Hotele — Jaww | Hotels.com\nHotele w mieście Jaww\nWięcej informacji — Jaww\nNajlepsze hotele w mieście Jaww\nJaww — ogólne informacje\nJaww to idealny cel podróży, jeśli chcesz zdobyć nowe doświadczenia. Jaww — nocleg w okolicy dopasowany do Twoich potrzeb. Nieważne, czy przyjeżdżasz tylko na jedną noc czy na cały tydzień. Skorzystaj z mapy online na stronie Hotels.com i wyszukaj hotele w pobliżu miejsca takiego jak Jaww. Jaww to doskonałe miejsce do zwiedzania. Na naszej mapie możesz zobaczyć okolice wszystkich hoteli i sprawdzić, jakie atrakcje znajdują się w pobliżu. Możesz też sprawdzić wyniki na większym obszarze. Jaww — świetne oferty hoteli z gwarancją najniższej ceny.\nJakie rodzaje hoteli można znaleźć w mieście takim jak Jaww?\nJaww — ceny noclegów zaczynają się od 126 PLN. Skorzystaj z jednej z 387 ofert i uzyskaj rabat aż do 49%.\nJaww — klasyfikacja noclegów w okolicy ze względu na liczbę gwiazdek:\nJaww — dojazd\nKtóre lotnisko znajduje się najbliżej miasta takiego jak Jaww?\n• Manama (BAH-Międzynarodowy port lotniczy Bahrain), 30,6 km od centrum miasta Jaww\nJaww – atrakcje\nCo warto zobaczyć w okolicy miasta takiego jak Jaww:\n• Drzewo życia (2,2 km od centrum miasta)\n• Tor Grand Prix Bahrajnu (10 km od centrum miasta)\n• Rezerwat przyrody Al-Arin (10,1 km od centrum miasta)\n• Fort Riffa (14 km od centrum miasta)\n• Plaża Al Jazaira (14,5 km od centrum miasta)\nJaww — atrakcje w okolicy:\n• Park Wodny Lost Paradise of Dilmun (9,7 km od centrum miasta)\n• Klub Golfowy Royal (11,1 km od centrum miasta)\n• Muzeum Wydobycia Ropy Naftowej (6,2 km od centrum miasta)\n• Klub Golfowy Awali (12,1 km od centrum miasta)\nKiedy najlepiej odwiedzić miasto takie jak Jaww?


Kontrole budowlane Zielonka - Katalog 65m PR5\nSzanowni Państwo stworzyliśmy grupę profesjonalnych inżynierów z odpowiednimi uprawnieniami zajmujących się wdrażaniem obligatoryjnych czasowych kontroli obiektów budowlanych jak i całego wyposażenia budynku. Zdobyliśmy znaczne doświadczenie zyskane przy wykonaniu ponad 500 ocen technicznych i kontroli budynków. Zapraszamy do współpracy z naszym udziałem zarządzających nieruchomościami, administracje techniczne plus innych zainteresowanych do zapoznania się z naszą działalnością.Realizujemy sprawdzenia budowlane roczne, 5-letnie jak też kominiarskie. Jesteśmy bardzo fachowi , punktualni jak również cenowo przystępni. Wykonujemy także kontrole budynków w Zielonce.\nSłowa kluczowe: Przeglądy budowlane Zielonka, przeglądy obowiązkowe budowli, książka obiektu budowlanego


Auto na radio 1:16 - Zabawki | Gandalf.com.pl\nAuto na radio 1:16 - opis produktu:\nAuto to świetna zabawka dla każdego małego miłośnika motoryzacji! Zabawka jest odwzorowaniem prawdziwego auta w skali 1:16. Auto sterowane jest za pomocą pilota. Wykonana z wysokiej jakości tworzywa sztucznego.\n-21% Auto na radio 1:16 gry / zabawki


mgr Andrzej Kobalczyk\nDrugi Belweder od kuchni…\n(Spalska rezydencja Prezydenta I. Mościckiego oczami pracowników obsługi)\nSpała to z całą pewnością miejsce magiczne. Ta śródleśna osada, będąca niegdyś myśliwską stanicą rosyjskich carów, a potem – letnią siedzibą prezydentów R.P., urzeka i zarazem intryguje swoją niepowtarzalną atmosferą i niezwykłą historią. Z dawien dawna niezwykły magnetyzm Spały przyciągał do niej władców Polski i państw zaborczych. To tutaj, wśród ostępów dawnej Puszczy Pilickiej, miały miejsce wydarzenia o doniosłym znaczeniu nie tylko dla naszego kraju, ale i całej Europy.\nSzczególnym sentymentem darzył Spałę Prezydent R.P – prof. Ignacy Mościcki. Stała się ona dla niego w latach 1926-39 ulubionym miejscem tak dla wypoczynku, ale i pracy, w którym starał się bywać jak najczęściej. Dlatego też ulubioną, spalską siedzibę Głowy Państwa nazywano powszechnie nie tylko „najpiękniejszą w Polsce leśniczówką”, ale często również „drugim Belwederem”. Taki, oficjalny i odświętny obraz Spały za prezydentury I. Mościckiego utrwalano i powielano w licznych artykułach i relacjach prasowych, a także w audycjach radiowych i kronikach filmowych. A jak ta rezydencja wyglądała z drugiej strony?\nDo poszukania odpowiedzi na to pytanie zachęciło mnie żywe zainteresowanie, jakie wywołał mój artykuł pt. „Most dla Prezydenta”, zamieszczony w 1999 roku na łamach wielce poczytnego „Tomaszowskiego Informatora Tygodniowego” (w nr. 47). Opowiedziałem w nim nieznaną, lecz jakże frapującą historię spalskich mostów na Pilicy. W jej zrekonstruowaniu wielce pomocne okazały się informacje zwykłych ludzi, związanych przed II wojną światową, poprzez swoją pracę lub pracę swoich bliskich, z ówczesnym pałacykiem prezydentów R.P. w Spale. Przekazywane mi przez nich, za sprawą wcześniej wspomnianej wcześniej gawędy, kolejne relacje i pamiątki zaczęły się składać na obraz spalskiej rezydencji, który trudno byłoby odnaleźć na kartach wielu książek, albumów, przewodników i artykułów, ukazujących – jak się rzekło - świetność Spały niejako „od frontu”.\nTak doszło do zapoczątkowania w lutym 2000 roku na łamach TIT cyklu moich comiesięcznych gawęd noszących wspólny tytuł „Spalska Arkadia”. Przystępując do ich pisania zamierzałem ukazać nieznany dotąd obraz tej jedynej w swoim rodzaju nadpilickiej, śródleśnej osady, która zrobiła oszałamiającą karierę dzięki rosyjskim carom, a później – prezydentom R.P. Postanowiłem odejść od wielokroć powielanego, oficjalnego wizerunku Spały, jako przedwojennej rezydencji Głowy Państwa. Podjąłem zatem próbę odtworzenia obrazu Spały widzianej oczami jej zwykłych mieszkańców, zatrudnionych przy obsłudze siedziby prezydentów Rzeczypospolitej. Oddźwięk, jaki zyskał ten zamysł, przeszedł moje najśmielsze oczekiwania. Cykl, który początkowo miał zawierać najwyżej dwa – trzy odcinki, rozrósł się aż do jedenastu gawęd!\nBez wątpienia, sprawiła to wielka estyma, jaką na ogół darzą Spałę ludzie, których życiorysy bądź losy ich najbliższych splotły się z dziejami tej osady. Z wielką życzliwością i zaufaniem dzielili się oni ze mną swoimi wspomnieniami, a także udostępniali najrozmaitsze pamiątki rodzinne związane ze Spałą. W niektórych przypadkach chęć udziału w dopisywaniu ciągu dalszego do „Spalskiej Arkadii” była również inspiracją do poszukiwania rodzinnych korzeni i odtwarzania familijnych więzów. Do współtworzenia tych gawęd włączali się byli mieszkańcy Spały, rozsiani po całym kraju, a także za granicą.\nDzięki temu powstała niecodzienna galeria postaci związanych z dawną Spałą: pokojówek, kucharek, kredensowych, krawcowych, kamerdynerów, stangretów, kierowców, łącznościowców, ogrodników, policjantów i strażników leśnych. To ich oczami zacząłem oglądać przedwojenną Spałę i rychło przekonałem się, że te opowieści łączy wspólny mianownik: wielka estyma do spalskiej rezydencji i jej dostojnego lokatora – I. Mościckiego, ale także gorycz ze smutnego kresu tamtej idylli. Ludzie, którym dane było choć na chwilę ogrzać się blaskiem Prezydenta i Jego świty, do dzisiaj czują się na swój sposób wybranymi…\nIstotnym efektem tego cyklu stało się także zgromadzenie imponującego zbioru dokumentów i fotografii, z których większość nie była dotąd publikowana. Niektóre z tych zdjęć ujrzały po raz pierwszy światło dzienne właśnie na łamach TIT w charakterze ilustracji do moich gawęd z cyklu „Spalska Arkadia”. Ukazują one wiele nieznanych dotąd zdarzeń i scen zarówno z codziennego, jak i odświętnego życia przedwojennej Spały. Część tych unikatowych, utrzymanych w niepowtarzalnym klimacie zdjęć, została zaprezentowana we wrześniu 2003 roku na panoramicznej wystawie pt. „Magiczna Spała”, towarzyszącej Dożynkom Prezydenckim w Spale.\nInformacje i pamiątki zebrane za sprawą gawęd z cyklu „Spalska Arkadia” stały się cennym nabytkiem Skansenu Rzeki Pilicy, powstającego od 2000 roku w Tomaszowie Mazowieckim. Dzieje Spały, tak ściśle zespolone z Pilicą i dawną Puszczą Pilicką, zajmują poczesne miejsce w działalności dokumentacyjnej i wystawienniczej tej pionierskiej i unikatowej w skali kraju placówki.\nTak, dobrze pamiętam ten zegar. Stał na kominku w holu na parterze pałacu. Pokazywał nie tylko godziny i minuty, ale także dni tygodnia, miesiące i pory roku. A prawo do nakręcania go miał tylko pan Głowacki. On pamiętał jeszcze carskie czasy w Spale, a za Mościckiego był już na emeryturze. Pozwolono mu jednak jeszcze wykonywać niektóre drobne prace w pałacu, a także opiekować się wszystkimi zegarami, jakie w nim były, Aha, przypominam sobie, że pan Głowacki miał pod swoja pieczą także pałacową pościel.\nTak zaczęła swoje „spalskie wspominki” pani Józefa Szymańska, którą odwiedziłem w styczniu 2000 roku w jej mieszkaniu, usytuowanym w jednym z bloków tomaszowskiego osiedla „Niska” . Do mojego spotkania z pani Józefą, liczącą sobie wtedy już 90 lat, przyczyniły się drukowane w TIT gawędy z cyklu „Spalska Arkadia”. Okazało się, że moja rozmówczyni, pomimo już sędziwego wieku, odznaczała się wprost fenomenalna pamięcią, sięgającą jeszcze lat 20. i 30. ubiegłego wieku. Zarejestrowała ona, niczym kamera filmowa, wierne do najdrobniejszych szczegółów obrazy z jakże odległej dla mnie przeszłości. Zapisała skrupulatnie imiona i nazwiska ludzi, którzy już dawno odeszli z tego świata. Co znamienne, w pamięci pani Józefy tak dokładnie i wyraziście zapisało się zaledwie 10 lat spędzonych przez nią w przedwojennej Spale. Bo to przecież spalski rozdział, chociaż zakończony wielką tragedią osobistą, był jednak - jak sama podkreślała - najpiękniejszym rozdziałem w jej życiu.\nNa spotkanie z Józefą Szymańską zabrałem pokaźny, kompletowany przeze mnie od wielu lat album z archiwalnymi zdjęciami i starymi pocztówkami z motywami dawnej Spały. Niejedna z tych fotografii wywoływała wzruszenie u pani Józefy. Dzięki jej znakomitej pamięci mogłem zidentyfikować uwiecznione na nich postacie i zdarzenia. Niejako w rewanżu pani Józefa wyjęła ze swojego albumu rodzinnego unikatowy wręcz zestaw kilkudziesięciu zdjęć przedwojennej Spały, których dotąd zupełnie nie znałem. Oględziny tych fotografii przeplatały się z niezwykłą historią życia Józefy Szymańskiej.\nDowiedziałem się, że pochodziła ze wsi Królowa Wola, położonej nieopodal Spały i zawsze blisko z nią związanej. Już jako dziecko, a potem dorastająca panna często bywała w Spale. Tutaj też poznała swojego przyszłego męża – Jana Szymańskiego. Był on rodowitym „spalakiem”; jego ojciec – Józef Szymański służył jako woźnica – kuczer jeszcze u wielkiego łowczego cara Aleksandra III – margrabiego Zygmunta Wielopolskiego.\nJan Szymański, po odbyciu służby wojskowej w artylerii konnej, został w końcu lat 20. ub. wieku kamerdynerem u prezydenta R.P. Ignacego Mościckiego, pracując wyłącznie w spalskim pałacu. W 1931 roku ożenił się z młodą mieszkanką Królowej Woli. I tym sposobem pani Józefa została nie tylko żoną prezydenckiego kamerdynera, ale także sama dostała się na służbę do pałacu w Spale.\nDla mnie, prostej dziewczyny z Królowej Woli to był wielki awans. Nagle znalazłam się we wspaniałym otoczeniu wytwornych ludzi. Byłam pracowita i szybko się uczyłam, co pozwoliło mi dojść do funkcji tzw. podkuchennej w spalskim pałacu. Życie w takim świecie, to było jedno nieustające święto. Wszyscy dookoła byli zawsze elegancko ubrani i zachowywali się bardzo uprzejmie, nawet wobec służby. A jacy tam bywali goście! Pamiętam, że kiedyś przyjechał do Spały sam Jan Kiepura. Kiedy wchodził do pałacu, odebrałam od niego płaszcz i kapelusz. Na pożegnanie ten słynny śpiewak dał mi 10 złotych – wspominała i z dumą i rozrzewnieniem pani Józefa.\nA może tego samego dnia zrobiono pierwsze ze zdjęć pokazanych mi przez J. Szymańską? Na tle spalskiego pałacu i zaparkowanej przed nim eleganckiej limuzyny stoją dwaj tutejsi kamerdynerzy: z lewej Stanisław Jurgowiak i po prawej – Jan Szymański (mąż pani Józefy). Tak, tylko tacy przystojni mężczyźni mogli wtedy zostać prezydenckimi kamerdynerami – komentowała tę fotografię z westchnieniem .\nOglądaliśmy kolejne zdjęcia ze spalskiego albumu. Na jednym z nich widać prezydenta I. Mościckiego w towarzystwie dużego, kudłatego psa. To był ulubiony pies prezydenta. Miał na imię Lord. Mościcki pozwalał mu na wszystko. Lord miał specjalne posłanie w holu na parterze pałacu. Kiedy tylko prezydent zasypiał w swoim pokoju na piętrze, pies wdrapywał się po krętych, żelaznych schodach do jego sypialni. Sam otwierał łapą drzwi i podkradał coś z prezydenckiej garderoby. Najczęściej były to skarpetki. Lord przynosił je do swojego legowiska, by z nimi spać do rana. Po obudzeniu się prezydent nie mógł znaleźć swoich skarpetek, ale wcale nie złościł się na swojego pupila.\nOpowiadano po wojnie – wspominała dalej pani Józefa – że ten pies zdechł po ukąszeniu go w lesie przez jadowitą żmiję. Słyszałam nawet, że żona prezydenta Mościckiego – Maria miała jakoby wyznaczyć nagrodę w wysokości 5 złotych za przyniesienie zabitej żmii, aby się zemścić za śmierć ulubionego psa jej męża. Ale to trzeba włożyć między bajki, bo Lord zdechł w spalskim pałacu, po prostu ze starości. Prawdą jest tylko to, że prezydent pochował go obok kamiennego pomnika świętego Huberta stojącego w lesie nad brzegiem Pilicy. Grób psa przykryto głazem z wyrytym napisem: Lord 1935 – wyjaśniała mi Józefa Szymańska.\nPrzed naszymi oczami przesuwały się kolejne kadry z życia przedwojennej Spały. Pani Józefa uważnie przypatrywała się przyniesionemu przeze mnie zdjęciu wnętrza pałacowej kuchni. Otrzymałem je wcześniej od mieszkanki Tomaszowa Maz. – Bogumiły Głowy, która odpowiadając na apel zawarty w gawędzie z cyklu „Spalska Arkadia” przekazała mi niektóre pamiątki po swojej, nieżyjącej już ciotce – Salomei Piotrowskiej. Pochodziła ona z sąsiadującej ze Spałą wsi Ciebłowice i przed wojną dosłużyła się funkcji kredensowej na Zamku Królewskim w Warszawie (o czym jeszcze będzie mowa). Niektóre z postaci widniejących na tej fotografii dotychczas były dla mnie anonimowe.\nTak, to jest wnętrze kuchni pałacowej w Spale – potwierdziła J. Szymańska. – Znajdowała się ona obok pałacu, tam, gdzie później zrobiono FWP-owską stołówkę. Kuchnia była połączona z pałacem drewnianą krytą galerią, którą dostarczano posiłki. Oczywiście, poznaję osoby sfotografowane na tym zdjęciu. Widoczny po lewej stronie kucharz nazwiskiem Zalewski przyjeżdżał z prezydentem z Warszawy, kiedy w Spale odbywały się jakieś ważniejsze przyjęcia. To był prawdziwy kuchmistrz. Nie tylko świetnie gotował, ale znał kilka języków. Pośrodku rozpoznaję kamerdynera Władysława Rumińskiego, który ma na sobie galową liberię. On także przyjeżdżał na specjalne okazje do spalskiego pałacu z Warszawy Stojąca po prawej kucharka miała na imię Janka. Niestety, nazwiska nie pamiętam. Ona także przyjeżdżała z Warszawy i dobrze znała się na kuchni. Myślę, że w dniu, kiedy zrobiono to zdjęcie, prezydent Mościcki miał w swojej spalskiej rezydencji wyjątkowych, może zagranicznych gości – domyślała się pani Józefa.\nNiewykluczone, że tego samego dnia zostało wykonane inne ze zdjęć przechowanych w rodzinnym albumie przez J. Szymańską. Na tle frontonu spalskiego pałacu stoją od lewej: opiekunka wnuka prezydenta Mościckiego (zdrobniale przez wszystkich nazywana Bronią), wspomniany wcześniej kamerdyner W. Rumiński i kucharka imieniem Janka. Jak się rzekło, na co dzień pracowali oni na Zamku Królewskim w Warszawie.\nKolejne zdjęcie, wydobyte dla odmiany z mojego albumu, wywołało nowy przypływ wspomnień u rozmówczyni. Fotografię, przedstawiającą moment wyjścia I. Mościckiego ze spalskiego kościółka po uroczystym nabożeństwie, otrzymałem od mieszkanki Piotrkowa Tryb. – Longiny Cyniak. Jej mąż, Wacław Cyniak prowadził przed II wojną światową centralę telefoniczną w spalskiej rezydencji. Na wspomnianej fotografii prezydenta Mościckiego, idącego wśród szpaleru wieśniaczek z Królowej Woli, poprzedzają dwaj postawni i eleganccy oficerowie w galowych mundurach.\nPoznaję ich, to są adiutanci Mościckiego. – ożywiła się pani Józefa – Obaj byli w stopniu kapitana. Ten w mundurze podhalańczyka nazywał się Hartman, a drugi ubrany na biało nosił nazwisko Kryński i był oficerem lotnictwa morskiego. Pamiętam, że kilka razy przyleciał swoim samolotem z Warszawy i krążył nisko nad Spałą. Zdenerwowało to prezydenta Mościckiego, któremu warkot samolotu przeszkadzał w pracy. Dlatego zabronił kapitanowi Kryńskiemu dalszych lotów nad centrum Spały.\nW trakcie dalszej rozmowy przekonałem się, że Józefa Szymańska ze szczególnym uznaniem i szacunkiem wyrażała się o drugiej żonie prezydenta Mościckiego – Marii. Wie pan, ona była najpierw sekretarką Mościckiego i traktowała nas, służbę bardzo życzliwie. Kiedy została panią prezydentową, to wcale się nie zmieniła w stosunku do nas. Była urodzoną społeczniczką. Na przykład: zorganizowała dla kobiet mieszkających w Spale i pobliskich wsiach takie goło gospodyń, na którym uczyłyśmy się szyć i haftować. Pani prezydentowa była bardzo dumna z naszych dzieł, które wystawiała w holu hotelu „Savoy” sąsiadującego ze spalskim pałacem (obecnie dom wczasowy FWP „Rogacz” – dop. A.K.). Bardzo podobały się jej nasze stroje ludowe. Prosiła nas, żebyśmy je wkładały przy każdej okazji – podkreślała pani Józefa, wydostając na potwierdzenie ze swojego albumu zdjęcie ukazujące członkinie wspomnianego koła spalskich gospodyń na tle ich krawieckich majstersztyków. W pierwszym rzędzie widać pochyloną nad dziećmi Marię Mościcką. Jest na tym zdjęciu także pani Józefa, wtedy młoda mężatka. Stoi w pierwszym rzędzie, druga od lewej.\nNa moje kolejne spotkanie wspomnieniowe z Józefą Szymańską przybył także jej syn – Jan. Chociaż już od 30 lat mieszkam w Tomaszowie, to jednak nadal czuję się „spalakiem” z krwi i kości – zaznaczył na powitanie. Nic dziwnego, bowiem urodził się w 1932 roku właśnie w Spale jako pierworodny syn Jana Szymańskiego – kamerdynera z tutejszego pałacu prezydenta I. Mościckiego. To przecież w Spale pan Jan spędzał szczęśliwe dzieciństwo hołubionego przez rodziców jedynaka, dzieciństwo tak brutalnie przerwane przez wojnę. To ona zabrała mu ojca i wygnała wraz z matką ze Spalskiej Arkadii.\nWydobywane z zakamarków pamięci J. Szymańskiego najdawniejsze wspomnienia ze Spały wiążą się z tamtejszym przedszkolem. Uczęszczał do niego wraz z innymi dziećmi pracowników obsługi spalskiej rezydencji. Opiekunką tej dziatwy była Gabriela Wesołowska – również pochodząca ze Spały. Chociaż byłem wtedy pięcio- lub sześcioletnim malcem, to zapamiętałem do dzisiaj nasze spacery po Spale i okolicy. Pani Gabriela prowadziła nas do pomnika żubra i do słomianego grzyba nad Pilicę. Któregoś dnia nasza gromadka mijała pałac, a na jego ganku siedział sam pan Prezydent w towarzystwie dużego czarnego psa. Nasza wychowawczyni powiedziała nam wtedy, żebyśmy równo maszerowali, bo patrzy na nas Pan Prezydent. Pamiętam, że Mościcki uśmiechnął się do nas i przyjaźnie pokiwał ręką. Było to dla mnie duże przeżycie, o którym potem długo opowiadałem swoim rodzicom i sąsiadom – snuł w lutym 2000 roku swoje wspomnienia Jan Szymański, będący już wtedy emerytem.\nDla zilustrowania jego opowieści spośród zachowanych w albumie Józefy Szymańskiej kilku zdjęć ze scenami zabaw i spacerów dzieci z przedwojennego przedszkola w Spale, warto wybrać fotografię wykonaną na tle spalskiego stadionu. Widać na niej wspomnianą wcześniej przedszkolankę i dzieciaki, w najlepsze formujące piaskowe babki tuż przed honorową trybuną przeznaczoną dla prezydenta I. Mościckiego.\nNa innych zdjęciach widać sceny z kostiumowego balu karnawałowego zorganizowanego dla spalskich przedszkolaków w hotelu „Savoy”. Dzieciarni, przebranej pięknie za bajkowe postacie, towarzyszą przedstawiciele zarządu rezydencji spalskiej. W tle widać wspaniale ustrojoną choinkę i słomiany dach żłobka. Wszyscy są uśmiechnięci i beztroscy. Słowem – pełna sielanka.\nTak – wzdychała po latach pani Józefa – Wtedy nie musieliśmy się martwić o przyszłość. Praca w Spale dawała nam sporo przywilejów i duże poczucie bezpieczeństwa. Kiedy wyszłam w 1931 roku za prezydenckiego kamerdynera, to już nie musiałam pracować w pałacu jako kredensowa. Dostaliśmy wygodne mieszkanie w domu znajdującym się na prawym brzegu Pilicy tuż za mostem. Naszymi sąsiadami były rodziny Cabanów, Wójcików, Poźniaków i Cyniaków, podobnie, jak my, związane poprzez pracę ze spalską rezydencją. Powodziło nam się na tyle dobrze, że mogliśmy myśleć o przyjemnościach i podróżach. Ludzi zatrudnionych przy prezydencie Mościckim było stać nawet na zakup motocykla, który wtedy był wielkim luksusem.\nNa dowód pani Józefa pokazała mi zdjęcie przestawiające znamienną scenę z przedwojennej Spały. Na parkowej alejce przed pałacem stoi duży, błyszczący chromami motocykl. Z dumą prezentuje tę imponującą maszynę jej właściciel – Stanisław Dąbrowski, na co dzień gospodarz sąsiadującego z pałacem hotelu „Savoy”. Stojący na prawo od motocykla mąż pani Józefy ma na sobie galową liberię. Widocznie tego dnia prezydent Mościcki przyjmował szczególnie znamienitych gości. Na zdjęciu są widoczni także dwaj policjanci z ochrony prezydenta RP w Spale.\nKtóregoś dnia – kontynuowała wspomnienia Józefa Szymańska – musiałam pojechać z synem do mojej rodziny w Warszawie. Tak się złożyło, że akurat wtedy wracał do Warszawy samochód, który przywiózł do Spały prezydenta na dłuższy pobyt. Ponieważ mój mąż przyjaźnił się z kierowcą tej limuzyny, to skorzystałam z darmowej podróży. I to jakim autem! Pamiętam, jak przez całą drogę wszyscy się za nami oglądali. Jakże ja wtedy byłam dumna i szczęśliwa…\nNiewykluczone, że tę cudowną i niezapomnianą podróż pani Józefa odbyła autem widocznym na zdjęciu zachowanym w jej albumie. Fotografia, sygnowana na odwrocie datą 10 lutego 1935 roku, jest również opatrzona odręcznie napisaną informacją: „,Auto z kompanii Prezydenta. Krzyżówka od Konewki”. Obok widnieje dedykacja skreślona spalskiemu kamerdynerowi, Janowi Szymańskiemu przez jego przyjaciela, prezydenckiego kierowcę: „Na wieczną Jasiowi pamiątkę – Albert”.\nW swoim rodzinnym albumie Józefa Szymańska pieczołowicie przechowała jeszcze jedna niezwykłą pamiątkę z lat swojej służby w spalskim pałacyku. Ma ona postać niewielkiego, sztywnego kartoniku w kolorze kremowym, z wytłoczonym u góry godłem państwowym i jest najprawdziwszym jadłospisem potraw podanych na szczególnie uroczystej kolacji w spalskiej rezydencji prezydenta I. Mościckiego. Świadczy o tym treść owego menu: „WIECZERZA DNIA 10 LISTOPADA 1936 R. – Przekąski – Pieczeń wołowa na zimno. Sos porzeczkowy – Bażanty pieczone. Sałata – Selery z pieczarkami – Lody – Owoce”.\nTakimi to wyszukanymi daniami I. Mościcki uraczył swoich dostojnych gości w spalskim pałacyku z okazji przypadającego wtedy 18-lecia odzyskania przez Polskę niepodległości. W wigilię tej uroczystości w jadalni, mieszczącej się na półpiętrze pałacyku, w otoczeniu mnóstwa okazałych rogów jelenich zdobiących ściany i tworzących stylowe żyrandole, zasiadło do uroczystej kolacji nieliczne, acz wytworne towarzystwo. Za sprawą Józefy Szymańskiej, byłej pokojówki i kredensowej w przedwojennym pałacu spalskim wiemy dzisiaj, co i na czym jadali tu wówczas goście prezydenta Mościckiego. Zarówno oni, jak i obsługujący ich pracownicy spalskiej rezydencji nie przypuszczali, że kres tej sielanki jest taki bliski.\nW końcu sierpnia 1939 roku mój mąż został zmobilizowany do wojska – wspominała po latach pani Józefa – Chociaż był kamerdynerem samego prezydenta Mościckiego i mógł się wyreklamować od wojska, to jednak tego nie zrobił. Pracownicy spalskiej rezydencji odznaczali się patriotyczną postawą i po prostu nie wypadało im unikać obowiązku obrony ojczyzny. Dlatego mój mąż – Jan Szymański poszedł na wojnę, pozostawiając w Spale mnie i naszego 7-letniego synka. Okazało się, że był to koniec najszczęśliwszego okresu w naszym życiu - skonstatowała ze smutkiem Józefa Szymańska.\nJuż 3 września 1939 roku postanowiła ona wraz z kilkunastoma innymi rodzinami ze Spały uciekać przed Niemcami na wschód. Wraz ze swoim 7-letnim synkiem pani Józefa przeżyła koszmar ucieczki ciągle zatłoczonymi drogami i pod ciągłymi nalotami niemieckich samolotów. Zakończyła się ona około 17 września gdzieś pod Łuckiem. Większą część drogi powrotnej do Spały I. Szymańska i jej synek musieli przebyć pieszo. Po kilkunastu dniach byli na miejscu, gdzie już czekał na nich mąż i ojciec – Jan Szymański. Okazało się, że uczestniczył on w obronie Warszawy, a potem dostał się do niemieckiej niewoli. Korzystając a niezbyt dokładnego pilnowania jeńców, uciekł z tymczasowego obozu i powrócił do Spały. Tak więc cała trójka znów była razem w Spale, ale w jakże zmienionej sytuacji.\nPoczątkowo mąż pani Józefy nadal pracował jako kamerdyner w spalskim pałacyku, w którym ulokowało się wysokie dowództwo niemieckie. Fakt ten postanowili wykorzystać konspiratorzy z ZWZ-AK, którzy właśnie w Spale uruchomili pierwszą w okupowanej Polsce komórkę wywiadowczą. Jednym z jej członków był właśnie Jan Szymański. Niestety, w październiku 1940 roku Niemcy wpadli na trop tej komórki i aresztowali wszystkich konspiratorów. Większość z nich, a w tym i J. Szymański została zamordowana przez hitlerowców.\nJego owdowiała żona przez jakiś czas pracowała w Spale jako pokojówka, ale na dłuższą metę nie było tu już dla niej miejsca. Przeniosła się zatem z synem do Tomaszowa, gdzie spędziła resztę okupacji. Zaraz po wojnie pani Józefa powróciła do Spały, by podjąć pracę przy obsłudze tutejszych ośrodków FWP. Po przejściu na emeryturę resztę życia spędza w Tomaszowie. Nigdy nie wyszła ponownie za mąż.\nJednym z wielu czytelników TIT, który postanowił mi dopomóc w kontynuowaniu gawęd z cyklu „Spalska Arkadia” był mieszkaniec Tomaszowa Maz. Jacek Wesołowski. W maju 2000 roku zaprosił mnie on do swoich rodziców - Janiny i Wacława Wesołowskich, mieszkających od kilkudziesięciu lat w Spale. Niebawem zawitałem do ich domku ukrytego między drzewami obok spalskiego kociołka i budynku dawnej pralni FWP-owskiej. W tych ceglanych murach, mieszczących niegdyś przypałacową oranżerię niejako namacalnie czuło się atmosferę przeszłości. Przede wszystkim była to jednak zasługa samych gospodarzy, chętnie oddających się wspomnieniom „ze starych, dobrych czasów”.\nMój ojciec, Bronisław Rawski był stangretem jeszcze u prezydenta Narutowicza, a potem woził także prezydentów Wojciechowskiego i Mościckiego – podkreśliła na wstępie z nieukrywaną dumą pani Janina. Ojciec pochodził spod Warszawy. Najpierw był zatrudniony w obsłudze warszawskiego Belwederu. Mama – Stefania była rodowitą warszawianką; pochodziła z Grochowa. Na początku zajmowaliśmy służbowe mieszkanie w sąsiedztwie Belwederu, gdzie w 1922 roku przyszłam na świat. Potem przeniesiono nas do mieszkania obok Zamku Królewskiego w sąsiedztwie z Pałacu pod Blachą. Zapamiętałam co nieco z tamtych czasów. Na przykład wciąż mam przed oczami postawną, elegancką postać Sikorskiego, wtedy premiera rządu, kiedy przechodził koło naszej stróżówki.\nPamiętam też często powtarzaną przez ojca opowieść – ciągnęła dalej – o tym, jak po raz ostatni wiózł prezydenta Narutowicza. Ojciec pojechał z nim w reprezentacyjnym powozie pod budynek „Zachęty” i tam czekał na jego powrót. Po pewnym czasie z tego gmachu wyszedł ktoś ze świty prezydenta i powiedział ojcu, że może odjechać sam. Dopiero po powrocie do wozowni belwederskiej ojciec dowiedział się, że prezydent Narutowicz został zastrzelony w „Zachęcie” przez zamachowca – snuła osobliwe wspomnienia ze swojego dzieciństwa wyraźnie wzruszona pani Janina.\nNiejako na poparcie swoich słów pokazała mi oryginalną fotografię przedstawiającą scenę przejazdu reprezentacyjnego powozu typu lando z wozowni belwederskiej ulicami Warszawy (być może przez Krakowskie Przedmieście). Na zdjęciu wyraźnie widać, że był to nader elegancki powóz na specjalne okazje. Zaprzężona do niego para siwków odznacza się wyjątkową urodą i gracją. Pięknie utrzymane konie utrzymują równy i jednakowy krok! Ciekawym szczegółem równie eleganckiej, co powóz, uprzęży są miniaturowe godła państwowe – orzełki umieszczone na tzw. okularach zasłaniających z boku oczy koni. Warto również zwrócić uwagę na reprezentacyjne liberie stangretów i na eskortujący powóz oddział polskich kawalerzystów w odświętnych uniformach.\nTo zdjęcie zostało zrobione około 1925 roku – wyjaśniła J. Wesołowska. – jak opowiadał mi ojciec, jechali nim wtedy na audiencję u prezydenta Wojciechowskiego ambasadorowie Francji i Rumunii. A powoził właśnie mój ojciec, siedzący po prawej stronie kozła. To dopiero był szyk… - westchnęła z rozrzewnieniem pani Janina.\nNiestety, po upływie zaledwie trzech lat od chwili wykonania opisanej fotografii okazało się, że używanie konnych zaprzęgów do podobnych celów reprezentacyjnych jest już przeżytkiem. Zostały one wyparte przez eleganckie limuzyny rządowe. Ale dla tradycyjnych powozów konnych było jeszcze miejsce w ukrytej wśród nadpilickich borów spalskiej rezydencji prezydentów R.P.\nW 1928 roku, już za prezydenta Mościckiego, mój ojciec dostał służbowe przeniesienie do Spały – kontynuowała Pani Janina. – Pamiętam, że był z tego powodu bardzo niezadowolony. Mówił, że to dla niego zsyłka. Ale cóż było robić? W Warszawie nie było już dla niego miejsca i myśląc o swojej rodzinie musiał się przenieść do Spały. Dobrze pamiętam tę podróż, w którą oprócz ojca, mamy i mnie wyruszyły także moje dwie starsze siostry i również starszy ode mnie brat. Cały nasz dobytek został załadowany do wagonu towarowego. Z tego powodu jechaliśmy z Warszawy do Spały aż trzy dni! Pamiętam, że bardzo długo nasz wagon czekał na odpowiedni skład towarowy na stacji w Koluszkach. W końcu dotarliśmy do stacyjki w Konewce pod Spałą. Po nas i po nasz dobytek przysłano dużą furmankę z zarządu spalskiej rezydencji. Powitał nas sam zarządca Spały – kapitan Ropelewski. Pamiętam, że na powitanie zażartował: A czy te wszystkie wasze graty mamy wrzucić do Pilicy?\nZ początku przybyłą z Warszawy rodzinę Rawskich ulokowano w suterenie hotelu „Savoy”. Jak wspominała pani Janina, było to jedno duże pomieszczenie. Obok mieszkali funkcjonariusze policji państwowej, zapewniający w Spale ochronę prezydentowi Mościckiemu. Powszechnie nazywano ich tutaj „kanarkami”. Po kilku miesiącach rodzina prezydenckiego stangreta, Bronisława Rawskiego przeniosła się do zwolnionego przez poprzednich lokatorów mieszkania w budynku obok dawnej, jeszcze carskiej palmiarni, w którym już po ostatniej wojnie mieściło się na parterze kino „Wczasowe”. Kolejnym miejscem zamieszkania tej rodziny była od 1937 roku drewniana gajówka usytuowana w lesie między Spałą i Teofilowem.\nBardzo dobrze pamiętam tamte lata i często do nich wracam myślami – opowiadała dalej Janina Wesołowska. – Początki nauki szkolnej pobierałam razem z dzieciakami ze spalskiej bursy dla sierot. Potem chodziłam do szkoły w Inowłodzu, aż do jej ukończenia. Mój brat, noszący tak jak ojciec, imię Bronisław, został posłany na naukę zawodu zecera do szkoły prowadzonej przez salezjanów w Warszawie. Jego naukę opłacała kancelaria cywilna prezydenta RP. Podobnie moja siostra – Henryka uczyła się krawiectwa w jednej ze szkół zakonnych w Warszawie.\nW Spale prowadziliśmy może niezbyt zamożne, ale za to spokojne życie – podkreślała po latach J. Wesołowska. – Moja mama nie musiała pracować i zajmowała się domem. Ojciec ciągle gdzieś jeździł. A to wyjeżdżał po gości prezydenta na stację w Konewce, albo na dworzec kolejowy w Tomaszowie, a to znów powoził myśliwskim brekiem lub linijką podczas częstych polowań Mościckiego w okolicach Spały. Pamiętam, że często po takim wyjeździe ojciec wracał zmęczony i wyziębiony. Zawsze jednak przywoził do domu coś z upolowanej zwierzyny. Raz był to zając, a innym razem nawet sarna. Któregoś dnia ojciec zawiózł powozem ze Spały biskupa na jakieś uroczości kościelne do Smardzewic. Może to był odpust na świętą Annę? W każdym razie ojciec wrócił stamtąd dosyć podochocony. Pamiętam ,że wyśpiewywał ludowe przyśpiewki i głośno wychwalał smakowitą kuchnię smardzewickich gospodyń.\nCzęsto w poszukiwaniu ojca – wspominała dalej córka spalskiego stangreta - zaglądałam do wozowni i stajni, które mieściły się w długim budynku z cegły na tyłach kościółka. Stały tam wypucowane na wysoki połysk powozy do dyspozycji prezydenta i jego gości. Najbardziej okazale prezentowało się prezydenckie lando i brek myśliwski.\nTę opinię pani Janiny w pełni potwierdza zachowane przez nią zdjęcie, będące dla niej jakże drogą pamiątką po ojcu. Zostało wykonane na początku lat 30. ub. wieku i przedstawia stangreta Bronisława Rawskiego powożącego wspomnianym wcześniej prezydenckim brekiem. W tle widnieje boczna ściana hali sportowej, sąsiadującej ze stadionem dożynkowym w Spale.\nI w tym przypadku, oprócz eleganckiego i zadbanego powozu, przyciągają wzrok wyjątkowo dorodne konie. Ileż trzeba było poszukiwań w polskich stadninach, żeby dobrać dwa prawie takie same gniadosze? Obydwa mają niemal identyczne białe „skarpety” na nogach i takie same białe „strzałki” między oczami! I te konie pozują do zdjęcia z jednakowo ustawionymi kopytami!\nTak samo dobierane i zadbane były pozostałe konie ze spalskiej stajni. Było ich kilkanaście. Jedne służyły do zaprzęgu, inne pod wierzch, a jeszcze inne – do pracy w gospodarstwie zaopatrującym tutejszą rezydencję w świeże produkty rolne i ogrodnicze – zaznaczała pani Janina. Podkreślała też ze smutkiem, że tę sielankę zburzyła przedwczesna śmierć jej ojca w 1937 roku. A miał on wtedy zaledwie 45 lat! Zapewne przyczyniły się do tego trudy jego furmańskiej pracy, przebiegającej na ogół na wolnym powietrzu, w słocie i podczas mrozów.\nPo ojcu została nam skromna renta – wspominała pani Janina – Nie wystarczała ona na nasze utrzymanie, toteż imaliśmy się różnych dorywczych zajęć. Na szczęście pozwolono nam nadal mieszkać w gajówce. Obok niej stała jedna z czterech bram prowadzących do spalskiej rezydencji. Jak tylko odezwał się klakson jakiegoś samochodu, to biegłam do bramy, aby ją otworzyć. Dostawałam za to napiwki, czasem nawet dosyć wysokie.\nKtóregoś dnia – przypomniała sobie J. Wesołowska – natknęłam się na przechodzącą przez „naszą” bramę drugą żonę prezydenta Mościckiego – Marię. Towarzyszyło jej kilka osób. Widocznie zrobili sobie dłuższy spacer wzdłuż Pilicy. O dziwo, pani prezydentowa rozpoznała mnie! Zapytała, jak sobie radzimy po śmierci ojca. Kiedy odpowiedziałam, że nie najgorzej, pani prezydentowa uśmiechnęła się z zadowoleniem.\nWprawdzie tego dnia dorastająca córka prezydenckiego stangreta nie dostała kieszonkowego od pani prezydentowej, ale za to parokrotnie spotkało ją to ze strony I. Mościckiego. Prezydent bardzo nie lubił słuchać chóralnych śpiewów na swoją cześć w wykonaniu osób dorosłych. Za to uwielbiał głosiki dziecięce. I ja miałam możliwość kilkakrotnie znaleźć się w takim chórku śpiewającym dla pana prezydenta z okazji jego urodzin bądź imienin. Za każdy taki „występ” dostawałam aż dwa złote – chwaliła się po latach pani Janina.\nA tymczasem do spalskiej Arkadii coraz częściej dobiegały złowieszcze pogłoski o rychłej wojnie. Kiedy już wybuchła, to matka J. Wesołowskiej postanowiła nie czekać w Spale na nadejście Niemców. Zawiązała najpotrzebniejsze rzeczy w tobołki i wraz ze swoimi córkami (syn został wcześniej zmobilizowany do wojska) wyruszyła za falą uciekinierów w kierunku Warszawy. Ich wędrówka zakończyła się niedaleko, bo pod Przytykiem. Widząc tam pobojowisko pełne zabitych żołnierzy i koni postanowiły wrócić do Spały.\nNie zagrzałyśmy jednak długo miejsca w naszej gajówce – zaznaczyła pani Janina – Zaraz po przejściu frontu zaczęli się u nas pojawiać jacyś dziwni ludzie. Zarzucali nam, że jako pracownicy spalskiej rezydencji Mościckiego jesteśmy współwinni klęski Polski w wojnie z Niemcami. Chcieli nam zabierać „na pamiątkę” różne, co wartościowsze rzeczy. Dlatego postanowiłyśmy opuścić samotną gajówkę i przeniosłyśmy się do samej Spały.\nTutaj też Janina Wesołowska spędziła lata niemieckiej okupacji i tutaj pracowała wiele lat po wojnie, kiedy w dawnej rezydencji Ignacego Mościckiego gospodarował FWP, Były to jednak, jak ze smutkiem podkreślała pani Janina, już zupełnie inne czasy i zupełnie inni ludzie. Zmarła w Spale w 2003 roku.\nPoprzez Spałę i dzięki Spale za czasów prezydenta I. Mościckiego zrobiła niezwykłą karierę mieszkanka zwykłej, niepozornej wioski nadpilickiej Ciebłowice – Salomea Piotrowska. Chociaż zmarła ona na początku lat 90. ub. wieku, to jednak wiele frapujących informacji o jej nietuzinkowych kolejach życia uzyskałem przed paroma laty od mieszkanki Tomaszowa Maz., Bogumiły Głowy (z domu Piotrowskiej). Pani Salomea, urodzona w 1899 roku w Ciebłowicach, była jej ciotką. Jak opowiadała mi pani Bogumiła, obydwie chętnie i często rozmawiały o „starych, dobrych czasach”. Ciotka miała do nich szczególny sentyment, a jej bratanica okazała się wdzięczną słuchaczką. Salomea Piotrowska przekazała jej więc nie tylko swoje wspomnienia, ale także najbliższe sercu pamiątki z lat służby przy prezydentach Rzeczypospolitej w Spale i Warszawie.\nCiocia Salcia – relacjonowała pani Bogumiła, sama będąca urodzoną gawędziarką – została przyjęta jako młoda panna do pracy przy pałacu prezydenckim w Spale. To było chyba jeszcze za prezydenta Wojciechowskiego. A że była dziewczyną rezolutną i chętną do pracy, to wkrótce awansowała. Kiedy przynosiła warzywa do pałacowej kuchni, wpadła w oko kucharce Janinie, przyjeżdżającej do Spały z Warszawy na specjalne okazje. Dzięki niej ciocia dostała się do pracy w kuchni przy pałacu w Spale. Była tu najpierw tzw. podkuchenną, potem kucharką, a później awansowała na kredensową. Wtedy ciocia już jeździła z obsługą prezydenta Mościckiego do Zamku Królewskiego w Warszawie. W końcu tam zamieszkała. Opowiadała mi, że jej pokoik znajdował się w zamkowej wieży nad bramą wjazdową tuż pod zegarem. Ciocia objęła stanowisko kredensowej na Zamku. Na tamte czasy to była duża kariera – mówiła z dumą o swojej ciotce pani Bogumiła.\nNa dowód może posłużyć autentyczna książeczka oszczędnościowa Salomei Piotrkowskiej z czasów przedwojennych. Znalazła się ona wśród pamiątek przekazanych przed jej śmiercią bratanicy – Bogumile. Na pierwszej stronie owej książeczki w rubryce „zawód” wpisano: KREDENSOWA NA ZAMKU, zaś w rubryce „dokładny adres” widnieje zapis: W-WA ZAMEK KRÓLEWSKI.\nNie mniejsze wrażenie robi kwota, będąca stanem oszczędności Salomei Piotrowskiej na dzień 10 października 1938 roku. Opiewa ona na ni mniej, ni więcej, jak na… 7.301 złotych i 52 grosze. To były wtedy naprawdę niemałe pieniądze! Za taką sumę tuż przed wojną można było kupić spory plac w mieście wraz ze stojącym na nim dużym domem. Niestety, pieniądze te Salomea Piotrkowska straciła wraz z wybuchem II wojny światowej (o czym jeszcze będzie mowa).\nOpowiadała mi ciocia – kontynuowała wspomnienia pani Bogumiła – że w tamtych czasach ciągle była w rozjazdach, towarzysząc prezydentowi Mościckiemu w jego podróżach po kraju. Wypoczywał on nie tylko w Spale, ale także w zameczku w Wiśle. Bywał też w Białowieży, w Jastrzębiej Górze i w Zakopanem. Wszędzie towarzyszyła mu jako kredensowa moja ciocia. Może dlatego nie miała czasu, żeby założyć rodzinę i do końca życia pozostała panną – zastanawiała się głośno B. Głowa.\nNa poparcie swoich słów wyjęła spośród pamiątek po ciotce zdjęcie wykonane przed wojną w Zakopanem. Przedstawia ono reprezentacyjne sanie zaprzężona w dwa dorodne konie i powożone przez umundurowanego woźnicę. Pasażerami sań są członkowie obsługi prezydenta Mościckiego, którzy być może za jego przyzwoleniem wybrali się na przejażdżkę jego saniami po stolicy Tatr. Na tylnym siedzeniu po prawej stronie siedzi prezydencka kredensowa – Salomea Piotrkowska.\nNie zabrakło jej również w świcie Prezydenta RP – Ignacego Mościckiego, z którą 17 września 1939 roku przekroczył on graniczny most na Czeremoszu i udał się do Rumunii. Przepełniona goryczą i upokorzeniami „rumuńska emigracja” I. Mościckiego wiodła przez Czerniowce, Bicaz i Craiovą. Zarówno on, jak i członkowie jego świty musieli w tej drodze zaznać także dotkliwego niedostatku. W porównaniu z komfortem Zamku Królewskiego, czy pałacu w Spale , warunki bytowania w Rumunii były dla nich szokującą odmianą.\nMożna sobie wyobrazić, co przeżywała wtedy prezydencka kredensowa – Salomea Piotrowska. Jak bardzo w takich warunkach musiało cierpieć jej poczucie obowiązku i dumy z przynależności do świty Głowy Państwa! Ileż musiała znieść upokorzeń i rozterek wywołanych pobytem na obczyźnie i brakiem kontaktu z najbliższymi! Znajduje to wyraz w treści listu, a dokładniej karty pocztowej, wysłanej 5 grudnia 1939 roku przez Salomeę Piotrowską do Spały, zajętej przez Niemców. Adresatem karty był Witold Wieczorek, przedwojenny pracownik obsługi spalskiej rezydencji. Warto przytoczyć w całości treść tej niezwykłej korespondencji.\nDrogi Panie Wieczorku, przesyłam panu pozdrowienia od wszystkich znajomych. Jesteśmy razem, zdrowie sprzyja, ale tęsknota gniecie. Proszę bardzo, żeby pan uczynił tę grzeczność i zawiadomił moich rodziców, że jestem zdrową i myślę o nich. Dzieli nas szmat drogi, lecz serce moje i myśli są w domu. Proszę wszystkich znajomych pozdrowić od nas wszystkich i błagam, jeśli pan otrzyma kartę, proszę odpisać parę słów co słychać u rodziny i was wszystkich. Kończę temi słowy, żegnam uściskiem prawicy. Zawsze ta sama życzliwa – Salomeja.\nTa, jakże poruszająca korespondencja nasuwa kilka refleksji. Zastanawia to, że karta pocztowa wysłana przez S. Piotrowską z Rumunii w grudniu 1939 roku, w ogóle doszła do adresata! Nadawczyni podała przecież dosyć ogólnikowy adres: „Germania. Tomaszów Mazowiecki, Pałac w Spale”. Dowodzi to zarówno dużej popularności, jaką wtedy spalska rezydencja prezydenta RP cieszyła się w kraju i za granicą, jak też wysokiej sprawności ówczesnej poczty mimo wojennych warunków. Na uwagę zasługuje także adres nadawczyni karty „Romanie, Salomea Piotrowska, Palatul Fundatica Mihail, Craiova”.\nNie wiadomo, czy Witold Wieczorek spełnił prośby Salomei Piotrowskiej i odpowiedział na jej list. Faktem jest, że była kredensowa prezydencka na początku 1940 roku znalazła się w nadpilickich Ciebłowicach. Kiedy prezydentowi I. Mościckiemu udało się wreszcie, tj. w dniu 25 grudnia 1939 roku, wyjechać z Rumunii do Szwajcarii, to S. Piotrowska nie zdecydowała się pójść śladem innych członków jego świty i służby, którzy wybrali emigrację na Zachodzie. Postanowiła wrócić do kraju, zapewne powodowana głębokim niepokojem o swoją rodzinę pozostawioną w Ciebłowicach. Nie mogła już jednak liczyć na miejsce w Spale.\nSalomea Piotrowska spędziła lata II wojny światowej mieszkając wraz ze swoimi rodzicami w Ciebłowicach i wiodąc z nimi dosyć ubogie życie. Przepadły pieniądze zaoszczędzone przez nią podczas pracy przy prezydencie Mościckim. Również po zakończeniu wojny byłej kredensowej wiodło się kiepsko, a to za sprawą jej bliskich związków z władzą potępionej wtedy II Rzeczypospolitej. Przez dziesięć lat S. Piotrowska pracowała fizycznie w spalskim PGR, dokąd przychodziła pieszo z Ciebłowic. Była to praca sezonowa, ale nader ciężka.\nPo przejściu na emeryturę S. Piotrowska, która nigdy nie wyszła za mąż, zamieszkała u swojego brata w sąsiednich Białobrzegach. Tutaj też zmarła, dożywając sędziwego wieku 92 lat. Przed śmiercią często wracała wspomnieniami do najpiękniejszych w jej życiu lat, spędzonych w Spalskiej Arkadii i w królewskim zamku. Jak się rzekło, wierną słuchaczką jej opowieści o tamtych czasach była bratanica, Bogumiła Głowa. Właśnie jej przekazała nie tylko wspomnienia, ale także drogie sercu pamiątki po bezpowrotnie utraconej Spalskiej Arkadii. Są wśród nich zdjęcia z okresu pracy w rezydencji spalskiej, z podróży ze świtą I. Mościckiego po kraju, a także z jego internowania w Craiovej.\nZe spalskiego pałacyku prezydencka kredensowa Salomea Piotrowska zabrała na pamiątkę i przechowała przez wszystkie, ciężkie lata wojenne i powojenne niecodziennego świadka historii. Jest nim biały obrus, którym niegdyś nakrywano stół w pałacowej jadalni. Brzegi znakomicie do dzisiaj zachowanego obrusu zdobi mereżkowa falbana, a resztę pokrywają adamaszkowe desenie z bogatymi motywami roślinnymi. Pośrodku każdej połówki obrusu widnieje orzeł z koroną wraz z inicjałami RP.\nTe unikatowe świadectwa dawno minionej świetności Spalskiej Arkadii i szczęśliwego życia jej mieszkańców znalazły godne miejsce w tomaszowskim Skansenie Rzeki Pilicy.


Biosolis | MALL.PL\nJesteś tutaj: Strona główna›Oferowane marki›Biosolis\nBiosolis Mleczko dla dzieci SPF 50 Sun (Sun Mleko dla dzieci) 50 ml\nKrem do opalania z wysokim SPF chronią wrażliwą skórę dzieci. Zawiera filtry mineralne, które działają przeciwko UVA i UVB. Naturalne kosmetyki organiczne certyfikowane przez ECOCERT organu Greenlife według standardów ECOCERT.\nBiosolis Kremu olej na twarzy i ciała 6 SPF (Sun Oil Spray) 125 ml\nOpalenizna olej nadaje się do ciemniejszy kolor skóry lub skóry zostały wystawione na działanie słońca. Zawiera wysokie stężenie oleju Karanja który nawilża skórę i restrukturyzację. Olej zapewnia gładką i trwałą opaleniznę.\nW magazynie 81 zł 0 zł\nKrem do opalania z wysokim filtrem ochronnym chroni skórę twarzy i ciała. Zawiera czyste filtry mineralne, które odbijają promienie UV jak lustro i zapobiegają reakcjom alergicznym. Jednocześnie daje niezbędne nawilżenie skóry dzięki zawartości ekstraktów z aloesu.\nNízká ochrana SPF 6… 1\nNízká ochrana SPF 6 - 10 1\nStřední ochrana SPF… 1\nStřední ochrana SPF 15 - 25 1\nVysoká ochrana SPF… 4\nVysoká ochrana SPF 30 - 50 4\nkrem 1 mleko 3 olejek 1 spray 1\nBio 6 Naturalne 6\nBiosolis Mleczko dla dzieci SPF 50 Sun (Sun) Mleko dla dzieci 100 ml\nKrem do opalania z wysokim SPF chronią wrażliwą skórę dzieci. Naturalne kosmetyki organiczne certyfikowane przez ECOCERT organu Greenlife według standardów ECOCERT. 99% wszystkich składników są pochodzenia naturalnego 25,7% składników pochodzących z rolnictwa organicznego.\nBiosolis Wodoodporna SPF natryskowe 50 (Extreme cieczy) 40 ml\nSpray do opalania z wysokim SPF. Spray jest przeznaczony dla użytkowników z nietolerancji i alergii słonecznych i ekstremalnej ekspozycji na światło słoneczne. Uczyńmy aktów maskę zapobiegające ciąży (melasma) i plam pigmentowych.\nKrem do opalania z wysokim współczynniku ochrony skutecznie chroni skórę przed słońcem. Zawiera filtry ochronne w oparciu o czysty minerał, które odbijają światło UV, takie jak lustra i chroni przed reakcjami alergicznymi. Jednocześnie nawilża skórę dzięki aloesu.


Nie możesz połączyć się z Caisse D'allocations Familiales? Próbujesz otworzyć Caisse D'allocations Familiales, ale witryna nie działa i wygląda na to, że jest dzisiaj offline? Sprawdź problem poniżej, jeśli jest bezczynny dla wszystkich innych lub tylko dla Ciebie!\nW Isnotdown możesz od razu sprawdzić, czy Caisse D'allocations Familiales działa idealnie, czy wręcz przeciwnie, rejestruje jakiś problem w oferowaniu swoich usług.\nWydaje się, że usługa Caisse D'allocations Familiales działa!\nCaisse D'allocations Familiales częste awarie\nProblem rozwiązany? Nadal nie możesz połączyć się z Caisse D'allocations Familiales? Przejdź do kroku 2.\nNadal utknąłem i nie cieszę się z Caisse D'allocations Familiales, a następnie przejdź do kroku 3.\nKrok 3: Twoja zapora sieciowa mogła zablokować Caisse D'allocations Familiales\nTymczasowo wyłącz program antywirusowy lub zaporę ogniową działającą w tle. Jeśli teraz możesz uzyskać dostęp do Caisse D'allocations Familiales, pamiętaj, że Twoje oprogramowanie zabezpieczające powoduje problemy. Spróbuj dodać Caisse D'allocations Familiales do zestawu zaufanych witryn.\nDNS to usługa, która tłumaczy Caisse D'allocations Familiales na odczytywalny maszynowo adres zwany adresem IP. W większości przypadków ta praca jest wykonywana przez dostawcę usług internetowych. Jeśli nie otwierają się tylko określone witryny, prawdopodobnie ulegną uszkodzeniu.\nPoproś o bezpośrednią pomoc administratorów Caisse D'allocations Familiales\nIstnieje sposób, aby poprosić administratorów Caisse D'allocations Familiales o pomoc w sprawie aktualnych przestojów. Po prostu przejdź przez dowolny z poniższych przycisków i skopiuj poniższy adres URL i wklej go na Facebooku, na stronie próbki lub na forum, aby uzyskać pomoc, prosząc o pomoc.


W podróży przez świat w powiecie średzkim - Gazeta Średzka\nW podróży przez świat w powiecie średzkim\nDodano: 2019-06-07, 16:04, Skomentuj\n60 załóg wystartowało w tegorocznym już VII Rajd Pojazdów Zabytkowych. Impreza organizowana przez Magdalenę i Grzegorza Paczkowskich udała się doskonale\nW sobotni poranek samochody zjechały na średzki Stary Rynek. Tam otwarcia imprezy dokonali organizatorzy wraz z przedstawicielami samorządu - burmistrzem Piotrem Mielochem i starostą Ernestem Iwańczukiem, a także przewodniczącym Rady Miejskiej Pawłem Wullertem. Później Jarosław Krzeminski, wpierany przez Pawła Wullerta, startował poszczególne załogi.\nTrasa rajdu przebiegała po gminach Środa, Dominowo i Kostrzyn. W sumie do przejechania było 60 km, na których zaplanowano rozegranie dziewięciu konkurencji. A że rajd przebiegał pod hasłem "W podróży przez świat", sprawnościowe konkurencje wiązały się z różnymi krajami. Po przejechaniu całej trasy załogi przyjechały do Romanowa. Tempo było tak dobre, że w siedzibie DDR Auto odbył się nawet Dzień Dziecka dla najmłodszych. Potem przyszedł czas na przejazd na Łazienki w Środzie i dekorację.\nW klasyfikacji najmniejsza ilość punktów w konkurencjach sprawnościowych pierwsze miejsce zajęła załoga Mercedesa W116 - Monika i Artur Zamojscy przed AWZ P70 - Roman Gawęda i Andrzej Szałański i Mercedes W116 - Anna i Waldemar Kuberaccy. W kategorii samochodów w roczniku 1929-1969: 1. Ford Mustang Coupe - Lidia i Piotr Matuszek, 2. Polonez Straż Pożarna - Misia i Honza Kinyc, 3. MG Michał i Maciej Bargiel. W kategorii samochodów w roczniku od 1970: 1. Skoda S100 - Joanna i Gwidon Prętki z dziećmi "Rodzinka PL", 2. Trabant 601 - Hedvika i Petr Pichova, 3. Mercury - Kinga Siejek i Mateusz Napieralski.\nW kategorii "najciekawsza stylizacja" zwyciężyli Małgorzata i Tomek Siejek przed Kingą Siejek i Mateuszem Napieralskim oraz Barbarą i Krzysztofem Szajkiem. Wyróżnienie otrzymali Irena i Andrzej Nocen i Roman Gawęda.\nNagroda dla najstarszego auta - Citroen AC 4 z 1929 roku Remigiusz Nowacki, a dla najciekawszego AWZ p70 z roku 1955 Roman Gawęda.\nOrganizatorzy dziękują: dyrekcji SP nr 3 w Środzie, dyrekcji SP w Dominowie, dyrekcji SP w Gieczu, Arturowi Zysowi z Pławiec, sołtysowi Karolowi Zysowi z Romanowa, sołtysowi Rafałowi Ladrowskiemu z Mącznik, wójtowi Dominowa Krzysztofowi Pauterowi, burmistrzowi Środy Piotrowi Mielochowi, staroście Ernestowi Iwańczukowi, Firmie Bewal Piotr Waligóra, dyrekcji Pałacu w Gułtowach, przyjaciołom, pracownikom firmy Pagmet, znajomym i rodzinie, komendantowi policji w Środzie, Wydział Ruchu Drogowego KPP, komendantowi Straży Miejskiej w Środzie.


ile kosztuje porada prawna | https://adwokatrzeszow.net/ Opublikowano 00:22:08 PM dnia 16.03.2021\nile kosztuje porada prawna Prycza trzaska pod jego rękami. Posuwa się aż do wmówienia, że proste jego dotknięcie leczy wszystkie choroby: tak wielka jest władza i potęga, jaką wywiera na umysły To, co powiadam o tym monarsze, nie powinno cię dziwić: jest inny czarnoksiężnik, mocniejszy od niego, który tak samo panuje nad jego duchem, jak on panuje nad myślami innych. porada prawna cennik\nile kosztuje porada prawna O wojskach pomocniczych, mieszanych i narodowych Drugi rodzaj niepożytecznego wojska są wojska pomocnicze, mianowicie jeśli zawezwiesz innego monarchę, by ze swoim wojskiem przyszedł cię ratować i bronić, jak temu niedawno uczynił papież Juliusz, który zrobiwszy pod Ferrarą smutne eksperyment z najemnikami, udał się do Ferdynanda króla hiszpańskiego, aby mu ze swoim dopomógł wojskiem. porady prawne rzeszow O wojskach pomocniczych, mieszanych i narodowych Drugi rodzaj niepożytecznego wojska są wojska pomocnicze, mianowicie jeśli zawezwiesz innego monarchę, by ze swoim wojskiem przyszedł cię ratować i bronić, jak temu niedawno uczynił papież Juliusz, który zrobiwszy pod Ferrarą smutne eksperyment z najemnikami, udał się do Ferdynanda króla hiszpańskiego, aby mu ze swoim dopomógł wojskiem.\nile kosztuje porada prawna ile kosztuje porada prawna Znajduję, że moda ma u Francuzów zdumiewające kaprysy. ile kosztuje porada prawna Jeżeli nie przez sumienie, to bodaj z ambicji wyrzeknijmy się ambicji. pomoc prawna - 10.04.2021 - 03:07:31 PM\nile kosztuje porada prawna ile kosztuje porada prawna Rzadkie i przykładne czyny, którym ona przynależy, nie ścierpiałyby towarzystwa tej niezliczonej ciżby drobnych codziennych uczynków. adwokaci rzeszow sprawy spadkowe - 10.04.2021 - 11:44:00 PM\nile kosztuje porada prawna Był jowialny, czerwony, wesolutki i nie mogłem uwierzyć. ile kosztuje porada prawna Stoi na fortepianie. rzeszow adwokat - 11.04.2021 - 07:35:05 PM\nile kosztuje porada prawna prawnik rzeszow ile kosztuje porada prawna Przychodzi lekpom ze szpitala, aby mu dać kodeiny. Narkotyzuje się i jest bardzo przymilny. Robi małe operacje sam. Nawet nieskomplikowaną ślepą kiszkę. Po trzech dniach chory już chodzi. Wtem posłaniec od Olgi, żebym przyszedł. Grzebie się w jakichś statystykach. Mówi, nie podnosząc głowy: — Był telefon z punktu sto dwudziestka sześć. Coś się stało, tam gdzie pracują Polacy. Najlepiej będzie, jeśli ty pójdziesz. Znałem punkt 126. radca prawny cennik [...]\n[prawnik od prawa pracy rzeszow] prawnik rzeszow - 01.04.2021 - 08:18:23 AM\nadwokaci rzeszow opinie - ile kosztuje porada prawna ,Emil poprosił o dwa fartuchy i powiedział do Ewy: — Mogłabyś zostać siostrą. rozwód rzeszów sąd adwokat w rzeszowie\nkancelarie adwokackie rzeszow - ile kosztuje porada prawna , Nie upadli Ateńczycy pod nawałem tylu nieszczęść: z podziwienia godną energią jęli się obrony. adwokat rozwody rzeszow opinie\nile kosztuje porada prawna adwokat od spraw karnych Oto skończone wszelkie smycze pani Cin. Przed panem otwierają się nieskończone możliwości. — Jak to — Jaki pan jest niedomyślny. Ona przegrała z panem i to we śnie. We śnie. Rozumie pan — Przecież ona na mnie ciągle jeździ. — Nie szkodzi. Pan ma cierpieć. Och, biedny Piotruś. Za nas wszystkich. Zbawienne sny. pomoc prawna rzeszow [...]\n[dobry adwokat rzeszow] pomoc prawna rzeszow - 27.02.2021 - 05:18:04 AM\nkancelaria opinie - ile kosztuje porada prawna , KINESJAS Do kroćset, jaki skurcz mnie pręży, męczy, Jakbyś mnie rozpiął na tortur obręczy GROMIWOJA Hej, kto w obrębie czat stoi KINESJAS Swój stoi GROMIWOJA Czy mąż KINESJAS Niestety GROMIWOJA Precz od tych podwoi KINESJAS Kto mi precz każe Ktoś ty GROMIWOJA Straż zamkowa KINESJAS Na bogi klnę cię, wołaj tu Myrriny GROMIWOJA Dobryś, Myrriny — a z jakiej przyczyny KINESJAS Jam jej małżonek, Kinesjas z Pyjoni. dobry adwokat w rzeszowie adwokat prawo spadkowe rzeszow\nkancelaria adwokacka rzeszow - ile kosztuje porada prawna , Pewien człowiek posiadał kawał pola dość żyzny i uprawiał go bardzo troskliwie: dwaj sąsiedzi zmówili się, wypędzili go z domu i zagarnęli pole. adwokat odszkodowania rzeszow\nile kosztuje porada prawna kancelaria adwokacka rzeszow lisa kuli ile kosztuje porada prawna Tylko bogom, Ufna trwogom, Nie poradzę W gości kole Przy mym stole Któż by siadł Wina czasza Mnie wystrasza, Uroczystych nie mam szat. Domy niszczę, Zmieniam w zgliszcze, Gdy morderca pohańbi swój próg Hej Huzia Niech strzeże go bóg, Niech krew mu gorąca Rozpala szybkość nóg, Jak burza szumiąca, Jak chyży niech leci wiew — Jać zmrożę jego krew… Boga skrył Zeus, by żył Niedoścignion naszą karą: Zeus potężny Swój orężny W tłuszczę starą, Krwawą pianą Obryzganą, Zwrócił grot, Ran nie szczędził I wypędził Z swoich niebios ten nasz miot. Domy niszczę, Zmieniam w zgliszcze, Gdy morderca pohańbi swój próg. Hej Huzia Niech strzeże go bóg, Niech krew mu gorąca Rozpala szybkość nóg, Jak burza szumiąca, Jak chyży niech leci wiew — Jać zmrożę jego krew Choćby człek Sięgał pychą poza stek Tych obłoków — naszych kroków Gdy posłyszy straszny bieg, Wraz się skurczy, wraz się zwinie W tej godzinie, Gdy ku swej rozpaczy Ten czarny płaszcz zobaczy, Gdy mu wrogi Śpiew mój spęta nogi Przez okraje Gonię, łaję; Pierś ma zadyszana I trzęsą się kolana, Snać padnę już na ziemię — Ciężkie jest zemsty brzemię Sam ci on Ani wie, że hańby gon Już go czepia: Tak oślepia Ta moc zła wśród winnych łon Ale ludzie szepcą, głużą, Z jaką burzą Nadciągają chmury, Jaki zaległ cień ponury Wstydu, sromu Na tym jego domu Przez okraje Gonię, łaję; Pierś ma zadyszana I trzęsą się kolana, Snać padnę już na ziemię — Ciężkie jest zemsty brzemię. On mnie czeka. Ja znam kres Swojej drogi. Win pamiętna, Głucha na próśb ludzkich tętna, Ślepa na potoki łez, Dumna pani, spełniam godnie Swą powinność, acz nieczczona, Z nieb strącona W ciemne łona Wieczystego mroku, Gdzie światła nie płoną pochodnie, I ślepemu, i bystremu Niewidzialne oku. Gdy popłynie ten mój głos, W kim z śmiertelnych, grzesznych ludzi Lęk i trwoga się nie zbudzi Nieuchronny wieszczę los, Mojry władzę, prawo boże Po wiek wieków światu głoszę O rozkosze Czci nie proszę — Cześć mi ta przystoi, Choć mieszkam w posępnym dworze, Wśród podziemnych, Mglistych, ciemnych, Przepastnych podwoi ATENA wchodzi na scenę Daleko nad Skamandrem słyszałam wezwanie. Zajęta byłam właśnie na zdobytym łanie: Dziedzictwom odbierała, które mi rycerze Achajscy i wodzowie na wieczne przymierze Oddali: łup bogaty, synów Tezeusza Nagroda. Głos mnie jakiś do powrotu zmusza, Więc chyżo tu me stopy z tamtych dziedzin idą. Nie skrzydłem szeleszcząca, lecz szumną egidą, Przybywam i niezwykłe napotykam goście — Nie strach, lecz dziw mym oczom. adwokat rzeszow sprawy karne [...]\n[rzeszow adwokaci] porada prawna cennik - 30.03.2021 - 00:02:18 PM\nkancelaria rzeszow - ile kosztuje porada prawna ,adwokat kanoniczny rzeszow Co do mnie, który mam już prawo jeno do ich uszu, starczy mi, jeżeli przyjmą mnie za doradcę wedle przywilejów mego wieku.\nsprawy spadkowe rzeszow - ile kosztuje porada prawna , Służebnice rozkładają sukna.\nℹ ile kosztuje porada prawna dobry adwokat od rozwodu rzeszow\nile kosztuje porada prawna kancelaria adwokacka rzeszow lisa kuli Wydaje mi się, że płynę po życiu jak napęczniały, biały topielec po letniej, brudnej wodzie. Ale gdy widzi się, jak wszyscy latają koło swoich interesów, jak pies za suką, jak robią się ważni, to może już lepiej pływać. Dziś powinnam mieć miesiączkę i nic. Inna rzecz, że to z P. było całkiem na wariata. Czekam jeszcze 4 dni, potem idę do dra D. On mi się trochę podoba. To byłaby trzecia skrobanka. Wczoraj widziałam tych dwóch 18latków, którzy bywają u »ciotki« Emilii. Jeden z nich tam, zdaje się, mieszka. Chyba ten niebieskooki. ile kosztuje porada prawna praca radca prawny rzeszow [...]\n[adwokat rzeszow sprawy spadkowe] adwokat prawo pracy rzeszow - 12.01.2021 - 00:35:06 PM\nile kosztuje porada prawna porady prawne rzeszow za darmo Spotkałem kiedyś w jednym domu otyłego i rumianego człowieka, prawiącego donośnym głosem: „Wydałem list pasterski w tej sprawie. Nie będę odpowiadał na wasze zarzuty; czytajcie mój list, a zobaczycie, że rozwiązałem wszystkie wątpliwości. Napociłem się nad nim dobrze, rzekł, przykładając rękę do czoła: trzeba mi było skupić całą wiedzę i wgryźć się porządnie w łacińskich autorów. — Wierzę, rzekł ktoś z obecnych; to piękne dzieło; niechby ów jezuita, który odwiedza Waszą Dostojność tak często, spróbował napisać lepsze — Czytajcie tedy, powtórzył tamten, a więcej się wam rozjaśni w głowie w tych materiach przez kwadrans, niż gdybym wam gadał o nich cały dzień. ” Oto jak wzdragał się zapuścić w rozmowę i wystawić na szwank swą wiedzę. Ale skoro go zaczęto przyciskać, musiał w końcu wybiec ze swoich szańców i jął teologicznie wygłaszać tysiąc bredni, sekundowany w tym przez pewnego derwisza, który podtrzymywał go z wielkim uszanowaniem. Kiedy kto z obecnych przeczył jakiejś zasadzie, odpowiadał wręcz: „To rzecz pewna, tak właśnie rozstrzygnęliśmy, a sąd nasz jest nieomylny. — W jakiż sposób, spytałem, jesteście nieomylnymi sędziami — Nie widzisz pan, odpalił, że Duch Święty nas oświeca — To bardzo na szczęście, rzekłem; ze sposobu bowiem, w jaki rozprawialiście dzisiaj, wnoszę, że bardzo wam było trzeba oświecenia. ” Paryż, 18 dnia księżyca Rebiab I, 1717. List CII. Usbek do Ibbena, w Smyrnie. kancelarie adwokackie w rzeszowie kancelaria adwokacka rzeszow ile kosztuje porada prawna [...]\n[najlepsi adwokaci w rzeszowie] dobry prawnik prawo pracy rzeszow - 20.01.2021 - 02:25:44 PM\nile kosztuje porada prawna, prawo pracy rzeszow porady


Nowoprzybyły serdecznie wita wszystkich użytkowników.\nWitam. Nazywam się Paweł i zarejestrowałem się dlatego, by czerpać swoją wiedzę na temat fizycznego treningu, żeby później samemu stać się doświadczonym i pomagać innym. Ale najpierw trzeba przełamać swoją barierę...\nZa rok czeka mnie trudny sprawdzian fizyczny do szkoły wyższej i chciałbym się do niego solidnie przygotować. Niestety na chwilę obecną wiedzy o treningu nie mam, a bez konkretnej podbudowy teorią nie ma mowy o sukcesach w praktyce.\nLiczę na Waszą pomoc, równocześnie przy mojej inicjatywie.\nRE: Nowoprzybyły serdecznie wita wszystkich użytkowników.\nWitaj, zapewne chodzi o szkołę oficerską. Myślę, że w rok dasz radę świetnie się przygotować. W razie pytań służymy pomocą\nZgadłeś, chodzi o WSOWL we Wrocławiu.\nAktualny czas: 2019-10-18, 05:59 Polskie tłumaczenie © 2007-2019 Polski Support MyBB


Jak dobrze wiemy książki czy encyklopedie to materiały nie często wielkich rozmiarów oraz wagi. Ważne zatem jest, aby biblioteczka była wysokiej jakości - stworzona z najlepszego rodzaju materiałów gwarantujących niezachwianą pozycję. Półki biblioteczki muszą być naprawdę mocne.\nZatem jaki materiał na regał na książki będzie najlepszy? Oczywiście będzie to lite drewno sosnowe.\nBiblioteczki oraz regały sosnowe wykonywane są z litego, mocnego drewna. Jest to gwarantem mocnego wykonania sosnowego regału na książki, który utrzyma najcięższe egzemplarze. Półki sosnowej biblioteczki są na tyle mocne, że nie uginają się nawet pod większym obciążeniem.\nBiblioteczka sosnowa w stylu klasycznym\nDrewniana biblioteczka sosnowa wykonana jest w stylu klasycznym. Świadczy o tym prosta budowa, bez dodatków, zdobień czy ozdobnych gzymsy. Drewniany regał nadaje się absolutnie do każdego rodzaju wnętrza- jest uniwersalny i wpisze się świetnie zarówno w nowoczesne wykończenia lub te bardziej klasyczne. W zależności od wybranego wybarwienia regału z naszego wzornika kolorów świetnie wpisze się w dany klimat oraz odcień pomieszczenia.\nBiblioteczki drewniane dostępne w naszym sklepie możemy zakupić w konfiguracji z samymi półkami, z szufladami, lub z szafką. Opcji wyboru regału jest bardzo dużo. Jesteśmy przy tym pewni, że u nas znajdziesz regał którego potrzebujesz.\nKolejną propozycją regałów są biblioteczki sosnowe w stylu rustykalnym. To już całkowicie inny rodzaj biblioteczki niż regał w stylu klasycznym. Regał rustykalny wyróżnia się przede wszystkim zdobieniami, gzymsami czy bardzo mocna oraz solidną budową. Regał drewniany w stylu rustykalnym wykonywany jest oraz dostarczany do klienta w całości.\nStyl rustykalny w którym wykonywane są regały z kolekcji Rustical dostępne są w wersji z samymi półkami lub z półkami oraz szufladami. Wysoka jakość wykonania regału w stylu rustykalnego tak samo jak i pozostałych mebli z tej kolekcji wywołuje podczas dostawy do klienta niemałe zdumienie.\nBiblioteczka na książki z kolekcji Jaś i Małgosia\nJeżeli szukasz drewnianego regału na książki do pokoju Twojego dziecka to jesteś w idealnym miejscu. Producent regałów i biblioteczek WoodenParadise posiada w swojej kolekcji regały na książki stworzone właśnie z myślą o najmłodszych.\nKolorowe wykończenie, prostota wykonania oraz świetna jakość to coś czego nie może zabraknąć w sosnowych biblioteczkach dla dzieci. Gwarantujemy uśmiech oraz zadowolenie naszych pociech.\nJeżeli rozważasz zakup biblioteczki na książki to najlepszym rozwiązaniem będzie wybór regału wykonanego z litego drewna sosnowego. Bardzo wysoka jakość wykonania, mocne ścianki oraz półki są gwarantem niezachwianej pozycji regału przez długie lata.\nZapraszamy do zapoznania się z ofertą producent sosnowych biblioteczek oraz regałów WoodenParadise.pl


Zapraszamy na Ogólnopolski Kongres Tutoringu (2-3.06) » Fundacja Świętego Mikołaja\nZapraszamy na Ogólnopolski Kongres Tutoringu (2-3.06)\nWtorek, 9 Maj 2017 13:17:21\nAktualności » Zapraszamy na Ogólnopolski Kongres Tutoringu (2-3.06)\nW imieniu Collegium Wratislaviense - naszego wieloletniego partnera, który wpiera nas w ramach Stypendiów św. Mikołaja i Akademii Liderów - zapraszamy na Ogólnopolski Kongres Tutoringu, który odbędzie się w dniach 2-3 czerwca w Warszawie.\nOgólnopolski Kongres Tutoringu jest przestrzenią spotkania pasjonatów wysokiej jakości edukacji i rozwoju. Tegorocznym hasłem jest „Siła spotkania”. Podkreśla ono ideę będącą podstawą tutoringu, a także samego wydarzenia. Hasło to wywodzi się z przekonania, że nic nie jest w stanie zastąpić osobistej relacji nawiązywanej w trakcie spotkania tutora i podopiecznego. To wtedy odbywa się inspirowanie do wielkości, dialog, wspólne poszukiwanie prawdy i rozwój osobisty.\nNa kongresie wystąpią inspirujące osobistości: m.in. dr Jacek Santorski, prof. Tadeusz Gadacz, Jacek Walkiewicz, Paweł Zuchniewicz, Marcin Szala, Piotr Czekierda. Uczestnicy będą mogli uczestniczyć w 4 spośród 14 praktycznych warsztatów dotyczących m.in. narzędzi pracy tutora, motywacji, umiejętności zadawania inspirujących pytań, ustalaniu priorytetów, nawykach skutecznego działania i wielu innych.\nZapraszamy 2-3 czerwca do Warszawy! Szczegóły i zgłoszenia na http://kongrestutoringu.pl/\n– Celem tutoringu jest rozwinięcie u ucznia dojrzałości oraz umiejętności podejmowania mądrych wyborów: edukacyjnych, zawodowych i życiowych. Do tego niezbędne jest odkrycie swoich talentów, mocnych stron oraz nauczenie się wykorzystywania ich – również dla dobra innych. To sprawia, że podopieczny może znaleźć swoją pasję i odszukać szansę oparcia na niej swoich zajęć, a może i całego życia. W efekcie dzięki temu uczeń będzie również lepiej sobie radził na rynku pracy – jednak tutoringu nie należy mylić z doradztwem zawodowym, ani ograniczać jego celów do kwestii zawodowych – mówi Bartosz Fingas, tutor i trener z Collegium Wratislaviense i koordynator Ogólnopolskiego Kongresu Tutoringu.


Dobry i zły bohater - komunikacja z mediami w kryzysie - Newsline\nadmin 5 grudnia, 2016 9:45 am\nJak współpracować z mediami w czasie kryzysu? Rozmowa z dr. Pawłem Kucą, medioznawcą, pracownikiem Uniwersytetu Rzeszowskiego.\nN: Jak redakcje pozycjonują kryzysy?\nPK: Wysoko. Jako wydarzenie medialne kryzys jest niezwykle ciekawym tematem dla dziennikarzy. Kiedy w dużej firmie, w polityce krajowej czy w samorządzie wybucha kryzys wizerunkowy, jest to wydarzenie, które w naturalny sposób skupia zainteresowanie mediów.\nCo w takim razie przyciąga media do kryzysu? Dlaczego chcemy o tym czytać?\nKryzys jest to coś, co nie powinno się wydarzyć. Z punktu widzenia PR to zdarzenie niepożądane, generujące problemy. To niewygodna sytuacja dla polityka czy przedsiębiorstwa, która podważa zaufanie do osoby, instytucji, czy organizacji. Każdy duży kryzys skupi zainteresowanie mediów. Bohaterowie takich wydarzeń powinni zdawać sobie z tego sprawę, gdyż kryzysy często związane są z konfliktem. A konflikty interesują tych, którzy czytają gazety i oglądają telewizję.\nJakich zachowań powinna unikać firma lub instytucja, która znalazła się w kryzysie, żeby nie nastawić dziennikarzy przeciwko sobie? Jak powinny wyglądać relacje z mediami, aby nie spotęgować kryzysu?\nJeśli sytuacja kryzysowa budzi zainteresowanie mediów, należy się koniecznie komunikować z dziennikarzami. Trzeba to podkreślić, bo zdarza się, że firmy w kryzysie unikają tego kontaktu. Liczą na to, że brak reakcji ze strony spółki osłabi zainteresowanie tematem ze strony dziennikarza, co spowoduje brak tekstów, publikacji czy materiałów telewizyjnych na temat danego wydarzenia. To błędna strategia. Jeżeli dziennikarz nie dostanie informacji z oficjalnego źródła, to poszuka źródeł nieoficjalnych. Tekst czy materiał telewizyjny powstanie, ale bez zdania i stanowiska firmy, której kryzys dotyczy. Dla statystycznego odbiorcy informacja, że prezes firmy, dyrektor czy samorządowiec nie chce odnieść się do sytuacji, w której się znalazł, świadczy o tym, że ma coś do ukrycia. Kolejną kwestią jest atakowanie dziennikarzy i traktowanie ich jako strony konfliktu. Skoro zadają mi niewygodne i trudne pytania, to oznacza, że mnie nie lubią albo działają na zlecenie konkurencji. To także błędne myślenie. Media to przestrzeń, w której kryzys się rozgrywa. Dziennikarze żyją z tego, że poszukują informacji. To, że reporter szuka odpowiedzi, dopytuje osobę, która jest bohaterem kryzysu wizerunkowego, jest jego naturalnym zadaniem. Dziennikarz szuka i potrzebuje informacji. On nie jest stroną konfliktu.\nZdarza się jednak, że przedstawiciele mediów stawiają się w roli strony. Jak komunikować się z dziennikarzem, którzy przychodzi na wywiad z tezą?\nWażne jest przygotowanie i znajomość media relations. Wiem, w jaki sposób chcę się komunikować i co chcę powiedzieć. To, co mogę kontrolować, to własne wypowiedzi i materiały przekazywane dziennikarzom.\nNa jakie szczegóły media zwracają uwagę podczas komunikacji w sytuacji kryzysowej?\nNie wolno kłamać. Jeżeli media zorientują się, że ktoś kłamie nawet w drobnej sprawie, to nie uwierzą później w inne informacje przekazywane przez tę osobę. Trzeba zrozumieć rolę dziennikarza i to, czego on oczekuje. Dziennikarz poszukuje konkretnej, wartościowej informacji. Umiejętność kontaktu z mediami to również świadomość charakteru pracy dziennikarzy. Należy pamiętać, że tekst w gazecie ma określoną liczbę znaków, a materiał telewizyjny konkretny czas. Nikt go nie rozciągnie, tylko dlatego że materiał dotyczy właśnie nas. Bohater kryzysu musi wypowiadać się precyzyjnie.\nCzy powinniśmy dobierać sposób komunikacji do rodzaju medium, które się z nami kontaktuje? Chodzi mi tutaj o profil redakcji.\nTrzeba sobie zdawać sprawę, że na inne aspekty zwróci uwagę dziennikarz prasy opinii, a na inne dziennikarz tabloidu. Dlatego ważne jest przygotowanie do kontaktów z mediami. Bohater medialny może kontrolować to, co sam powie. Zanim wystąpię i porozmawiam z dziennikarzem, muszę zapytać, o czym będzie rozmowa i czego dotyczy materiał. Nie chodzi o to, że otrzymamy listę pytań, bo żaden poważny dziennikarz na to się nie zgodzi. Ale chodzi o kontekst materiału, jego tezy. Trzeba uważnie kontrolować przekaz i to, co się chce powiedzieć. Są dziennikarze, którzy przychodzą z gotową tezą i oczekują tylko jej potwierdzenia. Dlatego ważne jest, żeby nie dać się zaskoczyć, tylko przedstawić swoje stanowisko.\nCzy organizowanie konferencji prasowej to dobry pomysł w kryzysie?\nDobry, ale tylko jeśli ma się coś do powiedzenia. Warunkiem dobrej konferencji prasowej jest to, że dziennikarz wychodzi z niej z newsem. Konferencja prasowa dla dziennikarza, który spędzi na niej godzinę i wyjdzie bez ciekawej informacji, jest generalnie czasem straconym. Po drugie, należy pamiętać, że często jako efekt konferencji prasowej w materiale dziennikarskim pojawi się kilka zdań albo jedna telewizyjna „setka”. Konferencja musi być właściwie przygotowana, z konkretną informacją, z przekazem, czyli z tym wszystkim, co jest podstawą kontaktu z dziennikarzami. Tylko taka konferencja może być dobrym sposobem reakcji na kryzys.\nCzy w kryzysie powinniśmy domagać się autoryzacji?\nZadbanie o prawo do autoryzacji leży po stronie bohatera wypowiedzi, nie po stronie dziennikarza. Jeżeli dziennikarz nie usłyszy, że jego rozmówca domaga się autoryzacji wypowiedzi, może uznać, że ten jej nie chce. Były sytuacje, kiedy po opublikowaniu tekstu bohater wywiadu pytał dziennikarza, dlaczego nie autoryzował jego wypowiedzi, i słyszał odpowiedź, że nie zastrzegł sobie autoryzacji. Są dziennikarze, którzy sami proponują autoryzację, bo chcą mieć święty spokój, ale są i tacy, którzy autoryzacji nie lubią, bo jest kłopotliwa, czasochłonna i często psuje tekst. Jeśli ktoś chce autoryzować swoje wypowiedzi, powinien też pomyśleć o tym, żeby to zrobić sprawnie. Dziennikarz ma konkretny deadline, termin, w którym musi oddać materiał. Należy również pamiętać, że autoryzacja nie polega na pisaniu tekstu od nowa. Dobre praktyki autoryzacyjne to ewentualne uzupełnienie i doprecyzowanie wypowiedzi. Znam sytuację, kiedy wywiad po autoryzacji wyglądał zupełnie inaczej niż sam przebieg rozmowy i dziennikarze go nie opublikowali. Trzeba też mieć świadomość, że autoryzacja dotyczy bezpośrednich wypowiedzi, a nie całego tekstu.\nA co ze sprostowaniem? Czy powinniśmy posługiwać się nim w kryzysie?\nTrzeba bronić swoich interesów, ale przeprowadziłbym zimną analizę zysków i strat. Znałem rzeczników prasowych, którzy sprostowania pisali niemal na każdą okazję, ale też takich, którzy od momentu podjęcia pracy unikali sprostowań. Uważali, że wydanie gazety istnieje jeden dzień i nie warto sprostowaniami psuć sobie relacji z redakcją na przyszłość. Zwłaszcza gdy chodziło o drobne sprawy. Redakcje nie lubią sprostowań, często stosują różne kruczki, żeby uniknąć ich publikacji. Sprostowanie powinno wykazać, że ktoś podał nieprawdziwe fakty. Jeśli sprostowanie nie będzie formalnie poprawne, redakcja ma prawo je odrzucić. Decyzja o sprostowaniu zależy od kalkulacji i wagi tematu. Nie każda pomyłka wynika ze złej woli dziennikarza. Czasami wystarczy telefon z wyjaśnieniem i rozmowa z dziennikarzem, która pozwoli unikać spornych sytuacji w przyszłości. Dużo zależy od wagi tematu i tego, jaka jest nasza taktyka. Niekiedy w drobnej kwestii można załatwić to polubownie. Natomiast jeżeli sprawa jest poważna, błąd redakcji jest ewidentny i materiał dziennikarski może spowodować poważne konsekwencje dla firmy, wiadomo, że każdy walczy o swoje.\nPublic Relations 64 Crisis management 25 Media relations 8 Wywiady 44


Valdinox / Dlaczego wybrać naczynia kuchenne VALDINOX - MIstrz w kuchni?\nValdinox > Dlaczego Valdinox\nVALDINOX to polska, nowoczesna marka naczyń i narzędzi kuchennych o wysokiej wytrzymałości, które będą w kuchni służyły przez lata. Każde jedno naczynie VALDINOX umożliwia wiele zastosowań, gwarantując zawsze doskonały efekt i satysfakcję z gotowania. Zarówno pasjonaci gotowania, jak i szefowie kuchni używają właśnie takich prostych i solidnych narzędzi kuchennych.\nValdinox – Mistrz w kuchni\nKażdy mistrz potrzebuje odpowiednich narzędzi by być dobrym w swoim fachu. Nie inaczej jest w kuchni z gotowaniem. By gotowanie i eksperymenty kulinarne w kuchni były przyjemnością i przychodziły z łatwością – musimy posiadać odpowiednie garnki czy patelnie. Garnki i patelnie marki VALDINOX to wybór dla każdego kto lubi eksperymentować i czerpać przyjemność z gotowania. To jednak również bardzo praktyczne i funkcjonalne naczynia codziennego użytku. Dzięki specjalnym technologiom wytwarzania, wysokiej jakości materiałom z których zostały stworzone – są to naczynia kuchenne na lata, które sprostają najwyższym wymaganiom.\nSzeroki wybór naczyń marki VALDINOX daje wyjątkowy komfort i swobodę w wyborze najbardziej odpowiednich garnków czy patelni. Zarówno dla profesjonalnego kucharza jaki i amatora, gotującego na codzień dla siebie i rodziny. Oferujemy różnego rozmiaru patelnie standardowe, jak i specjalistyczne jak np. patelnia do ryb, do naleśników czy patelnie podwójne. VALDINOX jednak to również wszelkiego rodzaju garnki, brytfanny czy akcesoria kuchenne. Wszystkie nasze naczynia do gotowania posiadają nieprzywieralne powłoki (non-stick) co zapewnia wyjątkowy komfort użytkowania i zwiększoną odporność na uszkodzenia mechaniczne. Naszą ideą jest tworzenie naczyń maksymalnie praktycznych i funkcjonalnych z których można korzystać na wszystkich rodzajach kuchenek jak również w piekarniku. Marka VALDINOX powstała z pasji do gotowania.\nNad kolekcją naczyń kuchennych VALDINOX pracowali najlepsi projektanci, potrafiący zamknąć koncepcję estetyki kulinarnej w konkretnym kształcie. W ten sposób udało im się połączyć namacalne piękno z pełną funkcjonalnością, do której wszyscy przykładają dużą wagę. Zaprojektowanie kolekcji, która jest praktyczna, atrakcyjna dla zmysłów wzroku i dotyku, a przy tym przyjazna dla portfela, wymaga zastosowania odpowiednich technologii. Pozwalają one również zadbać o to, aby wszystkie produkty były bezpieczne dla użytkowników, także w perspektywie wieloletniej eksploatacji.\nSprawdź też metody produkcji naszych naczyń.


Darmowe szkolenia z zakresu pierwszej pomocy. 12 września 'przygotuj się na wstrząs' | Metro Warszawa\nDarmowe szkolenia z zakresu pierwszej pomocy. 12 września "przygotuj się na wstrząs"\nEwa Jankowska 10.09.2015 09:23\nZ okazji Światowego Dnia Pierwszej Pomocy, który przypada w tym roku 12 września, akcja edukacyjno-informacyjna ?Przygotuj się na wstrząs? organizuje na plaży Wilanów darmowe szkolenia z zakresu pierwszej pomocy. Szkolenia odbywać się będą od 11:00 - 17:00, co godzinę.\nMichał Łepecki/ Agencja Wyborcza.pl\nNajwiększym zagrożeniem dla życia przy nagłym zatrzymaniu akcji serca nie jest ani zbyt późny przyjazd ratowników, ani brak profesjonalnego sprzętu medycznego. To strach. Aż 63% młodych Polaków nie udzieliłaby pierwszej pomocy, ponieważ boi się, że mogłaby zaszkodzić. Zdaniem specjalistów, nie jest to prawda, ale lęk i tak jest silniejszy, podświadomie kontroluje nasze zachowanie i powstrzymuje przed odpowiednią reakcją.\nWarto więc go zmniejszyć i tym samym nabrać przekonania, że nasza pomoc może naprawdę uratować komuś życie. Jak? Oczywiście ucząc się tego, w jaki sposób tej pierwszej pomocy udzielać. Świetną okazją, by to zrobić, będą obchody Światowego Dnia Pierwszej Pomocy, w ramach których w Warszawie na plaży Wilanów stworzony zostanie Punkt Szkoleń.\nŚwiatowy Dzień Pierwszej Pomocy materiały prasowe materiały prasowe\nWykwalifikowani ratownicy medyczni akcji "Przygotuj się na wstrząs" oraz instruktorzy i wolontariusze PCK, prezentować będą na fantomach prawidłowo przebiegającą akcję udzielania pierwszej pomocy oraz zaproszą osoby chętne do przećwiczenia całej procedury.\n- Idea stworzenia Punktu Szkoleń powstała przede wszystkim po to, by edukować, jak postępować w przypadku wystąpienia wstrząsu anafilaktycznego oraz jak prawidłowo udzielić pierwszej pomocy. Powstaną dwie sekcje szkoleniowe: pierwsza - dedykowana dorosłym, druga - dzieciom i młodzieży - informują organizatorzy.\nCelem planowanych działań, jak informują, jest edukacja Polaków w zakresie prawidłowo udzielanej pierwszej pomocy oraz podkreślenie faktu, jak kluczowe jest budowanie świadomości w tym zakresie wśród różnych grup wiekowych.


SEG - Biogram - dr Jacek Adamski\nAbsolwent Wydziału Nauk Ekonomicznych Uniwersytetu Warszawskiego, specjalizował się w ekonomii i finansach międzynarodowych. Doktor ekonomii międzynarodowej Instytutu Gospodarki Narodowej. Jedna z pierwszych osób w Polsce, która zdała egzamin na maklera papierów wartościowych.\nW latach 80-tych prowadził badania w Instytucie Gospodarki Narodowej, publikował materiały w prasie ekonomicznej. Doradzał polskim instytucjom rządowym w sprawie międzynarodowego handlu i kwestiach finansowych. W latach 90-tych współtworzył jeden z pierwszych domów maklerskich w Polsce. Pracował także jako Dyrektor Rynków Kapitałowych koreańskiego LG Banku i szef Cash Management Nordea Polska. W Polskiej Konfederacji Pracodawców Prywatnych Lewiatan od 2009 r. Pełnił funkcję zastępcy dyrektora generalnego ds. stosunków międzynarodowych i dyrektora dep. ekonomicznego. Obecnie pracuje w charakterze doradcy zarządu i szefa Lewiatan Business Angels.


Jezus, gdy wraca do Ojca, staje się dla nas potężniejszym pomocnikiem. Nieograniczony w działaniu i niezawodny w rozeznaniu. Nie mógł dłużej zostać na Ziemi, ponieważ Jego misja dobiegła końca. Zmiana więc była nieunikniona. Bóg pragnie zmian, ale jakich?\nMoże mała analogia. Jeżeli kwiat hodowany w domu wzrasta, ale nie zmieni się mu doniczki, ustanie w rozwoju. Może nawet zacznie usychać. To zmiana ograniczeń dla korzeni wyzwoli w nim większy rozrost.\nPodobnie jest z człowiekiem. Zmiany w wychowaniu dziecka są nieuniknione. Nie chodzi na przejście do trybu „wolna amerykanka”. Dziecko potrzebuje zaopiekowania i stopniowego dodawania mu odpowiedzialności. W naturalny sposób będzie skutecznie przeobrażał się w dorosłego. Świadome rodzicielstwo jest dziś wyzwaniem. Zatem módlmy się o takich rodziców, którzy przygotują świat przez wychowanie następnego pokolenia.


Wykonanie regulowanego obwodu elektromagnesu\nW artykule opisano prosty obwód, który można wykorzystać do impulsowania elektromagnesu. IC 555 ponownie staje się centralną częścią obwodu. Poznajmy procedurę tworzenia tego prostego regulowanego obwodu elektromagnesu do zmiany mocy magnetycznej elektromagnesu.\nObwód został zamówiony przez pana Jasona, jednego z obserwujących ten blog. Chociaż nie jestem pewien co do potrzeb aplikacji, obwód prawdopodobnie może służyć do kontrolowania średniej mocy magnetycznej elektromagnesu lub raczej obwód można uznać za regulowany obwód elektromagnesu.\nObwód, którego to dotyczy, jest dość podstawowy i był już używany w wielu zastosowaniach, co wyjaśniłem w moich wcześniejszych postach. Tutaj aplikacja jest dość podobna do wcześniejszych, czyli sterowanie obciążeniem wyjściowym za pomocą szeregu zmiennych impulsów lub metodą PWM.\n“Przykładowy i przytrzymaj samouczek obwodu ”\nStosunek znacznika do przestrzeni można odpowiednio dostosować za pomocą przedstawionej konfiguracji, która z kolei może być wykorzystana do zmiany odpowiedzi obciążenia wyjściowego.\nTutaj obciążenie wyjściowe to zwykły elektromagnes domowej roboty, podłączony przez tranzystor mocy TIP 122.\nMoc elektromagnesu jest na maksymalnym poziomie, gdy garnek jest ustawiony na osiągnięcie wysokich poziomów oznaczeń niż poziomy w przestrzeni i odwrotnie, aby zmniejszyć efekty magnetyczne elektromagnesu.\n“jak czytać oznaczenia tranzystorów ”\nElektromagnes może być zamówiony w postaci gotowej lub może być wykonany ręcznie w domu, przy użyciu odpowiedniej długości emaliowanego drutu miedzianego nawiniętego na rdzeń magnetyczny, jak żelazny gwóźdź lub pręt itp.\nDioda połączona z elektromagnesem chroni tranzystor przed wstecznymi strumieniami emf elektromagnesu.\n“aktywny kalkulator filtra dolnoprzepustowego ”\nObwód może być zasilany napięciem od 5 do 12, ale prąd musi być odpowiednio dobrany, w przeciwnym razie obwód nie będzie działał .... jeśli używany jest akumulator, upewnij się, że ma on znamionowy co najmniej około 1 Ah.\nPo włączeniu ten regulowany obwód elektromagnesu umożliwi płynną regulację pola magnetycznego podłączonego elektromagnesu od zera do maksimum.\nPoprzedni: Obwód regulatora obniżającego napięcie 1A - tryb przełączany 78XX Alternatywa Dalej: Wykonaj ten obwód przełącznika sterowanego termo-dotykiem\nrodzaje pomp i ich zastosowania\njak zrobić transformator podwyższający\nprosta kontrola prędkości silnika prądu stałego;\njak działa wirnik\nSchemat okablowania 12-woltowego światła led\njak podłączyć przekaźnik\njak zmniejszyć prędkość silnika elektrycznego\nwirnik w silniku z zacienionym biegunem składa się z


Kozaczek.pl » Katarzyna Grochola » Taniec z gwiazdami: Grochola odpada\nW dzisiejszym odcinku Tańca z gwiazdami obyło się bez zaskoczenia - z programu odpadła Katarzyna Grochola.\nPisarka okazała się czarnym koniem tej edycji. Nie należała do faworytów show, ale widzowie polubili jej otwartość, poczucie humoru i docenili metamorfozę. Grochola schudła, wyładniała.\nNiestety, to za mało, by konkurować z mocną pozycją Kasi Glinki i Julii Kamińskiej, które będą za dwa tygodnie walczyć o Kryształową Kulę w finale programu.\nKtórej z nich kibicujecie?


język angielski żłobek w Krakowie, gdzie szukać? - Piszemy opinie o firmach | Biznes na topie\nStrona główna > Biznes > Szkoły prywatne > język angielski żłobek w Krakowie, gdzie szukać?\nInteresują mnie lekcje języka angielskiego w żłobku w Krakowie prowadzone poprzez nauczycieli, który rzeczywiście się na tym znają. Byłoby dobrze gdyby mieli metody nauczania polegające zwłaszcza na dobrej zabawie.\nRaczej nie jest trudno odszukać kogoś, kto się zajmuje przygotowaniem takich zajęć dla maluchów. Oczywiście należyte podejście jest tutaj niezmiernie znaczące i o tym zapominać nie można. Trzeba szukać kogoś, kto korzysta ze poprawnych metod nauczania angielskiego.\nOfert z lektorami jest niesłychanie sporo, dlatego na pewno każda osoba znajdzie kogoś właściwego dla siebie. Wystarczy tylko przeglądać programy nauczania, które mają. Dla małych dzieci nauczanie to głównie impreza.


Pogoda Covington godzinowa ⇒ Dokładny Meteogramy • Prognoza pogody w Covington godzinowa ⇒ METEOPROG.PL\nPogoda w Covington\nPogoda Covington – prognoza pogody na dzisiaj, na jutro, na tydzień, na miesiąc. Wychodząc z domu albo planując podróż, warto sprawdzić prognozę pogody, żeby nie znaleźć się w niezręcznej sytuacji bez parasola albo lekko ubranym w chłodną pogodę.\nPrognoza pogody Covington dzisiaj pomożemy sprawdzić temperaturę powietrza, prawdopodobieństwo opadów, otrzymać informacje dotyczące prędkości i kierunku wiatru, ciśnienia atmosferycznego i wilgotności powietrza, i jak te wskaźniki będą zmieniać się w ciągu dnia.\nPogoda v Covington na tydzień, na 10 dni albo na miesiąc pokazuje tendencje zmian pogody w ciągu kilka dni. Wykresy pogody, prawdopodobieństwo wystąpienia opadów i ciśnienie atmosferyczne pokazują ścisłą sytuację pogodową na 3, 10, 14 dni albo na miesiąc. Duży zakres danych na stronie – Temperatura powietrza, kierunek i prędkość wiatru, zachmurzenie, typy opadów i je intensywność w Covington - pomożemy Ci zorientować się w sytuacji pogodowej. Także możesz znaleźć informacje o wschodzie i zachodzie słońca, długości dnia i fazie Księżyca.\nDzięki ludzikom w naszym serwisie możesz zdecydować „jak ubrać się”, brać ze sobą parasol czy okulary przeciwsłoneczne w zależności od prognozy pogody. Codzienna prognoza pogody w Covington pomoże Ci nie przeziębić się jeśli wieczorem nastąpi ochłodzenie albo wzmoże się wiatr.\nPogoda długoterminowa Covington – ścisła i szczegółowa prognoza pogody na dzisiaj, jutro i dwa tygodnie. Także istnieje funkcja pogoda w Covington tylko na weekend, żeby zaplanować wypoczynek. Dane pogodowe ze stacji synoptycznych przetwarzane są co godzinę – to daje możliwość udostępnienia najbardziej ścisłej prognozy pogody, w tym godzinowej.\nDokładna pogoda godzinowa w Covington i meteogramy\nCovington: Pogoda po godzinach\n+2°C +2°C 0.1 mm 750 mmHg 86% 2 m/s\n+3°C +3°C 0.1 mm 750 mmHg 77% 2 m/s\n+5°C +4°C 0.1 mm 750 mmHg 69% 3 m/s\n+7°C +6°C 0.1 mm 750 mmHg 60% 4 m/s\n+8°C +7°C 0.1 mm 750 mmHg 52% 4 m/s\n+9°C +8°C 0.1 mm 750 mmHg 44% 4 m/s\n+10°C +9°C 0.1 mm 750 mmHg 36% 5 m/s\n+10°C +9°C 0 mm 750 mmHg 36% 5 m/s\n+10°C +9°C 0 mm 749 mmHg 36% 5 m/s\n+8°C +8°C 0 mm 750 mmHg 51% 2 m/s\n+6°C +7°C 0 mm 750 mmHg 62% 1 m/s\n+3°C +4°C 0 mm 751 mmHg 69% 1 m/s\n+3°C +4°C 0 mm 751 mmHg 72% 1 m/s\n+3°C +4°C 0 mm 751 mmHg 74% 1 m/s\n+2°C +3°C 0 mm 751 mmHg 76% 1 m/s\n+8°C +8°C 0 mm 751 mmHg 57% 2 m/s\n+11°C +11°C 0 mm 751 mmHg 47% 3 m/s\n+14°C +14°C 0 mm 750 mmHg 41% 3 m/s\n+13°C +13°C 0 mm 748 mmHg 56% 3 m/s\n+12°C +13°C 0.6 mm 743 mmHg 78% 2 m/s\n+11°C +12°C 0.6 mm 742 mmHg 86% 2 m/s\n+11°C +12°C 0.6 mm 742 mmHg 93% 2 m/s\n+11°C +12°C 2.2 mm 741 mmHg 94% 2 m/s\n+11°C +12°C 2.2 mm 741 mmHg 96% 2 m/s\n+10°C +11°C 2.2 mm 740 mmHg 98% 1 m/s\n+10°C +11°C 0.6 mm 740 mmHg 98% 1 m/s\n+10°C +11°C 0.1 mm 740 mmHg 98% 1 m/s\n+10°C +11°C 0 mm 741 mmHg 98% 1 m/s\n+10°C +10°C 0 mm 741 mmHg 98% 2 m/s


LG Enlighten dla Verizona\nAmerykańska wersja LG Gelato Q dla Verizona będzie dostępna na rynku jako LG Enlighten. Parametry telefonu nie robią piorunującego wrażenia. Ekran HVGA o przekątnej 3,2″, procesor 800 MHz, kamera 3 MP oraz system Android, zostały zamknięte w obudowie z klawiaturą qwerty. Smartfon pojawią się w sprzedaży już za kilka dni. Poniżej...\nLG, LG Enlighten, LG Gelato Q\nLG Prada K2 – wideo\nKilkanaście dni temu LG przedstawiło telefony na drugą część roku. Wśród nich był tytułowy Prada K2, flagowe urządzenie nowej serii. Wygląd K2 jest znany, jednak pocketnow pokusił się o opublikowanie “materiału wideo” z nową Pradę w roli głównej. Parametry telefonu LG Prada K2: ekran NOVA LCD o przekątnej 4,3″...\nLG, LG Prada K2\nLG MS910 i Samsung SCH-R720 dla MetroPCS\nNawet te mniejsze amerykańskie sieci mogą liczyć na specjalne traktowanie ze strony producentów telefonów. Na przykład taki Samsung stworzył dla MetroPCS urządzenie o nazwie Admire (SCH-R720). Smartfon działa z systemem Android 2.3, posiada procesor 800MHz i aparat 3.2MP. Drugi telefon to LG MS910, czyli obrandowany Revolution. W środku...\nLG, LG MS910, Samsung, Samsung SCH-R720


Lilly Marlenne - MODNAPOLKA.pl\npiątek, 22 czerwca 2018 Home Lilly Marlenne\nUlubione profile (297)\nLilly Marlenne 01 października 2014, 11:54\n@KatarzynaSo: <peszy się> :)\nKatarzynaSo 27 września 2014, 12:18\nŚwietne stylizacje ! Zakochana w blogu dodaję do ulubionych również tu :) pozdrawiam\nLilly Marlenne 17 sierpnia 2014, 12:31\n@robot: nawet nie wiesz, jak miło mi się zrobiło, kiedy przeczytałam Twój komentarz! Ściskam bardzo i bardzo dziękuję! To niezwykle miłe - czytać takie słowa!\nrobot 17 sierpnia 2014, 12:12\nJeśli chodzi o sylwetki strojów, to wydaje mi się, że jesteśmy z różnych planet, ale czuję mimo to jakieś powinowactwo :). A na pewno imponuje mi to, jak bardzo ubierasz się po swojemu i dzięki temu widać, jak dobrze się czujesz w swoich wyborach/ubraniach. Bardzo jesteś inspirująca!\nJulianna Szafianna 03 lipca 2014, 09:12\nDziękuję bardzo, również dodaję :)\nLilly Marlenne 03 lipca 2014, 08:26\n@Sandra Kozłowska: :*\nSandra Kozłowska 02 lipca 2014, 23:35\nznalazłam Cię i tutaj, dodaję:*\nMonika Wiśniewska 03 czerwca 2014, 14:00\nDodaję do ulubionych ;*\nLilly Marlenne 30 maja 2014, 15:48\n@DIVOCES blogspot.com: Kasiu, bardzo mi miło się czyta takie komentarze :) zawsze uważałam, że mój "styl" jest w gruncie rzeczy dość prosty i mało rzeczy w nim może kogokolwiek zainspirowac, niemniej jednak - co i rusz dajecie mi do zrozumienia, że jednak jest fajnie, i że oko się raduje, więc dziękuję pięknie! Ściskam!\nDIVOCES blogspot.com 30 maja 2014, 15:39\nJesteś świetną inspiracją dla mnie i na pewno dla wielu innych dziewczyn :) Dziękuję za to ! Zapraszam w wolnej chwili do mnie i pozdrawiam :)


Lekki mus do ciała NIVEA z olejkiem migdałowym 200 ml\nZaskakująco delikatny w dotyku, a zarazem odżywczy dla skóry. Puszysty mus zapewnia intensywne odżywienie i zauważalnie wygładza skórę już od pierwszego zastosowania!\nNumer elementu: 88296 (882960760000)\nLekki mus NIVEA® jest zaskakująco delikatny w dotyku, a zarazem odżywczy dla skóry. Jego bogata konsystencja zawierająca GŁĘBOKO NAWILŻAJĄCE SERUM* i olejek migdałowy szybko się wchłania i błyskawicznie nawilża skórę. Puszysty mus zapewnia intensywne odżywienie i zauważalnie wygładza skórę już od pierwszego zastosowania! * Intensywne nawilżenie zamknięte w formule, która zapewnia zauważalnie gładszą skórę.\nBogata konsystencja zawiera GŁĘBOKO NAWILŻAJĄCE SERUM i olejek migdałowy\nSzybko się wchłania i błyskawicznie nawilża skórę\nZauważalnie wygładza skórę już od pierwszego zastosowania\nDobrze nawilża Fajna cenaa I te migdały jest super Dobra konsystencja produktu bardzo wydajny\nNivea - mus do ciała\nAplikacja – po wyciśnięciu odpowiedniej ilości produktu i aplikacji, na skórze można poczuć naprawdę przyjemne uczucie ukojenia. Balsam przyjemnie się rozprowadza, nie pozostawia smug. Faktycznie czuć „muśnięcie chmurką” Działanie – skóra jest nawilżona (ale nie natłuszczona!) Konsystencja – jeżeli wcześniej odpowiednio mocno wstrząśniecie opakowaniem, wydostanie się produkt o dosyć jednolitej konsystencji, jednak nie jest ona zbyt mocno zbita - przypomina bitą śmietanę. Zapach – przyjemny, standardowy zapach kremu nivea. Nie wyczuwam olejku migdałowego. Opakowanie –matowe, dzięki czemu nie wyślizguje się z rąk.\nFajny gadżet kosmetyczny\nTen kosmetyk mogę śmiało zaliczyć do kategorii gadżet kosmetyczny. Produkt zdecydowanie do stosowania na lato, ponieważ ma lekką formułę, błyskawicznie się wchłania. Aplikując go na skórę, ma się wrażenie dotykania chmurki. Bardzo ciekawy produkt. Z chęcią kiedyś skorzystam z innej wersji zapachowej.\nJeśli ktoś kocha zapach klasycznej Nivea i do tego nie lubię tłustej warstwy na ciele to polecam z całego serca!\nFajny mus do nawilżenia ciała, ma jeden minus... długo sie wchłania, a tego nie lubię. Zapach bardzo fajny jak to Nivea.


Ośrodki i pola golfowe w Polsce: Ośrodki i pola golfowe w Polsce\nOśrodki i pola golfowe w Polsce\nW Polsce znajduje się ok. 60 ośrodków, gdzie można zagrać w golfa, nie licząc symulatorów. Najwięcej można ich znaleźć na Mazowszu, ale całkiem przyzwoicie wygląda też oferta pól dolnośląskich i pomorskich. Przeważają pola 9-dołkowe, jednak najbardziej profesjonalnych graczy przyciągają oczywiście te 18-dołkowe.\nIstnieje wiele rankingów pól i nigdy nie będą one w pełni oddawać opinii grających, bo każdy element można oceniać osobno: trudność pola, obsługę, infrastrukturę, nastawienie na nowych bądź starszych członków, nawet widoki. Przykładowo, w rankingach ogólnych dość wysokie opinie zbiera podwarszawski Golf&Country Club w Rajszewie. Łatwo do niego dojechać. Jest to najstarsze publicznie dostępne pole golfowe w Polsce. Założono je na terenach będących pod ochroną, jako cennych dla przyrody. Jest ono powszechnie uznawane za trudne i wymagające wysokich umiejętności (PAR 72). Posiada dość rozbudowane obiekty dodatkowe, takie jak domek klubowy o powierzchni 600m2. Polski Związek Golfowy organizuje tu wiele turniejów i powiększa sukcesywnie stawki nagród. Ponadto wielu odwiedzających zwraca uwagę na piękne widoki i starannie wypielęgnowany drzewostan.\nSpośród pól pomorskich, popularnością cieszy się Kamień Country Club w Kamieniu Pomorskim. Jest tu pole 18-dołkowe, pole do ćwiczeń i domek klubowy. Korzystający z tego kompleksu jako największe zalety wymieniają doskonały projekt pola i precyzyjnie wykonanie obiektów terenowych, dzięki czemu idealnie komponują się one z przyrodą. Pole jest jednym z młodszych w kraju, dlatego wciąż jest mało popularne. To może skłonić do przyjazdu amatorów ciszy i spokoju przy grze.\nSpośród nowszych pól warto też wymienić Kalinowe Pola w Kalinowie, w Lubuskim. Działa ono od 2009 r. ale założyciel zainwestował w to pole duże fundusze. Widać to po efektach. Gracze spotkają się tam z głównym polem 18-dołkowym, a także 6-dołkowym dla stawiających pierwsze kroki z kijem. Oprócz tego postawiono tam kryty i dobrze oświetlony budynek do treningów. Goście i gracze po przejściu całej partii mogą zrelaksować się w dobrze zaopatrzonym budynku klubowym ze stołem do snookera, elegancką restauracją i transmisjami golfowymi na żywo. Dodatkowo, główne pole zostało tak rozplanowane, że podczas grania partii dwukrotnie przechodzi się między typowym „parklandem” i lasem.\nGeneralnie trzeba przyznać, że właściciele polskich pól golfowych inwestują coraz więcej w utrzymywanie ich na przyzwoitym poziomie i poszerzanie oferty. Otwierają się także na nowych i niedoświadczonych graczy. Choć nie możemy się jeszcze równać z Zachodem w tej kategorii, to zmierzamy ku lepszemu.\nGolhelp.pl – sklep z zestawami golfowymi\nDolnośląskie ośrodki i pola golfowe w Polsce\nKujawsko-pomorskie ośrodki i pola golfowe w Polsce\nLubelskie ośrodki i pola golfowe w Polsce\nLubuskie ośrodki i pola golfowe w Polsce\nMazowieckie ośrodki i pola golfowe w Polsce\nMałopolskie ośrodki i pola golfowe w Polsce\nOpolskie ośrodki i pola golfowe w Polsce\nPodkarpackie ośrodki i pola golfowe w Polsce\nPodlaskie ośrodki i pola golfowe w Polsce\nPomorskie ośrodki i pola golfowe w Polsce\nŚląskie ośrodki i pola golfowe w Polsce\nWarmińsko-mazurskie ośrodki i pola golfowe w Polsce\nWielkopolskie ośrodki i pola golfowe w Polsce\nZachodniopomorskie ośrodki i pola golfowe w Polsce\nŁódzkie ośrodki i pola golfowe w Polsce\nUżywane wózki golfowe na sprzedaż – cena\nNajpopularniejsze internetowe sklepy golfowe\nNajpopularniejsze Prezenty dla Golfistów