Produkcji potrzeba właściwych narzędzi - OptiMES\nProdukcji potrzeba właściwych narzędzi\nMożliwe, że czytając ten wpis będziesz zaskoczony moim podejściem:\nNarzędzia księgowe nie są produktywne z punktu widzenia produkcji.\nDla produktywności pracowników przygotowania i wykonania produkcji kluczowa jest możliwość skupienia się swoich zadaniach bez mitrężenia czasu na przeklikiwania się przez skomplikowane systemy księgowe. Dlatego potrzebny jest system MES, umożliwiający eliminację wszelkich rozpraszaczy w całym łańcuchu i wzmacniający budowanie wartości dla klienta końcowego zakładu.\nAle o co chodzi? O uświadomienie sobie prostej zasady:\nUżyj właściwego narzędzia do wykonania właściwej pracy\nOczywiście możesz wbijać gwoździe cęgami, ale czy nie będziesz bardziej produktywny używając młotka?\nCzasami słyszę od klientów coś w stylu:\nNasz system księgowy ma moduł do zarządzania produkcją.\nDzięki niemu planujemy produkcję.\nPozornie stwierdzenie jest prawdziwe? Niestety, jeśli Ty też tak uważasz to muszę Cię rozczarować.\nProblem 1. Proaktywne zarządzanie i predykcja na produkcji.\nOd lat integrujemy OptiMES z wiodącymi systemami księgowymi. Żadne z nich nie daje możliwości proaktywnego zarządzania produkcją. Owszem można w pich księgować produkcję i na tej podstawie wyciągać wnioski. Czyli działać reaktywnie, zamiast proaktywnie.\nOczywiście narzędzia księgowe są świetne w tym co robią. OptiMES nie oferuje np. wystawiania faktur, albo generowania PIT dla pracowników. Umożliwia natomiast pełnowymiarowe planowanie i rozliczanie rzeczywistych efektów produkcji, a do tego analizy i predykcję ryzyk.\nProblem 2. Kolejkowanie, to nie to samo co planowanie produkcji!\nJest jeszcze jeden problem w cytacie wyżej. Narzędzia księgowe nie planują produkcji, tylko ją kolejkują. A co to za różnica? Zasadnicza. Kolejkowanie związane jest z np. FIFO (pierwsze zamówione jest pierwszym wyprodukowanym) i tworzy prostą drogę do wzmocnienia wąskich gardeł i wolnych przebiegów, nie wspominając już optymalizacji zużycia surowców, maszyn, przedbrojeń, zaangażowania pracowników itd. Planowanie produkcji natomiast nie tylko daje te wszystkie rzeczy, ale pozwala rozkwitnąć, np. algorytmom sztucznej inteligencji (machine learning), żeby z czasem wnosić coraz lepsze optymalizacje i oszczędności.\nW ten sposób narzędzia klasy OptiMES mogą służyć proaktywnym szefom i specjalistom zajmującym się produkcją. W przeciwieństwie do tych, którzy nastawieni są raczej na to, żeby „tabelki się zgadzały”.\nJak więc powinien brzmieć początkowy cytat z ust osoby proaktywnej? A no tak:\nNasz system księgowy umożliwia księgowanie efektów produkcji. Produkcją zarządzamy dzięki wyspecjalizowanemu systemowi klasy MES, który pozwala nam proaktywnie reagować np. na nagłe zmiany w planie produkcji.\nMam nadzieję, że ten krótki wpis przekonałem Cię do świadomego wyboru odpowiednich narzędzi.


Prokurator skazany za seks z dziećmi – e-reporter\n29 listopada 2019 admin Wyroki 0Wyświetleń: 761\nSąd Apelacyjny w Łodzi w czwartek utrzymał w mocy karę 10 lat więzienia dla świętokrzyskiego prokuratora Andrzeja W., oskarżonego o przestępstwa seksualne wobec dwojga dzieci. Wyrok w tej sprawie jest prawomocny.\nZ uwagi m.in. na dobro pokrzywdzonych sąd wyłączył jawność uzasadnienia wyroku.\nŚledztwo ws. Andrzeja W. prowadziła krakowska prokuratura. Śledczy oskarżyli mężczyznę o pięć brutalnych przestępstw przeciwko wolności seksualnej i obyczajności, które miał popełnić między grudniem 2008 r. a grudniem 2011 r. wobec dwojga dzieci na terenie woj. świętokrzyskiego. Poszkodowani to mężczyzna i kobieta – w chwili czynu były to osoby poniżej lat 15.\nOskarżony miał immunitet prokuratorski. Pod koniec 2015 roku został złożony wniosek o jego uchylenie, który procedowany był do kwietnia 2017 roku. Wtedy też Centralne Biur Śledcze Policji zatrzymało mężczyznę. Został on aresztowany.\nWe wrześniu 2017 roku akt oskarżenia przeciwko świętokrzyskiemu prokuratorowi wpłynął do Sądu Okręgowego w Kielcach, który – z uwagi na konieczność zachowania bezstronności – wystąpił do Sądu Najwyższego o przekazanie rozpoznawania tej sprawy poza okręg kielecki.\nProces w pierwszej instancji toczył się przed Sądem Okręgowym w Piotrkowie Trybunalskim. Był prowadzony z wyłączeniem jawności ze względu na charakter zarzucanych oskarżonemu przestępstw i dobro poszkodowanych, którymi były osoby małoletnie. W kwietniu tego roku zapadł wyrok w tej sprawie.\nSąd skazał Andrzeja W. na 10 lat pozbawienia wolności w systemie terapeutycznym. Ma też zakaz zajmowania na zawsze wszelkich stanowisk oraz wykonywania zawodu i działań związanych z edukacją, wychowaniem, leczeniem małoletnich i opieką nad nimi.\nSąd zasądził też od oskarżonego 100 tys. zł zadośćuczynienia dla pokrzywdzonej i 10 tys. zł dla pokrzywdzonego. Poza tym obciążył mężczyznę kosztami sądowymi w wysokości ponad 106 tys. zł.\nW czwartek Sąd Apelacyjny w Łodzi utrzymał w mocy wyrok sądu pierwszej instancji.


Doręczenia za granicę\nIwona Kowalska02 września 2017Komentarze (0)\nDziś jeden z tych rzadkich problemów praktycznych, który nie wynika z wątpliwości interpretacyjnych. Przepis art.40 § 4 kpa jest klarowny: Strona, która nie ma miejsca zamieszkania lub zwykłego pobytu albo siedziby w Rzeczypospolitej Polskiej lub innym państwie członkowskim Unii Europejskiej, jeżeli nie ustanowiła pełnomocnika do prowadzenia sprawy zamieszkałego w Rzeczypospolitej Polskiej i nie działa za pośrednictwem konsula […]\nZrzeczenie się prawa do odwołania po nowelizacji kpa\nIwona Kowalska07 sierpnia 2017Komentarze (0)\nW trakcie zmiany kpa, o której pisałam już trochę wcześniej, ustawodawca umożliwił zrzeczenie się prawa do wniesienia odwołania od decyzji. Zgodnie z wprowadzonym przepisem art. 127a kpa (§ 1) strona może zrzec się prawa do wniesienia odwołania w trakcie biegu terminu do jego wniesienia wobec organu administracji publicznej, który wydał decyzję, a (§ 2) z dniem […]\nKPA – zmiana czy rewolucja?\nIwona Kowalska28 lipca 20173 komentarze\nZa nami dość obszerna zmiana kodeksu postępowania administracyjnego, wprowadzająca wiele nowych rozwiązań. Jej celem było m.in. zniesienie nadmiernego formalizmu postępowania, a także umożliwienie prawidłowej realizacji zasady zaufania obywateli do organów administracji, która dotychczas była według ustawodawcy realizowana w sposób niewystarczający. Na omówienie poszczególnych zmian przyjdzie jeszcze czas, tym bardziej, że większość nowych przepisów zmienia procedurę, nie […]\n„Wsteczne” ubezpieczenie zdrowotne\nIwona Kowalska09 marca 2017Komentarze (0)\nCo zrobić, jeśli nie przysługuje żaden tytuł do ubezpieczenia zdrowotnego, a planujemy uzyskać takie świadczenie lub konieczny jest zabieg, pisałam już kiedyś. Uzyskanie decyzji właściwego Wójta, Burmistrza, Prezydenta potwierdzającej prawo do świadczeń zdrowotnych jest istotne, ponieważ brak takiego potwierdzenia dla osoby nieubezpieczonej jest równoznaczny z obowiązkiem ponoszenia kosztów leczenia we własnym zakresie. Do niedawna koszty te […]\nOpłaty adiacenckie – gra na czas…\nIwona Kowalska31 sierpnia 20165 komentarzy\nJeśli jesteś właścicielem nieruchomości, której wartość wzrosła z uwagi na dokonanie podziału (1) albo wybudowanie infrastruktury technicznej (2) przez gminę ( lub z jej udziałem), „zyskiem” tym podzielisz się z gminą. Wójt ( burmistrz czy prezydent) wyda decyzję ustalając w niej wysokość należnej gminie opłaty adiacenckiej. Opłatę ustala się jako procent od różnicy między dotychczasową wartością nieruchomości ( przed ww. zdarzeniami), […]


Smoleńsk, 19.11.2015 | Valconetti\nCzy PiS zlikwiduje urząd Pełnomocnika ds. Równego Traktowania\nDaniel Flis, 19.11.2015\nOrganizacje pozarządowe apelują do Beaty Szydło o powołanie Pełnomocnika Rządu ds. Równego Traktowania.\nO obsadzenie urzędu Pełnomocnika upomina się u premier Koalicja Równych Szans zrzeszająca ponad 60 organizacji pozarządowych działających na rzecz praw człowieka i równości. Działacze chcą, by jego wybór był poprzedzony społecznymi konsultacjami.\nBeatę Szydło do powołania pełnomocnika w randze sekretarza stanu w kancelarii premiera zobowiązuje ustawa „o wdrożeniu niektórych przepisów Unii Europejskiej w zakresie równego traktowania”.\nMinęły jednak dwa dni od powołania nowego rządu i złożenia dymisji przez pełniącą funkcję Pełnomocnika Rządu ds. Równego Traktowania prof. Małgorzatę Fuszarę, a nowego kandydata na to stanowisko wciąż brak. Milczenie PiS w tej sprawie wywołało obawy, że pozostanie nieobsadzone. Pojawiły się też spekulacje, że pełnomocnik będzie pełnił swoją funkcję w ramach departamentu ds. kobiet, rodziny i przeciwdziałania dyskryminacji w Ministerstwie Pracy, jak za poprzednich rządów PiS. Elżbieta Rafalska, nowa minister resortu, w rozmowie z PAP zaprzeczyła jednak tym planom.\nAndrzej Jaworski, poseł PiS, dwa tygodnie temu w rozmowie z „Wyborczą” mówił, że „taka osoba w ogóle nie jest potrzebna, bo prawo już reguluje te kwestie” i „nie ma potrzeby, żeby finansować tego typu biurokrację”.\n– Nie ma możliwości niepowołania pełnomocnika przy rządzie, przynajmniej do czasu zmiany ustawy. Przepisy unijne nie określają szczegółowo umocowania, które powinien mieć pełnomocnik – mówi „Wyborczej” Krzysztof Śmiszek, przewodniczący Polskiego Towarzystwa Prawa Antydyskryminacyjnego.\nNa czwartkowej konferencji w Warszawie Koalicja Równych Szans zaapelowała do premier o spotkanie, podczas którego aktywiści chcieliby porozmawiać o planach rządu dotyczących praw człowieka i przeciwdziałania dyskryminacji.\n– Zaapelowaliśmy o stworzenie mapy drogowej prac legislacyjnych w ciągu kolejnych czterech lat – dodaje Śmiszek.\nWedług członków Koalicji do zadań, które stoją przed kolejnym pełnomocnikiem ds. równego traktowania, należą m.in.: realizacja zobowiązań wynikających z ratyfikowania tzw. konwencji antyprzemocowej, m.in. *uruchomienie całodobowego telefonu zaufania dla kobiet, *przestrzeganie przepisów ustawy aborcyjnej, *wprowadzenie regulacji chroniących cudzoziemców, szczególnie pracowników i kobiety będące ofiarami przemocy domowej, *walka z przestępstwami z nienawiści wobec imigrantów i osób LGBT, *kontynuowanie programów edukacyjnych zwiększających bezpieczeństwo uczniów z grup mniejszościowych.\nZobacz też: Paradowska: „Znakiem rozpoznawczym rządów PiS jest wprowadzanie chaosu”\nPiS wybierze 5 sędziów TK tak, jak chce. Właśnie wraz z Kukizem zmienił ustawę. Reszta posłów wyszła\nMIG, PAP, 19.11.2015\nPod koniec kadencji PO wybrała 5 nowych sędziów Trybunału Konstytucyjnego. To było nie po myśli PiS, które miało apetyt, by również wybrać tych sędziów. Linia partii Kaczyńskiego była taka: – Wybór sędziów Trybunału Konstytucyjnego będzie przeprowadzany od nowa, bo pięciu sędziów, od których przysięgi nie przyjął prezydent Andrzej Duda, zostało wybranych na podstawie ustawy niezgodnej z konstytucją – mówił szef sejmowej komisji sprawiedliwości Stanisław Piotrowicz (PiS).\nZa przyjęciem nowelizacji głosowało 268 posłów – wszyscy obecni na sali, czyli posłowie PiS i Kukiz’15. Teraz trafi ona do Senatu. Według nieoficjalnych informacji, miałby się on zająć sprawą jeszcze w czwartek. PO i Nowoczesna chciały odrzucenia projektu – taki ich wniosek przepadł w głosowaniu.\nPO: „Haniebny projekt”\nW debacie PO nazwała projekt „haniebnym zamachem na TK” i „dewastacją państwa prawa”. Szef klubu PO Sławomir Neumann zapowiedział, że jego klub złoży wniosek do TK o zbadanie zgodności z konstytucją przyjętych w czwartek zmian w ustawie o Trybunale Konstytucyjnym autorstwa PiS, które zakładają ponowny wybór pięciu sędziów Trybunału.\nPiS replikowało, że to PO dokonała zamachu na TK w poprzednim Sejmie, który zmienił ustawę o TK i wybrał pięciu sędziów, w miejsce sędziów kończących kadencje w 2015 r., na długo, zanim wygasły.\n8 października poprzedni Sejm wybrał pięciu nowych sędziów TK w miejsce tych, których kadencja wygasa w tym roku (przeciw czemu było PiS). Trzej sędziowie – wybrani w miejsce tych, których kadencja wygasła 6 listopada, czyli w trakcie kadencji poprzedniego Sejmu – nie zostali dotychczas zaprzysiężeni przez prezydenta Andrzeja Dudę. 2 i 8 grudnia wygasa kadencja dwojga następnych sędziów.\nKonstytucjonalista miażdży działanie PiS\n– Jest to ogromne zamieszanie dla TK, podważenie autorytetu tego sądu, a nawet, jak pisze „Gazeta Wyborcza”, jest to zamach na władzę sądowniczą. Według Konstytucji nie może być 20 sędziów, ale jak widzimy po tej błyskawicznie uchwalonej ustawie, uchwalić można wszystko. To jest naprawdę smutne, ten brak refleksji nad Konstytucją, nad wartościami – mówił w Polsat News konstytucjonalista, profesor Marek Chmaj. Jego opinia o zmienionej ustawie jest bardzo niekorzystna dla PiS.\n– Nie zasięgano [podczas prac nad nowelizacją] opinii specjalistów, ponieważ byłyby jednoznaczne: że jest rażąco sprzeczna z Konstytucją – stwierdził prof. Chmaj. Dodał, że jeśli ktoś wniesie do TK wniosek o sprawdzenie pisowskiej nowelizacji pod względem konstytucyjności, to trybunał zajmie się nim zapewne dość szybko, w ciągu 1-2 miesięcy. – Może się okazać, że wybór potencjalnych t 5 nowych będzie nielegalny, a kadencje prezesa i wiceprezesa TK nie wygasną – podkreślił prawnik.\n– Na razie wynik tego głosowania nic nie oznacza. Hipotetycznie pozwala na wybór pięciu nowych sędziów, ale tak naprawdę ich już w październiku wybrano. Ta nowelizacja nie wygasza kadencji tamtych sędziów, zostali prawomocnie wybrani. Trybunał składa się 15 sędziów, jeżeli PiS będzie chciał na siłę wybierać 5 kolejnych, to Trybunał będzie miał 20 sędziów, a prezydent mógł wybierać, od których sędziów zamierza przyjąć ślubowanie – skwitował prof. Chmaj.\nZa to, że ujawniała nieprawidłowości w SKOK-ach, ciągano ją po sądach. Bianka Mikołajewska, niegdyś dziennikarka „Polityki”, a dziś „Gazety Wyborczej”, dostała nagrodę Radia ZET im. Andrzeja Woyciechowskiego\nBianka Mikołajewska otrzymała nagrodę za cykl artykułów w „Gazecie Wyborczej”, poświęconych nieprawidłowościom i patologiom systemu SKOK-ów.\nPremiera filmu „Smoleńsk” w marcu. Tajemniczy inwestorzy dali 5 mln zł\nFilm o katastrofie smoleńskiej w reżyserii Antoniego Krauzego ma nową datę premiery – marzec 2016 r. Trwa postprodukcja, ale budżet wciąż nie jest dopięty. Znana jest gaża reżysera.\nRealizatorzy „Smoleńska” od początku mieli duże problemy finansowe. Budżet oszacowali na 11 mln zł, szybko zabrakło im pieniędzy. Dotacji nie udzielił Polski Instytut Sztuki Filmowej – eksperci uznali scenariusz za „fabularyzowaną publicystykę smoleńską”, wadliwą także pod kątem warsztatowym.\nTwórcy zbierali więc pieniądze głównie poprzez kampanię crowdfundingową na stronie http://www.fundacjasmolensk2010.pl.\nLatem 2014 r. nie mieli na koncie nawet miliona. Dziś licznik na stronie wskazuje, że zebrali 8,2 mln zł. Do zamknięcia budżetu, okrojonego do 9,5 mln zł, brakuje 1,3 mln.\nW rozmowie z dziennikiem.pl producent i współscenarzysta „Smoleńska” Maciej Pawlicki nie chciał powiedzieć, które firmy tak mocno zaangażowały się w powstanie filmu. Barbara Sowa z dziennik.pl pisze, że momentem przełomowym dla produkcji było właśnie wsparcie dużych graczy. „Tajemniczy inwestorzy zaoferowali łącznie 5 mln zł”.\nIle dostanie Krauze\nZdjęcia zakończyły się w maju 2015 r. „Mimo nieznanej w historii kina mobilizacji dwóch ministrów kultury, wielu urzędników, kilku reżyserów, aktorów i wielu mediów, by ten film nie powstał – on powstaje. Już nas nie zatrzymacie” – ogłosił wówczas producent Maciej Pawlicki.\nPremierę wyznaczono na październik 2015 r. (pierwotnie miał to być kwiecień 2015 r.), ale została przesunięta. – Nie chcieliśmy wchodzić w kontekst kampanii wyborczej, ale przesunęliśmy premierę także z przyczyn produkcyjnych – mówi dziennikowi.pl Pawlicki. Nowa data to marzec 2016 r.\nZ umowy producenta z Antonim Krauzem, do której dotarł portal, wynika, że Krauze otrzyma za pracę nad filmem 226 tys. zł.\n„Smoleńsk” opowiada historię „niepokornej” dziennikarki (Beata Fido). Nie wierzy ona w ustalenia komisji MAC i komisji Millera co do przyczyn katastrofy lotniczej, w której 10 kwietnia 2010 r. zginęło 96 osób, w tym prezydent Lech Kaczyński (Lech Łotocki) i pierwsza dama Maria Kaczyńska (Ewa Dałkowska).\nKrauze mówił w jednym z wywiadów: „Chodziło mi o to, żeby w tym filmie zgromadzić to wszystko, co jest naszą dzisiejszą wiedzą o tragedii smoleńskiej. W filmie niczego nie fabularyzuję, nie wymyślam jakichś historii. Spożytkowałem całą wiedzę zgromadzoną przez tych, którzy próbują dojść prawdy o katastrofie smoleńskiej. Mam na myśli zespół posła Antoniego Macierewicza, który od wielu lat próbuje dojść do tego, co tam się stało”.\nPrzypomnijmy, że Macierewicz, dziś minister obrony narodowej, uważa, że w Smoleńsku doszło do zamachu.\nKrauze uważa, że Kaczyński „został ukarany za swoją interwencję w Gruzji”.\nZobacz też: Smolar: „Dla Kaczyńskiego problem Smoleńska to podstawowa sprawa”\nPierwszy trailer filmu o Smoleńsku już w internecie. „Zaczyna się czas kłamstwa i mistyfikacji”


Jeżeli życie nie jest znowu takie różowe to trzeba przyglądnąć się reszcie RR2q, albo - będzie prościej pisać - reszcie Rm. Jej nieco zmodyfikowana postać to:\n(Całkujemy po pewnym - skończonym, albo i nie - przedziale x-a; to część ułamkowa z x-a.)\nPrzy takim zapisie wzór sumacyjny Eulera-Maclaurina wygląda\nIntuicyjnie czujemy, że różnica Rm nie powinna być większa niż pierwszy wyraz, z którego zrezygnowaliśmy w sumie, innymi słowy możemy zawsze oszacować różnicę jako\ngdzie to pewna liczba z przedziału (0,1). (Skaczemy ze wskaźnikiem liczb Bernoulliego o dwa, bo - jak pamiętamy - praktycznie tylko parzyste są różne od zera; z tego wniosek, że w praktyce wskaźnik m też zawsze powinien być parzysty.)\nChciałoby się, aby wzór 1 zachowywał jakoś ,,grzecznie''. Na przykład przy m rosnącym aby Rm spadało (pardon, dążyło) do zera. Nic z tego - wcale tak nie jest. Skąd inąd reszta Rm potrafi dążyć do pewnej granicy, ale tak jest jeżeli rozpatrujemy w naszej sumie 2 baardzo dużo - nieskończenie wiele wyrazów - przedział (a,b) (całki), albo (a,b-1) sumy staje się praktycznie nieskończony. Brzmi to skomplikowanie - dlatego spróbujmy prześledzić pewien pożyteczny przykład, który powinien nam nieco rozjaśnić w głowie.\nPrzypuśćmy, że chcemy policzyć sumę nieskończoną:\nTwór występujący pod znakiem sumy to coś, co możnaby nazwać "zdyskretyzowanym rozkładem Gaussa" (w dodatku pozbawionym stałej normalizacyjnej). Jak pamiętamy ,,zwykły'' rozkład Gaussa (o wartości oczekiwanej = 0) to\ni każdy (!) wie, że\na także, że wkład do tej całki pochodzi głównie od pierwszych dwóch (czterech, no sześciu) przedziałów o szerokości , usytuowanych symetrycznie wokół zera. W naszej sumie rolę odchylenia standardowego odgrywa\nCzyli odchylenie standardowe - naturalna jednostka zmiennej x - jest proporcjonalne do . No tak, w takim razie suma 4 powinna być proporcjonalna do (bo składa się na te sumę parę ,,prostokącików'' których podstawa to właśnie ). Zresztą z 5 i 6 każdy widzi, że\nNasza będzie więc równa - wzór 2 -\nWystępujące powyżej wartości pochodnych\nsą wszystkie równe zeru, bo nasza , a każda pochodna takiej funkcji zawiera ją w sobie w formie czynnika, który to czynnik elegancko zeruje się w dodatniej i ujemnej nieskończoności. Tak więc nasza wygląda prościutko\nI teraz każdy widzi, że reszta Rm jest najważniejsza. W zależności od wartości n (a więc odchylenia standardowego) sumy muszą być nieco różne. Małe n - dyskretny rozkład Gaussa jest stosunkowo ,,ostry''; duże n - bardziej rozprostowany. Jeżeli tak, to dla małych n ,,poprawka'' do całki (dla sumy ) będzie większa, a dla większych - mniejsza. Możesz to oglądnąć na dwóch rysunkach pierwszy\n, , to ,,dyskretny'' i ,,zwykły'' Gauss dla n=2, a drugi\n, - dla n=10.\nWidać, że im większe n tym zgodność obu typów jest lepsza, a więc rola reszty Rm - mniejsza.\nSęk jednak w tym, że dla określonego n reszta zawsze będzie różna (większa - to dośc łatwo można wykazać) od zera, a jej obliczenie - no, nie jest za proste. Matematycy konkretni robią to - o zgrozo - nieco bałamutnie, ale - na szczęście - podają w końcu dobry wzór, a także sposób w jaki można się go dorobić. Ten wzór to\na sposób ten to transformata Fourriera. Zauważ, że resztę nazwaliśmy R ze wskaźnikiem - bo nikt nam nie broni przejść z m do nieskończoności, a dodatkowo zaakcentowaliśmy jej zależność od odchylenia standardowego naszego dyskretnego Gaussa, to znaczy od n.\nTa reszta jest naprawdę malutka. Dla n=2 wartość sumy to z grubsza 2,506628288, a - różnica występuje na siódmym miejscu po przecinku. Dla różnica wystepuje dopiero na 428. miejscu po przeci\nnku (proszę, sa tacy, ktorzy potrafia to policzyć!).\nJeżeli nie masz jeszcze dosyć, to zapraszam do oglądnięcia sposobu, w jaki metoda Eulera- Maclaurina pozwala się dorobić znanego wzoru Stirlinga, stanowiącego przybliżenie silni (n!), bardzo przydatnego dla dużych wartości n. To znaczy wzór potrafimy bez kłopotu wyprowadzić tak jak uczynił to 270 lat temu pan De Moivre. Miał on wówczas postać\ngdzie - tym razem - oznacza pewna stałą. De Moivre nie potrafił tej stałej wyliczyć, i dopiero jego dobry kolega matematyk, doszedł, że jest ona równa , co De Moivre skrupulatnie zaznaczył w kolejnym wydaniu (A.D. 1738) swojej - zresztą poświęconej głównie statystyce - Doctrine of chances, pisząc: I desisted in proceeding farther till my worthy friend Mr. James Stirling, who had applied after me to that inquiry, discovered that .'' Czyż nie ładnie? Przez psikus historii wzór nazywa się wzorem Strirlinga, chociaż - jak zobaczymy - de Moivre też ma tu zasadniczy udział.\nZobaczmyż więc. Jeżeli nasza funkcja f(x)jest poczciwym logarytmem: to w zgodzie z wzorem uniwersalnym 2\nPochodne liczą się łatwiutko:\nW sumie pochodnych jak zwykle wyodrębniamy pierwszy wyraz (ten z B1 = -1/2). Całkę z logarytmu każdy wie jak policzyć:\nUff! W drugiej linijce całka i wyraz z B1, w trzeciej sumy pochodnych liczonych dla x=n i x=1, no i reszta. Zapisałem ją Rm(n), aby podkreślić, że zależy ona jednak zarówno od n jak i m. W gruncie rzeczy jednak, dla sensownych (nie drastycznie małych) m, a zwłaszcza n ta reszta jest ,,prawie'' stała. Dla nasza reszta bardzo słabo zależy od m, a zupełnie nie zależy od n - oznaczmy ją jako . Od n nie zależy z całą pewnością wartość drugiej z sum w powyższym wzorze. Wprowadźmy oznaczenie:\nI jeszcze dodajmy do obu stron równania . Voila!\nPozostaje obłożenie obu stron powyższego wzoru funkcją wykładniczą:\nDuże w wykładniku to suma zależna od n we wzorze 14. Pierwsze jej wyrazy to\nJuż dla n=10\nBez większych więc ceregieli połóżmy . A w takim razie rzeczywiście\nWzór będzie OK jeżeli przyjąć, że\nBa, ale jak to wykombinować? Jeden ze sposobów, sprytny a w dodatku korzystający z wyniku sumowania ,,dyskretnego'' Gaussa (vide supra) znajdziesz w Matematyce Konkretnej. Nie wiem, niestety, czy tak właśnie kombinował pan S. Pewnie i nie. Ale sposób jest sprytny - warto go oglądnąć. A jeżeli Cię to wciągnie to ,,obok'' znajdziesz sposób na przybliżone (asymptotyczne) określenie n-tej liczby harmonicznej Hn:\ni zrozumiesz jak wyliczono dzielnemu robaczkowi czas jego wędrówki po gumowej taśmie.


Streszczenie "Króla Edypa". - Sciaga.pl\nEdyp, jako dziecko został okaleczony i porzucony. Przygarnęła go Rodzina Królewska, w której Wychowywał się nie wiedząc o swoim prawdziwym pochodzeniu.\nBędąc młodzieńcem był wyśmiewany i obrażany przez innych a nawet nazywany przybranym dzieckiem.\nKiedy zaczął się zastanawiać nad tym, dlaczego tak jest, postanowił wybrać się do wyroczni by tam poznać całą prawdę.\nDowiedziawszy się o tym, że zamorduje ojca i ożeni się z matką, Edyp postanawia nie wracać do Koryntu, myśląc że jego rodzicami są Polybos i Meropa.\nW Drodze do Teb, przez wąwóz usiłował przedostać się wóz, na którym siedział bogato odziany dostojnik. Towarzyszyło mu kilka dworzan. Dostojnik nazwał Edypa przybłędą i kazał mu zejść z drogi. Rozzłoszczony Edyp rozpoczął walkę. ,Z ręki Edypa, Zginęli wszyscy służący jadący wozem.\nEdyp nie miał pojęcia o tym, że Dostojnikiem był jego Ojciec i właśnie spełniła się pierwsza część przepowiedni. Gdy dociera do Teb zostaje królem i bierze ślub ze swoją matką w nagrodę za uratowanie miasta od Sfinksa, dzięki czemu spełniła się druga część przepowiedni.\nPo latach panowania Edypa w Tebach, wybuchła zaraza. Kreon, brat Jokasty, żony i matki Edypa Dowiedział się od wyroczni, że jest to kara za nie pomszczenie śmierci Lajosa, Ojca Edypa. Edyp chciał się dowiedzieć kto zabił byłego władcę Teb.\nPoprzez Dochodzenie Edypa o to kto dokonał tej okropnej zbrodni, okazuje się iż to on sam jest mordercą Lajosa, swego Ojca a jego żoną została jego matka.\nJokasta dowiedziawszy się o tym, że wzięła ślub z własnym synem, powiesiła się nie mogąc znieść hańby, a Edyp przekuł sobie oczy nad zwłokami żony i matki poczym odszedł z Teb.\n85% Król Edyp\n84% Kompozycja "Króla Edypa"\n84% Streszczenie - Spotkania Edypa ze Sfinksem.\n77% "Król Edyp" Sofokles.\n84% Moje spotkanie z duchem - opowiadanie\n87% Wywiad z Ewą Farną\nkompleks Edypa kompleks Edypa Mit o Edypie – kazirodztwo po starogrecku Kazirodztwo Poetka miłości i... śmierci\nKról Edyp Sofokles Król Edyp Król Edyp streszczenie Streszczenie Króla Edypa napisz streszczenie Króla Edypa Sofokles tragedia Sofoklesa Król Edyp bohaterowie Król Edyp fabuła\nStreszczenie Króla Edypa. Za pierwszą odpowiedz daje super nagrody.


W piątek sejmowa komisja ds. UE rozpatrywała pakiet legislacyjny Komisji Europejskiej odnośnie polityki spójności UE na lata 2014-2020.\n- Nie otrzymaliśmy odpowiedzi na nasze pytania, więc postanowiliśmy zgłosić do pani marszałek Kopacz wniosek o informację rządu na posiedzeniu Sejmu na temat nowego pakietu rozporządzeń, które przedstawiła Komisja Europejska. Wszyscy Polacy i posłowie powinni wiedzieć, co się szykuje w latach 2014-2020 w ramach funduszy europejskich - powiedziała na konferencji prasowej w Sejmie Izabela Kloc.\nPosłanka PiS Anna Fotyga dodała, że opozycja i jej postulaty zostały zlekceważone przez koalicję podczas piątkowego posiedzenia. Fotyga zaznaczyła, że m.in. nie przeszedł postulat imiennego głosowania oraz ograniczono czas wypowiedzi posłów do dwóch minut.\nPoseł PiS Krzysztof Szczerski powiedział, że jego partia zaproponowała nieformalne spotkanie ministrowi ds. europejskich Mikołajowi Dowgielewiczowi ws. unijnego budżetu na lata 2014-2020. "Takiego zaproszenia z jego strony mimo wstępnej deklaracji na razie nie ma" - podkreślił.\n"Wszystkie punkty, które mieszczą się w pakiecie polityki regionalnej mogą spowodować, że znaczna część środków, które są teraz zarezerwowane, wypłynie z Polski kilkoma kanałami. Ta polityka jest dziurawa, jeśli chodzi o nasze interesy. Pieniądze mogą z Polski wypływać dlatego, że są nowe cele polityki, nowy podział regionów" - mówił.


Stowarzyszenie Guido zaprasza na ferie w mieście – Urząd Miejski w Zabrzu\nStrona głównaDla MieszkańcówStowarzyszenie Guido zaprasza na ferie w mieście\nStowarzyszenie Guido zaprasza na ferie w mieście\nStowarzyszenie "Guido" zaprasza na kolejną edycję akcji "Ferie w mieście". Zastanawiasz się jak zorganizować swojemu dziecku czas wolny podczas ferii tak, aby spędziło je jak najciekawiej? Stowarzyszenie "Guido" ma dla wszystkich rodziców ciekawą propozycję. Zaprasza dzieci i młodzież w wieku od 7 do 13 lat na "Ferie w mieście". Pozwolą one na przeżycie niezapomnianych wrażeń od 11 do 22 lutego br.\nFerie zimowe organizowane będą kolejny raz. Poprzednia edycja cieszyła się dużym zainteresowaniem. Zajęcia będą odbywały się od godz. 10.00 – 14.00. Koszt udziału wynosi 200zł . Liczba miejsc ograniczona.\n– Przygotowaliśmy dla młodzieży wiele atrakcji. Podczas ferii dzieci będą rozwijać się artystycznie, muzycznie, czeka na nich wiele zabaw ruchowych oraz niesamowitych wycieczek – mówi Jarosław Pabianek prezes Stowarzyszenia "Guido". Zależy nam na tym, aby bezpiecznie i pożytecznie spożytkowały swój czas – dodaje Mirela Kowalczyk, koordynator akcji.\nZapisy przyjmowane będą do 4 lutego 2013r. Więcej informacji na stronie internetowej stowarzyszenia www.stowarzyszenieguido.com oraz pod numerem telefonu: 534 104 684. Koordynatorem akcji jest Mirela Kowalczyk.\n– opiekę wykwalifikowanego personelu,\n– pobyt w bezpiecznych, odpowiednio przystosowanych salach,\n– udział w warsztatach, wycieczkach, zajęciach,\n– niezbędne materiały plastyczne, sportowe itd.\n– przyjazną atmosferę oraz moc niezapomnianych wrażeń i atrakcji.\nProgram "Ferie w mieście":\n– uroczyste rozpoczęcie wakacji,\n– zabawy integracyjne, nauka piosenek,\n– zabawy ruchowe, muzyczne,\n– wyjścia lodowisko,\n– rozwiązywanie zagadek, kalambury,\n– wycieczka do: Frajdy, muzeum, Multikina ect.\n– uroczyste podsumowanie ferii.


H.HURKACZ vs R.BERANKIS - Tenis24.eu - Twoje źródło wiedzy o tenisie\nStart » Analizy Bukmacherskie » H.HURKACZ vs R.BERANKIS\nTERMIN 28.10.2018 16:15\nSPOTKANIE H.HURKACZ vs R.BERANKIS\nHubert Hurkacz nie przestaje zaskakiwać w Brest, gdzie po prostu prezentuje swój najlepszy tenis. Reprezentant Polski w sobotę osiągnął kolejne zwycięstwo, w związku z czym za kilka godzin powalczy o swój drugi w karierze triumf w zawodach rangi ATP Challenger Tour, a pierwszy na kortach twardych w hali. Dla Polaka ten mecz będzie ważny także ze względu na fakt, iż wygrana da mu awans do ósmej dziesiątki rankingu ATP – co oznacza kolejne poprawienie najlepszego rankingu w karierze. Bez wątpienia wrocławianina w takiej formie stać na piątą wygraną z rzędu i największy tytuł w dotychczasowej przygodzie z tenisem.\nNiedzielnym rywalem naszego rodaka będzie Ricardas Berankis – niegdyś 50. zawodnik globu, a aktualnie 131. gracz rankingu ATP. Litwin spadek zawdzięcza słabemu początkowi obecnego sezonu, kiedy to miał problem z wygrywaniem meczów. Obecnie radzi sobie zdecydowanie lepiej, czego potwierdzeniem jest jego obecność w finale turnieju w Brest. Berankisa śmiało można nazwać specjalistą od gry na kortach twardych w hali, a potwierdza to jego tegoroczny bilans w tych warunkach – 22 wygrane, siedem porażek.\nTo tylko pokazuje, iż nie będzie to łatwa przeprawa dla Hurkacza, jednak ani przez moment nie pomyślałem o tym, że jest on na straconej pozycji. Wręcz przeciwnie – wrocławianin w takiej formie jest w stanie wygrać z wieloma wybitnymi tenisistami – tutaj typuję, że wygra chociażby seta.\nHurkacz wygra seta @ 1.5


Szkoła wojny - Czesław Dziekanowski\nStrona główna / Inne/Literatura piękna/Szkoła wojny\nPowieść składa się z dwóch części. W pierwszej – na planie realnym i wyobrażeniowym – rozgrywa się wojna, a jej bohaterem jest Młodzik. W drugiej poznajemy Filipa Lokatę, który zmaga się z konsekwencjami ustrojowej transformacji i podstę... Czytaj więcej >>\nKod produktu: 978-83-85713-81-4\nPowieść składa się z dwóch części. W pierwszej – na planie realnym i wyobrażeniowym – rozgrywa się wojna, a jej bohaterem jest Młodzik. W drugiej poznajemy Filipa Lokatę, który zmaga się z konsekwencjami ustrojowej transformacji i podstępnie upływającego czasu.\nfragment książki "Szkoła wojny" Czesława Dziekanowskiego\nTymczasem nadal jesteśmy w chałupie. Na zewnątrz – z przeciwnej strony niż wzeszło słońce – nadciąga buczenie. W pierwszej chwili obydwoje mieliśmy skojarzenie z lotem much, pszczół, trzmieli. Ale już w następnej, gdy szyby zaczęły drżeć, dygotać i szczękać, jakby chciały wyskoczyć z ram, sytuacja spoważniała. W umyśle matki zrodziło się podejrzenie, że nadlatuje opasły aeroplan. Raptem przypomniała sobie nocny nalot. W jej śnie był to ciężarny samolot. Matka krzyknęła: „On w swoim brzuchu ma bomby!”. I dodała: „Chowajmy się, on zaraz rozwiąże się nad naszymi głowami!”.\nOd jej słów zagrożenie zgęstniało do tego stopnia, że pociemniało mi nie tylko w oczach, ale i w uszach. Na szczęście matka wzięła mnie za ramię i tą samą dłonią za klamkę. Miała taką moc, że w ogóle nie wysilając się, powaliła mnie na ziemię, natomiast drzwi z grzmotem i świdrującym piskiem wyjęła z zawiasów i wypchnęła na dwór – na środek podwórza, pod rozłożyste konary dębu.\nPowoli odzyskiwałem orientację. Teraz dopiero mogłem zauważyć rzecz zdumiewającą. Właśnie dotarło do mnie, że grzmot i pisk nie były z matki, tylko z Niemców. Nasza chałupa, która miała dach ze smolistej papy, została przełamana na dwie części. Nasz nowy dom pękł na pół od bomby, która z jękiem powietrza osunęła się w objęcia ogrodu, wykorzeniając większość owocowych drzew. Było to podłe dzieło Niemców. Dla mnie byli oni nie tylko okrutni, ale i przebiegli, doskonale zamaskowani, niby obecni, a jednak szczelnie ukryci. Co tu mówić, byli absolutnie niewidoczni. Nie mogąc ich dostrzec, pomyślałem nawet, że są niewidzialni jak duchy. Ale matka, w przeciwieństwie do mnie, rozpoznawała ich z łatwością. Ona widziała ich wszędzie. Ona własną paniką przenikała ich zbrodnicze intencje: „Synku, Niemcy zrzucają na nas bomby”. Spytałem: „Dlaczego oni je na nas zrzucają?”. Ona na to: „Oni chcą nas zabić, musimy się ukryć”. I rozejrzała się akurat w chwili, w której nasz piękny dom się zawalił: „Ale nie mamy gdzie”.\nChciała uciekać, by znaleźć się jak najdalej od zrujnowanej chałupy. Zamierzała biec w stronę stodoły, ale nie była w stanie ruszyć się z miejsca. Strach ją paraliżował, podobnie paraliżował mnie. Potrafiła jedynie przygarnąć moją głowę do siebie i przywrzeć do dębu, który miał ciepłą, mechatą korę. Umiała jedynie paść na kolana i jak scyzoryk złożyć się do ostrej modlitwy: „Boże na wysokościach, Panie, który zarządzasz niebem i ziemią, aniołami, ludźmi i potworami, nie dopuść do naszej nagłej śmierci! Spraw, aby te niemieckie bomby spadały obok, za każdym razem obok! Zachowaj nas przy życiu, a gdybyś miał inny zamiar, to błagamy Cię, już w tej godzinie odpuść nam wszystkie grzechy i zbaw nasze nieśmiertelne dusze!”.\nTeraz na niebie szybowały dwa i dwa.\nJeden dodawał się do drugiego, drugi do trzeciego, a trzeci do czwartego. Samoloty powoli mnożyły się i ciężko się zbliżały. Oprócz smugi dymu uobecniał je szorstki, dychawiczny, dudniący, wydłużony, posuwisty, to znów zawisający w powietrzu warkot.\nNiemiłosiernie długa cisza, zapierająca dech w piersiach jak przed burzą. I nagle bomba na horyzoncie. Świst, z jakim spadała, hipnotyzował mnie. Wydawało się, że tym razem uderzy w matkę, uderzy we mnie i będzie koniec. Zginiemy na miejscu. Rozpryśniemy się jak skwierczące krople tłustego deszczu. Rozsypiemy się w drobny, niemy mak.\nTymczasem bomba przefrunęła nad koroną drzewa, pod którym przycupnęliśmy, i uderzyła w stodołę. Wybuchł pożar. Ogień z miejsca dobrał się do masy pożniwnej – ciasno ułożonych snopków żyta i pszenicy, jęczmienia i owsa. Słoma, a nawet zgromadzone ziarno zostało wessane przez żar i, chcąc nie chcąc, płonęło.\nMatka była zrozpaczona. Chciała gasić pożar, ale nie wiedziała jak. Wymachiwała dłońmi, pluła, ale mało skutecznie. W końcu uciekła się do błagania Najwyższego: „Boże, nie dopuść, by nasza stodoła zamieniła się w piekarnię, która piecze zbożowy chleb!”.\nPo drobnym namyśle jednak zmieniła front. Owszem, znów się rozpłakała, ale tym razem z wdzięczności: „Dzięki Ci, Panie, za wszystko, co dla nas uczyniłeś”. I przytulając mnie do siebie, szepnęła: „Gdybyśmy nie zatrzymali się przy dębie, tylko schowali się w stodole, już byłoby po nas, synku. Spłonęlibyśmy żywcem. Pozostałyby co najwyżej dwie garście popiołu”.\nLedwo zaczęła dziękować Bogu za ocalenie życia, a już w to samo miejsce spadła druga. Uderzyła w stodołę jedynie po to, by podmuchem ugasić pożar. Matka uznała to za cud. Jedna bomba zapaliła stodołę, druga zaś ją zgasiła. Z jednej strony zniszczenie, natomiast z drugiej, zwłaszcza z innego, wyższego punktu widzenia – wybawienie. Tak czy inaczej, wszystko, co wydarzyło się do tej pory, było widomym znakiem opatrzności. Bóg, choć w sposób dość zagadkowy, może nawet przewrotny, czuwa nad nami i wysłuchuje naszych modlitw.\nZ niskiej łąki, która graniczyła z gęstym lasem, nieoczekiwanie wyłoniła się babka. Nie pojawiła się sama, lecz w towarzystwie owieczki, która nie wiadomo skąd przybyła, najwyraźniej się przyplątała. Babka trzymała zwierzątko w ramionach i biegła w stronę piwnicy. Zadyszanym głosem tłumaczyła, że tam ona z owieczką się zakopie, a nam radziła uciekać, gdzie pieprz rośnie. Wskazała na szkołę, zachwalając jej podziemne korytarze. Zresztą już zgromadzili się tam wszyscy moi rówieśnicy. Lada moment rozpocznie się rok szkolny – popłynie pierwsza lekcja. Matka na to: „Święta racja, nie możemy się spóźnić”. I z lekkim wahaniem dodała: „Zaprowadzę cię do szkoły, matka ma prawo i obowiązek oswoić swoje dziecko z mrokiem podziemnych tuneli”.\nJuż, już mieliśmy wyjść spod korony drzewa i przemierzyć podwórze, ale zaintrygował nas widok dziewczynki. Matka zatrzymała się przed nią i spytała: „Czyja ty jesteś?”. Dziewczynka skinęła głową, co w niczym nie pomogło matce. Nadal dziewczynka wydawała jej się obca, a przecież pragnęła ją poznać. Ponowiła więc pytanie z większą natarczywością: „Znam wszystkie dzieci w najbliższej okolicy, i to po imieniu, a ciebie pierwszy raz widzę. Powiedz wreszcie, skąd się tu wzięłaś?”. Ona na to: „Uciekłam ze szkoły”. Matkę wprawiło to w zdumienie, wręcz rozdrażniło: „Nie chcesz być uczennicą”. Dziewczynka znów skinęła głową: „Lubiłabym być w szkole, ale nie dzisiaj. Strach mnie ściga, mam złe przeczucia. Nie chcę zginąć, dlatego uciekam”. Matka gotowa była wziąć dziewczynkę na ręce. Wziąć, by ją pocałować, gdyż dziewczynka była piękna i słodka, choć ogłupiała przeczuciem nieszczęścia. Wziąć na ręce, by oderwać dziecko od ziemi i zanieść do szkoły. To jednak było prawie niemożliwe. Dopóki dziewczynka stała pośrodku podwórza, miała ponaddziecięcą siłę – moc osoby dorosłej. Rzecz jasna, pomagałem matce, ale dziewczynka protestowała. Kopała, gryzła, wyrywała się, drapała nas do krwi. Powaliliśmy ją na trawę i przydeptali, ona jednak ciągle stawiała zacięty opór. Spieszyliśmy się, a przecież nie moglibyśmy ruszyć bez niej, bo to by oznaczało, że porzucamy ją na pastwę losu. W tej chwili bowiem miejscem najbardziej bezpiecznym – zarówno dla dziewczynki, jak i dla nas – była głęboka szkoła, przede wszystkim dlatego, że obfitowała w solidnie zbudowane podziemne korytarze. Podobno były tam szerokie i długie, po prostu przestronne tunele. Według słów babki, które teraz rozwijała matka, można tam było schronić się przed niemieckimi bombami. Przed atakiem skryć się głęboko pod ziemią i pożytecznie, w ogóle nie tracąc bezcennego czasu szkolnego, wystawić się na wiedzę nauczycieli, na ich mądrość jak na działanie promieni słońca. Tylko trzeba się pospieszyć, nie zwlekać, zwłaszcza że już nadlatywały samoloty. To ich warkot z piwnicy wypłoszył owieczkę.\nBabka ruszyła w pościg za uciekinierką. Pomoglibyśmy jej, ale matka i ja, obydwoje byliśmy mocno zaangażowani w dziewczynkę, która stosowała najprzedziwniejsze sposoby obrony. Robiła niezrozumiałe miny, podstawiała nam nogę, żebyśmy się potknęli i przewrócili, to znów podskakiwała w rytm nieznanej melodii. Dosłownie robiła wszystko, by zablokować nasz marsz, a raczej nasze wleczenie jej, nasze turlanie jej ku szkole.\nBabka – ile sił w nogach! – pragnęła natychmiast dogonić przerażone zwierzątko. Skłonić do powrotu, zapędzić do piwnicy. Żaliła się: „Ta bestia jest szybsza ode mnie, a co najgorsze, rośnie mi w oczach”. Po paru krokach babka znów się poskarżyła: „Goś dziwnego dzieje się z moją owieczką. Ona przeistacza się w sarnę”. Ja, a po chwili matka, obydwoje odnieśliśmy podobne wrażenie. Właśnie byliśmy świadkami zdarzenia nie do pojęcia. Na naszych oczach owieczka przestawała być beczącym zwierzątkiem. Nie była to też owca, która ucieka śmiesznymi, drobnymi kroczkami. Rzeczywiście, to była sarna, która czmychając, potrafiła tańczyć posuwiście. Dość na tym, że babka w pościgu nagle zatrzymała się na żywopłocie, podczas gdy owieczka, sarna – a może był to już struś czy kangur – bez trudu przeskoczyła ogrodzenie. I to coś nieokreślone, budząc grozę i zdumienie swą zagadkowością, znikało bez śladu, przepadało jak kamień w wodę.\nTak oto babka została opuszczona. Nic więc dziwnego, że pociekły jej łzy. W końcu rozpłakała się na myśl, że przyjdzie jej bez towarzystwa kryć się w mrocznej piwnicy.\nWprawdzie strach ją hamował, niemniej już, już zawracała. Na szczęście wyprzedziła ją bomba. Spadła do piwnicy i jej ciemność, której babka zawsze się bała, rozerwała na strzępy. Przy okazji w powietrze wysadziła zgromadzone tam kartofle.\nBabka oniemiała, babka zamarła. Nie była w stanie ani nogą, ani ręką ruszyć. Całym ciałem przywarła do żywopłotu. Była jak ten słup soli. Sekundy płynęły, a ona ciągle tkwiła w tym samym miejscu, wyraźnie porażona świadomością cudu, który się dokonał, by ocalić jej życie.\nPowieść składa się z dwóch części. W pierwszej – na planie realnym i wyobrażeniowym – rozgrywa się wojna, a jej bohaterem jest Młodzik. W drugiej poznajemy Filipa Lokatę, który zmaga się z konsekwencjami ustrojowej transformacji i podstę\nW zeszycie m.in.: Merkuriusz – chtoniczny duch nieświadomości (I. Błocian), Nieświadoma percepcja (O. Vedfelt), Heliogabal – szaleniec czy prowokator? (P. Fijałkowski), Rzecz i jej stałe własności (M. Maciejczak), Doświadczenie bezpośredn 5,00 zł


Kompaktowy manometr cyfrowy o wysokiej dokładności - WIKA Polska\nKompaktowy manometr cyfrowy o wysokiej dokładności\nWłocławek, styczeń 2012.\nFirma WIKA uzupełniła swoją ofertę manometrów cyfrowych o model CPG500. Nowe kompaktowe urządzenie oferuje wysoką dokładność i szybki pomiar.\nManometr cyfrowy łączy dokładność urządzenia cyfrowego z prostotą urządzenia analogowego. Ze względu na częstotliwość pomiaru w wysokości 100 pomiarów na sekundę, manometr ten idealnie nadaje się do rejestrowania skoków i spadków ciśnienia. Poza tym działa on z wysoką dokładnością 0,25 % zakresu. Manometr cyfrowy może być wykorzystywany jako urządzenie pomiarowe, jak również urządzenie do kalibracji manometrów analogowych.\nDodatkowo model CPG500 charakteryzuje się wytrzymałą obudową i łatwą obsługą za pomocą czterech przycisków. Dzięki temu urządzenie to można stosować w różnorodnych aplikacjach.\nModel CPG500 jest ekonomiczną alternatywą dla precyzyjnego manometru cyfrowego model CPG1000. CPG1000 posiada lepszą dokładność w wysokości 0,05% zakresu, jak również zatwierdzenie ATEX. Dodatkowo posiada zintegrowany rejestrator danych, dzięki czemu możliwy jest zapis danych na komputerze do późniejszej analizy.\nDo manometrów cyfrowych firmy WIKA dostępne są również z walizki serwisowe.


Numer katalogowy: i11120\nHasło (nazwa)/Reference/Entry: Janowa Dolina\nPrzynależność administracyjna/Administrative affiliation: Kresy - powiat Kostopol województwo wołyńskie (Ukraina)\nTytuł/Title: "13 [...] 36 Mistrz. Bokser. Polski: Janowa Dolina Lechja-Strzelec 10-6 [...]"\nWymiary/Size/Capacity: 89x136 mm.\nStan/Condition: Fotografia w dość ładnym stanie, nieznacznie uszkodzone rogi i prawa część kompozycji.\nUwagi/Comments: Na odwrocie opis atramentem z epoki oraz ślady podklejenia, prawy margines fotografii nieznacznie przycięty. Zawody bokserskie pomiędzy klubem sportowym KS Strzelec Janowa Dolina, a Lechią (w międzywojniu w Polsce było kilka klubów o tej nazwie). Obecna nazwa miejscowości Bazaltowe - Базальтове.\nNumer katalogowy/Number: i11120\nKategorie tematyczne/Categories: architektura kluby, etnografia sceny obyczajowe, varia sport i rekreacja boks / architecture clubs/club, ethnography social scenes, themes/social scene, social theme, varia sport / Architektur Clubs/Club, Etnographie Sittenszenen/Sittenszene, Varia Sport / photography


nieidealniblog, Autor w serwisie - Strona 2 z 2\n10 lipca 2018 13 listopada 2018 nieidealniblogLifestyle\nKilka tygodni temu mieliśmy naszą pierwszą (prawdopodobnie, nie ostatnią) sesję narzeczeńską. Wrażenia z sesji mam bardzo pozytywne. Czułam się bardzo swobodnie podobnie jak narzeczony, nasze zachowanie było w stu procentach naturalne i niewymuszone, i sądzęZobacz więcej\n1 lipca 2018 13 listopada 2018 nieidealniblogLifestyle\nDlaczego biorę ślub w „takim” wieku?\nZacznę od tego, co w tym pytaniu, które tak często słyszę, oznacza stwierdzenie „w takim wieku” ? Domyślam się, że o to, że jestem za młoda. A gdybym zadała Wam pytanie jaki wiek jest odpowiedniZobacz więcej\n28 czerwca 2018 16 listopada 2018 nieidealniblogŚlub i Wesele\nGdybym umiała cofnąć się w czasie kilka miesięcy i gdzieś tam spotkać siebie samą, byłoby kilka rzeczy, które miałabym sobie do powiedzenia. Pewnie znając mnie nie chciałabym słuchać żadnej z tych rad, twierdząc, że niktZobacz więcej\n21 czerwca 2018 16 listopada 2018 nieidealniblogŚlub i Wesele\nKilka miesięcy temu zaczęliśmy nasze ślubne przygotowania. To niesamowite jak czas szybko płynie, szczególnie gdy masz dużo rzeczy do zrobienia, wtedy jakoś chyba najbardziej doba nie chce się wydłużyć o kilka godzin.. Dziś zostało namZobacz więcej\n14 czerwca 2018 16 listopada 2018 nieidealniblogLifestyle\nWitajcie Wracam tutaj po raz kolejny.. Brak czasu i pogoń za chwilą wytchnienia, całkowicie zabrały mi motywację do tego, by częściej tu gościć, i żałuję. Mogłabym właściwie nie pracować byleby pisać. Uwielbiam to. To jestZobacz więcej


Komunikaty - Domowe Przedszkole\n14 lutego w naszym przedszkolu rozpoczęła się seria lekcji kulturowych poświęconych Walentynkom. Dzieci poznawały słownictwo, piosenki i wierszyki związane z tym świętem. Przedszolaki uczestniczyły w walentynkowych zabawach, obejrzały bajkę ,,Zakoch...\nW karnawale same bale... nie zabrakło go również u nas. 9 luty był to dzień niezwykły, wyczekiwany przez naszych najmłodszych od wielu tygodni. Wszystkie przedszkolaki już od rana były podekscytowane czekającą ich zabawą. Przebierańcy ...\nJakie kolory występują na fladze Wielkiej Brytanii? Gdzie mieszka królowa? Co to jest Big Ben? – naszym przedszkolakom odpowiedzi na takie pytania nie sprawiają żadnych trudności! W listopadzie wybraliśmy się na ,,Wycieczkę do Wielkiej Brytan...\nDzień Babci i Dziadka Styczeń to zimowy miesiąc, w którym przypada jedno z najcieplejszych świąt w roku, a mianowicie Dzień Babci i Dziadka. Zapraszanie babć i dziadków na uroczystości z okazji ich święta, jest tradycją na stałe wpisaną w re...\nZdrowych, wesołych i pogodnych Świąt Bożego Narodzenia. Niech będą one okazją do zadumy, ale i radości z rodzinnego spotkania. Niech przyniosą wytchnienie od codziennych zmagań i trosk. Oby magia Bożego Narodzenia przetrwała w nas jak najdłużej! Mag...


Ski alpinizm to sposób na oderwanie się od wyciągów czy nadmiaru turystów, którzy na stokach nadciągają z każdej strony Jest to też najlepszy sposób na poruszanie się po górach w sezonie zimowym Aby uprawiać ten sport musimy być zaopatrzeni w narty posiadające wyjątkowe wiązani skiturowe, buty skiturowe, które charakteryzują się ruchomą cholewką dzięki temu but jest ruchomy podczas zjazdu Kolejnym elementem są foki, czyli pasy materiału, które umiejscawia się pod nartami, zapobiegają one ślizganiu się sprzętu do tylu a my możemy podejść pod każde wzgórze Nazwa sprzętu wzięła się od fok, z których to skór wyrabiano materiały Niezbędnymi będą...\nJeśli chodzi o zabytki najciekawszym obiektem jest drewniany kościółek, który znajduje się w Groniu Całkiem ciekawa jest również jego historia Dawniej kościoły znajdowały się bardzo...\nZespoły muzyczne są jednym z ważnych elementów folkloru podhalańskiego Zespoły te można po słuchać przy okazji ważnych uroczystości lub występów artystycznych Sama muzyka góralska zazwyczaj...\nJeśli stoki nie pokrywa śnieg wówczas tworzy się sztuczne zjazdy, więc sporty można uprawiać tutaj cały rok Pierwotną nazwą tego miejsca była Nowa Białka, początkowo...\nGórale specjalizują się w odlewaniu biżuterii, klamer czy ozdobników wykorzystywanych w dekoracji ubrań tradycyjnych Na uwagę zasługują także hafty Tylko na terenie Podhala znajduje się...\nPasterzowi takiemu naturalnie należał się dzień wolny, jeśli chciał jednak...\nIstnieje nawet legenda mówiąca o tym jak tutejsi górale zasłużyli...\nNajwiększym zabytkiem tej miejscowości jest kościół wniebowzięcia NMP Początki tego...\nZespoły muzyczne są jednym z ważnych elementów folkloru podhalańskiego Zespoły...\nDrugim ciekawym miejscem na trasie zwiedzania jest na pewno Dom...\nNajwięcej rękodzieła znajdziemy w Zakopanym oraz Nowym Targu Obok kaletnictwa...\nPodhale jest bardzo atrakcyjnym miejscem na wypoczynek, to właśnie tutaj przybywa, co roku ogromna liczba turystów. Trzeba zaznaczyć, że na Podhalu można wypoczywać biernie, jaki aktywnie. Każda pora roku jest dobra na odwiedzanie tego miejsca. Podhale to region bogaty w liczne zabytki na każdym kroku widać to na przykładzie budownictwa czy też kościołów pochodzących nawet z średniowiecza. Górale bardzo hołdują tradycji stąd ogromna dbałość o zabytki występujące w tym rejonie. Podhale to także ciekawa kultura i niepowtarzalny folklor. Panie ubierają ręcznie haftowane suknie panowie z kolei piękne koszulkę, strój ten obowiązuje przy okazji największych świat lub wesel. Oprócz bogatej historii i zabytków Podhale może skusić ans także cudowną kuchnią. Dominuje w niej samo naturalne jedzenie. Górale większość produktów pozyskują z własnego ogrodu i hodowli. dobra restauracja szczecin


Gdzie w Trójmieście na: burgery\nKanapka z jalapeno i nachosami w Stacji Burger bardzo pozytywnie zaskoczyła.\nGdzie w Trójmieście najlepiej podają nasze ulubione danie? Sprawdzam i opisuję wybrane lokale i propozycje ich serwowania. Ostatnio testowałem pierogi, a w tym tygodniu odwiedzam burgerownie. Za dwa tygodnie w czwartek spróbuję zup rybnych w kilku lokalach.\nZobacz wszystkie burgerownie w Trójmieście >>>\nSurfburger to dla wielu miłośników wołowego kotleta najlepsza burgerownia w mieście. Czy tak jest w rzeczywistości? Pewny nie jestem. Na pewno są najmodniejszym i najlepiej wypromowanym barem z burgerami w Trójmieście. Na pewno też trzymają porządny poziom i są powtarzalni - nieważne, w którym oddziale kupimy bułkę, możemy spodziewać się podobnej jakości. Mnie nie odpowiada u Surfa pieczywo - czy wybiorę pszeniczną, grahamkę czy maślaną, zawsze mam wrażenie, że bułka jest przesuszona i twardawa. Za to sosy mają bezkonkurencyjne - ich limonkowy to według mnie najlepszy sos do burgerów w Trójmieście. W krótkim menu nie brakuje też ciekawych zestawień smakowych. Podkreślam: ciekawych, a nie przesadzonych, byle tylko udziwniać. Takim wyważonym eksperymentem jest Słodki Góral, czyli burger z oscypkiem i borówką. Wszystko jest w nim na miejscu - czuć i smak kotleta i wyraźnych dodatków. Według mnie najlepiej smakuje w bułce maślanej. Zamawiałem w nowym lokalu na Przymorzu . Ostrzegam przed kolejkami - w porze lunchu czekałem pół godziny. Ale to normalne w Surfburgerze. Smacznie wydane 18 zł.\nSłodki Góral, czyli burger z oscypkiem i borówką w Surfburgerze.\nBurger Stacja mnie bardzo pozytywnie zaskoczyła, bo nie miałem z tym miejscem dobrych skojarzeń. Pamiętam wizytę sprzed ponad roku, gdy moje zamówienie zostało spartaczone, a obsługa miała to w nosie. To chyba już przeszłość. Tym razem w barze w centrum Hynka 65 zostałem szybko i miło obsłużony i po kilkunastu minutach otrzymałem zamówienie. Burger podany został na wygodnej desce z papierem w towarzystwie kilku frytek stekowych. Zamówiłem Za'Spę, więc oprócz kotleta, sera i sałaty w miękkiej maślanej bułce znajdowały się również marynowane papryczki jalapeno oraz nachosy. Ostra, ale nieprzesadzona kompozycja. Pikantność zresztą podkręcić mogłem kilkoma różnymi sosami w butelkach, które są dostępne dla klientów. Smaczny, dobrze doprawiony i ładnie podany burger, któremu nic nie brakowało. Cena również okazała się miłym zaskoczeniem - zamiast 17 zł, zapłaciłem o 2 zł mniej z okazji codziennej promocji w godzinach lunchowych.\nDo burgera w Burger Stacji dodają gratis kilka frytek.\nBobby Burger to jedna z tych firm, która kilka lat temu zapoczątkowała modę na burgery w Warszawie. Obecnie jest to otwierająca lokale w całej Polsce sieciówka przypominająca coraz bardziej popularne fast-foody, a nie niewielkie, lokalne burgerownie. Ale to tak naprawdę kwestia drugorzędna, bo przecież liczy się smak kanapki, a tej w Bobbym wiele zarzucić nie można. Odwiedziłem lokal przy ul. Świętojańskiej w Gdyni i zamówiłem jeden z burgerów z oferty specjalnej, czyli Mango & Onion. Głównymi bohaterami tej kompozycji jest sos majonezowy o smaku mango oraz cebulowe krążki w panierce. Tego pierwszego specjalnie w kanapce nie poczułem, czego ogromnie żałuję. Te drugie nadały fajnej chrupkości całości i podkreśliły jej lekko słodko-ostry smak. I wcale nie rozepchały kanapki uniemożliwiając jej zjedzenie, czego z początku się odrobinę obawiałem. Burger podany był w miękkiej brioszce - jednej z lepszych bułek, jakie ostatnio jadłem. Obsługa była lekko znudzona, jak widać lato w pracy im nie służy, ale zadziałała szybko i sprawnie i jadłem już po dziesięciu minutach. Plus za wygodne korytka, w których podawane są kanapki. Za burgera znów zapłaciłem 18 zł, ale była to najmniejsza porcja ze wszystkich, które jadłem.\nBurger z sosem mango i krążkami cebuli w Bobby Burger.\nCarmnik od początku swojej trzyletniej działalności (wpierw jako bar na czterech kółkach) plasuje się na pierwszym miejscu mojego rankingu burgerów w Trójmieście. Co więcej, jest to jedno z niewielu gastronomicznych miejsc, gdzie poziom serwowanego jedzenia niemalże w ogóle się nie zmienił, nawet wraz z rozwojem i otwarciem stacjonarnego oddziału przy ul. Abrahama w Gdyni. Podczas ostatniej wizyty ponownie zamówiłem Kozi i ponownie muszę stwierdzić, że to obecnie najlepsza kanapka z wołowiną w całym Trójmieście. Wszystkie elementy tej burgerowej układanki tutaj świetnie do siebie pasują: delikatnie marynowany burak, nadający charakteru całości kozi ser, zaskakujący, ale idealnie komponujący się sos chrzanowy i miękka, ale chrupiąca bułka. Kozi to przemyślana i dopracowana w każdym calu kompozycja. Obsługa bez zarzutu. W fajnie zaprojektowanym, skromnym wnętrzu, bez dudniącej z głośników muzyki przyjemnie czeka się na zamówienie. Za takie podejście do burgerowej sprawy mógłbym zapłacić nawet więcej niż skasowane 19 zł. Zdecydowanie polecam.\nNajlepszy burger w mieście - Kozi od Carmnika.\nBurgermania nieopodal Zielonego Rynku na Przymorzu wygrywa z wszystkimi innym barami w przedbiegach, jeśli chodzi o wybór i rozmiar bułki. Kotlet wołowy (albo drobiowy) z dodatkami można zamówić w bułce pszennej, grahamce, orkiszowej, żytniej, sezamowej albo rozmaitości z ziarnami. Pieczywo jest miękkie, pełne smaku i naprawdę dobrej jakości - wypieka je lokalna piekarnia specjalnie na zamówienie baru. Ale uwaga, niejadki - bułki tutaj są ogromne, niemal dwa razy większe niż w pozostałych miejscach. Idzie to w parze z ich zawartością. Sympatyczna i sprawna obsługa (burgera dostałem w niecałe 10 minut, choć klientów nie brakowało) nie oszczędza na dodatkach. Zamówiłem Strongmana i otrzymałem wielką bułę z kopą warzyw, serem, boczkiem i kotletem. Nie pożałowano także sosu musztardowo-miodowego (wybierać można wśród kilku smaków, które można łączyć). Niestety ten ostatni nie był najwyższej jakości i przytłaczał smak pozostałych składników. Nadmiar składników nie najlepiej wpłynął również na walory estetyczne dania. Ale jeśli ktoś szuka kanapki XXL, nie jest burgerowym ortodoksem, a wygląd dania nie ma dla niego znaczenia, to Burgermania spełni jego oczekiwania. Tym bardziej, że nie jest drogo - wielki burger kosztował 18 zł.\nOgromny burger w Burgermanii. Dla największych miłośników bułki z wołowym kotletem.\nNa koniec miejsce, do którego ponownie już raczej nie zawitam. I nie chodzi o obsługę. Ta w Stacji No7 jest bez zarzutu (mimo że pani za ladą nie potrafiła mi wytłumaczyć, z czego składa się dodawany do jednego z burgerów "sos americano"). W barze niedaleko sopockiego Aquaparku podali mi najgorszy burger, jaki jadłem. Być może jego poszczególne składniki były świeże i smaczne (choć ser ledwo zidentyfikowałem). Nie wiem, nie miałem okazji się o tym przekonać, ponieważ zawartość bułki była utopiona w sosie, którego kwaskowaty, mdły smak przywodzący na myśl ofertę budek z kebabem zdominował wszystko inne. A cena nie była niska - kanapka o nazwie AMG kosztowała 20,99 zł. Stacja No7 przegrała walkowerem. Nie dojadłem, podziękowałem i wyszedłem. Nie polecam.\nUtopiony w sosie burger w Stacji No7.\nA wy gdzie jedliście najlepsze burgery w Trójmieście? Czekamy na wasze rekomendacje w komentarzach - piszcie, gdzie zjeść lepiej, inaczej, smaczniej czy taniej, a których miejsc unikać.\nZobacz opinie (381)\nBurger Stacja al. Grunwaldzka 211Gdańsk + oceń


Pierwsze plusy i minusy Ekstraklasy » Soccerlog.net\nPaweł Kabicz 2 14 sierpnia 2009 o 6:17 Ekstraklasa\nPo dwóch seriach spotkań można się pokusić o pierwsze komentarze na temat startu tegorocznego sezonu. Zacznę od pochwał, ale żeby nie było zbyt prosto (bo w naszej lidze nigdy nic nie jest klarowne) będę chwalił ostatnią drużynę w tabeli. Jagiellonia ze swojego 10 punktowego minusa urwała już 4 oczka. Okupuje wciąż ostanie miejsce, ale gra naprawdę ciekawy, ofensywny futbol. Największy potencjał drużyny Michała Probierza to dwie skrajne formacje. W napadzie duet Frankowski – Grosicki, czyli zabójcze połączenie ogromnego doświadczenia i młodzieńczej fantazji. W bramce Rafał Gikiewicz, czyli objawienie poprzedniego sezonu, młody, ale bardzo pewny goalkeeper.\nKomplet punktów zgromadziło dotychczas pięć zespołów. To, że w tej piątce znalazły się tuzy takie jak Lech, Legia i Wisła nikogo na pewno nie dziwi, ale pojawienie się w tym gronie bytomskiej Polonii i gdańskiej Lechii to już spora niespodzianka. W obydwu drużynach znajduje się po jednej osobie, które trzeba specjalnie wyróżnić.\nW Polonii będzie to bramkarz Wojciech Skaba, niemal w ostatniej chwili wypożyczony z Legii, gdzie właśnie dowiedział się, że przegrywa rywalizacje z Konstantinem Machnowskim i szykuje się dla niego rola 3 bramkarza. W Bytomiu Skaba w 2 pierwszych meczach spisywał się znakomicie i jest jednym z dwóch bramkarzy, którzy wciąż zachowali czyste konto (ten drugi to Jan Mucha, były kolega klubowy Skaby). Ciekawe czy Wojtek nie potrafił w Warszawie pokazać całych swoich umiejętności, czy Legia ma aż taki potencjał wśród bramkarzy.\nW Lechii trzeba zwrócić uwagę na trenera Tomasza Kafarskiego, który objął swoje stanowisko pod koniec poprzednich rozgrywek, kiedy sytuacja klubu była bardzo trudnaa. Niemal wszyscy komentatorzy zgadzali się, że gdańska drużyna dryfuje do 1 ligi. Piłkarze przegrywali mecz za meczem, głupio tracili punkty i widoczny był brak prawdziwego lidera, który tchnął by w drużynę wiarę. Wydawało się, że młody, niedoświadczony trener nie poradzi sobie w tak trudnej sytuacji. Jednak Kafarski miał to, czego wtedy najbardziej potrzebowała Lechia – charakter i charyzmę. Podołał stawianemu przed nim zadaniu i utrzymał gdańszczan w ekstraklasie. W tym sezonie stworzył kolektyw, zgraną drużynę, grającą odważną piłkę. A to co jego podopieczni zrobili pod koniec meczu z Cracovią można spokojnie porównać z grą Lecha. Tak jak poznaniacy nie zadowolili się jedno- czy dwubramkowym prowadzeniem, tylko grali do końca starając się o kolejne trafienia.\nOd rywali zza miedzy powinna uczyć się Arka. Nie dlatego, że mają zero, a nie sześć punktów, bo po derbach trójmiasta i meczu z Legią taka sytuacja mogła się zdarzyć. Gdynianie od drużyny Kafarskiego powinni nauczyć się stylu gry. Na własnym boisku w meczu z Legią pokazali prawdziwy antyfutbol. Przez cały mecz nie oddali ani jednego celnego strzału, a w drugiej połowie bronili się całą jedenastką, nawet nie próbowali stwarzać pozorów, że zależy im na czymś więcej niż tylko bezbramkowym remisie. Legia bardzo długo męczyła się i mimo ogromnej przewagi nie mogła przebić się przez defensywę gdynian. Na szczęście w samej końcówce sprawiedliwości stało się zadość i po strzale z rzutu wolnego Maćka Rybusa futbolówka w końcu wpadła do siatki. Mam nadzieje, że po tym spotkaniu trener Chojnacki i jego zawodnicy zrozumieją, że gra na 0-0 jest nieopłacalna.\nSłabo sezon zaczęło Zagłębie Lubin. Wprawdzie przegrało z Legią i Wisłą, co nie jest niespodzianką. Jednak w tym klubie grają zawodnicy, którzy ocierali się o reprezentację Polski, a styl w jakim te porażki ponieśli byłym reprezentantom nie przystoi. Co się stało z takimi zawodnikami jak Pawłowski, Micański, czy Goliński? Miejmy nadzieję, że już od następnej kolejki pokażą pełnie swoich umiejętności.\nTrudno mi pojąć prezesa Filipiaka. Cracovia w tamtym sezonie spadła z Ekstraklasy i tylko dzięki zawiłościom prawnym, jakie wciąż ciążą naszej piłce, gra w niej w tym sezonie. Logiczne byłoby wzmocnienie drużyny kilkoma klasowymi zawodnikami, którzy postarają się o to, aby nie powtórzył się koszmar sprzed roku. Co zrobiono w Krakowie? Zatrudniono 3 zawodników z 1 ligi, a żaden z nich nie daje pewności podniesienia poziomu drużyny. Efekty już widać – 0 punktów, 8 straconych goli. Wczoraj zwolniono Artura Płatka, a na jego miejsce przyszedł legendarny Ornest Lenczyk, ale wydaje się, że to nie trener jest w Cracovii problemem.\nNa koniec jeszcze o derbach. Dzisiaj na stadion Widzewa na pewno przyjdzie komplet 10 000 fanatycznych kibiców. Na boisku pojawią się dwie drużyny, które powinny grać w Ekstraklasie. Aż serce boli, że takie mecze rozgrywane są na zapleczu. No, ale w pierwszej lidze też będą derby – już w 5 kolejce na bajecznym stadionie w Gliwicach miejscowi podejmą wodzisławską Odrę. Ach, będzie się działo!\n« Krakowskie problemy: wyjazdy i bramkarze\nPotentaci grają ze słabeuszami »\nTagi: Arka Gdynia, Cracovia Kraków, Ekstraklasa, I liga, Jagiellonia Białystok, Lechia Gdańsk, Liga Europy, Polonia Bytom, Zagłębie Lubin\n2 komentarzy do “Pierwsze plusy i minusy Ekstraklasy”\nMichał Trela mówi:\n14 sierpnia 2009 o 9:54\nCracovia gra w Ekstraklasie nie dzięki “zawiłościom prawnym” tylko dzięki zawiłościom bezprawnym. Powinna grać w barażu z Podbeskidziem.\nA ja trochę czegoś nie rozumiem. Dlaczego wszyscy tak najeżdżają na Odrę Wodzisław i Piasta Gliwice? Zgoda, Odra Wodzisław nie ma wielkich ambicji, ale od tylu lat się potrafi utrzymać, więc zasługuje na grę w Ekstraklasie.\nNatomiast Piast? Czego chcieć więcej, skoro klub skazywany przez wszystkich na pożarcie i wyśmiewany utrzymuje się w lidze, pokazuje zawodników takich jak Kasprzik, Glik, Smektała czy Wilczek? Ci piłkarze naprawdę sporo wnieśli do nsszej ligi.\n14 sierpnia 2009 o 11:23\nPaweł, fajnie i zgrabnie podsumowałeś start ligi.\nale zgodzę się z Michałem o czepianiu się Odry i Piasta – przecież one sportowo utrzymały się w poprzednim sezonie a złośliwość na końcu tekstu jest mocno widoczna :)\nCzepiać się za to powinniśmy, co też uczynił Paweł, Cracovii. Powinna grać baraż z Podbeskidziem a nawet jak się jej upiekło (w podejrzanych okolicznościach) to zdecydowanie winna wzmocnić skład. Skoro ten nie utrzymał się w poprzednim sezonie nie jest chyba zbyt wartościowy (no i ubytek Pawła Nowaka). Przecież prezes Filipiak nie liczy chyba na ponowne decyzje komisji do spraw nagłych (przekrętów) ?\nA w Krakowie to w ogóle mają problem