Powiedzcie dziewczyny co sadzicie o obrzezaniu. Wlasnie dowiedzialam sie ze bede miec chlopczyka, moj maz amerykanin (nie Zyd) oczywiscie jest obrzezany, ze wzgledow higienicznych jest to juz regula w stanach. Czy to nie okrutny zabieg dla malenstwa, wydaje mi sie ze moj syn w przyszlosci sam powinien zadecydowac czy chce byc obrzezany czy nie >>>Odpiszcie prosze\n4 odpowiedzi na pytanie: obrzezanie\nJezeli nie bedziesz chciala aby go obrzezali, to tego nie zrobia! Mnie w szpitalu przy wypelnianiu papierkow przed porodem pytali sie czy jak urodzi sie chlopiec to czy chce aby zostal obrzezany.\nnie wiedziałam, ze w Stanach to reguła….\nbo nie jest ! 😉\nmama meza amerykanina i dwojke nieobrzezanych chlopcow\nw stanach od tej “reguly” juz sie odchodzi\nmusicie przedyskutowac to we dwoje, to nie jest przyjemny zabieg, ale podobno niemowle znosi go znacznie latwiej niz dorosly czlowiek


Spotkania dyskusyjne | Instytut Sobieskiego\nInstytut Sobieskiego zaprasza na debatę pt. Smoleńsk: Pięć lat po katastrofie. Jak państwo polskie zdaje swój egzamin? z udziałem mec. Piotra Pszczółkowskiego red. Marka Pyzy posła Witolda Waszczykowskiego Prowadzenie: Paweł Soloch Debata odbędzie się w czwartek 9 kwietnia br. o...\nCo dalej z Państwową Komisją Wyborczą?\nInstytut Sobieskiego objął patronatem spotkanie organizowane przez Niezależne Zrzeszenie Studentów Uniwersytetu Warszawskiego poświęcone Państwowej Komisji Wyborczej. Zapraszamy wszystkich do Auditorium Maximum UW w najbliższą środę o godz. 20.\nPolska a Niemcy – jak państwo wspiera aktywność obywatelską?\nPo majowej debacie o finansowaniu partii politycznych z budżetu państwa, Instytut Sobieskiego i Fundacja Konrada Adenauera organizują kolejne spotkanie dyskusyjne, tym razem poświęcone analizie systemu wsparcia aktywności obywatelskiej w Polsce i w Niemczech. Temat ten jest niezwykle aktualny, ponieważ Polska ma jeden z najniższych w Unii Europejskiej poziomów partycypacji obywatelskiej i kapitału społecznego.\nRelacja z debaty: Mózg polityczny\nZapraszamy do obejrzenia relacji z debaty „Mózg polityczny – ile jest polityki we współczesnej polityce?”. Spotkanie odbyło się 28 października 2014 w siedzibie Instytutu Sobieskiego przy ul. Nowy Świat 27 w Warszawie.\nCzy jest miejsce dla młodych w polskiej polityce?\nInstytut Sobieskiego zaprasza na debatę „Czy jest miejsce dla młodych w polskiej polityce?”, która odbędzie się w dniu 29 października (środa), o godz. 18.00 w siedzibie Instytutu Sobieskiego przy ul. Nowy Świat 27 w Warszawie.\nMózg polityczny – ile jest polityki we współczesnej polityce?\nInstytut Sobieskiego zaprasza na debatę pt. „Mózg polityczny – ile jest polityki we współczesnej polityce?”, która odbędzie się 28 października 2014r. (wtorek) w siedzibie Instytutu Sobieskiego, ul. Nowy Świat 27 lok. 1. Początek debaty zaplanowany jest na godz. 18.00.\nWe wrześniu odbył się szczyt NATO w Walii. Co przyniósł Polsce? Na debacie będziemy szukać odpowiedzi na takie pytania jak: Czy NATO nas obroni? Czy jesteśmy w stanie obronić się sami? Czy Europa jest przygotowana na wojnę hybrydową?\nPresent challenges in Poland and EU-Integration\nW najbliższą środę 10 września w siedzibie Instytutu Sobieskiego przy ul. Nowy Świat 27 odbędzie się debata (prowadzona w języku angielskim) pt. „Present challenges in Poland and EU-Integration”.\nW najbliższy wtorek 13 maja o godzinie 18:00 w Centrum Konferencyjnym Zielna przy ul. Zielnej 37 odbędzie się debata pt. Jak państwo finansuje demokrację? Finansowanie partii politycznych – porównanie systemu niemieckiego i polskiego


Archiwa: Tottenham Hotspur - Piłkarski Świat.com\nOficjalnie: Richarlison w Tottenhamie Hotspur\nTottenham Hotspur ogłosił pozyskanie Richarlisona w Tottenhamie Hotspur. Brazylijczyk zatem po czterech latach odchodzi z Evertonu. Koguty wzmacniają siłę ataku....\nRicharlison na radarze Tottenhamu Hotspur, Brazylijczyk uzgodnił indywidualne warunki\n30 czerwca 2022 Paweł Wątorski\nFabrizio Romano i "Sky Sports" zgodnie podają, iż Richarlison jest dogadany z Tottenhamem Hotspur i do ostatecznego transferu potrzebne jest...\nChristian Eriksen z propozycjami z Manchesteru i Tottenhamu\nChristian Eriksen zrobił na tyle dobre wrażenie w Brentford, że na stole pojawiły się propozycje z Manchesteru United i Tottenhamu...\nOficjalnie: Pierwszy transfer Tottenhamu, Chorwat zasila szeregi Spurs\n31 maja 2022 Krzysiek Gajdur\nTottenham Hotspur poinformował o pozyskaniu Ivana Perisicia z Interu. Umowa Chorwata z angielskim klubem będzie obowiązywać do 2024 roku. (więcej…)\nPremier League: Walka o TOP 4 zakończona, Tottenham w Lidze Mistrzów, Arsenal w Lidze Europy\nSezon 2021/22 w Premier League dobiegł końca. W ostatniej kolejce wyjaśniała się także sytuacja, kto zajmie czwarte miejsce premiowane awansem...\nPremier League: Tottenham Hotspur – Arsenal FC, Transmisja online u bukmacherów. Gdzie oglądać mecze Premier League?\nMecz Tottenham Hotspur - Arsenal FC będzie można obejrzeć na żywo w czwartek. Transmisję spotkania przeprowadzi telewizja Canal+Sport, starcie będzie...\nPremier League: Liverpool FC – Tottenham Hotspur, Transmisja na żywo na platformach streamingowych. Gdzie oglądać mecze Premier League?\n7 maja 2022 Krzysiek Gajdur\nMecz Liverpool FC - Tottenham Hotspur będzie można obejrzeć na żywo w sobotę. Transmisję spotkania przeprowadzi telewizja Canal+Sport2, starcie będzie...\nPremier League: Everton ogrywa Chelsea FC na Goodison Park, ważne zwycięstwo Tottenhamu Hotspur\nEverton FC ograł na Goodison Park The Blues (1:0) po trafieniu Richarlisona. Chelsea jest blisko zajęcia trzeciego miejsca w Premier...\nTottenham Hotspur uruchomi klauzulę wykupu Dejana Kulusevskiego\nDejan Kulusevski zrobił dobre wrażenie w Tottenhamie Hotspur i Antonio Conte chce wykupić go z Juventusu przy pierwszej nadarzającej się...\nCo dalej z Adamą Traore? Wraca temat Tottenhamu\n25 marca 2022 Kamil Gieroba\nFC Barcelona nadal nie zdecydowała czy chce wykupić Adamę Traorę z Wolverhampton. (więcej…)\nPremier League: Tottenham Hotspur – West Ham United, Transmisja na żywo na platformach streamingowych. Gdzie oglądać mecze Premier League?\nMecz Tottenham Hotspur - West Ham United będzie można obejrzeć na żywo w niedzielę. Transmisję spotkania przeprowadzi telewizja Canal+Premium, starcie...\nPremier League: Manchester United – Tottenham Hotspur, Transmisja na żywo na platformach streamingowych. Gdzie oglądać mecze Premier League?\nMecz Manchester United - Tottenham Hotspur będzie można obejrzeć na żywo w sobotę. Transmisję spotkania przeprowadzi telewizja Canal+Sport2, starcie będzie...\nPremier League: Tottenham Hotspur – Everton, Transmisja online u bukmacherów. Gdzie oglądać mecze Premier League?\nMecz Tottenham Hotspur - Everton będzie można obejrzeć na żywo w poniedziałek. Transmisję spotkania przeprowadzi telewizja Canal+Sport2, starcie będzie również...\nPremier League: Burnley FC – Tottenham Hotspur, Transmisja na żywo w TV. Gdzie oglądać mecze Premier League?\n23 lutego 2022 Krzysiek Gajdur\nMecz Burnley FC - Tottenham Hotspur będzie można obejrzeć na żywo w środę. Transmisję spotkania przeprowadzi telewizja Canal+Sport2, starcie będzie...\nPremier League: Manchester City – Tottenham Hotspur, Transmisja online u bukmacherów. Gdzie oglądać mecze Premier League?\nMecz Manchester City - Tottenham Hotspur będzie można obejrzeć na żywo w sobotę. Transmisję spotkania przeprowadzi telewizja Canal+Sport2, starcie będzie...\nPochettino coraz bliżej Manchesteru United. Układa już plany transferowe?\n11 lutego 2022 Kamil Gieroba\nManchester United latem zatrudni nowego szkoleniowca. Faworytem mediów jest Mauricio Pochettino, który ma opuścić Paris Saint-Germain. (więcej…)\n1 2 3 4 … 20 Dalej


DSC-WX60/WX80/WX200 | Zalecenia eksploatacyjne | Przewodnik użytkownika aparatu Cyber-shot\nPierwsza strona > Środki ostrożności / O tym aparacie > Zalecenia eksploatacyjne > Zalecenia eksploatacyjne\nPamięć wewnętrzna i archiwizacja danych karty pamięci\nInformacje dotyczące plików baz danych\nNie używać/przechowywać aparatu w następujących miejscach\nO temperaturze pracy\nO kondensacji wilgoci\nFunkcje wbudowane w aparat\nInformacje dotyczące zgodności danych obrazu\nUwagi dotyczące ekranu i obiektywu\nNie wyłączaj aparatu oraz nie wyjmuj akumulatora lub karty pamięci, gdy świeci się lampka aktywności. W przeciwnym wypadku mogą ulec uszkodzeniu dane w pamięci wewnętrznej lub karta pamięci. Dla bezpieczeństwa wykonaj kopię zapasową swoich danych.\nPo włożeniu karty pamięci bez pliku bazy danych do aparatu i włączeniu zasilania część pojemności karty jest automatycznie wykorzystywana do utworzenia pliku bazy danych. Może minąć trochę czasu, zanim będzie możliwe wykonanie następnej czynności.\nW bardzo gorących, zimnych lub wilgotnych miejscach\nW miejscach takich, jak zaparkowany na słońcu samochód korpus aparatu może się zdeformować, co może być przyczyną awarii.\nPod bezpośrednim działaniem światła słonecznego lub w pobliżu grzejnika\nKorpus aparatu może się odbarwić lub zdeformować, co może być przyczyną awarii.\nW miejscu narażonym na kołyszące wstrząsy\nNależy uważać, aby piasek lub kurz nie dostały się do aparatu. Może to spowodować awarię, w niektórych przypadkach nieusuwalną.\nAparat jest przeznaczony do użytku w zakresie temperatur od 0°C do 40°C. Nie jest zalecane fotografowanie w bardzo zimnych lub w bardzo gorących miejscach, które przekraczają podany zakres temperatur.\nJeżeli aparat zostanie przeniesiony prosto z zimnego do ciepłego miejsca, wilgoć może się skondensować wewnątrz lub na obudowie aparatu. Skondensowanie wilgoci może spowodować awarię aparatu.\nJeżeli nastąpi kondensacja wilgoci, wyłącz aparat i poczekaj około godziny, aby wilgoć wyparowała. Próbując zrobić zdjęcie zawilgoconym obiektywem, nie można uzyskać ostrych zdjęć.\nGdy jesteś na pokładzie samolotu, nastaw funkcję [Tryb samolotowy] (DSC-WX80/WX200) na [Włącz].\nNie należy oglądać przez dłuższy czas obrazów 3D wykonanych tym aparatem na telewizorach obsługujących 3D.\nGdy będziesz oglądać obrazy 3D wykonane tym aparatem na monitorze obsługującym 3D, możesz odczuwać dolegliwości w postaci bólu oczu, zmęczenia lub mdłości. Aby zapobiec tym objawom, zalecamy, aby stosować regularne przerwy.\nJednakże długość i częstotliwość przerw należy określić samemu, gdyż jest to kwestia indywidualna. W przypadku dolegliwości należy przerwać oglądanie obrazów 3D, aż do ustąpienia objawów; w razie potrzeby skontaktować się z lekarzem. Należy również zapoznać się z instrukcjami dołączonymi w zestawie do urządzeń lub oprogramowania wykorzystywanych wraz z aparatem. Trzeba pamiętać, że wzrok dzieci ciągle się rozwija (zwłaszcza dzieci poniżej 6 lat). Zanim zezwolisz dziecku na oglądanie obrazów 3D, skonsultuj się z pediatrą lub okulistą i upewnij się, że dziecko będzie przestrzegało powyższych zaleceń.\nAparat jest zgodny z normą DCF (Design rule for Camera File system) ustaloną przez JEITA (Japan Electronics and Information Technology Industries Association).\nFirma Sony nie gwarantuje, że aparat odtworzy obrazy zapisane lub edytowane przy użyciu innych urządzeń lub że inne urządzenia odtworzą obrazy zapisane przy użyciu tego aparatu.\nAparat ten wykorzystuje MPEG-4 AVC/H.264 High Profile do nagrywania w formacie AVCHD. Filmy zapisane w formacie AVCHD przy użyciu aparatu nie mogą być odtwarzane przez następujące urządzenia.\nInne urządzenia zgodne z formatem AVCHD, które nie obsługują High Profile\nUrządzenia nieobsługujące formatu AVCHD\nAparat ten wykorzystuje również MPEG-4 AVC/H.264 Main Profile do nagrywania w formacie MP4. Z tego powodu filmy zapisane w formacie MP4 przy użyciu aparatu nie mogą być odtwarzane na urządzeniach nieobsługujących MPEG-4 AVC/H.264.\nPłyty z obrazami wysokiej rozdzielczości (HD) można odtwarzać tylko na urządzeniach obsługujących format AVCHD. Odtwarzacz DVD lub nagrywarka DVD nie mogą odtwarzać płyt z obrazami wysokiej rozdzielczości (HD), gdyż nie obsługują one formatu AVCHD. Poza tym, jeśli włożysz płytę z obrazami wysokiej rozdzielczości (HD) zapisanymi w formacie AVCHD do odtwarzacza DVD lub nagrywarki DVD, możesz mieć problemy z wyjęciem płyty.\nEkran wykonano przy użyciu niezwykle precyzyjnej technologii tak, że ponad 99,99% pikseli działa prawidłowo. Jednakże na ekranie mogą pojawić się małe czarne i/lub jasne kropki (białe, czerwone, niebieskie lub zielone). Te punkty są normalnym rezultatem procesu produkcyjnego i nie wpływają na nagranie.\nWystawianie ekranu lub obiektywu na długotrwałe działanie promieni słonecznych może być przyczyną usterki. Zachować ostrożność, kładąc aparat w pobliżu okna lub na dworze.\nNie należy naciskać na ekran. Ekran może utracić kolor, co może być przyczyną wadliwego funkcjonowania.\nW niskich temperaturach na ekranie może wystąpić efekt smużenia. Nie jest to usterka.\nNależy uważać, aby nie uderzyć obiektywu, ani za mocno go nie naciskać.


poniedziałek, 27.7.2020 09:40\t, komentarze: 0 , odsłony: 323\nW miniony weekend każdy mógł znaleźć coś dla siebie wśród wydarzeń w Starej Kopalni w Wałbrzychu – piątkowy wernisaż wystawy Takis’a Makandasisa, sobotnie Nocne Zwiedzanie oraz pierwsza Rodzinna Niedziela. Natomiast Ci, którzy spędzają urlop w mieście partnerskim Wałbrzycha – Jastarni, mogli odwiedzić stoisko promocyjne Wałbrzycha.\nW piątek, późnym popołudniem, w galerii budynku B10 w Starej Kopalni rozpoczęło się otwarcie wystawy Mój Świat-malarstwo autorstwa Takis’a Makandasisa – wałbrzyskiego artysty pochodzącego z greckiej rodziny. Jego największą pasją od najmłodszych lat jest malarstwo. Najchętniej maluje architekturę i pejzaże. Wernisaż cieszył się dużym zainteresowaniem, w wydarzeniu uczestniczyła liczna grupa odbiorców. Wystawę uroczyście otworzyli artysta Takis Makandasis, pani prezydent Wałbrzycha dr Sylwia Bielawska, dyrektor Starej Kopalni Jan Jędrasik oraz kierownik Centrum Ceramiki Unikatowej Piotr Micek. W trakcie wernisażu artysta przekazał dyrekcji Starej Kopalni obraz przedstawiający instytucję. Wystawę w przestrzeniach Starej Kopalni można oglądać bezpłatnie do końca września.\nW sobotni wieczór kolejna grupa wyruszyła na Nocne Zwiedzanie Starej Kopalni z pracami górniczymi. Jest to znakomita zabawa połączona ze zdobywaniem wiedzy o pracy górników. Od końca czerwca ten rodzaj zwiedzania organizowany jest cyklicznie w każdą sobotę – ze względu na rosnące zainteresowanie taką formułą Stara Kopalnia zaprasza na Nocne Zwiedzanie także w każdą sobotę sierpnia (najbliższy termin już w tym tygodniu – 1 sierpnia). Wydarzenie skierowane jest do uczestników powyżej 10-go roku życia. Liczba miejsc jest ograniczona – bilety i szczegóły znajdują się na stronie internetowej www.starakopalnia.pl.\n26 lipca odbyła się pierwsza w okresie wakacji Rodzinna Niedziela. Uczestnicy mogli skorzystać z zajęć edukacyjnych Szychta Fuksów – pierwsza zmiana młodych górników, podczas których mogli poznać lepiej specyfikę pracy górnika oraz z warsztatów ceramicznych. Na kolejną Rodzinną Niedzielę Stara Kopalnia zaprasza 30 sierpnia. Od poniedziałku do piątku odbywają się zajęcia edukacyjne i gry terenowe w ramach oferty „Wakacje w Starej Kopalni”, z kolei w każdy dzień tygodnia instytucja zaprasza do Centrum Ceramiki Unikatowej na warsztaty z kalkomanii i tworzenia małej formy rzeźbiarskiej. Szczegóły oferty i warsztatów znajdują się na stronie Starej Kopalni.\nW tym tygodniu Stara Kopalnia organizuje dla najmłodszych uczestników zajęcia „Bajtel w Kopalni – Harmonia, kształty, dźwięki i kolory”. Są to warsztaty sensoryczne skierowane do maluchów w przedziale wiekowym 0-2 oraz dla ich rodziców. W tej edycji „Bajtla w Kopalni” mali odbiorcy zwiedzą wystawę fotografii „Harmony” autorstwa Marcina Ryczka, skupią się na pojęciu harmonii i wędrując po wystawie stworzą coś wyjątkowego bazując na kolorach czerni i bieli. Warsztaty odbędą się 30 lipca – do wyboru są dwa wejścia: o godzinie 9.00 i 16.00. Liczba miejsc jest ograniczona – bilety dostępne są na stronie internetowej obiektu.\nW najbliższy weekend na terenie Starej Kopalni odbędzie się VIII Międzynarodowy Wałbrzyski Rajd Pojazdów Zabytkowych „Śladami Księżnej Daisy.” Szczegóły znajdują się na stronie organizatora Moto-Weteran Wałbrzych.\nW dniach 23-26 lipca Stara Kopalnia wraz z Urzędem Miasta, Muzeum Porcelany, Palmiarnią oraz Zamkiem Książ promowała ofertę turystyczną Wałbrzycha w mieście partnerskim Jastarnia. Na stoisku promocyjnym każdy zainteresowany mógł uzyskać wiele informacji o Wałbrzychu i Dolnym Śląsku oraz otrzymać materiały atrakcji turystycznych regionu. Dodatkowo prowadzone były konkursy z nagrodami oraz warsztaty artystyczne, z których korzystały zarówno dzieci, jak i dorośli. Zainteresowanie Wałbrzychem i jego szeroką ofertą turystyczną było ogromne – codziennie stoisko odwiedzali turyści zainteresowani informacjami o mieście, ale i o całym regionie. Partnerami stoiska był Biuro Promocji i Obsługi Ruchu Turystycznego w Jastarni, Urząd Marszałkowski Województwa Dolnośląskiego, Merida oraz Śnieżka ZPC. W ten sam weekend Stara Kopalnia promowała swoją ofertę w wałbrzyskiej Palmiarni, a wspólnie z Muzeum Porcelany w Zamku Grodno w Zagórzu Śląskim.\nDo końca września trwa akcja promocyjna Starej Kopalni i Muzeum Porcelany – kupując bilet na zwiedzanie jednego obiektu otrzymujemy zniżkę w wysokości 10% w drugiej instytucji. Oba muzea znajdują się w centrum Wałbrzycha więc jest to idealna opcja na jednodniowe zwiedzanie miasta.\nZwiedzanie Starej Kopalni odbywa się codziennie w godzinach 10.00-18.00 (ostatnie wejście o godzinie 16.00, w soboty i niedziele o godzinie 17.00). Zwiedzanie odbywa się z przewodnikiem o pełnych godzinach. Wymagana jest osłona ust i nosa, na terenie obiektu znajdują się dozowniki z płynem dezynfekującym. Bilety oraz regulamin zwiedzania dostępne są online na stronie internetowej instytucji.


w obronie Wrońskiego - nierecenzja Kareniny | Lena Wadera\nw obronie Wrońskiego — nierecenzja Kareniny\nZaparzyłam zielonej herbaty i przypomniałam sobie, że przecież Karenina sfinalizowana, powieść + współczesna ekranizacja i korci mnie strasznie, żeby napisać tu kilka chaotycznych wrażeń.\nEkranizacja miała ciekawą, na poły teatralną formę, a jednak miałam wrażenie, że oglądam tylko marny i w dodatku kiepsko pocięty trailer doskonałej literatury.\nW dodatku z Wrońskiego zrobili zwyczajnego, prostackiego zdrajcę, a ze zbzikowanej Kareniny biedaczkę zmuszoną (sic!) do samobójstwa.\nTołstoj w powieści Ankę „ułaskawił”. O ile rozumiem wielkoduszne pogodzenie się z jej „występkiem”, o tyle zupełnie nie wiem, dlaczego w tym wszystkim to akurat jej przypadła rola największej pokrzywdzonej, ofiary. To był jej wybór; na własne życzenie wyrzekła się swojej jedynej miłości (do syna Sierioży), zostawiając dziecko przy ojcu na rzecz rozchwianej miłostki do hrabiego młodziaka Wrońskiego.\nObwiniała go za wszystkie te swoje wybory, które uczyniły ją do szpiku nieszczęśliwą. Średnio co nanosekundę — lub raczej nanozdanie w tekście — robiła mu śmieszne sceny zazdrości i wyrzucała mu, że już jej nie kocha. Cierpliwość Wrońskiego przeszła moje najśmielsze oczekiwania. Takie durne babsko jak Anka już dawno puściłabym kantem. To świadczy o mnie fatalnie, ale ja po prostu nie mam serca i litości dla sztucznie rozhisteryzowanych kobiet.\nTrochę wręcz żałuję, że Wroński nie został już przy tej poczciwej Kitty. Szanuję Aleksego, że do samego końca pozostał mężczyzną i mimo wszystko nie dał się wrzucić pod kareninowy pantofel (chociaż najwyraźniej tego się oczekiwało wówczas od mężczyzn w tzw. związkach).\nTrzymał to wszystko w ryzach (może ze względu na córkę?) i spełniał wszystkie zachcianki-Anki, a jednocześnie zachował w tym jakiś przyzwoity umiar i — co najważniejsze — swoją przestrzeń.\nInne wątki nieszczególnie mnie interesowały (Kitty i Lewin uroczo pocieszni, umilali mi tę niewątpliwie harlekinowską przemianę głównej bohaterki), chociaż wszystko czytało mi się zacnie i niemal z zapartym tchem.\nNajwiększą chyba wadą ekranizacji były obrazy, które dla osób niezaznajomionych z lekturą mogły być zupełnie niejasne, chaotyczne wręcz, przypadkowe. Niekiedy sama zastanawiałam się, gdzieżmy to teraz w fabule jesteśmy. Kiryłłowicz Wroński sam w sobie jednak zacny! Miło było cieszyć nim moje niewieście oko…\nWilk skonstatował, że słabe to było pokolenie — na wszystkie egzystencjalne rozterki jedną tylko mieli odpowiedź — samobójczą śmierć.\nI tutaj wypada przyznać mu rację.\n17 maja 2018 o książkach


Tuba Chorzowa - Aktualności - Teatr Rozrywki wraca na scenę\nTeatr Rozrywki wraca na scenę\nW ostatnich miesiącach aktorzy chorzowskiego Teatru Rozrywki spotykali się ze swoimi widzami wyłącznie online. Wkrótce powrócą jednak na scenę, na co z utęsknieniem czekało wielu mieszkańców.\nKilka dni temu Teatr Rozrywki podzielił się z nami repertuarem przygotowanym na ten miesiąc. Przed widzami cztery wyjątkowe recitale i koncerty, które odbędą się od 18 do 21 czerwca.\nNa szczególną uwagę zasługuje koncert online... na scenie, w trakcie którego usłyszymy artystów, którzy podczas powszechnej obowiązkowej izolacji „odwiedzali” nasze domy w trakcie koncertów i spotkań organizowanych w sieci. Tym razem - wreszcie na scenie - usłyszymy utwory z repertuaru Teatru Rozrywki #rozrywkadośniadania. Z pewnością każdy znajdzie w tym koncercie coś dla siebie.\n- Zaprezentujemy piosenki francuskie, hity musicali, utwory z lat 20. i 30. i wiele innych, a koncert poprowadzą Wioletta Białk i Piotr Brodziński – poinformował nas Teatr Rozrywki.\nWydarzenia odbędą się na Dużej Scenie z rozkładem miejsc zgodnie z obowiązującymi przepisami. Więcej szczegółów znajdziecie TUTAJ.\nTeatr Rozrywkiepidemiakoronawiruspowrót na scenęChorzówczerwiecrepertuar


Kredyt mieszkaniowy z doradc± czy bez? - strona 4\nComperia.pl > Forum finansowe > Forum o kredytach > Kredyt mieszkaniowy z doradc± czy bez? - strona 4\nA ja powiem tak, powoli takim ma³ym krokiem barrdzo du¿o Doradców zaczyna otwieraæ oczu, aby jednak pobieraæ prowizjê od klienta jak dostanie kredyt. Bo prowizja banku za przyk³adowo kredyt hipoteczny jest na poziomie 1% i teraz robi kredyt hipoteczny i dostanie z tego 2ty¶ z³. Nie wiem czy jest to du¿o na 5 tygodni pracy.\nJa powiem ze swojego do¶wiadczenia, ¿e wielu moich znajomych którzy s± po 10-15 lat w finansach zaczê³o pobieraæ prowizjê za pomoc przy kredycie i ludzie sobie to chwal±. Sam jestem finansist± p³atnym od wielu lat i ludzie do mnie wracaj± czy te¿ daj± polecenia.\nDlaczego, bo wiedz± ¿e jak zap³ac± to mog± wymagaæ.\nKolejn± wa¿n± rzecz± jest te¿ to aby szanuj±cy siê Doradca podpisywa³ z klientem umowê o wspó³pracy , dla czego?.\nJe¶li doradca zajmie siê prac±, klient dostanie kredyt i nagle klient rezygnuje, co wtedy doradca zostaje z niczym. Narobi³ siê straci³ czas, pieni±dze za telefony, dojazdy itp.\nA tak je¶li jest taka umowa klient jest zobowi±zany do wziêcia kredytu bo je¶li siê zdecydowa³ to wiedzia³ co chce.\nTo takie info dla innych.\nczasem trzeba klientowi po¶wiêciæ du¿o czasu i finalnie jest negat albo zwyczajnie zrezygnuje, dla mnie to ryzyko zawodowe i muszê siê z tym liczyæ, w takim wypadku nic nie zarabiam;\ntakie ryzyko wystêpuje w wielu bran¿ach i jest czym¶ zupe³nie naturalnym...\njak zap³ac± to im zagwarantujesz, ¿e dostan± kredyt? zagwarantujesz, ¿e bêd± mieli okre¶lone warunki, które analityk przecie¿ mo¿e zmieniæ?\na co w sytuacji, gdy klient znajdzie lepsz± ofertê ni¿ zaproponowa³ mu doradca i zdecyduje siê na kredyt w innym banku? te¿ ma zap³aciæ?\nczasem zadowoleni klienci przynios± bombonierkê albo jakie¶ wino itp..., a najwiêkszym uznaniem s± dla mnie polecenia\ni mi to wystarczy, jestem zadowolony i NIE muszê braæ od klientów dodatkowego wynagrodzenia\nJa mówiê tylko i wy³±cznie o tym, jak klient otrzyma kredyt to wtedy p³aci prowizjê za pomoc w udzieleniu kredytu a nie przed uzyskaniem kredytu.\nDrug± rzecz± jest te¿ to czy ty jako Doradca prowadzisz firmê czy pracujesz dla kogo¶?. Bo je¶li pracujesz dla siebie to gwarantuje ci ¿e przyjdzie taki dzieñ ¿e stwierdzisz dla czego robiê za darmo i dla czego ludzie nie traktuj± mnie profesjonalnie.\nI jeszcze jedno piszesz o ofercie ¿e klient znajdzie lepsz± ofertê?. To co to za doradca który nie widzia³ gdzie jest najlepsza oferta?. Dla tego w³a¶nie taki Doradca który zna siê na rzeczy i pobiera prowizjê za pomoc ma znale¼æ najlepsze rozwi±zanie dla klienta, dla czego bo klient za to bêdzie p³aci³. A je¶li mu p³aci bank, to taki Doradca wyszukuje niby dobr± ofertê ale z³o¿y go tam gdzie ma najlepsze wynagrodzenie czy siê nie mylê/.\ndzia³am na w³asny rachunek i ryzyko mam wkalkulowane w dzia³alno¶æ, któr± prowadzê i nie narzekam;\npraktycznie wszyscy doradcy, których znam dzia³aj± na takich samych zasadach czyli od klientów NIE pobieraj± wynagrodzenia w przypadku, gdy p³aci im bank\nco innego podmioty, które po¶rednikowi nie p³ac±, wtedy je¿eli klient chce, aby doradca pomóg³ jest zobligowany do wniesienia op³aty, ale to dotyczy jedynie BSów i SKOKów\noczywi¶cie nie broniê nikomu pobierania op³at, to równie¿ jest jaka¶ opcja, ale jak dla mnie zupe³nie niepotrzebna; znajdê klientowi najlepsz± ofertê i doprowadzê temat do koñca nie bior±c od niego ¿adnych dodatkowych prowizji\ntak z czystej ciekawo¶ci:\npodpisujesz z klientem umowê, ¿e uzyska kredyt w bank X na warunkach Y? a co w przypadku, gdy warunki bêd± inne ni¿ na wniosku? przecie¿ zdarza siê, ¿e analityk podwy¿szy mar¿ê lub doda dodatkowe produkty (np. ubezpieczenia)...\nPytasz mnie co wtedy, taki klient uzyska³ kredyt tak, wiêc musi go wzi±æ, to jest ryzyko ¿e mo¿e tak byæ ale nie musi. Wiadomo na pocz±tku gdy zajmuje siê klientem to mówiê za i przeciw i je¶li siê decyduje to wie co bierze.\nJedyn± mo¿liwo¶ci± dla klienta jest to je¶li np. ustalam z nim warunki jakie ma dostaæ a dosta³ warunki o wiele gorsze np. mia³ mieæ ratê 1200 z³ a wysz³o np. 2ty¶ z³ to wtedy klient sam decyduje czy we¿mie kredyt czy te¿ nie. Ale je¶li dostanie kredyt na poizomie takim jak ustala³em wtedy nie ma wyj¶cia i kredyt ma byæ wziêty.\nTak miêdzy nami doradcami, bardzo du¿o osób myli nad Doradców z bankiem, ¿e przecie¿ jest ustawa ¿e zawsze mogê zrezygnowaæ z kredytu, ale ja nie jestem bankiem. Ja cenie swój czas i swoje pieni±dze. Bo zamiast spêdzaæ czas z rodzin± zajmuje siê klientami.\nA mia³e¶ sytuacjê, ¿e klient kredyt wyp³aci³ i w ustawowym terminie z niego zrezygnowa³?\nBank zap³aci po¶rednikowi czy nie? Oczywi¶cie mówimy tylko o hipotece.\nKa¿dy (chyba) woli spêdzaæ czas z rodzin± ni¿ z klientami. Nie jestem pracownikiem banku X i nie mam obowi±zku z ka¿dym wspó³pracowaæ. Je¿eli widzê, ¿e szanse na wyp³acenie kredytu s± niewielkie lub z³o¿y³ ju¿ wnioski sam a u mnie tylko jaka¶ rezerwa (cwaniacy siê zdarzaj±) to mu dziêkujê. Szanujemy swój czas. Ale mimo wszystko zasada g³ówna jest taka, ¿e mnie p³aci bank a nie klient. Gdybym mia³ wiêcej takich przypadków, ¿e prowadzê temat a na koñcu klient rezygnuje z uruchomienia chocia¿ warunki ma takie jak na wniosku to pewnie równie¿ musia³bym pomy¶leæ o innych rozwi±zaniach, aby zabezpieczyæ swoje interesy...\nMy¶lê ¿e wielu klientów skorzysta z pomocy darmowego doradcy kredytowego. Ludzie oszczêdzaj±.\nZ drugiej strony je¶li dostaniesz polecenie od kogo¶ znajomego ,¿e dany doradca jest profesjonalny to pewnie wybierzesz w³a¶nie jego.\nCzy doradca dostaje tak± sam± prowizjê od ka¿dego banku?\nprowizje nie s± wszêdzie takie same, ale te¿ bardzo siê nie ró¿ni±, wiele zale¿y od tego czy danemu bankowi zale¿y na wnioskach czy te¿ nie\nco ciekawe to u doradcy finansowego (po¶rednik) czasem mo¿na dostaæ lepsze warunki ni¿ bezpo¶rednio w banku, którego pracownicy maj± targety na konkretne oferty i doklejaj± klientom jakie¶ niepotrzebne ubezpieczenia\nzdarzaj± siê równie¿ i nieuczciwi doradcy (podobnie jak i lekarze, mechanicy itp...), którzy robi± klientom jakie¶ "turbo" oferty, ale to dzia³a jedynie na krótk± metê (nie ma poleceñ, które w tej bran¿y s± bardzo wa¿ne) + klient, który odkryje, ¿e zosta³ wkrêcony zrobi ww. "doradcy" tak± opiniê, ¿e ten czêsto wypada z rynku\nto nie jest tak, ¿e doradcy pracuj± za darmo! wynagradzaj± nas banki tak samo jak i swoich pracowników, z tym, ¿e doradca dostaje wynagrodzenie PO uruchomieniu kredytu (dlatego musi mu zale¿eæ, aby za³atwiæ temat szybko i sprawnie) a nie za to, ¿e sobie siedzi i czeka na klienta, którego musi obs³u¿yæ, bo przyszed³...


Ambicje mnie niszczą - co robić?. Strona 1. Psychiatria.pl - portal wiedzy o psychiatrii i psychoterapii\nAmbicje mnie niszczą - co robić?\nTemat: Ambicje mnie niszczą - co robić? (3)\nhttp://www.psychiatria.pl/forum/ambicje-mnie-niszcza-co-robic/watek/1073810/1.html#p1073810http://www.psychiatria.pl/forum/ambicje-mnie-niszcza-co-robic/watek/1073810/1.html Ambicje mnie niszczą - co robić?\nMam 23 lata, nie poszedłem an studia, założyłem z sukcesem własną firmę.\nŻyję w przekonaniu, że możliwe jest bycie drugim Kulczykiem, Elonem Muskiem, Stevem Jobsem. Żyję w przekonaniu, ze wszystko ma być użyteczne, łącznie z moim zyciem. Muszę robić coś dla innych ludzi, tworzyć rzeczy przydatne poprzez prowadzenie firmy. Dzięki temu będę bogaty i spełniony.\nW mózgu mam tak głęboko wydeptane te ścieżki myślenia, ze nie potrafię odpoczywać i robić czegoś dla siebie. Zawsze nachodzi mnie myśl, że "oglądasz ten film już godzinę, inni w tym czasie pracowali, a więc Ciebie wyprzedzą. Zrób coś, chociaż jeden krok do przodu. Nie trać czasu. Masz być najlepszy".\nJak można wrócić do luźnego, cierpliwego myślenia. Jeszcze cztery lata temu rozwijałem się ale spokojnie, bez dziczy w sercu.\nhttp://www.psychiatria.pl/forum/ambicje-mnie-niszcza-co-robic/watek/1073810/1.html#p1074593http://www.psychiatria.pl/forum/ambicje-mnie-niszcza-co-robic/watek/1073810/1.html Ambicje mnie niszczą - co robić?\nPogoń za wiatrem Jeżeli człowiek szuka tylko szczęścia w majętności i dumny jest ze swej" wielkości"to jest przegrany...\nhttp://www.psychiatria.pl/forum/ambicje-mnie-niszcza-co-robic/watek/1073810/1.html#p1075165http://www.psychiatria.pl/forum/ambicje-mnie-niszcza-co-robic/watek/1073810/1.html Ambicje mnie niszczą - co robić?\nDobrze, że zauważasz problem. Warto na początku nawet zmusić się np. do godziny odpoczynku dziennie. Rób to, co sprawia Ci przyjemność? Przemęczony i wyczerpany psychicznie nie będziesz tak bardzo użyteczny - jeśli wyznacznikiem Twojego bycia jest rzeczywiście użyteczność. Okrutne to. Zbyt surowy jesteś dla siebie. Jesteś wartościowy nie tylko przez to, co robisz. Małe dziecko nic nie robi a jest bezcenne. Twoje leżenie na łące i gapienie się w chmury może być obecnie cenniejsze niż osiem godzin ciężkiej. pracy.


Fachowy psycholog z doświadczeniem - Królewskie Miody\nHome » Natura » Leczenie » Fachowy psycholog z doświadczeniem\n2015-11-27|Kategoria: Natura / Leczenie\nChcesz uwolnić się od negatywnych emocji, z którymi sobie nie radzisz? Pomoże Ci dobry psycholog. Warszawa to miasto, gdzie działa kilku wyśmienitych specjalistów, którzy na pewno spełnią Twoje oczekiwania i sprawią, że Twój stan psychiczny znacznie się poprawi. Dlatego korzystając z usług psychologa możesz liczyć na to, że uzyskasz bardzo dobre wsparcie, które na pewno będzie miało zbawienny wpływ na to, jak codziennie funkcjonujesz. Ale to nie wszystko, co może zaoferować Ci dobry psycholog. Warszawa to miasto, gdzie działa poradnia psychologiczna Sensum. Mogą rozwiązać Twoje problemy w małżeństwie, jeżeli Twój związek przestał być dla Ciebie radością to możesz go bardzo usprawnić. Oprócz relacji związkowych możesz mieć problemy z rodzicami lub dziećmi. Bardzo duży wpływ na Twoją teraźniejszość ma przeszłość, dobry psycholog z poradni psychologicznej Sensum pozwoli Ci spojrzeć na swoje życie z odpowiedniej perspektywy, żeby żyć szczęśliwiej. Skorzystaj z ich oferty a efekty przerosną Twoje oczekiwania.


Now Playing (165) - ekskursje w dyskursie\n23 lipca 2014 Napisz komentarz on Now Playing (165)\nOdczuwam ostatnio nostalgię za latami zerowymi. Ach, jakie wszystko było proste, kiedy cyberkorpy były fajne (z wyjątkiem oczywiście Microsoftu, tego „ostatniego monopolisty”), giełda rosła, dziennikarzy zasypywały propozycje pracy, a co do sensu ataku na Irak można było się jeszcze spierać, bo ten bezsens nie był jeszcze tak krwawo oczywisty.\nNa soundtrack do nostalgii polecam oczywiście elektro/shoegazing. Sam w każdym razie ostatnio wróciłem do Ladytrona, którego parokrotnie już chwaliłem na tym blogu (hej, ten blog pochodzi z lat zerowych).\nMoją ulubioną płytą z tego zespołu jest „Velocifero”, a z niego ulubionym utworem jest „Versus”. W ogóle bardzo lubię to słowo, dowiedziałem się o jego istnieniu jako nastolatek grając w grę „Spy vs Spy” (niestety, w odciętej od świata komunistycznej Polsce najpierw się poznawało grę na podstawie komiksu, a dopiero potem komiks).\nTekst buduje opowieśćć wokół tego słowa, które jest tu niemalże rzeczownikiem. Albo wręcz osobą. W każdym razie, urządzeniem narracyjnym, który prowadzi nas przez jakąś niemalże fabułę.\nZaczyna się od definicji szybkości („Distance versus time”), prowadzi przez jakąś smutną historię miłosną („versus curses in your eyes”), kończy się zaś na stwierdzeniem podmiotu lirycznego, że jego/jej główny problem to „me versus me”.\nOpowieść jest uniwersalna genderowo, bo do eterycznego głosu Helen Marnie dołącza chwilami Daniel Hunt. Zdaje się, że autor tekstu zresztą.\nA jak wasza nostalgia za latami zerowymi? Też ją odczuwacie, czy to coś specyficznie dziennikarskiego?


Marta Reich - Każde twoje słowo premiera książki, polska data wydania\nDataPremiery.pl » Książki » Powieść » Marta Reich - Każde twoje słowo\nMarta Reich - Każde twoje słowo\nRok 2017. Karolina ma wspaniałe życie... i przeszłość z najgorszych snów. Z pozoru silna i niezależna, mierzy się z sekretami i traumami, do których trudno przyznać się nawet najbliższym. Kiedy pewnego wrześniowego poranka spóźniona wpada na spotkanie z Jackiem Stowe, nowym londyńskim współwłaścicielem firmy, zamiera. Ma przed sobą mężczyznę, na widok którego ożywają emocje sprzed lat...\nRok 1999. Nelson i jego kumple żyją studiami, domówkami i marzeniami o wielkiej karierze w otwierającej się powoli Europie. Podczas jednej z imprez na warszawskiej Pradze dostrzega dziewczynę o szmaragdowych oczach... i wie, że nie spocznie, póki nie pozna jej bliżej.\nPełna zwrotów akcji opowieść tocząca się na styku światów i czasów, w dwóch odległych, a jednak związanych ze sobą europejskich stolicach: Warszawie i Londynie. Wzruszająca historia o miłości i przebaczeniu, o drugich szansach i zapomnianych ideałach... a przede wszystkim o sile słów, tych wypowiedzianych i tych tłumionych, tych romantycznych i tych bolesnych. Tych, które mają siłę niszczyć, ale też budować na nowo.\n„Każde twoje słowo” to niezwykle autentyczna powieść obyczajowa wywołująca wiele emocji. Pokazuje życie takie jakie jest, bez ubarwiania. Skłania do przemyśleń o cenie młodzieńczych marzeń, którą często są zerwane na zawsze więzi, nieoczekiwane kompromisy i zmiany rzutujące na życie wielu ludzi. Książka bawi i wzrusza dając czytelnikowi chwilę wytchnienia od własnej rzeczywistości.\nKiedy książka Każde twoje słowo będzie miała premierę?\nKsiążka debiutować będzie 8 czerwca 2021 (data premiery w Polsce). Kliknij w wybraną flagę, żeby wyświetlić datę z innego regionu. Domyślnie pokazywany region można zmienić w ustawieniach konta.\nW którym sklepie nabędę książkę Każde twoje słowo?\nKsiążka Każde twoje słowo jest do zamówienia tutaj. Wszystkie sklepy można znaleźć na liście "Gdzie kupić?" usytuowanej po prawej stronie.\nNa jakiej stronie mogę przeglądnąć najnowsze wieści odnośnie książki?\nW tym celu trzeba założyć konto w serwisie lub zalogować się na już istniejące. Następnie w polu "Oceń" trzeba nadać odpowiednią wartość w pięciopunktowej skali i zaznaczyć ją kliknięciem.\nPremiera książki Każde twoje słowo nie dostała jeszcze oceny. Użytkownicy mogą oceniać tytuły jeszcze przed pojawieniem się ich na rynku, wyrażając w ten sposób swoje oczekiwania. System umożliwia późniejszą modyfikację przyznanych głosów – w tym celu użytkownik powinien wybrać inną wartość w polu "Ocena". Ocena w serwisie to średnia ważona, gdzie waga głosu zależy przede wszystkim od stażu użytkownika.\nMarta Reich jest autorem książki. Kliknij utaj albo w nazwisko autora, aby poznać inne książki przez niego stworzone.\nWydawcą książki jest Prószyński Media. Listę książek wydanych przez to wydawnictwo można znaleźć utaj.\nKiedy premiera Marta Reich - Każde twoje słowo? Kiedy wychodzi Marta Reich - Każde twoje słowo?\nData wydania książki zaplanowana została na 08.06.2021. Nowa książka Marta Reich z 2021 roku to główny temat tego artykułu i tej podstrony. U nas znajdziesz fragmenty tego utworu literackiego. Pooglądaj zwiastun i przeczytaj naszą zapowiedź. Znajdziesz tutaj również galerię zdjęć, zwiastuny, trailery, klipy wideo, nasze recenzje oraz oceny, dzięki czemu poznasz interesujące nowości oraz zapowiedzi, a także wszystkie nadchodzące premiery 2021 roku.\nZobacz również: Bow Wow - Underrated data wydania | Long Distance Calling - Eraser data wydania | Premiera Małgorzata Kaczmarczyk - Zioła. Dla smaku, zdrowia i urody\nData ostatniej aktualizacji: 2021-06-16 18:49:26\nNowa książka Marta Reich - Każde twoje słowo data premiery


Andrzej napisał/a 19 września 2020:\nDawno nie widziałem takiej obsługi szybko sprawnie punktualnie i cena dostępna.\nAndrzej napisał/a 18 września 2020:\nSuper dziś dzwoniłem tego samego dnia miałem skończone....pozdrawiam i polecam\nPrzemek napisał/a 18 września 2020:\nFachowa obsługa. Wychodzą naprzeciw oczekiwaniom klienta.\nDaniel napisał/a 17 września 2020:\nWszystko przebiegło sprawnie, małe spuznienie ale to wina korków\nNina napisał/a 17 września 2020:\nBardzo profesjonalna usługa. Usterka usunięta.Polecam.\nKrzysztof napisał/a 16 września 2020:\nFachowa sprawna usługa polecam\nEwa napisał/a 15 września 2020:\nRewelacja profesjonalizm na najwyższym poziomie\nAgnieszka napisał/a 15 września 2020:\nPunktualnie, szybko i profesjonalnie. Wszystko czego oczekuję od fachowców\nAnna napisał/a 14 września 2020:\nProfesjonalnie,uczciwie,i dokładnie wykonana praca polecam firmę\nMaria napisał/a 14 września 2020:\nPolecam z całego serca! Panowie solidni, szybcy, uprzejmi. Awaria prądu w moim mieszkaniu usunięta bardzo sprawnie\nBarbara napisał/a 10 września 2020:\nRzetelni, sprawni, profesjonalni. Wielkie dzięki.\nDanuta napisał/a 7 września 2020:\nPolecam - sprawnie i profesjonalnie. Dziękuję za doradzenie rozwiązania problemu.\nJustyna napisał/a 6 września 2020:\nPrzyjazd od zgłoszenia awarii w niedzielę 40 minut więc rewelacja. Diagnoza trafna, ale za wymianę bezpiecznika 200zl to lekka przesada.\nRoma napisał/a 6 września 2020:\nSzybki dojazd i usługa. Dziękujemy\nMirek napisał/a 6 września 2020:\nPolecam - w niedzielę, 40 min od kontaktu był Pan elektryk i usunął awarię\nBasia napisał/a 3 września 2020:\nDobra ekipa, terminowa, sprawna, profesjonalna. Pozdrowka\nRenata napisał/a 3 września 2020:\nPolecam- szybko i profesjonalnie\nAndrzej napisał/a 2 września 2020:\nPolecam usługi elektryczny Pana Wojtka. Potwierdzam wysoki poziom usług jak i kultury osobistej. Z takimi wykonawcami, aż chce się współpracować. POLECAM i Pozdrawiam\nDobrek napisał/a 2 września 2020:\nSzybko, sprawnie i solidnie. Gorąco polecam.\nMaria napisał/a 28 sierpnia 2020:\nPolecam wszystkim.Super szybka wizyta i naprawa.Dziękuję.


Piłka ręczna – MŚ: Francja z tytułem mistrza świata! – Igrzyska24.pl\nPiłka ręczna – MŚ: Francja z tytułem mistrza świata!\nFrancuzi byli głównymi faworytami mistrzostw świata rozgrywanych w ich kraju. Z roli faworyta Trójkolorowi wywiązali się znakomicie. W finale Francuzi pokonali 33:26 Norwegię, chociaż w pierwszej połowie mecz był wyrównany.\nFaworytem meczu byli Francuzi, którzy bronili tytułu i na dodatek grali jeszcze u siebie. Do tego Trójkolorowi grali swój półfinał dzień wcześniej niż Norwegowie, którzy dopiero po dogrywce pokonali Chorwację.\nPoczątek spotkania był bardzo wyrównany. Na 2 bramki prowadzenia Norwegowie wyszli w 9. minucie, gdy było 6:4. W 15. minucie podopieczni Christiana Berge powiększyli swoją przewagę do 3 trafień. Po trafieniu Espena Lie Hansena było 10:7. Didier Dinart postanowił zmienić bramkarza. Za Thierry Omeyera na boisku pojawił się Vincent Gerard, który zaliczył wiele skutecznych interwencji.\nReprezentacja Norwegii utrzymywała niedużą przewagę, ale do czasu. W 26. minucie Francja przegrywała 13:16, aby na przerwę schodzić z prowadzeniem 18:17. Przed drugą połową losu finału nie były rozstrzygnięte.\nDruga połowa spotkania rozpoczęła się od błędów Norwegów i fantastycznej gry Francuzów. Michael Guigou w krótkim odstępie czasu rzucił 3 bramki i Trójkolorowi wyszli na 4-bramkowe prowadzenie. O czas poprosił Christian Berge, ale obrońców tytułu nie dało się już zatrzymać. Trójkolorowi coraz śmielej zmierzali po tytuł mistrzów świata.\nKońcówka pierwszej połowy i początek drugiej połowy zdecydował o losach meczu. Francuzi chcieli utrzymać swoją przewagę i po raz kolejny zdobyć mistrzostwo świata. Kwadrans przed końcem meczu było 25:22 dla Francji, co dawało jeszcze nadzieję na odrobienie strat. 10 minut przed końcem meczu było 29:23 dla gospodarzy turnieju. Wówczas o kolejną przerwę poprosił Christian Berge.\nW końcówce meczu Vincent Gerard popisał się serią wspaniałych interwencji i Francuzi minuta po minucie zbliżali się do zdobycia złotych medali. Przewaga Trójkolorowych powiększała się i mecz zakończył się rezultatem 33:26.\nNajwięcej bramek w meczu rzucił Nikola Karabatić, który do norweskiej bramki trafił 6 razy na 9 prób. 5 bramek zdobyli Michael Guigou, Kentin Mahe, Valentin Porte i Norweg Kent Robin Tonnesen.\nFrancja – Norwegia 33:26 (18:17)


Smallworld: Podziemia. Recenzja - Board Times\nSmallworld: Podziemia. Recenzja\nWojciech Mikolajczak 12/04/2017 | 10:14 0 Kategorie: Recenzje\nWstęp, czyli kilka słów o hicie wydawnictwa Days of Wonder\nSmallworld nie jest nowością w świecie gier planszowych. Wesoła strategia autorstwa Philippe Keyaertsa została wydana w 2009 roku i z miejsca podbiła serca całej rzeszy graczy – zarówno bardziej wymagających, jak i tych „niedzielnych”. Właściwie od razu zaczęto tworzyć do niej dodatki, oficjalne i fanowskie, niektóre wydane również za pośrednictwem platform crowdfundingowych. Większość rozszerzeń do gry oferuje nam najzwyczajniej dodatkowe rasy i zdolności specjalne. Są też dwa małe rozszerzenia fabularne (Tales and Legends oraz Wyspa Nekromanty) oraz trzy większe rozszerzenia pudełkowe, zawierające nowe plansze i scenariusze rozgrywki. Największym z nich jest, wydana w 2011, gra Smallworld: Underground, którą w polskiej wersji językowej wyprodukowało na początku bieżącego roku wydawnictwo Rebel. Warto zaznaczyć, że jest to jak do tej pory jedyne rozszerzenie działające również jako samodzielna gra. Oryginał jest jednym z flagowych produktów wydawnictwa Days of Wonder – ma dobry balans i sporą regrywalność, a wesołe podejście do tematu fantasy zazwyczaj podoba się większości osób, które zasiądą do tego tytułu. Czy Smallworld: Podziemia dorównuje oryginałowi, w jaki sposób go rozwija oraz którą z dwóch gier wybrać, jeśli jeszcze nie zaczęło się zabawy w zdobywanie dominacji w tym przymałym świecie? O tym dowiecie się z tej recenzji.\nJeśli mieliście wcześniej do czynienia z produktami Days of Wonder, wysoka jakość zawartości pudełka nie będzie dla was wielkim zaskoczeniem. Standardowo: solidne wykonanie plansz i innych tekturowych elementów, kolorowe grafiki, przejrzyste karty pomocy oraz poręczna wypraska, która sprawia, że setup jest szybki, a komponenty nie latają nam frywolnie wewnątrz pudła – nieważne, czy trzymamy grę w pionie, czy w poziomie na półce. Drewniana kostka posiłków nie każdemu przypadnie do gustu ze względu na małą wagę, ale swoje zadanie spełnia i obiektywnie rzecz ujmując – nie ma się czego czepiać. Wielu wydawców powinno brać przykład z Days of Wonder – tak się powinno wydawać gry. W porównaniu do oryginalnego Smallworld grafiki są bardziej mroczne, rasy bardziej wredne, co bardzo dobrze odzwierciedla temat gry, której akcja rozgrywa się w podziemnym świecie pełnym pająków, pijawek, grzybów i innych paskudztw. Całość jest oczywiście okraszona ogromną dozą humoru – tak samo jak gra podstawowa, więc pomimo mroczniejszego tematu gra zachowuje prześmiewczy klimat podstawki. Tym razem otrzymujemy 15 nowych ras i 21 zdolności specjalnych, dwie dwustronne plansze (odpowiednio dla 2, 3, 4 i 5 graczy), 5 kart pomocy, 1 skrót zasad, wyżej wymienioną kość posiłków oraz całą masę różnych żetonów: od żetonów ras przez złoto, znaczniki zdolności oraz żetony Pradawnych Relikwii i Popularnych Miejsc, które są chyba największą nowością tej wersji Smallworld.\nMechanika oraz zmiany względem gry podstawowej\nTrzon mechaniki pozostaje bez zmian. Tak jak w grze podstawowej, rozpoczynamy rozgrywkę od wyboru (zakupu) jednego z zestawów „rasa + zdolność”, które wybieramy z sześciu losowych połączeń ułożonych w rzędzie obok planszy. Otrzymujemy żetony rasy w ilości odpowiadającej sumie liczb widniejących na kafelku rasy oraz kafelku zdolności, ewentualnie dobieramy znaczniki wskazane w opisie rasy lub zdolności i rozpoczynamy podbój! Koszt podboju to w skrócie 2 żetony rasy za pusty obszar, plus po jednym żetonie za każdy żeton już znajdujący się na danym polu. Na przykład podbijając pusty obszar z górami, musimy zapłacić o jeden żeton rasy więcej, bo znajduje się tam znacznik gór. Kolejne podboje możemy robić na obszarach przylegających do tych wcześniej podbitych, rozprzestrzeniając tym samym po planszy nasze dominium. Na koniec tury dostaniemy tyle monet, ile obszarów kontrolują nasze jednostki plus bonusy wynikające ze własności ras lub zdolności specjalnych. To tyle podobieństw do gry podstawowej, a teraz kilka słów o różnicach.\nW Smalloworld: Podziemia nie mamy Plemion Wymierających – zastąpiono je Potworami, które chronią obszary pozwalające na wylosowanie Pradawnych Relikwii i Popularnych Miejsc. Każdy taki obszar chronią dwa żetony Potworów, więc warto się zastanowić, czy opłaca nam się wydawać aż cztery żetony swojej rasy na podbijanie jednego takiego pola. Co prawda niektóre Pradawne Relikwia i Popularne Miejsca dają naprawdę mocne bonusy, ale bywa, że możemy użyć ich tylko w określonych warunkach i taki manewr nie zawsze okazuje się opłacalny. Niestety musimy zdać się tutaj na ślepy los, co nie wszystkim graczom przypadnie do gustu. Warto dodać, że Popularne Miejsca pozostają na planszy do końca rozgrywki i mogą być odbijane przez przeciwników. Pradawne Relikwia również mogą zostać przejęte, niemniej jednak gracz posiada nad nimi większą kontrolę, bo umieszcza się je na wybranym obszarze, z którego zwykle wywołują one efekt na przyległe obszary wroga lub dają bonus dzięki swojej obecności w tym, a nie innym miejscu. Kolejna różnica względem podstawki to dwa nowe rodzaje obszarów – rzeka i przepaść. Rzeka dzieli plansze na dwie części. Możemy się przez nią przeprawić zostawiając na jej polu jeden żeton rasy. Przed fazą przegrupowania będziemy musieli go jednak stamtąd zabrać, co powoduje, że nie dostaniemy za niego nagrody w postaci jednej monety. Wyjątek stanową Krakenki, które mogą takie obszary okupować. Drugi rodzaj obszaru – przepaść, jest niedostępny dla większości ras, z wyjątkiem Pajęczatkek mogących poruszać się po planszy na obszary przyległe do przepaści oraz Płomyczków, które zamieniają oznaczone symbolem wulkanu przepaści w obszar właściwego wulkanu, z którego „wylewają” się na przyległe pola.\nRasy i zdolności są dość dobrze zbalansowane, niemniej jednak zdarzają się mocniejsze i słabsze połączenia – tak jak w grze podstawowej. To kolejny element losowy, z którym niestety musimy się liczyć. Zwykle koryguje to ułożenie zastawów na torze dostępnych ras, a co za tym idzie ilość monet, które musimy zapłacić za poszczególne zestawy. Oczywiście zdarzają się przypadki, kiedy już pierwszy wyłożony zestaw jest bardzo mocny, co powoduje przewagę gracza rozpoczynającego. Na szczęście mamy mechanikę wymierania znaną z gry podstawowej, której zastosowanie w odpowiednim momencie jest jedną z kluczowych strategicznych decyzji podejmowanych podczas każdej rozgrywki w Smallworld.\nNie będę tego ukrywał – jestem fanem Smallworld. Posiadam większość dodatków i rozegrałem dziesiątki, być może setki partii, ponieważ posiadam tę grę również w wersji mobilnej – jako aplikację na telefon. Pod względem odczuć rozgrywka w Smallworld: Podziemia nie różni się zbytnio od gry podstawowej. Śmiało mogę zaryzykować dwa stwierdzenia. Jeśli graliście w Smallworld, Podziemia również przypadną wam do gustu, a jeśli nie graliście, a tego typu gra mogłaby się wam spodobać, to zasadniczo nie ma różnicy, którą wersję wybierzecie na pierwszy ogień. Gra cierpi z tego samego powodu co podstawka – żeby dobrze grać, trzeba przynajmniej kilka razy zagrać. Należy poznać zarówno rasy, jak i zdolności specjalne, żeby móc je w pełni wykorzystać i zastosować rozwiązania strategiczne odpowiednie dla danego zestawu. Same podstawowe zasady są banalnie proste, ale żeby swobodnie grać, trzeba rozegrać kilka partii. Mechanika Popularnych Miejsc i Pradawnych Relikwii może na początku wydać się nieco przekombinowana, bo tutaj znów otrzymujemy nowe żetony z nowymi symbolami, z którymi zapoznanie się kosztuje nas nic innego jak ponowne zajrzenie do instrukcji lub skrótu zasad i przeczytanie kolejnej definicji małym druczkiem. Tutaj z kolei mamy mały zgrzyt. Teksty na karcie pomocy i w instrukcji, szczególnie jeśli chodzi o opisy Relikwii i Miejsc różnią się. Różnią się na tyle, że można je inaczej interpretować. Nie wiem, czy jest to wina tłumaczenia (być może przez dwie różne osoby), korekty, czy też tekstu oryginalnego (niestety nie miałem możliwości zagrać w wersję anglojęzyczną, więc nie jestem w stanie tego zweryfikować), niemniej jednak polecam najpierw przeczytać dokładne opisy w instrukcji, a podczas rozgrywki pamiętać, że na kartach pomocy mamy tylko część właściwego tekstu. Niby nic wielkiego, ale jednak pozostawia pewien niesmak.\nGra bardzo dobrze działa na 2-3 osoby. W trybie dla 4 i 5 graczy rozgrywka niestety cierpi na „syndrom myśliciela”, tak więc jeśli macie w ekipie osoby, które są znane z analizowania każdego ruchu przez 20 minut – nie wyciągajcie tego tytułu na stół. Sam koncept gry, zarówno tej wersji jak i podstawki, jest dość „szachowy” i jeśli ktoś będzie się zbyt długo zastanawiać, robi się najzwyczajniej nudno, a wprowadzanie klepsydr czy zegarów może mocno zminimalizować radość z grania w ten, bądź-co-bądź, dość humorystyczny tytuł.\nSmallworld: Podziemia działa doskonale jako dodatek do gry podstawowej. W instrukcji znajdziemy odpowiedni akapit, w którym autor w przejrzysty sposób wyjaśnia, jak połączyć komponenty obydwu zestawów i jakimi zasadami kierować się przy rozpatrywaniu poszczególnych umiejętności ras i zdolności specjalnych. Możemy najzwyczajniej przetasować żetony ras i zdolności z żetonami z podstawki i zagrać zarówno na oryginalnej planszy, jak i tej przedstawiającej bardziej mroczny, podziemny świat. Jeśli miałbym doradzić, którą grę kupić jako „stand alone”, chyba jednak wybrałbym wersję podstawową. Mechanika Pradawnych Relikwii i Popularnych Miejsc wprowadza konieczność dodatkowego zaglądania do rozpiski w ciągu kilku pierwszy partii, a z doświadczenia wiem, że jest to dość śliski temat nie tylko w przypadku Smallworld. Gracze wolą jednak, żeby ikonografia była jak najbardziej intuicyjna, a ciągłe sprawdzanie „co robi to, a co tamto”, było sprowadzone do minimum. W grze podstawowej mamy już tego relatywnie sporo, a w Smallworld: Podziemia jest tego jeszcze więcej. Jako dodatek do gry, śmiało mogę dać ocenę 5/5, jednak tutaj starałem się rozpatrywać grę całościowo, głównie jako samodzielny tytuł, więc muszę ją ocenić choć o pół stopnia niżej niż podstawkę. Nie zmienia to faktu, że nadal jest to dla mnie bardzo ciekawa i solidnie wykonana gra – zarówno pod względem mechanicznym, jak i czysto estetycznym.\nprzejrzyste karty pomocy dla każdego gracza\ndoskonale działa zarówno jako dodatek i samodzielna gra\nwysoka regrywalność dzięki dużej ilości kombinacji rasa+zdolność\nhumorystyczne podejście do tematu fantasy\nmechanika area control\nnależy rozegrać kilka partii, żeby dobrze poznać rasy, zdolności i własności innych komponentów\nniespójny opis działania części żetonów w głównej instrukcji i karcie pomocy\ngra cierpi na “syndrom myśliciela” – dłuży się w przypadku grania z osobami, które dłużej zastanawiają się nad każdym kolejnym ruchem, szczególnie w trybie dla 4 i 5 osób\nName Small World Underground (2011)\nBGG Rank [User Rating] 465 [7.25]\nPublisher(s) Days of Wonder, Edge Entertainment, Giochi Uniti, Hobby Japan, Hobby World and Rebel Sp. z o.o.\nMechanism(s) Area Majority / Influence, Area Movement, Dice Rolling, King of the Hill and Variable Player Powers\nTagi: gry strategiczne, gry z klimatem\n« « GRY PLANSZOWE W PIGUŁCE #937\nGRY PLANSZOWE W PIGUŁCE #938 » »


niedziela, 08 wrzesień 2013 14:40\nW najbliższą środę 11 września o godzinie 17.00 zapraszamy wszystkich rodziców naszych uczniów na pierwszą w tym roku szkolnym wywiadówkę.\nwtorek, 03 wrzesień 2013 17:28\nW środę 4 września zapraszamy wszystkich od godziny 19.00 do liceum na obserwacje astronomiczne.\nponiedziałek, 02 wrzesień 2013 17:59\nRedakcja naszej szkolnej gazetki „Copernews” organizuje konkurs na najciekawsze/ najzabawniejsze/ najbardziej oryginalne zdjęcie zrobione podczas tegorocznych wakacji.\nCzytaj więcej w załączniku.\nponiedziałek, 02 wrzesień 2013 10:06\nDziś rozpoczęliśmy rok szkolny 2013/2014. W trakcie uroczystości szkolnej p. Dyrektor odczytal list Starosty Powiatu Tarnowskiego, przedstawil nowych nauczycieli - p. mgr Teresa Podraza będzie uczyla biologii, zaś p. mgr Katarzyna Majcher zastąpi w tym roku szkolnym przebywającą na urlopie p. mgr Annę Broniek na stanowisku nauczyciela języka polskiego - kalendarz tego roku, nowych uczniów, profile klas, wychowawców.\nWszystkim - uczniom, nauczycielom i wszystkim innym pracownikom szkoly zyczymy udanego roku!\nniedziela, 01 wrzesień 2013 19:38\nDo działu Matura dodano tematy na ustny egzamin maturalny z języka polskiego w roku szkolnym 2013/2014.\nniedziela, 01 wrzesień 2013 14:07\nW poniedziałek 2 września o godzinie 9.00 odbędzie się uroczystość rozpoczęcia nowego roku szkolnego. Wcześniej, o godzinie 8.00 zapraszamy na Mszę św. do kościoła św. Jakuba.\nwtorek, 27 sierpień 2013 17:37\nW załącznikach można zapoznać się z wynikami przetargu na dostawę żywności do stołówki liceum.\nwtorek, 27 sierpień 2013 17:31\nKilka dni przed nowym rokiem szkolnym mamy oto nową stronę liceum, która powstała (i nadal powstaje) w firmie Creatyvni.pl pana Jarosława Makowca. Stopniowo będą na nią przenoszone wszystkie treści, które znajdowały się na poprzedniej stronie stworzonej kilka lat temu przez Kamila Jurka.


Granica rzeczywistości [Anna Wodzicka] << KLIKAJ I CZYTAJ ONLINE\n00057 003936 21316813 na godz. na dobę w sumie\nGranica rzeczywistości - ebook/epub\nAutor: Anna Wodzicka Liczba stron: 66\nISBN: 978-83-8119-089-3 Data wydania: 2017-08-10\nAnna Wodzicka „Granica rzeczywistości” Copyright © by Anna Wodzicka, 2017 Copyright © by Wydawnictwo Psychoskok Sp. z o.o. 2017 Wszelkie prawa zastrzeżone. Żadna część niniejszej publikacji nie może być reprodukowana, powielana i udostępniana w jakiejkolwiek formie bez pisemnej zgody wydawcy. Projekt okładki: Anna Wodzicka Zdjęcie okładki: Anna Wodzicka Korekta: Emilia Łazińska, Emilia Ceglarek Skład: Agnieszka Marzol ISBN: 978-83-8119-089-3 Wydawnictwo Psychoskok Sp. z o.o. ul. Spółdzielców 3, pok. 325, 62-510 Konin tel. (63) 242 02 02, kom. 695-943-706 http://www.psychoskok.pl/ http://wydawnictwo.psychoskok.pl/ e-mail:wydawnictwo@psychoskok.pl\n1 Już niedługo progi przestąpić mieli wybitni zagraniczni uczniowie, zatem cały personel Kolegium robił, co w jego mocy. W sekretariacie wymieniono gniazdko, w łazienkach przykręcono dozowniki mydła. Na sali gimnastycznej zalśniły podłogi, stołówkowe blaty doczekały się obrusów. Niebieskie długopisy z logo Kolegium wspaniałomyślnie rozdawano w bibliotece. Na korytarzu kolumny poobracano wyblakłą stroną do ściany. Na sam koniec porozwieszano uczniowskie plakaty na temat kultury regionu, a wolne miejsca pomiędzy nimi pouzupełniano dyplomami nauczycielskimi, tableau z nazwiskami laureatów olimpiad oraz kopiami pochlebnych artykułów z prasy na temat szkoły. Ines, uczennica Międzynarodowego Kolegium, która wyprodukowała w zamian za punkty jeden z dekoracyjnych plakatów, siadła na przerwie daleko od swojego dzieła. Po raz kolejny przeglądała ostatni z listów od chłopaka. Jak wyglądała? Jeśli to ważne: brązowe włosy do ramion, figura nijaka, tak jak ubranie z luźną jeansową kurteczką. Ich historia mogłaby być czyjąkolwiek inną. Ponazwisku poznała około roku temu, podczas międzynarodowego obozu naukowego organizowanego przez Kolegium. Zeszli się przez przypadek, kiedy zagadnęła go na stołówce w ostatnim dniu pobytu obozowiczów w tutejszym internacie. Szybko znaleźli wspólny język. On wrócił do swojego kraju, a z powodu odległości mogli widywać się wyłącznie w święta lub wakacje. Ines cieszyła się, choć dziwiła, że przez tak długi czas zaciekawienie wciąż trzymało ich razem i nie przestawali do siebie pisać. Przyglądała się zdjęciu załączonemu w kopercie, na marginesie którego naszkicował dla niej „coś”, tak jak prosiła: postać liska cienką atramentową kreską. Znów próbowała poprzez uwiecznione na fotografii spojrzenie wejrzeć w artystyczną duszę, której nie chciał ujawniać. Kiedy tylko ogłoszono, że organizowana jest wymiana akurat z jego szkołą, Inès zapisała się na listę gospodarzy odpowiedzialnych za nocleg, pomoc w nauce i oprowadzanie obcokrajowców po okolicy. Zgodnie z regulaminem tylko chłopak mógł przyjąć chłopaka w swoim pokoju, dlatego Ines postanowiła znaleźć gospodarza dla Ponazwisku spośród własnych znajomych. Najbliżej znała się wtedy z nierozłącznymi braćmi Mattem i Maksem. Maks był człowiekiem bezkonfliktowym, który przeważnie nie miał nawet własnego zdania. Dlatego też łatwo przyszło Ines nakłonić go do uczestnictwa w programie, a pierwszy oczywiście dowiedział się o tej decyzji Matt. Nalegał, żeby i jego zaangażowała, bynajmniej nie dlatego że poczuł się niedoceniony, ale nie chciał zostawać sam, podczas gdy ich dwoje będzie uczestniczyć w ceremonialnej oprawie wymiany. Ines zaproponowała mu przyjęcie kolegi jej chłopaka. 2 Autokar stanął na placu tuż przed szkołą. Uczniowie powywlekali z niego bagaże i plecaki. Zmęczenie podróżą utrudniało im słuchanie świetlanej mowy koordynatora wymiany na temat wzajemnego poznawania się kultur i otwartości. Potem organizatorzy przeszli do przydzielania gości gospodarzom i gdzie co jest, witamy, niezmiernie się cieszymy, mamy zaszczyt, zapraszamy. Ines nie słuchała, oczekiwała tylko na moment, w którym zostanie wyczytane jej imię na liście przyjmujących. Przywitała wtedy Laurę, swoją nową współlokatorkę, lecz to nie na nią przecież czekała. Kiedy tylko przeczytano spis do końca, odszukała wreszcie Ponazwisku. Stał oddzielnie, oparty o jedną z waliz. Nie zainspirowały go wygłoszone przemowy. Wpatrzony pusto przed siebie nie oczekiwał żadnego osobistego powitania ani że skupi się na nim uwagę. Jednak Ines podbiegła i ucieszyli się. Opis Ponazwisku na podstawie tego, co widoczne na pierwszy rzut oka, byłby raczej nudny i dość niekorzystny. Wtedy dołączył do nich Maks, prawowity gospodarz, i przedstawił się. Maks jako ostatni z przyjmujących wciąż nie przywitał swojego podopiecznego. W końcu, gdy już dłużej nie wypadało udawać, że ma powód nie ruszać się z miejsca, upomniał się o niego, niejakiego Rajona. Zdawało mu się, że tamten osobnik widzi go, ale bezczelnie nie kwapi się do przywitania. Nawet nie wiadomo, jak toto ma na nazwisko, a może wcale nie dojechało na miejsce. Ludzie pytani o niego robili dziwne miny, wzruszali ramionami i odpowiadali pozbawionymi znaczenia uprzejmymi formułkami. Ponazwisku wskazał coś, które ignorowało wszystkich, stojąc przy autokarze. Grzebiąc butem w żwirze, czekało, aż je wezmą. Zawołał, podeszło. Opis niezadbanego stwora: wysoki i chudy, włosy rozczochrane, rude, w uchu kolczyk. Ponazwisku przedstawił gospodarzy w jego języku, Rajon uścisnął rękę, uśmiechając się do siebie. Nagle Matt poczuł, że coś ciągnie go za nogawkę. – To moje – powiedział Rajon i odsunął od niego nogą szarego lisa. Maksowi nie spodobali się ci nowi. Czuł, że będzie jeszcze żałował zaangażowania w tę wymianę. Laura była miła, opowiadała energicznie, pytała, gestykulowała, powodując u wszystkich wrażenie, że są sobie mniej obcy. W końcu rozeszli się do pokojów. Bagaż Ponazwisku i Rajona był nieskomplikowany: obejmował w większości książki i sprzęt sportowy, a dopełniały go ubrania i elektronika. Pokój Maksa i Matta przemeblowano w taki sposób, że dla każdego z chłopaków pozostał wolny kąt. Akademik był nowoczesny i przestronny, nawet po dostawieniu łóżek nie stracił na atrakcyjności. Ponazwisku umieścił na parapecie dużą sześcienną klatkę, natomiast torbę z pozostałymi rzeczami pozostawił obok materaca nierozpakowaną. Rajon pod parapetem urządził legowisko i rozstawił miski swojego lisa (o cudacznym imieniu Grejpfrut). Zaraz potem sobie samemu umościł posłanie ze śpiworów podobne do gniazda, dookoła rozlokowując swoje własności i skulił się wewnątrz. Odnalazł od razu w czeluściach plecaka odtwarzacz i zaczął słuchać muzyki, nucąc cicho. Ponazwisku umył okna po wakacjach i przetarł parapety, co pozostali uważali za całkiem zbędne. Powinno się zrobić samo, bo samo się zakurzyło. Nauczył ich brzmienia podstawowych obelg w swoim języku, żeby wiedzieli, co szemra Rajon. Nie udało się żadnym sposobem nakłonić Rajona do wyjścia na zewnątrz, pozostawiono go więc samemu sobie w pokoju, podczas gdy pozostali wybrali się niechętnie na integracyjny spacer po parku, motywowani grzecznością. Rozmowa niestety nie układała się zupełnie dobrze, u dopiero zapoznanych osób myśli przybierały różne tory. Laura podziwiała nowe środowisko i porównywała je do widzianych wcześniej. Natomiast Maks pytał sam siebie, na co mu ta cała wymiana. Obcy w pokoju to czysta niedogodność. Matt marzył, żeby znaleźć się gdzieś indziej. Nie miał ochoty na wymienianie obowiązkowych uprzejmości. Zorganizowano tego samego dnia wielkie przyjęcie powitalne na cześć gości. Dyrektorowie wyprzedzali się nawzajem w pochwałach szkoły tego drugiego. Uczniowie – gospodarze poubierani w mundurki deklamowali wiersze, zapowiadali osobistości, śpiewali piosenki z kołysaniem i machaniem rękami. Goście stali w rządku na baczność na scenie i przypatrywali się z godną podziwu uwagą. Kiedy teatrzyk się skończył, uczniowie mogli usiąść przy wspólnym stole. Rajon się odezwał: – Nie lubię mleka. Niewiele zjadł, większość czasu zajęło mu krojenie kabanosa na małe porcje, które podawał po jednej siedzącemu przy jego krześle lisowi. Oczywiście, najszybciej ze stołów poznikały słodkie lekkostrawne jogurty. 3 Kiedy ma spać, Ponazwisku pada na łóżko jak kłoda i wtula twarz w poduszkę. Rajon rozsuwa kołdry, wkręca się w środek, jakby wił gniazdko, przykrywa pojedynczym płatem kołdry, a przy nim często lis zwija się w kłębek. Normalny człowiek najpierw strzepuje kołdrę i poduszkę, dodając im sprężystości, a kiedy już się położy, leży na boku grzecznie. Pierwszej nocy w pokoju chłopców niemożliwe było przespać. To jak zwykle przez Rajona. Z powodu naprzemiennego lisiego popiskiwania, chrobotania lub skowyczenia, które nie ustawało aż do rana, nie dało się zmrużyć oka. Ilekroć chciało się pochwycić zwierzę i wyrzucić z pokoju, głosy milkły i nie sposób było odnaleźć je w ciemności wśród przemieszanej pościeli. – Grejpfrut stresuje się nowym otoczeniem – usprawiedliwił podopiecznego Rajon, wzruszając przy tym ramionami. Sam przespał słodko całą noc i brał zarzuty współlokatorów za zaczepkę. Mathis podejrzewał, że Rajon ogłuchł przez puszczanie agresywnej muzyki na maksimum głośności. Natomiast inni chłopcy, czujni i prawidłowo odbierający sygnały otoczenia, zasłużyli na ciszę nocną. Rajon zaproponował, żeby w związku z tym najlepiej od razu wyszli i nie wracali przez cały dzień. On wtedy pozostanie z Grejpfrutem i będą tyle drapali, piszczeli i chrobotali, ile się lisowi spodoba. A lis wcale nie śmierdzi. Rajon pozostawał niezmiennie wyobcowany i zamknięty w sobie. Oczywiste, że nie miał przyjaciół, arogant jeden. Z takim i święty nie wytrzyma. Biedni gospodarze próbowali włączać go do towarzystwa i sprowokować do jakiejkolwiek interakcji, ale pozostawał niedostępny i mrukliwy. Nie chciał zejść z nimi nawet na obiad. Cały swój wolny czas czytał gazety, skrobał w notesie lub nucił coś pod nosem podrygując, najczęściej ze słuchawkami na uszach, a otoczenie traktował z chłodnym dystansem. Kiedy już zdarzyło się, że przemówił, to tylko, że chciałby być pozostawiony w samotności, albo że nie chce czy ma dość czegoś. Pewnego dnia Matt rozejrzał się po bibliotece. Było podejrzanie wolno, spokojnie i nieciekawie. Ktoś siedział przy oknie. Znudzony Maks opierał brodę na jednej ręce, podczas gdy drugą zmuszał do produkowania referatu. Ktoś wchodził, to wychodził. Ines wciągnięta była w lekturę podręcznika do biologii. Z jednego dużego talerza podjadała przekąski, w czym pomagał jej Ponazwisku, który po drugiej stronie stolika studiował coś, żując w znużeniu. Koniec Wersji Demonstracyjnej Dziękujemy za skorzystanie z oferty naszego wydawnictwa i życzymy miło spędzonych chwil przy kolejnych naszych publikacjach. Wydawnictwo Psychoskok\n


GENESIS Nitro 550 Czarny Fotel - ceny i opinie w Media Expert\nWYSOKOŚĆ SIEDZISKA [cm] 48 - 55\nMichał 16 stycznia 2022\nNowe życie moich pleców\nPrzez długi czas odkładałem zakup krzesła przez inne potrzeby i inne wydatki. Niestety po jakimś czasie korzystania z już dość starego i lekko pokrzywionego krzesła miałem powtarzające się bóle pleców, które dokuczały mi 1-2 razy w miesiącu i były okropne. Na szczęście przed świętami postanowiłem sobie, że koniec z tym i potrzebuję nowego krzesła. Dość długo szukałem czegoś odpowiedniego dla siebie, chciałem znaleźć coś gamingowego, wygodnego, ale jednocześnie nie tandetnego (szczególną uwagę zwracałem na poduszkę siedzenia, ponieważ w poprzednim krześle dość szybko się wysiedziała). Parę dni spędziłem na wybieraniu fotel aż w końcu dowiedziałem się o fotelu Genesis Nitro 550 od znajomego, który sam używa tego krzesła i był bardzo zadowolony. Przyznam, że pierwszy raz jak "wygooglałem" ten fotel to od razu bardzo mi się spodobało, ponieważ wyglądał na bardzo dobrej jakości i porządny produkt, ale może wrócę do meritum czyli do oceny krzesła po 2 miesiącach użytkowania. Krzesło przyszło dobrze zapakowane, nie było dość trudne do zmontowania, a składając produkt można poczuć, że jest zrobione z dobrych materiałów, metalowe części wydają się mocno stabilne ale największą gwiazdą całego fotelu jest siedzenie oraz oparcie materiałowe (wolę tą wersję niż skórzaną). Siedzenie jest bardzo wygodne, nie "wpada" się w nie co świadczy o tym, że aż tak szybko się nie "wysiedzi". Kubełkowy profil całego fotelu można mocno poczuć i jest bardzo przyjemny w codziennym użytkowaniu. Oparcie też jest bardzo wygodne, a dodatkowe poduszki są miękkie i łatwe w zamontowaniu oraz regulowaniu. Tutaj się chwilę zatrzymam, ponieważ wierzę, że to właśnie poduszką na plecy (ta dolna) pomogła mi z moim byłym bólem pleców, przez nią nie dość, że siedzę prosto to jeszcze wymusza na mnie poprawną postawę podczas siedzenia ( a pracuje również na tym krześle, także spędzam dużo czasu siedząc). Od kiedy używam tego krzesła nie mam już epizodów bólu pleców a moja ogólna postawa siedząc oraz stoją się poprawiła. Jedynym minusem jest to, że nie za bardzo wygodne jest używanie dwóch poduszek naraz, aczkolwiek moim zdaniem poduszka na dół pleców definitywnie wystarcza, a poduszka pod kark może być fajnym dodatkiem podczas leżenia (jest taka opcja) w krześle, bądź oglądaniu czegoś na luzie. Dodatkowe rzeczy, które warto wspomnieć to regulowane oparcia na ramiona, dobra stabilna podstawa krzesła, funkcja tilt do bujania się, możliwość położenia oparcia (z 90 do 180 stopni) gdzie mamy parę możliwości zatrzymania oparcia w danym kącie oraz ostatnie ale nie najmniej ważne jakoś wykonania, która jest bardzo dobra i wiem, że ten fotel posłuży mi co najmniej kilka lat a przy okazji pomógł na ból pleców po starym krześle, no i świetnie wygląda! Podsumowując, jestem bardzo zadowolony z zakupu i polecam wszystkim, którzy nie boją się leciutko dołożyć do dobrej jakości krzesła, ponieważ podziała ono dłużej niż tańsze wersje na runku. Pozdrawiam i polecam\nMirek 17 października 2021\nUżywam codziennie od 8 miesięcy. Ogólnie fotel jest wart swojej ceny - fotele z wyższej półki kosztują 2, 3 razy więcej. na + - wyprofilowanie - oddychający - trwałość (jedyne gdzie widać ślady użycia to podłokietniki) na - - siedzisko - dosyć twarde, odczuwalne przy dłuższych rozgrywkach - poduszka na lędźwie zbyt wypukła - jak dla osoby ~190 cm musiałem ją zamienić na inną z Ikei (bez poduszki byłoby też ok, gdyby siedzisko było mniej twarde w części bliżej oparcia). Ogólnie fotel dobry jak na swoją cenę, obecnie jestem w trakcie wymiany, polecam raczej osobom średniego wzrostu.\nMateusz 16 listopada 2021\nFotel bardzo ładny, ale tylko w sklepie i przez pierwszy tydzień w domu, w 2 tygodniu użytkowania "waga 75kg" siedzisko fotela prawie nie istnieje, czuć metal oraz śruby. Okropne trzaski również pojawiły się z czasem mimo sprawdzenia i dokręcenia śrub jest to okropne. Po około miesiącu użytkowania fotel nadaje się wspaniale jako wieszak do ubrań.\nKarol 16 grudnia 2021\nBardzo dobry fotel, w tej cenie jestem bardzo zadowolony. Na plus na pewno jakość wykonania, regulacja oparcia również działa bez zarzutu, a sam montaż zajął mi 15 minut. Polecam\nwiktor 12 grudnia 2021\nNie polecam totalnie\nKrzesło się rozpada całe. Kiedy się opieram to oparcie samo idzie w dół i ogólnie słabo wykonane, niewarte swojej ceny, nie polecam.\nWart swojej ceny. Zobaczymy jak z trwałością, bo wygodny jest. + za szybki i prosty montaż.\nOgromna wygoda! Najlepszy fotel!\nNie jestem zwolenniczką foteli gamingowych. Naczytałam się mnóstwo opinii o tym, że takiego pokroju fotele nie są wykonane z dobrych materiałów i posiadają wiele wad. Lecz szybko tę tezę obaliłam. Przekonałam się na własnej skórze, że ten fotel jest ogromnie wygodny i bardzo dobrze wykonany. Ogromny plus wywarły na mnie podłokietniki, które z pozoru wydają się niewygodne a w rzeczywistości są wykonane z bardzo przyjemnego i dość miękkiego materiału. Mają one możliwość regulacji, co polepsza wygodę. Obie poduszki nie są przytwierdzone na stałe, dzięki czemu swobodnie możemy je ustawić pod siebie. Fotel można rozłożyć w tył i z przyjemnością oglądać film praktycznie w pozycji leżącej. Całodzienne siedzenie sprawia ogromny komfort. Ogromnym plusem jest też składanie fotela - jest stosunkowo proste i niezbyt czasochłonne. Jestem osobą, która codziennie spędza większość dnia przed komputerem. Ten fotel użytkuję już od jakiegoś czasu i śmiało mogę polecić z czystym sumieniem. Uważam, że cena zdecydowanie adekwatna do jakości.\nSuper - Fotel - Niby do grania a i do pracy pasuje\nSuper - Fotel - Niby do grania a i do pracy pasuje. W biurze mamy tylko takie fotele. Cena do Jakości TOP !!!\nPiotr 28 września 2021\nFotel bardzo wygodny, miałem już kilka innych foteli z innych firm i ten jest najlepszy.\nFotel posiadam od 3 tygodni, sprawuje się bardzo dobrze, jest bardzo wygodny. Polecam :)


Rodeo capital of the world [Cody, Wyoming]: szybcy i westernowo wściekli ‹ Bear Girl\nPosted On 03 Lip 2014 / 4 Comments\nRodeo: zawody o których każdy słyszał, za to mało kto wie, o co dokładnie w nich chodzi – poza tym, że jest wierzgający byk, rzecz jasna. Dlatego gdy dość niespodziewanie dla siebie samej wylądowałam na trybunach rodeo w Cody (Cody!), w stanie Wyoming, sama do końca nie wiedziałam, co się wydarzy. Znałam jedynie styl jazdy westernowej (głownie dzięki panu Roleskiemu – tak, tak, temu od musztardy), ideę wyjeżdżania „patternów” i, to już z własnego doświadczenia, że jazda na wierzgającym koniu przynosi sporo siniaków. No i że kapelusz wygląda dużo lepiej niż toczek.\nPoza USA rodeo znane jest w Meksyku (tu też ma swoje korzenie), Hiszpanii, Kanadzie, Ameryce Południowej oraz Australii i Nowej Zelandii. Stolica jednak jest tylko jedna.\nCody samo siebie nazywa światową stolicą rodeo. Brzmi, rzecz jasna, dumnie, widownia wprawdzie nie była zapełniona, ale to może dlatego, że rodeo w Cody odbywa się codziennie, więc to w sumie nic elektryzującego dla jego mieszkańców. Samo miasteczko znajduje się nieopodal parku Yellowstone, a tuż przy wielkich równinach, gdzie żyją dzikie mustangi. Nic więc dziwnego, że tutaj wszyscy mają świra na punkcie koni i potrafią z nimi wyczyniać cuda. Konie z jeźdżcami zresztą też.\nAle o co w ogóle chodzi w tym całym rodeo? Po co to wszystko?\nKorzenie sportu sięgają oczywiście pracy kowboi z bydłem na ranczach. Trzeba było się wykazać nie lada umiejętnościami, żeby oddzielić pojedynczą sztukę bydła od stada, dogonić innego konia, ujeździć go czy zarzucić lasso na szyję uciekającego zwierzęcia. Styl jazdy dlatego ewoluował w tym kierunku, żeby móc wykonywać te wszytskie czynności – wodze trzyma się jedną ręką (często są w ogóle złączone), strzemiona są dłuższe, a siodła wyposażono w wysokie łęki, żeby można się ich było przytrzymać, albo zawiesić na nich lasso. Rodeo jako zawody składają się z kilku konkurencji, przeplatanych różnymi rozrywkami.\nPiękne panie kowbojki, które wyjeżdżają na arenę podczas przerw między kolejnymi zawodnikami. Ich zadaniem jest bycie pięknymi paniami kowbojkami.\nPoczątek to parada uczestników z flagami i sponsorami oraz powitanie widowni. Całkiem zabawne było otwarcie przed naszym rodeo, prowadzący witali mieszkańców różnych stanów, odpowiednio to komentując. Najbardziej podobał mi się dialog z Kalifornijczykami:\n– Czy jest ktoś z Kaliforni?\nWidownia – Yeeesssss, gwiżdży, tupie.\n– I jak Wam się podoba w Stanach Zjednoczonych?\nZabawnie też było, gdy zapytali o Idaho i odpowiedziały im bardzo pojedyncze głosy. „Nic dziwnego – ripostowali prowadzący – że nie chcecie się przyznać.”\nTo oczywiście podkreśla tylko identyfikację Amerykanów z poszczególnymi stanami.\nPopularną konkurencją na rodeo jest calf roping, czyli wiązanie cielaka. Jeździec biorący udział w konkurencji najpierw musi go złapać na 8,5 metrowe lasso, następnie zeskoczyć z konia, dobiec do schwytanego cielaka i związać mu razem trzy nogi. Wszystko oczywiście na czas, najszybszy kowboj na tych zawodach zrobił to w niewiele ponad siedem sekund! [Światowy rekord to ciut powyżej 6sek.] Wołek (wykastrowany, jednoroczny byk) nie może się przewrócić od pociągnięcia za lasso, jeśli tak się stanie to kowboj traci czas, bo musi zaczekać, aż zwierzę wstanie. Po związaniu wołka jeździec podnosi ręce do góry dając znak do zatrzymania czasu. Od tego momentu odczekuje się 6 sekund, podczas których cielak musi pozostać związany.\nWbrew dość brutalnie wyglądającej konkurencji, statystyki wskazują na krzywdę cielaków w 0.047 % przypadków. Nie zmienia to faktu, że np. w Polsce konkurencja ta kończy się na złapaniu cielaka na lasso, bez związywania go. Również kobiety w tej konkurencji łapią jedynie na lasso, unikając drugiej części zadania.\nCielak złapany, teraz trzeba usadzić konia specjalnym westernowym zatrzymaniem, żeby wytrzymać naprężenie liny, które nastąpi za ułamek sekundy – tak, żeby schwytane zwierze nie uciekło. Nie jest to prosta sztuka.\nInną odmianą tej konkurencji jest złapanie cielaka w dwie osoby (team roping). Pierwszy kowboj zarzuca lasso na głowę lub rogi cielaka, następnie stara się obrócić go tak, żeby był dobrze ustawiony dla drugiego kowboja, który natomiast musi złapać lassem wierzgające tylne nogi… od spodu! Za złapanie tylko za jedną nogę jest 5 sekund doliczonego czasu. Konkurencja ma swoje początki gdy kowboje musieli złapać większą sztukę bydła, za dużą i za silną dla jednego.\nCo ciekawe, jest to jedyna konkurencja w rodeo, w której nie ma podziału na płeć i partnerzy w parach mogą występować w dowolnej konfiguracji.\nInna konkurencja (podobno bardzo widowiskowa, ale nie dane mi było tego ocenić) to steer wrestling. Kowboj zeskakuje z konia na wołka i musi wykręcić mu rogi tak, żeby go powalić na ziemię. Celuje więc jego nos w dół, żeby zaburzyć mu równowagę, a następnie go rzuca. Czas kończy się liczyć, gdy byczek ma wszytskie 4 nogi w powietrzu. Co ważne, wrestler nie może od razu ruszyć za byczkiem, muszą minąć 3 sekundy, złamanie tego czasu to 10 karnych sekund. Najlepszy wynik to ciut ponad 3 sekundy! Cielak w tej konkurencji waży 200-300 kg, więc jest dwu- lub trzykrotnie cięższy od kowboja. Przy steer wrestlingu zdarza się sporo wypadków, jest ona dość niebezpieczna dla jeźdźca, choć i tak nie może się równać z ujeżdżaniem byka lub konia. Ta konkurencja nie ma swojego historycznego rodowodu w kowbojskim życiu. Po prostu w latach trzydziestych jeden z zawodników rodeo zaczął się przechwalać, że potrafi to zrobić i tak już zostało. W Polsce, jak i na reszcie naszego kontynentu, również w tej konkurencji nie powala się cielaka na ziemie, jedynie go zatrzymuje. Podobo spowodowane jest to nie troską o zwierzę, tylko tym, że nikt nie ma takich umiejętności, więc konkurencja rozgrywana na oryginalnych zasadach byłaby za trudna i zbyt niebezpieczna. Kolejna dyscyplina, której nie było na tych zawodach, to cutting, czyli oddzielenie jednej szuki bydła od stada i niepozwolenie jej na powrót przez jakiś czas.\nNajbardziej klasyczne konkurencje rodeo to oczywiście te, w których byk lub koń próbuje zrzucić jeźdźca z grzbietu. Zawody mają pokazać klasę i umiejętności kowboja (w myśl zasady, ze spokojne morze jeszcze z nikogo nie zrobiło dobrego żeglarza). Zarówno na koniu, jak i na byku jeździec musi zostać przez 8 sekund, nie można w tym czasie dotknąć zwierzęcia wolną ręką. Kiedyś limit był dłuższy o 2 sekundy, ale obecnie to zmieniono. Zazwyczaj na koniu się jeździ bez siodła, a byka jeździec trzyma jedynie za linę.\nW konkurencji tej oceniane jest zarówno zwierzę, jak i jeździec. Każdy z nich dostaje punkty od 0 do 50, które następnie się sumuje. Koń, który zmienia kierunek, i skacze bardziej dziko, dostanie więcej punktów. Wynik powyżej 80 uważa się za bardzo dobry w konkurencji konnej, z wersji z bykiem noty są niższe. Wiele z koni dorasta w półdzikich warunkach, sporo z nich też specjalnie się krzyżuje pod kątem umiejętności kopania. Zazwyczaj konie występujące w rodeo mają 6-7 lat.\nByki bardzo dokładnie się selekcjonuje – tylko duże i zdrowe osobniki są dopuszczane do rodeo. Jeździec przed zawodami jest losowo dobierany do byka.\nNiektórzy jeszcze dobrze nie wyjadą z boksu…\nZwierzęta mają zakładane specjalne pasy (flank straps), które mają spowodować ich wyższe i bardziej energiczne kopanie. Są zrobione ze skóry i dopasowywane są do każdego zwierzęcia. Kategorycznie zabronione jest używanie pasów, które ranią zwierzę (zresztą podobno zranione zwierze wcale tak dobrze nie kopie), ich celem jest zirytowanie zwierzęcia, nie jego krzywda. Pasy mają specjalny system odwiązywania, który zwalnia się jednym ruchem – zajmuje się tym drugi kowboj zaraz po skończeniu czasu lub zrzuceniu zawodnika. Specjaliści dowodzą, że nie ma możliwości uszkodzenia genitaliów zwierzęcia, bo ścięgna tylnych nóg nie pozwalają na przesunięcie pasa w ich okolice.\nPrzesiadka w locie na drugiego konia po przepisowych 8 sekundach.\nRodeo w wersji junior – młody byk, jeszcze młodszy jeździec.\nNajciekaszą, a jednocześnie najładniejszą i najbezpieczniejszą konkurencją jest jazda (jazda? dziki cwał!) na czas. W odróżnieniu od zawodów reiningowych nie wyjeżdża się tu skomplikowanych schematów, tylko bardzo prosty, pomiędzy trzema beczkami, skąd zresztą pochodzi nazwa barrel racing. Konkurencja ta poczatkowo była rozgrywana wyłącznie przez kobiety (które tak się zabawiały, gdy faceci łapali cielaki i ujeżdżali byki), dziś również startują w niej mężczyźni. Beczki są rozmieszczone na arenie w trójkąt i trzeba je objechać. Liczy się więc i kondycja konia, jak i umiejętności jeźdźca. Oczywiście najbardziej widowiskowa jest ostatnia prosta, na której konie rozwijają maksymalne prędkości.\nTo dziewczę ma 13 lat. 13!\nA pomiędzy tym wszytskim biegają najprawdziwsi klauni, zwani też bullfighterami. Ubrani bajecznie kolorowo, żeby rozpraszać zwierzęta i tym samym odciągać ich uwagę od zawodników (zwłaszcza tych, którzy są już na ziemi) i tym samych ich chronić. W ramach bezpieczeństwa arena rodeo jest również otoczona poprzecznymi barierkami – tak, żeby w każdym momencie dało się na nie wskoczyć i wdrapać. Ich praca dziś ma jeszcze jeden aspekt – zabawiają publiczność, żeby rozładować napięcie. Ich żarty często składają się z parodiowania i wyśmiewania kowbojów czy ich pracy.\nI że niby te konie takie dzikie?\nNie wszyscy już ubierają się jak prawdziwi klauni, wliczając w to oczywiście makijaż, choć wszyscy wciąż noszą kolorowe ubrania oraz powiewające chusteczki, żeby jak najbardziej przyciągać uwagę. Klaun, który jest odpowiedzialny za odciągnięcie byka musi być niezwykle szybki, sprawny i zwrotny. Inaczej – wiadomo. Pod barwnymi ciuszkami kryją się za to ochraniacze. Klaunów często jest więcej, jeden z nich (zwany barrelmanem), chowa się w wielkiej beczce, z której może łatwo wyskoczyć i która go chroni przed bykiem.\nKlauni w Cody specjalnie prowokują byka, żeby ich zaatakował ku uciesze domagajacego się krwi tłumu. Byk, pomimo efektownego grzebania przednią nogą w ziemi, sprowokować się nie dał.\nI jeszcze jeden akcent. W jednej z przerw zawołano wszystkie dzieciaki na arenę, zrobiono im krótką rozgrzewkę, a następnie wypuszczono cielaka. Dzieci zaczęły go gonić. Dogoniły. Co się z cielaczkiem stało nie wiem, zniknął mi pod stadem dzieci. Ale na pewno któreś coś wygrało. Na przykład przejażdżkę na nim.\nJuż chyba lepiej mieć założony irytujący pasek, niż przyjąć na klatę hordę dzieciaków…\nTags: cody cowboy konie kowboj rodeo usa WY wyoming zawody\nEkstra foty proszę Pani! Te w biegu wręcz bombowe 😉\nBardzo mi to przypomina rodeo australijskie, ale wiem, wiem… nie stamtąd się wywodzi 😉\nOch, och, dziękuję 🙂\nTo miłe zwłaszcza, że to robione rozbitym aparatem, bez stabilizacji obrazu!\nTo nieszkodzi, że się nie wywodzi! Wiesz może czy Australijczycy mają jakieś swoje zasady/zwyczaje?\nMają, ale z tego co studiowałem temat to dość podobne do tych, które panują w „macierzy”. Z tą różnicą, że mam wrażenie z tego, co czytam u Ciebie, że w australijskim outbacku oni faktycznie super serio do tego podchodzili. Nie było miejsca na bycie clownem.\nTutaj kilka zdjęć, jeśli mogę: http://www.loswiaheros.pl/australia/440-rodeo-w-wilmington-dziki-zachod\nMi takie foty w biegu nie wychodzą, przeważnie są rozmazane. Może to kwestia obiektywu :). Nie wiem czy bym się odważył wsiąść na takiego 7 letniego pół dzikiego konia;)\nDo pocztówkowego kościółka Cminda Sameba (czyli Świętej Trójcy), bodajże najbardziej ikonicznego miejsca w całej...


Ideal 3000 - WZ-PROJEKT S.C. - Oferta Oknonet.pl\noknonet.pl » firma » Oferta » Ideal 3000\nSystem o szerokości 60 mm, z uszczelnieniem wewnętrznym, trzykomorowy. System IDEAL 3000 to kolejna propozycja aluplastu w segmencie profili o głębokości zabudowy 60 mm. Od IDEAL 2000 różni się występowaniem dodatkowej uszczelki w środkowej części zakładki skrzydła. Charakterystyczna konstrukcja z uszczelnieniem środkowym wyodrębnia "strefę mokrą" i "strefę suchą", w której pracuje okucie nie narażone na działanie warunków atmosferycznych. Dodatkową zaletą jest umieszczenie obydwu uszczelek przylgowych w skrzydle, co zapobiega ich uszkodzeniu w przypadku nadepnięcia na dolną krawędź ościeżnicy drzwi balkonowych


Przesiądź się do tramwaju! - motogazeta mojeauto.pl\nmojeauto.pl > motogazeta > Aktualności > Przesiądź się do tramwaju!\nPrzesiądź się do tramwaju!\n2005-09-22 źródło: mojeauto.pl\nDzisiejszy dzień w naszym kraju, podobnie z resztą jak i na całym świecie, ogłoszony został Dniem bez Samochodu. Ma on zachęcić do częstszego korzystania ze środków komunikacji miejskiej.\nW dzisiejszych czasach zdecydowana większość rodzin ma już w swoim posiadaniu co najmniej jedno auto. Nie, żeby świadczyło to o zamożności naszych rodzin, po prostu kupno kilku, kilkunastoletniego auta to teraz naprawdę stosunkowo niewielki wydatek.\nI każdego dnia setki tysięcy osób wsiada do swoich aut i jedzie nimi do pracy, po drodze odwożąc dzieci do szkoły, a po pracy robiąc zakupy. I zawsze, kiedy przyjdzie im stać w zakorkowanych ulicach w czasie porannego i popołudniowego szczytu, narzekają na utrudnienia, zbyt duży ruch itd. A tym czasem można stosunkowo łatwo uniknąc tego typu kłopotów. Korzystanie z miejskiej komunikacji w dużej liczbie przypadków może znacznie ukrócić czas podróży. Najlepiej pod tym względem sprawuje się metro, które bezkolizyjnie może przejechać przez całe miasto. Niestety w Polsce tylko Warszawa posiada i tak bardzo ograniczoną sieć metra. Szybkie przemieszczanie zapewnić może również tramwaj, którego tory znajdują się na wydzielonym pasie ruchu. W pozostałych przypadkach, a także w podróży autobusem w sytuacji, kiedy na ulice wyjadą tysiące kierowców, przejazd z jednego do drugiego przystanka zamiast kilku minut, często zajmuje dużo więcej czasu.\nI właśnie w tym celu organizowany jest Dzień bez Samochodu. Ma on spopularyzować codzienne poruszanie się środkami komunikacji miejskiej, które może stać się wygodniejsze, tańsze i co ważne również szybsze. W wielu miastach organizowane są specjalne imprezy, happeningi, które mają kształtować ekologiczne wzorce zachowań. W niektórych miastach (np. Wrocław, Poznań) poruszanie się tramwajami czy autobusami jest w dzisiejszym dniu bezpłatne.\nJak zaobserwowaliśmy jednak, w dniu dzisiejszym natężeniu ruchu na kilku największych wrocławskich skrzyżowaniach było tak samo duże, jak w zwykłe dni. No cóż, nie od razu Rzym zbudowano. Może i u nas potrzeba trochę czasu, by ludzie chętniej przesiadali się z samochodów do innych środków komunikacji.


Wielkanoc | Theophilos Hermelaos\nDla niektórych w Izraelu pierwsza Wielkanoc na pewno nie była dobrą nowiną – była upiornym zaskoczeniem.\nDla władców i mocy, które uśmierciły Jezusa, myśl, że został On wzbudzony przez jakąś moc pozostającą poza ich kontrolą, była przerażająca. Na początku Ewangelii Łukasza dowiadujemy się, że Herod uważał, iż Jan Chrzciciel został wzbudzony z martwych i że Jezus był zmartwychwstałym Janem. To wprawiło Heroda co najmniej w zakłopotanie. Skazał Jana na śmierć, widział odciętą głowę na tacy, ale jeśli Jan powstał z grobu, to Herod musiał popełnić zasadniczy błąd. Jeśli Jan został wzbudzony, to Herod uśmiercił proroka, a Bóg zrehabilitował tego proroka, wzbudzając go z martwych. Czytaj dalej...\nBiada grzesznemu narodowi. Biada tym, którzy zagarniają dom za domem i dołączają pole do pola. Biada tym, którzy od wczesnego ranka gonią za trunkami i przesiadują aż do późnej nocy, rozpalając się winem. Biada tym, którzy zło nazywają dobrem, a dobro złem. Biada pysznym, którzy są prawi we własnych oczach. Biada tym, co krzywdzące wydają ustawy, którzy rozpisują dekrety ucisku. Biada tym, którzy próbują ukryć swoje plany przed Bogiem. Biada zbuntowanym dzieciom. Biada tym, którzy pokładają ufność w karabinach i bombach. Biada rabującym sąsiadów. Biada synom walczącym z ojcami. Biada każdemu, kto walczy ze swoim Stwórcą. Czytaj dalej...


Azbest a zdrowie - Budowa - Muratordom.pl\n» Azbest a zdrowie\nTo niezwykły minerał: niepalny, elastyczny, doskonale izolujący. Zrobił oszałamiającą karierę, m.in. jako składnik płyt eternitowych do pokrycia dachów. Niestety, dziś wiemy, że jest rakotwórczy. Tagi:\nazbest, niezdrowy materiał, płyty azbestowe, pokrycie dachowe, wymiana pokrycia\nW Polsce i w innych krajach europejskich 400-600 osób rocznie zapada na jedną z chorób wywoływanych przez kontakt z azbestem - azbestozę, raka płuc, raka oskrzeli oraz raka opłucnej zwanego międzybłoniakiem. Wdychający włókna częściej chorują też na inne nowotwory - raka żołądka, krtani, nerek, jelit, trzustki, jajnika oraz chłoniaki. Rak płuc jest uznawany za chorobę zawodową u wszystkich osób stykających się z azbestem w pracy. Może się ujawnić dopiero po 30 latach. Najbardziej zagrożeni są ci, którzy po raz pierwszy zetknęli się z dużym stężeniem pyłu azbestowego w wieku tzw. rakowym, czyli po 45. roku życia. Stwierdzono, że aż o 50 proc. częściej chorują palacze tytoniu. Międzybłoniak opłucnej charakteryzuje się wysoką śmiertelnością. Zapadają na niego głównie ludzie starsi, powyżej 65. roku życia. Objawy - trudności oddechowe, ból w klatce piersiowej, kaszel, wysięk w jamie opłucnej - występują zwykle po 30-40 latach od pierwszego kontaktu z azbestem. Od 1980 roku liczba zgonów wzrasta. Zapadają na niego nie tylko osoby wdychające pył azbestowy w pracy. W gminie Szczucin chorowali mieszkańcy, którzy utwardzali drogi, boiska i podwórka odpadami z fabryki wyrobów azbestowych. Azbestoza (pylica azbestowa) - to typowa choroba zawodowa ludzi, którzy pracują przy wydobyciu azbestu. Nie dotyczy osób mających kontakt z azbestem np. leżącym na dachu. Rozwija się wolno, w ciągu co najmniej 10 lat od momentu pierwszego narażenia. Polega na zwłóknieniu tkanki płuc. Objawia się zmniejszeniem ich pojemności, a w efekcie niewydolnością oddechową.\nJeśli eternit jest nieuszkodzony, a konstrukcja, na której został zamocowany, sztywna, większego zagrożenia nie ma. By je zminimalizować, płyty można pokryć farbą. Tyle że większość tych dachów i elewacji wykonano kilkadziesiąt lat temu, a rozpad eternitu następuje po 20-50 latach od jego wyprodukowania. Niepokoić mogą wszelkie spękania, wyszczerbienia, złuszczenia. To źródło odrywających się mikroskopijnych włókien, które nieświadomie wdychamy. Na szczęście ich stężenie w powietrzu nie jest duże, więc nie należy panikować. Naprawdę niebezpieczne jest beztroskie zdejmowanie płyt - łamanie, rozbijanie, cięcie. Pylenie włókien można ograniczyć np. przez polewanie eternitu wodą, a jeśli musimy go pociąć, używajmy urządzeń wolnoobrotowych, z odsysaczem pyłu.


Lekcje wiedzy obywatelskiej w Urzędzie Miasta i Gminy w Pleszewie | Szkoła Podstawowa nr 2 im. Królowej Jadwigi w Pleszewie\nLekcje wiedzy obywatelskiej w Urzędzie Miasta i Gminy w Pleszewie\n17 lutego klasa IIc, a 21 lutego klasa IIa gimnazjum uczestniczyły w zajęciach realizowanych na terenie Urzędu Miasta i Gminy w Pleszewie. Pomysł zrodził się podczas lekcji wiedzy o społeczeństwie, na których omawiano zagadnienia dotyczące działalności jednostki samorządu terytorialnego, jaką bezsprzecznie jest gmina. Uczniowie wraz z nauczycielem przedmiotu Grzegorzem Baranem podjęli decyzję, że udadzą się do Wydziału Promocji i Komunikacji Społecznej urzędu, celem ustalenia terminów spotkań.\nPo urzędzie miasta poszczególne klasy oprowadzali: IIc kierownik ww. wydziału pan Przemysław Marciniak, IIb rzecznik prasowy urzędu pani Anna Bogacz.\nUczniowie mieli możliwość poznania pracy urzędników realizujących zadania, wynikające z pracy w poszczególnych wydziałach. Jako nieliczni obejrzeli strych ratusza, który niebawem zostanie zaadoptowany na potrzeby pracy magistratu, mogli zobaczyć mechanizm zegara wskazującego czas na budynku od strony południowej.\nKolejną z atrakcji stanowił pobyt w sali posiedzeń, gdzie odbywają się sesje Rady Miejskiej, uczniowie pleszewskiej „Dwójki” mieli okazję wcielić się w role radnych. Następnie spotkali się z zastępcą burmistrza panem Arkadiuszem Ptakiem, który zapoznał ich z historią ratusza, rynku oraz dziejowo uwarunkowaną zmianą nazw pleszewskich ulic. Piętro niżej młodzi obywatele odwiedzili Burmistrza Miasta i Gminy Pleszew pana Mariana Adamka, któremu zadawali pytania związane z pełnioną przez niego funkcją. Zobaczyli także salę narad, mieszczącą się tuż przy gabinetach zastępców burmistrza. Na parterze, w sali ślubów, poznali statystyki prowadzone przez Urząd Stanu Cywilnego i Spraw Obywatelskich.\nWizyta na terenie urzędu stanowiła doskonałą lekcję związaną z działalnością samorządu na szczeblu najbliższym obywatelom.\nUczniowie wraz z opiekunem dziękują wszystkim osobom pracującym na terenie ratusza, którzy poświęcili swój czas, dając możliwość zweryfikowania zdobytej wiedzy w szkole i przełożenia jej na realia pracy urzędu.\nZamieszczone zdjęcia dopełniają powyżej opisane wydarzenia.\nAutorzy zdjęć: Partycja Frankiewicz, Filip Bartoszek, Grzegorz Baran\n21 lutego, 2017 | Wiadomości ogólnoszkolne |\nPowiatowe Mistrzostwa w Warcabach


W jaki sposób firmy reklamują produkty zapachowe przeznaczone do aut? – Trans Avia\nOdświeżacze do samochodów to obecnie nie jedynie osławione choinki zapachowe. Asortyment produktów zapachowych do samochodów jest aktualnie znacznie bardziej różnorodny. Żeby je sprzedać, należy je niezwykle wszechstronnie reklamować. Jakie są sposoby promocji odświeżaczy przeznaczonych do aut?Reklama odświeżaczy do samochodów może przyjąć wyjątkowo różną formę. Jej rodzaj jest zależny dla przykładu od faktu, jak ogromny budżet korporacja jest w stanie przeznaczyć na promocję. Te najpopularniejsze, a więc operujące obszernym, a nawet niektóre niezwykle wielkim budżetem na marketing, mogą sobie pozwolić na zamówienie reklam telewizyjnych zrealizowanych z gościnnym udziałem gwiazd telewizji, czy estrady. Jakby tego było mało reklamy bywają transmitowane przez stację telewizyjną w najatrakcyjniejszym czasie antenowym. Spot reklamowy z gościnnym udziałem znanych aktorów, czy też gwiazd sceny muzycznej przekłada się na to, iż klienci znacznie częściej kupują rekomendowany przez znanych ludzi produkt, w naszym przypadku produkt zapachowy przeznaczony do samochodów. Równie sprawną, ale za to mniej formą reklamy są klipy reklamowe w znanych rozgłośniach radiowych. Swoje wyroby dystrybutorzy produktów zapachowych do samochodów mają możliwość promować także w czasopismach. Nasuwa to pytanie: czy też ma w obowiązku być to gazeta specjalnie dla kobiet, czy też specjalnie dla panów? Naszym zdaniem większość z ofert reklamowych winna zostać opublikowana w gazetach, których odbiorcami są szczególnie mężczyźni. Bynajmniej nie możemy natomiast pominąć faktu, iż niesłychanie często to panie nabywają ulubione bukiety zapachów do samochodu. Z pewnością więc nie zaszkodzi nam opłacenie paru niewielkich reklam w paru najbardziej poczytnych czasopismach dla kobiet.\nEfektywnym stanowiskiem do reklamowania samochodowych odświeżaczy jest obecnie również sieć WWW. Sprzedaż bez wątpienia wzrośnie, kiedy stworzymy kampanię reklamową na często odwiedzanych stronach. Znakomitym miejscem do reklamowania produktów zapachowych potrafią okazać się również regionalne, czy też zagraniczne targi samochodowe, oglądane są za każdym razem przez tłumy miłośników motoryzacji.\nOferta reklamowa produktów zapachowych do samochodów musi być po pierwsze wydajna, mianowicie wieść do przyspieszenia sprzedaży. Istnieje sporo drogich oraz tańszych metod reklamy, które sprawnie wzmogą sprzedaż odświeżaczy do aut.\nKategorie:\tEkonomia i Prawo\t/ przez Jakub 12 stycznia 2017


Dwutygodnik Ziemia Lubańska - Imieniny Henryka po raz siódmy\nImieniny Henryka po raz siódmy\n(GM.LUBAŃ) Już po raz siódmy 14 i 15 lipca br. celebrowane były Ogólnopolskie Imieniny Henryka, Henryki i Henrykowa w Henrykowie Lubańskim. Jest to największa cykliczna impreza organizowana na terenie gminy Lubań.\nW centrum Henrykowa na gości i mieszkańców czekało wiele atrakcji. Imieniny Henryka są również świetną okazją do promocji 1300-letniego cisa – najstarszego drzewa w Polsce i najprawdopodobniej w Europie środkowej. W związku z tym, coroczną tradycją Imienin Henryka jest sadzenie drzewek cisowych przez Henryków i Henryki. W tym roku również zadość uczyniono temu zwyczajowi i w przykościelnej alei zasadzone zostały cisy przez aktora Henryka Talara, który reprezentował postać Henryka Goldszmita (Janusza Korczaka), oraz działacza społecznego Henryka Sławca.\n- Z uwagi na ustanowienie roku 2012 Rokiem Korczaka postanowiliśmy tegoroczne imieniny dedykować właśnie jemu – mówi Justyna Antoszewska z Gminnego Ośrodka Kultury i Sportu. - Ogólnopolskie Imieniny Henryka, Henryki i Henrykowa są jedyną w Polsce imprezą popularyzującą imię Henryk i Henryka. Pragniemy zatem przybliżyć naszym uczestnikom sylwetkę Henryka Goldszmita i jego nauki. Przygotowaliśmy z tej okazji wiele inicjatyw m.in. konkurs plastyczny, wystawę prac dzieci oraz inscenizację z udziałem młodych artystów oraz Henryka Talara, który wcielił się w postać Henryka Goldszmita.\nWydarzeniem tegorocznego święta były Gadaninki Korczakowskie z Henrykiem Talarem. Organizatorzy postanowili zaprezentować także dorobek kulturalny twórców z gminy Lubań i okolic oraz zaprzyjaźnionej gminy Ziębice. W sobotniej „zabawie na ludowo” na nowo wybudowanej henrykowskiej scenie zagrał zespół PO ZAGONACH, a w niedzielny wieczór zespół BETHEL bawił publiczność muzyką reggae. W trakcie obchodów świętowano także benefis zespołu folklorystycznego „Cisowianki”, który obchodzi w tym roku 30-lecie swojego istnienia. Z tej właśnie okazji wystąpiły zespoły z całego regionu z najlepszymi pieśniami i przyśpiewkami ludowymi. A skoro gmina Lubań przyjaźni się z gminą Ziębice, to nie mogło zabraknąć w programie widowiskowego Turnieju Henryków Lubański contra Henryków z Gminy Ziębice. Ciekawym punktem programu była także rekonstrukcja historyczna potyczki z końca II wojny światowej, w wykonaniu znanej grupy rekonstrukcyjnej BIG RED ONE.\nOrganizatorem imprezy była gmina Lubań, zaś sponsorem strategicznym GAZ SYSTEM.\nUnikalne Wizyty: 10468007 od 05-03-2007