Jaka temperatura pieca gazowego ? - elektroda.pl\nmaria35 13 Paź 2008 16:22 116492 35\n#1 13 Paź 2008 16:22\nJaką ustawić minimalną temperaturę na piecu dwufunkcyjnym gazowym ( gaz ziemny ) aby go nie zjadła rdza i żeby za dużo nie spalił gazu. Czy można taki piec wyłaczać na noc w celu zaoszczędzenia gazu. Chodzi głównie o okres przejściowy.\nPozdrawiam : MS:!:\n#2 26 Paź 2008 15:56\n#3 26 Paź 2008 16:25\nA ile kW ma kocioł i ile metrów ogrzewa?\n#4 26 Paź 2008 19:44\n70 ° to chyba spora przesada, sterownik pokojowy owszem. Ja mam ustawione 50 ° na piecu i sterowanie pokojowe a piec potrafi uruchomic się nawet w sierpniu przy otwartym oknie i chłodnych porankach.\n#5 26 Paź 2008 21:12\nTo przesada, przecież to najleprze parametry dla kotła szybciej nagrzewa a sterownik go sam obetnie.\n#6 27 Paź 2008 22:49\nTemperatura w instalacji powinna być odpowiednio dobrana do panujących warunków zewnętrznych i właściwości izolacyjnych budynku. Zbyt wysoka to nadmierne straty kominowe. Zbyt niska to mniejsze zło, jest za zimno. Termostat pokojowy to jak hamulec w samochodzie, nikt nie trzyma gazu wdepniętego w podłogę a prędkość reguluje hamulcem. Termostat pokojowy zabezpiecza przede wszystkim pomieszczenia przed przegrzaniem szczególnie w okresach przejściowych tzn. jak robi się niezapowiedzianie ciepło, oraz obniża temperaturę w okresie powiedzmy nocnym i czasie gdy wszyscy wybywają do pracy, szkoły itp. Co do szybszego nagrzewania przy wyższej temperat. obiegu, posłużę się znów analogią samochodu. Wciskany za każdym razem gaz do dechy przy każdym ruszaniu na pewno da nam wynik w postaci częstego odwiedzania stacji benzynowej. Pozdrawiam\n#7 28 Paź 2008 22:02\nA propos samochodu przy jakiej prędkości obrotowej silnika mamy najmniejsze spalanie -przy największym momencie obrotowym i nie są to wolne obroty silnika.\n#8 28 Paź 2008 22:35\nTemperaturę trzeba nastawić taką, żeby dla danego budynku, zainstalowanych grzejników i pogody wystarczyła dla pożądanego komfortu cieplnego. Jeśli w instalacji są zawory termostatyczne to po osiągnięciu temperatury w pomieszczeniach grzejniki przestaną odbierać ciepło i kocioł się wyłączy. Dlatego regulacja temperatury w obiegu nie ma związku z zużyciem gazu. Chyba że na zasadzie - ustawisz za niską, w domu będzie za zimno to i gazu zużyjesz mniej. Wyłączanie na noc nic nie daje - w dzień kocioł musi nadrobić stratę. Jeśli chcesz zaoszczędzić po prostu skręcaj na noc termostaty na grzejnikach\n#9 29 Paź 2008 23:07\nCo do samochodu, to samochód raz jedzie z górki a raz pod górkę.\n#10 30 Paź 2008 21:40\nPrzytoczenie samochodu jasno obrazuje jak powinno się nastawiać temperaturę pracy kotła. Silnik może obracać się do ok 6500 obr/min, a jeźdżąc normalnie oscylujemy tak by na każdym biegu obroty wynosiły max 4000 obr/min czyli 2/3 maximum. Tak samo z piecem gazowym 2/3 max. temperatury kotła. Resztą niech zajmuje się pokojowy i czujnik temp. zewnętrznej.\n#11 31 Paź 2008 14:24\nMam powierzchnie do ogrzania 120 m, kocioł 24 kW.\nWszystko się zgadza. Wiem że zbyt wysoka temperatura na kotle to dodatkowe straty. Chodzi mi o temperaturę najniższą. Jaka powinna być żeby nie wkroplała się woda i żeby kotła rdza nie zjadła. Przed sezonem czyściłem kocioł i bardziej był on zrdzewiały niż brudny. Gdy miałem palnik olejowy to kocioł był dosyć mocno zabrudzony produktami spalania oleju a nie rdzą, teraz jest odwrotnie. Mam zainstalowany regulator pokojowy i termostaty na grzejnikach. Jeszcze pytanie, czy zmniejszając temperaturę w pomiesczeniach na noc, zmniejszać też temperaturę na piecu ?\n#12 31 Paź 2008 20:23\nPytanie po co,regulator pokojowy sam go wyłączy.Proponuję zmniejszyć moc na co (do 12-15 kw)jeśli jest taka opcja na płycie kotła,temp. 60-70 .W pomieszczeniu z regulatorem rozkręć termostat grzejnika na max.\n#13 12 Lis 2008 17:20\nja zaczynam dopiero współpracę z piecem gazowym kondensacyjnym\njednofunkcyjnym i o ile temp. zasilania cwu mam ustawiona wyższa to\ntemperaturę zasilania ogrzewania ustawiłem na 35st. i póki co jest ok\nnie wiem tylko co będzie jak się zaczną mrozy\n- póki co wielkie testy\nale w każdym razie widać że kondensacja w piecu działa, bo dosyć znacznie\ncały czas woda płynie z pieca i póki co przy obecnych temp. w dzień 8-12 st.\nna kuchnię, cwu i ogrzewanie zużywam 3,5-4,5 m3 gz50 na dobę w budynku 610m3\nkubatury ocieplnego 12cm styropianu i 21cm wełny na podaszu\na budynek nowy dopiero zamieszkany od 20 dni\n#14 19 Lis 2008 09:45\nwtrące się - wydaje mi się, że moc kotła nie powinna być maksymalna - tak raczej na 2/3 mocy.Po co grzać komin?\ntemperatura wody w instalacji dobieraj do warunków zewnętrznych - im zimniej na dworze tym wyższa temperatura..\n- na dworze ok. 5 stopni-> woda 40 stopni\n- na dworze ok. 0 stopni-> woda 45 stopni\n- na dworze ok. -5 stopni-> woda 55 stopni\n- jeszcze zimniej - woda 63 stopnie\nAle to zależy od grzejników, izolacji i innych rzeczy..\nNajlepiej wg mnie jest zaobserwować przerwy i długość działania pieca.. Jeśli piec włącza się tylko na ok. 30 minut i to wystarczy aby zagrzać dom to zmniejszam temperaturę o 5 stopni wody...\nStaram się aby piec chodził co najmniej 1 do 1,5 godziny i potem taka sama lub dłuższa przerwa...\n#15 19 Lis 2008 23:14\nA nie lepiej zaistalować pogodówkę ,prościej i przyjemniej.\n#16 19 Lis 2008 23:26\nakwedukt, nie każdego na to stać, ale prościej i przyjemniej to na pewno\n#17 23 Lis 2008 11:47\nto się naczytałem ale powiedzcie co to jest regulator pokojowy jest ustawiony na 20 C, pic ma wodę 70 C a kaloryfer przy kotle czyli kuchnia gorący ale tylko góra, łazienka gorący cały, pokój gdzie regulator parzy ale tylko góra? czy ja się czepiam ?\n#18 24 Lis 2008 09:07\nwodę zmniejsz na piecu - za dużo..\nCo do kaloryferów: trudno je leczyć na odległość..\nMoże zapowietrzony ten w kuchni?\nSprawdź i odpowietrz...\n#19 28 Lis 2008 20:44\nWitam ...podepne się z jednym pytaniem.\njak jest bardziej ekonomicznie grzac kondensatem jednofunkcyjnym?\n-zmniejszyc mu moc ale bedzie dlugo grzał np: co 35-40C\n- wieksza moc ale krutsze dzialanie pieca np. 55-60C\n#20 28 Lis 2008 21:14\n#21 30 Lis 2008 21:56\nPrędkość (bieg) pompy c.o.\nLepiej słaba i dłuższy czas przepływu przy czym powrót zimniejszy i dłuższy czas działania pieca ...\npompka na średnio lub max czyli szybszy obieg, krótszy czas działania pieca ale cieplejszy powrót.\nPiec kondensat jednofunkcyjny.\n#22 01 Gru 2008 16:48\nNie tak do końca. Regulacja prędkości obrotowej pompy pozwala w elastyczny sposób dobrać jej wydajność w ograniczonym zakresie. Mała i niezbyt rozległa instalacja wystarczy na 1-ce, większa na 2-ce a duża na 3-ce. Wiadomym jest to, że zwiekszenie prędkości przepływu zwiększa też i głośność pracy instalacji. Temperatura powrotu też nie powinna być zbyt niska/punkt rosy i korozja/. Przy zastosowaniu zaworu różnicowego przy piecach węglowych zdarza się czasmi tak, że pompa dopiero na 3-ce zamyka przepływ na różnicowym.\n#23 23 Gru 2008 17:36\na termometr na weglowce pokazuje 55 st. czy oznacza to ze 15 st mam\nstraty przez wymiennik ciepla??\nPytanie 2. w nocy mam ustawione na 16/17 st a w dzien 18/19 nawet po 5 godzinach ciaglego grzania w dzien nie osiagne 20 st. Jest to nowa instalacja. Dom czesciowo ocieplony. Wydaje mi sie to dziwne.\n#24 23 Gru 2008 19:58\nZ prostego pytania zrobiła się dyskusja nie na temat.\n1. Jak z opisu wynika masz kocioł z palnikiem gazowym. (Nie podałeś typu kotła).W tej sytuacji musisz zainstalować termostat, który załączy pompę po osiągnięciu przez kocioł temperatury około 35 stC. Jest to temperatura roszenia kotła. Zabezpiecza to przed kondensatem w komorze spalania. Kocioł stalowy wymaga wyższej temperatury niż żeliwny.\nMożna również zainstalować termostat z zakresem 40 - 80 stC. Wówczas termostat nie pozwoli na wychłodzenie kotła w czasie postoju. Termostat pokojowy jest następnym elementem regulacji. I tutaj moi poprzednicy mają rację.\n2. W kotłach kondensacyjnych najlepszy efekt uzyskuje się przy jak najniższej temperaturze powrotu. Kocioł kondensuje przy temp. powrotu około 50 st.C.\n- przewymiarowanie grzejników,\n- małą prędkość przepływu,\n- odpowiednie dobranie temperatury zasilania.\nTo wszystko powinno być dobrane w fazie projektowania.\nMontaż kotła kondensacyjnego bez przygotowania dla niego instalacji mija się z celem.\nRównomierny rozpływ wody w instalacji reguluje się zaworami termostatycznymi z wstępną regulacją albo zaworami na powrocie grzejnika. Przy stałej temperaturze zasilania z kotła wszystkie grzejniki powinne mieć taką samą temperaturę. Im dalej od kotła tym przepływ większ a temp. zasilania niższa (straty).\n#25 23 Gru 2008 20:05\n#26 23 Gru 2008 21:39\nPrzepraszam. Wpis o palniku olejowym zmylił mnie. Myślałem, że to ten sam kocioł.\nKotły stałopalne rządzą się innymi prawami. Tutaj też warto zainstalować termostat do rozruchu pompy.\nW kotłach gazowych tzw. atmosferycznych korozję wymiennika powoduje między innymi zbyt uboga mieszanka ( nadmiar powietrza). Sprawdź na liczniku zużycie gazu w stosunku do ustawionej mocy. Z 1 m3 gazu GZ 50 mamy 9,5 kW mocy. Zmierz ilość litrów gazu w czasie 36 sek i pomnóż przez 3600. Da Ci to zużycie w m3/h. Przy tej mocy powinien zużywać około 25 l. Jest to pomiar orientacyjny. Dokładnie wyregulujesz analizatorem spali.\nPrzepraszam. Wynik pomnóż przez 100.\n#27 11 Paź 2009 11:23\nWitam. Chciałbym podłaczyc sie do tematu.\nJa dwa tygodnie temu odpaliłem piec De Ditricha MCRIIT 24 Kw jednofunkcyjny kondensat z zasobnikiem 120 l. No i mam problem z temperaturą w domu. Wode w CWU mam ustawioną na 47 st. Ale jakbym nie grzał to kaloryfery na pietrze mam zimne albo letnie.\nPodłogówka na górze ani drgnie. Parter kaloryfery lekko ciepłe, podłogówka ok. Nie mam w istalacji zrobionej cyrkulacji gdyz ponoc przy pow. 120m2 nie robi sie tego...\nTak czy inaczej w domu mam zimno...Najgorzej na pietrze róznica miedzy dołem nawet 2 stopnie.\nMam regulator pokojowy w salonie plus czujnik pogodowya zewnatrz...Termostaty w kaloryferach rozkręcone na max.\nNie wiem co robic...moze ktos cos źle sklecił...?\n#28 11 Paź 2009 12:28\n#29 03 Lis 2009 22:51\nJestem nową osoba na forum ale od kilku tygodni je obserwuje bo mam olbrzymie problemy ze swoim piecem, i postanowiłem zapytać.\nW tym roku, przeprowadziłem się do domu\nMam problemy z ogrzewaniem tego domu, na czym polega problem mam piec do co stary jak świat rok produkcji 1976 firmy Hydro therm. Początkowo był tu układ grawitacyjny, ale dodałem pompkę, wstawiłem też elektroniczny termostat (badający temperaturę w pokoju) i wszystko było by ok gdyby nie to że piec choć bym go prosił błagał groził denerwował się nie chce przekroczyć 58 stopni Celsjusza. Potrzebuje na co dzień ciut wyższą temperaturę tak do 80 stopni bo mam bardzo duże nie szczelności związane z oknami. Czy ktoś mi podpowie jak można zmusić piec do wyższych temperatur?\n#30 04 Lis 2009 13:20\nNa jakie paliwo jest ten piec ?\nPodobne tematy Jaka temperatura pieca gazowego ?\nDla C.O. kocioł jest sporo przewymiarowany, natomiast ma moc odpowiednią dla CWU. 50m2 to mały metraż i przy 0℃ nawet 2,5kW może być za dużo.,Po... (6)


Luneta Hawke 4-16X44 Warmint Mil Dot - sklep militarny artbron.pl\nLuneta Hawke 4-16X44 Warmint Mil Dot\nStrona główna › Luneta Hawke 4-16X44 Warmint Mil Dot\nLuneta firmy Hawke Sport Optics z serii Varmint II wyróżniająca się zmiennym powiększeniem od 4 do 16 razy oraz zmienną paralaksą, umożliwiającą dobranie najlepszej ostrości obrazu. Lunetę zaprojektowano specjalnie do precyzyjnego strzelania na dalekie odległości. Używana przez myśliwych i wytrawnych strzelców na całym świecie.\nKlarowność obrazu zapewniają specjalne powlekane soczewki typu True View Optics. Żywotność lunety zapewnia wytrzymały, wzmocniony tubus, który został matowo wykończony, co zapobiega odbijaniu się światła. Wnętrze tubusa zostało wypełnione azotem, który skutecznie zabezpiecza elementy optyczne prze wilgocią i pyłem.\nW lunecie zastosowano dokładne pokrętła typu Posi-Grip BDC umożliwiającą łatwą regulację nawet przy założonych rękawicach.\nLuneta w komplecie posiada wysoki, dwuczęściowy montaż firmy Hawke. Montaż, cechujący się najwyższą jakością wykonania, wyposażono w kołek stopujący.\nW komplecie również osłony chroniące obiektyw i okular oraz miękka szmatka do bezpiecznego czyszczenia szkieł.\nod 10,23 dla powiększenia 4\ndo 2,54 dla powiększenia 16\nŚrednica tubusa: 25 mm (1cal)\nPrzesunięcie krzyża przy jednym przeskoku pokrętła (mm/100m): 6,94\nWiatrówka Diana 250 TH kal. 4,5 mm\nCelownik laserowy do pistoletu Walther PPK\nLatarka diodowa czołowa Fenix HL60R piaskowa\nAkumulator Olight 18650 2600 mAh 3,7 V


Stick – kosmetyk do zadań specjalnych\nStosując preparaty z filtrem UV możemy bezpiecznie zażywać kąpieli słonecznej (oczywiście w umiarkowanej ilości). Dzięki nim w głąb skóry nie przedostaną się szkodliwe promienie. Szczególnej ochrony wymagają znamiona, blizny, zmiany pigmentacyjne oraz tatuaże – zwłaszcza świeże, a także miejsca szczególnie narażone na działanie słońca, jak np. uszy, nos, okolice oczu. W ich zabezpieczaniu niezastąpiony jest preparat ochronny w formie sticku. Ten nowatorski, wodoodporny kosmetyk zapewnia bardzo wysoką punktową ochronę. Pozwala na precyzyjną aplikację, jest niezwykle wygodny w stosowaniu. Wystarczy delikatnie potrzeć miejsce, które chcemy zabezpieczyć i gotowe! Nieduże opakowanie bez problemu zmieści się nawet w damskiej torebce, preparat możemy więc zawsze mieć pod ręką i zastosować w razie potrzeby.\nOchronny Stick SPF 50+ z oferty Floslek Laboratorium oprócz filtrów zawiera witaminę E, która opóźnia procesy starzenia, masło Shea, oczyszczoną formę lanoliny i wosk carnauba, który ma właściwości emoliencyjne, działa nawilżająco i odżywia skórę. Wygodny sztyft pozwala na precyzyjną aplikację bezpośrednio na skórę. Wygoda stosowania sprawia, że chętnie sięgają po niego również najmłodsi, dla których taka forma aplikacji stanowi zachętę do używania preparatu i… pozwala wykazać się samodzielnością. Dla kilkulatków to przecież zdecydowanie łatwiejsze niż smarowanie się tradycyjnym balsamem!


CBA w lubelskim ratuszu. Kowalczyk i Siemiński pod lupą śledczych. Ktoś ich nagrał - Dziennik Wschodni\nCBA w lubelskim ratuszu. Kowalczyk i Siemiński pod lupą śledczych. Ktoś ich nagrał\nCzy przewodniczący Rady Miasta Piotr Kowalczyk i zastępca prezydenta Grzegorz Siemiński ustalili między sobą, że ten drugi zostanie prezesem miejskiej spółki? Taśmę z nagraną rozmową obu panów dostało Centralne Biuro Antykorupcyjne. We wtorek jego agenci wkroczyli do lubelskiego Ratusza\nCBA w ratuszu. Są nagrania w sprawie ustawienia konkursu?\nCzego szuka CBA w Centrum Onkologii?\nŚledczy sprawdzą miliony senatora z Białej Podlaskiej\nŁapówka za zdany egzamin radcowski. Wpadł m.in. mieszkaniec Hrubieszowa\nJeszcze przed oficjalnym wynikiem media informowały, że konkurs na prezesa Lubelskiego Przedsiębiorstwa Gospodarki Komunalnej wygra były zastępca prezydenta Grzegorz Siemiński. I tak też się stało. Razem z nim pod lupę CBA trafił Piotr Kowalczyk, lider Wspólnego Lublina skupiającego trzech radnych, którzy wraz z klubem PO rządzą Lublinem.\nSiemiński i Kowalczyk zostali nagrani w trakcie prywatnej rozmowy, podczas której mieli planować wyniki wspomnianego konkursu, który – zgodnie z rzekomymi ustaleniami – wygrał wiceprezydent. Informacja wraz z nagraniem trafiła do centrali CBA i Prokuratury Generalnej, a stamtąd do Lublina. Od marca sprawę bada V Wydział Śledczy Prokuratury Okręgowej.\n– Prowadzimy śledztwo dotyczące możliwego przekroczenia uprawnień i niedopełnienia obowiązków służbowych – mówi Agnieszka Kępka z Prokuratury Okręgowej. – Funkcjonariusze CBA weszli do Urzędu Miasta, by zabezpieczyć dokumentację związaną z konkursem na prezesa LPGK.\nAgenci zjawili się w Ratuszu po godzinie 10 uzbrojeni w prokuratorskie postanowienie o wydaniu przez prezydenta Lublina szeregu dokumentów: o przebiegu wspomnianego konkursu, o zasadach obsadzania kierowniczych stanowisk w miejskich spółkach, a także reguł nadzoru nad tymi firmami. Funkcjonariusze dostali dokumenty, ale nie wszystkie. Ratusz nie wydał im tych o przebiegu konkursu. – Nie mamy ich – mówi Krzysztof Żuk, prezydent Lublina i wyjaśnia, że materiały te ma spółka. Także tam pojawili się we wtorek agenci.\nLPGK to miejska spółka znana wcześniej pod nazwą Kamienice Miasta. Od powstania w 2004 r. administrowała kilkoma miejskimi budynkami; niedawno Ratusz powierzył jej w opiekę m.in. cmentarze komunalne i zmienił jej nazwę. Nowy jest też prezes, którego wybrano w grudniowym konkursie, choć jeszcze przed upływem terminu zgłaszania się kandydatów nieoficjalnie było wiadomo, że fotel dostanie właśnie Siemiński. I rzeczywiście, był on jednym z dwóch chętnych i wygrał, choćby dlatego, że jego kontrkandydat nie spełniał wymogów formalnych.\nCzy Siemiński miał przez Ratusz obiecaną posadę? – W jaki sposób mogłem obiecać komukolwiek jakiekolwiek stanowisko, jeśli jest wymóg konkursu? – pyta prezydent. Przebiegu konkursu nie ocenia. – Nie mogę oceniać, czegoś co było w sferze kompetencji rady nadzorczej spółki, a nie moim.\nRadą nadzorczą kierował wówczas Tomasz Józwik. We wtorek nie miał sobie nic do zarzucenia. – Konkurs był otwarty, były o nim ogłoszenia – podkreśla.\nZaprzecza, jakoby radzie polecono wybrać Siemińskiego. – Nic takiego nie miało miejsca – zapewnia i mówi, że kryteria i regulamin konkursu powstał w gronie rady nadzorczej. Józwik już jej nie szefuje, bo 5 lutego został z niej odwołany przez Ratusz. – Nie wynikało to z jakichś zarzutów – zastrzega Zbigniew Dubiel, szef ratuszowych prawników. – Powodem było poszerzenie działalności spółki.\nŚledczy o sprawie mówią niewiele, praktycznie wszystkie materiały ze śledztwa są niejawne. – Postępowanie jest na początkowym etapie. Toczy się w sprawie, a nie przeciwko konkretnym osobom. Nikomu nie postawiono żadnych zarzutów – zastrzega Kępka.\nKluczowych decyzji w śledztwie należy spodziewać się jesienią. Urzędnikowi za przekroczenie uprawnień grozi do 3 lat więzienia. Jeśli działał dla osiągnięcia korzyści majątkowej, może musi się liczyć z karą do 10 lat pozbawienia wolności.\nAni z Grzegorzem Siemińskim, ani z Piotrem Kowalczykiem nie udało nam się we wtorek porozmawiać. Obaj nie odbierali od nas telefonów.\n– Sam fakt wejścia CBA do Ratusza bardzo źle świadczy o władzy – komentuje Sylwester Tułajew, szef opozycyjnego klubu PiS w Radzie Miasta. – Jeśli te nieoficjalne informacje się potwierdzą, to będziemy oczekiwać rezygnacji przewodniczącego rady. Jeśli rezygnacja nie nastąpi, rozważymy złożenie stosownego wniosku.\nKarierę zaczynał jako... strażnik miejski. Na stanowisko zastępcy prezydenta Lublina trafił w 2010 r., gdy PO i PiS dogadały się w sprawie utworzenia koalicji rządzącej miastem. Umowa została zawarta przez PO z Piotrem Kowalczykiem, wówczas szefem miejskich struktur PiS i przewodniczącym Rady Miasta. W wyniku podziału wpływów PiS dostał stanowisko zastępcy prezydenta dla Grzegorza Siemińskiego. Mimo rozpadu koalicji zachował fotel, a w czasie rozłamu skutkującego powstaniem Wspólnego Lublina przeszedł z PiS do Solidarnej Polski. Przed przejściem do Ratusza od 2008 r. pełnił funkcję wiceprezesa MPK Lublin. Wcześniej był zastępcą szefa Wojewódzkiego Inspektoratu Transportu Drogowego, gdzie trafił ze stanowiska zastępcy szefa Wojewódzkiego Inspektoratu Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych, które zajmował w latach 2006-08.\nJesienią 2012 wraz z grupą innych radnych odszedł z klubu PiS, który po niezbyt długim okresie współpracy rozpoczął ostrą krytykę działań prezydenta Żuka. Rozłamowcy utworzyli przychylny Żukowi 9-osobowy klub Wspólny Lublin. Było to jeszcze w poprzedniej kadencji. Do nowej rady Wspólny Lublin wprowadził tylko trzy osoby, choć na plakatach miał dopisek "popieram, Krzysztof Żuk”. I choć to tylko trzech radnych, to dla prezydenta bardzo istotnych, bo wraz z 13-osobowym klubem PO są dla niego w radzie zapleczem silniejszym od opozycji o zaledwie jeden głos. To dlatego na czele Rady Miasta stanął właśnie Kowalczyk, a nie Jarosław Pakuła – przedstawiciel czterokrotnie większego niż grupka Wspólnego Lublina klubu radnych PO. Część radnych WL, którzy rozstali się z radą, wkrótce po jesiennych wyborach samorządowych otrzymało posady w Ratuszu: Zbigniew Targoński został prezydenckim doradcą ds. zarządzania obiektami oświatowymi, a Jadwiga Mach doradcą ds. rodziny.\nratusz CBA Grzegorz Siemiński Piotr Kowaczyk Lublin\nRomek / 29 kwietnia 2015 r. o 13:25\nDuże doświadczenie z nagraniami ma wojewoda Wilk, do niego się zgłoście chłopcy to wam powie jak się wymiksować.\nA ja myślałem ,że w noszeniu łapówek o których nie wiedział ,że niesie łapówkę.No cóż taki region ma takiego wojewodę.\nmatijas77\t/ 29 kwietnia 2015 r. o 12:56\nKonkursy to fikcja i farsa.Prezydent Lublina tak jak cała reszta POukładana w stylu "układ zamknięty" czyli POsada dla swoich a ten uczciwy,wykształcony ale bez układowego zaplecza politycznego w samolot i na wyspy,byle dalej od granic tego chorego organizmu zwanego ojczyzną.Jeszcze trochę będą rządzić sami sobą hipokryci.\nmosquito / 29 kwietnia 2015 r. o 10:42\ntak się robi "kariery" - nawet za komuny takich cudów nie było.\ngość / 29 kwietnia 2015 r. o 10:23\nGość / 29 kwietnia 2015 r. o 09:36\nCiekawe kto mógł nagrać tak poufną rozmowę dwóch bardzo ważnych polityków rządzących Lublinem ? Może ich najbliższy obecnie przyjaciel polityczny ... Jeszcze nie wiecie kto ?\nNo nic na ten temat (nagrania) prezydent na konferencji nie powiedział? kto taśmy dostarczył . Nie wiedziałem że są kelnerzy w ratuszu. :)\nGość / 29 kwietnia 2015 r. o 09:11\nTo wszystko śmierdzi na odległość. Prezydent ręce umywa , mówi to nie ja robiłem konkurs??? i nie mam z tym nic wspólnego? Zgadza się .Zasady obsadzania kierowniczych stanowisk zasadami , a jedno słowo tu i tam i już sprawa załatwiona.Dobrze że są nagrania jeśli są???Kupczenie stanowiskami , to tylko w klanach partyjnych może być , więc mój głos w wyborach bedzie na Kukiza, choc on też ma troszkę za uszami , gdy był młodym.\nKuba / 29 kwietnia 2015 r. o 08:58\nkio / 29 kwietnia 2015 r. o 08:39\nPOstwu się wydaje, że jest PZPRem\na / 29 kwietnia 2015 r. o 08:04\nwszędzie gdzie się nie odwrócić to krętactwo, ustawki i pazera, zgroza..... w jakim kraju my żyjemy, jak tu ma być dobrze???\nBanda Rudego Wuja / 29 kwietnia 2015 r. o 06:49


Horror w stolicy! Zawodnik MMA bronił koleżanki! Napastnik odgryzł mu ucho! - Warszawa, Super Express\n2020-07-03 7:36 DAR, dryndak@se.com.pl\n- Taki prezent dostałem na imieniny w centrum Warszawy – mówi Piotr Kurowski „Korba”, zawodnik MMA i trener. Gdy wychodził ze znajomymi z pubu w środku miasta, siostrę kolegi zaczepiło trzech mężczyzn. - Gdy stanąłem w jej obronie, jeden rzucił się na mnie i odgryzł mi ucho! - opowiada Kurowski.\nPiotr Kurowski „Korba” umówił się ze znajomymi w knajpce przy ul. Parkingowej. - Posiedzieliśmy trochę i około godz. 23 powiedzieli, że idą do domu. Ledwo wyszli podeszło do nich trzech obcokrajowców, chyba z Ukrainy i Gruzji. Byli agresywni, natarczywi, zaczęli zaczepiać moją przyjaciółkę. A ja za siostrę i brata idę w ogień! Taki jestem – opowiada „Super Expressowi” napadnięty.\nPodszedł więc do mężczyzn i powiedział, żeby dali im spokój ale towarzystwo było skore do bójki. Cała trójka rzuciła się na Kurowskiego z pięściami. Jeden z nich złapał zawodnika i… odgryzł mu kawałek ucha.\nPRZECZYTAJ KONIECZNIE Horror w Konstancinie! Zamaskowany bandzior zmasakrował pracownika i okradł lokal!\nBronił kobiety, odgryźli mu ucho\n- To był moment. Atakowali mnie ze wszystkich stron. Nagle jeden z nich podleciał z boku, odgryzł ucho i wypluł. Obywatel zza wschodniej granicy postanowił zabawić się w znanego boksera. Tylko na ulicy, nie na ringu – zawodnik MMA przypomniał słynnego Mike’a Tysona.\nNa Parkingową natychmiast wezwano pogotowie ratunkowe i policję. Zanim służby dotarły na miejsce, sprawcy uciekli.\n- Na razie w tej sprawie nikt nie został zatrzymany. Trwają intensywne poszukiwania - informuje nadkom Robert Szumiata ze śródmiejskiej komendy. Piotr Kurowski trafił na stół operacyjny do szpitala na Banacha. Lekarzom nie udało się uratować ucha. Będzie musiał przejść operację plastyczną.


EBE24 - Wiadomości Bełchatów - Wiadomości - Bełchatowscy policjanci przeprowadzili działania pod nazwą "Prędkość"\nBełchatowscy policjanci przeprowadzili działania pod nazwą "Prędkość"\nczwartek, 01 kwietnia 2021 16:10\nPolicjanci z Wydziału Ruchu Drogowego Komendy Powiatowej Policji w Bełchatowie na terenie miasta i powiatu prowadzili lokalne działania pn „Prędkość". Mają one na celu poprawę bezpieczeństwa w ruchu drogowym oraz zwrócenie uwagi na przestrzeganie przez kierowców limitów dozwolonych prędkości.\n31 marca 2021 roku, już od wczesnych godzin rannych, policjanci z bełchatowskiej drogówki prowadzili lokalne działania pn „Prędkość". Tego dnia wspierani byli przez żołnierzy Żandarmerii Wojskowej z Łasku. Dzialania takie miały na celu poprawę bezpieczeństwa w ruchu drogowym, a w szczególności przestrzeganie przez kierowców limitów dozwolonych prędkości. Funkcjonariusze byli tam, gdzie najczęściej dochodzi do zdarzeń drogowych oraz w miejscach, gdzie kierowcy często naruszają przepisy ruchu drogowego dotyczące prędkości. W czasie kontroli, z zachowaniem reżimu sanitarnego, policjanci przypominali uczestnikom ruchu, jak ważna jest jazda z tak zwaną "prędkością bezpieczną", przy której kierujący zachowuje możliwość pełnego panowania nad pojazdem.\nW działaniach wzięło udział 4 policjantów oraz dwóch żołnierzy. Mundurowi sprawdzali, czy kierowcy przestrzegali obowiązujące przepisy ruchu drogowego. Byli widoczni na punktach kontrolnych, usytuowanych wzdłuż drogi krajowej W483 oraz na terenie miasta. Działania takie zawsze mają na celu poprawę bezpieczeństwa uczestników ruchu drogowego. Tego dnia nie doszło na drodze do żadnego wypadku. Policjanci apelują o rozsądek na drodze i przypominają, że nadmierna prędkość jest jedną z głównych przyczyn przykrych zdarzeń w ruchu drogowym. Pamiętajmy, że bezpieczna prędkość to ta dostosowana do natężenia ruchu, obowiązujących limitów prędkości, warunków atmosferycznych, stanu nawierzchni oraz własnych umiejętności.


W tej kategorii można znaleźć wisiorki na temat natura, takie jak zwierzęta - owady, ryby, psy, kwiaty, rośliny itd. Jeżeli ty lub twoi koledzy lubią przyrodę, a szukasz jakościowe wisiorki na ten temat, wierzymy, że wybierzecie u nas odpowiedni prezent. Wisiorki z motywem zwierząt i kwiatów w rozsądnych cenach.\nDuża zawieszka ze stali nierdzewnej żółw\nDuża zawieszka ze stali nierdzewnej w kształcie żółw. Zawieszka żółw będzie idealnym prezentem dla wszystkich wielbicieli tego pięknego zwierzaka. Zawieszka żółw to nietuzinkowe akcesorium na łańcuszek dla wszystkich miłośników wyrazistych dodatków. Zawieszka jest bardzo wysokiej jakości, szczegółowo wykonana ze stali nierdzewnej, ma błyszczącą i lekko...\nZawieszka ze stali nierdzewnej ryba drapieżna, pirania\nMniejsza zawieszka ze stali nierdzewnej z motywem w kształcie ryba driapieżna. Zawieszka pirania to idealny dodatek na łańcuszek dla wszystkich nurków, dla których ta ryba to koszmar. Zawieszka pirania jest bardzo dobrze i szczegółowo wykonana i z pewnością zachwyci każdego fana nietradycyjnych dodatków. Zawieszka wykonana jest z metalu nierdzewnego i ma...\nZawieszka ze stali nierdzewnej dziki koń\nMniejsza zawieszka ze stali nierdzewnej z motywem w kształcie dziki koń. Zawieszka biegnący koń to idealny dodatek na łańcuszek dla wszystkich miłośników tego szlachetnego zwierzęcia. Zawieszka koń jest bardzo dobrze i szczegółowo wykonana i z pewnością zachwyci każdego fana nietradycyjnych dodatków. Zawieszka wykonana jest z metalu nierdzewnego i ma...\nZawieszka ze stali nierdzewnej sarna, sarenka\nMała zawieszka ze stali nierdzewnej z motywem w kształcie sarna, sarenka. Zawieszka sarna to idealny dodatek na łańcuszek dla wszystkich miłośników tego leśnego zwierzaka. Zawieszka sarenka jest bardzo dobrze i szczegółowo wykonana i z pewnością zachwyci każdego fana nietradycyjnych dodatków. Zawieszka wykonana jest z metalu nierdzewnego i ma błyszczące...\nZawieszka ze stali nierdzewnej buldog angielski, buldog\nWiększa zawieszka ze stali nierdzewnej w kształcie buldog angielski. Zawieszka jest bardzo szczegółowo i wiarygodnie wykonana i z pewnością ucieszy każdego miłośnika i właściciela tej pięknej rasy psów. Zawieszka buldog angielski jest wykonana ze stali nierdzewnej i ma błyszczącą powierzchnię. Zawieszka dzięki swoim wymiarom jest jednym z większych...\nZawieszka ze stali nierdzewnej jednorożec, Unicorn\nWiększa zawieszka ze stali nierdzewnej w kształcie mistyczny koń Unicorn lub też jednorożec. Zawieszka Unicorn jest idealnym dodatkiem do łańcuszka dla wszystkich miłośników mitologii i mistycyzmu. Zawieszka jednorożec jest bardzo wysokiej jakości i na pewno zainteresuje wszystkich zwolenników nietradycyjnych dodatków. Zawieszka wykonana jest ze stali...\nZawieszka lisek ze stali nierdzewnej, lisek z ogonem\nNietradycyjna zawieszka z motywem lis z ogonem, która będzie piękną ozdobą na łańcuszek dla kobiety lub dziewczynki. Zawieszka lisek jest bardzo ładnie wykonana ze stali nierdzewnej. Zawieszka lis może być wykorzystana jako dodatek do noszenia na co dzień, ale także na bardziej świąteczne okazje.


pigułki - ForumGinekologiczne.pl\nTemat: pigułki (8)\nByłam u ginekologa i okazało się, że mam infekcję bakteryjną, dostałam odpowiednie globulki. Lekarz nie powiedział mi od czego to może byc ale ja wyczytałam, że od pigułek antykoncepcyjnych a biore je juz prawie rok. czy to możliwe, że od pigułek mi sie tak stało. Co teraz powinnam zrobić, odstawic je aby nie było nawrotów choroby, brac inne czy jak. Dziekuję za odp.\nPrzy braniu pigułek, niestety ale często się tak dzieje. Takie infekcje to jeden ze skutków ubocznych, które mogą nas dotknąć. Przeczytaj ulotkę inf. być może jest tam właśnie taka wzmianka. Nie musisz rezygnować z pigułek antykoncepcyjnych, po prostu możesz zacząć brać do nich provag, który chroni przed infekcjami moczowo - płciowymi, dodatkowo osłania układ pokarmowy więc tym bardziej przy pigułkach jest wskazany.\nTo prawda, odkąd zażywam tabletki antykoncepcyjne jestem bardziej podatna na podrażnienia intymne. Wcześniej po stosunku nie miałam problemów, obecnie po intensywnym seksie zdarzają mi się podrażnienia, otarcia, czasem pieczenie. Nie zrezygnuje z tabletek, ponieważ jestem wygodna i dla mnie to najwygodniejsza metoda antykoncepcji. Po każdym stosunku podmywam się i zakładam probiotyk, ostatnio kupiłam invag, jestem z niego zadowolona po godzinie od założenia globulki dyskomfort znika, odkąd stosuje go profilaktycznie infekcje intymne mi nie dokuczają.\nPrzy stosowaniu antykoncepcji ryzyko występowania infekcji bardzo wzrasta, u mnie była to jeszcze suchość pochwy, często te dwie rzeczy idą w parze, niestety. Metodą na zapobieganie jest własnie probiotyk ginekologiczny, u mnie tez sie sprawdził. Ale ostatnio przerzuciłam sie na Hydrovag, bo ochrania przed infekcjami jak probiotyk a dodatkowo przywraca naturalne nawilzenie intymne, odpada problem z suchościa pochwy.\nNiestety przy łykaniu tabletek antykoncepcyjnych czasem pojawia się grzybica. Sama miałam ten problem przez długi czas, ale nie chciałam zrezygnować z tabletek, dlatego zaczęłam łykać probiotyk i stosować płyn do higieny intymnej lacibios femina protecta o pH 3,5. Ma bardzo dobry skład, gdyż zawiera aktywne substancje działające przeciwbakteryjnie i przeciwgrzybiczo oraz panthenol, alantoinę, wyciąg z kory dębu i nagietka, dzięki którym przyspiesza gojenie mikrourazów i łagodzi swędzenie. A i co ważne nie ma w składzie SLS, SLES, parabenów i tym podobnych uczulaczy.\nJeżeli bierzesz leki antykoncepcyjne to rzeczywiście jest bardziej narażona na tego typu dolegliwości.\nTrzeba liczyć się ze skutkami ubocznymi tabletek antykoncepcyjnych, aczkolwiek może to też pewnie wynikać z nieodpowiedniej higieny. Albo powodem może być i to i to, ja bym raczej zmieniała lekarza, ponieważ wydaję mi się, że powinien Ci dokładnie wytłumaczyć co jest przyczyną Twoich problemów.\nTo jeden ze skutków tabletek antykoncepcyjnych, jednak przy zachowaniu odpowiedniej ostrożności i profilaktyki nie powinno być problemu, jeśli jednak infekcje będą nawracać powinnaś przedyskutować to z lekarzem ranking.abczdrowie.pl/s/ginekolog


Włamanie na konto bankowe | Kancelaria Prawna - zespół najlepszych prawników\nOszuści okradli moje konto.\nDobry prawnik tel. 728838858\nCo zrobić po wykryciu włamania na konto bankowe? Najlepsi prawnicy od cyberprzestępczości pomagają odzyskać pieniądze i unieważnić kredyt tel. 728 838 858. Każdego dnia otrzymujemy dziesiątki zgłoszeń od przerażonych osób, którym z konta znikły pieniądze a czasami złodziej wyłudził kredyt i poszkodowany jest wzywany do spłaty kredytu. Jednak prawo bankowe daje możliwość odzyskania pieniędzy skradzionych przez oszustów. Metody cyberprzestępców są różne: włamanie na konto przez aplikację, kradzież pieniędzy z konta na zakupy OLX, wyłudzenie danych do konta przez WhatsApp, inwestycja okazałą się oszustwem, pozyskanie danych do konta przez fałszywą stronę banku, kredyt wyłudzony na fałszywą infolinię banku, utrata pieniędzy na Vintet, fałszywy sms o kwarantannie, pieniądze znikły z konta po otworzeniu wiadomości e-mail, oszustwo internetowe na brokera, sms od oszusta, itd..\nCyberprzestępcy stale udoskonalają swoje oszustwa internetowe by wyłudzić dane do logowania na rachunkach bankowych, a efekt jest taki sam:\nz konta znikają pieniądze lub na koncie powstał kredyt wzięty przez oszustów;\nposzkodowany zgłosił kradzież pieniędzy z konta do banku i zawiadomił policje o wyłudzeniu danych do rachunku bankowego;\nbank nie uznał reklamacji kradzieży pieniędzy z konta – bank twierdzi, że klient sam autoryzował przelew i domaga się spłaty pożyczki wziętej przez oszustów;\nPolicja umorzyła postępowanie o wyłudzenie danych do konta – Prokuratura umorzyła sprawę o kradzież pieniędzy z rachunku;\nokradziony przez hakerów pisze odwołanie do banku oraz wniosek do Rzecznika Finansowego z prośbą o pomoc w odzyskaniu pieniędzy skradzionych z konta lub unieważnienia pożyczki wziętej przez oszustów.\nNiestety z doświadczenia wiemy, że bank praktycznie nigdy nie uznaje reklamacji (wie, że mało poszkodowanych składa pozew do sądu), a Rzecznik Finansowy podobnie jak inne instytucje (poza Sądem) nie są wstanie zmusić bank (prywatna instytucje) do zmiany swojego stanowiska. Wiemy o tym, bo prowadzimy setki spraw i odzyskujemy pieniądze, które znikły z rachunków bankowych, a także pomagamy unieważnić kredyt wzięty przez oszustów internetowych.\nCo zrobić by odzyskać pieniądze skradzione z konta?\nPrawo bankowe (co potwierdzają liczne orzeczenia Sądów oraz Rzecznik Finansowy na swojej stronie) zobowiązuje banki do zachowania odpowiedniej procedury. W sytuacji, gdy klient zgłasza kradzież pieniędzy z konta bank powinien do 48h przywrócić stan rachunku z przed kradzieży / unieważnić kredyt wzięty przez hakera lub uznać, że klient oszukuje bank składając reklamację transakcji, które sam wykonał. Tym czasem banki każą czekać nawet 30 dni i praktycznie nigdy nie zgłaszają nieautoryzowanych transakcji do organów ścigania. To pierwsza przesłanka umożliwiająca odzyskanie pieniędzy skradzionych z rachunku bankowego. Kolejna rzecz to wszystkie sytuacje, w których okradzeni przez oszustów faktycznie nieco się przyczynili do tego, że cyberprzestępca uzyskał dane do logowania. Być może właściciel danych przekazał swoje dane do logowania poprzez fałszywą aplikację, e-mail lub telefonicznie jednak kto ostatecznie „kliknął” autoryzacje transakcji, czy aby nie oszust autoryzował przelew? To ma znaczenie z uwagi na regulamin bank oraz zasady bezpieczeństwa, podobnie jak fakt, że dziennie dochodzi do około 1000 włamań na konta bankowe o czym banki doskonale wiedzą. Dlaczego każda podejrzana transakcja bankowa nie jest blokowana do czasu jej potwierdzenia np. odpowiednim komunikatem czy telefonem z banku? W przypadku wyłudzenia kredytu zaciągniętego przez oszustów internetowych czy bank na trwałym nośniku dostarczył konsumentowi umowę wraz z wzorem oświadczenia o odstąpieniu od umowy? Czy przed umożliwieniem wzięcia kredytu upewnił się co do osoby, której przyznaje spory kredyt?\nNasza prawnicy (dr prawa, adwokaci, radcowie prawni i doradcy podatkowi) znają wiele kruczków prawnych umożliwiających zwrot pieniędzy skradzionych z konta lub unieważnienie kredytu wziętego przez oszustów. Jednak tylko proces sądowy może zmusić bank do zwrotu skradzionych pieniędzy i w tym się specjalizujemy. Jeśli okradli Twoje konto bankowe i chcesz darmowej analizy prawnej (dotyczy sytuacji, w których okradli konto na kwotę powyżej 10 000zł) czy masz szansę wygrać proces o zwrot skradzionych pieniędzy wystarczy, że wyślesz na adres e-mail biuro@kancelariaprawna24h.pl :\nkopie reklamacji złożonej w banku i negatywna odpowiedź od banku (czasami wystarczy sama odpowiedź z banku);\nzdjęcie lub kopie protokołu zeznań na Policji (nie chodzi o potwierdzenie złożenia zawiadomienie a treść zeznań – jeśli policja odmawia wydania wystarczy napisać na zwykłej kartce WNIOSEK O KOPIE PROTOKOŁU MOICH ZEZNAŃ ZŁOŻONYCH W DNIU… W SPRAWIE… i zostawić go w biurze podawczym na Komisariacie);\numowę prowadzenia rachunku bankowego, a w przypadku wyłudzenia kredytu kopie umowy pożyczki;\nw tytule maila napisać prośba o analizę sprawy włamania na konto, a w treści maila opisać jak Waszym zdaniem doszło do tego oszustwa internetowego, wpisać łączną kwotę jaką skradziono z rachunku i podać swój nr telefonu do kontaktu.\nGdy dostaniemy Waszą wiadomość (ważne aby to był jedne kompletny e-mail a nie dziesięć) to odpiszemy powiadomienie o dotarciu zgłoszenia do nas, a następnie nasi pracownicy dokonają darmową analizę prawną możliwości odzyskania pieniędzy skradzionych z konta. Nasz adwokat w ciągu 2 dni roboczych zadzwoni do Was i zaproponuje Wam warunki pomocy o ile faktycznie będzie możliwość odzyskania Waszych pieniędzy. Pomagamy odzyskać pieniądze skradzione z konta i unieważnić kredyt oszustów na terenie całej Polski, a w przypadku gdy Ty nie będziesz miał/a możliwości przyjazdu do naszej kancelarii (Katowice, Kraków, Warszawa) to umowę i pełnomocnictwo wyślemy mailem. Działamy szybko, profesjonalnie i uczciwie oceniamy szanse.\nKancelaria Prawna specjalizująca się w odzyskiwaniu pieniędzy skradzionych z konta bankowego tel. 728 838 858\nWyłudzenia pomoc prawna tel. 728 838 858\nWłamanie do banku ING, włamanie na konto banku PKO, okradli moje konto w mBanku, z konta w Santander znikły mi pieniądze, zhakowali moje konto w Credit Agricole, wyłudzenie kredytu w BGŻ, oszustwa internetowe pomoc prawna – pomoc prawna https://kancelariaprawna24h.pl/nieautoryzowane-transakcje/\nbank nie uznał reklamacji, bank nie uznał reklamacji kradzieży pieniędzy z konta, Co zrobić by odzyskać pieniądze skradzione z konta?, Co zrobić po wykryciu włamania na konto bankowe, cyberprzestępca uzyskał dane do logowania, fałszywy sms o kwarantannie, inwestycja okazałą się oszustwem, jak odzyskać pieniądze?, Kancelaria Prawna specjalizująca się w odzyskiwaniu pieniędzy skradzionych z konta, kradzież pieniędzy z konta na zakupy OLX, kredyt wyłudzony na fałszywą infolinię banku, Ktoś udawał pracownika banku, Metody cyberprzestępców, Najlepsi prawnicy od cyberprzestępczości, nieautoryzowane transakcje kruczki prawne, odzyskać pieniądze, okradli moje konto w mBanku, Oszuści okradli moje konto, oszust autoryzował transakcje, oszustwa internetowe pomoc prawna, Oszustwo internetowe, oszustwo internetowe na brokera, pieniądze znikły z konta po otworzeniu wiadomości e-mail, podejrzane transakcje bankowe, pozyskanie danych do konta przez fałszywą stronę banku, prawo bankowe, rzecznik finansowy, sms od oszusta, unieważnić kredyt, unieważnienia pożyczki wziętej przez oszustów, utrata pieniędzy na Vintet, wyłudzenia kredytu zaciągniętego przez oszustów internetowych, wyłudzenie danych do konta przez WhatsApp, wyłudzenie kredytu w BGŻ, wyłudził na mnie kredyt, wzywany do spłaty kredytu oszusta, Włamali się na moje konto bankowe, Włamanie do banku ING, włamanie na konto banku PKO, włamanie na konto kruczki prawne, włamanie na konto przez aplikację, z konta w Santander znikły mi pieniądze, Z rachunku znikły pieniądze, zhakowali moje konto w Credit Agricole\n« Okradli mnie po telefonie z infolinii banku


7 ważnych informacji, które warto wiedzieć przed poddaniem się korekcji nosa - Zbigniew Łucki - Chirurg Plastyczny\nStrona główna / Blog / Poradnik / 7 ważnych informacji, które warto wiedzieć przed poddaniem się korekcji nosa\n7 ważnych informacji, które warto wiedzieć przed poddaniem się korekcji nosa\npaź 22Autor: RedakcjaKategorie: Poradnik\nKiedy nos staje się dominującym elementem twarzy, może odciągać uwagę od innych, ładnych cech twarzy. Celem korekcji nosa jest zmiana jego wyglądu w taki sposób, anu poprawić nie tylko jego wygląd, ale także obraz całej twarzy. Wciąż jest to zabieg bardzo popularny, wykonywany na całym świecie, któremu poddają się osoby obu płci i w różnym wieku. Oto 7 informacji, które warto wiedzieć przed poddaniem się korekcji nosa.\nRealne oczekiwania ma wpływ na zadowolenie z efektu\nNie oczekuj, że po operacji Twój nos będzie miał dokładnie taki kształt, jaki spodobał Ci się u innej osoby, np. gwiazdy filmowej. Układ Twojej twarzy prawdopodobnie jest zupełnie inny i osiągnięcie takiego efektu nie będzie możliwe, a nawet wskazane.. Zadaniem chirurga plastyka jest przeobrażenie nosa w taki sposób, abyś wyglądał jak najkorzystniej. Przed zabiegiem, specjalista z pewnością przedstawi Ci wizję efektów przyszłego zabiegu.\nBędziesz potrzebować czasu wolnego\nKorekcja nosa jest zabiegiem chirurgicznym, nie możesz poddać mu się zatem w czasie przerwy obiadowej i od razu wracać do pracy. Będziesz potrzebować od 10 do 14 dni wolnych, w czasie których Twój organizm będzie powracał do zdrowia, a obrzęki i siniaki wynikające z poddania się operacji – będą znikały. Nie ma możliwości pominięcia tego etapu. W czasie rekonwalescencji będziesz potrzebować dużo odpoczynku i dobrej diety.\nPrawdopodobnie, nie polubisz swojej twarzy od razu\nWidząc swoją twarz kilka dni po operacji z pewnością nie będziesz zadowolony, co więcej – możesz nawet być przerażony. Pierwsze oznaki sugerujące, że poddałeś się korekcji nosa powinny zniknąć w ciągu kilku dni. W ciągu 2 do 4 tygodni około 90% śladów powinno zniknąć i w tym czasie będziesz już widzieć pierwsze efekty operacji. Na całkowite rezultaty będzie trzeba poczekać jednak od kilku miesięcy do roku czasu, ponieważ proces kształtowania się nosa po zabiegu jest długotrwały. Cierpliwość będzie w tym przypadku Twoim sprzymierzeńcem.\nJeśli zabieg będzie przeprowadzony dobrze, efekty nie będą zwracały uwagi otoczenia\nPrawidłowo przeprowadzona korekcja nosa sprawi, że Twoja twarz będzie piękniejsza z zachowaniem wszystkich jej naturalnych cech. Celem zabiegu jest przecież odwrócenie uwagi od nosa, nadanie twarzy harmonijnych rysów i sprawienie, że nos będzie ładnie „wtapiał się” w twarz, zamiast ją dominować.\nNie każdy człowiek może poddać się korekcji nosa\nAby mieć możliwość poprawienia swojego nosa, musisz spełniać kilka medycznych oraz psychologicznych warunków. Przede wszystkim, Twoje oczekiwania muszą być realistyczne. Pod względem fizycznym, powinieneś cieszyć się ogólnie dobrym zdrowiem, może być konieczne odstawienie niektórych leków, ograniczenie picia alkoholu przez jakiś czas przed operacją oraz po niej, a przede wszystkim rzucenie palenia co najmniej na kilka tygodni.\nCzasem chirurg może zalecić także inne zabiegi\nNajczęściej korekcja nosa jest wystarczającym zabiegiem poprawiającym wygląd twarzy. Czasem jednak, chirurg plastyk może zalecić dodatkowe zabiegi pozwalające na poprawienie symetrii twarzy. Może to być np. zabieg poprawiający kształt brody.\nCzasem może być konieczna operacja rewizyjna\nNiekiedy, w wyniku nieprawidłowego procesu gojenia się może pojawić się konieczność przeprowadzenia operacji rewizyjnej, która poprawi niezadowalający wygląd nosa. Tego rodzaju operacje nie są wykonywane wcześniej niż 12 miesięcy po zabiegu, ze względu na konieczność zakończenia procesów regeneracji tkanek.\nchirurgia nosa, operacja plastyczna nosa\n← Czy można odwrócić efekt zastosowania wypełniaczy?\n→ Pielęgnacja skóry i włosów jesienią – co warto sobie podarować?


W Red Dead Redemption 2 higiena bohatera wpływa na odbiór przez ludzi • Eurogamer.pl\nW Red Dead Redemption 2 higiena bohatera wpływa na odbiór przez ludzi\nBrudny czy schludny rewolwerowiec?\nW najnowszym - drugim już - dłuższym fragmencie rozgrywki z Red Dead Redemption 2 zobaczyliśmy fragment o higienie osobistej, czyli myciu się i goleniu. Szczegółowe informacje na temat systemu prezentują dziennikarze GameSpot.\nW zależności od tego, jak wygląda - oraz jak pachnie - Arthur, postaci niezależne zmienią nastawienie do bohatera. Jeżeli nie będziemy się regularnie myć i golić, członkowie gangu zwrócą na to uwagę podczas rozmów. Mogą nawet poprosić Artura o prywatną konwersację, z dala od innych.\nPozostałe postaci, które spotkamy podczas podróży, będą omijać bohatera szerokim łukiem, jeżeli nie spodoba im się zapach rewolwerowca. Będą też mniej mili i trudniej uzyskamy od nich pomoc.\nCzłonkowie gangu zachęcą do dbania o higienę\nTo samo tyczy się błota i krwi na ubraniu. Po intensywnej strzelaninie NPC z niechęcią zbliżą się do Arthura i mogą wspomnieć w rozmowie o stanie, w jakim znajduje się członek gangu.\nAnalogicznie - kąpiel i zadbane włosy oraz zarost skutkują bardziej przychylnymi reakcjami i większą chęcią do pomocy.\nRed Dead Redemption zadebiutuje 26 października na PlayStation 4 i Xbox One.


Duszy nasze wyobrażenia | Miesięcznik Znak\nz Ireneuszem Kanią rozmawia Małgorzata Pasicka styczeń 2009\nDuszy nasze wyobrażenia\nCały proces zbawczy, soteriologiczny, polega na tym, że dusza – samodzielnie bądź też z czyjąś pomocą – mozolnie szuka drogi do swojego praźródła, żeby z nim się złączyć, zlać.\nCzy mamy jeszcze duszę?\nJako ludzie Zachodu, za kolebkę naszej filozofii i antropologii przywykliśmy uważać Grecję. Do dziś silnie zakorzeniony w naszej kulturze dualizm, postrzegający człowieka jako syntezę pierwiastka duchowego i cielesnego, zaszczepili nam orficy. Skąd go zaczerpnęli?\nTego oczywiście nie da się ustalić, bo sięgamy tutaj poza dostępny nam horyzont historyczny. Na pewno zaczerpnęli go z jakiegoś prapodłoża myślowego, którego różne formy i odpryski daje się wyśledzić właściwie we wszystkich kulturach, poczynając od Chin, a kończąc na Zachodzie. Nie wiem, jak ta sprawa wygląda w kulturach prekolumbijskich, ale zdaje się, że tam także istniały koncepcje dualistyczne. Wygląda na to, że sięgamy tutaj do bardzo pierwotnej intuicji mówiącej, iż pierwiastek duchowy jest na pewnym poziomie postrzegania bardzo silnie przeciwstawiony pierwiastkowi cielesnemu. Jeśli mogę się tutaj pokusić o jakąś spekulację typu antropologicznego, to odwołując się do powszechności pewnych doświadczeń ludzkich, powiedziałbym, że ten dualizm narodził się z jednego z najbardziej wstrząsających i poruszających doświadczeń naszego hipotetycznego praprzodka – już świadomego siebie samego i świata, zwłaszcza zaś opozycji między „mną”, podmiotem a światem – mianowicie z doświadczenia śmierci.\nCzłowiek zobaczył istotę podobną sobie, która jeszcze przed chwilą była żywa, ruszała się, była ciepła, funkcjonowała – i oto nagle z jakiegoś powodu w tej chwili jest już kimś innym, jest czymś innym. Mimo że nadal zachowuje podobieństwo.\nJest czymś nieruchomym, zimnym, niemyślącym, niedziałającym. I to doświadczenie, pokazujące tak wielki kontrast między dwoma sposobami istnienia – tym, który przysługuje człowiekowi żywemu, a tym, który przysługuje człowiekowi martwemu – mogło dać początek koncepcji fundamentalnego przeciwieństwa między dwoma modusami istnienia: istnienia czysto fizycznego, materialnego, które jest synonimem martwoty, i istnienia żywego, które ma coś dodanego do materii. Istotnie, czytamy u Diogenesa Laertiosa, że stoicy – Zenon z Kition, Antypater i Posejdonios – duszą nazywali pierwiastek duchowy wyposażony w ciepło, od którego mamy oddech i ruch. Tak więc to coś dodanego do materii chyba zaczęto nazywać duszą. A dlaczego „duszą”? Dlatego że jednym z fundamentalnych wyróżników istnienia żywego, oprócz ruchu i ciepła, jest również oddech, dech. „Dusza” to słowo związane etymologicznie z tchem.\nTo jest to hebrajskie „tchnienie”, ruach?\nTak. I jest to znowu koncepcja uniwersalna. Pojawia się choćby w kulturze Indii, a tutaj dysponujemy horyzontem historycznym bardzo odległym, bo sięgającym przecież do tekstów Rigwedy, więc lekko licząc jakieś piętnaście wieków przed naszą erą. W Indiach figurą istnienia żywego, czego zasadniczym symbolem stała się potem dusza, jest właśnie oddech, tchnienie, po sanskrycku prana. Później słowo prana zaczęło oznaczać całość tego, co się nazywa życiową energią. Prana jest synonimem duszy, jednym z najstarszych na terenie Indii. Drugim, który przyszedł później i w innym kontekście, jest figura ognia, również jako synonimu energii życiowej. Natomiast prana jako „tchnienie” ma swoje odpowiedniki choćby w łacinie (spiritus) i grece (pneuma).\nNiektóre kultury rozbiły duszę na kilka elementów. W judaizmie, u Arystotelesa, w starożytnym Egipcie dusza jest trójdzielna.\nWe wszystkich kulturach istnieje podział tego pojęcia w zasadzie na trzy człony, z tym, że są one zróżnicowane na zasadzie nie tyle ontologicznej, ile funkcjonalnej. Więc na przykład u Arystotelesa najniżej stoi dusza roślinna, potem dusza zwierzęca, gdzie się już zaczynają funkcje psychiczne, a najwyższą formą duszy jest dusza rozumna. Rozumna, z jeszcze jednym odgałęzieniem w stronę czegoś już zupełnie transcendentnego, w stronę tego, co Arystoteles nazywał nous poietikos, czyli „rozum twórczy”. I to już jest duchowy atrybut boski. Trójpodział duszy pojawia się także w Indiach i w Egipcie. I przypuszczam, że właśnie z Egiptu ta idea zawędrowała do świata śródziemnomorskiego. To jest moje osobiste przekonanie, które być może bardzo trudno byłoby udowodnić i nie silę się na to, ale wiele wskazuje na egipskie pochodzenie tej koncepcji, również w wydaniu żydowskim, hebrajskim, gdzie dusza jest trójdzielna: jest neszama, jest nefesz i jest ruach jako takie bardzo ogólne pojęcie duszy, spokrewnione zresztą właśnie z „tchnieniem”. Bo ruach pierwotnie znaczy „wiatr”.\nW trójdzielnej duszy ta „najwyższa” jest elementem boskim i to właśnie ona ma atrybut nieśmiertelności?\nTo nie jest takie proste. Są tutaj pewne dosyć istotne niuanse. Moim zdaniem można tutaj wyróżnić dwa wielkie paradygmaty. Według jednego paradygmatu dusza jest od Absolutu odrębna, a według drugiego – dusza w swojej najwyższej postaci jest z Absolutem tożsama. W pierwszym paradygmacie poruszają się religie teistyczne, wielkie monoteizmy, takie jak hebrajski czy zwłaszcza chrześcijański, gdzie wprawdzie stwórcą duszy jest Bóg, czyli Absolut, ale ta dusza z Bogiem nie jest tożsama. Istotowo nie jest tym samym co Bóg. Jest to pierwiastek boski w tym sensie, że jest boskiego pochodzenia, ale ontycznie to coś innego. Dusza jest nieśmiertelna, ale nie jest Absolutem. W chrześcijaństwie ładnie ujmuje to maksyma: wszystko jest w Bogu, ale Bóg nie jest we wszystkim. A więc dusze są w Bogu, ale nie znaczy to, że ten stosunek jest symetrycznie odwracalny, tzn. że każda dusza jest Bogiem, że Bóg jest zawarty w duszy. Według ortodoksji chrześcijańskiej, zapisanej w katechizmie, dusza jest stworzeniem boskim, każda dusza jest każdorazowo tworzona przez Boga, który ją wyposaża w określone moce, zdolności. Natomiast dusza nie jest z Bogiem tożsama istotowo. Drugi paradygmat mówi coś odwrotnego, a mianowicie że dusza, indywidualna, jednostkowa dusza partycypuje w Absolucie, jest cząstką, odpryskiem Absolutu i jest z nim istotowo tożsama. I w tym paradygmacie mieszczą się wszystkie systemy gnostyckie, gdzie dusze są pojmowane na kształt iskier boskości, które z jakichś tam powodów odprysnęły, oderwały się, czy zostały oderwane od swojego praźródła, czyli od Absolutu, i są uwięzione w materii. Cały proces zbawczy, soteriologiczny, polega na tym, że dusza – samodzielnie bądź też z czyjąś pomocą – mozolnie szuka drogi do swojego praźródła, żeby z nim się złączyć, zlać.\nStąd u gnostyków taka deprecjacja ciała.\nOczywiście. Systemy gnostyckie uważają stworzenie za błąd demiurga, czy też za jego złośliwość. Materię, wszelki byt uwarunkowany uważają za coś złego, ponieważ ten byt uwarunkowany duszę więzi. Tak było w orfizmie. Tak było w greckich religiach misteryjnych, tak jeszcze jest u Platona.\nDla Platona ciało to więzienie.\nWłaśnie. I chodzi o to, że proces zbawczy polega na wyrwaniu się z tego więzienia. Tak więc to jest ten drugi paradygmat, gdzie dusza jest tożsama z Absolutem i stworzenie jest jakby wtrąceniem jej w sytuację niedobrą, ontologicznie i moralnie złą, z której ona musi się wyzwalać. Na tym polega cały sens istnienia, cel istnienia i cała droga zbawcza. Oprócz religii misteryjnych i systemów gnostyckich do tego paradygmatu zakwalifikowalibyśmy również niektóre staroindyjskie szkoły myślenia, konkretnie zaś sam główny nurt religii indyjskich wychodzący z założenia, że indywidualna dusza, czyli atman, jest istotowo tożsama z Brahmanem, czyli z Absolutem, z tym, co w innych kontekstach kulturowych nazywa się duszą świata.\nZatrzymajmy się jeszcze przy deprecjacji ciała, wynikającej poniekąd z tego psychofizycznego dualizmu, który do chrześcijaństwa wniknął za sprawą św. Augustyna…\nA św. Augustyn zaczerpnął to właśnie z religii dualistycznych. Od manichejczyków.\nO ile wiem, to w oficjalnym nauczaniu Kościołów już tego elementu nie ma i kładzie się nacisk na jedność człowieka jako całości, czyli na aspekt artystotelesowsko-tomistyczny. Ale jest chyba tak, że ten dualizm i związana z nim deprecjacja ciała są jakoś głęboko w naszym myśleniu zakorzenione. Pozostały praktyki ascetyczne, posty, a wszystko to świadczy o przekonaniu o jakiejś wyższości duszy nad ciałem. Chciałabym teraz zapytać o buddyzm. Budda też medytował i pościł, żeby osiągnąć oświecenie. Czy ma to jakikolwiek związek z deprecjacją ciała, czy w ogóle ten element w buddyzmie istnieje?\nHistorycznie wyglądało to mniej więcej tak, że Budda, w chwili gdy doznał egzystencjalnego wstrząsu polegającego na uświadomieniu sobie powszechności cierpienia, przemijalności, zniszczalności wszystkiego, stał się bezdomnym ascetą. Pięć lat zadawał sobie rozmaite umartwienia, wzorem innych ascetów, od których ówcześnie w Indiach się roiło. Medytował i uprawiał ascezę z kilkoma innymi jeszcze takimi sanjasinami, czyli wyrzeczeńcami, jak się ich ładnie nazywa, bezdomnymi ascetami. I stwierdził po tych pięciu latach, że nie dokonał żadnego postępu. I zdał sobie sprawę, że nie tędy droga, bo tylko robił się coraz słabszy, coraz bardziej podupadał na zdrowiu, umysł mu się mącił. Uświadomił sobie, że taką ascezą, taką wrogością wobec ciała, niczego się nie osiągnie. Bo przecież taka skrajna, zaciekła asceza to – podobnie jak samobójstwo u Schopenhauera – jakby à rebours, przez negację, wyraz afirmacji bytu, przywiązania do niego; więc do wyzwolenia nie doprowadzi. Poszukał innej drogi i wtedy sformułował tę swoją słynną doktrynę drogi środkowej, unikania skrajności. Co zresztą później przybrało postać pewnej koncepcji ontologicznej. Droga środkowa w sensie ontologicznym polegała na tym, że na pytanie o to, czy coś jest, czy istnieje byt, Budda odpowiadał: tak, ale relatywnie; istnieje i nie istnieje. To było unikanie skrajności między tymi, którzy twierdzili, że byt jest i jest wieczny, a tymi, którzy twierdzili, że bytu nie ma i w ogóle nie istnieje nic. A więc Budda stanął pomiędzy nihilizmem a tym, co się nazywało śaśwatawada, czyli orzekaniem o wieczności bytu. Natomiast o Absolucie się nie wypowiadał. W każdym razie metodę skrajnej ascezy, którą wtedy w Indiach praktykowano powszechnie – dżiniści na przykład, niebywale nieprzychylnie nastawieni do cielesności, byli skrajnymi ascetami – Budda uznał za drogę niewłaściwą. I gdy tę drogę porzucił i zaczął w sposób umiarkowany o ciało dbać, stwierdził, że o wiele lepiej mu idzie medytacja i w końcu osiągnął swój cel, osiągnął oświecenie. Więc: nie. Buddyzm nie jest wrogi ciału. Przeciwnie: uważa, że ciału należy się staranie, bo samo w sobie nie jest ono niczym złym. W ogóle w buddyzmie się nie operuje dychotomią dobro–zło. O ciało trzeba w sposób sensowny, racjonalny i umiarkowany dbać, ponieważ dobra forma cielesna pomaga nam również uzyskać dobrą formę duchową. Skądinąd w greckiej paidei bardzo podobnie traktuje się tę kwestię.\nW eseju o Milarepie i świętości pisze Pan, że buddyzm naucza o niesubstancjalności wszystkiego, zwłaszcza duszy osobowej i „Ja”. Czy to znaczy, że dusza nie ma statusu bytu w ciele? Jaki jest jej związek z buddyjską wielką Pustką?\nSamo pojęcie Pustki wymaga pewnego komentarza. W późnych szkołach buddyzmu, na przykład Madhjamaka czy Jogaczara, która pochodzi z IV/V wieku n.e., pojęcie Pustki, utożsamianej z ostateczną naturą rzeczy (Tathata, „takość”), już zaczyna funkcjonować jako coś w rodzaju Arystotelesowskiej substancji, tzn. pewnej ontycznej matrycy, z której wszystko się wyłania i do której wszystko powraca. Nawiasem mówiąc, jest to pojęcie wykazujące bardzo wyraźne analogie z dzisiejszym fizycznym pojmowaniem na przykład kwestii kreacji cząstek elementarnych, które też – według pewnych koncepcji oczywiście – wyłaniają się jakby z niczego. Z pustki. Z pustki, którą trzeba rozumieć ontologicznie jako podłoże wszelkiego bytu. Ale pustki, która ma aspekt taki, jak to rozumieli gnostycy, aspekt pleromy, to znaczy pełni wszystkiego. Pustki, która jest jednocześnie pełnią, ponieważ wszystko z niej się wyłania. To jednak, co się wyłania z pustki, jest przemijalne. Wszystko, co istnieje empirycznie, jest zniszczalne, jest przemijalne. Nie istnieje samoistnie i samodzielnie, tylko w relacjach, ze względu na coś innego, i w tym sensie nie ma własnego bytu. A dotyczy to absolutnie wszystkiego, również naszej rzeczywistości duchowej. Również tego, co nazywamy duszą. Buddyzm nie neguje istnienia duszy w sensie empirycznym. Istnieje coś takiego. Nazywa się to różnie w buddyjskich szkołach: dżiwa, puggala, atta… Ale ta relatywność jest właśnie synonimem Pustki; istnieć w sposób pusty to znaczy, po buddyjsku mówiąc, istnieć w sposób relatywny, czyli nieabsolutny. Innymi słowy: istnienie puste to istnienie uwarunkowane. Nie ma niczego, o czym moglibyśmy powiedzieć, że istnieje samo z siebie i przez siebie i dla siebie, tak jak na przykład się mówi o substancji w sensie arystotelesowskim czy platońskim. Pustka w gruncie rzeczy jest kategorią epistemologiczną. Nawet bardziej niż ontologiczną. I nieistnienie w sensie substancjalnym właśnie polega na tym, że wszystko, co istnieje, istnieje relatywnie, a nie samo z siebie; niesubstancjalność polega właśnie na tym.\nNasze ego też nie jest substancjalne. Bo nie jest wieczne. Bo nie jest autonomiczne. Bo jest pewnym konstruktem funkcjonalnym, który się kształtuje w toku naszego osobowego życia i który jest wypadkową rozmaitych czynników, również tych z wcześniejszych żywotów, jakichś karmicznych osadów.\nNasze ego, nasze „Ja”, nasza jaźń, czy – jeśli chcemy tak to nazwać – dusza nie ma charakteru substancjalnego, ulega zniszczeniu, przemija, rozpada się, jest pewnym konstruktem, czymś złożonym, a jako takie nie ma trwałego bytu. Na tym polega buddyjska relatywność i niesubstancjalność istnienia.\nJako ludzie Zachodu, jesteśmy bardzo przywiązani do naszego ego. W książce Anatomia duszy Dariusza Czai, w której autor przytacza wyniki swoich badań dotyczących poglądów na duszę zakorzenionych w świadomości potocznej, znajdujemy wypowiedź na temat strachu przed unicestwieniem jednostkowości, jakim miałby być powrót duszy do Absolutu: „Moją obawą związaną z duszą po śmierci jest to, że dusza wraca do swojej przyczyny sprawczej, do swojego Absolutu, do Boga, zespala się z Absolutem, stapia się z nim. I obawiam się, że ona zatraca się w tym Absolucie, traci swoją indywidualność, swoją samoświadomość, świadomość swojej odrębności”. Nam dusza kojarzy się z jednostkowością, z naszym „Ja”. Czujemy lęk przed nirwaną. Jak to możliwe, że buddyzm tego lęku nie ma?\nNirwana jest czymś zupełnie innym, niżby wynikało z wypowiedzi tej osoby. Ta wypowiedź dowodzi tylko, że na gruncie naszej kultury mamy do czynienia z niemałym zamętem pojęciowym. Być może ten ktoś, kto tak się wypowiadał, uważa siebie na przykład za chrześcijanina. Tymczasem to jest całkowicie niechrześcijański strach i niechrześcijańska wizja. W chrześcijaństwie dusza osobowa nigdy się nie zatraca w niczym i nie roztapia. Nawet w Bogu. Owszem, było tak w rozmaitych koncepcjach panpsychicznych i popularnych w XIX wieku naturalizmie czy panteizmie. Natomiast w chrześcijaństwie dusza po śmierci nadal jest osobą, nadal zachowuje większość ze swojego osobowego uposażenia. Chrześcijanin jest przywiązany do swojego ego, do swojej niepowtarzalnej osobowej konfiguracji, do swojej duszy, którą bardzo ceni, ale jest to zgodne z zaleceniami Ewangelii, według której dusza jest największym dobrem człowieka i wszystkie inne dobra są wobec niej niczym. Dusza jest największym dobrem człowieka jako coś, co dane mu zostało przez Boga, coś co jest zasadą jego życia i drogą do Boga, do zbawienia. A czym jest zbawienie? Nie jest roztopieniem się duszy w nieokreślonym Absolucie, ale obcowaniem z Bogiem, oglądaniem Boga twarzą w twarz przy zachowaniu całej swojej jednostkowej autonomii, która jest dla człowieka czymś tak cennym. To jest chrześcijańska doktryna.\nA co się dzieje z jednostkową autonomią w buddyzmie?\nTa jednostkowa autonomia, jeżeli ją traktować w aspekcie stricte empirycznym, to znaczy jako moją czy Pani osobowość, którą w tej chwili dysponujemy, jest czymś, co z chwilą osobowej śmiercią ulega zniszczeniu, ulega rozpadowi, ponieważ tworzywem tej osobowości, czyli jej osiową strukturą, nie jest nieporuszona, niezmienna, wieczna, krystaliczna substancja w rozumieniu arystotelesowskim. Dusza jako osobowość empiryczna jest konstruktem. Jest zespołem pewnych psychicznych i rozmaitych innych funkcji, ściśle zresztą zespolonych z całą cielesną strukturą, od której jest nieodłączna. Jeżeli rozpada się cielesna struktura, dezintegracji ulega również ta jednostkowa, indywidualna dusza.\nW takim razie czym jest ten element, który się reinkarnuje?\nJeżeli buddysta postępuje zgodnie z naukami, przykłada się do pracy duchowej, do pracy nad sobą, do medytacji, to postępuje ścieżką do wyzwolenia i w końcu je osiąga. Wyzwolenie pojmowane po buddyjsku nazywa się nirwaną albo oświeceniem, te terminy są w zasadzie wymienne. Człowiek wyzwala się z bytu uwarunkowanego, który jest znanym nam bytem empirycznym. Nie jest to jednak równoznaczne z unicestwieniem, jak się do dzisiaj często mylnie rzecz tę rozumie. Dla przybliżenia pojęcia nirwany buddyści posługują się metaforą ognia albo czegoś, co się kiedyś nazywało w europejskiej tradycji eterem czy flogistonem, pierwiastka pneumatycznego, duchowo-ognistego, z którym utożsamia się w różnych tradycjach właśnie energię duchową. Jak już mówiłem, w tradycji indyjskiej inną oprócz prany-tchnienia figurą na oznaczenie duchowej energii jest ogień. Wszystko razem się łączy w pojęciu energii. „Nirwana” znaczy dosłownie „zdmuchnięcie” albo „wygaszenie, zgaśnięcie”. Gdy płonący ogień gaśnie, nie ulega unicestwieniu, anihilacji. Trwa nadal, tylko przechodzi w inną zupełnie formę istnienia. W taką, której się nie da wyśledzić, niewidoczną, nieuchwytną dla pojęć i dla zmysłów. Ale ten ogień nadal trwa. I to właśnie jest nirwana: nowy modus istnienia, któremu już nie przysługują żadne predykaty i wobec którego nawet określenie „istnienie” jest już tylko pewnym umownym zabiegiem. Ale nie można tu mówić o unicestwieniu. Natomiast zagładzie, rozpadowi ulega osobowy konstrukt, którym jest dusza, osobowość empiryczna. W sytuacji kiedy nie dochodzi do wyzwolenia – a wyzwolenie jest wyjściem poza krąg kolejnych wcieleń, poza odwiecznie się kręcący kołowrót samsary, czyli wędrówki pierwiastka duchowego przez kolejne byty empiryczne – tym, co się reinkarnuje, by istnieć dalej w nowych formach cielesnych, jest właśnie pewien pierwiastek duchowy (nieraz w buddyzmie utożsamiany ze świadomością), który moglibyśmy nazwać wiązką energii. Zostaje ona wypromieniowana w momencie indywidualnej śmierci i szuka sobie nowego podłoża somatycznego. Albo je znajduje od razu, albo nie.\nWszystko to się dzieje w wymiarze ponadczasowym i ponadprzestrzennym, ale według obrazowego, metaforycznego określenia z Tybetańskiej Księgi Umarłych wędrówka pierwiastka duchowego w poszukiwaniu nowego wcielenia może trwać do czterdziestu dziewięciu dni, czyli do siedmiu tygodni. Mechanizm tej metensomatozy trafnie zobrazował Umberto Eco w jednym ze swoich tekstów, pisząc:\nDziś elektroniczne uniwersum sugeruje nam, że mogą istnieć sekwencje przekazów przenoszących się z jednego rusztowania fizycznego na drugie bez utraty swych niepowtarzalnych cech charakterystycznych; owszem, mogą one trwać dalej – jako czysty, niematerialny algorytm – również wtedy, gdy jedno rusztowanie już opuściły, a nie wpisały się jeszcze w następne. I kto wie, czy śmierć, miast być implozją, nie jest eksplozją i odtworzeniem się gdzieś, w otchłaniach wszechświata, owego software (przez innych zwanego duszą), któryśmy wypracowali żyjąc.\nI to kontinuum energetyczne ciągle się zmienia i przybiera różne formy cielesne. Aż do wyzwolenia.\nCzy uczynki są domeną bytu cielesnego, w którym ten pierwiastek duchowy trwa? Bo jeśli są wyłącznie domeną ciała, to dlaczego pierwiastek duchowy ponosi za nie odpowiedzialność i podlega samsarze? Czy chodzi właśnie o to, że pierwiastek duchowy kształtuje ciało, w którym przebywa, a tym samym wpływa na jego uczynki?\nTak, ale jest też odwrotnie. To znaczy odziedziczona wiązka dyspozycji, nasze karmiczne dziedzictwo – które ma dzisiaj odpowiedniki w naukowych koncepcjach dziedzictwa psychicznego, uwarunkowanego różnymi czynnikami łącznie z genetycznymi – kształtuje nasz obecny byt, ale my z kolei mamy pewien margines swobody, by podejmując takie czy inne decyzje i działania, te odziedziczone dyspozycje do pewnego stopnia zmieniać i przekształcać. Nie mamy tutaj swobody absolutnej, bo jesteśmy ciągle w kręgu bytu uwarunkowanego, ale do pewnego stopnia możemy swoje dyspozycje zmieniać. Na przykład pracując nad sobą, częściowo kształtujemy swój charakter przez podejmowanie takich, a nie innych decyzji.\nTo się zgadza z koncepcją Arystotelesa, prawda?\nTo się zgadza z wieloma różnymi koncepcjami, jak choćby platońskim rozumieniem reinkarnacji. Z kolei nasze działania i decyzje są do pewnego stopnia warunkowane przez poprzednie żywoty, przez dziedziczone dyspozycje. Można to jednak wyrazić tylko w sposób przybliżony, bo to są sprawy bardzo skomplikowane, których istota i złożoność wzajemnego warunkowania się różnych czynników, będących w ciągłym ruchu, odsłania się dopiero w umyśle medytującego. Mówienie o tym w oderwaniu od osobistego doświadczenia zdobywanego w trakcie medytacji buddyjskiej jest czymś niebywale niewdzięcznym i skazuje nas na bardzo grube przybliżenia. Jest to rzeczywistość, której nie da się precyzyjnie wyartykułować, opisać i zanalizować. Dyskursywne jej roztrząsanie przypomina sytuację ze słynnego koanu zen: palec wskazujący na księżyc. Palec tylko na księżyc wskazuje; ktoś kto patrzy na palec, a nie na księżyc, nic nie zrozumie. My tutaj jesteśmy trochę w roli tego palca, który tylko na księżyc wskazuje.\nWrócę jeszcze do tego, co i jak dziedziczymy z poprzednich żywotów, czyli co się inkarnuje. Użyłem kiedyś porównania, które nadal wydaje mi się trafne: wyobraźmy sobie odbiornik radiowy, który przyjmuje emitowane przez jakąś stację nadawczą fale elektromagnetyczne. Te fale mają określoną charakterystykę: częstotliwość, profil, amplitudę, niosą określone, bardzo precyzyjne informacje. Odbiornik jest po to, żeby te informacje odtworzyć. Żeby zakodowaną przez nadawcę informację odkodować, odbiornik musi mieć odpowiednią konstrukcję. Żadne inne urządzenie elektroniczne nie odkoduje informacji przesyłanej przez rozgłośnię radiową. Natomiast ta informacja rozchodzi się na wszystkie strony. I zostaje odkodowana tam, gdzie trafi na odpowiedni odbiornik. Otóż mechanizm reinkarnacji działa podobnie. Ożywiająca ciało wiązka energii, w chwili, gdy ciało ginie, zostaje wypromieniowana i gdzieś trafia na odpowiednio skonstruowany odbiornik, czyli na odpowiednie podłoże somatyczne; tam zostaje odkodowana zawarta w niej informacja. Wówczas zaczyna kształtować, czyli informować – informare pierwotnie znaczyło „kształtować”, czyli dosłownie: wkładać w formę. Ta informacja działa w ten sposób, że kształtuje sobie nowy fizyczny byt, nową osobowość, która oczywiście jest współkształtowana przez coś, co jest jakimś dziedzictwem z przeszłości. Z kolei ten nowy fizyczny byt kształtuje w sobie nowe dyspozycje i nowe jakości, które znowu wyprojektujemy w momencie naszej jednostkowej śmierci. I to tak idzie. Ta metafora moim zdaniem nieźle opisuje paradoks tożsamości i różnicy: że z jednej strony każdy z nas jest bytem różnym na przykład od naszych rodziców, ale z drugiej strony jesteśmy poniekąd z naszymi rodzicami, z tymi naszymi wszystkimi przodkami tożsami.Do wędrującego w ten sposób kwantum energii psychicznej wnosimy coś, co potem uwidoczni się w nowym bycie osobowym jako nowa dyspozycja, kształtująca znowu jakiś inny byt jednostkowy, inny, ale jednocześnie jakoś tożsamy z tymi poprzednimi. Wszystko zachodzi w ramach pewnego kontinuum, santana po sanskrycku.\nFakt, że mówiąc o duchowym pierwiastku w człowieku, posługuje się Pan taką rozbudowaną mechanistyczną metaforą, zdaje się sugerować, że w buddyzmie raczej nie istnieje konflikt między nauką a religią, taki jak zaistniał na Zachodzie po Kartezjuszu.\nNie. Nie istnieje i nigdy nie istniał. A to między innymi dlatego, że nauka na gruncie buddyzmu – czy w tych krajach, gdzie buddyzm był religią dominującą – po prostu nie istniała. Nie zajmowali się tym. To ich nie interesowało. Natomiast tutaj dotknęła Pani innej ważnej kwestii, ważniejszej niż konflikt między nauką a religią, a mianowicie fundamentalnego konfliktu między materią a duchem. Otóż tego właśnie na gruncie indyjskim nie ma. Nie ma opozycji materia–duch. Nigdy nie było. Tam się operuje kategorią zmienności/niezmienności i pojęciem energii. Znowu: bardzo bliskim współczesnej nauce, gdzie na gruncie fizyki, zwłaszcza po odkryciach Einsteina, przeciwstawienie energii i materii straciło sens. Okazuje się, że to jest to samo. Że w pewnych sytuacjach energia staje się materią, a w innych sytuacjach materia może stawać się energią. I jest między nimi całkowita równoważność określona słynnym wzorem Einsteina.\nW chrześcijaństwie dusza pozostaje jakimś elementem niematerialnym, a z tego wniosek, że dusza to coś niepoddającego się analizie. Dość powszechny jest potoczny pogląd, że w miarę rozwoju naszego rozumienia świata zawęża się sfera sacrum na rzecz profanum, a tym samym kurczy się dusza: znamy coraz więcej funkcji mózgowych, badamy psychikę człowieka. Czy to znaczy, że gdybyśmy kiedyś dogłębnie poznali funkcjonowanie ludzkiej samoświadomości, to zabilibyśmy duszę, w sensie takim jak rozumie ją chrześcijaństwo?\nNie. Czym innym jest świadomość i samoświadomość, a czym innym jest dusza. Samoświadomość i świadomość to chyba tylko niektóre z funkcji duszy. Co, nawiasem mówiąc, sprawia, że bardzo problematyczne staje się w ogóle zagadnienie samopoznania na gruncie teorii chrześcijańskiej. Duszy na gruncie filozofii chrześcijańskiej nie da się do końca poznać. Poznać w sensie dyskursywnym. Dlaczego? No właśnie dlatego, że zachodzi zasadnicza niewspółmierność między świadomością a duszą jako taką czy też tą osiową strukturą duszy, która jest substancjalna i wieczna. Dusza została stworzona przez Boga jako wieczna, czyli jako coś w pewnym sensie nieskończonego. A świadomość jest ułomnym, ograniczonym instrumentem, narzędziem duszy, który ona sobie wytwarza do celów, że tak powiem, praktycznych. Dusza nie będzie unicestwiona, ponieważ jest wieczna. Jej cel jest transcendentny: dojście do Boga. Kant powiedział, że wieczność duszy jest postulatem rozumu praktycznego. Dusza musi być wieczna, jeżeli takie słowa jak „zbawienie” i „Bóg” w ogóle mają jakikolwiek sens. Bo doskonałość jest poza zasięgiem człowieka, możliwe jest tylko ciągłe doskonalenie się. I to doskonalenie się musi być ciągłe, wieczne, nieskończone. Natomiast przeciwstawienie ciała i ducha na gruncie chrześcijaństwa zostało mocno złagodzone – mówi się, że to przeciwstawienie nie ma charakteru absolutnego, jest tylko wynikiem grzechu, a więc może zostać naprawione. W doktrynie katolickiej istnieje ścisła jedność między ciałem i duszą. I to jest, jak Pani wie, motyw arystotelesowski. Dla Arystotelesa dusza była formą ciała, formą, energią, czymś, co jest od ciała absolutnie nieoddzielne. Natomiast na gruncie chrześcijańskim widzę pewną heterogeniczność: koncepcję nieśmiertelności duszy chrześcijaństwo zaczerpnęło z pewnością od Platona; koncepcję ścisłego związku duszy z ciałem chrześcijaństwo wzięło z jednej strony od Arystotelesa, a z drugiej strony od Żydów. Na gruncie myśli hebrajskiej ścisłość związku między duszą i ciałem odbija się w języku: takie zwroty jak kol-basar, czyli „wszelkie ciało”, i kol-nefesz, czyli „wszelka dusza”, są stosowane zamiennie na oznaczenie osoby ludzkiej.\nCzyli człowiek jest jednocześnie ciałem i duszą.\nTak! Dla myśli hebrajskiej są to rzeczy niedające się oddzielić. Natomiast kwestia nieśmiertelności duszy w Biblii właściwie się nie pojawia. Przeciwnie: wyrażane są w niektórych miejscach wątpliwości co do jej statusu, czy na przykład dusza zwierzęca różni się od duszy ludzkiej i czy one idą w dół, czy w górę. W Księdze Koheleta czytamy: ruach echad, czyli jedno tchnienie jest: dla zwierząt i dla ludzi.\nAle, całkiem teoretycznie, nieśmiertelność chyba nie musi wykluczać możliwości naukowego opisu tego bytu, jakim jest dusza?\nNie widzę tutaj możliwości naukowego opisu. Nieśmiertelność jest z definicji kwestią transcendentną. Absolutnie przekracza horyzont naszego doświadczenia. A myślenie naukowe czy dyskurs naukowy zatrzymuje się na pewnej granicy, nie ma ambicji zajmowania się sprawami transcendentnymi. To jest kwestia wiary. Cylkov, żydowski komentator, w związku z Koheletowym ruach echad powiedział: tutaj dotykamy kwestii nieśmiertelności, ale jak to jest, nie wiadomo; może w chwili śmierci się to wyjaśnia, ale nie można na ten temat powiedzieć nic pewnego. To jest kwestia wiary.\nCzy to znaczy, że o duszy można mówić tylko apofatycznie, na przykład że nie jest funkcją mózgu?\nMówić, że dusza nie jest funkcją mózgu, to wypowiadać pewną tezę, która domaga się dowodu. Bo tutaj już wchodzimy na grunt empiryczny. Apofatycznie? Do pewnego stopnia. Musimy najpierw określić, na jakim gruncie światopoglądowym stoimy, ponieważ od tego zależy charakter dyskursu na ten temat. Inaczej się o tych rzeczach będzie się mówić na gruncie indyjskim, inaczej na gruncie zachodnim czy, powiedzmy, chrześcijańskim. Od tego trzeba zacząć. Nie można mówić o tych sprawach in abstracto, bo siłą rzeczy dochodzi wtedy do nieporozumień. Mnie jest bliski dyskurs buddyjski, w ramach którego istnieje dusza empiryczna, nazywana, jak już mówiłem dżiwa albo puggala. To jest osobowość i funkcje psychiczne, funkcje intelektualne, cały zespół postrzeżeniowy, wszystko co jest sferą psychologii. Można to nazwać duszą, czemu nie. Ale na tym dyskurs się kończy. I tak rozumiana dusza oczywiście ma empirycznie byt ograniczony. Nie jest czymś transcendentnym. Bo każdy widzi, że ja jutro umrę i będę leżał zimny, nieożywiony i niedychający. I gdzie tu dusza? Takiej duszy, jaką w tej chwili Pani we mnie widzi, a ja widzę w Pani i słyszę, i czuję, już nie ma.\nHerbert pisze o duszy Pana Cogito: „Dawniej / wiemy z historii / wychodziła z ciała / kiedy stawało serce / z ostatnim oddechem / oddalała się cicho / na łąki niebieskie / dusza Pana Cogito / zachowuje się inaczej”. Jak się zachowuje dusza człowieka myślącego?\nMyślę, że człowiek myślący o tych sprawach może mówić tylko z najwyższą ostrożnością. I z wielkimi zastrzeżeniami. Człowiek myślący, który pyta o te kwestie tylko własnego umysłu i własnej intuicji; który stara się oderwać od przedzałożeń, czyli od apriorycznych tez narzucanych mu przez tradycję, kulturę, religię, filozofię.\nCzyli podchodzi fenomenologicznie.\nTak, stara się drogą redukcji fenomenologicznej odrzucić, wyeliminować z rozważań wszystko to, co może mieć charakter przypadkowy czy heteronomiczny. To tak jak z obieraniem cebuli: patrzy, co mu zostanie, jak wszystkie łuski poodrzuca. I wtedy okaże się, że tam tkwi jakiś pierwiastek niedający się uchwycić, transcendentny w tym sensie, że stajemy wobec niego bezradni, nie mamy słów, określeń na jego opisanie. Gdy odrzucimy wszystkie empiryczne i dające się jakoś uchwycić językowo funkcje duszy, zostaje coś zupełnie nieznanego. Taki człowiek Cogito powie to samo, co powiedział Jung w swoim eseju na temat stosunku duszy i nieśmiertelności: czym jest psyche, tego nikt nie wie. Psyche, czyli dusza w tym swoim najgłębszym aspekcie. A ego? Wiemy, czym jest ego. Można je opisać, jakoś tam daje się badać. To jest struktura osiowa psyche. Ale psyche jest czymś większym, jest czymś szerszym. Ma jeszcze w sobie rozmaite inne pierwiastki, które są prawdopodobnie dla nas nieuchwytne. Więc Pan Cogito chyba do tej kwestii podchodzi bardzo ostrożnie. Zresztą sam swoją pozycję wstępnie określił, ironicznie i z pewnym dobrotliwym pobłażaniem odsyłając tradycyjne koncepcje do lamusa. I gdy się odeśle do lamusa te tradycyjne, trochę infantylne koncepcje na temat duszy-duszyczki, zostaje tajemnica. I ta tajemnica zostaje również na gruncie buddyjskim. Budda, zapytywany, jak rzecz się ma z tym puggalą, czy on jest, czy go nie ma, czy to jest tylko pewna wiązka funkcji czy też coś więcej, powiedział tak: ci, którzy mówią, że puggala jest, są w błędzie. Ci, którzy mówią, że puggali nie ma, też są w błędzie. Puggala jest i nie jest. Chciał przez to powiedzieć, że błędna jest zarówno mocna teza ontologiczna, jak i jej zaprzeczenie, czyli teza nihilistyczna. Puggala istnieje tylko „poniekąd”, relatywnie. To jest „droga środkowa” w buddyjskiej ontologii.\nJak możemy się troszczyć o duszę? Sokrates pouczał, że o duszę trzeba się troszczyć. Dzisiaj karierę robi pojęcie samorealizacji, ale to jest chyba troska o ego, a nie troska o duszę.\nOczywiście, to jest tylko troska o jeden z elementów duszy: ten empiryczny.\nMożna się realizować kosztem innych, ale troszczyć się o duszę kosztem innych nie można…\nNa pewno nie. Wszystkie tradycje są zgodne, że to są rzeczy nie do pogodzenia. Więcej: nadmierne troszczenie się o ego może spowodować niebywałą katastrofę, może sprawić, że zapomnimy o tym, co jest najważniejsze, czyli o duszy. O tym, o co się powinniśmy naprawdę troszczyć. A na czym ta troska polega? Na gruncie buddyjskim polega ona na tym, żebyśmy się wyrwali z bytu uwarunkowanego, który jest czymś niedobrym, i osiągnęli status nieuwarunkowanego istnienia. Bo dopiero on jest bezpieczny. I jest najwyższym dobrem, według naszych ziemskich niedoskonałych pojęć. To samo przecież mamy w chrześcijaństwie.\nA czy powinniśmy się troszczyć o cudzą duszę?\nW miarę możliwości. Z tym nie trzeba przesadzać, przynajmniej tak mówi bliska mi mądrość buddyjska. Najpierw powinniśmy się zatroszczyć o własną duszę. Bo jeżeli nie potrafimy czy nie chcemy troszczyć się o własną, to tym bardziej się nie potrafimy troszczyć o cudzą. Nawet największe wysiłki w tym kierunku skażone będą jakimś fałszem.\nPan Cogito, chcąc nie chcąc, dzielił się swoją duszą z bezdusznym światem…\nOczywiście, do pewnego stopnia jesteśmy do tego zmuszeni. Jeżeli mamy pewien nadmiar do podzielenia się ze światem, to bardzo pięknie. Altruizm jest czymś pięknym. Tylko pamiętajmy o tym, że własnej pracy nad nami samymi nikt za nas nie zrobi. A czas i zasób energii jest ograniczony. Buddyjska przypowieść mówi, że to jest tak jak z pływaniem: ktoś, kto nie umie pływać, nie powinien się rzucać do wody, żeby ratować tonącego, bo utopi się i on, i tamten. Najpierw powinniśmy się sami nauczyć pływać, dopiero potem ewentualnie możemy próbować ratować innych tonących. I to jest – jak powiedziałby Kant – postulat rozumu praktycznego.\n Zob. I. Kania, Ścieżka nocy, Kraków 2001, s. 104.\n Kruchość, chwiejność statusu duszy wyczuwa artysta. Wisława Szymborska w wierszu Trochę o duszy pisze: „Duszę się miewa. / Nikt nie ma jej bez przerwy / i na zawsze” [przyp. I. Kania].\n D. Czaja, Anatomia duszy. Figury wyobraźni i gry językowe, Kraków 2006, s. 309.\n U. Eco, C.M. Martini, W co wierzy ten, kto nie wierzy?, tłum. I. Kania, Kraków 1998, s. 67.\nz Edytą Biernacką rozmawia Maria Augustyniak\nNieświadomość wyraża się przez sny\nPrawda nas zaboli. O „Wściekłym psie” Wojciecha Tochmana\nz Ewą Bobrowską rozmawia Małgorzata Pasicka\nŚwiat z wrogami w tle\nz Ireneuszem Kanią rozmawia Małgorzata Pasicka


Tworzenie plików PDF | Jak utworzyć plik PDF | Adobe Acrobat DC\nZA DARMO w sklepie App Store\nZA DARMO w sklepie Google Play\nEdytowanie plików PDF\nNajlepszy kreator plików PDF — lepsze pliki PDF\nKonwertuj pliki w różnych formatach, na przykład dokumenty pakietu Microsoft Office i obrazy, na wysokiej jakości pliki PDF. Wystarczy kilka kliknięć.\nProgram Adobe Acrobat umożliwia konwertowanie dowolnych plików pakietu Office, obrazów i stron internetowych na wysokiej jakości pliki PDF, które wyglądają doskonale na każdym urządzeniu — komputerze, tablecie czy smartfonie. Zacznijmy pracę.\nKonwertowanie plików pakietu Office na format PDF\nSzybko przekształć dokument programu Microsoft Word, arkusz kalkulacyjny programu Excel lub prezentację programu PowerPoint w plik PDF o profesjonalnym wyglądzie, nie opuszczając aplikacji.\nKonwertowanie plików programu Word na format PDF ›\nKonwertowanie prezentacji programu PowerPoint na format PDF ›\nW kilka sekund od skanu do dokumentu PDF\nZeskanowany dokument lub obraz JPEG, PNG czy TIF możesz zoptymalizować oraz przekonwertować na obsługujący wyszukiwanie i edycję plik PDF.\nDowiedz się, jak konwertować skany i pliki JPG na dokumenty PDF ›\nKonwersja HTML-PDF? To proste.\nStrony internetowe możesz konwertować na pliki PDF, aby były łatwe do udostępniania, recenzowania i drukowania. Wybierz całą stronę, część strony lub połącz kilka stron w jeden dokument PDF.\nDowiedz się, jak konwertować strony HTML na pliki PDF ›\nRozdzielanie pliku PDF\nPliki PDF możesz dzielić na mniejsze fragmenty. W narzędziu do dzielenia plików PDF wystarczy wybrać liczbę stron, rozmiar pliku lub zakładki najwyższego poziomu.\nDowiedz się, jak podzielić plik PDF ›\nScalanie wielu plików w jeden dokument PDF\nDokumenty tekstowe, arkusze kalkulacyjne, wiadomości e-mail i inne materiały możesz połączyć w jeden uporządkowany plik PDF. Program pozwala zmienić kolejność i numerację stron w celu uzyskania oczekiwanego układu.\nDowiedz się, jak łączyć pliki ›\nDrukowanie do pliku PDF\nPlik możesz przekonwertować na format PDF z poziomu każdej aplikacji obsługującej drukowanie. Po prostu wybierz drukarkę Adobe PDF.\nDowiedz się, jak drukować do pliku PDF ›\nTworzenie plików PDF:\nOtwórz program Acrobat i wybierz polecenie Narzędzia > Utwórz plik PDF.\nWybierz typ pliku, z którego chcesz utworzyć dokument PDF (jeden plik, kilka plików, skan itp.).\nZależnie od typu pliku kliknij przycisk Utwórz lub Dalej.\nPostępuj zgodnie z wyświetlanymi instrukcjami, aby przeprowadzić konwersję na format PDF i zapisać plik w odpowiedniej lokalizacji.\nDowiedz się więcej o tworzeniu plików PDF ›\nRecenzowanie i komentowanie plików PDF ›\nKadrowanie stron dokumentu PDF ›\nWypełnianie i podpisywanie dowolnych formularzy ›\nNasze narzędzie online pozwala przekształcić plik programu Microsoft Word, PowerPoint lub Excel oraz dowolny plik obrazu w dokument PDF wysokiej jakości. Wszystko to odbywa się bezpośrednio w przeglądarce.\nUtwórz własny plik PDF\nDostępna licencja dla zespołów. Dowiedz się więcej


Pod tanzańskim niebem | goforworld.com\n54 lata niepodległości Tanzanii. Dotychczas świętowane dosyć uroczyście. Jednak każda impreza to dla państwa wydatek. W tym roku prezydent Tanzanii oficjalnie zawiesił świętowanie Dnia Niepodległości właśnie ze względu na koszty. Epidemia cholery, która od maja szaleje w obozie dla uchodźców, zmienia rzeczywistość.\nJohn Pombe Magufuli ogranicza wszystkie imprezy i wydarzenia, które nadwyrężają budżet niezbędny do walki z epidemią. W październiku odnotowano 4835 przypadki zachorowań, w tym 50 śmiertelnych. Liczby oczywiście rosną.\nTo nie do przyjęcia. Nie możemy świętować, gdy ludzie umierają na cholerę\n– oświadczył Magufuli, który wszelkie zaoszczędzone środki przeznacza obecnie nie czyszczenie miast.\nTanzania odzyskała niepodległość 9 grudnia 1961 roku. Dość bliska historia. Być może mądrość rządzących pomoże, aby w przyszłym roku można było świętować.


Wyniki PKB za 2009 r. pozwalają spokojnie patrzeć w przyszłość | OPINIE EKONOMICZNE\n← Kryzys obszedł się z nami łagodnie\nJakie firmy są w gospodarce najważniejsze? Małe, średnie czy duże? →\nWyniki PKB za 2009 r. pozwalają spokojnie patrzeć w przyszłość\nOpublikowano 4 marca 2010, autor: marekzelinski\nPo opublikowaniu przez GUS danych o PKB, pierwsze spojrzenie skierowałem na dane o nakładach brutto na środki trwałe. Rocznie nakłady inwestycyjne wykazały minimalny spadek o 0,5% w porównaniu do 2008 r. Należy podkreślić, że ZALEDWIE o 0,5%. Blisko rok temu były poważne obawy o dynamikę nakładów inwestycyjnych. W latach 2006-2007 inwestycje rosły w tempie 14%-19% rocznie. To była dynamika wyjątkowa po dwóch latach mizernego wzrostu (2004-2005). W 2008 nakłady inwestycyjne wzrosły o prawie 10%, głównie zresztą dzięki wysokiej dynamice w I i II kw 2008 r. W IV kw 2009 nakłady na środki trwałe wzrosły o realnie 1,6% w porównaniu do IV kw 2008. Oznacza to, że decydenci ekonomiczni nie wystraszyli się kryzysu i czujnie nadstawiali uszu, słuchając co się dzieje w gospodarce. Najgorszy scenariusz mógł być taki że, kiepskie rezultaty gospodarcze i oczekiwania mogły przełożyć się na odłożenie inwestycji. Mieliśmy taką sytuację jakieś 7 lat temu. Po wynikach IV kw ubiegłego roku, można wiec powiedzieć, że nam to tym razem nie grozi. Z punktu widzenia zmian PKB w 2009 w pewnym sensie nakłady inwestycyjne były neutralne. Mówiąc dokładniej, nominalna wartość nakładów inwestycyjnych w 2008 i 2009 była bardzo zbliżona (ok. 280 mld zł), więc w rachunku dekompozycji zmian PKB udział nakładów inwestycyjnych był śladowy. Wartość inwestycji w relacji do PKB w 2009 wyniosła 21%, co jest wynikiem niewiele większym od średniej dla Polski dla lat 1990-2008 (20%). W celu dogonienia państw rozwiniętych, byłoby pożądane utrzymywać udział nakładów o kilka pkt. procentowych wyższy, do czego – mam nadzieję i silne przekonanie – w najbliższych latach wrócimy.\nSpożycie indywidualne, które stanowi ok. 60% PKB, w IV 2009 wzrosło o 2,0% w porównaniu do IV kw 2008. Trzeci kwartał z rzędu roczna dynamika była na poziomie 2%. Jak na obecne czasy jest to wynik bardzo zadowalający i świadczący o tym, że społeczeństwo odnalazło kompromis pomiędzy ograniczaniem domowych wydatków a zbyt dalekim odejściem od dotychczasowego poziomu konsumpcji. W rzeczywistości wygląda to oczywiście mniej romantycznie, ponieważ dzielimy się na tych którzy stracili pracę lub którym ograniczono wynagrodzenia i na tych których sytuacja ekonomiczna nie jest zagrożona, więc nie rezygnują z dotychczasowej stopy konsumpcji.\nBardzo miłą niespodziankę sprawił udział wymiany zagranicznej w przyroście PKB. W I poł. 2009 obawiałem, się że udział tego składnika będzie malał. Tymczasem dokonując dekompozycji w ujęciu kwartał rok do roku, przez cały 2009 rok wyliczony nominał pokrywał ujemny wpływ zmiany rzeczowych środków trwałych. Mówiąc inaczej i w pewnym uproszczeniu, wzrost PKB o 1,7% w roku ubiegłym zapewniło nam saldo obrotów zagranicznych i spożycie indywidualne.\nPatrząc na PKB z drugiej strony, czyli poprzez jego wytwarzanie, to utrzymanie wzrostu PKB zawdzięczamy szeroko rozumianego sektorowi usług. To zresztą bardzo charakterystyczne dla okresów osłabienia gospodarczego, że sektory usługowe reagują wolniej podczas kiedy sektory produkcyjne przestają się przyczyniać do przyrostu PKB. Wyjątkową rolę odegrały działy gospodarki wchodzące w skład handlu i napraw. Wzrost wartości dodanej w III i IV kw 2009 w ujęciu rocznym sięgnął 6%, co oczywiście częściowo wynika z efektu bazy po słabych wynikach II półrocza 2008 a szczególnie IV kw 2008. Dzielnie spisało się budownictwo. Wprawdzie udział budownictwa w wytwarzaniu PKB to jedynie ok. 6%, to wzrost wartości dodanej o 4,7% w porównaniu do 2008 jest jak najbardziej godny pochwały, szczególnie jeżeli weźmie się pod uwagę rok ubiegły to okres dekoniunktury.


Wysłany: Nie Lis 12, 2017 23:05 Temat postu: Re: Historia Chełmu\n18:00-19:15\tSzkoła podstawowa nr 47, ul. Reformacka 18\tPowstanie wsi Chełm i jej najdawniejsze dzieje\n(do końca XVI w.)\tProf. dr hab. Klemens Bruski\n18:00-19:15\tZespół Szkół Ogólnokształcących nr 7\nProdukcja ceramiki na Chełmie\nod końca XVII w. do początku XIX w.\tdr Barbara Pospieszna\n[wtorek]\tdr Mirosław Marcinkowski\n18:00-19:15\tSzkoła podstawowa nr 47, ul. Reformacka 18\tChełm w rękach Kapituły Włocławskiej:\nod wojen szwedzkich po pierwszy rozbiór Polski\tProf. dr hab. Sławomir Kościelak\nBudowa osiedla Chełm-Orunia i późniejsze inwestycje\nWysłany: Nie Lis 19, 2017 12:45 Temat postu: Re: Historia Chełmu\nMyślę, że u organizatora cyklu wykładów czyli w Muzeum Historycznym Miasta Gdańska.\nWysłany: Nie Lis 19, 2017 12:56 Temat postu: Re: Historia Chełmu\nZ zapowiedzi wykładu nt Produkcja ceramiki na Chełmie wynika, że My - dawni Chełmianie - propagowaliśmy picie kawy w filiżankach których zdobnictwo stało się prekursorem wzornictwa kaszubskiego:\nWysłany: Pon Lis 20, 2017 15:29 Temat postu: Re: Historia Chełmu\nJa dopiero wczoraj wrocilem z Kolobrzega. Bylem tam 15 dni na kuracji.\nPod ktorym nr. Ty mieszkasz na Na Zboczu?\nJa mialem nr. 32.\nPani, ktora nasz dom kupila, jeszcze tam mieszka. Jest gleboko wierzaca.\nOwoce sie marnuja, bo ich sama nie moze zbierac i innym nie daje.\nMoj tata zbudowal ten dom w roku 1932. Ogrod ma 1.200 qm Pracowal jako stolarz modelowy na Stoczni Gdanskiej. Reperowal U-Boty. Dlatego nie wzieli go do wojska. Az 25.03.45 przyszedl z pracy w mundurze Volkssturmu, oddac ciuchy prywatne i musial sie stawic we Wrzeszczu. Jakby to nie zrobil, to by wisial na Aleji Grunwaldskiej z tarcza na szyji "Ich bin ein Volksverräter". Ja jako dzieciak widzialem to. Zywy poszedl do niewoli i szedl pieszo z kuzynem do Tczewa. Kuzyn wrocil w 1948, on nie.\nW 1996 matka dostala wiadomosc, ze zmarl 17.09. 1945 w lagrze w Pietrozawock, Karielska Respublika, 500 km na polnocny wschod od Leningradu.\nWysłany: Pon Lis 20, 2017 17:19 Temat postu: Re: Historia Chełmu\nCieszę się, że Pan odpisał😀 Ja mieszkam z drugiej strony, w okolicach nr-u 80. Czy te domy pracownicy stoczni dostawali z tzw. przydziału, czy budowali je za własne środki? Domy wyglądają bardzo podobnie, dlaczego? Czy wszyscy tak wtedy budowali czy może budował je ten sam właściciel? Kim byli Ci mieszkańcy? Gdzie pracowali, czy kobiety pracowały? Jak dostawali się do pracy? Pisze Pan o losach swojej rodziny, a co z innymi rodzinami? Jak potoczyły się ich losy? Jakiej byli narodowości, wyznania? Jakim posługiwali się językiem? Jak nazywała się ta ulica po niemiecku? Czy wyglądała podobnie do obecnej, czyli kocie łby? A może ta droga leży bez zmian od czasów położenia jej? Rany...Tyle pytań😀\nWysłany: Pon Lis 20, 2017 22:41 Temat postu: Re: Historia Chełmu\n(...) Jak nazywała się ta ulica po niemiecku?(...)\nW końcu Dieter odezwał się ?\n... wtrącę się : Schanzbergweg - czyli górski szlak, górska ścieżka, ścieżka pod górę...\nWysłany: Pon Lis 20, 2017 23:56 Temat postu: Re: Historia Chełmu\nWątek pokrewny nt dawnego Chełmu - prowadzony przez zacnych znawców tematu_warto tutaj zajrzeć\nWysłany: Wto Sty 02, 2018 18:58 Temat postu: Re: Historia Chełmu\nNieco historii wybranych ulic dawnego/obecnego Chełmu - na styku z Biskupią Górką i Zaroślakiem.\nWysłany: Pon Sty 22, 2018 12:42 Temat postu: Re: Historia Chełmu\nhttp://www.brg.gda.pl/aktualnosci/rewitalizacja/573-przewodniki-po-biskupiej-gorce-starym-chelmie-i-nowym-porcie przewodniki !!!\nWysłany: Pon Mar 05, 2018 7:51 Temat postu: Re: Historia Chełmu\nWysłany: Pon Mar 05, 2018 22:22 Temat postu: Re: Historia Chełmu\n... przeciągali z jej wydaniem 2 miesiące...\nDołączył: Sob Lis 03, 2018 22:39\nWysłany: Nie Lis 04, 2018 0:44 Temat postu: Re: Historia Chełmu\nSerdecznie gratuluję pasjonatom aktywności. Gratulacje Rychu40.\nCo do wydanej historii dzielnicy, to jest ona podsumowaniem wielu znanych i nieznanych faktów pięknej historii.\nAle. Właśnie ale. Zawiodła p. Alicja Marcinkiewicz. Opisując dział " Komando pracy jeńców wojennych na Chełmie (Arbeitskommando Stolzenberg) w latach 1941-45" zupełnie nie umiała umieścić wiadomości gdzie był ten obóz. Krąży przez wiele stron i nic.\nGdyby starała się trochę wgłębić.\nJest na youtube niemiecka kronika z budowy osiedla. Rewelacja prawda?\nSą zdjęcia na forach z budowy osiedla.\nJako, że mieszkałem ponad 50 lat przy ul. Worcella ( Tobruckiej), więc też mnie to interesowało. Docierałem do najstarszych mieszkańców. Pokazały się ślady-fragmenty wyposażenia obozu wykorzystywane w ogródkach. Sam widziałem okrągłe "koryto" myjni z kranami wokół. Dotarłem do osoby, która pamiętała narożny betonowy bunkier strzelecki strażników obozu na północnym rogu, bowiem był on ogrodzony wysoko, ze strażnicami na rogach.\nŚlady prowadziły do przeciwnego końca ul. Worcella, niż sądzisz.\nI prawda wyszła.\nJuż kilka lat temu odkryto w Londynie mapę amerykańską, na której dla 9 Armii Lotniczej zaznaczono m.inn. obiekty przemysłu zbrojeniowego i OBOZY JENIECKIE.\nUsytuowanie tego obozu potwierdza przebieg rowu przeciwczołgowego biegnącego od narożnika boiska S.P. nr. 13 w kier. północnym. Następnie przy skraju zachodnim budynku przy obecnej ul. Grabowskiego 9 i na wysokości budynku przy ul Worcella 20-24 odchyla się na pół-zachód(tam obóz jeńców brytyjskich) i przy schodach L.O. nr 7 skręca na północ nieoznaczoną uliczką, przecinając ul. Chałubińskiego, ogrodzone wysoką siatką boisko i zmierzał ukosem do ostatniego budynku przy południowej stronie ul. Lubuskiej(dzisaij to okolica przejścia przez ul. Sikorskiego ona zakręcie jej w prawo-do centrum) i dalej do ul. Pobiedzisko. To sam dobrze pamiętam.\nGłówne baraki mieszkalne(5) znajdowały się w poprzek budynku przy obecnej ul. Chałubińskiego 7. Reszta na zachód od budynków przy ul. Worcella 2-6 i 8-12 (na płd. od przepompowni OPEC).\nBudynek komendantury tego obozu był przy ul Worcella 44. Pobudowany później(1943/44). Nota bene w sali gimnastycznej późniejszej S.P. nr. 13 było pierwsze kino na POHULANCE.\nDrugi obóz (jeńców francuskich i belgijskich-ok. 1200 osób) był na Biskupiej Górce za koszarami. Tam odkryto niedawno ślady i świadka(więźnia) polskiego obozu. Budowali więźniowie polscy także osiedle Stolzenberg.\nTaka to międzynarodowa historia.\nWysłany: Czw Lis 08, 2018 22:09 Temat postu: Re: Historia Chełmu\n(...) Główne baraki mieszkalne(5) znajdowały się w poprzek budynku przy obecnej ul. Chałubińskiego 7. Reszta na zachód od budynków przy ul. Worcella 2-6 i 8-12 (na płd. od przepompowni OPEC).\nBudynek komendantury tego obozu był przy ul Worcella 44. Pobudowany później(1943/44). (...)\nPiszesz o barakach widocznych na poniższym planie Gdańska w sektorze E19 co odpowiada obecnej lokalizacji w tym miejscu_kliknij ? ---> patrz: sektor pomiędzy Chałubińskiego 7 i 11 oraz Grabowskiego 5...\nPlan Gdańska/mapa wojskowa brytyjskiego sztabu wojskowego z października'1944_kliknij\nJest to plan południowej cześci Gdańska skopiowany z map niemieckich i skorygowany ze zdjęciami lotniczymi i dodatkowo z informacjami alianckich wywiadów wojskowych. Reprodukcja mapy została wykonana przez US Army. Mapy terenów Europy Wschodniej w tym Gdańska wykonywane były we współpracy służb kartograficznych brytyjskich i amerykańskuich na podst. umowy zawartej w 1942r. Reprodukcją planów miast/map zajmowały się bataliony inżynieryjno-topograficzne lotnictwa - powyższy plan wykonany został przez 642 batalion inżynieryjno-topograficzny lotnictwa US Army...\nPS: na planie dokladnie widać zabudowania majątku Altdorf - z zachowanym do dzisiaj parkiem obok marketu Tesco...\nWysłany: Pią Lis 09, 2018 18:08 Temat postu: Re: Historia Chełmu\nTej mapie zawdzięczamy dokładną, pewną lokalizację.\nCo do Altdorfu.\nPamiętam go doskonale. Miałem tam kilku kolegów z klasy. Przetrwał do lat 80-tych.\nNa tej mapie jest też widoczny drugi majątek Altdorf. Na północnym skraju wsi. Na zachód od końca ul. Lubuskiej. Tuż za zejściem(zachodnim-pochylnią) częściowo do dzisiaj istniejącym do ul. Pobiedzisko. Stał na wysokości chodnika między obecną Al. AK i ogródkami działowymi. Trochę mniejszy od dworku południowego.\nWarto dodać, że obydwa majątki miały różnych właścicieli. I obydwa mieściły się granicach miasta. Zdjęcia obu są na FDG.\nChciałbym Cię zainspirować poszukaniem wywiadu z byłym jeńcem francuskim budującym Stolzenberg. Czytałem go. Bardzo ciekawy. Jeniec pamiętał dużo. Wywiad przeprowadzała kobieta. Ukazał się w Dzienniku Bałtyckim po sierpniu 1976r. Dostęp do Dz. B. jest w Bałtyckiej Bibliotece Cyfrowej.\nWysłany: Czw Paź 31, 2019 13:03 Temat postu: Re: Historia Chełmu