Gdańsk - oficjalny portal miasta Zawiadomienie o wydaniu postanowienia dot. budynku usługowego z infrastrukturą techniczną, ul. Turystyczna i Forsycji\nPodpisano umowę na projekt i budowę 30 wiat przystankowych\nEuropejskie Metropolie z apelem o walkę z efektem cieplarnianym\nTrzecia zmiana, czyli jesienne sadzenie roślin\nPodsumowanie sezonu letniego Lokalnych Przewodników i Przewodniczek oraz Metropolitanki 2020\nUtrudnienia w ruchu na ul. Skarpowej\nZawiadomienie Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w sprawie postępowania odwoławczego dla przedsięwzięcia: " Prace na alternatywnym ciągu transportowym Bydgoszcz-Trójmiasto, etap I".\nZawiadomienie Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska dot. zażalenia dla przedsięwzięcia: " Prace na alternatywnym ciągu transportowym Bydgoszcz-Trójmiasto, etap I".\nObwieszczenie Dyrektora RZGWWP dot. udzielenia pozwolenia wodnoprawnego na przebudowę zbiornika retencyjnego nr 4 (Subisława).\nObwieszczenie Prezydenta Miasta Gdańska dot. ul. Łąkowej


Marsz przejdzie ulicami Lublina, msze w intencji ofiar katastrofy - Dziennik Wschodni\nMarsz przejdzie ulicami Lublina, msze w intencji ofiar katastrofy\nO godz. 17 w lubelskiej Archikatedrze rozpocznie się msza św. w intencji ofiar katastrofy prezydenckiego samolotu koło Smoleńska. Wcześniej, o godz. 16.15 lublinianie zbiorą się przed gmachem KUL, skąd przejdą pod świątynię.\nNa przemarsz ulicami miasta lublinianie umawiają się przez internet. Z minuty na minutę rośnie liczba osób, które deklarują, że wezmą udział w tym marszu. Proszą, by zabrać ze sobą znicze.\nMszę o godz. 17 w Archikatedrze odprawi abp Józef Życiński, metropolita lubelski. Arcybiskup w specjalnym orędziu apelował do wiernych o modlitwę.\nSzczególny charakter ma mieć również msza, która o godz. 19.30 rozpocznie się w kościele Św. Ducha przy Krakowskim Przedmieściu. - Modlić się z nami będą o. Javier, Hiszpan oraz o. Otto, Ugandyjczyk. Ponadto wielu braci i sióstr z innych krajów, którzy przebywając w Lublinie, chcą dać wyraz solidarności z nami - czytamy na stronie kościoła.\nW nabożeństwie udział mają też członkowie zespołu Gospel Rain.\nKuria zaprasza też na nabożeństwo w poniedziałek, o godz. 19 w Kościele Akademickim KUL.\nOrędzie metropolity lubelskiego\nGość / 12 kwietnia 2010 o 15:40\nto jest apel do JÓZEFA ŻYCIŃSKIEGO\nw ciągu tych 12 minut przemówienia, tak mimochodem, raz wspomniał -otwarcie przez prezydenta Kaczyńskiego-\ni to w związku z wychwalaniem ministra Mariusza Handzlika i urzędników miejskich przygotowujących odznaczanie prezydentów na KUL w roku 2009\n(Unia Lubeska 440 lat - 1.7.2009)\n- minister Wł. Stasiak - pomógł mu uporać sie z siostrami betankami w Kazimierzu Dolnym\n- Andrzej Przewożnik....\nmiędzy 2 ministrami spomina rozmowy z Pania Marią Kaczyńską, jak była nie sprawiedliwie oceniana...........\nnowy (dla mnie) termin HUMANITARNA ZADUMA\npewnie uczestnicy tej mszy się zadumały humanitarnie a dzisiaj mają ochotę na mowego przewódce duchowego\ndle terazniejszego bliższa koszula - s kim on się spotykał\na ja bym myślała, że Pan posel (PSL) Edward Wojtas z Lublina, czy ks.Jan Osiński z Michowa to z naszej lubelszczyzny\na nie wykrztusić z siebe Lech Kaczyński - to już jest oznaka zmęczenia JZ i powinien się humanitarnie zadumać i obiecać POPRAWĘ\nmiędzy 2 ministrami spomina rozmowy z Pania Marią Kaczyńską, jak była nie sprawie... rozwiń\nMario / 12 kwietnia 2010 o 08:46\nJako wierny katolik proszę odejdź skoro nie masz nawet trochę przyzwoitości aby samemu rozliczyć się z własną przeszłością a teraz nie potrafisz lub nie chcesz uznać tego że twój polityczny oponent Prezydent Lech Kaczyński był Wielkim Polakiem i Patriotą. Brak nawet jednego zdania w kazaniu o głowie państwa dyskredytuje eminęcję do piastowania jakiejkolwiek funkcji. Po prostu odejdź. Jest takie rosyjskie przysłowie, że w kłamstwie możesz tylko iść do przodu! Tylko co jest na końcu?\nNarodzie obudź się nie daj się obłudzie!!!!!\nNarodzie obudź się nie daj się o... rozwiń\nDaniel Olbrychski sprzedaje dom w Mięćmierzu koło Kazimierza Dolnego 25 5\nLubelskie: Bez torów, bez pociągów. Co czeka pasażerów kolei? 12 8\nLublin: Śmierć się czai na zakręcie. W tym miejscu zginęły już trzy osoby 35 21\nRozprawy odwołane, paraliż w sądach w woj. lubelskim. Pracownicy poszli na zwolnienia lekarskie 84 67\nLublin: Dziwne zachowanie kobiety w kościele na Poczekajce. Proboszcz: "Działanie demoniczne" [zdjęcia] 534 143\nWielka radość! Pan Artur z Lublina wybudził się po trzech miesiącach śpiączki 283 3


Polonia ciągle w grze - relacja z meczu UMKS Kielce - Budimpex-Polonia Przemyśl - Sport WP SportoweFakty\nPolonia ciągle w grze - relacja z meczu UMKS Kielce - Budimpex-Polonia Przemyśl\nFatalna seria UMKS-u Kielce trwa. Po wyrównanym pojedynku ulegli Budimpex-Polonii Przemyśl 73:77. Była to ich dziewiąta porażka z rzędu oraz dziewiąta przegrana przed własną publicznością.\nRafał Starosta 09 Stycznia 2013, 22:26\nW środowy wieczór w ostatnim spotkaniu 17. kolejki I ligi, przedostatni w tabeli UMKS Kielce podejmował ambitną Budimpex-Polonia Przemyśl. Ten pojedynek był dla gospodarzy ostatnią szansą, by włączyć się do walki o przewagę parkietu w fazie play-off czy nawet - przy korzystnych wynikach - o "ósemkę". Goście balansujący na skraju miejsca premiowanego awansem do play-off także liczyli w tym starciu na komplet punktów.\nW pierwszych minutach zespoły skupiły się na badaniu przeciwnika. Polonia, osłabiona brakiem najlepszego strzelca - Grzegorza Kukiełki (14,8 pkt) oraz środkowego Marcina Kolowcy, chciała rozpocząć od mocnego uderzenia. Niestety rzuty Tomasza Zabłockiego za trzy i Grzegorza Płocicy minęły kosz kielczan, a w odpowiedzi Hubert Makuch i Marcin Wróbel wyprowadzili UMKS na prowadzenie 4:0. Z upływem czasu gra wyrównała się, a przełom nastąpił w 6. minucie, kiedy trzeci faul złapał Zabłocki i usiadł na ławce. Chwilę później Rafał Król trafił za trzy i gospodarze prowadzili 13:9. Gospodarze prezentujący się fatalnie w rzutach z dystansu w pojedynku ze Zniczem Basket Pruszków, tym razem w I kwarcie trafili 4 z 7 rzutów, w tym trzykrotnie uczynił to właśnie Król. Po dziesięciu minutach miejscowi prowadzili 20:15 i z optymizmem podchodzili do kolejnej kwarty.\nTen optymizm był jednak zbyt duży, bo przez ponad trzy minuty nie zdołali zdobyć punktu, co wykorzystali rywale. Dobrze pod koszem prezentował się Michał Musijowski, wspierany przez Artura Mikołajkę i w 14. minucie to Polonia prowadziła 23:20. Przemyślanie narzucili szybsze tempo, przez co zespół UMKS-u w ciągu 20 minut popełnił aż 12 strat. Dodatkowo, kiedy obrona kielczan skupiła się na liderach rywali, niespodziewanie na bohatera wyrósł 21-letni Aleksander Machowski, który zdobył 9 punktów i na minutę przed końcem I połowy wyprowadził swój zespół na sześciopunktowe prowadzenie.\nPo przerwie drużyny grały falami. Najpierw po rzucie Makucha, obie drużyny nie potrafiły przez trzy minuty zdobyć punktu, potem Polonia odskoczyła rywalom na jedenaście "oczek" (51:40, 25. minuta), by pod koniec kwarty stanąć i pozwolić rywalom na odrobienie sześciu punktów. Przed ostatnią odsłoną podopieczni Mariusza Zamirskiego byli o pięć punktów bliżej do zwycięstwa (57:52).\nPiętnaście sekund później było już 57:55, kiedy na rzut z dystansu zdecydował się Jakub Lewandowski i UMKS uwierzył, że może jeszcze powalczyć o dwa punkty. Na ich nieszczęście serią siedmiu punktów z rzędu popisał się Bartosz Bal i w 34. minucie wyprowadził swój zespół na prowadzenie 64:57. Polonia była blisko zwycięstwa, ale w końcówce popełniała błędy. Najpierw w 38. minucie po rzucie Łukasza Fąfary przewaga gości stopniała do czterech oczek, a na 20 sekund przed końcem po rzucie z dystansu Piotra Osiakowskiego do dwóch (71:73). Na więcej już podopiecznych Rafała Gila nie było stać i po raz czternasty w tym sezonie musieli pogodzić się z porażką.\nNajskuteczniejszym zawodnikiem spotkania był silny skrzydłowy UMKS-u – Rafał Król, autor 18 punktów. Dla Polonii 13 punktów zdobył Tomasz Zabłocki.\nUMKS Kielce - Budimpex-Polonia Przemyśl 73:77 (20:15, 14:24, 18:18, 21:20)\nUMKS: Król 18 (3), Makuch 17, Wróbel 11 (1), Osiakowski 7 (1), Kijanowski 4, Fąfara 4, Kamecki 4, Busz 3 (1), Lewandowski 3 (1), Tokarski 2, Miernik 0\nPolonia: Zabłocki 13 (2), Mikołajko 12, Płocica 10, Bal 9 (1), Machowski 9 (1), M. Musijowski 8 (1), Partyka 6, Przewrocki 6, Wyka 4\nNiedźwiadki głodne rewanżu - zapowiedź spotkania UMKS Kielce - Budimpex-Polonia Przemyśl\nfff 10-01 16:02 Zgłoś komentarz\nGdyby nie ta głupawa porażka w I rundzie, z pewnością zupełnie inaczej wyglądałoby pozycja Polonii w tabeli. Tak musi się martwić o play-offy, zamiast spokojnie kontrolować pozycję w\nczubie tabeli, jak inne ekipy z Podkarpacia. Niemniej Zamirski jak na razie wykonuje przyzwoitą robotę. Plan na ostatnie dni wykonany w 100 procentach. Teraz zagrać na fantazji i spokoju ze Śląskiem i może będziemy mieli jakąś sensację w Przemyślu. Tego nie wiem, ale z chęcią zapraszam do hali. Ostatnio z frekwencją w I lidze bardzo mizernie.\nobiektywny_samochowice 10-01 10:41 Zgłoś komentarz\nzawsze wiedziałem, ze zamirski to własciwy człowiek na własciwym miejscu\nPrzemyśl Polska Budimpex-Polonia Przemyśl Hala MOSiR w Kielcach Kielce Suzuki 1LM Koszykówka UMKS Kielce


rak nerki - Zdrowie.gazeta.pl\n. Producentem leku jest firma Oxford Biomedica. Jej szefowie zapowiedzieli, że wkrótce rozpocznie się trzecia, ostatnia faza prób klinicznych, w której udział weźmie 700 osób. W Polsce rak nerki atakuje każdego roku ok. 3,9 tys. osób. Prawie 2,5 tys. chorych umiera.\nfunkcjonowania całego organizmu. Niestety w dalszym ciągu wiedza na temat przyczyn występowania nowotworów nerki jest niewystarczająca, a wykrycie choroby najczęściej jest zupełnie przypadkowe! Z kolei, organizacje skupiające pacjentów wskazują na ogromny deficyt wiedzy dot. raka nerki wśród samych pacjentów\nW Wielkiej Brytanii takich zabiegów wykonuje się ok. tysiąc rocznie. W Polsce, gdzie co roku ok. 4,5 tysiąca osób słyszy diagnozę: rak nerki*, co dziewiąty chory miałby szansę na ratunek dzięki tej metodzie. Wskazaniem jest brak możliwości wykonania klasycznego zabiegu operacyjnego, czyli np\nOdkrycia dokonali naukowcy z USC Michelson Center for Convergent Bioscience w Los Angeles oraz japońskiego Nagoya University's Institute of Transformative Bio Molecules. Ich badania, które przeprowadzili na ludzkich komórkach raka nerki oraz komórkach ostrej białaczki szpikowej u myszy, zostały\n. Jego wychowanek dr Jacek Podolski pracował nad wykryciem genu dziedzicznego raka nerki. Dostał na to 280 tys. zł z Komitetu Badań Naukowych. Badania prowadził od 2000 r. w szczecińskiej pracowni prof. Lubińskiego pod auspicjami Pomorskiej Akademii Medycznej. - Profesor zażądał ode mnie sfinansowania lotu\nchorych na raka mężczyzn jest pod opieką urologów. Dziś dużym wyzwaniem dla nas są nowotwory układu moczowo-płciowego i ich późne wykrywanie. Dobra wykrywalność jest tylko w przypadku raka nerki. Wśród dziesięciu rodzajów nowotworów zabijających mężczyzn, rak pęcherza jest na czwartym miejscu\nnawet wyniszczenia. Z tego u 5-20 procent to drugie jest bezpośrednią przyczyną zgonu. Podano również, w przypadku jakich rodzajów nowotworów problem niedożywienia występuje najczęściej: Rak trzustki (67 procent), Rak jamy brzusznej (60 procent), Rak nerek (52 procent), Rak głowy i szyi (49 procent), Rak pęcherza\n, w tym zgonu z powodu choroby serca i udaru mózgu, raka, cukrzycy i raka płuc - piszą naukowcy we wnioskach. Nie znaleziono przy tym jednak wyraźnego związku pomiędzy aktywnością fizyczną a takimi rodzajami raka jak rak jelita grubego, rak nerek, pęcherza czy rak trzustki. Naukowcy odkryli


Rzucam wszystko i idę się na****ć! Będę mógł się skupić na twórczości, a nie na pracy na etat, bo to już taka solidna "pensja".\nDodatkowo dokupię kilka sprzętów jak kilka mikrofonów chociażby po to, żeby móc nagrywać w różnych miejscach z dobrą jakością dźwięku.\nDodatkowo zacznę chodzić i pukać po domach i rozmawiać z ludźmi, żeby zostawili swój beduiński kult, ale nie gwarantuję, że coś wskóram.\nTego progu raczej nie osiągnę, ale...\nZakup nowego i mocniejszego. Nowy komp pomoże mi szybciej renderować filmy jak i usprawni prowadzone streamy. Może nawet będę mógł zacząć grać od czasy do czasy na PC, a nie tylko na konsoli dzięki czemu będę mógł dodałać ludzi nie tylko na PSN, ale również na przykład na Stamie czy Originie.\nDodatkowo Przyda się jakaś faktyczna kamera, a nie nagrywanie telefonem.\nDodatkowo oprócz pukania rozmowy i namawiania do przeczytania książki Harrisa, będę nakłaniać do przeczytania przy mnie również Richards Dawkinsa, ale nie gwarantuje pozytywnych rezultatów.\n203 patronów 3165 zł miesięcznie 589595 zł łącznie\n40 patronów 1960 zł miesięcznie 91530 zł łącznie


Nikola Marković przed serią z Anwilem: Mamy swoje atuty. To będzie świetna seria - Sport WP SportoweFakty\n- Widzę sporo podobieństw między Anwilem i Stalą. Świetni zawodnicy, znakomici trenerzy. To będzie fantastyczna seria finałowa. O tych meczach będzie się mówiło - zapowiada Nikola Marković, zawodnik BM Slam Stali Ostrów Wielkopolski.\nKarol Wasiek 24 Maja 2018, 14:06\nNewspix / Artur Podlewski / Na zdjęciu: Nikola Marković\nKarol Wasiek, WP SportoweFakty: Jest pan zaskoczony, że w wielkim finale BM Slam Stal zagra z Anwilem Włocławek, a nie ze Stelmetem Eneą BC Zielona Góra?\nNikola Marković, zawodnik BM Slam Stal Ostrów Wielkopolski: Nie jestem tym zaskoczony, bo mierzyły się ze sobą dwa znakomite zespoły, które dostarczyły kibicom mnóstwo emocji. To była świetna seria. Stelmet w ostatnim meczu miał wszystko w swoich rękach, prowadził wysoko, ale to Anwil zagra w finale.\nNie chciał pan zagrać ze Stelmetem w finale? W tym klubie spędził pan ponad miesiąc w tym sezonie. Nie było chęci udowodnienia czegoś?\nSzczerze? Nie myślałem w takich kategoriach. Wiadomo, że mam sporo przyjaciół w Zielonej Górze, ale ja cierpliwie czekałem na finałowego rywala. Nie napinałem się na to, żeby to był właśnie Stelmet. Jest Anwil i to z nimi trzeba podjąć rękawicę.\nBM Slam Stal pokonała Polski Cukier 3:1 w półfinale PLK. Nadspodziewanie łatwo odprawiliście z kwitkiem triumfatora Pucharu Polski i wicemistrza z poprzedniego sezonu.\nTo tylko tak z boku mogło wyglądać. Spójrz na to, że trzy pierwsze mecze były szalenie wyrównane. Tam o wyniku decydowało kilka posiadań piłki. Uważam, że ta seria była nawet bardziej wyrównana niż Anwilu ze Stelmetem.\nW tym ostatnim spotkaniu pokazaliście kawał dobrej koszykówki. To był najlepszy mecz Stali w tym sezonie?\nZaryzykuję stwierdzenie, że to był nasz najlepszy w tym sezonie. Wszyscy dołożyli cegiełkę do tego wielkiego zwycięstwa. Mamy najszerszą rotację w PLK, ale nikt nie narzeka na to, że zagra 5 czy 10 minut. Po prostu wychodzi na boisko i robi swoje. To może być nasz atut w finale, w którym gra się do czterech zwycięstw. Może być nawet siedem meczów.\nTo dość rzadki obrazek, żeby już w pierwszej kwarcie na parkiecie pojawiła się cała dwunastka zawodników. To nie stanowi dla was problemu?\nNie. Tak jak powiedziałem wcześniej: nikt nie narzeka na minuty. Każdy chce jak najlepiej dla zespołu. To duża zasługa trenera Rajkovicia, który wykonuje w Ostrowie świetną pracę. Umiał poukładać wszystkie elementy, tak aby odpowiednio zagrały. Stworzył prawdziwy zespół.\nKtóry od kilku miesięcy gra znakomicie. Nikt nie może pochwalić się taką serią jak BM Slam Stal - 21 zwycięstw w 23 ostatnich meczach. Robi wrażenie. Stal jest najlepszą drużyną w PLK?\nJeśli spojrzysz na liczby i statystyki, to z pewnością taki wniosek można by wyciągnąć. Ale to już jest za nami, trzeba myśleć o tym, co będzie w finale.\nCo w takim razie będzie w finale? Czego się pan spodziewa po tej serii?\nWidzę sporo podobieństw między Anwilem i Stalą. W obu drużynach jest wielu świetnych koszykarzy, znakomici trenerzy, którzy mają swoje pomysły na pokonanie rywala. Anwil notuje znakomity sezon, był najlepszy w rundzie zasadniczej. Ma przewagę parkietu w finale. Wszyscy widzą, jak gorąca atmosfera panuje w Hali Mistrzów. To będzie świetna seria.\nBM Slam Stal po raz pierwszy zagra w finale PLK. Czuć w Ostrowie, że wielkie rzeczy nadchodzą?\nTak. Ludzie w tym mieście kochają koszykówkę. Spotykam wielu kibiców na co dzień, którzy życzą powodzenia, pytają, co słychać w zespole. Jest ogromne zainteresowanie. Wszyscy widzą, że atmosfera na naszych meczach jest znakomita. Właściciele są bardzo ambitni, zależy im na rozwoju koszykówki w tym mieście. Czujemy ich wsparcie. To świetni ludzie.\nIle meczów w finale wygra BM Slam Stal?\nAaron Cel: Nie odstajemy od Stali. Chcemy wrócić na piąty mecz do Ostrowa\nAsfodel - nie karmię trolli 24-05 20:10 Zgłoś komentarz\nOby Anwil wlał drukarzom 4:0\nKarol Wasiek Ostrów Wielkopolski Polska Energa Basket Liga Koszykówka Arged BMSlam Stal Ostrów Wielkopolski Nikola Marković


Niska samoocena\tadmin4715\t2017-03-07T19:24:50+00:00\nNiskiej samooceny upatrywać można w przeświadczeniu, że jesteśmy niewartościowi, niezdolni, niekompetentni i beznadziejni. Taki sposób myślenia może prowadzić do niebezpiecznego cyklu, polegającego na tym, że kontynuowanie negatywnych auto-przekonań zaczyna kreować podświadomy wzorzec zachowania, który nasila negatywne przekonania. Możemy wtedy na przykład powiedzieć: „Zobacz…moje zachowanie jest dowodem na to, że jestem bezwartościowy, dlatego mam prawo wierzyć, że właśnie taki jestem; niekompetentny i beznadziejny”. Przekonania nasilają się, a wzorzec myślenia funkcjonuje.\nOsoby z niską samooceną często prezentują następujące objawy:\nStarają się robić wszystko idealnie\nBoją się kochać i wierzą, że nie zasługują na miłość\nObwiniają innych za swoje błędy i pomyłki\nKonsekwentnie wyrażają negatywną opinię na prawie każdy temat\nLubią „grać” bezpiecznie; boją się podejmować nawet najmniejsze ryzyko\nSą bardzo podejrzliwe nawet wobec rodziny i przyjaciół\nCedują na innych podejmowanie decyzji\nWarto zrozumieć, że w wielu przypadkach, niska samoocena jest stanem wyuczonym. Oznacza to, że negatywne przeświadczenie o własnej wartości było nam wpojone przez kogoś innego lub rozwinęło się poprzez uogólnienie kilku nagatywnych wydarzeń. Nadmierne uogólnienie występuje wtedy, gdy wyodrębnione rezultaty naszych działań próbujemy utożsamić z samooceną w całym życiu. Na przykład, jeżeli mężczyzna zaprasza kobietę na obiad i słyszy „Nie”, wówczas buduje w sobie przeświadczenie, że wszystkie kobiety jemu właśnie odmawiają. Dla mężczyzny z wysoką samooceną słowo „Nie”, będzie oznaczało jedynie, że ta konkretna kobieta nie była jego propozycją zainteresowana.\nCzęsto, osoba z autorytetem; rodzic lub opiekun mogą mieć negatywny wpływ na samoocenę dziecka. Dziecko postrzegając swojego opiekuna, buduje w sobie przeświadczenie, że w jakiś sposób go zawiodło.\nDobra wiadomość jest taka, że wyuczone zachowania mogą być zmienione przez przyswojenie nowych, racjonalnych i pozytywnych przeświadczeń.\nNiska samoocena wpływa na każdy aspekt życia. Jakie mogą być konsekwencje tego wpływu?\nSposób myślenia o nas samych jest niezwykle istotny i często bezpośrednio połączony z ogólnym stanem zdrowia. Osoby które myślą na swój temat negatywnie często doświadczać mogą następujących konsekwencji:\nSzybkie zniechęcanie się\nStrachliwość i lękliwość\nKonsekwentne znajdowanie się w chaotycznych, a nawet niebezbiecznych związkach\nUzależnianie się od alkoholu i/lub narkotyków\nZaburzenia układu krążenia i układu odpornościowego\nDługotrwały stres mogący prowadzić do chorób serca\nWyuzdane zachowania seksualne\nNiezdolność do orgazmu u kobiet i impotencja u mężczyzn\nNegatywny wpływ na rodzinę i przyjaciół\nPowyższe konsekwencje znajdują swoje żródło w wyodrębnionych przez psychologów czterech podstawowych lękach.\nLęk przed robieniem czegoś, co potwierdzi niską samoocenę\nLęk przed doświadczeniem po raz kolejny uczucia przygnębienia, desperacji i upokorzenia\nLęk, że niedoskonałość i niezdolność zostaną rozpoznane przez innych\nLęk przed stratą tego, co już się ma; i że nigdy już nie odniesie się sukcesu, co doprowadzi znowu do poczucia odrzucenia.


Najlepszy sposób dojazdu do pracy - Infor.pl\nStrona główna » Moja firma » Moto » Motonews » Drogi » Najlepszy sposób dojazdu do pracy\n25 stycznia 2016, 07:42\nDojazd do pracy Fot. Fotolia\nRower nie jest lubianym środkiem transportu w Polsce\nTylko 6 proc. pracujących lub uczących się Polaków dojeżdża do pracy albo szkoły na rowerze, większość wybiera samochód lub komunikację publiczną - wynika z sondażu TNS Polska, przeprowadzonego na zlecenie Ministerstwa Sportu i Turystyki.\nWedług badania, środki transportu wybierane na potrzeby dojazdu do miejsca pracy lub nauki to przede wszystkim samochód oraz komunikacja publiczna; z nich - jak podkreśla TNS Polska - na co dzień korzysta 70 proc. osób. Tymczasem na rower decyduje się zaledwie 6 proc. ankietowanych, czyli ok. miliona pracujących lub uczących się obywateli kraju.\nRównież osoby, które rozważają możliwość dojeżdżania do miejsca pracy albo nauki na rowerze, stanowią zdecydowaną mniejszość. Wśród ogółu pracujących lub uczących się to co piąty ankietowany (około 20 proc.). Częściej deklarację taką składają mieszkańcy miast, osoby mające własny rower, żyjące w stosunkowo niedalekiej odległości od miejsca docelowego (od 2 do 6 km), oceniające swoją miejscowość jako przyjazną rowerzystom, mające infrastrukturę rowerową w miejscu pracy czy nauki.\nZobacz też: Jak poprawić bezpieczeństwo na drogach, przy których rosną drzewa?\nOsoby regularnie dojeżdżające na rowerach nie wyróżniają się z ogółu pracujących i uczących się. Nieco więcej jest wśród nich mężczyzn, dwudziestolatków, osób z wykształceniem wyższym, ale też tych, którzy dobrze oceniają swoją sytuację materialną. Wbrew oczekiwaniom - podkreśla ośrodek - okazuje się, że grupy nie różnią się pod względem sytuacji rodzinnej: mają dzieci i podobnie obciążone są obowiązkami związanymi z odwożeniem ich do przedszkola czy szkoły.\n"Wyniki badań nie potwierdzają zatem przypuszczenia, że dojeżdżający rowerem to osoby bez zobowiązań związanych z wychowaniem małych dzieci. Z drugiej strony, zgodnie z przypuszczeniami, korzystający z rowerów na potrzeby dojazdów do miejsca pracy/nauki rzadziej dysponują samochodem, którego są głównym użytkownikiem" - podkreślają autorzy badania.\nSondaż zaznacza też, że tak jak w większości gospodarstw domowych osób pracujących albo uczących się jest samochód, tak samo w większości nie brakuje roweru (66 proc.). O ile jednak wśród regularnie dojeżdżających na rowerze niemal każdy ma swój własny jednoślad, to wśród ogółu pracujących i uczących się własny rower ma już tylko 46 proc. osób. "Oznacza to, że dla wielu osób obiektywną barierą dla zmiany środka transportu stanowi brak sprzętu" - wnioskuje TNS Polska.\nDojeżdżający na rowerze wśród korzyści wymieniają przyjemność z jazdy oraz dbałość o zdrowie i kondycję fizyczną (za ważne uznaje je ponad 90 proc. osób). Zniechęcają natomiast niekorzystne warunki pogodowe (zdecydowany lider rankingu), niewygoda związana z ubiorem oraz obawa o własne bezpieczeństwo.\nTNS Polska wyciąga wniosek, że wizerunek rowerzystów jest pozytywny, a osoby dojeżdżające do pracy lub szkoły na rowerze rzadko zetknęły się z negatywnymi komentarzami ze strony otoczenia. Zdecydowana większość osób pracujących lub uczących się jest zdania, że wszystkim wypada jeździć na rowerze do pracy, szkoły, na uczelnię. Zdecydowana większość osób pracujących lub uczących się dobrze ocenia swój stan zdrowia i potrafi jeździć na rowerze - podkreśla ośrodek.\nZobacz też: Planowane inwestycje drogowe w Łodzi w 2016 roku\nWedług TNS Polska w akcję propagowania ruchu rowerowego warto włączyć nie tylko organizacje pozarządowe, ale także pracodawców. Tych drugich należy zachęcać do tworzenia programów promowania takich form dojazdów do pracy. Wydaje się, że podobne działania mogą być elementem budowania wizerunku firmy społecznie odpowiedzialnej - napisano.\nBadanie TNS Polska przeprowadził wieloetapowo pod koniec 2015 r. Pierwsza grupa respondentów, licząca 1159 osób w wielu od 15 lat, odpowiadała na bezpośrednie wywiady między 20 a 25 listopada i 27 listopada a 2 grudnia 2015 r. Druga grupa 300 osób odpowiadała telefonicznie między 19 listopada a 8 grudnia 2015 r. Oprócz tego między 30 listopada a 2 grudnia 2015 roku przeprowadzono wywiady grupowe wśród mieszkańców Warszawy, Torunia i okolic Łowicza.


Discord | Pobranie za darmo — Epic Games Store\nDiscord to miejsce, gdzie możesz stworzyć dom dla swoich społeczności i przyjaciół. Gdzie będziecie mogli pozostać w kontakcie i świetnie się razem bawić dzięki komunikacji tekstowej, głosowej oraz wideo.\nNieważne, czy należysz do szkolnego klubu, grupy graczy, globalnej społeczności artystów, czy zwyczajnie chcesz spędzać czas z garstką znajomych – Discord ułatwia codzienne rozmowy i częstsze spędzanie czasu razem.\nStwórz miejsce na zaproszenie\n• Serwery Discorda są podzielone na kanały tematyczne, na których możesz współpracować z innymi, udostępniać materiały lub rozmawiać o tym, jak minął Ci dzień, bez zapychania czatu grupowego.\n• Kanały głosowe sprawiają, że wspólne spędzanie czasu jest jeszcze łatwiejsze. W wolnej chwili rozsiądź się wygodnie na kanale głosowym. Znajomi widzą, że tu jesteś, i mogą wpaść, pogadać bez dzwonienia.\n• Niezawodna technologia ułatwiająca pozostawanie w kontakcie. Komunikacja głosowa i wideo o niskich opóźnieniach sprawia, że czujecie się, jakbyście byli w tym samym pomieszczeniu.\nPOZOSTAŃCIE W KONTAKCIE DZIĘKI KOMUNIKACJI TEKSTOWEJ, GŁOSOWEJ I WIDEO\n• Pomachaj do kamery, oglądaj streamy z gier znajomych lub zbierzcie się na sesję wspólnego rysowania na współdzielonym ekranie.\n• Zmieniaj dowolne obrazy we własne emoji i udostępniaj je znajomym.\n• Udostępniaj wszystko, co zechcesz – od śmiesznych filmików po najnowsze zdjęcia grupowe. Przypinaj ulubione, aby o nich nie zapomnieć.\nOD GARSTKI OSÓB DO CAŁEGO FANDOMU\n• Niestandardowe narzędzia moderowania i poziomy dostępu umożliwiające grupowanie użytkowników, organizację lokalnego klubu książki lub zjednoczenie fanów muzyki z całego świata.\n• Twórz moderatorów, uruchamiaj prywatne kanały dla specjalnych członków społeczności i nie tylko.\nDŹWIĘK: angielski | NAPISY: angielski, francuski, niemiecki, japoński, włoski, koreański, portugalski, rosyjski, hiszpański (Hiszpania), hiszpański (Ameryka Łacińska), holenderski, szwedzki


TouchID | Windows7.pl\nOneDrive na iOS – jest wsparcie dla TouchID\nczwartek, 9 października, 2014 czwartek, 9 października, 2014 M L\tkomentarze\nMicrosoft zaktualizował właśnie swoją aplikację OneDrive dla systemu iOS, wprowadzając szereg nowych funkcji. Wśród nich pojawiła się wreszcie obsługa TouchID, czyli popularnego czytnika linii papilarnych. Użytkownicy Windows Phone swoją aktualizację otrzymają już niedługo. Nie trzeba było długo czekać na aktualizację dysku sieciowego od Microsoftu na urządzeniach Apple. Gigant z Redmond dodał między innymi nowe sposoby zabezpieczenia. Dostęp do aplikacji może być chroniony za pomocą kodu PIN. To jednak nie koniec ... czytaj dalej >>


Sałatka z grzybkami to mój przepis przygotowany do siódmego numeru magazynu Kocioł. Grzyby to obok jeżyn bohater tego numeru. Piszę te post dzisiaj bo… pojawiły się wreszcie grzyby.\nProdukt, który okazał się wielkim utrapieniem naszego siódmego numeru. Czekaliśmy z utęsknieniem na jakikolwiek sygnał, że pojawiły się grzyby. Jednak podczas przygotowania materiałów do magazynu zewsząd docierały do nas niepokojące informacje: susza, brak deszczu przez kilka tygodni, zakazy wstępu do lasu. Zastanawialiśmy się czy nie zrezygnować z tematu grzybowego, musieliśmy przeorganizować swoje plany dotyczące poszczególnych przepisów. Nie udało się przygotować smażonej kani czy carpaccio z borowika. Jednak grzyby wreszcie są. Świadczą o tym wrzucane na portalach społecznościowych foty pełnych koszyków czy blatów z rozłożonymi okazami.\nJa kocham grzyby i wszystko to co z nimi się wiąże. Wyjście do lasu i ich zapach zmieszany z zapachem liści czy igliwia. Potem smak i zapach suszonych grzybów, który tak bardzo kojarzy się z wigilią. Wyskakujcie więc na spacer pod miasto, szukajcie ukrytych między trawą i gałęziami kapeluszy…\n1 szklanka drobno pokrojonych marynowanych grzybków\nJajka ugotuj na twardo. Ostudź i obierz ze skorupek. Pokrój i ułóż na dużym talerzu lub półmisku.\nZiemniaki ugotujemy w mundurkach. Jeśli korzystasz z młodych, oskrob je. Ugotuj i wystudź. Pokrój na mniejsze kawałki i ułóż na półmisku obok jajek.\nDrobno pokrojone grzybki wymieszaj z majonezem.\nSos wyłóż obok jajek i ziemniaków. Przed podaniem posyp szczypiorkiem.\ngrzybyjajkamajonezziemniakiziemniaki w mundurkach


24 sierpnia 2015, O Portugalii No comments\nN iewiele miast może poszczycić się tak niezwykłym i wręcz amfiteatralnym położeniem, jakie ma Lizbona (Lisboa), piętrząca się na wzgórzach, rozciągających się nad rozłożystym ujściem rzeki Tag (Tejo). Dzielnice miasta łączy labirynt brukowanych i stromych uliczek, po których kursują tramwaje i kolejka linowa. Spacer w dól ku morzu prowadzi do okazałego posągu Chrystusa, którego szeroko rozpostarte ramiona wydają się obejmować jeden z największych i najokazalszych mostów zwodzonych, a wraz z nim port kursujących po rzece promów.\nTuryści określają Lizbonę mianem wielkomiejskiego jarmarku. O prawdziwości tego stwierdzenia przesądza widok zamku, górującego nad średniowiecznymi bielonymi zabudowaniami Alfamy. fantazyjna architektura stylu mnnuelińskiego w lidem, mozaiki na centralnie położonym placu Rossio oraz wyróżniające się stylem art nouveau sklepy i kawiarnie.\nAmerykanie czują się tu jak u siebie, bowiem pod względem zabudowy i usytuowania stolica Portugalii do złudzenia przypomina San Francisco. Również w historii obu miast można dopatrzyć się analogii: w 1755 r, trzęsienie ziemi zniszczyło większość położonej nad morzem starej dzielnicy Lizbony (odpowiednik wielkiego trzęsienia ziemi w San Francisco w 1906 r.). Podobnie też jak kalifornijska metropolia, miasto zachwyca przyjazną i wyciszoną atmosferą, jakiej brakuje wielu innym typowo portowym miastom i stolicom: odmienności nadaje jej też swego rodzaju prowincjonalność. Przez znaczną część naszego stulecia Lizbona nie brała udziału w postępującym rozwoju Europy. Do nagiej zmiany tej sytuacji doprowadziła rewolucja 1974 roku, a w dziesięć lat później przystąpienie Portugalii do Wspólnoty Państw Europejskich (obecnie Unia Europejska).\nPrzez ostatnie sto lat liczba mieszkańców Lizbony wzrosła dwukrotnie i wynosi obecnie prawie milion, co stanowi jedną dziesiątą całej populacji Portugalii. Po rewolucji do miasta zaczęli masowo napływać uchodźcy (retornados) z Angoli, Cabo Verde, Sao Tomé e Príncipe, Gwinei Uissau i Mozambiku – byłych kolonii portugalskich w Afryce. Wzrastająca liczba imigrantów stanowiła poważne zagrożenie dla – i tak nadwerężonej – gospodarki Portugalii: szczególnym problemem okazał się brak mieszkań. Mimo to doszło do integracji poszczególnych narodowości, co uważa się obecnie za jedno z największych osiągnięć współczesnej polityki państwa. Podobnie jak uchodźcy z Brazylii, tak i przybysze z afrykańskich kolonii wzbogacili portugalską kulturę o wiele nowych i ciekawych obyczajów. Oprócz tradycyjnych klubów fado, mieszczących się w Górnym Mieście i Alfamie, w Lizbonie powstało sporo wspaniałych zespołów, grających muzykę afrykańską i latynoamerykańską: turyści mają też do wyboru całe mnóstwo egzotycznych barów i restauracji.


Wibrator z funkcją elektro. - Mystim Tickling Truman - czarny | FunNight.eu\nWibrator z funkcją elektro. - Mystim Tickling Truman - czarny\nStoi na straży odpowiedniej ilości pikanterii w sypialni – kto to taki? Niesamowicie kusząca Policjantka! Ten kostium potrafi zawrócić w głowie,...\nPower Clit V2 od Marca Dorcela to nowa, ulepszona wersja popularnego pierścienia na penisa. Pierścień wykonany został w całości z wysokiej...\nQuickshot Compact Utopia od Fleshlight, to dwustronny masturbator, który zakończony jest odlewami aktorki porno – Riley Reid.\nKrem na opóźnienie wytrysku...\nDragon Virility Cream marki Shunga to specjalistyczny środek zwiększający wytrzymałość seksualną dla mężczyzn. Produkt nie zawiera w swoim...\nZestaw do elektrostymulacji "Flick" EM-60M posiada 7 efektw stymulacji, działa do 6 h po naładowaniu.\nWibrator Króliczek B Swish...\nBwild Classic Bunny marki B Swish to klasyka w nowoczesnym wydaniu. Jedna z najpopularniejszych zabawek erotycznych na świecie,...\nZobacz, jakie cudo dla Ciebie przygotowaliśmy! Delikatna siateczka przechodzi w zmysłową koronkę, a drobne błyskotki podkręcają Twój naturalny,...\nPlayWoman - Żel na poprawę...\nSkórzana złączka do...\nNajwiększa kontrola i najwyższy stopień wszechstronności idą w parze ze skórzanymi klipami All Access z KINK firmy Doc Johnson. Solidne wykonanie...\nMister B - Wojtek Buttplug...


Wózek elektryczny ICHAIR CLOU\nICHAIR CLOU – zobacz oraz skonfiguruj wózek zgodnie z indywidualnymi potrzebami. Więcej informacji na temat możliwości indywidualnego dopasowania wózka można uzyskać u jednego z naszych konsultantów.\nWózek elektryczny CLOU – opis produktu\nNawet prosty wózek elektryczny może okazać się nieocenionym wsparciem, szczególnie w przypadku osób, które nie są w stanie wykorzystać siły własnych rąk do przemieszczania się zwykłym wózkiem. Model CLOU to łatwy w obsłudze i atrakcyjny pod względem cenowym wybór dla osób, które potrzebują prostych i skutecznych rozwiązań.\nPrędkość maksymalna 6 km/h wystarcza do swobodnego i odpowiednio dynamicznego poruszania się. Wózek CLOU wyposażony jest także w podnóżki, które pozwalają na komfortowe ułożenie nóg. Jeśli jednak chcesz transportować wózek lub po prostu nie potrzebujesz podnóżków, to łatwo możesz je zdemontować.\nNawet tak prosty wózek można wyposażyć w dodatkowe elementy, które w znaczny sposób zwiększą komfort użytkowania. W przypadku modelu CLOU możesz zdecydować się na wybór różnych końcówek joysticka, zagłówek, dodatkowy pas bezpieczeństwa i wiele innych dodatków, które sprawią, że korzystanie z tego wózka elektrycznego będzie jeszcze przyjemniejsze.\nboczek z osłoną z plexi oraz regulowanym na wysokość\nSzerokość siedziska (cm): 38-50/43-55\nGłębokość siedziska (cm)*: 43\nWysokość oparcia (cm): 40 (bez poduszki)\nDługość podudzia (cm)*: 36-50\nWysokość podłokietników (cm): 19-30\nWysokość siedziska przód (cm): 51\nDługość z podnóżkiem*/bez podnóżka (cm): 110/79\nSzerokość min./max (cm): 59/70\nWysokość bez zagłówka (cm): 91\nWymiary po złożeniu długość/wysokość min. (cm): 79/91\nMinimalna waga wózka (kg)**: 66\nZasięg (km)***: max 30\nKoło przednie (cm): 20x5\nKoło tylne (cm): 32x6\nPromień skrętu (cm): 100\nMoc silnika (W): 2x180\nDopuszczalne nachylenie zjazdu: 12%\n12 900,00 PLN / szt


Rozbój w sklepie i ucieczka z przesłuchania. Zapadł wyrok - Niezależna\nPolska • 05.08.2021 08:45\nRozbój w sklepie i ucieczka z przesłuchania. Zapadł wyrok\nNa trzy lata więzienia skazał Sąd Okręgowy w Białymstoku mężczyznę oskarżonego o rozbój z użyciem noża, dokonany w jednym z miejscowych sklepów, a potem ucieczkę z przesłuchania w prokuraturze. Wyrok nie jest prawomocny. Prokuratura chciała 6 lat więzienia.\nO sprawie zrobiło się w mediach głośno w lutym, gdy zatrzymanemu udało się uciec z przesłuchania w budynku białostockich prokuratur rejonowych. 33-latek trafił tam w związku z rozbojem, do którego doszło w jednym ze sklepów w Białymstoku. Sprawca zagroził nożem sprzedawczyni i zażądał wydania pieniędzy. Wybiegł ze sklepu z kasetką z utargiem, właściciel placówki straty oszacował na ponad 4 tys. zł.\nWezwany patrol policyjny zatrzymał w pobliżu mężczyznę odpowiadającego rysopisowi napastnika. Ten próbował uciekać, gdy zobaczył radiowóz. Z prokuratury udało mu się zbiec przez okno, gdy prowadzący przesłuchanie opuścił na krótko pokój znajdujący się na parterze.\nPodejrzany został zatrzymany kilka dni później. Okazało się, że ukrywa się w pustostanie w jednej z miejscowości koło Moniek (Podlaskie). Był tak zaskoczony, że nie próbował uciekać. Od zatrzymania jest tymczasowo aresztowany.\nPrzed Sądem Okręgowym w Białymstoku zakończył się jego proces. Prokuratura chciała kary łącznej 6 lat więzienia. W jej ocenie zarówno samo przestępstwo w sklepie, kwalifikowane jako zbrodnia, jak i ucieczka z przesłuchania, zasługują na surową karę.\nOskarżony i jego obrońca chcieli kary możliwie łagodnej. Mężczyzna twierdził, że za wszystkim stało jego uzależnienie od narkotyków. Przed zamknięciem przewodu sądowego złożył oświadczenie o chęci - jak to ujął - samoukarania, chciał 3 lat więzienia. Sąd takiego wniosku o dobrowolne poddanie się karze jednak nie uwzględnił. Formalnie można go bowiem było złożyć jedynie na początku procesu - do czasu zakończenia składania wyjaśnień przez oskarżonego.\nMimo nieuwzględnienia wniosku, sąd okręgowy ocenił, że propozycja prokuratury jest zbyt surowa i orzekł nieprawomocnie karę łączną trzech lat więzienia. "Nie było żadnych wątpliwości co do popełnienia przez oskarżonego zarzucanych mu czynów" - mówiła w ustnym uzasadnieniu wyroku sędzia Beata Brysiewicz. Wyjaśniała, że przy rozboju z użyciem noża nie miało znaczenia przekonanie ekspedientki w sklepie, czy nóż może być rzeczywiście użyty. "Samo wyciągnięcie noża już powoduje, że człowiek staje się zagrożony" - dodała.\nPrzy uzasadnieniu kary za tzw. samouwolnienie się (ucieczkę z przesłuchania) przypominała wyjaśnienia oskarżonego, że - wykorzystując to, iż sam został w pokoju przesłuchań - otworzył on okno i wyskoczył na zewnątrz.\nSędzia Brysiewicz przyznała, że rozbój z użyciem niebezpiecznego narzędzia to jedno z najpoważniejszych przestępstw karnych, ale zaznaczyła, iż sąd ma możliwość miarkowania kary, by ją indywidualizować. I mówiła, że co prawda zachowanie sprawcy "było jak najbardziej naganne i nie znajdujące usprawiedliwienia", ale nie był on na tyle agresywny, by konieczna była kara w górnych granicach ustawowego zagrożenia (sprawcy groziło do 12 lat więzienia). Podobnie oceniła karę za ucieczkę z przesłuchania.\nSędzia zwracała uwagę, że oskarżony wyraził skruchę. Oceniła, iż nie można w jego przypadku mówić o głębokiej demoralizacji, co skutkowałoby surowszą karą. Sąd zgodził się z opinią, że mężczyzna jest uzależniony od narkotyków, ale - tu sędzia Brysiewicz odwołała się do opinii biegłych - nie wymaga terapii uzależnień czy zamkniętego leczenia odwykowego.


Komplet noży z kolorowymi rączkami, niezbędny w każdej kuchni. W zestawie znajdują 3 najpopularniejsze rodzaje noży. Doskonale wyprofilowana wyprofilowana rączka zapewnia wygodny i stabilny chwyt. Ostrze noży jest pokryte powłoką nieprzywierającą, co zdecydowanie ułatwia krojenie i czyszczenie.\n- nóż uniwersalny 15 cm


Miłosny blef. Miłosna gra. Tom 1 (D. B. Foryś) książka w księgarni TaniaKsiazka.pl\nNasza cena: 25,20 zł 38,90 zł Taniej o: 35%\nDodana przez Ania G. w dniu 2021-02-23\n,,Miłość może być złudzeniem,\nale czy złudzenie może być miłością?"\nPierwszy tom miłosnej dylogii. Kuba i Hela spotykają się na sali szpitalnej. Przez przepełnione pokoje szpitalne, są zmuszeni dzielić ją wspólnie. Kuba to optymista i podrywacz, który uwielbia towarzystwo innych. Hela to realistka, która ciężko stąpa po ziemi. Ich początki nie są typowe, a jednak ciągnie ich do siebie. W końcu od nienawiści do miłości jest cienka granica. Po opuszczeniu szpitala myśleli, że ich drogi się rozejdą. Jednak los lubi płatać figle i tak łatwo nie odpuści. Poprzez codzienną korespondencje Hela poznaje Kubę „na nowo”. Więc nikogo nie powinien zaskoczyć ciąg dalszy wydarzeń, a wierzcie zaskoczy nie raz.\nFabuła jest przyjemna i lekka. Zapewni nam wiele wzruszeń, jak i uśmiechu na twarzy. Czytając ją płynie się pomiędzy stronami. Poczucie humoru i siła walki towarzyszą przez cały czas. Osobiście nie zauważyłam, że zbliżam się do końca, byłam zbyt pochłonięta. Momentami nie miałam pojęcia, co się ze mną działo. Będąc w szoku, płakałam z uśmiechem na twarzy. A ostatnie rozdziały zmiażdżyły mnie tylko po to, by na nowo odbudować i napełnić nadzieją. Książka na długo zostanie w mojej pamięci i sercu.\n„Miłosny Blef” to rollercoaster emocji i uczuć, który zabiera nas do świata Heli Kuby na niesamowitą przygodę. A czas spędzony z nimi będzie niezapomniany. Jeżeli do tej pory zastanawialiście się, czy przeczytać tę pozycję, to nie zwlekajcie, tylko bierzcie książkę do dłoni i czytajcie.\nDodana przez Bożena S. w dniu 2021-02-06\nCzęsto czytam książki o lekkiej tematyce. Ale nawet te książki powinny być o czymś. "Miłosny blef" nie jest... Główna bohaterka plecąca trzy po trzy tylko po to, aby zapełnić strony, zupełnie bez celu i sensu. Bohaterowie bezbarwni... Akcja wręcz nie istnieje...\nPo co powstała ta książka? Szkoda papieru i czasu. A i jest jeszcze część 2! O matko nie!\nDodana przez Aleksandra S. w dniu 2020-12-06\nGłówną bohaterką jest Hela, która niefortunnie na swoich urodzinach traci przytomność i trafia do szpitala. Kiedy się wybudza zdaje sobie sprawę, że nie jest sama na sali... Na łóżku obok leży Kuba - przystojniak i flirciarz, który na każdym kroku zabiega o uwagę coraz to innej dziewczyny. Bohaterka uważa mężczyznę za zbyt pewnego i zadufanego faceta. Co więcej, niezwykle działa jej ON na nerwy. Kuba podejmuje się próby poderwania Heli, ta jednak spławia go stwierdzeniem, że cokolwiek zrobi, ona nadal nie zwróci na niego nawet uwagi... Pewność siebie mężczyzny nie odpuszcza i postanawia zrobić wszystko co w jego mocy, aby udowodnić, że dziewczyna się myli i prędzej czy później ulegnie jego urokowi.\nTa powieść zaskoczyła mnie już na samym początku. Porwała mnie w wir niezwykle zabawnej i erotycznej przygody. Od samego wstępu polubiłam bohaterów, oboje są niezwykle "przyjaźni" dla czytelnika, zdecydowanie dają się lubić. Oczywiście jak to zazwyczaj bywa - Kuba totalnie skradł moje serducho. Uwielbiam zabawnych przystojniaków, a ON zdecydowanie do takich się zalicza!\nRelacja pomiędzy bohaterami na początku opiera się przede wszystkim na zwykłym przekomarzaniu się i dokuczaniu sobie nawzajem, co było niezwykle zabawne i pozytywne. Z czasem ich relacja zaczęła się nieco zmieniać i powieść stała się bardziej "gorąca", jednak humoru nadal nie brakowało!\nMiłosny blef z księgarni TaniaK[Adres usunięty] okazał się strzałem w dziesiątkę. Jest to powieść, która pochłonęła mnie totalnie. Jest zabawna, gorąca, a dodatkowo zakończenie to totalna miazga! Myślę, że żadna czytelniczka nie spodziewała się takiego obrotu spraw... Teraz pozostaje tylko czekać na kontynuację tej historii!\nStyl autorki jest prosty i przyjemny, bardzo szybko czyta się tę książkę. Nie ma tutaj żadnych zbyt długich i nudnawych opisów, wszystko jest przejrzyste i atrakcyjne dla oka. Jeżeli jesteście miłośniczkami zabawnych powieści z nutką erotyki, to jak najbardziej polecam Wam tę pozycję.\nPs. więcej książek dla kobiet w popularnej księgarni internetowej.\nDodana przez Anna K. w dniu 2020-11-25\n"Miłość może być złudzeniem, ale czy złudzenie może być miłością?\nTrzy razy poznawałam tą historię na nowo za pierwszym razem jeszcze na wattpadzie gdzie trzymała moje serce w uścisku tak silnym jak uścisk ramion Kuby kiedy przytulał Helę. Drugi raz kiedy trafił do mnie finalny egzemplarz wydany przez @wydawnictwoniezwykle od @dbforys z przepiękną dedykacją która po raz kolejny okazała się prorocza. Kochana Dorotko @dbforys miałaś rację, że gdy dotrę do końca wszystko się zmieni. Za drugim razem brakowało mi słów po lekturze stąd to trzecie podejście i wreszcie losy Kuby i Heli uderzyły tę właściwą strunę w moim czytelniczym serduszku co skutkuje recenzją.\nPrzekomarzania naszych głównych bohaterów co rusz wywoływały u mnie uśmiech.Szkoda że podczas moich pobytów w szpitalu nie miałam na sali takiego towarzystwa bo mogłoby być ciekawie. Kubuś zawładnął moim ❤ od pierwszej chwili a do Heli zapałałam sympatią przez wzgląd że moja mama ma na imię Helena. Kto by pomyślał że na sali szpitalnej może narodzić się coś wyjątkowego.A jeśli nic co wydarzyło się w szpitalu nie było prawdą? Co jeśli facet który wkurzał przez cały pobyt był tylko snem, marą po narkozie? Jeśli śniłam razem z Helą to błagam niech mnie nikt nie budzi bo po takim mokrym erotycznym śnie powrót do rzeczywistości jest bolesny. Przez chwilę miałam jakby deja vu bo u innej autorki był podobny motyw chłopaka ( czy to jawa czy to sen, czy facet istnieje czy tylko się przyśnił? i do dziś nie mogę przeboleć że kontynuacja tamtej książki jeszcze nie jest wydana. Bogu więc i naszej Dorotce dzięki że niedługo już trafi w nasze ręce kontynuacja Miłosnego blefu bo zakończenie zaskoczyło mnie z taką mocą z jaką Kuba przyparł do ściany Helę. To sygnał że autorka nie zwalnia tempa i jeszcze nie raz nas w drugim tomie zadziwi.\nNiedługa książka opowiadająca o losach dwójki ludzi, których życie wisi na włosku. Nietuzinkowa fabuła ponieważ nie znajdziecie w niej mafii ani bogatego mężczyzny. Poznacie natomiast złośnicę Hele, piękną Panią informatyk oraz Kubę, przystojniaka o muskularnej budowie ciała, który poświęca cały swój wolny czas na pomoc w ochotniczej straży pożarnej oraz ćwiczenia 😊\nSięgnęłam po książkę, ponieważ słyszałam o motywie Hate-Love. Początek opowieści był tego idealnym reprezentantem. Kuba i Hela dostarczali nam masę humoru wspólnie się docierając. Flirt, zazdrość i rozgrzewające próby uwodzenia 🔥 Niedługo potem historia nabrała tępa a młodzi rozpoczęli wspólną przygodę, która była po prostu słodka, jak marzenie każdej kobiety ❤ Chociaż nie było im łatwo ze względu na ciągłą walkę ze zdrowiem. Obojga czekała ciężka operacja.\nNiestety mimo mojej ulubionej tematyki oraz niebanalnej fabuły muszę przyznać, że historia nie została w pełni wykorzystana. Czytając miałam wrażenie, że te lepsze sceny niestety nas omijały. Autorka często używała określeń "Uwinęłam się w niecały kwadrans, chichocząc z wesołych opowieści, jakimi raczyli mnie moi tymczasowi współpracownicy". W podobny sposób również ominęły nas zabawne spotkania w szpitalu z przyjaciółmi oraz prawie cała historia esemesów, od których związek Heli i Kuby nabrał tempa. Tak zwyczajnie czuje niedosyt 😞\nMiłosny blef wciągnie was z pewnością. Jest to książka przy której będziecie płakać ze śmiechu, z żalu i radości. Przed wami miłe spotkanie z piórem autorki, która nie boi się używać przekleństw oraz dostarcza czytelnikowi prawdziwy rollercoaster emocji 😊😍\nDodana przez Weronika T. w dniu 2020-11-18\nNie będę ukrywać, że w przypadku tej książki odezwała się we mnie okładkowa sroka. Musiałam ją mieć. Pasja bijąca ze zdjęcia, oryginalna kolorystyka i nazwisko autorki, które już gdzieś przewinęło mi się przed oczami, ale z którym bliżej nie miałam jeszcze do czynienia. Podjęłam wyzwanie i dzięki uprzejmości księgarni TaniaK[Adres usunięty] sięgnęłam po „Miłosny blef”. Już na wstępie zaznaczę, że to pierwszy tom dylogii, która doczeka się kontynuacji wyraźnie sugerowanej przez finał tej części. Żeby nie tracić jednak czasu na domniemania, chciałam zaprosić Was na recenzję niniejszego tytułu. Co rozegrało się na dwustu stronach lektury? Czy chwytliwa okładka aby na pewno skrywa pod sobą wartościowe wnętrze?\nDodana przez Paulina J. w dniu 2020-11-12\n"Miłość może być złudzeniem, ale czy złudzenie może być miłością?"\nHela z powodu problemów zdrowotnych trafia do szpitala. Nie jest zadowolona, gdy po odzyskaniu przytomności dowiaduje się, że będzie musiała dzielić salę z mężczyzną, który jakby tego było mało, okazuje się podrywaczem i flirciarzem. Kuba swoim zachowaniem nie robi na Heli dobrego pierwszego wrażenia, a ona sama bardzo szybko wyrabia sobie własne zdanie na jego temat. Jednak mimo wszystko codzienne słowne potyczki i wzajemne przekomarzanie się, ale też zwyczajna rozmowa i niewinny flirt zbliżają ich do siebie, a kobieta nie pozostaje tak do końca obojętna na urok mężczyzny. Czy Helę i Kubę połączy coś więcej niż tylko wspólna szpitalna sala i problemy ze zdrowiem? Czy ich znajomość przetrwa, gdy każde z nich dostanie wypis i wróci do swojego życia?\n"Miłosny blef" to pierwszy tom dylogii "Miłosna gra" autorstwa D.B. Foryś - autorki, której pióra nie miałam okazji wcześniej poznać. I to jest mój duży błąd, który postaram się szybko naprawić. 🤭 Jestem przekonana, że seria o "Tessie Brown" spodoba mi się równie mocno, co historia Kuby i Heli, pomimo że jest to zupełnie inny klimat i inny gatunek literacki. Co więc mnie przekonało do sięgnięcia po "Miłosny blef"? Zdecydowanie pierwszą rzeczą, która zwróciła moją szczególną uwagę, była piękna i seksowna okładka. 😍 Bo zgodzicie się ze mną, że przykuwa ona wzrok, prawda? Oczywiście do tego doszedł intrygujący opis i już wiedziałam, że koniecznie muszę tę książkę przeczytać. Nie ukrywam, że zaciekawił mnie też motyw pacjentki/pacjenta, ponieważ nigdy dotąd nie czytałam podobnej historii, a tym bardziej takiej, w której szpital i poważne problemy zdrowotne, z którymi na co dzień zmagają się główni bohaterowie, stanowiłyby tło całej powieści. Autorka stworzyła opowieść nie tylko interesującą, ale też w moim odczuciu nietuzinkową. Dla mnie ta pozycja była w pewnym stopniu powiewem świeżości, a co najważniejsze pozytywnie mnie zaskoczyła. Fabuła tej książki jest na tyle zajmująca i atrakcyjna, że nie można tutaj mówić o żadnej nudzie podczas czytania. Lektura "Miłosnego blefu" wywołała w moim sercu szereg skrajnych emocji. Książka ta mnie zaciekawiła, pochłonęła, rozśmieszyła, a także niektórymi scenami mocno rozgrzała. 🔥 Historia Heli i Kuby również mnie dotkliwie zasmuciła i skłoniła do pewnych refleksji. Często narzekamy na swoje kompleksy czy wady. Dlaczego wyglądamy tak, a nie inaczej? Dlaczego jesteśmy tacy, a nie inni? Ja sama robię to średnio kilka razy w tygodniu, a tak naprawdę powinniśmy być ogromnie wdzięczni, że jesteśmy zdrowi i nic poważnego nam nie dolega, a dzięki temu możemy w pełni cieszyć się życiem i korzystać z niego. To jest bardzo ważne! Główni bohaterowie tej książki nie mają tego szczęścia. Poznają się w mało sprzyjających okolicznościach, bo jednak w szpitalu, który nie kojarzy się większości osób z czymś przyjemnym. Znajomość Heli i Kuby z początku nie przedstawia się zbyt obiecująco, ale jak mówi znane przysłowie "kto się lubi, ten się czubi". 😎 Ich relacja rozwinęła się dosyć szybko, to fakt. Jednak uczucie, które się między nimi pojawiło, nie było sztuczne i przerysowane. Ja w żadnym razie nie odczułam tego w ten sposób, a wręcz przeciwnie wydało mi się to takie naturalnie i życiowe. Po prostu. 😊 Jeżeli chodzi o sceny zbliżeń to... no tutaj było gorąco i pikantnie. 😏 Przede wszystkim pojawiły się iskry i chemia, którą dało się wyczuć. Autorka umiejętnie wplotła w intymne momenty uczucia i emocje, co dla mnie jest dużym plusem. Jest to idealna pozycja do przeczytania na raz. Ja sama przeczytałam ją w jak dla mnie ekspresowym tempie, bo zaledwie w jeden dzień, co rzadko mi się zdarza. 🙈 Dlaczego tak szybko? Po pierwsze ciężko było mi się od niej oderwać, a po drugie jest to naprawdę króciutka książeczka (niestety 😔), gdyż liczy sobie lekko ponad 200 stron. Do tego napisana w lekki i przystępny sposób, co sprawia, że czyta się ją szybko, ale za to z czystą przyjemnością. 💕 No ale właśnie, tutaj przyszła pora na jedyny minus tej historii. Dlaczego ona jest tak krótka? 🙈 Dla mnie niektóre wątki nie były dostatecznie rozbudowane, a wielka szkoda, bo miały potencjał. Myślę, że główną tego winą była właśnie ilość stron. Chciałabym, nawet bardzo, żeby ten tytuł był nieco dłuższy. Mam nadzieję, że drugi tom mi to wynagrodzi, bo tutaj czułam lekki niedosyt. Teraz przyszła pora na największe zaskoczenie - zakończenie. Nie wiem co mam powiedzieć, oprócz tego, że zwaliło mnie ono z nóg. Dosłownie! Pierwszy był szok i niedowierzanie, później płacz, a potem znowu wielkie zdumienie, ponieważ nie mogłam uwierzyć w to, co się wydarzyło. 😲 Końcówka sponiewierała mnie emocjonalnie, jednocześnie dając mi nadzieję na dalszy ciąg. Dla mnie to było coś, czego ja się zupełnie po tej opowieści nie spodziewałam. Autorka zafundowała mi taki zwrot akcji, że ja teraz czekam jak na szpilkach na kontynuację tej historii. "Miłosny blef" to opowieść, którą mogłabym określić jako piękną bajkę o uczuciu jakby...ze snu. Cudowna historia, którą bardzo Wam polecam! 💙\nMoja ocena 8/10 💜\nDodana przez Magdalena K. w dniu 2020-11-12\nCzy miłość może być złudzeniem? Na pewno. Jest dużo sytuacji, w których może się nam wydawać, że kogoś kochamy. Miłość to jedno z najdziwniejszych uczuć, ale również tych najcudowniejszych.\nJest to moja pierwsza książka D. B. Foryś ale na pewno nie ostatnia. Jestem totalnie oczarowana stylem autorki, jej humorem i kreacją bohaterów. „Miłosny blef” to cieniutka pozycja, którą przeczytać można w jeden wieczór (tak jak miało to miejsce u mnie). Jest jednak warta uwagi, niezwykle wciągająca, a jej zakończenie bardzo mnie zaskoczyło.\nHela od zawsze zmaga się z problemami zdrowotnymi. Kiedy kolejny raz trafia do szpitala poznaje tam Kubę – przystojnego i niezwykle irytującego mężczyznę, z którym musi dzielić szpitalna sale. Na początku ta dwójka nie przypada sobie do gustu, ale w miarę upływu czasu odkrywają, że coś ich do siebie przyciąga.\nNaprawdę szczerze polecam tę pozycję. Ja jestem nią oczarowana, od książki praktycznie nie mogłam się oderwać. Zarówno Hela jak i Kuba to bohaterowie, których bardzo łatwo polubić. Obydwoje są zabawni i charyzmatyczni. Obydwoje nie pozwalają sobie w kaszę dmuchać co sprawia, że bohaterowie nie są nudni i przewidywalni. Ta dwójka wie jak rozpalić czytelnika.\nJak już wspomniałam bardzo zaskoczyło mnie zakończenie. Na początku nie wiedziałam co o nim myśleć, musiałam zastanowić się nad opinią na temat całej książki, ale zaraz potem stwierdziłam, że to zakończenie tutaj pasuje. Ta historia od początku była magiczna i takie zakończenie nadaje jej jeszcze więcej uroku.\n„Miłosny blef” to naprawdę warta uwagi lektura. Jest lekka, przyjemna i wciągająca. Czego chcieć więcej od romansu? Idealna na jesienny wieczór.\nDodana przez Wiesława B. w dniu 2020-11-09\nPowieść niesie ogromne emocje, bawi, wzrusza, intryguje. Jest idealną odskocznia od naszej trudnej rzeczywistości. Codzienność przestaje istnieć, zostają bohaterowie powieści i my razem z nimi. „Miłosny blef” to pierwszy tom dylogii miłosnej.\n„Od lat liczyło się dla mnie tylko tu i teraz, kariera, marna egzystencja z dnia na dzień.”\nHela ma dwadzieścia osiem lat i jest poważnie chora, jej serce w każdej chwili może przestać bić. Jednak stara się żyć w miarę normalnie. Ma ciekawą pracę, jest programistą, oddanych przyjaciół i … jest bardzo samotna. Jej stan gwałtownie się pogarsza, dziewczyna trafia do szpitalu. Tam ląduje na jednej sali z Kubą – przystojnym, pełnym życia, wewnętrznej energii i dużym poczuciem humoru młodym facetem, który jest notorycznym podrywaczem. Hela ze szpitalnego łóżka z ogromną ciekawością i irytacją obserwuje poczynania swojego współlokatora. Próbuje go ignorować, a gdy jej to nie wychodzi jest dla niego niemiła. Jednak coś w środku jej szepce, że z przyjemnością uległaby jego urokowi. Co z tego wyniknie? Czy obydwoje pozwolą sobie na coś więcej? Koniecznie sprawdźcie, dobra zabawa gwarantowana!\nŻycie, zwykła codzienność nigdy nie wiadomo, co nam przyniesie. Obydwoje Hela i Kuba zmagają się z poważnymi chorobami. Jednak starają się żyć normalnie. Pracują, bawią się, mają przyjaciół. Obydwoje obdarzeni są dużym poczuciem humoru, co pomaga im przetrwać niejedną, trudną chwilę. Piękno prawdziwej przyjaźni, jej bezwarunkowość i szczerość. Początkowa niechęć, która stopniowo przeradza się w pożądanie, miłość. Zaufanie, zrozumienie, obawa przed wspólną przyszłością, targające wewnętrznie sprzeczne uczucia, co wybrać? Trudne oczekiwanie na przeszczep, ogromna niewiadomą, niepokój, strach o to, co przyniesie jutro…\nRewelacyjna powieść! Porwała i zaskoczyła mnie całkowicie – zwłaszcza zakończenie – niezła jazda! Opowieść wzrusza, wywołuje uśmiech, irytację i przyciąga, jak magnes. Świat wykreowany prze autorkę jest idealną odskocznią od codzienności. Znajdziemy tu dobry kawałek powieści obyczajowej, porywający romans i małe hate-love. Z niecierpliwością czekam na kontynuację. Polecam, Tatiasza i jej książki :)\nDodana przez Justyna S. w dniu 2020-11-05\n„Miłość może być złudzeniem, ale czy złudzenie może być miłością?”\n„Miłosny blef” to pierwszy tom dylogii miłosnej. Czy mi się spodobała? Jak myślicie? :P\nHela prowadzi spokojne, beztroskie życie. I właśnie ma urodziny! Ale niestety nie należą one do udanych, bowiem kobieta mdleje i trafia do szpitala. Gdy się budzi zauważa, że na Sali nie jest sama. Jej „współlokatorem” okazuję się przystojny mężczyzna, do którego kobiety lepią się jak muchy ;) Kuba (tak bowiem ma na imię) i Hela od początku sobie dogryzają i działają sobie nawzajem na nerwy. Po jakimś czasie dostają wypis i mogą wrócić do domu. Ale ich ścieżki jeszcze nie raz się przetną :) jak potoczą się losy tej dwójki? Czy w końcu zapałają do siebie sympatią?\nMiłosny blef to typowy przykład książki, której nie lubię… a to z tego względu, że teraz musze czekać na kolejną część! A ja tak bardzo chce poznać dalsze losy tej dwójki, że nawet sobie tego nie wyobrażacie. Nic tylko siąść i płakać :(\nŚwietne i zabawne dialogi już od samego początku spowodowały, że książka bardzo mi się podobała. A przez lekkie pióro autorki, pochłonęłam tą historię w jeden dzień! Relacja między dwójka bohaterów z początku niby taka niewinna, a po czasie przyprawiła mnie o szybsze bicie serca ;) idealnie wszystko się między nimi rozwijało, przez co pokochałam ich całym sercem. Postać Kuby jest chyba ideałem niejednej kobiety ;)\nW książce nie zawsze jest wszystko pięknie i kolorowo, zdarzają się momenty dość dramatyczne, które nawet mnie doprowadziły do uronienia łzy. Mam jednak mały problem z zakończeniem, bo jest dla mnie trochę … nieprawdopodobne? W życiu bym się nie spodziewała, że autorka pójdzie w tym kierunku i w sumie to nigdy się z takim czymś nie spotkałam … pomimo to, mam nadzieję, że w drugiej części będzie to jakoś rozwinięte i rozwieje moje wątpliwości i wyjaśni co nieco ;) bo książka jest genialna!\nA! I bardzo podobały mi się też tytuły rozdziałów, bazujące na uczuciach Heli w danym momencie w książce, przez co czułam się naprawdę zaciekawiona tym co w nich się wydarzy :)\nNie pozostaje mi nic innego jak wyczekiwać drugiego tomu i poznać zakończenie losów Heli i Kuby :) książkę oczywiście Wam polecam! Idealna na spokojny wieczór ;D\nDodana przez Lubię To C. w dniu 2020-11-03\n"Miłosny blef" jest pierwszym tomem dylogii "Miłosna gra".\nHela i Kuba poznają się w niecodziennym miejscu, jakim jest szpital. Można powiedzieć, że od momentu kiedy kobieta otworzyła oczy niespecjalnie lubi swojego szpitalnego współlokatora. Zachowanie mężczyzny, jak i jego sposób bycia uważa za irytujące. Każde słowne starcie jest bardzo ciekawe i wyczekiwane przez każdą ze stron.\nCiągły lęk o własne życie, ale i obawa przed śmiercią stanowią dla Heli ogromną wewnętrzną blokadę przed tworzeniem nowych relacji, szczególnie jeśli chodzi o mężczyzn. Wbrew pozorom Kuba wcale nie jest takim lekkoduchem, na jakiego pozuje. Tak naprawdę jest bardzo aktywnym człowiekiem, spełniającym swoje pasje, o dużej odwadze, czerpiący z życia pełnymi garściami. Stanowi swego rodzaju przeciwieństwo Heli.\nRelacje między tą dwójka nie są proste i oczywiste. Blokujące kobietę lęki niejednokrotnie będą zmuszały ją do ponownego przemyślenia swojego zachowania i wyciągnięcia niekoniecznie zadowalających wniosków. Odkrywają, że razem mogą być silniejsi i stanowić swoje wzajemne wsparcie. Uczą się siebie na nowo, jak i siebie nawzajem. Wszystko staje się jeszcze trudniejsze, kiedy stan Heli pogarsza się z minuty na minutę, a przeszczep musi zostać wykonany jak najszybciej.\nPodoba mi się, w jaki sposób Autorka nazywa poszczególne rozdziały. Stanowią one niejako przewodnik po emocjach głównej bohaterki oraz wskazują kierunek zmian, jakie w niej zaszły. Bohaterowie są nietypowi, wybuchowi i silni w swojej niemocy. Autorka umiejętnie żongluje ich emocjami stawiając coraz to nowsze przeszkody przed nimi. Zakończenie jest zupełnym zaskoczeniem dla Czytelnika, jednocześnie nie zdradzając nic z kolejnej części. Książka napisana dobrze, z pomysłem. Budzi w odbiorcy ogromne emocje. "Miłosny blef" jest piękną opowieścią o miłości, kiedy zdaje się, że koniec życia jest nieuchronny. Pokazuje walkę z samym sobą i rodzącym się uczuciem. Książkę czyta się szybko, z zainteresowaniem i coraz większymi emocjami. Koniecznie powinniście przeczytać "Miłosny blef". Nie mogę się doczekać kolejnej części.\nDodana przez Agnieszka Ś. w dniu 2020-11-03\nHela z imprezy ze znajomymi z pracy, trafia prosto do szpitala. Ma problemy zdrowotne i czeka na przeszczep. Wraz z nią na sali, ze względu na brak miejsc, leży przystojny i niesamowicie wkurzający facet. Hela codziennie musi przyglądać się jego flirtom z pacjentkami, pielęgniarkami i Bóg wie kim jeszcze. Jednak gdy udaje im się podjąć normalną rozmowę, okazuję się, że Kuba jest całkiem sympatyczny. Czy z tej znajomości uda się zbudować coś na poważnie?\nCo to była za książka! Ja wiedziałam, że po autorce nie ma co się spodziewać byle czego, ale to było naprawdę świetne! Od początku. Okładka, która przyciąga wzrok i wywołuje uśmiech na twarzy. Krótkie rozdziały, które zatytułowane są określeniem aktualnego nastroju bohaterki. To był bardzo fajny pomysł. No i oczywiście cała fabuła, która wciąga, bawi i umila czas czytelnikowi. Jak i Hela, tak i Kuba walczą z poważnymi chorobami. Hela czeka na przeszczep, Kubę czekają dializy. Ten wątek może wydawać się smutny, jednak ma ON duży wpływ na los bohaterów, a przede wszystkim na zakończenie tego tomu. A propos zakończenia... Najpierw autorka doprowadziła mnie do złości, jednocześnie roztrzaskując moje serce na drobne kawałeczki, by po chwili posklejać je w całość. Na całe szczęście, bo nie ręczyłabym za siebie!\nMusicie przeczytać tą książkę. Jeśli chodzi o Dorotę i jej twórczość, to ja biorę wszystko w ciemno.\nDodana przez Grażyna W. w dniu 2020-11-01\n„Siedzieliśmy w milczeniu i czekaliśmy na nadejście pielęgniarki. Ja kurczowo ściskałam palcami brzeg pościeli, ON zaś wpatrywał się we mnie z wesołym uśmieszkiem na twarzy. Gdyby nie to, że ewidentnie ściemniał, a do tego był piekielnie irytujący, mogłabym nawet uznać go za przystojnego. Miał muskularne ciało, modnie rozczochrane ciemnobrązowe włosy i lekki zarost w tym samym odcieniu oraz tak diabelnie niebieskie oczy, że aż zaczynałam się zastanawiać, czy to w ogóle legalne.”\n„Internetowy Kuba mnie fascynował. Diametralnie różnił się od mężczyzny, z którym dzieliłam szpitalną salę. Miał genialne poczucie humoru, miękkie serce oraz cudowną osobowość. Opowiadał o sobie, swoim życiu, planach i marzeniach, a z każdą nadesłaną wiadomością wzdychałam do niego coraz mocniej.”\nW opisie książki czytamy: „Miłość może być złudzeniem, ale czy złudzenie może być miłością”? To pytanie na które ciężko jednoznacznie odpowiedzieć. Miłość potrafi być złudzeniem, co do tego nie mam wątpliwości, ale czy można zakochać się w złudzeniu? Jakie jest wasze zdanie na ten temat?\n„Tej nocy kochaliśmy się jeszcze dwa razy, poznając każdy skrawek swoich ciał. Wszelkie granice między nami się zatarły. Jakikolwiek wstyd czy skrępowanie, które wcześniej powstrzymywały nas przed całkowitym wyrażeniem naszych pragnień, uleciały bezpowrotnie. Na zmianę doprowadzaliśmy się na skraj nasycenia. Każde z nas balansowało na granicy postradania zmysłów. W ramionach Kuby czułam się pożądana i piękna, że nic nie było w stanie okiełznać mojego szczęścia.”\n"Miłosny blef" to historia naszpikowana emocjami, która bawi, wzrusza, ale także wywołuje łzy. Historia obok której nie sposób przejść obojętnie i o której nie sposób szybko zapomnieć. Gorąco polecam!\nDodana przez Karolina B. w dniu 2020-11-01\nD.B. Foryś autorka serii fantasy z Tessą Brown w roli głównej, pokazuję nam się w zupełnie innej odsłonie. Tym razem postawiła na romans i wyszło jej to znakomicie, większa części akcji w książce rozgrywa się w szpitalu.\nHela od paru dni nie czuje się za dobrze, od dziecka ma problemy z sercem. Jej jedynym ratunkiem jest przeszczep, a jak wiadomo o dawcę ciężko. Jej współpracownicy wiedzą, że dziewczyna choruje jednak, jak co roku wszyscy w jej urodziny wybierają się do klubu trochę odreagować. Niby bawią się świetnie, ale Hela czuje, że coś jest nie tak. Trafia do szpitala, jest nieprzytomny. Po kilku dniach w końcu otwiera oczy, nie wieży w to, co widzi. Dzieli pokój z jakimś mężczyzną, jest wściekła i zdezorientowana. Jednak szpital jest na tyle przepełniony, że nie mają innego wyjścia i są na siebie skazani. Kuba, bo tak ma na imię jej współlokator, jest bardzo przystojnym i pewnym siebie facetem. Na dodatek jest wysportowany, co nie umyka Heli. Niestety od samego początku nie mogą się dogadać. Raz jest dla niej miły a raz wredny.\nWszystkie kobiety są nim oczarowane a do ich pokoju schodzą się wycieczki napalonych kobiet. Jemu to pasuje. Przy bliższym poznaniu Kuba wiele zyskuje. Czy Hela podda się urokowi Kuby? Czy taki związek ma szansę przetrwania? Przecież oboje stoją na krawędzi? Czy doczekają przeszczepu?\nPierwszy raz czytam książkę, której akcja rozgrywa się w szpitalu. Bardzo szybo ją przeczytałam, dialogi były zabawne i pełne humoru. Głowni bohaterowie dali się lubić i powiem szczerze sama byłam pod urokiem Kuby. Autorka dotknęła w niej trudnego tematu, jakim jest walka o zdrowie i życie. Jest wielu ludzi czekających na przeszczep, którzy pragną być kochani i mieć kogoś bliskiego. Choć w tym przypadku Hela bardzo się bała, że ktoś będzie cierpiał, kiedy odejdzie. Dlatego nie angażowała się w żadne związki. Końcówka książki była naprawdę zaskakująca, ale zakończyłam ją czytać z uśmiechem na twarzy. Polecam 😀\nDodana przez Wioleta K. w dniu 2020-10-31\nMuszę przyznać się, że jakoś szczególnie nie nakręcałam się na ten tytuł, ale byłam go ciekawa. Jedno co Wam powiem na wstępie ! Było warto, bo ani na moment nie ma miejsca na nudę.\nPomimo tego, że książka jest cieniutka i już mamy zapowiedź, że będzie jej kontynuacja, jestem pozytywnie zaskoczona tym, że akcja przez cały czas była dynamiczna, nie było niepotrzebnych wtrąceń, opisów, nic nie wnoszących niuansów, tylko czysta przyjemność z czytania.\nSpotykają się w szpitalu, bo oboje mają kłopoty ze zdrowiem. Nie pałają do siebie sympatią, jednak z każdym kolejnym dniem zaczynają się uczyć siebie wzajemnie. Poznawać swoje tajemnice, sekrety. Uczą się wzajemnie wspierać. Jednak co się stanie, kiedy któreś z nich wyjdzie z ich szpitalnej „idylli” ? Czy będą w stanie o sobie zapomnieć ?\nOn kreuje się na bawidamka, ona jest twardo stąpającą po ziemi kobietą. Pragnie stabilności. Czy Kuba przekona Helę do tego, że razem będą w stanie stworzyć coś pięknego, nawet pomimo trudności i życiowych zakrętów ?\nAutorka świetnie poprowadziła akcje, świetnie wykreowała bohaterów i na koniec zmiotła nas ze sceny. Oczywiście czekam na kolejną część, a tę całym serduchem polecam, bo pomimo, że nie jest obfitym grubaskiem, ma w sobie przekaz, dobro i gwarantuje, że spędzicie z nią niesamowicie czas.\nPodczas imprezy urodzinowej z przyjaciółmi Hela trafia do szpitala, gdzie ku jej zdumieniu, z braku wolych miejsc, dostaje mężczyznę na wspólokatora. Kuba stwarza pozory szpitalnego Casanovy, który jak magnes przyciąga wszystkie panie na oddziale, a damska część służby zdrowia świata poza nim nie widzi.\nZniesmaczona jego zachowaniem, wysuwa pozorne wnioski co do jego osoby stając się nie miłą i oschłą. Nie pomaga również fakt, że sama uważa go za atrakcyjnego faceta i jest czasami zazdrosna, że nie poświęca jej większej uwagi. Solski wywołuje w niej skrajne emocje: raz irytuje za chwilę rozśmiesza, żeby zaraz denerować, a na końcu podniecić. 😈 Jednak duma nie pozwala jej powiedzieć tego wszystkiego głośno dlatego w słownej przepychance wyrzuca mu tylko te negatywne spostrzeżenia. Na beztroskiego Kubę działa to jak zaproszenie do gry wstępnej. Co na to Helka?\n#miłosnyblef bawi, rozpala, wzrusza i chwyta za serce. Im bliżej końca tej histori tym było w niej więcej emocji Nie spodziewałam się takiego obrotu spraw ani tylu wrażeń podczas czytania. Bardzo dojrzali bohaterowie, sensowne dialogi, ogrom miłości i nadzieja... Ich relacja rozwijała się w sposób bardzo naturalny i ostrożny, a niepokój, lęk czy złość dodały im magii. Kuba to bez wątpienia mój nowy książkowy mąż!\nTo było moje pierwsze spotkanie z Autorką. Świetnie przygotwała się w kwestii wątku, który porusza nie tylko od strony medycznej, ale również emocjach ich towarzyszącym. Myślę, że jeśli pojawi się jakiś romans na horyzoncie spod jej pióra- zagości ON również w moim domu. Nie wiedziałam, czego mogę się spodziewać i z przyjemością stwierdzam, że miło jestem zaskoczona i nie był to zmarnowany czas.\nDodana przez Kasia P. w dniu 2020-10-29\nWięcej niż przewrotna historia o miłości, tak można by w skrócie podsumować najnowszą książkę D.B. Foryś, ale nie dałoby to nawet w małym ułamku pojęcia o tej lekturze. Pomiędzy tym, co realne, a tym, co jest wytworem wyobraźni niekiedy granica jest bardzo cienka i bywa, że zanika. W „Miłosnym blefie” nie nastawiajcie się na nieskomplikowaną opowieść, w jakiej wszystko jest od razu wiadome, pod tym, co przewidywalne kryje się coś zgoła odmiennego. Jeśli znacie pisarkę z powieści fantasy urban to teraz macie doskonała okazję poznać ją od innej strony, a jeżeli będzie pierwsze spotkanie to od razu otrzymacie powód by sięgnąć po drugą część. Jednak powoli do celu czyli do tego, co sprawia, że warto sięgnąć ten właśnie tytuł. Każdy kto przeczyta go pewnie będzie miał swoje racje, na pewno zaciekawia opis, lecz tak naprawdę to, co za nim się kryje dopiero jest interesujące. Na pewno podczas lektury nie raz uśmiechniecie się i wielokrotnie wzrośnie temperatura, gdyż autorka połączyła humor z pikanterią, no i oczywiście uczuciami. Te ostatnie są osią akcji, lecz wciąż ma się wrażenie, że nie jedynie one stanowią motyw „Miłosnego blefu”, coś jeszcze czeka na czytelników. Co to jest? D.B. Foryś w dość niespodziewanym momencie robi ostry zakręt w fabule i … no właśnie potem już nic nie jest takie jak można by przypuszczać. Ale na tym też jeszcze nie koniec, to dopiero zapowiedź tego, co będzie miało miejsce w kontynuacji, lecz zanim ona nastąpi emocje sięgną zenitu. Pole do popisu dla wyobraźni i przypuszczeń co jeszcze się wydarzy jest ogromne, bo widać, że autorka wykorzystuje potencjał swojego zamysłu maksymalnie. Zaskakująca historia obyczajowa ma w sobie pewną zagadkę, pytanie czy tylko jedną? Jakie będzie jej rozwiązanie? Na pewno nieszablonowe i z nieoczekiwanym finałem. Nim jednak ON nastąpi czytający otrzymują niezwykłą historię, w której na oniryzm patrzymy z całkiem nowej perspektywy.\nDodana przez Sylwia O. w dniu 2020-10-19\nHela przez problemy zdrowotne trafia do szpitala. To tam po odzyskaniu przytomności dowiaduje się, że dzieli salę z Kubą - przystojnym, pewnym siebie mężczyzną.\nKuba jest świadomy tego jak działa na kobiety i wykorzystuje to na każdym kroku, co bardzo irytuje jego “szpitalną współlokatorkę”. Oboje nie mogą się dogadać i każda rozmowa kończy się sprzeczką. Niestety stan Heli z dnia na dzień się pogarsza… podobną sytuację przeżywa Kuba, co sprawia, że para zaczyna ze sobą normalnie rozmawiać i wzajemnie się poznawać. Jaką niespodziankę szykuje dla każdego z nich los?\nPETARDA! “Miłosny blef” jest to pierwszy tom dylogii “Miłosna Gra” D.B. Foryś. Dotąd autorka skupiała się na fantastyce (cykl “Tessa Brown"), ale teraz próbuje swoich sił w innym gatunku i Aaaach! wyszło jej świetnie! Uwielbiam romanse i znam wiele schematycznych historii, ale ta fabuła zaskoczyła mnie totalnie! Rozmowy i docinki między głównymi bohaterami minimum kilka razy doprowadziły mnie wybuchu śmiechu 😂 Uwielbiam charakter głównej bohaterki, a Kuba totalnie mnie kupił! 😍 W tej książce znajdziecie wszystko. Pomimo masy zabawnych sytuacji znalazły się też takie momenty przy których byłam bliska płaczu.\nPrzyjemne i lekkie pióro autorki sprawia, że przez książkę się dosłownie przepływa. Chcę więcej i więcej! Chciałabym również wspomnieć o scenach łóżkowych, które zostały przedstawione w tak delikatny i subtelny sposób, że historia staje się jeszcze bardziej wyjątkowa. Masz wolniejszy wieczór? Szukasz fajnego romansu? Koniecznie sięgnij po “Miłosny blef”!\nPatronować takiej książce to zaszczyt. Dziękuję Autorce za szansę ❤\nDodana przez Aleksandra T. w dniu 2020-10-16\nPrzez problemy zdrowotne Hela trafia do szpitala, a tam poznaje Kubę. Dwójka pacjentów nie przypadła sobie do gustu, a na domiar złego muszą dzielić ze sobą jedną salę.\nHelę każdego dnia irytuje zachowanie Kuby. Co chwila flirtuje z inną dziewczyną, czego ona nie pochwala i to powoduje, że nie jest do niego nastawiona zbyt przyjaźnie.\nKuba nie jest tym jednak zrażony i zaczyna flirtować z Helą, jednak za chwilę jego zachowanie się zmienia i staje się opryskliwy. Dziewczyna ma dość jego pokrętnych poczynań i wyznaje mu, że od tej chwili nie będzie zwracać na niego uwagi. A co na to Kuba?\nWiedziałam, że Dorota poradzi sobie z napisaniem świetnego romansu i złamie schematy, które popełnia większość autorów. To jest hate love, jakiego jeszcze nie było, to jest książka, na jaką czekałam. Niebanalna fabuła z zastrzykiem dawki humoru oraz emocjonującym zwrotem akcji, którego nikt się nie spodziewa, sprawi, że będzie nam mało!\nAutorka zaskoczyła mnie nie pierwszy raz. W „Miłosnym Blefie” stworzyła fabułę, która jest nam znana, ale jednak tak ciekawa i inna od wszystkich, że nie sposób się od niej oderwać, choćby na chwilę. Relacja głównych bohaterów też wygląda nieco inaczej, jak na pierwszy rzut oka może się wydawać. Hela i Kuba to mieszanka wybuchowa, a spotkali się w dość niecodziennych okolicznościach, co się jednak stanie, gdy opuszczą szpital?\nZostańmy jednak przy głównych bohaterach. Autorka nie tworzy idealnych postaci, każdy ma jakieś wady, nie mylmy tego z defektami. Hela to dziewczyna z krwi i kości, pomimo problemów zdrowotnych stara się żyć normalnie. Jest też inteligentna i posiada świetne poczucie humoru. A Kuba? Kuba wydaje się typem playboya, który liczy na dobrą zabawę, a w głowie mu tylko przelotne znajomości. Przy bliższym poznaniu zyskuje sporo więcej w oczach czytelników. Jest czarujący, zabawny, a do tego wykonuję profesję, za którą niejedna z nas szaleje!\nAkcja książki przebiegła bezbłędnie. Dorota nie zawracała sobie głowy, by opisywać mało istotne szczegóły. Skupiła się na tym, co najważniejsze, nie odbiega od głównych wątków, więc nie można się w niej pogubić. Tworzy ciekawe i pełne emocji sytuację. Daje nam też rozrywkę swoim poczuciem humoru, który tak bardzo uwielbiam w jej książkach.\nDodana przez Karolina Ł. w dniu 2020-10-14\n„Miłość może być złudzeniem, ale czy złudzenie może być miłością?"\nMówi się, że miłość nie pyta o zgodę. Przychodzi niespodziewana i wywraca nasz świat do góry nogami. Czy zatem możliwe, by zaczęła się w szpitalnej sali?\nHela to dwudziestoośmioletnia kobieta. Jest programistką w dobrze prosperującej firmie, ma przyjaciół, za którymi skoczyłaby w ogień, jednak brakuje jej w życiu dwóch ważnych rzeczy.\nZdrowia i ukochanego mężczyzn. I jeśli chodzi o zdrowie, niewiele może zrobić, to jednak mężczyzn celowa trzyma na dystans, bojąc się zaangażowania, gdy jej los jest tak niepewny.\nGdy w czasie swoich urodzin nagle traci przytomność, trafia do szpitala, by tam nie tylko dochodzić do zdrowia, ale dzielić też pokój z przystojnym, pewnym siebie mężczyzną.\nMimo że Hela zapiera się, że mężczyzna w żaden sposób na nią nie działa, nie jest w stanie zmienić tego, co czuje w jego obecności..\nCzy Hela odłoży na bok własne uprzedzenia i odważy się zbliżyć do Kuby?\nCzy na szpitalnej sali, można spotkać prawdziwą miłość?\nCzy może wszystko, co czuje, jest zwyczajnym złudzeniem?\nMiłosny blef" to książka, w której strach przed uczuciem jest równie duży, jak ten przed utratą życia. Bo czy można pozwolić sobie na miłość, gdy niepewność wypełnia nasze dni, a z aroganckim przystojniakiem możesz pozwolić sobie jedynie na chwilę zapomnienia? Kuba i Hania zapraszają do swojego świata, gdzie humor miesza się ze smutkiem, a tego, co przyniesie jutro, nie wiedzą nawet oni..\nTo, co sądzę o tej książce, idealnie podsumuje zdanie „Oj, ale to było dobre” Niby romans, niby przewidywalny, a jednak kończysz czytać i zastanawiasz się jak to możliwe? Dlaczego? Co tam się wydarzyło?\nHistoria Heli i Kuby to zdecydowanie nie jest zwyczajny romans. To pełna humoru i ciepła opowieść o życiu, w którym wiele rzeczy jest nieidealnych. Cała fabuła tej książki kręci się wokół chorób, jakie mają nasi bohaterowie, którzy mimo wielu przeciwnościom losu, starają się żyć, jak najlepiej umieją.\nMimo że jest to już czwarta wydana książka autorki, nie licząc opowiadań, które ukazały się w antologiach, to jednak zarazem moje pierwsze spotkanie z jej piórem. Spotkanie, które było bardzo udane. Widać, że książka jest napisana naprawdę dobrze i przemyślanie. Przez tekst dosłownie się płynie. Czytasz i nie zauważasz mijających stron, bo historia wciąga i nie pozwala o sobie zapomnieć.\nStyl jest prosty i przejrzysty, ale nie nudy. Cała książka nie jest jakoś specjalnie długa, więc przeczytanie jej nie jednej osobie, zajmie długi wieczór, i gwarantuje, że będzie ON naprawdę udany. W tym wypadku jednak nie liczy się ilość stron, ale ich jakoś, przez co czytanie tej historii było wielką przyjemnością.\nJestem szczerze oczarowana opowieścią Heli i Kuby i bardzo dziękuje autorce, za możliwość objęcia jej patronatem 🙂 I choć dla mnie, ich historia mogłaby się zakończyć na tomie pierwszym, to jednak z ciekawością sięgnę po kolejny, by dowiedzieć się, jak to się wszystko potoczy.\nDodana przez Sylwia R. w dniu 2020-10-12\nTa książka to coś innego, świeżego, oryginalnego i nietuzinkowego. Nie tylko okładką wyróżnia się na tle innych romansów, ale i tym, co jest zapisane tuszem.\nOpis z książki to tylko niewielki ułamek tego, co przeczytałam. Hela i Kuba to główni bohaterowie, którym życie rzuciło wyzwanie. I pomimo przeciwności losu oni dzielnie idą pod wiary z uniesioną głową. Są bardzo pozytywnymi ludźmi, którzy muszą zmagać się z niesprawiedliwością życia. Nie poddają się i walczą. Poznają się w szpitalu, gdzie początkowo ich relacja wygląda gorzej niż przysłowiowego psa z kotem.\nOn przez nią postrzegany jest jak bawidamek, podrywacz i chodząca rozrywka. Ona zaś dla niego jest sztywniarą, której zapomnieli domalować uśmiechu.\nKreacja tych postaci jest bardzo dobra. Są zabawni, autentyczni, a przede wszystkim z dużym dystansem do życia.\nKsiążka od pierwszych stron bardzo mnie wciągnęła. Wydarzenia w niej opisane są świetnie przemyślane, wszystko jest spójne, ciekawe, a z każdą stroną chcę się więcej i więcej.\nGdy bohaterowie się śmiali, ja śmiałam się razem z nimi. Gdy złościli, było podobnie, a gdy polały się łzy, ja też nie omieszkałam uronić swoich. Ta książka jest piękną historią o miłości, walce, życiu, o przeciwnościach dnia codziennego. O sile miłości i trudach życia. Ten realizm z fikcją literacką sprawił, że będziecie trzymać w dłoniach cudowną opowieść, która wbije was w fotel.\nZakończenie jest bardzo szokujące, ale potem po przemyśleniu tego wszystkiego doszłam do wniosku, że nie mogło być inaczej. To sprawiło, że ta historia w moim mniemaniu stała się taka wyjątkowa, a gdyby skończyła się tylko na pierwszej części, też byłabym usatysfakcjonowana takim obrotem sprawy.\nNiecierpliwie czekam na kolejną część. A bohaterowie… No cóż, zostali wpisani na listę moich ulubionych ❤\nSeria Miłosna Gra\nPowiązane tematy: pomysł na prezent, Niegrzeczne książki, Książki z motywem hate to love, Polskie książki z motywem romansu, Książki z motywem romansu ze sportowcem\nCena: Nasza cena: 18,88 zł 39,90 zł\nReaper's Legacy. Reapers MC. Tom 2\nCena: Nasza cena: 33,38 zł 44,90 zł\nCena: Nasza cena: 23,47 zł 39,00 zł\nCena: Nasza cena: 22,18 zł 39,99 zł\nCena: Nasza cena: 19,59 zł 38,90 zł\n18,88 zł 39,90 zł Do koszyka dodaj do schowka\neBook Ukryte w ciemności, tom 1: Mroczna pokusa pdf mobi epub\nPierwszy tom miłosnej dylogii autorki cyklu "Tessa Brown"! Miłość może być złudzeniem, ale czy złudzenie może być miłością? Hela ma problemy ze zdrowiem i trafia do szpitala. Tam poznaje Kubę - przystojnego podrywacza. Para od pierwszego wejrzenia nie pała do siebie sympatią. Bohaterowie są...\nAudiobook Tylko umarli mogą powstać mp3\nOko za oko, ząb za ząb... Zdrada za zdradę! Mam na imię Tessa i jakimś cudem wciąż pakuję się w kłopoty. Zamiast żyć z dala od mroku, spędzając czas z ukochaną osobą, po raz kolejny zamierzam stanąć twarzą w twarz ze śmiercią. Czy ktoś mnie o to prosi? Zmusza? Stawia ultimatum? Nie. Chyba spokojne...\nTaniej o: 13,70 zł (35%)


2016-08-23T08:00:00+02:00 eOstroleka.pl https://www.eostroleka.pl//luba/main/images/logo.jpg eOstroleka.pl https://www.eostroleka.pl//luba/main/images/logo.jpg 2 1 3 0%\nOstrołęka, 23 sierpnia 2016, 08:00\nW trakcie spotkania odbyło się wiele konkursów sportowych i sprawnościowych tj. slalom z piłką, błędny rycerz, tor przeszkód, skoki na skakance na czas oraz konkurs plastyczny pod hasłem ,, Sprzątam po swoim psie’’. Zwycięzcy otrzymali nagrody, a pozostałe dzieci biorące udział w konkursach – nagrody pocieszenia. Wspólnie z dziećmi bawili się również animatorzy i wolontariusze ,,Radosnego Świetlicobusu”. Zorganizowali dla dzieci wiele zabaw oraz pokaz baniek mydlanych.\nDodatkową atrakcją były kolorowe zabawki wykonywane z balonów oraz słodycze dla wszystkich dzieci. Udział w spotkaniu wzięły również Panie z Sanepidu, które zorganizowały stoisko z materiałami edukacyjnymi związanymi z profilaktyką przeciwdziałania z uzależnieniami takimi jak: nikotyna, alkohol, środki psychoaktywne. Pogoda dopisała i frekwencja również.\nSpotkanie, które odbyło się 20 sierpnia przy ul. Hallera, trwało przez trzy godziny. Kolejne zaplanowano na 27 sierpnia przy ul. 11 listopada 5. Początek o godzinie 11.00.\nWięcej o: festyn sportowo rekreacyjny, impreza sportowo rekreacyjna, Ostrołęcka Spółdzielnia Mieszkaniowa, OSM Ostrołęka, Radosny Świetlicobus, Ostrołęka\nW CKZiU bezpłatna nauka zawodu także na kursach kwalifikacyjnych


W rocznym cyklu nazistowskich świąt i rytuałów Boże Narodzenie było okazją dla hitlerowskich przywódców, aby okazać nieco bardziej humanitarne oblicze. Służyć temu miały gigantyczne imprezy świąteczne organizowane w domach kultury, pałacach sportu czy w domach towarowych.\nFoto sputputs/foter.com, Matthias Böckel /Pixabay\nNa tle olbrzymich choinek Goebbels lub Goering jako najbardziej popularni ministrowie rozdawali dzieciom z rodzin robotniczych lub rolniczych paczki słodyczy i naprawdę piękne zabawki. Do dzisiaj zachowała się przedwojenna kronika filmowa ukazująca zabawę świąteczną z „dobrym wujkiem Goeringiem” w jednym z domów towarowych Berlina, który poucza dzieci, że od tej pory powinny w każde Boże Narodzenie pamiętać przede wszystkim o ich ukochanym wodzu Adolfie Hitlerze.\nBoże Narodzenie zamykało całoroczny cykl świąt narodowo-socjalistycznych. W swojej tradycyjnej oprawie nie pasowało jednak do pozostałych wydarzeń w kalendarzu nazistowskim. Mimo prób wprowadzania nazwy „święto przesilenia zimowego” czy „sezonu pomocy zimowej” Niemcy konsekwentnie pielęgnowali chrześcijański charakter tego święta. Jeżeli więc nazistom nie udało się wykorzenić wielowiekowych tradycji obchodzonych w ten jeden dzień w roku, to próbowali go z nawiązką wyrównać przez pozostałe 12 miesięcy. Sekwencję nowych neopogańskich świąt narzuconych narodowi niemieckiemu przez narodowy socjalizm otwierał 30 stycznia – Dzień Przejęcia Władzy. Była to coroczna okazja do przemarszów po ulicach największych niemieckich miast korowodów SA-manów niosących w dłoniach zapalone pochodnie.\nPóźnym wieczorem tego dnia wódz przybywał na Koenigsplatz w Monachium, aby w mistycznej atmosferze teatralnej, na tle pięknych budowli miasta, przy światłach zapalonych pochodni i reflektorów kroniki filmowej, przy dźwiękach werbli i łopotaniu tysięcy sztandarów namaścić swoim pozdrowieniem uczniów partyjnej szkoły wodzów. Ideologowie narodowego socjalizmu mieli nadzieję, że właśnie 20 kwietnia traktowany jako dzień narodzin „Mesjasza Niemiec” i zastąpi „trącające żydowską tradycją” Boże Narodzenie.\nŚwiętem zamykającym neopogański kalendarz nazistów miał być 9 listopada. Tego dnia weterani puczu monachijskiego z powagą maszerowali przez ulice bawarskiej stolicy, aby ostatecznie dotrzeć przed Feldherrnhalle – miejsce spoczynku kilku zastrzelonych puczystów. Znany brytyjski historyk Richard Grünberg nazwał te obchody „bombastyczną wersją Drogi Krzyżowej, (...) [gdzie] Kalwaria i Zmartwychwstanie łączyły się w jedno ponure i wstrząsające widowisko”.\nDodatkowym zmartwieniem nazistów był historyczny podział Rzeszy na kraje tradycyjnie katolickie, do których należały głównie Bawaria, Austria i Nadrenia, oraz obszary zdominowane przez protestantów, z Prusami na czele. Katolicy dawnego imperium Hohenzollernów stanowili obecnie około jednej trzeciej ludności „nowych Niemiec”.\nAle sam Hitler okazał się pragmatykiem w relacji z Kościołem katolickim, którego strukturę hierarchiczną uważał zresztą za wzorcowy przykład funkcjonowania władzy. Dlatego jako kanclerz wyraził zgodę na podpisanie konkordatu i ustanowienie siedmiu świąt kościelnych dniami wolnymi od pracy. Dodatkowo w 1933 r. nakazał, aby funkcjonariusze partyjni, którzy porzucili praktykę religijną, teraz do niej wracali. Na efekty tej polityki nie trzeba było długo czekać. Hierarchia kościelna zaczęła wyrażać się z szacunkiem o nowej władzy. Rzymskokatolicki biskup Burger stwierdził publicznie, że „obecne cele rządu Rzeszy są już od dawna celami Kościoła katolickiego”.\nPewien katolicki teolog z Tybingi napisał w jednej z lokalnych gazet katolickich: „I oto staje przed nami on [Hitler], którego wieściły głosy naszych poetów i mędrców, wyzwoliciel niemieckiego geniuszu, który zdjął zaćmę z naszych oczu i nauczył nas widzieć sprawy polityczne oraz wizję, którą musimy na nowo ukochać – naszą jedność krwi, naszą niemiecką jaźń, Homo germanicus”.\nJeszcze dalej w kulcie wodza szli protestanci, których niechlubną reprezentację w Trzeciej Rzeszy stanowili pastor Hossenfelder, dr Kraus i kapelan pułkowy Ludwig Muller, nagrodzony za swoje oddanie nazizmowi tytułem państwowym „biskupa Rzeszy”. Teolog protestancki dr Kraus wzywał do oczyszczenia ewangelii ze wszystkich elementów „nieniemieckich”, do których zaliczył m.in. listy „czołowego żydowskiego propagatora żydowskiej wersji chrześcijaństwa” świętego Pawła z Tarsu; określał go „jako kozła ofiarnego i nędznego teologa, rabbiego Pawła”.\nDla tych ludzi, którzy starali się zbudować podwaliny proreżimowego Kościoła Narodowego, postać samego Zbawiciela Jezusa Chrystusa stawała się coraz bardziej niewygodna. Opis jego narodzin stanowił podwójny problem – z jednej bowiem strony ukazywał okrucieństwo żydowskiego króla Heroda, z drugiej gloryfikował przyjście na świat „króla Izraela”. Wyrazem stanowiska NSDAP w kwestii kultu Chrystusa i świąt chrześcijańskich była dopiero pseudofilozoficzna broszura autorstwa głównego ideologa NSDAP Alfreda Rosenberga pt. ,,Mit dwudziestego wieku”. Rosenberg nie patyczkował się z chrześcijaństwem w żadnej formie. Jego antychrześcijańska zajadłość przejawiała się w takich słowach, że nawet fanatycznie oddani Hitlerowi duchowni z Glaubensbewegung Deutscher Christen uznali je oficjalnie za szokujące i godne potępienia.\nW Trzeciej Rzeszy nic jednak nie działo się bez akceptacji wodza. Broszura Rosenberga oznaczała jedno – wcześniej czy później naziści rozliczą się z chrześcijaństwem. Prawdopodobnie miało to nastąpić dopiero po „ostatecznym zwycięstwie”. Gdyby Niemcy wygrały wojnę, pierwszą zmianą byłoby zapewne wprowadzenie zakazu obchodów wszelkich świąt chrześcijańskich, z Bożym Narodzeniem na czele.\nNarodowi socjaliści robili wszystko, by umniejszyć chrześcijański charakter świąt Bożego Narodzenia. Tak bardzo popularne w niemieckich miastach szopki zastąpiły w Trzeciej Rzeszy ołtarzyki ze swastykami i portretami Hitlera. Wszelkie próby przedstawień dzieciątka Jezus jako „żydowskiego króla” były zakazane. Ozdoby świąteczne miały mieć ściśle narodowy charakter. Jedynie na głębokiej prowincji, gdzie ideologia NSDAP docierała bardzo powoli, zachowano tradycyjnie lokalny charakter Bożego Narodzenia. W niemieckich miastach nawet tradycyjne ciasteczka wypiekane w wieczór wigilijny miały kształt swastyki. Narodowo-socjalistyczni przywódcy zalecali, aby dziewczynkom dawać pod choinkę lalki i wózki w celu przygotowania ich do roli matki. Najpopularniejszym prezentem dla chłopców był ołowiany szwadron SS, dumnie kroczący krokiem defiladowym. W połowie grudnia w niemieckich sklepach następował wysyp zabawek militarnych dla chłopców. Od blaszanych bębenków po blaszane czołgi.\nW 2009 r. Centrum Dokumentacji Narodowego Socjalizmu w Kolonii zorganizowało wystawę na temat obchodów Bożego Narodzenia w Trzeciej Rzeszy. Zwiedzający mogli zobaczyć blachy do wypieku ciasta w kształcie swastyki, papier do prezentów z wzorkami w runa SS czy ozdoby choinkowe w kształcie amunicji. Goście wystawy byli zdumieni, jak wiele zmian poczynionych przez hitlerowców zachowało się do dzisiaj. Jedna z kobiet po raz pierwszy w życiu ze zdumieniem dowiedziała się, że przed dojściem Hitlera do władzy w kolędzie „Es ist für uns eine Zeit angekommen” (Dla nas nadszedł ten czas) była zwrotka o przyjściu na świat Chrystusa. A przecież pod czujnym okiem Alfreda Rosenberga zmian dokonano niemal we wszystkich kolędach niemieckich i, co ciekawsze, w tej okrojonej formie obowiązują one często do dzisiaj.


2020 Wrzesień | ciekawy spis\nOczywiste zmiany hormonalne świadczą, iż masz prawo rozpocząć zauważać symptomy menopauzy, takie jak uderzenia gorąca, nocne poty i huśtawki nastrojów, lecz nie musisz bezczynnie akceptować faktu, iż liczba na wadze w łazience także cały czas rośnie.\nOto, co dzieje się z Twoim ciałem: rozkład ciężaru zmienia się w miarę menopauzy, a akcesoryjne kilogramy gromadzą się dookoła twojego brzucha. Przed, w trakcie i po menopauzie poziom estrogenu zaczyna słabnąć, a metabolizm spowalnia, co hamuje utratę masy ciała, zwłaszcza w okolicy środkowej. Tłuszcz z brzucha nie jest po prostu denerwujący – jest również niezdrowy. Badania pokazują, iż zwiększa to ryzyko chorób serca, cukrzycy, niektórych nowotworów, a może nawet wczesnej śmierci.\nTo, co pragniesz dzisiaj zastosować, to trening interwałowy o wysokiej intensywności – świadczy to przeplatanie impulsów o wysokiej intensywności z mniejszą intensywnością w trakcie treningu. Twój metabolizm spowolnił się, niektóre badania sugerują, że spala kilkaset kalorii mniej na dzień. Patrz w następstwie tego na to, co jesz i dokonuj świadomych wyborów co do tego, co dajesz na talerz.\nKobiety w średnim wieku znakomicie zdają sobie kwestię z tego dylematu oraz tego, jak niesłychanie je to dotyka. Rozpatrzmy niektóre z przyczyn, dla których tak się stało, oraz sposoby, w które panie mogą zapobiegać kłopotom na emeryturze.\nW wielu specjalizacjach panie w tym samym wieku nie zyskiwały tyle samo, co mężczyźni. Poza tym ich kariera została przerwana w związku z posiadaniem potomstwa i przebywaniem w mieszkaniu, co miało związek z tym, że musiały wychowywać swoje dzieci. W niektórych przypadkach porzucając własne aspiracje zawodowe, zaczęły jeździć z małżonkiem, gdy był w stanie kształtować swoją karierę. Kiedy kobiety te były gotowe do powtórnego wejścia na rynek pracy, strwoniły wartościowy czas oraz dochody, a również składki na ubezpieczenie społeczne.\nNastępnym elementem prowadzącym do braku gotowości kobiet jest to, iż kobiety są naturalnymi opiekunami własnej rodziny, są niezliczone przypadki, w jakich kobiety musiały poprzednio odchodzić z pracy. Są to osoby pozostające w domu, gwarantujące niezbędną opiekę dziecku szczególnej troski, starszym rodzicom czy też teściom oraz prawdopodobnie schorowanemu mężowi. Prócz tego wszystkiego, przyspieszenie wskaźnika rozwodów dla osób powyżej 50-tego roku życia, przysporzyło się do niestabilności finansowej kobiet. Niepokój otaczający tę realność pogarsza fakt, że kobiety na ogół żyją dłużej aniżeli faceci oraz zwykle mają więcej kłopotów medycznych.


Niemiecki historyk: sam pomnik dla polskich ofiar okupacji nie wystarczy | dzieje.pl - Historia Polski\nPUBLIKACJA: 13.09.2019 Wiadomości\nNiemiecki historyk Norbert Frei przekonuje w piątkowym komentarzu na łamach "Sueddeutsche Zeitung", że pomnik polskich ofiar okupacji, który wywołał dyskusje w RFN, nie wystarczy. Nie odda on bowiem horroru, jakim były rządy III Rzeszy w podbitej Polsce.\nFrei, który jest profesorem historii na uniwersytecie w Jenie, ubolewa, że większości Niemców termin "cierpienie na Wschodzie" kojarzy się z tzw. wypędzonymi. Mało kto wie jednak o skali i brutalności zbrodni popełnionych wcześniej przez nazistów na terenach okupowanej Polski.\n"Dekrety Hitlera z 7 października 1939 roku zamieniły zachodnią część Polski, podbitą w porozumieniu ze Stalinem, w pole praktyk i eksperymentów dla narodowosocjalistycznej polityki rasowej i demograficznej" - pisze naukowiec i przypomina, że w Wielkopolsce i w Gdańsku w ciągu kilku tygodni szwadrony śmierci SD (Sicherheitsdienst) wspomagana przez oddziały Volksdeutscher Selbstschutz wymordowały kilkadziesiąt tysięcy osób.\n"Nauczyciele i profesorowie, lekarze i duchowni byli rozstrzeliwani jako potencjalni organizatorzy ruchu oporu. Polskie szpitale psychiatryczne zostały zlikwidowane na początku 1940 roku. Przy pomocy karabinów maszynowych" - przypomina Frei.\nPodczas gdy w anektowanej zachodniej Polsce chodziło o jak najszybszą germanizację, to w środkowej części kraju "powstało nowe niemieckie imperium kolonialne na czele z Hansem Frankiem, byłym prawnikiem Hitlera z Monachium, tak zwane Generalne Gubernatorstwo".\n"Dziennik Franka to zapis rządów horrendalnego terroru, w którym brali udział uchodzący za poczciwców niemieccy urzędnicy administracyjni. Wobec niemal nieograniczonych możliwości wymuszania łapówek wielu z nich stało się prawdziwymi despotami na podległych im terenach" - konstatuje niemiecki historyk.\nJak pisze - wbrew temu, co uspokajająco powtarzało się w Niemczech - wojna eksterminacyjna na Wschodzie nie zaczęła się w 1941 roku od ataku na ZSRR, ale w 1939 roku w Polsce. "Okupacja tego kraju była nie tylko najdłuższa, ale też najbardziej zbrodnicza" - ocenia Frei.\nPrzypominając o inicjatywie budowy pomnika ku czci Polaków, którzy byli ofiarami Niemców podczas II wojny światowej, historyk uznaje, że jest to gest słuszny, ale daleko niewystarczający, nie da się bowiem oddać na tabliczce na pomniku skali bestialstwa niemieckiej okupacji. Dlatego ważne jest, by powstało również muzeum dokumentujące zbrodnie III Rzeszy na Wschodzie - postuluje Frei.\n"W odróżnieniu od Polski w Niemczech nie ma muzeum II wojny światowej" - konkluduje.\nZ inicjatywą budowy pomnika upamiętniającego Polaków wystąpił w 2017 roku Florian Mausbach, emerytowany szef Federalnego Urzędu Budownictwa i Zagospodarowania Przestrzennego. Do zwolenników idei należy m.in. przewodniczący Bundestagu Wolfgang Schaeuble. W niemieckim parlamencie ideę popiera około 240 deputowanych różnych frakcji, poza narodowo-populistyczną Alternatywą dla Niemiec (AfD). Jako potencjalne miejsce upamiętnienia wskazuje się Plac Askański w centrum Berlina, nieopodal ruin zburzonego w czasie wojny dworca kolejowego.\nasc/ akl/ ap/ pat/\nWiceminister M. Gawin o stanowisku austriackiego MSW ws. upamiętnienia obozu w Gusen\nMagdalena Gawin: chcielibyśmy w b. obozie w Gusen zachować od zniszczenia to, co można\nPolska delegacja na obchodach 72. rocznicy wyzwolenia obozu Mauthausen


Do główki najwyżej wyskakuje Marcin Kamiński (Fot. Dawid Antecki / Agencja Gazeta)\n- Czekałem na to powołanie, chociaż nie spodziewałem się, że przyjdzie już teraz. Ale w czwartek zadzwonił trener Adam Nawałka i powiedział, że choć dawno się nie widzieliśmy, to czas, abym wrócił do kadry - mówi nam powołany do reprezentacji Polski na mecz z Rumunią Marcin Kamiński. Już w poniedziałek duży wywiad z obrońcą VfB Stuttgart w "Wywiadówce Staszewskiego" na Sport.pl!\nSebastian Staszewski: Gratuluję powrotu do reprezentacji Polski. Jest pan zaskoczony?\nMarcin Kamiński: Szczerze mówiąc, czekałem na to powołanie, chociaż nie spodziewałem się, że przyjdzie już teraz. Wiedziałem, że obserwuje mnie Hubert Małowiejski, kilkukrotnie bywał na meczach Stuttgartu, rozmawialiśmy też przez telefon. Ale myśl, że mam realną szansę, do mnie nie docierała. Aż do czwartku. Zadzwonił selekcjoner Nawałka, krótko porozmawialiśmy. Powiedział, że dawno się nie widzieliśmy, ale nadszedł mój moment i czas znów pojawić się na zgrupowaniu. Zrobię to z wielką przyjemnością.\nSłyszę w pana głosie euforię.\n- Bo cieszę się jak dziecko! Znów będę na kadrze. Chcę się nacieszyć tą chwilą.\nJak na powołanie zareagowała pana narzeczona i klan Kamińskich?\n- Wszyscy są bardzo szczęśliwi. Dopingowali mnie przez kilka ostatnich lat, chociaż teraz byliśmy skupieni na regularnej grze w Stuttgarcie i awansie do Bundesligi. Udało się i to pierwsze, i drugie. A na dodatek na sam koniec sezonu spotkała mnie taka niespodzianka! Otrzymałem już sporo gratulacji z klubu, od kolegów i trenerów. Hannes Wolf już wcześnie mówił mi, że walczymy o mój powrót do reprezentacji. Zrobił wszystko, aby mi pomóc. W sumie wszyscy wokół się cieszą, haha.\nAnalizował pan już szanse na grę w meczu z Rumunią? Kamil Glik pauzuje, pewniakiem jest natomiast Michał Pazdan. Rywalizacja będzie toczyła się miedzy panem, Igorem Lewczukiem i Thiago Cionkiem.\n- Ciągle mam przed sobą ostatni ligowy mecz w 2. Bundeslidze, w niedzielę gramy u siebie z Würzburgerem. Musimy utrzymać pierwsze miejsce w tabeli. Dlatego staram się zachować chłodną głowę. Ale po tym spotkaniu na pewno skupię się na kadrze i pojawią się w głowie myśli, że może będzie szansa na występ. Na pewno chcę pokazać się z jak najlepszej strony. Tylko tak mogę przekonać do siebie trenera Nawałkę.\nJest pan zadowolony z aktualnej dyspozycji?\n- Czuję się dobrze, naprawdę dobrze. Pewność siebie zdecydowanie urosła, umiejętności – myślę, że też. W tej chwili czuję się tak, jak chciałbym. Fizycznie jest super, mentalnie też jestem mocny.\nPo raz ostatni zagrał pan w reprezentacji 15 listopada 2013 roku. To był selekcjonerski debiut Nawałki, a reprezentacja dostała baty od Słowaków. Teraz otrzymał pan drugą szansę. Ma pan świadomość, że trzeciej może już nie być?\n- Oczywiście. Niektórzy mają tylko jedną w życiu. Ja dostałem kolejną. Wiem teraz, co muszę zrobić i zrobię wszystko, aby pokazać selekcjonerowi, że tym razem spełnię jego oczekiwania.\n>>> Zawiodłem Nawałkę. On mi zaufał, a ja nie spełniłem jego oczekiwań (...) Po meczu z Grecją płakałem. Mieliśmy świetną pakę, ograliśmy Szwedów, a i tak nic to nie dało (...) Niemcy mają pretensje, że nie mówię po niemiecku. A jak ich o to proszę, odpowiadają: - Wolimy po angielsku, bo też szkolimy język - mówi Marcin Kamiński w rozmowie z Sebastianem Staszewskim z cyklu „Wywiadówka Staszewskiego”. Cały wywiad na Sport.pl już w poniedziałek!