Kwalifikacja E.14 - EGZAMIN PRAKTYCZNY - STYCZEŃ 2016 - ZADANIE 2\nEGZAMIN PRAKTYCZNY E.14-02-16.01\nSTYCZEŃ 2016 ZADANIE 2\nWykonaj projekt bazy danych sklepu komputerowego, przygotuj zapytania do bazy, a także przedstaw wizualizację projektu za pomocą strony internetowej. Wykorzystaj do tego celu program MSAccess lub LibreOpen Office Base oraz środowisko XAMPP z MySQL i narzędziem phpMyAdmin. Stronę internetową zbuduj przy wykorzystaniu edytora zaznaczającego składnię HTML, grafikę przygotuj w edytorze graki rastrowej.\nAby wykonać zadanie zaloguj się bez hasła na konto Administratora. Na pulpicie znajdziesz plik o nazwie „zad2.zip”. Plik jest spakowany programem 7Zip, zabezpieczony hasłem „Egz!2016”. Plik rozpakuj. Wynik swojej pracy zapisz w folderze. Jako nazwy folderu użyj swojego numeru PESEL, Folder ten umieść na pulpicie konta Administrator. Wewnątrz folderu utwórz podfolder o nazwie baza.\nplik baza_zad2.sql z archiwum zad2.zip\n-- Generation Time: 24 Mar 2015, 09:01\n-- Database: `sklep`\n-- Struktura tabeli dla tabeli `artykuly`\nCREATE TABLE IF NOT EXISTS `artykuly` (\n`IDArtykuly` int(10) unsigned NOT NULL AUTO_INCREMENT,\n`ProducenciID` int(10) unsigned NOT NULL,\n`Cena` double DEFAULT NULL,\n`CenaPromocja` double DEFAULT NULL,\nPRIMARY KEY (`IDArtykuly`)\n-- Zrzut danych tabeli `artykuly`\nINSERT INTO `artykuly` (`IDArtykuly`, `ProducenciID`, `Model`, `Typ`, `Cena`, `CenaPromocja`, `Opis`) VALUES\n(1, 1, 'K551LB-XX180D', 'Notebook', 2500, 2400, 'Procesor i7, 4GB RAM'),\n(2, 1, 'X551CARF-HCL1201L', 'Notebook', 1000, 980, 'Procesor Intel Celeron 1007U, 4GB RAM'),\n(3, 2, 'PORTEGE R30-A-17K', 'Notebook', 4200, 3900, 'Procesor i5, 4GB RAM'),\n(4, 2, 'Partner 1TB', 'HDD USB', 250, 240, 'USB 3.0, 1TB');\n-- Struktura tabeli dla tabeli `magazyn`\nCREATE TABLE IF NOT EXISTS `magazyn` (\n`IDMagazyn` int(10) unsigned NOT NULL AUTO_INCREMENT,\n`Ilosc` int(10) unsigned DEFAULT NULL,\n`CzyZamowic` tinyint(1) DEFAULT NULL,\nPRIMARY KEY (`IDMagazyn`)\n-- Zrzut danych tabeli `magazyn`\nINSERT INTO `magazyn` (`IDMagazyn`, `Ilosc`, `CzyZamowic`) VALUES\n(4, 0, 1);\n-- Struktura tabeli dla tabeli `producenci`\nCREATE TABLE IF NOT EXISTS `producenci` (\n`IDProducenci` int(10) unsigned NOT NULL AUTO_INCREMENT,\nPRIMARY KEY (`IDProducenci`)\n-- Zrzut danych tabeli `producenci`\nINSERT INTO `producenci` (`IDProducenci`, `Nazwa`, `URL`) VALUES\n(1, 'Asus', 'asus.pl'),\n(2, 'Toshiba', 'toshiba.pl');\nZa pomocą narzędzia XAMPP Control Panel uruchom usługę Apache i MySQL. Przejdź następnie do strony http://localhost/phpmyadmin i wybierz narzędzie phpMyAdmin. Wykonaj następujące czynności:\nStwórz bazę danych o nazwie Sklep\nZaimportuj do bazy plik baza_zad2.sql rozpakowany z archiwum zad2.zip\nZapoznaj się ze strukturą bazy danych. Składają się na nią artykuły, producenci oraz magazyn.Każda z nich ma klucz główny rozpoczynający się „ID”, np. IDArtykuly. Tabela artykuly ma klucz obcy ProducenciID połączony z kluczem głównym tabeli producenci. Ponadto tabele magazyn i artykuly są powiązane relacją 1:1 za pomocą kluczy głównych.\nKorzystając z zakładki SQL przygotuj zapytania do bazy i wykonaj je. Kwarendy zapisz w pliku kwarendy.txt w podfolderze baza. Lista kwarend do zdefiniowania:\na. zwrócenie wszystkich modeli i ich typów z tabeli artykuly posortowanych rosnąco według cen.\nb. zwrócenie nazwy producenta, modelu i jego typu dla wszystkich artykułów,\nc. zwrócenie nazwy modelu, dla którego w tabeli magazyn pole ilosc ma wartość 0,\nd. odanie rekordu do tabeli producenci z danymi: ID – 3, nazwa – Samsung, URL – samsung.pl.\nWykonaj zrzuty ektanowe z wynikami działania kwarend a, b, c. Na zrzucie powinny być widoczne zwrócone rekordy. Zrzuty zapisz w podfolderze baza.\nBaza danych Sklep jest niewielką częścią całego projektu. Należy ten projekt rozbudować o kolejne tabele i relacje. W programie MSAccecss lub LibreOffice Base stwórz projekt bazy danych. Zapisz go pod nazwą sklep z odpowiednim rozszerzeniem w podkatalogu baza. W tym celu:\nStwórz tabele artykuly, producenci, magazyn z polami i typami zgodnymi z importem baza_zad2.sql. Dodaj relacje.\nDodaj tabelę klienci o polach:\na. IDKlient, klucz główny,\nb. Nazwa, Adres, NIP typu tekstowego,\na. IDZamowienia, klucz główny,\nb. KlientID, klucz obcy łączący się 1:n z tabelą klienci,\nc. Status, typu liczbowego\nd. Data typu data,\ne. NrFaktury typu tekst.\nDodaj tabelę opisZamowienia, o polach:\na. IDOpisZamowienia, klucz główny,\nb. ZamowieniaID, klucz obcy łączący się relacją 1:n z tabelą zamowienia,\nc. ArtykulyID, klucz obcy łączący się relacją 1:n z tabelą artykuly,\nd. Ilosc typu liczbowego,\nWykonaj zrzut ekranu okna projektu relacji z widoczną graficzną reprezentacją tabel i powiązań między nimi. Obraz przytnij w edytorze grafiki rastrowej tak, aby widoczny był tylko obszar roboczy projektu (bez ram okna aplikacji, ikon programu itp.). Następnie obraz przeskaluj, zachowując jego proporcje tak, aby wysokość była nie większa niż 300 px, a szerokość nie większa niż 800 px.\nStwórz prostą witrynę skłądającą się z jednej strony internetowej o nazwie index.html. Plik umieść w folderze oznaczonym Twoim numerem PESEL. Witryna jest zgodna z rysunkiem poniżej.\nZdefiniuj style poszczególnych bloków za pomocą CSS, wewnątrz HTML.\nStyl banera oraz stopki ustal na:\na. Czcionka biała,\nb. kolor tła: #6F851E,\nc. wewnętrzne marginesy 10 px,\nd. tekst wyrównany do środka, czcionka pochyła,\na. czcionka biała (odsyłacze też białe),\nb. kolor tła: #7C9421, Szerokość 25%, wysokość 400 px,\nc. wyrównanie tekstu do prawej strony.\na. szerokość panelu 75%, wysokość 400 px,\nb. wyrównanie tekstu do środka,\nNa banerze umieść napis o treści: „PROJEKT BAZY DANYCH SKLEPU KOMPUTEROWEGO” w nagłówku pierwszego stopnia,\na. napis „AUTOR STRONY” w nagłówku trzeciego stopnia,\nb. poniżej napis, na który będzie się składał Twój PESEL,\nc. poniżej napis „PLIKI DO POBRANIA” w trzeciego stopnia,\nd. poniżej listę nienumerowaną z odsyłaczami (hiperłączami), Odsyłącz o treści „Karendy” wskazuje na plik baza/kwarendy.txt. Odsyłącz o treści „Eksport MySQL” wskazuje na plik baza/sklep.sq;.\na. skrót alternatywny „sklep komputerowy”,\nb. ramkę o szerokości 3 px,\nc. odległość w pionie od wszelkich elementów (atrybut vspace). Wartość atrybutu należy obliczyć tak, aby obraz znajdował się w środku przestrzeni panelu. Np. jeśli obraz ma wysokość 200 px, panel ma stałą wysokość 400 px, to odległość od góry bloku należy ustawić na 100 px, (100px +200px +100px =400px).\nW stopce umieść napis o składni „Egzamin E.14 Tworzenie aplikacji internetowych i baz danych oraz administrowanie bazami” w nagłówku drugiego stopnia.\nUWAGA Po zakończeniu pracy zgłoś PZN gotowość do przekazania folderu (nazwanego Twoim numerem PESEL). Po otrzymaniu nagranej płyty CD/DVD sprawdź poprawność nagrania i kompletność zawartości folderu. Płytę oraz arkusz egzaminacyjny pozostaw na stanowisku egzaminacyjnym.


SCOUT - OPIS ZWIADOWCY\nDobry Zwiadowca jest zwinny, zręczny i posiada umiejętność szybkiego reagowania i podejmowania decyzji w kryzysowych sytuacjach. Są oni wytrwali, nigdy nie ustąpią w pogoni za ofiarą, nawet kosztem własnego życia. Są nieuchwytni i umieją niezauważenie podkraść się do niczego nie spodziewającego się wroga i zabić go, nim będzie mieć szansę na odwet. Potrafią zadawać wysokie obrażenia swym przeciwnikom, a także osłabić ich różnorakimi strzałami i ciosami. Zwiadowców wyróżnia wprawa z walce zarówno dystansowej jak i w zwarciu, co czyni z nich potężnych nieprzyjaciół. Tylko niewielu może ujść cało z pojedynku ze Zwiadowcą, a szczególnie jeśli używa on pary sztyletów, kastetów bądź mieczy.\nKLASY ARCHETYPU ZWIADOWCY I SKILLE RASOWE\nThe Kanian Ranger - Kaniański Tropiciel\nThe Gibberling Trickster - Psotnik Gibberlingów\nThe Xadaganian Stalker - Xadaganiański Dywersant\nThe Orc Marauder - Orkowy Oprawca\nTyp zbroi: Skóra\nUmiejętność rasowa: "Blinding Shot" ("Oślepiający Strzał") - Zadaje obrażenia dystansowe i oślepia wroga na 4 sekundy. [Typ: Fizyczny, Zasięg: 40, Koszt energii: 26, Cast: Instant, Cooldown: 57,6 s]\nTropiciele mają bardzo określoną rolę w Kaniańskiej armii. Po pierwsze, wymaga się od nich, by byli w stanie pomyśleć przed atakiem. Po drugie, ich śmiertelność na polu bitwy jest ogólnie wyższa niż innych oddziałów. Ostatecznie - większość Tropicieli to kobiety.\nW odróżnieniu od wojowników, Tropiciele powinni być zwinni oraz zdolni do podejmowania decyzji szybko i wystarczająco elastycznie, aby móc się dopasować do każdej sytuacji. Kaniańskie kobiety wykazują te cechy i z nich formowany jest trzon brygad. Są one zdolne nie tylko do szybkiej i bezlitosnej eksterminacji wrogów, ale również są znane ze swoich ukradkowych wtargnięć na wrogie tereny. Są one często obarczane zadaniem gromadzenia informacji, czy dokonywania aktów sabotażu i wielokrotnie wracają z tych misji całe i zdrowe.\nGdy mężczyzna zostaje zwiadowcą, jest to dla niego honor pociągający do wielkiej odpowiedzialności. Kobiety w pułku są cennym atutem i to Tropiciel mężczyzna jest odpowiedzialny za śmierć swojej towarzyszki, bez względu na okoliczności, które do tego doprowadziły. Zazwyczaj te jednostki pod nazwą "Posłańców Śmierci" są łączone z oddziałami armii i działają wspólnie na polu bitwy.\nUmiejętność rasowa: "Crafty Snare" ("Podstępna Sieć") - Rzuca na wroga sieć, która go unieruchamia na 5 sekund. Jakiekolwiek obrażenia anulują ten efekt. [Typ: Fizyczny, Zasięg: 20, Koszt energii: 25, Cast: Instant, Cooldown: 1 min]\nPsotnik to najpopularniejszy wojskowy zawód wśród Gribberlingów. Umieją oni podejść swoją ofiarę pozostając niezauważonymi, posłać strzałę bezpośrednio w cel i zastawić pułapkę. Ci łowcy są przebiegli - najlepsi zwiadowcy na świecie, nieuchwytni skrytobójcy i doskonali tropiciele.\nUmiejętność rasowa: "Cloaked Mine" ("Zamaskowana Mina") - Umieszcza niewidoczną dla innych minę, która wybuchnie w momencie gdy wróg wejdzie w zasięg jej działania i zada obrażenia od Ognia (Fire). Mina pozostanie aktywna przez 2 minuty. Może być użyta tylko poza walką. [Typ: Ogień, Koszt Energii: 80, Cast: Instant, Cooldown: 2 min]\nDywersanci są najlepszymi zwiadowcami i zabójcami w Armii Imperialnej. Z powodu ich naturalnej zręczności, sprawności i perfidii, Dywersanci stali się główną siłą bojową Imperium Xadagańskiego. Jeśli wróg jest potężny i trzeba sprytem pokonać przewagę liczebną, wtedy Dywersanci są wojskami kluczowymi. Są w stanie wygrać w sytuacjach, w których inne odziały ogłosiłyby kapitulację.\nUmiejętność rasowa: "No Escape" ("Nie ma ucieczki") - Odkrywa wszelkie cele, które są ukryte lub niewidzialne. [Typ: Fizyczny, Zasięg, 40, Koszt energii: 10, Cast: Instant, Cooldown: 3 min]\nDuża liczba Orków nie uznaje żadnej władzy. Te antyspołeczne, niezależne Orki mogą się szkolić na doskonałych Oprawców - ekspertów od potajemnych wypadów i błyskawicznych skrytobójstw. Żeby stać się prawdziwym Oprawcą, Ork musi przejść przez proces psychologiczny tak wymierzony, by złamać jego dobrą wolę i oswoić z myślą, że zabicie wroga w "nierównej walce" jest moralnie akceptowalne.\nOprawcy są często traktowani przez własne plemię jak wyrzutki, chociaż wśród "cywilizowanych" plemion Orków wszystko uległo takiej przemianie, że zdarza się to coraz rzadziej. Z drugiej strony, wykwalifikowany Oprawca zyskuje respekt i być może któregoś dnia stanie się słynnym "bohaterem" i zostanie dodany do panteonu zaszczytnych duchów.\nW dzisiejszych dniach niewielu jest Oprawców, ale formują oni silne braterstwa. Dzielą się tajnikami sztuki z równymi sobie i uważnie wybierają nowicjuszy, by następnie postawić przed nimi jedne z najbardziej skomplikowanych zadań. Im trudniejszy jest cel do osiągnięcia, im cięższe Wyzwanie, tym większy szacunek dla śmiałka, który się go podejmie i pomyślnie wypełni zadanie.


Decyzją radnych województwa mazowieckiego 89 rodzinnych ogródków działkowych w regionie otrzyma wsparcie z budżetu Mazowsza. Na ten cel przeznaczono ponad 800 tys. zł.\n- To ważne zwłaszcza dla rodzin z dziećmi, seniorów i osób niepełnosprawnych – podkreśla marszałek Adam Struzik. – W czasie pandemii szczególnie przekonaliśmy się o roli Rodzinnych Ogrodów Działkowych. Miejsca te są chętnie odwiedzane przez mieszkańców Mazowsza. Środkami z budżetu Mazowsza chcemy pomóc w remontach i unowocześnianiu. Na ten cel przeznaczymy ponad 800 tys. złotych z budżetu województwa.\nCo roku ten program wsparcia cieszy się dużym zainteresowaniem – podkreśla członek zarządu województwa mazowieckiego Janina Ewa Orzełowska. – To właśnie działkowcy widzą potrzeby swoich zielonych enklaw. Przy pomocy samorządów chętnie sięgają po wsparcie na swoje pomysły. Te niewielkie środki pozwalają na realizację wielu inwestycji, m.in. remont chodnika czy instalację monitoringu.


Znakowanie rowerów - KPP w Lipnie\nZnakowanie rowerów jest procedurą polegającą na wygrawerowaniu specjalnym przyrządem typu „Engrawer”, oznaczenia składającego się z 4 liter i 6 cyfr oraz wydaniu właścicielowi tzw. dowodu rejestracyjnego jako poświadczenia rejestracji pojazdu w bazie danych Policji. Rejestracja jest technicznym zabezpieczeniem rowerów przed kradzieżą.\nZnakowanie rowerów jest procedurą polegającą na wygrawerowaniu specjalnym przyrządem typu „Engrawer”, oznaczenia składającego się z 4 liter i 6 cyfr oraz wydaniu właścicielowi tzw. dowodu rejestracyjnego jako poświadczenia rejestracji pojazdu w bazie danych Policji.\nRejestracja jest technicznym zabezpieczeniem rowerów przed kradzieżą.\nOznaczenie roweru zostaje naniesione na ramie roweru, w widocznym miejscu po lewej stronie. Na naniesiony numer zostaje naklejona naklejka. Oznaczenie rowerowe można nanosić również na inne elementy roweru np. na „widelcu”.\nPodczas znakowania wypełniana jest karta identyfikacyjna, która jest przechowywana w jednostce a dane z karty zostają wprowadzone do bazy danych Wydziału Informatyki Komendy Wojewódzkiej Policji w Bydgoszczy.\nWłaściciel roweru otrzymuje dowód identyfikacyjny i zostaje poinformowany o konieczności informowania policji o utracie roweru lub zmianie właściciela.\nDo oznakowania roweru wymagane są następujące dokumenty:\nparagon zakupu / faktura,\ndokument tożsamości (osoba pełnoletnia).\nZnakowanie rowerów odbywa się w drugi wtorek miesiąca w Komendzie Powiatowej Policji w Lipnie przy ul. Platanowej.


Przez 5 lat firma Pearl w pełnej konspiracji pracowała nad nową odsłoną perkusji elektronicznych. 2 maja, podczas oficjalnego spotkania współpracowników Pearl w Holandii zaprezentowano pierwsze zestawy e/Merge.\nSpotkanie odbyło się w europejskiej siedzibie Pearl, która ma swoje miejsce w Holandii. Dzięki naszej rodzimej firmie Silesia Music Center, która zajmuje się dystrybucją Pearl w Polsce, mieliśmy okazję uczestniczyć w absolutnej premierze sprzętu.\nPo zaprezentowaniu tegorocznych nowości sprzętowych, która już znaliśmy doskonale po targach NAMM Show, przyszedł czas na bardzo doniosły moment. Na scenie pojawiły się dwa zestawy przykryte płachtami. Po krótkim, ale bardzo treściwym wprowadzeniu, nastąpiło odsłonięcie dwóch, jeszcze cieplutkich zestawów e/Merge.\nBębny elektroniczne Pearl e/Merge to w pełni elektroniczne zestawy perkusyjne stworzone w porozumieniu z firmą Korg. To właśnie ten drugi gigant muzyczny (znany chociażby z Wavedrum, ale przede wszystkim z olbrzymiej ilości instrumentów klawiszowych) był głównym dostarczycielem rozwiązań elektronicznych. Przez 5 lat obie firmy pracowały nad zestawem testując kolejne prototypy. Takie działanie wymaga oczywiście dużych nakładów finansowych, które nie są do udźwignięcia przez większość firm, dlatego współpraca dwóch potęg w postaci Pearl i Korg, mogła przynieść efekty.\nBębny dostępne będą około jesieni, a do wyboru będą dwie konfiguracje.\nWszelkie szczegóły związane z bębnami e/Merge można znaleźć pod tym linkiem,\nPearl miał już doświadczenia z perkusjami elektronicznymi, ale projekt E-Pro nie był w pełni dopracowany. Zwykłe gumowe pady i jedynie niezła elektronika nie porwały tłumów. Możliwe też, że pomysł na bębny elektroniczne o wyglądzie zestawu akustycznego był o te kilka lat za wcześnie.\nPo premierze Gewa Work Station G9 podczas Musikmesse to druga nowość ze świata perkusji elektronicznych na przestrzeni ostatniego miesiąca.


Spór o szczepionkę na covid-19 w Australii - Centrum Medialne\nSpór o szczepionkę na covid-19 w Australii\nPrzedstawiciele Kościołów - katolickiego, prawosławnego i anglikańskiego - zaprotestowali przeciwko zamówieniu przez rząd Australii 25 mln dawek brytyjskiej szczepionki na koronawirusa – informuje portal misyjne.pl. Według duchownych, przy produkcji szczepionki naruszono normy etyczne, bo wykorzystano do niej komórki ludzkie pochodzące z aborcji.\nBiskupi zaapelowali do premiera Australii o rezygnację z zamówienia. „Nie mamy nic przeciwko szczepionce na koronawirusa, jednak uważamy że wykorzystanie komórek pochodzących z aborcji jest głęboko niemoralne” – napisano w liście.\nPrzedstawiciele australijskiego rządu lekceważą te argumenty. „Wiceminister zdrowia Australii nie zgada się z argumentacją przedstawicieli Kościołów. Jego zdaniem wykorzystanie komórek pochodzących z aborcji to powszechna praktyka w świecie medycznym” - czytamy na portalu misyjne.pl.\nTa sama firma, która ma dostarczyć szczepionki do Australii, podpisała też umowy z innymi krajami, a także z Unią Europejską.


Reactoonz - Darmowe Kasyno Gry - Kasyno Gry 365\nOceń kasyno grę Reactoonz\nKasyno gra Reactoonz\nUzupełnij energiczne dodatkowe terrestriale w automacie Reactoonz od Play’n GO. Podobnie jak jego prequel Energoonz, to zabawny, równoległy wszechświat naładowany gwiezdną mocą i nagrodami. Wysoko ożywieni kosmici spadają z niebios i lądują, aby zająć miejsce w siatce 7×7. Wygraj nagrodę dla każdej grupy 5 lub więcej kosmitów tej samej rasy. Im większa grupa, tym większy zysk! Kondensatory strumienia zasadniczo służą jako symbole Wild, aby pomóc Ci wygrać więcej. Obcy w wygrywających klastrach są natychmiast teleportowani, aby zostać zastąpieni przez nowych najeźdźców z kosmosu, dając ci wiele szans na wygraną w tej samej rundzie. Spróbuj nawiązać kontakt z przewymiarowanymi kosmitami! Mogą pomnożyć nagrodę, gdy staną się częścią zwycięskiego klastra.\nKażda zwycięska gromada przekazuje energię energicznemu Gargantoonowi, który czeka na swoją bazę, planując inwazję. Kiedy jest w pełni naładowany, Gargantoon rośnie i robi Quantum Leap na środku siatki gry, gdzie pojawiają się symbole Wild i wydaje reakcję łańcuchową nawet pięciu fantastycznych funkcji, by zaszokować cię jeszcze bardziej nagradzanymi klastrami. Aby uzyskać elektryzujące wrażenia, pozwól, aby slot zaatakował twoją przestrzeń.\nReactoonz Play’n Go 7*7 min. 5 takich samych symboli tworzy wygraną 96,00%


Gala Klubu Kobiet Przedsiębiorczych 10 lat\n10 października 2018 @ 19:00 - 22:00\n« Programuj, dziewczyno! Powakacyjny meet-up\nBezpłatny wykład: Dieta płodności męskiej i żeńskiej. »\nZ ogromną radością, zapraszamy wszystkie przedsiębiorcze kobiety na Galę Klubu Kobiet Przedsiębiorczych z okazji 10 -lecia naszej działalności!\nW dniu 10 października 2018 roku, w Poznan Hotel Ibb Andersia, w uroczystych okolicznościach spotkamy się po raz kolejny by razem uczcić naszą rocznicę, z której jesteśmy ogromnie dumne i wdzięczne.\nGala ta będzie mieć charakter wydarzenia kulturalnego dla kobiet prowadzących własną działalność gospodarczą.\nHasłem przednim naszego wydarzenia jest przyjaźń, a w szczególności przyjaźń pomiędzy kobietami! “Kiedy kobiety wspierają kobiety, dzieją się niesamowite rzeczy.”\nGłówną ideą Klubu Kobiet Przedsiębiorczych jest promowanie przedsiębiorczości jako nowego stylu życia wśród kobiet, a także rozwój firm prowadzonych przez kobiety. Staramy się promować i zachęcać do rozwoju usług wspomagających przedsiębiorcze kobiety by ułatwić im utrzymanie równowagi między pracą i życiem rodzinnym. Uważamy, że kobiety są predysponowane do tego by prowadzić prężnie działające firmy i tym samym stwarzać miejsca pracy, dlatego wspieramy je w kierunku wzrostu konkurencyjności ich małych i średnich przedsiębiorstw. Popularyzujemy dobre praktyki i prezentujemy przykłady kobiet – przedsiębiorców, które osiągnęły sukces zawodowy. Wspieramy oraz inspirujemy kobiety, które chcą zwiększyć efektywność ekonomiczną swojej firmy i budować własnej marki poprzez niekonwencjonalne rozwiązania i ciekawe pomysły.\nKlub Kobiet Przedsiębiorczych powstał w kwietniu 2008 roku. Od 2008 odbyło się już ponad 120 spotkań. Wysłuchałyśmy już ponad 120 najlepszych prelegentów. W 2018 roku współpracuje z nami ponad 40 Partnerów. W trakcie naszej działalności skupiłyśmy 1600 kobiet, w tym 80% to właścicielki micro i małych przedsiębiorstw, 20% to przedstawicielki korporacji. Na Spotkaniach uczestniczą panie z Poznania, z terenu powiatu poznańskiego, a nawet z odległych miast wojewódzkich i spoza wielkopolski. To grono uczestniczek stale się powiększa!\nGłówną ideą Klubu Kobiet Przedsiębiorczych jest promowanie przedsiębiorczości jako nowego stylu życia wśród kobiet, a także rozwój firm prowadzonych przez kobiety. Staramy się promować i zachęcać do rozwoju usług wspomagających przedsiębiorcze kobiety by ułatwić im utrzymanie równowagi między pracą i życiem rodzinnym. Uważamy, że kobiety są predysponowane do tego by prowadzić prężnie działające firmy i tym samym stwarzać miejsca pracy, dlatego wspieramy je w kierunku wzrostu konkurencyjności ich przedsiębiorstw. Popularyzujemy dobre praktyki i prezentujemy przykłady kobiet – przedsiębiorców, które osiągnęły sukces zawodowy. Wspieramy oraz inspirujemy kobiety, które chcą zwiększyć efektywność ekonomiczną swojej firmy i budować własnej marki poprzez niekonwencjonalne rozwiązania i ciekawe pomysły … bo kiedy kobiety wspierają kobiety dzieją się niesamowite rzeczy!\nW programie Gali KKP:\n– Koncert Grażyny Łobaszewskiej z zespołem\n– gość specjalny wieczoru\n– upominki od Sponsorów i Partnerów Gali KKP\nZgłoszenia przyjmujemy do 5 października br. włącznie., poprzez formularz zgłoszeniowy na www.klubkp.pl\nOpłata za udział w Gali wynosi 123 zł brutto.\nPrzewidywany czas ok. 5 h.\nProfil Klubu Kobiet Przedsiębiorczych jest profilem publicznym.\nAdministratorem Twoich danych osobowych, które pozostawiasz odwiedzając nasz profil (m.in. imię i nazwisko lub inne Twoje oznaczenie, komentarze, polubienia, identyfikatory internetowe) jest Klub Kobiet Przedsiębiorczych, ul. Gołębia 3/4, 61-834 Poznań.\nTwoje dane mogą być przetwarzane w celu efektywnego prowadzenia naszego profilu, przedstawiania Tobie informacji o naszych inicjatywach i innej aktywności oraz w związku z promowaniem przez nas różnego rodzaju wydarzeń i usług, a także w celach statystycznych i analitycznych oraz ewentualnie w celu ustalenia i dochodzenia roszczeń i obrony przed roszczeniami.\nPrzysługuje Tobie prawo do bycia zapomnianym. Możesz w każdej chwili poprosić o usunięcie swoich danych.\nWięcej informacji o uroczystości podamy niebawem.


"Zakaz aborcji to nie dowód demokracji, tylko dyktatury". ~ Zespół Downa\nStrona główna » Aspekty życia » Po prostu życie » "Zakaz aborcji to nie dowód demokracji, tylko dyktatury".\n"Zakaz aborcji to nie dowód demokracji, tylko dyktatury".\nTe słowa Juliette Binoche jednoznacznie precyzują, co ma do zaoferowania ruch antyaborcyjny: WYMUSZENIE, NAKAZ. Jego słabością jest właśnie to, że nie umie zaoferować niczego racjonalnego, oprócz narzucenia siłą poglądu innym…i nie boję się tego napisać: fanatyzm zawsze był początkiem czasów złych, tego uczy historia.\nCieszy mnie widok tak wielu ludzi maszerujących przez miasta Polski. Te 55 sekund także na mnie robiło wrażenie:\nJuliette Binoche pytana dlaczego popiera walkę Polek o swoje prawa odpowiedziała:\nTen marsz pokazał jak pusta jest ideologicznie siła przeciwników aborcji, ludzie tego nie akceptują, bo nie jest szansą dokonania wyboru, jest przymusem, bez wsparcia dla kobiety…Szukałem tego wśród słów Pani Kaji, matki dziecka zespołem Downa, gdyż wciąż mam nadzieję, zobaczyć to, że myśli “ponad ten punkt”….była pustka: urodzić…a przeżyć, gdzie jest, wychować…i ratować dziecko z godnością i szacunkiem dla choroby dziecka…gdzie to jest Pani Kaju? Czy Pani wie jak to jest potrzebne i co jest potrzebne matce wychowującej dzieci niepełnosprawne…\nTo co Pani mówi jest ideologią: “Możliwość mordowania dzieci powoduje, że ludzie stają się bezduszni.” Czy ten cały szum jaki Pani forsuje, to jest tytułem tylko bezduszności ludzi? Jest to puste.\nDziś przymus państwowy i religijny powoduje, że rodzice dzieci niepełnosprawnych żyją krócej. Dziś przymus państwa i brak jego wsparcia powoduje, że dzieci są stygmatyzowane, odrzucane i nieleczone żyjąc przez to krócej. Dziś to państwo i jego etyka powoduje, że nasze dzieci są odrzucane, niechciane, bez integracji społecznej, edukacyjnej. Może warto połączyć brak aborcji z wymuszeniem na państwie poprawienia warunków życia dzieci niepełnosprawnych i ich rodziców. To jest treść Pani Kaju, które nie jest frazesem, a pozwoli Pani na życie bez “walki” o wizytę u lekarza, z rehabilitacją i edukacją dla Pani dziecka, bez konieczności stałego i ciągłego upodlania na wszelkiego rodzajach komisji. Tutaj nie trzeba wymyślać cudów, wystarczy zadbać o siebie i wtedy… o aborcji nikt nie będzie myślał, bo stworzy Pani system opieki i wsparcia.\nDziś chce Pani narzucić innym swoją wiarę, poglądy i zamknąć ich “aborcją” w innym życiu. Chce Pani zamknąć innych w swoim świecie. Dobrze, że w XXI wieku, fanatyzm ma krótkie nogi i bliskie granice.\nPolacy odwracają się od Pani poglądów i cieszę się z tego, bo mamy czasy jednostki i wyboru. Oni nie chcą być w Polsce, gdy świat pędzi do przodu.\nDziś jestem za prawem kobiety do godnego życia i za szacunkiem do choroby jej dziecka. Jestem za tym, by kobieta i jej dziecko mogły żyć godnie, Pani o tym nie mówi.\nNa koniec: MÓJ BÓG UCZY MNIE POŚWIĘCENIA I ODDANIA. JEST DLA MNIE DOBREM I SIŁĄ MOJEGO DZIAŁANIA DLA WIELU LUDZI. Nie straszcie mnie i nie groźcie mi WASZYM BOGIEM…a strona jest moja, Grzesia i to są moje poglądy, których nie zmienię, MUSICIE SIĘ Z TYM POGODZIĆ, JEŻELI NIE MACIE NA TO OCHOTY MOŻE NIE WARTO…PANI EWO, PANI DOKTOR, PANI MAGISTER, PANIE TAK, PANI KASIU, PANI ZOFIO, PANI ALEKSANDRO, PANIE WOJTKU…JA SIĘ NIE ZMIENIĘ, BO JESTEM OJCEM DWÓJKI DZIECI NIEPEŁNOSPRAWNYCH.\nTagi: aborcja, Czarny Piątek\n1 Komentarz do “"Zakaz aborcji to nie dowód demokracji, tylko dyktatury".”\n24 marca 2018 o 23:53\nJarek, bardzo Ci za ten wpis dziękuję. Zapętlam się w tym temacie, szukam samej siebie.\nChyba ściągnęłam Cię myślami, przed chwilą skończyłam pisać na ten temat (https://m.facebook.com/story.php?story_fbid=1975270889201556&id=100001559920737)


Specjalista od wzroku w Toruniu - ecopolex.pl\nKażdy może mieć wadę wzroku, nie trzeba się urodzić z takim problemem, może się on pojawić w późniejszym czasie. Problemy ze wzrokiem, to nie wstyd. Trzeba próbować się ich pozbyć.Jeśli posiadamy wadę wzroku to potrzebni są nam okuliści Toruń. W większości miejscowości znajdziemy okulistę, który będzie umiał znaleźć konkretną wadę. Przez, to będziemy mogli poprawić stan naszego wzroku. Czasem jest tak, że niezbędne będzie noszenie okularów, a innym razem potrzebna będzie operacja laserowa.\nWszystko zależy od tego, co tak naprawdę będzie dla nas odpowiednie. Czasem niektórzy wybierają soczewki, bo nie chcą nosić okularów, ale nie każdy może nosić soczewki, przy pewnych wadach nie – sprawdź nas – jest to dobre. Tak, więc rzeczywiście, jeżeli odczuwamy jakikolwiek dyskomfort związany z naszym wzrokiem powinniśmy iść do okulisty. Kiedy mamy kilka lat, to najlepiej, by rodzice wzięli nasz za rączkę i zaprowadzili do okulisty. Zresztą doktor okulista jest zainteresowany wzrokiem naszego dziecka, kiedy to będzie jeszcze bardzo małe, bo im wcześniej weźmiemy się za doprowadzenie wzroku naszego dziecka do porządku, tym lepiej. W dorosłym życiu bywa tak, że konkretna wada może nie być już uleczalna, nawet przy pomocy lasera i niestety nawet okuliści Toruń nie będą w stanie pomóc.\nOptycy w Toruniu U okulisty otrzymamy receptę na okulary. Jednak nie zawsze trzeba iść do okulisty. Możemy iść do optyka i ten za wsparciem właściwej maszyny upewni się, jakie szkła powinniśmy posiadać w naszych okularach. Toruń optyk jest naprawdę dobrym rozwiązaniem, kiedy nie ma czasu na chodzenie po lekarzach. Ale optyk może pomóc jedynie w doborze okularów, a każdy doskonale wiemy, że wady wzroku to nie tylko wsparcie okularami.\nDlatego nie ma, co liczyć na cud po wizycie u Toruń optyk. Czasem konieczne jest badanie lekami lub niezbędna okaże się laserowy zabieg. To naprawdę jest bardzo indywidualna kwestia. Jeżeli nasza wada wzroku pogłębia się, to wtedy należy pamiętać o regularnych wizytach u okulisty. Jeśli od maleńkości nasi rodzice będą dbali o nasz wzrok, a potem my również będziemy o niego dbać, to będziemy się dobrym wzrokiem cieszyć do końca życia. Bo trzeba nie zapominać, że nasz tryb życia też posiada wpływ na to, w jakim stanie jest nasz wzrok. Dlatego powinniśmy robić przerwy od pracy przy laptopie i nie zapominać, że ciągłe patrzenie się w ekran telefonu również nie jest dobre. Powinniśmy pamiętać, że okulista nie jest cudotwórcą. Jeśli sami nie zadbamy o swój wzrok, to nie będą w stanie nam pomóc nawet najlepsi doktorzy.\nTagi: doktor, lekarz, okulary, optyk, wzrok


Katarzyna Bluszcz, czyli Human Machine. Tej kobiecie nie są straszne żadne przeszkody - NaszeMiasto.pl\naktualizacja: 19.02.2019 20:01\nDo startu w biegu z przeszkodami Human Machine w Piotrkowie namówiła ją koleżanka. Był to pierwszy z trzech biegów w tym cyklu. Bełchatowianka na dystansie 12 km była najlepsza wśród kobiet, trasę pokonała w czasie 01:37:27s. Druga z pań na metę dotarła dopiero dwadzieścia minut po niej. Podczas biegu nie wprowadzono formalnego podziału na kobiety i mężczyzn. Panią Katarzynę na mecie wyprzedziło tylko dziewiętnastu mężczyzn.\n- Myślę, że taki czas na dystansie 12 kilometrów z przeszkodami to bardzo dobry wynik, ale przyznam szczerze, że dałoby się zrobić jeszcze lepszy czas - uważa. - Mam to do siebie, że długo się rozkręcam i dopiero w połowie zaczynam atakować rywali, ale tu było inaczej. Od początku biegłam mocno, bo byłam świadoma, że na trasie mogą tworzyć się korki na przeszkodach. Tak też było, na drugim okrążeniu zaczęłam się rozkręcać. Po wyrobieniu sobie spokojnej przewagi dalej trzymałam się na swoim poziomie. Miałam tyle zapasu, że jeżeli przede mną biegłaby jeszcze jakaś rywalka, mogłabym jeszcze podkręcić tempo biegu - opowiada Katarzyna Bluszcz.\nBieganie to jej pasja\nOd dzieciństwa jest aktywną osobą. Pewnie dlatego wybrała dla siebie wręcz idealny kierunek studiów - najpierw obroniła licencjat z fizjoterapii, a później rozpoczęła studia z wychowania fizycznego. Miłość do biegania pojawiła się właśnie na studiach.\n- Pierwszy start zaliczyłam w 2010 roku. Minęło od tej pory dziewięć lat, a ja mam wrażenie jakby to były dwa lata - wspomina bełchatowianka. - Na początku były to biegi po płaskim terenie dla zabawy i relaksu - dodaje zawodniczka, dla której bieganie było też formą odskoczni od pracy i studiów. Trzy lata później Katarzyna Bluszcz dostrzegła, że w Polsce coraz bardziej popularne stają się biegi przeszkodowe i wzięła udział w jednym z nich.\n- Zauważyłam wtedy, że najlepiej odnajduję się tam, gdzie jest potrzebna szybkość, trochę sprytu i siły - wyjaśnia 31-latka, która właśnie wtedy odstawiła biegi po płaskich powierzchniach na dalszy plan i skupiła się na biegach z przeszkodami. Wyjątkiem pozostały jednak maratony, w których chętnie bierze udział. Traktuje je jako coś, co oczyszcza jej umysł i pozwala odpocząć od codziennej rywalizacji. Po studiach rozpoczęła pracę w klubie fitness.\n- Tutaj złamałam pewien stereotyp, że po AWF zostaje się tylko i wyłącznie nauczycielem w szkole. Nie do końca tak jest. Z dorosłymi też mogę pracować - mówi.\nW klubie prowadzi zajęcia na trampolinach, cardio, bungee, czy też klasyczne zajęcia fitness. Jest też trenerką jogi, i właśnie te ćwiczenia niejednokrotnie pomogły jej w zawodach, np. przy zarzuceniu nogi na wysoką przeszkodę.\n- Jestem niska, więc muszę sobie radzić trochę inaczej. Nie będę ukrywać, że spełniam się w każdym aspekcie swojego życia i jestem z tego bardzo zadowolona - opowiada.\nTo, że pasję połączyła z pracą, ma swoje plusy, ale i minusy. Jak mówi, często w pracy czuje się, jakby odpoczywała, a z kolei w trakcie zawodów - jakby była w pracy.\n- Najważniejsze jest jednak to, jakich masz ludzi dookoła. W moim przypadku to wszystko się pięknie składa, ponieważ spotykam na swojej drodze fajnych ludzi i jestem tam, gdzie chcę - opowiada. - Ktoś, pomyśli, że ja ciągle ćwiczę. Nie do końca tak jest. Mam ogromne wsparcie ze strony moich dziewcząt z klubu Palestra Bełchatów, które razem ze mną biegają, jeżdżą na łyżwach, czy wychodzą „na miasto”. To bardzo ważne, by od czasu do czasu zresetować swój umysł i spędzić czas z najbliższymi.\nTo oczywiście nie koniec startów\nBiegaczka zapowiada swój udział w kolejnych dwóch edycjach Human Machine, które odbędą się w czerwcu i październiku. Ma zamiar wygrać cały cykl tych biegów.\n- Nie można spoczywać na laurach. Wiem, że jest coraz więcej osób, które tak jak ja ciężko pracują. To tak naprawdę dopiero mój drugi sezon, w którym mam świadomość, że jestem na dobrym poziomie, aby wygrywać i gonić czołówkę mężczyzn - wyjaśnia.\nJak mówi, na bieganie zawodowe jest już za późno.\n- Zabrzmi to egoistycznie, ale to, że jestem tu, gdzie jestem, zawdzięczam w dużej mierze samej sobie. Miałam kilka propozycji, aby dołączyć do jakiegoś klubu, ale lubię podążać swoją własną ścieżką i póki jestem w amatorstwie mam ten wybór i nikt mi nic nie narzuca. To jest dla mnie pewnego rodzaju wolność w sporcie - opowiada biegaczka z Bełchatowa.\nKilka lat temu Katarzyna Bluszcz ukończyła Koronę Maratonów Polskich, co uznaje za jeden ze swoich największych sukcesów. W ciągu 36 miesięcy wzięła udział w sześciu biegach maratońskich.\nNastawienie ma duże znaczenie. Dopóki nie zaczniesz o tym myśleć, to nigdy nie będzie to w twoim zasięgu ~ Katarzyna Bluszcz, biegaczka\nSą starty, które przynoszą jej mnóstwo radości , ale są też takie, w których nie brakuje chwil załamania.\n- Hunt Run, to jeden z biegów przeszkodowych w Polsce, w którym startuje od sześciu lat i jestem regularnie na podium. Rok temu brałam udział w obu dniach tej imprezy. W sobotę wygrałam z dużą przewagą na dystansie 12 km, a w niedzielę byłam trzecia na 6 km. Ostatecznie zwyciężyłam w całej klasyfikacji. Pamiętam, że dałam z siebie naprawdę maksimum - wyznaje Katarzyna Bluszcz.\nNajwiększa chwila załamania kojarzy się biegaczce z ultra-maratonem nad Zalewem Sulejowskim. Musiała zejść z trasy po 30 kilometrach z powodu kontuzji.\n- Wielkim sukcesem jest ukończenie biegu. Zrób to tak, abyś przekraczał metę z wielkim uśmiechem - podsumowuje Katarzyna Bluszcz.\nŹródło: Katarzyna Bluszcz, czyli Human Machine. Tej kobiecie nie są straszne żadne przeszkody - Bełchatów NaszeMiasto.pl\nKaxcper krawczyk beł...\nkacper krawczyk tria...\nkacper krawczyk Mrąg...\nKrzysztof Nowak Mrąg...\ntriathlon energy Mrą...


Eryk Łon z RPP: Dzięki właściwej polityce Narodowego Banku Polskiego możemy z optymizmem myśleć o perspektywach gospodarczych na rok 2022\nZbyt restrykcyjna polityka pieniężna NBP może doprowadzić do niepokojąco mocnego schłodzenia przyszłej aktywności gospodarczej\nZapowiedź podwyżek cen prądu przedstawiana jest czasem jako argument przemawiający za koniecznością silnych podwyżek stóp procentowych. Osobiście przestrzegałbym przed tego typu myśleniem. Trzeba bowiem pamiętać, że polityka pieniężna wpływa na procesy gospodarcze z przesunięciem kilku kwartałów. Mamy w tym przypadku bowiem do czynienia z tak zwanymi opóźnieniami wynikającymi w naturalny sposób z istoty funkcjonowania mechanizmu transmisji impulsów monetarnych do realnej sfery gospodarki.\nTrudno by mi było poprzeć wniosek o taką zwyżkę stóp, której skala byłaby bardzo radykalna\nGdyby polityka pieniężna RPP była zbyt restrykcyjna mogłoby dojść do niepokojąco mocnego schłodzenia przyszłej aktywności gospodarczej. Mówiąc nieco inaczej dopuszczam wariant, w którym czekać nas może jeszcze jedna nieznaczna podwyżka stóp procentowych na początku przyszłego roku, ale trudno by mi było poprzeć wniosek o taką zwyżkę stóp, której skala byłaby bardzo radykalna. Uważam, że istnieje spora szansa na to, że procesy inflacyjne zaczną wyhamowywać na początku 2022 roku. […]\nEryk Łon z RPP: Dzięki polityce pieniężnej Narodowego Banku Polskiego nasza gospodarka staje się coraz bardziej potężna\nRada Polityki Pieniężnej 10.05.2021\nEryk Łon z RPP: Dzięki łagodnej polityce pieniężnej Narodowego Banku Polskiego nasz kraj stopniowo pokonuje trudności gospodarcze\nKategoria: Rada Polityki Pieniężnej 10.05.2021\nRada Polityki Pieniężnej 28.12.2021\nEryk Łon z RPP przeciw podwyżce stóp proc. o 100 pb. w styczniu, ale poparłby nieznaczny ruch\nKategoria: Rada Polityki Pieniężnej 28.12.2021


04 listopadaa 2018 r.\nStudentów i maturzystów zapraszamy na spotkanie Szkoły Modlitwy poświęcone Lectio divina - modlitwie Słowem Bożym. Spotykamy się we wtorek 6 listopada o godz. 19.00 w Kawiarence (ul. Bogurodzicy 3) na wprowadzeniu do modlitwy a...\nSzkoła modlitwy - Wprowadzenie do Lectio divina\nStudentów i maturzystów zapraszamy na spotkanie Szkoły Modlitwy poświęcone Lectio divina - modlitwie Słowem Bożym. Spotykamy się we wtorek 30 października o godz. 19.00 w Kawiarence (ul. Bogurodzicy 3) na wprowadzeniu do modlitwy a...\nSzkoła Modlitwy - zadbaj o swoje wnętrze\nKażde bowiem ciało jak trawa, a cała jego chwała jak kwiat trawy: trawa uschła, a kwiat jej opadł, słowo zaś Pana trwa na wieki. Właśnie to słowo ogłoszono wam jako Dobrą Nowinę. (1P 1,24) Szukaj w życiu tego co...\nSzkoła Modlitwy - pierwsze rozmnożenie chleba\n"Ile macie chlebów?" - pytał Jezus apostołów, pyta i nas. Co Ty możesz zrobić? Do podjecia działania wzywa nas Jezus w tej Ewangelii opisującej rozmnożenie chleba. Zrób to co możesz. To zdanie możesz także...\nSzkoła Modlitwy - Powrót Apostołów\nKolejne spotkanie w Szkole Modlitwy z Ewangelią Marka.Fragment opisujący powrót Apostołów. (Mk 6, 30 – 34). Jezus kolejny raz pokazuje jak bardzo zależy Mu na nas. Znajdź trochę czasu na osobistą modlitwę. T aszkoła jest...\nSzkoła Modlitwy - "Idźcie obuci w sandały"\n"Ale idźcie obuci w sandały i nie wdziewajcie dwóch sukien..." To kolejny fragment Ewangelii wg św. Marka, który na dzisiejszej Szkole Modlitwy będziemy osobiście rozważali. Zapraszam na LECTIO...\nSzkoła Modlitwy - Ewangelia wg św. Jana\nDziś w Szkole Modlitwy powrót do Lectio Divina. Sięgniemy po tekst z Ewangelii wg św. Jana 17, 20 - 26. Jest to modlitwa z Kościół: "...aby miłość, którą Ty Mnie umiłowałeś, w nich była i Ja w nich."...\nSzkoła Modlitwy - Adoracja\nJutro w Szkole Modlitwy będziemy po prostu patrzeć na Jezusa. Także On będzie patrzył na nas. Sekret adoracji należy do Boga , nie do nas. Wtorek, 21 stycznia 2014, godz. 18.30, Oratorium , wejście przez ODĘ. Krótkie...\nSzkoła Modlitwy - Modlitwa Psalmami\n12 listopadaa 2013 r.\n"Dziękuję Ci, że mnie stworzyłeś tak cudownie, godne podziwu są Twoje dzieła." Ps 139, 14 Dziś będziemy modlić się psalmami, czyli tak jak sam Jezus i pierwsi chrześcijanie! Spotykamy się o...\nSzkoła Modlitwy - Modlitwa Imieniem\n02 listopadaa 2013 r.\nDziś w Szkole Modlitwy dwie zmiany. Pierwsza: godzina 18.30 (a nie jak do tej pory 19.00) Druga: dziś poznamy bardzo prostą modlitwę Imieniem . To jeden z najstarszych chrześcijańskich sposobów modlitwy, a jednocześnie najprostszy....


Cuda Natury - NaszeMiasto.pl\nWięcej na temat: gdzie na wakacje najpiękniejsze miejsca na ziemi podróże marzeń\nWięcej na temat: podróże wakacje\nWięcej na temat: polska wyjazdy\nNiezależnie od tego czy rosną na szczycie skalistych platform czy np. wewnątrz betonowych tuneli - doskonale wiedzą, jak przetrwać. Nic więc dziwnego, że drzewa pokrywają około 30 proc. ziemi. Kliknij zdjęcie, aby przejść do galerii.\nWięcej na temat: 2 fotografia natury fotografie drzew\nPiękno natury na wyciągnięcie obiektywu [ZDJĘCIA]\nW otaczającej nas przyrodzie można dostrzec jej piękno.\nWięcej na temat: natura zdjęcia przyrody\nWięcej na temat: eko ekologia natura 2000\nWięcej na temat: fotografia przyrodnicza\n7 nowych cudów Polski: Dolinki Krakowskie, Fabryka Schindlera i Małe Pieniny walczą o tytuł\nMalownicze Dolinki Krakowskie i interaktywne muzeum Fabryka Schindlera są nominowane w plebiscycie 7 nowych cudów Polski miesięcznika "National Geographic Traveler".\nWięcej na temat: 7 nowych cudów polski plebiscyt na ciekawe miejsca dolinki mnikowskie fabryka schindlera muzea kraków


Trendy w marketing automation na rok 2021 - NowyMarketing\nTrendy w marketing automation na rok 2021\nMarketing automation to jedna z szybciej rozwijających się gałęzi marketingu. Wszystko za sprawą przyspieszonej cyfryzacji, która w pandemicznej rzeczywistości stała się dla firm koniecznością. Wykorzystanie narzędzi pozwalających łączyć dane, personalizować komunikację i zwiększać retencję w e-commerce będzie kluczowe w grze o udział w rynku. Jakie trendy będą towarzyszyć rozwojowi technologii marketingowych w nowej gospodarce? Na czym powinny skupić się firmy, automatyzując komunikację?\nOd wielu lat w marketingu mówiło się o technologiach, które zrewolucjonizują relację między marką a klientem. A jednak wiele biznesów odkładało na później wdrożenie spójnej komunikacji w e-handlu. Personalizacja była ograniczona do imienia, a retencja i koszt pozyskania klienta schodziły na dalszy plan. Dane były rozsiane po osobnych systemach. Gdy nadszedł czas pandemii, nagle okazało się, że odkładana na później transformacja cyfrowa stała się niezbędna. A wartość globalnego rynku marketing automation, którą w 2020 roku wyceniano na 6,87 mld USA, do 2026 roku ma wynieść 19,66 mld USD dając roczny wskaźnik wzrostu na poziomie 19,2%.\nWraz z szybkim rozwojem martech pojawia się pytanie: na czym powinny skupić się biznesy w kolejnych 12 miesiącach? Eksperci marketing automation z firmy Vecton dzielą się prognozami, typując 14 trendów na 2021 rok. Poniżej przedstawiamy wybrane z nich.\n#1 Wyższy wymiar omnichannel\nO potencjale strategii omnichannel mówi się od lat. W 2020 roku robiliśmy integracje techniczne kolejnych kanałów komunikacji z użytkownikiem. Stawialiśmy za cel na spójną personalizację dla wszystkich mediów m.in. w social mediach, aplikacjach mobilnych, e-mail, mobile, czy w sklepie internetowym.\n2021 rok to pogłębiona cyfrowa rzeczywistość, a omnichannel nabiera nowego wymiaru. Wdrażamy znacznie bardziej złożone automatyzacje, operujące w wielu kanałach równocześnie. Opierając się na single customer view, maksymalizujemy potencjał dotarcia w preferowanym przez klienta miejscu i w odpowiednim czasie. Możliwości narzędzi MA też będą rozwijać się w tym zakresie.\n#2 Demokratyzacja martech, czyli rozwiązania no-code\nAutomatyzacja wkroczyła w obszar tworzenia rozwiązań, które do tej pory wymagały pracy doświadczonych programistów. W 2021 roku zaobserwujemy rozwój modułów, funkcjonalności i opcji „no-code”. Dzięki nim zaawansowane zadania analityczne będą wykonywane bez angażowania data scientistów, a specjaliści marketingu będą samodzielnie projektować i realizować innowacyjne kampanie marketingowe według swojego pomysłu. Tak wdrażane kampanie będą zawierać rozwiązania oparte o AI, raportowanie w czasie rzeczywistym i inne zaawansowane technicznie funkcjonalności. Przygotowanie ich nie będzie wymagać jednak programowania, tylko umiejętnego wykorzystania kreatorów wizualnych, drag&drop i coraz bardziej intuicyjnych interfejsów graficznych.\n#3 Bezpieczeństwo danych w czasach online\nNaruszenia bezpieczeństwa danych stały się o wiele bardziej realnym zagrożeniem w rzeczywistości, w której niemal wszystko załatwia się elektronicznie. Wdrażanie regulacji prawnych nie nadąża za potrzebami rynku i klientów. W 2021 roku będziemy obserwować rosnący trend dotyczący proaktywnej roli, jaką firmy mogą odgrywać w regulowaniu bezpieczeństwa i prywatności danych. Ustanawianie własnych zasad w tym zakresie może przełożyć się na zdobycie zaufania konsumentów i wzmocnienie wizerunku marki. W 2021 roku spodziewamy się też tego, że dostawcy platform marketing automation oraz innych narzędzi przetwarzających dane, jeszcze bardziej skupią się na rozwijaniu zabezpieczeń wokół tożsamości osoby lub urządzenia żądającego dostępu.\nPerspektywa długofalowa, reagowanie real-time\nPandemia wymusiła na firmach i konsumentach zmiany we wzorcach zachowań i nawykach, które zostaną z nami na długie lata. Kluczem do uzyskania przewagi konkurencyjnej w postpandemicznej gospodarce jest elastyczność i szybkie reagowanie. Odpowiednio dobrane i wdrożone narzędzia wspierają marketerów w podejmowaniu decyzji real-time opartych na twardych danych. W tym roku plany długoterminowe muszą iść w parze z umiejętnością dostosowania do bieżącej sytuacji.\nZapraszamy do pobrania całego raportu, w którym omawiamy prognozy marketing automation na 2021 rok.


Zamówienie, zmiana karty podatkowej - Polish Connection\nPolish Connection / Zamówienie, zmiana karty podatkowej\nKarta podatkowa (norw. skattekort) jest dokumentem określającym, jaki procent zaliczki\nna podatek dochodowy pracodawca powinien odprowadzać do urzędu poborcy podatkowego. Będąc zatrudnionym u pracodawcy norweskiego, otrzymuje się kartę podatkową z lokalnego urzędu skarbowego. Jeśli jest się osobą zatrudnioną w firmie spoza Norwegii, kartę wystawia Centralny Urząd Skarbowy ds. Obcokrajowców.\nKażdy podatnik norweski ma prawo do zmiany karty podatkowej w dowolnym momencie, jeśli chce odprowadzać wyższe bądź niższe zaliczki na podatek. Ewentualne niedopłaty bądź nadpłaty podatku ulegają ostatecznemu uregulowaniu w wyniku rozliczenia podatkowego za cały rok podatkowy. Wyjątkiem jest tzw. kildeskatt (podatek źródłowy), czyli opodatkowanie dochodu w wysokości 25%.\nZmianę lub zamówienie karty podatkowej można przeprowadzić elektronicznie, posiadając kody MinID lub logowanie BankID,Buypass, aplikację NETS. Natomiast jeśli to Twój pierwszy wyjazd do Norwegii lub miałeś min. 2-letnią przerwę należy złożyć wniosek papierowy i stawić się na kontroli tożsamości w urzędzie.\nBrak wystawionej karty podatkowej skutkuje potrącaniem przez pracodawcę zaliczki podatkowej w wysokości 50%.\nCzy chcesz, żebyśmy zamówili w Twoim imieniu kartę podatkową lub zmienili aktualną?\nPodanie przygotowane papierowo musisz podpisać przed złożeniem w urzędzie.\nZamówienie karty elektronicznie 150 PLN\nZamówienie karty na wniosku papierowym 200 PLN\nZmiana adresu, wymeldowanie Rejestracja UDI, łączenie rodzin Uznanie wykształcenia Uznanie wykształcenia specjalistycznego


Praca w ogrodzie daje mnóstwo satysfakcji. To zajęcie dobre dla każdego. Jednak aby właściwie zajmować się naszym zielonym królestwem musimy odpowiednio się do tego przygotować. Tutaj nie wystarczą chęci – konieczne jest także wyposażenie się w odpowiednie narzędzia. W dzisiejszym poradniku podpowiadamy, jakie narzędzia przydadzą się podczas prac ogrodniczych.\nZacznijmy od rzeczy najbardziej podstawowej, czyli podlewania. Aby nasze rośliny mogły wzrastać, konieczne jest regularne podlewanie. Niezbędne okażą się więc konewka lub wąż do podlewania. Konewka przydaje się w mniejszych ogródkach oraz na tarasach, natomiast wąż ogrodowy sprawdza się w ogrodach o większej powierzchni.\nBardzo potrzebnym narzędziem ogrodowym jest sekator. Dzięki niemu możemy przycinać zarówno miękkie, niezdrewniałe pędy, jak i grubsze gałęzie. Wśród sekatorów wyróżniamy sekatory jednoręczne (do przycinania cienkich pędów), sekatory dwuręczne (do cięcia grubszych pędów i gałęzi) oraz sekatory tyczkowe z wysięgnikiem (przystosowane do przycinania gałęzi znajdujących się na większych wysokościach). Innym podziałem sekatorów jest rozróżnienie na sekatory nożycowe (działają podobnie jak nożyce) oraz sekatory kowadełkowe (w przeciwieństwie do sekatorów nożycowych mają tylko jedno ostrze).\nPrzy porządkach w ogrodzie z pewnością przydadzą się grabie. Najbardziej popularne są granie klasyczne, mające w zasadzie zastosowanie uniwersalne. Ich konstrukcja składa się z drewnianej rękojeści, do której przytwierdzony jest metalowy grzebień. W takie grabie powinien zaopatrzyć się każdy miłośnik ogrodnictwa. Jednak do niektórych prac ogrodowych przydadzą nam się także granie specjalistyczne. Chcąc usunąć zalegające w ogrodzie liście, najlepiej użyć specjalnych grabi do liści. Mają one elastyczne i giętkie zęby, które mogą być wykonane z plastiku lub metalu. Grabie do liści są znacznie lżejsze niż granie uniwersalne, dzięki czemu nie męczymy się podczas pracy. Innym typem grabi specjalistycznych są grabie polowe. Wykorzystuje się je przede wszystkim do grabienia siana. Jeśli chlubimy się pięknym, gęstym trawnikiem, warto kupić też grabie do trawników. Specjalne ułożenie zębów oraz elastyczna konstrukcja narzędzia sprawia, że z łatwością oczyścimy nawet najbardziej bujny trawnik przed domem.\nKolejnymi narzędziami niezbędnymi do pracy w ogrodzie są łopata i szpadel. Są one przydatne do przekopywania ogródka, sadzenia roślin czy przenoszenia ziemi. W sklepach z narzędziami ogrodniczymi znajdziemy zwykłe narzędzia metalowe (nadające się do pracy z lekką glebą), jak i specjalne szpadle i łopaty amerykańskie, posiadające mocniejsze blachownice i profilowane trzonki.\nW ogrodzie przydają się nie tylko narzędzia ręczne, lecz także elektronarzędzia. Każdy trawnik wymaga odpowiedniej pielęgnacji i regularnego koszenia. Z tego względu każdy pasjonat ogrodnictwa powinien zaopatrzyć się w kosiarkę. Do wyboru mamy kosiarki elektryczne lub spalinowe. Kupując kosiarkę powinniśmy wziąć pod uwagę takie czynniki, jak wielkość działki oraz możliwość podłączenia urządzenia do źródła zasilania.


Czerwiec 25 2019 10:09:52\nRozdział 12: Jagger bomb\nUsiadł na kanapie, rozglądając się z niesmakiem po zawalonym wszystkim, co możliwe pomieszczeniu. Zawsze go ono obrzydzało, zresztą, nie tylko ono - całe mieszkanie zasługiwało na generalny porządek w wykonaniu Perfekcyjnej Pani Domu. Co jak co, ale Pacuła i czystość raczej niewiele miały ze sobą wspólnego.\n- Pijesz coś? - zapytał Błażej.\n- Obojętnie - odpowiedział z krzywym uśmiechem. Mógł podejrzewać, że zakończy się to kilkoma dniami milczenia, złamaniem Pacuły i przyleceniem do niego z podkulonym ogonem. Filip lubił myśleć, że to on rządził w ich układzie, że wystarczyło tylko ograniczenie kontaktu z Błażejem, by go zmiękczyć.\nNiestety, coraz bardziej zdawał sobie sprawę ze swojej nieciekawej sytuacji. Może i mógł na chwilę ograniczyć kontakt, ale nie byłby w stanie całkowicie go zerwać.\n- Piwo - odpowiedział i westchnął ciężko. Kiedy Błażej wyszedł do kuchni po alkohol, wzrok Filipa zatrzymał się na lakierowanej, starej, typowo polskiej meblościance pamiętającej czasy komuny. Na jednej z półek dostrzegł zdjęcie kilkuletniego Błażeja, spoglądającego w jego stronę lekko przerażonymi oczami. Kto by pomyślał, że z tego słodkiego dziecka wyrośnie ktoś tak nieciekawy jak Pacuła. Zaraz jednak główna przyczyna tej przemiany dała o sobie znać, wydzierając się na swojego syna swoim ochrypłym, przepitym i przepalonym głosem. Ojciec Błażeja miał jakieś pretensje o zabieranie mu piwa z lodówki, krzyczał coś jeszcze o pasożytach i niewdzięcznikach, jednak na tym skończyły się podsłuchiwania Filipa. Telefon w jego kieszeni zawibrował, sięgnął więc po aparat, puszczając narzekania pana Pacuły mimo uszu.\nMaciej. Na twarzy Filipa wykwitł mimowolny uśmiech, jednak tak szybko jak się on pojawił, tak też zniknął.\n- To, kurwa, do sklepu se leć i nie truj dupy! - wrzasnął Błażej, wchodząc do pokoju, a Filip szybko wcisnął komórkę z powrotem do kieszeni. Serce podeszło mu do gardła, kiedy zobaczył niezadowoloną minę Pacuły, ale gdy zdał sobie sprawę, że ten niczego nie zauważył, odetchnął.\n- Może być Tyskie?\n- Może - odparł szybko, jeszcze nerwowo Filip, przeklinając się za swoje tchórzostwo. Nawet nie chciał dopuścić do głosu myśli, która podpowiadała mu, że najzwyczajniej w świecie zaczynał się Pacuły bać.\nOczywiście zaraz się za to zganił. On? On się przecież niczego nie bał.\nCały jego tydzień wypełniony był pracą. Lubił ją, zabieganie i posiadanie mnóstwa rzeczy na głowie również. Dzięki temu nie miał ani chwili na rozmyślenia, nie mógł w kółko zadręczać się minionym weekendem, bo zwyczajnie nie było czasu. A wiedział, że takie roztrząsanie sprawy Łukasza mogłyby go w końcu skutecznie zniszczyć. Całym sobą oddawał się więc firmie; wychodził rano, wracał późnym wieczorem, żeby zostać powitany ogromną kałużą w przedpokoju, a zdarzyło się, że również i czymś "grubszym". Raz nawet w to wszedł, zbyt zmęczony, żeby dojrzeć ciemną rzecz na białych płytkach. W tamtej chwili naprawdę bardzo znienawidził psa. Gdyby miał siły, to pewnie i by się na pchlarza wydarł, ale nie miał. Jedyne, co zrobił, to ściągnął buta i bez słowa, ale za to z pełnym abominacji grymasem na twarzy, skierował się do łazienki, żeby ściągnąć z podeszwy śmierdzącą niespodziankę.\nPies, jak można się domyśleć, nie wyraził żadnej skruchy. Radośnie kroczył za nim aż do umywalki, a kiedy Maciej usiłował pozbyć się brei, usiadł tuż przy jego nodze i obserwował.\n- No i co się patrzysz? - zapytał Maciej. Chudy ogon momentalnie omiótł płytki w wyrazie radości. - Nie ma z czego się cieszyć, Quasimodo - prychnął, ale mimowolnie uśmiechnął się pod nosem.\nKiedy już udało mu się wszystko wysprzątać, poszedł do kuchni, żeby tam zrobić sobie kolację. Pies nie opuścił go na krok. A gdy zjadł i usiadł w salonie z laptopem na kolanach, kundel znów powlókł się za nim. Gdzie by Maciej nie poszedł, tam też był i on. Czego Maciej by nie robił, on i tak to obserwował. O czym Maciej by nie mówił, mógł nawet podśpiewywać zasłyszaną w radiu piosenkę, on zawsze słuchał.\nA Maciej...- Maciej zaczynał zdawać sobie sprawę, że tak w sumie trochę lubi to śmierdzące, śliniące się towarzystwo. Ale - ma się rozumieć - tylko trochę.\nWreszcie naszedł piątek, a cała jego robota z poprzednich czterech dni stała się jedynie wspomnieniem. Doprowadził wszystkie bieżące projekty do końca, pozostało mu jeszcze tylko przejrzeć materiały od grafików i właściwie... tyle. Od przyszłego tygodnia pewnie znów rozpocznie mu się ogromny nawał pracy, ale póki co, jeszcze o tym nie myślał. W piątek mógł opuścić siedzibę firmy trochę wcześniej niż zazwyczaj. Wrócił do mieszkania, zabrał psa na długi spacer (tym razem kundlowi udało się usiedzieć w mieszkaniu bez większych niespodzianek w postaci fekaliów), a później zaległ w fotelu, zdając sobie sprawę, że po pierwsze - nie ma co robić, po drugie - ostatnio trochę się zaniedbał, po trzecie - zaruchałby w końcu coś, cholera!\nSięgnął po telefon i obserwowany przez czujne spojrzenie swojego nieodłącznego kompana, wybrał numer do Kuby. Kuba w takich momentach zawsze był przydatną znajomością, bo i na piwo się wybierze, i na siłownię pójdzie, a nawet na imprezę w klubie się zgodzi.\n- Już myślałem, że nie żyjesz - powitał go Jakub bardzo optymistycznymi słowami. Maciej nawet uśmiechnął się pod nosem. Kontaktowali się ze sobą tylko wtedy, kiedy mieli w tym jakiś interes. Lubili swoje towarzystwo, ale też bez przesady - każdy miał swoje życie.\n- No niestety żyję. Idziesz dzisiaj na siłownię? - zapytał od razu.\n- Taki miałem plan.\n- A wieczorem do Heaven? Ciśnie mnie - wyjaśnił z marszu, nie chcąc się rozdrabniać przy rozmowie telefonicznej. Zawsze lubił załatwiać takie sprawy z Kubą szybko i bez zbędnego biadolenia.\n- To jesteśmy umówieni. Za godzinę w Platinum?\n- Okej, dam radę dojechać - mruknął, zerkając jeszcze na zegarek Tommy'ego Hilfigera, jaki wdzięczył mu się na nadgarstku. Chociaż może "wdzięczyć się" to zbyt dużo powiedziane. Maciej lubił zegarki, miał ich w szufladzie dokładnie pięć. Ten z nich wszystkich był najgorszy, nosił go jedynie wtedy, kiedy wiedział, że mógłby mu się zniszczyć.\n- Z Heaven dogadamy się później. Do zobaczenia - rzucił Kuba, a Maciej po chwili się rozłączył. Westchnął ciężko, opadając na oparcie swojej sofy. Musi spuścić ciśnienie z bioder, dopiero wtedy będzie mógł się na poważnie zastanowić nad minionym weekendem.\nUwielbiał te chwile, kiedy zmęczony po treningu, odświeżony, dobrze ubrany i trochę już podchmielony przez wcześniej wypite piwa, wchodził do Heaven ze świadomością, że nie skończy wieczorem sam w łóżku. Nim jednak chociażby zdążył się dobrze rozejrzeć, Kuba już ciągnął go w kierunku baru.\n- Trzeba coś jeszcze wypić - stwierdził, a Maciej nie miał nawet zamiaru oponować. Klub wciąż zapełniał się ludźmi, nim więc wyruszy na łowy, może wspomóc się jeszcze jednym drinkiem. - To co w pracy? - zapytał Kuba jakby nigdy nic, cały czas śledząc uważnie parkiet. Maciej naprawdę lubił takie wieczory z kumplem; Kuba był chyba jedynym jego znajomym, który myślał dokładnie tak samo jak on. Nie pakował się w związki, a jedynie w łóżkowe relacje, przez co zawsze świetnie się w tych sprawach rozumieli. Dodatkowo, stojąc przy sobie ramię w ramię, przykuwali uwagę. Obaj byli naprawdę przystojni, choć w trochę innych typach urody. Kuba wyglądał trochę jak taki nieokrzesany, choć bogaty facet, z ciemnym zarostem, przenikliwymi, ciemnymi oczami i dość opaloną cerą. Jakub oczywiście zaprzeczał, coby regularnie uczęszczał do solarium, w końcu tak dużo podróżował! A aktualną opaleniznę to przywiózł znad polskiego morza, przecież niedawno zaczął trenować windsufring. Maciej oczywiście tego nie podważał, swoje jednak wiedział. Było lato, Kuba mógł więc, rzecz jasna, gdzieś tam trochę tych promieni słonecznych złapać, ale kiedy w środku zimy świecił śniadą skórą, to już wydawało się trochę podejrzane.\n- Nic szczególnego, doszły nowe projekty, kadra się trochę zmieniła, nie każdy od razu łapie, o co chodzi, więc momentami jest ciężko - odparł lakonicznym tonem, popijając swojego Ballantinesa z colą. - A u ciebie?\n- Mam przed sobą jeszcze tydzień urlopu, myślę, żeby niedługo skoczyć gdzieś na kilka dni za granicę - odpowiedział, nie zaszczycając Macieja chociażby spojrzeniem. - Pisałbyś się może? Moglibyśmy uderzyć na Ibizę, wziąć jakiś hotel z all inclusive i pukać do białego rana - powiedział z rozbawieniem, wreszcie kierując swój wzrok na Wyszyńskiego. Maciej uśmiechnął się mimowolnie pod nosem. Oj tak, o takich wakacjach to on by marzył.\n- Niestety - powiedział, krzywiąc się z niezadowoleniem. - Raczej nie wezmę teraz urlopu, góra by mnie zabiła. Szef może i mnie lubi, ale mamy dość gorący okres. - Wzruszył ramionami, a Kuba kiwnął głową.\n- Kiedyś będziemy musieli o tym pomyśleć - stwierdził ostatecznie Kuba i odstawił pustą szklankę na blat baru. - Okej, ja spadam coś wyrwać. Mam już jeden cel na oku - dodał, uśmiechając się przy tym zawadiacko. Miał naprawdę równe i białe zęby, Maciej dobrze wiedział, że dwa lata temu wydał na nie fortunę. Ale jak widać - opłacało się; wystarczyło tylko, żeby Kuba się uśmiechnął, a drugiej stronie już miękły kolana.\n- Powodzenia - odpowiedział Maciej z rozbawieniem i chwilę jeszcze obserwował, jak kolega odchodzi, by zaraz podejść do jakiegoś chudego, zdaniem Wyszyńskiego kompletnie nieatrakcyjnego chłopaka. Zaśmiał się cicho pod nosem, kiedy Kuba zaczął swój podryw - najpierw położył dłoń na szczupłym ramieniu dzieciaka, kilka razy się uśmiechnął, mrugnął, patrzył mu głęboko w oczy... nic dziwnego, że na rezultaty nie musiał długo czekać. Maciej raczej się do tego nie przyznawał, ale czasem podpatrywał Kubę i podbierał mu niektóre techniki.\nDopił swojego drinka i zastanowił się jeszcze nad kupnem kolejnego. Na razie nie znalazł nikogo na tyle ciekawego, żeby już rozpocząć swoje łowy, więc stał przy barze, obserwując to, co działo się dookoła. Już miał zrobić sobie rundkę po klubie w celu rozejrzenia się za jakimś ciekawym facetem, gdy nagle tuż przed nim wyrosła postać. Popatrzył na nią, na niepewny uśmiech błąkający się na znajomej twarzy, i przez kilka chwil nie potrafił wydusić z siebie słowa.\nNie spodziewał się tego spotkania. Przez tyle lat rozmijał się z Łukaszem, że Heaven stało się dla niego całkiem bezpiecznym miejscem. Trochę tandetnym i bardzo przesiąkniętym ubogą popkulturą, ale lubił ten klub.\nA teraz spotykał tu jego. I kompletnie nie wiedział, jak się zachować. Na domiar złego, czuł lekkie szumienie w głowie, które z pewnością w niczym mu nie pomagało.\n- Tak myślałem, że cię tu znajdę - powiedział Łukasz.\n- Po co mnie szukałeś? - prychnął od razu Maciej, nie mogąc nawet ukryć swojego zdenerwowania.\n- Wiedziałem, że telefonów ode mnie raczej byś nie odebrał. - Łukasz uśmiechnął się lekko i wzruszył ramionami. Maciej otaksował go spojrzeniem i chcąc czy nie, musiał przyznać, że Łukasz prezentował się dobrze. Zdecydowanie nie przypominał kogoś, kto właśnie miał rozwód na głowie, wręcz przeciwnie. Wydawał się jakiś taki... przywrócony do życia? Wyglądał świetnie w granatowej koszuli z zawiniętymi do łokci rękawami i w ciemnych, dobrze leżących spodniach. Zawsze mu trochę przypominał młodego, jeszcze nie siwego Georga Clooneya, miał coś takiego w oczach, że...\nTak. Maciej zdecydowanie zbyt wiele wypił. Chrząknął, zdając sobie sprawę, że patrzył na Łukasza jak cielę w malowane wrota.\n- No, nie odebrałbym - odparł i wzruszył ramionami. - I raczej nie mam ochoty tu z tobą rozmawiać - dodał, próbując wmówić sobie, że to spotkanie nie wywołało w nim żadnych większych emocji. - Przyszedłem, żeby się pobawić.\nŁukasz patrzył na niego przez chwilę, a Maciej już myślał, że odpuści. Zawsze odpuszczał. Całe życie, cholera jasna, odpuszczał. Nigdy o nic nie walczył, brał życie, jak leciało, nie próbując go chociaż w małym stopniu zmieniać.\n- Jeden drink, okej? - zapytał jednak, a Maciej aż uniósł brwi. Nie tego się spodziewał. Czuł, jak coś w nim pęka. Jak mięknie pod tym ciemnym, uważnym spojrzeniem, jak powoli staje się tym, kogo zawsze się brzydził.\n- Tylko jeden - rzucił łaskawie, ale wiedział, że tak naprawdę przegrał i że to nie on robił przysługę Łukaszowi.\nMalecki uśmiechnął się z wdzięcznością, po czym zamówił im po drinku, by zaraz poprowadzić do najbliższego stolika.\nWszedł do klubu i momentalnie poczuł ogromną ulgę. Uciekł. Odetchnął pełną piersią, a specyficzna woń Heaven, na którą składała się mieszanka kurzu, papierosów, alkoholu, potu i czegoś bliżej niezidentyfikowanego, skojarzyła mu się z wolnością. Uśmiechnął się z rozbawieniem na tę refleksję i przeszedł obok zamkniętej szatni (bo kto by latem kurtki nosił) prosto na parkiet. Trafił na najlepsze godziny, klub tętnił życiem, jasno pokazując, że homoseksualiści w tym mieście to chyba nie taka znowu mniejszość. Filip uwielbiał to miejsce nie tylko dlatego, że za patrzenie na męski tyłek nie groził mu sierpowy w twarz, ale po prostu zawsze czuł tu jakąś taką energię... W Heaven nie musiał udawać kogoś, kim nie był. Nawet jeśli czasem zdarzało mu się spotkać tu znajomego - nieraz bardzo go ten fakt zadziwiał - szokujące, ilu gejów go otaczało - to i tak niczym się nie przejmował. Mógł być sobą, po prostu. A gdy jeszcze dodało się do tego alkohol, całkiem dobrą muzykę i przystojnych barmanów, otrzymywało się dość przyjemny wynik.\nRozejrzał się dookoła i jakoś tak przez przypadek jego wzrok padł na pełny kufel piwa, stojący na stoliku obok, wyglądający absolutnie żałośnie bez swojego właściciela. Nie mógł więc go zostawić bez opieki, jego ręka sama się wychyliła, złapała za szklankę, przyciągnęła ją do piersi, a Filip niezauważony oddalił się od miejsca zbrodni.\nKiedy balansował pomiędzy ludźmi, uważając przy tym, by jego skradziony alkohol przypadkiem się nie wylał, miał ochotę się zaśmiać. Często tak organizował sobie procenty w klubach - po prostu wykorzystywał okazję. Zdarzało się, że na horyzoncie nie majaczył się żaden łoś, który zafundowałby mu kilka drinków, a przecież Filip płacić dychy za przyjemność nie będzie. Nie mówiąc już o tym, że ta dycha to byłby tylko początek, toć jednym piwem czy jedną szklanką wódki z sokiem się nie doprawisz. Za tym poszłyby kolejne zamówienia, a jego portfel zapłakałby okrutnie. Stawiał więc na czujność: zostawisz dopiero co kupionego drinka bez opieki? No co tu dużo mówić - twój problem.\nUstawił się pod ścianą, popijając skradzione piwo. Zanim tu wyszedł, strzelił już sobie setkę wódki, więc czuł stosunkowo przyjemne szumienie w głowie, które pogłębiało się z każdym kolejnym łykiem browaru.\nBłażej gdyby wiedział, gdzie podziała się jego własność, wpadłby w szał. To właśnie od niego uciekł Filip; powoli zdawał sobie sprawę, że długo tego nie pociągnie. Naprawdę miał już dość, a Pacuła przecież nie był ślepy. I chyba właśnie przez to stawał się tak irytujący, chciał na siłę zatrzymać przy sobie Wilczyńskiego.\nDopił piwo i zaraz stwierdził, że chce więcej. Dzisiaj naprawdę musiał trochę spuścić z siebie powietrze, bo jak tak dalej pójdzie, to rzuci się na Błażeja i w rezultacie sam skończy na OIOM-ie. Przeszedł się po klubie raz jeszcze w poszukiwaniu jakiegoś osamotnionego napoju procentowego, zupełnie nie zwracając uwagi na ludzi znajdujących się dookoła. Ktoś się na niego patrzył, ktoś inny się uśmiechał, jeden nawet oczko puścił, ale Filip na razie nie miał ochoty na amory. Może później. Teraz były ważniejsze rzeczy, upojenie alkoholowe samo przecież do jego głowy nie zawita, musiał o nie trochę zadbać.\nI wtedy zobaczył jego. Stał tam, zaledwie na wyciągnięcie ręki. Opuszczony i jakiś taki smutny, ale prezentujący się iście apetycznie. Nie mógł go przecież takim zostawić, w szczególności, że dookoła nie kręcił się nikt zainteresowany tym samotnym cudem.\nPodszedł do stolika, wyciągnął więc rękę i złapał za szklankę pełnego, kolorowego drinka. Na oko Filipa, wyglądał jak sex on the beach, pomarańczowy sok mieszał się na samym dnie z czerwonym syropem, a brzegi szklanki zdobiły drobinki cukru. Co za frajer go tu zostawił, pomyślał Filip, pociągając ze słomki dużego łyka słodkawego napoju. Już odwrócił się z zamiarem jak najszybszego odejścia, kiedy jego wzrok padł na stolik obok. A dokładniej na osobę siedzącą przy nim. Zmrużył oczy, zastanawiając się przez chwilę, skąd on, do cholery, kojarzył tę twarz. Wydawała mu się ona naprawdę bardzo znajoma, chociaż coś mu podpowiadało, że nie zamienił z tym facetem ani jednego słowa.\nOdszedł trochę dalej, popijając swoje skradzione sex on the beach (Filip nie lubił słodkich drinków, ale darowanemu koniowi w zęby się nie zagląda), popatrując cały czas ukradkiem na mężczyznę. Siedział przy stole z innym facetem, o czymś rozmawiali, wyglądali na takich, którzy znają się już kupę lat i...\nFilip zamarł. Oczywiście, że ich znał. Kiedy mężczyzna siedzący naprzeciwko pochylił głowę, a klubowe niebieskie światło padło na jego twarz, momentalnie ją rozpoznał. Maciej. Facet zajmujący miejsce naprzeciwko Macieja, którego Wilczyński dostrzegł jako pierwszego i który już wtedy wydał mu się znajomy, był jego ex-chłopakiem - spotkał go przecież na klatce schodowej!\nChwilę im się przyglądał, popijając swojego okropnie słodkiego i zapewne równie drogiego drinka, gdy nagle poczuł wzbierającą w trudną do opisania niechęć. W głowie momentalnie pojawił mu się milion pytań, ale on jedynie stał i patrzył. Gdzieś pomiędzy "dlaczego ze sobą gadają?" i "dlaczego Maciej ma taki dziwny wyraz twarzy?" pojawiła się również ogromna awersja do Łukasza wraz z wizualizacją wylania mu na twarz drinka. Filip zagryzł zęby na czarnej słomce, kiedy mężczyzna pochylił się do Wyszyńskiego, żeby złapać za jego dłoń, która wcześniej swobodnie leżała na blacie. Wilku musiał się odwrócić; wszystko się w nim zagotowało. Szybkim krokiem ruszył przed siebie, starając się uciszyć szalejące w głowie myśli. Wypadł przed klub, odstawił pustą już szklankę na ceglany parapet zakratowanego okna, jaki znajdował się przy wejściu do Heaven i wyciągnął z kieszeni paczkę papierosów. Nie palił zbyt wiele, ale po alkoholu i gdy czymś się zdenerwował, zawsze dręczył go niedobór nikotyny. Wyciągnął szluga, odpalił go, by zaraz mocno zaciągnąć się dławiącym, drapiącym i dla wielu osób obrzydliwie śmierdzącym dymem. Ulga, jaką poczuł, była niestety jedynie chwilowa.\n- Hej, kojarzę cię. - Z zamyślenia wyrwał go czyjś głos. Spojrzał na chłopaka zaledwie kilka lat starszego od niego. Pierwszym, na co Filip zwrócił uwagę, były śmieszne, tak modne teraz okulary Harry'ego Pottera, zniekształcające całkiem przyjemną, wyraźnie młodzieńczą twarz. - Często tu przychodzisz? - zagadnął, a Wilczyński zamiast odpowiedzieć, pociągnął swojego papierosa, spalając go niemal do połowy. Naprawdę nie miał ochoty teraz na żadne podrywy, a Harry Potter nie leżał w kręgu jego zainteresowań.\n- Mhm, powiedzmy - odparł niezbyt chętnie, nawet się z tym nie kryjąc.\n- Masz może ochotę na jakiegoś drinka? - spróbował jeszcze nieznajomy.\n- Nie, dzięki - rzucił Filip, zaskakując przy tym nawet samego siebie. Kto by pomyślał, że kiedykolwiek zrezygnuje z darmowego alkoholu. - Nie mam za bardzo ochoty na towarzystwo, okej? - powiedział już dosadnie, a zdziwienie, jakie odbiło się na twarzy nieznajomego chłopaka, na moment nawet go rozbawiło. Najwidoczniej nie był przyzwyczajony do otrzymywania koszy, a to tylko utwierdziło Filipa w przekonaniu, że dobrze zrobił, nie przyjmując propozycji drinka. Irytowali go faceci, którzy zachowywali się, jakby cały świat miał padać im do stóp. Maciej na samym początku też go oczywiście niezmiernie denerwował, ale Maciej to Maciej - nie zarejestrował nawet momentu, kiedy tak bardzo polubił jego towarzystwo.\nRzucił niedopałek na ziemię, by zaraz przydepnąć go butem. Gdzieś w głowie Filipa odezwał się głos, całkiem racjonalny zresztą, podsuwający pomysł zawinięcia swoich manatków i powrotu do domu. Powinien go posłuchać; tak się zirytował, że nie miał już dzisiaj czego szukać w Heaven. Niestety jednak Filip rzadko działał logicznie i raczej nie korzystał z takich dobrodziejstw jak zdrowy rozsądek. Zapalił papierosa z nadzieją, że pomoże mu on w opamiętaniu się, niestety jednak rezultat był całkiem inny od oczekiwanego. Niedopałek leżał smętnie na ziemi, a Filip na myśl, że gdzieś tam w klubie Maciej ucinał sobie luźną pogawędkę ze swoim byłym, znów zaczynał się wewnętrznie gotować. Próbował się uspokoić, ale zwyczajnie nie potrafił, a co chyba najgorsze - nie miał pojęcia, skąd wzięły się u niego wszystkie te emocje. Pewnie gdyby nie wiedział, kim był Łukasz i co go kiedyś łączyło z Maciejem, teraz nie miotałby się pomiędzy zostaniem na zewnątrz, a powrotem do klubu.\nPijany, zły i rozchwiany emocjonalnie ruszył w kierunku parkietu. Szybko zrozumiał, że wypalony papieros nie dość, że go nie uspokoił, to na dodatek wspomógł działanie wypitych procentów. Filip czuł nieprzyjemne ćmienie w skroniach, czym jednak z chwili na chwilę przestawał się przejmować. W końcu alkohol miał to do siebie, że ułatwiał podejmowanie decyzji. Ba, dzięki alkoholowi osobnik upojony był niemal przekonany do słuszności swoich działań. Filip oczywiście w tamtym momencie czuł dokładnie to samo - przypomni o sobie Maciejowi i wcale nie uważał, że sposób, w jaki chce to zrobić, może wydawać się choć odrobinę żałosny. Niech ten głupi Wyszyński sobie nie myśli, że Wilczyński będzie tak po prostu stać obok i patrzeć na amory rencistów!\nNa nieszczęście Filipa, który z owego nieszczęścia zdałby sobie sprawę dopiero po wytrzeźwieniu, Maciej i Łukasz wciąż siedzieli przy tym samym stoliku. Cały czas rozmawiali, ale dystans pomiędzy nimi wydawał się Filipowi mniejszy. Nim cokolwiek zrobił, zatrzymał się i wpatrzył w lekki uśmiech, jaki właśnie pojawił się na twarzy Wyszyńskiego. Na blacie stały puste szklanki po drinkach, a Maciej i Łukasz najwidoczniej znów złapali nić porozumienia. Filip poczuł nagłe, nieprzyjemne uczucie zaciskania się czegoś na gardle. Jakby jakaś lodowata ręka złapała go za szyję w żelaznym uścisku. Przez moment nie mógł nic zrobić: ani odetchnąć, ani przełknąć śliny, ani nawet się ruszyć. Nim jednak zdążył się głębiej zastanowić nad swoim stanem, ruszył do przodu pewnym krokiem, bujając nieco biodrami na boki. Zauważyli go dopiero, kiedy zatrzymał się tuż przy stoliku. Maciej popatrzył na niego zdziwiony i chyba trochę pijany, o czym świadczyły lekkie wypieki na twarzy (Filip wolał nawet nie myśleć, że wywołało je coś innego niż alkohol). Nic jednak nie zdążył zrobić, bo Wilczyński już się do niego pochylał. Złapał go stanowczym ruchem za kark, przyciągnął do siebie i pocałował krótko, ale mocno.\n- No hej, kochanie - rzucił, kiedy już się od niego odsunął. Uśmiechnął się do Wyszyńskiego słodko, skutecznie ignorując siedzącego naprzeciwko Łukasza. Gdyby na niego spojrzał, dostrzegłby wyraz głębokiego zdziwienia i zdezorientowania.\n- Filip? - Maciej zmarszczył brwi, początkowo patrząc na niego jak na przybysza z kosmosu. Kiedy jednak połapał się w sytuacji, mimowolnie uśmiechnął się, dostrzegając pełen zdeterminowania wzrok Filipa.\nNie miał pojęcia, co chodziło temu gówniarzowi po głowie, ale już teraz wiedział, że dzieciak działał z premedytacją. Robił wszystko, byleby tylko Maciej o nim nie zapomniał.\n- No, jak widać - odpowiedział, wzruszając ramionami. - Twój kolega? - zapytał, obracając się do Łukasza i z całych sił starając się nie omieść go pełnym wyrafinowania spojrzeniem. Nie miał pojęcia jak, ale udało mu się znów całkiem niewinnie uśmiechnąć. - Hej, jestem Filip - powiedział tonem rozentuzjazmowanego nastolatka i wyciągnął w stronę Łukasza rękę. - Chłopak Macieja - dodał, nie mogąc się powstrzymać. Na widok miny Łukasza prawie parsknął śmiechem. Nie wiedział, jak udało mu się go w sobie zdławić, ale zaraz pogratulował sobie opanowania.\n- Cześć... Łukasz - powiedział, popatrując pytająco na Macieja, na co Wyszyński wzruszył ramionami.\nTo, że był wdzięczny Filipowi za wtargnięcie, to może trochę zbyt wiele powiedziane. Rozmawiało mu się z Łukaszem całkiem normalnie. Na tyle normalnie oczywiście, na ile można rozmawiać z kimś, kim się gardziło przez jakieś siedem lat. Dopiero gdy na horyzoncie pojawił się Filip, Maciej zdał sobie sprawę, jak tragiczne w skutkach mogłoby być to spotkanie.\n- Długo jesteś w Heaven? - zagadnął Filip jakby nigdy nic i wcisnął się na kanapę tuż obok Macieja. Wyszyński musiał zagryźć wargę, kiedy spojrzenie pełne nastoletniej werwy i uwielbienia zatrzymało się na nim. Wilczyński z pewnością był najbardziej nieprzewidywalną osobą, z jaką miał styczność. A na dodatek gówniarz posiadał całkiem niezłe zdolności aktorskie. Kto wie, może gdyby przy ich pierwszym spotkaniu Filip nie raczyłby go okraść, sam dałby się nabrać na te słodkie oczka.\n- Z godzinę? - zapytał i popatrzył na Łukasza, który poruszył się nerwowo na sofie naprzeciwko, rozglądając się po klubie. Pojawienie się Filipa z pewnością nie było mu na rękę, nie miał pojęcia, jak zareagować. Nigdy raczej nie był zbyt społeczną osobą, już nie mówiąc o tym, że przez ostatnie lata małżeństwa kompletnie zatracił umiejętność obchodzenia się z młodszymi od siebie. Właściwie to miał wrażenie, jakby dzieliły go lata świetlne nie tylko od tego młodego, wesołego chłopaka, który do nich podszedł, ale również od Macieja. Zdawał sobie oczywiście sprawę, że to dość irracjonalne, w końcu Maciej był w tym samym wieku co on, ale odróżniało ich doświadczenie życiowe. Łukasz miał za sobą małżeństwo i trójkę dzieci, a Maciej...- Tylko świetną karierę zawodową, drogie mieszkanie i samochód prosto z salonu. Maciej nigdy nie dorósł, bo nigdy nie musiał.\nA teraz jeszcze okręcił sobie wokół palca kilkanaście lat młodszego dzieciaka. Łukasz nie powinien być zdziwiony, w końcu znał Macieja nie od dziś, a Filip był naprawdę ładny (bo przystojnym nie mógłby go jeszcze nazwać, brakowało mu do tego jakichś trzech-czterech wiosen). Teoretycznie więc Maciej i Filip mogli być na podobnym poziomie. Łukasz czuł się przy nich jak dotknięty wojną dziadek.\nCoś nieprzyjemnie zakuło jego żołądek, kiedy chłopiec ponownie wychylił się do Macieja i niemal z namaszczeniem pocałował w policzek. Tego, że był w nim zakochany po uszy, Łukasz nie musiał się nawet domyślać. Wszystko widział jak na dłoni. Maciej zresztą też nie wyglądał na kogoś niezadowolonego. Łukasz musiałby być ślepy, żeby nie dojrzeć wyraźnie ukontentowanej miny i zmiany w zachowaniu, kiedy na horyzoncie pojawił się jego młodszy kochanek.\nNie wiedział, czy ta relacja była dojrzała. Nie wiedział, jakie podejście do związków prezentował teraz Maciej. Nie wiedział o nim praktycznie nic, mimo że jeszcze dziesięć lat temu potrafił przejrzeć go na wylot. W zamian za gardło ścisnęło go uczucie zawadzania. Nie miał co tu robić, porozmawiał z Maciejem, dowiedział się, co u niego w pracy, powiedział mu o swoich zamiarach względem Darii i dzieci. Wyżalił się, trochę pośmiał, powspominał. Za bardzo naciskał na Macieja, wydawało mu się, że właśnie tak powinien, że to droga do odzyskania go, ale chyba zbyt wiele się zmieniło. Zbyt wiele spalił za sobą mostów, żeby mieć teraz drogę powrotu.\n- Będę szedł. - Filip tylko czekał na te słowa. Momentalnie uśmiechnął się szeroko, nie potrafiąc tego opanować. Wygrał.\n- Jasne - odpowiedział Maciej tonem, którego używał tylko w stosunku do Łukasza. Łukasz zbyt często już go słyszał i wiedział, co oznaczał - Wyszyński nigdy mu nie wybaczy i do końca będzie traktować z tą swoją oschłością. Nic więc dziwnego, że Maleckiego tak cieszyło dzisiejsze spotkanie; chociaż przez chwilę Maciej traktował go tak jak kiedyś.\n- Do zobaczenia - powiedział, mimowolnie zapatrując się na Macieja, by zaraz jednak się otrząsnąć i przenieść spojrzenie w kierunku Filipa. - Miło było poznać - dodał z uprzejmym uśmiechem.\nCo dziwne, wcale nie czuł względem dzieciaka złości. Nie był zazdrosny. Sam dobrze wiedział, że przecież w Macieju łatwo można było się zakochać, mimo tej jego nieprzyjemnej, trochę cynicznej otoczki. Jednak coś wciąż napierało na jego klatkę piersiową, utrudniając oddychanie. Wizyta Macieja w jego domu dała mu nadzieję, którą teraz powoli zaczynał tracić.\nSam sobie jednak naważył piwa, musi je więc jakoś wypić. Odwrócił się i odszedł w stronę baru z zamiarem zamówienia kolejnego drinka. Alkohol może i nie rozwiązywał problemów, ale pomagał o nich zapomnieć.\n- I co? Wracacie do siebie? - zapytał od razu Filip, kiedy tylko Łukasz od nich odszedł. - Będzie wielka hollywoodzka miłość?\nMaciej uniósł brew, popatrując na Filipa z bliska. Ciepło, jakie ogarnęło jego ciało, obarczył wypitym alkoholem, a myśl o tym, że Filip całkiem słodko wyglądał, kiedy był zazdrosny, zepchnął na samo dno umysłu. Wolał się nad tym nie zastanawiać.\n- Swoim wielkim wejściem wszystko zniszczyłeś - odpowiedział całkowicie poważnie i sięgnął po szklankę z niedopitym drinkiem. - Ale może kiedyś, kto wie - dodał, nawet się nad tym nie zastanawiając. Chciał sprowokować Filipa. Zresztą, czy kiedykolwiek w swoich rozmowach próbowali się nie prowokować? To już było jak ich firmowy znak rozpoznawczy.\n- Trochę przekichane, jak niedługo obaj będziecie musieli korzystać z balkoników. Wiesz, to może sporo miejsca zająć w mieszkaniu - odparował zaraz, marszcząc w zabawnym grymasie swoje brwi. Maciej zapatrzył się na jego zaczerwienioną od alkoholu i duchoty panującej w klubie twarz, by zaraz roześmiać się wesoło.\n- Spokojnie, już opracowaliśmy, w jaki sposób ustawić balkoniki, żeby jak najmniej zawadzały - odpowiedział z rozbawieniem, nie mogąc nie zdać sobie sprawy z różnicy odczuwalnej podczas rozmowy z Łukaszem a Filipem. Filip wciąż był dzieckiem, wciąż chciał coś udowadniać, wciąż się najeżał i nie mówił niczego wprost. Łukasz miał już trochę za dużo lat na takie gierki.\n- To jeszcze opracujcie, kto wam dupę podetrze, jak obaj z łóżka już nie wstaniecie - prychnął, poirytowany tematem rozmowy. Z jakiegoś powodu wcale nie chciał sobie wyobrażać Macieja i Łukasza razem za kilkadziesiąt lat.\n- Jesteś chętny? - zapytał Maciej, nie kryjąc swojego rozbawienia.\n- Spadaj - prychnął Filip, wstając. - Skoro już rozwaliłem ci randkę, to mogę się zmywać. Nara. - Machnął ręką, na przegubie której zaraz zacisnęły się palce Macieja.\n- Czekaj - powiedział Wyszyński, nie chcąc dzisiaj wylądować sam. Cholera, miał za sobą już naprawdę wiele dni abstynencji, a skoro Filip był pijany, zazdrosny i zły, to może...- Maciej nie był głupi, żeby nie zauważyć, że ostatnio naprawdę się do siebie zbliżyli. Oczywiście nie mógł też zaprzeczyć, że z chęcią zobaczyłby Filipa w swoim łóżku. Nagiego, wypiętego, dzikiego (bo raczej nie wydawało mu się, żeby Wilczyński popisał się uległością). Na samą myśl poczuł ogarniające go gorąco i podniecenie. Musiał odetchnąć ciężko, żeby chociaż trochę się uspokoić. - Drinka? - zapytał, a kiedy dostrzegł zmarszczone w grymasie zastanowienia brwi, zaraz dodał: - Postawię ci.\nFilip uśmiechnął się szeroko. Kiwnął głową, bo przecież dwa razy tego samego dnia się nie odmawia.\n- Niech ci będzie - odpowiedział z łaską.\n- Powinienem podziękować? - zapytał Maciej, śmiejąc się cicho i wstając od stołu.\n- Klęknąć - prychnął Filip i niespodziewanie złapał Wyszyńskiego za rękę, kiedy zaczęli przeciskać się przez ludzi. Maciej mimowolnie uśmiechnął się pod nosem, zaciskając palce na dużej, ale dość delikatnej dłoni. Dał pociągnąć się Filipowi do baru, a kiedy ustawili się w kolejce, jakoś tak zapomniał puścić rękę chłopaka. Całkiem przyjemnie mu się ją trzymało.\n- Więc? O czym rozmawialiście? - krzyknął Filip, żeby Maciej go dosłyszał. W tej części klubu muzyka znacznie bardziej dawała się we znaki rozmawiającym. Jej głośność raczej nie zapraszała do konwersacji, prędzej zachęcała do wejścia na parkiet, potańczenia, wyrwania kogoś i zmycia się z nim albo do darkroomu, albo do domu.\n- Aż taki ciekawy? - zapytał Maciej, nie kryjąc uśmiechu. Filip przewrócił oczami w ten swój impertynencki sposób, prychając przy tym, żeby uzyskać bardziej dosadny efekt. Maciej złapał się na uważnym obserwowaniu mimiki Wilczyńskiego. Lekko pijany dopuścił nawet do głosu myśl, że naprawdę lubił to robić.\n- Nie dodawaj sobie - prychnął, zakładając ręce na piersi. - Pytam, po prostu. - Wzruszył ramionami. - Amory pedałów-emerytów są dość bekowe.\n- Nawet tak nie mów, bo po kupieniu tobie drinka poczuję się jak pedofil-sponsor. - Uśmiechnął się szeroko, zdając sobie sprawę, że z Filipem rozmowa w przyjemny sposób płynęła. Po prostu wszystko się jakoś lepiło, chociaż czasem musiał uważać na swoje słowa, żeby Wilczyński nie wyciągnął z nich czegoś nieprzyjemnego. Ale mimo wszystko czuł, że odpoczywa. Przy Łukaszu było całkiem inaczej.\n- Idealnie w punkt - stwierdził Filip. - Dobra, a tak na serio? Chce wracać i tworzyć z tobą rodzinkę? Adoptujesz kolejnego psa, czy tym razem już stawiacie na dziecko?\n- Nie tak prędko, najpierw ślub, później zabierzemy się za robienie bajtla. - Parsknął śmiechem, a Filip, który już najwidoczniej spuścił trochę z tonu, też uśmiechnął się pod nosem.\n- Jesteś idiotą - powiedział z wyraźną wyższością w głosie.\n- Z twoich ust to brzmi jak komplement - odparł i mrugnął do niego. - Zamawiaj, co chcesz - rzucił, zwracając uwagę Filipa na barmana, który właśnie do nich podszedł.\n- Wszystko? - zapytał Wilku podejrzliwie.\n- Jagger bombę - zwrócił się do barmana, nie kryjąc uśmiechu. Chyba będzie musiał częściej łapać Macieja w klubach.\nBarman (całkiem przystojny, choć dość niski brunet) popatrzył pytająco na Macieja, już łapiąc za butelkę Jaggermeistera.\n- Niech będzie to samo. - Kiwnął głową, stwierdzając, że zda się na kubki smakowe Filipa. Szybko jednak zrozumiał, że to nie był wcale taki dobry pomysł. Ziołowy likier zmieszany ze sztucznym posmakiem Red-bulla wywołał u niego mocny ścisk żołądka i odruch wymiotny. Tylko cudem przełknął to wszystko, już obiecują sobie, że więcej nie sięgnie po żadne alkoholowe wytwory Filipa. Whisky brzmiało znacznie bezpieczniej i prościej.\nWiczyński jednak wydawał się zachwycony; oczywistością było, że sam nie kupiłby sobie takiego drinka. W ogóle nie kupiłby sobie żadnego drinka, nawet tego najprostszego, na którego składała się wódka i sok. Nie narzekał więc, zaśmiał się tylko z rozbawieniem, kiedy zobaczył minę Macieja po wzięciu małego łyka.\n- Ej, nie tak! - zaprotestował zaraz Filip. - To się pije na raz!\n- Przecież po tym idzie zwymiotować - prychnął, krzywiąc się tak, jakby co najmniej dostał do wypicia sam spirytus.\n- No już bez przesady. - Przewrócił oczami, odstawiając na blat baru swoją pustą szklankę z opróżnionym kieliszkiem. - Pyszne to jest.\n- Nie powinno się mieszać alkoholu z energetykami - ponarzekał jeszcze, ale w końcu z ogromnym bólem wlał w siebie resztkę napoju. Tym razem był już niemal pewny, że zwymiotuje, co ostatecznie ominęło go chyba tylko cudem.\n- Jezu, ja wiem, że wiek zobowiązuje, ale przestań zrzędzić - prychnął Filip, jednak mimowolnie uśmiechnął się, dostrzegając trochę bardziej zaszklone od procentów spojrzenie Wyszyńskiego. Sam zresztą nie mógł siebie nazwać najtrzeźwiejszą osobą w Heaven, więc całkiem mu to odpowiadało. Korzystając z chwili nieuwagi Macieja, który właśnie odstawiał swoją szklankę, przysunął się do niego, złapał go za boki twarzy i wychylił się na palcach. Czasem naprawdę nienawidził swojego niskiego wzrostu, ale dzisiaj był już zbyt pijany, by na to zwracać uwagę. Pocałował Macieja mocno, napierając na niego całym swoim ciałem. Poczuł zapach ziołowego oddechu na policzkach i słodki smak Red-bulla na języku. Aż sapnął, kiedy ogarnęło go znajome gorąco, które pojawiało się zawsze, gdy zaczynał się podniecać. Uwielbiał całować się po pijaku, miał wtedy wrażenie, że wszystko jest takie jakby... przyjemniejsze? A teraz jeszcze towarzyszyło mu uczucie triumfu, w końcu to on całował Macieja, nie jakiś tam Łukasz.\nO ile Maciej z początku był zbyt zaskoczony, by cokolwiek zrobić, w końcu Filip raczej nie często rzucał mu się na szyję (chociaż ostatnimi czasy robił to zdecydowanie częściej), to po kilku chwilach zreflektował się. Przyciągnął do siebie ciało chłopaka zdecydowanym ruchem i nie kryjąc swojej powoli budzącej się ekscytacji w spodniach, otarł się o jego udo. Nie interesowali go ludzie znajdujący się wokół. Właściwie to mało co ich w tamtym momencie interesowało prócz swoich języków i ciał. Dłonie Macieja płynnie wsunęły się pod koszulkę Filipa, zaczynając gładzić gorące, gładkie plecy. Wilczyński w odpowiedzi zamruczał, wsuwając palce we włosy Macieja. Pociągnął za nie lekko, tak na próbę, by zaraz trochę wzmocnić swój uścisk. W pewnym momencie Maciej, który był już do granic podniecony pomimo wypitego alkoholu, obrócił Filipa i pchnął nim na bar, zaczynając całować coraz żarłoczniej. Przeniósł usta na szyję, a dłońmi już jawnie go obłapiał, kiedy nagle poczuł mocne uderzenie w ramię. Momentalnie oderwał się od Wilczyńskiego i spojrzał w bok, na jakiegoś rosłego mężczyznę w czarnej koszulce z napisem "ochrona".\n- Takie rzeczy tylko w darkroomie - powiedział z groźnie zmarszczonymi brwiami, piorunując ich swoimi świńskimi, zapuchniętymi oczkami człowieka, który naprawdę miał dość dzisiejszej nocy i użerania się z pedałami.\n- Chodźmy na parkiet - rzucił szybko Filip, nie chcąc robić sensacji. Wykręcił się z uścisku Macieja i złapał go za rękę, ciągnąc w kierunku tańczących ludzi. Zdecydowanie bardziej pasowało mu poruszanie się do muzyki i wypicie jeszcze kilku drinków, niż znalezienie się w heavenowskim darkroomie. Nie, żeby miał coś przeciw takim pomieszczeniom, ten darkroom jednak wyjątkowo mu nie podchodził. Był mały i bardzo duszny, a o ile lekka woń seksu mogła wydawać się całkiem przyjemna, to jednak wdychanie czyjegoś mocno śmierdzącego potu zmieszanego z wszystkim, co możliwe, ciężko nazwać komfortowym.\nMaciej nie zaprzeczył, chociaż chciał już zaproponować Filipowi zamówienie taksówki i zawitanie u niego w mieszkaniu. Kiedy jednak znalazł się razem z Wilczyńskim na parkiecie, kompletnie o tym zapomniał, mimo że podniecenie wcale z niego nie opadało.\nSzybko zrozumiał, że czasem utrzymanie takiego stanu jest znacznie przyjemniejsze niż szybki seks po pijaku. Pozwolił więc Filipowi się osaczyć, ruchy chłopaka były naprawdę świetne, bardzo sugestywne. Nie zabrakło ocierania i mokrych pocałunków. A później znów ruszyli w stronę baru, zmęczeni i spoceni, choć wciąż podnieceni... do czasu. Mianowicie: dopóki Maciej nie zrozumiał, że Filip zdecydowanie przeholował z alkoholem. I że ta noc nie będzie tak cudowna, jak to ją sobie wymarzył.\nDodane przez Aquarius dnia pa�dziernik 15 2017 22:16:11 0 Komentarzy · 200 Czyta� ·


Oblicze Jezusa z filmu "Niebo istnieje naprawdę"\n> Obrazy>Oblicze Jezusa, deska 40/30 cm\nOblicze Jezusa, deska...\nPraca wykonana techniką olejną na...\nPraca wykonana techniką olejną na lipowej desce 40x30 cm. Jako podkładu użyto tradycyjnego lewkasu i płótna klejonego klejem króliczym. W całości wykonana ręcznie techniką tradycyjnej ikonografii.\nTwarz wzorowana na postaci z filmu: „Niebo istnieje… naprawdę” .\nPraca przedstawia Oblicze Chrystusa cierpiącego i miłosiernego. Twarz wzorowana na postaci z filmu: „Niebo istnieje… naprawdę” . Praca o łagodnej atmosferze, głębi. Ikona wykonana techniką olejną. Jej autorem jest Josif Bobeńczyk - urodzony w Polsce, wychowany w Ukrainie a obecnie mieszkający w Rosji. Tam wykłada malarstwo. Uczestnik wielu plenerów międzynarodowych, wciąż tęskniący za Polską.\nPraca jest owocem III Międzynarodowego Pleneru Ikonograficznego „ELEOS”, który odbywał się w Kijowie.\nZobacz stronę pleneru: www.workshopeleos.eu\nUWAGA! Istnieje możliwość usunięcia drutu kolczastego tak by nie było po nim śladu.\nDochód uzyskany ze sprzedaży pracy jest w całości przeznaczony na działalność statutową Fundacji In Blessed Art\nChciałbyś mieć swoją indywidualną ikonę?\nWejdź na stronę pracowni ikonograficznej i zamów ikonę dla siebie.\nZobacz filmy jak powstaje ikona na naszym kanale YT:


Monitor Polski z 2015 roku - Strona 57 - Monitor Polski - Baza aktów prawnych - INFOR.pl - portal księgowych\nKOMUNIKAT MINISTRA PRACY I POLITYKI SPOŁECZNEJ z dnia 11 lutego 2015 r. w sprawie wskaźnika waloryzacji emerytur i rent w 2015 r. Monitor Polski rok 2015 poz. 176\nPOSTANOWIENIE PREZYDENTA RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ z dnia 9 grudnia 2014 r. o nadaniu orderu Monitor Polski rok 2015 poz. 175\nPOSTANOWIENIE PREZYDENTA RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ z dnia 5 grudnia 2014 r. o nadaniu odznaczeń Monitor Polski rok 2015 poz. 174\nPOSTANOWIENIE PREZYDENTA RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ z dnia 5 grudnia 2014 r. o nadaniu orderu Monitor Polski rok 2015 poz. 173\nOBWIESZCZENIE PROKURATORA GENERALNEGO z dnia 28 stycznia 2015 r. o wolnych stanowiskach prokuratorskich Monitor Polski rok 2015 poz. 172\nPOSTANOWIENIE PREZYDENTA RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ z dnia 4 grudnia 2014 r. o nadaniu odznaczeń Monitor Polski rok 2015 poz. 171


Jesienny Rajd Górski w SP3\nJak mawiają klasycy: Do trzech razy sztuka. Mimo że pogoda dwukrotnie płatała nam figle i musieliśmy nasz rajd odwoływać, to jednak trzecie podejście okazało się udane. 8 października 2018 r. wybraliśmy się na kolejny Jesienny Rajd Górski. Tym razem naszym celem była Błatnia. Wędrowaliśmy w dwóch grupach – jedna szlakiem z Jaworza, druga z Brennej.\nWarto było tyle czekać na tę wyprawę – pogoda w tym terminie naprawdę dopisała. Październikowa, mglista, ale słoneczna, aura dodawała naszej wędrówce tajemniczego nastroju, a mieniący się wszystkimi kolorami jesieni krajobraz zachwycił nawet najmniej wrażliwych na piękno przyrody. Z każdym kolejnym zdobytym metrem mieliśmy coraz lepsze humory. Jedni czerpali radość z samej wędrówki i rozmowy, drudzy cieszyli się poszukiwaniem darów jesieni, a jeszcze inni rozwijali swoje fotograficzne pasje.\nGratulujemy wszystkim, którzy maszerowali z nami. Zwłaszcza tym, którym udało się zdobyć pierwszy w życiu górski szczyt. Dziękujemy organizatorce – pani Iwonie Czakon-Kobus – za stworzenie okazji do integracji naszej szkolnej społeczności. Z niecierpliwością czekamy na kolejną wędrówkę!\nMach: Ja nie rozumiem, czy środowisko dziennikarskie głupieje czy to nauczycielskie. Co to znaczy rajd górski SP3.? Może by tak dodać ,której szkoły, i z której miejscowości, jeżeli to wydarzenie uznał portal ox, za warte odnotowania na swoich stronach.


Powstanie nowy hiszpański serial od HBO · Serialomaniak.pl\nPowstanie nowy hiszpański serial od HBO\nHBO Europe wyprodukuje serial grozy „30 monedas”. Nowa hiszpańska produkcja HBO zostanie wyreżyserowana przez nagradzanego m.in. na Festiwalu Filmowym w Wenecji Álexa de la Iglesii, który wraz ze swoim wieloletnim współpracownikiem Jorgem Guerricaechevarríą jest także współautorem scenariusza.\nSerial „30 monedas” opowiadać będzie o tragicznym życiu księdza Vergary – egzorcysty, boksera i byłego skazańca, który zostaje zesłany przez władze kościelne do położonej na odludziu hiszpańskiej wioski. Vergara chce zapomnieć i zostać zapomnianym, niestety jego wrogowie szybko orientują się, gdzie można go znaleźć. Kiedy okazuje się, że ksiądz prawdopodobnie ma jakiś związek z serią tajemniczych zjawisk paranormalnych, które miały miejsce w wiosce, naiwny burmistrz Paco oraz dociekliwa weterynarz Elena próbują poznać tajemniczą przeszłość Vergary oraz znaczenie tajemniczej, starożytnej srebrnej monety, którą ten ukrywa.\nJak podkreśla reżyser:\n„30 monedas” to projekt, o którym marzyłem przez całe życie. To serial, który łączy w sobie elementy thrillera, kina akcji i kryminału. To mix gatunków, który ma bawić widzów, ale także spędzać im sen z powiek. To będzie wyjątkowe przeżycie dla widzów, którzy są spragnieni rozrywki z dreszczem emocji.\nSerial będzie miał 8 odcinków. Zdjęcia rozpoczną się jeszcze w tym roku w Hiszpanii. Premiera serialu odbędzie się tego samego dnia we wszystkich krajach europejskich, w których dostępne jest HBO.


2020-09-11, godz. 16:18 Młodzieżowa Loża Radiowa o kontroli w Opolskim urzędzie marszałkowskim oraz o "Piątce dla zwierząt" Naszymi gośćmi byli: Paulina Klag z Lewicy Grzegorz Krukowski z Forum Młodych PiS Jarosław Draguć z Młodych Demokratów Michał Maliński z Konfederacji… » więcej\t 2020-09-11, godz. 16:10 Aneta Paczos o funkcjonowaniu agencji pracy i rynku pracy - Wśród naszych wartości jest orientacja na klienta, ale przy pełnej uczciwości wobec pracownika - powiedziała Aneta Paczos, współwłaścicielka agencji… » więcej\t 2020-09-10, godz. 15:22 Debata "Pracodawcy - związkowcy. Wspólna sprawa" O recesji na Zachodzie i za oceanem, która może zagrozić Posce Naszymi gośćmi byli: Piotr Pancześnik z Kongregacji Przemysłowo - Handlowej Grzegorz Kuliś z BCC dr Witold Potwora z WSzZiA w Opolu » więcej\t 2020-09-10, godz. 14:40 Prosto z Sejmu: gościem Magdaleny Ogórek był wiceminister rodziny, pracy i polityki społecznej Stanisław Szwed - To bardzo ciekawe spotkanie biznesu z rządem, ale także z opozycją - powiedział między innymi o Forum Gospodarczym w Karpaczu wiceminister rodziny, pracy… » więcej\t 2020-09-09, godz. 15:54 Bartłomiej Stawiarski o inwestycjach w Namysłowie i stanie finansów gminy - Przez pandemię straty w budżecie to około 4-5 mln złotych na 130 mln budżet - powiedział w Loży Radiowej burmistrz Namysłowa, Bartłomiej Stawiarski. » więcej\t 2020-09-09, godz. 15:53 Bartosz Kuświk o tym, jak uczcić powstania śląskie - Chodzi o to, by także poza Opolszczyzną pokazać, że mamy powstanie zakończone sukcesem - powiedział dr Bartosz Kuświk, dyrektor Instytutu Śląskiego… » więcej\t 2020-09-08, godz. 13:28 Dorota Piechowicz-Witoń o działalności trzeciego sektora w pandemii, inicjatywie lokalnej i Opolskiej Radzie Działalności… Dla organizacji pozarządowych to będzie pracowita jesień… O inicjatywie lokalnej, ale i o starcie głosowania na kandydatów do Opolskiej Rady Działalności… » więcej\t 2020-09-08, godz. 13:19 Lesław Tomczak o wyzwaniach dla oświaty na pandemiczny czas - Wspólnym mianownikiem tych dwóch instytucji jest dobro szkoły, ucznia i nauczyciela- wyjaśnił Lesław Tomczak, dyrektor Regionalnego Zespołu Placówek… » więcej\t 2020-09-07, godz. 16:00 Violetta Porowska o rekonstrukcji rządu, kondycji PiS w regionie i celach politycznych - O tym, jak będzie rząd wyglądał po rekonstrukcji, na pewno poinformuje premier Mateusz Morawiecki – zastrzegła posłanka Prawa i Sprawiedliwości Violetta… » więcej\t 2020-09-07, godz. 15:00 Tomasz Kostuś o tym co dalej z "Nową Solidarnością" i o rekonstrukcji rządu - To kłopot przede wszystkim dla warszawiaków i tym którzy mieszkają na szlaku Wisły, mamy trudną sytuację pod względem ekologicznym, sanitarnym i środowiskowym… » więcej


Deskorolka elektryczna Manta MSB 9023 OFF ROAD 8,5"\nDeskorolka elektryczna Manta MSB 9023 OFF ROAD 8,5''\nJesteś w: » Deskorolka elektryczna Manta MSB 9023 OFF ROAD 8,5''\nIndeks/kod produktu: 5902510609351\nWymiar: (SxWxG): 70 x 22 x 23 cm\nOpis produktu Deskorolka elektryczna Manta MSB 9023 OFF ROAD 8,5''\nDeskorolka elektryczna MSB 9023 OFF ROAD SMART BALANCE BOARD firmy Manta sterowana poprzez balans ciałem, w kolorze czarnym + szary, o średnicy kół 8,5", zasięgu do 15 km, z maksymalnym obciążeniem do 120 kg i maksymalną prędkością 12 km/h.\nDeskorolka posiada oświetlenie LED, żyroskop, praktyczną torbę do przechowywania oraz silniki umożliwiające wjazd na wzniesienie o kącie nachylenia 15°.\nPrzed pierwszym użyciem należy naładować akumulator przez 24 godziny. Nigdy nie należy dopuszczać do całkowitego rozładowania akumulatora. W przypadku całkowitego rozładowania, ładowarka może nie być w stanie naładować baterii.\nRodzaj: Elektryczna deskorolka SMART BALANCE BOARD\nTerenowe opony z bieżnikiem antypoślizgowym\n3. Za pomocą poziomicy ustawić poziom jednocześnie dla każdego z kół (na jedną i drugą stronę deski położyć dwie małe poziomice). Ważne jest, aby obydwa koła były wypoziomowane równomiernie.\n4. Po upewnieniu się że obydwa koła są prawidłowo wypoziomowane należy przez około 3 sekundy wcisnąć przycisk POWER, aż do momentu gdy lampki na desce zaczną pulsować lub mrugać.\n5. W tym czasie nie można poruszyć deską.\n6. W momencie gdy diody przestaną pulsować/mrugać kalibracja jest zakończona.\n7. Należy wyłączyć deskę.\nElektryczna deskorolka MSB 9023 OFF ROAD SMART BALANCE BOARD to idealny nabytek dla osób aktywnych, które fascynują nowinki techniczne, sprawdzi się jako nowoczesny środek transportu czy też nowoczesna zabawka. Można użyć jej podczas długich i męczących zakupów w galeriach handlowych lub na wakacyjnych wędrówkach. Sterowanie deską jest niezwykle łatwe i odbywa się w prosty sposób poprzez minimalny balans ciałem. Zaawansowana konstrukcja pozwala na wykonywanie piruetów oraz innych wyszukanych ewolucji. Posiada wbudowany trójosiowy żyroskop.\nDeska charakteryzuje się kompaktowymi rozmiarami, dużym zasięgiem na jednym ładowaniu (do 15 km) oraz krótkim czasem ładowania. Dużej mocy silniki pozwolą na podjazd na wzniesienia o kącie nachylenia aż do 15 stopni. Deska potrafi się rozpędzić nawet do 12km/h. Rozmiar kół to 8.5", a solidne, terenowe opony z antypoślizgowym bieżnikiem pozwolą na pokonanie niewielkich nierówności. To doskonała alternatywa dla popularnej hulajnogi, ale bez konieczności używania rąk. Maksymalne obciążenie wynosi do 120kg.\nManta MSB 9023 OFF ROAD SMART BALANCE BOARD zapewni niesamowite wrażenia z jazdy, a nowoczesny design usatysfakcjonuje wszystkich fanów nowoczesności – urządzenie wykonane jest z wytrzymałych materiałów w odcieniach granatu, posiada antypoślizgowe opony, a specjalny sygnał dźwiękowy oraz świetlny odpowiednio wcześniej powiadomi użytkownika o niskim poziomie baterii.\nParametry techniczne produktu Deskorolka elektryczna Manta MSB 9023 OFF ROAD 8,5''\nProdukty powiązane z produktem Deskorolka elektryczna Manta MSB 9023 OFF ROAD 8,5''\nAkcesoria do produktu Deskorolka elektryczna Manta MSB 9023 OFF ROAD 8,5''


- Zmarznięci ale szczęśliwi. Dziękujemy wszystkim, którzy wsparli Wielką Orkiestrę Świątecznej Pomocy. Dziękujemy Piekarni Podolszyńscy i załodze za wsparcie słodkościami. Mamy nadzieję, że sztab WOŚP w Hajnówce będzie też za rok, my się już zgłaszamy. Gramy do końca świata i jeden dzień dłużej, razem z Ciapkami rzecz jasna.