reszta, jest cyklicznie realizowana w formie zdalnej.\nProjekt „How to Benefit from Distant Learning” ma na celu zapoznanie i wdrożenie uczniów do pracy z różnorodnymi narzędziami wspomagającymi naukę domową. Głównym celem projektu jest nauka języka angielskiego w warunkach zdalnych i promowanie wśród uczniów nauczania tego języka, tym razem jednak, realizując projekt skupiamy się nie na samej nauce języka angielskiego, ale wskazujemy na korzyści, jakie wynikają ze znajomości tego języka. Zajęcia projektowe są prowadzone w oparciu o metodę CLIL (Content and Language Integrated Learning – zintegrowane kształcenie przedmiotowo-językowe, czyli po prostu nauczanie przedmiotów szkolnych w języku angielskim). Jak dotąd uczniowie uczestniczyli w lekcjach fizyki, geografii, biologii i historii. W czasie lekcji wykorzystywane były narzędzia wspomagające naukę takie jak: Wordwall, prezentacje PowerPoint i Genial.ly, filmy i gry edukacyjne w języku angielskim. Jeżeli uczniowie chcieli poćwiczyć słownictwo lub sprawdzić ile zapamiętali z lekcji, mogli skorzystać z testów online na Testportalu czy Quizziz. Quizy na platformie Kahoot ożywiły lekcję odrobiną rywalizacji. Oprócz opanowywania treści związanych z nauką szkolną, uczniowie mieli też możliwość sprawdzić się praktycznie w kuchni nagrywając filmiki o gotowaniu – oczywiście, jak wszystko w projekcie, w języku angielskim.\nPodobny cel – promowanie nauki języka angielskiego na terenach wiejskich – przyświeca też drugiemu projektowi Programu English Teaching „Eco Teens in Brzeźnica”. Projekt dotyczy promowania postaw ekologicznych wśród młodzieży i postrzegania przez młodych ludzi problemów związanych z ochroną środowiska, zarówno w skali lokalnej, jak i globalnej. Poznając zagrożenia środowiska naturalnego w swoim najbliższym otoczeniu, uczniowie szukają pomysłów w jaki sposób mogą im zapobiegać. Zajęcia o tematyce ekologicznej odbywają się w językach polskim i angielskim. Na początku roku szkolnego, na zajęciach w szkole młodzież poznała zadania, które będą realizować w ramach projektu przez cały rok. Na zajęciach stacjonarnych poznali główne problemy związane z ochroną lokalnego środowiska oraz słownictwo w języku angielskim dotyczące tej tematyki. W ramach pracy zdalnej przygotowują filmy promujące ideę „zero waste” (styl życia, zgodnie z którym człowiek stara się wygenerować jak najmniej odpadów). Również w ramach tego projektu próbują odkrywać piękno przyrody, w związku\nz obecną sytuacją epidemiczna skupiając się na własnym domu i jego najbliższym otoczeniu.\nKoordynatorzy szkolni projektów: Edyta Kłeczek i Jolanta Wacław\nProjekty „How to Benefit from Distant Learning?” oraz „Eco Teens in Brzeźnica” realizowane są w ramach Programu Polsko-Amerykańskiej Fundacji Wolności ENGLISH TEACHING, którego krajowym operatorem jest Nidzicka Fundacja Rozwoju NIDA.


Wróżka Przerwanki - ezoplaneta.pl\nWróżki z miejscowości Przerwanki\nWróżka Orianna (Przerwanki )\nJako wróżka wielopokoleniowa, mogę poszczycić się bardzo wysoką sprawdzalnością moich wróżb. Pochodzę z miasta Przerwanki . Kontakt z moją babcią i ciocią wykształcił we mnie wyjątkową empatię i zdolność dostrzegania ludzkich problemów. Już w wieku dziesięciu lat potrafiłam wróżyć z kart i dzięki jasnowidzeniu widzieć bolączki ludzi po jednym tylko spojrzeniu.\nWróżka Sara (Przerwanki )\nWróżka Milagros (Przerwanki )\nWróżka Tamara (Przerwanki )\n2015-2017 ezoplaneta.pl - wróżka Przerwanki , wróżki, wróżka na telefon, wróżka callback Regulamin


Bose | mia:ny\nNajlepsze słuchawki do iPoda\nOK, sam przyznaję, że białe słuchawki, które dostajemy z iPodem, robią na początku całkiem dobre wrażenie (zwłaszcza w porównaniu z tym, co kiedyś się dostawało z odtwarzaczem CD Sony). Jeśli się zepsują, a to grozi każdym słuchawkom, czas wybrać się na zakupy. Nowe oryginalne słuchawki Apple kosztują $29.99 (można kupić w J&R lub jednym ze sklepów Apple).\nJednak najlepsze, jakich do tej pory używałem i tak naprawdę – po przejściu przez kilkanaście różnych modeli i firm – nie mam zamiaru szukać czegoś lepszego, to słuchawki BOSE IN-EARW/SEC In-Ear Headphones . Kosztują ok. 100 dolarów – więc troszkę więcej niż średnia, ale naprawdę – warto za nie tyle zapłacić. Dzięki nim iPod namiera zupełnie innego wymiaru, innego dźwięku, innego blasku. I staje się urządzeniem – w Nowym Jorku niezbędnym;). Aha – no i jeszcze najważniejsze: słuchawki mają bardzo charakterystyczny, czarno-biały kabel. Trudno więc Bose pomylić z czymkolwiek innym!\nMożna je kupić w J&R, sprzedaje je też Apple w swoich sklepach. Lista i mapa sklepów Apple oraz dojazd do J&R w artykule Ipod Nowy Jork. Do połowy stycznia – promocja i można je kupić za $89.\nOtagowane Apple, Bose, ipod, zakupy


Więcej Papa Diego w Katowicach - Inne - Handel - Portal informacyjny Handelextra.pl\nPapa Diego rozszerza swój zasięg w Katowicach. We wtorek, 19 lutego otwarty został drugi lokal sieci w tym mieście. Kuchni meksykańskiej mogą teraz spróbować goście odwiedzający Galerię Katowicką. To pierwszy lokal Papa Diego ze stolikami restauracyjnymi.\nW ofercie nowo otwartego lokalu sa m.in.: tacos z salsami, nachos z dodatkami oraz burrito lub burrito bowli w różnych wersjach smakowych. Na smakoszy lokalnych potraw czeka wariacja meksykańskich dań z krupniokiem, fani słodyczy pochrupią churros z sosem czekoladowym, a goście gotowi na ostrzejsze wrażenia moga wybrać salsy z pikantnych papryczek, których można spróbować wyłącznie po podpisaniu stosownego oświadczenia.\nDrugi lokal Papa Diego w Katowicach znajduje się na 2 poziomie w strefie restauracyjnej Galerii Katowickiej.\nPapa Diego w Galerii Katowickiej to 5 lokal sieci – w ubiegłym roku restauracje sieci pojawiły się w Katowicach (Galeria Libero), Gdańsku (Forum Gdańsk) i Poznaniu (Posnania), a w lutym br. – w Wołominie (Galeria Wołomin). W tym roku Papa Diego otworzy lokale m.in. w Warszawie (Centrum Praskie Koneser, Galeria Młociny), Łodzi (Manufaktura) i Opolu (CH Karolinka).


Przyszła Emigracja... - Emigracja (Forum ogólne) - Forum USA.INFO.PL\nJanuary 29, 2009 in Emigracja (Forum ogólne)\njestem osobą niepełnoletnią, w tym roku kończącą 16 lat (chodzę do 3. gim).\nJak się już zapewne Drodzy Forumowicze domyśliliście, marzy mi się emigracja do Stanów. Nie, nie jest to jedno z wielu marzeń - wyjazd do USA to moje jedyne marzenie, życiowy cel. I nie chodzi mi o wyjazd kilkudniowy czy nawet kilkumiesięczny. Chciałbym tam wyjechać na kilka dobrych lat, może na stałe. Przynajmniej spróbować. Jeśli wszystko pójdzie w dobrym kierunku - idylla, jeśli nie wyjdzie - cóż, lipa totalna i come back do Polski z podkulonym ogonem. Przyjmuję do wiadomości i mam to wkalkulowane, że może mi się w Stanach nie udać, ale przynajmniej nie będę miał wyrzutów sumienia. "Trudno, nie udało się, ale przynajmniej próbowałem".\nMyślicie zapewne, że małolat naczytał się o "American dream" i myśli, że nie ruszając palcem zbuduje wielki dom - podobny do tych z MTV Cribs - i będzie spał na kasie.\nGrzecznie wyprowadzę Was z błędu, tak ABSOLUTNIE nie jest. Pieniądze, owszem, są ważne - nawet bardzo - ale dla mnie mają znaczenie niewielkie, drugoplanowe. Byle mi starczało na życie (jem niewiele, wielkiej ilości ciuchów nie potrzebuję, bylebym miał od czasu do czasu pieniążki na jakąś dobrą książkę i przede wszystkim płytkę CD). Jasne, że fajnie jest mieć kupę kasy i dom z basenem, ale nie jest to cel mojej ewentualnej emigracji. Nie chcę wyjeżdżać do Stanów po to, żeby zarobić Bóg wie jaką kasę. Chcę raczej żyć z dnia na dzień, wchłaniać amerykańską kulturę (którą uwielbiam, wręcz kocham), rozmawiać z ciekawymi ludźmi, zawierać nowe znajomości. Don`t think about future. Jest taka fajna piosenka stworzona przez Ice Cube`a - "Laugh now, cry later". Lubię te słowa, bardzo lubię.\nHa!, ale gdyby ta emigracja była taka łatwa... Niestety, nie jest. Wiza, SSN, praca...\nPoprzedzając Wasze pytania, powiem tyle, że nie zamierzam iść w Polsce na studia. Jestem dobrym uczniem, szczególnie z przedmiotów humanistycznych, ale uczyć się to ja niestety nie lubię A to, że ukończę jakieś studia humanistyczne, w USA się podobno - tak słyszałem - nie liczy. Zamierzam pójść do jakiegoś technikum , ukończyć go, jakaś matura (?) i wyjazd. Nie żeby mi było w Polsce źle, ale jeśli miałbym do wyboru średnie życie tutaj i gorsze w USA, wybrałbym tę drugą opcję.\nAle przejdźmy do rzeczy, czyli inaczej mówiąc: do pytań.\nLubię być przygotowany i mieć wszystko zaplanowane, więc:\n1. Czy po ukończeniu zaledwie technikum mogę w USA załapać się do takich zawodów, jak kelner, barman, sprzedawca np. płyt w sklepie muzycznym czy do innego tego typu zawodu? Na coś lepszego na początku (a może i w ogóle) pewnie nie ma szansa\n2. Ile trzeba zarabiać, by móc wyżyć w USA w jakichś tam podstawowych warunkach?\n3. Jaką wybrać w moim przypadku wizę, czy trudno jest ją dostać? I jak się ma sytuacja z SSN?\n4. Marzy mi się LA. Czy życie w tym mieście różni się jakoś szczególnie od np. NY czy Chicago? Nie chodzi mi o klimat etc., tylko o trudności znalezienia pracy, mieszkania, kosztów utrzymania...\nMatMar to moze zacznij od przeczytania np: dzial emigracja,ogolne i na wiele pytan dostaniesz odpowiedz jak kto jest teraz .\nNa twoim miejscu wybralabym wize studencka, albo wyjazd jako au pair. Chlopcy-nianie sa rzadkoscia, ale jednak zdarzaja sie. Masz prace, masz legalny pobyt, darmowe utrzymanie. To tak na poczatek. Sam zobaczysz, czy jednak USA jest dla ciebie, czy lepiej wrocic do Polski. Nie kazdemu sie tutaj podoba.\nNo i kto wie, czy za pare lat nie zmienisz zdania. Jestes dopiero w gimnazjum - moze akurat cos sie zmieni w twoim zyciu i ulozysz sobie zycie przy boku rodziny w Polsce.\nDokladnie, na cos lepszego nie masz szans, polskie dyplomy w USA sa gowno warte przy szukaniu pracy,\nprzy powyzszych zawodach najwiecej zalezy od poziomu jezyka i statusu na jakim bedziesz w USA a nie od skonczonej szkoly w Polsce.\nZalezy w ktorym rejonie USA?\nSrednio z $10/h\njesli chcesz tam mieszkac na stale, legalnie musisz miec wize imigracyjna (zielona karte), trudno jest ja dostac, mozna powiedziec ze nawet bardzo trudno, musza byc jakies podstawy zeby ja otrzymac np. miec bliska rodzine w USA (ojca, matke), a jezeli nikogo nie masz w US, to jedynie slub z obywatelka, innej mozliwosci nie ma.\nJak bedziesz mial Green Card to wtedy Ci dadza SSN.\nW LA troche trudniej o prace, zreszta jak w calej Californi, pelno tam mexykanow i innych pracownikow z Ameryki Poludniowej, ktorzy pracuja za nizsze stawki, koszty utrzymania tez wyzsze niz w pozostalej czesci USA. Przy szukaniiu pracy gdziekolwiek w USA najwazniejszy jest jezyk. Jezeli go nie znasz oraz jesli nie bedziesz mial mozliwosci pozostania tam legalnie (Green Card) to nie pchaj sie na sile do USA bo nie warto.\nSa mozliwosci wyjazdu na roznych wizach: pracowniczych, studenckich, ale sa to tylko tymczasowe rozwiazania. Najlepsze rozwiazanie to Green Card.\nI tak jak napisala Kamildzianka moze najpierw pojedz tam na jakis program Work and Travel, AuPair lub inny na wizie pracowniczej i wtedy zobaczysz czy ci sie tam spodoba, wsrod moich znajomych znaczna wiekszosc ktorzy tam jada podzielaja opinie ze na jakis czas mozna tam jechac, ale na stale to by nigdy sie nie zdecydowali zamieszkac tam.\nTy tez nigdy tam nie byles wiec skad wiesz ze zechcesz tam zyc?\nRównież myślałem, żeby zacząć od W&T, a później jakiejś wizie pracowniczej. Tyle że ona ma ważność maks. do 3 lat (tak wyczytałem). Co zrobić, aby można ją było przedłożyć?\nW USA - dokładniej w New Jersey - mieszka mój wujek (ojciec chrzestny) i kuzynostwo. Są już tam chyba ze dwadzieścia lat.\nW USA byłem łącznie prawie 2 mies., właśnie u wujka.\nCo do j. angielskiego - stale go szlifuje, póki co osiągnąłem poziom komunikatywny. Wciąż się uczę, poznaję slang.\nMysle, ze z takim nastawieniem mozesz osiagnac sukces , pozdrawiam cieplo i zycze wytrwalosci, Bea.


Kredyt samochodowy - Kredyt Bez Prowizji\nChcesz kupić samochód na kredyt? Wypełnij formularz.\nJeżeli jesteś zainteresowany zakupem samochodu na kredyt to nasza oferta skierowana jest właśnie do Ciebie. Tutaj możesz poznać ile zaoszczędzisz dzięki naszej obsłudze. Poniżej zamieściliśmy prosty kalkulator i formularz, za pomocą którego będą mogli Państwo sami poznać ratę na wybrany pojazd oraz samodzielnie wypełnić prosty formularz.\nNasz konsultant skontaktuje się o wybranej przez Państwa porze. Wyjaśnimy wszelkie niejasności i odpowiemy na wszystkie pytania związane z kredytem. W kredycie nie ma tajemnic lub wątpliwości które by nie zostały rozwiane.\nPrzedstawimy ofertę oraz symulacje kredytu.\nW ciągu kilku minut będą mogli Państwo poznać ofertę oraz symulacje na wszystkie dostępne okresy kredytu. Wybrany okres będzie z możliwością wcześniejszej spłaty oraz nadpłaty kredytu, bez prowizji. Wszystkie odsetki od kwoty pozostałej do spłaty, zostaną w takim przypadku anulowane. Ponad 90% kredytów realizujemy w procedurze uproszczonej co pomaga znacznie zaoszczędzić Państwa czas. Nie wymagamy zaświadczeń o dochodach , PIT-ów ZUS-ów i US-ów. Po zaakceptowaniu oferty będziemy mogli wysłać zapytanie do centrali o możliwość udzielenia takiego kredytu dla Państwa.\nDecyzję o przyznaniu kredytu samochodowego zazwyczaj mamy już dla Państwa od trzech do sześciu godzin po złożeniu wniosku. Możemy wówczas umówić się na podpisanie umowy kredytowej. Dzięki sieci agentów możemy spotkać się z Państwem w dowolnym miejscu w Polsce, co znacznie ułatwia i przyśpiesza załatwienie wszelkich formalności związanych z uruchomieniem kredytu i odbiorem pojazdu. Nasz wyszkolony specjalista umówi się z Państwem o dogodniej porze i w odpowiednim miejscu.\nOdbierasz wymarzony samochód.\nJuż możesz cieszyć się wybranym przez siebie pojazdem. Samochód, który Państwo chcą kupić może znajdować się w dowolnie wybranym miejscu. Może być to salon samochodowy, komis jak również prywatny sprzedawca. Kredytujemy wszystkie wybrane przez Państwa samochody. Mogą one być z ogłoszenia, z Internetu, sprowadzone z zagranicy lub od osoby prywatnej. Możemy sfinansować nawet 125% wartości samochodu, co oznacza że możemy udzielić Państwu gotówki na rejestrację, ubezpieczenie lub bieżące potrzeby związane z pojazdem. Często finalizujemy kredyty na typowe jak i na nietypowe pojazdy osobowe, dostawcze, ciężarowe oraz specjalistyczne.


Przedszkolne ZOO | TAK\nJedną z największych atrakcji dla dzieci i dorosłych są spotkania ze zwierzętami w otoczeniu dzikiej przyrody. Czy mieliście już okazję poznać wielkie koty z Zoo Opole? Zielona wyspa w środku miasta przyciąga pasjonatów aktywnego wypoczynku.\nTygrys Diego i dwa lwy, Atos i Portos zamieszkują opolskie zoo. Oglądanie tych majestatycznych zwierząt na wybiegu robi wrażenie! Jako miłośnicy tych pięknych drapieżników postanowiliśmy zamienić naszą przedszkolną salę w miejsce magiczne, pełne egzotycznych zwierzaków i ciekawych przygód.\nZajęcia przyrodnicze były połączone z projektem „Kolory tęczy”, podczas których poznaliśmy kolor ,,żółty”. Słoneczka mogły ,,kupić” w sklepiku produkty w kolorze żółtym: cytrynową galaretkę, banany oraz wodę z cytryną.


wewnętrzna prawda – Odkrywamy Zakryte\nTag: wewnętrzna prawda\nTO TY DECYDUJESZ, KTÓREGO WILKA W SOBIE KARMISZ – CZĘŚĆ II\nMożna domniemać, że w dobie globalizacji i komputeryzacji, narzędzia takie jak internet, czy telefonia komórkowa oraz natychmiastowy dostęp do informacji i nieograniczone możliwości komunikacji, stanowią niejako miecz obosieczny, dzięki któremu ludzkość, jak nigdy wcześniej, ma możliwość dzielenia doświadczenia oraz wzbogacania\nNasza osobowość jest wypadkową naszych przekonań o sobie i świecie. Jej rdzeń stanowią przekonania, które w istocie są dla nas oczywistością – na przykład, że niebo jest niebieskie, trawa zielona, a rzucony kamień upadnie na ziemię. Mamy również przekonania, odnoszące\n19 czerwca 2019 12 lipca 2019 admin\nJaka jest Twoja rzeczywistość? Człowiek jest istotą niebywale złożoną. Rdzeń i esencję jego formy stanowi Obecność. Natury tego elementu nie sposób zgłębić umysłem, wydaje się ona zupełnie poza zasięgiem logicznej analizy. Obecność jest Absolutem i zarazem Nicością, cząstką Boga, jego


Mała dama! | Trojaczki.com.pl\nPodbierałyście mamie kosmetyki? A buty? Kiedy pierwszy raz założyłyście na malutkie stópki mamy szpilki? Ja mam kilka śmiesznych historii, którymi chcę się z Wami podzielić i pokażę Wam, jak talent do przebieranek odziedziczyły po mnie moje córki i jakie wybrały sobie dodatki!\nDoskonale pamiętam moje pierwsze próby wykonania profesjonalnego make-upu. Z przyjaciółką zabrałyśmy kosmetyki mamie i zamknęłyśmy się w pokoju. Były akurat imieniny mamy, sporo znajomych i my znudzone 7-letnie dziewczynki. Jakie byłyśmy z siebie dumne, gdy stanęłyśmy przed nimi w pełnym makijażu! Oczy na niebiesko, załzawione od nieudolnej próby nałożenia maskary, czerwień na ustach i obowiązkowy róż na policzkach. Naprawdę nie rozumiałyśmy wtedy, co rozbawiło imieninowych gości do łez. Wyglądałyśmy przecież jak milion dolarów!\nPamiętam też, że jako mała dziewczynka uwielbiałam chodzić w szpilkach mamy! To była najlepsza zabawa. Do dziś pamiętam buty, które lubiłam szczególnie. Czarne szpilki, bez palców z pięknym, kolorowym zdobieniem z cekinów. To były najpiękniejsze buty na świecie.\nMoje córki też kochają przebieranki jak wszystkie dziewczynki. Tiulowe sukienki, opaski, spineczki i bransoletki mają swoje specjalne miejsce w ich pokoju. Odgrywają w nich przedstawienia, dają koncerty, bawią się z mamę. A ostatnio przeszły same siebie. Zobaczcie zdjęcie poniżej!\nA to wszystko dzięki przesłodkiej zabawce - pieskach Chi Chi Love, które ostatnio dostały! To pieski chihuahua w pięknych ubrankach, z dodatkami w torebkach idealnie pasujących do ich ubranek. Mięciutkie, pluszowe pieski mogą być przytulankami, idealnymi kompanami do zabawy w przebieranki. Podążają za najnowszymi trendami mody, dostępne wiele modeli, które trafią w gusta najbardziej wymagających małych modnisi.\nCała kolekcja jest bardzo różnorodna - zobaczcie tutaj.\nZdecydowany faworyt to Chi Chi Love Happy!\nPluszowy, interaktywny piesek, nie tylko reaguje na 12 komend w języku polskim, ale także potrafi tańczyć! Do tego porusza głową, chodzi, macha ogonem a nawet szczeka, gdy znajdzie ku temu powód:). Oczywiście w zestawie z piękną, różową torbą w serca. Zobaczcie same film - nie da się go nie kochać!\nWybór Lenki to Chi Chi Glamour w błyszczącej torbie Piesek ubrany w połyskującą, metaliczną pelerynę i kokardę, ma wysokość 20cm. Lenka twierdzi, że jej piesek jest supermanką :) Zaś Oliwka upodobała sobie Chi Chi Love Puppy w niepowtarzalnej torebce stylizowanej na psi pyszczek. Puppy to przesłodki szczeniak, z tiulową spódniczką i kokardką.\nWiele z Was pytało o te pieski, gdyż znalazły się na liście prezentów dzieci. Zapewniam, że są świetne i każda dziewczynka trafi na swój ideał! Dziewczyny je uwielbiają, noszą ze sobą, bawią się nimi i bardzo o nie dbają. Polecamy na prezent!\nJola 26.03.2019, 17:04\nMoje dziewczyny też uwielbiają przebieranki :) Co najlepsze, jako bliźniaczki powinny chcieć nosić to samo, a tu jest konkurs która ubierze się lepiej :)


Mecz ułożył się po naszej myśli bo już w 5 minucie meczu Bartosz Kamiński uderzeniem w krótki róg bramki wyprowadził nasz zespół na prowadzenie. Pierwsza połowa to głównie walka w środku pola bez groźnych sytuacji strzeleckich z obu stron. Druga połowa rozpoczęła się mocnym uderzeniem Miedzi Legnica. W odstępie pięciu minut straciliśmy 2 bramki, co skomentował trener Bartosz Królikowski:\n“Uczulałem zawodników w przerwie na pierwsze minuty po zmianie stron niestety znowu zawiodła koncentracja”\nJednak co się odwlecze to nie uciecze i w 60 minucie meczu w sytuacji sam na sam z bramkarzem znalazł się Bartosz Kamiński i nie zmarnował okazji. Po tym zdarzeniu jeden z zawodników Miedzi (Karol Krawczyszyn) został ukarany czerwoną kartka za dyskusje z sędziami. W 72 minucie po ewidentnym zagraniu piłki ręka w polu karnym przez zawodnika Miedzi sędzia podyktował rzut karny. Do jedenastki podszedł Antoni Przetacznik i trafił w poprzeczkę na szczęście przy dobitce zachował więcej zimnej krwi i zrobiło się 3-2 dla Karkonoszy. Zawodnicy z Legnicy kończyli mecz w 9 ponieważ za zagranie ręka Karol Piżuch został ukarany 2 żółta a w konsekwencji czerwoną kartka. Mimo przewagi liczebnej zawodnicy Karkonoszy pozwolili Miedzi na stworzenie dogodnej sytuacji do wyrównania, na szczęście na wysokości zadania stanął Kamil Ślaz i 3 punkty zostały w Jeleniej Górze!\nII liga wojewódzka C1 Trampkarz Grupa 2 (RW): 8 kolejka\nKarkonosze Jelenia Góra 3:2 Miedź II Legnica\n73` A. Przetacznik\nK.Ślaz, W.Kościuk, G.Najda, W.Kowalski, G.Furman, A.Przetacznik, M.Gwaj,, B.Kamiński,J.Zielonka, C.Michalski,S.Gojdka. Grali także: J.Winkel, M.Mihilewicz, P.Sierżant, J.Sztac, J.Hordyniak, M.Krygier, M.Drzymkowski


Tomasz Komenda na wolności. "Zaskoczyło mnie, że telefonem można zrobić zdjęcie" | wMeritum.pl\nTomasz Komenda spędził za więziennymi kratami 18 lat. Dopiero teraz okazało się, że jest niewinny. Już na wolności rozmawiał z dziennikarzami „Faktu” i opisał swoje pierwsze wrażenia po opuszczeniu więziennej celi. Nie ukrywa, że przez ten czas, świat bardzo się zmienił i wiele rzeczy go zaskakuje.\nMam 42 lata i nie mam nic, teraz wszystko zaczyna się od początku. – mówi Tomasz Komenda w rozmowie z „Faktem”. Ten koszmar jest już za mną, ale nigdy o nim nie zapomnę. – dodaje i przyznaje, że na razie nie snuje jeszcze planów na przyszłość. Cieszy się wolnością.\nKomenda nie ukrywa, że zmiany jakie zaszły na świecie przez te wszystkie lata są dla niego bardzo zaskakujące. Na wolności zaskoczyło mnie najbardziej to, że telefonem można zrobić zdjęcie – mówi. Za kratami najbardziej brakuje kobiety i normalnego jedzenia – zdradza.\nMężczyzna już wcześniej mówił mediom, że w więzieniu przeżył prawdziwy horror. Podejmował nawet nieudane próby samobójcze. To samo powtórzył również w rozmowie z „Faktem”. Tacy osadzeni jak ja nie mają łatwego życia po drugiej stronie muru. – przyznaje.\nCzytaj także: Lokalny portal zrelacjonował pierwszy dzień Tomasza Komendy na wolności. Poinformowano nawet o tym, co zjadł w KFC\nTagi 18 lat w więzieniuKomendaniewinnyskazany za niewinnośćTomasz Komendawięzienie


kwalifikowanych specjalistów. Firmy zajmujące się działaniem w branży fotowoltaicznej zajmują się projektem oraz montażem paneli słonecznych. Często w swojej ofercie posiadają tak\nMontaż i instalacja paneli fotowoltaicznych w domach prywatnych musi być przeprowadzona w odpowiedni sposób przez wykwalifikowanych specjalistów. Firmy zajmujące się działaniem w branży fotowoltaicznej zajmują się projektem oraz montażem paneli słonecznych. Często w swojej ofercie posiadają tak\nMaszyny i inne towary z ChinBiorezonans od podszewkiHokeryCiepły dom - zadbaj o toAbout walls and ceiling decorationsCiekawe infromacje o tym jak Wypożyczyć KrzesłoTylko w tym wpisie dowiesz się jak profesjonalnie uczyć się hiszpańskiego Are you looking to fix your car? Dla kogo usługa wirtualnego biura?O psychoterapii i psychologachO dedykowanych aplikacjach i programach na zamówienieWykańcza Cię Już Szukanie Rozwiązań Aby uczyć się hiszpańskiego?Adwokat KatowiceAbout car, safety and servicesGdzie zamówić tłumaczenia?O podatkach i księgowościJak tworzy się kartki na świętaBo dom powinien być ciepłyWytwarzanie prądu z energii słonecznejSerwisowanie i naprawa samochoduCzy wiesz jak kupić włoską kawę w sieci żeby później tego nie żałować?Dywan - problematyczny w czyszczeniuWarto skorzystać z pomocy prawnejRóżne źródła ciepła - porozmawiajmy o ogrzewaniuNa szybko o badaniach rynku i statystycePo pierwsze - zdrowieDobre strony paneli fotowoltaicznychJak dbać o siebie? Ogólnie o kwestiach kosmetycznychHostessa - rola reprezentacyjnaLeczenie, diagnostyka i definicja choroby stwardnienia rozsianego


i grzewcze przyjazne dla środowiska, które nie powodują zadymiania okolic domu i wytwarzania drażniących dla ludzi zapachów. Jednymi z kotłów pozwalającymi na ekologiczne ogrzewanie domów są kotły na ekogroszek, dlatego stały się\nO dobrych stomatologachPo porodowe produkty. Co kupić?Protetyka a stomatologiaIn general dentistry Ogólnie o odzieży medycznejWycieczka autokaremStatystyki, dane i tabelki - badania marketingoweKrótko o prawieTrwałe i ponadczasowe- meble skórzane. Kilka spraw związanych z renowacjąLiniały i przycinaki do wykładzinNamioty na event dla każdego Nous allons chez le dentiste Nie daj się alergiom!Outsourcing bhp WarszawaMechanicy samochodowi - jak ich rozpracować?Sposób na to aby zmodernizować ogrzewanie na sto procent!Pomoc geodezyjna jest nieoceniona. Dlaczego?Dentysta i jego gabinetO wnętrzach i ozdabianiu ichGdzie kupić taniej części?Review of the electrician professionO sprzątaniuNowe metody w 2020 jak lepiej transportować ponadgabarytyZmarszczki, ujędrnianie i tak dalej. Medycyna estetycznaFor wildlife lovers - polish primeval forestPielęgnacja i naprawa skór. Co i jakPod mikroskopem - nowoczesne metody leczenia w stomatologiiKrótko o jacuzzi w ogrodzieAlergicy też pragną zdrowiaOpodatkowanie firm


Auto Złom Mordy - Schrott - Kasacja Skup Szrot\nZłomowanie & Skup samochodów Mordy\nSpecjalizujemy się w złomowaniu samochodów Mordy - nasza firma to złomowisko #1 w regionie. Skupujemy samochody osobowe, dostawcze oraz złom w każdej postacji. Wysokie ceny skupu dzięki profesjonalej linii demontażu oraz szybki bezpłatny odbiór lawetą sprawiają, że jesteśmy najczęściej wybieranym auto złomem dla Klientów z Mordy.\nLegalnośc skupu przez nasz auto złom zapewnia pozwolenie wojewody na prowadzenie stacji demontażu pojazdów. Jako skup i złomowanie pojazdów prowadzimy skup samochodów osobowych niezależnie od stanu. Indywidualna wycena i gwarnacja najlepszej ceny. Auto Recykling Mordy zachęca do zgłoszenia swojego pojazdu.\nAuto Złom oferuje wygodną sprzedasz auta do kasacji w naszym skupie bez wychodzenia z domu. Złomowanie pojazdów odbywa się tego samego dnia. Auta odbieramy auto lawetą u Klienta w ten sam dzień. Gotówkę oraz wszelkie formalność załatwiamy na miejscu. Gwarantujemy najkorzystniejsze warunki skupu samochodów Mordy.\nZłomowanie aut Mordy to nasza specjalizacja - samochody odbieramy auto lawetą.\nAuto Kasacja Mordy\nAuto Skup Mordy\n- Andrzej, Mordy\nAuto Skup Mordy - interesuje nas każde auto.\nAuto Złom Mordy - odkupimy auto.\nObsługujemy Mordy i okolice - transport w cenie.


Okiem Shorka - Fundacja\ndata:26 października 2016 Redaktor: Shork\nPisałem kiedyś o pięknej metodzie przekazania łapówki poprzez kupno rzeczy lub usługi o wartości trudnowymiernej.\nDzisiaj napiszę o płaceniu za przysługi za pomocą dotacji.\nDo takich usług należy użyczenie miejsca na reklamę w portalu na przykład modowym za kilkaset tysięcy, a do rzeczy należy „napisanie” książki lub wydanie albumu, którego nakład wykupywany jest na pniu przez zainteresowaną osobę.\nJedną z najbardziej niewymiernych usług jest usługa informatyczna. Na przykład sklep internetowy można założyć sobie za 500 i za 50 000 złotych. Podobnie jest z portalami informacyjnymi.\nPrzez 8 lat instytucje państwowe, w tym ministerstwa, dotowały takie portale sumami sięgającymi setek tysięcy złotych za sztukę. Wszystko zgodnie z prawem. Podatki opłacone, warunki spełnione, rozliczenie rzetelne. Nie ma się do czego przyczepić. Za to użyteczność żadna. Świetnym przykładem jest portal dla bezdomnych, chluba Kosiniaka-Kamysza, którego liczba odwiedzin kształtuje się w okolicach kilkunastu rocznie. Od przedwczoraj ujawniane są takie właśnie portale.\nParę dni temu, twitterowicz sięgnął do informacji publicznej o fundacjach. Kiedyś i ja sięgnąłem do takiej informacji o fundacji Owsiaka. Kiedyś, zanim to było modne. Osoba znająca ekonomię wyczyta z liczb wszelkie oszustwa. Nie będę tutaj wchodził w obecną domenę Matki Kurki, którego spór i procesy z Owsiakiem osiągnął kolejny etap, tym razem skazany został szef fundacji.\nAle wracajmy do tych wykrytych przez antylefta.\nW informacjach publicznych widnieją sprawozdania finansowe. W innym miejscu można znaleźć skład osobowy zarządu fundacji.\nOto prezesem Fundacji Rozwoju Demokracji Lokalnej okazał się od 2015 roku były przewodniczący TK Sędzia TK w stanie spoczynku Jerzy Stępień.\nAntyleft znalazł informację o przelaniu na konto fundacji kwot z warszawskiego ratusza. Spotkał się z groźbami od zainteresowanych, którzy zapowiadają pozew sądowy i informują, że te kwoty były wynagrodzeniem za prowadzenie szkoleń dla Miasta.\n(O, szkolenia. Kolejna, zgodna z prawem metoda wyciągania pieniędzy).\nZachęceni sukcesem użytkownicy twittera dokopali się do dotacji udzielanych tejże i przy okazji i innym fundacjom przez poszczególne ministerstwa.\nTutaj już zasłonić się szkoleniami nie za bardzo można, bo na dokumencie napisane jest jasno „DOTACJA”.\nUżytkownik @zaradkiewicz podsumował „Reasumując, tylko w latach 2011-2014 z Ministerstwa Administracji i Cyfr. Fundacja Rozwoju Demokracji Lokalnej otrzymała dotacje ok 17 mln zł”.\n17 000 000 to 2 833 rocznych wypłat 500+\nPatrzę na nazwę: „Fundacja Rozwoju Demokracji Lokalnej” i zgrzytam zębami w rocznicę skutecznego skontrolowania wyborów przez RKW. Zgrzytam zębami, widząc jak rozwijano demokrację lokalną w czasie wyborów do UE i samorządów. Jak wspaniale przeszkolono pracowników administracji, w tym członków komisji wyborczych. Wspaniale. Gratuluję.\nPoniżej zamieszczam tabelkę z zakreślonymi przez Matkę Kurkę kwotami. Dotacjami i wynagrodzeniami. Jak ktoś ma ochotę, to niech poszuka, ile w tym czasie osób zatrudniała fundacja.\nChociaż to już powinno być w gestii NIK, chyba już pod nowym prezesem.\nWynagrodzenia w 2014 roku wyniosły ponad 20 000 000 czyli 3 333 rocznych wypłat 500+.\nUsługi obce w 2014 roku ponad 15 000 000 czyli 2 500 rocznych wypłat 500+.\nPytaliście drodzy „opozycjoniści”, skąd PiS weźmie na 500+? Wystarczy nie dawać dotacji.\nNaprawdę, skoro była potrzeba szkoleń, nie można było zorganizować ich we własnym zakresie, tylko należało podpierać się fundacją? Ponad 70 000 osób przeszkolonych przez Fundację tylko w 2015 roku. Przez jedną fundacją. A ile działa takich dotowanych fundacji? Na liście tylko Ministerstwa Administracji i Cyfryzacji na stronie A4 mieszczą się tylko do litery „F”.\nJak podsumujemy, to się zaraz okaże, że pracownicy samorządowi spędzali na szkoleniach więcej godzin niż w pracy. Co tłumaczyłoby w jakiś sposób "sprawność" administracji.\nPodpowiadam szefowi NIK. Wrzućcie te dane do systemu komputerowego, tylko nie takiego napisanego z dotacji, przeprowadźcie kontrolę krzyżową i zobaczymy, jak wyglądały te szkolenia. Może się okazać, że doby brakowało, albo że ktoś był, czy też prowadził kilka szkoleń w tym samym czasie i różnych miejscach.\nWaszej ocenie pozostaje, czy te szkolenia w ogóle były potrzebne, chętnie pośmiałbym się z tematów tychże. Pewnie równie wydumane i związane z demokracją, jak nazwa fundacji.\nA wiecie, co jest najboleśniejsze? Nie to, że znalazł problem szary użytkownik twittera, a nie dziennikarze „niepokorni”, którzy odnaleźli się w innych zajęciach. Bolesne jest to, że wszystkie te działania odbywały się ZGODNIE Z OBOWIĄZUJĄCYM PRAWEM. Na wszystko są papierki, dokumenty, podpisy i pieczątki.\nOkiem Shorka - Łapówka


Praca Doradca Finansowy, Warszawa: nowe oferty pracy. Znaleźć pracę na pl.trud.com\nPraca Doradca Finansowy w Warszawa: 125 ofert pracy\nFinancial Advisor Doradca Ds. Finansów Financial Adviser\nDodane: Niedziela, 25 Lipiec, 2021 18:21 Kategoria: Dam pracę / Finanse / Księgowość Forma pracy: Pełny etat Umowa: Umowa o pracę Płaca brutto min.: 20000 zł Płaca brutto max.: ...\nDyrektor finansowy Human 4 Human Recruitment Warszawa, mazowieckie Kielce, świętokrzyskie Stała Pełny etat 1 miesiąc temu Dla naszego Partnera - grupy kapitałowej, ...\nZatrudnimy osoby bez doświadczenia w finansach! Jesteśmy liderami w branży prywatnego doradztwa finansowego. Od blisko 10 lat specjalizujemy się w doradztwie i kompleksowej obsłudze finansowej firm z sektora MŚP. ...\nDoradca finansowy dla początkujących!\nSzukasz stabilnej pracy? Nie lubisz nudy czy monotonii? Interesują Cię możliwości rozwoju oraz atrakcyjne zarobki?Mamy dla Ciebie możliwość rozpoczęcia kariery jako Doradca finansowy.Zadania:- ...\nPHINANCE S.A. jest największą niezależną firmą doradztwa finansowego w Polsce. Od ponad 19 lat zajmujemy się kompleksowo finansami gospodarstw domowych oraz zabezpieczamy płynność ...\nDoradca Finansowy| Warszawa\nRozpoczynając współpracę w Phinance otrzymasz bogaty pakiet szkoleń, dzięki któremu będziesz swobodnie poruszał się w dziedzinie finansów i wielokrotnie wykorzystasz swoją wiedzę w relacjach z klientem. Jeżeli posiadasz ...\nEFL Finance – Doradca Finansowy (B2B)\nEFL Finance – Doradca Finansowy (B2B) Zadania i wyzwania na stanowisku: realizowanie celów sprzedażowych poprzez aktywne pozyskiwanie klientów biznesowych na lokalnym rynkuinicjowanie i utrzymywanie współpracy ...\nOpis stanowiska:pozyskiwanie klientaobdzwanianie bazy klientów która zostanie udostępniona przez Kierownika Rejonuraportowanie wyników pracyspotkania z klientamiudzielanie ...\nEFL Finance – Doradca Finansowy Zadania i wyzwania na stanowisku: realizowanie celów sprzedażowych poprzez aktywne pozyskiwanie klientów biznesowych na lokalnym rynkuinicjowanie i utrzymywanie współpracy z ...\nFinancial Advisor 156\nDoradca Ds. Finansów 9\nŚrednia pensja dla zawodu Doradca Finansowy Warszawa jest 1 000 zł na 53% menos niż średnio w Polsce - 2 123 zł


[Karczma Niezapominajka] O kurka wodna! Nala! - Granica\nDemara ⇒ [Karczma Niezapominajka] O kurka wodna! Nala!\nSpokojny stęp srokatej kobyłki, przyjemnie kołysał Mozhan w siodle. Zakupiła wierzchowca w Teravis, gdzie uzyskała wieści od Rammona, polecającego jej kierować się do Demary, gdzie mają się spotkać. Zmieniła więc zmęczonego podróżą nazahirskiego wierzchowca, zarabiając poważnie na jego wyjątkowości. Miast tego zakupiła sprawną, ale nie wyróżniającą się niczym kobyłkę, która teraz wiozła ją traktem, gdy kierowały się w stronę majaczących na horyzoncie murów miejskich.\nBramy miasta przekroczyła bez problemu, a jej ciemniejsza karnacja okazała się zupełnie nie wyróżniać w barwnym mieście, z czego była rada. Podobnie odnalezienie gospody, która oferowałaby również pobliską stajnię, okazało się prostsze niż sądziła. Najwyraźniej dopiero co zakończył się tam jakiś festiwal i wszystkie karczmy opustoszały jednocześnie, wywołując wzajemnie konkurencyjne ceny, a tym samym będąc kolejną pomyślnością na drodze Mozhan. Jeśli wierzyłaby w jakikolwiek wyższy byt, teraz składałaby mu dzięki za jego opatrzność.\nZdecydowała się jednak nie testować swojego szczęścia i dała monetę więcej za pokój, ale za to w karczmie w centrum miasta, gdzie nie musiała obawiać się o swoje bezpieczeństwo. Traciła tym samym na możliwości szybkiego wychodzenia poza mury, ale przecież nie planowała zostać tu długo, a amani mogła trenować nawet w swoim pokoju.\nJakoś tak się jednak złożyło, że miast spędzić w Demarze dwie noce, była tam już tydzień. Kilka razy odczytywała w niepewności list od Rammona, upewniając się, że nie pomyliła ani daty, ani miasta. Ale stało jak byk, nie pozostawiając miejsca na złudzenia, a jedynie domysły. Czy coś mu się stało w drodze? Czy może zrezygnował ze spotkania, lękając się poinformowania jej o tym, albo może po prostu zapomniał? Nie, był uczonym, jak ona. Nie mógł zapomnieć. Pamiętała jednak, że na Łusce czas płynie inaczej, więc brała poprawkę na to, że jednak nie tak łatwo było wycelować w odpowiednią w Demarze datę.\nCzekała więc, a dni mijały bezlitośnie, odciskając swoje piętno na samopoczuciu Navabi. Czując, jak zaczyna wątpić w siebie, zmuszona była w końcu przemienić oczekiwania na umówione spotkanie w zwyczajną wizytę w nowym mieście, z którego uroków mogła korzystać.\nZmieniła poranne ćwiczenia w swoim pokoju na wczesne wyprawy nad pobliską rzekę, gdzie srokata Mara mogła paść się w spokoju, a Mozhan trenować. Tam też kąpała się i wracała konno do miasta, by odwiedzić bibliotekę i zaginąć w jej regałach aż do późnego popołudnia, kiedy to żołądek upominał się o uwagę, utrudniając skupienie się na lekturze. Wciąż miała problemy ze wspólną mową. W czyjejś opinii mówiła poprawnie, ale „poprawnie” jej nie satysfakcjonowała. Chciała mówić płynnie, rozumieć żarty i nawiązania, umieć pozbyć się ciężkiego, nazahirskiego akcentu. Więc chociaż była niechętna większym zebraniom, wieczory spędzała w karczmach, tam jedząc i pijąc, a także dając wciągnąć się w rozmowy. Nieświadomie brylowała w towarzystwie, gdy ze skupieniem wsłuchiwała się w każdą wypowiedź, pytając o wszystko, czego nie rozumiała i wywołując rozbawienie, gdy sama przekręciła jakieś słowo, a później skonsternowana próbowała dowiedzieć się, z czego wszyscy się śmieją.\nI chociaż wracała zmęczona kontaktem z ludźmi, nieraz z głową pękającą z bólu, była zadowolona, bo były to dni produktywne i przynoszące korzyści. Mimo to każdego wieczoru przed pójściem spać, kierowała się najpierw na miejską pocztę, sprawdzić czy nie czeka na nią żaden list, a później o to samo pytała swojego gospodarza, do którego kazała przekierowywać przesyłki. Wieści od Rammona było jednak brak.\nKolejny poranek niczym nie różnił się od pozostałych, gdyby nie to, że Nala nie przespała nawet godziny w nocy, walcząc z jednym z silniejszych bólów głowy, jakie miała do tej pory. Wstała z jutrzenką, odnajdując w karczmie gospodarza, który udzielił jej medykamentów, które akurat były w jego posiadaniu. Tylko to pozwoliło jej kontynuować rutynę i udać się nad rzekę, gdzie dopiero regularne ćwiczenia oczyściły jej ciało i umysł ze szponów bólu. Wyciszyła się i doprowadziła do porządku, jednocześnie podejmując decyzję o opuszczeniu miasta i skierowaniu się do następnego, na swojej drodze po Alaranii.\nWróciła więc do karczmy i spakowała skromny dobytek, by później umieścić go pod stołem w karczmie, gdzie spożywała śniadanie. Nie odmówiła sobie również chwili dla siebie i wyciągnęła jedną z zakupionych tu książek, by chociaż godzinę spędzić na lekturze, nim ruszy w dalszą drogę.\nPost autor: Rammi » 3 tygodnie temu\nJeszcze wcale nie tak dawno...\nRammona na bramie miejskiej pomylono z gońcem. Nic dziwnego, skoro pędził co koń wyskoczy, ciągnąć za uzdę drugiego wierzchowca, luzaka. Strażnicy pewnie przypuszczali, że co jakiś czas przekłada siodło z jednego konia na drugiego, aby było im trochę lżej... Długo po jego zniknięciu zastanawiali się jeszcze któż to mógł być i do kogo. I czy mogą być z tego jakieś kłopoty - może szykuje się jakaś wojna? Niby nic na to nie wskazywało, ale kto tam wie jak takie rzeczy się zaczynają. Może właśnie od takiego rudego elfa, który pędzi traktem na złamanie karku...\nRammon tymczasem miał tylko nadzieję, że Nala jeszcze na niego czeka. I że mu wybaczy. Głupio było mu się przyznać, że po prostu zapomniał o tym spotkaniu, ale nie wiedział jak się wytłumaczyć. Po drodze parokrotnie układał sobie różne przemowy w głowie, ale żadna z nich nie była w jego mniemaniu wystarczająco dobra, by nie urazić uczonej i by nie zrobić z siebie ostatniego idioty... Tak, był ostatnim idiotą, ale czy musiał się do tego przyznawać? Jakim w ogóle cudem zapomniał o tym spotkaniu? Pamiętał książki, które czytał dziesiątki lat temu. Pamiętał cenę funta goździków, czarnego pieprzu i gałki muszkatołowej. Pamiętał jak się nazywają wszystkie plemiona zamieszkujące Ilaris. Był w stanie podać chronologicznie urodziny wszystkich swoich przyjaciół w najbliższych dwóch miesiącach... Więc jakim cudem zapomniał o tym spotkaniu? Jacykolwiek bogowie czuwali nad nim losem, kochali ściągać na niego kłopoty, nawet takie drobniutkie… Złośliwe mendy.\nCałe szczęście Rammon doskonale wiedział, gdzie znajduje się Niezapominajka (cóż za subtelny przytyk od Losu, Niezapominajka) i nie musiał jej szukać. Podjechał prosto pod karczmę, a tam zostawił zdyszane konie chłopakowi stajennemu, zastrzegając, że po rzeczy przyjdzie później, a on niech się nimi zajmie, by się nie przeziębiły. Sam szybkim krokiem udał się na spotkanie z Nalą. Miał świetne wejście - z takim rozmachem otworzył drzwi, że zwrócił na siebie uwagę wszystkich gości i nawet właściciela karczmy, stojącego za barem. Gdy to do niego dotarło, uniósł rękę w przepraszającym geście, zamykając za sobą. Rozejrzał się po wnętrzu. O tej porze nie było tu wielu gości, więc nie powinien mieć problemu dojrzeć Nalę... Kobieta o mahińskich rysach, być może nawet tak ubrana. Raczej mało prawdopodobne, by była w towarzystwie... Jest - dziewczyn idealnie pasująca do tego opisu. Siedziała na uboczu i coś czytała. Rammon zaraz ruszył w jej stronę. Spocony, z rozwianym włosem i pasją w oczach.\n- Mistrzyni Navabi! - zawołał do niej w perfekcyjnym nazahirskim. - Najmocniej przepraszam, że zjawiam się dopiero teraz! Jestem Rammon Heike-Alsbeith, do twoich usług.\nRammon dotarł przed oblicze Nali, odetchnął, po czym skłonił się przed nią tak, jak to czyniono w jej kraju. W Na'Zahirze był wielokrotnie (choć zawsze jedynie po drodze) i znał większość obowiązujących tam zasad dobrego wychowania. Zaś zwracanie się do niej per "mistrzyni" brało się po prostu ze specyfiki środowiska naukowego. Nie kojarzył jej dokładnego tytułu badawczego, wolał więc skorzystać z uniwersalnego zawołania, niż nie wcelować nazywając ją docentką, profesorką czy jeszcze jakoś inaczej. Poza tym... On sam technicznie tytułu naukowego nie posiadał. Na kilku uczelniach nadano mu honorowe wyróżnienia, ale żadnych studiów nie skończył. Przez charakter swojej pracy i częste wyjazdy nie miał czasu na nudne lata spędzone w murach uniwersytetu, stawianie się na zaliczenia, egzaminy i wykłady. Nie miał czasu, by pisać nudne prace przeglądowe, które miałyby świadczyć o jego kompetencjach. Miał więc wiedzę profesora, a stopień studenta… A to godziło w jego dumę i powodowało sporą konsternację. Niech więc zostanie “mistrz”.\nPost autor: Nala » 3 tygodnie temu\nPochłoniętą lekturą Nazahirkę ciężko było wytrącić z jej spokojnego skupienia, jednak wpadający z impetem do karczmy rudowłosy młodzian, zrobił to bez trudu. Czekoladowe oczy bezbłędnie odnalazły intruza, ale Mozhan nie poświęciła mu więcej uwagi. Gdy ten gestem przeprosił gości za swoje burzliwe wtargnięcie, Navabi wróciła do lektury. Nie zorientowała się nawet, że przybysz zmierza w jej kierunku, i dopiero słysząc rodowity język, a co więcej – własne nazwisko, wyprostowała się jak struna, powoli odwracając głowę. Dopiero teraz miała szansę lepiej przyjrzeć się rudzielcowi. Tak najłatwiej było go określać, gdyż to właśnie długie, płomiennorude włosy rzucały się w oczy jako pierwsze. Ciemniejsza karnacja i spiczaste uszy wprawiały w konsternację, gdy próbowała dopasować jego wygląd do standardowego przedstawiciela którejś z elfich grup. I dopiero z bliska Mozhan dostrzegła tatuaże. Pokrywały nieznanymi symbolami całą twarz młodzieńca, który spocony i zdyszany, znalazł się przy jej stoliku. Nala wstała, gdy tylko słyszała dalszy ciąg słów, wciąż wypowiadanych w perfekcyjnym nazahirskim, co wraz z prezencją mężczyzny (znów, dopiero z bliska dostrzegała szczegóły jego fizjonomii), wprawiło ją w chwilowe, milczące zdumienie.\n- Rammon? – zapytała w końcu, prezentując wyraźny akcent. Jego imię w jej ustach zdało się bardziej miękkie i nieznacznie różniło się od „poprawnej” jego wymowy, przez co „o” brzmiało bardziej jak „u”, za to „r” na początku brzmiało aż nadto wyraźnie.\nMozhan niezwłocznie ukłoniła się w odpowiedzi, ale widać było, że jest bardzo zaskoczona, gdyż dopiero po chwili udało jej się kontynuować. A korzystając z faktu, że jej przyjaciel mówił tak dobrze w jej rodzimym języku, nie ryzykowała w tej chwili przechodzenia na wspólną.\n- Spóźniłeś się. – To były jej pierwsze słowa, ale kobieta nie wyglądała na zagniewaną. Stwierdzała fakt, nie zdradzając mimiką najmniejszej urazy. Dopiero po kilku kolejnych oddechach opanowała własne wewnętrzne zmieszanie i nawet uśmiechnęła się lekko.\n- Miło cię w końcu spotkać – dodała cieplejszym głosem, nim na nowo spoważniała. – Rammon. Mów mi po imieniu. Wymieniliśmy tak wiele listów, nie bacząc na tytuły. Nasze spotkanie tylko zacieśni tę znajomość, więc jeśli nie jest to dla ciebie problemem, ani nadmierną poufałością, chciałabym przy tym pozostać.\nNala mówiła na zmianę bardzo szybko, jak do współrodaka, i zaraz zwalniała, przypominając sobie, że rozmawia z kimś kto nauczył się tego języka i należy mu ułatwiać, a nie utrudniać zrozumienie jej słów.\n- Twój nazahirski jest bezbłędny – przyznała wprost i pokręciła ze zdumieniem głową. – Tylko uświadamiasz mi, jak wiele mi brakuje do chociażby poprawnego posługiwania się wspólną mową. Czy byłby to dla ciebie problem, gdybyśmy rozmawiali we wspólnym? Wciąż uczę się tego języka, ale okazuje się, że mówienie jest nawet trudniejsze niż pisanie. Pytam, ponieważ mój wspólny naprawdę kuleje, ale bardzo doceniłabym twoją pomoc – dodała, przerywając kontakt wzrokowy i zbierając ze stolika książkę, schowała ją do torby.\n- Usiądź, proszę – powiedziała już we wspólnym, uważnie dobierając każde słowo i wskazując mu krzesło. – Nie lękaj się mnie poprawić, gdy źle powiem – dodała, spoglądając na Rammona niepewnie, jakby już oczekiwała korekty. – Na pewno jesteś spragniony. Spieszyłeś się? – zapytała, znów uśmiechając się lekko, gdy pozwoliła sobie założyć, że jej przyjaciel najwidoczniej zapomniał o ich spotkaniu, a teraz gnał na łeb na szyję, by jeszcze ją zastać. Dobrze, że nie zdecydowała się wyjechać od razu nad ranem.\n”Spóźniłeś się”. Ał. Choć Mozhan mówiła łagodnie, jakby tylko stwierdzała fakt, ale nie miała mu tego za złe, on i tak wiedział aż za dobrze, że nawalił. Jej uśmiech wyglądał jak dowód rozgrzeszenia i odpuszczenia win, co przyniosło mu pewną ulgę, ale i tak wiedział, że będzie musiał się zrehabilitować i przez resztę ich wspólnej podróży błyszczeć przykładem pod każdym względem. Dlatego teraz był tak niezwykle miły. Nie by na co dzień zachowywał się jak buc, ale na pewno był swobodniejszy, tymczasem zaś zwracał się do koleżanki po fachu per “mistrzyni”. Dobrze, że to ona tak szybko przypomniała, by przejść na ty. Elf z radością przyjął tę propozycję.\n- Możesz nawet mówić do mnie Rammi - zapewnił z ręką na sercu. De Peyrac nie skorzystał z tej propozycji, ale elf lubił w gruncie rzeczy być na takim krótkim dystansie, bo wtedy nie trzeba było się tak zastanawiać nad tym, co chciało się powiedzieć. Z Mozhan faktycznie wymienił tyle listów, w których pod koniec pisali już do siebie po imieniu… Ach, lubił tę ich korespondencję, ona miała tak otwarty, chłonny umysł, a na dodatek sama potrafiła wyciągać tak trafne wnioski.\nUsiadł razem z nią przy stole. Jego uwadze nie umknęło to jak Nala mówiła to wolniej to szybciej, ewidentnie biorąc poprawkę na to, że on jako cudzoziemiec mógł nie rozumieć jej języka tak dobrze jak jej krajan… Złote Usta Rina dawały mu możliwość rozumienia jej perfekcyjnie, ale póki co się do tego nie przyznawał. Nie w karczmie, może kiedyś, gdy będą w mniej tłocznym miejscu.\n- Oczywiście - chętnie przyznał na jej prośbę, aby rozmawiać we wspólnym. Rozumiał jej pobudki i bardzo je szanował, dlatego od razu się dostosował i zmienił język, znowu mówiąc w nim z doskonałym akcentem. Tym razem jednak była to jego wrodzona umiejętności.\n- Och, to kwestia lat doświadczenia i pomocy dobrych ludzi - umniejszył swoim zdolnościom lingwistycznym. - Kiedyś ci o tym opowiem. Oczywiście możesz na mnie liczyć w nauce, ale od razu mogę pochwalić, że ładnie ci idzie.\nJakby przywołany jej magicznymi słowami o pragnieniu, do stołu zbliżył się karczmarz, który o tej porze z racji małego ruchu sam obsługiwał gości. Rammon od razu nawiązał z nim kontakt wzrokowy.\n- Na mój koszt, pozwolisz - zwrócił się do Mozhan z uśmiechem, nim odezwał się do gotowego do obsługi mężczyzny. - Dwa małe pszeniczne na dobry początek. Macie jakieś ryby?\n- A juści, czego tylko trzeba.\n- Pasta z węgorza? - zgadywał elf, a karczmarz skinął z dumą głową. - No to dajcie porcyjkę, a poza tym co macie dobrego, mocno uwędzonego. I chleb do tego oczywiście. Mozhan, życzysz sobie coś? - upewnił się, nim podziękował mężczyźnie. Gdy ten się oddalił, rudzielec poświęcił całą swoją uwagę Nazahirce.\n- Przyznam się bez bicia, że rano jechałem najszybciej jak się dało - przyznał. - Spowolniła mnie pewna sytuacja… Poznałem jegomościa, który w poszukiwaniu skradzionego z jego biblioteki zwoju zmierzał w tym kierunku. We dwójkę niestety zawsze podróżuje się w innym tempie, a był to na dodatek jegomość bardzo oczytany, lecz do jazdy konnej nienawykły. Stąd też moja zwłoka. Bardzo cię przepraszam, że musiałaś tyle czasu czekać i dziękuję, że to zrobiłaś. Jak ci minęła podróż? Miałaś okazję zwiedzić miasto?\n- Rammi – powtórzyła niepewnie, tym razem kładąc akcent na pierwszą sylabę. Zdrobnienie imienia rudowłosego znajomego było właściwie trudniejsze dla niej do wymówienia, ale nie chciała już teraz wchodzić w debatę o tym, jak powinni się do siebie zwracać. Jeśli w istocie spędzą razem kilka dni, rutyna sama upomni się o to, co naturalne dla każdego z nich.\n- Mi możesz Nala – powiedziała. – To nie… umm… zmniejszenie imienia, ale dla Alaranian bardziej łatwe do mówienia niż Mozhan. Ale jak ci lepiej.\nMówiła powoli, czasami marszcząc lekko brwi, gdy zastanawiała się nad jakimś słowem. Była świadoma, że odruchowo ucieka spojrzeniem do Rammona, by sprawdzić czy uda jej się po jego mimice zauważyć błędy w swojej wymowie.\nElf dość specyficznie przyjął jej komplement. Przyglądała mu się, gdy mówił, ale mimo wszystko nie potrafiła zarzucić mu fałszywej skromności. Jakakolwiek nie była rzeczywistość, on był pewny prawdziwości swoich słów. A Mozhan od razu skarciła się za odruchowe studiowanie znajomego, jak obiektu do rozpoznania. Na swobodną pochwałę natomiast nie potrafiła nie uśmiechnąć się lekko.\nChciała coś jeszcze powiedzieć, ale w tej chwili pojawił się przy nich kelner, a Navabi miała okazję z bliska obserwować i słuchać naturalnie szybką wymianę zdań we wspólnym. Skinęła lekko głową w podziękowaniu za ofertę Rammona, a później z zainteresowaniem przysłuchiwała się na zmianę karczmarzowi i elfowi.\n- Nie, dziękuję. Jadłam śniadanie – powiedziała poprawnie we wspólnym tylko nieco wolniej. Spoglądała jeszcze za karczmarzem, gdy elf zaczął mówić, a wtedy przeniosła na niego swoją pełną uwagę. Niemal od razu jednak zmarszczyła brwi. „Bez bicia”?\n- Miałeś kłopoty na drodze? – zapytała zaniepokojona. Rammon jednak mówił szybko, więc wsłuchiwała się uważnie, z lekko przymrużonymi oczami, zapamiętując zwroty dla niej niejasne. Niektóre wyjaśniły się same z kontekstu, a niektóre zakwitły na mentalnej liście słówek do opanowania, którą prowadziła w głowie Mozhan.\nSzybko okazało się, że wrodzone opanowanie będzie przydawało jej się większość czasu. Nie dając po sobie wiele znać, i tylko na uderzenie serca spuszczając oczy z Rammona, sięgnęła do torby i wyciągnęła ręcznie zszywany notatnik i podróżny kałamarz z piórem. Podobnie nie potrzebowała spoglądać na swoje pismo i utrzymując kontakt wzrokowy, zanotowała kilka słów już gdzieś pośrodku zapisanego notesu. Dopiero gdy Rammon skończył mówić, uśmiechnęła się nieznacznie, składając dłonie na pergaminie.\n- Ja ci dziękuję Rammon, że zgodziłeś się mi pokazać Alaranię – powiedziała, schylając głowę, na znak, że mówi poważnie. Później wzruszyła lekko ramionami. – Podróż była dobra. Dobry koń. Tak, zwiedzałam, jak na ciebie czekałam – powiedziała, a kącik jej ust znów uniósł się lekko.\n- Tu są inne miasta niż w Na’Zahir, Rammon, ciasne – mówiła cicho, marszcząc lekko brwi. – Domy są zamknięte, blisko siebie, a ulice takie wąskie. Ale ciekawe, tak. – Pokiwała lekko głową, po czym cofnęła dłonie z notesu i spojrzała na swoje notatki.\n- Co to ta „jego mość”? I nie… umm… „nienawykły”? – zapytała, sunąc palcem po zapisanych fonetycznie słowach. - I nie rozumiem, skąd te zwłoki – dodała już zdecydowanie niepewnie, podnosząc czujne spojrzenie na Rammona. – Ktoś wam umarł? Od tego bicia? – pytała skonsternowana i potrząsnęła lekko włosami, a dredy podskoczyły brzęcząc koralikami. To będzie trudniejsze niż myślała.\n- Na pewno nie będzie ci przeszkadzać, jak będę dużo pytać? – zerknęła na niego. – Czasem nie rozumiem słów, ale ty mówisz dobrze. Ale ten gospodarz… ja nic nie rozumiała z tego co on powiedział. Teraz i wcześniej też nie – mruknęła, wyraźnie skonsternowana. – To inny dialekt?\n- Rammon, nie przeszkadza ci, jak ja notuję? – zapytała też zaraz. – Tak łatwiej mi pamiętać. Później sprawdzę, jak pisać.\nPo chwili wrócił karczmarz, stawiając przed Navabi kufel piwa, a przed elfem kufel i ze trzy talerzyki różnych potraw, które dla Mozhan tak samo dziwnie wyglądały, jak pachniały. Kojarzyła tylko chleb, a i ten mieli w Alaranii inny niż do którego ona była przyzwyczajona.\nPost autor: Rammi » 2 tygodnie temu\nRammi uśmiechał się do Mozhan - mówiła tak, że dało się ją zrozumieć, choć zdarzały jej się drobne potknięcia. Nie “zmniejszenie”, a “zdrobnienie”, to prawie to samo. Mówiła mu, by ją poprawiał, ale nie zamierzał wytykać jej każdego źle użytego słówka - to pomoże utrudniłoby rozmowę i być może uznałaby, że się czepia. Co nie znaczyło wcale, że zamierzał odpuścić, bo zwróci jej uwagę na te grubsze potknięcia. Takich na razie nie było.\n- Nala - powtórzył po niej. - Dobrze - zgodził się krótko. Zamierzał skorzystać z tej propozycji, “Nala” brzmiało znacznie wdzięczniej niż “Mozhan”. Poczuł się zresztą wyróżniony.\n- Kłopoty? - upewnił się zaskoczony. - Ach, nie.\nMachnął lekko ręką i już mówił dalej. Widział, że Mozhan coś się kręci, ale nie wyglądała na niezainteresowaną, więc udawał, że tego nie dostrzega i mówił dalej. Na pytania nadszedł czas później.\n- Pisz, nie krępuj się - zachęcił ją, wykonując przy tym przyzwalający gest ręką. Nie dodał, że był przyzwyczajony do tego, że notowano jego słowa. Wszak w życiu udzielił już tylu wykładów i pogadanek dla większej bądź mniejszej publiczności, że zdążył do tego przywyknąć. Fakt, że notowanie zwykłej rozmowy było dla niego nowością, ale i do tego był w stanie się przyzwyczaić.\nW międzyczasie pojawiło się piwo i śniadanie dla Rammiego. Porcja jedzenia była jednak naprawdę obfita, a elf nie lubił jeść sam, więc wszystkie miseczki wysunął na środek, między siebie a Mozhan.\n- Częstuj się - zachęcił ją. - Skosztuj szczególnie tej pasty, to tutejszy specjał, a jak wiadomo przez kuchnię również poznaje się lokalną kulturę. I jest ona po prostu naprawdę dobra.\nAby dodatkowo zachęcić Nazahirkę, Rammon wziął jedną z kromek chleba, rozłamał ją aby była poręczniejsza, po czym nabrał nią jak łyżką puszystej masy z węgorza. Była wyborna, co do tego już wcześniej nie miał wątpliwości - w Niezapominajce mieli doskonałą kuchnię. I również świetne piwo, odpowiednio chłodne i nagazowane.\n- Wracając do twoich pytań - zagaił rudy elf po przełknięciu pierwszego kęsa. - Widzisz, to idiomy, to znaczy zwroty, którym nadano sens trochę inny niż dosłowny. Podałbym ci lepszą definicję, ale nie jestem niestety językoznawcą. Wydaje mi się, że użyty przeze mnie zwrot "bez bicia" będzie dobry, by zrozumieć ideę. Chodzi o to, że przyznaję się bez żadnego dodatkowego przymusu, nie trzeba mnie zmuszać do wyznań. A zwłoka to inne określenie na spóźnienie. Zwłoka, nie zwłoki, to drugie oznacza martwe ciało. Co do reszty... "jegomość" to po prostu określenie na mężczyznę, kiedyś miało wyrażać pewien szacunek, ale aktualnie ma neutralne znaczenie. "Nienawykły" oznacza "nieprzyzwyczajony", "nieobyty". Po prostu nie znał za dobrze tego tematu, tak naprawdę musiałem go wszystkiego nauczyć, a poza tym ciało również musi przywyknąć do nowego wysiłku.\nRammon zawiesił głos, a jego oczy poruszyły się jakby omiótł nimi jakąś listę. Pamięć miał dobrą (wyjąwszy to jak zapomniał o spotkaniu z Nalą), więc zaraz stwierdził, że poruszył wszystkie nurtujące jego znajomą kwestie. Dotarło do niego przy okazji, że powinien mówić zdecydowanie wolniej i dokładniej, nie stosować przede wszystkim za wiele kolokwializmów... Póki co. Niech Nala oswoi się z normalną mową, a później będzie jej dorzucał trudniejsze zwroty.\n- Ach, a wracając do tematu karczmarza - dodał jeszcze, w międzyczasie pogryzając kolejny kęs kanapki. - On mówił językiem niższych sfer. Nieliterackim, że tak to ujmę. No i dykcji też nie ma za dobrej - zauważył z uśmiechem.\n- Nalo - zagaił po przełknięciu kilku kolejnych kęsów. - Czy jest coś, co szczególnie chciałabyś zobaczyć albo poznać? Zmierzałem do tej pory na południowy-wschód i generalnie mogę kontynuować ten kierunek tak samo dobrze, jak pojechać z tobą tam, gdzie ty chcesz. Jedynie muszę uzupełnić zapasy przy okazji bycia tutaj - wyjaśnił, zapijając piwem.\nMozhan swój pierwszy podręczny zestaw do pisania zrobiła już na studiach. Na wykładach mogła ze spokojem pisać na zwojach pergaminu, ale czasami czuła potrzebę sporządzenia notatki nawet w trakcie zajęć praktycznych. Jakiś czas rozglądała się za rozwiązaniem problemu, a na ten czas sama skonstruowała niewielki notatnik, zszywając ze sobą pocięty na małe kawałki pergamin. Zamiast dużego łabędziego pióra korzystała też wtedy z niewielkiego gęsiego piórka, w którym sama wydrążyła niewielkie zagłębienie na atrament. Wymagało to częstego nabierania tuszu, ale nie groziło kleksem, co było dość ważne, gdy skrobało się szybko na kolanie. I jak to zwykle bywa, tymczasowe rozwiązanie okazało się stałym, a po każdym zapisanym notesiku, Mozhan tworzyła kolejny.\nNa jedzenie spoglądała nieco podejrzliwie, nakłaniana przez elfa. Naprawdę nie była głodna i nawet nie wiedziała, co to jest, a nie miała w zwyczaju jedzenia czegokolwiek, o czym nie wiedziała z czego się składało. Wystarczyło jednak, by Rammon powołał się na poznawanie kultury i Nala się ugięła. Przecież właśnie po to tutaj przyjechała, prawda? Żeby nie siedzieć już dłużej nad zakurzonymi księgami, tylko spróbować samej odkrywać kulturę Alaranii, a do tej rzeczywiście zaliczała się kuchnia. Wstyd przyznać, ale Mozhan nie wiedziała o niej za wiele. Zawsze znajdywała ważniejsze rzeczy do studiowania niż kuchnia, ale teraz przecież miała ją pod samym nosem. Powinna więc, tak jak Rammon, próbować nowych rzeczy, a nie trzymać się uparcie tego, co zna, bo to mijało się z celem. Trudno zmienia się nawyki, ale z tym barwnym towarzyszem powinno się udać.\nSięgnęła niepewnie po chleb, przełamując kromkę w pół i tak samo jak elf, nabierając nią trochę pasty. Wyglądała na autentycznie zaskoczoną, gdy spróbowała jedzenia. Smaczne. I takie inne. Zaraz jednak rozpoczął się krótki wykład i Mozhan właściwie machinalnie przeszła w tryb studencki. Napoczętą kanapkę odłożyła na bok i tylko podgryzając ją czasem, notowała kilka słów w notesie, podczas gdy ciemne oczy czujnie obserwowały elfa.\nMówił szybko i wyjątkowo poprawnie. Akademicko wręcz, ale czemu się dziwić, przecież wiedziała, że wykładał. Tak, wiedziała o nim trochę, wymienili sporo listów, ale była kompletnie nieprzygotowana na to, że poważny badacz, którego poznała, okaże się tak ekspresyjną i barwną, dosłownie, osobowością.\nTon pozostał jednak znajomy. Gdyby dopiero teraz poznała Rammona pomyślałaby, że jest fałszywie skromny, jednocześnie świadomie zarzucając obcokrajowca zalewem wzorcowej wymowy zarówno jego ojczystego języka, jak i wspólnej mowy. Pamiętała jednak, że elf ma po prostu kompletnie inną skalę poznawczą i to, co dla niego jest oczywiste czy proste, dla innych może stanowić poziom marzeń. Nie irytowała się więc napływem jeszcze większej ilości trudnych słów, tylko skrzętnie notowała informacje. Jednocześnie uzupełniała na bieżąco w głowie luki we wcześniejszym zrozumieniu wypowiedzi Rammona, więc słysząc o swojej pomyłce w kwestii zwłok, parsknęła cicho pod nosem.\n- Te idiomy mogą robić poważne nieporozumienie dla obcokrajowca – powiedziała z rozbawieniem. Nie odbijało się jednak ono ani na ustach ani w oczach kobiety, która wyglądała na niezmiennie poważną. Przyglądała mu się, gdy myślał, podjadając w międzyczasie chleb z pastą z węgorza i starając się przyzwyczaić do płomiennorudych włosów.\nKarczmarz rzeczywiście niewyraźnie mówił, ale Mozhan była rada, że jej znajomy to potwierdził. Ona wciąż mogła zrzucić niezrozumienie kogoś na karb własnej nieznajomości języka.\nSłysząc nieco przekręconą wersję swojego przydomka, Nala spojrzała nagle na Rammona, przechylając głowę, jak zaskoczony kot. Zaraz domyśliła się, że elf po prostu odmienił słowo, którego u niej się nie odmieniało i rozluźniła się, skupiając na jego pytaniu. A było to bardzo dobre pytanie.\n- Chyba wszystko – powiedziała w końcu, mrużąc niepewnie oczy, a na jej ustach pojawił się wreszcie cień uśmiechu. Dużo czytała o „najważniejszych miejscach w Alaranii”, ale dla każdego oznaczało to coś innego. Podobnie ona miała swoją własną listę.\n– Ja chętnie ci towarzyszyć i zwiedzać przy okazji. Nie chcę, żebyś robił sobie kłopot – powiedziała. Widać było jednak, że zastanawia się nad czymś i waha przez chwilę. W głowie studiowała mapę, próbując na szybko zlokalizować na niej konkretne miejsca.\n- Ale najbardziej… Szep…sepsz… ah, mahra! – prychnęła pod nosem, prawie zawijając sobie język w supeł. Zirytowana darowała sobie oficjalną nazwę, szybko znajdując obejście.\n- Duży Las – powiedziała w końcu. – Tam, jak idzie z gór Dasso, to jest taki moment, że widać tylko las i niebo. Nic więcej. Tak czytałam – dodała, nawet nieco poruszona. Obrazy obrazami, ale dla mieszkanki pustyni wizja niekończącej się zieleni była nieprawdopodobna. Tak samo, gdyby ona miała wybierać, chętnie przeprawiłaby się przez góry, zamiast je omijać.\nOparła się o krzesło i westchnęła przez nos. Kto by pomyślał, że mówienie w obcym języku będzie takie męczące? Tłumaczenie tekstów czy wymienianie gotowych formułek to jedno, a próba oddania na głos nagłej myśli, to zupełnie coś innego. Gdyby miała czas to zapewne wyrażałaby się poprawniej, ale rozmowa ma to do siebie, że trudno jest ją zaplanować. Mimo wszystko trochę jednak ją to irytowało, ale cóż – tym większa mobilizacja do nauki.\nMozhan spojrzała znów na Rammiego, przez moment błądząc wzrokiem po wesołej, barwnej twarzy i płomiennych włosach. Wyglądał, jak dzieciak, a łeb miał jak wszyscy jej profesorowie kulturoznawstwa razem wzięci. Fascynujące.\n- Co z twoim towarzyszem? – zapytała nagle. – Nie podróżuje już razem?\nRammi nie zamierzał podpuszczać Mozhan tym tekstem o poznawaniu kultury poprzez kuchnię - wierzył, że coś takiego naprawdę istnieje i poznając specjały z danego regionu, można się o nim wiele dowiedzieć. Co rośnie w tej okolicy, jaki jest szacunek ludności do pożywienia, czy mogą sobie pozwolić na beztroskę wynikającą z dobrobytu, czy też cały czas muszą przezornie coś chomikować na trudne czasy. Jak na dłoni widział też jak różne kultury podchodziły do różnych smaków - rodacy Nali lubili na przykład mocno słodzić swoje napoje i mieli bardzo słodkie łakocie, podczas gdy mieszkańcy wysp na południu, na przykład Limarii czy Lariv, preferowali mniej słodkie smakołyki. Przykładów mógłby jeszcze podawać całe setki, ale to nie był temat na teraz, bo rozmawiali nie o kuchni, a o lingwistyce. O tym Rammon również mógł gadać i gadać… No dobrze, na każdy temat mógł gadać i gadać.\n- Ależ żaden kłopot - zapewnił lekko elfi podróżnik, machając od niechcenia ręką. Dla niego nic nie stanowiło problemu, co najwyżej niedogodność do rozwiązania. A gdy Nala przełamała się, by powiedzieć gdzie chciałaby się udać, nachylił się wręcz do niej z olbrzymim zainteresowaniem. Samym spojrzeniem zachęcił ją do kolejnych prób wypowiedzenia swojej destynacji, ale ona nie podjęła tej walki. Szkoda!\n- Szepczący Las - podpowiedział usłużnie. - Spróbuj jeszcze raz, na spokojnie. Sylaba po sylabie - zachęcił ją, ale jeśli spotkał się ze sprzeciwem, nie zmuszał jej, bo w końcu nie o to chodziło, aby wprawiać ją w zakłopotanie. Kiedyś jak będą tylko we dwójkę - może na trakcie - zmusi ją do ćwiczenia wymowy. Chciała wszak nauczyć się języka, czyż nie?\n- Wiesz, to bardzo dobry kierunek - zauważył z entuzjazmem. - W Szepczącym Lesie znajduje się kilka elfich królestw, dla takiej podróżniczki z Na’Zahiru jak ty to będzie na pewno ciekawe doświadczenie, poznać te miejsca. A przy tym są całkiem cywilizowane, więc powiedzmy, że będziesz miała łagodny start, a nie tak jak ja - zażartował, bo przecież on zaczął od zupełnie nieznanego plemienia, które prawie by go zabiło. Ach, co za wspomnienia.\n- Nie, niestety nie podróżujemy już razem - westchnął Rammi, bawiąc się skórką od chleba, gdy został zapytany o towarzysza. - Chyba jakieś obowiązki go wezwały i opuścił mnie nad ranem, gdy jeszcze spałem. Nie mam do niego o to pretensji, bo choć takie odejście bez słowa jest, cóż, niegrzeczne, to wierzę, że nie miał innego wyjścia. Mam takie przeczucie - wyjaśnił, wpychając w końcu miętoszony w palcach kawałek pieczywa do ust. Naprawdę nie chował urazy do Nicka i co więcej, liczył na to, że jeszcze kiedyś się spotkają, bo tak interpretował ten prezent, który zostawił dla niego bibliotekarz - jako wyrażenie szczerej chęci do kontynuowania tej znajomości. Gdy więc ich drogi ponownie się skrzyżują, wtedy zapyta go ki diabeł sprawił, że tak odszedł bez słowa. Że tym diabłem bym sam Nick… Może właśnie wtedy się tego dowie.\nW międzyczasie - gdy uczeni byli zajęci rozmową i swoimi własnymi sprawami - do karczmy tylnym wejściem wkradła się pewna nietypowa persona. Młodzieniec szczupły i drobnej budowy, którego prężne ruchy świadczyły jednak o tym, że jego ciało składało się ze zbitych, niepozornych mięśni. Jego rudo-czerwone włosy miały ciekawe ciemniejsze refleksy po dwóch stronach czaszki, przypominające nieco trójkąty. Twarz zaś była twarzą cwaniaczka - wąską, ze spiczastym podbródkiem i krzywym uśmieszkiem na stałe przyklejonym do ust, nawet teraz, gdy wyglądał na lekko sponiewieranego, bo jego ubrania były ubrudzone ziemią, a na skórze widać było spoko zadrapań.\n- Hive?! - zwróciła się do niego ze zgrozą kucharka. - Co ci się stało?\n- Nic takiego, pani Rille, psy mnie tylko pogoniły. Ale jestem cały - dodał z uśmiechem.\n- I pewnie głodny? - podłapała kobieta.\n- O taaak! - przyznał z entuzjazmem chłopak i zaraz spojrzał na nią błagalnym wzrokiem, któremu nikt na świecie chyba nie były w stanie się oprzeć. Kucharka w każdym razie nawet nie zamierzała się bronić. Z uśmiechem kiwnęła głową w stronę kosza z bułkami, który stał przy wyjściu za bar i powiedziała “częstuj się”. Hive natychmiast skorzystał, gdy jednak już porwał swoje śniadanie i zatopił w nim zęby, coś na sali przykuło jego uwagę. Stał przez chwilę w progu nieruchomo, gapiąc się w jeden punkt, po czym błyskawicznie czmychnął za futrynę.\n- O kur… tyna - zakończył szybko, bo pani Rille byłaby gotowa zdzielić go ścierką, gdyby przy niej zaklął. Wzięła sobie za punkt honoru, by go tego oduczyć.\n- Co to ma znaczyć? - zapytała go jednak tonem “tym razem ci się upiekło”.\n- Ja tego gościa znam! - zawołał Hive, wystawiając paluch przez drzwi i wskazując płomiennowłosego elfa z wytatuowaną twarzą, który rozmawiał z jakąś cudzoziemką.\nDo stolika Mozhan i Rammona zbliżył się nie wiadomo skąd rudowłosy młodzieniec, którego ruchy były tak niepewne, że nie było wiadomo, czy wstydzi się zagadać, chce coś ukraść czy musi ich wyprosić i nie wie jak to zrobić. Odchrząknął, gdy został przez oboje zauważony i ostatnie dwa kroki zrobił już pewniej.\n- My się znamy - zwrócił się do elfa, ale on wyglądał na szczerze zaskoczonego tym wyznaniem. Co prawda wierzył, że tak łatwo się go nie zapominało, ale on sam w ogóle nie kojarzył tego dzieciaka.\n- Za miastem, przy ognisku… - podsunął chłopak, zerkając niepewnie na ciemnoskórą kobietę, ale nie tak jakby się jej bał tylko jakby oczekiwał, że ona go poprze.\n- To wy w nocy uratowaliście mi skórę - wyjaśnił już trochę zdesperowanym tonem, bo wydawało mu się, że nie dają mu wiary. - Tylko ten, wyglądałem wtedy trochę inaczej…\n- Aaaa, to ty jesteś tym lisem, który…\n- Jestem Hive! - zawołał szybko chłopak, podając rękę na powitanie Rammonowi, a Nalę próbując pocałować w dłoń, przyciągając ją sobie nieumiejętnie do twarzy.\nTo chyba dobrze, że Nala tak się wciągnęła w rozmowę, że nawet nie przyszło jej do głowy, że nazwa widziana w księgach i własnej głowie, przyprawi jej tyle problemów z wymową. Zdała sobie z tego sprawę dopiero, gdy nie mogła sklecić nawet pierwszej sylaby. Dźwięk był znajomy, szeleszczący, ale jak, na piaski pustyni, ona ma to wymówić? Mlasnęła językiem i zaklęła w rodzimym języku, ale spojrzała na Rammona, gdy ten podpowiedział jej nazwę. Zmrużyła lekko oczy, skupiając się na wymowie.\n- Szszeszpsz… Szepsząszy? Ach, wiesz o co chodzi – mruknęła, poddając się w końcu.\nNajważniejsze, że się zrozumieli, a ona nawet nie tyle co wstydziła się dalszych prób, co zwyczajnie zaczynała ją od tego boleć głowa, a tych znaków nigdy nie ignorowała. Lekkie ćmienie mogło się łatwo przerodzić w oślepiającą migrenę, a to było ostatnie, czego w tej chwili potrzebowała.\nSłysząc aprobatę dla jej destynacji, dziewczyna uśmiechnęła się niespodziewanie, zadowolona z wyboru i podekscytowana już na samą myśl o podróży. Dodatkowo zrozumiała, co Rammon miał na myśli mówiąc o łatwiejszym starcie, niż miał on sam. Wspominał jej w listach o swoich przygodach, ale ciężko wtedy o szczegóły.\n- Opowiesz mi więcej o tym? – zapytała, nawiązując do jego przygód, ale zaraz zmarszczyła brwi. – Na drodze, kawałek, jeśli ty dalej jedziesz na południe i wschód – wyjaśniła. Absolutnie nie chciała nakłaniać go do zmiany trasy. Była wdzięczna już za samo powitanie tutaj, nawet jeśli spóźnione. Widok znajomej twarzy, nawet na chwilę, był wyjątkowo kojący. Nawet to krótkie spotkanie dodawało sił i chęci do dalszej podróży, nawet jeśli miałaby ją kontynuować samotnie.\nWyjaśnienia skomentowała zdawkowym skinieniem głowy. Rzeczywiście, opuszczanie towarzysza bez słowa, podczas gdy ten spał, nie znaczyło zbyt dobrze. Rammon nazwał to niegrzecznym. Ona, przez swoje szkoleniowe zboczenie, nazwałaby to wręcz niebezpiecznym i podejrzanym. No ale nie była to jej sprawa, a elf w istocie nie wydawał się urażony. Bardziej zaciekawiony.\nMozhan wzrok miała kiepski, ale jej intuicja została nienaruszona, stawiając włoski na karku Nazahirki, gdy ktoś ją obserwował. Zerknęła w bok, dość swobodnie rozglądając się po karczmie, ale na młodego chłopaka nawet nie zwróciła uwagi. Odruchowo szukała tylko zagrożenia. Zatrzymała na nim spojrzenie dopiero, gdy odchrząknął, zbliżając się do ich stolika, a Nala odruchowo przeniosła wzrok na Rammiego. Jeśli już ktoś chciał ich tutaj zaczepić, to prędzej miał sprawę do elfa, który już tutaj bywał, niż cudzoziemki.\nPomyliła się nieznacznie, ale jeszcze nie zdała sobie z tego sprawy. Szukającym wsparcia oczom chłopaka odpowiadało beznamiętne spojrzenie ciemnych oczu, gdy Mozhan zwyczajnie śledziła sytuację, nie mając pojęcia o pomyłce. Nawet, gdy chłopak zwrócił się do nich razem, kobieta tylko mrugnęła, zastanawiając się czy to taka forma wypowiedzi, czy może źle zrozumiała? Ale nim doszła do jakichś wniosków, chłopak wyciągnął rękę, przedstawiając się elfowi. No to znają się, czy nie?\nWidząc jednak, że Rammon wstaje i ściska rudzielcowi dłoń, ona również wstała, gdy chłopak się do niej zwrócił i podała mu rękę. Znała ten gest. W Na’Zahirze się tego nie stosowało, ale chyba wszędzie indziej było podstawowym powitaniem i Nala nie raz już je stosowała. Tym bardziej się więc zdziwiła, gdy Hive, jak się chłopak przedstawił, nie tylko jakoś dziwnie złapał jej rękę, ale jeszcze przyciągnął ją sobie do twarzy.\n- Hej – burknęła, stanowczo wyrywając palce z dłoni rudego. – Co ty?\nA ten nie dość, że zdziwiony spojrzał za odlatującą mu ręką, to jeszcze usta miał złożone w dzióbek, aż Mozhan uniosła brew, spoglądając pytająco na Rammona.\nPocałunek w dłoń?\nDziewczyna ostentacyjnie splotła ręce na piersi.\n- Mozhan – przedstawiła się bez zbędnych grzeczności.\nCóż, duszą towarzystwa nigdy nie była, a i z dyplomatą nie miała do czynienia, by sięgać na wyżyny swoich manier. Sam Hive też nazwiska nie podał, więc nie czuła się zobligowana do podania własnego. A z imieniem niech sobie język łamie, za to niedoszłe całowanie. Też obyczaj...\nWzrok Rammona zagrzewał do walki i radował się z każdej poprawnie (albo prawie poprawnie) wypowiedzianej zgłoski. W takich chwilach dziękował jednak Prasmokowi, że ma takich praktycznych przyjaciół jak Tumeryn, który wyposażył go w Usta Rina - sam zachodził w głowę jak wypowiedziałby niektóre obce słowa, szczególnie nazwy własne. Będzie musiał się jednak wkrótce przyznać Nali, że korzysta z takiego ułatwienia, żeby być względem niej uczciwym. Ale na razie po prostu jej kibicował.\n- Wiem, wiem - ustąpił jej. - Ale prawie dobrze ci wyszło, każdy by się zorientował o co ci chodzi.\nJednak nie odpuścił sobie komentarza. Nie mógłby, skoro to co powiedział jego zdaniem było komplementem. Mozhan była bardzo zdeterminowana, by nauczyć się poprawnie mówić we wspólnym, więc pewnie miło jej było, gdy osiągała sukcesy - nawet tak drobne.\n- Nie, nie jadę - machnął ręką, gdy powtórzyła podany przez niego kierunek. - Pojadę z tobą. Pokazanie ci Szepczącego Lasu i jego królestw będzie dla mnie prawdziwą przyjemnością. Zdradzę ci zresztą, że wyznaję pewną filozofię: jeśli nie mam w danym momencie żadnego konkretnego celu, przyjmuję te, które daje mi los. Wierzę w przeznaczenie - wyjaśnił, uśmiechając się z dumą. Wielokrotnie to podejście przysporzyło mu kłopotów, ale też nieraz dzięki temu dokonał kilku ciekawych odkryć, uważał więc, że wychodził na zero jeśli nie na lekki plus.\n- Tak, opowiem, opowiem - wrócił do poprzedniego pytania. - Szczerze to tamta anegdota jest moją ulubioną, bo od niej wszystko się zaczęło.\nO pomyłce rudego chłopaka nie miał na początku pojęcia nikt z ich trójki. Pierwszy prawdopodobnie domyślił się Rammon, on jednak posiadał wszystkie elementy układanki, więc miał najłatwiej - wiedział o nocnym incydencie, o odejściu Nicka i porannym spotkaniu z Mozhan. Bawiło go jednak jakim cudem Hive mógł pomylić jego towarzyszy, skoro byli tak różni. Na razie jednak się nie odzywał - dał chłopakowi czas na samodzielne odkrycie swojej pomyłki. Na razie jednak - grzeczności.\n- Rammon Heike-Alsbeith - przedstawił się elf, ściskając dłoń chłopaka. Cóż, mógł się ograniczyć do imienia, tak jak jego towarzyszka, ale on lubił, gdy go rozpoznawano. Hive jednak najwyraźniej nigdy o nim nie słyszał, bo nawet powieka mu nie drgnęła w wyrazie zrozumienia albo chociaż zainteresowania. No trudno, tak też często bywało. Rammon usiadł z powrotem na swoim miejscu, zupełnie niewzruszony tym brakiem sławy. Był pewny, że chłopak po tym spotkaniu już na pewno go zapamięta.\nTak, Hive był zaskoczony. Nie by nigdy żadna kobieta go nie odrzuciła albo nie próbowała pokazać, że jest wyzwolona i żaden smarkacz nie będzie jej w rękę całował… Ale no ta tutaj sprawiała wrażenie mocno zdezorientowanej jego gestem. Co ona, nietutejsza? Niby taka ciemniejsza z twarzy, ale no chyba to o niczym nie świadczyło? Kurcze, może jakąś gafę popełnił i nawet o tym nie wie? Spojrzał zdezorientowany na Rammiego, lecz ten nie zwracał na niego uwagi.\n- Chłopak chciał pokazać, że jest szarmancki - wyjaśnił. - Dobrze wychowany - dodał po chwili, bo domyślił się, że słowo “szarmancki” nie należy do grupy najpopularniejszych i takich, które przyswaja się w pierwszej kolejności. Jego ta sytuacja chyba troszkę bawiła.\n- Przepraszam - mruknął Hive, zakłopotany. - Nie wiedziałem, że pani się nie spodoba… No w każdym razie, chciałem podziękować, bo by mnie złoili tak, że byłbym fioletowy przez miesiąc!\n- No pięknie - mruknął elfi podróżnik, zachęcając go, by usiadł z nimi. Zerknął na Nalę. - Nie wspominałem ci o tym jeszcze. W nocy do obozu wpadł nam lis, a za nim obława. Cóż, wskazałem im gdzie lis uciekł, a tymczasem on schował się w moim śpiworze… Nie popieram tego typu polowań. Czyli jesteś lisołakiem, Hive?\n- Ano - przytaknął chłopak, poprawiając się nerwowo na ławce. - Ale ten… To pani tam nie… To znaczy…\n- Byłem wtedy z kim innym - zbył go lekko Rammi. - Powiedz, czego byłem świadkiem? Tu chyba nie praktykuje się tego typu polowań, z tego co pamiętam.\n- A, nie, ten, no… - zaczął kręcić lisołak, nerwowo drapiąc się po karku. - No zadarłem z nimi trochę, no. Ale nikomu nie zrobiłem krzywdy, słowo honoru! - zapewnił gorączkowo, kładąc sobie dłoń na sercu.\n- Ale… zdawało mi się, że to byli strażnicy miejscy - zauważył Rammon, przypominając sobie symbole na mundurach. Hive skulił się w tym momencie jakby zebrał burę i pewnie gdyby te refleksy na jego włosach były prawdziwymi uszami, teraz by smętnie oklapły.\n- Ale poważnie nie zrobiłem nic złego - bąknął.\nNavabi też wierzyła w przeznaczenie, ale ona nazywała je Losem. „Przeznaczenie” brzmiało dla niej zbyt nierealnie i zostało w jej języku sprowadzone do romansu lub fikcji tak oczywistej, że nie miała prawa się zdarzyć. Los brzmiał bardziej odpowiednio. To on trzymał sznurki wszystkich ludzkich historii i współpracował z Przypadkiem, by zdarzyło się to, co miało się zdarzyć. I ludzka wola nie miała tu nic do rzeczy, Mozhan nie wierzyła w żadne wyższe bóstwa. Ot, natura człowieka i jego tendencje do podejmowania nienajlepszych decyzji same wpędzają go w szpony Losu. A świadomość tych zależności wcale nie jest czarnowidztwem, a niesamowitą przygodą, pozwalającą obserwować teatr życia z miejsc w pierwszym rzędzie.\nDlatego tym bardziej zadowoliła ją odpowiedź Rammona. Miała przeczucie, że i na niego wpłynie to, że postanowił zmienić swoją trasę.\n- Cieszę się. Miło podróżować z tobą – odpowiedziała.\nA później ich grono powiększyło się o kolejnego rudzielca. Mozhan nigdy nie słyszała, by był to aż tak popularny kolor włosów w Alaranii, ale być może się po prostu o tym nie mówiło. Teraz spoglądała skonsternowana to na jednego, to na drugiego płomiennowłosego mężczyznę, próbując zrozumieć co miało właśnie miejsce.\nI z tego co wywnioskowała, Hive z jakiegoś powodu znał Rammona, chociaż raczej nie z jego twórczości, bo na nazwisko elfa nawet nie mrugnął, czyli nie wiedział kim tak naprawdę jest. Z drugiej strony nastąpiła dość nietypowa sekwencja uników, chociaż całą niezręczność wziął na siebie młodzieniec, bo Nala nie wyglądała na bardziej poruszoną niż wcześniej, nawet gdy wysłuchała wyjaśnień Rammona. Dobrze, że elf wyjaśnił znaczenie nieznanego jej słowa, intuicyjnie wyczuwając jego niepospolitość. Mozhan zaś zachodziła w głowę jakim cudem całowanie miało być wyrazem dobrego wychowania. U niej było odwrotnie.\n- W Na’Zahir na powitanie całują tylko mężczyźni. W policzki – wyjaśniła łaskawie młodzieńcowi, spoglądając na niego ciemnymi oczyma i wskazując szczupłym palcem miejsce na twarzy. Akcent miała mocny, a tym bardziej było to słychać, gdy w ciągu wspólnej mowy padała nazwa w jej języku.\n- Tylko jak bardzo dobrze się znają. Nie wolno całować obcych kobiet – powiedziała na koniec, wyjaśniając swoją reakcję, ale bez krztyny pokory ze swojej strony. Przecież niczemu nie była winna.\nNie miała jednak nic przeciwko temu, by Hive się do nich dosiadł i z uwagą wysłuchała wyjaśnień Rammona. A więc to był lisołak. Teraz czuła to lepiej, wcześniej nie przywiązując uwagi do szczegółów emanacji młodzieńca. Późnej zrozumienie przychodziło już jej z trudem, bo chłopak okrutnie bełkotał, powtarzał się i urywał słowa w pół, sprawiając, że Nala marszczyła brwi, próbując coś zrozumieć. Póki co wiedziała, że jej przyjaciel udzielił zmiennokształtnemu schronienia, gdy ten był w potrzebie. Na dodatek zrobił to częściowo nieświadomie, gdyż Hive był wtedy pod postacią lisa. Zrozumiała też, że chyba towarzyszył mu wtedy ten podróżny, o którym wspominał Rammon.\n- Pomylił mnie z mężczyzną? – zapytała wprost Mozhan, jakby nagle zaskakując, a Hive spojrzał na nią w strachu, jakby i teraz czyhała na niego obława.\n- Ja… nie… nie zwracałem uwagi… to znaczy uciekałem, więc się nie przyglądałem i…\n- To czemu uciekał? – dopytała kobieta, przygważdżając chłopaka spojrzeniem. – Jeśli mówisz, że nic nie zrobił, to czemu uciekał?\nChciała też zapytać Rammona czy chłopak jest chory, skoro z takim trudem się wysławia. Nie byłoby to nic dziwnego, upośledzenie nie jest zależne od narodowości i stanowi problem na całej Łusce, ale zazwyczaj takie osoby są pod czyjąś opieką. Hive był sam, a na dodatek uciekał, więc może komuś się wymknął spod pieczy? Mimo wszystko wolała nie zadawać pytania głośno. Jeszcze się chłopak wystraszy i znów zacznie uciekać.\n- Czy... on potrzebuje pomocy? - zapytała ostrożnie Rammona, starając się dyskretnie rozeznać w sytuacji.


Na kręceniu filmów erotycznych można nieźle zarobić. Płacą 100 dolarów za scenę! | Gazeta Lubuska\nNa kręceniu filmów…\nRozmawiali: Marta Zalewska i Paweł Skrab 20 listopada 2010, 19:27\nStandardowo akt seksualny powinien trwać od 15 do 30 minut. I to jest właśnie długość trwania filmu (fot. sxc.hu)\n- Wręcz przeciwnie. Panowie to około 80% wszystkich chętnych. No i musimy dokonywać pewnej selekcji.\nŹródło Biznes na kręceniu pornoli. Płacą 100 dolarów za scenę!\nGość 07.07.2019 03:24:28\nWitam, Mam filmiki i zdjęcia i Chcielibyśmy zarobić trochę jesteśmy w dołku i szukamy pomocy czy ktoś coś wie? To nasz numer.. 31617-537-982.Pozfrawiamy I Czekamy Na katakt.\nGość 01.04.2019 13:33:56\nChce Wysłać Filmik Poznałam przyjaciela Któremu Pomagałam W Złych Chwilach ale zapwazylam że Się Wzbogacił Mnom i Bym Chciała Puścić Mój Filmik I Zarobić Tylko Nie wiem Gdzie eyslac


Rektorzy KUL: działania szpitala w Plymouth to powolna eutanazja...\nopoka.org.pl → Serwis informacyjny → Polska → 2021 → Rektorzy KUL: działania szpitala w Plymouth to powolna eutanazja Polaka\nKrzysiek dbk /Wikimedia Commons (CC BY 3.0)\nKolegium Rektorskie Katolickiego Uniwersytetu Jana Pawła II w wydanym oświadczeniu solidaryzują się z chorym i jego rodziną, która walczy o zachowanie go przy życiu oraz sprowadzenie do szpitala w Polsce. „W pełni utożsamiamy się ze stanowiskiem przewodniczącego Konferencji Episkopatu Polski abp. Stanisława Gądeckiego, który zwrócił się w liście do kard. Vincenta Nicholsa, przewodniczącego Konferencji Episkopatu Anglii i Walii, o podjęcie starań w celu ratowania życia Polaka ze szpitala w Plymouth” – zaznaczają.\n„Papież zaznaczał w Ewangelium Vitae, że w rzeczywistości to, co mogłoby się wydawać logiczne i humanitarne, przy głębszej analizie okazuje się absurdalne i nieludzkie, tworząc «kulturę śmierci», szerzącą się zwłaszcza w społeczeństwach dobrobytu, charakteryzujących się mentalnością nastawioną na wydajność, według której obecność coraz liczniejszych ludzi starych i niesprawnych wydaje się zbyt kosztowna i uciążliwa” – dodają rektor i prorektorzy KUL.\npublikacja 20.01.2021 09:58


Kiełbasa wędzona łagodna - Węgry - cena | Sklep Swiezemieso.pl Kraków, Małopolska\nStrona główna / Wędliny / Wędliny z zagranicy / Kiełbasa wędzona łagodna – Węgry\nKuchnia węgierska słynie z dobrego smaku, wyjątkowego aromatu oraz nieprzeciętnych połączeń kulinarnych, które są w stanie sprostać oczekiwaniom nawet najbardziej wymagającym smakoszy. W trosce o potrzeby naszych klientów proponujemy wyjątkowe przysmaki wprost z Węgier. Proponowane przez nas wyroby cieszą się uznaniem wśród konsumentów z uwagi na ich jakość oraz smak. Kiełbasa po węgiersku to niezwykłe połączenie aromatu mięsa wieprzowego i słodkiej papryki, która doskonale przełamuje zapach tradycyjnych węgierskich wędzarni. Tak oryginalny przysmak łączy w sobie, to co najlepsze.\nNiedoścignionym walorem smakowym pozostaje kusząca słodka papryka, która dodaje nie tylko nuty wyrafinowanej słodyczy, ale przede wszystkim wydobywa głębie smaku najlepszej jakości mięsa. Węgierska kiełbasa charakteryzuje się specyficznym kolorem, który nawiązuje do koloru użytych przypraw. Odcień czerwieni zwraca uwagę i stanowi doskonałą kompozycję smakową jako samodzielna przekąska lub składnik wielu tradycyjnych dań.\nKiełbasa do czerwonego wina i nie tylko\nKiełbasa po węgiersku wyrabiana jest z najwyższej jakości mięsa wieprzowego oraz specjalnie wyselekcjonowanych przypraw, które doskonale oddają charakter tego nietuzinkowego przysmaku. Świetnie pasuje do najlepszej jakości czerwonego wina wytrawnego stanowiąc doskonałą kompozycję smaku i aromatu. Każdy kto miał okazję próbował tej łagodnie wędzonej kiełbasy z pewnością zwróci uwagę na niebanalne połączenia, które doskonale sprawdzą się na co dzień, jak i na świątecznym stole.


OFICJALNIE: Dwa defensywne wzmocnienia Udinese | Transfery.info\n2018-07-14 15:00:01, Aktualizacja: 2 lata temu\nUdinese ogłosiło zakontraktowanie dwóch nowych zawodników.\nEkipa z Udine zajęła w minionym sezonie 14 miejsce w Serie A . Pozycja byłaby może i wyższa, gdyby nie fakt, że drużyna „Biało-Czarnych” z 63 bramkami straconymi dysponowała czwartą najgorszą defensywą w lidze. Właśnie dlatego działacze postanowili zasilić ten rejon boiska dwoma perspektywicznymi zawodnikami. Mowa o Nicholasie Opoku i Juanie Musso.\nPierwszy ze wspomnianych zawodników przez ostatni rok występował w zespole Club Africain Tunis. Na boiskach ligi tunezyjskiej prezentował się z dobrej strony, czym zainteresował zamożniejszy ekipy. Rywalizację o jego podpis wygrało jednak Udinese.\nReprezentant Ghany dołączył do włoskiej ekipy na zasadzie transferu definitywnego. Z nowym klubem związał się kontraktem obowiązującym do 30 czerwca 2022 roku. Jego poprzedni pracodawca zarobił na tej transakcji 1,5 miliona euro.\n- Opoku to obrońca, który wyróżniał się w swojej lidze. Mamy do czynienia z piłkarzem, o którego pozyskanie mocno nalegał szkoleniowiec Julio Velázquez. Gorąco wierzymy, że zaprezentuje pełnie swoich umiejętności - powiedział dyrektor sportowy, Daniele Pradè.\nWzmocniona została także pozycja bramkarza. Do zespołu trafił Juan Musso. 24-latek przeprowadził się do Serie A z rodzimego Racing Club. Argentyńczycy zarobili na tej transakcji blisko cztery miliony euro. Umowa golkipera będzie obowiązywać do 30 czerwca 2021 roku.\n- Jesteśmy niezmiernie szczęśliwi, że udało nam się dopiąć szczegóły tej transakcji. Musso wprowadzi do zespołu rywalizację, co jest dla naszego trenera bardzo ważne - dodał Pradè.\nUdinese pozyskało w tym oknie transferowym pięciu zawodników. Poza wspomnianymi graczami, szeregi zespołu wzmocnili Felipe Vizeu, Petar Mićin i Hidde ter Avest.\nWięcej na temat: Oficjalnie Nicholas Opoku Juan Musso Club Africain Tunis Argentyna Ghana Tunezja Włochy Udinese Calcio Racing Club de Avellaneda


Strona główna > Samochody elektryczne - co powinieneś wiedzieć? > Stacje ładowania samochodów elektrycznych w Polsce > Stacje ładowania samochodów elektrycznych - Przyłęków\nRozwój elektromobilności powoduje, że potrzebujemy coraz więcej punktów ładowania. Nowe stacje ładowania samochodów elektrycznych w mieście Przyłęków są cały czas budowane. Obecnie mamy dostępnych 1 stacji ładowania. Stan na 28-01-2022. W sumie w mieście we wszystkich stacjach dostępnych jest 1 punktów, które zawierają 1 pojedynczych gniazd. Szczegółowe adresy i kontakt znajdziecie w tabeli poniżej lub na mapie umieszczonej powyżej tego tekstu.


70 pomysłów na prezenty dla mężczyzny - ExtraSmall 70 pomysłów na prezenty dla mężczyzny - ExtraSmall\nInspiracje, Książki, Lifestyle, Zakupy\nAutor Mary eM 9 grudnia 2016 Tagi: koszula, krawat, książka, mucha, pasek, perfumy, pomysły na prezent, prezent dla mężczyzny\nW związku ze zbliżającymi się świętami przygotowałam dla Was poradnik z prezentami dla mężczyzn. Z doświadczenia wiem, że kupowanie prezentów dla panów sprawia znacznie więcej trudności niż kupowanie prezentów dla kobiet. Dla osób, które nie zakupiły jeszcze prezentu dla bliskiej osoby, postaram się podsunąć kilka propozycji prezentowych nie tylko tak oklepanych jak skarpety, krawat czy szlafrok, choć nie wykluczam, że i takie upominki znalazłyby swoich entuzjastów, a wielu panów czeka na nie co roku.\nSłuchawki Trunkhead ♦ Ekskluzywny menel ♦ Mężczyzna z klasą ♦ Saga rodu Porsche ♦ Podręcznik stylu dla mężczyzn ♦ Na oceanie nie ma ciszy ♦ Garbus. Długa, niezwykła podróż małego Volkswagena ♦ Etui na pieczątkę ♦ Etui na klucze ♦ Karmello – czekoladki ♦ Krem do modelowania włosów American Crew\nPoszetka ♦ Spinki do mankietów ♦ Wpinka do butonierki ♦ Prawidła do butów ♦ Perfumy Tommy Hilfiger ♦ Skarpetki: More, Nanushki, Happy Socks, spory wybór skarpetek jest też w sklepach TK Maxx ♦ Kalendarz Moleskine ♦ Notes Moleskine ♦ Marynistyczne bransoletki ♦ Portfel na wizytówki/karty ♦ Olejek do brody\nW tej kwocie możecie kupić dobre gatunkowo krawaty, paski, ale na mojej liście znajdziecie wiele innych stylowych przedmiotów. Ten budżet spokojnie wystarczy również na zakup niezłych alkoholi (piwa,wina, whisky), swetrów, t-shirtów czy bonów zakupowych do ulubionych sklepów osoby obdarowywanej. Zobaczcie co ja wybrałam.\nPerfumy Dolce & Gabbana ♦ Guerlain ♦ Givenchy ♦ Mucha Tommy Hilfiger ♦ krawat Hugo ♦ mucha i poszetka Von Floerke ♦ Koszula Sisley ♦ Książka Finansowy Ninja ♦ Smartwatch ♦ Pióro wieczne ♦Kaszmirowa czapka Kiomi ♦ Szal Jack & Jones\nRękawiczki zamszowe Zara ♦ Etui na tablet Zara ♦ Pasek Lloyd ♦ Okulary przeciwsłoneczne Zara ♦ Maszynka do golenia Philips ♦ Zestaw do pielęgnacji butów ♦ Scyzoryk ♦ Kierownica do grania ♦ Zestaw do pielęgnacji skórzanej tapicerki ♦ Słuchawki Philips\nSkórzany portfel Hugo ♦ Słuchawki Dr Dre ♦ Raybany Aviator ♦Walizka kabinowa Samsonite ♦Zegarki: Gant ♦ Emporio Armani ♦ Festina ♦ Orient ♦ Triva ♦ Maszynka elektryczna Philips ♦ Kaszmirowy szal J.Crew ♦ Pasek Hugo\nEtui na laptopa Boss ♦ Torba na laptopa ♦ Aktówka ♦ Torba weekendowa ♦ Kaszmirowy sweter Benetton ♦ Jedwabny sweter z kaszmirem Banana Republic ♦ Emanuel Berg ♦ Zestaw koszul Emanuel Berg (mają usługę szycia na wymiar) ♦ Perfumy Tom Ford ♦ Byredo ♦ Klocki Lego ♦ Apple Watch\nJeśli moja subiektywna selekcja nie do końca przypadła wam do gustu, to zapraszam do przejrzenia całości oferty sklepów, z których wybrałam moje propozycje. Ich oferta jest znacznie szersza i jestem przekonana, że znajdziecie coś wyjątkowego.\nZobacz więcej z kategorii Inspiracje, Książki, Lifestyle, Zakupy\n29 listopada 2017 o 14:02\nFaceci to duże dzieci, parę fajnie wyglądających koszulek ze śmiesznymi obrazkami, wzorkami, czy po prostu postaciami, a zobaczymy banana na twarzy swojego mężczyzny. Mówię wam, niby takie nic, a jednak potrafi ucieszyć.\n20 października 2017 o 09:57\nMyślę, że fajnym i zarazem ciekawym pomysłem na prezent o którym zapomnieliście wspomnieć to klawiatura oraz myszka specjalnie przeznaczona dla osób lubiących grać w gry komputerowe. Mój mąż właśnie takie rzeczy otrzymał ostatnio na święta i strasznie mu się spodobały, więc warto najpierw szukać odpowiedzi czego tak naprawdę oczekuje nasza druga połowa.\n14 kwietnia 2017 o 12:03\nSuper pomysły. Muszę kupić coś last minue na święta teraz 😀 Happy socks zamawiałam kiedyś z http://www.showroom.pl Mają fajne wzory.. no i kto nie lubi wesołych skrapet? 😉\n14 kwietnia 2017 o 12:22\nPOlecam też Nanushki 🙂 polska firma i gatunkowo też są b.dobre. Mój narzeczony sobie chwali ?\n14 grudnia 2016 o 15:12\ndziękuję za post z ogromnym wyborem prezentów! Na pewno któryś pomysł wybiorę!\nAha! Masz przepiękny głos, taki ciepły, miły, ahh- wiem to z wiadomości z instagrama:) Czekam na więcej filmików z Twoim głosem. Ostatnio przekonałaś mnie do kupienia ekspresu do kawy 🙂\nPozdrawiam Cię serdecznie i życzę Wesołych Świąt i mnóstwa prezentów:):)\n14 grudnia 2016 o 15:28\nCieszę się i Wesołych Świąt dla Ciebie 🙂\n9 grudnia 2016 o 19:35\nJest w czym wybierać!! Ja zdecydowoanie wolę kupować kilka mniejszych żeby było co pakować i otwierać:)\n10 grudnia 2016 o 12:28\nTeż pakuję każdy osobno 🙂 Cała radość w otwieraniu 🙂


Showroom ZoomRoom Design & More znajduje się w centrum Olsztyna, w dogodnej lokalizacji przy ul. Erwina Kruka 39. UWAGA !!! ZMIANA LOKALIZACJI NA ŚWIERKOWĄ 36 PO UMÓWIENIU SIĘ TELEFONICZNYM ( 794 067 399 )\nNa powierzchni 70 m2 promujemy dobry design i oferujemy możliwie jak najszersze spektrum produktów do wyposażania wnętrz. Można tu obejrzeć i nabyć m.in. meble, oświetlenie, elementy wykończeniowe i akcesoria.\nW showroomie współpracujemy zarówno ze znanymi firmami i studiami projektowymi jak i z młodymi twórcami. Najistotniejszym kryterium naszych wyborów jest oryginalność pomysłu i wysoka jakość wykonania oferowanych produktów. Znajdziecie u nas Państwo starannie wyselekcjonowane produkty kilkudziesięciu marek z Polski i zagranicy.\nKreatywny zespół naszych doradców i projektantów jest do Państwa dyspozycji. Chętnie odpowiemy na wszelkie pytania, doradzimy najlepsze rozwiązania, a także przygotujemy potrzebną wizualizację. Ponadto bogaty zbiór dostępnych w showroomie katalogów, publikacji i próbników ułatwi Państwu podjęcie decyzji przy urządzaniu dowolnego wnętrza. Zapewniamy pomoc przy projektowaniu i wyposażaniu każdego rodzaju pomieszczeń zarówno prywatnych, jak i użyteczności publicznej.\nShowroom ZoomRoom Design & More to nie tylko miejsce zakupów, ale też inspirujących spotkań. Serdecznie zapraszamy do nas klientów indywidualnych i korporacyjnych, architektów i projektantów.


Best Western GRAND HOTEL Kielce - kontakt, telefon, ceny, opinie. - Meteor\nStrona główna noclegi Kielce hotele Kielce Best Western GRAND HOTEL\nul. Sienkiewicza, Kielce, świętokrzyskie\nBest Western Grand Hotel zlokalizowany jest w reprezentacyjnym miejscu w samym centrum Kielc, jest to doskonałe miejsce zarówno do pracy, jak i wypoczynku. Po dniu pełnym wrażeń można spokojnie odpocząć w wysokim standardzie, który zapewnia relaks i ciszę. Na gości, którzy zdecydują się na pobyt w Western Grand Hotel czekają liczne atrakcje zarówno na terenie obiektu jak i poza nim, dlatego zagospodarowanie wolnego czasu nie będzie problemem. Doskonale rozumiemy, że nasi goście mają indywidualne potrzeby, dlatego stawiamy na dużą elastyczność. Zatrudniamy doświadczony zespół, który pomoże znaleźć najlepsze rozwiązanie w każdej sytuacji. Pasja szefa kuchni i menu oparte na lokalnych produktach dostarczy przyjemności każdemu podniebieniu.\nW naszym hotelu znajdują się pokoje dopasowane do Państwa wymagań. Standardowe wyposażenie pokoi w hotelu Best Western Grand Hotel obejmuje regulowaną klimatyzację, suszarkę do włosów, łazienkę z prysznicem, lusterko powiększające, LCD TV, bezpłatne Wi-Fi, telefon, biurko do pracy, lodówkę, zestaw do parzenia kawy i herbaty, kanapę, stolik oraz krzesła, dużą szafę. Oferujemy pokoje jednoosobowe oraz luksusowe apartamenty. Elegancko urządzone apartamenty łączą duży salon, sypialnię, łazienkę oraz toaletę dla gości. W apartamencie dostępny jest szeroki wybór funkcji i usług, które zapewniają maksymalny komfort. Dźwiękoszczelne okna pozwalają odpocząć od hałasu miasta.\nBest Western Grand Hotel położony jest w centrum Kielc - miasta, w którym czeka wiele ciekawych atrakcji. Goście mogą się wybrać między innymi na spacer po kieleckiej starówce, która jest wyjątkowo urokliwym miejscem. Zabudowa kieleckiego rynku pochodzi gównie z XIX wieku i jest bardzo malownicza. Rynek miasta został przebudowany kilka lat temu i przywrócono mu charakterystyczny, historyczny wygląd, który tworzy niepowtarzalną atmosferę tego miejsca. W Kielcach można znaleźć wiele innych atrakcji np. Muzeum Narodowe, Geopark, Muzeum Zabawek i Zabawy, Park Rozrywki i Miniatur.\n- Stacja Kolejowa Kielce ~ 169 m\n- Dworzec Autobusowy Kielce ~ 262 m\n- Dom Pomocy Społecznej Kielce przy ul. Złota ~ 346 m\n- Katolicki Cmentarz Komunalny w Kielcach przy ul. Zagnańska ~ 444 m\n- Hala widowiskowo-sportowa w Kielcach ~ 503 m\n- Kościół Niepokalanego Serca Najświętszej Maryi Panny w Kielcach ~ 666 m\n- Kościół Matki Bożej Królowej Polski w Kielcach ~ 769 m\n- Szpital MSWiA w Kielcach ~ 809 m\n- Kościół Miłosierdzia Bożego w Kielcach ~ 846 m\n- Teatr Lalki i Aktora Kubuś ~ 846 m\n- Dom Pomocy Społecznej. Ośrodek Samotnej Matki i Dziecka Kielce ~ 870 m\n- Dworek Laszczyków w Kielcach ~ 900 m\n- Kościół Św. Wojciecha w Kielcach ~ 1.12 km\n- Kościół Św. Franciszka z Asyżu w Kielcach ~ 1.12 km\n- Świętokrzyska Szkoła Wyższa w Kielcach ~ 1.20 km\n- Sąd Rejonowy w Kielcach ~ 1.21 km\n- Wojewódzki Specjalistyczny Szpital Gruźlicy i Chorób Płuc w Kielcach ~ 1.26 km\n- Amfiteatr Kadzielnia ~ 1.30 km\n- Filharmonia Świętokrzyska im. Oskara Kolberga w Kielcach ~ 1.33 km\n- rezerwat przyrody Kadzielnia ~ 1.35 km\n- Wojewódzki Szpital Zespolony w Kielcach ~ 1.36 km\n- Dom Pomocy Społecznej Kielce przy ul.Żeromskiego ~ 1.39 km\n- Dom Pomocy Społecznej Kielce przy ul. Jagiellońska ~ 1.41 km\n- Stadion Miejski w Kielcach ~ 1.43 km\n- Sąd Okręgowy w Kielcach ~ 1.43 km\n- Uniwersytet Jana Kochanowskiego w Kielcach ~ 1.44 km\n- Politechnika Świętokrzyska ~ 1.49 km\n- Wyższa Szkoła Ekonomii i Prawa im. prof. Edwarda Lipińskiego w Kielcach ~ 1.50 km\n- Świętokrzyskie Centrum Onkologii w Kielcach ~ 1.55 km


Damskie licowe czółenka na słupku z paskami Everest beżowe-Brilu.pl\nDamskie licowe czółenka na słupku z paskami Everest beżowe\nczółenka 35czółenka 38czółenka 39czółenka na słupku z paskiemczółenka na obcasieszpicszpilki do tańcaszpilki na grubym obcasieszpilki na weseleszpilki rozmiar 35szpilki wysokieButy na studniówkębuty beżoweczółenka cielisteczółenka nudeButy na sylwestrabuty z paseczkiem\nw ciągu 2 dni 4 godz. 30 min\nCechują się niekwestionowaną elegancją, zgrabnością kształtu i wpisują się w aktualne trendy. Czółenka Everest to wysokiej klasy obuwie damskie premium, którego cholewka została wykonana ze starannie wyselekcjonowanej skóry ekologicznej. Gładką i odporną na ścieranie podeszwę wyprodukowano z tuniskóru. To kobiece obuwie uzupełniono o wąskie, krzyżujące się ze sobą paski, które łączą się z tylną częścią cholewki i okrążają łydkę. Niemały atut stanowią dodane wkładki Doubly Comfy, za sprawą których komfort użytkowania został znacznie zwiększony. Wkładki chronią stopy przed tworzeniem się na nich otarć czy odcisków i zapobiegają ich przesuwaniu się w dół, ku przedniej części modelu.\nmocna cholewka została wykonana ze skóry ekologicznej,\nBeżowe damskie licowe czółenka na słupku z paskami Everest - model z klasą!\nDamskie licowe czółenka na słupku z paskami Everest w kolorze beżowym to obuwie damskie, które natychmiast zwraca uwagę zgrabnością kształtu i elegancją. Ten model wpisze się w mnóstwo oficjalnych oraz półoficjalnych okazji. Możesz także dopełnić nim wiele stylizacji miejskich. Będzie doskonale prezentować się podczas uroczystości zaślubin, przyjęcia komunijnego, balu na tysiąc par czy też podczas spotkania ze znajomymi. Nic też nie stoi na przeszkodzie, aby beżowymi czółenkami Everest uzupełnić strój przeznaczony do pracy, na zakupy czy na spacer. Ten model doda uroku chociażby zwiewnej sukience w koralowe wzory; jasnobrązowej garsonce i dopasowanej do niej, długiej spódnicy czy też żakietowi w beżowo-różową kratkę i odpowiadającym mu spodniom. Ta propozycja wpisze się w gusta najbardziej nawet wymagających klientek.\nAutor: Magda, Chorzów\nPerłowe ślubne czółenka z odkrytą piętą i rzemykami Lisbeth ivory\nŚlubne wysokie perłowe czółenka na słupku Joanne ivory\nPołyskujące ślubne czółenka z odkrytą piętą i rzemykami Lisbeth złote\nLicowe czółenka z odkrytą piętą i rzemykami Lisbeth beżowe