Wielu nigdy nie wybierze się na wymarzone wakacje. Będą śnić na jawie, mówiąc „Pewnego dnia”, ale potem odkładają to na czas, który może nigdy nie nadejść. Dzisiaj mówimy nie tej potrzebie i tak, jeśli chodzi o wydawanie pieniędzy na to o czym tylko mółwimy.\nByć może chcesz odkryć własne podwórko lub wyruszyć za granicę, aby zanurzyć się w egzotycznych miejscach. Świat jest pełen oszałamiających widoków, uroczych miasteczek i fascynujących kultur, które tylko czekają na odkrycie i zabawę.\nWięc od czego zaczynasz? Od rezerwacji zakwaterowania po ustalenie paszportu lub wizy, planowanie wymarzonych wakacji może być nieco przytłaczające - nie wspominając o myśli, która często wkrada się, gdy masz zamiar zasnąć w nocy: Czy zapomniałem o czymś?\nDlatego stworzyliśmy kompletny przewodnik turystyczny, który pomoże Ci zaplanować od końca do końca wymarzone wakacje. Aby rozpocząć, zapoznaj się z poniższymi tematami!\nJesteśmy z Tobą:\n2. Przeprowadź poszukiwania w Internecie\n3. Sprawdź wymagania dotyczące paszportu i wizy\n4. Chroń się w czasie wakacji\n5. Zarezerwuj loty i hotel, spa lub inny nocleg w destynacji\n6. Pójdź do lekarza, dentysty\n7. Zapakuj i zabezpiecz swoje torby\n8. Zaplanuj, jak będziesz się poruszać. Auto, busem, rikszą czy w inny sposób.\n9. Spraw, aby Twój budżet podróżny był w sam raz\n1. Wybierz wymarzone miejsce docelowe\nZapytaj znajomych i rodzinę!\nPlanując wakacje, pierwszym krokiem jest podjęcie decyzji, dokąd chcesz pojechać i co chcesz robić. Czy chcesz wyjechać za granicę, czy wolisz zwiedzić Polskę? Jeśli nie masz pewności, poproszenie rodziny i znajomych jest często dobrym miejscem na rozpoczęcie, ponieważ mogą udzielić wskazówek na podstawie własnych doświadczeń i tego, co według nich Ci się spodoba. Na podstawie tych rozmów możesz zawęzić listę potencjalnych miejsc docelowych do pięciu najlepszych.\nNajpopularniejsze cele podróży zagranicznych\nJeśli wybierasz się za granicę, innym sposobem na zawężenie listy potencjalnych miejsc docelowych jest sprawdzenie, gdzie często bywają inni polscy podróżnicy.\nWedług badań najpopularniejsze miejsca docelowe dla mieszkańców Polski w okresie wakacyjnym to wyjazdy nad polskie morze Bałtyckie, góry Tatry lub Beskidy oraz pasma Sudetów.\nOgólnie rzecz biorąc, najwyższy procentowy wzrost w przypadku osób podróżujących krótkoterminowo odnotowano nad morze bałtyckie, co sugeruje, że w szczególności te miejsca były popularne wśród turystów z Polski, szczególnie tych z małymi dziećmi.\nChociaż te statystyki mogą wskazywać, gdzie jest popularne wśród turystów, nie ograniczaj się tymi sugestiami. Zawsze powinieneś opierać swoją listę podróży na miejscach docelowych i atrakcjach, które będą pasować do twojej listy życzeń. Kto wie; możesz w końcu podziwiać zorzę polarną na mroźnych obrzeżach Islandii lub wspaniałość Uluru.\nTwoja trasa: Czego chcesz doświadczyć?\nKiedy wyobrażasz sobie siebie na wakacjach, co sobie wyobrażasz? Czy widzisz siebie wyciągającego się pod zacienioną palmą, zasypiającego przy dźwiękach rozbijających się fal? A może pragnienie historii zaprowadzi Cię brukowanymi uliczkami wybrukowanymi opowieściami o przeszłości?\nAby pomóc Ci zawęzić listę miejsc docelowych, musisz rozważyć, czy lista oferuje doświadczenia z Twojej listy życzeń.\nJeśli lubisz jeździć na nartach lub snowboardzie, wybierz się do kraju, który oferuje świeży puch i mnóstwo tras narciarskich. Austria, Szwajcaria, Francuskie Pireneje oferują szeroki wachlarz możliwości jazdy na nartach i snowboardzie nawet latem.\nW Szwajcarii znajdują się także świetne ośrodki narciarskie i snowboardowe, czynne cały rok. Nie tylko możesz wsiąść na pokład lub jeździć na nartach przez jedne z najlepszych tras na świecie, ale możesz też rozluźnić mięśnie po długim dniu spędzonym w górach w źródłach termalnych z hydromasażem itp.\nNurkowanie to kolejny popularny sport, który może pomóc Ci wskazać idealne miejsce na podróż. Egipt, Australia szczycą się piękną Rafą Koralową, podczas gdy w Indonezji znajdują się jedne z najlepszych miejsc do nurkowania na świecie, z rekinami wielorybimi, wrakami statków, płaszczkami i szeregiem unikatowych stworzeń morskich.\nLubisz adrenalinę? Nowa Zelandia, a dokładniej Queenstown, jest często nazywana światową stolicą przygód, a przy tak wielu atrakcjach jest oczywiste, dlaczego! Od skoków na bungee po pływanie łodzią motorową, latanie na „kicie” po jazdę na rowerze - jest wszystko dla początkującego śmiałka.\nMnóstwo historycznego uroku sprawia, że Europa jest zawsze popularnym celem podróży dla turystów z całego świata. Długość lotu dorównuje jedynie długiej liście języków, a różnorodność kultur i malowniczych krajobrazów obfituje. Popularne miejsca to Wielka Brytania, Francja i Hiszpania, ale jeśli masz ochotę na małą podróż, jest o wiele więcej do odkrycia.\nJeśli chodzi o mekki kulturowe, Japonia, czy miasta takie jak Szanghaj w Chinach są gorącymi miejscami na wakacje dzięki swoim zaawansowanym technologicznie miastom, urzekającej kulturze i urokowi nieznanego. Bujne lasy i starożytne świątynie - tutaj naprawdę każdy znajdzie coś dla siebie. Miej również oko na loty, ponieważ możesz zdobyć bardzo tani bilet.\nChcesz odkryć tropikalny raj? Wyspa na Fidżi może być tylko biletem. Jeśli Twój budżet jest napięty, ale nadal chcesz wyjechać za granicę, Koh Samui, Ko Lanta i Ko Chang w Tajlandii również mogą być dobrym wyborem. Aby dowiedzieć się więcej na ten temat, zapoznaj się z naszą Mapą Tajlandii czy innych krajów dalekiej Azji.\nJeśli planujesz wakacje na plaży w Australii, masz prawie nieograniczone możliwości; Bay of Fires na Tasmanii oferuje kilometry drobnoziarnistego piasku i czystych wód, z możliwością kempingowania przy plaży lub luksusowych domków ekologicznych. Noosa Heads organizuje również show z pięknymi plażami, modnymi restauracjami i sklepami przy słynnej Hastings Street oraz idyllicznym parkiem narodowym, po którym można wędrować, szukając schronienia przed słońcem Queensland.\nDlaczego nie podążasz za swoim apetytem do miejsca, które słynie z wyśmienitej kuchni? Jednym z ulubionych miejsc Turystów Kulinarnych są Włochy, z tradycyjnymi pizzami Margherita (nie znajdziesz ananasa na żadnej pizzy we Włoszech), spaghetti al dente i wszystkimi smakami lodów praktycznie na każdym rogu ulicy.\nGrecja to kolejny wspaniały cel, który serwuje swoje jedzenie z widokiem. Oliwa z oliwek jest jak złoto w tej części świata, a po spożyciu dolmy lub gyrosa wypełnionego świeżym mięsem i tzatziki ciężko będzie wstać od stołu. Wyspy greckie słyną również z lokalnie złowionych owoców morza.\nJedz, aż będziesz gotowy na sjestę w Hiszpanii, z wędlinami, paellą, gulaszem fasolowym i lokalnym ulubionym: empanada gallega - pikantne ciasto nadające się do pękania z mieloną wieprzowiną i chorizo lub owocami morza i papryką z wolno gotowaną cebulą sos.\nTo tylko niektóre przykłady wspaniałego jedzenia, które nasz świat ma do zaoferowania. Jednak bez względu na to, gdzie się wybierasz, Twoje kubki smakowe z pewnością oszaleją.


Japonia: Burmistrz Nago prosi polityków o nieprzenoszenie bazy wojskowej do swojego miasta | Centrum Studiów Polska-Azja\n18 lutego 2010 13:54 / przez Domyślny dla witryny\nUlica w Nago\nNowy burmistrz miasta Nago (pref. Okinawa), Inamine Susumu, w środę spotkał się w Tokio z ministrami spraw zagranicznych oraz obrony narodowej, Okadą Katsuyą i Kitazawą Toshimim, kolejny raz informując o swojej dezaprobacie dla przenoszenia do swojego miasta bazy wojsk USA Futemma (ob. Ginowan, pref. Okinawa).\n„Kandydowałem, obiecując, że nie pozwolę budować nowych baz, czy to na lądzie, czy na morzu,” powiedział Inamine reporterom po spotkaniu z Kitazawą. „Zobowiązałem się do tego i poprosiłem [Kitazawę], żeby nie robił niczego, co może stać się dla mieszkańców przyczyną zaniepokojenia albo obciążeniem.”\nW czwartek Inamine miał się również spotkać z premierem Hatoyamą Yukio.\nPartia Socjaldemokratyczna, partner koalicyjny rządzącej Partii Demokratycznej, zagroziła wyjściem z koalicji, jeśli baza Futemma zostanie przeniesiona do innej lokalizacji w granicach Okinawy.\nNowa Partia Narodowa, drugi koalicjant PD, zaproponowała dwa plany przenosin bazy Futemma wewnątrz granic Okinawy.\nRządowy zespół zadaniowy pod wodzą szefa kancelarii premiera, Hirano Hirofumiego, miał w środę otrzymać od PSD oraz NPN propozycje planów przenosin bazy. Ostatecznie termin został przedłużony, by dać partiom czas na koordynację.\ntagi:baza Futemma,bazy wojskowe w Japonii,Ginowan,Hirano Hirofumi,Inamine Susumu,Japonia,Japońska Partia Demokratyczna,Japońska Partia Socjaldemokratyczna,Kitazawa Toshimi,Nago,Nowa Partia Narodowa,Okada Katsuya,Okinawa,USA\nJaponia: Burmistrz Nago prosi polityków o nieprzenoszenie bazy wojskowej do swojego miasta Reviewed by Domyślny dla witryny on 18 lutego 2010 .\nNowy burmistrz miasta Nago (pref. Okinawa), Inamine Susumu, w środę spotkał się w Tokio z ministrami spraw zagranicznych oraz obrony narodowej, Okadą Katsuyą i Kitazawą Toshimim, kolejny raz informując o swojej dezaprobacie dla przenoszenia do swojego miasta bazy wojsk USA Futemma (ob. Ginowan, pref. Okinawa). „Kandydowałem, obiecując, że nie pozwolę budować nowych baz, czy to


Gazeta Podatkowa nr 96 (1658) z dnia 2.12.2019 - Gazeta Podatkowa on-line\nAktualnie jesteś: Gazeta Podatkowa (strona główna) » Archiwum rocznikowe » Gazeta Podatkowa NR 96 (1658) z dn. 2.12.2019\nNr 96 (1658) z dnia 2.12.2019\nDodatkowe wyposażenie samochodu w kosztach str. 1\nKIS o przechowywaniu dokumentacji dotyczącej straty str. 1\nOd 2020 r. elektroniczne dokumenty dotyczące odpadów str. 1\nRząd ponownie w sprawie przeniesienia środków z OFE do IKE lub ZUS str. 2\nPodatek od sprzedaży detalicznej zawieszony do 1 lipca 2020 r. str. 2\nPrzekazywanie składek do ZUS ze środków na rachunku VAT str. 2\nWsparcie w ramach projektu "Sukcesja w firmach rodzinnych" str. 2\nNowy wzór AKC-U/S str. 2\nNoclegi bez VAT str. 3\nKoszty przesyłki str. 3\nUstalenie wartości początkowej wybudowanej nieruchomości str. 3\nWysokość renty socjalnej uzależniona od uprawnień do renty rodzinnej str. 4\nWypadek w pracy pracownicy w ciąży str. 4\nPostępowanie orzecznicze w sprawie 500+ dla rencisty str. 4\nPracownik w zagranicznej delegacji str. 5\nWpływ firmowej darowizny na podatek dochodowy str. 5\nZmiana warunków do zastosowania 0% stawki VAT przy WDT od 1 stycznia 2020 r. str. 6\nWarunki otrzymania zwrotu na rachunek VAT str. 6\nOświadczenie od obsługującego kasę fiskalną str. 6\nSkładniki wynagrodzenia kierowcy w podstawie urlopowej str. 7\nUstalenie wynagrodzenia za pracę przez część miesiąca str. 7\nUrlop kodeksowy po zakończeniu zawodowej służby wojskowej str. 7\nZmiana warunków płacowych w okresie ochrony przedemerytalnej str. 7\nObowiązki płatników w interpretacjach ZUS str. 8\nRozliczenie składek ZUS od wynagrodzenia i ekwiwalentu za urlop pracownika zwolnionego z PIT str. 8\nUstalanie podstawy zasiłku po przekroczeniu podstawy składek emerytalno-rentowych str. 9\nChorobowe z ZUS a wcześniejsze ubezpieczenie w KRUS str. 9\nZasiłek opiekuńczy dla pracownicy w ciąży str. 9\nZwrot VAT a zaległy podatek od nieruchomości str. 10\nTytuł wykonawczy w egzekucji administracyjnej str. 10\nZgłoszenie konta przez spółkę jawną str. 10\nTermin przedstawienia dowodów str. 10\nZmiana etatu a podstawa wymiaru składek emerytalno-rentowych dla osoby na urlopie wychowawczym str. 11\nUbezpieczenie zleceniobiorcy pobierającego stypendium doktoranckie str. 11\nSkładki ZUS przedsiębiorcy z emeryturą z KRUS str. 11\nOskładkowanie abonamentu medycznego przekazanego choremu pracownikowi str. 11\nEwidencja zobowiązania w euro zapłaconego z rachunku złotówkowego str. 13\nUjęcie w księgach rachunkowych wypłaty świadczeń z FGŚP str. 13\nKara umowna w księdze podatkowej str. 13\nZgłoszenie do CRBR nowym obowiązkiem dla większości spółek handlowych str. 14\nTryby rozwiązania umowy o pracę str. 15\nZUS przy dwóch umowach cywilnoprawnych str. 16\nŻaluzje nie są objęte ulgą termomodernizacyjną str. 16\nVAT przy sprzedaży sprzętu komputerowego dla placówek oświatowych str. 16\nSprawne wykreślenie spółki osobowej z KRS str. 17\nSkutki zawieszenia wspólnika w wykonywaniu praw udziałowych str. 17\nOdpowiedzialność za długi spółki jawnej w razie zbycia udziału str. 17\nJak chronić swoje dane osobowe? str. 18\nPracownica na wychowawczym a zawieszenie działalności gospodarczej str. 18\nPrzedsiębiorstwo powiązane wykazywane w INF-O-PP str. 18\nNie ma grantu dla żony zatrudnionej jako telepracownik str. 18\nProblematyczne składki ZUS przy pracy najemnej i działalności gospodarczej w dwóch krajach UE str. 19\nDotacja na przeprowadzenie prac B+R i wdrożenie ich wyników str. 19\nOddelegowanie pracownika do pracy w projekcie tylko w formie pisemnej str. 19\nWpis do KRS, formalności po wpisie i rachunkowość nowo zakładanej spółki str. 20\nRaport ZUS RCA za pracownika wykonującego zlecenie str. 21\nNowe pozycje dotyczące MPP w deklaracji VAT str. 21\nWniosek o świadczenie rehabilitacyjne na dalszy okres str. 21\nBilans otwarcia likwidacji spółki z o.o. str. 22\nDofinansowanie z PFRON na pracownika ponownie zatrudnionego str. 22\nVAT z paragonu za przejazd autostradą str. 22\nSprzedaż towaru w systemie VAT marża str. 22\nOdwołanie wykonanej darowizny z powodu rażącej niewdzięczności str. 23\nNieprawidłowa wycena przedmiotów zajętych przez komornika str. 23\nZachowanie prawa do bonifikaty po zbyciu lokalu str. 23\nStrefa ruchu i mandat za złe parkowanie na parkingu prywatnym str. 23\nPełnomocnictwo do działania przed urzędnikiem str. 23\nPodatek dochodowy w wyjaśnieniach organów podatkowych


Jaką pralkę wirnikową wybrać? RANKING 2021 pralek z wirówką na Eurobb.net\nEurobb.net - Jaki sprzęt do domu? ⇒ Łazienka ⇒ Pralka wirnikowa\nPralka wirnikowa Ranking styczeń 2022\nOpublikowane dnia 16 marca 2021\tprzez eurobb\t0 Opinie5\nObecnie pralki wirnikowe o nazwie Frania produkowane są przez firmę Emalia Olkusz, która przejęła prawa do tej nazwy.\nPralka wirnikowa jest tańsza od pralki automatycznej, pozwala też oszczędzać na wodzie oraz prądzie. Nowoczesne pralki wirnikowe są wyposażone w:\nmechanizm odpompowujący wodę,\nKomora do prania mieści około 4 kilogramy prania, a do wirowania około 3 kilogramy. Nie jest to dużo, dlatego planując duże pranie należy podzielić je na kilka części.\nPralka wirnikowa sprawdzi się w domu singla lub młodej pary, w wieloosobowej rodzinie nie spełni raczej zadania. Sama pralka waży kilkanaście kilogramów, co jest wartością niedużą w porównaniu z innymi typami pralek.\n1 Jakie kryteria i parametry są ważne?\n2 Jak długo trwa pranie w pralce wirnikowej?\n3 Eksploatacja pralki wirnikowej\n4 Pralki wirnikowe ◊ Ranking styczeń 2022 ◊\nJakie kryteria i parametry są ważne?\nDecydując się na zakup pralki wirnikowej warto pamiętać o kilku kwestiach, które pomogą w wyborze najlepszego możliwe dla nas sprzętu. Jakie czynniki i parametry są istotne?\nPojemność oraz gabaryty – niewielka wirówka może zwykle wyprać do 3 kg ubrań, co dla kilkuosobowej rodziny z pewnością może się okazać niewystarczające. Większe modele mogą posłużyć już jako podstawowy sprzęt do wykorzystania w codziennej eksploatacji. Pamiętajmy, że spore gabaryty idą w parze z wagą, która w większych pralkach wirnikowych może przekraczać 20 kg;\nMoc pralki wirnikowej – duża moc przyda się nam wtedy, gdy chcemy zakupić wirówkę o sporych gabarytach. W takiej sytuacji warto wybrać sprzęt przynajmniej 1500 W;\nObsługa oraz sterowanie – na rynku znaleźć możemy również pralki, która umożliwiają pobieranie wody już z wodociągu, przez co nie jest konieczne własnoręczne jej przygotowanie przed uruchomieniem urządzenia i praniem odzieży. Przyda się z pewnością dostępna w wielu obecnych konstrukcjach funkcja podgrzewania wody. W przypadku samego sterowania odbywa się ono zazwyczaj za pomocą pokręteł, niekiedy spotkamy również automatyczne wyłączanie sprzętu po wykonaniu cyklu prania;\nCena – jest uzależniona od wielkości pralki oraz dostępnych funkcji. Najprostsze pralki wirnikowe kupimy już za kilkaset zł, większy sprzęt to już wydatek oscylujący wokół 1000 zł.\nJak długo trwa pranie w pralce wirnikowej?\nW pralce wirnikowej pranie trwa około 7 minut, 4 minuty potrzeba na płukanie, natomiast 6 minut zajmuje wirowanie, co składa się na cykl około 20-minutowy. Sporo czasu natomiast zajmuje nalewanie i spuszczanie wody, przekładanie prania z komory do komory. Gdy doliczy się te czynności, wówczas pół godziny jest potrzebne na wykonanie prania.\npralka jest lekka,\nma programator mechaniczny,\nprzydaje się w miejscach o ograniczonym dostępie do wody bieżącej.\nWady pralki wirnikowej\nwąż odpływowy znajduje się na podłodze,\nduże zużycie wody i prądu,\nryzyko zniszczenia ubrań,\nryzyko pozostawienia drobinek innych kolorów na materiałach.\nTaka pralka jest idealna dla studentów, osób młodych i niezamożnych. Jednak osoby o zasobniejszym portfelu powinny wybrać pralkę automatyczną, wygodniejszą w użyciu i zużywającą mniej wody oraz proszku lub płynu do prania.\nPralki wirnikowe produkują takie firmy, jak Manta, Camry, Hyundai, Ravanson. Są to urządzenia tańsze od pralek automatycznych, mniej skomplikowane, ale nie zawsze ekonomiczne. Sprawdzą się w małym mieszkaniu, gdyż ich niewielkie gabaryty uda się zmieścić wszędzie, nawet w niewielkiej szafce pod zlewem w kuchni lub w malutkiej łazience.\nPralka wirnikowa pod względem nowoczesności oraz jakości ustępuje pralce automatycznej, ale nadal ma swoich zwolenników.\nEksploatacja pralki wirnikowej\nNiedogodnością może być fakt, że pranie w pralce wirnikowej należy płukać dwa razy, ponadto prane rzeczy muszą być zanurzone w wodzie, a nie gnieść się pod własnym ciężarem.\nNa jedno pranie i dwukrotne płukanie zużywa się około 70 litrów wody, natomiast pralka automatyczna zużywa ok. 50 litrów. Poza tym trzeba nalać częściowo wodę ciepłą, żeby pranie było skuteczne. Zwiększa to koszt prania i czyni je niezbyt ekonomicznym.\nPralka wirnikowa zużywa tyle samo proszku lub płynu do prania co pralka automatyczna; posiada również kółka, można ją przesuwać, ale przy wirowaniu potrafi znacząco się przemieścić w wyniku drgań.\nPralki wirnikowe ◊ Ranking styczeń 2022 ◊\nZestawienie najchętniej kupowanych pralek wirnikowych. Ranking został opracowany na podstawie serwisu Nokaut.pl i jest aktualizowany na bieżąco.\nPowoli odchodzą w zapomnienie, chociaż nadal znajdują swoich zwolenników. Docenią ich zalety przede wszystkim osoby z ograniczonym dostępem do wodociągu.\nLekka obudowa oraz sama konstrukcja czynią z nich sprzęt bardziej mobilny w porównaniu do pralek automatycznych, jednak dysponują one mniejszymi możliwościami oraz gorszą kulturą pracy.\nZ pewnością jednak zakup pralki wirnikowej nie nadszarpnie specjalnie naszego budżetu – zazwyczaj jest to wydatek znacznie poniżej 1000 zł, a najczęściej do 600-700 zł (w przypadku nieco większej pralki).\njaka to pralka wirnikowa\nPralki wirnikowe nowoczesne działanie\nŁazienka 2016 2017 2018 2019 agd jaka pralka wirnikowa z grzałką i wirówką opinie mini pralka wirnikowa cena pralka ranking 2020 ranking 2021 ranking małych pralek wirnikowych\n5 opinii o “Pralka wirnikowa” Rankingi i poradniki AGD na Eurobb.net 2022\nUlka 16 grudnia 2016 at 16:30 · Edit\nPowiem szczerze, że kompletnie nie rozumiem dlaczego ktoś chciałby inwestować w taką pralkę, może ktoś mi to wytłumaczy? Jedyna możliwość to używanie tego typu sprzętu na wakacjach na jakimś kempingu czy czymś takim, może jeszcze pralka wirnikowa znajdzie zastosowanie na jakimś domku działkowym ale żeby używać jej w normalnym mieszkaniu zamiast zwykłej pralki to trzeba być jakimś szaleńcem 😉 Pralka automatyczna to jedyne sensowne rozwiązanie według mnie, w dzisiejszych czasach.\nADRIAN 7 kwietnia 2017 at 08:53 · Edit\nWedług Ciebie. Według mnie nie. Z dziewczyną kupiliśmy wirnikową z odpompowywaniem wody i wirówką.. Ciuchy w końcu są czyste i pachnące a nie jak po automacie. Wlewamy wodę prysznicem..pierzemy ..wlewamy drugi raz płuczemy i do wirówki. 1300 obrotów, pranie wychodzi prawie suche. Odziwo pierze się krócej niż w automacie, nawet pomimo ręcznego wlewania wody.\nAga 17 października 2017 at 15:49 · Edit\nNo ale zużywacie chyba przez to więcej wody tak? I dlaczego w sumie dopiero teraz macie pachnące i czyste ciuchy? Myślę, że po automacie jest to bardziej prawdopodobne. Jeżeli tak nie było to może coś nie tak było z poprzednią pralką?\ndarek 3 lutego 2018 at 22:53 · Edit\nPo przeprowadzce, nie miałem dużego budżetu i zdecydowałem się właśnie na taki wybór. Pralka wirnikowa jest czymś świetnym dla mnie, bo mieszkam obecnie sam. Jest mała, a w kawalerce walczy się o każdy centymetr jak wiadomo 😀\nkamil 4 lutego 2018 at 15:01 · Edit\nNie rozumiem czemu niektórzy są tak sceptycznie nastawieni do tego. W mieszkaniu mam pralkę wirnikową z funkcją wirówki. Pranie serio jest „prawie” suche po całym zabiegu i nie jest znowu z tym tak dużo roboty. Jeżeli ktoś nie ma miejsca to warto rozważyć taki zakup.\nmały ręczny odkurzacz bezprzewodowy


Ból w klatce piersiowej - serce czy stres? - 123zdrowie.pl\nStrona Główna Ból Ból w klatce piersiowej – serce czy stres?\nBól w klatce piersiowej / storyblocks.com\nBól w klatce piersiowej może mieć różne podłoże. Czasem jest objawem nadmiernego stresu, chwilowego zaburzenia pracy serca, a czasami może oznaczać poważną chorobę. Właśnie dlatego nie należy go bagatelizować. Jeśli odczuwasz go często, musisz koniecznie sprawdzić, jakie są przyczyny bólu. Tylko wtedy unikniesz poważnych konsekwencji!\nBól ten jest jednym z najczęściej zgłaszanych lekarzom objawów. Zazwyczaj opisuje się go jako ucisk lub palenie w klatce. Może być połączony z trudnościami z oddychaniem lub kłuciem w żołądku. Jego przyczyny bywają naprawdę różne – od nadmiernego stresu, nerwicę, po wady serca, nadciśnienie, problemy z krążeniem, a nawet problemy związane z układem oddechowym lub pokarmowym. Ostry ból w klatce piersiowej może też świadczyć o chorobach nowotworowych. Niekiedy może być też reakcją na zażywane leki. Jeśli odczuwasz taki ból, powinieneś skonsultować się z lekarzem, gdyż nie zawsze oznacza on tylko stres czy panikę.\nCzujesz ból z prawej strony klatki piersiowej? Jeśli jest on kujący i łączy się z mdłościami oraz trudnościami z oddechem, może oznaczać atak paniki lub atak serca. Jeżeli ustępuje po kilku minutach, nie ma się czym przejmować. Jeżeli jednak trwa dłużej, należy udać się do lekarza.\nBól w klatce piersiowej z prawej strony strony może też oznaczać zapalenie trzustki lub obecność kamieni żółciowych. Ból trzustki niekiedy promieniuje na całą prawą stronę ciała, a w tym na klatkę oraz na plecy. Taki ból może też oznaczać zapalenie pęcherzyka żółciowego spowodowanego właśnie obecnością kamieni. Ból przypomina wtedy objawy zawału serca. Odczuwa się przy nim także mdłości, gorączkę oraz wymioty.\nOstatnią z przyczyn tego bólu może być też zgaga, czyli inaczej mówiąc – refluks żołądkowo-przełykowy. Również mylony jest z objawami zawału, ale dodatkowo odczuwa się jeszcze gorzki posmak w trakcie przełykania.\nBól z lewej strony klatki piersiowej może oznaczać stres, ale także i znacznie poważniejsze dolegliwości. Są nimi na przykład choroby serca, choroby płuc (w tym rak, odma czy zapalenie opłucnej) oraz choroby trzustki.\nBól w klatce piersiowej z lewej strony to często przyczyna niedokrwienia lub ataku serca. Ma najczęściej charakter ucisku na mostek oraz promieniuje do barku i lewej ręki. Ponadto ból ten może oznaczać także zapalenie osierdzia i gromadzenie się w nim płynu. Odczuwany jest wtedy za mostkiem i towarzyszą mu duszności, gorączka oraz kaszel.\nJeżeli zaś odczuwasz kołatanie lub kłucie serca może to wskazywać na zapalenie mięśnia sercowego, które spowodowane jest bakterią lub infekcją. Natomiast ból w klatce odczuwany w trakcie wdechu bywa powiązany z zapaleniem płuc lub zapaleniem opłucnej. Ból odczuwany z lewej strony, pod żebrami może być oznaką zapalenia trzustki wywołany najczęściej przez nadużywanie alkoholu. Często bywa też oznaką nadciśnienia, które trzeba kontrolować.


Redakcja 28 kwietnia 2021, 19:51 1.3k odsłon 0\nPrzed nami początek maja. Jaka zapowiada się pogoda na weekend majowy 2021? Czy majówka 2021, przyniesie stabilne warunki pogodowe, a może częste opady i miejscami burze?\nMajówka 2021 zapowiada się przeważnie pochmurnie, okresami będą występować opady deszczu, w niedzielę także burze. W niedzielę, na południu i wschodzie kraju, opady deszczu będą intensywne.\nPogoda na weekend majowy – 1 maja 2021\nPogoda na weekend majowy – 2 maja 2021\nPogoda na weekend majowy – 3 maja 2021\nReasumując, Majówka 2021 upłynie nam pod znakiem niestabilnej pogody. W wielu regionach przelotnie popada deszcz, a lokalnie przejdą również burze, punktowo z gradem. Miejscami opady w rejonie burz mogą być ulewne, niewykluczone więc podtopienia. Temperatura pozostanie na umiarkowanym poziomie.


Z papieżem przy ognisku i… w sercu\nNic dziwnego, że tynieckie wydawnictwo z zapałem zajmuje się osobą Jana Pawła II. Oczywiście, był Polakiem, więc wszyscy jesteśmy świadomi jakiegoś rodzaju pokrewieństwa; ale św. Jan Paweł II to Karol Wojtyła – krakowski metropolita, krakowski kardynał… Ten sam, który przyjeżdżał do Tyńca na rekolekcje i rozmowy, po to, by odetchnąć, odpocząć i zaczerpnąć z ducha skupienia, tak ściśle związanego z życiem mniszym. Wszyscy to wiemy (a jeśli nie, to zaglądajmy do wspomnień ojca Leona!); a są wśród nas ludzie, których ścieżki Jan Paweł II przeciął osobiście…\nDo takich osób należy pani Joanna Jurkiewicz, której książkę „Zwiastunowi z gór. 1. Oaza w Rzymie — moje wspomnienia” Wydawnictwo TYNIEC opublikowało w zeszłym roku. Tytuł ma charakter opisowy, więc oczywiście możemy się domyślić, o czym ten tom opowiada, ale w żadnym razie nagłówek nie oddaje bogactwa doświadczenia, którym dzieli się pani Joanna. Zresztą, w miarę przewracania kolejnych stron zyskuje na sile przekonanie, iż nawet najdłuższe godziny rozmów o Świętym Papieżu nie nasycą pragnienia Autorki, by przekazywać dalej orędzie radości. Cała książka daje jasne świadectwo, że radość jest pierwszym nośnikiem Ewangelii. Dobra Nowina, euangélion, tak właśnie się rozprzestrzenia — przez wieloraką radość, która nie cichnie, nie daje się zamknąć w określonych częściach rzeczywistości, ale obejmuje całego człowieka, całą ludzką wspólnotę.\nTak więc wraz z Autorką wyruszamy w rzymską eskapadę, w podróż radości; entuzjazm jest ogromny. Pani Jurkiewicz opisuje pierwszy w historii wyjazd grupy oazowej do Rzymu. Inicjatywę te zorganizowano na wyraźne życzenie papieża: „choćby oazowicze mieli spać w namiotach na Placu Świętego Piotra, to chcę mieć oazę w Rzymie!”. W związku z tym spotkanie papieża z młodzieżą miało charakter wyjątkowy; pani Joanna miała szczęście znaleźć się w pierwszej tego rodzaju grupie, która, jak to widzimy, mogła cieszyć się pewnymi przywilejami. W książce opisano kilka spotkań z dziś już świętym Karolem Wojtyłą — czy to na dziedzińcu w Castel Gandolfo, czy w ogrodach rezydencji papieskiej (gdzie papież sam odprawił Mszę dla oazowiczów!), czy wreszcie… przy ognisku!\nTo właśnie stanowi charakterystyczny rys tego zbioru wspomnień i, nie można tego nie dodać, decyduje o jego wartości. Opis spotkań, tak bezpośrednich i (co w kontekście naszej wiedzy o Janie Pawle II) tak swobodnych, nieformalnych, jest bardzo szczególny; to coś unikalnego. Papież daje nam się poznać z tak niecodziennej strony… Swoją drogą, może nie każdy wie, ale Oaza to oczko w głowie Papieża-Polaka, tak zresztą, jak wszyscy młodzi. Jan Paweł II miał głęboką świadomość, że przyszłość rodzi się już dzisiaj, że zbudują ją ludzie o sercach, które teraz się kształtują, otwierają na Bożą łaskę i na obecność Chrystusa — lub też zamykają się… To nie pozwalało papieżowi nigdy przejść obojętnie wobec okazji, by zaszczepić młodym ludziom Chrystusa. Przy całej naszej wdzięczności za ciepło, serdeczność, a także i wiedzę, mądrość Karola Wojtyły, najgoręcej powinniśmy dziękować za najlepszy z jego darów — za samego Chrystusa, którego niósł w najdalsze krańce świata.\nOpisywane wydarzenia nie odbywały się w próżni, lecz w starożytnym plenerze Wiecznego Miasta, toteż wszystkie te ciepłe wspomnienia zostały ujęte w rzymskie ramy; nie brak w książce relacji młodej osoby stykającej się z najwspanialszymi osiągnięciami kultury i sztuki europejskiej. Wszystko to jednak dopełnia rzeczywistość, która tak naprawdę od zawsze leżała jako fundament dla najszlachetniejszych ludzkich aktywności — rzeczywistość Zmartwychwstania. Książka dzięki temu stanowi spójną, wewnętrznie bogatą, urozmaiconą jedność.\n„Zwiastunem z gór” młodzież ochrzciła właśnie Papieża-Polaka, w nawiązaniu do tekstu jednej z oazowych pieśni. Dzięki pani Jurkiewicz Karol Wojtyła może po raz kolejny zwiastować Dobrą Nowinę tym, którzy książkę tę wezmą do ręki. Do otwarcia się na to świadectwo, a także do najzwyklejszego w świecie czerpania przyjemności z lektury, wszystkich gorąco zachęcam.\nJoanna M. Jurkiewicz „Zwiastunowi z gór. I. Oaza w Rzymie – moje wspomnienia”, Wydawnictwo Benedyktynów TYNIEC, Kraków 2013\nzorganizuj bezpłatne spotkanie z autorką Joanną M. Jurkiewicz w Twojej parafii – kliknij po szczegóły\nPoprzedni Potrzeba tylko jednego. Czym jest to jedno? (7 października 2014)\nNastępny Kiedy się modlicie, mówcie: Ojcze (8 października 2014)\n7 października 2014 o 13:54\nWażniejsze jest to co Bóg daje człowiekowi , niz to co człowiek może dać Bogu , wszystkie działania podczas życia tu naszego ,na tej ziemi nie zastapią wsłuchania się w Boże słowa i otwarcie się na nie , to jedyne prawdziwe słowo .\nInformuj mnie o odpowiedziach poprzez e-mail. Możesz również subskrybować wpis bez zostawiania komentarza.


Wipeout i Sony Studio Liverpool: od powstania do upadku • Eurogamer.pl\nWipeout i Sony Studio Liverpool: od powstania do upadku\nDlaczego zamknięto studio, które stworzyło kultową serię?\nW filmie „Hakerzy” z 1995 roku młoda Angelina Jolie i Jonny Lee Miller grają w klubie w Wipeout. Bohaterce odgrywanej przez Jolie idzie całkiem dobrze - ma pierwszy wynik na liście. Dade - w tej roli Miller - dopiero rozpoczyna przygodę z „hakowaniem”, ale w grze pokonuje biedną Jolie bez litości.\nRok później Miller i Jolie są już małżeństwem. Do tego czasu prerenderowane demo - para tylko udawała w filmie, że gra - przekształciło się w najbardziej ekscytującą produkcję wideo na świecie.\nW nieprawdopodobnym zwrocie wydarzeń, garstka osób z brytyjskiego studia Psygnosis postanowiła wskoczyć na głowę Mario i wyprzedzić Sonica, pojawiając się na okładkach magazynów. Wipeout zostawił w tyle konkurentów, trafiając w gusta niestroniących od narkotyków fanów muzyki elektronicznej. Koniec z dziwnymi piskami - Wipeout na PlayStation miał ciężkie beaty. Wipeout był dla dorosłych. Wipeout był modny.\nW środę, 22 sierpnia 2012 roku, 17 lat po wydaniu pierwszej odsłony Wipeout, Sony zamknęło Studio Liverpool, dawniej Psygnosis. Wiadomość zaszokowała branżę gier, zasmuciła setki deweloperów i tysiące graczy. Sony zamknęło jedno z najbardziej wpływowych i najstarszych firm tworzących gry.\nDla pracowników był to koniec pewnej ery. Eurogamer rozmawia z byłymi deweloperami, pytając o kulisy powstawania wielu odsłon Wipeouta, a także o przyczyny zamknięcia studia.\n- Nie można rozmawiać o Wipeout bez Microcosm - mówi Neil Thompson, który dołączył do Psygnosis w 1990 roku, gdzie później został głównym artystą. Microcosm to zręcznościowa strzelanka, rozgrywająca się we wnętrznościach pewnej osoby. To tutaj studio po raz pierwszy połączyło swoją zaawansowaną grafikę 3D - tworzoną na potężnych maszynach Silicon Graphics - z akcją w czasie rzeczywistym i sprite'ami. Gra ukazała się na wielu platforomach, ale dla Thompsona najlepszą wersją była ta przeznaczona na zapomniane już FM Towns od Fujitsu, czyli pierwszy sprzęt z napędem CD.\nPsygnosis eksperymentowało z grafiką komputerową i chciało stworzyć ambitne intro dla Microcosm. Zastosowano żywych aktorów - pracowników studia filmowano przez wielką rolką niebieskiego papieru z pobliskiego sklepu papierniczego, a później mapowano w scenach. Efekty poniżej.\nJeśli pominiemy zbyt teatralną grę aktorską, możemy zauważyć mężczyznę w pomarańczowym kombinezonie. To Nick Burcombe, późniejszy współtwórca Wipeout. Facet z telefonem komórkowym i w ciemnych okularach to Paul Franklin, który otrzymał Oscara za prace nad efektami specjalnymi do filmu „Incepcja”. Jest też Thompson. - Uważaliśmy, że to było całkiem nowatorskie - śmieje się. Udało się przekonać Sony. W 1993, rok po premierze Microcosm, japońska korporacja kupiła studio.\nBurcombe bardzo dobrze pamięta noc, gdy narodził się pomysł na Wipeout. Grał wtedy w domu w Mario Kart, lecz ściszył muzykę, by włączyć coś bardziej pasującego do jego gustu - dance. Następnie było ostre picie w pubie Shrewsbury Arms. Tutaj Burcombe przybył ze swoim kolegą - Jimmym Bowersem, a ten przyniósł rysunki statków kosmicznych, które zaprojektował pięć lat wcześniej dla gry zatytułowanej Matrix Marauders. Tak narodził się koncept futurystycznych wyścigów.\nWczesne demo Wipeout otrzymało piosenkę „One Love” zespołu Prodigy jako podkład muzyczny, lecz estetyka była całkiem inna od tej, którą znamy. Postawiono raczej na rajdy. - Bardzo brudne. Wyobrażaliśmy sobie futurystyczne rajdy, a nie czystą Formułę 1, do czego później doszliśmy - wspomina Thompson. Ale maszyna ruszyła.\nPrace trwały w najlepsze, gdy zgłosili się ludzie odpowiedzialni za film „Hakerzy”. Chcieli, by Psygnosis odtworzyło dla nich Wipeout. Coś fajnego, futurystycznego, szybkiego. Po kilku tygodniach prac rezultatem była „brudna” estetyka z pierwszego dema, ze światem i efektami graficznymi. Jak się okazało, Wipeout i „Hakerzy” debiutowali w tym samym miesiącu.\nJaka jest najlepsza gra Studio Liverpool?\nJon Eggleton, starszy artysta, Sony Studio Liverpool\n- Podobał mi się Wipeout HD i sposób, w jaki nam wyszedł. To było dokładnie to, co chcieliśmy osiągnąć. 60 FPS, 1080p, ale bez żadnych kompromisów. Gra wyglądała i działała wspaniale. Jestem pewien, że gracze spojrzeli na ten tytuł i chcieli kupić konsolę, ponieważ myśleli, że każda gra taka będzie.\nKarl Jones, główny projektant, Wipeout\n- Oczywiście najlepsze są te, przy których pracowałem. Kocham Wipeout HD. Ma już kilka lat, ale nawet teraz po włączeniu mamy 1080p60. Nadal wygląda świetnie, działa wspaniale i dorównuje współczesnym tytułom. Zyskało szczególnie na ogłoszeniu funkcji międzyplatformowej. Dla mnie to właśnie kwintesencja Wipeout: duży telewizor. Gra miała wszystko, czego potrzebowałem.\nAndrew Jones, główny programista, Sony Studio Liverpool\n- Wybiorę Wipeout Pure, mój pierwszy Wipeout. Zatrudniono mnie właśnie do tego projektu. Reprezentuje przejście do świata Sony, a jak się okazuje, reprezentuje też bardzo dobrą odsłonę serii. Zbierała bardzo dobre oceny i wyróżniała się na PSP. Mój ulubiony cytat to: „obecnie konsola mogłaby mieć Wipeout wgrane na stałe”.\n- Na temat jakości wykonania pojawiało się sporo pochlebnych opinii, grę uznano za godnego reprezentanta serii. Byłem dumny z mojego kluczowego udziału w pracach, tworząc całość praktycznie od podstaw. Więc jeśli mowa o osobistych preferencjach, to właśnie z Pure pochodzi sporo inspiracji, które pomogły przenieść HD na PS3.\nNick Burcombe, współtwórca Wipeout\n- 2097. Tutaj udało się zrealizować wszystko, co chcieliśmy. Ale patrzę na Wipeout HD i jestem kompletnie oniemiały. Jest absolutnie fantastyczne. Co jakiś czas włączam F1 i sprawdzam, czy nadal da się grać.\n- Wipeout 2097 miał największe znaczenie i najbardziej odbił się na kulturze. Z tej odsłony jestem dumny w największym stopniu. Zespół świetnie sobie poradził. Całość powstała w siedem czy osiem miesięcy. To wspaniałe. Wipeout Fury to jeden z najładniejszych tytułów, w jakie grałem.\nNeil Thompson, dyrektor artystyczny, SCEE\n- Oryginalne Wipeout to przełomowy moment. Najlepszą odsłoną serii jest Wipeout 2097, które było lepsze od pierwszej gry w niemal każdym aspekcie. Wskażę jednak na Formula One Championship Edition, ponieważ to była produkcja F1 na nowej platformie. Zawsze ciężko jest przygotować tytuł premierowy i myślę, że poradziliśmy sobie całkiem dobrze. To jednak Wipeout zostanie zapamiętane. Wipeout HD było fantastyczne, zwłaszcza dodatek Fury.\nWe wrześniu 1995 roku Psygnosis należało już do Sony Computer Entertainment, zachęconego imponującymi dokonaniami na polu grafiki 3D. Burcombe ma unikatowe spojrzenie na sytuację: - To firma kupiona przez Sony, gdy nie wiedzieli, co mają wcisnąć na płyty CD dla PlayStation.\n- Od rozmowy w pubie, przez testowe wideo w filmie i nieznany sprzęt z dokumentacją wyłącznie w języku japońskim, a po dwunastu miesiącach z gotową grą na półkach. To zadziwiające osiągnięcie - wspomina Burcombe.\nZespół deweloperów wybrał się na premierę PlayStation do sklepu w Manchesterze i nie mógł ukryć podekscytowania. - Staliśmy tam, z dumą obserwując kupujących konsolę. Ile to było? Czterysta funtów? Przygotowano trzy gry. Sprzedało się więcej Wipeout niż Ridge Racer.\nOkładka Wipeout według projektu The Designers Republic\nOsoby pracujące wtedy w studiu uważają, że premiera Wipeout była zwieńczeniem perfekcyjnego połączenia innowacji, ducha zespołowego i marketingu. Psygnosis współpracowało z firmą The Designers Republic, słynącą z anarchistycznej stylistyki, by pomóc wykreować oprawę definiującą serię. Studio przygotowało też charakterystyczną okładkę, ciepło wspominaną przez Thompsona.\n- Pierwsza okładka nadal jest najbardziej unikatowa i przyciągająca uwagę. To nie był cyniczny marketing. Byliśmy młodzi i chodziliśmy do klubów, gdzie królowała modna muzyka dance. Lubiliśmy The Designers Republic, ponieważ tworzyli logo i grafiki dla zespołów, które ceniliśmy i dla płyt, które kupowaliśmy. Dlatego okładka tak wygląda.\n- To wspaniała grafika i nadal uważam, że jest kwintesencją okładki.\nZadowolony zespół marketingowy wziął sobie pomysły na Wipeout do serca. Kontrowersyjny plakat z Sarą Cox z radia 1 DJ krytykowano za zdjęcie, które miało ilustrować przedawkowanie narkotyków. Wipeout stało się „niebezpieczne”. Nie bez znaczenie był także tytuł, stylizowany na wipE 'out. Wielką literę postrzegano jako symbol narkotyków - ekstazy - co było wtedy jednym z głównych zmartwień dla polityków. Czy taki był cel twórców?\nKontrowersyjny plakat Wipeout z Sarą Cox\n- Słyszałem tyle różnych wyjaśnień - mówi Burcombe. - Nie chodziło o E jako ekstazy. Po prostu tak zaprojektowano font. Małe „e” by się nie zmieściło. Wszystkie pozostałe litery składały się na poziomą linię i o to właśnie chodziło.\n- Może The Designers Republic chciało wstawić E w środku, by odnieść się do narkotyków. Ja tego tak nie odebrałem.\n- To było oczywiście absolutnie zamierzone - dodaje z uśmiechem Thompson.\nBez względu na to, jaka jest prawda, Wipeout docierało do osób w sposób inny niż pozostałe gry. Logo pojawiało się w klubach, na festiwalach i w modnych magazynach. - To było coś świeżego na rynku - wspomina Burcombe. - Połączenie kultury klubowej i gier. Mówiono, że w ten sposób gry stały się fajne i akceptowalne w innych sferach.\nTo była także pierwsza gra z licencjonowaną muzyką. Wipeout postawiło na największe nazwy z brytyjskiej sceny dance, w tym Orbital, Leftfield, New Order i Chemical Brothers. Patrząc z dzisiejszej perspektywy, jest to oczywista decyzja ze względów marketingowych, ale w połowie lat 90. nie było to wcale tak oczywiste.\n- Miałem własną „listę zakupów”, ponieważ byłem wtedy fanem festiwali rave - mówi Burcombe. - Oczywiście, nikt nie słyszał o piosenkach z mojej listy. A jeśli marketing miał wydać pieniądze na licencje, czego nikt wcześniej nie zrobił, to chcieli mieć znane nazwy.\nPo nieudanych negocjacjach z Prodigy, w 1994 roku zaplanowano spotkanie z braćmi Philem and Paulem Hartnoll, czyli Orbital.\n- Rozmawiałem z nimi o mojej wizji tego, czym jest ta gra - wyjaśnia Burcombe. - Posadzono mnie przed dwiema gwiazdami. To był wspaniały dzień, ale byłem strasznie zdenerwowany. Słuchali tego, co mam do powiedzenia. Zagrali kilka wyścigów. Zauważyłem, że nie idzie zbyt dobrze.\n- Powiedzieli, że mają jeden utwór. Chodziło o P.E.T.R.O.L., co na pewno leżało w zgodzie z naszymi oczekiwaniami. Nie był wystarczająco mocny, ale nadal futurystyczny i modny.\nGdy Orbital się zgodziło, reszta zespołów poszła w ślady kolegów.\nWpływ Wipeout na rynek oznaczał sequel - Wipeout 2097 z 1996 roku. Burcombe jest szczególnie dumny z tej gry, gdzie udało się doszlifować szczegóły z pierwszej produkcji. Produkcja stawiała na karkołomne tempo i wysoki poziom trudności, rozwijając dobre pomysły oryginału i umacniając pozycję w kontrkulturze. Było jasne, że Psygnosis i Sony mają coś specjalnego, że działo się coś innego. Wipeout pulsował beatem poza ustalonymi ścieżkami gier wideo.\nWewnątrz studia słyszy się wtedy plotki, które teraz krążą w Internecie. Konsola będzie mogła zrobić to czy tamto. Tak samo było w studiu!\nJon Eggleton, były starszy artysta\nSCE Studio Liverpool w parku technologicznym Wavertree\nJon Eggleton dołączył do Psygnosis w 1999 roku jako artysta. Pamięta swój pierwszy dzień w biurze, wewnątrz ogromnego budynku parku technologicznego Wavertree w Liverpoolu, gdzie studio przeniosło się kilka lat wcześniej.\n- Było bardzo strasznie - wspomina. - Pamiętam dużą recepcję oraz mnóstwo pokojów, gdzie deweloperzy nad czymś pracowali i nikt nie mógł do nich wejść. To był budynek czasów PlayStation 2. Pierwsze zestawy deweloperskie tej konsoli zaczęły pojawiać się razem ze mną.\n- Wewnętrzne studia Sony dopiero wstępnie przyglądały się dev kitom, gdy dołączyłem. Nagle pojawiły się te straszne, biznesowe sprawy i podpisywanie różnych dokumentów. Wszystko to było nieco przerażające.\nEggleton dołączył do Psygnosis w przełomowym momencie. Sony pociągnęło za korporacyjne sznurki, upraszczając struktury w Wielkiej Brytanii. Oddział z Leeds - twórcy Wipeout 3, ostatniej odsłony na PSOne - został zamknięty. Studio z Manchesteru nie przetrwało zbyt długo. Nadszedł czas na zmianę nazwy i Psygnosis stało się Studio Liverpool.\nW tym samym czasie Sony zdecydowało się zainwestować w licencję Formuły 1, którą uważano za pewniaka. Po kilku zaskakujących falach zwolnień wydawca ponownie zaczął zatrudniać, przygotowując się na debiut PlayStation 2.\n- Nie brakowało pustych miejsc, ale po sześciu miesiącach znów szumiało od rozmów - mówi Eggleton. - Perspektywa nowej konsoli to zawsze ekscytujący okres. Wewnątrz studia słyszy się wtedy plotki, które teraz krążą w Internecie. Konsola będzie mogła zrobić to czy tamto. Tak samo było w studiu! Każdy liść drzewa będzie renderowany osobno! Nie pamiętam, żeby tak się stało. Nic się nie zmienia.\n- Pamiętam pokazy, gdzie prezentowano interaktywne twarze. Ekscytowaliśmy się, że kierowca samochodu będzie mógł wyglądać jak człowiek, a auta otrzymają renderowane śruby. Patrząc z perspektywy czasu było to raczej śmieszne. Ale wtedy było to ekscytujące, ponieważ wyobrażaliśmy sobie ten ogromny skok jakościowy w porównaniu z tym, co robiliśmy dotychczas.\nWiele osób z dużym doświadczeniem w branży mówi o błogich okresach, gdy wszystko sprawnie działa i jest po prostu fajnie. To był właśnie ten czas dla Studio Liverpool.\nNeil Thompson, były dyrektor artystyczny\nPierwszą grą Studio Liverpool było Formula One 2001 na PS2. Pierwotnie tytuł brzmiał F1 2000, a platformą docelową był... PC. Debiut opóźniono jednak o rok, po tym jak duży zespół programistów pomógł przenieść produkcję na PlayStation 2 bez większych problemów.\nPierwsze lata nowego millenium to kilka gier na licencji Formuły oraz Wipeout Fusion na PS2, w 2002 roku. W kwietniu 2003 roku, po pięciu latach poza Psygnosis, Thompson wrócił to Studio Liverpool jako starszy artysta. Wraz z upływem czasu awansował na stanowisko dyrektora artystycznego przy licencji F1.\n- Wiele osób z dużym doświadczeniem w branży mówi o błogich okresach, gdy wszystko sprawnie działa i jest po prostu fajnie - wspomina. - To był właśnie ten czas dla Studio Liverpool. Trzy, cztery lata wyjątkowo zgranego zespołu, gdzie wszyscy kochali to, co robią. Do tworzonych tytułów podchodziliśmy z pasją.\n- Jestem wielkim fanem F1, więc prace nad grą to była po prostu dobra zabawa. Miałem okazję spotkać wszystkich kierowców, gdy skanowałem ich twarze. Laserowo skanowałem Fernando Alonso. Musieli zamykać oczy, ponieważ nie byli zbytnio zadowoleni perspektywą lasera świecącego im prosto w oczy, jeśli zaraz mieli zasiąść za kierownicą bolidu. Nie wiem dlaczego.\nW tym czasie rozpoczęły się dyskusje na temat restartu serii Wipeout na PlayStation Portable. Wipeout Fusion na PS2 nie podbiło świata, więc Sony postanowiło dać serii odpocząć.\nWeteran studia - Colin Berry - zaprojektował grę, która przekształciła się w Wipeout Pure na PSP. Wcześniej pracował nad Fusion i - jak uważa Eggleton - z rozczarowaniem przyjął zmiany, jakie wprowadzono, by naśladować tytuły pokroju F-Zero GX.\n- Zawsze był wielkim fanem pierwszej części i 2097 - mówi Eggleton. - Z wielkim entuzjazmem chciano zacząć od podstaw i znaleźć to, co podobało się graczom na samym początku.\nPodejście Studio Liverpool do 2097 polegało na mniej gwałtownym zwiększeniu poziomu trudności i rozgrywce wybaczającej więcej błędów. Produkcja na konsolę przenośną oznaczała możliwość stworzenia krótszych tras. A gra wyglądała fantastycznie na ekranie PSP.\nByliśmy przyzwyczajeni do DS-ów czy Game Boyów. Gdy zobaczyłem prototyp, nie mogłem uwierzyć, że to ostateczna wersja wyświetlacza.\nPrzez lata, Studio Liverpool wypracowało reputację twórców wspaniałej grafiki na PlayStation. Dzięki temu deweloperzy często mieli okazję testować zestawy deweloperskie konsol przed innymi firmami. Było tak w przypadki PS2, a teraz także PSP.\n- Pamiętam, gdy pierwszy raz zobaczyłem ekran PSP - mówi Eggleton. - Byliśmy przyzwyczajeni do DS-ów czy Game Boyów. Gdy zobaczyłem prototyp, nie mogłem uwierzyć, że to ostateczna wersja wyświetlacza, myślałem, że to jakiś prototyp. Teraz trudno w to uwierzyć jeśli spojrzymy na 3DS XL i PS Vita, ale wtedy pomyślałem, że nie zdecydowali się jeszcze na ostateczny rozmiar, ale okazało się, że ekran rzeczywiście będzie tak duży.\n- Byliśmy pod wrażeniem, jak wyświetlacz poradził sobie z Wipeout. To była dobra prezentacja. To szybka gra, więc można było pokazać moc urządzenia, tak samo, jak imponująco wyglądała pierwsza gra na PSOne. Tytuł sprzedał sporo konsol PSP w początkowym okresie, dzięki osobom zaglądającym graczom przez ramie, pytając „co to jest?”\nGdy prace nad Wipeout i grami F1 trwały, w biurach pojawiły się dev kity PlayStation 3. Plan polegał na przygotowaniu gry na licencji Formuły 1, pokazującej moc nowej i drogiej konsoli Sony, w czym specjalizowało się Studio Liverpool przez ostatnie lata.\n- Mieliśmy okazję dość wcześnie przetestować konsolę i sprawdzić, co możemy zrobić - kontynuuje Thompson. - A mogliśmy zrobić dużo.\nStudio Liverpool było dumne z Formula One Championship Edition, a zwłaszcza z przełomowego modelu zniszczeń. Podczas prac przygotowano test: co by się stało, gdyby wszystkie samochody na torze Monza jednocześnie eksplodowały? Czy gra by zwolniła? Okazało się, że nie.\nPremiera PS3 była trudna, zmieniły się finanse, zmienił się rynek i pojawił się Xbox. Dominująca pozycja PS2 miała się nie powtórzyć.\n- To było fantastyczne - mówi Burcombe. - Świetnie się pracowało nad tym projektem. To był okres dominacji PS2. W 2005 roku zabrali całą firmę, całe Sony Computer Entertainment, na Maltę i umieścili nas w hotelach na trwającej przez weekend konferencji. To było bardzo ekstrawaganckie. Najfajniejsze wycieczka firmowa, na jakiej byłem.\n- Co kilka lat Sony zbierało wszystkich razem, by przeprowadzić konferencję. To był ostatni raz. Premiera PS3 była trudna, zmieniły się finanse, zmienił się rynek i pojawił się Xbox. Dominująca pozycja PS2 miała się nie powtórzyć.\nBurcombe miło wspomina prace nad grami F1. Pamięta wycieczkę deweloperów z przejazdami za kierownicą aut Formuły 4, a potem wieczór z gokartami. Pamięta bilety na tor Silverstone. Pamięta Formula One Experience, czyli przejazd MG, potem Formułą 4, Formułą 300 i na koniec autem F1 z 1996 roku.\n- To były prawdziwie ekscytujące czasy i widać to w produkcie. Championship Edition było wspaniałą grą - uważa.\nFormula One Championship Edition debiutowało w Europie w marcu 2007 roku, jako ostatnia gra Studio Liverpool na licencji F1.\nWe wrześniu 2007 roku Sony kupiło twórców MotorStorm - Evolution Studios. Biura tej firmy znajdują się niedaleko w Runcorn. Kupiono też BigBig Studios, twórców Pursuit Force. Zainteresowanie licencją F1 wygasło.\n- To był drogi projekt, by wydawać go tylko na jednej konsoli - mówi Eggleton. - To typ gry, która musi być multiplatformowa, by zarobić znaczne pieniądze. To była bardzo droga licencja.\nNastał okres niepokoju i bałaganu, gdy Studio Liverpool zastanawiało się, co może robić w świecie bez Wipeout i licencji F1. Pracowano nad prototypami, jak zawsze. Na scenę wkroczył programista Andrew Jones.\n- Wipeout HD powstało tylko i wyłącznie dzięki niemu - wspomina dawny główny projektant Wipeout, Karl Jones.\nAndrew przygotował demo, prezentujące Wipeout z PSP w 60 klatkach na sekundę i w rozdzielczości 1080p. Koledzy byli pod wrażeniem, co przełożyło się na rozpoczęcie prac nad WipEout HD na PS3.\nTeraz, pięć lat później, Jones ze skromnością ocenia swój wkład w projekt.\n- W słowach Karla jest trochę prawdy - zauważa. - Przyglądałem się fragmentom kodu i renderom. Chciałem sprawdzić jakieś cieniowanie i efekt rozmycia, do czego idealnie nadawała się wersja Wipeout z PSP. Zatem, jako mały, poboczny projekt, złożyłem wyrenderowane demo z trzęsącą się kamerą i rozmyciem obrazu.\n- Kilka osób wykazało nieco zainteresowania wykorzystaniem tych elementów w konwersji na PS3. Oczywiście, było to nieco bardziej skomplikowane. Strona biznesowa i planowanie... Na pewno nie było tak prosto, jak sugeruje Karl.\n- Właśnie tak było - odpiera Karl. - Faktem jest, że Wipeout HD nigdy by nie powstało, gdyby nie demo przygotowane przez Andy'ego.\nWipeout HD - ósma odsłona serii - nie zdążyło na premierę PlayStation 3, ale było pierwszym większym tytułem w PlayStation Network. Przepiękne osiągnięcie techniczne, po raz kolejny prezentujące możliwości konsoli Sony. Nawet dzisiaj pozostaje jednym z niewielu tytułów w 60 klatkach na sekundę i natywnym 1080p.\nDawkowano nam malutkie szczegóły w stylu: „gdybyście mieli konsolę z dotykowym ekranem, to co byście zrobili?”\nJon Eggleton, były starszy artysta serii Wipeout\nRazem z PSP i PS3, Studio Liverpool dostało zestawy deweloperskie dla urządzenia, które nazywano wtedy „Next Generation Portable”. W odróżnieniu od poprzednich urządzeń, Sony poprosiło deweloperów o udział w projektowaniu konsoli, od wyglądu obudowy do unikatowych opcji. To była znacząca zmiana w porównaniu z PS3.\nWewnątrz Studio Liverpool powstała specjalna grupa, której zadaniem było obmyślanie nowych rozwiązań i promowanie ich wśród innych oddziałów Sony.\n- Dawkowano nam malutkie szczegóły w stylu: „gdybyście mieli konsolę z dotykowym ekranem, to co byście zrobili?” - przypomina sobie Eggleton. - Nawet jeśli nie ogłosili oficjalnie, że robią konsolę z ekranem dotykowym, to rozważaliśmy na zebraniach pomysły: co by było, gdyby hipotetycznie takie rozwiązanie znalazło się w urządzeniu. A gdyby miało akcelerometr? To co byście z nim zrobili?\nStudio Liverpool opracowało kilka pomysłów dla konsoli. Jeden z nich był nieco większy.\n- Mam pewną teorię - mówi Eggleton. - Vita otrzymała dwie gałki analogowe, ponieważ Studio Liverpool powiedziało, że potrzebujemy dwóch analogów.\n- Teraz to standard. Z rozczarowaniem przyjmujemy, gdy nowe urządzenia pokazuje się bez dwóch analogów, jak 3DS. Naprawili to potem za pomocą osobnej przystawki. To była pierwsza konsola, gdy przyszli do deweloperów i spytali, co byłoby idealne do tworzenia gier na danym sprzęcie. My i kilka innych zespołów powiedzieliśmy o dwóch gałkach analogowych. Mówiliśmy, że muszą jakimś sposobem wcisnąć dwie gałki, bo jedna to za mało.\nNa rok przed premierą PlayStation Vita, Studio Liverpool dostało zielone światło, by zacząć prace nad nowym Wipeout. Deweloperzy chcieli przygotować premierowy tytuł na Vitę, choć czasu na prace było bardzo mało.\n- Powiedzieli, że muszą mieć ukończoną grę do określonej daty. Pomyśleliśmy sobie, że mamy sporo pomysłów na Wipeout, których nigdy nie wykorzystaliśmy. Dlaczego nie użyć ich na PS Vita? - wspomina Eggleton.\nEfektem było Wipeout 2048, które okazało się być ostatnim projektem Studio Liverpool.\nMike Humphrey pracował w Evolution Studios nad MotorStorm, zanim przeniósł się do Studio Liverpool i Wipeout 2048.\n- Zespół już wtedy działał bardzo sprawnie - przyznaje. - Kluczowa grupa deweloperów była tam tak długo, że gdyby zamknąć ich w jednym pokoju, to zrobiliby nową odsłonę Wipeout przez przypadek. Prace szły bardzo gładko i było przy tym sporo frajdy. Działaliśmy szybko i sprawnie. Najprzyjemniej wspominam właśnie okres, gdy pomagałem tworzyć Wipeout 2048 i promować go na premierę Vity.\n- Wyszło bardzo dobrze - uważa Eggleton. - Jesteśmy zadowoleni. Szkoda, że nie mogliśmy zrobić więcej. Mieliśmy ograniczony czas i sporo rzeczy na głowie, by przygotować dodatki do pobrania. Co, jak wiadomo, nigdy się nie udało.\nMieliśmy ograniczony czas i sporo rzeczy na głowie, by przygotować dodatki do pobrania. Co, jak wiadomo, nigdy się nie udało.\nJon Eggleton o Wipeout 2048\nRano w środę, 22 sierpnia 2012 roku, pracownicy Studio Liverpool otrzymali wiadomość email, prosząc o zebranie się. Starszy wiceprezes Sony Computer Entertainment Worldwide Studios - Michael Denny - już czekał. Przeczytał przygotowane oświadczenie, które kilka dni później trafiło do mediów. Ogłosił zamknięcie studia.\nJako część SCE Worldwide Studios, regularnie dokonujemy przeglądu działalności, by upewnić się, że możemy produkować wysokiej jakości, innowacyjne i komercyjnie opłacalne projekty w coraz bardziej konkurencyjnych warunkach rynkowych. Jako część tego procesu, przejrzeliśmy i oceniliśmy wszystkie obecne i planowane projekty w krótkim oraz średnim terminie i zdecydowaliśmy się wprowadzić pewne zmiany w europejskich studiach.\nZdecydowano, że Liverpool Studio powinno zostać zamknięte. Liverpool Studio było ważną częścią SCE Worldwide Studios od samego zarania PlayStation i przez lata znacząco wpłynęło na konsole. Wszyscy związani z Liverpool Studio - teraz i w przeszłości - powinni być dumni ze swoich osiągnięć.\nJednak uznano, że skoncentrowanie planów inwestycyjnych w innych studiach, pracujących obecnie nad nowymi, ekscytującymi projektami, umożliwi nam zająć mocniejszą pozycję i oferować możliwie najlepszą zawartość dla konsumentów.\nNasze biura w Liverpoolu będą nadal operowały, a w nich inne, kluczowe departamenty WWSE i SCEE.\nTo nie powinno umniejszyć wspaniałej pracy WWS oraz świetnych gier i usług, jakie przygotowaliśmy i będziemy nadal tworzyć, zarówno w tym roku, jak i w przyszłości.\nOkoło setka pracowników stała jak ogłuszona. Rozmówcy Eurogamera przyznają, że nie mieli pojęcia, iż Studio Liverpool zostanie zamknięte. Nikt nie przewidział, że drzwi zamkną się z trzaskiem.\n- Nie miałem wrażenia, że działalność wygasa - wspomina Eggleton. - Pracowaliśmy pełną parą nad nowymi rzeczami. Ten poranek był wielkim szokiem, tak samo jak w wielu innych miejscach.\nPracownicy zapewniają, że Sony uczciwe potraktowało osoby stojące przed bezrobociem. Deweloperzy mogli wrócić do swoich biurek i zaktualizować swoje portfolia.\n- Obyło się bez horrorów, o jakich czasem słyszymy - mówi Eggleton. - Przecież bywa i tak, że osoby są powiadamiane o zwolnieniu przez wiadomość tekstową. Cieszę się, że odbyło się to twarzą w twarz.\n- Na samym początku nie mogłem uwierzyć - dodaje Burcombe, który założył w 2010 roku studio Playrise Digital, po zwolnieniu ze Studio Liverpool. - W mojej głowie był to koniec Psygnosis, choć wiem, że to nieprawda.\n- Dla mnie element Psygnosis wciąż tkwił w studiu, nawet jeśli pod względem kulturowym nie była to prawda. Dla mnie to był koniec ery.\n- Czułem smutek. Było mi przykro ze względu na kolegów, ponieważ dwa lata wcześniej przeszedłem przez to samo i wiem, że to nieprzyjemne, zwłaszcza jeśli włożyło się w firmę tyle lat pracy. Wiem, z jaką pasją podchodzili do tego studia, kochali to, co robili. Kochali tworzyć Wipeout i nie kryli się z tym. Całe studio może być z tego dumne.\n- Byłem akurat poza miastem na ślubie przyjaciela, gdy usłyszałem wiadomość - wspomina Thompson, który pracuje teraz w Kanadzie, w BioWare. - To było przygnębiające. Widziałem potem w mediach, że Psygnosis już nie istnieje, a razem z nim wszystkie licencje i Wipeout. Ale licencje należą oczywiście do Sony i mogą je wskrzesić z innym zespołem.\n- Nie winię Sony, nie czuję gniewu za zamknięcie studia. Zawsze stoją za tym logiczne powody biznesowe. Ale gdy studio rosło wraz z tobą i włożyłeś w nie serce i duszę, to nie sposób nie poczuć emocjonalnego związku z firmą. Byłem emocjonalnie związany z Psygnosis i Studio Liverpool. Byłem tam bardzo szczęśliwy i zrobiliśmy kilka dobrych gier.\n- Takie studia produkujące oprogramowanie to zawsze grupy blisko związanych osób. Pracuje się blisko siebie i powstają bliskie przyjaźnie. To okropne, gdy to wszystko nagle przestaje istnieć i trzeba się rozejść. To tragedia.\nDlaczego zamknięto studio? Teorii jest wiele (Sony odmówiło komentarza). Najczęściej powtarzany powód to zmniejszająca się - lub przynajmniej stojąca w miejscu - sprzedaż serii Wipeout.\nOkazuje się, że Wipeout nigdy nie sprzedawał się spektakularnie. Wielki wpływ serii w pierwszych latach PlayStation zostawił zniekształcony obraz, że cykl osiągał milionowe nakłady na całym świecie, co jest po prostu nieprawdą.\n- Wewnątrz Sony dostrzegano, że Wipeout sprzeda się w określonym nakładzie i nigdy nie osiągnie wyników na poziomie trzech, czterech, pięciu milionów, potrzebnych do osiągnięcia statusu wielkiego hitu - wyjaśnia Thompson. - Sukcesy komercyjne nie były tak wielkie, jak niektórzy sądzą. To nie były liczby na poziomie Call of Duty.\n- Nie jestem pewien, czy Wipeout było wielkim hitem - zgadza się Burcombe. - Gra miała wielkie znacznie, ale nigdy nie była hitem pod względem sprzedaży. Serii pomogła rola jednego z niewielu tytułów startowych na PlayStation, ale w dzisiejszych czasach dobrze sprzedająca się gra oznacza wielką liczbę egzemplarzy.\nSkromna sprzedaż to jednak nie wszystko. Studio Liverpool było wielką firmą z masą różnych kosztów, specjalizującą się w coraz bardziej niszowym gatunku, który Sony pokryło już za pomocą Evolution. Zamknięcie studia było niespodzianką, ale według wielu było sensownym krokiem.\n- Na firmy deweloperskie wpływa teraz wiele różnych czynników - sugeruje Humphrey. - Może ludzie nie kupują już gier tak jak kiedyś. Może pod koniec generacji nie chcą ponownie kupować tego samego.\n- Ale do końca nie znamy powodów. Bardzo łatwo jest zatracić się w przeszłości i zbyt dużo rozmyślać. Może chodziło o cyferki w arkuszu kalkulacyjnym. Jedna z cyferek była na minusie, a nie na plusie, co oznacza, że wielu z nas straciło pracę.\nThompson sugeruje, że Wipeout nie zdołał zmienić formuły w wystarczający sposób.\n- To nie było już oryginalne zjawisko kulturowe na miarę swoich czasów, tak jak pierwsza gra.\n- Chciałbym zobaczyć - i nie wiem, czy biznes by to poparł - Wipeout zmieniające swój wygląd i styl, ponieważ ciągle nawiązywano do czasów The Designers Republic, a to już przeszłość. To była moja młodość, ale już nie młodość dzisiejszych graczy. Co ich interesuje? Grę trzeba napisać z dwudziestolatkiem i przekazać mu stery. Całość nazwać Wipeout, to ta dynamika. Ale co z estetyką, ścieżką dźwiękową, wyglądem, projektem?\n- Trudne jest, gdy sukces projektu sprowadza się do określonego wyglądu czy estetyki i pojawiają się naciski, by raz za razem odtwarzać to podejście, a jeśli tego nie zrobimy, to już nie Wipeout.\n- Ale myślę, że nie o to chodzi w Wipeout. To nie estetyka, a kapsuła czasu. A kapsuła powinna zostać zaktualizowana. Trzeba otworzyć pudełko, włożyć do niego nowe rzeczy, przygotować nową wersję. W ten sposób powstanie nowa kapsuła.\nEggleton wierzy, że Studio Liverpool zdołało wprowadzić „pewne innowacje”, zwłaszcza w sferze pamiętnego poziomu trudności.\n- Staraliśmy się pokierować serię w kierunku tytułów, w które można zagrać bez poczucia, że raz za razem ktoś kopie nas w tyłek. Dla fanów nieco wolniejszych, standardowych gier wyścigowych, wybaczających więcej błędów, by można podnieść kontroler bez przerażenia.\n- Oskarżano nad o brak innowacji, ale wystarczy spojrzeć na screen z Wipeout, by widzieć, jaka produkcję otrzymujemy. Nikt nie wymyśla od nowa symulatorów piłki nożnej. Nic nie było zepsute, więc nie wkładaliśmy zbyt wiele wysiłku w naprawianie.\n- Cały zespół zdawał sobie sprawę z tego, czym są bazowe założenia Wipeout - dodaje Humphrey. - Rozumieliśmy DNA serii. Nie można oddalić się od niego za bardzo, ponieważ przestajemy mieć do czynienia z Wipeout. Na początku prac nad 2048 prowadziliśmy tę rozmowę i jestem pewien, że podobnie było z każdą odsłoną, poza pierwszą. Co zrobimy inaczej? Padają pomysły, ale zawsze wraca się do tego samego: czy to naprawdę Wipeout? Czy tego chcą fani?\nRozumieliśmy DNA serii. Nie można oddalić się od niego za bardzo, ponieważ przestajemy mieć do czynienia z Wipeout.\nMike Humphrey, były główny projektant Wipeout\nCzy Wipeout był ofiarą własnego poziomu trudności? Niektórzy sądzą, że opinia wykreowana przez pierwszą część serii ciągnęła się przez wszystkie następne odsłony, na zawsze zniechęcając początkujących, a nawet dawnych fanów.\nNa samym początku twórcy nie zamierzali karać graczy.\n- Ustawiliśmy wszystko tak, by fajnie się grało - zapewnia Burcombe. - Te dni już minęły. Wydaje się, że jeśli my się dobrze bawimy, to wszyscy inni poczują to samo. Okazuje się, że gdy pokonamy trudne wyzwanie, zrozumiemy sterowanie i nieco potrenujemy, to satysfakcja z rozgrywki jest ogromna.\n- Ale bariera dla początkujących była wielka. Teraz by to nie przeszło.\n- Zajęliśmy się tym elementem, zwłaszcza w Wipeout 2048, ale wtedy postrzegano już serię jako coś zaawansowanego - dodaje Karl Jones. - Nagrania z Wipeout w YouTube są przytłaczające. Może właśnie o to chodziło. Zmieniliśmy to w 2048, ale może powinniśmy zrobić to nieco wcześniej.\n- Wipeout miał określoną renomę ze względu na zbyt wysoki poziom trudności, zbytnią szybkość. Chyba nigdy udało nam się wyjść naprzeciw tych opinii. Nigdy. To część DNA serii. Gracze zdawali sobie z tego sprawę i gdy raz się sparzyli, więcej już nie wracali.\n- Wipeout jest swoim własnym katem. Jeśli spojrzymy na screen, to gry nie można pomylić z niczym innym. Gracze spoglądali na obrazki z nowych wersji, ale widzieli te wcześniejsze i myśleli, że nie dadzą sobie rady.\n- Zdawaliśmy sobie z tego sprawę i staraliśmy się to zmienić. Jak bardzo się to udało - nie wiem.\nStudio i kultura\nJon Eggleton: W dużym studiu otrzymuje się takie wsparcie, że ma się pewność, że gra zostanie opublikowana. Fajnie jest mieć swoje nazwisko w napisach końcowych tytułu, o którym ktoś słyszał i w który grał. Respekt płynący z gier pokroju Wipeout HD. We wczesnej fazie F1 mieliśmy reklamy w telewizji. Nigdy wcześniej moja gra nie pojawiła się w TV. Fajna była ta cała kultura produkcji AAA.\n- Bardzo, bardzo fajne było też pracowanie na nowych konsolach, oglądanie rzeczy przed wszystkimi i bawienie się nową technologią, wiedząc, że stoi za nami zespół, który wie, jak wycisnąć z niego ostatnie soki.\nKarl Jones: W studiu panowała rodzinna atmosfera. Osoby opuszczające studio to byli dobrzy pracownicy i wszyscy ufali sobie nawzajem, że robota będzie skończona. Nikt nie musiał nikogo gonić czy nagabywać. Wszystko po prostu się działo. Zwłaszcza Wipeout. Robiliśmy to wiele razy, samo się składało.\n- Gdyby zostawić nas w pokoju na wystarczająco długo, Wipeout powstałby sam, ponieważ to było po prostu wpisane w nasze osoby. Wiedzieliśmy, na co było stać każdego z nas, co możemy osiągnąć. Dlatego atmosfera była luźna. Wszyscy zajmowali się tym, na czym się znali. Nasze tytuły były produktem tej atmosfery i kultury.\n- Samo pracowanie nad Wipeout było dobrą zabawą, nawet długie noce. Były potrzebne, ale nadal pełne zabawy. Testowanie trybu sieciowego do głupich godzin nad ranem to było coś i kochaliśmy to robić.\n- To było fajne środowisko. Robiliśmy fajne gry, w które wierzyliśmy. Nigdy nie byliśmy zmęczeni, że musimy pracować nad kolejną odsłoną tej samej serii, na co mogą cierpieć inne studia. Chcieliśmy pracować nad kolejną odsłoną Wipeout, bo zawsze były kolejne rzeczy, które chcieliśmy dodać, ale brakowało czasu.\nAndrew Jones: Kluczowa była rodzinna atmosfera. Poczucie, że znamy swoich kolegów i ufamy im. To jak z członkami rodziny. Akceptujemy ich i wszystko sprowadza sie do wspólnych zainteresowań i zaangażowania w tworzony produkt, produkcję dobrych gier.\n- Deweloperzy na linii frontu muszą dostarczyć produkt, mieć wizję i wszystko zaplanować. Studio Liverpool było całkiem ciekawym wycinkiem tego aspektu branży, gdzie chodzi o grupę utalentowanych, kreatywnych osób, właściwe połączenie ludzi w studiu, z pasją myślących o produkcji gier.\n- To właśnie moje nadrzędne wspomnienie z czasu spędzonego w Studio Liverpool. Gdy stałem przy czyimś biurku lub pokazywałem komuś fragment pracy. Ten ktoś powiedziałby, że to, co widzi jest dobre lub do kitu. Wtedy następowały poprawki i praca szła dalej.\nBurcombe ujawnia jeden z nieudanych pomysłów na odświeżenie Wipeout.\n- Jeden z konceptów, w mojej opinii bardzo dobry, stawiał na dużo większą swobodę, jak połączenie Wipeout z parkourem. Można było ścigać się na wszystkim, skakać na dachy samochodów i inne takie. Ale to byłby całkowicie inny produkt.\n- Wipeout stało się formułą, której nikt nie odważył się zmienić. Fani serii, nawet jeśli niezmienni w liczbie, czekali na gry. Za każdym razem chcieli jak najlepszej odsłony.\n- To dziwny przypadek. Do futurystycznych gier wyścigowych nie można przyciągnąć nowych osób przez podniesienie jakości czy dodanie większej liczby tras. Gatunek jest teraz niszowy.\n- Dla mnie seria zawsze ewoluowała, dodawała nowe rzeczy, była innowacyjna, wspierała strategiczne podejście Sony i radziła sobie dobrze. Była gotowa na premierę PSP i PS Vita, a także jako okręt flagowy PSN dla PS3. Ale zespół ciągle się rozrastał, a wraz z nim koszty produkcji. Jeśli dochodzi do tego grupa docelowa o stałym rozmiarze, to trzeba zmniejszyć koszty lub zmienić grę, by przyciągnąć więcej osób. Czy tak samo wielka graczy czeka na futurystyczną grę wyścigową, co na nowe Grand Theft Auto i Call of Duty? Nie sądzę.\n- Gry miały swoją grupę odbiorców. Przypuszczam, że ta grupa nie rosła. Ale jeśli rosną za to koszty i zespół, to raczej nie ma co spodziewać się zysków. Można sprzedać milion kopii, ale dziesięć milionów? Nie. Nie ma dziesięciu milionów graczy czekających na ten tytuł.\nAndrew Jones jest nieco bardziej filozoficznie nastawiony do zamknięcia studia.\n- Praca w branży gier przypomina czasami scenę z filmu „Pulp Fiction”, w której Jules i Vincent cudem unikają ostrzelania przez kolesia wyskakującego z kuchni. Patrzą na ścianę pełną dziur za sobą, a potem na siebie, bez draśnięcia.\n- Tłumacząc na warunki deweloperskie oznacza to, że nawet w połowie mojej kariery byłem blisko zamknięcia miejsca pracy i zwolnień kolegów. Jest jasne, że praca w tej branży oznacza jakiś tam poziom niepewności. Myślę, że najlepszy sposób, by sobie z tym poradzić, to zaakceptować taki stan rzeczy i dokładnie planować.\nStudio już nie istnieje, ale zawsze pozostanie w pamięci. Stworzyło zbyt wiele wpływowych gier - najpierw jako Psygnosis, a potem właśnie jako Studio Liverpool.\nAle jak je zapamiętamy? Jaki będzie jego dorobek?\n- Zostanie zapamiętane ze względu na Wipeout i rolę w całym Sony - mówi Humphrey. - Gra ma specjalne miejsce w umysłach wielu osób, zdefiniowała PlayStation. To nie była tylko zabawka dla dzieci, ale może także coś fajnego dla młodzieży.\n- Pamiętam, gdy pierwszy raz włączyłem Wipeout - wspomina Eggleton. - Tydzień wcześniej nudziłem wszystkich za pomocą Yoshi's Island. Nagle wszyscy patrzyli przez ramię.\n- Wipeout zmienił oblicze branży - przyznaje dumnie Burcombe. - Zmienił grupę docelową dla gier. Wcześniej celowano zawsze w grupę wiekową 12-16. W wieku 16 lat spotykasz się z dziewczynami i dobrze się bawisz, no nie? Ale to było coś innego. Branża stała się może nie ogólnie rozpoznawalna, ale tajemnicza i fajna.\n- Jeśli za dwadzieścia lat spytasz kogoś, jaką grę stworzyło Sony Liverpool, to zawsze powiedzą, że Wipeout.\n- Wipout natychmiast stał się hitem - mówi Thompson. - Jeśli teraz spojrzymy na grę, okładkę i marketing, zobaczymy coś dla dojrzałego odbiorcy. Nie kogoś dorosłego, ale też już nie dziecko. To coś dla dwudziestolatków, odpowiadające na ich zapotrzebowania w danym okresie.\n- To właśnie jest prawdziwa spuścizna Wipeout. Tytuł uczynił gry czymś fajnym.\n- Nagle pojawiła się gra, z którą można było wyglądać fajnie - sugeruje Andy Jones. - Nowatorska oprawa graficzna, licencjonowana ścieżką dźwiękowa, adrenalina, prędkość i ten perfekcyjny zestaw, co zawsze wychodziło Wipeout świetnie, ta krystalizacja. Do tego nasz związek ze zmianami na rynku gier i reprezentowanie czego fajnego w formie gry, to prawdopodobnie największy dorobek Wipeout.\n- Choć największym dorobkiem jest zapewne moje programowanie dla Wipeout Pure.\nPo zamknięciu Studio Liverpool, Sony dla wielu znalazło zajęcie w innych częściach swojego imperium, ale sporo osób pozostało bez pracy. Niektórzy znaleźli nowe domy po drugiej stronie globu, ale część została w Liverpoolu.\n- Studio Liverpool nie powiedziało jeszcze ostatniego słowa - zapewnia Eggleton. - Nazwa już nie wróci, ale każda osoba ze społeczności deweloperów z Liverpoolu ma w CV przynajmniej jeden projekt z czasów Studio Liverpool.\nSony może pewnego dnia wskrzesić serię Wipeout, ale Driveclub i Gran Turismo czynią premierę nowej odsłony mało prawdopodobną na PS4.\nEurogamer słyszał plotki, że Studio Liverpool pracowało przed zamknięciem nad skradanką w stylu Splinter Cell, z zaawansowanymi technikami motion capture. Pracownicy nie mogą zdradzać sekretów.\n- Chciałbym zrobić następny Wipeout - przyznaje Humphrey. - Szkoda, że pracowałem tylko przy jednym. PlayStation 4 wygląda na imponującą maszynę i myślę, że Wipeout powinien pokazać jej możliwości. To byłoby wspaniałe. Ale cóż.\n- Tak, to byłoby dobre - śmieje się Eggleton. - Bardzo dobre. Obawiałbym się jedynie, czy rzeczywiście udałoby się przeskoczyć Wipeout HD, ponieważ ten tytuł okazał się być świetny. Fantastycznie byłoby zobaczyć kolejną odsłonę. Nigdy nic nie wiadomo...


Gazeta Obywatelska - Wojna o polską duszę- Waldemar Żyszkiewicz\nWojna o polską duszę- Waldemar Żyszkiewicz\nPrzejeżdżając niedawno przez wiadukt, ujrzałem duży bilbord. Na nim dziewczynka, z miną starej-maleńkiej, wskazuje słowa napisane kredą na tablicy: „Szkoła to nie kościół”. I jeszcze trzy wykrzykniki mające sugerować doniosłość sprawy.\nTydzień później obok tego pierwszego bilbordu wisiał już drugi, z odpowiednim piktogramem oraz napisem: „Szkoła to nie Czerwony Domek”. Sprzeciw wobec obecności seks-edukatorów w przestrzeni szkolnej był czytelny.\nPo kilku następnych dniach na trzecim bilbordzie puentującym to światopoglądowe starcie widniało hasło: „Dziecko to (jeszcze) nie obywatel”. Z dodanym niżej wyjaśnieniem, że wprawdzie dziecko rodziców będących obywatelami Rzeczypospolitej staje się polskim obywatelem z mocy obowiązującej konstytucji, ale nie przysługuje mu jeszcze pełnia praw obywatelskich, toteż zgodnie z art. 48.1 tej samej ustawy zasadniczej decyzje o sposobie wychowania dziecka podejmują rodzice.\nKtoś ciekawy zapyta, gdzie owa wojna na bilbordy miała miejsce? Gdzie wypracowywanie kształtu przyszłego społecznego konsensu odbywa się z takim uporem, zaangażowaniem oraz przemyślnością? Niestety, nigdzie poza tym tekstem...\nAktywiści walki z religią\nAktywiści z Fundacji Wolność od Religii, założonej blisko sześć lat temu w Lublinie, upodobali sobie kampanie społeczne oraz akcje bilbordowe. Ich prawo. Rzecz w tym, że dotąd w większości przypadków umieszczali w przestrzeni publicznej hasła zabawne („Ateiści są boscy”) lub banalne („Nie zabijam. Nie kradnę. Nie wierzę”). Czczą deklaratywność tego drugiego hasełka dobitnie obnażyła historia powszechna. W tym zwłaszcza rewolucje: francuska, hiszpańska, meksykańska, komunistyczna w Rosji, narodowo-socjalistyczna w Niemczech, polpotowska w Kambodży. Swą walkę o gwarancje uprawnień dla niewierzących Fundacja WoR prowadzi oczywiście w imię walki z dyskryminacją. Formy opresji, jakiej mają być poddawani ludzie pozbawieni łaski wiary, zostały jednak tak zdefiniowane, że realizacja antydyskryminacyjnych zaleceń nie dość, że zasadniczo ograniczyłaby wolność osób wierzących, ale co więcej musiałaby prowadzić do rugowania istotnych czynników tradycyjnej polskiej tożsamości z przestrzeni publicznej.\nOpresyjne jasełka. Krzyż. Przecież na to się nie da patrzeć – zapytajcie tylko prawowiernych wolnomyślicieli. Co ciekawe, podobno dzieci niewierzących rodziców bardzo stresuje widok katolickiego księdza w koloratce, natomiast na czadowego seks-edukatora z kolczykiem w nosie czy tatuażem na łydce reagują nader pozytywnie. W jaki sposób i czy w ogóle można rozwiązać ten problem? Posłużę się przykładem, pewnie równie przesadzonym, jak żale ateuszy na ucisk ze strony katolickich opresorów, ale za to dostatecznie wyrazistym. Nie ma zmiłuj: dla realizacji pełni praw kanibali, ktoś musi się poświęcić i dać się zjeść.\nFundacja Wolność od Religii wśród podmiotów wspierających swoje działania wymienia m.in. Fundusze Norweskie oraz Fundację Batorego... Zaskakujące, prawda? No bo któż mógłby przypuszczać, że tym nowoczesnym Norwegom albo Alikowi Smolarowi (tak o prezesie zarządu Fundacji z ulicy Sapieżyńskiej mówiono kiedyś w kręgach najbardziej postępowej młodzieży), może przeszkadzać tradycyjny polski katolicyzm? Według danych Fundacji WoR, koszt obecnej kampanii z afiszami na 53 wielkich bilbordach, rozwieszonych na ulicach trzydziestu polskich miast, miał wynieść zaledwie 60,5 tys. złotych. Więc całkiem tanio.\nBierna, tzw. milcząca większość polskiego społeczeństwa zdaje się nie dostrzegać, że powoli, lecz systematycznie traci wpływ na świat, w którym żyje, że wkrótce – mimo liczebnej przewagi – może stać się we własnej ojczyźnie społecznością stygmatyzowaną, a nawet dyskryminowaną za przywiązanie do tradycji i wiary przodków. Dokonają tego nieliczne, ale bardzo ekspansywne w przestrzeni publicznej mniejszości kulturowe, etniczne czy wyznaniowe. Pytanie, dlaczego milcząca większość tych niekorzystnych dla siebie zmian nie dostrzega. Przecież niepokorne media bez przerwy analizują ważkie kwestie społeczne i ustrojowe podnoszone przez Tomasza Lisa czy Jacka Żakowskiego. Przecież liderzy prawicowej opinii bez zbędnej zwłoki cytują Stefana Niesiołowskiego, Ryszarda Petru i jego słoneczny patrol, a nawet Emmanuela Macrona wykrzykującego w kampanii wyborczej obraźliwe kwestie przeciw Polakom. Mówiąc serio, wciąż zbyt mały, ale przecież istniejący sektor mediów sprzyjających obecnej władzy nie spełnia należycie przyjętej na siebie roli. Małostkowe spory, igrce w tzw. portalach społecznościowych pochłaniają więcej zapału i starań niż diagnozowanie dynamicznych zmian w otaczającym nas świecie.\nKogo obchodzą polityczne spory?\nPublicyści prawej strony, zamiast inspirować debatę publiczną o istotnych problemach, których przecież nie brakuje, przerzucają się lapidarnymi wpisami z facebooka czy twittera, czasem zabawnymi, częściej zapalczywymi, ale prawie nigdy mimo zwięzłości nie sięgającymi wnikliwości aforyzmu. I nie zauważają, że personalne, okraszone inwektywami spory polityków, a już zwłaszcza podjazdowe harce tuzów środowiska dziennikarskiego, nikogo poza samymi bohaterami tych smętnych potyczek nie obchodzą. A przecież od tego, co będą myśleć Polacy, na ile potrafią rozpoznać rzeczywistość, jakie cele i wartości uznają za godne siebie, za odpowiednie dla swych dzieci, zależy przyszłość naszego państwa oraz w długiej perspektywie pomyślność narodu.\nNie jest tajemnicą, że współcześni politycy, uzależnieni od kalendarza wyborczego, zamiast informować rządzonych o realizacji zadań, do których w wyniku społecznej debaty oraz rozkładu wyborczych preferencji zostali desygnowani, najczęściej reklamują modne partyjne ideologie, maskujące realną grę interesów. Tam, gdzie nominalnie obowiązują procedury demokratyczne, stało się to możliwe tylko dzięki istnieniu mediów, które sugerują, że świat jest inny, niż w istocie jest. A ludzie myślą inaczej, niż naprawdę myślą.\nSłaba polityka informacyjna\nBo naprawdę ta życzliwa dotąd Prawu i Sprawiedliwości część suwerena zaczyna się mocno niecierpliwić. A nawet bywa poirytowana.


czerwiec 2021 - Nauka języka rosyjskiego, najlepsze kursy\nprzez centrumrosyjskie.pl · Published 30 czerwca 2021 · Last modified 30 czerwca 2022\nJeśli chcesz mieć wspaniałe podwórko i cieszyć się nim razem z dziećmi, to ogród jest idealnym wyborem. Ogród jest obecnie bardzo popularny, ponieważ stanowi doskonałe miejsce, w którym dzieci mogą spędzać czas z rodzicami,...\nprzez centrumrosyjskie.pl · Published 21 czerwca 2021 · Last modified 30 czerwca 2022\nJeśli mieszkasz w mieszkaniu, na rynku można znaleźć wiele różnych stołów ogrodowych. Stoły te mogą sprawić, że wystrój domu będzie piękniejszy. Mogą dodać więcej stylu do Twojego domu. Ponadto są łatwe w montażu i...\nprzez centrumrosyjskie.pl · Published 11 czerwca 2021 · Last modified 30 czerwca 2022\nCzy słyszałeś kiedyś o kuchni? Jestem pewien, że słyszałeś o kuchni i może to być jedno z najbardziej przydatnych miejsc w domu. Kuchnia to miejsce, w którym przygotowujemy jedzenie dla naszych rodzin i cieszymy...\nprzez centrumrosyjskie.pl · Published 2 czerwca 2021 · Last modified 30 czerwca 2022\nKażdy chce mieć piękny i uroczy ogród, a każdy ogród jest kompletny, gdy są w nim różnorodne kwiaty, rośliny i drzewa. Jednak utrzymanie ogrodu jest nieco trudne, ponieważ wymaga on odpowiedniej pielęgnacji i uwagi,...


Elektroniczny podgrzewacz pokarmu i sterylizator HONEY NATURAL NURSING - Tipoo.pl\n» Elektroniczny podgrzewacz pokarmu i sterylizator HONEY NATURAL NURSING\nElektroniczny podgrzewacz pokarmu i sterylizator HONEY NATURAL NURSING\nPodgrzewacz elektroniczny HONEY umożliwia precyzyjne podgrzanie mleka w butelkach, gotowych dań w słoiczkach, a także rozmrażanie, natomiast funkcja sterylizacji umożliwia wyparzenie smoczków, butelek i drobnych akcesoriów. Skupienie dwóch funkcji w jednym urządzeniu możliwe jest dzięki szerokiemu zakresowi temperatury. HONEY posiada 4 podstawowe programy umożliwiające podgrzanie w odpowiedniej temperaturze pokarmów zachowując przy tym jak najwięcej wartości odżywczych, a także program sterylizacji. 1. program rozmrażanie - przeznaczony przede wszystkim do rozmrażania zamrożonego mleka matki; powoli i bezpiecznie podnosi temperaturę tak aby pokarm zachował jak najwięcej swoich właściwości. Czas pracy 35 min. Domyślny zakres temperatury 40°C. Zakres regulacji 37-44°C. 2. podgrzewanie mleka – dedykowany tryb dla naturalnego mleka, Czas pracy 12 min. Domyślny zakres temperatury 40°C. Zakres regulacji 37-44°C. 3. podgrzewanie mleka w proszku/mieszanki zastępczej Czas pracy 12 min. Domyślny zakres temperatury 50°C. Zakres regulacji 45-59°C. 4. podgrzewanie słoiczków z pokarmem/ pokarmu gęstego np. kaszki Czas pracy 12 min. Domyślny zakres temperatury 70°C. Zakres regulacji 70-90°C. 5. program sterylizacji – przeznaczony do wyparzania naczyń (butelki, słoiczki, pojemniki; akcesoria) - celem stworzenia odpowiedniej bariery ochronnej. Czas pracy 2 min. Temperatura 100°C Wyróżnikiem podgrzewacza HONEY jest nie tylko szeroka funkcjonalność produktu, ale również bardzo atrakcyjny design, który z powodzeniem wpasuje się w modny wystrój wnętrza. Wielkość urządzenia sprawia jednocześnie, że bez problemu można go spakować do torby, tak by był zawsze pod ręką. Właściwości: ? Po zakończonym programie automatycznie przechodzi w stan podtrzymywania temperatury. ? Specjalny system zabezpiecza urządzenie przed przegrzaniem - automatyczne wyłączy się po wyparowaniu wody. ? Duży wyświetlacz oraz intuicyjny dotykowy panel ułatwiają wybór programu i dostosowanie temperatury. ? Podgrzewacz elektroniczny pasuje do wszystkich rodzajów butelek i słoiczków z pokarmem. ? Wykonany został z trwałych i bezpiecznych materiałów, co zapewnia najwyższą jakość i bezpieczeństwo produktu. Dane techniczne: Wymiary podgrzewacza: 13 x 13 x 15cm Średnica wewnętrzna 9,8 cm głębokość wewnętrzna 8,6 cm Wymiary koszyczka: Średnica wewnętrzna 9,3 cm Głębokość wewnętrzna 8,5 cm


Otyłość zwiększa prawdopodobieństwo wystąpienia demencji\nOtyłość staje się powoli największą plagą współczesnego społeczeństwa. Prze wiele osób postrzegana jest przede wszystkim przez pryzmat problemu estetycznego. Należy jednak pamiętać, że otyłość to przede wszystkim choroba, która przyczynia się do wystąpienia kolejnych schorzeń. Obok dobrze znanej cukrzycy, zaburzeń lipidowych, nadciśnienia tętniczego czy niektórych nowotworów, okazuje się, że otyłość predysponuje również do demencji.\nTechnologia żywności a sytość - ulepszona metyloceluloza\nNiemieccy naukowcy z Dow Wolff Cellulosics w Bomlitz dokonali zmian w strukturze dobrze znanej w przemyśle spożywczym metylocelulozy (wykorzystywanej jako środek zagęszczający i emulgator m.in. do słodkich i słonych przekąsek oraz dań gotowych).\nMiłośnicy czekolady z pewnością podziękują grupie naukowców pod kierownictwem dr Stefana Bona z Wydziału Chemii University of Warwick. Udało im się bowiem odchudzić ten smakołyk, zastępując nawet 50% tłuszczu… sokiem owocowym (pomarańczowym lub żurawinowym). Badacze zapewniają, że odchudzenie nie wpłynęło w negatywny sposób na smak czy teksturę czekolady.\nWino z pomidorów?\nPascal Miche- były rzeźnik podbił serca Kanadyjczyków winem z… pomidorów. Ten emigrant z Belgii, rozwijając rodzinne tradycje zajął się produkcją nietypowego trunku na masową skalę. W konsekwencji doboru odpowiednich pomidorów i 9-cio miesięcznego procesu fermentacji powstaje 18-procentowe, białe wino, w którym na pewno… nie wyczujemy smaku pomidorów.\nCo będzie gościć na naszych stołach za 20 lat?\nCiągle wahające się ceny żywności i rosnąca populacja skłaniają do zastanowienia- czy za dwadzieścia lat będziemy mieli co jeść?\nChcesz ograniczyć niezdrowe przekąski? Płać gotówką…\nJak pokazały badania pod kierownictwem Manoja Thomas’a ze szkoły Zarządzania im Samuel’a Curtis’a Johnson’a z Cornell, płacąc za zakupy kartą kredytową lub debetową jesteśmy bardziej narażeni na to, że kupimy niezdrowe przekąski.\nPragniesz zaimponować znajomym, podbić serce ukochanej?! Kierując się żelazną zasadą- przez żołądek do serca, przedstawiamy kilka propozycji dla osób, które cenią sobie wykwintność i ekskluzywność, a jednocześnie dysponują pokaźnym i pełnym portfelem.\nSezon truskawkowy powoli się zaczyna. Dla większości z Nas te słodkie, czerwone owoce kojarzą się głównie z pysznym koktajlem, naleśnikami czy tartą. Mało kto jednak wie, że mają one swoją „przesądową” historię. Choć dzisiaj nie wierzymy w większość z nich, jeszcze kilka stuleci temu traktowano je bardzo poważnie.\nRozmaryn najczęściej dodajemy do pieczonych mięs czy ziemniaków, by wzbogacić ich smak i zapach. Mało kto jednak wie o tym, że rozmaryn oprócz walorów kulinarnych posiada również walory lecznicze. Wszystko dzięki zawartości w nim olejków eterycznych, w szczególności jednego – 1,8-cyneolu.\nDrukowane obiady :-)\nCzy przyrządzanie posiłków bez obróbki jest możliwe? Według "New Scientist" tak. Drukowane obiady to kolejny pomysł amerykańskich naukowców.


Jakie wahacze do Alfa Romeo 147/156?\nJakie wahacze wybrać do Alfa Romeo 147/156\nAlfa Romeo, Porady\nJakie wahacze wybrać do Alfa Romeo 147 i 156\nZawieszenie w Alfa Romeo nie należy niestety do zbyt trwałych. Wymiana wahaczy jest zatem czynnością, która czeka każdego użytkownika Alfy Romeo przynajmniej raz na rok lub raz na dwa lata. Niestety stan dróg w Polsce, pomimo tego, że ciągle się polepsza, wciąż pozostawia wiele do życzenia. Inżynierowie Alfy 147 i 156 chyba nie brali słabych nawierzchni pod uwagę projektując te modele.\nIle kosztują wahacze do Alfy Romeo 147 i 156?\nCeny wahaczy górnych zaczynają się od ok 80 zł, a wahaczy dolnych od ok 150 zł i rosną w zależności od producenta.\nKtórego producenta wahaczy wybrać?\nNiestety z doświadczenia wiem, że w przypadku Alfy 147/156 często nie ma zastosowania reguła, że droższe to na pewno lepsze. Z opinii, które otrzymuję od użytkowników i mechaników, wynika, że (wykluczając chińskie produkty no name) nie ma większej różnicy czy zakupimy towar z dolnej, średniej a nawet czasami górnej półki, bo ich wytrzymałość będzie zbliżona. Tak, tak, nawet TRW i Lemforder potrafią się wybić po kilku, kilkunastu miesiącach.\nJakie wahacze do Alfy Romeo 147/156 polecacie?\nWybór zawsze zależy od indywidualnej oceny i zasobności portfela kierowcy. Poniżej nasze podsumowanie uzyskanych opinii.\nLemforder – najwyższa półka cenowa, jakość ostatnio trochę spadła. Należy uważać, bo kupując na portalach aukcyjnych w niskiej cenie, jest duże prawdopodobieństwo, że natrafimy na podróbkę\nTRW, Meyle i SWAG – również jedne z najdroższych i tak jak Lemforder, często podrabiane\nDelphi – średnia półka cenowa, czasami jakość pozostawia wiele do życzenia\nDassel – dolna półka cenowa, jakościowo ponad średnią półkę, zachwalane przez użytkowników ze względu na bardzo dobry stosunek cena/jakość\nFast, Vema, MasterSport – dolna półka cenowa, jakość bardzo przeciętna\nGT Bergman – zdarzyło mi się usłyszeć kilka niezbyt pochlebnych opinii od użytkowników (moją subiektywną opinię usunąłem na prośbę/wezwanie pełnomocnika firmy Auto-Moto-Valdi Grzegorz Kluza, która jest właścicielem owej marki)\nCelem tego zestawienia jest nakreślenie, bazując na własnym doświadczeniu, jak i opiniach klientów, sytuacji rynkowej, a nie promowanie lub negowanie jakiejkolwiek z marek.\nWahacze do Alfy Romeo w najlepszych cenach kupisz na milionczesci.pl\nWymiana wahacza przedniego Fiat Punto II\nGwarancja jakości i niskiej ceny – to nam da...\nJakie wahacze kupić do BMW 5 E34\n← Jak wymienić ramię wycieraczki tył Peugeot 407 SW i Citroen C5\nWymiana wahacza w BMW 3 E46 krok po kroku →


Wpływy z reklamy w prasie drukowanej wciąż spadają. Reklamodawcy przenieśli się do internetu – Media Group Info\nWpływy z reklamy w segmencie prasy drukowanej w ciągu dziewięciu lat spadły o dwie trzecie. W tym samym czasie w internecie wzrosły jedenastokrotnie. Wydawcy gazet starają się więc zmobilizować czytelników, by płacili za treści publikowane w internecie i zamykają bezpłatny dostęp do części artykułów.\n– Od 2005 roku prasa straciła około 500 mln egzemplarzy nakładu rocznie. To są olbrzymie ilości. Przekłada się to na rynek reklamowy: udział prasy w torcie reklamowym w 2005 roku wynosił około 30 proc., a internetu – 2 proc. Dziś dla prasy jest to 10 proc., a dla internetu – 23 proc. – zwraca uwagę Maciej Hoffman, dyrektor generalny Izby Wydawców Prasy.\nSpadek nakładu oznacza, że dla reklamodawców rosną tzw. koszty dotarcia, czyli sumy, jakie muszą wyłożyć, by daną reklamę obejrzał pojedynczy czytelnik. Odbija się to na konkurencyjności prasy, co w konsekwencji prowadzi do coraz mniejszej liczby reklam i niższych przychodów od reklamodawców. Stąd ograniczanie kosztów przez wydawców poprzez zmniejszanie liczby etatów. Co z kolei przekłada się na obniżenie jakości produkcji prasowej.\n– Internet zassał nasze informacje, a z drugiej strony zassał też przychody reklamowe – mówi Newserii Biznes Maciej Hoffman. – Skoro mamy informacje za darmo, to konkurencyjność produktów prasowych na rynku maleje. Czytelnik idzie tam, gdzie coś dostaje za darmo, a to się odbija na nas. Musi nastąpić gdzieś położenie tamy takim sytuacjom – uważa Maciej Hoffman. – Nie będziemy walczyć z internautami, to też nasi czytelnicy. Trzeba im tylko pokazywać, że musi się przyzwyczaić do płacenia, a nie korzystać z treści nielegalnych.\nZ badania czytelnictwa przeprowadzonego dla Izby Wydawców Prasy (we współpracy z Narodowym Centrum Kultury) przez Millward Brown wynika, że rośnie skłonność respondentów (24,8 proc.) do płacenia za artykuły z gazet i czasopism dostępnych w internecie. Dotyczy to zwłaszcza tekstów branżowych, fachowych, naukowych, porad, analiz gospodarczych, niektórych form rozrywki, często przydatnych w podejmowaniu trafnych decyzji w rozwoju osobistym, zawodowym, w zdobywaniu nowych umiejętności społecznych i kompetencji kulturowych. Badani czytelnicy prasy nie skorzystają natomiast z płatnych komentarzy politycznych, wiadomości kryminalnych, plotek i doniesień z życia gwiazd i celebrytów. (źródło: biznes.newseria)\n« Aktywni 50+: ruszyła ogólnopolska kampania informacyjna\nWiększa kontrola nad 1 proc. podatku dla organizacji pozarządowych »


Nasz zespół – Fundacja Miłorząb\nIwona Teresa Bus\nIwona Teresa Bus – prezes zarządu Fundacji Miłorząb.\nFundacja „Miłorząb” jest organizacją, której głównym zadaniem jest pomoc osobom starszym w ich codziennych problemach. Odwiedzając naszą stronę mogą się Państwo zapoznać z propozycjami działań, które aktywizują seniorów, pozwalając im w pełni uczestniczyć w życiu społecznym i kulturalnym, rozwijać zainteresowania, dbać o zdrowie. Mamy nadzieję, że nasze projekty w sposób znaczący poprawiają jakość funkcjonowania nie tylko osób starszych, ale także ich rodzin i opiekunów.\nZachęcam do zapoznania się z naszą działalnością.\nPrezes Fundacji, Iwona Bus.\nJadwiga Golanowska – z fundacją „Miłorząb” współpracuje jako wolontariusz od stycznia 2012 roku. Jest księgową z długoletnim doświadczeniem w prowadzeniu ksiąg handlowych w różnych przedsiębiorstwach polskich i zagranicznych.\nW Fundacji zajmuje się sprawami biurowymi i księgowymi. Udziela się w strukturze organizacyjnej, dbając o wizerunek instytucji na zewnątrz. Brała udział w cyklu szkoleń dotyczących ekonomii społecznej, uczestniczyła w szkoleniach z zakresu księgowości i finansowania organizacji pozarządowych. Wolontariat jest dla niej formą kontynuacji i zastosowania w praktyce zdobywanych na nowo doświadczeń zawodowych, jak również narzędziem rozwoju osobistego.\nNatalia Dobiesława Salamon – rocznik 1974, wykształcenie wyższe zawodowe (ukończyła Wyższą Szkołę Turystyki i Hotelarstwa w Łodzi).\nJest miłośniczką pieszych wycieczek po Łodzi i okolicach z nieodłącznym aparatem fotograficznym w ręku. Swoje zdjęcia prezentuje w Foto-klubie Pabianice. Uczestniczka wystaw zbiorowych i indywidualnych. Laureatka licznych konkursów fotograficznych. Mama 11-letniej Poli.\nW Fundacji „Miłorząb” zajmuje się marketingiem i promocją organizacji na zewnątrz, zgodnie ze swoim doświadczeniem i wykształceniem zawodowym wspiera Fundację „Miłorząb” w budowaniu jej wizerunku w kraju i zagranicą.\nWitold Buraczyński – praktyk biznesu, doradca biznesowy, manager, społecznik. Zaangażowany w zarządzanie projektami budowlanymi oraz zarządzaniem przedsiębiorstw o różnej skali działalności oraz strukturach organizacyjnych. Zdobyte doświadczenie m.in. przy zarządzaniem procesem zakupowym komponentów dla fabryki LG Electronics jak też organizacji, budowie i późniejszym zarządzaniu fabryką styropianów, przygotowaniu we wczesnej fazie projektu urbanistycznego Nowe Centrum Łodzi oraz organizując i zarządzając działem operacyjno finansowym w sklepie IKEA Łódź aktualnie wykorzystuje umiejętności i wiedzę w doradztwach grupowych oraz indywidualnych dla mikro, małych i średnich przedsiębiorstwa jak również przedsiębiorstw ekonomii społecznej. W pracy doradczej wykorzystuje własną metodę łączącą elementy coachingu, mentoringu, narzędzi twardych wykorzystywanych w procesie zarządzania firmą zachęcając do nieszablonowego podejścia do rozwiązywania problemów decyzyjnych.\nAbsolwent Ekonomii w Kolegium Nauk Ekonomicznych i Społecznych na Politechnice Warszawskiej. Obok pracy zawodowej związanej z doradztwem pełni rolę Prezesa Zarządu Fundacji Klaster Ekonomii Społecznej oraz udziela się w roli Anioła Ekonomii Społecznej wpływając na kształt i kierunki rozwoju tej dziedziny gospodarki. Jest aktywnym wolontariuszem w Fundacja na rzecz osób dotkniętych chorobą Alzheimera Miłorząb.\nMonika Ponichtera-Kasprzykowska – psycholog, absolwentka Wydziału Psychologii UŁ. Ukończyła również Podyplomowe Studium Arteterapii w Polskim Instytucie Ericksnowskim oraz liczne szkolenia z zakresu Psychologii Zorientowanej na Proces. Obecnie doktorantka w Zakładzie Psychologii Lekarskiej Uniwersytetu Medycznego w Łodzi. Na co dzień zajmuje się diagnozą i terapią psychologiczną, zarówno osób zdrowych, jak chorych (głównie z zespołami otępiennymi). Interesuje się zagadnieniami psychoterapii (m.in. praca z symptomami fizycznymi) oraz problematyką hipnozy terapeutycznej. Prywatnie mama Jasia, osoba wiecznie ciekawa świata i ludzi, miłośniczka dobrej muzyki, smacznego jedzenia oraz podróży w nieznane. Wierzy w leczniczą moc humoru! 🙂\nGrażyna Podgórska – psycholog z uprawnieniami pedagogicznymi, trener. Absolwentka psychologii stosowanej na Uniwersytecie Łódzkim. Zajmuję się szeroko rozumianą pomocą psychologiczną, skierowaną głównie do osób niepełnosprawnych i ich rodzin. Posiadam także doświadczenie w pracy z dziećmi, młodzieżą oraz osobami bezrobotnymi. W pracy najbliższe jest mi podejście Ericksonowskie – dostrzeganie potencjału i niepowtarzalności każdej osoby, zorientowanie na przyszłość i motywowanie do konstruktywnych zmian.\nAgata Kupracz – magister filologii polskiej na Uniwersytecie Łódzkim, obecnie studentka Studiów doktoranckich w zakresie literatury, języka i kultury. Pasjonatka historii (szczególnie II wojny światowej), literatury, a nade wszystko spotkań z ludźmi, kolekcjonerka wspomnień\nwojennych. Jest wolontariuszką – korepetytorką, pomagającą dzieciom z rodzinnych domów dziecka w przygotowaniach do matury. Z pochodzenia\nKujawianka, z wyboru miłośniczka Łodzi i jej życia kulturalnego (organizowała m.in. Festiwal Łódź Czterech Kultur, Festiwal Puls Literatury, Teatralną Karuzelę w Teatrze Pinokio). W Fundacji Miłorząb zajmuje się komunikacją publiczną oraz marketingiem. Dba o reklamę i obecność naszych podopiecznych w przestrzeni publicznej.


Rovere – włoska rodzina arystokratyczna, panująca w księstwie Urbino w latach 1508-1631. Twórcami potęgi rodziny byli Franciszek i Julian della Rovere, którzy kolejno w latach 1471-1484 i 1503-1513 panowali jako papieże Sykstus IV i Juliusz II.\nGuidobaldo da Montefeltro, książę Urbino adoptował Franciszka Marię I della Rovere, syna swojej siostry i bratanka papieża Juliusza. Guidobaldo I, który był bezdzietny, wprowadził Franciszka Marię na swój dwór i w swoim testamencie z 1504 r. mianował go swoim następcą, zgodnie z umową jaką zawarł z stryjem chłopca, papieżem. W 1508 r., Franciszek Maria odziedziczył księstwo Urbino po śmieci swojego wuja, tym samym zakładając linię swojego rodu, która miała rządzić tym księstwem przez następne 126 lat. Panowanie Roverów w Urbino zakończyło się w 1626 roku, kiedy papież Urban VIII włączył je do Państwa Kościelnego. Jednakże honorowy tytuł księcia Urbino i część władzy nad księstwem nadal pozostała w rękach księcia Franciszka Marii II.\nKsiążęta Urbino z rodu della RovereEdytuj\nKardynałowie z rodu della RovereEdytuj\nOstatnio edytowano 30 sie 2019 o 11:22


Wiadomości: Powrót w AZS-ie Częstochowa, pierwszoligowiec dołączył do drużyny\nStrona Główna > Aktualności > II liga mężczyzn > Powrót w AZS-ie Częstochowa, pierwszoligowiec dołączył do drużyny\n6 sierpnia 2020 14:59\nTrwa budowa drużyny Eco-Team AZS Stoelzle Częstochowa na sezon 2020/2021. Kolejnym siatkarzem, który wzmocni drugoligową kadrę biało-zielonych jest Damian Czyżyk. Dla 19-letniego środkowego jest powrót do AZS-u po rocznej przerwie.\n– Cieszę się, że ponownie będę mieć przyjemność reprezentować barwy AZS-u. Mam nadzieję, że przed nami owocny sezon. Już teraz zapraszam wszystkich do kibicowania naszej drużynie, kiedy tylko będzie to możliwe – mówi, powracający do AZS-u, Damian Czyżyk.\nAZS 2020 Częstochowa, Damian Czyżyk, II liga mężczyzn, transfery


SERDECZNIE ZAPRASZAMY DO SZKÓŁ POWIATU LUBELSKIEGO | Poradnia Psychologiczno Pedagogiczna nr 7 w Lublinie\nJesteś tutaj / Aktualności / SERDECZNIE ZAPRASZAMY DO SZKÓŁ POWIATU LUBELSKIEGO\nSERDECZNIE ZAPRASZAMY DO SZKÓŁ POWIATU LUBELSKIEGO\nSerdecznie zapraszam do zapoznania się z ofertą edukacyjną na rok szkolny 2021/2022 szkół ponadpodstawowych prowadzonych przez Powiat Lubelski.\nWybór odpowiedniej szkoły ponadpodstawowej to bardzo odpowiedzialna decyzja w życiu każdego ósmoklasisty, mogąca zaważyć na dalszym życiu zawodowym. Należy podjąć ją bardzo przemyślanie, rozważnie i nieprzypadkowo, ponieważ właściwa ścieżka zawodowa jest kluczem do sukcesu.\nPrzygotowana dla Państwa publikacja jest przewodnikiem po szkołach ponadpodstawowych Powiatu Lubelskiego. Znajdziecie w niej kierunki i rozszerzenia programów nauczania, zawody, innowacje i nowości, których uczymy na poziomie liceum, technikum oraz szkół branżowych I i II stopnia. Przedstawiona oferta jest dostosowana do lokalnego rynku pracy i wychodzi naprzeciw zainteresowaniom młodzieży. W informatorze znajduje się oferta językowa, praktyk i staży, jak również ciekawostki z życia każdej placówki. Nasze szkoły to miejsca z wieloletnią tradycją, oferujące profesjonalną i wykwalifikowaną kadrę pedagogiczną, która umiejętnie przygotowuje młodzież do dalszego kształcenia oraz podejmowania wyzwań zawodowych. Dodatkowym atutem naszych placówek jest to, iż znajdują się blisko Państwa miejsca zamieszkania w Bychawie, Bełżycach, Niemcach, Piotrowicach i w Pszczelej Woli.\nDrodzy Uczniowie, proces rekrutacji ułatwi Wam, jak co roku, system elektronicznego naboru, dzięki któremu będziecie mieć dostęp do aktualnych i spójnych danych dotyczących naszych szkół ponadpodstawowych.\nŻyczę wszystkim powodzenia, trafnego wyboru szkoły oraz zapraszam do skorzystania z naszej oferty edukacyjnej. Liczę, że niniejsze opracowanie ułatwi Wam podjęcie odpowiedniej decyzji i odnajdziecie swoje miejsce w szkołach Powiatu Lubelskiego.\nBroszura - Informator 2021/2022, plik: Rozszerzenie: pdf, Rozmiar: [3.22 MB]