USŁYSZEĆ NAJWAŻNIEJSZE PRZESŁANIE\nKilkanaście dni temu wróciłem z Polski. Na nowojorskim lotnisku nie czuje się żadnej presji pandemicznej, jedynie maseczki przypominają o jej istnieniu. Zaś lotnisko w Warszawie daje odczuć, że żyjemy w świecie śmiertelnie zagrożonym przez Covid19. Kwarantanny i testy przy wjeździe oraz testy przed odlotem z Polski oraz wypełnienie dwóch formularzy, którze rzekomo będą potrzebne przy wjeździe do USA. Uzbrojony w paszport i wspomniane formularze stanąłem do odprawy paszportowej na lotnisku JFK. Urzędnika interesował tylko mój paszport, nie raczył nawet spojrzeć na pieczołowicie wypełnione przez zemnie formularze. Tak jakby pandemia koronawirusa była już tu historią. To dobrze, że tak to odbieramy. Jednak wspomnieniami nie raz będziemy wracać do dni, kiedy to w Nowym Jorku byliśmy budzeni nocą i świtem przeraźliwym głosem karetek pogotowia.\nNa początku pandemii, felietonistka Time Magazine, Belinda Luscombe zaczęła wychodzić na spacery ulicami Nowego Jorku, tylko po to, aby wyjść z izolacji i nawiązać kontakt z ludźmi. W swoim artykule pisze o swoich wędrówkach i spotkanych z ludźmi. Był wśród nich listonosz Archimedes, który od lat dostarczał jej pocztę, ale nigdy nie było okazji, aby porozmawiać ze sobą. Teraz rozmawiają prawie każdego dnia. Te rozmowy są bardzo potrzebne obojgu. Belinda regularnie odwiedza również Kenny’ego, nadzorcę pobliskiego budynku, „cudownego mężczyznę o pięknym duchu”, który wie wszystko, co dzieje się w okolicy i bez ogródek mówi co myśli o danej sprawie. Rozmowy ubogacały obydwie strony. Spotkała także Rama, właściciela hinduskiej restauracji, który mimo wielu trudności nie zamknął restauracji. Zaraził on Belindę swoim optymizmem. Wkrótce członkowie rodziny Belindy stali się stałymi klientami tej restauracji. Ram zaś poznał smaki każdego członka rodziny Belindy.\nJednak najbardziej ubogacający kontakt jaki Belinda zgłębiła w czasie pandemii\ndotyczył „interesującej młodej kobiety, która mieszkała w moim domu. Załam ją trochę, bo urodziłam prawie dwie dekady temu”. Humorzasta, ponura nastolatka, rozpoczynając studia opuściła dom. Wróciła do niego, gdy zajęcia na studiach zostały odwołane z powodu pandemii”. Belinda pisze: „Dziecko, które się wyprowadziło z domu, było wiecznie oburzone na coś, zwykle na mnie. Ta nastolatka, które powróciła i zamieszkała ze mną była rozsądną i uroczą młodą kobietą, która, ku memu zaskoczeniu śmieje się czasami z moich żartów”.\nTak wiele mamy sobie do powiedzenia i ofiarowania. Na drodze szczerego dialogu możemy się wzajemnie ubogać. Wystarczy się tylko otworzyć, wyciągnąć rękę. Życzliwie wyciągnięta ręka jest bardzo ważna i potrzebna, jednak najbardziej ważna i potrzebna jest ręka wyciągająca się do nas z nieba. Doświadczyłem tego, gdy osobiście zmagając się z koronawirusem. Nie obce były mi doświadczenia Belindy, ale to było najważniejsze. Po otrzymaniu pozytywnego testu na Koronawirusa proboszcz parafii Narodzenia NMP i św. Stanisława BiM w Ozone Park NY wyjechał z parafii. Zostałem sam z wiernymi, którzy w tym czasie potrzebowali jeszcze więcej troski duszpasterskiej. Zmagając się z chorobą spowiadałem przez zamknięte drzwi plebanii, święciłem przez okno pokarmy wielkanocne itd. Pewnego dnia zadzwonił telefon, zapłakany mężczyzna prosił mnie o spowiedź i udzielenie sakramentu chorych umierającej matce.\nPowiedziałem, że nie mogę opuszczać mieszkania, takie jest zarządzenie kurii i przemawiają za tym względy bezpieczeństwa. Jestem na kwarantannie i kontakt ze mną może być dla nich niebezpieczny. Zapewniłem go, że pomodlę się w intencji jego mamy. On jednak nalegał. Nie mogłem się temu oprzeć. Bo są ważniejsze sprawy niż urzędnicze zarządzenia czy lęk o własne zdrowie, czy życie. Podjąłem wszelkie środki ostrożności i ruszyłem do chorej. Wokół umierającej zgromadziło się kilkanaście członków rodziny. Dla umierającej i całej rodziny był to niezwykle ważny i wzruszający moment. Po udzieleniu sakramentu twarz umierającej wyłagodniała, a rodzinie jak to mówimy spadł kamień z serca. W ostatnim momencie życia umierająca i jej rodzina ukazali co w życiu jest bardzo ważne- spotkanie ze zbawiającym Bogiem. Mówią o tym czytania biblijne na dzisiejszą niedzielę.\nBywa jednak i tak, że człowiek nie oczekuje tej łaski Nieba i wrogo odnosi się do jej wysłanników. Ewangelicki teolog Dietrich Bonhoeffer w książce „Cena bycia uczniem Chrystusa” pisze, dlaczego tak się dzieje. Bycie apostołem prawdy Chrystusowej ma swoją cenę, a dzisiejszy człowiek szuka „taniej łaski” zbawienia. Bonhoeffer pisze: „Tania łaska to głoszenie przebaczenia bez skruchy, chrzest bez dyscypliny i wyrzeczenia, komunia bez spowiedzi, rozgrzeszenie bez spowiedzi osobistej. Tania łaska to łaska bez uczestnictwa w krzyżu Chrystusa, bez Jezusa Chrystusa, żywego i wcielonego”.\nDoświadczył tego w innych realiach, kilkaset lat przed Chrystusem prorok Amos, o którym mówi pierwsze czytanie na dzisiejszą niedzielę. Po śmierci Salomona w roku 922 przed Chrystusem, królestwo Salomona rozpadło się na południowe królestwo Judy ze stolicą w Jerozolimie i północne królestwo Izraela ze stolicą w Sychem, później w Samarii. W tym ostatnim królestwie stworzono własne miejsca kultu w Gilgal, Samarii i Betel. Wzrost zamożności i oddawanie czci bożkom pogańskim stały się przyczyną upadku moralności i sprzeniewierzenia się prawdziwemu Bogu. Do nich to został posłany prorok Amos, który głośno potępiał łamanie praw bożych, krzywdy wołające o pomstę do nieba, niesprawiedliwość, wyzysk biedaków.\nPewnego dnia Amos wszedł do królewskiego sanktuarium w Betel i wobec licznych tłumów zaczął potępiać nieprawość i zapowiedział karę, jeśli się nie nawrócą. Od miecza umrze król Jeroboam a Izrael będzie uprowadzony ze swej ziemi! Nie chciano go słuchać. Oburzony arcykapłan świątyni Amazjasz wyrzucił Amosa z sanktuarium, mówiąc: „Widzący, idź, uciekaj sobie do ziemi Judy! I tam jedz chleb i tam prorokuj! A w Betel więcej nie prorokuj, bo jest ono królewską świątynią i królewską budowlą”. Amos opuścił Betel, gdzie nie chciano go słuchać. W niedługim czasie spełniła się jego przepowiednia. Ostatecznie z Izraela zostało kadłubowe państewko wokół Samarii, które po paru latach zamieniło się w gruzy.\nJezus wysyła dwunastu uczniów, aby głosili Dobrą Nowinę o zbawieniu, o Królestwie Bożym. Udzielił im mocy duchowej, wobec której bezradne są wszelkie zakusy szatana. Przestrzega ich także przed przecenianiem wartości materialnych w pełnieniu tej misji. Powiedział, aby nie brali ze sobą „ani chleba, ani torby, ani pieniędzy w trzosie”. Do tych zaś, którzy nie przyjmą orędzia zabawieni odnoszą się słowa: „wychodząc stamtąd strząśnijcie proch z nóg waszych na świadectwo dla nich!” Tak jak to uczynił prorok Amos.\nGdy przyjmiemy orędzie Chrystusowe mamy stać się jego apostołami. O tym apostołowaniu tak pisze bł. Karol de Foucauld: „Moje apostolstwo musi być apostolstwem dobroci. Chciałbym być na tyle dobry, żeby mówiono: Jeżeli taki jest sługa, jakiż musi być Pan! Kapłan jest monstrancją, jego rolą jest pokazywać Jezusa: musi sam zniknąć i ukazać Jezusa. Starać się pozostawić dobre wspomnienie w duszy każdego z tych, którzy do mnie przychodzą. Stać się wszystkim dla wszystkich. Śmiać się z tymi, którzy się śmieją, płakać z tymi, którzy płaczą, aby wszystkich przyprowadzić do Jezusa” (Kurier Plus, 2021).


JĘK CZARNEGO WĘŻA (dramat, USA, 2006) - CANAL+ Film\nobsada: Samuel L. Jackson, Christina Ricci, Justin Timberlake, John Cothran Jr., Cedric Burnside\nLazarus (Samuel L. Jackson) jest porzuconym przez żonę farmerem i gorliwym katolikiem. Żyje skromnie, z dala od ludzi, bez żadnych luksusów i zbytków. Nie obraża się na los i Boga, ciężko pracuje, starając się opanowywać nieposkromiona agresję, która drzemie w jego duszy.\nPewnego poranka znajduje na drodze młodą, nieprzytomną, na wpół nagą dziewczynę. Rae (Christina Ricci) jest nimfomanką, której niepohamowany apetyt seksualny może wykorzystać każdy mężczyzna w miasteczku. Zwłaszcza teraz, kiedy jej ukochany Ronnie (Justin Timberlake) wyjechał, by zaciągnąć się do wojska. Rae trafia pod dach Lazarusa pobita i upokorzona niemal jak biblijna grzesznica Maria Magdalena. Lazarus jest prawdopodobnie pierwszym mężczyzną, który nie zamierza skorzystać z jej wdzięków. Chce za to wyleczyć ją z uzależnienia, zmusić by spojrzała na siebie z dystansu. W terapii niezbędny okazuje się metalowy łańcuch, który powstrzymuje dziewczynę przed ucieczką, doświadczenie Boga z pomocą wielebnego R.L. (John Cothran Jr.) i wreszcie czarny blues, a zwłaszcza piosenka "Black Snake Moan" Blinda Lemona Jeffersona.\nCRAIG BREWER to jedna z największych reżyserskich niespodzianek ostatnich lat. Kiedy jego drugi film pełnometrażowy "Hustle & Flow" stawał w szranki o Oscara za najlepszą piosenkę, nikt nie wierzył, że niecenzuralny hip-hopowy "It's Hard Out Here for a Pimp" ("Trudno jest tu być alfonsem") zdobędzie statuetkę. Prowadzący wówczas galę Jon Stewart pozwolił sobie na żart: "Uwierzycie? Martin Scorsese - zero Oscarów, piosenka o alfonsie - jeden Oscar".\nW "Jęku czarnego węża" Brewer znów uczynił muzykę motywem przewodnim. Tym razem jest to czarny blues z lat 20. Odtwórca roli Lazarusa Samuel L. Jackson osobiście wykonał w filmie piosenkę "Black Snake Moan", która miała premierę w 1927 roku. Nominowany do Oscara za rolę w "Pulp Fiction" i nagrodzony w Berlinie za "Jackie Brown" Jackson specjalnie na potrzeby "Jęku czarnego węża" nauczył się grać na gitarze. W filmie partnerowała mu Christina Ricci, aktorka, która zaczęła karierę od roli Wednesday Adams, latorośli ekscentrycznej "Rodziny Addamsów". Ricci stworzyła również pamiętne kreacje m.in. w dramacie "Monster" z oscarową rolą Charlize Theron i w allenowskiej komedii "Życie i cała reszta". W ukochanego Rae wcielił się natomiast Justin Timberlake, popularny piosenkarz, który z powodzeniem próbuje sił w aktorstwie (m.in. "Alpha Dog", "Edison"). Brewer oddaje w swojej produkcji hołd bluesmanowi R.L. Burnside'owi. W filmie zagrali dwaj jego wnukowie, Cedric Burnside i Kenny Brown, a postać wielebnego R.L. została nazwana na cześć muzyka.\nFilm z kilmatem, dobrą gra aktorów (Samuel L. Jackson jak zawsze w formie) no i przede wszystkim ŚWIETNĄ muzyką. Polecam wszystkim wielbicielom tej lepszej strony amerykańskiego kina!\nPewnie wykopał, bo użyłeś zgoła niecenzuralnego słowa :)\nAdmin dlaczego wykopałeś moją skromna recenzje? Zatem napisze inaczej\nJęk czarnego węża to historia dwuch skrajnie się różniących osób Jedna to młoda kobieta która żyje bez jakichkolwiek zachamowań a ta druga to głęboko wierzaca osoba w postaci farmera Film jest nudny a całość jest beznadziejna\nSamuel L. Jackson, Christina Ricci, Justin Timberlake, John Cothran Jr., Cedric Burnside\n4,6 5 1 31


Pomaga w życiu | Świat grafiki\n« Każdy zna\nOpłacalne to wszystko »\nNie ma się nad czym zastanawiać, że grafika będzie nam w tym wszystkim pomagała. Na spokojnie można się nad tym zastanowić. Ludzie o tym wszystkim wiedzą. Zawsze mamy w tym swoje opcje i zawsze mamy w tym swoje prawa. Korzystajmy z tego, jak tylko możemy. Pomaga w życiu i nie ma co ukrywać, że wiele będzie to wszystko zmieniało. Na to wszystko zawsze znajdziemy w tym swój sposób. Pomaga to w życiu. Na wszystko można znaleźć swoje możliwości. Nic złego nie będzie się z tym działo. Jakoś można to wszystko sobie przemyśleć. Nie ma w tym nic złego. Wszystko będzie naszą opcją. Pomaga to wszystko w życiu i nie ma z tym kłopotów. Wiele od nas zależy. Pomaga to wszystko w życiu, przecież korzystajmy z tego, jeśli tylko chcemy. Opcje będą dla nas zawsze, jeśli tylko będziemy chcieli w naszym życiu możemy się wspomóc grafiką. Na spokojnie znajdziemy w tym swoje możliwości. Wszystko zależy tylko i wyłącznie od nas. Nie obawiajmy się tego. Nie ma z tym kłopotów. Wiele w tym wszystkim będziemy mieli kwestii.


Program „Aktywny Samorząd” 2016 - Gdynia\nMiejski Ośrodek Pomocy Społecznej w Gdyni od 14 kwietnia 2016 r. rozpoczyna nabór wniosków w ramach pilotażowego programu „Aktywny Samorząd", finansowanego ze środków Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych. W 2016 roku, realizowane będą następujące formy wsparcia:\n- pomoc w uzyskaniu prawa jazdy kategorii „B",\n- pomoc w utrzymaniu aktywności zawodowej poprzez zapewnienie opieki dla osoby zależnej (dofinansowania do kosztów pobytu dziecka w przedszkolu, żłobku dla osób ze znacznym lub umiarkowanym stopniem niepełnosprawności, aktywnych zawodowo, pełniących rolę opiekuna prawnego dziecka).\nPomoc w uzyskaniu wykształcenia na poziomie wyższym (dofinansowania do nauki w szkole wyższej lub policealnej lub kolegium lub przewodu doktorskiego otwartego poza studiami doktoranckimi dla osób ze znacznym lub umiarkowanym stopniem niepełnosprawności).\nModuł II semestr letni - od 15 marca do 15 kwietnia 2016 r. Moduł II semestr zimowy - od 1 sierpnia do 10 października 2016 r. Moduł I od 18 kwietnia do 30 sierpnia 2016 r.\nSzczegółowe informacje udzielane są w siedzibie MOPS, ul. Grabowo 2, pokój nr 41 w godz. urzędowania: poniedziałki 11.00-17.00, wtorki, środy, piątki 8.00-13.00, czwartki - nieczynne. Informacje telefoniczne pod nr tel.: 58 625 93 36.\nFormularze wniosków można pobrać w siedzibie MOPS lub ze strony internetowej http://www.mopsgdynia.pl- zakładka „Aktywny samorząd".


Prawidła budżetowe i te droższe - dyskusje i porady - Page 26 - Buty - Forum But w Butonierce\nPrawidła cedrowe na allegro za 60 zł, oczywiście od firmy z paragonem.\nmam pytanie, chciałbym kupić pełne prawidła drewniane tylko nie wiem jak mam dobrać rozmiar takich prawideł. Rozmiar mojej stopy ( i takiej długości buty również kupuję) to 28.5 cm. Jakie prawidła polecacie do ok 60 zł?\nale znalazłem cedrowe za kilka złotych więcej:\nco polecacie i jak dobrać rozmiar prawideł do rozmiaru buta?\no ile towar będzie w ogóle dostępny, to moje prawidła ze "sklepu szewskiego" wyglądają następująco:\n- cedrowe - trzymają rozmiar (mam buty w rozmiarze 42,5/43 używam prawideł 43),\n- bukowe - są źle opisane (do buta w rozmiarze 42,5/43 prawidła 42/43 bardzo słabo wypełniają but)\na macie jakies sprawdzone miejsca gdzie mozna nabyc dobre prawidła?\nNie mamy, a 33 strony tego wątku traktują o uprawie roślin strączkowych\nTrzeba trochę poczytać, a odpowiedź na swoje pytanie otrzymałeś właśnie od Hargina.\nTe prawidła będą ok czy szukać czegoś lepszego?\nDoczytałem, że słabo wypełniają but, ale przy butach w rozmiarze 41,5 i 42 chyba będą ok?\nJeśli to jest to samo prawidło, co ze "sklepu szewskiego" to powinny być ok\nTak, to jest profil sklepu szewskiego.\nDzięki, w takim razie zamawiam 2 pary.\nCo do cedrowych od nich, dostałem info że będą dopiero za 2 tygodnie\nto i tak nieźle, bo czekam od 2 miesięcy\nMożesz zapytać tu czy jest Twoja rozmiarówka http://allegro.pl/prawidla-drewniane-cedrowe-pelne-rozmiar-40-i5975154478.html\nWczoraj odebrałem dokładnie te same prawidła, posiadam buty w rozmiarach 42, tylko w pięcie sa "chudsze" w porównaniu z cedrowych z klasycznych, a tak bez zastrzeżeń. Ja jestem zadowolony.\nA czy ktoś się orientuje, czy są prawidła robione z innych rodzajów drewna niż cedrowe i bukowe? Nie chodzi mi o coś na zamówienie w stylu heban ze złoceniami Ot ciekawość, czy jest na rynku coś innego.\nZ drewna lipowego (np. C&J, Cheaney).\nHej, informacyjnie - w recmanie są prawdła bukowe za 80 pln gdyby ktoś szukał stacjonarnie. Całkiem nieźle wypełniają but (potem dołączę fotki).\nedit: dodaję foto prawideł recmana.\nO taką właśnie ciekawostkę mi chodziło, dzięki!\nNie powiedziałbym, że to ciekawostka. Generalnie sporo producentów (głównie chyba droższych) robi z tego drewna prawidła.\nWcześniej nie słyszałem, ale też nie jestem mocno zorientowany w temacie.\nGdzie można obecnie kupić pełne prawidła cedrowe? Na allegro nie bardzo, w w/w Recmanie już niedostępne, w sklepie szewskim nie rozmiaru (r.43), podobnie w sklepie Kacperek, użytkownik Szewc24 miał niby ściągać z Francji, ale się w ogóle nie odzywa.\nPisałeś wczoraj, przepraszam, że nie odpisałem wcześniej, ale też nie miałem pewnego potwierdzenia. Odpowiedziałem Ci na priv.\nA propos sklepu szewskiego mała przestroga- radzę prosić obsługę o dokładne sprawdzenie, czy prawidła nie są pęknięte. Ja kupowałem ostatnio na miejscu 4 pary prawideł bukowych, na szczęście od razu zajrzałem do pudełek - dwie z nich miały pęknięcia. Obsługa przyniosła kolejne dwie pary, z których jedna miała pęknięcie. Przyniesiona kolejna para była w porządku, ale statystyka pokazuje, że warto zachować wzmożone środki ostrożności.\nmoże jakieś hurtowe zamówienie (forumowe) pozwoliłoby u nich na negocjacje ceny? ktoś kiedyś pytał?\nCzy ktoś wie, gdzie znajdę tego typu prawidła w rozmiarze 45 w podobnej cenie?\nSą już dostępne w sklepie szewskim. Przynajmniej były w sobotę.\nChyba właśnie podrożały. Natomiast bukowe kosztują 52 złote. Warto jednak wybrać się z butem (jednym lub kilkoma), bowiem rozmiar prawideł jest dość orientacyjny - jedne ścisną się bardziej, inne mniej, warto to sprawdzić.\nMam pytanie, zazwyczaj gdy kupuje buty to kieruje się długością wkładki w cm (wiadomo, u jednego producenta jest np. rozmiar 44 a u innego 45) dlatego mam problem jakie prawidła kupić, gdyż podany jest tylko rozmiar, a nie długość w cm? Zazwyczaj moje buty oscylują w rozmiarach od 44-45.


wypożyczalnia naczyń kraków ego objadania się bez wątpienia istnieje. Nie ma jednak nic wspólnego z celebracją posiłków, z zachwycaniem się każdym kęsem, z tworzeniem wręcz patetycznej atmosfery. Oj, nie. Uzależnienie od jedzeni\nCzy można być uzależnionym od jedzenia? To ciekawe pytanie, bo wiadomo że bez jedzenia zwyczajnie nie bylibyśmy w stanie przeżyć. Ale problem kompulsywnego objadania się bez wątpienia istnieje. Nie ma jednak nic wspólnego z celebracją posiłków, z zachwycaniem się każdym kęsem, z tworzeniem wręcz patetycznej atmosfery. Oj, nie. Uzależnienie od jedzenia wygląda obrzydliwie. I prowadzi do otyłości.\nEletric a connection that can moveE-dokumentacja- nowe przepisySmoke issue - how to reduce it?Dzisiaj na szybko o swetrachDentysta Zabrze 8 Biggest Lies About How to Choose a Chauffeur Szkolić z bhp w Białymstoku szybciej?Skupy aut i samochodów- krótko i na tematSolution for pipe`s problemDobry stomatolog ZabrzeInformacje o domach spokojnej starościAdres dla firmy - o wirtualnych biurachOto Plan Od A Do Z Aby naprawić elektronikę W 10 DniPracujesz za granicą? Zobacz jak dojechaćPrecyzyjna obróbka metali - plotery frezującePoligrafia oraz marketing- czyli reklamy drukowaneJak dbać o siebie? Kilka słów o zabiegach pielęgnacyjnychTłumaczeKilka faktów o zabawkachAdwokat w sprawie sądoweMaszyny budowlane w centrum uwagiSome interesting facts about plumbingA Ty jak zarządzasz swoją firmą? Tradycyjnie, czy nowocześnie?Zegarki na prezentWspaniały sposób na to jak przygotować się na wizytę u prawnikaCo z tymi geodetami?Ciepła ścianaDobry stomatolog Zabrze9 Największych Kłamstw O Tym Jak Pozycjonować StronyO powodach dla których Marokanki używają olejki


Poznań: 24 grudnia Wigilia Caritasu dla 1,4 tys. osób pod jednym dachem - Polityka i Społeczeństwo\nPAP • 9 grudnia 2019 - 06:38\n1,4 tys. miejsc zostanie w tym roku przygotowanych dla potrzebujących, uczestników Wigilii Caritasu na Międzynarodowych Targach Poznańskich. Rokrocznie 24 grudnia do posiłku wigilijnego w jednej z targowych hal siadają samotni, chorzy, ubodzy i bezdomni.\nZastępca dyrektora Caritasu Poznań ks. Łukasz Łukasik poinformował PAP, że Wigilia Caritasu to dla wielu jej uczestników jedyna szansa na wspólny posiłek wigilijny. Cały czas zbierane są pieniądze na jej organizację.\n"W przygotowaniach do Wigilii Caritasu na różnych etapach prac zaangażowanych jest tysiąc wolontariuszy z 13 wielkopolskich szkół oraz wolontariusze z Centrum Wolontariatu Caritasu. W przygotowaniu wigilijnych potraw pomogą również cztery zgromadzenia zakonne" - powiedział ks. Łukasik.


Finisz remontu kolejnej kamienicy przy ul. Mierniczej | www.wroclaw.pl\nFinisz remontu kolejnej kamienicy przy ul. Mierniczej\nZabytkowa kamienica przy ul. Mierniczej 10 we Wrocławiu odzyskała swój pierwotny wygląd. W budynku kończą się właśnie ostatnie prace zlecone przez Zarząd Zasobu Komunalnego. Tylko w tym roku gmina Wrocław na renowację trzech kamienic przy tej ulicy wyda prawie 10 mln złotych.\nKamienice przy ul. Mierniczej, źródło: ZZK\nUlica Miernicza we Wrocławiu to jedna z niewielu ulic, gdzie niemal w całości zachowała się przedwojenna zabudowa. W jej skład wchodzą ponad stuletnie kamienice, które wpisane są do rejestru zabytków i stanowią gratkę dla miłośników architektury. Ulica Miernicza, to również jedna z ulubionych ulic filmowców. Jej urokowi nie oparł się nawet Steven Spielberg, który kręcił tu zdjęcia do "St. James Place".\nKamienica z numerem 10 jest jedną z trzech kamienic przy ul. Mierniczej, która w tym roku na zlecenie Zarządu Zasobu Komunalnego została gruntownie wyremontowana.\n– Remont objął cały budynek, od dachu, przez elewacje, klatkę schodową, na piwnicy kończąc. Dzięki temu kamienica po ponad 140 latach zyskała swój pierwotny kolor elewacji. Są to głównie odcienie beżu i brązu. Każdy jej detal został starannie odtworzony pod okiem miejskiego konserwatora zabytków – wyjaśnia Tomasz Jankowski, rzecznik prasowy Zarządu Zasobu Komunalnego.\nNa remoncie zyskają również sami mieszkańcy kamienicy.\n– Budynek ocieplono. W mieszkaniach wybudowano toalety, dotąd mieszkańcy korzystali z ubikacji na korytarzu. Wymieniono również instalacje wodną, gazową i elektryczną – dodaje Tomasz Jankowski.\nPrace wykończeniowe w budynku przy ulicy Mierniczej 10 potrwają najpóźniej do końca października. Robotnicy nie znikną jednak z tej urokliwej ulicy. Równolegle po tej samej stronie trwa bowiem remont kolejnych dwóch zabytkowych kamienic. Zakończenie prac w budynkach 18 i 24 planowane są do końca 2020 roku.\nUl. Miernicza 10, źródło ZZK\nW ubiegłym roku na ulicy Mierniczej gruntownie wyremontowano kamienicę nr 15. Koszt tych prac wynosił blisko 3,5 mln zł.\nŁącznie w 2020 roku Zarząd Zasobu Komunalnego w imieniu gminy Wrocław na remonty m.in. wrocławskich kamienic, podwórek, chodników czy lokali przeznaczył ponad 60 mln zł.\nGruntowny remont kamienicy


Iron Brothers | Motorcycle Division\nOpublikowano Marzec 31, 2018, autor: Fabian Plama\nStaropolskim obyczajem dużo szynki życzę z jajem, miodu pełne baryłeczki oraz trochę gorzałeczki. No, a w lany poniedziałek – na kark wody pełen dzbanek.\nChińczycy kupują Yamahę.\nOpublikowano Marzec 22, 2018, autor: Fabian Plama\nBayerische Motoren Werke – trochę gruzu, szpachli i farby i proszę bardzo.\nOpublikowano Marzec 8, 2018, autor: Fabian Plama\nresztę dnia świętują chłopy.\nWynajmę kawalerkę przy Stacji Metro Ursynów\nOpublikowano Styczeń 20, 2018, autor: Fabian Plama\nWynajmę kawalerkę na Ursynowie w doskonałej lokalizacji. Stacja Metro Ursynów przed wejściem do budynku. Składa się ono z dużego pokoju półotwartej, widnej kuchni, łazienki i holu. Z pokoju wyjście na dużą loggie. Mieszkanie jest umeblowane, szafy w zabudowie, kuchnia elektryczna, lodówka, pralka. W pobliżu pełna infrastruktura. Cena najmu 1900 zł / miesiąc.+opłaty licznikowe (czynsz administracyjny wliczony w cenę najmu) Jednomiesięczna kaucja zwrotna 1900 zł. Wolne od zaraz.\nZnalazłem wymarzony motocykl Yamaha XJ6 niestety bez prawa rejestracji.\nOpublikowano Styczeń 16, 2018, autor: Fabian Plama\nChyba nie można wracać na kołach, ale na szczęście możliwa jest wysyłka.\nWrak Race Mysiadło 14.01.2018\nOpublikowano Styczeń 14, 2018, autor: Fabian Plama\nHurtowa sprzedaż pościeli – minimalne zamówienie 500 szt.\nOpublikowano Styczeń 13, 2018, autor: Fabian Plama\nNasza firma jest dystrybutorem tekstyliów takich jak pościel, poszewki, prześcieradła itp. bezpośrednio od producentów z Chin. Mówimy po polsku i chińsku.\nOferowane na tej aukcji prześcieradła sprzedajemy na rynek: Niemiecki, Angielski, Francuski, a także do Kazachstanu.\nPosiadamy wszelkie certyfikaty umożliwiające dopuszczenie naszych produktów na terenie UE i nie tylko.\nProwadzimy sprzedaż tylko hurtową z możliwością nadrukowania na życzenie kupującego wskazanego przez niego loga i opisu produktu w dowolnym języku. Minimalna ilość zamówienia 500 szt. (Cena FOB 12.40 $) Uwaga – cena 12.40 USD dotyczy jednej sztuki przy zakupie minimum 500 szt.\nOferujemy produkty najwyższe jakościowo co odzwierciedla cena. W przypadku złożenia zamówienia hurtowego dopuszczamy możliwość dopasowania wzoru pościeli do oczekiwań kupującego.\nProdukt można dotknąć i sprawdzić w naszym biurze w Warszawie, po wcześniejszym umówieniu telefonicznym. Przykładowe wzory przedstawiają zdjęcia.\nPościel wykonana z najwyższej jakości bawełny. Pościel jest delikatna w dotyku i trwała w praniu.\nDwie poszewki na poduszkę zapinane na zamek 1 szt – 60 cm x 70 cm\nPoszewka na kołdrę zapinana na zamek 1 szt – 160 cm x 200 cm\nPościel wysyłamy po złożeniu i opłaceniu zamówienia. Zapewniamy transport z Chin do Polski w oparciu o sprawdzone firmy spedycyjne.\nCzy łabędzie są smaczne?\nOpublikowano Styczeń 7, 2018, autor: Fabian Plama\n– Lucy czy łabędzie są smaczne?\n– …. hmmm bardzooooo, jednak kaczek nie lubię 🙂\nW głębi kaczki jeszcze nie po pekińsku.\nWynajmę ciche dwupokojowe mieszkanie przy Metro Słodowiec\nOpublikowano Styczeń 6, 2018, autor: Fabian Plama\nCiche dwupokojowe mieszkanie na Żoliborzu ul. Staffa w odległości 10 minut od Metro Słodowiec w idealnym stanie technicznym. Meble do ustalenia w zależności od preferencji najemcy. Lokal czysty po gruntownym remoncie przez nikogo wcześniej niezamieszkały. Wyjście na ogródek. Miesięczny koszt najmu 2.500 zł (czynsz wliczony w cenę najmu) + opłaty licznikowe tj. woda, prąd, gaz. Kaucja miesięczna 2.500 zł. Wolne od zaraz.


The Outer Worlds (PS4) okazja - NokautDnia.pl\nNokaut Dnia Dla graczy The Outer Worlds (PS4)\nKup teraz 109 zł 149 zł\nOszczędzasz aż 40rabat 27%\nThe Outer Worlds jest pierwszoosobową grą RPG w realiach science fiction. Opracowało ją studio Obsidian Entertainment, czyli zespół, w którego portfolio można znaleźć takie produkcje jak Star Wars: Knights of the Old Republic II - The Sith Lords, Fallout: New Vegas czy seria Pillars of Eternity. Została wydana poprzez Private Division – pod tą marką producent Take-Two Interactive pomaga niezależnym deweloperom. Pieczę nad tym tytułem objęli Leonard Boyarsky i Tim Cain, czyli deweloperzy, którzy kierowali pracami nad pierwszą odsłoną cyklu Fallout. Inspiracje tą serią (a zwłaszcza grą Fallout: New Vegas) są wyraźnie widoczne w The Outer Worlds.\nThe Outer Worlds rozgrywa się w XXIV wieku i prezentuje retrofuturystyczną wizję przyszłości, kiedy ludzkość ruszyła na podbój kosmosu, choć jej kultura i technologia przywodzą na myśl lata 40. XX wieku. Miejscem akcji jest odległa kolonia w układzie Arkadia (ang. Halcyon), do którego skierowano dwa statki z osadnikami. Gracz wciela się w członka załogi drugiej z tych jednostek, która z niewiadomych przyczyn zboczyła z kursu i zaginęła na kilkadziesiąt lat, pozostawiając tysiące zahibernowanych osadników na pastwę losu.\nPrzygoda inicjuje się, gdy bohatera (lub bohaterkę) z wieloletniego uśpienia budzi naukowiec Phineas Welles. Protagonist(k)a dowiaduje się od niego, iż kolonii – jakoby zarządzanej nieudolnie poprzez skrajnie biurokratyczne korporacje – grozi zagłada, a jedyną szansą na ratunek jest znalezienie sposobu, żeby wybudzić z hibernacji inżynierów i innych specjalistów, którzy składali się na załogę naszego statku.\nMimo tak zarysowanej sytuacji gracz ma dużą swobodę w kształtowaniu sytuacji w Arkadii i nie musi przyłączać się do Wellesa. Nic nie stoi na przeszkodzie, aby np. Zdradzić naukowca i sprzymierzyć się z korporacjami. Tym samym przygoda może zakończyć się na dużo odmiennych sposobów.


Chorzy na wypoczynku | Turystyka\nChore osoby, które bardzo często przez wiele tygodni nie opuszczają swoje domu również od czasu do czasu potrzebują chwili odpoczynku. To właśnie dla nich są organizowane przeróżnego rodzaju turnusy rehabilitacyjne, jak i również możliwość odpoczynku. Wiadomo, że dość trudno na coś takiego jest się dostać, jednak jeśli komuś mocniej będzie zależało, to oczywiście ma na to okazje. Śmiało można więc już dziś zastanowić się nad tym, w jaki sposób do tej pory podchodziliśmy właśnie do tych spraw, by można było zmienić swoje postrzeganie. Musimy wiedzieć o tym, że przede wszystkim chorzy również mają prawo do spędzenia troszkę czasu poza miejscem zamieszkania. To szczególnie ważne w momencie gdy do tej pory rzadko mieli okazje, lub tez spędzili dużo czasie w szpitalu. Warto jest na coś takiego mocniej zwracać swoją uwagę, a równocześnie sami też będziemy wiedzieli, jak to wszystko zrealizować w czasie.\nKażdy ma prawo do wypoczynku Niezależnie od tego czy się uczymy, czy pracujemy to i tak raz na jakiś czas mamy prawo sobie dłużej odpocząć. To właśnie z tego powodu zarówno wakacje jak i ferie to czas gdy ludzie masowo opuszczają swoje miejsce zamieszkania. Wiadomo, że nie zawsze może to być tak daleko jakby sobie tego życzyli, jednocześnie należy mieć...\nChorzy na urlopie Czasami dzieje się tak, że mimo wcześniejszego przygotowania możemy się rozchorować w czasie urlopu. To właśnie wtedy należy uważniej zacząć pakować do torby równie leki. Wiadomo, że nigdy nie wiadomo kiedy będą mogły się nam przydać. W Internecie można będzie znaleźć wiele przydatnych list z gotowymi lekarstwami, jakie zawsze warto jest mieć przy sobie. Dzięki...\nChorzy w czasie urlopu Wiadomo, że czasami choroba nie wybiera i dopasa osoby będące na urlopie. Pomimo tego, że na samym początku próbujemy załagodzić całą sytuację, jak i również stwierdzamy, że przecież to nic takiego. To jednak gdyż każdym dniem, a właściwie z każda godziną czujemy się coraz gorzej będzie się to mogło okazać dla nas niezwykle problematyczne. Jednocześnie...\nPoprzedni artykółGdzie można spać?\nNastępny artykół:Jaki sprzęt zabierać?


Strona głównaBlogArtykułyCo przykuje uwagę ucznia w Twoim ogłoszeniu?\nMimo, że wakacje pełni, w serwisie można zaobserwować już wzmożony ruch i zwiększoną liczbę zarówno ogłoszeń uczniów poszukujących korepetytora, jak i liczbę osób przeglądających ogłoszenia. Jak zapewne widzisz, ogłoszeń jest bardzo dużo, szczególnie z tak popularnych przedmiotów jak język angielski, matematyka, język polski czy chemia. Jak zatem zyskać przewagę nad pozostałymi i sprawić, by uczeń wyświetlił właśnie Twoje ogłoszenie i z Tobą skontaktował się w sprawie korepetycji?\nOto kilka krótkich, ale bardzo istotnych wskazówek.\n1. Bądź lepiej widoczny\nJak zapewne wiesz, w pierwszej kolejności wyświetlane są ogłoszenia wyróżnione. Warto zawalczyć o swoją pozycje na liście i tym samym zwiększyć szansę na dotarcie ucznia do ogłoszenia. Jeżeli jednak nie zdecydujesz się na zakup dodatkowego wyróżnienia to pamiętaj, że ogłoszenia niewyróżnione sortowane są po dacie ostatniego logowania oraz po aktualizacji ogłoszenia. Istotny jest także stopień uzupełnienia danych w profilu. Zadbaj więc o to.\n2. Bądź online\nNiezależnie od tego, jak wysoką masz pozycję ogłoszenia, nie zapominaj o logowaniu się na swój profil. Uczeń widzący ogłoszenie korepetytora, który nie logował się na swój profil od dłuższego czasu, raczej nie zdecyduje się na kontakt z nim. Istnieje duże prawdopodobieństwo, że korepetytor może nie odpisać na wiadomość, bo w końcu wcale tu nie zagląda.\nNa liście ogłoszeń, gdzie wyświetlane są wizytówki korepetytorów, uwagę w pierwszej kolejności przykuwa podane imię i nazwisko lub nazwa firmy, do której należy ogłoszenie. Podawanie nieprawdziwych danych, śmiesznych bądź nie ksywek, lub wpisanie niepełnych danych, zmniejsza szansę na kliknięcie w profil. Uczeń już na początku chce wiedzieć z kim ma do czynienia, na kogo może liczyć. Podawanie imienia i nazwiska w przypadku, gdy zajęcia prowadzone są przez firmę i wielu różnych korepetytorów, może ucznia wprowadzać w błąd. Wcale nie jest tak, że uczniowie szukają jedynie zajęć indywidualnych z konkretną osobą. Dlatego nie ma co się bać i należy podać na wstępie, że autorem ogłoszenia jest firma.\n4. Uzupełnij wersję skróconą\nJak zapewne wiesz, na wizytówce na liście wyświetlana jest tylko ograniczona liczba znaków. Aby ułatwić zadanie, w profilu w edycji ogłoszenia znajduje się pole „Wersja skrócona ogłoszenia”. Nie zapomnij jej uzupełnić. W przeciwnym razie treść będzie pobrana z głównego okna, gdzie opisujesz swoją ofertę. Może to skutkować tym, że na wizytówce pojawią się mało istotne informacje, nie zachęcające do kontaktu właśnie z Tobą.\n5. Nie bój się pisać o promocjach\nWielu korepetytorów posiada w swojej ofercie różne promocje. Są o zniżki za zakup większej liczby godzin nauki, pierwsza lekcja gratis, dodatkowe materiały edukacyjne oferowane do zajęć. Często te wiadomości można znaleźć pod koniec już ogłoszenia, a na początku zaś mnóstwo innych, ważnych, ale nie najważniejszych informacji. Nie bój się wpisać takich promocji i ofert do wersji skróconej. Dzięki temu będą widoczne od razu na liście wszystkich ogłoszeń.\n6. Dostosuj się do trendu\nCzy wiesz o tym, że uczniowie dzielą się na kilka kategorii? To osoby, które szukają pomocy w nauce, bo kiepsko idzie im w szkole lub mają trudności z samodzielną nauką, szukają konkretnego kursu przygotowującego do osiągnięcia postawionego celu, ludzie chcący rozwijać swoją pasję i poszerzać horyzonty. To 3 najważniejsze grupy. Zastanów się, do kogo kierujesz swoją ofertę. Załóżmy, że uczysz uczniów matematyki na poziomie szkoły podstawowej. Na początku roku ogłoszenia będą przeglądać osoby, które z góry wiedzą, że same nie dadzą rady z tym przedmiotem. Czyli szukają pomocy bieżącej plus ewentualne nadrobienie braków z klasy poprzedniej. Nieco później, po pierwszym miesiącu lub dwóch dołączą uczniowie, którzy mogą potrzebować pomocy w ukierunkowaniu do przygotowania się do olimpiad czy konkursów. Pod koniec semestru zaś zwiększy się liczba osób, które w pośpiechu i na ostatnią chwilę będą potrzebowały pomocy w zaliczeniu semestru i poprawieniu ocen. Zastanów się zatem, jak możesz zmieniać skróconą wersję swojego ogłoszenia, aby maksymalnie wpisać się w daną grupę uczniów.\n7. Podaj cenę\nNadal można spotkać wiele ogłoszeń, gdzie widnieje cena do ustalenia. Oznacza to, że korepetytor nie podał ceny lub zakresu cen podczas uzupełniania oferty. To zdecydowanie odstrasza a nie przyciąga ucznia. Czy szybciej wejdziecie do sklepu, w którym widzicie fajny ciuch na wystawie, wiedząc czy Was na niego stać czy ryzykując zawał serca po obejrzeniu ceny na metce?\nTak samo działa to z ogłoszeniami. Jeżeli prowadzicie zajęcia w kilku przedziałach cenowych, dodajcie cenę najniższą i najwyższą do swojej oferty lub przynajmniej średnią tych cen. Należy pamiętać, że każdy ceni swój czas. Uczeń szybciej skontaktuje się z korepetytorem, którego ogłoszenie znajdzie 2 podstrony dalej, a będzie miało podaną cenę i uzupełniony profil, niż z nauczycielem, który ma cenę do uzgodnienia. Bo w efekcie może się okazać, że taka cena widmo okaże się finansowo niedostępna dla zainteresowanego.\n8. Ułatw ze sobą kontakt\nJeżeli nie logujesz się na swój profil, nie masz możliwości odpisywania na wiadomości pozostawione w Twojej skrzynce wewnętrznej. Nie lubisz odpisywać? Zostaw swój numer telefonu. Część uczniów zdecydowanie woli tą formę kontaktu. Jest szybsza, łatwiejsza, a w rozmowie takiej można jaśniej i prościej określić swoje potrzeby i oczekiwania.\n9. Dbaj o stylistykę\nNajgorsze co może spotkać, to ogłoszenie polonisty z błędami ortograficznymi. Oczywiście w ujęciu bardzo ogólnym. Istotną kwestią jest dbanie również o słowo pisane w samej ofercie. Tekst bez polskich znaków, najeżony błędami, bez znaków interpunkcyjnych, czyta się bardzo źle. Poza tym nie pozostawia on wrażenia, że osoba w taki sposób pisząca, ma odpowiednie kompetencje do nauczania ( i to niezależnie od przedmiotu). Przeczytaj zatem swoje ogłoszenie zanim je opublikujesz.\n10. Pogrubienie i akapit nie gryzą\nW edytorze tekstu masz możliwość pogrubienia treści, skorzystania z kursywy, wypunktowania. Wyróżnienie najważniejszych w ogłoszeniu rzeczy sprawia, że czyta się ono szybciej, a oko od początku widzi najważniejsze informacje, które chcesz przekazać. Tylko nie przesadź w drugą stronę, ponieważ możesz uzyskać efekt zupełnie odwrotny. Jak przy każdej treści, a pewnie uczono Cię tego już w podstawówce, istotne są akapity. Każda nowa, a do tego wartościowa treść powinna zaczynać się od nowego akapitu. Ogłoszenie staje się wówczas przejrzyste, poukładane i łatwo o odnalezienie w nim interesujących ucznia rzeczy.\n11. Nie bój się pokazać\nZdecydowanie większą liczbę odsłon notują ogłoszenia, które mają dodane zdjęcie. Nie chodzi tu jednak o wstawienie byle jakiej grafiki. Misio, papuga czy emoji nie wygląda profesjonalnie. Jeżeli masz firmę, masz logo, wstaw je koniecznie do profilu. Dzięki temu na pierwszy rzut oka uczeń widzi, z kim będzie współpracował. Dla Ciebie zaś jest to dodatkowa promocja swojej marki. Częściej odwiedzane są również takie profile, na których widać zdjęcie korepetytora. Twarz zawsze przykuwa oko, dowiodły tego różne badania rynku reklam. Dlatego w samych reklamach, spotach telewizyjnych czy na billboardach często widać twarze lub całe sylwetki ludzi. Zasada działania w serwisie z ofertami korepetycji jest dokładnie ta sama.\n12. Zadbaj o opinie\nTemat wielokrotnie przez nas przypominany. Dzięki opiniom innych uczniów nowy potencjalny uczeń zyskuje dodatkowe informacje na temat Twoich metod nauki oraz tego, jak prowadzisz zajęcia. Jednak bardzo istotne jest, aby opinie były wystawiane przez prawdziwych uczniów. Sztuczne opinie, pojawiające się w ilości kilku dziennie, jedna dziennie, odstraszą zamiast przyciągnąć. Uwierz mi, to widać, chociaż możesz tego nie dostrzegać. Często pojawiające się opinie od ucznia w przypadku szkół nie będą wzbudzały podejrzeń. Przy kilku czy kilkunastu nauczycielach liczba osób uczących się automatycznie rośnie. Czy jednak przy korepetycjach indywidualnych systematycznie pojawiające się opinie każdego dnia lub co drugi dzień wzbudzają zaufanie? Jaki to korepetytor, że ma tak ogromną rotację uczniów?\n13. Video nie takie straszne\nCoraz więcej korepetytorów ma dodane w swoich profilach krótkie video. To świetny sposób, aby pokazać jak uczysz, przedstawić się nieco bliżej czy dokładniej zaprezentować swoją ofertę. Do przygotowania video nie potrzeba specjalnego sprzętu. Wystarczy telefon komórkowy z kamerą. Tym sposobem zyskujesz dodatkowy sposób na promowanie siebie czy swojej szkoły.\nTo tylko niektóre ze sposobów na przyciągnięcie uwagi ucznia do ogłoszenia. Reszta pozostaje w Twoich rękach. Pamiętaj, że najlepszą i do tego całkiem bezpłatną reklamą Twoich usług będzie zadowolony uczeń, który przyprowadzi swoich znajomych. A Ty będziesz mieć satysfakcję z dobrze wykonanego zadania. Powodzenia!\n15 maja 2017 - 1 min czytania\n19 maja 2021 - 1 min czytania


Akcja "Pirat" w Łodzi — Radio Łódź\npia, 09 kwi 2021 07:08:15 +0200\nAkcja "Pirat" w Łodzi\nDzisiaj (9 kwietnia) w Łodzi można spodziewać się wzmożonych kontroli prędkości. Policjanci zapowiedzieli akcję "Pirat".\nOd godziny 10 do 22 na terenie Łodzi zostaną przeprowadzone działania kontrolno-prewencyjne. Chodzi o ujawnianie rażących naruszeń przepisów ruchu drogowego, a w szczególności egzekwowanie od kierujących przestrzegania ograniczeń prędkości.\nW ramach akcji w mieście policjanci będą mierzyć prędkość z wykorzystaniem ręcznych mierników, jak i pojazdów wyposażonych w wideorejestratory. - Jeśli kierowca przekroczy dopuszczalną prędkość o co najmniej 50 km/h nie tylko dostanie mandat i punkty karne, ale straci też prawo jazdy na trzy miesiące - mówi sierżant sztabowy Jadwiga Czyż z KMP w Łodzi.\nW ubiegłym roku doszło w Łodzi do 918 wypadków drogowych, w wyniku których zginęły 24 osoby, a 1040 zostało rannych.\nKolejny pościg ulicami Sieradza [FILM] Pościg ulicami Sieradza. Dwóch policjantów rannych Śmiertelnie potrącił pieszego i atakował ludzi. Poszkodowany: "Bił mnie pięściami, był agresywny"


Pani inżynier od życia [Irena Cieślińska] << KLIKAJ I CZYTAJ ONLINE\n00996 026695 21123485 na godz. na dobę w sumie\nAutor: Irena Cieślińska Liczba stron: 216\nISBN: 9788380495487 Data wydania: 2017-06-28\nJuż w księgarniach: Jacek Kleyff Rozmowa Dariusz Zaborek Czesałam ciepłe króliki. Rozmowa z Alicją Gawlikowską-Świerczyńską Katarzyna Kubisiowska Rak po polsku. Rozmowa z Justyną Pronobis-Szczylik i Cezarym Szczylikiem Paweł Smoleński Szcze ne wmerła i nie umrze. Rozmowa z Jurijem Andruchowyczem Katarzyna Bielas, Jacek Szczerba Pamiętam, że było gorąco. Rozmowa z Tadeuszem Konwickim Marcin Rotkiewicz Mózg i błazen. Rozmowa z Jerzym Vetulanim Olga Święcicka Mnie nie ma. Rozmowa z Maciejem Nowakiem Małgorzata Czyńska Moje królestwo. Rozmowa z Edwardem Dwurnikiem Jakub Banasiak 15 stuleci. Rozmowa z Wilhelmem Sasnalem\nIRENA CIEŚLIŃSKA PANI INŻYNIER OD ŻYCIA Rozmowa z Magdaleną Fikus\nWszelkie powielanie lub wykorzystanie niniejszego pliku elektronicznego inne niż autoryzowane pobranie w zakresie własnego użytku stanowi naruszenie praw autorskich i podlega odpowiedzialności cywilnej oraz karnej. Projekt okładki Łukasz Piskorek / Fajne Chłopaki Projekt typograficzny Robert Oleś / d2d.pl Fotografia na okładce © by Beata Wielgosz Copyright © by Irena Cieślińska i Magdalena Fikus, 2017 Opieka redakcyjna Konrad Nowacki Redakcja Anastazja Oleśkiewicz Korekta Edward Rutkowski / d2d.pl, Aleksandra Jastrzębska / d2d.pl Redakcja techniczna Robert Oleś / d2d.pl Skład Sandra Trela / d2d.pl Skład wersji elektronicznej d2d.pl ISBN 978-83-8049-548-7 WYDAWNICTWO CZARNE sp. z o.o. czarne.com.pl Redakcja: Wołowiec 11, 38-307 Sękowa redakcja@czarne.com.pl Wołowiec 2017 Wydanie I\nSpis treści Seria Strona tytułowa Strona redakcyjna Szczęście Rosja. Co może być? Wszystko Krówki i krowy. Wojna Obroniłam doktorat i poszłam nakarmić dziecko Kto jadł dziś geny na śniadanie? Ameryka za pięć dolarów Darek, dusza zaczarowana Kobiety mojego życia Festiwal Nauki Niewola stalowej woli Przemijanie Wszystko sprowadza się to tego, jak uczyć Życie Przypisy\nSzczęście Czy nauka potrafi wyjaśnić, czym jest szczęście? Dość dawno temu „zapisałam się” do klubu wielbicielek książki Janusza Wiśniewskiego Samotność w sieci. Wiem, wiem, to nie jest książka dla intelektualistek, ale ja, będąc najwyżej inteligentką, jestem też kobietą i pan Wiśniewski trafił w moje emocje. W dziesiątkę! Na skrzydełku książki przeczytałam, kto to właściwie jest, i okazało się, że jeżeli nie intelektualista, to przynajmniej ciekawy i wybitny inteligent. I że zna się na chemii, informatyce, fizyce. Z doktoratem, habilitacją. Napisaliśmy do niego z Kawiarni Naukowej i zaprosiliśmy do nas z wykładem. Zaproponował tytuł: „Chemia miłości”. No proszę. Miłość można też opisać za pomocą terminów chemicznych. Podobnie można opisać odczuwanie szczęścia. I bardzo mi to nie odpowiada… Dlaczego? Czy nie po to się studiuje biochemię, żeby rozumieć takie rzeczy? W obu przypadkach nauka odnosi się do różnych hormonów, do neuroprzekaźników i neuromodulatorów. Mają one różne struktury, wytwarzane są w różnych częściach mózgu, ale także w różnych częściach ciała. Ich, jak to my mówimy, spektrum aktywności jest bardzo szerokie. Endorfiny blokują ból i przynoszą satysfakcję z wysiłku czy seksu, serotonina zwiększa urok towarzyski, dopamina daje zdecydowanie w dążeniu do celu, oksytocyna – satysfakcję z kontaktu fizycznego. Wydzielane są w nieznacznych ilościach, a efekt działania może być piorunujący. Działają na tak zwany ośrodek nagrody w mózgu. Otóż w tym wypadku, miłości i szczęścia, nie mam ochoty na analizę ilościową tego, co mi się wydzielało na nartach, w trakcie wspinaczki, w momentach bliskości z mężczyzną lub po dużym wysiłku umysłowym. Uczucia macierzyńskie? Proszę bardzo: endorfiny i oksytocyna. Miłość – serotonina. Nie umiem się pogodzić z takim opisem. Przecież genetycy robią podobnie, sprowadzając bujną biologiczną różnorodność do odpowiedniego koktajlu genów. Nie wiem, czemu przypisywanie różnych cech genom nie budzi mojego sprzeciwu. Zresztą psychologowie też twierdzą, że za odczuwanie szczęścia w pięćdziesięciu procentach odpowiadają geny (ciekawa jestem, jak to zbadali). Osobiście wyłączyłabym naukę z konieczności dociekania na temat tego, czy byłam w życiu szczęśliwa i czy kochałam. Pozostańmy przy porywach niedefiniowalnego nastroju. Praca naukowa daje Ci szczęście? Czasami. Opowiem Ci o tym za chwilę. Bo najpierw chcę jednak powiedzieć, że dla mnie poczucie szczęścia wiąże się raczej z czymś bardzo gwałtownym, pierwotnym, porywającym, zwierzęcym niemal. Takim, przy którym inne sprawy tracą znaczenie, bledną i odchodzą – czy ja wiem? Może nie w zapomnienie, ale zdecydowanie na dalszy plan. Jest ono przedsmakiem doskonałości. Triumfem. Wyraźnie odróżniam je od zadowolenia, które może trwać długo. Szczęście to chwila. U mnie zazwyczaj szczęście łączyło się z jakimś wielkim wysiłkiem fizycznym. Tak. Wielkim wysiłkiem i wielkim pięknem. I niejednokrotnie z mężczyzną – przynajmniej w tle. Tak jak po urodzeniu dziecka? Ależ, przepraszam Cię, co może być pięknego w porodzie? Wszystko mnie bolało, wcale nie uważałam tego za cudowne. Dzieci były udane, cieszyłam się, ale żeby mówić o porywach szczęścia? Bynajmniej. To opowiedz o porywach. Była wczesna, najpiękniejsza jesień w Tatrach. Ranki chłodne, w południe ciepło, słońce i oślepiający błękit nieba. Miałam dwadzieścia lat, przyjechałam na Halę Gąsienicową i poznani tam dwaj taternicy zabrali mnie na wspinaczkę. Nigdy w życiu się nie wspinałam, ale byłam sprawna, zwinna, no i obaj wydawali mi się godni zaufania, więc czułam się bezpieczna. Wyruszyliśmy wcześnie rano, oni nieśli te wszystkie liny i haki, a ja niosłam tylko siebie. Podeszliśmy pod zadnią, czyli wschodnią ścianę Kościelca, od strony Hali. Jest wiele wariantów wejścia na ten szczyt, nie wiem, którym szliśmy, potem już nigdy więcej się nie wspinałam. Przed wejściem w ścianę pokazali mi, jak się obchodzić z linami i hakami. Pamiętam tylko, że jednym z elementów tej drogi był komin, który się pokonywało, opierając stopy o jedną ścianę, a plecy o drugą. Prawdopodobnie Komin Stanisławskiego. Bardzo klasyczna droga. Tatrzańska piątka, ambitna jak na pierwsze wspinanie. Na szczycie panowie oświadczyli, że po przejściu drogi jest taternicki zwyczaj całowania się. Tam na górze doznałam takiego niesłychanego poczucia, że świat należy do mnie i wszystko jest przede mną. Stałam na szczycie. Nic piękniejszego w życiu nie mogło mi się zdarzyć. I nic piękniejszego już się nie zdarzyło? Zdarzyło się! Również w Tatrach. To był tygodniowy wypad narciarski do schroniska w Dolinie Pięciu Stawów. Spaliśmy w trzydziestoosobowej sali. Codziennie rano pastowaliśmy dokładnie nasze namakające skórzane buty narciarskie. A potem wychodziliśmy w teren. Wtedy można było chodzić po okolicy wszędzie, gdzie tylko oczy poniosą, nie było wyznaczonych szlaków, poza które nie należało zbaczać. Wychodziliśmy na jakąś przełęcz lub pod grań i – wiuuu, zjeżdżaliśmy, w nieruszonym przez nikogo śniegu, tak jak każdy z nas umiał. Oczywiście teren trzeba było znać. Prowadzący naszą grupę nie dość, że świetny narciarz i przewodnik, był jeszcze opalony, silny, szczupły i interesujący. Wieczorami, kiedy w grupach graliśmy w brydża lub rozmawialiśmy, pozwalał mi narzucać na ramiona swoją pikowaną, granatową ciepłą kurtkę, żebym nie marzła. Mężczyzna już jest, teraz pora na wysiłek. To był już ostatni dzień, załadowaliśmy plecaki i trzeba było zjeżdżać do Zakopanego. I wtedy on zaproponował zjazd górą, przez Kozią Przełęcz. Dziś sama nie mogę się nadziwić, że ja to wyzwanie podjęłam i że dałam sobie radę. Z całej grupy nikt inny się nie odważył. A ja miałam do niego bezgraniczne zaufanie, choć dziś wiem, że chwilami szarżował. Ruszyliśmy do Pustej Dolinki pod Zamarłą Turnią. Weszliśmy na tę przełęcz na nogach, zsunęliśmy się parę metrów, w stromym żlebie, byle wyrobić platforemkę na założenie nart. Z plecakiem na ramionach jeździ się inaczej, trudniej. Ciągnie do tyłu. Pamiętam dwa postoje – na kamieniu nad Zmarzłym Stawem, słońce fantastyczne. I potem na Karczmisku, obrót do tyłu, po raz ostatni spojrzenie na Tatry. To szczęście, o którym myślę, to chyba tam na górze, na przełęczy. A może już na Czarnym Stawie Gąsienicowym? Dzień był brylantowy – słońce, śnieg i nikogo tam przed nami nie było. Nic nie zostało powiedziane, choć ja chciałam doczekać się słowa lub gestu. Takie spojrzenia padały już w schronisku i oboje wiedzieliśmy, że jest między nami takie przyciąganie, że trudno je pokonać. Odprowadził mnie do autobusu, bo jechałam do rodziców, do Krakowa. Kupił wielki bukiet czerwonych róż i powiedział: „Daj mamie”. Zaczynam rozumieć wzór na szczęście – góry i taternik. Kiedy byłam na Uniwersytecie Stanforda, zorganizowaliśmy wyprawę do Wielkiego Kanionu. Dość elitarną, dla niedużej grupy, bo trasa, którą wybraliśmy, była nietypowa i wymagała pewnego górskiego przygotowania. Wielki Kanion to jedno z dwóch miejsc – obok Akropolu – które uważam za najpiękniejsze, jakie w życiu widziałam. Był kwiecień, na górze kanionu leżał jeszcze śnieg, lecz w miarę jak schodziliśmy w dół, robiło się coraz cieplej. Tak jakbyśmy wędrowali przez kolejne pory roku – zimę, przedwiośnie, wczesną wiosnę. Na dole było lato pełną gębą, dwadzieścia pięć stopni! Kwitły drzewa, przyroda szalała. Pamiętam zachwycające kolory skał. Za miejscowym przewodnikiem schodziliśmy po ścieżkach, których onegdaj używali ludzie pracujący przy wydobyciu srebra. Od czasu do czasu mijaliśmy stada dzikich osłów – być może potomków tych, które uciekły od pracy przy wyciąganiu srebrnego urobku. Nocowaliśmy trzysta metrów nad poziomem rzeki. Rozpaliliśmy ognisko. Przewodnik odradzał nam tę miejscówkę i przestrzegał, że jeśli przyjdzie ulewa, to zginiemy. Nie przyszła. Ale ochota na sen także już nie przychodziła. Spaliście w namiotach? W jaskiniach, wyżłobionych w ścianach tych wąwozów. To była prawdziwie pionierska przygoda. Poznałam wtedy chłopaka z wydziału chemii. Miałam wrażenie, że ja, jako człowiek z dziwnego, dzikiego, komunistycznego kraju, wydaję mu się wyjątkowo ciekawa… Och, proszę Cię. Ty sama jesteś ciekawa, nie musisz być ciekawa jako obiekt z muzeum komunizmu! W każdym razie zadawał mi mnóstwo pytań. Pytał niemal o wszystko, a ja mu opowiadałam o naszym życiu tutaj i przeglądałam się w jego pytaniach. To było niesamowite. Równie niezwykłe jak niezwykła i majestatyczna była przyroda dookoła. Wracaliśmy potem z kanionu samochodami i on domagał się, żebym jechała w ich samochodzie, bo – jak powiedział – z Magdą nigdy nie zaśnie i może jechać nawet całą noc. A szczęście naukowe? Pierwszy raz przyszło do mnie, kiedy już od kilku lat pracowałam w Zakładzie Biochemii Państwowego Zakładu Higieny, w pracowni profesora Shugara. Zajmowałam się wtedy wpływem ultrafioletu na związki, z których składają się kwasy nukleinowe. Te związki są wrażliwe na ultrafiolet, bo ultrafiolet pochłaniają, a taka dawka przyjętej jednorazowo energii potrafi dobrze w skomplikowanym układzie chemicznym namieszać. Wtedy badałam akurat urydynę, związek wchodzący w skład kwasu rybonukleinowego. Po odpowiednim czasie naświetlania urydyna już nie pochłania ultrafioletu. Mierzyć to można przyrządem zwanym spektrofotometrem. Nie było ich wtedy w Warszawie prawie wcale, jeden z nielicznych był w naszym instytucie. To w ogóle były czasy strasznej nędzy aparaturowej. Na świecie byliśmy chyba uważani za jaskiniowców! Dam taki przykład: substancję, którą naświetla się promieniami UV, trzeba umieścić w naczyniu wykonanym z kwarcu. Zwykła, szklana probówka nie przepuszcza ultrafioletu, więc i całe naświetlanie straciłoby jakikolwiek sens. A takie naczynko kwarcowe kupić można było tylko za dolary. Taka kuwetka warta była majątek. Kiedyś, przypadkiem, jedna mi się stłukła. To była klęska. Zastanawiałam się, czy nie złożyć natychmiast wymówienia. Odkupienie jej było całkowicie poza moimi finansowymi możliwościami. Cena w dolarach równała się moim dwóm miesięcznym pensjom, bo taki był czarny kurs dolara. Miałyśmy mówić o szczęściu, a nie o druzgocących niepowodzeniach, przypominam… Jeśli taką zmasakrowaną ultrafioletem urydynę zalkalizować, czyli podziałać na nią zasadą (pH na przykład 12), to to, co powstało po naświetlaniu, znowu zaczyna pochłaniać ultrafiolet, a całe przejście od ultrafioletowego niebytu do istnienia trwa około dziesięciu minut. W końcu osiemdziesiąt pięć procent urydyny wraca do swojej wyjściowej budowy, takiej, jaką miała, zanim zaczęliśmy eksperyment ze światłem. Co się dzieje z pozostałymi piętnastoma procentami – nie wiedzieliśmy. Nie wiedzieliśmy też, jakie przemiany chemiczne, jakie procesy zachodzą w ciągu tych strategicznych dziesięciu minut. Mały, malutki problem naukowy, mała, malutka zagadka. Zapewne zachodziły tam jakieś dynamiczne reakcje. Dziś dostępne są spektrofotometry – automaty, które potrafią mierzyć te zmiany dosłownie co parę sekund. Jest też wiele innych instrumentów do pomiarów szybkich reakcji. Wtedy trzeba było to robić ręcznie. Mierzenie zajmowało mi pewnie ze dwie minuty, a w tym czasie reakcja szła dalej! Nie mogłam w żaden sposób uchwycić szczegółów przejścia. Wtedy zrozumiałam, że skoro nie dam rady tego zmierzyć, muszę to po prostu wymyślić. Znałam jedynie strukturę cząsteczki przed naświetlaniem i po zakończeniu całego cyklu. Udało się? Wymyśliłam, chyba logicznie. To było moje pierwsze myślenie naukowe, choć pomiarów na zlecenie Shugara zrobiłam już bardzo dużo. I pamiętam właśnie to myślenie jako wielką drogę szczęścia. Nie pamiętam, co wymyśliłam. Pierwsza samodzielna publikacja? Ależ skąd. Publikację napisał Shugar sam, jak zwykle. Przemiany alkaliczne nie zostały w niej nawet skomentowane, co więcej – nie wiem, czy ustosunkował się do mojego pomysłu w rozmowie z kimkolwiek lub w dyskusji w pracy. Nie czułaś się zawiedziona? To z pewnością zaważyło na mojej drodze naukowej. Shugar, według mojej dzisiejszej oceny, był dobrym nauczycielem. Ale tylko dla bardzo młodych pracowników, nie dalej niż do stopnia doktora. Potem potrzebowaliśmy i więcej samodzielności – i więcej wyzwań. To naukowe szczęście, jakiego u niego w zakładzie doświadczałam, było jednak trochę ułomne. W porównaniu z niczym niezmąconym szczęściem z Koziej Przełęczy. A co jest na drugim biegunie, po przeciwnej stronie od ekscytacji z Koziej Przełęczy? Jak odbierasz ciosy, które zadaje Ci los? Jestem bardzo opanowana. Bardzo rzadko daję się ponieść emocjom, a nawet podejrzewam, że dość rzadko i dość słabe emocje odczuwam. Ale dwukrotnie w życiu zdarzyło mi się, że krzyczałam z bólu, krzyczałam jak zwierzę. Pierwszy raz, kiedy umarł mój ojciec. Wiedziałam, że umiera, byłam przy nim cały czas, ale kiedy lekarz powiedział: „To już koniec” – coś we mnie wstąpiło. W ogóle tego nie rozumiem. Krzyczałam, krzyczałam, krzyczałam. … Drugi raz, pamiętam, zadzwonił kierowca mojego męża, z redakcji. Powiedział, że Darek umarł. Darek nie był już wtedy moim mężem, ale ja tak samo do telefonu zaczęłam krzyczeć. I nie mogłam przestać. Takie dwa razy mi się przytrafiły i myślę, że to jest właśnie drugi biegun względem tego, co czułam na Kozim Wierchu i na Kościelcu. I to jest wszystko, co potrafię powiedzieć o szczęściu. I o nieszczęściu. Miałam spełnione życie. Jestem z niego zadowolona. Miałam okresy udane, nieudane. Robiłam różne rzeczy, również niemoralne, których nie powinno się robić. Miałam dzieci, miałam męża, mężczyzn, których kochałam, zrobiłam karierę naukową na swoją miarę. Wciąż coś się ciekawego w moim życiu dzieje. Jestem zadowolona. Te rzeczy niemoralne są najbardziej intrygujące. Uwodziłam mężczyzn, którzy mieli żony. Dawałam się uwodzić żonatym. A i sama wdawałam się w romanse, mimo że miałam męża. Więcej o tym nie powiem. Po tych tajemniczych zapowiedziach, które zdradzają pewne doświadczenie w materii, mogę chyba zapytać, jaki powinien być – Twoim zdaniem – mężczyzna. Po pierwsze, wypraszam sobie sugestie o bogatym doświadczeniu, bo całe moje doświadczenia można na palcach jednej ręki policzyć. Ważnych mężczyzn w moim życiu było pięciu. I pięciu mało ważnych. To nie była miłość – tych następnych pięciu. To było pożądanie, kaprys, wszystko obrzydliwe. Niemoralne. Daj spokój, to okropne. Ty mnie teraz nie podpuszczaj, żeby potem ten ksiądz, co mnie będzie spowiadał na łożu śmierci, dał mi rozgrzeszenie, a nie wypominał: „Pani to mówiła, że miała kilku żonatych mężczyzn”. Może nie byłam przesadnie wstrzemięźliwa. Ale i nie rozpustna, no jakże. Pierwszy raz związałam się z kimś w wieku lat dwudziestu, więc całkiem późno. A potem był przecież w moim życiu długi okres całkowitej abstynencji. To wtedy, kiedy chorowało moje dziecko. Byłam wciąż w pełni kobiecego rozkwitu i nie miałam nikogo. Oprócz męża, ale w tym czasie niewiele się już między nami działo. Siedem lat z okładem mogłam wytrzymać bez uczucia. Ja tylko zapytałam, po czym Twoim zdaniem poznać interesującego mężczyznę. Ale jeśli idzie o to, jaki mężczyzna ma być, to po pierwsze, musi mi czymś imponować. Nie wyobrażam sobie, żebym się miała czuć pewniej od niego. Wygląd ma znaczenie? Blondyn, szczupły, wysoki. Tusk jest w takim typie. Nie wiem, czybym podrywała Tuska, ale to jest ten typ mężczyzny. Takim mężczyznom rzadko podoba się taka kobieta jak ja, ciemna i duża, puszysta. Ale czasem się podoba. Powinien być sprawny fizycznie. Dobrze, żeby jeździł na nartach albo wspinał się w górach czy – bo ja wiem? – żeglował. Sporty halowe zupełnie Cię nie biorą? Halowe, czyli takie jak koszykówka? Zupełnie nie. Bokser też by mnie nie interesował. Mężczyzna musi być zdobywcą. Choć oczywiście – z drugiej strony – wolałabym, żeby nie zdobywał ośmiotysięczników w Himalajach. Po jaskiniach też wolałabym, żeby nie chodził. To już jest – jak dla mnie – zbyt niebezpieczne. Tego blondyna – patrząc na zdjęcie – to masz chyba zakodowanego po ojcu. Wiesz, patrzę na to zdjęcie i nie potrafię spojrzeć na niego jak na mężczyznę. To tabu musi być bardzo silne, ja po prostu wiem, że to jest mój ojciec. Ale tak, on zdecydowanie był takiego typu, jaki mi się podobał całe życie. Wygląd jest jednak dla mnie drugorzędny. Ja uwielbiam rozmawiać. Z mężczyznami w szczególności, więc najważniejsze, żeby było z nim o czym rozmawiać. Dwaj ważni mężczyźni w moim życiu – w tym oczywiście mój mąż – byli fantastycznymi rozmówcami. I umieli słuchać. Ja się nigdy z nimi nie nudziłam. Nie nudziłam się nawet wtedy, kiedy milczeliśmy, bo była między nami taka wspólnota, że wiedziałam, iż jesteśmy razem. Jednak – mimo tej wspólnoty – z Darkiem się rozwiodłaś. Rozwodziliśmy się za porozumieniem stron. Znajomy załatwił gdzieś, żeby było szybko, i kiedy skończyliśmy zeznawać, pani sędzia powiedziała: „Proszę państwa, ja państwu nie powinnam udzielać rozwodu, bo za nic nie potrafię zrozumieć, czemu się państwo rozwodzą”. A myśmy już ze sobą nie mogli wytrzymać. Ale jednocześnie przecież się lubiliśmy. To jest zresztą bardzo ważne, żeby się naprawdę lubić. Lecz nie każdy to rozumie. Ja zawsze ogromnie mojego męża lubiłam. Robisz na mnie wrażenie odważnej, bojowej osoby. Czy Ty się kiedyś czegoś bałaś w życiu? Teraz się boję. Zaczęłam się bać śmierci. Przez całe życie chyba nigdy o nic się nie martwiłam, z wyjątkiem tego czasu, kiedy chorowało moje dziecko. Na co chorowało? Moja córka urodziła się obciążona genetyczną nieuleczalną chorobą. Dość rzadką, w owym czasie w Polsce nierozpoznawaną. W skrócie polega ona na tym, że organizm nie przyswaja w żadnej formie witaminy D, więc choruje się na ciężką krzywicę. Jest to – dziś to już wiemy – mutacja w jednym genie, przekazywana z chromosomem X, dlatego dziewczynki, które mają dwa iksy, chorują lżej. W komórkach aktywny jest zawsze tylko jeden z chromosomów X. Jeśli jeden jest wadliwy, to zawsze można mieć nadzieję, że może zacząć działać ten „zdrowy”. Może, ale nie musi. One działają losowo, nie wiadomo, który z nich to będzie. U kobiety średnio w połowie przypadków uaktywnia się ten chory, a w połowie zdrowy, więc dziewczynka choruje „o połowę lżej” niż chłopiec, który przy zapłodnieniu „wylosował” wadliwy chromosom X i ma go we wszystkich komórkach. Oczywiście chłopiec mógł dostać w tym genetycznych rozdaniu zdrowy chromosom X i wtedy choroba całkiem go omija. To straszne zmartwienie. Zastanawiałam się, jaka ona będzie, moja córeczka. Co jej życie przyniesie? Czy będzie miała metr dwadzieścia wzrostu, krzywe nogi i nikt nie będzie mógł na nią patrzeć? Choroba dziecka sprawia, że masz jeden cel – robisz wszystko, co można, żeby ją pokonać. I zrobiłam wszystko, co można. Genetyczna – czyli dziedziczona po którymś z rodziców? Zazwyczaj tę chorobę się dziedziczy. To mutacja dominująca, więc chore dziecko ma zwykle przynajmniej jednego chorego rodzica. A myśmy oboje byli zdrowi, nie mieliśmy wadliwego genu. To zaś znaczy, że wada mojego dziecka jest wynikiem przypadkowej mutacji, co jest zdarzeniem bardzo rzadkim. Jak się dowiedzieliście o chorobie? Mojej zdrowiutkiej córeczce, kiedy tylko stanęła na nogi i zrobiła pierwsze kroki, zaczęły krzywić się nóżki. Lekarz rejonowy powiedział: „To nic, idzie lato, niech jak najwięcej czasu przebywa na słońcu”. Trochę mnie uspokoił. Ale mój tata nie dał się zwieść. Przyszedł, popatrzył na nią i się rozpłakał. I powiedział: „Magdusiu – pamiętam, tak słodko powiedział – musicie się dowiedzieć, o co tu chodzi”. Mieliśmy szczęście. Trafiliśmy na prywatnego pediatrę, który doczytał się w Głównej Bibliotece Lekarskiej, co to jest za choroba. Szczęście w nieszczęściu, że trafiło na dziecko biochemików. Profesor Shugar napisał do znajomych lekarzy w Kanadzie, wysyłając im wyniki biochemiczne. Traf chciał, że kiedy mój cudowny pediatra, doktor Jerzy Kansy – mam nadzieję, że ma w niebie ciepły kąt – postawił diagnozę, z Kanady przyszedł list potwierdzający to samo rozpoznanie. Nie było już wtedy żadnych wątpliwości. Wiadomo było, jak leczyć? Dziś, kiedy choroba ta jest lepiej poznana, dzieci leczy się od niemowlaka, zachowawczo, nie dopuszczając do pojawienia się objawów. Wtedy trzeba było operować. Staliśmy wówczas przed koniecznością podjęcia decyzji, czy operować od razu, czterolatkę, czy odłożyć zabieg. Problem polegał na tym, że podczas operacji mogło zostać uszkodzone coś, co się nazywa stożkiem wzrostu w kościach. Wtedy noga by jej nie rosła. Dlatego część ortopedów sugerowała, żeby czekać do momentu, kiedy dziecko przestanie rosnąć, dajmy na to do osiemnastego roku życia. Tak na wszelki wypadek. Bezpieczniej. Ale ja myślałam sobie: co ona będzie mieć za życie, niska, z takimi krótkimi, krzywymi nogami. Przez całe dzieciństwo i młodość będzie wyśmiewana, będzie krzywonogą kaczką. Och, zaraz będę płakać. To najtrudniejsze decyzje. Te, których skutki zaważą na życiu naszych najbliższych. Postanowiliśmy pojechać na konsultację do profesora Degi, bardzo zasłużonego ortopedy, do Poznania. Pamiętam, jak siedzieliśmy w takiej długiej kolejce, strasznie zdenerwowani. Weszliśmy, pokazaliśmy wszystkie zdjęcia, pokazaliśmy dziecko. Dziecko miało wtedy cztery lata i nogi jak obręcze. I on powiedział, że trzeba operować jak najszybciej. Żebyśmy się nawet nie zastanawiali. Miałam na oku dwie kliniki w Warszawie i nie wiedziałam, którą wybrać. Dega stwierdził, że chirurdzy i w jednej, i w drugiej są dobrzy, więc żebym zdecydowała się na ten szpital, który mi się bardziej podoba. Bylebym zdecydowała się szybko. A na koniec powiedział: „Zobaczy pani, to będzie dziewczynka z prostymi nóżkami”. Cudowny ortopeda, doktor Donat Tylman, zrobił prostowanie obu nóg naraz. Pół roku w gipsie, z tego dwa miesiące w szpitalu. Darek był w szpitalu codziennie rano, ja po południu. Nikt nam nie gwarantował, że to będzie jedna operacja, ale się udało. Operacja mojej córki była potem pokazywana studentom jako wzorcowa. Rentgena pooperacyjnego Shugar wysłał chirurgom w Kanadzie, a oni zażądali nazwiska ortopedy, tak im zaimponował! I potem po operacji, jak już zaczęła chodzić, zrobiłam jej zdjęcie i wysłałam je do profesora. Znowu mam łzy w oczach. Wyrosła na piękną kobietę. Z prostymi nogami, choć ktoś, kto wie, czym ta choroba się objawia, może u niej dostrzec większą niż przeciętna głowę. Kiedy ja wchodzę do sklepu z kapeluszami, sprzedawczyni mówi mi na dzień dobry: „No, chyba pani sobie żartuje”. Z Twoją córką wymieniałyśmy się toczkami do jazdy konnej. A żadnej mutacji nie mam. Mam jej zdjęcie sprzed operacji i po operacji i kiedy je porównuję, to myślę, że największe szczęście w życiu czułam wtedy, kiedy wstała z łóżka po operacji i zaczęła normalnie chodzić. Można myśleć o szczęściu jako o wspaniałym uczuciu, które cię spotyka w jakiejś sytuacji – ciekawe odkrycie, nowa znajomość itp. Ale można też, kiedy wygrzebujesz się z jakiejś otchłani nieszczęścia. I taką otchłanią była choroba mojego dziecka, a szczęście, największe w życiu, to ten moment, kiedy wstała po operacji i miała proste nóżki, i zaczęła normalnie chodzić. Tego szczęścia porównać ze słonecznym dniem na nartach przecież nie można, choć oba nazywam po polsku tak samo. A szczęście dzielone z innymi ludźmi? „Radość. Najbardziej zapamiętam z tych dni radość. Radość istnienia. Radość życia. Szczęście, że nic złego nie sprawdziło się, a wszystko, co wypełzło z mojego wnętrza i ukazało się, było dobre. Radość oceanu. Nocy i dni, nieba i wody. Brzmi to infantylnie i grafomańsko – wiem, ale takie mam właśnie odczucia. Radość, szczęście i piękno, poczucie miłości, spełnienia, wyzwolenia, które są piękne i banalne jak fototapeta. Nie da się ich przekazać innym bez popadania w śmieszność grafomanii, więc oddycham sam własnym szczęściem, wiedząc, że nie da się nim podzielić z innymi inaczej niż przez po prostu bycie lepszym jako ten nowy ja z przyszłości”. Tak napisał mi ostatnio mój syn. Łukasz przepłynął żaglówką Atlantyk, z Ameryki do Portugalii. Przysłał mi dziś piękną refleksję na ten temat. To opowieść o różnych ludzkich szczęściach. Żyje się z mężem, dzieckiem, potem wiemy, że żyliśmy obok siebie. Jakoś nie czujemy wtedy, że trzeba się poznawać, niewykluczone, że to niemożliwe, bo dzieli nas wiek i relacja rodzinna. I to by wymagało pełnej szczerości, a wtedy jest ona niepożądana. Potem my ich nudzimy, oni nas denerwują, są zbyt inni. A potem umieramy.\nRosja. Co może być? Wszystko Dlaczego studiowałaś biologię? Dziewczęca fascynacja ptaszkami i kwiatkami? Skądże znowu! Po prostu uważałam, że jestem za głupia do fizyki i matematyki. A że humanistyka była zakłamana, to już mi za wiele do wyboru nie pozostawało. I jeszcze, co należy uwzględnić, miałam, łagodnie mówiąc, nieciekawą nauczycielkę chemii. Za to bardzo inspirującą biolożkę. Jednak bardzo wcześnie wiedziałam, że żadne ptaszki czy kwiatki nie wchodzą w rachubę. Nawet na egzaminie wstępnym pisałam o ewolucji, a nie o gatunkach motyli. Po trzecim roku mieliśmy praktyki w lasach nad rzeką Moskwą. Siedzieliśmy przez kilka tygodni w głuszy i mieliśmy wymyślić sobie coś do zbadania. Cokolwiek, nikt nam tego nie narzucał. Zamiast obserwować gniazda albo robić zielniki, wymyślałam eksperymenty. Potwornie głupie, jak teraz sobie o tym myślę. I badałaś co takiego? Zbudowałam z jakiegoś plastiku rynienkę, a z obu jej stron przykładałam elektrody zasilane prądem stałym. Potem do rynienki wpuszczałam małe rybki i patrzyłam, jak one się zachowują, kiedy przyłożyć napięcie, i jak, kiedy zmienić bieguny – czy rybki zmienią kierunek, w jakim się poruszają? Sprawdzałam też, w jaki sposób reakcja na prąd zależy od długości rybek. To mnie interesowało o wiele bardziej niż badanie, co te rybki jadają, gdzie żerują i jakie mają zwyczaje. Te „badania” robiłam z dwiema koleżankami – Wierą i Walą. Nie przypadkiem potem wszystkie spotkałyśmy się na specjalizacji biochemii. Bez ptaszków i kwiatków. Cały eksperyment jednakże został zrobiony zupełnie źle, bo też nikt nas nie uczył, jak się powinno prowadzić doświadczenia. Nie mam pojęcia, czy w ogóle się tego studentów uczy. Nie miałam więc – dla przykładu – żadnej grupy kontrolnej, rynienki bez prądu. I nic też z tego eksperymentu nie wyszło, bo żadnej zależności nie udało mi się zauważyć. Być może zresztą rybki nawet się nie zorientowały, że pływają z prądem. A rybki posłużyły potem nauce, oddając swoje ciała na zupę dla młodych uczonych? Rybki były nałowione na zupę, a uratowało je nie tyle moje zacięcie badawcze, ile to, że okazały się zbyt drobne. Po ćwiczeniach z pływaniem w rynnie zostały wypuszczone. Inna sprawa, jak sobie poradziły po tych przejściach. Praktyki studenckie nad rzeką Moskwą. Na studia w Związku Radzieckim namówili Cię rodzice? W maturalnej klasie do szkoły przyszli ludzie, którzy powiedzieli nam, że jest taka fantastyczna możliwość wyjazdu na studia do kraju wolności i swobody. Kraju budującego komunizm. I mnie się to bardzo spodobało. A rodzice – zupełnie nie rozumiem dlaczego – nie protestowali. Może mojemu ojcu, jako ministrowi, nie wypadało protestować? Ale przynajmniej mógł mi przecież po cichu wytłumaczyć, że to nie jest najszczęśliwszy pomysł. Nie uczono Cię w domu drugiej, nieoficjalnej prawdy? Rodzice dopuścili, żeby indoktrynowała mnie szkoła, i nie starali się niczego prostować. W 1949 roku poszłam do liceum w Warszawie. Tam wszystkim nam kazali się zapisać do organizacji młodzieżowej, Związku Młodzieży Polskiej. To była taka organizacja jak Komsomoł, żeby nie porównywać do Hitlerjugend, bo jednak mniej radykalna. Och, jak trudno znajdować dziś właściwe słowa, zrozumiałe i adekwatne do tamtej rzeczywistości! W każdym razie ZMP przygotowywał jakoś do przyszłego socjalistycznego życia i wstąpienia do partii. Fenomen uwiedzenia młodej osoby przez ideologię został wielokrotnie opisany i nie będę się w to wgłębiać. Bez dodatkowej psychoanalizy mogę stwierdzić, że podobała mi się idea równości i sprawiedliwości i byłam karnym, nie za dużo rezonującym członkiem. Lubiłam się podporządkowywać i osiągałam kolejne stopnie w szkolnej hierarchii organizacji młodzieżowej (jedynej i słusznej). Zresztą wszyscy się zapisali do młodzieżówki, z wyjątkiem dwóch koleżanek, które natychmiast ochrzczono przez to czarną reakcją. Uważaliście je z tej racji za gorsze czy przeciwnie – za bohaterskie? Bohaterskie zupełnie nie. Inne. Dziwne. Ale nikt ich też nie prześladował. A w Związku Młodzieży Polskiej byłam odpowiedzialna za propagandę i agitację. Reszta tekstu dostępna w regularniej sprzedaży.\n<a href="https://cyfroteka.pl/ebooki/Pani_inzynier_od_zycia-ebookRO/p126305i227951" target="_blank" title="Pani inżynier od życia [Irena Cieślińska] - KLIKAJ I CZYTAJ ONLINE" > <img src="https://cyfroteka.pl/images/BRD.png" style="border:none;background:none transparent;box-shadow:none;-webkit-box-shadow:none;-webkit-border-radius:0;border-radius:0;" alt="Pani inżynier od życia [Irena Cieślińska] - KLIKAJ I CZYTAJ ONLINE"/></a>


Zalando Iconics Półbuty wsuwane black czarny oryginalne - Buty360\nButy360 › Buty damskie › Półbuty › Półbuty wsuwane › Zalando Iconics Półbuty wsuwane black czarny oryginalne\nZalando Iconics Półbuty wsuwane black czarny oryginalne\nPrezentowane Zalando Iconics Półbuty wsuwane black czarny oryginalne były tanio do kupienia w www.zalando.pl. półbuty wsuwane damskie mogą pełnić rolę butów codziennego użytku w kobiecej garderobie. Należy przypomnieć, że marka Zalando Iconics jest ceniona przez panie z całej Polski. A w tym razem chodzi o eleganckie Zalando Iconics.. więcej »\nPrezentowane Zalando Iconics Półbuty wsuwane black czarny oryginalne były tanio do kupienia w www.zalando.pl. półbuty wsuwane damskie mogą pełnić rolę butów codziennego użytku w kobiecej garderobie. Należy przypomnieć, że marka Zalando Iconics jest ceniona przez panie z całej Polski. A w tym razem chodzi o eleganckie Zalando Iconics Półbuty wsuwane black czarny oryginalne, które idealnie dopasowują się do kształtu stopy. Poznaj dokładną specyfikację obuwia i przekonaj się dlaczego są tak rozchwytywane.\nZalando Iconics Półbuty wsuwane black, materiał zewnętrzny: skóra, materiał wewnętrzny: skóra, podeszwa: tworzywo sztuczne, wyściółka: skóra, podeszwa: tworzywo sztuczne, Kształt obcasa: płaski, materiał zewnętrzny: skóra, nosek buta: okrągły, wyściółka: skóra, wzór: kolor jednolity, materiał wewnętrzny: skóra, zapięcie: brak, materiał: skóra.\nJeżeli pragniesz zobaczyć więcej podobnych butów to w naszym portalu znajdziesz półbuty wsuwane damskie firmy Zalando Iconics. Nakłaniamy do korzystania z rozbudowanej wyszukiwarki , która pozwoli na szczegółowe określenie takich wartości jak numer butów, cena czy kolor.\nSerdecznie zapraszamy do wyrażenia własnej opinii o butach Zalando Iconics Półbuty wsuwane black czarny oryginalne


Trzynasta emerytura. PiS przyznaje w końcu skąd te pieniądze - Money.pl\nStrona głównaEmeryturyTrzynasta emerytura. PiS przyznaje w końcu skąd te pieniądze\naktualizacja 20.10.2019 16:32\nPodczas lutowej konwencji PiS o trzynastce mówiła wicepremier Beata Szydło przedstawiając obietnice wyborcze. Wtedy wprowadzenie trzynastek - czyli dodatkowych emerytur w wysokości 1100 zł, dla wszystkich seniorów, bez względu na dochody, nazwała prezentem od Jarosława Kaczyńskiego.\n– Wspaniała wiadomość, prezent od Jarosława Kaczyńskiego dla wszystkich emerytów – tak o nowym świadczeniu mówiła Beata Szydło. (PAP, Radek Pietruszka)\nW TVP nazwano to świadczenie "jarkowym", a w ślad za telewizją zaczęli je tak nazywać politycy PiS. Teraz już po wyborach cytowany przez Fakt wiceminister rodziny i pracy Krzysztof Michałkiewicz ujawnia że na wypłatę trzynastej emerytury „pozwoliła dobra sytuacja Funduszu Ubezpieczeń Społecznych”.\n- Uproszczenie i uszczelnienie systemu poboru składek od przedsiębiorców zwiększyło wpływy do Funduszu Ubezpieczeń Społecznych. W lipcu br. kwota wpłat na indywidualne rachunki składkowe w ZUS była wyższa o prawie 9 proc. niż w lipcu ubiegłego roku - wyjaśnia cytowany przez dziennik wiceminister Michałkiewicz.\nTymczasem agencja ratingowa Moody's pyta wprost, dlaczego pomysłu nie można znaleźć w projekcie budżetu. Nie można, bo PiS, jak już pisaliśmy w money.pl, skorzystał ze sztuczki księgowej.\nZwolennicy PiS-u (Pieniądz i Stanowiska) gdy się obudzą, będzie za późno... czeka nas kolejna epoka tow. Gierka....\nCzy zna ktoś odpowiedz jak to jest że p.Szydło może mówić o prezencie od zwykłego posła p.Kaczyńskiego dla emerytów,to przecież są pieniądze nasze,brane z podatków wszystkich Polaków,a żeby było śmieszniej to nazwa tzw.jarkowe świadczenia,bogaty nasz p.poseł jak tak dzieli pieniędzmi podatników, czym się cieszyć przyjdzie czas na płacz za to rozpasanie.\nStare przysłowie mówi-"dają ,to bierz";"biją to uciekaj "!\npodobno to tuskowy grosz.\nTroliki z PO-KO, a gdzie nasze 150 mld OFE???????


Zgodnie z planem imprezy, my jako reprezentanci Centrum Pomocowego Caritas im. Jana Pawła II wraz z mieszkańcami innych domów pomocy społecznej min. z Elbląga, Ryjewa i Gdańska – Polanki uczestniczyliśmy w przemarszu na plażę, aby puszczać wianki na morskich falach. Na czele szła orkiestra i pięknie przygrywała. Ten radosny klimat i rytm przeniósł się na parkiet. Gospodarze zaprezentowali swoje talenty muzyczne i literackie, a my pokazaliśmy zdolności taneczne. Wraz z innymi gośćmi bawiliśmy się przy rytmach muzyki latynoskiej, a przygotowany poczęstunek wzmacniał nasze siły i energię.\nOprócz imprezy w naszej pamięci zostaną również piękne krajobrazy, które mijaliśmy podczas podróży. Krajobrazy bogate w lasy, jeziora i gospodarstwa.\nDzień obfitował w pozytywne doświadczenia i wrażenia. Wszystkim gościom mówimy Do miłego zobaczenia.\nBy admin|2008-06-25T23:29:00+02:00środa, 25 czerwca 2008|Aktualności|


Lot z Warszawy do Tokio od 10 do 17 wrzesnia\nWarszawa ⇄ Tokio\nStolica i jednocześnie największe miasto Japonii zachwyca różnorodnością! To niewątpliwie inny świat. Tego nie da się opisać. Po prostu musisz polecieć do Tokio i poczuć tę szaloną egzotykę! To miasto nigdy nie śpi.\nczwartek\t10 wrz 2020\tczwartek\t17 wrz 2020\tbagaż podręczny w cenie Sprawdź cenę!\nWarszawa – Phuket 2112 zł\nWarszawa – Korfu 264 zł\nWrocław – Kreta, Chania 289 zł\nKraków – Pafos 272 zł\nKatowice – Sycylia, Katania 191 zł\nWrocław – Madryt 247 zł\nKraków – Alicante 255 zł\nKraków – Marsylia 162 zł\nSantorini na wiosnę z Warszawy!od 539 zł Sprawdź Tydzień pełen słońca na Rodos! Przeloty i noclegi w ekstra cenie!od 536 zł Sprawdź Rajska Tajlandia w dobrej cenie z Warszawy!od 1588 zł Sprawdź Ciao Italia! Włoskie miasta na tani wypad z pysznym jedzeniem!30 ofert od 83 zł Sprawdź\nNasi użytkownicy szukali ostatnio tanich lotów z Mińska do Warszawy, z Katowic do Londynu oraz połączeń lotniczych z Johannesburga do Kapsztadu.\nPopularne wyszukiwania: Tanie loty z Okęcia do LaGuardia, tanie loty do Dubaju, Okazje na loty do Grecji, Okazje na loty na weekend z Wrocławia, Okazje na Cypr, Okazje na loty z Polski do europejskich stolic, najtańsze bilety z Warszawy do Lizbony, najtańsze bilety z Warszawy do Rzymu, loty krajowe, wyszukiwarka lotów, Loty z Krakowa do Egzotycznych Krajow.


Wiersze - bezcenna pamiątka po synu - Powstanie Warszawskie - polskieradio.pl\nWiersze - bezcenna pamiątka po synu\nOstatnia aktualizacja: 02.07.2014 08:00\n– Cudem ocalone z wojennych peregrynacji rękopisy Krzysztofa Stefania Baczyńska miała zawsze przy sobie. Marzyła o ich pełnym wydaniu. Nie udało jej się tego dożyć – mówiła Aniela Kmita-Piorunowa, cioteczna siostra Krzysztofa Kamila Baczyńskiego.\nAniela Kmita-Piorunowa, cioteczna siostra Krzysztofa Kamila Baczyńskiego wspomina Krzysztofa Kamila Baczyńskiego\nMiejsce upamiętniające powstańczy grób Krzysztofa Kamila Baczyńskiego na dziedzińcu Pałacu Jabłonowskich w Warszawie. Foto: Wikipedia/domena publiczna/Jolanta Dyr\nW 1947 r. niewielką część wierszy Baczyńskiego wydano w książce zatytułowanej "Śpiew z pożogi". Bardzo pomógł przy tym Ryszard Drapczyński, ojciec Basi Baczyńskiej, właściciel drukarni, który wydzierżawił maszyny wydawnictwu "Wiedza".\n– To było właściwie pierwsze po wojnie spotkanie publiczności literackiej z twórczością Krzysztofa, poza wierszami publikowanymi w czasopismach, przede wszystkim "Tygodniku Powszechnym", gdzie drukował je zaprzyjaźniony z Krzysztofem Jerzy Turowicz – opowiadała w Polskim Radiu Aniela Kmita-Piorunowa.\nJerzy Turowicz, zgodnie z ostatnią wolą matki Baczyńskiego, został opiekunem jego spuścizny - obok Kazimierza Wyki, Jerzego Andrzejewskiego i Jarosława Iwaszkiewicza. Jednak osobą, której Stefania Baczyńska przekazała rękopisy syna, była właśnie jej siostrzenica Aniela Kmita-Piorunowa. – Przed śmiercią, która przyszła 15 maja 1953, przekazała mi te wiersze, traktując to jako swego rodzaju testament. Prosiła, bym wydała tę poezję, kiedy to tylko będzie możliwe – wspominała kuzynka twórcy.\nPierwsze prawie pełne wydanie poezji Baczyńskiego ukazało się dopiero w 1961 roku Edytorem tomu "Utwory zebrane" była Aniela Kmita-Piorunowa, która w Polskim Radiu powiedziała, że w opracowaniu wierszy pomogła jej wcześniejsza współpraca ze Stefanią Baczyńską przy tomie "Śpiew z pożogi". – Jej podejście do twórczości Krzysztofa było bardzo ważne, ponieważ ona te wszystkie wiersze znała w okresie ich powstawania, potrafiła je uporządkować i odczytać niektóre nieczytelne miejsca. Była pierwszą czytelniczką tych utworów. Poeta zawdzięczał jej także wiele pomysłów – mówiła.


Krok szósty: wybierz kolory do biura – Aranżacje mieszkania\nMój blog osobisty:-)\nKrok szósty: wybierz kolory do biura\n28 października 2016 28 grudnia 2016 - Anna\nCzy wiesz, że czerwone dodatki, pobudzą Twoją aktywność? Zdecyduj się na nie, ale tylko pod warunkiem, że lubisz ten kolor. Do niczego się nie zmuszaj! Pomarańczowy, to także kolor energetyczny, jednak nikt nie wymaga abyś pomalował – tak całe ściany. Jeśli chodzi o „pobudzenie”, to całkowicie wystarczą, „drobne elementy”: czerwony telefon, pomarańczowe doniczki, żółta ramka na zdjęcie… Jakie kolory biura będą dla Ciebie najlepsze?\nKolory do biura – jak je wybrać?\nEksperci podpowiadają – kolory w Twoim biurze, muszą współgrać z Twoją osobowością! Usiądź i się zastanów: „W jakich kolorach czujesz się dobrze”? „Jakie są Twoje ulubione kolory”? „Czy umiesz stworzyć pasującą do siebie paletę barw”?\nJakie kolory do biura polecają „psychologowie”? Otóż osoby, które często czują się zmęczone, osłabione powinny otaczać się, wspomnianym już, kolorem czerwony. Jeśli nie wyobrażasz sobie, że w Twoim biurze, mogłyby się znaleźć, cokolwiek w czerwonym kolorze – to zajrzyj do sklepów! Zdziwisz się, jak wiele odcieni ma ten kolor i jak wiele dodatków jednak, „wpadnie Ci w oko”! Kolor błękitu nie jest „zarezerwowany” wyłącznie dla „ścisłych umysłów”. Jeśli szukasz „inspiracji” to „świeżych pomysłów”, to trafiłeś w 100%!\nO stylach raz jeszcze, czyli kuchnia minimalistyczna\nKrok siódmy: zamknij biuro po pracy!\nMeblePorta.pl – last but not least\nLazienkiPortal.pl, czyli wszystko o łazienkach\nKrok ósmy: Koszt urządzenia biura w domu\nKuchniePortal.pl – miejsce pełne inspiracji\nCopyright © 2017 Aranżacje mieszkania. All rights reserved.


Wypocznij w samym sercu magicznej Łodzi, nieopodal ul. Piotrkowskiej: 2-3 dni dla 1 lub 2 osób w Hotelu Reymont***. W cenie: śniadania lub śniadania i obiadokolacja, bilard, dostęp do sali fitness, WiFi, zabieg SPA (opcjonalnie). Kupony ważne do 20 listopada 2016 r.!, Łódź - TravelDeal.pl\nWypocznij w samym sercu magicznej Łodzi, nieopodal ul. Piotrkowskiej: 2-3 dni dla 1 lub 2 osób w Hotelu Reymont***. W cenie: śniadania lub śniadania i obiadokolacja, bilard, dostęp do sali fitness, WiFi, zabieg SPA (opcjonalnie). Kupony ważne do 20 listopada 2016 r.!\nOd 99 złIdź do ofertycena przed188 złzniżka47 %oszczędzasz89 zł\nByłam w tym hotelu po raz czwarty i mam nadzieję wkrótce tam znowu powrócę. Dogodna lokalizacja, przemiła i fachowa obsługa, która w każdej chwili jest pomocna, przyjazne nastawienie do zwierząt, przytulne wnętrza, bardzo wygodne łóżka i ogólna atmosfera sprawia, że w hotelu tym czuję się jak w domu. Serdecznie polecam!bradlicz, TripAdvisor.com To intrygujące miasto skrywa mnóstwo ciekawych, godnych odkrycia zakątków, jest miejscem wielu wydarzeń kulturalnych, oferuje też moc mnóstwo możliwości turystom biznesowym. Poczuj klimat Łodzi podczas pobytu w Hotelu Reymont***! Masz 7 opcji pobytu do wyboru! Pakiet 1.: pobyt dla 1 osoby: nocleg + śniadanie + 1 godz. w fitness roomie:1) 99 zł zamiast 188 zł za 2 dni (1 nocleg) Pakiet 2.: pobyt dla 2 osób: nocleg + śniadanie:2) 149 zł zamiast 256 zł za 2 dni (1 nocleg)3) 279 zł zamiast 496 zł za 3 dni (2 noclegi) Pakiet 3.: pobyt dla 2 osób: nocleg + śniadanie + 1 x obiadokolacja z lampką wina:4) 199 zł zamiast 356 zł za 2 dni (1 nocleg)5) 329 zł zamiast 596 zł za 3 dni (2 noclegi) Pakiet 4.: pobyt dla 2 osób: nocleg + śniadanie + 1 x obiadokolacja z lampką wina + 1 z 3 zabiegów do wyboru dla dwóch osób:6) 399 zł zamiast 816 zł za 2 dni (1 nocleg)7) 539 zł zamiast 1056 zł za 3 dni (2 noclegi) W opcji 2.-7.:- 2 godz. gry w bilard lub ćwiczeń w fitness roomie (albo po 1 godz. bilarda lub fitness) Zabiegi spa do wyboru z voucherem:1. Zabieg rewitalizująco-odżywczy2. Zabieg SPA na ciało3. Zabieg Anti-Age Paradise na dłonie i stopy Strategiczne położenieHotel jest położony w centrum Łodzi, w pobliżu Manufaktury, jednej z najbardziej znanych i reprezentacyjnych galerii handlowo-rozrywkowych w Polsce. Ulica Piotrkowska, główna ulica handlowa Łodzi, znajduje się jedynie 1 kilometr od hotelu, a do dworca kolejowego Łódź Kaliska można dojechać z obiektu w zaledwie 4 minuty. Przed hotelem znajduje się parking przeznaczony dla samochodów osobowych. WygodniePokoje są klasycznie urządzone i wyposażone w biurka przeznaczone dla gości biznesowych, bezpłatny dostęp do bezprzewodowego Internetu, TV z dostępem do kanałów satelitarnych, telefony, czajniki oraz lodówki. Rodzinny pobyt ułatwiają przygotowane specjalnie na potrzeby małych gości łóżeczka dziecięce oraz dostawki. Obiekt jest idealnym miejscem dla osób szukających tanich i jednocześnie komfortowych noclegów w Łodzi. Relaks w hotelu zapewni dawka ćwiczeń w dostępnym fitness roomie, uspokajający masaż albo rozgrywka bilardowa. Na gości czeka także bogata oferta zabiegów Spa. Łódź ma wiele obliczy!Dzięki doskonałej lokalizacji hotelu wszystkie atrakcje Łodzi będą na wyciągnięcie ręki. A jest co zwiedzać! Na liście miejsc, które koniecznie trzeba zobaczyć znajdują się m.in.:- ulica Piotrkowska- Księży Młyn- Manufaktura- Centralne Muzeum Włókiennictwa- Muzeum Kinematografii- Ogród Botaniczny- Cmentarz Żydowski Zabytków wielokulturowej Łodzi, miejsc związanych z kinematografią, kulturą oraz modą jest o wiele więcej! Kliknij Kup Teraz - odwiedź jedno z najbardziej wyjątkowych miast w Polsce! Kupony są ważne do 20 listopada 2016 r.!Ważne:Pobyt w Hotelu Reymont*** w Łodzi, 7 opcjiPakiet 1.: pobyt dla 1 osoby: nocleg + śniadanie + 1 godz. w fitness roomie:Opcja 1: 99 zł zamiast 188 zł za 2 dni (1 nocleg)Pakiet 2.: pobyt dla 2 osób: nocleg + śniadanie:Opcja 2: 149 zł zamiast 256 zł za 2 dni (1 nocleg)Opcja 3: 279 zł zamiast 496 zł za 3 dni (2 noclegi)Pakiet 3.: pobyt dla 2 osób: nocleg + śniadanie + 1 x obiadokolacja z lampką wina:Opcja 4: 199 zł zamiast 356 zł za 2 dni (1 nocleg)Opcja 5: 329 zł zamiast 596 zł za 3 dni (2 noclegi)Pakiet 4.: pobyt dla 2 osób: nocleg + śniadanie + 1 x obiadokolacja z lampką wina + 1 z 3 zabiegów do wyboru dla dwóch osób:Opcja 6: 399 zł zamiast 816 zł za 2 dni (1 nocleg)Opcja 7: 539 zł zamiast 1056 zł za 3 dni (2 noclegi)W opcji 2.-7.:- 2 godz. gry w bilard lub ćwiczeń w fitness roomie (albo po 1 godz. bilarda lub fitness)Zabiegi spa do wyboru z voucherem:1. Zabieg rewitalizująco-odżywczy2. Zabieg SPA na ciało3. Zabieg Anti-Age Paradise na dłonie i stopyPrzytulne pokoje z wygodnymi łóżkami, TV-sat., biurkiem do pracy, dostępem do Internetu, telefonem, czajnikiem, lodówką, codzienną prasąBardzo miły i profesjonalny personelRecepcja czynna 24 godziny na dobęŚwietna lokalizacja: w centrum Łodzi, w pobliżu ManufakturyKupony można łączyć w dłuższe pobytyPobyt dzieci do lat 6. - gratis!Kupony ważne do 20 listopada 2016 r.!Warunki:Ważność kuponów:od środy 24.08.16 do 20.11.161 osoba może kupić i wykorzystać dowolną liczbę kuponówKupony można łączyć w dłuższe pobytyPrzed zakupem prosimy o sprawdzenie dostępności miejscKonieczne rezerwacja telefoniczna lub e-mailowa na hasło: "Relaksuj się w Hotelu Reymont" oraz do gabinetu SPARezerwację można przełożyć lub odwołać na 7 dni przed planowanym przyjazdemZabiegi spa do wyboru z voucherem:1. Zabieg rewitalizująco-odżywczy2. Zabieg SPA na ciało3. Zabieg Anti-Age Paradise na dłonie i stopyDoba hotelowa trwa od godziny 14:00 do godziny 12:00 następnego dniaPobyt dzieci:- w wieku do 6 lat - pobyt gratis- w wieku 6-14 lat - dopłata 25 zł/nocleg (bez wyżywienia)- w wieku powyżej 14 lat - dopłata 40 zł/nocleg (bez wyżywienia)Można przyjechać ze zwierzęciem - dopłata 20 złNie ma opłaty klimatycznejParking dla gości w cenie 10 zł/doba zamiast 20 złOferta nie łączy się z innymi promocjamiMyDeal sp. z o.o. udostępnia platformę online, na której Użytkownicy mają wyjątkową możliwość kupowania towarów i usług od Partnerów (sprzedających) po rewelacyjnych cenachMyDeal w ramach niniejszej aukcji nie działa jako pośrednik turystyczny ani agent turystyczny, w rozumieniu art. 3 ust. 6 i 7 ustawy z dnia z 29 sierpnia 1997 r. o usługach turystycznych i wyłącznie umożliwia oferowanie w serwisie niniejszej usługi organizatorowi turystykiZawierasz umowę z: GRUPA HOTELI WAM Sp. z o.o., Św. Gertrudy 26-29, 31-048 Kraków, NIP: 6762278406, REGON: 356882180, KRS: 0000219989


Łowienie ryb zimą - jakie buty najlepsze? - poradniki Demar24\nŁowienie ryb zimą - jakie buty najlepsze?\nPrzy wyprawie po rybkę ważny jest nie tylko rodzaj wędkarskiego ekwipunku, ale również odpowiednia odzież i buty ochronne. Szczególną uwagę należy zwrócić na to w zimie, gdy niskie temperatury nie zachęcają w ogóle do wychodzenia z domu, a co dopiero spędzania wielu godzin nad wodą. Jednym z najpopularniejszych typów obuwia dla wędkarzy są kalosze. Nie jest to jednak jedyny słuszny wybór.\nZimowe wyjazdy wędkarskie zdecydowanie różnią się od wędkowania latem, wiosną, czy ciepłą jesienią. Przy niesprzyjającej aurze i ujemnych temperaturach amatorzy moczenia wędki powinni zwrócić dużą uwagę na ochronę przed wilgocią i zimnem. Narażeni są bowiem nie tylko na przemoczenie obuwia, ale również na przemarznięcie.\nButy dla wędkarza – na co zwracać uwagę?\nButy ochronne stosowane przez wędkarzy zdecydowanie różnią się od obuwia noszonego na co dzień, butów rekreacyjnych, czy nawet obuwia roboczego. Specyficzne środowisko, w którym poruszają się wędkarze stawia przed producentami obuwia duże wymagania. Dobre buty ochronne dla wędkarza powinny zagwarantować ochronę przed zimnem i wilgocią nawet wtedy, gdy ich użytkownik przez wiele godzin przebywa w pobliżu zbiornika wodnego przy ujemnych temperaturach, przemieszczając się przy tym po śniegu lub lodzie. Bardzo ważna jest tutaj właściwa ochrona termiczna. Dlatego wędkarze powinni zwracać uwagę na to, czy przeznaczone na zimowe wędkowanie buty są dobrze ocieplone.\nKluczową sprawą jest też ochrona przed wilgocią. Właśnie dlatego wielu wędkarzy i rybaków wybiera kalosze męskie. To doskonały wybór zwłaszcza wtedy, gdy podczas wędkowania konieczne będzie brodzenie po wodzie albo przedzieranie się przez gęstą roślinność w poszukiwaniu idealnego łowiska. Kalosze sprawdzą się również wtedy, gdy trzeba odplątać żyłkę zaplątaną w sitowie lub podebrać złowioną rybę.\nWarto zwrócić uwagę, że buty ochronne niezbędne są zarówno wędkarzom, którzy oddają się swojej pasji na brzegu zbiornika wodnego, jak i tym, którzy preferują wyprawy łodzią. Niezależnie od formy wędkowania, należy pamiętać, że w zimie kalosze powinny mieć dodatkowe ocieplenie. Doskonale sprawdzają się w takiej sytuacji kalosze ochronne z wielowarstwowym, wymiennym wkładem ocieplającym. Jeżeli wkład ulegnie po pewnym czasie zużyciu lub zniszczeniu, z łatwością można wymienić go na nowy. Przykładem takiego obuwia są kalosze wędkarskie Agro S albo kalosze myśliwskie Luna B.\nButy ochronne dla wędkarzy i rybaków\nAmatorzy wędkarstwa nie muszą jednak ograniczać wyboru obuwia do kaloszy. Okazuje się, że istnieje wiele innych modeli butów, które spełnią ich wymagania. To przede wszystkim buty myśliwskie oraz trapery. Wśród nich warto wymienić śniegowce myśliwskie Logan, które cieszą się doskonałą opinią nie tylko wśród wędkarzy. Ci, którzy mieli okazję ich używać, jako główne zalety podają doskonałe ocieplenie, dzięki któremu nawet po wielogodzinnym pobycie na łowisku, stopa utrzymuje ciepło. Atutem jest też poliestrowa, wodoodporna tkanina, która dobrze chroni przed wilgocią oraz wykonana z termokauczuku podeszwa, dzięki której użytkownik zachowuje stabilność na śliskiej nawierzchni. Buty cechują się też efektownym designem i, co bardzo istotne, są niezwykle wygodne i lekkie. O podobnych zaletach mogą mówić użytkownicy śniegowców Hunter Pro L oraz Yetti Pro 2.\nPoza kaloszami i śniegowcami wędkarze mają też do wyboru trapery. Podczas zimowej wyprawy na ryby bardzo dobrze sprawdzają się trapery Trek M6 BW. Ich atutem jest wodoodporna skóra nubuk oraz tkanina Cordura, która podnosi odporność obuwia na uszkodzenia mechaniczne, a tym samym przedłuża jego żywotność. Alternatywą mogą być również buty Traper X Pro, w których poza tkaniną Cordura i gumową podeszwą Vibram z odpowiednio ukształtowanym protektorem zastosowano też nowoczesny materiał ocieplający Thinsulate.\nPrzeznaczone do wypraw wędkarskich obuwie podczas długotrwałego przebywania w niekorzystnych warunkach musi gwarantować odpowiednią izolację termiczną i ochronę przed wilgocią. Odpowiednich modeli można szukać pośród cechujących się pożądanymi właściwościami kaloszy, śniegowców oraz traperów.\nŚniegowce HUNTER PRO L\nTrzewiki trekkingowe męskie TREK M6 BW


Sala weselna, bankietowa Kraków - miejsce na wesele w Krakowie | Zielone Tarasy\nŚniadania i Lunch Dnia\nMakarony i tortille\nDesery i lody rzmieślnicze\nDostawa i Catering\nZdrowe jedzenie Kraków\nWnętrza i widoki\nIdealne miejsce na Wasze wesele - sala weselna w Krakowie\nZnalezienie właściwej sali na wesele w Krakowie często nie jest prostą sprawą. Oczekiwania Nowożeńców odnośnie miejsca są bowiem różne, jak i kryteria, które stawiają przy jego wyborze. A przecież w dużej mierze od odpowiednio wybranego miejsca zależy czy dana impreza uda się, a goście będą bawić się na weselu aż do białego rana.\nZadzwoń: +48 12 631 13 00\nKomfortowa sala weselna w dowolnej aranżacji\nNa szczęście Kraków ma do zaoferowania restaurację Zielone Tarasy. Jest to miejsce, w którym organizujemy m.in. przyjęcia weselne. Dostępna dla klientów sala weselna może być dopasowywana do indywidualnych pomysłów i oczekiwań Młodej Pary w kwestii takich dodatków jak np. żywe kwiaty, świece czy inne elementy dekoracyjne. Chętnie też służymy swoim doświadczeniem w tym zakresie. Oprócz tego, sala weselna posiada klimatyzację. Stoły ustawiamy w taki sposób, aby goście mogli swobodnie bawić się przez całą uroczystość.\nNie zapominamy także o miejscu do tańczenia.\nSala na wesele z panoramą miasta w tle\nLokalizacja krakowskiej restauracji jest bardzo atrakcyjna. To bowiem miejsce, z którego można podziwiać miasto Kraków w pełnej okazałości. Z bogatych w roślinność tarasów rozpościera się bowiem panorama na Gród Kraka. Tam także można zorganizować imprezę weselną. Jeśli zatem planujesz wesele w Krakowie, to sprawdź nasz terminarz i zarezerwuj salę już dziś! Zapraszamy do kontaktu!\nZapraszamy do naszej sali bankietowej w centrum Krakowa, w której wyprawisz niezapomnianą uroczystość weselną. Jeśli szukasz miejsca, w którym wszystko zorganizowane będzie według Twoich wskazówek – doskonale trafiłeś! Skomponujemy dla Ciebie wyjątkowe menu, udekorujemy sale weselne zgodnie z Twoim wyobrażeniem, a samą imprezę obsłużymy dyskretnie i profesjonalnie. Lokale weselne mogą być różne, w Zielonych Tarasach zawsze dokładamy wszelkich starań, aby wszystko przebiegło zgodnie z planem i założeniami. Wiemy, jak ważny jest to dla nowożeńców dzień i chcemy, aby był on dokładnie taki, jak sobie wymarzyli.\nDla pary młodej skomponujemy wykwintne menu, uwzględnimy różne potrzeby i sugestie. Wszystkie dania przygotujemy ze świeżych składników. W kuchni stosujemy wyłącznie ekologiczne jaja od kur z wolnego wybiegu. Specjalizujemy się także w pysznych potrawach wegetariańskich i wegańskich. Bez względu na Twoje potrzeby i preferencje Twoich gości weselnych, ułożymy dla Ciebie idealną listę dań. Stworzymy wyśmienite menu z potrawami kuchni świata oraz regionów Polski. Powiedz, czego potrzebujesz, a nasi kucharze z radością i znawstwem przygotują to dla Ciebie! Zaskocz swoją rodzinę i przyjaciół fantastycznym jedzeniem i dzielcie radość przy wspólnym stole. Zielone Tarasy to wymarzone miejsce dla wszystkich ceniących sobie jakość posiłków, ich smak oraz elegancki sposób podania.\nOrganizowane u nas przyjęcia weselne to kwintesencja elegancji i dobrego smaku w rozumieniu dosłownym i metaforycznym!\nZielone Tarasy to idealne miejsce na wesele w Krakowie! Doskonała lokalizacja w centrum miasta i zachwycający widok rozpościerający się z okien to nasze atuty. Dysponujemy piękną oranżerią oraz ukwieconymi tarasami, na których spędzisz niezapomniane chwile podczas ciepłych miesięcy. Spektakularna panorama miasta oraz górskich pasm Beskidów to otoczenie, w którym przyjęcie weselne stanie się prawdziwie magicznym wydarzeniem. Sala bankietowa jest w pełni klimatyzowana, co zapewnia komfort nawet podczas bardzo intensywnej weselnej zabawy.\nMarzysz o konkretnym wystroju? Wiesz, jak powinna wyglądać idealna oprawa Twojego przyjęcia weselnego? Skontaktuj się z nami! Z przyjemnością stworzymy dla Ciebie perfekcyjną przestrzeń. Wystarczy, że powiesz, jakie są Twoje oczekiwania w zakresie kolorystyki, charakteru wystroju i dodatków, a my zajmiemy się każdym, nawet najdrobniejszym detalem. Sala weselna w Zielonych Tarasach to wnętrze, które łatwo udekorować w dowolnym stylu.\nZorganizowaliśmy już setki przyjęć dla większych i mniejszych grup, dzięki czemu potrafimy dostosować przestrzeń idealnie do potrzeb gości, przewidzieć wiele sytuacji oraz doradzić. Jeśli masz ogólny pomysł, ale potrzebujesz, aby ktoś pomógł Ci go sprecyzować – skontaktuj się z nami. Zapraszamy Cię do obejrzenia galerii i odwiedzin w lokalu.\nStworzymy dla Ciebie niezapomnianą i wyjątkową atmosferę, zadbamy o płynny przebieg imprezy i sprawimy, że zarówno Ty, jak i Twoi goście spędzicie niezapomniany czas. Urządź swoje wesele w Zielonych Tarasach – restauracji z widokiem na piękno architektury i natury.\n+48 12 631 13 00\n© Zielone Tarasy 2021


Lama solna - działanie pozytywne i szkodliwość - amber-mania.pl\nRedakcja amber-mania.pl Opublikowane w 9 grudnia 2020\nLampa solna to idealny element dekoracyjny do naszych wnętrz. Jest elegancka, tworzy w mieszkaniu przytulny nastrój oraz ma pozytywny wpływ na nasze zdrowie. Co warto wiedzieć o lampach solnych?\nLampa solna powstała najprawdopodobniej na początku ubiegłego wieku w Wieliczce. Jest to fragment bryły solnej, który jest wyposażony w żarówkę oraz kabel elektryczny z włącznikiem. Stoi na drewnianej podstawie i bardzo często obudowana jest drewnianymi elementami.\nBryły solne mają niepowtarzalne kształty, które wyglądają niezwykle elegancko w mieszkaniach. Idealnie wpiszą się w styl skandynawski, rustykalny czy klasyczny. W mieszkaniu industrialnym przełamią surową i minimalistyczną stylistykę.\nWłaściwości lampy solnej\nLampa solna wykazuje właściwości lecznicze. Wiele osób podkreśla jej właściwości relaksacyjne, uspokajające. Równie wiele osób zauważa u siebie poprawę samopoczucia oraz umiejętność koncentracji.\nLampy solne wykorzystywane są do terapii kolorem. Jest to spowodowane szeroką gamą barw, jakie można uzyskać dzięki lampom. Ich różnorodna intensywność oraz odcień delikatnych, bladych lam po lampy, których kolor po zapaleniu zbliża się do intensywnej czerwieni powoduje, że lepiej się czujemy i wraca nam dobre samopoczucie.\nLampa solna wspomaga zasypianie i relaksuje przed zapadnięciem w zdrowy i głęboki sen. Z tego powodu warto zadbać, by lampa znalazła się na nocnym stoliku, szafce nocnej czy komodzie, która jest w pobliżu łóżka.\nWarto lampę solną postawić również w pobliżu telewizora lub monitora komputera. Dzięki swoim właściwościom będzie neutralizowała pole elektromagnetyczne wytwarzane przez sprzęt elektroniczny.\nLampy solne wytwarzają jony ujemne, które neutralizują jony dodatnie przyciągające bakterie, grzyby, wirusy i inne zanieczyszczenia. Jest ona bardzo pomocna dla alergików. Lampa solna neutralizuje alergeny, które mogą znajdować się w naszych sypialniach i pokojach dziennych.\nLampa solna szkodliwość nie jest poparta naukowymi dowodami. Niektórzy obawiają się zbytniego ozonowania powietrza. Warto jednak zastanowić się ile lamp solnych musielibyśmy ustawić w pokoju, by miała ona tak mocne działanie.\nChcąc zapewnić sobie działanie pozytywne lampy solnej w 10 m2 pokoju powinnyśmy mieć bryłę, która waży nie mniej niż 2 kg. Lampa solna szkodliwość może być odczuwalne, gdy mamy w pomieszczeniu powyżej 4 kg soli na 10 m2. Nie jest to mała ilość i jednocześnie nie mały koszt. Szkodliwą działalność soli można raczej odczuć często korzystając z groty solnej. Lampa solna nie stanowi zagrożenia.\nPoprzedni wpisPrzyczyny podwyższonego cukru- gdzie i szukać i jak z nimi walczyć?\nNastępny wpisCo jest potrzebne do hybrydy?