00264 003495 18641462 na godz. na dobę w sumie\nAutor: David Almond Liczba stron:\nISBN: 978-83-8073-488-3 Data wydania: 2018-09-21\nTytuł oryginału: A SONG FOR ELLA GREY Tekst: DAVID ALMOND Redaktor prowadzący: AGNIESZKA SKÓRZEWSKA-SKOWRON Redakcja: MONIKA PRUSKA Korekta: MAGDALENA WIŚNIOWSKA, TERESA ZIELIŃSKA Projekt okładki: MARTA ŻURAWSKA-ZARĘBA Zdjęcie na okładce: © Gabriel Isak/Trevillion Images DTP okładki: BERNARD PTASZYŃSKI DTP: Plus 2 WITOLD KUŚMIERCZYK © Copyright for text by David Almond, 2014 © Copyright for illustrations by Karen Radford, 2014 © Copyright for Magpie by Dave Dodds © Copyright for the cover photo by Gabriel Isak/Trevillion Images © Copyright for the Polish edition by Wydawnictwo Zielona Sowa Sp. z o.o., Warszawa 2017 All rights reserved Wszystkie prawa zastrzeżone. Przedruk lub kopiowanie całości albo fragmentów książki możliwe jest tylko na podstawie pisemnej zgody wydawcy. Wydanie I ISBN 978-83-8073-488-3 Wydawnictwo Zielona Sowa Sp. z o.o. Al. Jerozolimskie 94, 00-807 Warszawa Tel. +48 22 379 85 50, Faks: +48 22 379 85 51 e-mail: wydawnictwo@zielonasowa.pl www.zielonasowa.pl Konwersja: eLitera s.c.\nZostałam tylko ja. Tylko ja potrafię opowiedzieć ich historię. Znałam oboje, wiem, jak żyli i jak umarli. Wydarzyło się to nie tak dawno temu. Jestem młoda, jak oni. Jak oni? Czy to możliwe? Czy można być młodym i martwym jednocześnie? Nie mam czasu, by o tym ciągle rozmyślać. Muszę wyrzucić z siebie tę historię i zacząć żyć własnym życiem. Opowiem ją szybko i zgodnie z prawdą, żeby znikła, natychmiast, póki nad lodowatą północą gęstnieje ciemność, a światło rzucają tylko gorzkie gwiazdy. Skończę, nim nastanie ranek. Przywrócę moją przyjaciółkę światu na tę jedną, ostatnią noc, a później pozwolę jej odejść. Na zawsze. Podążajcie za mną, słowo po słowie, zdanie po zdaniu, śmierć po śmierci. Nie wahajcie się. Przejdźcie ze mną przez mroki nocy. Nie potrwa to długo. Pamiętajcie jednak – nie odwracajcie wzroku. Rozpocznę od środka, od chwili, w której historia już się toczyła, a koniec dopiero nadchodził. Była późna wiosna, wczesny ranek, nowy semestr trwał już od dwóch tygodni, a my leżałyśmy obok siebie na łóżku.Tylko my dwie, jak to się nam często wówczas zdarzało. Przywykłyśmy do zostawania u siebie na noc. Już jako pięciolatki leżałyśmy wtulone w siebie, w bawełnianych piżamach, trzymając w objęciach pluszowe misie. Teraz miałyśmy po siedemnaście lat, lecz noce wciąż spędzałyśmy wspólnie. Jej rodzice na krótki okres zakazali jej tego. Twierdzili, że jest na to zbyt dorosła. Powtarzali, że schodzi na złą drogę, że nie przykłada się do szkolnych obowiązków. Ale wtedy ona przysiadła fałdów i zabrała się do nauki, dokładnie tak, jak jej kazali. Jak nikt inny potrafiła owinąć ich sobie wokół palca. I oto znowu spałyśmy przytulone w moim ciepłym, bezpiecznym łóżku, oddychając jednym rytmem, śniąc jednym rytmem. Ella i Claire. Claire i Ella, od zawsze razem. Takie kochane. Takie młode, promienne i wolne, i... I cała przyszłość przed nami, czeka na nas. I... Ha! Przez cienkie żółte zasłony sączyło się światło. Dzwonki wietrzne, szarpane przeciągiem, brzęczały, a spłowiały łapacz snów kołysał się to w jedną, to w drugą stronę. Wyła nadrzeczna syrena, zmieniał się przypływ, daleko na morzu zawodził róg mgłowy. Byłam przekonana, że Ella wciąż śpi. Trzymałam policzek przyciśnięty do jej pleców, wsłuchując się w stabilne, rytmiczne bicie serca dziewczyny, szmer życia pluskającego głęboko w jej ciele. – Claire – powiedziała delikatnie. – Nie śpisz? – Nie, ale myślałam, że ty śpisz. – Nie. – Nie poruszyła się. – To miłość, Claire. Wiem, że to miłość. Moje serce zabiło szybciej. – Co masz na myśli, mówiąc „miłość”? Coś w jej oddechu, radosnym westchnieniu, kazało mi pomyśleć, że się uśmiecha. – Całą noc nie spałam – powiedziała – tylko myślałam o nim. – O nim? – spytałam ostro. – O jakim znowu „nim”? Odsunęłam się od niej. Przewróciłam się na plecy. Oczywiście wiedziałam, co odpowie. – O Orfeuszu! – szepnęła. – Orfeusz! Bo któżby inny? Zachichotała. Odwróciła się do mnie z jaśniejącą twarzą. – Claire! Ja go kocham. – Ale przecież ty go nawet nie spotkałaś. On ledwo, do diabła, zdaje sobie sprawę z twojego istnienia. Chichotała bez opamiętania. – Gadałaś z nim tylko przez ten chrzaniony... Położyła palec na moich ustach. – To nie ma znaczenia. W uszach wciąż mi dzwoni ta pieśń. Czekałam tylko, aż go znajdę, a on znajdzie mnie. Czuję, że znam go od zawsze. I że on od zawsze zna mnie. – Och, Ello. – To zapisane w gwiazdach. Ja kocham jego, on kocha mnie. Nie ma innej drogi. Wtedy usłyszałyśmy dobiegający z dołu głos mojej mamy. – Schodzimy! – odkrzyknęła Ella. Ujęła moją twarz w dłonie i spojrzała mi głęboko w oczy. – Dziękuję – powiedziała. – Ale za co? – Za to, że nas połączyłaś. – Co? – Gdybyś tamtego dnia nie zadzwoniła do mnie, żebym go posłuchała, gdyby on wtedy mi nie zaśpiewał... – Pocałowała mnie w usta. – To wszystko by się nie wydarzyło, nieprawdaż? Mama krzyknęła ponownie. – Claire! Ello! Włożyłam na siebie ubranie. – Nie – odparłam. Nie przestawała się uśmiechać. Pocałowała mnie raz jeszcze. – Zobaczysz – powiedziała. – Zrozumiesz. To już niedługo. – Co się wydarzy niedługo? – Niedługo po mnie przyjdzie. Wiem, że po mnie przyjdzie. Pocałowała mnie znowu. Puk – zabiło moje serce. Puk. *** Szłyśmy do szkoły brzegiem rzeki, obok starej stoczni. Przeszłyśmy przez most, nad potokiem, gdzie kiedyś puszczałyśmy papierowe łódki i kąpałyśmy lalki. W oddali błyszczały wysokie łuki mostów Newcastle. Minęłyśmy kilku rybaków. Doszłyśmy do miejsca, w którym odcinek ścieżki zapadał się pod ziemię, prawdopodobnie z powodu jednego z wielu podziemnych chodników, które kiedyś drążyli górnicy. Chwyciłam ją za rękę i przeprowadziłam przez przeszkodę. Ujęłam jej twarz w dłonie i delikatnie przytrzymałam. – A takie było z ciebie niewiniątko. – Udałam zaniepokojenie. – Do tej pory nie miałaś cienia normalnego faceta, a tu nagle... Zachichotała w typowy dla siebie sposób. – Tak to już się dzieje. Jednego dnia wszystko wygląda jak zwykle, a później – trach, ni stąd, ni zowąd trafia cię piorun, zakochujesz się... – To nie może być miłość – zaprotestowałam. – Oszalałaś. – W takim razie pozwól mi szaleć!!! Pocałowała mnie z rozanieleniem, po czym się odsunęła i raźniejszym krokiem ruszyłyśmy przed siebie. Szybko znalazłyśmy się w większej grupie, wszyscy już byli w drodze do Świętej Trójcy. Pozdrawiałyśmy kolejnych przyjaciół. Gdy znalazłyśmy się pod bramą, przez moment się wahała, po czym wyznała konspiracyjnie: – Wiem, że jesteś zazdrosna. Przybliżyła się do mnie raz jeszcze, opuściła wzrok i wyszeptała miękkim, głębokim głosem: – Wiem, że mnie kochasz, Claire. – Oczywiście, że cię kocham. Prawdziwą miłością, a nie... – Nigdzie stąd nie odejdę – powiedziała. – Nie przestanę być twoją... – Och, Ella, przestań. Skończ już z tym. Próbowałam ją przytrzymać, ale wyrwała mi się i odeszła, nie oglądając się za siebie. Na lekcji angielskiego tego ranka Krakatoa niemiłosiernie przynudza, przynudza i przynudza. Znów truje o Raju-kurna-utraconym. Patrzę na Ellę, która wygląda przez okno. Zawsze była marzycielką. Czasem zdawało się, że rzeczywistość zupełnie jej nie dotyczy. Czasem sprawiała wrażenie osoby na wpół martwej, za którą ktoś, czyli ja, musi przeżyć całe życie. Czasem człowiek miał ochotę kopnąć ją w zadek, mocno nią potrząsnąć i walnąć w ucho. – Obudź się! – Claire? – Do moich uszu dobiega głos Krakatoy. Stoi tuż przy mojej ławce. – Słucham? – A ty co o tym myślisz? – Na jaki temat, profesorze? Przewraca oczami, ale nie może kontynuować odpytywania, bo Ella niespodziewanie wstaje z krzesła i pakuje książki do plecaka. – Ello? – pyta. Nawet na niego nie patrzy. Uśmiecha się do mnie i triumfalnie zaciska pięść. – Widzisz? – szepta. – Teraz mi wierzysz, Claire? Wybucha perlistym śmiechem, wybiega za drzwi i znika. Po chwili go dostrzegamy, stoi w blasku światła na skraju szkolnego podwórka. Przybiera swobodną pozę, jest ubrany w płaszcz, ma uczesane włosy i lirę na plecach, wpatruje się w nas tym szczególnym spojrzeniem Orfeusza. Wreszcie pojawia się Ella, biegnie do niego po betonie. Krakatoa szarpnięciem otwiera okno. – Ello! – krzyczy. – Ello Grey! Dziewczyna nie odwraca się. Przez chwilę ona i Orfeusz przypatrują się sobie – przecież widzą się po raz pierwszy w życiu. Po chwili jednak chwytają się za ręce i spokojnie odchodzą. Krakatoa wydaje z siebie jeszcze jeden krzyk, po czym z powrotem zamyka okno. – A taka była potulna jak owieczka i nagle wyskakuje z czymś takim! – mówi. – Kto zrozumie, co wam siedzi w głowach, dzieciaki? – Czyli to była prawda – szepcze stojąca obok mnie Angelina. – Ano – odszeptuję. – Powiedział, że przyjdzie – i tak zrobił. – Tak zrobił. – Ależ z niej nicpoń. Kto by pomyślał? Wpatrujemy się w pustą przestrzeń, którą po sobie zostawili. – Ona i on – mówi Angelina i powtarza: – Ona i on. Oprócz nas przy oknie stoi wielu innych uczniów. – Kto to jest? – pyta Bianka. – Smaczne ciacho do schrupania! – śmieje się Crystal Carr. Chłopcy zgodnie milczą. – Wracajcie do ławek – rozkazuje Krakatoa. – Skoro Ella właśnie postanowiła pogrzebać swoją przyszłość, niechaj tak będzie. Jej wybór. – Czyżby? – mruczę. – Kto to jest? – nie ustępuje Bianka. – Kto? – A teraz wracamy do lekcji – mówi Krakatoa. – „Zło, będziesz moim dobrem”. Co Milton miał na myśli, pisząc te słowa? – Kto to jest? – dopytuje Crystal. – Nazywa się Orfeusz – odpowiadam. – Chrzaniony Orfeusz.\nAkt pierwszy Być może był z nami od zawsze. Może był obok, kiedy mieliśmy po trzynaście, czternaście, piętnaście, szesnaście lat, kiedy tworzyliśmy piękną, zgraną paczkę. Lubiliśmy spotykać się na zboczu trawiastego wzgórza, w pobliżu The Cluny, magazynu starej gorzelni, później zamienionego w warsztaty artystów. Stoi on przy brzegu Ouseburn – strumyka, który wypływa spod miasta, po czym przepływa przez jego granice, by wpaść do rzeki Tyne. W starym budynku działają kawiarnia, bar i mały teatr. Jest kanciapa ze sceną, na której grają zespoły muzyczne. Całkiem niedaleko jest Seven Stories, księgarnia dla dzieci. Kiedy byliśmy mali, chadzaliśmy tam z naszymi rodzicami i nauczycielami, aby posłuchać opowieści pisarzy i artystów. Robiliśmy maski, wkładaliśmy przebrania i odgrywaliśmy własne sztuki. Zza masek wypowiadaliśmy zdania w stylu: „To nie ja”. „Zniknęłam”. „Właśnie zamieniłam się w Draculę, Kopciuszka, Jasia, Małgosię, Ginewrę”. Potem opowiadaliśmy fantastyczne baśnie i spisywaliśmy je na papierze. Teraz, kiedy piszę te słowa, wydaje mi się, że był z nami już wtedy, przemawiał naszymi ustami, zachęcał nas do śpiewu, nawoływał do tańca. Od kiedy pamiętam, mówiło się, że w powietrzu nad potokiem Ouseburn krąży magia. Popijaliśmy wino, słuchając nurtu rzeki, wpatrując się w gwiazdy, opowiadając o marzeniach, o byciu artystami, muzykami, poetami, wędrowcami, kimś innym, kimś nowym. Drwiliśmy z dzieciaków, które nie były do nas podobne, które już rozmawiały o karierach albo nudnych jak flaki z olejem kredytach hipotecznych i emeryturach. Pogardzaliśmy nastolatkami pragnącymi zestarzeć się za młodu. Kumplami, którzy chcieli umrzeć, jeszcze zanim zdążyli pożyć. Oni już teraz kopali własne groby, budowali ściany swoich cholernych więzień. My natomiast kurczowo trzymaliśmy się młodości. Nic nas nie krępowało, byliśmy wolni. Powtarzaliśmy, że nigdy nie wyrośniemy na starych nudziarzy. Plądrowaliśmy ciucholandy organizacji dobroczynnych w poszukiwaniu staromodnych ubrań. Kupowaliśmy znoszone levisy i pięknie wypłowiałe jedwabne fatałaszki ze sklepu Attica w dzielnicy handlowej High Bridge. Nosiliśmy kolorowe buty, lniane szale z Gai. Zaczytywaliśmy się Baudelaire’em i Byronem. Czytaliśmy też sobie nawzajem wiersze. Pisaliśmy teksty piosenek i publikowaliśmy je na YouTube. Zakładaliśmy kapele. Rozmawialiśmy o wspaniałych wyprawach, na które wspólnie wyruszymy po skończeniu szkoły. Czasami łączyliśmy się w pary, chodziliśmy ze sobą przez jakiś czas, lecz to grupa była zawsze najważniejsza. Spędzaliśmy ze sobą dzień za dniem. Mogliśmy powiedzieć sobie wszystko. Darzyliśmy się prawdziwą miłością. Pewnej soboty, o zmroku, w powietrzu pojawił się zapach Orfeusza. Była wczesna wiosna, ale na dworze już zrobiło się ciepło. Niebo nad miastem przybrało różowo-złoty odcień. Trawa, na której siedzieliśmy, wciąż emanowała ciepłem grzejącego w ciągu dnia słońca. Od strony nabrzeża, z części położonej bliżej miasta, dobiegały śmiechy i krzyki podchmielonych imprezowiczów. Ktoś przyniósł ze sobą butelkę tesco valpolicelli, która krążyła od ust do ust, a my rozkoszowaliśmy się jednocześnie winem i własnym towarzystwem. Wszystkim nam zaparło dech, gdy zobaczyliśmy ciemne kontury samotnego łabędzia, który zapikował w naszym kierunku z wiszącego wysoko nad nami mostu kolejki miejskiej. Gwałtownie, raptem kilka stóp nad naszymi głowami, zmienił tor lotu i pędem odleciał ku rzece. Bluzgaliśmy w euforii. Wiwatowaliśmy, śmialiśmy się, uśmiechaliśmy, a potem z westchnieniem znowu pogrążaliśmy się w bezruchu. Siedziałyśmy z Ellą z wyprostowanymi nogami, oparte o siebie plecami. Ona pierwsza to usłyszała. – Co to jest, do cholery? – spytała nagle. – Co? – No ten dźwięk. Oderwała ode mnie plecy i usiadła prosto. – Ten. Słuchajcie. O czym ona gada? Wszyscy nastawiliśmy uszu. Początkowo nic nie słyszeliśmy, ale później odgłos stał się wyraźniejszy. – Tam coś jest – powiedział Sam. – Słyszycie? Czy to czyjś śpiew? – spytała Angelina. – Ano – odparła Ella. – O tym właśnie mówię. Rzeczywiście, przypominało to śpiew. Ale też amalgamat odgłosów: szum rzeki, pokrzykiwania pijaczków, powietrze smagające twarze, sopran ptasich trelów i pogwar ruchu ulicznego, jakby we wszystkich tych znajomych dźwiękach pojawiła się nowa nuta, która wszystko przeobraziła w dziwną pieśń. Słuchaliśmy w napięciu. – Nieee – powiedział Michael. – To nico. Ale to nie było nico. Bo jak niby wytłumaczyć fakt, że wszyscy wstaliśmy i wyruszyliśmy na poszukiwanie źródła tego dźwięku? Dlaczego wszyscy przytaknęliśmy? A może właśnie tacy wtedy byliśmy – chętni widzieć nietypowość i piękno tam, gdzie w rzeczywistości ich nie było? Może winę należałoby złożyć na karb valpolicelli i łabędzia oraz tego, że byliśmy razem, że byliśmy młodzi i głupi? Bez względu na to, co to było, wstaliśmy. Wydudliłam resztki wina z dna butelki i wyrzuciłam ją do kosza na śmieci. Trawiastym brzegiem doszliśmy do strumyka Ouseburn, płynącego w głębokim cieniu rzucanym przez budynek The Cluny. Woda kłębiła się, wirowała i bulgotała, zmierzając na spotkanie z większą siostrą – rzeką Tyne. Nadbrzeżne błoto, czarne, oślizgłe i lśniące, trzeszczało pod wpływem wysuszającej je temperatury. Na wąskim stalowym mostku dało się słyszeć odgłos kroków naszej pary. Szłam obok Elli, trzymając ją za rękę. Poszłyśmy wzdłuż strumyka aż do jego źródła w tunelu pod miastem. Potok przedzierał się przez metalowe pręty zamkniętej bramy. Patrzyłyśmy na nity i masywne kłódki, zardzewiały znak ostrzegawczy z wizerunkiem czaszki i skrzyżowanych piszczeli, na wyrastający dalej tunel z łukowym sklepieniem, na gęstniejący mrok. – Boże, jakie to przerażające! – powiedziała. – Pamiętasz, jak lubiłyśmy wytężać wzrok, wytrzeszczać ślepia, zakładać się, która dojrzy dalej? – A pamiętasz mrożące krew w żyłach strzygi i potwory? – I wszystkie szczury, które wynurzały się z wody? – Jak stąd uciekałyśmy, piszcząc i wydzierając się wniebogłosy? Zachichotałyśmy. – Jeden jeszcze tam jest! – zawołałam. – I kolejny, Claire! Patrz! Ten z rogami! Ojej! Choć żartowałyśmy, żadna nie zdołała powstrzymać drżenia. Przyciągnęłam ją do siebie i pocałowałam w usta. To właśnie w tym miejscu zrobiłam to po raz pierwszy, wiele lat temu, gdy obie byłyśmy podlotkami bojącymi się ciemności. – Słuchaj – powiedziała. – Ten dźwięk dochodzi jakby z wody, Claire. Słyszysz? Przysłuchiwałyśmy się, jak woda przelewa się przez bramę, a później płynie ujarzmiona pomiędzy brzegami. – Ano! – powiedziałam. Zaśmiałyśmy się. – Siku-sik, siku-sik – powiedziałam. – Trysku-trysk, trysku-trysk. Po chwili jednak dźwięk, którego wszyscy tak uporczywie szukaliśmy, zaczął dobiegać zewsząd. Całą paczką odeszliśmy od strumienia. Odgłos zdawał się dochodzić zza każdego rogu, zza każdego węgła, lecz zawsze z innego miejsca niż to, w którym spodziewaliśmy się znaleźć jego źródło. – Skąd to dobiega? – spytałam. Ella przymknęła powieki i zwróciła twarz ku niebu. – Z naszego wnętrza! – odpowiedziała. Carlo Brooks, który wyglądał na najstarszego z nas wszystkich, poszedł do baru w The Cluny po więcej wina. Każdy golnął po łyku i ruszyliśmy przed siebie, już nie tyle szukając dźwięku, ile jakby w nim spacerując. Maria i Michael, którzy podbijali do siebie od tygodni, wślizgnęli się za jakieś drzwi, objęli i zaczęli się namiętnie całować. Wreszcie. – Bomba, tak trzymać – krzyknęła za nimi Catherine. – A teraz do roboty! Obok nas przetoczyła się grupka pijanych lasek. – Oto kroczy hipsteria! – śmiały się. Zarechotałyśmy, kiedy sobie poszły. – Hipsteria! – drwiliśmy. – Tylko my mamy prawo się tak nazywać! – zaśmiał się Sam. Nasłuchiwaliśmy. Dźwięk odpłynął albo po prostu przestaliśmy go słyszeć – a może nigdy nie istniał? Kto wie? Tak czy owak, uświadomiliśmy sobie, że zniknął. Ruszyliśmy na nabrzeże. Po drodze mijaliśmy bary, restauracje i kolejne brygady imprezowiczów. Pod mostem Tyne Bridge spotkaliśmy ulicznego grajka, starego gościa o pomarszczonej, plugawej twarzy, który grał na wysłużonej mandolinie i chrapliwym głosem śpiewał zagraniczną piosenkę. – Może być, że od samego początku to był on – powiedział Sam. Przystanęliśmy, żeby przez chwilę posłuchać śpiewaka. – Kiedyś, dawno temu, musiał być uroczy – powiedziała Ella. Facet gestem wskazał stary futerał po mandolinie, leżący na ziemi obok jego stóp. Wysupłaliśmy kilka monet i wrzuciliśmy je do środka. Uśmiechnął się do nas i skierował mandolinę ku niebu. – Bogowie wam to wynagrodzą – powiedział i wrócił do gry z nowym zapałem. – Łał! – powiedział Carlo. – Gdybyśmy wrzucili do środka kilka dziesięciofunciaków, zagrałby pan jak prawdziwy wirtuoz, co? Muzyk roześmiał się wesoło. – Dajcie mi wszystko, co macie – odpowiedział. – Wtedy się przekonacie. Ruszyłyśmy w drogę powrotną do domu, ja i milcząca Ella. – Może muzyka nie istniała – powiedziała. – Dopóki my jej nie stworzyliśmy. Zostawiłam ją przy jej bramie. Ledwo się poruszyła. Zrobiła krok do tyłu i spojrzała na mnie takim wzrokiem, jakby patrzyła na kogoś innego. – To obłęd – powiedziała. – Co? – Być nami, być młodym! To niewiarygodne! Czyż nie, Claire? Nieprawdaż? Powiedz, że tak! Powiedz tak! – Tak – wyszeptałam. W odpowiedzi zachichotała, wzruszyła ramionami, odwróciła się i znikła. Zapraszamy do zakupu pełnej wersji książki\nNie każdy może pływać z piraniami. Aby zanurzyć się w akwarium pełnym krwiożerczych ryb i wyjść z tego cało, trzeba być kimś niezwykłym! Stanley Potts, wychowywany przez wujostwo chłopiec, który stracił rodziców, wyrusza w podróż z wesołym miasteczkiem. Pracując tam, Stan poznaje wiele przedziwnych postaci, uczy się samodzielności i odnajduje przyjaźń. Jednak najważniejszym wydarzeniem okazuje się spotkanie z wielkim mistrzem pływania z piraniami – Panchem Pirellim. Czy Stan postanowi wrócić do domu, do kochających go wuja i ciotki? A może wybierze się z wielkim mistrzem Panchem Pirellim nad Amazonkę, by uczyć się pływania z piraniami? Chłopiec, który pływał z piraniami to niezwykła opowieść o podróży, która zmienia wszystko. Świat widziany oczami dziecka obdarzonego wielką wyobraźnią i sercem to miejsce, które każdy z nas chciałby odwiedzić. Dorośli, by przypomnieć sobie, że sami kiedyś tacy byli. Dzieci, by dowiedzieć się, że każdy z nas jest na swój sposób wyjątkowy, a niektóre, nawet najbardziej nieprawdopodobne marzenia, mogą się spełnić.\n


Plafon "EXOS" wykonany ze szkła i metalu 28x28 cm | Strefa Dobrych Lamp\n» Plafon "EXOS" wykonany ze szkła i metalu 28x28 cm\nKod produktu: 7E35-989C7\nPlafon Exos to doskonały wybór, kiedy nie potrafią Państwo zdecydować się na konkretny styl oświetlenia. Jest na tyle uniwersalny, że idealnie odnajdzie się we wnętrzach nowoczesnych, klasycznych czy tych bardziej eleganckich.\nWykonany został ze szkła oraz metalu w kolorze chrom. Hiszpański producent zadbał o najmniejszy szczegół, jego wykonanie pozwoli Państwu długo cieszyć się dobrym wyborem.\nŹródłem światła są dwie oprawki na gwincie E27, przystosowane zarówno do żarówek halogenowych o maksymalnej mocy 40W, jak i do wszystkich żarówek LED. Możesz samodzielnie dobrać rodzaj, moc oraz barwę żarówek. Dzięki temu Twój plafon dopasuje się do warunków wnętrza i sprosta wszelkim wymaganiom.\nŹródło światła(brak w zestawie) to 2x żarówka E27 max 40W - wybierając żarówki LED możesz uzyskać łącznie ponad 200W światła, co doskonale oświetli przestrzeń. Jeśli potrzebujesz mniej światła, wystarczy wybrać żarówki o mniejszej mocy.\nMatowe, białe szkło zapewnia brak widoczności żarówek, dzięki czemu przy wykonywaniu codziennych czynności w zaciszu domowym nic nie będzie razić i męczyć Państwa oczu.\nAby wymienić żarówki wystarczy odkręcić szklany klosz.\nWymiary: Szerokość: 28cm / Wysokość: 28cm\nDane techniczne: 2x E27 max 40W / 230V / IP20\nPlafon wykonany ze szkła oraz metalu w kolorze chrom, źródło światła - 3x E27 max 40W


Igrzyska olimpijskie Tokio 2020 - zmagania Polaków, jak oglądać? - Dzień Dobry TVN\n29 lipca 2021, 17:08\n25 lipca 2021, 8:29 Aktualizacja: 29 lipca 2021, 17:08\nIgrzyska Olimpijskie w Tokio trwają od piątku 23 lipca. Po oficjalnej inauguracji i zapaleniu znicza przyszedł czas na sportową rywalizację. Przed nami kolejny dzień zmagań zawodników, które bez wątpienia dostarczą niezapomnianych wrażeń. W Dzień Dobry Wakacje Robert Korzeniowski, czterokrotny mistrz olimpijski opowiedział, jak przygotować się do kibicowania i wspierać polskich reprezentantów.\nW kawiarence Dzień Dobry TVN na rogu Hożej i Marszałkowskiej Robert Stockinger i jego gość Robert Korzeniowski stworzyli dwuosobową strefę kibica. Przy aromatycznej kawie rozmawiali o tym, co czeka polskich sportowców w kolejnych dniach i jak można przygotować się do śledzenia igrzysk.\nTokio 2020 - Polacy na Igrzyskach Olimpijskich\nKolejny dzień zmagań sportowców na Igrzyskach Olimpijskich przyniesie z pewnością sporo wrażeń. Największe emocje budzą oczywiście występy naszych reprezentantów i ich wyniki. Polacy mocno trzymają kciuki i są dumni ze swoich sportowców. Duże zainteresowanie wzbudzał piątkowy mecz naszych siatkarzy.\nCała uwaga była skupiona na siatkarzach. Mecz był trudny, pięciosetowy. Niestety przegrany\n- mówił Robert Korzeniowski. Wspomniał także o zaciętej rywalizacji w wyścigu kolarskim, która nie przyniosła medalu polskiemu zawodnikowi, jednak dostarczyła kibicom wielu emocji.\n- Absolutnym hitem było to, że Michał Kwiatkowski był bardzo bliski zdobycia medalu. Może pod względem wyniku nie jest to tak oczywiste, bo 11. miejsce to jednak nie jest miejsce 4. czy 5., ale on miał taki moment 15 kilometrów przed metą, że wyglądało to obiecująco - zwrócił uwagę na ciekawy przebieg zdarzeń mistrz olimpijski. Zapytany o to, kto jego zdaniem zdobędzie złoty medal w tegorocznych igrzyskach, Robert Korzeniowski zdradził, że jego faworytem jest lekkoatleta, Paweł Fajdek.\nTokio 2020: Naomi Osaka zapaliła znicz olimpijski\nTokio 2020 - czego możemy spodziewać się na Igrzyskach Olimpijskich? Polacy mają już na koncie pierwsze sukcesy\nTokio 2020 - wielkie święto kibiców\nIgrzyska Olimpijskie Tokio 2020 to doskonała okazja do śledzenia zmagań najbardziej utalentowanych sportowców z całego świata. Różnorodność dyscyplin sprawia, że każdy kibic znajdzie w relacjach z zawodów coś dla siebie. Niestety, aby być na bieżąco z najważniejszymi wydarzeniami, trzeba dostosować się do innej strefy czasowej. Ekspert telewizyjny, a jednocześnie oddany kibic Robert Korzeniowski nie miał wątpliwości, że jeśli chcemy obserwować interesujące nas potyczki na żywo, przyjdzie nam zarwać niejedną noc.\nJa kibicuję właściwie 24 godziny na dobę, chociaż ta doba musi być w rytmie japońskim i polskim\n- wyznał utytułowany sportowiec. Opowiedział też o sposobach na to, jak kibicować rodakom, którzy walczą o medale w innej strefie czasowej. On wstaje w środku nocy, a jeśli nie ma takiej możliwości, nagrywa wybrane rywalizacje, by przyjrzeć im się później na spokojnie. Zaapelował też do osób, które nie przepadają za sportem, by pozwoliły cieszyć się kibicom tym wyjątkowym wydarzeniem i swobodnie oglądać sportowe zmagania - nawet w środku nocy.\nWszystkie odcinki Dzień Dobry TVN i Dzień Dobry Wakacje znajdziesz w serwisie Player. Zmagania sportowców na Igrzyskach Olimpijskich w Tokio można oglądać na kanałach Eurosportu oraz w Player.pl .\nJak jeździć na rowerze w sukience? Proste triki pozwalające połączyć sport z elegancją\nZdjęcie Leo Messiego pobiło rekord polubień postu wśród sportowców. Ta liczba robi wrażenie\nZobacz wideo: Organizatorzy igrzysk olimpijskich w Tokio pokazali, jak będzie wyglądało podium do ceremonii medalowych. Wykonano je w całości z plastiku z recyklingu\nAgnieszka ze "Ślubu od pierwszego wejrzenia" o wymarzonej rodzinie. Zdradziła, kto ją inspiruje: "Poprzeczkę postawili wysoko"\nEd Sheeran przyjedzie do Warszawy. Kiedy i gdzie odbędzie się koncert?


Transport masy – Wikipedia, wolna encyklopedia\nTransport masy, wymiana masy, przepływ masy – dział inżynierii procesowej oraz inżynierii mechanicznej zajmujący się badaniem, modelowaniem i zastosowaniem przepływu netto materiałów z jednego miejsca w inne. Należy do grupy zjawisk transportowych i wykazuje analogie z przepływem innych wielkości zachowywanych ilościowo, na przykład wymianą ciepła oraz transportem pędu.\nTransport masy jest najczęściej powodowany przez dyfuzję (spontaniczny ruch molekuł), konwekcję (ruch makroskopowy ośrodka) oraz migrację (ruch wymuszony polem siłowym, to znaczy gradientem energii potencjalnej), chociaż często wyróżnianych jest wiele innych specyficznych mechanizmów transportu użytecznych w opisie zjawisk (na przykład adwekcja, dyspersja, termodyfuzja, sedymentacja, elektroforeza). W szczególności jest to transport międzyfazowy.\nTransport masy ma fundamentalne znaczenie w opisie wielu zjawisk w fizyce, chemii, biologii oraz dyscyplinach pokrewnych (astronomia, geologia, elektrochemia, meteorologia, ochrona środowiska), a także niezliczone zastosowania praktyczne w wielu dziedzinach aktywności ludzkiej. Wiele zjawisk wymaga transportu substratów do miejsca reakcji, a następnie transportu produktów reakcji z tego miejsca.\nMechanizmy transportu masyEdytuj\nrodzaj dyfuzji – siła napędowa\ndyfuzja cząsteczkowa – gradient stężenia\ndyfuzja termiczna – gradient temperatury\ndyfuzja ciśnieniowa – gradient ciśnienia\ndyfuzja wymuszona – na przykład przez pole elektryczne\nOstatnio edytowano 2 kwi 2022 o 16:11\nTę stronę ostatnio edytowano 2 kwi 2022, 16:11.


Rozpoczyna się 3 edycja konkursu na najlepszy paragon z podróży – „Paragoniada”! - TwojaEuropa.pl\nKonkurs na najlepszy Paragon z Podróży trwa\nTak? To świetnie! Konkurs kierujemy właśnie do takich osób, jak Ty!\nNie? Najwyższa pora spróbować!\nNie ma prostszej rzeczy, która daje tak wiele przyjemności, jak samodzielne podróżowanie. Jakiś czas temu sami się o tym przekonaliśmy i dziś zachęcamy do tego innych organizując konkurs na najlepszy Paragon z Podróży. Chcemy zebrać jak najwięcej przykładów na to, że da się podróżować tanio, bezpiecznie i niezależnie.\nPrzygotuj własny paragon z podróży - opis wyjazdu, którego najważniejszymi elementami są jego kosztorys oraz wskazówki mające pomóc obniżyć koszty podróży. Specjalny formularz konkursowy można znaleźć na stronie www.paragonzpodrozy.pl\nAutorzy najlepszych prac, które ocenią twórcy bloga www.paragonzpodrozy.pl wraz z Grześkiem Królem oraz Tomkiem Michniewiczem, zostaną nagrodzeni książkami wydawnictw Bezdroża, Otwarte oraz Znak. Główną nagrodą w konkursie jest voucher o wartości 2500 zł na bilety lotnicze dla dwóch osób ufundowany przez firmę Opodo.\nWszelkie informacje na temat konkursu znajdują się na stronie www.paragonzpodrozy.pl\nDaj wyraz swojej podróżniczej pasji i pokaż, jak na własną rękę można odkrywać świat!\nArtykuł Rozpoczyna się 3 edycja konkursu na najlepszy paragon z podróży – „Paragoniada”! nie został jeszcze skomentowany - bądź pierwszy!


Czerwiec 2018 - Rolowana Dąbrowa\nW dniu dzisiejszym, 28 czerwca bieżącego roku, skończyła się „warta” czerwonoarmistów przy rondzie w Łośniu, którą pełnili od 1984 roku. Przez 34 lata, zbudowany na terenie kościelnych pomnik ku czci Armii Czerwonej oglądali wszyscy przejeżdżający przez Łosień kierowcy oraz wierni, którzy podążali do stojącej obok rzymskokatolickiej świątyni pod wezwaniem Podwyższenia Krzyża Świętego. W ubiegłym roku, […]\nDąbrowa Górnicza, O czym szumią dęby, Prezydent DG\nJeszcze będzie przepięknie, jeszcze będzie normalnie… Jesienią?\nCzerwiec 28, 2018 Czerwiec 29, 2018 brat\nPark Zielona i Park Hallera na czas letniego wypoczynku zamieniły się… w place budowy. Mając całe dwa parki (w tym jeden już na wpół zabetonowany) można było zostawić któryś Mieszkańcom do odpoczynku w Centrum Miasta latem 2018 roku. Prawdopodobnie wyjaśnieniem może być kampania wyborcza, która ma swoje prawa – przecinanie wstęg przed samymi wyborami pięknie […]\nDęby szumią o Inspektorze Środowiska i kłopotach rzecznika Magistratu\nCzerwiec 27, 2018 brat\nWojewódzki Inspektor Ochrony Środowiska w Katowicach do tablicy Kłopoty Rzecznika Prasowego Urzędu Miejskiego w Dąbrowie Górniczej\nMIESZKANIE MINUS, czyli Trzecia Droga Dąbrowskiej Wspólnoty Samorządowej\nCzerwiec 25, 2018 Czerwiec 25, 2018 brat\nSzumią dęby o tym, jak Dąbrowska Wspólnota Samorządowa dba o komfort życia Mieszkańców, wspierając pomoc społeczną a wykluczając możliwość podniesienia poziomu życia poprzez nabycie własności lokalu. To chyba tak zwana trzecia droga…\nDąbrowa Górnicza, O czym szumią dęby, Rolowana Dąbrowa\nBilans Dąbrowy Górniczej – źródła kłopotów onegdaj, dzisiaj i na przyszłość\nCzerwiec 24, 2018 Czerwiec 27, 2018 brat\nzapowiedź reportażu o Marku Lipczyku Fabryka Pełna? Życia spotkanie w Villa Moda – Grzegorz Jaszczura i Tatiana Duraj-Fert\nDąbrowa Górnicza, Grzegorz Jaszczura, O czym szumią dęby, Prezydent DG\nPrzegląd zadłużenia, czyli spotkanie z Grzegorzem Jaszczurą\nCzerwiec 23, 2018 Czerwiec 27, 2018 brat\nPARK HALLERA – SERCE MIASTA\nCzerwiec 21, 2018 Czerwiec 25, 2018 brat\nFABRYKA PEŁNA? ŻYCIA – czy strefa STRACHU\nCzerwiec 21, 2018 Czerwiec 27, 2018 brat\nReporterzy TVDG.PL zadali w dniu 20 czerwca br. zawarte w reportażu pytania rzecznikowi prasowemu Urzędu Miejskiego w Dąbrowie Górniczej i obiecali podzielić się z Państwem pełną odpowiedzią dąbrowskiego Magistratu.\nDęby szumią o wyborach samorządowców i do samorządu\nCzerwiec 19, 2018 Czerwiec 27, 2018 brat\nWywiad z Senatorem RP Arkadiuszem Grabowskim Zaproszenie na spotkanie Radnego RM w Dąbrowie Górniczej Grzegorza Jaszczury w dniu 20.06.2018 r. o godz. 18tej w Villa Moda.\nSzumią dęby o spotkaniach oraz szukaniu źródeł finansowych kłopotów Gminy\nCzerwiec 18, 2018 Czerwiec 27, 2018 brat\nSpotkanie z Wicepremier Beatą Szydło w Będzinie w dniu 16.06.2018 r. TVDG.PL na Górce Gołonoskiej Zaproszenie Radnego Grzegorza Jaszczury na spotkanie 20.06.2018 r. Zapowiedź reportażu pt. „Dziedzictwo Marka Lipczyka – sprzątanie czy zamiatanie pod dywan”\nO czym szumią dęby, Prezydent DG\nDąbrowa chwali komunizm, gromadzi odpady, nie widzi pyłu i nie słyszy Huty\nReporterzy na śmieciowisku i bucząco-trująca Huta – czyli tydzień w Dąbrowie Górniczej.\nNA POHYBEL SLD…\nNikt nie przebije w programach społecznych PiS – SLD co najwyżej może radzić sobie lepiej lub gorzej (Będzin i Dąbrowa Górnicza to raczej druga taka możliwość…)… Ale w Zagłębiu SLD i tak bliżej do PO i KLD („nieważne skąd przychodzisz i skąd masz pieniądze, ale ważne, że te pieniądze masz”) niż do KPP, która ostatnio […]\nCzerwiec 15, 2018 Czerwiec 27, 2018 brat\nW jednym z ostatnich wpisów na Facebooku Prezydent Miasta Zbigniew Podraza strasznie się zbulwersował na ostatni reportaż śledczy redaktor Anity Gargas o Komunistach i roli w propagowaniu ich idei w Dąbrowie Górniczej. Po kilku zdaniach oburzenia zaprosił Panią Redaktor do odwiedzenia Dąbrowy Górniczej i skorygowania swoich poglądów na tematy historyczno-światopoglądowe. Jak możemy zaobserwować w ostatnich […]\nDąbrowskie śmieci oraz kadzenie Huty\nMieszkańcy z mediami o śmieciach Dąbrowy Górniczej i w jej okolicach Huta Katowice dalej truje i hałasuje\nMsza święta odpustowa w dniu 13 06 2018 r.\nCzerwiec 13, 2018 Październik 7, 2018 brat\nMsza św. odpustowa ku czci Św. Antoniego z Padwy z procesją antoniańską w dniu 13.06.2018 r. o godz. 18.00, której przewodniczył Abp Damian Zimoń – Metropolita Górnośląski.\nChrześcijanin, Dąbrowa Górnicza\nFestyny, festyny – Antoniański z biegiem oraz jeszcze o Dniu Dziecka\nCzerwiec 11, 2018 Czerwiec 27, 2018 brat\nDąbrowa Górnicza, O czym szumią dęby\nIwan – Wyzwoliciel czy Bandyta i Morderca?\nCzerwiec 11, 2018 Czerwiec 11, 2018 brat\nPokłosiem ostatnich sporów o pomniki, a zwłaszcza krasnoarmiejców z Łośnia był komentarz na FB, na który postanowiliśmy (jako najbardziej rzeczowego w dyskusji pełnej kłamstw, przeinaczeń i nieukrywanej zawziętości) odpowiedzieć i skłonić Państwa do dyskusji na stronie i FB. Metale powinny zostać, to nie tylko symbol; po co ruszać coś co młode pokolenie też mogłoby zobaczyć […]\nCzerwiec 11, 2018 Wrzesień 9, 2018 brat\nO czym szumią dęby (2018.6.11) serwis informacyjny TVDG.PL, a w nim relacja z VI Antoniańskiego pikniku rodzinnego oraz !V biegu Antoniańskiego\nChrześcijanin, Dąbrowa Górnicza, O czym szumią dęby\nGorąco robi się w Dąbrowie Górniczej z powodu sowietskich sołdatow, tj. pomnika radzieckich żołnierzy w Łośniu. W poniedziałek 4 czerwca policjanci nakazali przerwać prace związane z usuwaniem tego pomnika, żądając od wykonawcy przedstawienia dokumentów upoważniających do tych działań. Jak tłumaczył oficer prasowy Komendy Miejskiej Policji w DG aspirant sztabowy Mariusz Miszczyk, z powodu braku tych […]\nDąbrowa Górnicza, Inaczej, a jednak tak samo, O czym szumią dęby, Pomniki, Prezydent DG\nKomunizm – biznes, błazenada czy agentura?\nCzerwiec 8, 2018 Czerwiec 8, 2018 brat\nDąbrowa Górnicza, Inaczej, a jednak tak samo, Pomniki, Prezydent DG


Kuchnia domowa Agi - blog kulinarny: Babka piaskowa z kawą rozpuszczalną\n2,5 łyżeczki kawy rozpuszczalnej,\n3,5 łyżeczki kakao,\nDo miski wbić całe jajka i wsypać szklankę cukru całość zmiksować na najwyższych obrotach miksera na jednolitą pulchną masę jajeczną, po tym czasie wsypać obie mąki, proszek do pieczenia oraz wlać aromat według swego uznania ( ja dałam śmietankowy ) oraz olej i ponownie wszystko zmiksować na najwyższych obrotach miksera do połączenia się wszystkich składników ze sobą miksować ciasto przez 3 minuty. Po wyznaczonym czasie formę na babki wysmarować masłem i obsypać bułką tarta drobną, przełożyć za pomocą łyżki większą część ciasta\nDo mniejszej części ciasta wsypać kawę rozpuszczalną ( ja dodałam Jacobs ) chwilę zmiksować a następnie przełożyć również za pomocą łyżki na ciasto jasne, można wykonać tak zwane esy floresy ( ja przełożyłam na równo ). Tak przygotowane ciasto wstawić do nagrzanego piekarnika druga półka od dołu ustawionego na 200 stopni i piec 55 minut a 15 minut przed końcem nakryć babkę folią aluminiową błyszczącą stroną w stronę babki aby się za mocno nie spaliła moją mimo wszystko podpiekło bardziej 😂😂😂. Upieczoną pozostawić bez foli na 5 minut w wyłączonym piekarniku, po tym czasie wyjąć i pozostawić do ostygnięcia, po ostygnięciu przełożyć na talerz\nW czasie gdy babka już prawie ostygła przygotować polewę a mianowicie do garnuszka przełożyć masło, cukier, kakao oraz wodę i podgrzewając cały czas mieszając doprowadzi do rozpuszczenia się dodanych składników ( nie gotować ! ). Przygotowaną polewą posmarować babkę za pomocą pędzelka kuchennego a następnie dowolnie udekorować. Babka nie dość że urosła ponad moich oczekiwań to jeszcze jest bardzo smaczna, piaskowa i wilgotna a dodanie kawy rozpuszczalnej to strzał w dziesiątkę ponieważ ma dobry kawowy smak. Do kawy jak najbardziej się nadaje a nawet na różnego rodzaju przyjęcia czy nawet na zbliżające się wielkimi krokami Święta Wielkanocne\nPosted by Kuchnia Domowa Agi at kwietnia 10, 2022


HEJ HEJ TU TRZY EL KEJ !!! – Opisy Komisarza !!! – Trójmiejska Liga Koszykówki\nHEJ HEJ TU TRZY EL KEJ !!! – Opisy Komisarza !!!\nHej hej tu trzy el kej !!!\nJak na pewno zauważyliście ostatnio opisów nie bylo, ale tak jak obiecałem nadrobimy wszystko. Sezon nabiera tempa i jestesmy blisko rozstrzygnięć w niektórych ligach, dlatego tym razem postanowiłem skumulować wszystkie opisy w jeden i podzielić je nie po kolei dzień po dniu, ale dla uatrakcyjnienia podzielę mecze na ligi i grupy i dodam do nich sytuację i zasady panujące w nich. Zabawimy się też w pierwsze tabele indywidualne i ich opis, plus zadam Wam kilka pytań dotyczących tego, czy chcecie sie pobawić w typowanie meczów 3LK i w jakiej formie staty chcecie oglądać. Post będzie bardzo bardzo długi, a więc proszę o nie przysypianie, mocną kawę należy wypić przed rozpoczęciem lektury, a po przeczytaniu liczę na podzielenie się opinią, o czym byście chcieli czytać i czy taka forma Wam się podoba, czy bardziej wolicie poprzednią.\nZanim jednak przejdziemy do meritum sprawy, czyli rozgrywek 3LK, w których przekroczyliśmy już granicę 100 meczów i zbliżamy się ku półmetkowi i najważniejszej części sezonu, opowiem Wam trochę o tym co warto zobaczyć na trójmiejskich parkietach poza 3LK.\nDzieje się bardzo dużo i zaczynamy od rozgrywek 2Ligi męskiej w której o awans do 1Ligi walczy Politechnika Gdańska !!! Po rundzie zasadniczej Politechnika Gdańska zajęła 1 miejsce z imponującym bilansem 23-1! Tak rewelacyjny wynik dał im przewagę parkietu do końca Playoffów i pierwsze miejsce w tabeli wszyskich grup 2 Ligi. Pierwsza runda już za nimi po pokonaniu teamu z Gniezna, w drugiej rundzie naprzeciw stanął team Obry Kościan i Polibuda po zwycięstwie w pierwszym starciu w domu prowadzi 1-0. Kiedy ostatnio widzieliście rozgrywki 1 Ligi w trójmieście ? Warto przyjść i pomóc koszykarzom z Gdańska w tej walce, koszykarze PG mają nawet hasło promujące i zapraszające kibiców do stworzenia specjalnej atmosfery na trybunach : #razempoawans , nie wiem jak Wy ale moim zdaniem warto im pomóc w tym fajnym celu, bo koszykówka 1 Ligowa jest bardzo fajna i czasami ciekawsza od ekstraklasy w której pod lupą trzeba szukać Polaków.\nCiekawe rzeczy dzieją się również w rozgrywkach ekstaklasy kobiet, czyli Energa Basket Lidze Kobiet, tam zespół w którym mamy przyjemność prowadzić obserwacje statystyczne, czyli Arka Gdynia(w przeszłości Basket Gdynia, a jeszcze dalszej przeszłości Lotos Gdynia) wygrał pojedynek ćwierćfinałowy z przeciwnikiem chyba najbardziej utytuowanym w historii Polskiej kobiecej koszykówki, czyli Wisłą Kraków. Ja osobiście nie pamiętam kiedy zespół Krakowa odpadł w ćwierćfinale, musiało to być chyba przed moim pierwszym dotknięciem piłki do kosza. Ozdobą tej rywalizacji był rzut zza połowy boiska Barbory Balintovej, który doprowadził do dogrywki i ostatecznie do wyniku 2:0 w serii. Moim zdaniem ten rzut chyba zabił rywalki na tyle, że już w meczu nr. 3 Arka wygrała na wyjeździe również trzecie starcie i awansowała do półfinału. W nim czeka je niezwykle ciężkie starcie z aktualnym Mistrzem Polski z Polkowic, ale dlaczego dziewczyny miałby nie odprawić z kwitkiem kolejnego Mistrza Polski ? Zapraszamy na trybuny do pomocy.\nNa koniec wieści spoza 3LK warto wspomnieć o kolejnym zaprzyjaźnionym zespole na najwyższym poziomie rozgrywkowym, czyli Arce Gdynia męskiej. Aktualnie podpopieczni Przemka Frasunkiewicza zajmują 1 miejsce w tabeli i są już bliscy wywalczenia pole position z przewagą swojej publiczności do końca rozgrywek i my mamy nadzieję, że wy tą publicznością będziecie na każdym z tych arcy ciekawych starć na każdym poziomie!!!\nPrzejdźmy teraz do samej ligi 3LK i opisów meczów. Na początku zdradzę zasady rywalizacji, później opiszę mecze, które w tym okresie się odbyły i na koniec zrobię luźne podsumowanie sytuacji.\nZacznijmy od najniższej klasy rozgrywkowej czyli 4 Ligi :\nW tej klasie rozgrywkowej mamy jedną grupę z 12 zespołami, mogliśmy ją podzielić na 2 grupy, ale nie zrobiliśmy tego, bo zdecydowana większość z nich jest z Gdańska i stawierdziliśmy, że trochę metodą piłkarską zagramy 12 zespołową grupę systemem każdy z każdym. Jest to testowa wersja tego modelu, bo nie chceiliśmy nikogo przymuszać do gry daleko od domu. Każdy gra z każdym i rozgrywa taką samą ilość spotkań czyli 11 i do 3 ligi awansują 2 zespoły. Jest to naszym zdaniem uczciwe rozwiązanie, bo w awansie liczyć sie będzie równa gra przez cały sezon. Oczywiście zdajemy sobie sprawę, że Playoffy to jest to co tygrysy lubią najbardziej, ale w tym przypadku też na pewno bedzie ciekawie do samego końca.\nCo do samej przerwy w opisach, wiem że była ona dosyć długa, wyjechałem na narty z rodziną, czyli dla mnie jest to okres odcięcia się od koszykówki. Możecie się zdziwić, że jej potrzebowałem, ale nawet największa miłość potrzebuje czasami resetu i teraz z czystą głową, po zakończeniu rozgrywek szkolnych, czyli jakichś dodatkowych 300 meczów w ciągu 4 miesięcy moge spokojnie skupić sie na tym co lubię najbardziej, czyli decydującej fazie 3LK. W tym okresie rozegraliśmy 46 spotkań, z czego w 4 Lidze graliśmy aż 14 razy!\nChronoligicznie od najstarszego meczu :\nLANcelot – Bee a Star 65 – 37\nSam początek nie wskazywał, że mecz w dalszej części okaże się jednostronny. Pierwsza kwarta to wyrównany bój obu druzyn, a może po prostu badanie możliwości rywali. Od drugiej kwarty LANcelot zebrał pozostałych rycerzy okrągłego stołu, którzy postanowili nie mylić się za 3 prawie do końca meczu. Jak na 4 ligę procent za 3 na poziomie 51 ? To był chyba najlepszy mecz w sezonie druzyny zwycięskiej i najgorszy mecz drużyny przegranej, ale w przegranej drużynie jedni juz byli głową na morzu, a drudzy po prostu nie mieli tego dnia formy i pudłowali najprostsze rzuty.\nCleanservice – Makarena 49 – 45\nZespół „czyścicieli” wyczyścił salary cup i znalazł w swoim składzie miejsce dla dwóch nowych graczy. To fajna historia, bo nowe nabytki są trenerami dzieci niektórych z graczy występujących w Cleanservice. Witamy na pokładzie 3LK ponownie byłego mistrza ligi letniej, czyli zawodnika w przeszłości Fanklubu Dejana Bodirogi, a jest nim Maciek Kozieł. Drugi nabytek równolegle gra w 3 lidze 3LK i jest nim Tomek Brenk. Sprytny ruch podwójnie, bo nie dość, że do składu przyszło dwóch solidnych grajków, to jeszcze 2 trenerów, którzy moze poukładają team na boisku. Wracając do meczu, pierwsza kwarta spokojna bez fajerweków z lekkim wskazaniem na Makarenę. Druga kwarta to kompletna dominacja pod koszem Makareny i Dominika Kameli, co chłopacy nie trafiali padało łupem dominujacego Dominika. W 29 min prowadzenie sięgnęło 16 punktów i w tym momencie wydawało się, że jest po meczu, ale ktoś wyłączył muzykę na słuchawkach dominujacego zespołu i „Czyściciele” wkroczyli do gry! Moze te 3 kwarty juz wystarczyły do poustawiania gry zespołu i w ostatnich 10 minutach po prostu plan zaskoczył? Jeszcze na początku 4 kwarty wydawało się , że nic sie nie wydarzy bo punkty zdobył Bartek Siebert i po chwili Dominik Kamela poprawił 2 razy z linni rzutów wolnych, ale od tego momentu zespół nie zdobył już żadnego punktu, a Cleanservice pod przewodnictwem nowego lidera Macieja Kozieła rzucił 19 puntów z rzędu i wygrał pierwszy mecz w 3LK!! Co za historia !! Makarena musi sie obudzić z tego nokautującego ciosu, bo kazdy mecz jest tutaj na wagę awansu.\nSupreme – Stostunkowodobrzy 38 – 36\nNiezwykle zacięty mecz na szczycie tabeli 4 Ligi. Oba zespoły do tego meczu nie zaznały smaku porażki i wiedzieliśmy, że niektórzy gracze bardzo dobrze się znają. Kapitan Supreme w przeszłości występował w Stosunkowodobrych, a więc nie musiał za bardzo patrzeć w staty, żeby sie dowiedzieć kto ma jakie atuty. Oczywiście skład od tego sezonu w obu druzynach się zmienił i oba zespoły wygladają duzo lepeij i szerzej personalnie. 11 zmian prowadzenia i 8 remisów, plus oba zespoły bliźniaczo miały przestoje w grze, Stosunkowodobrzy mieli swój 7 minutowy przestój w 3 kwarcie, a Supreme w 4 kwarcie przez 6 minut nie rzucili kosza. Był to pojedynek młodości z doświadczeniem, w którym największym opanowaniem w końcowych sekundach zaimponował 20 letni Jędrek Kondek i przechylił szalę na korzyść zespołu Supreme. Stosunkowodobrzy mieli jeszcze swoje szanse na wyrównanie, albo nawet wygranie, ale nie trafili dwóch ostatnich prób.\nBee a Star – Naucze się Dwutaktu 33 – 46\nOba zespoły grają basket dosyc nierówny i nie wiadomo czego sie po nich spodziewać danego dnia. Bee a Star wygrało pierwsza kwartę po czym zapomniało jak się gra w basket. 10% za 3 przy 20 oddanych 20 rzutach i 30 % skuteczności za 2 to samobójcze staty. Naucze się dwutaktu w tym meczu pokazało, że z każdym meczem jest groźniejsze i trybiki w zespole się właśnie łączą. Pomimo gorszego dnia kapitana Krzyśka Kuchy, prym lidera przejął Adam Nierychlewski, który czasami w pojedynkę ciągnął w ataku zespół i zawody zakonczył z 23 punktami, czyli połową sumy ogółu. Ale nie ważne, kto ile rzucił, bo najwazniejszy jest końcowy wynik zespołu, a podopieczni Krzyśka Kuchy coraz lepiej radza sobie z dwutaktami, może jakiś pokazowy filmik z treningów ? Na pewno opublikujemy.\nSupreme – LANcelot 49 – 45\nKolejny ciekawy mecz i kolejne emocje na parkietach CSA PG. 12 zmian prowadzenia i 5 remisów. Supreme niepokonane, a LANcelot ostatni w dobrych humorach po zwycięstwie z Bee a Star. Obie druzyny urządziły sobie konkurs rzutów za 3, oddając w meczu prawie tyle samo rzutów za 3 co za 2. Taktyka z obu stron nie przynosiła porządanych efektów, bo procent pozostawiał wiele do życzenia. Pierwsza połowa to prawdziwy rollercoaster, a mecz mamy wrażenie rozstrzygnął się w 3 kwarcie, kiedy oba zespoły w końcu coś trafiały. Oczywiście LANcelot mógł w ostatniej kwacie dogonić rywali, ale skuteczność w tym nie pomagała, nawet pomimo 6 minut bez punktów Supreme na poczatku tej części gry. Pod koniec spotkania Jakub Szykowski po celnej trójce zmniejszył prowadzenie do 3 punktów, ale to był ostatni zryw rezerw Ocelotu jak sie później okazało.\nZagrajmy To – Supreme 49 – 55\nJak widac zespół Supreme nie obijał się w tamtym okresie i odrabiał początkową pauzę. Kilka rzeczyw grze tego zespołu jest powoli pewne. Czyli głównie prowadzą w meczach, zazwyczaj wygrywają, a właściewie zawsze, ale mają też jeden tradycyjny moment snu w meczu. Tym razem sen zimowy jest przypadł na drugą kwartę w której rzucili całe 2 punkty! Zagrajmy to jest kolektywem, który nigdy nie odpuszcza i walczy do końca, w zeszłym sezonie ich mecze kończyły zaciete horrory prawie zawsze. Tak jak w zesżłym sezonie horrory zazwyczaj kończyły się dla nich korzystnie, tak tym razem to Supreme po raz kolejny nieznacznie wyszło z tarczą z tego spotkania. Kiedy po raz kolejny wydawało się, że jest po meczu Zagrajmy to pod przewodnictwem Patryka Grzesia rzuciło się do odrabiania strat. Naszym zdaniem zabrakło 2 minut ….\nStosunkowodobrzy – Czarne Konie 42 – 37\nStosunkowodobrzy skoncentrowani po porażce w poprzednim meczu, a Czarne Konie bez swojego lidera wydawało się, że zostaną rzuceni na pożarcie. Początek meczu pokazał jak dużą stratą jest brak rozgrywającego, bo Czarne Konie miały problemy z organizacją gry, a Stosunkowodobrzy rzucili się od pierwszej minuty do ataku i objęli prowadzenie 7-0. W kolejnych minutach pierwszej połowy obraz gry nie zmianiał się i przewaga wzrastała 20 minut zakończyliśmy wynikiem 27 – 9. Druga połowa to głęboki sen prowadzących podopiecznych Damiana Klindera i pobudka Czarnych Koni, którzy zaatakowali i zacieśnili obronę do tego stopnia, że emocje wróciły w 4 kwarcie. Bartek Gesek na 3 minuty przed zakończeniem spotkania trafił za 2 punkty i zmniejszył stratę do 4 punktów. Ostatnie 3 minuty to cenne trafne rady grającego trenera Rafała Michałka realizowane w 100%, albo nawet może właśnie nie realizowane i dzięki temu wygrali? Sedziowałem ten mecz, ale nie słyszałem co mówił Rafał, efekt jednak był i śmieszny i skuteczny.\nEj Chłopaki nie Biegamy – LANcelot 42 – 44\nZdecydowanie lepszy sezon Chłopaków, widać ewidentnie, że zaczęli biegać, mają tez lidera, który w tym meczy akurat nie miał dnia, ale napedzał kolegów do walki, mowa tutaj o Wojtku Witkowskim. Zwycięstw jednak dalej brakuje, ale sa one dużo blizej niz sezon temu. Tym razem naprzeciw siebie mieli bardzo silnych rywali, bo aktywny w tym okresie LANcelot groźny dla nawet drużyn czołówki. Lancelot w końcówce kontrolował przebieg meczu, decydujące momenty miały miejsce w 4 kwarcie około 4-5 minut przed zakończeniem meczu. Lancelot osiągnął wtedy 7 punktów przewagi z którymi ledwo dojechał do końca. Gdyby Chlopaki miały jeszcze minutę więcej na pogoń, może coś by sie wydarzyło. Liczą sie jednak zwycięstwa i to po raz kolejny przypadło rezerwom Ocelotu.\nCleanService – Ej Chłopaki nie Biegamy 42 – 48\nTak jak wspominałem w poprzednim meczu, lider wyklarował sie w zespole w ataku i to bardzo dobrze. Wojtek witkowski był zdecydowanym bohaterem tego spotaknia, bo zaaplikował rywalom aż 27 punktów, co jest jego rekordem w 3LK. Najbardziej zabójcze z jego strony były kwarty nr 2 i 3 w których zdobył aż 21 punktów. Chłopaki biegały, aż przyjaemnie było patrzeć, aż do 4 kwarty w której po raz kolejny zabrakło im sił, bo cięzko gra się w 5? Cleanservice gonił ile miał sił w nogach, ale było juz za późno. Bardzo dobre spotkanie w ich barwach zagrał Michał grzelak z solidnym double double w postaci 22 punktów i 11 zbiórek. W ostatnim wpisie pisałem o wzmacnieniach, ale te wzmacnienia w kolejnym meczu juz sie nie pokazały.\nBee a Star – Czarne Konie 48 – 63\nTutaj na wstępie od razu wspomnę o bohaterze tego pojedynku. Jest nim chyba najbardziej zapracowany gracz 3LK, czyli Piotrek „Mysza” Kordalski. Mysza w tym meczu rzucił 40 punktów, z czego 31 padło jego łupem w 2 i 3 kwarcie. Bee a Star ostatni tradycyjnie gra dobrze pierwszą kwartę, po czym chaos wdaje sie w ich szeregi. Czas sobie przypomnieć czemu sezon rozpoczął się dobrze dla nich? Brakuje podziału na role, które tak dobrze funkconowały na starcie. Karol Majewski z lidera na początku sezonem gdzieś przepadł w szarości….do roboty Panowie! Wracając do Czarnych Koni to ekipa zdecydowanie korzysta na obecności Piotrka, ale on sam nie powinien aż tak sie podpalać w końcówce, bo chyba miał ochotę tego dnia na 50 oczek, a koledzy czekali na podania. Taki dzień nie zdarza się jednak codziennie i należy wybaczyć to podpalenie się. Efekt był jak najbardziej porządany czyli 2 punkty na koncie zespołu.\nSupreme – Naucze się Dwutaktu 49 – 55\nOstatni zespół w 4 lidze, który nie miał na swoim koncie żadnej porażki został pokonany. Dokonał tego Krzysiek Kucha i jego koledzy, którzy tak jak wspominałem coraz lepiej radzą sobie z dwutaktami. Sam Krzysiek na dwutakty nie miał ochoty, ale za to mordował rywali swoim firmowym półdystansem. Coś chyba Scouting zawiódł w Supreme? A nie to brak ich kapitana, Czyli Andrzeja „Orso” Niedźwieckiego. Krzysiek rzucił rywalom aż 20 punktów, a jak nie trafiał to w ataku zbierał Adam Myzyk i dobijał albo dawał kolegom następną szansę aż 8 razy! W ekipie Supreme najlepszym strzelcem był Mateusz Palewski z 16 punktami i 7 zbiórkami.\n3 City Basket Club – Akademia Bolków 61 – 68\nKolejny niezwykle zacięty mecz na parkietach 4 Ligi! 14 zmian prowadzenia i 10 remisów !!! Takie statystyki bardzo nas cieszą, bo pokazują zaciętość danej ligi i fajną rywalizację co tydzień. 3 city Basket pomimo ciągłych zmian prowadzenia w większości meczu prowadziło kilkoma punktami. W 3 kwarcie prowadziło nawet różnicą 9 punktów po kolejnej trójce ich czołowego snajpera i kapitana Adama Bołądzia. Adam tego dnia był niessamowity, trafił aż 8 trójek na 19 oddanych. Za kazdym razem kiedy Akademia Bolków sie zbliżała wtedy Adam trafiał. Akademia miała różnych bohaterów w tym meczu, najpierw dobrą dyspozycją w pierwszej kwarcie wykazał się Kuba Bednarz. Póżniej na boisko wszedł Tomek Narkiewicz, który w następnych trzech kwartach rzucił rekord kariery w postaci 30 punktów! W 4 kwarcie kontuzji doznał kapitan i prezes Bolków, czyli Bolo Nadgar. Przypadkowe uderzenie spowodowało głebokie rozcięcie wargi i kilka godzin po meczu Bolo miał na wardze aż 5 szwów. Wydawało się, że strata kapitana spowoduje rozluźnienie w szeregach Akademii, ale jak feniks z popiołów Bolo wyszedl z szatni i rzucił bardzo ważną trójkę. Ostatnie 3 punkty, które przypieczetowały zwycięstwo Akademii Bolków rzucił Rafał Soćko. 3 City Basket Team przegrał ostatni fragment meczu 10-0 i był to nie najlepszy moment na kryzys. Akademia wygrywa i powraca na zwycięską ścieżkę.\nCzarne Konie – Zagrajmy To 57 – 47\nW ostatnim opisie pisałem o tym, że Mysza się rozrzucał i pomimo tego, że jeszcze nie widział mojego opisu, chyba sam sobie zdawał z tego sprawę, bo w tym meczy wcielił sie w rolę idealnego dyrygenta. Czarne Konie zagrały zespołowo(18asyst), kazdy z graczy dołożył cegiełkę do sukcesu. Co do zespołu Zagrajmy To, widoczmy był brak Patryka Grzesia, a w rolę lidera wcielił się dobrze nam znany Jacek Grzesiuk. Jacek w pojedynkę walczył ma desce z całym zespołem przeciwnym. Na jego konto zapisalismy imponujące 20 punktów i 16 zbiórek. W Czarnych Koniach cieszy wspomnaiana wczesniej zespołowość i fakt, że kazdy z 9 graczy tego zespołu rzucił punkty. Brawo!\nNaucze się Dwutaktu – Akademia Bolków 57-58\nKolejny zacięty mecz i kolejna druzyna która po poczatkowych problemach wraca na zwycięski tor. Ciezko rozgryźć kto z kim wygra w tym sezonie w 4 lidze i ze świeca szukać meczów do wora z pduzą przegagą punktową. Nas to bardzo cieszy. Bolo Nadgar jest niezniszczalny, bo w tym meczu pewnie lekarze odradzali mu grę ze szwami na wierzchu. Sam bym pewnie to odradzał, ale Bola nie da sie namówić na pauzowanie, rozergał ponad 32 minuty i trafił 6 trójek. To nasz taki AC Green z 3LK 😉\nWracając do meczu to w 2 kwarcie Naucze sie dwutaktu prowadziło juz 11 punktami wydawało sie, że Bolki juz się nie podniosą, ale chłopaki nie wiedza co to poddawanie się i tak jak w poprzednim meczu wrócili z zaśwatów w fantastycznym stylu. Juz w drugiej kwarcie odrobili straty i kontynuowali dobra gre w dalszych cześciach. W 3 kwarcie wyszli nawet na 7 punktów, ale Adam Nierychlewski dwoma celnymi trójkami przywrócił prowadzenie swojemu zespołowi. 4 kwarta to juz popis jednego aktora. Bolo Nadgar otworzył tą kwartę czteroktrotnie trafiając za 3!!! i wyprowadził swój zespół na 9 punktów prowadzenia. Prowadzenie to topniało z każdą minutą, bo ostatni trójka wpadła 4 minuty przed końcem spotkania, a Akademia juz później punktów nie zdobyła. Rozpoczał sie pościg, który zdecydowanie mógł sie udać, bo Nauczę sie Dwutaktu odrobiło prawie wszystkie straty, przegrywało juz tylko jednym punktem i miało piłkę w rękach. Ostatni rzut okazał sie niecelny i z 2 punktów mogła sie po raz kolejny cieszyć Akademia.\nPodsumowanie 4 Ligi :\nSytuacja rozwija sie bardzo dynamicznie i ciekawie. Tak jak wspominałem, awansują 2 drużyny, ale często tak jak w przypadku zeszłosezonowego awansu Białej czy Rudej, mozna awansować, bo ktoś z ligi wyżej wypadnie z gry. Warto więc walczyć o każdą pozycję do samego końca. Na chwilę obecną każdy zespół ma szansę na awans, naszym zdaniem liga jest bardzo wyrównana i może sie okazać, że nawet 3 porażki mogą dać 2 miejsce. Nie ma już drużyny bez porażki. Moim zdaniem głównymi faworytami są : Makarena, Supreme i Stosunkowodobrzy, ale sytuacja zmienia się bardzo dynamicznie. Do gry w ostatnich kolejkach wraca kilka ekip, które średnio weszły w sezon, a teraz koszą wszystkie przeszkody!\nCzas przejść do kolejnej ligi i tutaj mecze podzielimy jeszcze na grupy gdańską i gdyńską. Ogólnie w tym czasie rozegralismy 12 spotkań, 7 w gdyńskiej grupie i 5 w gdańskiej.\nSpadki i awanse : do 2 Ligi awansują 3 najlepsze zespoły, a do 4 ligi spadną 2 najgorsze ekipy.\nSystem rogrywek : tradycyjnie po 4 ekipy z obu grup awansuja do Playoffs, ekpiy z miejsc 5,6 i 7 utworzą grupę 6 zespołową w której każdy rozegra mecz kazdy z każdym. Wracając do Playoffs to pierwsza runda to mecz i rewanż, półfinał to seria do 2 zwycięstw, a finał jeden mecz.\nGrupa Gdańska :\nBasket Team – Orły 66 – 57\nKoledzy z tczewskiej ligi TALK cały czas nas pozytywnie zaskakują. Nie jest to nasz brak wiery w ich umiejętności, ale bardziej wynik pierwszej rozmowy telefonicznej z kapitanem drużyny. Według pierwszej rozmowy zespół chciał sie zgłosić na 4 ligi, powiedziałem, ze nie mamy w niej miejsca i dlatego Basket Team znalezł sie w rozgrywkach 3 Ligi. Teraz po tym meczem stał sie głównym faworytem 3Ligi, bo pokonał już kolejnego pretendenta do wygrania ligi i wygląda na to, że chłopacy nie maja ochoty zwalniać tempa. Orły w pierwszych kolejkach demolowały rywali i teraz musieli bardzo sie zdziwić. Szkoda, że nie widziałem meczu, ale obiecuje sobie po tym co zobaczyłem w statystykach wybrac sie na kolejne starcie i poznać tajemnicę zwycieskiej dobrej atmosfery. Co do samego meczu Orły grały w silnym składzie ale Basket Team po raz kolejny pod przewodnictwem swojego niezawodnego lidera poradził sobie bez nerwów w końcówce spotkania. Po raz kolejny 12 punktów rzuciła też jedyna kobieta w 3LK, czyli Monia Buczak. Nie wiem jak Wy, ale ja jestem pod wrażeniem, Brawo Monia!\nBolki Śmiałe – GetResponse Monsters 39 – 71\nNa lidera Bolków wyrasta niezwykle wszechstronny Dmitry Kravczuk, spójrzcie w staty indywidualne i zobaczycie go prawie w każdej kategorii 3 ligi !! Tego dnia sympatyczny Dmitry odnotował eval na poziomie 30! Fantastyczne zawody rozegrał tez dominujący pod koszami Adam Łaguna 14 punktów i 15 zbiórek. Macz skończył się wysokim zwyciestwem Bolków, którzy zanotowali pierwsze zwyciestwo w sezonie 3 Ligi. Co do GetResponse Monsters to dalej nie widać lidera w ataku. Ciężko zapełnić to miejsce i ciężkie zadanie przed trenerem Krzyśkiem Sztompką. Kolejna wyraźna porażka przybliza do gry o utrzymanie, ale jeszcze sporo meczów na naprawienie obecnego stanu rzeczy.\nRobaki – Orły\nTen mecz miałem okazję sędziować możnaby powiedzieć, że po powrocie prostu z urlopu. Nie wiem czy już zdążyłem odpiąć narty, bo starsznie ciężko sie biegało. Pierwsze co mi do głowy przyszło kiedy zobaczyłem składy obu drużyn, że Orły moga mieć problem grając w 5 cały mecz z tak wymagajacym rywalem. Bardziej sie jednak mylić nie mogłem. Orły zjadły Robaki na przystawkę i dobrze sie przy tym bawiły. Fantastyczne zawody rozegrał duet Adam Grabarczyk(18ptk,15zb,6as,eval30) – Szymon Kosicki(26ptk,10zb,7as), a do tego bardzo skuteczny tegodnia był Rafał Dębicki z 25 punktami na koncie. Robaki troche bez wiary w zwyciestwo, ale przy tak dobrze dysponowanym rywalu wcale sie nie dziwię, że odechciało im się grać.\nHetero Hydra i Smerfy – Bolki Śmiałe 66 – 64 (po dogrywce)\nTego meczu niestety nie widziałem, ale wydarzyło sie w nim bardzo dużo. Bolki w poprzednim meczu odniosły pierwsze zwyciestwo i miały ochote na pokonanie w tym meczu ligowej czołówki jaką niewątpliwie jest team Hetero Hydry.Od razu mówie, że opiszę sam mecz bez kontrowersji, które docierały do mnie z różnych stron. Sam mecz był niezwykle zacięty, lepiej wystartował w nim zespół Bolków, który wygrał dwie pierwsze kwarty i zastopował rywali w obronie na małej ilości punktów. Duza w tym zasługa po raz kolejny Dmitry Kravczuka, który rozgrywał po raz kolejny rewelacyjne zawody po obu stronach boiska. W połowie trzeciej kwarty Bolki prowadziły już 23 punktami! Do roboty od tego momentu zabrała sie Hetero Hydra i Smerfy. Przewaga topniała z minuty na minutę dzieki dobrej grze całego zespołu, spadła do 9 punktów w 36 minucie i juz pewne było w tym momencie, że walka bedzie toczyc sie dalej. Ostatecznie bardzo pewny na linii rzutów wolny Tomasz Barganowski trafił 4 rzuty wolne i Tomek Brenk na minute przed zakończeniem regulaminowego czasu gry trafił za 2 punkty i wyrównał stan meczu. Bolki wyrowiadziły przy pomocy swojego kapitana i Adama Łaguny prowadzenie 3 punktowe i wtedy faulowany po raz kolejny został Tomek Barganowski. Nerwy ma ze stali, bo trafił kolejne 2 rzuty, w kolejnej akcji Kamil Korzec przechwycił piłkę i chwile póżniej faulowany został Tomek Brenk. On również trafił swoje 2 rzuty wolne i wyprowadził Hetro Hydrę na jedno punktowe prowadzenie. Pozostały chyba 2 sekundy, bolki wzięły czas i rozpoczynały z boku ostatnia akcję regulaminowego czasu gry. Anastasios Stefanou starając sie przeszkodzić wybijającemu piłkę skakał przy linni i jak sedzia zauwazył , przekroczył linię za co otrzymał przewinienie techniczne. Na linię rzutów wolnych powedrował kapitan Bolo Nadgar i trafił rzut wolny. Bolki jeszcze oddawały rzut na zwyciestwo ale niecelny. W dogrywce na starcie prowadziły Bolki, ale na 15 sekund przed końcem tomek Barganowski wyprowadził na prowadzenie swój zespół, później po raz kolejny pozytywną akcje dał Tomek Brenk, który przechwycił piłkę. Kamil Korzec rozgrywający bardzo solidne zawody(15ptk,7zb,7prz) przypieczetował zwyciestwo jednym rzutem wolnym. Duzo kontrowersji było po zakończeniu tego spotkania, ale dwa punkty zachował faworyt do awansu, który zaliczył chyba najbardziej intensywny powrót do meczu w tym sezonie.\nAirHelp – GetResponse Monsters 37 – 32\nWyraźna mobilizacja w szeregach GetResponse niestety nie pomogła w odniesieniu pierwszego zwycięstwa. Zagrał nawet sam trener. W przeciwnym obozie miała miejsce ciekawa sytuacja, bo tercet : Igor Bunda – Tom Piotrkiewicz – Marcin Górski zdobył wszystkie punkty drużyny, czyli całe 37 punktów. Przez pierwsze 3 kwarty było bardzo wyrównanie, a Airhelp wygrał ten mecz dzięki lepszej czwartek kwarcie. W oczy rzuca sie tradycyjnie brak osoby, która w najważniejszych momentach weźmie piłkę w swoje ręce i pociagnie do ataku Getresponse. Cięzko wygrać mecz ze skutecznością za 2 na poziomie 27% i 0/14 za 3. Ciężko, ale tym razem było to możliwe, bo airhelp tez nie grał za dobrze. Moze u nich brakowało kapitana, który akurat zwiedzał USA ? Ja tam mu sie nie dziwię, też bym pojechał na taką wycieczkę. Ważne, że wycieczka sie odbyła a 2 punkty w tabeli też zaliczone.\nPodsumowanie 3 Ligi Grupy Gdańskiej :\nTak jak wyżej informowałem, żeby zagrac w Playoffach trzeba zająć jedno z 4 pierwszych miejsc. Faworytem grupy jest zdecydowanie Basket Team, który spokojnie powoli może patrzeć w stronę drugiej rundy. Problemów z dostaniem sie do Playoffów nie powinny tez mieć ekipy : Hetero Hydra i Orły. Oczywiście nie sa te ekipy w pełni bezpieczne jeszcze, ale sa blisko awansu do pierwszej czwórki, O ostatnie miejsce powalczyć ogą jeszcze wszystkie ekipy pozostałe, ale GetResponse musi juz liczyc na same zwyciestwa do końca i porażki rywali. Dla Robaków decydujacy bedzie mecz z Bolkami Śmiałymi. Airhelp ma bardzi ciężką sytuację, bo pozostały im mecze z liderujacymi ekipami i wspomnianymi Bolkami. Bolki na pewno musza wygrać a Airhelp i Robakami, żeby myśleć o pierwszej czwórce. Wszystko oczywiście jeszcze moze się zdarzyć, ale grupa zbliża sie do końca i zaraz mozemy poznać szegółowe rozwiązania.\n3 LigaGrupaGdyńska :\nThomson Reuters – Green Team 35 – 68\nCzy to aby na pewno ten zespół co w zeszłym sezonie? Lekkie korekty w składzie, ale bez rewolucji i zobaczcie jak grają, oj Green Team ewidentnie w formie w tym sezonie i coraz bliżej Playoffs. Po słabym pierwszym meczu w sezonie to inny team zwarty w obronie i groźny w ataku. Thompson ma naszym zdaniem ten sam problem co GetResponse, brakuje lidera, Gonazalo Talavera to bardzo dobry zawodnik aktywny po obu stronach parkietu, Piotr Michniewicz mógłby byc liderem, ale forma zdecydowanie nie równa. W ekipie Green Teamu zespołowość na 1 miejscu, kazdy zdobywa punkty, lepszy sezon niz poprzedni rozgrywa Edmunds Snikeris(14ptk) – czyżby zjadł Snikersa? Jednym z liderów jest Przemek Gdaniec, który tym razem zdobył 17 punktów, ale glównym plusem jest to, że kazdy wie gdzie jego miejsce, każdy robi to co lubi, a jak sie coś lubi to sie robi to dobrze i tak własnie to wygląda u nich.\nLatające Słonie – Green Team 43 – 48\nNie zawsze gra w zespole układać sie musi idealnie od poczatku meczu, ale w prawdziwym zespole zawsze wierzy się w zwyciestwo i tak było w tym przypadku. Latające Słonie przeważały przez wiekszość spotkania, ale Green Team cały czas za plecami formował szyki i zaatakował w najwazniejszym momencie, czyli 4 kwarcie. Latajace Słonie przez pierwsze 3 kwarty prowadził duet Patryk Pasik – Jakub Kusina. W ostatniej kwarcie Green Team rozpoczął od runu 11-0 i tym zamknął zabawe w kotka i myszkę. Z tego ciosu nie dało juz się podnieść. Green Team powoli staje sie pewniakiem do Playoffs, a Latające Słonie oddalają sie od nich coraz bardziej.\nThomson Reuters – DGT 40 – 54\nDobra szczelna obrona w pierwszej połowie dała DGT prowadzenie i zatrzymała rywali na 14 punktach. W trzeciej kwarcie obrona dostała poparcie ataku głównie w postaci niezawodnego Bartka Czecha, ktory tylko w tej kwarcie był prawie bezbłędny i zdobył 14 punktów, a w całym meczu 24. Ostatnia kwarta to lekka pobudka Reutersa, ale było juz za późno na odrobienie prawie 20 punktowego deficytu. Thomson ma dalej ten sam problem, czyli atak. DGT po porazce w wygranym prawie meczu poprawiło sobie humory i dalej liczy się w grze o Playoffs.\nGeoban – Thomson Reuters 56 – 42\nGeoban mocno rozpoczał ten mecz, tylko przez 4 minuty Reuters utrzymał remisowy stan i wtedy do boju rzucił się duet snajperów Adam Nowak(coraz lepiej grajacy po kontuzji z początku sezonu) i Damian Leman. Duet ten w meczu zdobył aż 44 z 56 punktów druzyny i miał gigantyczny wpływ na przebieg meczu, Przez kolejne kwarty Thomson próbował gonić, ale za kazdym razem odpowiadał jeden z dwóch liderów Geobanu spokojnie doprowadzając mecz do końca. Geoban ostatnio wywinał się spod topora i teraz nie dał juz sobie narzucić stylu gry rywali.\nBiała czy Ruda – Mi to Ryba 56 – 48\nPo 4 pewnych zwycięstwach Mi to Ryba popełniło pierwszy błąd. Przyjście na mecz w 5 jest domeną ich rywali zazwyczaj, ale tym razem przeszkodziło to ewidentnie w grze podopiecznym Jarka Trynki. Biała czy Ruda przyszła dzisiaj na mecz w 7 i zastanawiamy sie mocno czy powodem tego była jakaś impreza po meczu? W takim składzie pokazali jak silnym zespołem potrafią być. Pod koszem groźny jak zawsze Adam Ignerowicz, a na obwodzie cała gromada strzelców. Opcji do gry jest dużo i w tym meczu naszym zdaniem potwierdzili chłopacy to co wiedzielismy od dawna. Mi to Ryba to i tak faworyt grupy, a najlepszym ich zawodnikiem w tym meczu był Jarek Trynka, który zanotował na swoim koncie 12ptk,17zb i 5as.\nGreen Team – DGT 59 – 52\nCiekawy mecz ze zwrotami akcji. Lepiej rozpoczął ostatnio bezbłędny Green Team, jednak w drugiej kwarcie sytuacja sie odwróciła po to żeby w 3 kwarcie znowu się odmienić. Czwarta kwarta mogła sie rozegrać tylko w jeden sposób, bo DGT po prostu było zmęczone. Ostatecznie Zielony Zespół odniósł 4 zwyciestwo z rzędu i ja takiej serii w rozgrywkach 3 ligi nie pamiętam z ich strony. Najbardziej mi się podoba w tym sezonie to, że ktokolwiek bedzie w składzie zespołu wystąpi na pewno zdobedzie punkty. Myślę, że jakby Green Team przyszedł w 15 to tez każdy by zdobył punkty. Co do DGT to powrócił odwieczny problem grania w 5. W zwycięskim teamie kolejny raz najlepszy był wszechstronny Przemek Gdaniec(13ptk,11zb,5as), a po drugiej stronie 5 razy trafił za 3 punkty Michał Stefański i tradycyjnie Bartek Czech(19ptk)\nGeoban – Latające Słonie 60 – 45\nLatające Słonie bez kilku graczy nie moga złapać rytmu, ale plusem na pewno jest powrót do ligi Krzysztofa „Piwnicy” Kellera. Ten debiut to fajna historia, bo Krzychu kiedyś odniósł poważną kontuzję, którą niespecjalnie spowodował obecny kolega z zespołu Michał Szymerowski. Moza sie obrazić do końca życia, ale mnie bardzo cieszy taki sposób podania sobie rąk po latach. Dla mnie to coś specjalnego i tego życze wszystkim uczestnikom ligi. Wracając do meczu oba zespoły rozegrały wyrównaną pierwszą połowę i wtedy nadszedł tradycyjny niestety zły moment gry Latających Słoni. 3 kwarta to zupełna dominacja Geobanu, który powrócił do formy po ostatnich zachwianiach. Co ciekawe pierwsze dwie kwarty zakończył trójkami w ostatnich sekundach Maciek Pęksyk, to chyba jeden z nielicznych przypadków w historii, żeby kwarta po kwarcie ten sam gracz tak kończył. Moze wejdzie mu to w nawyk, a więc uważajcie. Latającym Słoniom uciekają Playoffy, musiałyby wygrac teraz wszystko do końca, ale podobno od nowego meczu powracają kontuzjowani gracze, a na pewno jeden gracz chetny zwycięstw.\nSytuacja w 3 Lidze Grupie Gdyńskiej :\nWłaściwie juz 3 zespoły są pewne awansu do Playoffs i jeden jest bardzo bliski. Pewniaki to Mi to Ryba, Green Team i Geoban, a na 4 miejsce prawdopobnie ma ochotę Biała czy Ruda, jeżeli wygra z Latającymi Słoniami to zamknie nawet matematyczne szanse rywalom. Z drugiej strony Latajace jeszcze mają do rozegrania 2 mecze i wygrywając z Białą czy Rudą moga sobie też wywalczyć istotny bezpośredni pojedynek, a więc ten mecz będzie dla Słoni o wszystko. Pierwsze 3 miejsca będą na pewno walczyc o jak najlpesze Pole Position, bo kazdy chce grac u siebie w Gdyni i każdy chce trafić na jak najłatwiejszego rywala w pierwszej rundzie.\nCzas przejść do drugiej ligi w której również jest bardzo ciekawie.\nSpadki i awanse : do 1 Ligi awansują 2 najlepsze zespoły plus drużyna z 3 miejsca rozegra baraż z 11 miejscem z 1 ligi o awans, a do 3 ligi spadnie 1 najgorsza ekipa.\nSystem rogrywek : tradycyjnie po 4 ekipy z obu grup awansuja do Playoffs, ekipy z miejsc 5,6 i 7 utworzą grupę 6 zespołową w której każdy rozegra mecz kazdy z każdym. Wracając do Playoffs to pierwsza runda to mecz i rewanż, półfinał to seria do 2 zwycięstw, a finał jeden mecz.\nPrzechodzimy teraz do opisów meczów w 2 Lidze, a w tym czasie rozegraliśmy 10 spotkań, 5 w Gdyni i 5 w Gdańsku. W 3 Lidze rozpoczynaliśmy od Gdańska, a więc teraz ruszamy od Gdyni :\nOpisy 2 Liga Gdyńska :\nNB Bench – Bask to Basket 64 – 65\nPodoba mi sie podoba Back to Basket w tym sezonie, nie ważne z kim grają – podchodza do meczu z nastawieniem zwyciezców. W poprzednich sezonach zbyt często, albo brakowało składu, albo przy lekkiej stracie kłócili sie i przegrywali wysoko. Ten sezon jest inny, nie ważne co się dzieje, chłopacy grają o zwycięstwo i Playoffy już mają w kieszeni. NB bench gra niestety tak samo jak Nieobliczalni w 1 lidze. Po pierwsze skład za bardzo rotuje, nigdy nie wiadomo kto zagra w której lidze…. to nie wpływa dobrze na zespół i graczy. Na pewno w tym meczu dobrze zagrał Szymon Ćwikliński, ale czy nowy zawodnik musi od razu debiutować w 1 , 2 i 3 Lidze ? Jestem bardzo ciekawy jak ma to sie do przepisów gry graczy z wyższych lig, bo juz dochodza do mnie głosy, że w Playoffach nikt nie będzie miał skrupułów z żądaniem gry tylko 4 graczy z wyzszej ligi, a przy takiej taktyce to ja nie widzę takich opcji. Wracając do meczu to decydująca okazała się wysoko wygrana 21-8 druga kwarta. Pózniej NB Bench gonił, pod koniec był juz blisko, ale zabrakło jednej minuty. Back to Basket gra fajnie zbilanowany basket. Potrafią zdobyć punkty z każdego miejsca na boisku, raz spod kosza, a drugi raz z obwodu. Liderem w tym spotkaniu był duet Michał „Mountain” Góra(22ptk,8zb,2bl) i Maciek Wołk-Karczewski(15ptk,8zb), a z drugiej strony barykady szalał wcześniej wspomniany Szymon Ćwikliński(25ptk).\nSitkiewicz Nieruchomości – Gibony z Navarony 61 – 56\nOd tego meczu nie ma już niepokonanego zespołu w tej grupie i rywalizacja w niej bedzie toczyła do ostatniej kolejki. Oba zespoły przystąpiły do tego spotkania w pełnych składach. Pierwsza kwarta prawie bezbłedna w wykonaniu Gibonów, 72% za 2, czyli bardzo blisko perfekcji. Od drugiej kwarty rozpoczeło sie gonienie Sitkiewiczów. Sygnał do ataku dał sam kapitan Paweł Potakowski, który w 2 kwarcie zdobył 8 punktów. Trzecia kwarta to wyrównana walka punkt za punkt.Czwarta kwarta to popis zespołu Sitkiewicz Nieruchomości podobny do popisu z pierwszej kwarty Gibonów czyli zespołowa i zabójczo skuteczna gra w ataku. Ciężko w zwycięskiej druzynie wyróżnić jednego gracza, bo w 4 kwarcie za każdym razem punkty rzucał inny zawodnik. Gibony prowadził w tym meczu tradycyjnie Marcin Konopa. Nie widziałem tego spotkania na własne oczy, odczytuje tylko statystyki, ale na pierwszy rzut oka widać, że Sitkiewicz wygrał zdecydowanie zbiórkę co ewidentnie dało więcej szans na zdobycie punktów.\nPoszukiwacze Zagubionej Formy – Dżordanki Bracie 78- 50\nObie drużyny nie wygrały jeszcze meczu, a więc jasne było, że ktoś odniesie pierwsze zwyciestwo. Znaczacym wzmocnieniem w druzynie Poszukiwaczy jest Mariusz Włodarski, który z Piotrem Kordalskim są troche jak Stockton i Malone. Znają sie na pamięć i mogą grac ze sobą o każdej porze dnia i nocy. Mysza tego dnia był nie do zatrzymania i rzucił 25 punktów, do tego miał 6 zbiórek i 6 asyst, po części skierowanych do Włodiego. Poszukiwacze tego dnia byli bardzo dobrze zorganizowani i ktokolwiek dostawał piłke w ich zespole robił coś pozytywnego z nią. Dżordanki graja ostatnio bardzo słabo, kontuzje nie pomagają i Playoffy juz chyba odleciały. Poszukiwacze wygrali zdecydowanie każdą z 4 kwart.\nObrońcy Tytułu – Poszukiwacze Zagubionej Formy 63 – 59\nObrońcy to moim zdaniem personalnie najsilniejszy zespół w 2 Lidze. Cięzko zatrzymać ten utalentowany rzutowo team jezeli uruchomi sie tak jak w ten wieczór jedna z kilku ich gwiazd. Tym razem tą najjaśniejszą gwiazdą był Karol „Classic” Gajdamowicz, który zdobył 24 punkty i trafił 6 na 8 rzutów za 3 punkty. Obrońcy uzystkali około 10 punktów przewagi na przełomie 3 i 4 kwarty i tej przewagi juz nie zmarnowali. Poszukiwacze ambitnie gonili, bo Mysza nie odpuszcza w ostatnich tygodniach i jego forma jest wyśmienita. Tym razem zdobył 22 punkty na rewelacyjnej skuteczności, a pretensje mozna mieć tylko do jego 7 strat. Amibitnie pomagał mu jeszcze Oskar Kreft, kótry zdobył 17 punktów. Jednak te dwa dobre wystepy indywidualne nie wystarczyły na dobrze grających Obrońców Tytułu. Czas zdobyć jakiś tytuł, żeby było czego bronić!\nObrońcy Tytułu – Back to Basket 81 – 36\nTen mecz to kompletna demolka. Obrońcy tytułu nie zostawili złudzeń ekipie Back to Basket, która i tak weszła do Playoffs, ale w nie najlepszych humorach. Obrońcy zagrali rewelacyjnie i najlepiej świadcza o tym statystyki : 70% całego zespołu za 2 punkty, 13 trójek na 41%, 28 asyst !!! Nic więcej nie musze dodawać. Po stronie Back to Basket żaden zawodnik nie rzucił nawet 10 punktów. W Obrońcach liderami tym razem byli : Jakub Kusina(21ptk) i Szymon Falski(23ptk).\nPodsumowanie 2 Ligi Grupy Gdyńskiej :\nPewniakami do awansu jest już lekko znokautowany w ostatniej kolejce Back to Basket. Blisko awansu do ósemki są też Gibony z Navarony i Obrońcy Tytułu. Na czwarte miejsce czają się jeszcze Sitkiewicz Nieruchomości, NB Bench i Poszukiwacze Zagubionej formy. Dżordanki żeby awansować muszą wygrac komplet spotkań do końca rundy zasadniczej.\n2 Liga Grupa Gdańska :\nAgresywnie Zmasowani – Narodowy Fundusz Zdrowia 66 – 76\nByło to spotkanie dwóch drużyn, które walcza o czołowe pozycje w 2 Lidze i myślą o awansie. Przed sezonem zastanawialiśmy się jak beniaminek wprowadzi się do wyższej klasy rozgrywkowej i teraz już bez zastanowienia możemy odpowiedzieć, że nie ma z tym najmniejszych problemów. NFZ to drużyna bardzo wszechstronna i gotowa do walki nawet w 1 Lidze. Ten mecz jest 4 zwyciestwem z rzędu NFZ i pierwsza porazką w sezonie Zgresywnie Zmasowanych. W samym meczu zespoły stworzyły ciekawe widowisko. Lepiej wszedł w mecz NFZ, który wygrał pierwsza kwarte zdecydowanie dzieki zespołowej grze całego teamu. W drugiej kwarcie jednak sytuacja sie odmieniła i do ataku zmasowanego ruszyli agresywnie rywale, których do boju prowadził Maciek Wolf dziurawiąc kosz za 3 punkty, a jego koledzy tez trafiali wiekszość prób. Trzecia kwarta to jednak powrót do scenariusza z pierwszej kwarty, ale wykonawcy się zmieniali i sposób na rozbicie obrony. NFZ w tej kwarcie trafił aż 6 razy za 3 punkty, aż 3 takie trafienia zaliczył Filip Lebiedziński, dwa razy trafił Olek Winkiel i raz Nick Malić, a drużynowo zespół zdobył zabójcze 29 punktów. W ostatniej cześci meczu NFZ kontorlował przebieg spotkania i przyblizył się znacząco do 1 miejsca po rundzie zasadniczej.\nAgresywnie Zmasowani – Grzechotniki 55 – 46\nCiężki terminarz mieli Agresywnie Zmasowani w tym okresie, najpierw mecz z niepokonanym NFZ, a teraz kolejny niepokonany zespół czyli Grzechotniki. Zespół Agresywnie wszedł w mecz i zyskał szybko kontrolę nad wydarzeniami. Grzechotnikom brakowało troche jadu w momentach kiedy mogli dojść rywali i te momenty zawachania odbijały sie zawsze czkawką. Najbliżej dogonienia rywali Grzechotniki były w 4 kwarcie, kiedy to dwukrotnie po rzutach Norberta Leśniewskiego schodzili do 1 lub 2 punktów starty, ale nigdy nie udało sie im przełamać prowadzenia. Fantastyczny mecz w druzynie zwycieskiej rozegrał Mikołaj Witkowski(20ptk,4prz), który zazwyczaj w najcięższych momentach odpowiadał na opór rywali. W grzechotnikach zabrakło bardzo waznego gracza, czyli Adama Grabarczyka, plus zabrakło skuteczności w elemencie którym potrafili zabijać rywali, czyli w rzutach za 3. Ciekawa bedzie walka o 1 miejsce w grupie do samego końca.\nGrzechotniki – Kosmity 71 – 52\nPierwsza kwarta to kompletna demolka. Grzechotniki trafiły 7 na 10 trójek i na 9 celnych rzutów z gry mieli 8 asyst. Kosmity zrobiły przed meczem kolejny transfer w postaci bardzo dobrego gracza jakim jest na pewno Maciek Bałabuch. Ale na taka dyspozycję nawet Maciek nie pomógł, Grzechotniki kontrolowały sytuację do ostatniego gwizdka. Duet Norbert Leśniewski – Adam Chojnacki popisał się morderczą skutecznością zza linni rzutów 3 punktowych – uwaga – 10/11!! Cały zespół Grzechotników miał w tym meczu 23 asysty, a więc aż przyjemnie musiało się współnie grać. Gratulacje! Kosmity niestety wyraźnie nie mogą znaleźć w zespole wspólnego języka i pomimo dużych umiejętności indywidualnych, nie potrafią ich przekuć w prawdziwy zespół.\nTOS Gdynia – Ocelot 62 – 45\nWszystkie 4 kwart zostały wygrane przez Tos. Jest to ich pierwsze zwyciestwo w 2 Lidze i myślę, że nie zadowala taki stan prezesa zespołu Piotra Kiczkę. W poprzednich sezonach zespół radził sobie całkiem nieźle lige wyżej i w planach powinien byc powrót do tego stanu. Ocelot pomimo porazki wcale nie położył sie przed przeciwnikiem, trafił aż 11 trójek na niezłej skuteczności. Ocelot miał jednak problem z trafianiem za 2 punkty i największy problem ze zbiórkami przegranymi aż 47-25. To dało im przynajmniej kilkanaście mniej prób z gry i zrobiło gigantyczną różnicę. TOS zagrał lepiej, bo zawsze gra lepiej kiedy w składzie jest Marcin Skiba. Az 6 graczy w zespole miało eval 10 lub wyższy.\nOcelot – Seksowny Oddział Uderzeniowy 53 – 30\nMecz dwóch drużyn, które w tym sezonie jeszcze nie wygrały. Dlka mnie to duza niespodzianka, bo Ocelot to coraz ciekawszy team, fajnie poukładany i moim zdaniem spokojnie moze w tej lidze namieszać. SOU to dla mnie najwiekszy zawód, bo wiem, że chłopacy w basket potrafia grac bardzo dobrze. 3 lata temu awansowali nawet do 1 ligi, skład był podobny, a nawet teraz wydaje mi się mocniejszy. Teraz SOU odniosło 4 porażkę, a Ocelot odniósł pierwsze zwycięstwo. Czasami mozna usłyszeć na korytarzach 3LK opinię, że łatwiej się gra w meczu, kiedy masz 6-7 zawodników w składzie, bo łatwiej jest wejść w mecz, nie ma za wielu zmian i kazdy gracz może złapać rytm meczowy. Ten opis moim zdaniem idealnie pasuje do tego meczu i drużyny Ocelotu. Co do SOU zabrakło motora napędowego drużyny, czyli Krzyśka Kloca, ale i tak uwazam że chłopaków stac na wiecej. Do roboty Seksowni !!!\nPodsumowanie 2 Ligi Grupy Gdańskiej :\nTak jak juz wspominałem w opisach na czele znajdują sie 3 druzyny, czyli : NFZ, Agresywnie Zmasowani i Grzechotniki. Decydujący o kolejności powinien być mecz Grzechotniki – NFZ, który grzechotniki muszą wygrać 11 punktami żeby wyjść na pierwsze miejsce. Oczywiście wyzej wymienione zespoły muszą wygrać inne mecze żeby taki stan rzeczy miał miejsce. Agresywnie Zmasowani mają w prawdopodobnej tabeli minus 1 punkt, a więc szanse na 1 miejsce mają bardzo małe, ale taki stan stawia ich jako faworytów do 2 miejsca. O 4 miejsce powinien powalczyć TOS, Ocelot i Kosmity. Seksowny juz raczej nie wywinie sie z gry o utrzymanie, tylko matematyka zaawansowana moze im dac awans do Playoffs.\nW najwyzszej klasie rozgrywkowej wystepuje aż 11 drużyn bez podziałuna grupy. Aż i tylko, bo kilka zespołów spadło do 2 ligi i kilka odpadło na ten sezon z ligi przez różne problemy. Mamy tutaj do czynienia z dużą grupą, która systemem każdy z kazdym rozegra wiekszość sezonu. Nastepnie mamy Final Four dla 4 najlepszych drużyn do 1 zwyciestwa i dla drużyn z miejsc 5-10 mecze o miejsca.\nZ ligi moze spaść 1 drużyna, która zajmie 11 miejsce i rozegra baraż z zespołem nr.3 z 2 ligi o pozostanie w 1 lidze.\nGrande Pruszczones – Los Chicos Latinos 62 – 80\nW tym meczu byliśmy świadkami pewnego przełomu. Wiele razy pisaliśmy, że Grande Pruszczones nie zmieniło składu od 4 Ligi, ale w 1 lidze pojawił się zdecydowany problem zapowiadany przez Komisarza – gdzie są wysocy ? Grande Pruszczones długo się opierało, ale w końcu poszło na kompromis ze swoim sumieniem i zatrudniło trenera z klubu w którym grali. Nowym zawodnikiem został bedacy w coraz lepszej formie Mariusz Włodarski, który niewatpliwie spełnia warunki gracza wysokiego i silnego fizycznie. Jak na zawołanie gra Grande Pruszczones bardzo sie poprawiła i przez pierwsza połowę wynik oscylował w okolicach remisu. W 3 kwarcie odpalił się kosmicznie Maciek Wolf, który 18 ze swoich 33 punktów odpalił właśnie w tej kwarcie. W osiągnięciu 20 punktowej przewagi dobitnie pomógł mu Rafał Ronowski autor trzech trójek w tej odsłonie. Ostatnia kwarta była juz formalnością. Los Chicos bez swojego lidera z zeszłego sezonu zaskakuje i gra bardzo dobrze. Gra jest fajnie rozłożona na wszystkich graczy i z zespołu który ledwo co sie zgłosił do sezonu powstaje fajny kolektyw walczacy o Final Four.\nElektryka West – Dachy z Nieba 69 – 55\nTo był bardzo wazny mecz dla obu drużyn, Elektryka ostatnio poniosła 2 porażki, a Dachy jak dotąd nie przegrały z nikim i ograły groźnych rywali. Mobilizacja w elektrykce była 100% i w tym składzie jest to zespół niezwykle ciężki do pokonania. Juz w pierwszej kwarcie Dachy pokazały, ze bilans 3-0 to nie przypadek, wygrały tą kwartę za sprawą bardzo dobrej gry Maćka Kraśniewskiego. Musiało to bardzo wkurzyć kilkukrotnych mistrzów 3LK, bo od drugiej kwarty Elektryka zacieśniła obronę i rzuciła się do ataku. Wygrała wszystkie kwarty do końca meczu i w pewnym momencie przewaga wiecemistrzów z zeszłego sezonu osiągneła 18 punktów. Ciężko w Elektryce wyróznić jednego gracza, bo każdy z 7 uczestników tego meczu rzucił minimum 6 punktów. Problem w grze z tym zespołem polega na tym, że nigdy nie wiesz kto uderzy najmocniej i kogo mozna odpuścić. To trochę jak z GSW?\nNieobliczalni – Los Chicos Latinos 62 – 67\nMaciek Michalski stosuje ostatnio taktykę ciągłych zmian, nigdy nie wiemy kogo w tym sezonie w którym zespole zobaczymy na parkiecie. Na tym meczu pojawił się Damian Kropisz, niezwykle dobry zawodnik, zdobywca 26 punktów. Tylko główne pytanie polega na tym, czy w ten sposób zbuduje sie zespół walczący jak w poprzednich latach o medale w 1 Lidze? Moim zdaniem nie i tego najlepszym przykładem był ich dzisijeszy rywal, który przed sezonem stracił swojego bezdyskusyjnego lidera i nagle gra lepiej. Każdy z graczy przejął część obowiązków strzeleckich i obronnych i teraz Los Chicos nalezy do czołówki moim zdaniem najsilniejszej w historii 3LK pierwszej ligi. W Nieobliczalnych brakuje podziału zadań i formy u niektórych graczy. Brakuje Jędrzeja Graja w formie, który w poprzednich sezonach był razem z Jackeim Chojnackim mózgiem zespołu. Jeden z najleszych graczy czyli Piachu też zagubił gdzieś swoją formę. Moim zdaniem odbudowanie powinno się zaczać od tego co kiedyś działało i teraz nie działa. Moi zdaniem nikt nie zna swojej roli w zespole.\nWróćmy jednak do meczu, bo po raz kolejny czas pochwalić Los Chicos, w poprzednim meczu odpalił Maciek Wolf a w tym meczu bohaterem był były MVP 3LK czyli nieśmiertelny Łukasz Zaborowski. Oczywiście każdy gracz dołożył cegiełkę do tego sukcesu, ale Łukasz tego dnia był prawie bezbłędny – 26ptk – 9/12 za2 – 8/9 za 1. Ukłony z naszej strony.\nKoło Ergo – Wiadro 51 – 61\nPoczatek meczu był nokautem dla drużyny Wiadra, pierwsza kwarta została wygrana przez Koło Ergo 20-6! Jedak tak jak wspominałem juz wielokrotnie Wiadro to chyba najbardziej perspektywiczny zespół w 3LK. Jezeli chłopacy poważnie pogadają ze sobą to moim zdaniem kiedyś moga nawet wygrac tą ligę, bo fizyki ich graczy nikt nie posiada i kazdy z nich grał już na wysokim poziomie ligowym. Od drugiej kwarty te umiejetności zaczeły wychodzić spod ziemi. W 3 kwarcie Wiadro juz wyszło na prowadzenie, którego nie oddało do końca meczu. Co sie stało w zespole Koło Ergo ?\nMoim zdaniem chociaż meczu nie widziałem, zabrakło kogoś kto w pewnych momentach wziąłby sprawy w swoje ręce i pociagnął zespół indywidualnymi akcjami. Koło Ergo nie mozna zarzucić braku zespołowości bo aż przyjemnie się patrzy na wędrówkę piłki w akcjach ofensywnych czasami. Ale pierwsza liga wymaga juz trochę decyzyjności i opcji ofesywnych. Dzisiaj jednej opcji zabrakło, czyli Łukasz Kozłowskiego, który odgrywa dużą rolę w tym zespole. Liderami w zwycięskim teamie był duet podkoszowy Adam Siewruk(20ptk,14zb,4as) i wracający do formy Rafał Galikowski(14ptk,14zb,3as,2bl). Duet ten był również dobrze obsługiwany przez Juliana Germana(10ptk,7zb,7as).\nLokalesi – Bat Sierakowice\nWielki pojedynek dwóch kandydatów do mistrzostwa 3LK w tym sezonie. W obu ekipach zabrakło pojedynczych graczy, ale jednego z nich jezeli nie ma to jeste to ogromna strata, mowa tutaj o niedawnym MVP poporzedniej edycji czyli Danielu Syldatku. Bat w zeszłym sezonie nie przegrał żadnego meczu i w tym dalej miał czyste konto. W jedo miejsce pojawił się inny bardzo dobry gracz, czyli Kamil Izraelski, który ten sezon rozpoczynał dla 1 ligowej Energi Kotwica Kołobrzeg. Pierwsza kwarta była wyrównana i za wiele sie w niej nie wydarzyło, oba zespoły się badały a wynik oscylował w okolicach remisu. W drugiej kwarcie obrona Batu i nieskuteczność Lokalesów wydawało się że zakończyła mecz. Kwarta ta zakończyła się zwycięstwem Batu 17-3! Po zmianie stron zobaczylismy jednak fantastycny powrót Lokalesów do gry. Tym razem to oni zwarli szeregi w obronie i dali rywalom rzucić tylko 2 punkty !!! Na początku 4 kwarty Eric Rad rzucił 2 razy za 3 i wyprowadził swój team na 5 punktowe prowadzenie. Prowadzenie to Lokalesi utrzymywali przez kilka minut aż do momentu obudzenia się kapitana zespołu Bat Sierakowice czyli Roberta Kolki. Zdbył on aż 8 punktów z rzędu w tych ciężkich momentach zespołu i wyprowadził swój team na prowadzenie, kótrego Bat już po raz kolejny nie oddał do końcowych sekund.\nLos Chicos Latinos – Lokalesi 53 – 87\nTym razem w ekipie Los Chicos zabrakło kilku graczy na ten ważny mecz z podrażnionym poprzednią kolejką rywalem. Lokalesi zmietli rywali z powierzchni boiska w każdym elemencie. Po pierwsze szalał Marcel Babiński(21ptk) niezwykle skuteczny tegoż wieczoru. Po drugie Lokalesi wygrali zdecydowanie zbiórkę i to czego nie trafiali dobijali ich koledzy. Po trzecie po słabszym meczu z Batem lepiej zagrał lider zespołu, czyli Mateusz „Bonus” Nitsche(16ptk,6as). Mecz nie miał jakiejś wybitnej historii, bo Lokalesi prowadzili od samego poczatku do samego końca i wygrali każdą z 4 kwart.\nPowrót Pitera – Bat Sierakowice 75 – 51\nDwa niepokonane zespoły w 3LK od bardzo dawna. Powrót Pitera to ta sama ekipa, która zdobyła mistrzostwa 2 sezony temu i potem z powodów napiętego kalendarza trenerów Asseco podczas trwania Pucharu Euro Cup zespół nie przystąpił do sezonu kolejnego. Teraz wrócił wzmocniony jednym zawodnikiem, ale za to jakim graczem! Jest nim Piotrek Szczotka, czyli chyba najbardziej dominujacy gracz w 3LK od czasów Mindaugasa Budzinauskasa – przy okazji serdecznie pozdrawiamy. Bat Sierakowice nie znalazł swojego pogromcy od dobrych kilkunastu meczów aż do tego dnia. Powrót Pitera dosłownie zmiótł z boiska jak dotąd niepokonany Bat, dla którego ten mecz był ostatnim meczem przed półfinałowymi barażami o 2 ligą Pzkosz. Obrona Batu nie miała pomysłu na zatrzymanie tak dobrze funkcjonujacego kolektywu. W powrocie Pitera kazdy zawodnik zagrał dobre zawody, liderem punktowym był wracający do formy Mateusz „Zion” Żołnierewicz, a pod koszem demolował tradycyjnie rywali i zdominował zbiórkę Piotrek Szczotka. W Bacie zawiedli prawie wszyscy, ale lepiej w tym meczu niż w barażach. A okazja do rewanżu na pewno jeszcze sie znajdzie w Final Four, bo nie wyobrażamy sobie żeby któraś z tych ekip sie tam nie znalazła. W meczu miały miejsce też nieprzyjemne incydenty o których nie zamierzam pisać i mam nadzieję, że nic takiego w dalszej rywalizacji juz się nie wydarzy. Przy okazje gratulacje dla Batu Sierakowice za wygranie wszystkich 3 spotkań w Żyrardowie. Teraz czas na finał i bardzo nas cieszy mozliwość wykonania na finale statystyk i zobaczenie tego ciekawego widowiska.\nGdyńskie Niedźwiedzie – Powrót Pitera 61 – 92\nNiedźwiedzie w ty meczu się nie popisały krótko mówiąć. Przyszły na mecz w 5 zawodników, bez większości liderów i zostały zdemolowane przez Powrót Pitera i tytuowego bohatega bardzo srogo. Co ciekawe kazdy z 5 graczy w zwycięskiej druzynie rzucił minimum 15 punktów. Wcześniej w 3Lk chyba to sie nie zdarzyło. Druga ciekawostka to fakt, że Powrót Pitera zagrał mecz tzw. Back to Back, czyli dzień po dniu i jest to tez nie cżęsty przypadek w 3LK. W niedżźwiedziach jednym graczem starającym sie trzymać wynik był Piotr Pęksyk(28ptk), a sam zespół musiał grac kilkanaście minut w 4 osoby na boisku przez kontuzje kostki Komisarza. Rywale zachowali sie bardzo ładnie w tej sytuacji i równiez wycofali jednego swojego gracza z gry za co serdecznie dziękuję.\nGrande Pruszczones – Wiadro 46 – 65\nWiadro tak jak myśleliśmy łapie wiatr w żagle i odnosi pewne drugie zwyciestwo z rzędu. W Grande Pruszczones powrócił problem wysokiego gracza, bo wiadro zdemolowało rywali pod koszem 46 – 19. Pierwsza połowa meczu była wyrównana, ale druga połowa to prawdziwa dominacja silniejszego fizycznie Wiadra, który w tej części jak nie trafiał to dobijał każdy rzut wygrywając zbiórkę w drugiej połowie 24-6! Liderami w zwycieskim teamie byli Patryk Smugała(23ptk,13zb) i Rafał Galikowski(15ptk,20zb!). W Grande Pruszczones główną strategią w tym meczu były rzuty za 3 punkty, kótre trafiali na dobrej 40% skuteczności.\nNieobliczalni – Gdyńskie Niedźwiedzie 49 – 59\nPo ostatnim nieudanym meczu i brakach kadrowych, komisarz postanowił poszerzyć kadre zespołu o kilku graczy. Na mecz w końcu dotarł Szymon Mochnacz, który przyprowadził ze sobą kolejne ciekawe wzmocnienie w postaci swojego brata grajacego w tym sezonie w Asseco U20. Powróciła równiez legenda 3Lk, czyli Bartłomiej „Bugi” Gallas. Na korytarzach ligowych ćwierkają zawodnicy, że poświętach do zespołu dołączy również grajacy w tym sezonie w 1 Lidze w zespole Jamalex Polonii Leszno Mateusz Stawiak, a więc broń jeszcze nie została złożona. W Nieobliczalnych zadebiutował kolejny zawodnik, czyli Kuba Pietkiewicz, który wzmocnieniem jest zawsze, ale pytanie czy juz nie wystarczy? Czas teraz skleić ten gwiazdozbiór w monolit, bo Final Four w tym przypadku uciekło juz chyba bezpowrotnie w tej edycji. Gdyńskie Niedźwiedzie bardzo dobrze weszły w mecz i z każdą minuta powiekszały przewagę. W pewnym momencie prowadziły 28 punktami ichyba trochę odpuściły. W ostatniej kwarcie Nieobliczalni rzucili się do pogoni, ale takiej przewagi w jedną kwartę nie sposób odrobić\nPodsumowanie 1 Ligi :\nTak jak wspominalismy na poczatku walka toczy sie o 4 czołowe miejsca. Prawie pewniekiem do gry w finałowej czwórce staje sie ekipa Powrót Pitera. Kolejne ekipy najbliżej awansu na chwilę obecną to Lokalesi i Bat Sierakowice. Za nimi jest kilkuzespołowa grupa pościgowa i zaliczyc do niej mozemy : Dachy z Nieba , Elektrykę West, Los Chicos Latinos i Gdyńskie Niedźwiedzie. Do walki może sie jeszcze włączyć Wiadro, ale musi liczyć na korzystne wyniki innych meczów, bo teoretycznie Wiadro zagrało juz swoje mecze z czołówką tabeli i pozostała im z niej jeszcze bezposrednio rywalizująca z nimi Elektryka i Los Chicos. Reszta drużyn prawdopodobnie bedzie walczyc o utrzymanie.\nMuszę przyznać, że sie zmęczyłem, ale jestesmy teraz na czysto z meczami. Postaram sie juz nie robic tak długich przerw, bo przed nami najważniejsze mecze i opisy stracą sens jezeli bedą bardzo wstecz. A więc życze wszystkim jak najwiecej zwycięstw i dobrej zabawy.\nNa koniec mam jeszcze zapytanie do graczy i kibiców. Chcecie miec lige typerów 3LK ? Ja zawsze myslałem, że wiem o lidze wszystko, ale w tym roku kilka zespołów nawet mnie zaskoczyło 😉\n← Wyniki i statystyki 09.04.2019\nWyniki i statystyki 12.04.2019 →


Orzechowska, Wodzianka i Szabatin na otwarciu butiku Alex Caprice | Party.pl\nOrzechowska, Wodzianka i Szabatin na otwarciu butiku Alex Caprice\nNa otwarciu butiku Alex Caprice można było spotkać wiele celebrytek, które rzadko możemy podziwiać na medialnych imprezach. Należy do nich m.in. Agnieszka Orzechowska, znana szerszej publiczności jako polska Angelina Jolie, na evencie pojawiła się w beżowej kreacji i pelerynce z królików. Bardzo nie podoba nam się to, że celebrytka nosi naturalne futra!\nAsia Ash i Dominika "Wodzianka" Zasiewska postawiły na czerń. Piosenkarka w bluzie z krzyżem wyglądała dobrze, ale bez szału. Za to Wodzianka, która kilka dni temu pojawiła się na urodzinach Radia EskaROCK w ostrej stylizacji, tak tym razem wybrała elegancką sukienkę koktajlową. Do tego złoty naszyjnik, szpilki w kolorze nude i różowa kopertówka...coś tu nie pasuje?\nObok nich na czerwonym dywanie zauważyliśmy Ewę Szabatin. Jej stylizacja nie miała by nic do zarzucenia, gdyby nie obszerna torba, do tej stylizacji celebrytka powinna zdecydować się na coś stanowczo mniejszego.\nWięcej zdjęć z otwarcia butiku znajdziecie w naszej galerii:\nWięcej na temat czerwony dywan Ewa Szabatin Agnieszka Orzechowska Wodzianka


Czapki z pomponem, kolekcja damska Zima 2021/2022 | LaModa\nCzapki z pomponem to absolutne must-have każdego sezonu jesień-zima. Ten model nigdy nie opuszcza czołówki modowych trendów! U nas znajdziesz mnóstwo produktów i to w wielu wersjach kolorystycznych, a także we wzory. Nie brakuje nakryć z dekoracjami, między innymi z logo znanych marek, takich jak Nike, czy 4F. Pojawiają się jeszcze napisy, bądź aplikacje w wersji 3D, na przykład z cekinów lub kryształków. Do wyboru masz nie tylko klasyczne czapki z pomponem damskie, takie jak beanie. Wiele firm oferuje nietypowe propozycje, na przykład ocieplane nakrycia głowy z daszkiem, a nawet z wiązaniem, czyli tak zwane „uszatki”. To nie wszystko, ponieważ wiele form zdobi nie jeden pompon, a dwa! Ten detal najczęściej wykonany jest z identycznego materiału co całość i niczym szczególnym się nie wyróżnia. Choć bywa, że powstał on z zupełnie innej tkaniny, na przykład z mięciutkiego futerka, czy frędzelków. Na La Moda odnajdziesz każdy możliwy rodzaj! Czapki z pomponem Adidas, czy innych sportowych gigantów wyśmienicie łączą się z rzeczami w tym samym stylu. Będą zatem idealne do szaleństw na stoku, czy na co dzień do luźnych miejskich stylizacji, na przykład z militarną parką oraz traperkami. Za to jednolite i minimalistyczne produkty doskonale wyglądają w towarzystwie szykownych płaszczy, czy z kurtką z puchu. Do elegantszych looków noś także czapki z pomponem, na przykład udekorowane transparentną woalką, czy o kroju beretu. W nich z pewnością nie zmarzniesz, a dodatkowo outfit nabierze wyjątkowego charakteru!


KONKURSY ADWENTOWE – Szkoła Podstawowa w Popowicach\n1 grudnia 2020 1 grudnia 2020 Tomek\nZapraszam wszystkich uczniów naszej szkoły do wzięcia udziału w konkursach adwentowych. Każdy kto wykona jeden z kalendarzy adwentowych lub lampion i prześle zdjęcia na wykonanej pracy na adres starzectomek@gmail.com weźmie udział w losowaniu cennych nagród oraz otrzyma dyplom i słodką nagrodę pocieszenia. A więc do dzieła. Zadania związane z robieniem kalendarzy wziąłem ze strony katechezawizualna.pl\nZADANIE 1 – KALENDARZ ADWENTOWY Z KARTONU\nkarton/tektura o wymiarach ok 40×40 cm\ndziurkacz (ja użyłam biletowego) ewentualnie coś czym można zrobić dziurki w pasku tektury by przeciągnąć sznurek (można też po prostu przewiązać bez robienia dziurek)\npapier do wydrukowania/napisania zadań\nrysujemy kontury domku u mnie podstawa ma 40 cm – dach nie musi mieć wierzchołka na środku;\nodcinamy pasek o szerokości 3 cm i dziurkujemy zostawiając po bokach ok 5 cm (24 dziurki)\nzawijamy końce naszego dziurkowanego paska i przyklejamy go na środku wzdłuż dolnej krawędzi\nz resztek tworzymy płotek, dachówki – żeby nasz projekt nabrał przestrzenności, tabliczkę Marana Tha (Przyjdź Panie Jezu)\nprzygotowujemy zadania do wykonania i przywiązujemy do paska z dziurkami;\nw tygodniu poprzedzającym Boże Narodzenie umieszczamy stopniowo postacie pokolorowane przez dzieci, zaczynając od pustego żłóbka.\nZADANIE 2 – KALENDARZ ADWENTOWY Z PUSZKI PO HERBACIE\nkartka w kolorze fioletowym (można pomalować farbami dzień wcześniej jak u nas i wykorzystać)\nkolorowy sznurek gwiazdki ze sklejki (lub inne ozdobniki na końcówki patyczków)\npuszka po herbacie/kartonik/słoik\nkółko wycięte z ozdobnego kartonu\nbibułę gnieciemy i przycinamy na szerokość naszego pudełka, w kilku miejscach smarujemy klejem i przyklejamy;\nprzycinamy pasek papieru nieco węższy, tak by było widać bibułkę pod spodem i przyklejamy;\ngórę owijamy tiulem/gazą przewiązujemy sznureczkiem przyklejamy jakąś ozdobę i koło z napisem kalendarz adwentowy;\nzadania drukujemy na wąskich paseczkach albo piszemy bezpośrednio na patyczkach, zamiast gwiazdek można nakleić numerki;\nZADANIE 3 – KALENDARZ ADWENTOWY\nPudełko po chusteczkach – jeśli chcemy, możemy je obkleić papierem kolorowym – moje nadawało się idealnie;\nwydrukowane zadania pocięte i zwinięte w ruloniki – nie trzeba ich wiązać;\nwydrukowane numerki ( do pobrania na dole postu )\njeśli jest taka konieczność, obklejamy najpierw pudełko po chusteczkach – kolorowym papierem;\ndrukujemy, wycinamy i przyklejamy gwiazdki z numerkami losowo;\numieszczamy w widocznym miejscu napis kalendarz adwentowy a z boku kartonika instrukcję;\ndrukujemy zadania rozcinamy zwijamy w ruloniki i gotowe\nTutaj jest do pobrania i wydrukowania kalendarz-adewntowy\nZADANIE 4 – LAMPION\nPrzykładowe zadania do kalendarzy adwentowych:\nPrzygotuj i zanieś niespodziankę dla rodziców