Temat: Rambadjathash Solamonota Budik-to Sulikin Wto Lip 03, 2012 9:56 am\nBeczka przeciekała. Kap, kap, kap - kropla za kroplą spadały ci na nos. Przez dzień, dwa, tydzień albo miesiąc. Pewnie byś zdążył utonąć albo zanudzić się na śmierć. Rzecz jasna nie mogłeś. Byłeś już martwy.\nAle w pewnym momencie los się do ciebie uśmiechnął. A przynajmniej tak się wydawało. Poczułeś lekki ruch, potem silny wstrząs, a parę chwil później rzucało tobą w beczce niczym muchą w słoiku potrząsanym przez złośliwego bachora. Ach, twoje biedne, starusieńkie kości! Czyż tak należy obchodzić się z tak sędziwą osobą?! Całe poruszenie jednak ustało wreszcie - zaś ty sam poczułeś na skórze po raz pierwszy od niepamiętnego czasu ciepły dotyk słońca oraz zapach świeżego powietrza!\nBeczka została rozłupana kilkoma ciosami łomu (który nie omieszkał przy okazji sponiewierać nieco twych nóg) i oto ukazał ci się wybawiciel!\nWysoki, zarośnięty mężczyzna o długich, niemytych włosach odziany w marynarską kamizelę i luźne, sukienne portki.\nNajwidoczniej nie był zachwycony swym odkryciem, jako że gdy tylko cię dostrzegł zaniemówił (pewnie porażony twą nieziemską urodą!), cofnął się o krok, o dwa, o trzy po czym wrzasnął na całe gardło:\nW uszach aż ci zadzwoniło. Takiego hałasu dawno żeś nie uświadczył. Dotychczas słyszałeś coś tylko gdy te głupie makrele uderzały w beczkę w której siedziałeś. A tu proszę, od razu taki ryk, taki tumult! Ciekawe czy tak czuły się dzieciaki które dopiero co przychodziły na świat...\nTemat: Re: Rambadjathash Solamonota Budik-to Sulikin Wto Lip 03, 2012 12:16 pm\nZaskoczenie było ogromne, a zawód jeszcze większy, gdy zamiast wyczekiwanej nagiej nimfy z nektarem i owocami ukazał się jakiś brudny rumcajs. Pierwsza myśl wciąż obiegała wokół ciągłego pragnienia. Pan budzik jednakowoż nie wydawał się chętny obdarować uratowanego Lyve kanistrem z sokiem pomarańczowy, który chował za plecami, czego umarlak był całkowicie pewien. W jednej chwili jednak zdał sobie sprawę z położenia. Bo skoro zapewne nie były to słodkie jeziora Edenu(choć tego jeszcze do końca pewien nie był), to niewątpliwie leżał w starej beczce przy porcie już kawał czasu. Poczuł wstyd, gdy połączył niemrawą sytuację z nieeleganckim wyglądem. "Toż nie wypada!" - zbulwersował się w myślach. Postanowił udawać, że nie żyje. Ot, bo nic lepszego nie zdołał w głowie skonstruować. A skoro już nie żyje, to chociaż dawać pozory braku jakichkolwiek funkcji życiopodobnych. W dawno strawionym sercu żywił nadzieję, że może gdy otworzy później oczy, miły kudłaty pan okaże się nimfą. Zamyślenie bardzo prawdopodobnym zjawiskiem pozwoliło Lyve się wyciszyć. I czekać.\n[zastanawiam się w jak wielu aspektach różnie się jako umarlak od człowieka - mam na myśli fizjologię, zmysły, głód(bo pić już z góry zastrzegam mam zamiar niemiłosiernie)]\nTemat: Re: Rambadjathash Solamonota Budik-to Sulikin Sro Lip 04, 2012 1:03 pm\nZamarłeś - cóż za piękne słowo! - w bezruchu, udając żeś typowy umarlak. Wtenczas zdałeś sobie też sprawę że najwyraźniej zamknięcie oczu nie jest do końca tym, czego oczekiwałeś. To znaczy wydawało ci się że je zamknąłeś, ale mimo wszystko widziałeś dalej. Czyżbyś nie miał już powiek? Chyba były, ale tak jakby ich nie było. Dziwna sprawa.\nNie miałeś jednak czasu zbyt długo się nad tym zastanawiać, jako że po chwili pojawiło się kilku kolejnych mężczyzn. Stanęli wokół ciebie w półokręgu, dość wyraźnie zachowując odległość. Oraz wymownie zasłaniając twarze dłoniami i rękawami ubrań. Wyraźnie nie podobała im się roztaczana przez ciebie woń - zresztą, sądząc po grymasach na ich twarzach takie osłanianie nozdrzy i tak nie wiele dawało.\n- Psie szczęście! Tyle rzeczy do wyłowienia, a znaleźć skrzynię z jakimś gnijącym ścierwem. Na co czekacie łajzy? Wrzućcie to... coś do morza. I umyjcie pokład. Tylko szybko bo nie zniosę tego smrodu! - odezwał się jeden z mężczyzn. Najlepiej ubrany, elegancki i postawny. Zapewne kapitan.\nPo chwili pozostali marynarze chwycili za bosaki i zaczęli podnosić cię nimi chwytając hakami za ręce, nogi - cholera, jeden wbił się nawet gdzieś między żebra! Łaskotało. Nim jednak przesunęli cię choćby o pół metra dało się słyszeć miękkie, wilgotne plaśnięcie któremu towarzyszyła burza przekleństw ze strony zebranych.\nCóż, twoje własne ciało spłatało im figla - najwyraźniej nieco "przegniłeś" w czasie swego podmorskiego spoczynku, gdyż jedna z rąk najzwyczajniej w świecie odpadła od korpusu. Jeśli chodzi o ścisłość - tak samo stało się z lewą nogą, tuż poniżej kolana.\n- Czort by to trafił. Nie dość że śmierdzi to jeszcze się sypie...\nTo było interesujące doświadczenie. Kątem oka widziałeś swoją własną grabę leżącą spory kawał od reszty ciała. A jednocześnie czułeś ją tak, jakby była tam gdzie zawsze. No, może trochę bardziej swędziała pod pachą i świerzbiła w palcach.\nTymczasem marynarze zaczęli z pomocą bosaków i mioteł zgarniać twe przemoczone i mięciutkie zwłoki razem.\n[Myślę, że w trakcie przygody się przekonasz : ) chyba że chcesz żebym opisał osobno]\nTemat: Re: Rambadjathash Solamonota Budik-to Sulikin Sro Lip 04, 2012 9:22 pm\nWciąż nie widząc lepszego wyjścia, Lyve czekał. Poczuł wielki smutek ogarniający pozostałe przytwierdzone kończyny, po tym jak ręka i kawałek nogi postanowiły odpaść. Strata nie do zastąpienia. "Zaraz flaki wypłyną mi dupą..." - Od wybuchnięcia gorzkim płaczem powstrzymały go bodźce dotykające odpadniętą rękę. Ciągle w pozycji zgwałconego nieboszczyka Lyve zapragnął poruszyć swędzącymi paluchami, licząc na reakcję, która naprawiła by jego smutek. Wiedział, że praktycznie jest na drodze do wolności, choć z kalectwem, ale z niemałą nadzieją na duże możliwości swego statusu olanego przez śmierć. "Ruchy panowie, bo zmuszonym będę zmobilizować wasze żywe ruchy" - plugawie dumał w swych myślach, jakie perspektywy otwierają się przed zgniłym trupem w tym świeżym świecie.\nTemat: Re: Rambadjathash Solamonota Budik-to Sulikin Czw Lip 05, 2012 5:04 pm\nCzekał i czekał, gdy dosłownie "zmiatano" go szczotkami za burtę okrętu. Zdał sobie jednak sprawę z ciekawego zjawiska - dał radę poruszyć palcami łapy, która leżała dobry metr od niego! Szczęśliwie żaden z marynarzy nie dostrzegł tego, ale niewątpliwie kończyna reagowała, choć z opóźnieniem i jakby nieswojo. Pewnie Lyve zastanawiałby się nad tym dłużej, gdyby nie wpadł na powrót do słonej wody.\nPlusk, flusz, bul, bul, bul...\nLedwo wydostał się z morza, zaraz do niego wrócił. Zapewne była w tym jakaś ukryta alegoria, w tej chwili jednak można było nabrać co najwyżej alergii. Na słoną wodę. Cóż - przynajmniej nie był uwięziony w beczułce.\nZamiast tego powolutku zagłębiał się w błękitnej toni, a woda wlewała się do jego zniszczonego ciała. Dodatkowy otwór wybity w korpusie bosakiem tylko to przyspieszał, zaś sam umarlak był gotów przysiąc że gdzieś w okolicach serca coś mu się poruszyło. Nie ze wzruszenia wcale. Ot, chyba wpadła tam jakaś mała rybka i teraz szamotała się w najlepsze między przegniłymi wnętrznościami.\nKątek oka, Lyve zdążył jednak dostrzec (nim wpadł do morza) że całkiem niedaleko znajdował się ląd. Czyżby była jakaś nadzieja?\nTemat: Re: Rambadjathash Solamonota Budik-to Sulikin Czw Lip 05, 2012 9:49 pm\nSytuacja jak świadomego rozkładu stawała się dla niego coraz bardziej irytująca i niepokojąca. Miał przed oczami wizję wiecznego gnicia na dnie zatoki, pòki jakieś miłe stworzonko nie zapragnie go zjeść. Ale co wtedy? Koniec? Toż to nie wchodziło w rachubę planów, o których śnił wszystkie te lata w beczułce, swym sarkofagu. "Beczka! Jak mam bez niej wykreować legendę o zmartwychwstałym proroku dobrych nowin? Trzeba ją odzyskać. I rozgłosić, że jestem synem jakiegoś boga. I jakoś się przedstawić... Jezus jest fajnie." Rzec można, że niemało się wystraszył. Zatrząsł by nawt kolanami, lecz wolał nie ryzykować. Musi pozbierać się do kupy, całkiem serio.\nDużo i długo nie analizował. Poczekał, aż ociupeńkę oddryfuję, po czym zanurzył się czym mógł pod wodę i ruszył w stronę lądu z nadzieją, że odprute członki swędzą z tęsknoty i zechcą powrócić na miejsce.. Starał się stękać jak najmniej płynąc ku lądowi.\nTemat: Re: Rambadjathash Solamonota Budik-to Sulikin Pią Lip 06, 2012 5:47 pm\nPłynięcie okazało się nico trudne w związku z brakiem kończyn. Mimo wszystko jednak jakoś szło, chociaż utrzymanie równowagi w wodzie wymagało sporo koncentracji i nieco wprawy która pojawiła się już po kilku minutach.\nCo ciekawe - Lyve nie odczuwał najmniejszego bólu ramion ani zmęczenia, nawet woda przelewająca się przez jego ciało nie przeszkadzała tak bardzo. Może poza tym dziwnym łaskoczącym uczuciem wewnątrz.\nGdy dostał się wreszcie do brzegu, niebo powoli zaczynało się ściemniać a światło dnia ustępowało wieczornej szarudze. Mimo wszystko, mógł być w pewnym stopniu zadowolony, gdy znalazł się na miękkim, nagrzanym piasku plaży. W okolicy nie było widać żadnych ludzi, choć nieopodal widać było drewnianą chatkę, obok której przy prowizorycznym molo unosiła się przycumowana łódeczka. Najwyraźniej była to chata jakiegoś niezbyt zamożnego rybaka. Domostwo było niewielkie, kryte strzechą, zbudowane z sękatych belek, które przez lata użytkowania na dobre poszarzały i spróchniały.\nUszu umarlaka dobiegł głośny skrzek. Kawałek od niego, na skraju wody siedziała wielka mewa. Ptaszysko ciekawsko przekrzywiło łeb, spoglądając nań tak jakby zastanawiało się czy aby nie nadaje się do zjedzenia.\nTymczasem gdzieś w oddali wciąż wyczuwał swoje utracone członki. Dziwne uczucie...\nTemat: Re: Rambadjathash Solamonota Budik-to Sulikin Pią Lip 06, 2012 9:36 pm\nOj, czuł ten zapach wolności parujący z nagrzanego piasku. Chata równocześnie przyprawiła go o niemiłe skojarzenia z żoną. Po chwili jej widok wywołał u niego gotujący się gniew. Nie podobało mu się tu. Liczył na coś innego. Konkretnie nie wiedział na co, jednak otwarty świat przywodził na myśl raczej bardziej majestatyczne obrazy. Zawód pobudził śpiący od wieków gniew. Jego pierwszym celem została mewa. Zmusił wszystkie swoje części, by rzucić się na nią i rozszarpać. Nie przewidywał żadnego skutku, choć o tym już nie myślał. Następnym celem, po pozbieraniu się do jednej kupy, miała być chatka. Z całą zawartością.\nTemat: Re: Rambadjathash Solamonota Budik-to Sulikin Sob Lip 07, 2012 7:59 pm\nZaprawdę - komicznie musiało by wyglądać dla postronnej osoby jak Lyve rzucił się w stronę mewy. Brak nogi i ręki wyraźnie utrudniły zadanie, a ptaszysko bez trudu poderwało się do lotu z irytującym krzykiem. Ot, zatoczyło dwa koła nad biednym żywym trupem i przysiadło na dość odległym kamieniu. I oczywiście znowu zaczęło ciekawsko się wpatrywać. Pewnie przesiąknięty zapachem morza i nieświeżo wyglądający nieboszczyk w małym móżdżku kojarzył się z łatwym łupem. Najwyraźniej zwierzak uznał, że warto poczekać.\nRuszył więc nieumarły w stronę skromnego domostwa. Kuśtykając, wspierając się o nadmorskie kamienie dotarł w pobliże chaty - zdawało się całkiem niepostrzeżenie. Zdawało się, bo nagle w jego czerep coś trafiło. Łupnęło raczej. Potem raz jeszcze. Zdążył zdać sobie sprawę, że zza pobliskiej wydmy wychylał się dzieciak. Konkretnie mały chłopiec, trzymający w ręku garść kamyków.\n- Jesteś utopcem? - zapytał ciekawie, leżąc na brzuchu wycofał się przy tym kawałek.\nTemat: Re: Rambadjathash Solamonota Budik-to Sulikin Sob Lip 07, 2012 11:01 pm\nBrak niektórych kończyn właśnie w tej chwili zdał się być najbardziej uciążliwy, gdy nie mógł bezproblemowo rzucić się za młodym gnojkiem. Teraz dopiero uznał za stosowne zastanowić się nad dalszym poczynaniem. Mały kundel nie wydawał się dla niego godny uwagi i również nie funkcjonował w jego oczach jako potencjalne zagrożenie. Niepełna mobilność jednak niepokoiła. On zresztą miał broń... Trzeba więc dyplomatycznie.\n- Won psia jucho, bo ci jaja w dupę wsadzę! - splunął w stronę chłopca i rozglądnął się za resztą swego ciała. Póki nie przypnie sobie ubytków(o ile to będzie możliwe), dopóty upitolenie tu komukolwiek czerepu nie wchodzi w rachubę. Jeszcze tatuś przyjdzie, uzna go za wędrownego pedofila(wszak całkiem słusznie) i... zabije? Albo conajmniej poćwiartuje i zakopie.\nDo przekonującego wyglądu brakowało mu jeszcze długiego, czarnego płaszcza i skrzypiącej zbroi. Po skolekcjonowaniu się postanowił schować jednak tyłek gdzieś na wyśpię, obmyślić kroki kreowania swojego krwiożerczego wizerunku i dopiero wtedy ewentualnie zapolować. Wcześniej trzeba tylko dzieciaka zbyć. "Odgryzę mu język!"\nTemat: Re: Rambadjathash Solamonota Budik-to Sulikin Nie Lip 08, 2012 7:38 pm\nDzieciak cofnął się jeszcze trochę, lecz nie uciekł.\n- Wyglądasz jak utopiec - stwierdził. - ale one podobno nie mówią...\nBez ostrzeżenia rzucił jeszcze jednym kamieniem który trafił biednego nieboszczyka w czerep.\n- Śmiesznie się ruszasz!.\nMała wredota. Najwyraźniej nie bał się jak należy.\nW międzyczasie, obmyślając kolejne przekleństwa, rozejrzał się za swoimi zagubionymi kończynami, nie było ich jednak wciąż czuł je gdzieś. Od strony morza. Mrowiły, łaskotały - ach, ciężko było opisać to uczucie. Dało się jednak na jego podstawie stwierdzić, że są gdzieś wciąż w wodzie. Może gdyby spróbować nimi poruszyć to coś by z tego wyszło? Na chwilę obecną pozostawał jeszcze ten paskudny wyrostek rzucający kamieniami jak do tarczy. Ot, niewesoło się zaczęła przygoda na lądzie!\nTemat: Re: Rambadjathash Solamonota Budik-to Sulikin Pon Lip 09, 2012 10:40 am\nUpierdliwy młodziak zmniejszył znacznie głód Lyve na czyjeś wnętrzności. Usiadł więc na ziemi i obejrzał swoje ubytki. Zdawał sobie sprawę aż nadto, że do upiora mu w tym kawałku jeszcze daleko.\nZrobiło mu się przykro. Ledwo uwolnił się z tego przytułku wygnania i beznadziei, przespał wszystkich swoich znanych potomków(których już właściwie żadnego nie pamiętał), gdy wtedy nagle otworzyła się dla niego strefa wolności i nieskończonych możliwości. Tylko jak to tak bez ręki? Smutno.\n- Ty. Smrodzie. Jak masz na imię? - nie będąc w stanie wysilić się na żadne zdatne do przedsięwzięcia pomysły, chciał zwrócić uwagę chłopca. Skoro nie da się wystraszyć, to może zaprzyjaźnić?\nW tym samym czasie starał się jakoś zlokalizować rękę i nogę, aby skierować je z powrotem do siebie.\nTemat: Re: Rambadjathash Solamonota Budik-to Sulikin Czw Lip 12, 2012 10:36 am\nPaskudny dzieciuch wychylił się zza wydmy, zbliżył się nawet nieco.\n- Adam mję wołają. Po ojcu. Tak mama mówi. Dziwne to bo staruszek jest Dahn.\nZbliżył się jeszcze trochę, choć w ręce dalej trzymał kilka kamieni.\n- A Ty jak się zwiesz, prawie-utopcu? - spytał.\nLyve, gdy tylko się skoncentrował wyczuł lepiej swe zagubione członki. Odczuł prądy wodne obmywające je delikatnie, sól morza osadzającą się na nich, miękki dotyk wody na przegniłej skórze. Walczyły, powoli, bardzo powoli przybliżały się w jego kierunku pomagając sobie palcami, podrygiwaniami, krótkimi, nie do końca skoordynowanymi, spastycznymi ruchami. Jakoś wciąż słuchały.\n- ... o ile masz jakieś imię? - głos wyrostka przywołał umarlaka do chwili obecnej.\n[przepraszam najmocniej za przerwę - pochłonęły mnie nieco obowiązki uczelniane]\nTemat: Re: Rambadjathash Solamonota Budik-to Sulikin Pią Lip 13, 2012 6:37 am\nLyve zmierzył chłopca wzrokiem. "Na co mu moje imię? I czym do cholery jest utopiec?" Miał ochotę wygarnąć młodemu co myśli o jego idiotycznych pytaniach. Spoważniał jednak, gdy zdał sobie sprawę, że swojego imienia nie pamięta. Ponownie zrobiło mu się przykro. Usiadł na piasku, nie oczekując już jakiegokolwiek zagrożenia ze strony dzieciaka.\nCzy był utopcem? To znaczyłoby, że się utopił. Lub on utopił kogoś. Nie potrafił się domyślić.\n- Rambadjathash Solamonota Budik-to Sulikin! - wykrzyknął nagle długą wiązankę. Ta nazwa przyszła mu do głowy jak nagłe olśnienie. Aż podskoczył(na ile mu jedna noga pozwoliła). Spozierał teraz w oczęta chłopaka jak w potencjalną ofiarę.\nCoraz mniej liczył na włóczące się członki.\n- Odpadła mi ręka. No i noga mi odpadła. - wypowiedział bezpośrednio oznajmująco, ciągle patrząc wypukłymi gałkami.\nTemat: Re: Rambadjathash Solamonota Budik-to Sulikin Sro Lip 18, 2012 8:15 pm\nChłopak spoglądał na swego rozmówcę z coraz mniejszą dozą lęku, a większą fascynacji. A przynajmniej tak to wyglądało. W jakimś sensie mogło to być zrozumiałe - ot, niepełnosprawny umarlak wyglądał raczej na niegroźnego i nieporadnego, a przy tym był czymś niezwykłym. Może to coś na zasadzie dzieciaków które lubią wyrywać owadom skrzydełka i obserwować jak będą radzić sobie bez nich.\n- Może powinieneś poszukać nowych, panie Rambabamba? Mama mówiła że wciągacie ludzi pod wodę i zjadacie... może dałoby się przyczepić... wiesz, jakieś kawałki?\nCiekawa idea. Bachor chyba nie był znowu taki głupi. Naiwny, ale chyba całkiem kumaty.\n- Swoją drogą śmieszne to twoje imię... wszyscy się w morzu tak nazywacie?\nTemat: Re: Rambadjathash Solamonota Budik-to Sulikin Pią Lip 20, 2012 8:52 pm\nPytanie chłopca zignorował. Ale, że gicę przyczepić? Włożyć jakąś drewnianą miotłę, by sterczała zamiast nogi? Obrazy pół umarlaka, pół Pinokia irytująco zajmowały coraz większą przestrzeń jego umysłu. Otrząsnął się jednak po chwili z zamyślenia. Oglądnął się po sobie i ocenił ubytki. Co jak co, ale chwilowa proteza by się zdała.\nPrzez głowę przemknęła mu myśl wiecznego kalectwa. Odłożony gdzieś w czeluściach portu, gniłby latami, licząc dni poprzez wydrapywanie kalendarza na brzuchu. Niefortunna wizja. Nie można na to pozwolić. Przydałoby wykorzystać w końcu młodego.\n- Jakiś patyk masz? Miotłę? Strzelbę? Wiosło? Szablę? Nogę od stołu? Kawałek drabiny? - Celował, że zaskoczy dzieciaka szeroką liczbą propozycji.\nStarał się nie okazywać zbyt wielkiego zainteresowania pomocą chłopca. Jeśli młody przyjdzie tu z kimś starszym, to nową nóżkę znajdzie najwyżej w swym jelicie. Liczył wielce, że od tego pomysłu go odprowadzi.\nTemat: Re: Rambadjathash Solamonota Budik-to Sulikin Pon Lip 23, 2012 6:35 pm\nChłopaczyna popatrzył przez chwilę, wzrokiem zdradzającym inteligencję cielaka z wodogłowiem. Zamrugał i zniknął na chwilę za wydmą. Po chwili jednak dało się znów słyszeć jego głos. Donośne "Maaaam! Maaaaam!" aż dzwoniło w uszach.\nWyrostek wyłonił się zza hałdy piachu, niosąc sękaty, ciemny konar. Sądząc po wyglądzie, wyrzucony niegdyś na morski brzeg przez sztorm. Podbiegł do czekającego umarlaka, zwalniając nieco gdy znalazł się bliżej. Zatrzymał się w odległości 2,5 - 3 metrów, po czym cisnął gałęzią w jego kierunku. Szczęśliwie, szczapa drewna nie trafiła Lyvyego (strach pomyśleć, jaki kawałek mógłby mu odpaść tym razem!).\n- Proszę! - rzekł z entuzjazmem. Nie cofnął się tym razem, lecz ciekawsko spoglądał, co też stanie się dalej. Nie sposób było pozbyć się wrażenia, że całe zdarzenie jest dla niego niczym więcej jak jakimś rodzajem gry.\n- Przyczepisz go sobie?! - spytał niecierpliwie.\nTemat: Re: Rambadjathash Solamonota Budik-to Sulikin Pon Lip 23, 2012 7:28 pm\nUmarlak zmierzył protezę wzrokiem kogoś, kto właśnie został zmuszony do zjedzenia własnego przetrawionego obiadu.\n"Niech mnie szlag, do stu psich gówien. I ciebie, mały padalcu też" - przeklinał w myślach.\nOgarnął go smutek. Nawykowo pociągnął nosem, niezależnie czy jego organizm wciąż produkował jakieś wydzieliny.\n"Chwila. Zaraz mu się to spodoba i nabije mnie za dupę na widły, w geście zabawy. Nie ma tak. Nie ze mną." - jakkolwiek jednak się przekonywał, starając się opanowywać dreszcze wywołanie stresem i przerażeniem tym, co mogło go czekać.\n- Aby wykonać rytuał wcielenia martwej natury w ciało, potrzebne są odpowiednie materiały! - Opanowywał głos srającego w gacie - Potrzebna mi jest gałąź z zielonymi liśćmi... i ten... eee... mięso! Może być i ryba! Albo same kości... - kombinował, by czymś zająć młodego, na czas, gdy on sam wpakowywałby w siebie tę pieprzoną gałąź.\nTemat: Re: Rambadjathash Solamonota Budik-to Sulikin Wto Lip 24, 2012 7:56 pm\nAdam zawahał się wyraźnie, ale pokiwał głową z przyzwoleniem. Wydawał się przy tym nieco zawiedziony, ale kto jest w stanie zrozumieć dzieci? Ot, małe potwory same zwykle nie wiedzą czego chcą, ani czy coś je zadowala czy nie.\n- Jej, to prawie jak czary... - rzekł - dobra, poszukam. Mamy jeszcze chyba kawałek ryby! A tam kawałek rosną krzaczory takje, takie....\nNim można było rzec coś więcej, upierdliwy paskudnik pobiegł w dal wymachując rękoma. No nienormalny jakiś! Wyrazy współczucia i szacunku dla jego rodziców, ktoś mniej wytrzymały od świętego męczennika pewno dawno utopiłby maszkarę.\nNo ale cóż - przynajmniej Lyvyemu pozostała chwila samotności. Tylko szum morza i krzyk mew (znowu one?!) dało się posłyszeć wokoło.\nTemat: Re: Rambadjathash Solamonota Budik-to Sulikin Sro Lip 25, 2012 2:20 pm\nNastrój bardzo romantyczny, wręcz idealny na wpychanie sobie gałęzi w odwłok. Wszelkie wątpliwości minęły wraz ze strachem przed nieprzewidywalnym chłopcem. Psychopaci, lub jak kto woli dzieci, mogą być zdolne do wszystkiego. A wszystko(ściślej, pod tym określeniem Lyve widział tylko tortury przy pomocy patyka przy jego rozczłonkowanym ciele) nie wchodzi w rachubę. Oj, pod żadnym pozorem.\n"Zastanawiaj się dłużej, grzdylu, a zaraz mewy się tobą zainteresują."\nBez zbędnego ociągania oraz równie zbędnych przygotowań higienicznych, rozpoczął domową chirurgię. Przyłożył wpierw otrzymane drewienko w miejsce kikuta nogi i powoli wpychał je, niczym czopek wgłąb mięśnia lub tego, czym można było go nazwać po tylu latach. Co prawda nie oczekiwał, że naraz zrośnie się on, tworząc sztuczną nogę. Skoro się da i nie boli to wypadałoby na czymś uciec.\n"Koła sobie w dupę nie wsadzę." - mówiąc do siebie w myślach, stwierdzał u siebie zadziwiającą pomysłowość. - "Trzeba to opatentować!\nTemat: Re: Rambadjathash Solamonota Budik-to Sulikin Sro Lip 25, 2012 9:14 pm\nDrewno dość łatwo wbijało się w miękkie, przegniłe ciałko. Co dziwne - nie towarzyszył temu żaden ból, a przynajmniej nie w konwencjonalnym znaczeniu. Lyve doświadczał raczej lekkiego mrowienia albo łaskotania. Bardziej uciążliwe były towarzyszące temu dźwięki. Miękkie plaśnięcia, chlupanie, trzeszczenie i zgrzyty. Brrr, ciarki mogły by człeka przejść od tego! Szczęściem, samego zainteresowanego ciężko już było tym mianem określić.\nNa koniec, gdy proteza osadziła się już dość mocno, efekt można było chyba uznać za całkiem zadowalający. Trzymała się gdzie trzeba, a resztka nogi wytrzymała zabieg i nie rozpadła się jak rozgotowana szynka! Jak nic, patent z medycyny w kieszeni. Takiej dość niekonwencjonalnej.\nNiestety, gałąź była nieco zbyt długa, toteż chodzenie z jej pomocą było raczej kuśtykaniem, połączonym z próbą zachowania równowagi. Cóż, lepsze to chyba i tak niż czołganie się? No i pozostawała kwestia dość groteskowego wyglądu. Jak to tak, z kijem zamiast nogi?\nTemat: Re: Rambadjathash Solamonota Budik-to Sulikin Czw Lip 26, 2012 9:11 pm\nGdyby tylko był w stanie, podskoczył by ze szczęścia. Skończył jednak tylko na szerokim uśmiechu i parokrotnym klaśnięciu w dłonie. Wręcz dziecinny entuzjazm.\nPoczuł teraz w sobie nagły wzrost energii i chęci do czynienia wielkich rzeczy. Nie zastanawiając się więcej, skorzystał więc z nowej, wspaniałej nóżki i pokuśtykał w stronę, z której zdawało mu się, że czuje swoje pozostałe członki.\n"Jak ten pierd tu przyjdzie... oj... będzie go trzeba zjeść"\nZachwyt zjadał go od wewnątrz i podtrzymywał na duchu. Starał się skupić na odnalezieniu brakujących części ciała.\nTemat: Re: Rambadjathash Solamonota Budik-to Sulikin Pią Lip 27, 2012 1:10 pm\nGdybyż dzielny umrzyk był filozofem, zdałby sobie sprawę że właśnie odkrył jak brzmi dźwięk klaskania jedną dłonią. Ale że raczej nim nie był, to przeszedł ponad tym i nieco chwiejnie, acz dziarsko rusz przed siebie, kierując się niezawodnym (podobno) instynktem łowcy - w tym przypadku polującego na samego siebie. A przynajmniej na własne kawałki.\nSpacer zaprowadził go ku bardziej kamienistej części plaży, gdzie szczęśliwie było mniej mew, a zdecydowanie dało się odczuć nieobecność dzieciaków. Było za to pełno gnijących wodorostów, wygładzonych przez fale kamieni - no i piasku. To dopiero paskudztwo, przylepiało się wszędzie!\nTam też, zaczepione o jakąś powykręcaną gałąź, unoszone pływami znajdowało się przedramię. W promieniach jasnego słońca, wyglądało wprost poetycko. Przegniłe, zmurszałe, zakończone dłonią o pokręconych, guzowatych, rozcapierzonych paluchach pomiędzy którymi swobodnie przepływała woda.\nNiaaaaaaaaak! - rozległo się nagle. Parę metrów od Lyvyego-Sulikina przysiadł ptak. Znowu mewa! I to dałoby się przysiąc że znowu ta sama co początkowo. Na dodatek wciąż miała to łakome spojrzenie wypisane na dziobie, tyle że tym razem spoglądała w kierunku taplającej się w morzu ręki...\nTemat: Re: Rambadjathash Solamonota Budik-to Sulikin Pią Lip 27, 2012 1:45 pm\nBrak ręki przy klaskaniu ani odrobiny mu nie przeszkadzał. Topił się w arcyzachwycie dreptając w stronę, którą niewątpliwie wskazywał mu dodatkowy zmysł(wszak jeden z jego wielu ukrytych talentów).\nGdy spostrzegł ptaka, zastygnął w miejscu, zwężając powieki niczym polujący kocur. Jego myśli krążyły wokół wyobrażeń o jelitach mewy jako naszyjniku-trofeum zdobiącym jego szyję. A ukręcony łeb włożyłby przez dziób na rękę - byłaby bransoleta. Tylko właśnie... ręka! Przerzucił wzrok z paszczy mewy na dryfujący członek. Pomysł, że mewa spoglądająca na pływające u powierzchni mięso głodnym wzrokiem, ma na myśli właśnie jego zjedzenie - to nie nawiedzało dedukcji Lyve.\nJeszcze sekunda namysłu, po czym stwierdził, że przedramię poczeka, nie odpłynie i rzucił się na ptasiora. Wierząc w nowe możliwości, które dała mu gałąź w ciele, podskakiwał na protezie niczym byk sunący po pustyni. Groźne oczy gwałciły małe ciało ptaka, korzystając z niewiadomo gdzie ukrytej umiejętności paraliżu wzrokiem. Tryumf gwarantowany!\nTemat: Re: Rambadjathash Solamonota Budik-to Sulikin Sob Lip 28, 2012 8:14 pm\nMewsko zaskrzeczało głośnie i czym prędzej poderwało się w powietrze z furkotem skrzydeł, gubiąc przy tym kilka białych piór - mogło stracić jednak dużo więcej, gdyż ręka martwiaka niewiele tylko minęła cel.\nPtaszysko było jednak cwane i uparte. Zastosowało więc taktykę odwrotu i przegrupowania, zasiadając na innym, oddalonym kilka metrów dalej kamieniu.\n- Czyżbyś chciał skrzywdzić mojego przyjaciela? - za plecami Lyvyego rozległ się miękki acz stanowczy męski głos.\nGdy odwrócił się, ujrzał mówiącego - dość wysokiego, łysego osobnika. Nie młodego, ale jeszcze nie całkiem podstarzałego, o słusznej posturze i ogorzałej skórze. Pomiędzy przymkniętymi, ciemnymi oczyma pysznił się wielki, bulwiasty nos pod którym swe miejsce znalazły grube, mięsiste wargi. Jegomość wyglądał zarazem poważnie, jak i dość przyjacielsko. Do tego strój! Cały w barwie spalonego słońcem piasku, luźny, w pasie zebrana szarfą tunika, do tego spodnie i ciemne buty których cholewy owinięte były szmatami w kolorze reszty odzienia.


Technologia pomocna w ruchu drogowym - Supertechnology\nNowoczesne technologie wciąż rozwijają się i dzięki temu wchodzą w nowe sfery naszego życia. Coraz więcej branż korzysta z pomocy rozwiązań technologicznych, aby zwiększyć swoją efektywność, dochody i ułatwić pracę zatrudnionym osobom. Nawet nieoczywiste dziedziny, takie, jak kosmetyka, farmacja czy transport, korzystają z technologii i czerpią z tego ogromne korzyści. Zobacz, w jaki sposób może być ona stosowana w ruchu drogowym.\nPolskie drogi wydają się miejscem, w którym nowoczesne technologie nie są stosowane lub nawet nie mają swojego zastosowania. Nic bardziej mylnego! Rzeczy, które mijamy na co dzień jadąc samochodem lub komunikacją miejską są bardziej niezwykłe, niż się wydaje. Nigdy pewnie nie szukałeś informacji na temat tego, jakie wiązania utrzymują twardość asfaltu, po którym jeździsz i jak zmieniły się one na przestrzeni ostatnich kilkudziesięciu lat. Od najnowszych osiągnięć inżynierii materiałowej po elektronikę i sztuczną inteligencję, technologia otacza nas z każdej strony!\nWytrzymałe materiały dzięki nowoczesnej inżynierii\nObecnie na drogach zarówno oznakowanie pionowe, jak i poziome, jest bardzo wytrzymałe, trwałe i trudniejsze do zniszczenia przez chuliganów lub piratów drogowych. Farby, którymi maluje się znaki poziome, czyli między innymi przejścia dla pieszych, linie ciągłe lub przerywane i inne informacje dla kierowców, są dużo trwalsze, niż te, których używało się jeszcze 10 lat temu. Ścierają się one dużo później i dzięki temu wymagają rzadszego odświeżania. To oszczędność pieniędzy dla zarządców dróg oraz bardziej ekologiczne rozwiązanie, dzięki któremu na dłuższą metę można oszczędzić setki tysięcy litrów wody i wiele kilogramów smogu. Pionowe znaki drogowe z nowoczesnych, wytrzymałych i opracowanych przez specjalistów materiałów ma w swojej ofercie internetowy sklep drogowy Matech.\nElektronika w ruchu drogowym\nBardzo użytecznymi urządzeniami na drogach, które wykorzystują elektronikę, są czujniki prędkości. Z pewnością zetknąłeś się kiedyś z ledową tablicą, wyświetlającą napis “ZWOLNIJ” i obowiązujące ograniczenie prędkości. Jeśli zejdziesz poniżej maksymalnej dopuszczalnej prędkości, zamontowany w tablicy czujnik zmierzy prędkość Twojego samochodu i poinformuje Cię, czy jedziesz zgodnie z obowiązującym limitem, czy go przekraczasz. Na podobnej zasadzie działają czujniki w fotoradarach. Innym zastosowaniem postępu technologii są specjalne czujniki ruchu przed sygnalizacją świetlną, które nocami sterują światłami. Póki żaden samochód nie pojawia się na drodze, światło jest czerwone, lecz jeśli czujnik znajdzie auto zbliżające się do sygnalizacji, jeśli może, zmieni światło na zielone. Do tego typu rozwiązań bardzo często wykorzystuje się także sztuczną inteligencję, bez której trudno byłoby zsynchronizować czujniki oraz zmianę świateł. Dzięki połączeniu tych dwóch technologii jazda po mieście nocą jest dużo szybsza i wygodniejsza, bo nie wymaga czekania na zmianę sygnalizacji świetlnej.\nTechnologia wykorzystywana jest nawet tam, gdzie, wydawałoby się, jest niepotrzebna lub trudno ją zastosować. Jednak jej rozwój i korzystanie z niej w ruchu drogowym pozwala zwiększyć bezpieczeństwo pieszych, kierowców oraz pasażerów, zaoszczędzić spore sumy pieniędzy i chronić planetę, na której wszyscy żyjemy. Pozory potrafią zmylić, a odrobina ciekawości otwiera oczy na to, co otacza Cię każdego dnia.\nTagi: nowoczesne rozwiązania na drogach, ruch drogowy technologie na drodze, technologia w ruchu drogowym\nPoprzedni artykuł Nowoczesne technologie warte zainstalowania w domu\nNastępny artykuł Czym jest sonotermogenetyka?


Zwrot ws. nowego trenera Wisły Płock. Znamy nazwisko kolejnego kandydata Piłka nożna - Sport.pl\nBR, "Przegląd Sportowy" 31.07.2019 08:33\nArtur Skowronek pozostanie trenerem Stali Mielec. Szkoleniowiec nie skorzystał z oferty Wisły Płock i nie trafi do Ekstraklasy. Zdaniem "Przeglądu Sportowego", nowym kandydatem do przejęcia "Nafciarzy" jest Mariusz Pawlak z pierwszoligowej Olimpii Grudziądz.\nJeszcze we wtorek przed południem wydawało się, że Artur Skowronek zostanie nowym trenerem Wisły Płock. Władze "Nafciarzy" poszukują nowego szkoleniowca po tym, jak Leszek Ojrzyński zrezygnował z pracy z powodów osobistych. Okazuje się jednak, że Skowronek zdecydował się na pozostanie w Stali Mielec, którą zamierza wprowadzić do najwyższej klasy rozgrywkowej. - Trener PGE FKS Stal Mielec Artur Skowronek oświadczył, że nie skorzysta z możliwości przeniesienia do ekstraklasowej Wisły i będzie kontynuował pracę przy Solskiego 1 - czytamy w oficjalnym komunikacie pierwszoligowego klubu. Władze zespołu z Płocka muszą więc szukać dalej.\nWisła Płock ma kolejnego kandydata na trenera\nWedług informacji "Przeglądu Sportowego", Wisła Płock ma już kolejnego kandydata, także z pierwszej ligi, do przejęcia drużyny po Ojrzyńskim. Chodzi o Mariusza Pawlaka z Olimpii Grudziądz. W przeciwieństwie do Skowronka, za niego nie trzeba będzie płacić miliona złotych odstępnego. Nie wiadomo jednak, jak potoczą się negocjacje z władzami pierwszoligowca, z którego w przeszłości do Wisły przeszedł m.in. trener Marcin Kaczmarek, obecnie prowadzący Widzew Łódź. - Ewentualną ofertę dla Mariusza Pawlaka ze strony Wisły Płock lub jakiegoś innego klubu będziemy rozważać, jak się pojawi - powiedział w rozmowie ze wspomnianym dziennikiem prezes Olimpii Grudziądz, Tomasz Asensky.\nPawlak poza Olimpią w przeszłości pracował także w Chojniczance Chojnice, Gryfie Wejherowo i GKS Bełchatów. Największe sukcesy osiągnął z tym pierwszym, a także z obecnym klubem - z obydwoma zaliczył bowiem awans z II do I ligi.\nZwrot akcji ws. trenera Wisły Płock. Jest oficjalny komunikat\nTonàcy brzytwy się chwyta. Nie mam nic do trenera Pawlaka ale to nie te progi. Lepiej władze Wisły zastanowią się 3x bo niedługo będą szukać następcy Pawlaka


Karolina Maniewska : Portal\nPosted by admin cze - 17 - 2015 Comments Off\nZe stu procentową pewnością, ktokolwiek kto odwiedza gabinet psychologiczny, ma obowiązek przygotować się na przeprowadzenie miarodajnych badań. Zazwyczaj są to krótkie ankiety, jakie posiadają parę pytań. To właśnie dzięki sumiennym odpowiedziom na nie, specjalista umysłu ludzkiego jest w stanie zademonstrować nam zgodną diagnozę – sprawdź psychologskorzewo.pl. Warto w takim razie poświęcić na jej napełnienie dokładnie parę minut, a później poddać się niezbędnemu leczeniu przez specjalistę. Najczęściej psychologowie nie są w stanie wypisywać recept, w takim razie w momencie, kiedy istnieje taka konieczność, dostaniemy na pewno skierowanie do psychiatry. Gabinety psychologiczne ostatnimi czasy przeżywają istne oblężenie. Z racji tego, jak obecnie jest trudno w codziennej egzystencji, coraz więcej ludzi żąda pomocy fachowców. Niekiedy jedna rozmowa jest bowiem w stanie bardzo dużo zmienić w ich egzystencji. Zazwyczaj wskazuje bowiem przyczynę istniejących kłopotów. Wtenczas wystarczy tylko posiadać obywatelską odwagę i stanąć z nimi twarzą w twarz.


Zapomnij o dodatkowych kilogramach – odchudzanie po zimie! – TabletkiNaOdchudzanie.net.pl\nGdyby wierzyć statystykom (a w końcu na jakichś podstawach one powstają), średnio Polacy zimą przybierają na wadze ok. 3 kilogramów. Jest to sporo, ale z drugiej strony – biorąc pod uwagę prowadzony przez nas styl życia właśnie zimową porą – chciałoby się zapytać: „co tak mało?”.\nTen dodatkowy balast tłumaczymy najczęściej tym, że przecież zimą marzniemy, dlatego nasz organizm potrzebuje dodatkowych kalorii. Jest to po części prawdą, ale… zwykle zimą zaprzestajemy jakiejkolwiek aktywności fizycznej. No bo komu chciałoby się wychodzić z domu w taki ziąb?\nNa szczęście dodatkowe kilogramy zimą wcale nie są koniecznością. Wystarczy tylko zastosować kilka mądrych zasad odżywiania, by dało się zauważyć pozytywne efekty.\n1. Nie tylko na odchudzanie po zimie – pamiętaj o śniadaniu\nCiężko jest zwlec się z łóżka z samego rana, dlatego – by nie spóźnić się do pracy – rezygnujemy ze śniadania. Tymczasem jest to dość poważny błąd, którego konsekwencje widoczne są właśnie w dodatkowych kilogramach.\nJeśli pominiemy śniadanie, organizm będzie domagał się niedostarczonych kalorii. Skończy się to pewnie tak, że sięgniemy po jakąś tuczącą przekąskę, a po powrocie do domu zjemy solidną i kaloryczną kolację. Efekt? Zaczniemy przybierać na wadze.\nTo najlepsza zasada, dzięki której łatwo zapobiec przybieraniu na wadze. Dzięki niej odchudzanie po zimie nie będzie potrzebne. Zamiast spożywania 3 ogromnych posiłków znacznie obciążających organizm, lepiej zjeść 5 mniejszych. W ten sposób wspomożemy trawienie, a jednocześnie zapobiegniemy podjadaniu między posiłkami.\n3. Zasmakuj w ciepłych posiłkach\nNie ma nic bowiem lepszego jak ciepła i smaczna zupa w zimowe dni. Szczególnie polecane są zupy-kremy, które są „chude”, a – ze względu na swoją konsystencję – niezwykle sycące. Stanowią źródło cennych składników odżywczych (np., fosforu, magnezu, żelaza).\nZupy doskonale zastępuję kanapki i inne zimne przekąski, dlatego warto w nich zasmakować.\n4. Postaw na ostre przyprawy\nA to dlatego, że mają one dwojakie działanie. Np. zawarta w papryczkach chili kapsaicyna odpowiada za przyspieszenie trawienia i podwyższanie ciepłoty ciała. W ten sposób potęguje proces spalania kalorii. Można więc powiedzieć, że ostre przyprawy dodane do jedzenia są w stanie odchudzać już w trakcie spożywania posiłków.\n5. Zasmakuj w kiszonkach\nWarto swój zimowy jadłospis wzbogacić w kiszonki. A to dlatego, że stanowią one źródło bakterii probiotycznych, które wpływają na poprawę odporności organizmu. Są bowiem barierą dla zarazków.\n6. Zrezygnuj z tłuszczu zwierzęcego\nWtedy z pewnością tak szybko nie przybierzesz na wadze. Jeśli najdzie Cię ochota na coś tłustego, zamiast kotleta, wybierz rybę morską. Stanowi ona bogate źródło nienasyconych kwasów tłuszczowych z grupy omega-3 oraz witaminę E i witaminę A. W ten sposób wpływa korzystnie na pracę mózgu i serca, a jednocześnie redukuje szkodliwy wpływ wolnych rodników.\nUwaga przy świątecznym stole\nGrudzień, czyli środek zimy to czas świąt. A jak wiadomo – to jednocześnie czas siedzenia przed suto zastawionym stołem.\nGdy kuszą ciasta, sałatki, uszka – ciężko się im oprzeć. I znów posłużę się statystykami – szacuje się, że w święta zjadamy nawet 5000-6000 kcal każdego dnia! Biorąc pod uwagę fakt, że dzienne zapotrzebowanie to średnio 2000 kcal (!) już wiadomo, skąd te dodatkowe kilogramy.\nDlatego też, zasiadając do świątecznego stołu, należy jeść z rozwagą i umiarem. Najlepiej wybierać te mniej kaloryczne posiłki. A jeśli już nie możemy obejść się bez ciasta i innych smakołyków, warto robić spore odstępy między kolejnymi porcjami.\nWażne jest również, by oderwać się od kanapy i pospacerować. Jeśli do świętowania dołączymy aktywność fizyczną, przybędzie nam znacznie mniej dodatkowych kilogramów.\nAgata grudzień 18 listopad 30\nJedna uwaga do wpisu “Zapomnij o dodatkowych kilogramach – odchudzanie po zimie!”\nstyczeń 18 o 8:14 am\nA ja na odchudzanie i zresztą nie tylko na odchudzanie polecam Acai. Dla mnie to super owocki, szkoda tylko że w Polsce niedostępne są świeże. Dlatego jestem zmuszona jagodę Acai zażywać pod postacią tego suplementu. Oczywiście nie jest to żadna katorga, bo efekty widać, ale chciałabym sprawdzić jak faktycznie smakują 🙂\nPrevious Previous post: Recepta na szybkie odchudzanie brzucha\nNext Next post: Najmocniejsze spalacze tłuszczu


TELEFONIA VoIP – SAME ZALETY? - Bazylika NSJ\ntelefonia internetowa jest obecnie jednym z najlepszych sposobów na komunikowanie się z bliskimi – zarówno tymi mieszkającymi za granicą jak i tymi, którzy na co dzień są w Polsce. Zarówno w pierwszym jak i w drugim przypadku niebagatelną rolę odgrywają niskie koszty połączeń. Jeżeli dzwonimy do osób znajdujących się za granicą, koszty połączenia zaczynają się już od dwudziestu groszy za minutę. To naprawdę korzystna oferta – zwłaszcza, jeżeli porówna się ją z absurdalnie wysokimi stawkami, które są narzucane przez operatorów telefonii komórkowej. Jeżeli natomiast chcemy rozmawiać z osobami, które mieszkają w Polsce, może okazać się, że takie połączenia możemy nawet wykonywać za darmo – jeżeli obie osoby są zarejestrowane w telefonii internetowej u tego samego operatora, często nie będą za rozmowy płacić zupełnie nic. To znakomite rozwiązanie dla tych, którzy lubią dużo i długo porozmawiać przez telefon, mają do kogo dzwonić, a przy tym chcą zaoszczędzić parę groszy.\nNajważniejsze zaś jest to, że w systemach telefonii VoIP oczywiście płaci się wyłącznie za minuty, podczas których realnie trwało połączenie – nie ma mowy o żadnych ukrytych kosztach czy abonamencie. To znakomity sposób na kontrolowanie swoich wydatków na rozmowy telefoniczne. Niewątpliwą zaletą telefonii VoIP jest również fakt, że dzwonić można praktycznie z każdego miejsca na świecie i o każdej porze – jedyne, co jest potrzebne do zainicjowania połączenia to urządzenie elektroniczne z dostępem do internetu. Jak się zatem wydaje, telefonia VoIP faktycznie ma praktycznie same zalety – dlatego też powinieneś zacząć z niej korzystać.


Uwielbiam czerń i dla mnie zawsze będzie #1, co widać i w tym zestawie. Czarne koturny to stały element mojej garderoby - są rewelacyjne pod każdym względem. Kobieca sukienka i ciężkie buty - lubię przełamywać bariery. Z góry sorry za białe ramiączko :D po więcej moich prób zapraszam na http://thephantomes.blogspot.com :)xoxo\nkrzyż - glovestar\nTen styl pasuje do niej jak ulał. Agyness Deyn znana jest z zamiłowania do rockowych setów w męskim stylu. Nic więc dziwnego, że na imprezie AllSaints and Not for Sale Hollywood modelka ponownie zaprezentowała swoje zadziorne ... czytaj więcej\nSukienka od Roksandy Ilincic seksownie odsłoniła plecy aktorki. Keira Knightley w wielkim stylu powróciła na czerwone dywany wraz z premierą swojego najnowszego filmu pt. Niebezpieczna metoda. Na uroczystym pokazie podczas ... czytaj więcej


Comperia.pl » Kredyty samochodowe » Poradniki, rankingi, raporty » Dodatkowe ubezpieczenia do kredytu samochodowego\nZaci±gaj±c kredyt samochodowy, podobnie jak w przypadku kredytów na dowolny cel, coraz czê¶ciej mo¿na spotkaæ siê z dodatkowym ubezpieczeniem na ¿ycie, od utraty pracy czy od trwa³ej niezdolno¶ci do pracy.\nTakie produkty stanowi± dodatkowe zabezpieczenie sp³aty kredytu, a co za tym idzie wi±¿± siê z dodatkowymi kosztami po stronie kredytobiorcy. W zale¿no¶ci od banku wykupienie ubezpieczenie mo¿e byæ dobrowolne lub obowi±zkowe.\nPolisa skonstruowana jest w ten sposób, ¿e uposa¿onym staje siê bank. Suma ubezpieczenia, czyli kwota na jak± jeste¶my ubezpieczeni, odpowiada kwocie zaci±gniêtego kredytu i maleje wraz ze sp³at± kolejnych rat kredytowych, czyli przez ca³y okres kredytowania równa siê aktualnemu saldu zad³u¿enia. W sytuacji zaistnienia zdarzenia losowego objêtego ochron± ubezpieczeniow± odszkodowanie trafi wiêc do banku na poczet sp³aty kredytu.\nPrzystêpuj±c do ubezpieczeñ kredytów, a zw³aszcza, kiedy robimy to dobrowolnie, nale¿y zapoznaæ siê z ogólnymi warunkami ubezpieczenia (OWU) i zwróciæ uwagê na wykluczenia (sytuacje, kiedy firma ubezpieczeniowa nie wyp³aci kredytu) i zakres ochrony, czyli ograniczon± odpowiedzialno¶æ ubezpieczyciela. Utrata pracy nie oznacza bowiem koñca problemów z kredytem. Na przyk³ad w ofercie jednego z banków, w razie ¶mierci, trwa³ej niezdolno¶ci do pracy oraz w razie zachorowania na jedn± z ciê¿kich chorób - ubezpieczenie w ca³o¶ci sp³aci zad³u¿enie. Natomiast w przypadku utraty pracy oraz pobytu na d³ugotrwa³ym zwolnieniu lekarskim, sp³aconych zostanie z ubezpieczenia maksymalnie 6 rat kredytu.\nPo¿yczka 5% w Alior Banku 30.6.2015 9:49 przez:\ndla rowerzysty 9.5.2014 11:41 przez:


Słodkie Rewolucje: Proteinowe crunchy bez cukru\n20g płatków opiekanych kukurydzianych od SONKO\n20g płatków opiekanych orkiszowych od SONKO\n40g odżywki białkowej (można zastąpić miodem,słodzikiem,msłem orzechowym etc.wtedy zwiększamy ilość mąki)\n20g mąki kokosowej (można zmielić wiórki kokosowe)\nOlej rozpuszczamy. Wszystkie płatki oraz ziarna wsypujemy do miski i zalewamy wodą.Dokładnie mieszamy aż mieszanka wchłonie wodę.Dodajemy następnie odżywkę,mąkę oraz olej. Ponownie mieszamy. Konsystencja powinna przypominać bardzo gęstą masę. Nie może być onna płynna.Taką mieszankę przekładamy na blachę wyłożoną papierem i dokładnie uklepujemy tworząc w miarę cieńki placek. Pieczemy w 200 stopniach przez ok.55-60 minut. Wierzch powinien się zarumienić więc kontrolujcie czas pieczenia. Po upieczeniu łamiemy na kawałki i mieszamy z orzechami i bakaliami.\nUnknown 21 września 2016 18:39\nSupeer! Z wielką chęcią bym takie zjadła. Zapraszam na nowy post. Tym razem przepis na orientalnego kurczaka z dynią w sosie z nerkowców. :) https://jaglusia.wordpress.com/2016/09/21/orientalny-kurczak-z-dynia-w-sosie-z-nerkowcow/


Inkon budownictwo | O firmie\nKompleksowa obsługa twojej budowy w sposób najwygodniejszy dla Ciebie.\nJako inwestor z pewnością poszukujesz specjalisty, który zaoszczędzi Twój czas i pieniądze oddając do dyspozycji swoją najlepszą wiedzę i zróżnicowane doświadczenie.\nSolidne wsparcie doświadczonej osoby skutkuje terminowym zakończeniem planowanej inwestycji oraz dopasowaniem do indywidualnych potrzeb zarówno finansowych jak i jakościowych. W chwili rozpoczęcia współpracy możesz realnie przestać poświęcać czas na zarządzanie budową.\nJakość świadczonej usługi jest w dużej mierze zależna od liczby jednocześnie obsługiwanych klientów. Zaletą Inkon jest to, że skupiamy się na wąskiej grupie klientów nie dzieląc uwagi na kilkanaście budów.\nAktualna wiedza to podstawa efektywności, zwłaszcza w tak dynamicznie rozwijającej się branży jaką jest budownictwo. Dlatego najskuteczniejszego wsparcia dostarczają młodzi inżynierowie z bogatym doświadczeniem.\nZróżnicowanie umiejętności i doświadczenia\nWiedza akademicka poparta doświadczeniem w różnorodnych projektach stanowi bardzo wartościowe połączenie: hale wielkogabarytowe, budownictwo wielorodzinne, zabytki, adaptacje strychów, rewitalizacje, modernizacje.\nZnajomość prawa i formalności\nPraca zawodowa na stanowisku inspektora budownictwa gwarantuje znajomość najbardziej aktualnych przepisów i dzięki temu pozwala uniknąć niepotrzebnych komplikacji w przebiegu inwestycji.


Pomimo tego, że bycie podwykonawcą może być lukratywne, oraz w niektórych przypadkach bardzo korzystne to jednak wszystko to wydaje się być niestabilne, niepewne i od nas niezależne... Pisaliśmy o tym w poprzednim artykule: Podwykonawca - zalety i wady.\nGdy całą działalność opieramy o współpracę z jednym tylko zleceniodawcą w pewnym sensie uzależniamy się od niego i nie chodzi tu bynajmniej o jego humory, lecz o to, że taka firma też nie jest wieczna i w pewnym czasem najmniej oczekiwanym momencie może upaść a to prawdopodobnie byłoby równoznaczne też z naszym upadkiem...\nJakie są możliwości wyjścia z tej trudnej sytuacji? Czy trzeba rezygnować z bycia podwykonawcą?\nNie na pewno nie warto rezygnować z bycia podwykonawcą. Jednak dopóki nie jest jeszcze za późno i o ile to jest możliwe warto oprzeć swoją firmę o inne prace.\nNajlepiej mieć wiele kanałów przez które klienci do nas docierają. Nie tylko przez jednego zleceniodawcę. Wówczas gdy firma przestaje nam zlecać to tylko tracimy jakąś część zleceń, ale nie idziemy na dno.\nStabilność a jeden zleceniodawca - niepewny rozwój\nPewnie każdy z nas chciałby mieć choć trochę stabilności. Czasem chciałoby się też zainwestować w firmę, po to by szybciej realizować zadania związane z pracami otrzymywanymi od zleceniodawcy i wykonać np. narzędzie, system, moduł który przyspieszy dwukrotnie wykonanie pewnego zadania. Co jednak wówczas gdy wydaliśmy pewną sumę na to a okaże się, że przez dwa miesiące nie będzie zleceń...\nJak tu inwestować w tak niepewną firmę. Prowadzenie jej kosztuje pewnie sporo stresu, bo przecież pracownicy nie mają pracy a trzeba ich opłacać...\nGdy jednak zapewnimy sobie oprócz tych zleceń od jednej firmy inne zlecania i wytworzymy sobie kilka kanałów przez które będą spływać zamówienia na naszą pracę, wówczas firma staje się bardziej stabilna i jest mniejsze prawdopodobieństwo na przestój w niej.\nCo gdy braknie mocy przerobowej?\nZ drugiej strony może pojawić się pytanie a co będzie, gdy wszyscy naraz zleceniodawcy przyjdą z projektami i nasze moce przerobowe będą za małe by temu podołać?\nI do tego tematu należy podejść do spokojnie. Od początku działania naszej firmy powinniśmy wytworzyć sobie całą strukturę i strategię działania. Taką strategią może być pomysł taki by:\nZanim dojdzie do sytuacji krytycznej, przeciążeniowej przewidzieć taki wariant i przygotować się do niego. Dobrym rozwiązaniem, oprócz pracowników, których przecież zbyt dużo nie może być w naszej firmie, bo w chwili stagnacji rynku moglibyśmy zbankrutować, jest poszukanie ludzi, którym moglibyśmy sami podzlecać nasze prace.\nJest przecież wiele osób, które pracują w różnych miejscach i chętnie mogą podjąć dodatkowe prace, by dorobić do pensji. Mogą to też być inne firmy, którym zlecimy nasze wybrane tematy. Taka współpraca jest na zasadzie dodatku i nie jest zobowiązująca a jednocześnie może uratować nas przed przeciążeniem w chwilach zbyt dużej ilości pracy a zarazem nie ściągnie nas w dół, gdy pracy nie ma. Warto mieć zatem trochę pracowników jak i ludzi na zewnątrz z którymi możemy współpracować. Warto też wcześniej sprawdzić jak taka współpraca będzie wyglądała by nie było później niespodzianek i stresu.\nOstatnia deska ratunku - konkurencja\nW najgorszym przypadku gdy nie uda nam się zlecić znajomym pracownikom z zewnątrz i tak nie warto się stresować takim nawałem pracy, bo przecież możemy zlecić konkurencji wykonanie pracy a następnie przekierować wynik do klienta. Nie musimy wcale oddawać klienta konkurencji, lecz zlecić im tylko wykonanie pewnych prac.\nPodsumowując mimo, że nie jest niekiedy łatwa pracą praca z klientami to warto choć w części trzymać pieczę nad tym samemu, by nie być całkowicie uzależnionym od jednej firmy i wielu czynników zewnętrznych na które nie mamy w zupełności wpływu.


Defibrylatory AED: Kiedy nie należy używać defibrylatora AED\nAutomatyczne defibrylatory zewnętrzne są urządzeniami ratującymi życie w sposób wyjątkowo prosty i co najważniejsze: szybki. AED oceniają stan pacjenta i wskazują, kiedy należy defibrylować a kiedy defibrylacja nie jest konieczna. Defibrylatory AED analizują pracę serca poszkodowanego, na podstawie której zalecają lub nie podanie impulsu elektrycznego. Istnieją jednak pewne sytuacje, w których AED nie powinno być użyte.\nDefibrylatora AED nie należy stosować w sytuacjach, w której mogłoby przynieść więcej szkody niż pożytku. Dzieje się tak w następujących sytuacjach:\n1) Gdy nie można dokonać dokładnej analizy stanu pacjenta.\n2) Gdy istnieje zagrożenie dla osób znajdujących się w pobliżu pacjenta.


Zioła i adaptogeny - (4) - NATURALNIE U NAS\nNALEWKA PIOŁUNOWA 500ML - MARIA ADAM\nNIEPOKALANEK PIEPRZOWY 100 g\nNiepokalanek pieprzowy, mnisi lub pospolity ( Vitex agnus-castus) jest krzewem rodzimym dla krajów śródziemnomorskich i Azji Centralnej. Uprawiany jest często w celach ozdobnych.\nOLEJ RYCYNOWY 100% - NANGA\nOlej rycynowy kosmetyczny zimnotłoczony 50ml jest bezbarwny, bezzapachowy i gęsty. Kolor i zapach oleju może nieznacznie różnić się w kolejnych partiach produktu\nOLEJ Z PESTEK MORELI 100ml - NANGA\nOlej z pestek moreli to miły kosmetyk dla skóry o przyjemnym zapachu i lekkiej konsystencji. Doskonale się wchłania i pozostawia skórę gładką, nawilżoną i szczęśliwą.\nOLEJ Z ŻYWOKOSTU 50 ml - NANGA\nOlej żywokostowy macerowany w oleju słonecznikowym żywokost, o działaniu przeciwbólowym i przeciwzapalnym, zmniejsza obrzęki, wspomaga leczenie stanów zapalnych, stosowany jako dodatek do kosmetyków. Półprodukt kosmetyczny.\nOSTROPEST ZIARNA 250g\nPAU D'ARCO KORA CIĘTA LA PACHO 100 g\nPau d’Arco, La Pacho ( Tabebuia impetiginosa) to drzewo z rodziny Bignoniaceae. Występuje w Ameryce Południowej i Środkowej, rzadziej w południowej części Ameryki Północnej. Zasiedla głównie amazońskie lasy deszczowe, ale spotkać je można także w parkach i ogrodach, gdzie sadzone jest ze względów dekoracyjnych. W sprzyjających warunkach la pacho może dożyć 700 lat.\nPIOŁUN ZIELE MIELONE DZIKO ROSNĄCE 100 g - NANGA\nBylica piołun ( Artemisia absinthium) należy do rodziny astrowatych. Występuje powszechnie w krajach Europy, Azji i Afryki Północnej. Jest też obecna w Ameryce Północnej jako gatunek zawleczony. W niektórych miejscach Polski jest pospolita. Lubi stanowiska dobrze nasłonecznione i suche. Bylica piołun osiąga do 1 m wysokości.\nPOKRZYWA LIŚĆ CIĘTY 100 g - NANGA\nPokrzywa zwyczajna ( Urtica dioica) – do rodzaju pokrzyw należy ponad 50 gatunków. Są one rozprzestrzenione na całym świecie i występują w stanie dzikim. Ich rodziną są pokrzywowate. Pokrzywa zwyczajna ( Urtica dioica) rośnie na żyznych glebach, w wilgotnych lasach i zaroślach. Dorasta zwykle do 1 m wysokości, chociaż zdarzają się rośliny osiągające prawie 3m.\nPRZYWROTNIK ZIELE 100g - NANGA\nPrzywrotnik pospolity (Alchemilla vulgaris) doskonale wpływa na funkcjonowanie układu pokarmowego, chroni ściany żołądka i jelit, jest także zielem przeznaczonym dla kobiet, które trudno przechodzą menstruację i doświadczają obfitych krwawień. Dawniej preparaty z przywrotnika wykorzystywano zewnętrznie w leczeniu ran, skaleczeń, problemów skórnych, stanów zapalnych oka i nieprawidłowych upławów z kobiecej pochwy oraz wewnętrznie w przypadku biegunki, dolegliwości trawiennych, wrzodów żołądka i jelit oraz bolesnych lub nieregularnych miesiączek.\nRDESTOWIEC 500+ - 100 kapsułek\nRdestowiec bardzo szybko rośnie i ekspansywnie się rozprzestrzenia, dorasta do 3-5m, a jego kłącza wytwarzają substancje hamujące rozwój innych roślin. Dla pszczelarzy jest cenną rośliną miododajną, ze względu na późny okres kwitnienia.\nRDESTOWIEC JAPOŃSKI KŁĄCZE CIĘTE 50 g


1300 przekroczeń dopuszczalnej prędkości w jeden dzień – Demotywatory.pl\ntomekbydgoszcz 24 stycznia 2021 o 11:42\nA ile jest dozwolone na tym odcinku? Bo znając życie to nie jest tam 140 km/h tylko jest coś mniej ale może się mylę? I co znaczy przekroczenie prędkości, czy 11 km/h to już się zalicza czy margines trochę większy tak aby łapać prawdziwych piratów, a nie tych co się trochę zagapią.\npolm84 24 stycznia 2021 o 12:01\n@tomekbydgoszcz Dawno temu (ponad 15lat) margines "bledu" radaru byl ok 5% - czyli zakladali, ze ta predkosc podana przez radar jest o 5% zawyrzona. W sumie pewnie sie zmienilo przez te kilka lat, ale z tego co pamietam nikogo nie obchodzilo czy ty jedziesz 55 przy ograniczeniu 50, przekroczenie, to przekroczenie...\ntomekbydgoszcz 24 stycznia 2021 o 12:08\n@polm84 10 km/h jest dopuszczalne, ale przekroczenie o 11 jest traktowane jak o 11, a nie o 1 km/h. Kiedyś zapłaciłem mandat na 50-tce jadąc 65, a tydzień później (akurat miałem takiego pecha) w Bydgoszczy jadąc 66 km/h na 30-sce i strażnik miejski, bo to oni mnie namierzyli, mi mówił, że oni łapią dopiero powyżej 30 km przekroczenia, bo szkoda im czasu na te drobniejsze. Tu pewnie nastawiono się tylko na zysk, a nie na realnie zagrażających, bo jak jest sucha nawierzchnia i nie ma wielkiego tłoku to 155 km/h na 140-sce nie jest żadnym realnym zagrożeniem.\nT Tibr 24 stycznia 2021 o 12:10\n@tomekbydgoszcz dokładnie pewnie tak jest jedziesz 140 obniżenie do 120, za znakiem pomiar i pyk kasa leci.\ntomekbydgoszcz 24 stycznia 2021 o 12:14\n@Tibr Też tak zakładam ale może ktoś tam jeździ i potrafi to zweryfikować? Ja tam będę jechał dopiero za 3 tygodnie ale muszę pamiętać o tym :-).\nXar 24 stycznia 2021 o 12:17\n@Tibr zakladam,ze tam jest 70km/h max a ludzie jada normalnie, bo droga na to pozwala.\nAlbo jest 30 a ludzie jada 60. OStatnio tamtendy jechalem we wrzesniu to nie pamietam dokladnie, ale cos mi sie kojarzy, ze tam jest wlasnie 30 przy budowie i 70 poza\npolm84 24 stycznia 2021 o 12:20\n@tomekbydgoszcz pewnie masz racje, ale jak jest to mierzone automatycznie i automatycznie wystawia mandat i ktos tylko musi zatwierdzic to nie patrza o ile przekroczyles, tylko wala po rowno :/\ntomekbydgoszcz 24 stycznia 2021 o 12:24\n@polm84 No tak tylko, że automat można ustawić i powinno to być z głową ustawione. Ciekawe czy ktoś tutaj wie jakie tam jest ograniczenie, czy w ogóle jest (czy 140 cały czas) i czy cały odcinek jest z równa prędkością czy się to zmienia, bo to też dość ważne.\npolm84 24 stycznia 2021 o 12:34\n@tomekbydgoszcz znajac zycie to masz jak to w polsce, znak z ograniczeniem na pierwszym radaze, a raday ustawione na predkosc jaka jest dozwolona i jak przekroczysz o 0.5kmh to c imandat sypie :/\ntomekbydgoszcz 24 stycznia 2021 o 12:40\n@polm84 A jeśli jeszcze na odcinku się prędkość zmienia to wystarczy, że nie przyhamujesz tylko dasz czas autu samemu zwolnić zdejmując nogę z gazu, co jest dużo bezpieczniejsze choćby dla aut jadących z tyłu, i już masz parę kilometrów więcej.\nK kibishi 24 stycznia 2021 o 13:54\n@tomekbydgoszcz Tam jest odcinkowy pomiar prędkości więc działa to trochę inaczej niż zwykły fotoradar, masz 2 kamery na początku i na końcu które powinny łapać tablice rejestracyjne aut i wyliczać czas na odcinku. Tam jest ograniczenie po całości do 70km/g nikt nie jeździ tam z taką prędkością bo jest to totalnie debilne ograniczenie. Gorszy jest ten drugi odcinkowy pomiar prędkości na A1, długość odcinka 40km, ograniczenie do 70km/g a trasa po 2 pasy w każdym kierunku o normalnej szerokości, droga jak na każdej autostradzie tylko brak pasa awaryjnego, kto w ogóle wpadł na taki pomysł nie mam pojęcia ale na 100% jest to szukanie kasy.\nZmodyfikowano 1 raz. Ostatnia modyfikacja: 24 stycznia 2021 o 13:55\ntomekbydgoszcz 24 stycznia 2021 o 14:00\n@kibishi Czyli potwierdza się przypuszczenie, że tego nie zrobiono dla bezpieczeństwa tylko dla kasy. Niestety podobnie jak 90% zwykłych radarów prędkości.\ntomekbydgoszcz 24 stycznia 2021 o 14:02\n@kibishi A jest tam na tym odcinku jakaś stacja? Bo będę tam za 3 tygodnie jechał i jak jest to akurat kawka na niej i mogę olać to ograniczenie, bo i tak przez postój średnia wyjdzie mi niższa :-).\nK kibishi 24 stycznia 2021 o 14:06\n@tomekbydgoszcz Teraz zamiast jechać autostradą szybciej jest jechać przez Piotrków Trybunalski, co prawda miejscami trzeba zwolnić jadąc przez wioski ale większość trasy można jechać 90km/g oczywiście nie nazwał bym tej drogi bezpieczniejszą bo jednak jadąc przez wioski zawsze można mieć pecha i spotkać jakiegoś debila na drodze, do tego na 99% połowa osób nawet nie będzie zwalniać do tych 50km/g bo są to max 1km odcinki a do tego trasa jest 2-3km krótsza.\nNajbardziej w tym odcinkowym pomiarze między Piotrkowem a Częstochową podoba mi się to że od strony Piotrkowa kończy się w miejscu gdzie standardowo zaczyna się korek przed rondem.\nL LUPUS1962 24 stycznia 2021 o 14:27\n@tomekbydgoszcz Tam jest strefa budowy i ograniczenie do 70. A rekordziści jechali ponad 200 - fakt, droga zaprasza, jeśli jest pusta, ale trochę oleju w głowie.... wystarczyłoby, żeby utrzymywać tam rozsądna prędkość, nawet z przekroczeniem do powiedzmy 100, i chyba nikt by się nie czepiał. I teraz przez paru idiotów, którzy tam lecieli 200 wszyscy muszę się wlec 70. Sam jechałem w dniu otwarcia tych bramek, zresztą pod Bełchatowem jeszcze nie działały, wiec spokojnie leciałem ok 80-90. Natomiast od Piotrkowa już były włączone, oznakowane, nawet dodatkowe ogłoszenia włączone, a i tak wyprzedzało mnie ze 30-40 frajerów, którzy nie potrafią czytać. A teraz płacz, że mandaty...\nZmodyfikowano 1 raz. Ostatnia modyfikacja: 24 stycznia 2021 o 14:29\nP PaulinaNina 24 stycznia 2021 o 14:28\n@tomekbydgoszcz przepraszam co to oznacza "zagapić się"?\ntomekbydgoszcz 24 stycznia 2021 o 14:33\n@LUPUS1962 No ale jakby chodziło o bezpieczeństwo to by faktycznie ustawili tak radar aby wyłapywał tylko tych którym średnia wyszła powyżej 100 km/h ale tu chyba nie o to chodzi tylko o to aby się inwestycja jak najszybciej zwróciła i zaczęła na siebie zarabiać, a bezpieczeństwo to sprawa drugorzędna dla nich.\nK kibishi 24 stycznia 2021 o 14:35\n@tomekbydgoszcz Bezpośrednio przy trasie nie ma ale można zjechać na Radomsko na stacje, nadrabia się z 3-4km ale akurat na tym odcinku.\n@LUPUS1962 Ja tam jeździłem dość sporo bo delegacje służbowe w tym kierunku mam raz w tygodniu i powiem że nikt tam nie jeździł 70km/g nawet tirami jechali normalnie 90, osobówki średnio 120. Przez ostatnie 3 miesiące tylko ze 2-3 razy widziałem tam aby bezpośrednio przy drodze było coś robione i raczej każdy zwalniał widząc robotników. To że pewnie trafiło się kilku debili to normalne bo u nas na drogach takich ludzi nie brakuje ale moim zdaniem na spokojnie mogło by tam być ograniczenie do 90, wtedy więcej osób by się do niego stosowało bo można by w tym szukać jakiejś logiki, jak ograniczenia są wzięte z dupy to normalne że nikt się do nich nie stosuje.\njohnyrabarbarowiec 24 stycznia 2021 o 14:35\n@tomekbydgoszcz Jak ostatnio jakieś 3 lata temu złapała mnie policja to mówili, że ich radary mają promień błędu 2 km/h, do tego błąd licznikowy i czysto teoretycznie możesz jechać faktyczne 62 km/h żebyś zmieścił się w 50 km/h.\ntomekbydgoszcz 24 stycznia 2021 o 14:36\n@PaulinaNina Jak będziesz miał przejechane na polskich drogach tyle co ja (około 1 mln km) albo chociaż 1/10 tego to nie będziesz się pytał o takie rzeczy, zobaczysz jak wielu i jak często zagapia się.\ntomekbydgoszcz 24 stycznia 2021 o 14:41\n@kibishi Ograniczenia są po to aby zarabiać na mandatach, nie wszędzie oczywiście ale tak jak piszesz 70 to jest żółwie tempo, stawiając 70 uznali, że każdy powinien jechać max. 100 i to pewnie byłby OK!, a jakby zrobili 100 to każdy jechałby dużo więcej, teraz jak jest pomiar powinni to dostosować do realnej prędkości ale wówczas by się przyznali, że poprzednio ją zaniżyli więc jest skarbonka do zarabiania, a wszyscy się muszą wlec.\nK kibishi 24 stycznia 2021 o 14:49\n@johnyrabarbarowiec Na odcinkowym pomiarze prędkości to tak nie działa, tam się czepiają nawet przekroczenia o równe 10km/g bo nie ma tam szans na błędy pomiaru ze względu na to że sam pomiar jest robiony zupełnie inaczej, za to można jechać i 100km/g szybciej i zrobić sobie postój lub zjechać przed końcem pomiaru, wtedy nikt się nie przyczepi.\nL LUPUS1962 24 stycznia 2021 o 15:04\n@kibishi @tomekbydgoszcz No właśnie to piszę - gdyby utrzymywać rozsądna prędkość. Fakt, ludzie pracują na drugim pasie, teoretycznie zabezpieczeni, ale jak ktoś leci 200-220 i nie daj Bóg coś się stanie, to przeleci na druga stronę. Dlatego firma budująca wystąpiła o te kontrole odcinkowe. Pojedynczy fotoradar nic by nie dał - przecież wiesz, jak się jeździ obok fotoradarów - byle go minąć i rura... Podniesienie ograniczenia na 90 też nic by nie dało, bo idiocie lecącemu 200 koło budowy to jest obojętne, czy jest ograniczenie 70, 90 czy 120. A że w Polsce wiele ograniczeń jest wzięte z d..y to fakt. efekt jest jaki jest - mało kto zwraca uwagę na ograniczenia prędkości, nawet tam, gdzie są sensowne.\nP pawel1481 24 stycznia 2021 o 15:09\nOdcinkowe pomiary prędkości mają marginalnie mały błąd pomiaru prędkości, nie wiem co pozostało po przepisie, wprowadzonym przez poprzednią władzę, że kierowców, którzy przekroczyli prędkość do 10km/h się nie kara.\nNajbardziej gorszące w całej sytuacji jest, nie to, że 1300 kierowców przekroczyło dozwoloną prędkość. Tylko to, że jakiś idiota wpadł na pomysł, by stawiać na autostradzie odcinkowy pomiar prędkości...\ntomekbydgoszcz 24 stycznia 2021 o 15:12\n@pawel1481 Jeśli ten odcinkowy pomiar miałby wysoką tolerancje, np. mandaty tylko dla tych co średnio przekroczą powyżej 30 km/h to nie byłoby jeszcze tak źle ale jak na pustej dwupasmówce mam się przez 40 km wlec 70 km/h i to niezależnie od tłoku czyli również na pustej drodze to jest to kompletny debilizm.\nK kibishi 24 stycznia 2021 o 16:53\n@pawel1481 W teorii ten odcinkowy pomiar ma być tylko przez okres budowy, jak będzie faktycznie nie wiadomo ale znając naszą "władzę" to będzie jak z vatem.\n@tomekbydgoszcz Odcinkowe pomiary nie mają wysokiej tolerancji, max 10km/g\ntomekbydgoszcz 24 stycznia 2021 o 16:56\n@kibishi A w praktyce zostanie na zawsze :-), ważne aby zyski przynosił.\nE El_Pawulon 25 stycznia 2021 o 9:07\n70km/h na 57km odcinku.. bo remontuja od lat i konca nie widac.\nmasakra, zwlaszcza ze sa 2 pasy chociaz jeden waski,ale spokojnie to 100km\_h mozna bezpiecznie jechac. ale co tam, budzet dziurawy to kasiorke trzeba trzepac, juz plynie szeroki strumien od kierowcow. to ze to trasa, rozdzielona barierkami, bez przejsc dla pieszych itp... a co z tego? moze dowalmy 40km/h?\ntomekbydgoszcz 25 stycznia 2021 o 9:13\n@El_Pawulon Żeby chociaż poszło na ten remont i przyspieszyło jego koniec to byłaby jakaś korzyść :-) ale raczej pójdzie zupełnie na co innego.\nP PaulinaNina 26 stycznia 2021 o 20:47\n@tomekbydgoszcz cóż niczyja wina, że musisz tyle jeździć. To tak jakby lekarz powiedział, że przecież po n-tej operacji w czasie dnia może mu się coś omsknąć, bo jest zmęczony. Sam przyznasz, że tłumaczenie co najmniej słabe? Nie powinno przedkładać się pieniędzy/ wygody nad bezpieczeństwem.\nW Wiarogodny 24 stycznia 2021 o 11:54\nJak z tym pomiarem pomiarem jest tak samo jak z testami na obecność wirusa z Chin to ja już współczuję kierowcom.\ntomekbydgoszcz 24 stycznia 2021 o 12:01\nNie jest tak samo, bo jakby było tak samo to 1300 samych tylko pomiarów robiono by rok :-).\nW Wiarogodny 24 stycznia 2021 o 12:05\nZgadzam się ktoś ma pilną potrzebę skombinowania pieniędzy.\n7 konto usunięte 24 stycznia 2021 o 12:10\nI co teraz z tym zrobią? kierowcy dostaną mandaty czy to tylko bicie piany.\nkoszmarek66 24 stycznia 2021 o 12:47\nA przejechało w tym czasie 1500 samochodów, z których 70 nie miało ważnej rejestracji, 70 nie miało ważnego prawa jazdy a 100 kierowców było na podwójnym gazie. :)\nO okume 24 stycznia 2021 o 14:20\nTakie tam spostrzeżenia - jeśli jest to maszynka do robienia pieniędzy, to po kiego pierona jeden z drugim z.....la na 70-tce, 100 czy 140km/h, a potem wylewanie żali, bo on niewinny, biedactwo. A na zderzaku nakleja "Lubię za....dalać". Jeśli ustawodawca ustawił znak 70km/h, to nie przekraczasz 70km/h. Nawet gdy nie widzisz w tym sensu. Wjeżdżasz w widoczne organicznie, w zaznaczoną wyraźnie strefę odcinkowego pomiaru prędkości, to człowieku z jeden z drugim, kto wam wydał prawo jazdy?? Na bazarze kupiłeś??!!\nI za to pewnie dostanę bana :-(.\nK kierowcazetora 24 stycznia 2021 o 20:54\n@okume Tylko kto zapłaci za nadgodziny na drodze? Bo wiele osób pracuje jeżdżąc tymi drogami a spowolnieni ruchu powoduje przedłużenie dnia pracy.\nF Fryta77 24 stycznia 2021 o 22:37\nAle wiesz, że każdą trasę możesz zaplanować, a niemal wszystkie nawigacje wyliczają czas przejazdu uwzględniając istniejące ograniczenia prędkości a często nawet biorąc pod uwagę natężenie ruchu? Zacznij z tego korzystać, a wszędzie zdążysz. Mi to pomaga. Wszędzie docieram na czas, a nie łamię zbyt mocno ograniczeń prędkości.\nK kierowcazetora 24 stycznia 2021 o 22:55\n@Fryta77 I co mi da wyliczenie czasu przejazdu? Tylko tyle, że będę z góry wiedział ile później wrócę do domu?\nF Fryta77 25 stycznia 2021 o 22:56\nBo wyliczenie czasu przejazdu masz wykorzystać do ZAPLANOWANIA wyjazdu, by dotrzeć do celu na czas. Jak robisz odwrotnie (czyli najpierw wyjeżdżasz a później planujesz) to nie zadziała :)\nP pawel1481 24 stycznia 2021 o 15:04\nJeden rząd buduje autostrady- odcinki dróg, na których nie kontroluje sie prędkości. Drugi rząd ustawia na nich pomiar odcinkowy... Brawo...\nM MagdalennaMagdalinska 24 stycznia 2021 o 15:24\nTaka mentalność narodowa, że nikt nie patrzy na znaki, bo trasę zna na pamięć. Mandaty więc się posypały.\nTomektywator 24 stycznia 2021 o 17:24\nW polsce kierowca jadący zgodnie z ograniczeniami prędkości czuje się jak ostatni debil tamujący ruch. Chory kraj.\nU UFO_ludek 24 stycznia 2021 o 18:47\n@Tomektywator A dlaczego się tak czuje? Bo przejmuje się co o nim pomyśli koleś z samochodu obok, który Cię nie zna i nigdy więcej się nie spotkacie? To nie kraj jest chory. To martwienie się 'co ktoś sobie pomyśli' jest chore.\nK kolonw 24 stycznia 2021 o 19:31\nZ tego co słyszałem, najwięcej przekroczone było ponad 100 km/h\nTam jest budowa. Kierowcy jeżdżą niewyobrażalnie. Jakby jedynym ich celem było zabicie kogoś. Jak ktoś wyjdzie na drogę coś zrobić i jest oznakowany, to nie ma opcji żeby się zatrzymali, tylko próbują minąć, nawet jak nie ma miejsca i mieliby wjechać w bariery, albo w znaki. Nie koloryzuje, wiem co widziałem.\nTu nie chodzi o kase. Odcinkowy był postawiony dlatego, że pracownicy bali się kierowców na tym odcinku do tego stopnia, że budowa stanęła.\nK kierowcazetora 24 stycznia 2021 o 20:57\n@kolonw No to trzeba było zrobić zawężenia na pasach i spowolnić ruch a nie stawiać maszynkę do robienia kasy...\ntplvoyager 25 stycznia 2021 o 3:55\nA ile bylo wypadkow z tego powodu?


Ojcze nasz – "Chleba naszego powszedniego daj nam dzisiaj"\nKKK 2861 W czwartej prośbie, mówiąc "Daj nam", w jedności z naszymi braćmi wyrażamy synowskie zaufanie do naszego Ojca niebieskiego. "Nasz chleb" oznacza pokarm ziemski niezbędny wszystkim do istnienia, a jednocześnie także Chleb Życia: słowo Boże i Ciało Chrystusa. Przyjmujemy go w Bożym "dzisiaj" jako niezbędny i (nad-)zwyczajny pokarm Uczty Królestwa niebieskiego, którą zapowiada Eucharystia.\nKKK 2828 "Daj nam": słowa te wyrażają głęboką ufność dzieci, które oczekują wszystkiego od swego Ojca. "On sprawia, że słońce Jego wschodzi nad złymi i nad dobrymi, i On zsyła deszcz na sprawiedliwych i niesprawiedliwych" (Mt 5, 45), On "daje pokarm w swym czasie" (Ps 104, 27). Jezus uczy nas tej prośby; w rzeczywistości wysławia ona Ojca, ponieważ uznaje, że jest On dobry ponad wszelką dobroć.\nKKK 2829 "Daj nam" jest również wyrazem Przymierza; należymy do Ojca, a On należy do nas i jest dla nas. To "nam" wyraża również nasze uznanie Go za Ojca wszystkich ludzi i dlatego modlimy się za nich wszystkich, w poczuciu solidarności z ich potrzebami i cierpieniami.\nKKK 2830 "Chleba naszego". Ojciec, który daje nam życie, nie może nam nie dać pokarmu koniecznego do życia, "stosownych" dóbr materialnych i duchowych. W Kazaniu na Górze Jezus podkreśla tę synowską ufność współdziałającą z Opatrznością naszego Ojca (Por. Mt 6, 25-34). Nie zachęca nas do jakiejś bierności (Por. 2 Tes 3, 6-13). lecz chce nas wyzwolić od wszelkich niepokojów i kłopotów. Takie jest synowskie zdanie się dzieci Bożych na Ojca:\nTym, którzy szukają Królestwa i sprawiedliwości Bożej, przyrzeka On udzielić wszystkiego w nadmiarze. W rzeczywistości wszystko należy do Boga: temu, kto posiada Boga, nie brakuje niczego, jeśli sam należy do Boga (Św. Cyprian, De Dominica oratione, 21: PL 4, 534 A).\nKKK 2831 Obecność na świecie tych, którzy głodują z braku chleba, ukazuje jeszcze inny wymiar tej prośby. Dramat głodu w świecie wzywa chrześcijan modlących się w prawdzie do czynnej odpowiedzialności wobec braci, zarówno w postawie osobistej, jak i w ich poczuciu solidarności z całą rodziną ludzką. Tej prośby Modlitwy Pańskiej nie można oddzielić od przypowieści o ubogim Łazarzu (Por. Łk 16,19-31. i o Sądzie Ostatecznym (Por. Mt 25, 31-46).\nKKK 2832 Jak zaczyn w cieście, tak nowość Królestwa powinna przemieniać ziemię przez Ducha Chrystusa (Por. Sobór Watykański II, dekret Apostolicam actuositatem, 5). Powinna przejawiać się we wprowadzaniu sprawiedliwości w relacje osobowe i społeczne, ekonomiczne i międzynarodowe, nie zapominając nigdy o tym, że nie ma sprawiedliwych struktur, jeśli nie ma ludzi, którzy pragną być sprawiedliwi.\nKKK 2833 Chodzi o "nasz" chleb, "jeden" dla "wielu". Ubóstwo zalecone w błogosławieństwach jest cnotą hojności: wzywa ona do przekazywania i dzielenia dóbr materialnych i duchowych nie z przymusu, lecz z miłości, by obfitość u jednych mogła zaradzać potrzebom drugich (Por. 2 Kor 8,1-15).\nKKK 2834 "Módl się i pracuj" (Por. św. Benedykt, Regula, 20; 48). "Módlcie się tak, jakby wszystko zależało od Boga, a pracujcie tak, jakby wszystko zależało od was" (Przypisywane św. Ignacemu Loyoli, por. J. de Guibert SJ, La spiritualité de la Compagnie de Jésus. Esquisse historique, Romae 1953, 137). Po wykonaniu naszej pracy otrzymamy jako dar pożywienie od naszego Ojca; jest rzeczą dobrą prosić Go o nie i składać Mu za nie dziękczynienie. Taki jest sens błogosławienia posiłków w rodzinie chrześcijańskiej.\nKKK 2835 Ta prośba i łącząca się z nią odpowiedzialność odnoszą się także do innego głodu, z powodu którego giną ludzie: "Nie samym chlebem żyje człowiek, lecz każdym słowem, które pochodzi z ust Bożych" (Mt 4, 4; Pwt 8, 3), to znaczy Jego słowem i Jego tchnieniem. Chrześcijanie muszą mobilizować wszystkie swoje siły, by "głosić Ewangelię ubogim". Na ziemi panuje głód, "nie głód chleba ani pragnienie wody, lecz głód słuchania słów Pańskich" (Am 8,11). Dlatego właśnie specyficznie chrześcijański sens tej czwartej prośby dotyczy Chleba Życia: słowa Bożego przyjmowanego w wierze, Ciała Chrystusa przyjmowanego w Eucharystii (Por. J 6, 26-58).\nKKK 2836 "Dzisiaj" jest również wyrażeniem ufności. Uczy nas tego Pan (Por. Mt 6, 34; Wj 16,19). bo nasza zarozumiałość nie potrafiłaby tego odkryć. Ponieważ chodzi przede wszystkim o Jego Słowo i o Ciało Jego Syna, to "dzisiaj" dotyczy nie tylko naszego czasu poddanego śmierci: jest ono "dzisiaj" Boga:\nJeśli przyjmujesz chleb każdego dnia, to każdy dzień jest dla ciebie "dzisiaj". Jeśli Chrystus jest w tobie "dzisiaj", to zmartwychwstaje On dla ciebie każdego dnia. W jaki sposób? "Tyś Synem moim, Ja Ciebie dziś zrodziłem" (Ps 2, 7). Dzisiaj, to znaczy: gdy Chrystus zmartwychwstaje (Św. Ambroży, De sacramentis, 5, 26: PL 16, 453 A).\nKKK 2837 "Powszedniego". Wyraz ten, w języku greckim epioúsios, nie pojawia się nigdzie więcej w Nowym Testamencie. W znaczeniu czasowym jest to pedagogiczne powtórzenie owego "dzisiaj" (Por. Wj 16, 19-21. dla utwierdzenia w nas ufności "bez zastrzeżeń". W znaczeniu jakościowym oznacza to, co jest konieczne do życia, a mówiąc szerzej: wszelkie dobro wystarczające do utrzymania (Por. 1 Tm 6, 8). Dosłownie (epioúsios: nadzwyczajny) oznacza wprost Chleb Życia, Ciało Chrystusa, "lekarstwo nieśmiertelności" (Św. Ignacy Antiocheński, Epistula ad Ephesios, 20, 2: PG 5, 661). bez którego nie mamy w sobie Życia (Por. J 6, 53-56). Wreszcie, znaczenie to – w powiązaniu z poprzednim – dotyczy w sposób oczywisty nieba: "Powszedni" znaczy "należący do dnia Pańskiego", dnia Uczty w Królestwie, uprzedzanej w Eucharystii, która jest przedsmakiem nadchodzącego Królestwa. Dlatego liturgia eucharystyczna powinna być celebrowana "codziennie".\nEucharystia jest naszym chlebem codziennym. Zaletą tego Bożego pokarmu jest siła jedności: jednoczy nas z Ciałem Zbawiciela i czyni nas Jego członkami, abyśmy mogli stać się tym, co przyjmujemy)). Ten chleb powszedni znajduje się też w czytaniach, których słuchamy każdego dnia w kościele, w hymnach, które wszyscy śpiewamy. Wszystko to jest niezbędne w naszym ziemskim pielgrzymowaniu (Por. św. Augustyn, Sermones, 57, 7, 7: PL 38, 389).\nOjciec niebieski zachęca nas, abyśmy jako dzieci nieba prosili o Chleb z nieba (Por. J 6, 51). Chrystus "sam jest tym chlebem, który – zasiany w Dziewicy, wyrosły w ciele, ukształtowany w męce, wypieczony w piecu grobu, przechowywany w Kościele, przynoszony na ołtarze – codziennie udziela wiernym owego niebieskiego pokarmu" (Św. Piotr Chryzolog, Sermones, 71: PL 52, 402 D).\nKKK 2862 Piąta prośba jest błaganiem o Boże miłosierdzie nad naszymi grzechami. Nie może ono przeniknąć do naszych serc, jeśli nie potrafiliśmy przebaczyć naszym nieprzyjaciołom, na wzór i z pomocą Chrystusa.\nKKK 2838 Jest to zadziwiająca prośba. Gdyby zawierała tylko pierwszą część zdania – "Odpuść nam nasze winy" – pośrednio mogłaby być włączona w trzy pierwsze prośby Modlitwy Pańskiej, ponieważ Ofiara Chrystusa została złożona "dla odpuszczenia grzechów". Jednak zgodnie z drugą częścią zdania nasza modlitwa nie będzie wysłuchana, jeśli najpierw nie odpowiemy na pewne wymaganie. Nasza prośba jest zwrócona ku przyszłości, a nasza odpowiedź powinna ją poprzedzić; słowem wiążącym te dwie części jest wyrażenie "jako".\nKKK 2839 Ze śmiałą ufnością zaczęliśmy modlić się do naszego Ojca. Błagając Go, by święciło się Jego imię, prosiliśmy Go, abyśmy byli coraz bardziej uświęcani. Chociaż zostaliśmy obleczeni w szatę chrzcielną, nie przestajemy jednak grzeszyć i odwracać się od Boga. Teraz, w tej nowej prośbie, na nowo przychodzimy do Niego jak syn marnotrawny (Por. Łk 15,11-32. i uznajemy się przed Nim za grzeszników, podobnie jak celnik (Por. Łk 18,13). Nasza prośba zaczyna się od "wyznania", w którym wyznajemy jednocześnie naszą nędzę i Jego miłosierdzie. Nasza nadzieja jest niezawodna, ponieważ w Jego Synu "mamy odkupienie – odpuszczenie grzechów" (Kol 1, 14; Ef 1, 7). Skuteczny i niewątpliwy znak Jego przebaczenia znajdujemy w sakramentach Kościoła (Por. Mt 26, 28; J 20, 23).\nKKK 2841 Ta prośba jest tak ważna, że tylko do niej powraca Pan i rozwija ją w Kazaniu na Górze (Por. Mt 6, 14-15; 5, 23-24; Mk 11, 25). To główne wymaganie tajemnicy Przymierza jest niemożliwe do wypełnienia przez człowieka. Ale "dla Boga wszystko jest możliwe".\nKKK 2842 Wyrażenie "jako" występuje niejednokrotnie w nauczaniu Jezusa: "Bądźcie wy doskonali, jak doskonały jest Ojciec wasz niebieski" (Mt 5, 48); "Bądźcie miłosierni, jak Ojciec wasz jest miłosierny" (Łk 6, 36); "Przykazanie nowe daję wam, abyście się wzajemnie miłowali, tak jak Ja was umiłowałem" (J 13, 34). Zachowanie przykazania Pana nie może polegać tylko na zewnętrznym naśladowaniu Bożego wzoru. Chodzi o żywe i pochodzące "z głębi serca" uczestniczenie w świętości, miłosierdziu i miłości naszego Boga. "Mając życie od Ducha, do Ducha też się stosujmy" (Ga 5, 25). Tylko Duch, który jest "naszym Życiem", może czynić "naszymi" te same dążenia, jakie były w Jezusie Chrystusie (Por. Flp 2, 1. 5). Staje się możliwa jedność przebaczenia, gdy "przebaczamy sobie, tak jak i Bóg nam przebaczył w Chrystusie" (Ef 4, 32).\nKKK 2843 W taki sposób nabierają życiowej mocy słowa Pana o przebaczeniu, o tej miłości, która umiłowała aż do końca (Por. J 13, 1). przypowieść o nielitościwym dłużniku, która zwieńcza nauczanie Jezusa o komunii eklezjalnej (Por. Mt 18, 23-35). kończy się takimi słowami: "Podobnie uczyni wam Ojciec mój niebieski, jeżeli każdy z was nie przebaczy z serca swemu bratu. Rzeczywiście, właśnie tu; "w głębi serca" rozstrzyga się wszystko. Nieodczuwanie obrazy i zapomnienie o niej nie leży w naszej mocy; serce, które ofiaruje się Duchowi Świętemu, przemienia jednak ranę we współczucie i oczyszcza pamięć, zastępując obrazę wstawiennictwem.\nKKK 2844 W modlitwie chrześcijańskiej posuwamy się aż do przebaczenia nieprzyjaciołom (Por. Mt 5, 43-44). przemienia ona ucznia, upodabniając go do jego Nauczyciela. Przebaczenie jest szczytem modlitwy chrześcijańskiej; daru modlitwy nie przyjmie inne serce, jak tylko to, które jest zgodne z Boskim współczuciem. Przebaczenie świadczy również o tym, że w naszym świecie miłość jest silniejsza niż grzech. Dawni i współcześni męczennicy dają to świadectwo o Jezusie. Przebaczenie jest podstawowym warunkiem pojednania (Por. 2 Kor 5, 18-21. dzieci Bożych z ich Ojcem i wszystkich ludzi między sobą (Por. Jan Paweł II, enc. Dives in misericordia, 14).\nKKK 2845 To przebaczenie, Boskie ze swej istoty, nie ma ani granic, ani miary (Por. Mt 18, 21-22; Łk 17, 3-4). Jeśli chodzi o obrazę ("grzechy" według Łk 11, 4 lub "winy" według Mt 6, 12), to w gruncie rzeczy jesteśmy zawsze dłużnikami: "Nie bądźcie nikomu nic dłużni poza wzajemną miłością" (Rz 13, 8). Komunia Trójcy Świętej jest źródłem i kryterium prawdy wszelkich relacji (Por. 1 J 3, 19-24). Komunię tę przeżywamy w modlitwie, zwłaszcza w Eucharystii (Por. Mt 5, 23-24.:\nBóg nie przyjmuje ofiary podzielonych braci. Poleca im odejść od ołtarza i pojednać się najpierw ze swoimi braćmi)). Najwspanialszą ofiarą dla Boga jest nasz pokój, zgoda, jedność całego wiernego ludu w Ojcu, Synu i Duchu Świętym (Św. Cyprian, De Dominica oratione, 23).\nKKK 2863 Mówiąc "Nie wódź nas na pokuszenie", prosimy Boga, by nie pozwolił nam wejść na drogę prowadzącą do grzechu. Jest to błaganie o Ducha rozeznania i mocy, a także o łaskę czujności i wytrwania aż do końca.\nKKK 2846 Prośba ta nawiązuje do poprzedniej, ponieważ nasze grzechy są skutkiem przyzwolenia na pokusę. Prosimy naszego Ojca, by nas nie "wodził na pokuszenie". Pojęcie greckie, które występuje w tym miejscu, jest bardzo trudne do przetłumaczenia. Ma ono wiele znaczeń: "abyśmy nie ulegli pokusie" (Por. Mt 26, 41). "nie pozwól, byśmy doznali pokusy". "Bóg nie podlega pokusie ku złemu, ani też nikogo nie kusi" (Jk 1, 13); przeciwnie, chce nas wszystkich wyzwolić. Prosimy Go, by nie pozwolił nam wejść na drogę, która prowadzi do grzechu. Jesteśmy zaangażowani w walkę "między ciałem a Duchem". Prośba ta jest błaganiem o Ducha rozeznania i mocy.\nKKK 2847 Duch Święty pozwala nam rozróżniać między próbą, konieczną do wzrostu człowieka wewnętrznego (Por. Łk 8, 13-15; Dz 14, 22; 2 Tm 3, 12. ze względu na "wypróbowaną cnotę" (Rz 5, 3-5), a pokusą, która prowadzi do grzechu i śmierci (Por. Jk 1, 14-15). Musimy także rozróżniać między "być kuszonym" a "przyzwolić" na pokusę. Rozróżnienie to obnaża kłamstwo kuszenia; pozornie "ma owoce dobre)). jest ono rozkoszą dla oczu" (Rdz 3, 6), ale w rzeczywistości tym owocem jest śmierć.\nBóg nie ma zamiaru zmuszać do dobra, gdyż chce mieć do czynienia z istotami wolnymi)). W pewnym sensie kuszenie ma coś z dobra. Nikt – poza Bogiem – nie wie, co nasza dusza otrzymała od Boga, nawet my sami tego nie wiemy. Kuszenie to ukazuje, byśmy w końcu poznali samych siebie i dzięki temu pokazali swoją nędzę oraz składali dziękczynienie za dobra, jakie kuszenie nam ukazało (Orygenes, De oratione, 29).\nKKK 2848 "Nie popaść w pokuszenie" zakłada decyzję serca: "Bo gdzie jest twój skarb, tam będzie i serce twoje)). Nikt nie może dwom panom służyć" (Mt 6, 21. 24). "Mając życie od Ducha, do Ducha się też stosujmy" (Ga 5, 25). W tym "przyzwoleniu" na Ducha Świętego Ojciec udziela nam sił. "Pokusa nie nawiedziła was większa od tej, która zwykła nawiedzać ludzi. Wierny jest Bóg i nie dozwoli was kusić ponad to, co potraficie znieść, lecz zsyłając pokusę, równocześnie wskaże sposób jej pokonania, abyście mogli przetrwać" (1 Kor 10,13).\nKKK 2849 Taka walka i takie zwycięstwo są jednak możliwe tylko dzięki modlitwie. Dzięki swojej modlitwie Jezus jest zwycięzcą kusiciela, od pierwszego kuszenia (Por. Mt 4, 1-11. aż do ostatniej walki w chwili agonii (Por. Mt 26, 36-44). W tej prośbie do naszego Ojca Chrystus jednoczy nas ze swoją walką i swoją agonią. Usilnie (Por. Mk 13, 9. 23. 33-37; 14, 38; Łk 12, 35-40. przypomina nam, byśmy w jedności z Nim zachowywali czujność serca. Czujność jest "gotowością serca" i Jezus prosi Ojca, by zachował nas w Jego imieniu (J 17,11). Duch Święty bez przerwy pobudza nas do tej czujności (Por. 1 Kor 16,13; Kol 4, 2;1 Tes 5, 6;1 P 5, 8). Prośba ta ukazuje całą swoją dramatyczność w odniesieniu do ostatecznego kuszenia w naszej walce na ziemi; jest to prośba o wytrwanie aż do końca. "Przyjdę jak złodziej. Błogosławiony, który czuwa!" (Ap 16,15).\nKKK 2864 W ostatniej prośbie: "Ale nas zbaw ode Złego" chrześcijanin razem z Kościołem modli się do Boga, by ukazał zwycięstwo, już odniesione przez Chrystusa, nad "władcą tego świata", nad Szatanem, aniołem, który osobiście sprzeciwia się Bogu i Jego zamysłowi zbawienia.\nKKK 2850 Ostatnia prośba do naszego Ojca jest również zawarta w modlitwie Jezusa: "Nie proszę, abyś ich zabrał ze świata, ale byś ich ustrzegł od Złego" (J 17, 15). Dotyczy ona każdego z nas osobiście, ale zawsze właśnie "my" modlimy się w komunii z całym Kościołem i o wybawienie całej rodziny ludzkiej. Modlitwa Pańska ciągle otwiera nas na ekonomię zbawienia. Nasza współzależność w dramacie grzechu i śmierci staje się solidarnością w Ciele Chrystusa, w "komunii świętych" (Por. Jan Paweł II, adhort. apost. Reconciliatio et paenitentia, 16).\nKKK 2851 Zło, o którym mówi ta prośba, nie jest jakąś abstrakcją, lecz oznacza osobę, Szatana, Złego, anioła, który sprzeciwił się Bogu. "Diabeł" (diabolos) jest tym, który "przeciwstawia się" zamysłowi Boga i Jego "dziełu zbawienia" wypełnionemu w Chrystusie.\nKKK 2852 "Od początku był on zabójcą)). kłamcą i ojcem kłamstwa" (J 8, 44), "Szatan zwodzący całą zamieszkałą ziemię" (Ap 12, 9). Właśnie przez niego grzech i śmierć weszły na świat, ale również po jego ostatecznej klęsce całe stworzenie będzie "uwolnione od grzechu i śmierci" (Mszał Rzymski, IV Modlitwa eucharystyczna). "Wiemy, że każdy, kto narodził się z Boga, nie grzeszy, lecz Narodzony z Boga strzeże go, a Zły go nie dotyka. Wiemy, że jesteśmy z Boga, cały zaś świat leży w mocy Złego" (1 J 5,18-19):\nPan, który zgładził wasz grzech i przebaczył wasze winy, jest gotowy strzec i chronić was przed zakusami diabła, walczącego z wami, aby nieprzyjaciel – źródło wszelkich przewinień – nie zaskoczył was. Kto powierza się Bogu, nie obawia się Szatana. "Jeżeli Bóg z nami, któż przeciwko nam?" (Rz 8, 31)130Św. Ambroży, De sacramentis, 5, 30: PL 16, 454 AB).\nKKK 2853 Zwycięstwo nad "władcą tego świata" (J 14, 30) dokonało się raz na zawsze w Godzinie, w której Jezus dobrowolnie wydał się za nas na śmierć, aby dać nam swoje Życie. Sąd nad tym światem dokonuje się teraz i władca tego świata "zostanie precz wyrzucony" (J 12, 31; Ap 12, 11). "I rozgniewał się Smok na Niewiastę" (Por. Ap 12, 13-16). ale nie ma władzy nad nią: Nowa Ewa, "łaski pełna" za sprawą Ducha Świętego, jest zachowana od grzechu i zniszczenia śmierci (Niepokalane Poczęcie i Wniebowzięcie Najświętszej Maryi, Matki Bożej, zawsze Dziewicy). "I rozgniewał się Smok na Niewiastę, i odszedł rozpocząć walkę z resztą jej potomstwa" (Ap 12,17). Dlatego Duch i Kościół wołają: "Przyjdź, Panie Jezu!" (Ap 22, 17. 20), ponieważ Jego przyjście wybawi nas od Złego.\nKKK 2854 Prosząc o wybawienie od Złego, modlimy się również o uwolnienie od wszelkiego zła, przeszłego, teraźniejszego i przyszłego, którego on jest sprawcą lub podżegaczem. W tej ostatniej prośbie Kościół zanosi przed Boga Ojca niedolę całego świata. Prosząc o wybawienie od zła przygniatającego ludzkość, błaga o cenny dar pokoju i łaskę wytrwałego oczekiwania na powrót Chrystusa. Modląc się w ten sposób, Kościół uprzedza w pokornej wierze "rekapitulację" wszystkich i wszystkiego w Tym, który "ma klucze śmierci i Otchłani" (Ap 1, 1 8), we Wszechmogącym, "Który jest, Który był i Który przychodzi" (Ap 1, 8) (Por. Ap 1, 4.:\nWybaw nas, Panie, od zła wszelkiego i obdarz nasze czasy pokojem. Wspomóż nas w swoim miłosierdziu, abyśmy zawsze wolni od grzechu i bezpieczni od wszelkiego zamętu, pełni nadziei oczekiwali przyjścia naszego Zbawiciela, Jezusa Chrystusa (Mszał Rzymski, Embolizm).\nKKK 2855 Doksologia końcowa "Bo Twoje jest Królestwo i potęga, i chwała na wieki" podejmuje w sposób łączny trzy pierwsze prośby kierowane do naszego Ojca: uświęcenie Jego imienia, przyjście Jego Królestwa i moc Jego zbawczej woli. Doksologia jest tu wyrażona w formie adoracji i dziękczynienia, podobnie jak w liturgii niebieskiej (Por. Ap 1, 6; 4, 11; 5, 13). Książę tego świata kłamliwie przypisał sobie trzy przymioty: królowanie, moc i chwałę (Por. Łk 4, 5-6.; Chrystus Pan zwraca je swojemu Ojcu i Ojcu naszemu, aż do chwili, gdy złoży On królowanie w Jego ręce, gdy ostatecznie spełni się misterium zbawienia, a Bóg będzie wszystkim we wszystkich (Por. 1 Kor 15, 24-28).\nKKK 2856 "Kończąc modlitwę, mówisz: Amen, potwierdzając tym Amen, czyli «Niech się tak stanie» (Por. Łk 1, 38). całą treść modlitwy, jakiej nauczył nas Pan" (Św. Cyryl Jerozolimski, Catecheses mystagogicae, 5, 18: PG 33, 1124 A).\nKKK 2865 Końcowym "Amen" wyrażamy nasze "Fiat" dotyczące siedmiu próśb: "Niech się tak stanie..."


Himalaista z Nepalu: Zdobyłem 14 ośmiotysięczników w siedem miesięcy - Wspinaczka górska - rp.pl\nAktualizacja: 29.10.2019, 06:53\nHimalaista z Nepalu: Zdobyłem 14 ośmiotysięczników w siedem miesięcy\n36-letni himalaista z Nepalu, Nirmal Purja twierdzi, że udało mu się zdobyć 14 najwyższych szczytów Ziemi, mających powyżej 8 tysięcy metrów, w ciągu siedmiu miesięcy - co jest rekordowym osiągnięciem.\nAFP informuje, że Purja o swoim osiągnięciu poinformował we wpisie na swoim profilu na Facebooku. "MISJA ZAKOŃCZONA! mówi Nirmal Purja ze szczytu Sziszapangma" - czytamy we wpisie na profilu Nepalczyka. Licząca 8013 m n.p.m. Sziszapangma była ostatnim szczytem, który zdobył Nepalczyk.\nDotychczas rekord jeśli chodzi o tempo zdobywania ośmiotysięczników należał do Polaka, Jerzego Kukuczki - przypomina AFP. Kukuczka zdobył 14 ośmiotysięczników w 7 lat, 11 miesięcy i 14 dni, po tym jak rok wcześniej Włoch Reinhold Messner był pierwszym himalaistą, który zdobył 14 najwyższych gór świata.\nZ kolei Kim Chang-ho z Korei Południowej zdobywał 14 ośmiotysięczników o miesiąc dłużej niż Kukuczka - ale w trakcie wspinaczek nie używał dodatkowego tlenu.\nPurja rozpoczął swój ambitny "Projekt Możliwe" (ang. Project Possible) w kwietniu. Pierwsze sześć szczytów zdobył w ciągu zaledwie miesiąca.\nNa ostatni ze szczytów do zdobycia, zaczął wspinać się we wrześniu.\n- Chodzi o wiarę w swoje możliwości - mówił przed zdobyciem Sziszapangmy w rozmowie z AFP.\n- Trzeba zawsze zachowywać pozytywne nastawienie, ponieważ czasem rzeczy układają się źle - dodał.\nMężczyzna zadeklarował, że chciałby być inspiracją dla kolejnych pokoleń wspinaczy z Nepalu, którzy mieliby pobić jego rekord.\nLawina pod Annapurną. "Ściana śniegu zmiotła trzy osoby"


Jasnowidzenie - pochlebstwo, czy przekleństwo? | Wyrafinowany\nJasnowidzenie – pochlebstwo, czy przekleństwo?\nKategoria OgólnaTagi jasnowidzenie 12 sierpnia 2020 3626 Wyświetlenia\nJasnowidzenie — pochlebstwo, czy przekleństwo?\nJakiś czas temu wyruszyłem na kresy wschodnie, aby spotkać się z pewną osobą, która jak twierdzi została obdarzona niezwykłymi mocami niedostępnymi dla przeciętnego zjadacza chleba. Jasnowidzenie, bo tym trudni się starsza kobieta o imieniu Walentyna. Mieszka samotnie w maleńkiej opustoszałej wsi na Białorusi. Większość mieszkańców wyjechała ponad dwadzieścia lat temu w poszukiwaniu lepszego życia. Kurcząca się wioska powoli zapada się w porastających coraz wyżej zaroślach. Niesamowitej magii dodaje fakt, że tej miejscowości nie ma na mapie. Wieś nie istnieje, a wskaźnik GPS wskazuje nicość na mapach Google. Sam nie wiem jak udało mi się dotrzeć we właściwe miejsce. Znając tylko przybliżone współrzędne i numer domu.\nKiedy dotarłem na miejsce, powitała mnie stara drewniana chatka, kryta strzechą, pomalowana w kolorze jasnego nieba. Okiennice trącane przez podmuchy wiatru bezwładnie zwisały na opuszczonych zawiasach. Jedynie ledwo jeszcze widoczna zardzewiała tabliczka wskazywała właściwy numer domu. Wysiadłem z samochodu, na powitanie wyszedł mi jedynie bury sierściuch. Drewniana furtka nie wyglądała zachęcająco, domostwo wręcz sprawiało wrażenie opuszczonego. Przez chwilę wahałem się wejść na teren posesji, jednak po krótkiej ocenie sytuacji stwierdziłem, że wchodzę.\nJasnowidzenie – sprytne kłamstwo czy niezwykła umiejętność?\nKiedy zjawiłem się na ganku, usłyszałem dochodzący ze środka chatki głos starszej kobiety. Wziąłem chyba najgłębszy oddech, jaki udało mi się do tej pory w życiu zaczerpnąć, po czym wszedłem do środka. Pierwsza rzecz, o jaką spytałem, to czy spodziewała się mnie dzisiaj. Odparła, że myślisz jak tu trafiłeś? Prowadziłam Cię przez całą drogę. Walentyna nie była zbyt wylewna, krótkie wypowiadane zdania budowały ogromną tajemniczość. Nie mogłem uwierzyć, ale staruszka opowiadała ze szczegółami wycinek z moich ostatnich dwunastu godzin! Mocno stąpam po ziemi, jednak tym razem zostałem totalnie zdmuchnięty w przestrzeń kosmiczną z jej powierzchni. To się działo naprawdę, a ja w tym uczestniczyłem. Zniecierpliwiony zapytałem w końcu skąd czerpię wiedzę na temat przeszłości i przyszłości nieznanych jej osób. Odparła, że od swoich przodków oraz od Boga. Dużo się modli, dużo odprawia dziwacznych rytuałów, których my katolicy nie znamy. W katolicyzmie jasnowidzenie oraz rytuały obrzędowe nieprowadzone przez kapłana uznane są zwyczajnie za gusła. Nie mają racji bytu.\nW końcu również zadałem i to pytanie. Czym jest jasnowidzenie oraz czy można się go nauczyć? Odpowiedź zaskoczyła mnie bardziej niż przyjazd tutaj. Jasnowidzenia nie można się nauczyć! W takim razie skąd tyle wróżek, wróżbitów i magów? Odparła, że można wyćwiczyć tą umiejętność, na podstawie szeroko pojętej intuicji. Jednak większość to zwyczajni oszuści, niemający nic wspólnego z jasnowidzeniem. To akurat nie było dla mnie zaskoczeniem. Odparła jeszcze, że jasnowidzenie można przekazać jednej wybranej osobie. Posmutniała w tym momencie i dopowiedziała, że ona już nie ma komu przekazać tego daru.\nPróbując sobie zobrazować czym jest jasnowidzenie, wyobrażam sobie jakiś obraz, który widzi w swojej głowie osoba o tak nadzwyczajnych mocach. Obraz raczej nie jest wyraźny, a dostrzeżenie detali zależy tylko i wyłącznie od doświadczenia osoby zajmującej się wieszczami. Temat jest o tyle złożony, że nauka nie przebadała żadnej osoby, która ma taki dar, więc tak naprawdę nie wiemy jak dochodzi do wizji. Najprawdopodobniej wizje są tworzone w płacie czołowym, który również odpowiada za przeżycia duchowe. Tak naprawdę trudno jest odpowiedzieć na pytanie czym jest jasnowidzenie.\nMoja wizyta nie byłby w pełni wartościowa, gdybym nie zapytał o „innych”, którzy też tak potrafią. Pani Walentyna zmarszczyła czoło, westchnienia i wpierw wspomniała o Wangelij Dimitrowej, potocznie nazywanej Baba Wanga. Opowiedziała mi trochę o niej, o jej życiu, o rzeczach których nie przeczytacie na Wikipedii. W końcu poznała ją osobiście. Obok takiej postaci nie da się przejść obojętnie, to tak jak by w dziedzinie komputerów pominąć Billa Gatesa. Zapytałem więc o polskich wieszczy. Wspomniała o Stefanie Ossowieckim i że słyszała o Krzysztofie Jackowskim, zdania jednak nie ma na jego temat.\nZapytałem również o stawianie tarota, czym jest tarot, ponieważ wybieram się w przyszłości na sesje tarota do wróżki. Odpowiedź, jaką usłyszałem była zaskakująca. Tarot to nasze wewnętrzne odczucia, przeżycia i wspomnienia. Na ich podstawie dokonujemy wyborów odpowiednich kart, bo przecież to my wybieramy karty. Prawda?\nPochlebstwo, czy przekleństwo?\nNa pytanie zadane w temacie wpisu, każdy musi odpowiedzieć sobie sam, we własnym zakresie. Jednym się to spodoba, innym nie koniecznie. Większość wieszczy wie o dobrych i złych sprawach. Często nawet znają datę swojej śmierci oraz ile osób przyjdzie na ich pogrzeb. Potrafią pomóc innym, lecz nie potrafią sobie. Często żyją w nędzy i ubóstwie albo na skraju normalnej egzystencji. To jest niezwykle trudne, pomagać innym, jednocześnie nie potrafiąc pomóc samemu sobie. Bez wątpienia jasnowidzenie jest czystą energią, którą my sami emitujemy, pochodzi z naszego wnętrza, być może dlatego jest tak cennym darem.\nKobiety, co jest z nimi nie tak?\nKonkretny ten wpis, ciekawe czy to faktycznie tka działa?


Liczba członków w sezonie 18/19: 812\nZapisy do MCP na sezon 2018/19\nMilan Club Polonia, czyli największy oficjalny fan klub Milanu w Europie, rozpoczyna zapisy na nowy sezon! Gorąco zapraszamy wszystkich chętnych do wstąpienia w szeregi naszego Stowarzyszenia, a obecnych Członków zachęcamy do przedłużenia członkostwa na kolejny sezon. Zapisy potrwają do 24 sierpnia 2018.\nMilan Club Polonia jest członkiem AIMC (Associazone Italiana Milan Clubs), organizacji działającej przy klubie AC Milan, zrzeszającej oficjalne fan kluby zespołu - w związku z tym, zapisy przeprowadzane przez Milan Club Polonia dostosowane są do wymogów stawianych przez AIMC i odbywają się raz w roku podczas przerwy między sezonami. Z członkostwem w AIMC związany jest także obowiązek opłacania przez MCP składek członkowskich za każdego członka naszego fanklubu.\nOsoby zainteresowane przystąpieniem do Milan Club Polonia mogą to uczynić właśnie teraz, wypełniając formularz zgłoszeniowy dostępny tutaj.\nUWAGA: Formularz ten jest przeznaczony tylko i wyłącznie dla osób, które nigdy wcześniej nie należały do MCP. Wskazówki dla osób, które chcą przedłużyć lub wznowić członkostwo, zamieszczamy TUTAJ.\nWszystkich kandydatów na nowych Członków MCP prosimy o podawanie prawdziwych danych i szczególną uwagę przy wpisywaniu adresu e-mail i numeru PESEL. Na podany adres mailowy zostaną wysłane dalsze wskazówki odnośnie dokończenia rejestracji w Stowarzyszeniu, a PESEL będzie używany jako klucz dostępu do Panelu MCP, który będzie wykorzystywany m.in. do zapisywania się na zloty i wyjazdy.\nPo wypełnieniu formularza każda osoba otrzyma numer zgłoszeniowy oraz informację na temat kolejnych kroków, jakie będzie musiała podjąć. Zgodnie ze Statutem Stowarzyszenia członkiem Milan Club Polonia mogą zostać wszystkie osoby mające ukończone 16. rok życia - w przypadku najbliższych zapisów oznacza to, że do MCP przystąpić będą mogły osoby urodzone przed 25 sierpnia 2002 roku.\nWarunkiem koniecznym przyjęcia w poczet członków Milan Club Polonia jest opłacenie rocznej składki członkowskiej, która na okres sierpień 2018 - lipiec 2019 wynosi jedynie 45 PLN. Dla nowych członków jest to automatycznie kwota wpisowego (nie ma żadnych dodatkowych opłat). Środki pozyskiwane ze składek przeznaczane są na realizację podstawowych celów statutowych Stowarzyszenia, w tym także na opłacenie wspomnianych składek członkowskich AIMC.\nCzłonkostwo w Milan Club Polonia umożliwia uczestnictwo nie tylko w wyjazdach na mecze Milanu, lecz także w ogólnopolskich spotkaniach sympatyków Rossonerich organizowanych przez MCP, czy też w turniejach piłkarskich dla członków MCP (osoby nie będące członkami nie mają możliwości uczestniczenia w tych imprezach). Każdy członek Milan Club Polonia otrzymuje ponadto legitymację członkowską, która upoważnia do zniżek w sklepach Milan Store w Mediolanie oraz przy zakupie biletów wstępu do muzeum San Siro i do nowej siedziby klubu, Casa Milan. Wszyscy członkowie Milan Club Polonia mogą również liczyć na dofinansowanie udziału w corocznym letnim Zjeździe Członków organizowanym tradycyjnie w ostatni weekend sierpnia, a także na upominki od AIMC wysyłane do członków w okresie świątecznym.\nDodatkowo pierwsze 600 osób, które opłaci składkę członkowską, otrzyma w prezencie otwieracz Milan Club Polonia z magnesem na lodówkę.\nMilan Club Polonia zorganizował już 61 wyjazdów na mecze Milanu, zarówno te na San Siro jak i wyjazdowe. W minionych latach flaga MCP zawisła podczas meczów Ligi Mistrzów, między innymi na takich stadionach jak Santiago Bernabeu w Madrycie, Old Trafford w Manchesterze czy też Nou Camp w Barcelonie. Od 2014 roku jest ona również regularnie wywieszana na San Siro. Jesteśmy obecni na wszystkich kluczowych spotkaniach Milanu. Członkowie Milan Club Polonia dwukrotnie mogli również podziwiać na własne oczy Puchar Mistrzów zdobyty przez Milan w 2007 roku w Atenach. Pierwszy raz zawitał on do nas podczas obchodów 10-lecia MCP, a po raz drugi mieliśmy go u siebie w czerwcu 2016 roku na 2. Międzynarodowym Turnieju Fan Klubów Milanu w Łodzi. W 2016 i 2018 roku w bardzo licznym składzie obecni byliśmy także w Rzymie na Finale Pucharu Włoch. Dzięki wstąpieniu w szeregi Stowarzyszenia Milan Club Polonia również Ty możesz poznać wielu wspaniałych ludzi oraz poczuć prawdziwą magię i przeżyć niezapomniane do końca życia emocje oglądając Rossonerich na żywo!\nOstatnimi laty Milan przechodził bardzo trudny okres, który objawiał się kiepskim miejscem w środku tabeli ligi włoskiej. Mimo tego, nawet w tak ciężkim okresie, MCP potrafiło zebrać mnóstwo członków i przez te wszystkie lata utrzymać status największego fan klubu Milanu w Europie. W obecnym sezonie, Milan ponownie będzie grał w europejskich pucharach, co oznacza dla nas jeszcze więcej ciekawszych wyjazdów. Wierzymy również, że nadchodzący sezon będzie ukoronowaniem zeszłorocznych transferów i Milan wspierany przez dumnych członków MCP, powróci do walki o najwyższe miejsca w tabeli. Łatwo jest kibicować, gdy się wygrywa, ale prawdziwi milaniści wspierają klub zawsze. Nie zwlekaj i jak najszybciej dołącz do największego w Europie oficjalnego fan klubu Milanu - poznaj ludzi, których krew jest w kolorze czerwono-czarnym i wspieraj Milan razem z nami w powrocie do chwały!