Sendecki,Marcin - Polska Poezja Współczesna. Przewodnik encyklopedycznyPolska Poezja Współczesna. Przewodnik encyklopedyczny\nMARCIN SENDECKI – poeta, krytyk, tłumacz. Urodzony 27 listopada 1967 roku w Gdańsku. Wychował się w Tomaszowie Lubelskim. Po maturze (Liceum Ogólnokształcące im. Bartosza Głowackiego w Tomaszowie) podjął studia na Akademii Medycznej w Warszawie (1986–1990), następnie studiował socjologię na Uniwersytecie Warszawskim (1990–1995).\nJego debiutancki tom „Z wysokości” ukazał się w roku 1992 (właściwie na początku 1993, z wcześniejszą datą). Kolejne pozycje w poetyckim dorobku Marcina Sendeckiego to: „Książeczka do malowania” (1998, arkusz), „Muzeum sztandarów ruchu ludowego” (1998, arkusz), „Parcele” (1998), „Opisy przyrody” (2002), „Szkoci Dół” (2002), „Grunt” (2006; jako część tomu „Z wysokości. Parcele”, zbierającego niektóre wczesne wiersze rozproszone), „Trap” (2008), „22” (2009), „Pół” (2010), „Farsz” (2011), „Przedmiar robót” (2014) i „Lamety” (2015). Podmiotową bibliografię poety uzupełniają wiersze zebrane „Błam. 1985–2011” (2012), dwa wybory wierszy: „Antologia” (2013) oraz „Pamiątka z celulozy” (2014).\nWspólnie z Marcinem Baranem i Marcinem Świetlickim zredagował dwie antologie: utworów poświęconych pamięci Raymonda Chandlera „Długie pożegnanie. Tribute to Raymond Chandler” (1997) i „Żegnaj, laleczko. Wiersze noir” (2010), a także – samodzielnie – antologię „Pogoda ziemi. Wiersze polskie po 1918 roku” (2010). W tłumaczeniu Marcina Sendeckiego, Andrzeja Sosnowskiego i Bohdana Zadury ukazały się również „Trzy poematy” Jamesa Schuylera (2012).\nMarcin Sendecki bywał nominowany do Wrocławskiej Nagrody Poetyckiej Silesius (dotąd pięciokrotnie, za tomy: „Trap”, „22”, „Pół”, „Farsz”, „Przedmiar robót”), do Nagrody Literackiej Gdynia (za „Farsz”), do Gwarancji Kultury (Nagroda TVP Kultura; za tomy „Trap” i „Pół”). Wrocławską Nagrodą Poetycką Silesius uhonorowano Sendeckiego w 2015 r. za tom „Przedmiar robót”.\nPoeta uznawany jest za jednego z głównych reprezentantów tzw. pokolenia „brulionu”; z krakowsko-warszawskim pismem związany był w latach 80. i 90. Blisko dekadę później (2002–2011) pracował w redakcji tygodnika „Przekrój”, na jego łamach zamieszczając liczne recenzje literackie, artykuły dotyczące zjawisk współczesnej kultury, przeprowadzając rozmowy z pisarzami. Wiersze i artykuły o literaturze publikuje także w „Gazecie Wyborczej”, „Tygodniku Powszechnym”, „Dwutygodniku.com” i „Odrze”. Jako tłumacz współpracuje z „Literaturą na Świecie”. Jego twórczość poetycka tłumaczona była na niemiecki („Parzellen”, 1997), portugalski („Parcelas”, 2001), hiszpański (udział w antologii „101 [6 poetas polacos contemporáneos”], 2008).\n„Z wysokości”, pierwszy tom Sendeckiego nie tylko ujawnia splot powinowactw istotnych dla tej poezji na wczesnym etapie jej rozwoju, lecz zapowiada także rozmaitość oraz złożoność kontekstów i wzorców, które z różną intensywnością będą powracały w kolejnych tomikach. Poznawczą i poetycką dominantą debiutanckiej książki najmłodszego z trzech „brulionowych” Marcinów wydaje się uważne śledzenie rzeczywistości końca lat 80. i początku 90. Polega to na wsłuchiwaniu się w jej głosy, zarówno te publiczne, o różnych odcieniach oficjalności, jak i jednostkowe, prywatne, jednokrotne, oraz na rejestrowaniu klatka po klatce przekraczających swoją potoczność „zwykłych” sytuacji; na badaniu przebiegu zdarzeń znaczących dla podmiotu mówiącego – jeśli można przyjąć istnienie takiej kategorii wewnątrz twórczości Sendeckiego: ewoluującego podmiotu tej poezji – i na analizie nieustannie kształtującego się, stale niegotowego, a wyłącznie tej instancji właściwego sposobu postrzegania.\nByć może właśnie ta nietuzinkowa jednostkowość (osobność widzenia, domagająca się adekwatnie niepowtarzalnego wachlarza środków wyrazu) od pierwszej książki poetyckiej wymusiła na poecie wyszukiwanie, drenowanie, a w końcu modernizację wielu różnych, pozornie lub rzeczywiście ze sobą niespokrewnionych tradycji literackich.\nTom „Z wysokości” znajduje się pod wyraźnym wpływem poetyk nowofalowych. Świadczą o nim nie tylko zbieżności tematów i motywów, jak choćby skupienie uwagi na języku i nieufność wobec jego stanów, form, użyć, aprecjacja konkretu czy przywrócenie wagi pospolitości powszednich, egzystencjalnych doświadczeń. Nietrudno również wypunktować podobieństwa stylu, dyskretnie, jakkolwiek poprzez szereg komplikacji niedwuznacznie piętnującego „piekło łatwizny” (by posłużyć się określeniem S. Barańczaka) czy wreszcie wyraźne nawiązania do składni oraz przywołania lub przetworzenia całych fraz z utworów najważniejszych twórców Nowej Fali (przykładem czytelna aluzja do wiersza „Czasem, kiedy mówisz” z tomu „Nasze życie rośnie” Ryszarda Krynickiego w otwierającym utworze „Z pewnością”).\nZarówno chronologicznie, jak i pod względem ideowym niedaleko od nowofalowej poezji sytuują się również wiersze niektórych debiutantów ósmej dekady, np. Bronisława Maja czy Antoniego Pawlaka, autorów bliskich Marcinowi Sendeckiemu we wczesnej fazie jego twórczości (por. utwory „Stara piosenka”, „[Zimą]”, „Popołudnie”), zarazem poetów, których dorobek prawdopodobnie największy rezonans uzyskał w środowiskach opozycyjnych w dziewiątym dziesięcioleciu, szczególnie zaś w latach stanu wojennego, stając się wówczas głosem sprzeciwu – niejednakowego i nie tak samo wyrażanego – wobec braku ładu moralnego i historiozoficznego, wyrazem negacji ówczesnej rzeczywistości społeczno-politycznej, protestu przeciwko totalitaryzmowi.\nJednocześnie jednak poszukuje Sendecki zupełnie odmiennych tematów i dykcji, niedotkniętych – w przeciwieństwie do ogromnej części ówczesnej polskiej liryki – skazą polityczną. Znajduje je, jak wielu poetów pokolenia „brulionu”, we wzorcach amerykańskich, zwłaszcza nowojorskich. Po ukazaniu się monograficznego zeszytu „Literatury na Świecie” (1986, nr 7) poświęconego szkole nowojorskiej oraz pierwszej książkowej publikacji tłumaczeń wierszy Franka O’Hary („Twoja pojedynczość”, tłum. Piotr Sommer, 1987) najmłodszym ówcześnie poetom, wśród nich Sendeckiemu, łatwiej było utwierdzić się w przekonaniu o potrzebie odnowienia idiomu konwersacyjnego w polskiej poezji, o pożytkach ponownego przywołania poezjotwórczego potencjału codzienności i powtórnego przemyślenia warunków funkcjonalności takich kategorii jak autentyzm czy prywatność.\nSceptyczny dystans wobec tych ostatnich nie oznaczał rezygnacji z prób zbliżenia się do rejestrów potocznej polszczyzny, a zarazem pogodzenia ich z demaskatorską rolą literatury, która – jako sztuka poddana rygorom – sama jest sztuczna (tłumaczony przez Sendeckiego Schuyler pytał: „czemu nie zostawić świata samemu sobie? Tyle że wtedy / Zabrakłoby książek, a tego nie można by znieść.”). Przejąwszy od nowofalowców konstruktywistyczny pogląd na poezję, Marcin Sendecki często wykorzystuje metaforę organizmu, przy czym znaczenia tej przenośni różnią się nieco od jej nowofalowych wariantów.\nOrganizm w wierszach Sendeckiego – najczęściej redukowany bywa do krwi, krwinek, śluzu, płuc, serca itp. – z reguły służyć ma wyodrębnieniu jednostki z tłumu, wzmocnieniu jej indywidualnej tożsamości w opozycji do życia zbiorowego („płuca, poparzone, / krztuszą się wodą, krwinki połykają sól” z utworu „Gryps”; fraza z „Niedzieli” nawiązująca do wiersza O’Hary „O krok od nich”: „Moje serce / leży przede mną, nie porusza się”). Wymienione atrybuty ustroju są wewnętrzne, reguluje je fizjologia. Zdarza się jednak, że zbiorową organiczność – przedstawiającą z jednej strony człowieka w grupie i relacje międzyludzkie, z drugiej wytworzone przezeń rzeczy, kulturę materialną – podkreślają inne słowa: mięso, skóra, twarz. To, co jest zewnętrzne, widoczne – łączy, nawet jeśli połączenie bywa toksyczne, opresyjne lub choćby nieatrakcyjne („mięso, mięso / ruszy ulicą”, „łuski tynku na ciele zmieniających skórę / bloków”).\nNowofalowy organizm, np. zbiorowy, objęty aktem urodzenia jako diagnozą (lub też reanimowany za pomocą sztucznego oddychania) był niezmiennie i jawnie przedmiotem troski poety, choć ten – jak uczynił to Ryszard Krynicki w tomie „Organizm „zbiorowy – ów ustrój skłonny był utożsamiać z językiem, a język z „dzikim mięsem”.\nFormy zaangażowania i protestu we wczesnych wierszach Marcina Sendeckiego mają inny charakter, bardziej stonowany, interwencja poety w ówczesną rzeczywistość oznaczała jej nowe, bardzo indywidualne i demaskatorskie widzenie. Wzorem nowofalowych mistrzów uczeń chętnie posługuje się aluzją do bliższych i bardziej odległych faktów historycznych, przy czym metody kojarzenia bywają różne, czasem służy im data – w wierszu „21 lipca” jest to wigilia Narodowego Święta Odrodzenia Polski (Manifestu PKWN), innym razem szczegół biografii historycznej postaci: w tytułowym utworze „Z wysokości” przedstawionego na stuzłotowym banknocie Ludwika Waryńskiego wydaje się w kiosku niczym aresztanta carskiej Ochranie.\n(KOLEJNE) LITERACKIE PARANTELE\nSą charakterystyczne dla książki debiutanckiej, jednak znajdują także swoje potwierdzenie w tomiku „Grunt” (tytuł mógłby być echem lektur powieści Kadena), czyli właściwie w trzeciej części tomu „Z wysokości. Parcele”, zbierającej rozproszone najwcześniejsze i wczesne wiersze Sendeckiego (z lat 1985–1993; wyjątkiem jest wiersz „Plac Zbawiciela” z 1997). Młodzieńcze lektury poety najpełniej dokumentuje podpisany datą 1988 wiersz „[Proszę]”, wzorowany na nowofalowej taktyce obnażania fałszu języka władzy. Utwór ten przedstawia konwencjonalną sytuację przesłuchania – w podobny sposób poetykę samokrytyki eksploatował w „Protokole” Barańczak.\nNieliczne, za to interesujące są niepowierzchowne pokrewieństwa twórczości Sendeckiego z Mironem Białoszewskim – przykładem lapidarny utwór „[Przywieziono]”, który warto porównać chociażby z frazami z tomu „Odczepić się” („Niebo mną kołuje. / Słońce mnie muruje”, „Miasto się odrąbało. // Ja wywindowany.”). Bierny, aczkolwiek nie tylko „dławiący się językiem” przed niechcianą publicznością i poddawany uciążliwym próbom identyfikacji, rozpoznania w pewnej społecznej, życiowej przestrzeni, lecz także objęty otokiem rzeczy, osobistych, realnych przedmiotów, mniej lub bardziej konwencjonalnych rekwizytów wzbudzających asocjacje, wywołujących z pamięci obrazy – podmiot ten, mimo zanurzenia w realności, doświadcza zarazem na wpół widmowej egzystencji.\nNieprzypadkowo też „Grunt” poprzedził autor mottem z „Sorrow’s lullaby” dziewiętnastowiecznego angielskiego poety Thomasa Lovella Beddoesa. Elegijny, kołysankowy nastrój będzie w twórczości Sendeckiego powracał wielokrotnie. Jednocześnie elegijność zwiększy zarazem dystans poety do przeszłości, w tym także do jego własnej wczesnej twórczości poetyckiej.\nPochwycenie języka na manipulacji lub choćby tylko sztuczności może wzbudzać pragnienie uwolnienia się od niego, pokusę komunikacji pozawerbalnej. Świat zewnętrzny stałby się wówczas systemem znaków dostępnych i nieodstępnych uważnemu obserwatorowi, poznającemu podmiotowi wrażliwemu przede wszystkim, choć niewyłącznie na bodźce wzrokowe: „Język nie jest potrzebny, narysuj, jak się kochasz, / narysuj mi metro” (z wiersza „[Okruch]”). Nie brakuje głosów (możliwe, że nieco zbyt brawurowo) wywodzących poetykę Sendeckiego od amerykańskich obiektywistów – Williama Carlosa Williamsa, Charlesa Reznikoffa (co jednak wydaje się jedynie o tyle zasadne, że zarówno w ich wierszach, jak i w poezji autora „Z wysokości” zachodzi aprecjacja detalu, skupienie uwagi na materialnym szczególe).\nEksperymentem opartym na grze obrazami i sprowadzającym na manowce komentarzem jest arkusz „Książeczka do malowania”. Punktuje on nieadekwatność obrazu i jego opisu, żaden z wydrukowanych w „Książeczce...” komentarzy nie opisuje bowiem rysunku, w sąsiedztwie którego został umieszczony. Arbitralne związanie obrazu ze słowem przypomina o istocie każdej twórczości – o ile przyjmiemy, za Sendeckim, że koniecznym jej warunkiem jest istnienie czegoś poza nią samą. Malowane i opisywane nie odpowiada namalowanemu i opisanemu. Nawet najbardziej obiektywne jakości przedmiotów kreuje ręka i oko. Zapewne dlatego w wierszu ze „Szkociego Dołu” (tom, w którym przedrukowano „Książeczkę do malowania”) trzeba zapoznać się z ostrzeżeniem: „Nie spodziewaj się / cudu po rzeczowym zdjęciu. To / jest krzesło. To stół.” („No, chodź”). Z pomocą czytelnikowi przychodzi cytat z „Charakterów i anegdot” de Chamforta. Fragment ten – w przeciwieństwie do motta, którym mógłby być – nie otwiera książki, lecz zamyka „Szkoci Dół”: „Mały chłopczyk prosił matkę o konfitury. «Daj mi za dużo», mówił.”.\nTechnika poetycka Sendeckiego, oparta na skrócie, elipsie, niedopowiedzeniu, zarazem jednak bliska szkicowi, anegdocie, wskazuje na nadmiar operacyjnych możliwości, który zarazem czyni komunikację możliwą i utrudnia ją.\nDzielenie eliptycznej „inwariantnej reszty” (epitet z „Muzeum sztandarów ruchu ludowego”) kontynuują „Parcele”. W tomiku nietrudno o ślady lektur poezji Jamesa Schuylera: „Każdy wieczór się kończy / poprzednim wieczorem” (z wiersza „Maciek Tanner otwiera pudełko z tektury”) to wyraźny pogłos fragmentu z „Hymnu do życia”: „Każdy następny dzień jest / Subiektywną projekcją poprzedniego dnia i jest sumą dni złożoną / Z dni do przeżycia.”. Świat mieszczący się w coraz bardziej lakonicznych wierszach Sendeckiego sprawia wrażenie statycznego, ale to ledwie pozór. Niełączliwość fraz, nieciągłość narracji, fragmentaryczność opisu problematyzują poznanie jako akcję uwarunkowaną jednostkowymi dyspozycjami, dynamiczną, bo stale uaktualniającą pytanie o obowiązujące ją reguły. „Parcele”, które można rozumieć metaforycznie w kategoriach przestrzennych albo temporalnych (wszak kalendarz stanowi sumę subiektywnie podzielonego czasu), pozostają pod dyskretnym urokiem autora poematu „Parę dni”.\nDzięki zmysłowi obserwacji i zdolności notowania w „Parcelach” podejmuje również Sendecki subtelną dyskusję z Piotrem Sommerem, zwłaszcza z jego książkami poetyckimi z wczesnych lat 80. („Pamiątki po nas”, „Kolejny świat”), oraz z twórczością Juliana Kornhausera pochodzącą mniej więcej z podobnego okresu (tomy „Zjadacze kartofli” oraz „hurrraaa!”; interesującym i zaskakującym hipertekstem wiersza „Ciepło w rurach” okazuje się utwór „Maciek Tanner, rytmy”).\nPonadto w tym samym tomiku toczy poeta otwarty dialog z reprezentantami własnej generacji – Marcinem Baranem, Marcinem Świetlickim, a także z Andrzejem Sosnowskim. Liderowi Świetlików zadedykowany został wiersz „[Dobranoc]”, który rozpoczyna charakterystyczna i rozpoznawalna aliteracyjna fraza „Dobranoc, ciemno. Tłuszcz klaszcze w / szklance”. (Tłuszcz u Sendeckiego nie występuje w kontekstach pozytywnych, czego dowiódł już zbiorek „Z wysokości” [wiersze: „Może spotkasz”; „21 lipca”]. Utwór „[Dobranoc]” odnosi się do wiersza Świetlickiego „Listopad, niemal koniec świata” z tomu „Schizma” (1994), wolno go uznać za stylizację, pokrewną pastiszowi, pozostając bowiem blisko poetyki pierwowzoru, Sendecki wycisza grozę i ważny dla etiudy autora „Zimnych krajów” temat grzechu, pogłębia natomiast sztuczność sekwencji zdarzeń lub tylko zamierzeń, wzmacnia swoistą pornografię szczegółu, przedmiotu, rekwizytu. Różnicę między teatralną bliskością pojedynczego gestu u Sendeckiego a filmowym szerokim planem Świetlickiego łatwo uchwycić, zestawiając wiersze „Z wysokości” i „Pogoda odświętna” (także z tomu „Schizma”).\nDalsze operacje intertekstualne na organizmach poetyckich przynoszą dwa zbiorki poety wydane w 2002 roku. W „Ostatnim szlifie” ze „Szkociego Dołu” znów da się usłyszeć dykcję Marcina Świetlickiego, tym razem z wiersza „Zakończenie” z „Trzeciej połowy” (1996), przetworzoną jednak, spożytkowaną w lirycznej sytuacji o innym wymiarze egzystencjalnym (jakkolwiek może się wydawać, że zdanie „w każdej chwili otwiera się szyb” powiela niepokojący wertykalny ruch z „Zakończenia”: „Powoli opuszczamy się / w szczelinę.”). Podobnie w minimalistycznym wierszu „Operatywka” z „Opisów przyrody” Sendecki podsłuchuje Barańczaka, w wygłosie trzeciego, ostatniego wersu powtarzając słowa złączone rymem w klauzulach drugiego dystychu utworu „Nigdy bym nie przypuścił” ze zbioru „Jednym tchem” (1970): „[...] kiedyś takie Nic jak śmierć / w pół słowa krtań zarośnie jak skundlona sierść”. Oba wiersze, „Ostatni szlif” i „Operatywkę”, wolno traktować jako odautorskie komentarze do poezji metafizycznej albo nawet metapoetyckie wypowiedzi programowe.\nWart odnotowania jest także wątek prozatorski łączący zbiorki z 2002 roku: zarówno „Szkoci Dół”, jak i „Opisy przyrody” zamykają wiersze odnoszące się bezpośrednio do powieści – odpowiednio do „Szkoły uczuć” Gustawa Flauberta oraz „Pamiątki z Celulozy” Igora Newerlego. Co więcej, kompletując zestaw mott poprzedzających „Opisy...”, Sendecki sięga do Henry’ego Greena. Zabiegi te przesuwają ciężar tej poezji ku zagadnieniom społeczno-ideowym czy historyczno-politycznym, a przynajmniej choć w części równoważą aprecjację formalnych dominant, które szczególnie w „Opisach przyrody” są już mocne, w kolejnych tomach zaś coraz bardziej wyraziste. (Przy okazji warto pamiętać o podejmowanych w duchu Raymonda Queneau eksperymentach z wierszem „Z wysokości”, których efekty znać w utworach: „[Z drugiego]”, „[Z wysokości]”, „[Z wysypki]”) Pozostaje w mocy konstatacja – w wiele zawdzięczającym „Zaczarowanej dorożce” wierszu „Mali pomocnicy” – rzucona jakby z sentencjonalnym przekąsem: „Rzeczywistość jest piękna i / ona jest muzą” (wiersz podpisany datą 1988, dwie dekady od niechlubnego lata 1968).\nW STRONĘ GATUNKÓW\n„Trap” daje początek serii tomików, którą spaja nie tylko poetyka krótkich, na ogół jednosylabowych, wieloznacznych tytułów. W każdej z tych książek daje poeta uaktualnioną wobec poprzednich tomów propozycję kunsztu artystycznego, jednakże znacznie wychyloną poza granicę zabawy formą – autor dąży do stworzenia jednorazowego (w wymiarze zbiorku wierszy jako pewnej zwartej całości) projektu. Cel ten – raz osiągnięty – winien zostać przekroczony, porzucony na rzecz dalszych poszukiwań.\nKonstrukcyjną dominantą „Trapu” wydaje się różnorodność gatunkowa, genologiczne wyrafinowanie. Sendecki ćwiczy pisanie foremek, ze szczególnym upodobaniem tych o prowansalskim czy też po prostu francuskim pochodzeniu, jak: pastorela, sestyna, vilanella. Choćby na tym tle nie sposób nie zauważyć zbieżności poezji Sendeckiego z praktyką poetycką Barańczaka jako eksploratora gatunkowych komplikacji czy niektórych reprezentantów tego samego co autor „Szkociego Dołu” pokolenia.\nDo poszukiwaczy formalnych powikłań należy z pewnością Andrzej Sosnowski, którego podwójną sestynę „Techno” (z tomu „Konwój. Opera”), inspirowaną podwójną sestyną szesnastowiecznego angielskiego poety i polityka Philipa Sidneya pt. „Ye Goat-herd Gods”, Marcin Sendecki wykorzystał do napisania własnej podwójnej sestyny o pokrewnym wierszowi Sosnowskiego tytule – „Tango”. Sestyna z „Trapu” powtarza zarazem gest z innej sestyny napisanej przez Sendeckiego, tym razem pojedynczej, pochodzącej z „Opisów przyrody” – utworu „Deklamacja”, który nadto, podobnie jak „Tango”, był lipogramem, tzn. pozbawiony został głoski „r”. Główna zależność między „Techno” a „Tangiem” polega na odwróceniu znaczeń kluczowych dla sestyny wyrazów – szereg „góry, doliny, lasy, muzyka, poranek, wieczór” zamienił Sendecki na: „niziny, wyżyny, pola, cisza, północ, południe”.\nO ile tytuł „Trap” wyjaśniać trzeba za pomocą odniesień do motywów muzycznych (trap to gatunek muzyczny, charakteryzujący się m.in. dynamicznymi zmianami tempa, wykorzystaniem samplerów i syntezatorów) lub, nawet trafniej, akwatycznych (w wierszach ze zbiorku niemało wody, wilgoci, trap oznacza też kładkę łączącą pokład statku z nabrzeżem), ewentualnie tłumaczyć go nieco przewrotnie jako pułapkę, o tyle w przypadku „22” trudno o podobną egzegezę.\nWolno domniemywać, że liczba ta ustala numeryczną zasadę konstrukcyjną tomu: zawiera on 22 wiersze, nieco ponad połowę tej liczby (14) stanowią sonety, nieco mniej niż połowa (8) to oktostychy, a suma wersów sonetu i oktostychu również daje 22. Wiadomo, jak ważne funkcje w niektórych epokach – np. w literaturze romantycznej – pełniła symbolika liczb. Sendecki idzie śladem romantyków, głównie zresztą rodzimych, raz po raz pożyczając ich dykcje i porzucając je, modyfikując rozpoznawalne schematy wierszowe, cytując kanoniczne i mniej znane utwory.\n„22” to, jak dotąd, formalnie najbardziej zwarta i konsekwentna książka poetycka Sendeckiego. W „Trapie” eksploracje w obrębie genologii pozwoliły poecie urozmaicić zasób pożytkowanych we własnej twórczości gatunków literackich, w kolejnym tomiku natomiast – poprzedzonym mottem z Kartezjusza „Ludzie ci, podobnie jak i my, będą się składać z duszy i ciała” („Człowiek. Opis ciała ludzkiego”) – podejmuje Sendecki cyzelatorską pracę nad dwoma gatunkami, przyswojonymi poezji polskiej przez jej wielkich mistrzów: Mickiewicza (admiratora Petrarki) jako twórcy „Sonetów” oraz Iwaszkiewicza jako autora „Oktostychów”. W obu upatruje poeta nauczycieli literackiej maestrii, o czym świadczą liczne w „22” interteksty, by wspomnieć chociażby o sonecie „[Gdybym cię nie zobaczył]” nawiązującym do sonetu „Do Laury” albo anadiplozę z wiersza „[Lisi liść]”, w którym pojawia się Iwaszkiewiczowska anafora z utworu „***[Stronami deszcze stronami pogoda...]” z tomu „Mapa pogody”.\nWarto nadmienić, że – zapewne nie bez powodu – 22 teksty w zbiorku Sendeckiego odpowiadają takiej samej liczbie wierszy w cyklu „Sonetów odeskich” Mickiewicza.\nMotto do „22”, pochodzące z rozprawy poświęconej anatomii, przypomina, że Kartezjański racjonalizm utożsamiał duszę z umysłem, ogniskiem myśli, a więc również samoświadomości podmiotu poznającego. Tej samoświadomości, wyrażonej w konstruktywistycznych wierszach, nie przeszkadza mocna romantyczna tożsamość, za którą Sendecki najwyraźniej tęskni, dając dowody nostalgii w utworach odsyłających do wierszy romantyków.\nZdanie z Kartezjusza na pierwszy rzut oka niewiele ma wspólnego z kolejnym mottem – otwierającym tom „Pół”. Atoli zawarty w nim postulat Saint-Justa, by pod karą śmierci dożywotnio stygmatyzować morderców czarnym ubiorem, skłania do refleksji nad sytuacją, w jakiej aktualnie znalazł się wiersz i jego autor. Podobnie jak człowiek siedemnastowieczny, także ludzie XIX i XXI wieku składają się z ciała i duszy, istotna jednak wydaje się skala tego podobieństwa. Naiwnością byłoby uwierzyć w możliwość zaspokojenia potrzeb – komunikacyjnych, ale też, co ważniejsze, epistemologicznych – których niespełnienie powoduje wspomnianą nostalgię. Komentarzem niech będzie utwór „Lobelia” czerpiący z Mickiewiczowskiego wiersza „Śniła się zima”. Zamiast onirycznego opisu białej pory roku – surowe imperatywy („odprowadź”, „nie obudź”), fragmentaryczne postrzeżenia („pięta szmat łydki odkryty”), funeralna kostyczność szczegółu. W tej i kolejnej książce języki kuszące podmiot mówiący romantyczne (Mickiewicz, Słowacki) i sentymentalne (Karpiński) stają się odwróconą soczewką, która tym mocniej rozszczepia samoświadomość podmiotu, im pokusa mówienia tymi językami bywa większa. „Ty masz dwa / ja mam pół” – jak kończy się wiersz o kadłubowym (jednym z wielu podobnych w „Pół” oraz „Farszu”) tytule „[Ce]”.\nNiedomiar, na który cierpi wiersz, jest konsekwencją ontologicznej redukcji, jakiej on metodycznie podlega. Nadmiar (np. poznawczego optymizmu, kreacyjnych ambicji), tamtej poezji, choć pożądany, wyznacza jedynie zanikający a niepowrotny horyzont przeszłości. Chcąc spożytkować to ogołocenie wiersza lub tylko dać mu kompletny wyraz, Sendecki eksperymentuje z technikami poezji konkretnej, interesujące efekty tych praktyk przynosi wiersz „[Tamto]”, w którym poprzeczne pęknięcie tekstu na dwie połowy wzmacnia dysonans pomiędzy dwiema kolumnami wyrazów; lewa dotyczy mówienia, prawa – ciała.\nNiezaprzeczalnym patronem „Pół” jest jednak znów Jarosław Iwaszkiewicz. Sendeckiemu przydają się zwłaszcza metapoetyckie frazy byłego skamandryty. W wierszu „[Tu ziemski]” poeta powtarza za Iwaszkiewiczem domykające utwór „***(Miesiąc jak królik wśród obłoków hyca...)” zdanie: „Nikt inny tak tobie nie powie”, z kolei echo cytowanego już w „22” wiersza wybrzmiewa dwukrotnie w krótkim tekście o polisemicznym tytule „[Zbić]” („Chciałbym zbić ci łóżko z gwiazd, pogód / i nieb”, „[...] Skroniami / dreszcze, stronami nietota w niemrawej taksówce”).\nWygłoszony za twórcą „Plejad” manifest poetyckiej indywidualności bynajmniej nie musi w książce Sendeckiego oznaczać jego przeciwieństwa. Istnienia w tomiku Iwaszkiewiczowskiej „jasnej połowy” dowodzi bowiem wiersz „”, który wieńczy „Pół”, a posiada wyraźne znamiona pastiszu „Ostatniej piosenki wędrownego czeladnika” z „Muzyki wieczornej”.\nWymieniony „”, czyli miłosny utwór z przejętą z oryginału subtelną nutą eschatologiczną, jest swoistą zapowiedzią motta poprzedzającego „Farsz”. Zgodnie z duchem „Pół” i „22” zaczerpnął je poeta z Juliusza Słowackiego, z późnego wiersza „Zapomnienie” („Oto wracam ku tobie z serca myślą lewą – / Tą ostatnią, co anioł jej zgasić nie zdoła!”). Zwiastuje ono charakterystyczną dla książki obfitość skojarzeń, toposów, intertekstów związanych z miłością i śmiercią. Do tych ostatnich należą nie tylko echa lektur romantyków, w rozpoznawalnych frazach wraca Iwaszkiewicz (np. w wierszu „[Po]”: „A do ciebie niech przyjdą pleczyste pogody”, przypominającym o pogodach lasu, wody, burzy, nieba, czasu i domu), powracają wreszcie motywy akwatyczne z „Trapu”, Heraklitejskie wiry, pułapki, w języku poparte znaczącymi zachwianiami składni – zniekształcenia w rodzaju „nikt tobie tak powie” nie należą w „Farszu” do wyjątków.\nOto bowiem „świat klęczy w wannie / i bawi się wodą”, ta zaś wywołuje zrozumiałe asocjacje z wiecznością – „aż struchleje pół farsz trap zbór dwa dwa prąd błam nikt” – w wierszu zatytułowanym symbolem niewiadomej, „[X]” (późniejsze wiersze zebrane Sendeckiego, „Błam”, zapewne również zawdzięczają tytuł Iwaszkiewiczowi, za sprawą jednego z utworów z „Warkocza jesieni” (1954): „Zostanie po mnie ponad szczyt / starych topoli – nieba błam”).\nW twórczości autora „Farszu” woda raczej nie bywa przezroczysta, jest zmętniała, zielona, niedobra. W „[Kle]” (tytuł wiersza to druga sylaba przysłówka „nikle”) to czarna woda, jak w „Anhellim” Słowackiego, jak czarna rzeka w „Plejadach” Iwaszkiewicza. Dawniej zdarzyło się Sendeckiemu uwieloznacznić krążenie wody gramatycznie nieuzasadnionym zaimkiem zwrotnym: „Spełzło. Ściekło. Z lepszej strony, w słońcu. / Duży pan zmiata fale z koca. / Spełzło. Ściekło się” („[Spełzło]” z „Opisów przyrody”). W „Farszu” poeta nie jeden raz stosuje ten sam zabieg: „Farsz / Składny / Lepki // Skreślić / Zniknąć się / Wspiąć” („[Kle]”); zwrotnie „się” ujawnia bezwład, jakiemu podlega człowiek wraz ze swoimi instancjami metafizycznymi (ruch wertykalny – wspinanie) i całym aparatem poznawczym zaaferowanym „1001 drobiazgami” („[X]”) niczym baśniami z 1001 nocy.\nEksploatowaniu przez poetę wątków i motywów obecnych już wcześniej w jego twórczości towarzyszy nawrót do sprawdzonych form gatunkowych i ich autorskiej interpretacji. Niczym zbiorek „22” – „Farsz” składa się, w większości, z sonetów czy też wierszy skonstruowanych na graficzne podobieństwo sonetu. Wszystkie tytuły – z wyjątkiem dwóch („Farszu” oraz „Mułu”) – są (zwykle jednosylabowymi) skrótami pojedynczych wyrazów, ujętymi w nawias kwadratowy. Podpowiadają, że wystarczy pół lub mniej wiersza, bo słowa trzeba oszczędzać („słowa są tylko dla ciebie” – „[Ja]”). Marcinowi Sendeckiemu nie w smak, łamiąc tabu literatury, opiewać zranioną współczesną duszę (o tych skrupułach traktuje wiersz „[Stro]”).\nTytuł kolejnego tomiku Marcina Sendeckiego – „Przedmiar robót” – oznacza dokument określający rodzaj wykonania i miarę planowanych prac lub zadań na placu budowy. Był on zwykłym narzędziem pracy Sylwestra Sendeckiego, ojca poety, którego pamięci autor dedykował tę książkę.\nPrzedmiar musi się skojarzyć z Peiperowskim imperatywem konstrukcji, budowy utworu. Poeta konstruuje swój tom na dwa sposoby: dając mu ramę (auto)biograficzną i obierając literackich patronów. Są to przede wszystkim Karpiński i Miłosz. Utwór „Skrzęt”, zwieńczony został mocnym zakończeniem: „Jaki wiatr duje z krypt”, które przywodzi na myśl „Żale Sarmaty nad grobem Zygmunta Augusta…” Franciszka Karpińskiego („Zygmuncie, przy twoim grobie, / Gdy nam już wiatr nie powieje, / [...]”). Wiatr ten zdawać się może wiatrem historii, który „W tobie i we mnie / [...] zagłuszył strofę horacjańską”, jak kończył „Traktat poetycki” Czesław Miłosz. Z kolei trawestacją początkowych wersów „Traktatu...” jest wiersz „Scat”. Wzorem Miłosza Sendecki pisze w nim o „mowie rodzinnej”, która w kontekście „Przedmiaru robót” mogłaby znaczyć coś zupełnie innego niż w pierwowzorze, ale autor rozumie ją po Miłoszowsku – jako polszczyznę w poezji.\nTytułowy scat, określenie śpiewu jazzowego, opartego na onomatopei, wydaje się sprzeczny z poetyką utworu, wyrafinowaną, lecz jasną, zrozumiałą, nieledwie traktatową („Mowa rodzinna niechaj będzie ostra, / żeby odkroić to, co niemożebne. / Czasami odjąć pysk lwa z twarzy osła, // [...]”). Tercyna opatrzona wyszukanymi rymami, jedenastozgłoskowiec (z trzema wychyleniami w stronę dziewięciozgłoskowca), leksykalne zapożyczenia z „Traktatu poetyckiego” – nieliczne, za to kluczowe: „mowa ostra” przetwarza tu „ostry świat” z ostatniej klauzuli drugiej strofy „Wstępu”. Wszystko bardzo komunikatywne. Jest też imperatyw moralny – tych w twórczości autora „Ziemi Urlo” nie brakowało. Możliwe, że u Sendeckiego aluzyjnie dotyka on biografii Miłosza. Zawarty został w wersach, w których rytm delikatnie się załamuje, dziewięciozgłoskowych.\n„Przedmiar robot” nie ukrywa swojego rozrachunkowego charakteru, w rozliczeniu z życiem odbija się rozrachunek z literaturą. Poeta nigdy nie gustował w wierszach programowych, tym więcej zatem waży gest porzucenia formalnych poszukiwań kilku poprzednich lat na rzecz egzystencjalnego konkretu. Konkretu, który – w mniejszym natężeniu – także wcześniej nie był tej poezji obcy.\nRozrachunki egzystencjalno-literackie (lub egzystencjalno-artystyczne) powrócą w tomie z końca 2015 r. Warto wspomnieć o świetnej okładce „Lamet”, na której tytułowe la, me, ty (rozmieszczone wertykalnie) rozbite zostały niczym dźwięki w solfeżu. Niby za kratami – sylaby te więzione są za srebrnymi nićmi. Czcionka, którą wydrukowano je na pierwszej stronie okładki, znajduje swoje lustrzane odbicie na stronie czwartej, co sprawia wrażenie trójwymiarowości zapisanych znaków. Widzimy ich awers, rewers, wiemy też, że brzmią, o ich dźwięczności przypomina zresztą fragmentacja tytułu. Każda z sylab jest na sobie właściwej wysokości (niczym w zapisie nutowym). Te rozczłonkowane, drukowane – la, me, ty – ukryte są za graficznym przedstawieniem lamet, słowo pisane za obrazem. Mimo wszystko – to ono jako pierwsze skupia na sobie uwagę czytelnika.\nSłowo zamknięte (uwięzione?) w lametach, które przestały być ledwie ozdobami, przedmiotami określanymi, wypełnianymi znaczeniem przez inne przedmioty, służebnymi wobec nich. Zyskały one suwerenność (nawet „możnowładczość”), rzuciły wyzwanie pamięci, nawykom, konstruującemu swój uporządkowany świat intelektowi. Pośród lamet słowo niespodziewanie przekształca się w ozdobę, migocącą zabawkę, w rzeczywistości sobie nieprzyjaznej musi ono stoczyć bój, którego stawką jest bycie dostrzeżonym. Co ważne, u Sendeckiego orężem w tym boju niemal zawsze bywa tradycja, rozległa i wielowarstwowa, wiekowa i dopiero krystalizująca się na oczach autora.\nCzęsto można ją usłyszeć, przy czym jej pochodzenie jest rozmaite. Objawia się w skwirze – czyli lamencie, zawodzeniu, przenikliwym ptasim pisku (w otwierającym „Lamety” wierszu „Gong!”). Jest też w łamigłówkowej aluzji do wiersza twórcy szczególnie dla poety ważnego – np. we frazie: „Wiersz jest szczwany Wiersz szczuje” z utworu „Jenot” (tu przypomina się „debiutant w procederze, nabieracz nie szczwany / ale zaledwie szczuty” Stanisława Barańczaka – z „Debiutanta w procederze”, drukowanego w tomie „Chirurgiczna precyzja”). I w cyklu „W śnieg”, stroficznym formatem nawiązującym do „Jesiennych sielanek. Wieńca” Światopełka Karpińskiego, rozpoznawalnych wierszy zawierających po dwa tercety i dwa dystychy. A i w smutnawym żarcie z „Oplutego” i „McDonald’sa” na 50. urodziny Marcina Świetlickiego.\n„Wszyscyśmy jak zwierzęta // Zeschłe na wiór na suchar / Na kler na sicher na wir”. To inny wir. Nie ten, który u Sendeckiego czasami powraca i przywodzi na myśl Heraklita. To wir jak w tytule albumu Pablopavo (nagranego z Anną Iwanek i Praczasem), któremu dedykowany jest wiersz „Południa”. W „Lametach”, podobnie jak wcześniej w „Trapie” czy „Przedmiarze robót”, słowa każą się słuchać. Błyszczą, zdobią, lecz nie po to, by odsłonić brak czy niedostatek. Chciałoby się naiwnie zapytać, czy bogactwo sztuki wynagradza ubóstwo (każdej) egzystencji. „Lamety” dałyby odpowiedź.\nJedenaście tomów poetyckich Marcina Sendeckiego (nie licząc arkuszy) odkrywa przed pracowitym czytelnikiem nie tylko gąszcz nawiązań i odwołań literackich, lecz przede wszystkim rozmaitość patronatów, zależności, podobieństw, które zaistniawszy – z różną siłą – w poszczególnych okresach tej twórczości, nigdy na dobre nie trafiają do lamusa jej tematów i form. Sendecki nie unika bowiem powtarzania – także samego siebie, nawrotów do wątków i rozwiązań z własnej i cudzej twórczości, ich cierpliwego przerabiania, przepracowywania. Jego poezja to ciągłe podejmowanie twórczej gry z tradycją, pojemną, urozmaiconą, sprawiającą niekiedy wrażenie rozrośniętej aż do amorficzności – zawsze przy mocnym poczuciu niezbywalności tradycji. Świat postrzegany przez Sendeckiego dostarcza pretekstów do poznawania go za pośrednictwem wielkiej, niewyczerpanej biblioteki. Nie jest on jednak nią samą. Wiersz autora „Parceli” raz po raz przypomina, że literatura jest zaledwie frapującym, lecz chwilowym wzorem kalejdoskopu.\nM. Sendecki czyta swoje wiersze:\nRozmowa z Radiem Białystok:\nWprowadzenie J. Borowca do spotkania z M. Sendeckim:\nJacek Bierut, „Ta łuna to on”, „Twórczość” 2010 nr 1;\nJacek Gutorow, „Marcin Sendecki. Notatki, [w:] „Niepodległość głosu. Szkice o poezji polskiej po 1968 roku”, Kraków 2003;\nAnna Kałuża, „Schodząc: «Opisy przyrody» Marcina Sendeckiego”, [w:] „Bumerang. Szkice o poezji polskiej przełomu XX i XXI wieku”, Wrocław 2010;\nJacek Łukasiewicz, „Widoki z drugiego”, [w:] „Ruchome cele”, Warszawa 2003;\nPaweł Mackiewicz, „Sequel. O poezji Marcina Sendeckiego”, Poznań 2015;\nJoanna Orska, „Warunki obserwacji: o poezji Marcina Sendeckiego i Marcina Barana”, [w:] T. Cieślak, K. Pietrych, „Nowa poezja polska: twórcy, tematy, motywy”, Kraków 2009;\nPaweł Próchniak, „Słowa skądkolwiek. Uwagi o poezji Marcina Sendeckiego”, [w:] M. Sendecki, „Antologia”, Kraków 2013;\nMarian Stala, „Dotknięcie ziemi”, „NaGłos” 1995 nr 20.\nOznaczenia redakcyjne: Anna KałużaJacek BierutJacek GutorowJacek ŁukasiewiczJoanna OrskaK. PietrychMarcin SendeckiMarian StalaPaweł MackiewiczPaweł PróchniakT. Cieślak


XBOX 360 Exclusive - Faer - 26.09.2009 - Forum dyskusyjne gry filmy gra sprzęt fotografia PC online\nFaer [ Konsul ]\nIle można PGR,Forza,Halo,czego na xboxa jest tak malo exclusivow,nie mowie ze n to nie sa fajne gry i ze w nie nie gralem ale czego na Xa nie ma czegos nowego ?Dosyc nowe gry to GOW i Crackdown,czy Microsoft sie nie moze postarac ?\nWolfHunter [ And Justice for All ]\nJest jeszcze Mass Effect, Fable, Risen- generalnie jest kilka bardzo dobrych gier, które z racji tego że mam PS3 nie mogę w nie zagrać(a na kompie mi nie pójdzie )\nRun Forest Ruuun !!!\nFable jest świetne,Mass Effect też,Gothica nigdy nie lubiłem więc Risen pewnie też nie,ale są gry na PS3 które biją na głowę te na X'a :/ Szkoda że się nie pogodzą i nie będą wydawać gier na obie platformy :(\nFaer- to po co się żalisz? ktoś Ci na siłe wciskał x'a? są ludzie którzy nie mogą patrzeć na PS3. Wątek debilny, i całkiem nieprzemyślany.\nMoże i dobrze mówisz że nie przemyślałem tego :D\nfaer - Aha a kogo to obchodzi?\n Bo Xbox to s... i nie opłaca się robić na niego gier.\n Żartujesz, prawda? Risen i Mass Effect exclusivami na 360? Haha, nieźle się uśmiałem :D. Ale to w sumie pokazuje jak marna jest ta platforma pod względem exclusivów, fanboye Microsoftu poprostu stwierdzają że coś jest "exclusive" jak tego nie ma na PS3 ;P\nHmmm może przeanalizujemy parę ekskluziwów dla zajabistej konsoli jaką jest ps3.\nMGS 4 - MGS skończył się na 2, dalsze części to bardziej parodia. 5 minut gry, 15 minut oglądania cutscenki, a w głowie tyko "Jezu kiedy to się skończy"\nKillzone 2 - przehajpowana gierka na maksa. Dobra ma zajebistą grafikę. Podobno Halokiler, pozostawię bez komentarza...\nGrand Turismo 5 - 2 dema a gdzie jest gra? czy ona się kiedyś ukaże? ledwo zauważalne zniszczenia które nie wpływają na jazdę?\nResistance 2 - podobno bardzo innowacyjny szuter, co wprowadza bardzo dużo nowego do gatunku fpsów, ale CO?\nRatchet & Clank - śmieszy mnie to jak ktoś się podnieca że to R&C to zajebisty ekskluziw dla ps3, no chyba że ma 8 lat...\nDalej nie chce mi się pisać, ale niech to da do zrozumienia najbardziej zagorzałym sonybojom, że zanim napiszą że ps3 ma 100 razy lepsze eksluziwy od Xboxa 360 nich ugryzą się w palec.\nTyle z mojej strony, pewnie zaraz "Sony Defence Force" się na mnie żuci ale, i tak mam to w dupe :P\nBryden - żuci mnie rozwaliło . I jest jeszcze szuter . Po prostu jesteś świetny .\nBryden a God of War Uncharted MAG Heavy Rain jakie mają minusy??\nCo z tego że na X-a wychodzą gry, jak nikt nie chce ich nawet spolszczać. Dystrybutorzy tak głęboko w 4 literach mają posiadaczy konsol że nawet napisów z wersji PC im się po kopiować nie chce. Ale najlepsze jest w tym to że trzeba za to zapłacić ok 200zł. Paranoja. U mnie X, już od początku roku praktycznie leży i kurzem zarasta, takie zajebiście spolonizowane gry w tym roku na niego powychodziły że na PC se je kupiłem. No dobra kupiłem jedną, ale starą w sumie, a z nowinek tylko na Tekkena 6 czekam. Ostatecznie może jeszcze Dragon Age mnie skusi jak będzie dobra polonizacja na X-a. Reszta, poszła do śmieci.\n MAG będzie niewypałem i nie piszę tego jako fanboy Xboxa.\nGoW - ten gatunek trzeba luibić, nie każdemu może przypaść do gustu rozwalanie kolejnych hord stworów. Uncharted za to nie ma minusów, chętnie bym w to zagrał, dlatego zbieram na PS3 :p\nAlien to trzeba się angielskiego nauczyć a nie płakać, że gier nie polonizują:P Lethos MAG będzie dobry choć i tak CoD lepsze:P GOW lubią wszyscy ponieważ ta gra wymiata w każdym calu a U2 to sam sobie odpowiedziałeś:P\nA ja mam w du.. angoli mieszkam w Polsce i jak mam wydawać 2 stówy to żądam jakości i polonizacji, a nie ochłapów. Jakoś na PC wydawcy nie mają problemu z polonizacją. zresztą uczyłem się Rosyjskiego więc Angileski jest dla mnie bełkotem.\nFaer [ Level: 26 - Konsul ]: Co do gier, to wiadomo - kwestia gustu. ale skoro bardziej podobaja ci sie gry z PS3, to sprzedaj x360 i kup PS3.\nZ tego co wiem Heavy Rain jeszcze nie wyszlo wiec jak mozesz oceniac +/- ?\nGOW lubią wszyscy ponieważ ta gra wymiata w każdym calu a U2 to sam sobie odpowiedziałeś:P Jak mozesz oceniac ta gre za innych ludzi ? moze mi sie nie podoba.\nJestem ciekaw jaki to dobry jestes z J.Angielskiego.\nJak bys Byl troszke starszy to zrozumial bys ze kiedys Uczono sie J.Rosyjskiego a nie J.Ang. Takze dziwne zebys kazal osoba ktore maja po 30 lat kazac uczyc sie J.Ang Ciekaw jestem co ty bys zrobil na ich miejscu. Placa za produkt wiec maja swoje wymagania.\nwładca lemurów - A mnie rozwaliło to że przed kropką stawiasz spację. Naprawdę to mnie normalnie rojebał*.\nGod of War III o to Ci chodzi? jeśli tak, to jest to poprostu God of War I w HD i nic więcej.\nUncharted owszem zajebist*.\nMAG wydaje mi się że lagi zjedzą te gre.\nHeavy Rain owszem to będzie zajebist* film, nic więcej.


Pojemnik na papier toaletowy w listkach MERIDA MERCURY - czarny - balmea.pl\n» Pojemnik na papier toaletowy w listkach MERIDA MERCURY - czarny\nCena netto: 174,79 zł 182,92 zł\nCena: 214,99 zł 224,99 zł 214.99\nPojemnik o nowoczesnym designu na papier toaletowy w listkach wykonany z połączenie tworzywa o szlachetnej strukturze w czarnym kolorze i stali nierdzewnej. Mieści on 400 szt. listów papieru toaletowego. Posiada boczne okienko, które służy do kontroli ilości papieru w pojemniku. Jest on zamykany na kluczyk. Konstrukcja pojemnika jest wysoce wytrzymała.\npojemnik wykonany z tworzywa i stali nierdzewnej\ntworzywo ABS o szlachetnej fakturze\nboczne okienko do kontroli ilości\nWymiary 180 x 125 x 310 mm\nPodajnik na papier toaletowy w listkach MERIDA MERCURY - czarny Deklaracja zgodności\nPodajnik na papier toaletowy w listkach MERIDA MERCURY - czarny Model AutoCAD\nPodajnik na papier toaletowy w listkach MERIDA MERCURY - czarny Karta produktu


Valencia CF 2:3 Zenit St. Petersburg skrót meczu. Bramki, wideo i wynik (16.09.2015)\nValencia CF 2:3 Zenit St. Petersburg skrót z meczu (16.09.2015)\nValencia CF - Zenit St. Petersburg skrót meczu, wideo, bramki, gole\nObejrzyj już teraz Valencia CF - Zenit St. Petersburg skrót meczu. Zobacz jak padły gole, bramki dzięki wideo z meczu który odbył się w dniu 16.09.2015 20:45. Najciekawsze okazje i akcje w meczu Valencia CF - Zenit St. Petersburg, a także piękne gole i bramki zobaczysz w skrócie meczu. Skrót meczu &event to jednak nie wszystkie wideo z wydarzeń rozgrywanych w ramach Liga Mistrzów. Zapraszamy też do obejrzenia innych skrótów z meczów, spotkań i wydarzeń. Oglądaj największą ilość skrótów, wideo, a także materiałów video takich jak bramki, okazje, gole z wydarzeń sportowych a wśród nich między innymi Piłka nożna. Każdego dnia na naszej stronie pojawiają się też skróty Liga Mistrzów z podobnych wydarzeń które odbyły się w ramach dyscypliny Piłka nożna.


by Chen Cuī on Wto Lip 30, 2013 6:19 pm\n1. Imiona: Chen\n2. Nazwisko: Cuī\n3. Data urodzenia: 06.12.1989\n4. Miejsce urodzenia: 山东半岛, 青岛 (Szantung, Qingdao)\n1. Rodzina: Chonglin – ojciec, Lìxúe – matka i Angúo – starszy brat\nRodzina Cuī jest dość typową chińską rodziną. Zacznijmy jednak od początku. Kiedy Chonglin osiągnął odpowiedni wiek do zawarcia małżeństwa, rodzice znaleźli mu kandydatkę na żonę – Lìxúe, czarownicę z krwi i kości, gdyż najważniejsze dla dziadka Chena było zachowanie czystości krwi. Nie chciał, żeby została ona ‘zanieczyszczona’ przez kogoś o mugoliskich korzeniach. To byłoby nie do przyjęcia.\nOjciec Chena to kochający swój kraj wojskowy. Dzięki temu nigdy nie mieli problemów z pieniędzmi, ale także musieli jeszcze bardziej uważać na to, co mówią, czy też co czynią. Jego poglądy polityczne nie różnią się niczym od reszty jego kolegów po fachu, czyli wierzą w wyższość socjalizmu nad innymi ideami. Właśnie dlatego dochodziło do ciągłych kłótni z Chenem, gdyż młodzieniec ma nieco inne spojrzenie na świat. Bardziej nowoczesne można rzec. Mężczyzna widzi wady ustroju i nie jest tak oddany Republice jak ojciec czy brat.\nMatka jest kochającą żoną, która pracuje jako sekretarka w wielkim biurowcu. Kiedy wraca po pracy do domu, czuje się jakby zaczynała nowy etat. Musi ugotować obiad, posprzątać mieszkanie i zrobić wszystko, żeby jej mąż był zadowolony. Kiedy Chonglin wraca, gorące danie stoi na stole, a w domu nie ma prawa znaleźć żadnego kurzu. Na szczęście Lìxúe czasem pomaga sobie czarami, tylko dzięki temu może pozwolić sobie na odrobinę niezależności, którą jest praca. Ona jako jedyna w pełni popiera marzenia Chena i pomaga mu je spełniać. To właśnie dzięki niej mógł wyrwać się z Chin i uciec do Anglii. Jest jej za to wdzięczny, bardzo za nią tęskni i chciałby, żeby go odwiedziła kiedyś, to jednak jest raczej niemożliwe, bo jej mąż nigdy na to nie wyrazi zgody.\nRok po ślubie urodził się Angúo, starszy brat Chena. Duma ojca. Kilka lat temu wstąpił do wojska, tak jak chciał Chonglin. Młodzieniec nie opierał się, a nawet szedł do akademii dość chętnie. Chen nigdy tego nie rozumiał, nie mógł pojąć jak można oddać swoje marzenia i pasje bez walki, a do tego się uśmiechać. Mentalność chińska czasem go przerastała. Mimo to ma dobre kontakty z bratem, co prawda za każdym razem, kiedy się spotykają zaczynają dyskusję światopoglądową, ale w odróżnieniu od rozmów z ojcem, tu przebiega wszystko spokojnie, a dialog nie przeradza się w kłótnię.\n1. Ukończona szkoła: 中国魔法学校\n2. Referencje zawodowe: Chen nie ma żadnych referencji, chyba, że praca na zmywaku w restauracji 鸭 się liczy. Nie szło mu to jednak zbyt dobrze, bo po tygodniu dostał wypowiedzenie. Próbował też swoich sił w tańcu i śpiewie na ulicy, ale władze miasta nie zareagowały na to zbyt pozytywnie i skończyło się dwudniowym aresztem. Dzięki bogom, jego ojciec znał jednego z policjantów i udało mu się wybłagać, żeby tym razem mu darowali.\nPotem były liczne próby zaistnienia w światku show biznesu, ale nigdy nie udało mu się wybić. Ma talent i pasję, do tego cały czas uparcie dąży do zrealizowania swoich marzeń. Nie spocznie, dopóki tego nie osiągnie.\n3. Wykonywany zawód: piosenkarz, dorywczo nauczyciel wushu w podstawówce\nKolor włosów:czarne albo blond\nCechy charakterystyczne: piękny kształt oczu, dość duży nos i grzywka na oczach\nDzięki temu, że Chen z pasją ćwiczy wushu, nie ma problemów z sylwetką. Nigdy się nie odchudzał, ale też nie spędzał godzin na siłowni. Wystarczy mu czas spędzony na doskonaleniu swoich umiejętności. Jest to jego ulubiony sport, zaraz po tańcu.\nJego twarz jest zwykłą twarzą azjatycką. Pociągłe policzki, które podnoszą się, kiedy się uśmiecha. A propos, ma bardzo łagodny uśmiech, którym obdarowuje nielicznych. Oczywiście istnieje również ten wyćwiczony uśmiech, który mogą zobaczyć wszyscy. Jest to coś normalnego dla Azjatów, zawsze mili, zawsze pomocni.\nJeśli chodzi o styl ubierania się, jest on dość specyficzny. Mężczyzna dba o siebie jak tylko może. Podąża za modą, oczywiście nie przesadzając. Czasem może dziwić dość odważnymi połączeniami. Lubi się tym bawić, chociaż nie spędza całego poranka na dobieraniu dodatków. Wie w czym dobrze wygląda i to wykorzystuje. Lubi dość luźne T-shirty, w połączeniu z trochę bardziej obcisłymi spodniami prezentuje się bardzo dobrze.\nJest wielkim fanem piercingu, pierwsza rzecz, która się rzuca w oczy, to właśnie jego uszy. Nosi je zawsze, nie wygląda to jednak wulgarnie, bo umie je dobrać do siebie. Nie są zbyt duże, ale też nie są niezauważalne.\nTrzeba także zauważyć, iż jak na Azjatę, jest wysoki, gdyż mierzy ponad metr osiemdziesiąt. Szczyci się tym i nie zmieniłby nic w swoim wyglądzie. No, może poza trochę za dużym nosem, ale przecież nie ma ludzi bez wad.\nTo, co sprawia, że ciągle się kłóci ze swoim ojcem, to silny charakter. Jest w stanie walczyć o swoje marzenia i nie poddaje się łatwo. Dlatego mógł pracować w jakichś obskurnych miejscach. Robił to, bo wiedział, że każdy fen przybliża go do upragnionego biletu do Anglii, gdzie możliwości na zrobienie kariery są o niebo większe. Oczywiście, mógł użyć świstoklika, ale to nie to samo. Chen uwielbia czuć, że to co osiągnął zawdzięcza sobie. Zbyt długo obserwował przemysł k-popu, by teraz się w niego pakować. Co prawda jeszcze jakiś czas temu próbował swoich sił w przesłuchaniach na tancerza, wtedy występowałby u boku jednego z najbardziej rozpoznawalnych zespołów i miałby ogromną szansę na późniejszą karierę. Nic z tego nie wyszło, gdyż chłopak nie mówi po koreańsku.\nJest bardzo żywiołową osobą, kocha taniec i wushu, poprzez nie może się wyżyć i po prostu odreagować stres. Nie wyobraża sobie życia bez sportu. Można powiedzieć, że jest to sens jego życia. Trenuje od kiedy pamięta, to pozwala mu się wyciszyć, uspokoić. Kiedy jest smutny, zdenerwowany, albo po prostu mu się nudzi, zawsze znajdzie drogę na salę treningową.\nTo, co go wyróżnia, to prawdomówność. Kultura chińska, a także porozumiewanie się, opiera się na niedopowiedzeniach. Chen jeśli wyraża swoją opinię, to mówi co naprawdę myśli, nie ma w zwyczaju ładnie się uśmiechać i zgadzać się z kimś, kto według niego nie ma racji.\nMężczyzna jest bardzo uparty. Oczywiście nie sprzeciwia się wprost ojcu i nie neguje jego idei, ale wie, że nigdy nie stanie się zagorzałym komunistą, bo te poglądy są dla niego po prostu głupie. Oczywiście, idea socjalizmu sama w sobie jest bardzo wzniosła i piękna, szkoda tylko, że ludzie tak bardzo ją zmienili.\nKiedy coś robi, to robi to całym sobą. Może dlatego nie zabiera się za milion rzeczy, prac, obowiązków. Nie lubi zaczynać czegoś i nie kończyć. Codziennie ćwiczy, bo mimo, iż jest zadowolony ze swojej kondycji, to wie, że nie może jej tak zostawić, bo po prostu się pogorszy. Tak samo jest z jego pasjami. Wie, że musi je rozwijać, bo inaczej pozostanie tak samo dobry jak rok temu. A on dąży do perfekcji. Tylko to go może zadowolić.\nMa problemy z przystosowaniem się do nowego otoczenia. Najpierw musi je dobrze poznać, żeby się do niego przyzwyczaić. Kiedy się już przywiąże do jakiegoś miejsca, albo osoby, trudno mu odejść, opuścić je. Nie lubi pożegnań, ani rozstań. Dlatego kiedy wyjeżdżał do Anglii na lotnisku była tylko jego matka. Płakali oboje. Ponieważ ją opuszczał, bo Chonglin w dalszym ciągu nie wyraził zgody na wyjazd syna, bo matka traciła następnego syna. Jednego dla wojska, a teraz drugiego dla lepszego życia. Obiecał, że kiedyś ją zabierze do Londynu. Pokaże Big Bena. Na pewno dotrzyma słowa.\nZainteresowania: Wushu, taniec, muzyka,\nUlubione: k-pop, UK garage,\nInne: Chen chciałby w przyszłości móc wrócić do Chin jako gwiazda i pokazać ojcu, że dzięki show biznesowi można się wybić i nie potrzebna jest do tego kariera wojskowa.\nUrodził się w Qingdao, gdzie spędził całe swoje dzieciństwo, tutaj przeżył swoją pierwszą miłość. To właśnie dzięki okolicznościom, które sprzyjały jego rozwojowi teraz jest taki, a nie inny. Dziękuje losowi, że mógł doświadczyć tego wszystkiego.\nKiedy skończył jedenaście lat, dostał list z 中国魔法学校. Jest to renomowana chińska szkoła magii. Spędził tam siedem lat, ale stwierdził, że magia nie jest czymś, co go pociąga. Oczywiście zaklęcia, których się nauczył bardzo ułatwiają mu życie, ale nie chciał studiować ani magomedycyny, ani teorii magii. Wtedy zaczęły się kłótnie z ojcem. Chen zaczął głośno wyrażać swoje zdanie i powiedział rodzicom co chciałby robić w życiu. Chonglin od razu się nie zgodził, stwierdził, że jeśli jego syn nie chce studiować, to czeka go kariera wojskowa, tak jak i jego brata. Co do matki, to nie powiedziała głośno, że popiera plany Chena, ale zawsze go wspierała. Dzięki niej nigdy nie zwątpił w to, że ma szansę na wydanie płyty.\nPewnego dnia najmłodszy z synów Chonglina i Lìxúe oznajmił, że planuje wyjazd do Europy, oczywiście nie obyło się bez krzyków i kłótni. Ojciec wykrzyczał mu, że nie tak go wychował, że nie powinien podważać jego autorytetu, i że wolałby, gdyby w ogóle się nie urodził. Dwa dni później Chen siedział w samolocie do Londynu, żeby rozpocząć zupełnie nowe życie.\n» Chen [♥]


ogłoszenia: Postawmy razem pomnik Św. Marii Pietruczuk\nPostawmy razem pomnik Św. Marii Pietruczuk\nW 2018 r. inicjatywa społeczna „Nasza pamięć” odnalazła szczątki Jej zniszczonego i zapomnianego grobu, połamanego krzyża i przewróconej płyty nagrobnej. Prosiły o litość i pamięć i dlatego inicjatywa społeczna „Nasza Pamięć” oraz Białoruskie Towarzystwo Historyczne z siedzibą w Białymstoku zamierzają wznieść pomnik na grobie Św. Marii Pietruczuk, znajdującym się na cmentarzu prawosławnym w Maleszach pod Bielskiem Podlaskim. Ideę budowy pomnika pobłogosławił Jego Eminencja Prawosławny Metropolita Warszawski i całej Polski Sawa. Władyka napisał: „Szlachetne dzieło. Pochwalam. Projekt pomnika zatwierdzam”.\nPoproszono o pomoc prof. Jerzego Uścinowicza, który nowy pomnik zaprojektował. Teraz pozostało już tylko wybudować pomnik, liczymy, że wspólnymi siłami będzie to możliwe i dlatego zorganizowaliśmy zrzutkę:\nBędziemy wdzięczni za wsparcie naszej inicjatywy.\nInicjatywa społeczna „Nasza pamięć”


Kredyt gotówkowy - sprawdź istotne informacje przed wzięciem - kalkulator.pl\nKredyt gotówkowy jest kredytem dowolnego przeznaczenia, który można spożytkować na wszelkie cele kredytobiorcy. Z reguły jest udzielany bez zabezpieczenia, na podstawie zawartej z bankiem umowy kredytowej.\nChcesz pożyczyć pieniądze na remont? Brakuje ci środków finansowych na zrealizowanie planów wakacyjnych? A może chcesz kupić bliskim wymarzone prezenty świąteczne? To tylko niektóre cele, jakie pozwoli zrealizować kredyt gotówkowy. Jakie są najważniejsze kwestie, o których powinniśmy pamiętać przy zaciąganiu takiego zobowiązania?\nKredyt gotówkowy niejedno ma imię\nW ofertach większości banków w Polsce i spółdzielczych kas oszczędnościowo-kredytowych znajdują się kredyty gotówkowe, choć nie zawsze są one tak nazywane. Mogą być określane także jako kredyt konsumpcyjny, ale formalnie nie powinny wówczas przekraczać kwoty 255 550 zł, zgodnie z ustawą o kredycie konsumenckim.\nKredyt gotówkowy spełnia właściwie takie same cele co pożyczka (tanie pożyczki online znajdziesz na https://www.totalmoney.pl/pozyczki-online), ale w odróżnieniu od nich jest stricte produktem bankowym. Kredyt gotówkowy jest kredytem dowolnego przeznaczenia ? kredytobiorca może go wykorzystać na swoje cele, które nie muszą być określone w umowie kredytowej.\nZgodnie z Prawem bankowym mianem kredytu, również kredytu gotówkowego, określa się umowę, w której bank zobowiązuje się do oddania do dyspozycji kredytobiorcy na czas oznaczony w umowie kwoty środków pieniężnych przeznaczonych na ustalony cel. Kredytobiorca na mocy tej samej umowy zobowiązuje się do zwrotu kwoty wykorzystanego kredytu wraz z odsetkami w oznaczonych terminach.\nBanki stosują różne procedury kredytowania, ale aby je uruchomić, klient musi złożyć wniosek kredytowy, w którym poda co najmniej, jaką kwotę zobowiązania chce zaciągnąć i na jak długo. Bank wymaga także dołączenia do wniosku kredytowego szeregu dokumentów dochodowych i potwierdzających tożsamość klienta.\nKredyt nie zostanie udzielony, jeśli przy ocenie wniosku kredytowego okaże się, że potencjalny kredytobiorca ma zbyt niską zdolność jak na kwotę pożądanego zobowiązania. Zdolność kredytowa powinna być rozumiana jako zdolność do spłacenia przez klienta zaciągniętego kredytu, wraz z naliczonymi odsetkami i innymi opłatami.\nPrzy wyliczaniu zdolności kredytowej banki biorą pod uwagę zarówno wysokość dochodów klienta i regularność ich uzyskiwania, jak i źródło, z jakiego pochodzą. Procedura kredytowa przy kredycie gotówkowym obejmuje także skontrolowanie przez bank historii kredytowania klienta w bazach Biura Informacji Kredytowej. Negatywne wpisy w tej bazie przekreślają szanse na uzyskanie kredytu.\nJeśli wniosek kredytowy zostanie oceniony przez analityka bankowego pozytywnie, klient będzie charakteryzował się odpowiednio wysoką zdolnością kredytową, a przy tym będzie miał dobrą historię kredytowania w BIK-u, kredyt zostanie udzielony.\nZanim klient złoży wniosek o kredyt gotówkowy w wybranym banku, powinien przeanalizować oferty co najmniej kilka banków.\nBłędem popełnianym przez wielu kredytobiorców jest zwracanie uwagi przy porównywaniu ofert kredytowych wyłącznie na wysokość oprocentowania nominalnego. Nie obrazuje ono wszystkich kosztów kredytowych spoczywających na kredytobiorcy. Dlatego czasami może okazać się, że kredyt z wyższą stawką oprocentowania będzie finalnie pociągał za sobą niższe koszty całkowite niż kredyt z niższym oprocentowaniem.\nPrzy porównywaniu ze sobą ofert na kredyty gotówkowe należy zwrócić uwagę na kilka parametrów:\n? stopę oprocentowania w skali roku,\n? RRSO kredytu ? rzeczywistą roczną stopę oprocentowania,\n? wysokość łącznej kwoty do spłaty,\n? wysokość całkowitych kosztów kredytowych,\n? wysokość prowizji za przystąpienie do zobowiązania kredytowego.\nParametr RRSO obrazuje wszystkie koszty, jakie zobowiązany jest ponieść klient przy zaciąganiu kredytu gotówkowego, łącznie z prowizją i innymi opłatami. Najłatwiej porównać ze sobą oferty na podstawie łącznych kosztów kredytowych lub całkowitej kwoty do spłaty.\nPomocne w tym okazują się porównywarki kredytów gotówkowych. Klient powinien mieć przy tym świadomość, że ostateczna wysokość kosztów w danym banku będzie zależała od indywidualnej oceny zdolności kredytowej.\nPoprzedni wpisKto pożyczy szybko i bez zaświadczeń?\nNastępny wpisPożyczki na leczenie: kto ich udziela?\nKredyt konsolidacyjny – prosty sposób na wyjście z długów


Urząd Gminy w Choceniu - Realizacja projektu: Jakie to proste!\nOstatnia aktualizacja: 2022-05-28 08:53\nDo końca tego roku odbędzie się jeszcze 17 różnych wycieczek tematycznych, m.in. :\n3 wycieczki do Zielonej Szkoły w Goreniu,\n2 wycieczki do Włocławskich Przedsiębiorstw.\nUdział w wycieczkach jest bezpłatny. Uczniów szkół podstawowych zachęcamy do udziału w projekcie.\nProjekt współfinansowany z Europejskiego Funduszu Społecznego w ramach Osi priorytetowej 10 Innowacyjna edukacja dla Działania 10.2 Kształcenie ogólne i zawodowe, Poddziałanie 10.2.2 Kształcenie ogólne Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Kujawsko - Pomorskiego na lata 2014-2020.


Bank DnB Nord - Pożyczka hipoteczna ? Opinie - Forum-Kredytowe.pl\n30-07-2009, 10:26 #1\nPYTANIA i OPINIE: Pożyczka hipoteczna ? Bank DnB Nord\nWaluty: PLN, EUR.\nWysokość: do 70 % wartości nieruchomości.\nMaks. okres kredytowania: 25 lat.\nAtuty oferty: długo okres kredytowania; środki przeznaczone na dowolny cel nie związany z działalnością gospodarczą.\nCzy warto wziąć pożyczkę hipoteczną na dowolny cel w Banku DnB Nord? Opisz swoje doświadczenia kredytowe z tym bankiem i wyraź swoją opinie.\nZadaj pytanie odnośnie oferty pożyczki hipotecznej w Banku DnB Nord.\n30-07-2009, 10:26 #1.5\n20-05-2011, 17:22 #2\nomijac ten bank z daleka\nNie warto brak kredytu w tym banku chyba ze masz dodatkowe 2 miesiące na formalności - dodatkowe ... tak bo formalności w tym banku trwają miesiącami...\nNie daj sie oszukać reklamom, niby ładna oferta ale jak zaczniesz sie starać o kredyt to szybko zrozumiesz ze to jakis papierowy bank a nie prawdziwy...\njesli nie chcesz sie denerwować to nawet nie wchodź do tego banku bo na początku blond laska będzie ci mówic ze kredyt to u nich dostaje sie w 2 tygodnie a po 6 tygodniach dalej nie bedziesz miał kredytu,,\n31-05-2011, 13:54 #3\nNiestety wszystko co możan "wykopac" w internecie o tym banku to prawda. Zdarza się, ze poirytowani ludzie presadzaja, ale na wlasnej skorze doswidczylem co oznacz umowa z tym bankiem. Nie nie da sie zalatwic. I nie mowie o rzecach nadzyczajnych ale o normalnych sprawach. Wszystko, co bank robi na jeden cel, drenaz portfela klienta. robia to zaslaniajac sie procedurami i swietym analitykiem. Jesli doniesiesz dokument, poprosza o inny, dostrczysz drugi, badzie trzeci.\nNie warto, znam inne banki, ktore sa dla ludzi.\n20-06-2011, 16:43 #4\nOMIJAJ Z DALEKA SYF KIŁA I MOGIŁA.\nWielkie obietnice przy składaniu wniosku a w rzeczywistości miesiącami czekasz aż jakaś piczka Łaskawie zweryfikuje twój wniosek. Mimo okazanego im zaświadczenia o zarobkach to oni maja go w dupie bo opierają się na pływie zarobków na konto a nie pomyślą, że można część dostawać do ręki. Ogólnie radze trzymać się z daleka od tego banku, chyba że masz wolne cztery miesiące na weryfikację.\nGetin Bank - Pożyczka hipoteczna - Opinie\nOstatni post / autor: 20-09-2015, 14:24\nPKO Bank Polski - Pożyczka hipoteczna - Opinie\nOstatni post / autor: 03-09-2015, 20:27\nDeutsche Bank - Pożyczka hipoteczna - Opinie\nOstatni post / autor: 30-07-2015, 17:35\nBank Millennium - Pożyczka hipoteczna - Opinie\nOstatni post / autor: 13-07-2015, 08:10


Hulajnogi: dziecięce, akcesoria, kółka – sklep sportowy Sportbazar\n119,99 PLN 139,00 PLN\nHulajnoga Meteor trójkołowa z kółkami Led Ghost 22765\n229,99 PLN 259,00 PLN\nHulajnoga Meteor Holiday Locker 22786\nHulajnoga Meteor Holiday Palms 22785\nHulajnoga Meteor City Tokio 22760\n299,99 PLN 339,00 PLN\nHulajnoga Meteor City Miami 22782\nHulajnoga Meteor City Dubaj 22759\n329,99 PLN 379,00 PLN\nHulajnoga Meteor Racer Q3 22766\n199,99 PLN 259,00 PLN\nHulajnoga Spokey Snurr 120 mm 922007\n125,90 PLN 159,00 PLN\nHulajnoga trójkołowa Spokey Sugar 922011\nHulajnoga Spokey Dory 125mm 922004\nHulajnoga trójkołowa JET-5 biała 76112\nHulajnoga SMJ NL-250 biała\nHulajnoga trójkołowa JET-5 niebieska 073370\nHulajnoga trójkołowa JET-5 zielona 073372\nHulajnoga trójkołowa JET-5 różowa 073371\nHulajnoga trójkołowa Spokey Buller różowa 839601\nJak wygląda? Ta najbardziej popularna posiada platformę, na której stawiamy stopę oraz dwa kółka na obu jej końcach – do przedniego przymocowana jest również kierownica. Jazda jest bardzo prosta – użytkownik stawia jedną stopę na platformie, drugą odpycha się od podłoża, a dzięki kierownicy określa kierunek jazdy. Właśnie dzięki tej prostocie produkt ten jest znacznie częściej używany przez najmłodszych.\nNie oznacza to jednak, że i na hulajnodze nie da się jeździć wyczynowo. Umożliwia ona wykonywane tricków – w porównaniu jednak do deskorolki, ich ilość jest znacznie mniejsza. Modele przeznaczone do jazdy wyczynowej są stworzone z wyjątkowo wytrzymałych materiałów, by sprzęt był odporny na upadki podczas wykonywania ewolucji. W ich przypadku konieczne są specjalne, podwójne spawania czy też zastosowanie sytemów łączności kierownicy i platformy w taki sposób, by zminimalizować odłączenie się elementów podczas skoków na rampie. Taki sprzęt to już spory wydatek – jednak by była bezpieczna musi być przygotowana ze sporą uwagą. Agresywna i szybka jazda wraz z ewolucjami musi być wykonana na hulajnodze , która spełnia wymagania – w przypadku takiego sportu nie ma co zwracać uwagi na cenę – oszczędzając, możemy sobie jedynie zaszkodzić.\nPonadto możemy zauważyć mnogość wzorów – hulajnogi dziecięce można kupić w wielu wzorach i kolorach, które dostarczą dodatkowej radości podczas jazdy. Mocne, zazwyczaj metalowe konstrukcje sprawiają, że hulajnoga nie zostanie uszkodzona przy pierwszym upadku i będzie służyć nawet przez wiele lat. To dobry wstęp do roweru – po pierwszych próbach na hulajnodze, na pewno maluch będzie w stanie szybciej poradzić sobie z rowerem.\nW sportowym sklepie internetowym Sportbazar, poza bardzo szerokim asortymentem hulajnóg, zaopatrzyć się również można we wszystkie potrzebne do nich akcesoria, np. w zapasowe kółka do hulajnogi. Zapraszamy do zakupów!


P - płyty rockowe - Katalog płyt - strona nr 4 - Muzyka - WP.PL\n2011-09-23 Agencja Artystyczna MTJ\n"Polskie Single'88" to kolejne wydawnictwo z serii prezentującej najbardziej znane i popularne polskie nagrania wydane na singlach lub będące przebojami radiowymi w latach 70., 80. i 90.\twięcej »\nPoza kontrolą\tDe Łindows\n2011-09-19 Pasażer Records\nKatowicka załoga De Łindows, od już prawie 10 lat kroczy ścieżką melodyjnego i przebojowego punk rocka.\twięcej »\nPortamento\tThe Drums\n2011-09-02 Moshi Moshi\nDrugi pełnowymiarowy album amerykańskiej formacji The Drums zatytułowany "Portamento". Ukazał się we wrześniu 2011 roku nakładem wytwórni Moshi Moshi Records. Dystrybucją zajęły się Island Records oraz Universal Music.\twięcej »\nPKP Anielina\tMuzyka Końca Lata\n2011-05-09 Thin Man Records\nNeo big beatowcy z Mińska Mazowieckiego po 4 latach od wydania swojej ostatniej płyty "2:1 dla dziewczyn" dopisują trzecią część do historii kochania się i samotności na polskiej prowincji w pierwszej dekadzie XXI wieku.\twięcej »\n2011-04-11 Toff Records\nDziewiąty studyjny album angielskiej grupy Pendragon, wydany w 2011 roku nakładem Toff Records. Dostępna jest wersja płyty z dodatkowym krążkiem DVD, na którym umieszczono program "Progumentary".\twięcej »\nPolish Rock\tNerwowe Wakacje\n2011-03-21 Wytwórnia Krajowa\nW pierwszy dzień wiosny 2011 r. miał swoją premierę debiutancki album Nerwowych, zatytułowany Polish Rock. Wydawnictwo ukazuje się nakładem Wytwórni Krajowej - nowej marki stawiającej na zdolnych, rodzimych artystów.\twięcej »\nProjekt Grechuta\tPlateau\n2011-03-14 4ever MUSIC\nCzwarta płyta zespołu Plateau to wydawnictwo niecodzienne. Znajdzie się na niej 10 utworów niezapomnianego Marka Grechuty, wyprodukowanych przez Wojciecha Waglewskiego i przedstawionych w nowych, dość odważnych aranżacjach.\twięcej »\nPiotr Kaczkowski poleca: Trzeszcząca płyta 8\n2011-01-24 4ever MUSIC\nWydawnictwo 4ever MUSIC z radością przedstawia kolejny zestaw unikatowej serii przygotowanej przez Piotra Kaczkowskiego „Trzeszcząca Płyta vol. 8”. Wydawnictwo zawiera oryginalne nagrania z lat 1954 – 1960 plus w prezencie druga płyta na rock and rollową prywatkę.\twięcej »


Catalina bloguje: Pharmaceris peelingi enzymatyczne z serii A i N\nWczorajszy lakier wzbudził sporo opinii, że kolor w buteleczce nie zachwyca ale na paznokciach już tak :) Czasami warto zaryzykować aby zobaczyć jak to będzie wyglądało w praktyce ;)\nDzisiaj już nie o lakierach ale o pielęgnacji twarzy a mianowicie o peelingach.\nJako, że mam trądzik nie zalecane jest abym stosowała peelingi drobnoziarniste ze względu na podrażnienia. Dlatego też jedyny peeling jaki stosuje do twarzy to enzymatyczny. Spory czas temu dostałam od Pani Moniki z laboratorium Dr. Ireny Eris zestaw mini produktów. W tym także 2 peelingi enzymatyczne:\n- A - do skóry alergicznej\n- N - do skóry naczynkowej\nPeelingi enzymatyczne są to peelingi które swoją pracę wykonują w środowisku wodnym. Enzymy takie jak bromelaina (pozyskiwana z ananasa) i papaina (z papai) rozpuszczają wiązania międzykomórkowe dzięki czemu naskórek zostaje złuszczony bez podrażnienia skóry. Polecane są dla skóry trądzikowej, wrażliwej, naczyniowej.\nProducent zaleca aby stosować peeling na oczyszczoną skórę i pozostawić na 5-8 minut. Po określonym czasie stosowania zmyć tonikiem bądź wodą. Ja peeling stosuje rozprowadzając na lekko zwilżoną tonikiem skórę i pozostawiam na 8 minut. I zmywam twarz znowu tonikiem.\nOpakowania to miękkie tubki z zakrętką mające pojemność 30 ml.\nPeeling z serii N - naczynka. Dlaczego tak ważne jest stosowanie peelingów enzymatycznych? A dlatego, że jeżeli zastosujemy drobnoziarnisty peeling spowoduje on rozgrzanie skóry a naczynka się będą bardziej rozszerzać. Ja mam rozszerzone naczynka na nosie więc stosowałam ten peeling na nos. Po zastosowaniu skóra była miękka i delikatna. Stosowanie nie wpłynęło źle na na naczynka i nie pogorszyło ich stanu. Tak jak w nazwie peeling jest delikatny i jak najbardziej nadaje się do cery naczyniowej.\nPeeling z serii A - często może być tak, że cera z trądzikiem wiąże się także z wrażliwością na stosowanie pewnych preparatów. Dlatego też peeling enzymatyczny do cery alergicznej i nadwrażliwej wpisał się idealnie w moje potrzeby. Ten peeling nakładam na całą skórę twarzy (oprócz nosa). Często przez stosowanie preparatów do cery tłustej skóra jest wysuszona i się łuszczy. Wkoło wyprysków pojawiają się suche skórki które mogą być podkreślane przez podkład.\nPeeling lekko wchłania się w skórę jednak po danym czasie należy zmyć tonikiem bądź wodą pozostałości.\nOd peelingu oczekiwałam tylko pozbycia się suchych skórek a dostałam wiele więcej :)\nJeżeli chodzi o wydajność to ta jest duża. Wystarczy niewielka ilość aby rozprowadzić na twarzy cienką warstwę. Oba peelingi mają konsystencje żelową.\nCena za 50 ml peelingu to 20-25 zł.\nCo o nich sądzicie? Jakie peelingi stosujecie?\nAutor: Catalina o 12:15\nYasniable 22 stycznia 2014 12:32\nfajna cena, warto wypróbować;)\ndiverse attitude 22 stycznia 2014 13:22\nWczoraj przyglądałam się im w aptece :) ja stosuje różne - enzymatyczne, drobnoziarniste, gruboziarniste :)\nCatalina 22 stycznia 2014 13:29\nMi tylko pozostały enzymatyczne ;)\ndziewczyna mojego chłopaka 22 stycznia 2014 13:57\nMiałam taki czas kiedy używałam tylko peelingów enzymatycznych ale kupowałam głównie wersję w saszetkach :)\nCatalina 22 stycznia 2014 14:04\nW saszetkach to ja kupowałam te drobnoziarniste najczęściej z perfecty :)\nHUTOSIA 22 stycznia 2014 14:49\npeeling N jest na mojej liście\nKatarzyna O. 22 stycznia 2014 15:58\nNa ten z serii A muszę zapolować :) Używałam lekki krem nawilżający i byłam nim zachwycona:)\nczarnulkaa 22 stycznia 2014 17:39\nja nie używam peelingów enzymatycznych, wole zdzieraki :)\nCatalina 22 stycznia 2014 17:53\nteż kiedyś wolałam do póki nie musiałam zaprzestać ich używania :)\nrobaczeeek 22 stycznia 2014 18:51\nEnzymatycznych peelingów jeszcze nie stosowałam - akurat jakichś tam większych problemów skórnych nie mam więc póki co mechaniczne stosuję :)\nCatalina 23 stycznia 2014 07:34\nja uwielbiałam ten efekt wygładzenia przy peelingu drobnoziarnistym :)\nIndependent Woman 22 stycznia 2014 19:23\nUżywam lekkiego kremu głęboko nawilżającego z serii A i jestem nim zachwycona :)\nCatalina 23 stycznia 2014 07:35\nmusiałabym go wypróbować skoro taki dobry :)\nJulia M 22 stycznia 2014 19:52\nSzczerze mówiąc nigdy nie stosowałam peelingów enzymatycznych ale chętnie w przyszłości wypróbuję.\nNetworkerka 22 stycznia 2014 20:08\nPrzydałby mi się taki. Nigdy nic nie miałam z tej firmy, ale słyszałam o niej wiele pozytywów :)\nlacquer-maniacs 22 stycznia 2014 20:59\nMam cerę normalną ze skłonnością do powstawania naczynek, przy czym bardzo cienką, więc dla mnie obydwie wersje byłyby zapewne idealne. Kiedyś chętnie wypróbuję. Fajny jest peeling enzymatyczny z Lirene.\nCatalina 23 stycznia 2014 07:36\njak mi się skonczą te to wypróbuje z lirene :)\nnika88 22 stycznia 2014 22:04\nPowoli poznaję kosmetyki Pharmaceris, ale tych peelingów jeszcze nie miałam. Przyjdzie i na nich czas. :)\ntheMonique 22 stycznia 2014 22:05\nkurde, ja też powinnam przejść na enzymatyczne, ale ciężko, bo tak bardzo lubię tradycyjne zdzieraki! :)\nCatalina 23 stycznia 2014 07:38\nale jak trzeba to niestety :)\nSouthgirl 22 stycznia 2014 23:57\nNa mnie peelingi enzymatyczne nie dzialaja :(\nblizniaczka09 26 stycznia 2014 12:13\nMiałam ten peeling N i naprawdę jest delikatny ale za to ma przepiękny zapach


61. Koce wełniane\n62. Szkło laminowane\nMamy całkiem sporą hurtownię szkła w Łodzi. Jesteśmy jednocześnie wielkim producentem różnego rodzaju szkła - wytwarzamy między innymi: szkło laminowane, szyby zespolone, szkło hartowane, szkło budowlane. Zapraszamy wszystkich zainteresowanych do zakupów Naszych produktów. Odznaczają się one naprawdę bardzo wysoką jakością. Utrzymujemy sprzedaż nie tylko na terenie kraju, ale także na terenie całego kontynentu. Każdy Nasz pracownik jest naprawdę wykwalifikowanym specjalistą. Dla stałych klientów przewidujemy niemałe rabaty oraz dodatkowe bonusy związane z Naszymi produktami oraz pełną obsługę oraz gwarancję na 24 miesiące każdego z produktów.\n63. Serwis kompresorów, sprężarki śrubowe\nAGINEX oferuje - sprężarki śrubowe, sprężarki łopatkowe, osuszacze, dmuchawy, kompresory., sprężarki powietrza, sprężarki śrubowe, sprężarki śrubowe powietrza, sprężarki bezolejowe, sprężarki tłokowe. Sprzedaż, serwis i części zamienne do sprężarek. W ofercie takie marki jak Mark, Renner, Ingersoll Rand Firma Aginex prowadzi sprzedaż i serwis sprężarek powietrza, sprężarek śrubowych, kompresorów, osuszaczy. Ważnym punktem oferty jest SSN - System Sterowania Nadrzędnego, umożliwiający sterowanie zespołem sprężarek. Dystrybucja sprężarek Mark i Renner, serwis sprężarek oraz umowy serwisowe. Firma zlokalizowana w Bielsku Białej, prowadząca działalność na terenie całego kraju.\n64. Telewizja przemysłowa\nWszystkich Państwa, którzy zastanawiają się jak ochronić swój biznes czy dom przed amatorami łatwych pieniędzy zapraszamy serdecznie na stronę elkam.org. Przedsiębiorstwo prowadzi serwis systemów gwarantujących bezpieczeństwo lokali użyteczności publicznej i prywatnych. Telewizja przemysłowa zakładana przez firmę zapisuje wszystko w formacie cyfrowym na dysku twardym. Dostęp do ustawień zabezpieczany jest hasłem, a dla ułatwienia pracy menu jest w języku polskim. Precyzyjny dobór sprzętu do miejsca, fachowa obsługa – to wszystko zapewni Ci Elkam.\n65. P.H.U. Malpol - Fiberglass Statuary Experts\n66. Kasa fiskalna\n67. Łaźnie parowe\nJesteś dyrektorem SPA i poszukujesz niedrogich saun saun w przystępnych cenach? Przejrzyj ofertę znanego producenta! Łaźnie parowe, sauny na podczerwień, sauny fińskie, sauny ogrodowe i VIP – spory wybór każdego rodzaju i każdej kategorii. Instalacja jest nieskomplikowana i trwa krótko – zyskujesz na czasie. Proponujemy dowóz w kraju i poza nim – 50 km gratis. W asortymencie Świata Saun również najlepszej jakości akcesoria, wanny z systemem sterowania (jacuzzi), groty, komnaty i jaskinie solne oraz obrazy-puzzle z soli, produkujące jony ujemne. Wspaniała dekoracja i dobroczynny wpływ na zdrowie!\n68. pawilon, kioski, pawilony handlowe\n69. Ogólnopolska Giełda Maszyn\n70. Pokrycia galwaniczne\nSzybki w poprzednich paru latach postęp mechaniki oraz sposobów cynkowania wywołany został znaczącym zapotrzebowaniem na ten typ pokryć, dlatego też powstały lepsze rodzaje kąpieli i barwy chromianowania cynku, przez co powłoki te mogą w określonych przypadkach substytuować kosztowniejsze powłoki dekoracyjne miedź-nikiel-chrom, zwłaszcza, gdy nie jest wymagana trwałość połysku. W dzisiejszych czasach najczęściej wykorzystywane frezarki to: pionowe, horyzontalne, uniwersalne, do drewna, do kółek zębatych, do gwintów. W obróbce skrawaniem metali wykorzystuje się liczne obrabiarki, wybór zależy od tego, jaki wynik końcowy pragniemy otrzymać.


lekarz Santa Vanaga-Besser - opinie - dermatolog, alergolog, wenerolog Mikołów - KCP.PL\nSpecjalista dermatolog, alergolog, wenerolog oraz medycyna estetyczna.\nwizyta lekarska (wenerolog) pokaż cenę\nkonsultacja dermatologiczna zobacz opis usługi\nW razie potrzeby, badanie dermatoskopem.\nByłem już w bardzo nieciekawym stanie, Pani doktor nie skupiła się tylko na zmianach skórnych a zajęła się problemem kompleksowo. Dziękuje!!!\nJeśli chodzi o leczenie - dobry specjalista bazujący na nowoczesnych lekach nie koniecznie zawsze drogich powiedziałbym odpowiednio dobranych pod schorzenie.\nPani doktor była czwartym dermatologiem do którego trafiłem. Została mi polecona przez przypadkowo spotkaną osobę w innej przychodni. Miałem duży problem z trądzikiem różowatym i.... w końcu moja twarz wygląda normalnie. Zdecydowanie polecam!\nPolecam tego lekarza ! Dokładna , kompetentna , uprzejma! Co jednak najważniejsze skuteczna ! A o to przecież chodzi.\nLekarz, który daje coś "więcej" - to trudno wyrazić słowami. Choroby dermatologicznej już nie mam, bo wyleczyła, a wspominam każdą wizytę z przyjemnością i chciałabym mieć więcej takich ludzi w codziennym otoczeniu. Więcej niż "bardzo dobry".\nPani dr jest doskonała - jako specjalista. Już po kilku dniach stosowania leków od pani doktor stan mojej skóry znacznie się poprawił. Kolejna wizyta była dopełnieniem sukcesu. Zmagałam się z chorobą prawie rok, a tu proszę - kilka dni i po problemie. Sposób podejścia pani dr do pacjenta naprawdę super. Polecam tego lekarza!!!\nBardzo dobry lekarz. Dokładna i kompetentna osoba, a do tego bardzo miła. Dokładnie mnie wysłuchała, obejrzała chore miejsca specjalnym aparatem, dodatkowo zleciła specjalistyczne badania. To nie była diagnoza "w ciemno". Polecam wszystkim.\nWizytę u pani doktor Besser zaliczam do niezwykle udanych. Po długiej tułaczce od dermatologa do dermatologa wreszcie trafiłam do kompetentnego lekarza. Nikt wcześniej niestety nie był w stanie skutecznie przeprowadzić leczenia mojej przypadłości skórnej... Badanie przebiegło wzorowo, dużo pytań o przebieg choroby, stosowane wcześniej leki, zmiana skórna została dokładnie obejrzana. Dzięki wiedzy pani doktor w końcu mogę poczuć ulgę. Moja dolegliwość dokuczała mi latami, a teraz nie pozostało po niej śladu. Cała wizyta przyjemna, pani doktor bardzo uprzejma i skupiona na badaniu. Jestem ogromnie wdzięczna za pomoc. Gorąco polecam!\nMikołów - znani lekarze\nVioleta Skrzypulec ginekolog, Bogdan Kubik internista, Marcin Hajzyk ortopeda, Agnieszka Woźnica internista, Marta Lebecka-Stangret okulista, Dariusz Orawski lekarz rodzinny, Iwona Fischer dermatolog, Alina Bijak-Perka internista, Barbara Wójcik stomatolog, Edward Tyrna internista, Jerzy Kubacki ginekolog, Janusz Lenart laryngolog, Bartłomiej Stasiów radiolog, Joanna Siuda neurolog, Maria Kosmalska internista\nSzukasz dermatologa z miejscowości Mikołów?


GNOME Art 0.2 - Download - Instalki.pl\nInstalki.pl » Programy » Linux » Narzędzia » wygląd » GNOME Art 0.2\n1177 (13 w tym miesiącu)\nOpis GNOME Art 0.2\nGNOME Art to ciekawa aplikacja pozwalająca szybko i łatwo zmieniać wygląd środowiska graficznego. Jak łatwo się domyślić narzędzie przeznaczone jest dla środowiska GNOME, to całkowicie wolny projekt napisany w Ruby i rozpowszechniany na warunkach licencji GNU GPL.\nOprogramowanie opiera się na witrynie art.gnome.org, wykorzystując intuicyjny interfejs pozwala w prosty sposób przeszukiwać serwis i instalować m.in. takie elementy jak: tapety, wygaszacze, ekrany splash/unsplash, ikony oraz karty logowania. Serwis dysponuje już niemałą bazą prac, która ciągle jest powiększana. Takie rozwiązanie daje użytkownikowi możliwość dopasowania wyglądu wedle własnego gustu bez konieczności czasochłonnego wyszukiwania interesujących elementów.\nProjekt nie jest już rozwijany, jego następcą jest Gnome-Art NextGen


Wola Boga Ojca - 15.02.2022(w) ZA TYCH, CO SĄ W SZPONACH NAŁOGU\n15.02.2022(w) ZA TYCH, CO SĄ W SZPONACH NAŁOGU\nNa wczorajszej Mszy św. wieczornej nie mogłem przystąpić do Eucharystii, a sprawiła to utrata czystości. Dla normalnego człowieka nie zgrzeszyłem, ale zważ, że w mojej łasce muszę być jak kapłan.\nPorównując sytuację do naszych postępowań: prokurator ukradł 50 zł na stacji benzynowej, a teraz, gdy to zapisuję w programie „Państwo w państwie” (Polsatu) pokazują interwencję policjantów, którzy spokojnego młodzieńca skuli i dodatkowo uderzyli w potylicę. Wszystko zanotował monitoring. To jest ziemski przykład zachowania nagannego.\nMusisz zrozumieć, że jesteśmy na takim wiecznym podglądzie i podsłuchu z odczytywaniem naszych myśli. Dodatkowo mamy sumienie...dlatego mój wzrok zatrzymała wielka figura Pana Jezusa na krzyżu, a Anioł Stróż powiedział: „nie!”. Niewierzący zacznie zaraz pytać: jak to „spojrzała” i negować istnienie Anioła Stróża.\nJa nie piszę tego dla ciekawości czytających, ale dla poszukujących z serca drogi do Boga. Chodzi o to, aby nie kręcić się bezcelowo lub przecierać szlaki do otwartej Autostrady Słońca.\nNie mogę już żyć bez Chleba Życia (Eucharystii), tak jak bez chleba naszego codziennego, którego nie jem tylko z rosołem. Wszystko jest dodatkiem do niego, też cudu, który nigdy się nie znudzi.\nRano postanowiłem być u spowiedzi, a w oczekiwaniu na spowiednika (6.15) wzrok zatrzymywała korona z kwiatów na głowie Anioła Pokoju z Medjugorie. Po rozgrzeszeniu padłem w ławkę z płaczem dziękując Bogu Ojcu za posiadanie kapłanów i Boże przebaczenie.\nAntyklerykałom oraz widzącym w namaszczonych sługach Pana...pedofilów (z tego powodu sąsiadka nie uczestniczy w życiu wiary) powiem, że skalany kapłan nie kala swojej posługi. Tak uczynił to w Swojej Mądrości, Bóg Ojciec, ponieważ nikt nie jest godny tej posługi. Musisz zrozumieć, że kapłan jest bardziej atakowany przez Szatana niż normalni ludzie...tym bardziej, gdy zdąża ku świętości.\nJk 1,12-18 „Błogosławiony mąż, który wytrwa w pokusie, gdy bowiem zostanie poddany próbie, otrzyma wieniec życia, obiecany przez Pana tym, którzy Go miłują”. Tutaj jest problem z Modlitwy Pańskiej „Ojcze nasz”...”i nie wwódź nas na pokuszenie”.\n„Kto doznaje pokusy, niech nie mówi, że Bóg go kusi. (…) To własna pożądliwość wystawia każdego na pokusę i nęci”. To prawda i to prowadzi do grzechu. Powstaje problem nieskończonej ilości prób...z najwyższą: oddaniem życia za wiarę. Ktoś źle przetłumaczył modlitwę („nie pozwól na kuszenie”). Sam wielokrotnie prosiłem Boga Ojca, aby odsunął ode mnie jedną z prób. Chodzi o przyznanie się do słabości, a każdy z nas ma jakąś.\nPs 94,12-15.18-19 To potwierdza psalmista: Błogosławiony mąż, którego Ty wychowujesz, Panie, i pouczasz Twoim prawem (...)”.\nEwangelia: Mk 8,14-21 Uczniowie zapomnieli wziąć chlebów i z tego powodu zaczęli o tym rozprawiać. Zbawiciel przypomniał im z zarzutem o dwóch cudach rozmnożenia chleba.\nCiało Pana Jezusa trzymałem bardzo długo w ustach...w pozycji pionowej wzdłuż jamy ustnej, co oznacza „My” (ja z Bogiem i Bóg ze mną).\nIntencję tego dnia miałem podaną w prosty sposób: wzrok zatrzymał „Magazyn tv Super expressu”, gdzie był artykuł: „Klątwa nieszczęśliwej divy”. Tam był opis tragicznego życia piosenkarki Whitney Houston z lat 90. Wpadła w szpony nałogu narkotykowego, który zmarnował jej życie i sprawił utonięcie w wannie.\nRzadko można spotkać wyzwolonego z nałogu przez Boga Ojca. Tak stało się ze mną. Mogłem zginąć od alkoholu, ale modlitwy pacjentek i Msze św. sprawiły, że nałóg mam odjęty (jestem cudownie uzdrowiony).\nChciałem to przekazać na spotkaniu z AA (w salce parafialnej), ale nawet nie pytano o co chodzi. Swoje spotkania powinni zaczynać od Mszy św. z Eucharystią, ale wolą wyznawać sobie nawzajem: „jestem alkoholikiem”. Jeden kieliszek może takiego zgubić, a ja wolę napić się płynu z ogórków.\nAktualnie przepisane (skróty, patrz: chronologicznie)\n25.07.1994(p) ZA OFIARY WYPADKÓW KOMUNIKACYJNYCH\nW śnie byłem świadkiem dwóch straszliwych wypadków. Przebudziłem się przestraszony, ponieważ tak właśnie zginęła koleżanka dentystka (byłem przy tym wypadku). Padłem na kolana przepraszając Boga Ojca za moje grzechy oraz częstą jazdę po pijanemu...napłynęły też stłuczki, które miałem i już wiedziałem, że Msza święta będzie w tej intencji!\nJakże jest to wszystko nieskończone. Ile tajemnic Bożych mam ukazywanych w każdej chwilce mojego życia. Wczoraj były słowa do mnie przekazane przez Vassulę: „Ja Jestem, a to Trójca Najświętsza”. Nasz rozum jest zbyt słaby na tę Tajemnicę, którą poznałem.\nMoje wyczyny życiowe sprawiły wstrząs w duszy. Nie będę tego opisywał z powodu wstydu. "Mateczko przepraszam! Panie Jezu jakże cierpiałeś widząc mnie, Twojego syna, który szedł na zgubę! Przepraszam! Niech ten dzień będzie wynagrodzeniem za moją nędzę!”\nSzatan zepsuł to święte pragnienie, bo ma dostęp do przebiegu naszego dnia życia...\n- telefonowaniem, wertowaniem w papierach medycznych, bo chodziło o oderwanie od tego zapisu.\n- byłem zalewany wyrzutami sumienia („zostaw to, przecież ci przebaczyłem”)...\n- w pustce duchowej zacząłem gadać do telewizora\n- padłem zadręczony, a z głębokiego snu wyrwała mnie żona!\nDopiero po wyświeceniu mieszkania do serca wrócił pokój i radość Boża. Nawet zawołałem: „Panie Jezu! Ja już jestem zbyt stary na to! Poprowadź Zbawicielu Dobry”. Pan odpowiedział: żyj dla Mnie! Prawie krzyknąłem: „Tak! Ja mam żyć tylko dla Ciebie, Jezu, zapomniałem!” Na ten moment Pan dodał (...) ofiaruj Mi się całkowicie.\n(...) Poświecenie samochodów...zdziwiony usłyszałem moją intencje modlitewną. Nie mogłem wyjść z kościoła, a przede mną klęczała matka lekarki zabitej w w/w wypadku. (...) W końcu padłem umęczony, ale nie szkoda mi czasu, ponieważ przybliża mnie do Wielkiego Powrotu. Dzisiaj, gdy to przepisuję (15.02.2022) jest odwrotnie, bo pragnę wszystko przepisać i edytować. Działanie Szatana ustąpiło po zatrzymaniu wzroku na słowie: g o ł ą b e k!\n26.07.1994(w) ZA BŁĄDZĄCYCH PO PUSTYNI\nTuż po północy przypomniałem sobie, że dzisiaj jest święto rodziców Matki Bożej. Padłem na kolana z wołaniem: „proszę, abyście objęli swoją opieką moją rodzinę" (...). Właśnie „spojrzał” Pan Jezus z Całunu („Prawdziwe Życie w Bogu”), gdzie padły słowa do mnie: "Przyjdź wesprzeć się na mnie i licz na mnie. Módl się, ponieważ cieszy mnie, kiedy przypominasz sobie o Mojej obecności".\nUwagę zatrzymały słowa o tych wszystkich, którzy "b ł ą d z ą po p u s t y n i", a niedługo ziemia zostanie wstrząśnięta! (...) W tym czasie zacząłem moją modlitwę z powodu obojętnych, ale chętnie służących władzy wciąż ludowej, biegających za wiatrem, nie dostrzegających obdarowania i prawdziwych wrogów Boga Ojca. Moje serce znalazło się przy nich, bo nic nie oznaczają piękne domy i samochody...\nW drodze na Mszę świętą wzrok zatrzymał napis: "P o m o c", a to znaczy że ja pomagam Panu Jezusowi. (...) Na Mszy św. w Słowie (Jr 14,17-22) jest zapowiedź upadku Izraela, bo: „Nawet prorok i kapłan błądzą po kraju nic nie rozumiejąc. (…) Czy są wśród bożków pogańskich tacy, którzy by zesłali deszcz? (…) Czy raczej nie Ty, Panie, nasz Boże?”\nDzisiaj, gdy to przepisuję (15.02,2022) naród wybrany wrócił na pustynię, opiera się na własnej opatrzności otoczony śmiertelnymi wrogami...czeka na jakiegoś zbawiciela. A psalmista w tamtych czasach wołał (w Ps 79):\n„Wspomóż nas, Boże nasz, Zbawco (…) wyzwól nas i odpuść nam grzechy przez wzgląd na swoje imię. Niech jęk pojmanych dojdzie do Ciebie i mocą Twojego ramienia ocal na śmierć skazanych. My zaś, lud Twój i owce Twojej trzody, będziemy wielbić Ciebie na wieki i przez pokolenia głosić Twoją chwałę.\nNatomiast Pan Jezus (Mt 13,36-43) opowiedział przypowieść o chwaście, który rośnie razem ze zbożem. Tak będzie na końcu świata: wszyscy dopuszczający się nieprawości zostaną „wrzuceni w piec rozpalony”.\nPoprosiłem Matkę Najświętszą o przekazanie Eucharystii na ręce Pana Jezusa w intencji tego dnia. Po wyjściu z kościoła trafiłem na autobus odjeżdżający do miejsca moich dziadków ze strony matki (Klwów)!\nPan Jezus ponownie powiedział do mnie przez Vassulę: "Jestem wszystkim czego ci brakuje (...) mój krzyż jest ciężki, czy chcesz ulżyć mi trochę?" Serce i duszę zalał wielki smutek, a w nadbrzuszu pojawił się ucisk, skuliłem się w sobie, musiałem zamknąć oczy.\nZrozum moje cierpienie, ponieważ w takim momencie pragnę tylko jednego: ciemnicy z Panem Jezusem (modlitwy, postu, cichości). Popłynie moja droga krzyżowa w intencji tego dnia, a w tym czasie przesuną się obrazy odpoczynku ludzi cielesnych, sławnych i bogatych. Nie wypowiesz mojego współcierpienia z Panem Jezusem. Całkowicie zesłabłem w ciele, które jest zbyt słabe na takie przeżycia.\nPo kojącej drzemce "spojrzała" Twarz Pana Jezusa umierającego na krzyżu. Zatrzymałem się w modlitwie, a właśnie wypadły słowa: „Dziś będziesz ze Mną w raju”. W kilka sekund pojawiło się wyjaśnienie, bo my kojarzymy sobie Raj z pełnym stołem, miłością typu ziemskiego i żartami.\nTo jest pokazane na osobie Jerzego Urbana. Jak wielki ból sprawia taki Panu Jezusowi, ponieważ gubi siebie i nieskończone rzeszę innych. Czy wiesz jak trudno jest dostać się do Raju? Nie trafisz tam bez niesienia swoich cierpień i pomagania Panu Jezusowi w jego krzyża. Przypomniała się Mała Tereska prosząca w intencji skazańca, aby pocałował krzyżyk, bo wielu wówczas odwraca się, a niektórzy opluwają...ten ucałował!\nCiężki jest krzyż Pana Jezusa, ale jego niesienie sprawia jedyną i ostateczną radość...to radość niesienia prawdziwej pomocy, a wiem coś o tym jako lekarz. Ja jestem kowbojem Bożym (naganiaczem zagubionych owieczek, a nawet całego, które pędzi na oślep).\n(...) Zrób serial z takimi relacjami, bo to wszystko jest znane, niby dalekie, a teraz dzieje się „tu i teraz”. Kto to widzi? Kto mówi o tym? Kto żyje tamtym światem? Ja nie szukam nic na tym świecie, ale szukam wszystkiego czyli Pana Jezusa...w każdej chwilce mego życia!\n(...) Ludzie nie uznają Zmartwychwstania Pana Jezusa, ale wierzą we własne zmartwychwstanie (reinkarnację). To dalszy przykład „błądzących po pustyni”. Zważ, że ludzie wciąż szukają, a trzeba iść za Bogiem: „bądź Wola Twoja (wg Modlitwy Pańskiej). Jest to pokazane na matce prowadzącej dziecko za rączkę.\nTen dzień kończy się piękną melodią włoską, a to bracia bliscy mi, muszę się za nich pomodlić, bo kojarzą się z mafią.\n„Panie Jezu! Panie każdej chwilki mojego życia.\nDziękuję za łaskę poznania, że Jesteś!\nBoże mój! Niech w ostatniej chwilce życia będę z Tobą!\nJezu mój! Wszystko to nic, a nic z Tobą to wszystko!\nDziękuję! Niech będzie błogosławiony Bóg Ojciec!”\nDziękuję Boże za ten dzień...


MEDYTACJE O SŁOWIE "TERAZ", | Gazeta Uniwersytecka UŚ\nCZYLI KONCERT REKTORÓW\nZ UDZIAŁEM KONTRABASU\n22 września, w Kościele Opatrzności Bożej w Katowicach - Zawodziu, w ramach Festiwalu Nauki "Śląsk 2000", odbyło się prawykonanie Eseju na słowo, organy i kontrabas - 8 krótkich medytacji o słowie "teraz". Autorem i wykonawcą tekstu był Rektor Uniwersytetu Śląskiego, prof. Tadeusz Sławek. Partie organów wykonywał Prof. Julian Gembalski (Rektor Akademii Muzycznej w Katowicach), na kontrabasie grał Bogdan Mizerski. Prof. Sławek w krótkim wstępie określił spotkanie "chwilą odpoczynku od, koniecznej przecież, codziennej krzątaniny", nazywając towarzyszącą słowu muzykę - "medytacyjną".\nTadeusz Sławek, Bogdan Mizerski:\nOsiem krótkich medytacji\no słowie "teraz". Prawykonanie:\n22 IX 2000 r.\nO ile obaj rektorzy wystąpili publicznie razem dopiero dwukrotnie, o tyle współpraca Tadeusza Sławka z Bogdanem Mizerskim datuje się na koniec lat 70-tych. W tym czasie wykonali razem kilkadziesiąt koncertów, łącząc recytację tekstów Sławka (ale też odniesień do Williama Blake'a, Jacquesa Derridy, Edgara Allana Poe, czy Henry'ego D. Thoreau) z muzyką kontrabasu, modyfikowaną zastosowaniem efektów elektronicznych. Na dwudziestolecie wspólnej pracy "nad formą integracji słowa i dźwięku" powstała płyta CD "De-konstrukcje" (inspirowana Derridą), nieco ponad dwa miesiące temu ukazała się kolejna: "Podróż mistyczna z Nysy do Barda Śląskiego" - jak mówią jej autorzy, "zapis fikcyjnych rozmów prowadzonych przez czterech wybitnych mężów [Jakub Boehme, Johannes Scheffler, Emanuel Swedenborg i William Blake. M.K.], którzy w znacznym stopniu wpłynęli na kształtowanie się umysłowości europejskiej. Rozmowy te stanowią poetycki komentarz nie tylko do filozofii poznania określanej mianem mistycznej, lecz jednocześnie do pewnej postawy życiowej skłaniającej do zadawania ważnych pytań zinstytucjonalizowanym formom religijności i poznania naukowego".\nWedług Bogdana Mizerskiego, praca nad kompozycją zaczyna się od uważnego, "samotnego" odczytania tekstu, który jest zawsze uprzedni wobec muzyki.\n-To najważniejszy moment - mówi. - Chłodne odczytywanie tekstu, bez uruchamiania muzycznej wyobraźni. Dopiero przy powtórnym czytaniu pojawiają się pierwsze tropy dźwiękowe.\nMuzyka powstaje etapami, wynika z podziału tekstu na poszczególne fragmenty, konkretnym miejscom towarzyszy określony zamysł muzyczny. Ale i to odbywa się jeszcze bez instrumentu.\n- Końcowy szkic muzyczny powstaje równolegle z pogłębioną analizą tekstu - mówi Mizerski. - Z jego podziału wynika zastosowanie określonych środków ekspresji, linii melodycznej, rytmu. Potem wreszcie - odpowiedników brzmieniowych. Wiem już, w jaki sposób grać, a teraz na końcu ustalam, co.\nPo wrześniowym koncercie, w jednej z lokalnych gazet ukazała się relacja z podtytułem: "Refleksyjne teksty z psychodeliczną muzyką".\n- To bardzo uproszczone określenie, zaledwie jedno z kilku innych, których można by użyć równie dobrze. Jest tam wizyjność, element krzyku, lament, medytacja, rockowa ekspresja, rytm, bluesowy feeling, czy słowiański smutek. To jednak nie oznacza klasyfikacji, przyporządkowania muzyce nazw, to raczej różnorodne elementy, środki wyrazu w niej obecne.\nWedle Mizerskiego, muzyka nie powinna być dla odbiorcy "letnia", musi "uderzać", pobudzać wyobraźnię słuchacza. A w tym, że prof. Sławek nazywa moment występu "chwilą spokoju", nie ma sprzeczności. Bowiem spokój, to także rezultat odgrodzenia od tego, co zakłóca podróż wewnątrz siebie.\nCzęsto pojawia się pytanie, czy chodzi o wzajemne zbliżenie między wykonawcą i słuchaczem, czy tylko o przedstawienie, wskazanie, prezentację. To chyba zależy tylko od odbiorcy, nie wykonawcy. Dla mnie to tyle, co dotknięcie tajemnicy, wyzwolenie w człowieku lęku.- mówi Mizerski.\nPodczas koncertów zdarza się, że obaj w pewnym momencie improwizują, dodają nie planowane wcześniej elementy muzyczne, czy powtórzone frazy tekstu.\n- To kwestia wzajemnego otwarcia na to, że druga strona zrobi krok w innym, niż uprzednio zamierzony, kierunku. Sens w tym, by odpowiednio na taką sytuację zareagować. Jak w życiu.


Technikum nr 3 - technikum - Krosno - firmy-opinie.pl\nTechnikum nr 3 - technikum - Krosno\nTechnikum Nr 3 w Zespole Szkół Ponadgimnazjalnych Nr 3 „Mechanik” im. Stanisława Staszica w Krośnie - to szkoła zawodowa sięgająca swoją tradycją do 1892 r. Od wielu lat kształcimy na wysokim poziomie dla podmiotów gospodarczych Podkarpacia i całego kraju a także dla studiów technicznych. Dzisiaj jako jedyni w regionie kształcimy dla: motoryzacji, lotnictwa, branży mechanicznej i mechatronicznej. Tylko u nas w technikum i szkole zawodowej dajemy uczniom dodatkowe uprawnienia w różnych zawodach na bezpłatnych kursach kwalifikacyjnych uznawanych w całej UE.\n(013) 43 215 61\nTechnikum nr 3 - opinie\nTechnikum nr 7 - Krosno\nTechnikum nr 1 - Krosno\nTechnikum nr 2 - Krosno\ntechnikum - województwo podkarpackie >>\nkorepetycje język angielski Krosno


Pomoc w wyborze RAMu - Sprzęt komputerowy - dobreprogramy - forum\nPomoc w wyborze RAMu\nsandall (Sandall) 2011-03-03 14:40:40 UTC #1\nWitam, jak w temacie, chciałbym dokupić a bardziej wymienić swoje kości ram na inne i potrzebuje pomocy jakie były by najlepsze, obecnie posiadam RAM DDR2 2x 1GB GoodRam 667MHz, ze względu że są tylko 2 miejsca na RAM, musze kupić nowe kości, chcę kupić 4GB i teraz pytanie, jakiej firmy? ile MHz, i czy 1 kośc czy 2x 2GB? i czy w ogole warto wymieniać, czy RAM podniesie jakoś osiągi tego zestawu? oto reszta zestawu:\nPłyta Asus P5KPL SE\nRAM DDR2 2x 1GB GoodRam 667MHz\nGrafika GeForce 8800GT 256MB\nZasilacz Akyga 580W\nPhenom (Phobos64) 2011-03-03 14:54:00 UTC #2\n2x 2GB będą działać w dualu, ta płyta suportuje 800tki, System będzie chodził na pewno lepiej.\nsystem (system) 2011-03-03 15:09:44 UTC #3\nMasz sprzęt trochę podobny do mojego. Ja mam również Core 2 Quad 6600 i do niedawna miałem 8800 GT, obecnie R HD 4870 1 GB i win 7 professional 64 bit. Dotychczas miałem RAM DDR2 2 x 1 GB Kingston 800 CL 5. Niedawno kupiłem 2 x 2 GB DDR2 800 Kingston Hyper-X CL 4. Po wymianie pamięci komputer sporo przyspieszył. Na poprzedniej pamięci indeks wydajności systemu pokazywał dla pamięci wynik 5.5, po wymianie 7.1, różnica znaczna z tym, że prawdę mówiąc, w praktyce nie odczuwam zmiany pamięci. Podsumowując, testy wykazują znaczny wzrost wydajności, subiektywnie nie odczuwam zmiany. Jak masz system 64 bitowy, to zmiana pamięci będzie korzystna, jak masz 32 bity, to nie warto wydawać kasy. Ale jak już zmieniasz, to polecam pamięci te, co ja kupiłem, są szybkie. Decyzja należy do ciebie\nPhenom (Phobos64) 2011-03-03 15:16:54 UTC #4\nJak masz system 64 bitowy, to zmiana pamięci będzie korzystna, jak masz 32 bity, to nie warto wydawać kasy. Ale jak już zmieniasz, to polecam pamięci te, co ja kupiłem, są szybkie. Decyzja należy do ciebie\nBzdura. Ściągasz Sunrise Seven i włączasz jednym kliknięciem PAE. Nie powielaj zabobonów Darmik24 [-X\nsystem (system) 2011-03-03 15:35:17 UTC #5\ndo tej płyty http://www.komputronik.pl/index.php/pro ... l_G31.html\nPhenom (Phobos64) 2011-03-03 15:41:37 UTC #6\nA ty nie wyskakuj z zaawansowanymi propozycjami dla kogoś, kto pyta o dobór pamięci.\nJeżeli nie masz podstawowej wiedzy to nie wypisuj bzdur. Zmień forum, albo zacznij się uczyć. Jak już się nauczysz podstaw może przestaniesz mieszać ludziom w głowach. Jak radzisz, to rzetelnie, albo wcale.\nsandall (Sandall) 2011-03-03 15:44:37 UTC #7\nmam system 32bit, a wydajnosc dla pamieci RAM wskazuje 5,5 wiec nie wiem czy jest sens kupowania ramu jak Tobie wskazywal tyle samo, oczywiscie wiem ze pewnie to skoczy do gory jesli ramu bedzie 2x wiecej, ale pytanie czy jest sens...\n-- Dodane 03.03.2011 (Cz) 16:48 --\nKingston HyperX DDR2 2x 2GB 1066MHz CL5 do tej płyty http://www.komputronik.pl/index.php/pro ... l_G31.html\nNa stronie jest napisane obok tego typu ramu ze O.C a co to znaczy bo nie bardzo wiem?\nPhenom (Phobos64) 2011-03-03 15:52:27 UTC #8\nPo podkręceniu, informacja na tamtej stronie może być dokładniejsza, ja sprawdzałem na tej http://www.ceneo.pl/1858458s\nNatomiast 2GB ram w dzisiejszych czasach to już niewiele. Procka masz w miarę dobrego, pociągnie jeszcze. Q6600 też się dobrze kręcą. Znajdziesz masę postów na forum na ten temat. Przemyśl zakup i rozważ OC.\nsandall (Sandall) 2011-03-03 16:00:38 UTC #9\ntyle ze ja nie bardzo znam sie na tym kreceniu podzespolow, dlatego wolabym cos kupic bez koniecznosci kombinowania\nPhenom (Phobos64) 2011-03-03 16:02:39 UTC #10\nNa 7 i bez kręcenia będzie działał dobrze, natomiast ramu nigdy za wiele\nsandall (Sandall) 2011-03-03 16:06:09 UTC #11\nczyli ktory najlepszy ram bez OC bedzie? ;>\nPhenom (Phobos64) 2011-03-03 16:09:14 UTC #12\nWeź te. Kingston HyperX DDR2 2x 2GB 1066MHz CL5 http://www.asus.com/product.aspx?P_ID=7x8IbK8Vs2QULDCh Sprawdziłem, będą działać.\nsandall (Sandall) 2011-03-03 16:14:20 UTC #13\nOk, wielkie dzieki za pomoc, Pozdrawiam\nsystem (system) 2011-03-03 16:20:56 UTC #14\nTUTAJ masz filmik o podkrecaniu\nale jak się nieznasz to lepiej nie podkrecaj,a ramy będziesz miał ekstra\nDyzio23 (Adam Bialek) 2011-03-03 16:58:27 UTC #15\n@Phenom. Włączenie PAE na Win 7 32-bit skutkuje tym, że niektóre programy odmawiają pracy. Już to przetestowałem. A włączenie PAE tylko po to, żeby system meldował pełne 4 GB pamięci mija się z celem. Windows 7 Manager jest o niebo lepszy od Sunrise Seven mimo tego, że nie jest w języku polskim.\nPhenom (Phobos64) 2011-03-03 17:00:25 UTC #16\nNa wersji Ultimate? O jakie programy chodzi, możesz przybliżyć ten temat?\nDyzio23 (Adam Bialek) 2011-03-03 17:04:39 UTC #17\nTak, wersja Ultimate 32-bit. A jakie programy to już nie pamiętam bo od dawna nie używam tej opcji. Mam dostępne 3,5 GB RAM i to w zupełności mi wystarcza przy wyłączonym pliku wymiany. Jeszcze ani razu nie miałem komunikatu o braku pamięci a testowałem różne programy.\nPhenom (Phobos64) 2011-03-03 17:19:43 UTC #18\nSzkoda, że nie możemy poznać szczegółów :^o\nDyzio23 (Adam Bialek) 2011-03-03 17:33:27 UTC #19\nPrzed chwilą sprawdziłem najnowszą wersję Sunrise Seven. Zaznaczyłem opcję Odblokuj obsługę do 128 GB RAM dla x86 i po restarcie system zameldował - 4,096 GB RAM zainstalowane a dostępne tylko 2,0 GB. Jedna wielka ściema.\nPhenom (Phobos64) 2011-03-03 17:41:07 UTC #20\nCo rozumiesz przez dostępne? Nagle znikło ci 2GB ram? Ale programy działają? Nie zapomniałeś zrestartować kompa? Dlaczego uważasz, że inżynierowie Intela, oraz twórcy systemów wykorzystujących PAE na co dzień w wydaniach serwerowych windowsów i linuxów wprowadzają cię w błąd? Może skończmy tą dyskusję, wróć jak dowiesz się więcej na ten temat