Zacieniony salon - Page 2\nRe: Zacieniony salon Czw Mar 17 2011, 14:57;\nZaczął ją mocno pieścić. Ich pocałunki tak jak się kończyły tak się zaczynały. Można powiedzieć że nie mogli bez siebie żyć. -No to trochę się postaraj. Uśmiechnął się chytrze i chwilę pomyślał nie przerywając jej całować. Myślał co się stanie jak nauczyciele tu wparują i ich zobaczą. Przestał w końcu myśleć o nauczycielach i zajął się tym co robili. Na początku myślał że to sen ale to jest prawdziwa miłość. Zaczął bardzo cicho jęczeć.\nRe: Zacieniony salon Czw Mar 17 2011, 15:06;\n-Postarać się? Jak sobie życzysz..- usiadła na nim i zaczęła go pieścić...\ncałowała jego usta, najpierw powoli, ledwo ich dotykając, lizała jego wargi, wkładała język do ust...przeniosła się niżej, cały czas całując jego szyję...teraz to ona sięgnęła między uda chłopaka, pieszcząc go najpierw dłonią..jej usta błądziły po jego brzuchu, klatce piersiowej udach..aż w końcu dotarła do jego najwrażliwszego miejsca...\nJą też te pieszczoty strasznie podniecały, widząc jak Lucasowi dobrze...\n- Jak mi idą starania?- zapytała przekornie, znów go całując..\nNie mogła już wytrzymać..zaczęła lekko gryźć jego ciało, sutki, brzuch...nie panowała nad sobą kompletnie, chciała go czuć..\nRe: Zacieniony salon Czw Mar 17 2011, 15:16;\nJak myślisz? Odpowiedział jej. -Tak.Bardzo i to jeszcze jak bardzo dobrze. Luc był rozluźniony i ciągle ją całował. Zaczął ją znów pieścić . Zaczął całować ją po piersiach brzuchu ustach , nie mógł się już powstrzymać. - Jesteś, jesteś taka cudowna. Znów zaczął wzdychać,lecz nie przestawał ją pieścić i całować. Była taka cudowna jak nikt inny. I znała się na tym jakby przed nim byli inni. Może to prawda? Ale to teraz nie ważne.Ważne jest to co się dzieje teraz i tu.\nRe: Zacieniony salon Czw Mar 17 2011, 15:21;\nPrzytuliła się do niego mocno..\n- chcę tego, Lucas, tak samo jak Ty..wejdź we mnie, proszę..- pierwszy raz w życiu Tulii seks nie był tylko dążeniem do przyjemności..był czymś więcej, okazywała ukochanemu miłość..\nKochała go od dawna, nie dając temu uczuciu rozkwitnąć, teraz wybuchło z mocą bomby atomowej..czuła się ważna, kochana,pożądana...chciała mieć go zawsze blisko..\nRe: Zacieniony salon Czw Mar 17 2011, 15:29;\nZrobił ten jeden najważniejszy krok. Jak tego chciała to to dostała.Czuł się nareszcie najwspanialszym człowiekiem na ziemi. Czuł jej miłość,szczęście i radość. Zaczął powoli i cicho jęczeć . Wspaniała chwila przy wspaniałej kobiecie. Czego mężczyźnie jeszcze potrzeba? Meczów Lucas nie ogląda jak połowa z nich. Bardziej interesuje go to co teraz się dzieje z nim i z nią. Najlepsze jest to że mógł być przy niej i z nią. Czyli było bardzo wspaniale.\nRe: Zacieniony salon Czw Mar 17 2011, 15:37;\nKiedy w nią wszedł, poczuła...błogość...nigdy wcześniej nie bylo jej tak dobrze...\nPoruszali się razem, splecieni w uścisku...Tulia czuła, że ogarnia ją rozkosz, że zaraz dojdzie, osiągnie jej szczyt..widziała, że Lucas czuje to samo, nie powstrzymywała się, dała się ponieść...pierwszy raz niemalże straciła świadomość, czuła jakby unosila sie w powietrze..\nKiedy zdyszani tulili się do siebie, Luc znalazł jakiś koc i okrył ich oboje...wtuliła się w niego mocno i na chwile zamknęła oczy, chciała zatrzymać czas, żeby zawsze czuć rozpalone ciało chłopaka..\n- Było cudownie, Lucas...- mruknęła, mając jeszcze lekkie dreszcze na samo wspomnienie ich zbliżenia..\n- Teraz możemy rozmawiać, o co chciałeś zapytać?- leżeli tak, jakby to byla najnormalniejsza rzecz na świecie, jakby to robili od zawsze..\nRe: Zacieniony salon Czw Mar 17 2011, 15:44;\n-Co się stanie jak nas zobaczą razem? Jaka będzie ich mina? Po tylu latach kłótni się zdziwią. - I było wspaniale. Uśmiechnął się do niej. - A tobie się podobało? Zapytał z lekkim uśmieszkiem na twarzy. Był teraz trochę inny niż wcześniej. Inaczej mówiąc zmienił się. - To co dziś robimy co? Chodzimy po szkole i zwiedzamy czy gdzieś się wybieramy dalej. Co ty na to? Zaczął ją łaskotać. Uśmiechnął się do niej promiennie i zaczął ją głaskać po głowie. Powoli wstał i się ubrał i powiedział do niej. -Idę piękna! I wyszedł.\nRe: Zacieniony salon Nie Kwi 03 2011, 20:05;\nWeszła do salonu z leksza naburmuszona.\nUbrana była w długą suknię z XIII wieku, krojem charakteryzującą wysoki status społecznościowy. Suknia oczwiście była czarna, jak jej wlosy, z białymi jak jej cera elementami.\nNie wiedząc co ze sobą zrobić poszła w najbardzoej zacieniony kat w sali i usiadła na jednym z foteli.\nRe: Zacieniony salon Wto Kwi 26 2011, 16:04;\nOdziany w białe rurki idealnie ukazujące kształt jego nóg, oraz pewnej części; zielony sweter na siebie z cieńkiego materiału, a pod spodem biała koszula, z której kołnierzyk wychodził poza ten od trawiastego materiału. Na oczach słoneczne okulary, gdyż wrócił z błoni.\nZasiadł na jednym z foteli, obok o rok starszej gryffonki, zaś jego czekoladowe tęczówki opadły na jej sylwetce, a koniuszek języka sprawnie uderzał o dolną wargę wyciągając ją do przodu.\nPalcem od jednej dłoni zaczął rysować kontury wokół jednej z gwiazdek na jego nadgarstku, które wytatuował sobie mając trzynaście lat.\nRe: Zacieniony salon Wto Kwi 26 2011, 16:29;\nI wtem do pokoju weszła ona. Wiatr we włosach (i to wcale nie przez otwarte okno), zniewalający uśmiech (nie, nie miała między zębami szczypiorku) i w ogóle cud, miód. Dobrze, może popuściłam tutaj wodze szeroko pojętej fantazji, ale ciiichać. Z książką pod pachą ruszyła w stronę fotela stojącego naprzeciw dwójki Gryfonów, trochę nieprzytomnie uśmiechnęła się do Gabriela i obrzuciła zdziwionym spojrzeniem jego towarzyszkę. Bo cholera jasna, kto chodzi w TAKIEJ sukni po Hogwarcie?! No... chyba, że nie doczytała jakiejś wzmianki o balu przebierańców, albo co, ale to raczej wątpliwe, bo była z nowinkami za pan brat. Nucąc sobie pod nosem jakąś znaną i lubianą melodię (Beatlesi, hyhy) zatopiła się w niezwykle porywającej lekturze, jaką był podręcznik do Zielarstwa dla zaawansowanych. Wymarzone popołudnie... dla jakiegoś kujona, a nie dla niej! Ale cóż... wszyscy się gdzieś pochowali, więc nie pozostało jej nic innego, jak tylko siedzieć i kształcić się dalej.\nRe: Zacieniony salon Sro Kwi 27 2011, 20:50;\nSiedziaął sobie spokojnie w saloniku, zdala od wszystkich, aż tu nagle... przypałętał się jakiś gryfon!! A zaraz za nim jakaś laska, chyba ze studiów. Chopak patrzył się przez chwile na nią tak jakoś dziwnie, ale zaraz aczął się bawiś swoją ręką. Trochę rozśmieszył ją fakt, ze jest w okularach, ale nic nie powiedziała. Ograniczyła się tylko do małego i baaardzo krotkiego uśmiechu.\nNatomiast dziewczyna patrzyłą na nią jakby spadła z księżyca. Elena na począdku nie sczaiła o co comon, ale zaraz zorientowała się, ze dziewczyna patrzy się na jej suknię. Czarnowłosa wzruszyłą tylko ramionami i znów spojrzałą na chłopaka. Był z Gryffindoru, widziaął go kilkakrotnie w pokoju wspulnym, ale nigdy z nim nie rozmawiaął. Teraz rówież się nie odezwała. Tylko patrzyłą na niego przenikliwie, zatanawiając się, jak długo tak wytrzyma.\nRe: Zacieniony salon Pią Mar 01 2013, 23:19;\nSimon się denerwował. List był taki jaki sobie zażyczył. Dokładnie tak to sobie wyobrażał. Tylko myślał że kawałek pergaminu jakoś go oświeci. A tu nic. Widać Namida miał jeszcze przed nim jakieś tajemnice. No nic. Bardzo długo się wachał zanim wyjechał do Hiszpanii. Szczerze to bał się zostawić Namidę samego w Hogwarcie. Nie chciał żeby ten wybrał kogoś innego. Nie chciał. Każda komórka jego ciała tego nie chciała. Nie potrafił sobie tego wyobrazić.No ale nic. Musiał wyjechać. Nie chciał żeby siostry podzieliły spadek między siebie. W końcu za niedługo kończył studia i musiał z czegoś żyć. Dostał w spadku 700 galeonów i spory domek w Andalusi. Całkiem dobrze wyszedł. Ale to czytanie testamentów, podpisywanie papierów, rocznice pogrzebów. Trochę go to umęczło. I nie ma co ukrywać że było mu trochę przykro. Nie chciał żeby jego rodzice byli tylko pieniędzmi. Chciał o nich pamiętać. Nie jako o domu. Nie jako o pieniądzach. No ale cóż takie to czasy. Przez ten miesiąc wyostrzył się jego i tak już wcześniej dość wyczuwalny akcent. Trudno się dziwić, jak przez taki szmat czasu mówił tylko i wyłącznie po hiszpańsku. Nawet tak zaczął myśleć. No ale nic.\nNie poszedł nawet na kolacje. Gdy powinien zejść do wielkiej sali, już siedział w salonie, w umówionym miejscu. To tu się poznali. Simon trzymał w dłoni małe pudełeczko, a obok fotela na którym usiadł postawił stara dobrą gitarę. Podrygiwał nerwowo nogą. Nie mógł się doczekać aż go w końcu zobaczy. Był ciekaw czy jakoś się zmienił. On sam nałapał trochę energii słonecznej, i przytył że pierwszy raz od dłuższego czasu wyglądał naprawdę zdrowo. Pozbył się okularów i zainwestował w soczewki. Pewnie was ciekawi co było w pudełeczku. prezent dla Namidy. U niego w domu, była taka tradycja. Jak komuś oddawało się serce, to dawało mu się w prezencie wisiorek z literą na którą zaczynało się imię. W wypadku Simona była to litera S. Gdy tylko się upewni że Namida nie chce się z nim rozstać, da mu ją. Ślizgon dobrze wiedział o tradycji. Simon był ciekaw jak ten zareaguje. Naprawdę nie mógł się doczekać aż tak cholerna kolacja się skończy!\nRe: Zacieniony salon Sob Mar 02 2013, 18:50;\nNamida się denerwował. Minął cały miesiąc, odkąd ostatni raz widział Simona. Rozmawiali poważnie przed jego wyjazdem, to była naprawdę ważna rzecz. I każdy dzień był dla Namidy udręką. Nie chciał czekać! Nie chciał myśleć, zastanawiać się! Przecież już od dawna wiedział, był pewien. Tylko dla Simona było miejsce w jego sercu, od zawsze. Mimo tych wszystkich zabaw, które urządzał, zawsze tak było. I nie chciał go stracić. Wiedział, że po wszystkim, co przeszli, jego ostatnia zdrada była gwoździem do trumny. I był prawie pewny, że nie odzyska już utraconego zaufania.\nCzekał na niego. Siedział, z gitarą u boku i małym pudełeczkiem w dłoniach. Odetchnął z ulgą. Obawiał się, że odrobinę przesadził w liście, ale zrobił to, o co prosił Simon. A nie chciał czekać ani chwili dłużej, nie miał już siły.\nPodszedł natychmiast, przesuwając drugi fotel bardzo blisko tego, na którym siedział Simon i od razu chwycił jego dłoń. Uśmiech nie schodził z jego twarzy. Z radości nawet ucałował wierzch dłoni chłopaka. Ten czas w domu rodzinnym, mimo okoliczności, dobrze mu zrobił. Wyglądał przede wszystkim zdrowo. I dobrze, bo Namida już zaczynał się bardzo martwić jego kondycją. Miał tylko lekkie wrażenie, że teraz przy Simonie wypada znacznie gorzej, zwłaszcza po tym miesiącu. Starał się nie zapominać o treningach i dbać o siebie. Ale to nie wystarczało. Postanowił zapuścić włosy, jednak te teraz były strasznie ciężkie do jakiegokolwiek ułożenia, więc po prostu zostawiał je luzem, co sprawiało, że lekko pofalowane spływały na jego ramiona. Powyjmował również kilka kolczyków z twarzy, ten w nosie i brwi, zostawiając tylko te w języku, wardze, no i w uszach. Wiedział, niestety, że nie robi się co raz młodszy i starał się wyglądać bardziej dojrzale, ale średnio mu się to udawało. Na spotkanie z Simonem założył jasne, dosyć obcisłe spodnie i czarny t-shirt z nadrukiem kota z Cheshire, z mugolskiej historii "Alicja w Krainie czarów". Mimo tego, że zima się kończyła, w zamku nadal bywało zimno przez hulający wszędzie wiatr, więc założył też czarną bluzę na zamek.\n- Mam nadzieje, że nie kazałem czekać ci zbyt długo. Spieszyłem się... Tęskniłem. - powiedział powoli, uśmiechając się cały czas. Tego nie mógł powstrzymać, że na widok Simona całe jego ciało reagowało natychmiast, i to bardzo pozytywnie. Gdyby tylko mógł, w ogóle by się z nim nie rozstawał.\nRe: Zacieniony salon Sob Mar 02 2013, 19:44;\nSimon już nawet nie wiedział o czym ma myśleć. Patrzył tylko na tarczę zegara, i odliczał mikrosekundy. Kiedy ta cholerna kolacja się skończy?! Tryliardy razy poprawiał swój niebiesko szary sweter, wygładzał granatowe jeansy. Nawet trampki, które nosił od zawsze,poprawił, wyjął sznurówki, włożył ponownie. Przejrzał swój zeszyt z piosenkami, nastroił gitarę. Po raz sześćdziesiąt. Czas piekielnie mu się dłużył. Tak jakby czekał na wyrok śmierci. Chciał się nawet wziąć za czytanie jakiejś książki, ale po pierwszych trzech stronach gubił wątek. Był na siebie trochę zły, że przyszedł tu tak wcześnie. Ale teraz bez sensu było się wycofywać. Namida mógł zjawić się w każdej chwili\nNagle otworzyły się te pieprzone drzwi. I stanął w nich nie kto inny tylko póki co jeszcze jego Namida. Twarz Simona od razu rozjaśnił uśmiech. Wydawało mu się że minęły wieki odkąd się widzieli po raz ostatni. Oczywiście od razu zobaczył zmiany. I braka kolczyków. I bardzo mu się podobał w wersji z długimi włosami. Nawet sobie nie wyobrażacie jak bardzo! Pluł sobie teraz w brodę że nie zabrał go ze sobą do tej Hiszpanii. To było by 23534627 razy lepsze niż ta próba odległości. Nie czuł by się w swoim rodzinnym kraju może tak cholernie samotny? Pokazałby swojemu ukochanemu chodź trochę Hiszpanii. Barcelonę. Morze, Ocean. Niby Ślizgon to wszystko znał, ale razem to wszystko smakowało by inaczej. Pojechałby może z nim zobaczyć ten domek w Andalusi? Może zostali by tam trochę dłużej, chociaż do czasu aż skończy się zima w Hogwarcie. Naprawdę chciał o wszystkim zapomnieć. Dać Namidzie jeszcze jedną szansę. Zacząć od nowa. Nie narażałby siebie na takie cierpienia jak i Namidy. Bo jak widać było, on też tęsknił. A przynajmniej tak to wyglądało.\nGdy ten obok niego usiadł, i mówił, Simon tylko patrzył. Patrzył na każdy centymetr ciała Ślizgona. Gdy zapadła dość nie zręczna cisza, Simon odłożył na bok pudełeczko, poderwał się, a razem z sobą Namidę. Przytulił go mocno, jeszcze mocniej. Odsunął tylko głowę żeby móc spojrzeć mu w oczy, a chwile potem pocałować. Ale nie tak zwyczajnie. W pocałunku zamknął wszystkie swoje myśli, niepewności. Nie był pewien czy aby Namida go nie odrzuci, nie odepchnie, nie powie "Ej stary, co ty robisz?!". Ale nie mógł się powstrzymać. Jego ciało się tego domagało.\nGdy z nie chęcią się od niego oderwał, usiadł na swoim fotelu, nadal nie puszczając dłoni Namidy. patrzył, tonął wręcz w jego oczach. Po chwili zadał sobie sprawę że nie odpowiedział na pytanie. Jak wiemy, z Lewisa był zawsze straszny romantyk, więc uśmiechnął i odpowiedział swoim głębokim głosem:\n-Każda kolejna sekunda dłużej bez ciebie to zdecydowanie za dużo.- uśmiechnął się szerzej nadal wpatrując się w oczy Namidy.\nRe: Zacieniony salon Sob Mar 02 2013, 20:11;\nCała ta tęsknota, cały ten czas, kiedy było źle między nim a Simonem... To było nic, w porównaniu do tych wszystkich szczęśliwych dni, które mieli. Takich, jak ta, kiedy usta Simona wyrwały oddech wprost z jego piersi, a serce zatrzymało się na ułamek sekundy. Ale zaraz potem zaczęło bić, niewiarygodnie szybko, podnosząc mu ciśnienie. Objął Simona jedną ręką w pasie, przyciskając mocno do siebie. Chciał, żeby ich ciała dosłownie się zlały ze sobą, złączyły, i przeklinał na czym świat stoi za to, że ubrał się tak grubo i że nie może poczuć skóry swojego ukochanego. Żeby to sobie wynagrodzić, jedną dłoń wsunął pod ubranie Krukona, gładząc go delikatnie po dole pleców, drugą wsunął we włosy, delikatnie go za nie ciągnąc. Zanim Simon się odsunął, skradł mu jeszcze krótkiego całusa. Czuł się, jakby to był ich pierwszy pocałunek, aż cały się trząsł z podekscytowania.\nUśmiechnął się rozbrajająco, mrużąc lekko swoje skośne oczęta. Czasami Simon naprawdę go rozczulał. Na dodatek, Namida od razu usłyszał jego akcent, na co pokręcił lekko głową. Przytulił go mocno do siebie jeszcze raz, szepcząc, patrząc pełnym miłości wzrokiem w ukochane oczy, tylko jego.\n- W takim razie już nigdy, nigdy przenigdy nie będę kazał ci czekać. Zawsze będę przy Tobie i już nigdy nie pozwolę ci uciec. Ani sam nigdy cię nie opuszczę. Chryste, jak ja cie mocno kocham! - powiedział w końcu i odetchnął głębiej. Nie mógł uwierzyć, jakim szczęściarzem był, że po tylu próbach, przed jakimi stawiał ich los, oni nadal są ze sobą i mogą być razem, szczęśliwi.\nRe: Zacieniony salon Sob Mar 02 2013, 23:00;\nNie odepchnął go, nie odepchnął! Wręcz przeciwnie. Simonowi bardzo się podobało to że Namida go tak mocno do siebie przyciągnął. Był mu wdzięczny za to że tak całował. Za to że go nie odepchnął. Rozkoszował się tym pocałunkiem. Zapamiętywał każdą jego mikro sekundę. Było jak za starych dobrych czasów, zanim wszystko zaczęło się sypać. No ale teraz było mu tak dobrze że nie chciał na razie o tym pamiętać.\nNa szept chłopaka, uśmiechnął się jeszcze szerzej. Czyli jednak wybrał jego! Nie żadnego innego tylko jego, jego i tylko jego! Cóż za ulga. Oczy zaświeciły mu z podniecenia. Gdyby ktokolwiek mógł opisać to co dzieje się w Simonowym sercu, to wyszłaby z tego pokaźna książka.\nChłopak przypomniał sobie o prezencie. Niechętnie wypuścił Namidę z objęć i sięgnął po pudełeczko. Jak się denerwował, w jego głosie było słychać i tak już silny akcent dwa razy bardziej. Lekko trzęsącymi się rękoma wziął dłoń Namidy i położył w niej pudełko:\n-Kiedyś opowiadałem ci o pewnej tradycji, która jest u mnie w rodzinie od...mamo, jak to się mówi po angielsku- momentalnie jego policzki stały się czerwone- generaciones. Otwórz... Pewnie ją sobie wtedy przypomnisz...- nadal czerwony ze wstydu, czekał z niecierpliwością jak Namida zareaguje...\nRe: Zacieniony salon Sob Mar 02 2013, 23:18;\nWidząc, jak zakłopotany jest Simon, zaśmiał się krótko. Naprawdę, choć dziwnie to brzmiało w odniesieniu do mężczyzny, Namida uważał swojego ukochanego, za najpiękniejszą istotę na świecie. Nikt nie mógł się z nim równać.\nPochwycił pudełko w dłoń, zerkając, mimo wszystko, nieco zaskoczony. A że zawsze był łasy na prezenty, szybko też i ten rozpakował. W pierwszej chwili zaskoczenie tylko się pogłębiło, ale zaraz był zwyczajnie jeszcze bardziej rozczulony. Dokładnie pamiętał, jaka tradycja panowała od pokoleń w rodzinie Lewis'a. Inicjał Simona błysnął aż do niego. Namida przetarł twarz dłonią, zakłopotany. Czuł się naprawdę zaszczycony. Dobrze wiedział, ile dla Krukona to znaczy, jak ważne to jest.\nPóki co, w milczeniu, zdjął łańcuszek ze swojej szyi, na której był już wisiorek z wężem, który dostał od matki swego ojca. Tylko przez sentyment nie pozbył się go po kłótni ze swoim twórcą. Ale do rzeczy. Zdjął go i natychmiast dołączył do niego srebrną literkę. Wspaniale komponowała się w niego. Była prezentem od Simona, i to było najważniejsze.\n- Nie wiem, co mam powiedzieć. - uśmiechnął się, nie bardzo wiedząc, co zrobić z dłońmi, więc nadal ściskał w nich pudełeczko.\n- Przepraszam, to... To naprawdę najpiękniejszy prezent, jaki kiedykolwiek dostałem. Oczywiście, nie licząc tego. - uniósł lewą dłoń, wskazując wymownie na serdeczny palec, na którym nadal był zaręczynowy sygnet od Simona.\n- Żałuję tylko, że ja nie mam nic dla Ciebie, przepraszam. Powiedz, co mogę zrobić, a zrobię wszystko. - zapewnił gorąco,znowu się uśmiechając. Wierzył w to, był pewny, że może spełnić każdą prośbę Simona.\nRe: Zacieniony salon Pią Mar 08 2013, 22:22;\nSimon nigdy nie uważał się za pięknego. Ewentualnie można było powiedzieć że był całkiem przystojny.Ale nic po za tym. No ale tu na pewno nie o tym ma być mowa. W końcu dla Namidy podobno i tak był najlepszy.\nŻebyście wy wiedzieli co działo się w głowie Simona. Co prawda musielibyście skorzystać z tłumacza, bo większość była po hiszpańsku. No ale nic. Czekał, obserwował, wyczekiwał. Raz robiło mu się zimno raz gorąco. matko jak na jakimś brazylijskim tasiemcu. No ale to też nic. Widział te emocje na twarzy Namidy O matko ależ on przeżywał gdy Namida wkładał wisiorek na łańcuszek obok węża. Nawet nie wiecie jak miłe było to uczucie. I potem ten gest z pierścionkiem. No normalnie miód na Simonowe serce. Bardzo długo też zastanawiał się nad odpowiedzią na jego pytanie. W końcu odpowiedział dość cicho:\n-Kochaj mnie do końca życia, zawsze i bezwarunkowo. To mi wystarczy- uśmiechnął się i patrzył mu w oczy\nRe: Zacieniony salon Czw Mar 14 2013, 09:43;\n- Oh, Simon... - szepnął, niesamowicie rozczulony. - To jest naprawdę drobiazg. Chciałbym móc zrobić dla Ciebie o wiele więcej. - zapewnił gorąco, przyciągając do siebie stanowczo chłopaka i przytulając go mocno. Chciał mieć go jak najbliżej siebie tylko można było. Publicznie, oczywiście. W końcu Salon był jednak wspólny.\n- Napisałem ostatnio piosenkę... chciałbym ci ją zaprezentować, zanim wyślę ją dalej. To... no miałem trochę inspiracji z nas. No i oczywiście zawsze bym chciał, abyś był pierwszą osobą, która oceni moje wypociny. - przeczesał włosy nerwowo, odsuwając się nieco od Simona i uśmiechając się wesoło. Naprawdę mu na tym zależało.\nNamida poprowadził Simona na fotel, na którym ten wcześniej siedział, po czym sięgnął po jego gitarę i sam usiadł na fotelu naprzeciwko. Miał nadzieje, że Krukon nie będzie miał nic przeciwko, i przestroił nieco instrument, żeby zbliżyć go do swojego prywatnego, no i oczywiście, żeby piosenka brzmiała jak najlepiej. Kiedy się upewnił, że wszystko jest w porządku, zagrał kilka pierwszych nut wpatrując się w struny, a później spojrzał w oczy Simona i już tam patrzył się cały czas. Jego narzeczony cały czas dodawał mu sił, tak to czuł.\nPiosenka nie była najweselsza na świecie, była wręcz melancholijna. Ale tak się Namida czuł przez ostatni miesiąc i wiedział, że tak jest. Że swojej prawdziwej miłości czasami trzeba pozwolić odejść, żeby upewnić się, że jest tak naprawdę nasza, i że wróci. Simon wrócił, a Namida ani przez chwilę w to nie wątpił.\nKiedy skończył, odetchnął głębiej. Mimo wszystko modulowanie głosem było nieco męczące, ale na szczęście nie robił tego zbyt często.\n- Co myślisz...? Nadaje się? Tylko szczerze, przyjmę każde słowo krytyki. - powiedział poważnie. Wiedział, że nie jest zbyt dobry w pisaniu tekstów i komponowaniu, ale jeśli chciał się wybić, to musiał zacząć to robić. Ciekaw był tylko opinii Simona, żadna inna go teraz nie obchodziła.\nPiosenka tak dokładnie to Passenger - Let her go. Znalazłam cover, w którym jest "let HIM go", tak na potrzeby naszych misiaczków (:\nRe: Zacieniony salon Czw Mar 14 2013, 20:22;\nSimon był bardzo ciekaw piosenki którą napisał Namida. Nie ma się co oszukiwać że Japończyk nigdy nie był specjalnym asem w pisaniu tekstów. Był dość dobre, ale zawsze czegoś w nich brakowało. Chyba emocji. Namida zawsze starał się żeby były idealne, za bardzo się napinał i przez to wychodziło nieco sztucznie. Ale za to muzykę zawsze komponował nieziemską. Miał w sobie coś takiego że jego słuch był tak wyczulony na dźwięki. Zawsze wiedział jakie do siebie pasują, kiedy dać jakaś kontrastową. Był w tym baaaaaardzo dobry. Simon mu tego zazdrościł, bo jemu samemu dużo lepiej szło pisanie tekstów, niż muzyki. Świetnie się pod tym względem uzupełniali. No ale koniec tych rozmyślań. Zabrzmiały pierwsze dźwięki piosenki. Słowa. Simonowi drgnęło serce. Wsłuchiwał się w tekst i w muzykę. Wszystko tak piękne współgrało. Piosenka chwytała za serce. Zdecydowanie. Mimo że nie pamiętał niektórych słów, cały sens zrozumiał doskonale. I zgadzał się z nim. Jeżeli nie przetrzyma się burzy, to nie ma sensu wysilanie się dla związku. Oni tą burze przetrwali. Byli bynajmniej od siebie uzależnieni.\nGdy piosenka dobiegła końca, w szary oczach Krukona szkliły się łzy. Powstrzymał je i po dłuższej chwili powiedział, wpatrując się nadal w Namidę:\n-Jest piękna. Tekst, muzyka... Cudowne. Nie wiem naprawdę co powiedzieć. Serio. Jeżeli miałbym się doszukiwać nie dociągnięć, to na upartego, można uznać że fajnie by też brzmiało tonacje niżej. Przynajmniej ja bym to zaśpiewał tonację niżej. A co do tekstu, to chyba najlepszy jaki napisałeś. I wiesz że tu bez wazeliny- uśmiechnął się promiennie. Mówił szczerze. Nie lubił kłamstw i zakłamania. Ale to Namida wiedział już od dawna.\nRe: Zacieniony salon Nie Mar 24 2013, 21:27;\nZ niecierpliwością czekał na opinie. Zawsze interesowało go zdanie Simona, chciał wiedzieć, co chłopak myśli. A jego aprobata nie mogła go bardziej ucieszyć. Odstawił gitarę na bok i uklęknął przed Simonem, chwycił jego twarz w dłonie i pocałował mocno. Wiedział, że taka, ekhm, pozycja może z boku wyglądać dosyć kontrowersyjnie, lub dziwnie, jednak nie powstrzymywał się. Nie mógł sobie wymarzyć lepszego partnera. Mimo tych wszystkich kłótni, zdrad i nieporozumień, byli razem i tylko to się liczyło.\n- Napisałem ją, kiedy cię nie było. Strasznie tęskniłem i starałem się skupić na czymś innym, a nie było łatwo. Ale już jesteś, więc wszystko będzie dobrze. - uśmiechnął się szeroko i bez zahamowań wpakował się najzwyczajniej w świecie Simonowi na kolana.\n- A teraz, opowiedz mi, jak było w Hiszpanii? Nie mogę się doczekać, jak tam pojedziemy. Chciałbym zobaczyć te wszystkie piękne miejsca... I w końcu się wygrzać w słońcu. Angielska pogoda zwyczajnie mnie dobija. - westchnął, wiercąc się przez chwilę, układając się wygodniej. Przerzucił nogi przez podłokietnik fotela, tak, że zwisały swobodnie.\nRe: Zacieniony salon Sob Wrz 14 2013, 21:58;\nSobotni wieczór spędzony w fotelu z kubkiem gorącej czekolady pod ręcznie szytym pledem z owczej wełny był idealnym planem dla większości osób po czterdziestce, nie dla młodziutkiej czarownicy znajdującej się w zupełnie obcym kraju, wśród interesujących wyspiarzy, ale oczywiście wyszło jak wyszło. Binnie nie planowała właśnie w ten sposób spędzać czasu, ale po piątkowej ucieczce do Hogsmeade wraz z Casprem, czuła się dosłownie wypompowana z życia. Już dawno nikt nie zmusił jej do przetańczenia całej nocy. A do tego tempo picia jakie nadawał! Bój się boga chłopcze, że tak biedne dziewczę spiłeś, że ledwo do łóżka trafiła. Swojego, na całe szczęście.\nW każdym razie złorzecząc na starzenie, większą część sobotniego dnia spędziła na odsypianiu nocy i jęczeniu z bólu. Szczęśliwie nudności już jej minęły, nawet była w stanie zjeść odrobinę rosołu na obiad i wyjść ze swojego pokoju dalej niż do łazienki. Dlatego też, kiedy wszyscy jej znajomi i przyjaciele dzisiaj szaleli, biedna Dorotka postanowiła zaszyć się z "Cierpieniami młodego Krukona" i największym kubkiem, jaki mogła dostać od skrzatów. Wymęczona, kompletnie bez makijażu i w dresie naciągnęła na głowę czarną beanie z napisem 'bad hair day' (o ironio, nosiła ją zawsze kiedy miała kaca a jej włosy matowiały od nadmiaru alkoholu) i udała się do salonu wspólnego, który zdecydowanie nie świecił pustkami swoją drogą.\nChwila minęła nim znalazła dla siebie wolne miejsce, o które musiała walczyć z jakimiś młodszymi dziewczynkami z Kanady. A może z Hogwartu? Nie rozpoznawała jeszcze wszystkich. Ba, zdarzało się, że nawet ze swojej szkoły nie rozpoznawała ludzi! W każdym razie jednym morderczym spojrzeniem ( a trzeba zaznaczyć, że wyglądała jak chodząca śmierć)przegoniła konkurentki i zabunkrowała się z książką na kanapie, opatulając się szczelnie kocykiem.\nHogwart był piękny i w ogóle, ale dla Binnie miał jedną wielką wadę - było w nim cholernie za zimno, jak na jej gusta.\nRe: Zacieniony salon Nie Wrz 15 2013, 09:22;\nAleż tu było tłoczno! Boże! Czy Ci wszyscy uczniowie nie mogli się wybrać choćby do Hogsmaede, żeby trochę się zabawić, potańczyć, czy coś? Albo wrócić do domu?! No tak. Nie mogli. Przecież to byli uczniowie, zatem szanse, że opuszczą Hogwart były raczej zerowe. Oczywiście nie był to zbyt duży problem. Sam wielokrotnie wymykał się z zamku, wracając potem bez żadnych konsekwencji.. Zostawmy jednak ten temat. Młody Piątek wszedł do salonu spokojnie. Ten szybko go opuścił. Czemu? Bo było w nim stanowczo za dużo ludzi. Normalnie, nie przeszkadzałoby mu to, ale pechowo, akurat dziś chciał sobie „pomedytować” w wygodnym fotelu. Zasadniczo, to nie powinien chyba bluzgać w myślach po wszystkich tu zgromadzonych – w końcu sam mógł wrócić na weekend do swojego ciepłego mieszkanka w Londynie. Nieszczęśliwie tego nie zrobił, no a teraz było już trochę za późno, przez co nie bardzo miał ochotę na jakiekolwiek dalsze podróże.\nZaszył się w końcu gdzieś w kącie, po czym zamknął oczy i rozmyślał. O czym? O wszystkim. Najbardziej nurtowała go kwestia walki z Lunarnymi. Chciał ich za wszelką cenę powstrzymać. Ich wizja świata nieco odbiegała od jego. Poza tym głosili wartości, z którymi Ambroge nie zgadzał się. Rozmyślał tak, kiedy zaczął coś nucić pod nosem. To chyba było coś z mugolskiej klasyki, nie bardzo miał pojęcie, w końcu był we własnym, intymnym świecie..\nRe: Zacieniony salon Nie Wrz 15 2013, 17:44;\nCholerny angielski wrzesień. Jak tu nie popaść w melancholię, patrząc na ten wilgotny, nieprzyjemny świat. Zmagać się z upierdliwą mżawką, przenikającym chłodem, czy dokuczliwym wiatrem podczas codziennych wędrówek od bramy Hogwartu, do Zamku na zajęcia. Cholerna blokada aportacji. W tych chwilach Fabiano żałował, że nie mieszka na miejscu. Zachciało mu się, cholera, własnego kąta. Opatulony szalikiem aż po oczy, zgarbiony pod płaszczem klnie sobie słodko, dodając te milutkie wędrówki do codziennej rutyny. Do prawdy, co to będzie, gdy w kwietniu wyjdzie słonko. Na czym on biedaczek będzie się mścił, na co żalił?\nGdy już szczęśliwie dotrze do wrót zamku, umieści zmniejszony płaszcz w torbie, grzecznie idzie sobie na zajęcia, coby nie powtórzyć małej wpadki z niezaliczeniem roku. Gdy tylko sobie o tym przypomina, puka się w myślach czółko z czułym 'tu się jebnij', nie pozwalając sobie w tym roku na coś takiego. W żadnym wypadku nie zjawi się piękność, której we Włoszech wyznał miłość, nie uwikła się w żadne takie romanse, nie rozkocha w sobie swojej młodszej przyjaciółki. Nie zrani już ani jednej kobiety swoją uczuciową nieporadnością. Starph.\nPo etapie małej depresji, którą przeszedł w wakacje i tuz po przyjeździe do Hogwartu, kiedy nie wychodził z domu, zadręczał się dniami i nocami, mało jadł, podczas pełni nawet włóczył się lasach na północ od Hogsmeade zamiast grzecznie siedzieć w kryjówce. Na szczęście ta eskapada nie przyniosła żadnych nieoczekiwanych nieprzyjemności ani szkód. Ale ryzyko było duże.\nNa szczęście Fabiano ma to już za sobą. Chodzi na zajęcia, uczy się, albo włóczy po zamku między wykładami. O, na przykład jak teraz. Co za głupi pomysł, żeby zrobić dwudziestominutową przerwę. Ani nie pójdzie do swojego mieszkania, bo to nie ma sensu, nie będzie też siedział tyle czasu na swoim ulubionym parapecie. Poza tym, te popołudniowe zajęcia powinni właśnie skompresować, skrócić przerwę, coby do domu wcześniej uciec. Bez sensu.\nTakiej oto przerwy, Włoch szukał przytulnego miejsca, do przekoczowania wolnego czasu. Nogi zaniosły go poza skrzydło studenckie, do pokoju wspólnego, okupowanego przez uczniów. Po chwili ogarniania wzrokiem towarzystwa znalazł wygodnie wyglądającą pufę, do której musiał się przecisnąć między kanapą zajęta przez jakaś dziewczynę, i fotela, przez chłopaka. Już-już siedział na upragnionym miejscu, gdy podczas przeciskania się między wyżej wymienionymi, jego stopa zawinęła się w dywan, powodując niebezpieczne wychylenie całego ciała. Byłby zwalił się nieelegancko na blondynkę, jednak wrodzona zwinność pozwoliła mu na czas wyciągnąć ręce, na których oparł się na oparciu sofy. W taki sposób jego twarz znalazła się nad głową dziewczyny zagłębionej w lekturze, teraz patrzącej na niego pytająco.\n- Ups, przepraszam. - przyjął bardzo skruszona minę, po czym odbił się rękoma od oparcia, powracając do pozycji pionowej. - Nie mam w zwyczaju wpadać na ludzi, wybacz. - uśmiechnął się słabo. Wciąż kontakt z innymi ludźmi sprawiał mu kłopot.\nRe: Zacieniony salon Nie Wrz 15 2013, 18:28;\nJa wiem, że wybieranie publicznych miejsc, tych w których nie ma możliwości by kiedykolwiek były całkowicie puste, jest kompletną głupotą jeśli zamierzało się spędzić czas w ciszy i spokoju. Nie, inaczej. Nie w ciszy i spokoju, bo Binnie jakoś niespecjalnie przepadała za ciszą. Fakt, wymordowana wydarzeniami dnia poprzedniego, nie pchała się do rozrabiania i zagajania ludzi dzisiejszego wieczoru, ale też nie miała zamiaru tkwić samotnie w swojej sypialni. Właściwie to początkowo nawet próbowała, ale ponieważ cisza dzwoniła jej w uszach a odgłosy starego zamku zaczęły być przerażające, czmychnęła stamtąd schowana w swój pled niczym w zbroję.\nGdzie zatem udać się jeśli chce się być otoczonym przez ludzi, ale niekoniecznie wdawać w niekończące się dywagacje na temat ostatniego meczu czy zbliżającej się imprezy? Pokój wspólny Gryfonów, gdzie znała już niemalże każdego raczej odpadał, tam pięciu minut by nie posiedziała, nie wdając się przy tym w rozmowę ze znajomymi. Mniejsze ryzyko tworzył wspólny pokój wspólny. W czasie kiedy jej znajomi spędzali czas poza murami zamku albo w jego innych częściach, tutaj istniało prawdopodobieństwo, że będzie miała czas dla siebie, a przy okazji nie zostanie nagle sama przy podejrzanie brzmiących dźwiękach. Innymi słowy, znalazła idealne miejsce by spędzić czas samotnie pośród tłumu, a przy okazji nie odmrażać sobie tyłka gdzieś między krużgankami, po których obecnie hulał mało przyjemny wiatr.\nPochłonięta lekturą, kompletnie odcięła się od świata rzeczywistego, będąc już daleko przy młodym Krukonie, przeżywając wraz z nim rozwijającą się miłość, a potem upadek, kiedy pojmował, iż nigdy nie będzie z lubą, i w końcu śmierć, kiedy zrozpaczony podejmuje decyzję o szarpnięciu się na swoje życie. Dorotka znała tę historię na pamięć, czytając powieść raz po raz od wielu lat. Książka, której była właścicielką, nosiła wszelakie znamiona użytkowania, począwszy od wystrzępionych rogów i pożółkłych kartach, a skończywszy na plamach z krwi czy herbaty - pamiątkach po wielu wieczorach spędzonych na plaży czy też w łóżku w towarzystwie jedynie owej lektury.\nNawet nie była w stanie stwierdzić czemu właśnie tę książkę upodobała sobie najbardziej, przecież nie utożsamiała się z cierpiącym romantykiem, właściwie to Binnie nawet trochę irytowała zbytnia wrażliwość chłopaka. Owszem, powieść była pięknie napisana i naprawdę dobrze się ją czytało, ale to też nie mógł być powód dla którego woziła tę książkę ze sobą wszędzie. Być może po części wpływ na jej wybór miał fakt, iż był to prezent od zmarłej matki, o czym świadczyła dedykacja na pierwszej, tytułowej stronie. Cóż, nieistotne, zbytnio się wdałam w dywagacje na temat książki.\nZ odległego świata do rzeczywistości przywrócił ją zbyt gwałtowny ruch gdzieś na wysokości jej czoła. Dorotka podskoczyła nieznacznie, szczęśliwie wylewając z kubka raptem kilka kropel stygnącej czekolady. Nim zdążyła się skulić czy w jakikolwiek inny sposób ochronić się przed lecącym w jej kierunku chłopakiem, ten podparł się rękoma o kanapę, niemalże więżąc ją w pułapce. Zamarła, z lekkim rozkojarzeniem i zaciekawieniem przyglądając się nieznajomemu, dopiero po chwili oprzytomniała na tyle, by móc pozbierać się po tym małym wypadku.\n- Wpadanie na ludzi z góry jest niezamierzone, więc raczej nie ma możliwości mieć tego w zwyczaju, nie sądzisz? - spytała z lekkim rozbawieniem, wzruszając ramionami. - Ja i książka przeżyłyśmy, więc chyba nic się nie stało.\nRe: Zacieniony salon Nie Wrz 15 2013, 18:59;\nPiątek siedział wygodnie w fotelu, rozmyślając o wszystkim i niczym zarazem. Aż dziw bierze, że w tak tłocznym i stosunkowo głośnym miejscu, był w stanie w ogóle zebrać myśli. Cóż, jak widać było to możliwe. Z zamyślenia wyrwał go jednak nieznajomy, wpadający na dziewczynę. Nie bardzo wiedział kiedy oboje się tutaj znaleźli. Znaczy, jeśli chodzi o tą dziewoje, to chyba ona przegoniła te mniejsze uczennice, które zajmowały miejsce w jego sąsiedztwie. Cóż, to nawet dobrze. W końcu, jakby nie patrzeć, była o niebo spokojniejsza od tamtych. Natomiast chłopak. Chyba był starszy. Przynajmniej na takiego wyglądał. Zabawna sprawa. Ale zwinny był, to mu trzeba przyznać. Może był jakimś tancerzem, albo trenował sztuki walki? Kto wie. W każdym razie, świetnie sobie poradził. Krukon najpewniej skończyłby na tej nieznajomej.\n- Mądra uwaga. – powiedział, słysząc słowa dziewczyny o celowości wpadania na innych ludzi. – A co to za książka, jeśli można wiedzieć? – zapytał. Niegrzecznie tak trochę, wmieszać się do cudzej rozmowy, ale przecież znajdowali się w takim miejscu, że liczenie na swego rodzaju „intymność” graniczyło z cudem. Poza tym, on chyba niekoniecznie miał zamiar mieszać się w ich dyskusje. Chyba, że poruszą jakiś ciekawy i interesujący temat. Oczekując odpowiedzi, wyciągnął swój szkicownik. Zobaczył coś ciekawego. Te drzwi. Zainspirowały go. Postanowił uwiecznić ten salon z perspektywy lekko uchylonych drzwi. Jak mu wyjdzie? To się okaże. Ale póki co, może z nimi chwilę porozmawia?\n- Czy dyrektor nie może jakoś wpłynąć na pogodę? – rzucił nagle. Jak nie masz o czym pogadać, to gadaj o pogodzie.. Zaiste Ambroge, to było zacne. Bardzo zacne. No, ale cóż zrobić. Irytowała go ta angielska jesień. Tak bardzo chciał już być w domu. A noc w Hogwarcie średnio go bawiła. Niestety do domu nie mógł się wybrać, bo przecież musiałby trochę przejść, zanim swobodnie teleportowałby się do Londynu. A, że niestety nie miał ze sobą płaszcza, szala, rękawiczek, ani jakiejkolwiek części garderoby, która mogłaby chronić Krukona przed zimnem, skazywał na sam siebie na pobyt w Hogwarcie, a tych dwoje na swoje towarzystwo.\nSię włączę. Przepraszam, ale osoba, z którą miałem tu wątek mieć stwierdziła, że jednak nie ;c


zespół muzyczny zielona góra www.zespolbroker.pl www.expertmeble24.pl\nwww.zespolbroker.pl www.expertmeble24.pl hand sanitizer spray salon biżuterii warszawa gablota reklamowa\nsalon biżuterii warszawa gablota reklamowa\n11/21/2015 Kategorie Biznes | No comments\nNa wstępie należy stwierdzić, iż w polskim ustawodawstwie brak jest de- 4 finicji dzieła sztuki. Powstaje więc w związku z tym wiele rozbieżności, co do sposobu zaklasyfikowania niektórych składników majątku do kategorii dzieł sztuki. W wielu przypadkach ocena ta związana jest z odczuciami subiektywnymi. Przykładowo, autor plakatu może stwierdzić, iż plakat ten stanowi dzieło sztuki. I w tym kontekście należałoby się z tym zdaniem zgodzić. Dzieło to powstało bowiem na skutek pracy twórczej, podczas której przeniesiono na papier pewną myśl. Z kolei dziełem sztuki nie można nazwać tysięcy egzemplarzy tego plakatu wydrukowanych na podstawie stworzonego przez artystę (twórcę) wzoru i rozwieszonych na słupach ogłoszeniowych. W tym bowiem przypadku mamy do czynienia z masowym powielaniem wcześniej powstałego wzoru, niewnoszącym żadnej nowej wartości twórczej.\nKryterium klasyfikacyjnym nie może być cena wyrobu. Kształtuje ją bowiem rynek i częstokroć dochodzi do sytuacji, w której powstały obraz po namalowaniu nie będzie miał dla potencjalnych nabywców żadnej wartości lub też będzie miał wartość niewielką. Po kilku latach ten sam obraz może zaś osiągać na aukcjach wielokrotnie wyższe ceny. Nie znaczy to jednak, iż dziełem sztuki stał się dopiero z chwilą kiedy znaleźli się chętni do zapłacenia wysokich cen.\nSkoro więc brak jest jednoznacznych reguł w podejmowaniu decyzji odnośnie zaklasyfikowania składników majątku do dzieł sztuki należy kierować się wyczuciem i zdrowym rozsądkiem. Przez eksponaty muzealne należy rozumieć przedmioty (zbiory) z różnych dziedzin kultury, sztuki i nauki mające wartość zabytkową, artystyczną, kwalifikujące się do umieszczenia ich w muzeum. Należy zwrócić uwagę na fakt, iż wystarczy by przedmioty te klasyfikowały się do umieszczenia w muzeum. Niekoniecznie więc muszą być tam przechowywane. Posiadane przez podatnika zbiory mogą więc także być traktowane jako eksponaty muzealne. Do dzieł sztuki i eksponatów muzealnych możemy zaliczyć m.in.:\n– obrazy, grafiki, rysunki, plakaty i druki reklamowe,\n– rzeźby i medale artystyczne,\n– przedmioty sztuki zdobniczej takie jak: meble artystyczne, wyroby artystyczne z ceramiki, ze szkła, z tkanin, ze skóry lub z drewna, wyroby zdobnicze z metalu,\n– militaria dawne (broń biała, palna lekka i ciężka, uzbrojenie ochronne, uniformy, rzędy),\n– zbiory przyrodnicze i geologiczne,\n– zbiory różne o wartości muzealnej, np. przedmioty numizmatyczne,\n– rękopisy i inne przedmioty kolekcjonerskie (walory filatelistyczne, nalepki i inne przedmioty filumenistyczne).


dodane 2018-09-01 20:32\nŁatwa czy trudna? Spojrzałbym na ten problem po heglowsku ;) Z pozoru łatwa po głębszym przyjrzeniu się trudna. Ale tak naprawdę bardzo łatwa. Tylko....\nRozmawiałem z pewnym Mądrym Człowiekiem. Padło hasło „wolność”. Wiedziałem, że to temat rozmyślań wielu współczesnych. Myślicieli także. Rzuciłem coś w stylu, że wolność to trudna rzecz. Mądry Człowiek był wyraźnie zaskoczony. Podobno powtarzałem w ten sposób tezę jakiegoś innego mądrego człowieka. Ale tak naprawdę był to z mojej strony sarkazm. Bo myślę, że wolność to rzecz bardzo łatwa. Trzeba tylko korzystając z niej znać i z pokorą przyjmować pojawiające się w ludzkim życiu ograniczenia. No i przede wszystkim nie pozwolić zniszczyć wolności swoimi chciejstwami. Te pierwsze – ograniczenia – niekoniecznie niszczą wolność. Własne chciejstwa potrafią to zrobić doskonale.\nTo tak jak z pokonaniem modnej ostatnio wśród górskich łazików trasy z Bieszczad w Beskid Śląski. Konkretnie z Wołosatego do Ustronia. Albo odwrotnie. Głównym Szlakiem Beskidzkim - dodaje się oczywiście zazwyczaj. Cóż...\nWiele spraw może stanąć na przeszkodzie. Ot, skręcona noga, ważne a niespodziewane sprawy rodzinne, długotrwałe deszcze. Ustąpienie przed obiektywnie występującymi trudnościami nie odbiera wolności. Myślę, że jest nawet odwrotnie: upieranie się, by ze skręconą noga iść dalej, zlekceważenie pogrzebu cioci, czy uparte pójście dalej mimo ewidentnej niepogody byłoby niewolą. Zafikisowaniem się na punkcie tej drogi.\nWydaje mi się, że tak też trochę jest, gdy człowiek sztywno trzyma się tego szlaku i wbrew okolicznościom nie schodzi z niego ani na pół kilometra. Co za różnica, czy w Bieszczadach wejdę na Smerek i Zejdę do wsi Smerek, by potem przez Fereczatą pójść przez Okrąglik do Cisnej, jeśli mogę ze Smereka kawałek się wrócić, na Przełęcz Orłowicza, a potem zejść do Wetliny, a na Okrąglik pójść przez Paportną i Rabią Skałę? Przecież to dalej i chyba piękniej.\nNo i właściwie czemu niby schodzić do Cisnej i dalej iść szlakiem czerwonym, skoro aż do Mochnaczki pod Krynicą można pójść nieco bardziej dzikim szlakiem granicznym?\nAlbo czy nie lepiej jak już jesteś w Beskidzie Niskim, nie skręcać za czerwonym szlakiem ze Zrubania do Puław i Wisłoczka, by potem wałęsać się po niskich wzgórzach między Rymanowem a Iwoniczem, ale pójść do Polan Surowicznych, na Jawornik i przez Piotrusia, a może i Czerteż do Chyrowej? Że się omija Cergową? No to można z Piotrusia do Zawadki....\nAlbo co to za pomysł, by z Ropek iść za czerwonym szlakiem przez Izby i Banicę do Mochnaczki, skoro można pójść słowackim szlakiem (niegdyś był tam nasz, zielony) i nie ominąć najwyższej góry naszego Beskidu Niskiego, jakim jest Lackowa? Zupełnie już nie rozumiem, jaki sens ma chodzić za czerwonym szlakiem z Krynicy na Jaworzynę Krynicką, skoro na tym odcinku zupełnie jest on pozbawiony konsekwencji (wspina się nie wiadomo po co w górę grzbietu, by nie dochodząc do żadnego wierzchołka zacząć schodzić w dół, na druga stronę grzbietu). Nie wiem czy, już Gorcach, trzeba koniecznie trzymać się przepięknej trasy z Lubania na Turbacz, skoro też pięknie będzie zejść do Ochotnicy, wejść na Gorc i dopiero stamtąd na Turbacz. O zaliczeniu tego samego dnia jeszcze Kudłonia już nie mówiąc.\nDlaczego sztywno trzymać się czerwonego szlaku między Rabką a Bystrą, skoro, po pierwsze, i tak mocno tam jego trasę w ostatnich kilkunastu latach zmieniono, a po drugie, można zrobić piękne kółeczko Pasmem Podhalańskim albo – od północy, przez Luboń, Szczebel i dalej, Zębalową? Że to dalej o pół albo cały dzień drogi? No cóż, ale przynajmniej jakieś góry. Najbardziej ciekawi mnie zaś, czy „zaliczający” Główny Szlak Beskidzki wchodzą na Pilsko. Ostatecznie GSB przez szczyt nie przechodzi. Albo czy idąc z Rysianki (od schroniska, bo szlaki omijają z daleka szczyt Rysianki) na Słowiankę trzymają się go i schodzą stokami przepięknej Romanki, czy też nadkładają drogi i jednak wchodzą na ten, było nie było, dość piękny i wysoki szczyt....\nSztywno trzymając się wyznaczonego celu można zatracić wolność. Można piękną, pełną wielu możliwości wędrówkę zamienić w harówkę niewolnika, który musi „zaliczyć”, żeby mógł być sam przed sobą dumny albo żeby móc się pochwalić. Ale jest i druga strona medalu.\nJeśli chcę przejść z Ustronia do Wołosatego, a mam na przykład tylko trzy tygodnie..... Jest pod drodze wiele pokus. W Węgierskiej Górce jeszcze na nie za blisko. W Korbielowie chyba też. Zresztą GSM go mija. Ale potem są Bystra, Jordanów, Rabka... Czemu nie wsiąść do busa i nie opuścić tego mało zajmującego kawałka? Można zamiast tej nużącej drogi zaliczyć jakieś termy i wrócić na szlak już w Gorcach. Można zabawić parę dni w Krościenku, zwłaszcza że nieopodal Szczawnica. Można mieć dość w Rytrze, pójść na autobus w Krynicy. A Beskid Niski? Dla jednych nudny, bo góry niezbyt wysokie. Więc może jednak go sobie podarować? Dla innych tak wciągający, że można tu i ówdzie zostać dłużej. W Bartnem, Krempnej, Rymanowie... Można zostać dłużej w każdym właściwie miejscu. Łatwo znaleźć ku temu sporo pretekstów. I samemu przekreślić swoje plany....\nTak jest też z ludzką wolnością. Przekreślić ja mogą chwile słabości i uleganie zachciankom. I to chyba dla niej groźniejsze niż wszelkie zewnętrzne zniewolenia. Bo być niewolnikiem samego siebie....\nWolność jest łatwa. Trzeba po prostu konsekwentnie iść swoja drogą. Nieważne, czy cel uda się osiągnąć czy nie. Przekreśla ją tylko nieumiarkowane chciejstwo. Chcę tego, tamtego, owamtego. I oburzam się – nie wiadomo na kogo, bo powinienem na siebie – że zajęty tym, tamtym czy owamtym nie dałem już rady wrócić na swoją drogę... Oburzam się na braki w komunikacji, na źle poprowadzone szlaki.... Winni są wszyscy, tylko nie ja....\nWolność jest łatwa. Wszystko mogę. Musze tylko pamiętać, że moje wybory rodzą konsekwencje. I tyle.


Styczeń 2016 - aktualne promocje zniżki i programy dotyczące leczenia niepłodności w polskich ośrodkach leczenia niepłodności\nPosted pt., 08/01/2016 - 13:53 by kavainca\nSprawozdanie z walnego zgromadzenia członków z dnia 08.11.2015\nPosted pon., 09/11/2015 - 21:01 by admin\nW dniu 08 listopada odbyło się Nadzwyczajne Walne zgromadzenie członków Stowarzyszenia. Planowaliśmy je od wielu tygodni wiedząc, że zmieni nam się znacząco skład zarządu: z dotychczasowych trzech osób zarząd rozrósł nam się do pięciu i opuściła go dotychczasowa przewodnicząca, Ania Krawczak, co zapowiadała od kilku miesięcy. Wczorajsze Walne było okazją do podsumowania dotychczasowych działań, otwarcia się na nową energię, powitań i pożegnania. Było więc wzruszająco, ale też mimo wszystko krzepiąco.\nPosted pon., 26/10/2015 - 00:43 by MonikaGCK\nJesteście niesamowici! Czy wiecie, że zaledwie tydzień wystarczył abyśmy uzbierali na okrągłe 30 dni funkcjonowania naszego forum? Jest nas już 137 siepomagaczy! Dziękujemy!!!! Zbiórka jednak się jeszcze nie zakończyła. Potrzebujemy kolejnych wpłat, aby nasze Forum mogło pełnić nieprzerwanie swoją misję.\nBociany już dawno odleciały nie pozwól aby i NASZ –BOCIAN odleciał – wpłać na serwery!\nNadzwyczajne Walne Zgromadzenie Członków Stowarzyszenia Nasz Bocian\nPosted sob., 24/10/2015 - 23:51 by Michal\nSerdecznie zapraszamy na Nadzwyczajne Walne Zgromadzenie Członków Stowarzyszenia, które odbędzie się 8 listopada 2015 (niedziela) o godzinie 10:00 w Warszawie. Miejsce spotkania zależy od liczby zainteresowanych osób i zostanie podane przed spotkaniem. W planie obrad jest zmiana składu organów stowarzyszenia, w tym zarządu oraz wolne wnioski.\nMinisterstwo Zdrowia przegrało dziś w sądzie z Naszym Bocianem !\nPosted czw., 22/10/2015 - 22:11 by yennefer23\nMinisterstwo Zdrowia musi udostępniać informacje o skuteczności poszczególnych ośrodków realizujących programu in vitro - wynika z orzeczenia Sądu Administracyjnego, który uwzględnił dziś skargę Stowarzyszenia Nasz Bocian. Takie dane są bowiem informacją publiczną.\nWiosną 2014 roku ministerstwo przedstawiło członkom Rady Programowej Programu Leczenia in vitro podsumowanie z jego realizacji. Z podsumowania wynikało, iż najniższa skuteczność ośrodka oscylowała wokół 10%, najwyższa zaś wynosiła ponad 40%. Stowarzyszenie domagało się ujawnienia skuteczności konkretnych klinik. Wiedziało, że to właśnie ona jest kluczowa dla 20 tysięcy par korzystających z refundacji.\nPosted ndz., 18/10/2015 - 17:30 by MonikaGCK\nNaszym głównym polem działania jest internet. Prowadzimy portal, który jest unikatowy na skalę europejską ponieważ został stworzony przez pacjentów i dla pacjentów. Powstał z potrzeby serca i tętni życiem już długich 13 lat. Jeżeli to czytasz, to Bocian jest pewnie częścią również Twojego życia. Wesprzyj Stowarzyszenie i wpłać na serwery!\nPosted śr., 19/08/2015 - 09:35 by groszek\nPosted pt., 14/08/2015 - 14:15 by yennefer23\nW miniony weekend w dniach 1-2 sierpnia w Osiecku pod Warszawą odbyło się drugie spotkanie zespołu moderacyjnego i administracyjnego Stowarzyszenia NASZ BOCIAN. Tegoroczne spotkanie nie było tak liczne jak analogiczne w zeszłym roku bo uczestniczyło w nim osiem osób, w tym moderatorki i administratorki, ale za to wszystkie osoby biorące w nim udział były członkami stowarzyszenia. Na skutek tego nie tylko były omawiane kwestie związane z działaniem portalu nasz-bocian.pl ale także wiele z planów dotyczących przyszłości Stowarzyszenia. W tym roku postanowiliśmy nie korzystać z zewnętrznej firmy szkoleniowej i spotkanie poprowadziliśmy sami.\nNa samym początku omówiona została ankieta ewaluacyjna moderatorów i wyciągnięte z niej wnioski dotyczące moderowania. Rozmowy na ten temat przeciągnęły się niemalże do wieczora.\nPosted pt., 10/07/2015 - 16:56 by Michal\n„Coś we mnie pękło. Nie mogę już dłużej siedzieć bezczynnie i przysłuchiwać się tym wszystkim kłamstwom” - pierwsze dziecko urodzone dzięki in vitro w Białymstoku zabiera głos\nZwracamy się do wszystkich dziennikarzy i osób wykonujących funkcje publiczne z wezwaniem do przyjęcia odpowiedzialności za słowa padające w debacie wokół leczenia niepłodności toczącej się obecnie w Polsce. Poniżej przekazujemy list pani Magdaleny Kołodziej, pierwszego dziecka urodzonego dzięki in vitro 28 lat temu w Polsce w Białymstoku. Magda nigdy nie chciała ujawniać swojej tożsamości i zabierać głosu w debacie medialnej uważając, że ma prawo do zachowania prywatności. Jednak słowa, które padły w Senacie, a które Państwo upowszechniacie w środkach masowego przekazu, zapraszając najbardziej radykalnych przeciwników in vitro i dając im najlepsze czasy antenowe, sprawiły, że Magda zdecydowała się wypowiedzieć w imieniu własnym oraz wszystkich dzieci, które przyszły na świat dzięki tej metodzie. Jej głos jest również naszym głosem – 90 tysięcy osób niepłodnych i rodziców skupionych wokół Stowarzyszenia NASZ BOCIAN.\nPosted czw., 09/07/2015 - 11:26 by groszek\nW odpowiedzi na wczorajsze obrady senatu dotyczące ustawy o leczeniu niepłodności organizujemy akcję pisania e maili do senatorów Rzeczpospolitej Polskiej http://www.senat.gov.pl/sklad/senatorowie/ z prośbą o zapoznanie się z treścią listu Polskiego Towarzystwa Medycyny Rozrodu oraz o głosowanie za przyjęciem ustawy, która jest tak ważna dla nas wszystkich. Zasypmy senatorów listami!!!\nSzanowny Panie/Pani senator,


by Kasia 21 sierpnia 2019 0 komentarz\nO Parku Mużakowskim i Łuku Mużakowa zapewne niewielu z Was słyszało. To ciągle jeszcze mało popularne turystycznie tereny. Jednak miejsce jest wprost idealne aby spędzić tu długi weekend. Na brak atrakcji na pewno nie będziecie narzekać! Najbardziej znany jest Park Mużakowski, a czy wiedzieliście, że znajdziecie w tej okolicy też kolorowe jeziorka? Zapraszamy na spacer po Geościeżce Kopalnia Babina!\nW sierpniu 2019 roku stanęliśmy przed dylematem. Gdzie na długo weekend sierpniowy? Pierwotnie w planach była Mołdawia, jednak trochę zniechęciła nas odległość. I nagle przypomnieliśmy sobie, że jest takie miejsce w Polsce, które już dawno chcieliśmy zobaczyć. Park Mużakowski! Potem zbierając informacje o tym miejscu okazało się, że pałac i park, który rozpościera się po stronie polskiej i niemieckiej (wpisany na listę UNESCO) to nie wszystko.\nEuropaGeoparkKopalnia BabinaŁuk MużakowaPark MużakowskiPolskarowerrowerem po Łuku Mużakowa


Sunny sunday | The memoirs of fashion-Victim Sunny sunday – The memoirs of fashion-Victim\nCzerwiec 14, 2009 Magiafashion, fashion blog, moda, outfit, street fashion 11 Komentarzy\nDziś w końcu był trochę cieplejszy dzień. Bohaterem dzisiejszego wpisu są szorty. Pochodzą one nz kolekcji Numpha. Udało mi się je upolować na allegro. Na zdjęciu poniżej w dwóch wersjach – najpierw próbowałam z marynarką River Island a następnie z bluzką Marks&Spencer. Ostatecznie zdecydowałam się na ten drugi wariant – prosta bluzka plus sportowe buty. Bluzkę znalazłam w ciucholandzie za całe 9 zł. Po odświeżeniu i uprasowaniu okazało się, że wygląda jak nowa. Bardzo lubię w niej dekolt. Jest taki kobiecy. W sumie wyszedł ubiór w sam raz na niedzielny spacer z opcją ewentualnego zaliczenia drogi przez piasek;). Tak tak przezorna mama musi byc przygotowana na różne warianty.\nJak zapewne zauważyliście zmieniłam tło. Mam nadzieję, że bardziej fotogeniczne;). W sumie żyje chwilowo na nierozpakowanych jeszcze pudełkach i walizkach. Mam nadzieję, że szybko się z tym uporam i bedę wam dostarczać sesje z prawdziwego zdarzenia.\nmarynarka (jacket) River Island (secondhand)\nbluzka (blouse) Marks&Spencer (secondhand)\nspodenki (shorts) Numph (allegro)\n→ Cud w H&M\n← „Nudna” moda\n11 myśli w temacie “Sunny sunday”\nCzerwiec 30, 2009 at 7:47\t Odpowiedz\nPodoba mi sie te tlo.Jest o wiele ladniejsze niz poprzednie:)A zestaw stroju…jest BOSKI!\nCzerwiec 21, 2009 at 13:24\t Odpowiedz\nNo, dobrze, ale szortów nie widać tak naprawdę, czyli nie wiadomo, jakiej są długości, a to istotne. Za to marynarka świetna! Znacznie lepsza niż bluzka.\nI dlaczego, na Boga, modelka ma taką smutną minę? Zdjęcie wiele zyskuje okraszone – nawet oszczędnym – uśmiechem 🙂\nCzerwiec 20, 2009 at 7:41\t Odpowiedz\nSzkoda, że na twoim blogu nie pokazujesz przykładu jak pozować perfekcyjnie. Chętnie bym skorzystała :).\nCzerwiec 20, 2009 at 7:57\t Odpowiedz\nBardzo mi sie ta marynarka podoba!Chyba maja podobna w Zarze ostatnio,tylko ze strasznie droga!!Wlasnie czekam na przeceny zeby trafila do moiej szafy!! 🙂\nCzerwiec 19, 2009 at 12:29\t Odpowiedz\nbardzo ładnie wyglądasz w takiej fryzurze i w bluzeczce w paski – powinnaś częściej nosić taki dekolt w łódkę:)\nCzerwiec 15, 2009 at 12:54\t Odpowiedz\nSuper jest ta pasiasta marynarka, bardzo mi sie podoba:)\nCzerwiec 14, 2009 at 21:41\t Odpowiedz\nO wiele lepiej Ci w takiej fryzurze – rozwianej i z grzywką. Szkoda, że nie pokazałaś całego stroju.\nCzerwiec 14, 2009 at 20:03\t Odpowiedz\nCzerwiec 14, 2009 at 19:44\t Odpowiedz\nopaliłaś się, Szczęściaro!\nCzerwiec 14, 2009 at 18:24\t Odpowiedz\nO to tak spontanicznie chodząc po mieście :).\nCzerwiec 14, 2009 at 18:31\t Odpowiedz


Snowboarding – najczęstsze kontuzje na stoku - LepszyTrener.pl\nadmin 1 7 stycznia 2019 < 1000\nBezpieczny snowboardzista na stoku\nUstawienie stóp na desce snowboardowej w dużej mierze chroni ćwiczących przed urazami stawów kolanowych. Ta partia ciała dużo rzadziej więc ulega kontuzjom. Mimo to, ciężar ciała snowboardzisty podczas upadku przenosi się na ręce. Warto zatem zadbać o bezpieczeństwo na stoku. Duże znaczenie ma tutaj właściwe zachowanie na trasie oraz etykieta jazdy. W przypadku snowboardzistów ryzyko urazu zwiększa sam charakter tego sportu zimowego. Miłośnicy deski skupiają się przecież na skokach, obrotach czy skomplikowanych manewrach. Często osoby początkujące podejmują się trudnych ewolucji. Efektem takich działań są zwykle kontuzje. Podobnie rzecz ma się z prędkością jazdy. Warto poświęcić trochę więcej czasu na naukę zwiększania szybkości.\nPrzyczyną kontuzji u snowboardzistów są również zderzenia z innymi osobami na stoku. Dobrym wyjściem jest więc dokładne obserwowanie otoczenia i zachowanie na stoku. W ten sposób zwiększamy nie tylko własne bezpieczeństwo, lecz także innych miłośników sportów zimowych.\nSnowboardzista powinien ponadto zadbać o zabezpieczeniu poszczególnych części ciała. Obowiązkowy jest zatem kask chroniący głowę, ochraniacze na nadgarstki czy gogle. Można również zainwestować w ochraniacze na biodra, golenie i kręgosłup\nKontuzje snowboardzistów – kończyny górne\nW przeciwieństwie do narciarstwa, w snowboardzie tylko ręce są najbardziej narażone na kontuzje i urazy. Do najczęstszych obrażeń należą m.in. złamania i zwichnięcia nadgarstków, urazy stawów łokciowych, kontuzje stawów ramiennych czy złamania obojczyka. Zdarzają się jednak zdecydowanie poważniejsze obrażenia. Snowboardziści niedbający o bezpieczeństwo mogą również zakończyć trening na stoku z wstrząśnieniem mózgu czy innymi urazami głowy lub szyi. Co więcej, wyróżnia się jednostkę urazową zwaną „śledzioną snowboardzisty”. Riderzy są na nią narażeni podczas upadku. Nie można więc lekceważyć bóli brzucha lub klatki piersiowej. To obrażenie zwykle powoduje poważne uszkodzenia narządów wewnętrznych.\nNajczęstsze urazy na desce snowboardowej\nNajczęściej spotykane obrażenie podczas jazdy na stoku. Zwykle stłuczeniom ulegają kolana oraz kość ogonowa. Większość tych dolegliwości nie stanowi poważnego zagrożenia dla zdrowia snowboardzisty. Stłuczenia objawiają się m.in. obrzękami czy siniakami. W tym przypadku wystarczy schłodzenie bolącego miejsca oraz wmasowanie leku na przyspieszenie wchłaniania się krwiaka/siniaka.\nCzęsto spotykany uraz podczas jazdy na snowboardzie. Skręcenie jest naciągnięciem lub zwichnięciem torebki stawowej i więzadeł. Zwykle jest ono spowodowane nieprawidłowym upadkiem lub gwałtownym ruchem snowboardzisty. Te czynniki powodują również urazy stawu barkowego, łokciowego, a nawet kręgosłupa. Pierwsza pomoc w przypadku tej kontuzji polega na schłodzeniu uszkodzonego miejsca. Można również stosować dodatkowe leki przeciwbólowe i zmniejszające opuchliznę. Niektóre skręcenia wymagają konsultacji lekarskiej.\nCzytaj też: Bezpieczne upadanie i wstawanie na stoku\nJedna z poważniejszych kontuzji stawów na stoku. Zwichnięciem określa się przemieszczenie się stawu oraz układu kości. Torebka stawowa zostaje naderwana lub naciągnięta. Często uszkodzeniu ulegają również mięśnie lub więzadła. W tym przypadku konieczna jest interwencja lekarska. Chwilę po urazie warto schłodzić uszkodzone miejsce, żeby zmniejszyć dolegliwości.\nTej kontuzji nie chciałby doświadczyć żaden snowboardzista. Złamania objawiają się silnym bólem, zwykle towarzyszy im również nieprzyjemny dla ucha trzask. Miejsce urazu jest opuchnięte i czasem nie można wykonać żadnego ruchu. W przypadku złamania nie obędzie się bez lekarza. Snowboardzista powinien pamiętać o tym, by nie ruszać miejsca kontuzji. Ważne jest również jak najszybsze dostanie się do szpitala.\nKiedyś połamałem nogę na snowboardzie....


Poradnik » EuroGP\n18 marca, 2020 28 marca, 2020 Doradca BankowyLeave a Comment on Jak leczyć przeziębienie w zakładzie?\nJak działać przeziębienie w zakładu? Wszystek jest narażony na rozmaite choroby, a przeziębiebie jest prawdopodobnie najpopularniejszym z nich. Wszyscy znają, co oznacza katar, nieprzyjemne ból gardła i kaszel, który uniemożliwia zasypianie. Jak pozbyć się tej popularnej choroby – to drugie pytanie.\nDomeną kancelaria adwokacka łódź jest kilka gałęzi prawa gospodarczego, gdzie usługi przeważnie są skierowane do marek i firmy. Wysoki stopień merytoryczny kancelarii wynika między sprzecznymi z długiej praktyki oferowania usług prawnych. Można zastosować i z dopłat w klubu z opracowywaniem dokumentacji, która jest konieczna do robienia kampanie internetowej, na co stawiają się na przykład regulaminy […]\n18 marca, 2020 28 marca, 2020 Doradca BankowyLeave a Comment on W jaki sposób określa się spółki?\n18 marca, 2020 28 marca, 2020 Doradca BankowyLeave a Comment on Akwarium dla bojownika – jak dużo je przygotować?\nAkwarium dla bojownika – jak odpowiednio je przygotować? Bojowniki, ze względu na bliskie piękne ubarwienie, dosyć często wyszukiwane są do upraw w domowych zbiornikach. Tak jak inne zwierzęta, które przeznaczamy na bliskich pupili, no i rybki potrzebują specyficznych powodów do życia właściwej sytuacji i zdrowia.\nJak wybrać najodpowiedniejszą szafkę na buty? Ważną rzeczą, którą wykonują goście, już po przywitaniu się i przekroczeniu progu naszych drzwi, jest ściągnięcie odzieży wierzchniej i obuwia. By uniknąć zakłopotania związanego z brakiem mieszkania lub nieuporządkowaną przestrzenią, inwestujemy w haczyki na kurtki lub stojaki na parasole. Często jednak zapominamy, że równie ważne są szafki na buty, […]


Brzuch idealny – PsychoKompot\n4 lutego 2018 Uroda i zdrowie\nWspomnieliśmy już jak ważne w walce o jędrny i płaski brzuch jest planowanie. Oto pierwsze kroki, które musisz podjąć, by zwalczyć o swój cel:\nW magazynach, czasopismach, programach telewizyjnych czy na portalach internetowych można znaleźć setki jeśli nie tysiące diet i jadłospisów, przeznaczonych dla osób zmagających się ze zbędnymi kilogramami czy nadmiarowymi centymetrami w pasie.\nProblem tkwi jednak w tym, że duża część takich jadłospisów nie jest przygotowana przez specjalistów, a ich stosowanie bez nadzoru lekarza czy dietetyka może być nawet źródłem niedoboru witamin, minerałów i substancji odżywczych – także białka, węglowodanów czy tłuszczów.\nNiestety na dłuższą metę nie jest to dobre rozwiązanie dla kogoś, komu oprócz szczupłej sylwetki zależy także na silnym i jędrnym ciele. Niedobory substancji odżywczych przyczyniają się bowiem do zużywania rezerw z mięśni, a w konsekwencji do ich osłabienia.\nAby uniknąć tego typu skutków ubocznych nierozważnego odchudzania, zapamiętaj listę kilku produktów, których nie może zabraknąć w Twojej diecie jeśli marzy Ci się jędrny, płaski i twardy brzuch:\nCzerwone mięso: W odpowiedniej ilości dostarcza Ci białka, żelazo, cynk oraz witaminę B, która wspomaga funkcjonowanie mięśni.\nOrzechy nerkowca: W niewielkich ilościach dostarcza duże ilości cynku, magnezu, fosforu, wapnia i potasu, co doskonale wpływa na kondycję ciała\nZadbaj o to, by głowa znajdowała się w naturalnej pozycji. Pozostaw przestrzeń między podbródkiem a klatką piersiową.\nPamiętaj, że przy każdym unoszeniu klatki piersiowej, Twoje barki powinny oderwać się nad podłogę.\n« Sposoby na szybkie odprężenie\nWielkimi krokami zbliżają się…Walentynki »


Z futbolową kadrą leci pilot, ale… | Przegląd\nAutor: Adam Godlewski, Maciej Polkowski\t| Kwiecień 12, 2021\nReprezentacja Polski po zamianie Jerzego Brzęczka na Paula Sousę na trenerskiej ławce nie zaczęła grać jak z nut. Portugalski selekcjoner po trzech marcowych spotkaniach eliminacji mistrzostw świata, w których do zdobycia było dziewięć punktów, może się pochwalić jedynie czterema. Stracił zatem więcej, niż zdobył. Po pierwszej turze kwalifikacji daje to biało-czerwonym dopiero czwartą lokatę w grupie I. Na dodatek Wojciech Szczęsny, nominowany na golkipera nr 1 w naszej drużynie, przepuścił aż pięć goli. Czyli dokładnie tyle, ile obaj nasi bramkarze dali sobie wbić w 10 meczach kwalifikacji Euro 2020.\nTrudno zatem rozłożony na trzy akty debiut Sousy uznać za udany. Na takie wyniki, jakie nasi piłkarze osiągnęli z Węgrami (remis 3:3), Andorą (wygrana 3:0) i Anglią (porażka 1:2), mogliśmy liczyć także bez zmiany selekcjonera. Rezultaty w żaden sposób nie usprawiedliwiają roszady na stanowisku trenera reprezentacji przeprowadzonej w styczniu – na wariackich papierach – przez prezesa PZPN Zbigniewa Bońka. Dodajmy, roszady kosztownej, bo do końca czerwca pensję (160 tys. zł miesięcznie) będzie pobierał Brzęczek. Współpracownicy byłego selekcjonera – jeśli byli na umowach o pracę – również pozostają jeszcze w okresach wypowiedzenia. Czyli na utrzymaniu związku. A następcom Brzęczka trzeba słono płacić. Portugalski selekcjoner pobiera ponad 320 tys., jego zagraniczny sześcioosobowy sztab niemal 370 tys. zł. Nasza federacja jest bogata, ale 1 mln zł w skali miesiąca to i dla niej znaczący wydatek.\nNa domiar złego są to nakłady na przyśpieszoną naukę, prezes Boniek zapomniał bowiem dodać do sztabu jednego czy nawet dwóch polskich asystentów, których obecność mogłaby spowodować, że Sousa nie musiałby wyważać otwartych drzwi. Gołym okiem widać było podczas marcowych meczów, że dopiero poznaje zawodników. W efekcie przed spotkaniem w Budapeszcie najwyraźniej „pomylił” Kamila Glika, najlepszego od lat polskiego stopera, niezastąpionego w obronie, z Michałem Helikiem. Ocknął się dopiero po godzinie, gdy było już 2:0 dla Madziarów, po ewidentnych błędach naszego bloku defensywnego. Zresztą w żadnym meczu nie udało się Portugalczykowi trafić w wyjściowy skład. Wspomniany Helik zagrał bardzo słabo z Węgrami, ale to nie zniechęciło selekcjonera do wystawienia obrońcy Barnsley przeciw Anglii. Efekt? To po jego interwencji sędzia podyktował rzut karny dla gospodarzy, piłkarz nie dotrwał także na boisku do końcowego gwizdka. Z kolei Bartosz Bereszyński nie wie zapewne, czy u Portugalczyka jest prawym stoperem, czy raczej prawym wahadłowym. Ani w którym kierunku będzie ewoluowała jego pozycja na kolejnym zgrupowaniu. Kamil Jóźwiak prezentował najwyższą formę w polskiej ekipie w tej trzymeczowej sesji, ale w Budapeszcie i Londynie uzbierał – w sumie – raptem 70 minut. Zasadne jest zatem pytanie, czy piłkarza znajdującego się w największym gazie należy obsadzać w roli dżokera.\nBłędów i niedociągnięć należało oczywiście się spodziewać, biorąc pod uwagę, że szef PZPN wrzucił Sousę do pracy z polską kadrą w zwariowanym trybie, ale czy aż tylu? Trudno przecież pominąć brak Tomasza Kędziory w reprezentacji, na skutek czego Bereszyński pozostawał bez wartościowego zmiennika, czy wystawienie Sebastiana Szymańskiego na lewym wahadle, czyli w sektorze, w którym nie miał prawa sobie poradzić. Albo zastanawiający – i raczej przedwczesny – debiut Kacpra Kozłowskiego na nominalnej pozycji Szymańskiego, w środku pomocy. Nastoletni piłkarz Pogoni niewątpliwie jest utalentowany, ale dziś to zawodnik jeszcze nieprzygotowany do rywalizacji na międzynarodowym poziomie. W 2021 r. tylko dwukrotnie zmieścił się w wyjściowym składzie Pogoni Szczecin w meczach ligowych. A marcowy termin wyznaczony przez FIFA był zupełnie niewłaściwy do zbierania doświadczeń przez młodzieżowców, którzy są melodią przyszłości wykraczającej poza czerwcowe finały mistrzostw Europy. Zdaje się jednak, że PZPN asekurował się zagraniem PR, że niby jest nowy selekcjoner i od razu wyszukał tak młodego zawodnika. Tyle że nawiązywanie w porównaniach (jeśli chodzi o talent i umiejętności) do Włodzimierza Lubańskiego było kompletnie nie na miejscu. Umówmy się, że obecnie Kozłowski mógłby za legendarnym napastnikiem Górnika Zabrze nosić sprzęt.\nDo reprezentacji po dłuższej przerwie wrócił zbierający ostatnio dobre noty w Hellas Verona Paweł Dawidowicz. Do tej pory zagrał w kadrze raz, 17 listopada 2015 r., w towarzyskim meczu z Czechami we Wrocławiu (3:1). Nowy selekcjoner dał mu 30 minut w spotkaniu z Andorą. Po raz pierwszy powołanie do seniorskiej reprezentacji Polski otrzymali natomiast wspomniany już Helik (Barnsley FC), Kamil Piątkowski (Raków Częstochowa), Rafał Augustyniak (Urał Jekaterynburg), Sebastian Kowalczyk i Kacper Kozłowski (obaj Pogoń Szczecin), Bartosz Slisz (Legia Warszawa) oraz Karol Świderski (PAOK FC). Pięciu z nich zaliczyło debiuty.\nZ Węgrami obrońca Helik zagrał od 1. do 58. minuty (zastąpiony przez Glika). 25-letni wychowanek chorzowskiego Ruchu w 2017 r. trafił do Cracovii, a od 9 września 2020 r. gra w klubie z zaplecza angielskiej ekstraklasy. Co ciekawe, nie wystąpił w żadnej młodzieżowej reprezentacji Polski. Można zatem powiedzieć: debiut podwyższonego ryzyka, co potwierdził Paulo Sousa. – Ponieważ ryzyko to element naszej pracy, więc podjęliśmy decyzję o występie stopera ze względu na jego wzrost, bo spodziewaliśmy się wielu bezpośrednich, górnych podań rywali i główkowych pojedynków – wyjaśniał. – Helik jest nowym zawodnikiem, musi śmielej brać udział w budowaniu akcji, grał zbyt bezpiecznie, nie chciał za dużo ryzykować.\nZ Andorą po raz pierwszy w narodowym zespole zagrał Kamil Piątkowski. Od razu 90 minut. Środkowy obrońca skończy 21 lat 21 czerwca. Formalnie jest już zawodnikiem Red Bull Salzburg, ale sezon kończy w Rakowie Częstochowa. Sousa: – Zdecydowałem, żeby Piątkowski zagrał w pierwszym składzie, razem z Glikiem, ponieważ jedną z jego umiejętności jest prędkość, zdolność zmian pozycji i bardzo dobre podania.\nKacper Kozłowski przebywał na boisku w meczu z Andorą od 73. minuty, zmienił Piotra Zielińskiego. Utalentowany pomocnik urodził się 16 października 2003 r. w Koszalinie. W chwili debiutu miał 17 lat i 166 dni. Jeśli chodzi o występy w reprezentacji, to młodszym nowicjuszem był jedynie Włodzimierz Lubański, który, mając 16 lat i 188 dni, zagrał w Szczecinie 4 września 1963 r. przeciwko Norwegii (9:0) i zdobył jedną bramkę. A wracając do Kacpra, to zgodnie z prawem oficjalnie nie wiadomo, kto jest jego menedżerem. Notka na stronie Transfermarkt: doradca niepublikowany – zawodnik niepełnoletni.\nKarol Świderski w 63. minucie wymienił Lewandowskiego w starciu z andorskim kopciuszkiem. Potrzebował 25 minut, aby strzałem z kilku metrów podwyższyć wygraną na 3:0. Ten 24-letni napastnik od 18 lipca 2014 r. bronił barw białostockiej Jagiellonii, ale od 20 stycznia 2019 r. zarabia na życie w Salonikach. Świderski: – Od kiedy tylko zacznie się grać w piłkę, marzy się, by wystąpić w reprezentacji i w pierwszym meczu strzelić gola. Cieszę się, że nadszedł w końcu ten moment. Dostałem szansę w drużynie narodowej, zdobyłem bramkę i to zostanie ze mną do końca życia.\nZ Anglikami podobnego zaszczytu doczekał się defensywny pomocnik Rafał Augustyniak. W 76. minucie zastąpił Krzysztofa Piątka. W latach 2011-2019 upodobał sobie rolę Jasia Wędrowniczka, bo aż 12 razy (łącznie z licznymi wypożyczeniami) zmieniał barwy klubowe. Dopiero za 13. razem ustatkował się, a być może nawet zawinął do portu docelowego – od 1 lipca 2019 r. jest graczem Urału Jekaterynburg. Reprezentacyjny debiut w wieku 27 lat z reguły bywa sporym zaskoczeniem, ale warto przypomnieć, że znany były zawodnik Henryk Kasperczak w chwili debiutu także miał 27 lat, a zdołał rozegrać w reprezentacji 61 spotkań.\nW Polsce mamy inny klimat\nPaulo Sousa przyszedł do pracy z naszym zespołem – co trzeba mu oddać – z gotowym pomysłem na grę. Tyle że takim do zastosowania od zaraz raczej na Półwyspie Iberyjskim niż pod naszą szerokością geograficzną. Chciałby bowiem grać finezyjną i ofensywną piłkę, a przy tym w każdym spotkaniu zdominować rywala. Przełożenie tej pięknej filozofii na drużynę w marcu pozostało w teorii. Być może było za mało czasu, żeby zespół przyswoił i wdrożył wytyczne; nie można jednak wykluczyć, że generalnie może mieć problem ze zrozumieniem oraz realizacją takiej strategii. Hiszpanie i Portugalczycy mają odpowiednią technikę i mentalność, aby grać w opisany sposób. Ba, wręcz mają to zakodowane w DNA. W Polsce mamy inny klimat, inną dietę, inne przyzwyczajenia, również te piłkarskie. I zupełnie inną kulturę gry. Dodatkowo prezes PZPN, marnując czas od listopadowego końca Ligi Narodów do zaskakującej wymiany selekcjonera dopiero w połowie stycznia, nie dał szansy Portugalczykowi nawet na szczegółowe przegadanie niuansów nowej taktyki z zawodnikami. Dlatego wydaje się, że w marcu – choć nie dysponował czasem właściwie na nic – Sousa chciał w zbyt ambitny sposób modernizować reprezentację Polski.\nByć może nauczy drużynę tworzoną wokół Roberta Lewandowskiego, najlepszego piłkarza świata roku 2020 w plebiscycie FIFA, takiego futbolu, ale już wiemy, że nie stanie się to błyskawicznie. Choć logika podpowiada, że nasze środkowoeuropejskie piłkarskie DNA jest inne. Przecież tak naprawdę tylko raz w ponadstuletniej historii mieliśmy generację, tę najlepszą – w czasach Kazimierza Górskiego – potrafiącą zdominować niemal każdego przeciwnika na świecie. Dzięki temu wywalczyła złoto i srebro na igrzyskach olimpijskich, a także brąz na mistrzostwach świata. Już jednak drużyna Antoniego Piechniczka, która w turnieju España ‘82 również zdobyła miejsce na najniższym stopniu podium, doszła tak wysoko zupełnie inną drogą. Podstawą były solidna defensywa i zabójcze, perfekcyjnie wyprowadzane kontrataki. Piechniczek, widząc, jaki potencjał techniczny ma do dyspozycji, nie silił się na zdominowanie lepiej wyszkolonych rywali. Można powiedzieć, że czuł nasz zespół, podczas gdy Sousa (jeszcze?) nie.\nDlatego tym bardziej dziwi, że Boniek nie ułatwił startu Portugalczykowi, dodając mu do sztabu polskich trenerów (złośliwi twierdzą, że jako niespełniony szkoleniowiec sobie zarezerwował udzielanie podpowiedzi). I to w sytuacji, gdy właściwego wzorca postępowania z zagranicznym selekcjonerem nie brakuje nawet w dość świeżej historii PZPN. Przecież Leo Beenhakker przyszedł do pracy ze swoimi asystentami, ale nie pogardził Bogusławem Kaczmarkiem, Dariuszem Dziekanowskim czy Adamem Nawałką. I źle na tym nie wyszedł. Dzięki temu nie musiał się bawić w ciuciubabkę, podczas gdy Sousa wiele ruchów wykonuje po omacku. A przynajmniej można było odnieść wrażenie, że co prawda w samolocie z polską kadrą leci pilot, ale nie dość, że przejął stery dopiero w trakcie lotu, to wcześniej był kapitanem na tupolewie, a przyszło mu kierować embraerem. I niby ma pojęcie o dowodzeniu załogą, tylko procedury są odmienne od tych, które poznawał na symulatorze lotu.\nW efekcie na razie zamiast reprezentacji mamy plac budowy. Niestety, roboty się opóźniły i nadal majstrowie umacniają fundamenty, choć wedle harmonogramu powinni już myśleć o zamontowaniu dachu. Sousie nie ma sensu czynić zarzutu o wystawienie Lewandowskiego w meczu przeciw Andorze, z którą powinniśmy sobie poradzić i bez najlepszego gracza świata. Można natomiast się zastanawiać, czy Portugalczyk nie jest wyjątkowym pechowcem, skoro w starciu z takim outsiderem praktycznie bezawaryjny w ostatnich latach Robert doznał najcięższej od lat kontuzji.\nCzego zatem mogą się spodziewać kibice? Pewne jest wyłącznie to, że niezależnie od wyniku na przesuniętym na ten rok Euro 2020 jesienią nadal selekcjonerem będzie Paulo Sousa, którego nowy prezes PZPN odziedziczy w spadku po Bońku. Natomiast gra naszej drużyny narodowej pozostaje jedną wielką niewiadomą.\nTagi:\tKamil Glik, Paulo Sousa, piłka nożna, Piotr Zieliński, reprezentacja, Robert Lewandowski\nPotrzebna była odrobina szaleństwa


Uiszczenie ceny to zazwyczaj najważniejsza cecha każdej transakcji - zarówno dla sprzedawcy, kiedy również biorącego. Ten doskonały dzięki naszej zaradności otrzymuje upragnione wynagrodzenie, a inny dobija rynku i kończy z domu, mając nową, wartą bądź świetną rzecz. Ale sprzedawca oprócz odpowiedniego wyeksponowania towaru, musi pomyśleć także o technicznym aspekcie całego przedsięwzięcia, a to jest teraz zależne z danej rzeczy i środki prowadzonego sklepu.\nW terminie, w którym miejsce pobierania opłat jest ruchome, nie przypisane do dużej przestrzeni, wtedy ciekawym podejściem jest dokładna mobilność. Przenośna kasa fiskalna novitus nano e daje możliwość sfinalizowania transakcji gotówkowej w wszystkim, dowolnie wybranym miejscu. Jej oczywistą wadą jest krótki rozmiar, dzięki czemu przenoszenie z zajęcia na znaczenie nie jest poważne. Na kulturę pracy wpływa także rozwiązanie w obszarze dostarczania energii - najczęściej jest ono bateryjne, w roli wbudowanego akumulatora. Jego wydajność i przybliżony czas pracy zależy właśnie od modelu samej kasy. Istnieje bardzo wielki asortyment tego typu urządzeń, więc każdy przedsiębiorca jest w bycie dopasować lek na wartość naszych potrzeb.\nEcoSlim EcoSlim Īsā laikā efektīva slimības figūra\nGdy tego modelu rozwiązanie kasowe oddaje się przydatne? Oczywiście w wielu rzeczach. Przykładem mogą być chociażby letnie ogródki przy kawiarniach, gdzie doprowadzenie tradycyjnej kasy, lub także takiej powiązanej z internetowym systemem, potrafi istnieć bezpośrednio w świecie niemożliwe. Dlatego producenci kas rozwiązują bieżący przedmiot i umożliwiają na estetyczne również w pełni mobilne finalizowanie transakcji. Warto dodać te o tym, że podobna rewolucja modna istnieje więcej z płatności bezgotówkowych, gdzie wszelkiego rodzaju terminale zatrzymują się oczywistością dla wszystkiego - zarówno niższego kiedy również szerszego - szanującego się sklepu.\nKasa rejestrujaca datecs maluch bis


Assistance : aleBank.pl – Portal ekonomiczny – Najbliżej Finansów\nSystematycznie rośnie zainteresowanie usługami pomocowymi, zwłaszcza assistance mieszkaniowym. I coraz więcej osób wie, czym assistance jest. Czytaj więcej...\nPolskie społeczeństwo się starzeje. Rosną też jego zasoby finansowe. Choćby z tych powodów rynek ubezpieczeń typu medycznego assistance powinien coraz lepiej się rozwijać. A od... Czytaj więcej...\nPo raz szósty opublikowano wyniki badania « Rynek usług assistance widziany oczami klientów » zrealizowanego przez Ipsos na zlecenie Mondial Assistance. Jak wynika z sondażu,... Czytaj więcej...\nNajwiększe obawy Polaków związane z wystąpieniem choroby nowotworowej dotyczą szeroko pojętych problemów opieki zdrowotnej oraz pozostawienia rodziny bez środków do życia. Chęć posiadania zabezpieczenia w... Czytaj więcej...\nMimo że Polacy coraz częściej posługują się kartami płatniczymi podczas zakupów, a dodatkowo na popularności zyskują nowoczesne płatności mobilne, to wyjeżdżając za granicę, nadal chętniej... Czytaj więcej...\nW ostatnich dniach zima przypomniała o sobie i zrobiło się mroźno. Minusowe temperatury potrafią niekorzystnie wpłynąć na nasze pojazdy, zwłaszcza te, które nie są garażowane.... Czytaj więcej...\nW okresie świątecznym Polacy najczęściej potrzebowali pomocy na drodze. Jak wynika ze statystyk Europ Assistance Polska 82% wszystkich zgłoszeń dotyczyło właśnie assistance samochodowego, 11% osób... Czytaj więcej...\nEurop Assistance Polska uczestniczy w Tygodniu Przedsiębiorczości\nW dniach 16-22 listopada 2015 roku po raz ósmy w Polsce zorganizowany jest Światowy Tydzień Przedsiębiorczości, obchodzony jednocześnie w ponad 100 krajach. Pomysłodawcami Światowego Tygodnia... Czytaj więcej...\nNadchodzi sezon, podczas którego liczba zgłoszeń assistance znacznie wzrasta. Według danych Europ Assistance Polska najczęstszymi przyczynami kontaktu z Centrum Alarmowym w sezonie jesienno-zimowym są rozładowane... Czytaj więcej...\nNationale-Nederlanden dokonało istotnych zmian w konstrukcji jednego ze swoich flagowych produktów chroniących życie i zdrowie Ubezpieczonego oraz jego najbliższych – w razie takich zdarzeń losowych... Czytaj więcej...\nNawet połowa ubezpieczonych nie czyta Ogólnych Warunków Ubezpieczeń. To niepokojące dane, ponieważ zapoznanie się z tym dokumentem umożliwia przeanalizowanie szczegółów dotyczących zakresów ochrony poszczególnych ubezpieczeń,... Czytaj więcej...\nEurop Assistance podsumowuje ferie zimowe\nEurop Assistance podsumowało strukturę spraw assistance zrealizowanych podczas tegorocznych ferii zimowych. Najczęściej interwencje dotyczyły świadczeń medycznych (70 proc.). Zgłoszenia z zakresu assistance samochodowego stanowiły 29... Czytaj więcej...\nEurop Assistance Polska podsumowała strukturę spraw assistance zrealizowanych podczas tegorocznych ferii zimowych. Najczęściej interwencje dotyczyły świadczeń medycznych (70%) a zgłoszenia z zakresu assistance samochodowego stanowiły... Czytaj więcej...\nAssistance samochodowy najpopularniejszy w 2014 r.\nEurop Assistance podsumował 2014 rok pod względem liczby i rodzaju obsłużonych spraw. Czytaj więcej...\nDzień Babci i Dziadka zbliża się wielkimi krokami. W tym wyjątkowym dniu warto pomyśleć jak najlepiej zadbać o seniorów. Europ Assistance Polska proponuje pakiety usług... Czytaj więcej...\nEurop Assistance Polska podsumowała 2014 rok pod względem liczby i rodzaju obsłużonych spraw assistance. Przede wszystkim zauważalna jest zmiana na rynku tych usług, a w... Czytaj więcej...\nZima to czas szaleństwa na stokach, lodowiskach i zjeżdżalniach. Przygotowując się do tych aktywności warto również rozważyć zakup odpowiedniej polisy ubezpieczenia gwarantującej pomoc i odszkodowanie... Czytaj więcej...\nPo fachowców do domowych napraw z assistance dzwonimy najczęściej w poniedziałek, kiedy rejestrowana jest 1/5 wszystkich zgłoszeń. Godziny, kiedy najchętniej łapiemy za telefon to pomiędzy... Czytaj więcej...\nW ciągu trzech kwartałów br. Grupa Ubezpieczeniowa Europa zebrała 1,2 mld zł składki przypisanej brutto (wg MSR) i wypracowała 75 mln zł* zysku netto. Grupa... Czytaj więcej...


Mikołaj z Kopernikiem | I LO im.M.Kopernika w Będzinie\nKochani Koperniczanie! Zapraszamy Was serdecznie na premierę Jasełek przygotowanych przez Waszych kolegów. Będziecie mogli też posłuchać pastorałek i recytacji wierszy. Już dzisiaj 22 grudnia, godz.11.00!\nNastępny wpisNastępny Grand Prix dla Laury i Miłosza


"G&G" PRACOWNIA PROJEKTOWA - Koszalin - e-lazienki.pl\n"G&G" PRACOWNIA PROJEKTOWA\nPołtawska 4/10, 75-072 Koszalin, zachodniopomorskie\nDodany 10.05.2015, 17:26\nPracownia kompleksowo zajmuje się projektowaniem pomieszczeń prywatnych i komercyjnych, a także wystaw i małej architektury Biuro zajmuje się także projektowaniem i aranżacją wnętrz użytku publicznego a także tworzeniem grafiki i znaków identyfikacji wizualnej.\nSwoje projekty tworzymy z zaangażowaniem, profesjonalizmem i indywidualnym podejściem do klienta. Organizujemy przestrzeń do życia. Aranżujemy miejsca przede wszystkim funkcjonalne, praktyczne, ale również komfortowe i wyjątkowe.\nPracujemy tylko na legalnym oprogramowaniu renomowanych firm zapewniającym najwyższą jakość usług.\nKs. Michała Mostnika 8\nZajmujemy się natryskiem sztywnej piany poliuretanowej oraz…\nNAPZ Niebanalne Aranżacje Przestrzeni Zamkniętych\nNAPZ to studio projektowe zajmujące się projektowaniem i aranżacją…\nPIEKARSKA architektura wnętrz\nPiekarska architektura wnętrz to pracownia zajmująca się…


średnica dużej doniczki: 20 cm, średnica małej doniczki: 15 cm,\npojemność dużej doniczki: 4l, pojemność małej doniczki: 2l,\ndoniczki wykonane zostały ze stali, dzięki czemu są niepodatne na uszkodzenia oraz ładnie się prezentują, dodatkowo są również wyjątkowo stabilne.\nID produktu - 79026\nRaty 10 x 13.00 zł - RRSO 0%\nDoniczki bardzo fajne\nNaprawdę dobra jakość, a kupione w promocyjnej cenie to skarb. Dlatego kupiłam od razu dwa zestawy:)\nZdjecia odpowiadają produktom w 100% 👍\nDoniczki bardzo ładnie się prezentują Polecam!\nWszystko ok, ciężkie metalowe, wkłady można wyciągnąć!\nŁadne stojaki. Problem z zamówieniem zostal szybko rozwiązany. Sklep godny polecenia.\nŁadne i solidnie wykonane.\nSolidne doniczki, ładne.\nWszystko super ,jest dokładnie taki jaki się spodziewałam\nBardzo ładne ,szybka dostawa.polecam\nzgodny z opisem, ładny zestaw\nBardzo fajne doniczki\nDobra jakość. Ładnie się prezentują.\nProdukt zgodny, szybka dostawa. Wszystko ok\ntaka dekoracja mi odpowiada .delikatna , dobrze wykonana\nBardzo szybka realizacja zamówienia i pełna info5rmacja o postępie w realizacji samego zamówienia, jak i dostawy. Jakość zgodna z opisem.\nBez uwag, towar zgodny z opisem, szybka dostawa. Pozdrawiam.\nStarannie wykonane, pięknie się prezentują, klasyka:)\nDobrze wykonany, bardzo ładnie się prezentuje\nCena do jakości bardzo ok\nBardzo fajne kwietniki w dobrej cenie🙂\nDonice bardzo ładnie się prezentują.\nFOTEL WYDAJE SIĘ BYĆ DOBREJ JAKOŚCI.


Męska odzież narciarska - Zdrowie i uroda\nOprócz najważniejszej sprawy, jaką jest bezpieczeństwo podczas uprawiania jakiegokolwiek rodzaju sportu, dla wielu osób ważna jest także moda i to, jak prezentują się podczas uprawiania danego sportu – w tym przypadku narciarstwa. W dzisiejszych czasach wybór odzieży sportowej jest ogromny, dostępne są ubrania we wszystkich możliwych wzorach, kolorach i rozmiarach, dlatego każdy, nawet najbardziej wymagający narciarz, na pewno znajdzie idealne połączenie jakości i wyglądu dla siebie. Odzież narciarska ma to do siebie, że musi sprawdzić się w najbardziej ekstremalnych warunkach pogodowych – w mrozie, śniegu i silnym wietrze. W nowoczesnych ubraniach narciarskich stosuje się innowacyjne technologie, które zapobiegają przenikaniu wilgoci, trzymają odpowiednią temperaturę ciała i chronią przed wiatrem.\nPodstawową odzieżą narciarską, którą ubiera się jako pierwszą warstwę, jest bielizna termoaktywna, która ma za zadanie chronić organizm przed zimnem podczas jazdy na nartach. Niezwykle funkcjonalnym golfem termoaktywnym jest Keep Warm marki Craft. Wykonany jest z trójwymiarowej dzianiny z pustymi włóknami, posiadającej właściwości izolacyjne. Łączone bezszwowo strefy klimatyczne utrzymują ciepło przy ciele i różnią się w zależności od roli. Ich główną zaletą jest trzymanie ciepła bez możliwości doprowadzenia do przegrzania. Podobną funkcję spełniają spodnie także marki Dainese Underwear Norsorex ¾. Bielizna termoaktywna jest konieczną podstawą, w której posiadaniu powinien być każdy odpowiedzialny narciarz.\nJedną z ciekawych kurtek męskich, która świetnie sprawdzi się w najcięższych warunkach atmosferycznych, jest kurtka renomowanej marki Kjus MS15-815 M Downforce w kolorach niebieskim i czerwonym. Jest ona odporna na gwałtownie zmieniające się warunki pogodowe oraz wyposażona w innowacyjne technologie, dzięki którym stanowi świetny wybór dla każdego wymagającego narciarza. Innym przykładem jest innowacyjna wiatroochronna kurtka termiczna Dainese Manis Jacket Pro, wyposażona w wyjmowany ochraniacz pleców oraz elastyczne wstawki pod pachami i na rękawach, a także na kciuku. Miękkie wstawki na obojczykach, karku i rękach zapewniają maksymalny komfort użytkowania.\nBardzo praktyczną pozycję stanowią spodnie z odpinanymi szelkami renomowanej marki Dainese – Fast Gore-Tex Pants w intensywnym niebieskim kolorze. Zostały one wyposażone w innowacyjne technologie, dzięki którym stanowią świetną ochronę przed trudnymi warunkami atmosferycznymi i zapewniają narciarzowi komfort i wygodę. Równie ciekawe są spodnie marki Emmegi Gary JSO w kolorze czarnym. Uniwersalny czarny kolor umożliwia dobranie do nich kurtki w każdym możliwym kolorze, a wykonanie z bardzo jakościowych i wytrzymałych materiałów zapewnia ich trwałość i komfort użytkującego. Materiały są oddychające, wiatro i wodoodporne, umożliwiające dużą swobodę ruchów.\nBardzo wiele osób, robiących zakupy przez Internet, doświadcza różnych nieprzyjemności. Zdarza się, że np. towar, który zamawiają, przychodzi uszkodzony, a zwrot lub wymiana okazują się problematyczne. Zdarzają się także wszelkiego rodzaju oszustwa przy transakcjach. W celu uniknięcia takich nieprzyjemnych sytuacji, warto jest przed skorzystaniem z usług danego sklepu zrobić rozeznanie wśród różnych sklepów internetowych, oferujących interesujące nas rzeczy. Sklepem, w którym zakupy są bezpieczne, a transakcje przebiegają sprawnie, ponieważ realizowane są każdego dnia, jest sklep nartywarszawa.pl. Sklep ten posiada doświadczenie w branży narciarskiej sięgające 1991 roku, towar pochodzi od sprawdzonych dostawców, a pracownicy sklepu chętnie udzielają informacji mailowo lub telefonicznie. Zakupy w tym sklepie to gwarancja bezpieczeństwa i satysfakcji.\nbielizna termoaktywnajazda na nartachkurtka męskakurtka narciarskaodzież męskaodzież narciarskasklep narciarskispodnie męskiespodnie narciarskieubrania męskiezakupy przez Internet


Legginsy adidas Run 1/1 Tight AH9974 • Sklep allsports.pl\nLegginsy adidas Run 1/1 Tight AH9974\nNr katalogowy: AH9974\nDopasowane spodnie do biegania z długą nogawką i modnym nadrukiem graficznym. Elastyczny pas regulowany sznurkiem gwarantuje lepsze dopasowanie. System Climalite umożliwia wentylację i cyrkulację powietrza oraz odprowadzanie wilgoci na zewnątrz tkaniny, dzięki czemu skóra pozostaje sucha. Dla bezpieczeństwa, na spodniach znajdują się elementy odblaskowe poprawiające widoczność na drodze po zmroku. Płaskie szwy nie powodują otarć ani podrażnień. Z przodu po wewnętrznej stronie umieszczono praktyczną kieszonkę otwartą.\nBluza adidas Aktiv Cozy Pullover W AX5892\nButy Asics Gel Pulse 8 T6E6N 2001\nButy adidas Kanadia 8 TR M BB4414\nButy Asics Gel Quantum 180 2 T6G2N 5890\nButy Reebok Sublite Sport AR0133\nButy Nike Wmns Air Max Dynasty 2 852445 600\nButy adidas Adizero XT S74412\n619,00 zł239,00 zł\nNumer katalogowy: AH9974


Artykuły dla tagu Danuta Jemioło • www.tujastrzebie.pl\nArtykuły dla tagu: Danuta Jemioło\n18 grudnia zainaugurowała swoją działalność Powiatowa Rada Rynku Pracy Miasta Jastrzębie-Zdrój. To organ opiniodawczo-doradczy, który ma być wsparciem dla prezydenta w sprawach polityki rynku pracy.\n2017-12-22 08:00 Autor: pww\nSolidarność domaga się uchylenia "kuriozalnej uchwały" rady miasta\nObchody Porozumienia Jastrzębskiego były dotychczas organizowane przez Śląsko-Dąbrowską Solidarność przy współudziale miasta Jastrzębie-Zdrój. Na ostatniej sesji radni podjęli uchwałę, która zdecydowanie zwiększyłaby udział miasta w organizacji wydarzenia. W zarządzie śląskiego oddziału związku zawodowego zawrzało.\n2016-10-26 13:15 Autor: df\nSłowny atak na A.Hetman: pani powinna wyjść do górników\nWczorajsza nadzwyczajna sesja Rady Miasta Jastrzębie-Zdrój miała być okazją do dialogu między opcją rządzącą w kraju, prezesem JSW, związkami zawodowymi i radnymi. Niestety nic z tego nie wyszło, ponieważ praktycznie żaden z zaproszonych gości nie przybył na spotkanie. Za to mocne słowa padły pod adresem prezydent Anny Hetman której zarzucono, że nie okazuje moralnego wsparcia protestującym górnikom i ich rodzinom.\n2015-02-06 11:40 Autor: Patrycja Wróblewska-Wojda\nEmerytowani górnicy pod JSW: jak będzie trzeba, to zrobimy tu drugi Majdan\nZa nami kolejna i bardzo głośna manifestacja emerytowanych górników z Jastrzębskiej Spółki Węglowej, którzy walczą o należne im pieniądze za deputat węglowy. Zaprawieni w bojach emeryci zapowiadają, że kolejna pikieta będzie bardziej bolesna dla prezesa i JSW.\n2014-05-30 13:40 Autor: Patrycja Wróblewska-Wojda\nJutro strajk generalny. Będzie pikieta pod biurem posła\nDo strajku przystąpią m. in. górnicy z Jastrzębskiej Spółki Węglowej, gdzie przez dwie godziny nie będzie prowadzić się żadnych prac. Ponadto pikieta na czele ze związkowcami przejdzie pod biuro posła Gadowskiego (PO).


Dodano: 4 września 2012, 09:52 / Zmieniono: 4 września 2012, 09:52 26\nLech Wałęsa, fot. PAP/JACEK TURCZYK\nByły prezydent pytany, czy obecny premier mu się podoba, odpowiada, że wyjątkowo. - Muszę powiedzieć tak: tylu premierów przeżyłem, a on mi się z tych premierów wszystkich najbardziej podoba. Dlatego, że on też jest tak dość daleko z narodem, ale przy rządzeniu się trzyma - wyjaśnia.\nWałęsa twierdzi także, że "Kaczyński na niczym się nie zna". Z tego powodu, jego zdaniem, prezes PiS nawet mówiąc o ulgach dla dzieci, o gospodarce czy emeryturach nie podbije serc Polaków. - On nigdy nie pracował tak poważnie - praca, trzeba wstać, zrobić coś. On zawsze politykował albo działał. I dlatego robi to wszystko w tej klasie działania. A ja nie mam zaufania do ludzi, którzy nie pracowali - mówi.


Na szczęście dżinsowe spodenki nie był strojem na główny występ. Na te okazję Anna Wyszkoni wybrała elegancką beżową suknię z delikatnego materiału. Niestety i w tym przypadku efekt psuła tandetna blond peruka, którą gwiazda włożyła na potrzeby choreografii. Na szczęście kiczowaty gadżet szybko zniknął z jej głowy.\nTrzeba jednak przyznać, że "królowa kiczu" polsatowskiego festiwalu może poszczycić się rewelacyjna figurą. Jej nogi wyglądały wprost obłędnie!\nanna wyszkoni polsat superhit festiwal 2018\nAnna Wyszkoni w różowym lateksie. Ale to jej fryz kradnie show: "wow, ale zaje****y look" - piszą fani


Lampy wiszące industrialne – dom w pięknym stylu | Designtown.pl\nLoftowy/ Industrialny (47)\n129,00 zł - 3 100,00 zł (129)\nLampa wisząca Flora 100 czarna\nLampa stołowa Lena czarna\nLampa wisząca czarna LENA L\nLampa wisząca czarna LENA M\nLampy wiszące industrialne w ofercie Designtown.pl\nSzukając wyjątkowego oświetlenia do wnętrz zaaranżowanych w stylu industrialnym, warto zwrócić uwagę na cechy szczególne takich lamp. Jakie właściwie są lampy wiszące industrialne? Przede wszystkim większość produktów z tej linii jest niezwykle minimalistyczna. Lampy wiszące industrialne zachwycają swoją prostotą. Podobnie jak w innych stylach mogą mieć one jeden punkt świetlny, lub kilka. Największe lampy industrialne wiszące mają po kilkanaście punktów świetlnych umieszczonych na jednej podsufitce, więc z pewnością zagwarantują optymalne źródło światła w ogromnych pomieszczeniach. Lampy wiszące industrialne to piękny dodatek nie tylko do domu. Idealnie nadają się do muzeów, gmachów firmowych. Skutecznie oświetlą także wystawy i wernisaże. Wiszące lampy industrialne to oświetlenie, które nada niepowtarzalnego charakteru każdemu wnętrzu!\nLampy industrialne wiszące – jaki model wybrać?\nPrawidłowo dobrane oświetlenie, to nie tylko jasny dom po zmroku. Lampy industrialne wiszące to modny dodatek, który skutecznie podkreśli zalety aranżacji we wnętrzu. Wbrew pozorom na sufitowe punkty świetlne goście oraz domownicy zwracają bardzo często uwagę. Aby było efektowne, powinno spełniać kilka kluczowych kryteriów.\nLampy sufitowe industrialne – zasady w aranżacji wnętrza:\nAby całe wnętrze było harmonijne, warto zdecydować się na uniwersalną paletę kolorów i przełamać ją oświetleniem o kontrastowej barwie. Projektując ściany z wykorzystaniem betonu architektonicznego, lampy sufitowe industrialne mogą być czarne, złote, a nawet czerwone.\nWielkość oraz ilość punktów świetlnych w lampach sufitowych industrialnych powinna być dopasowana do wielkości pomieszczenia. Warto pamiętać, że oświetlenie nie powinno być przytłaczające, więc przy doborze oświetlenia powinno się dokonać pomiarów wysokości pomieszczenia.\nDecydując się na lampy sufitowe industrialne można dobrać z oferty sklepu Designtown.pl mniejsze punkty świetlne w tym samym kolorze, lub o zbliżonej formie. Wówczas całe pomieszczenie nabierze niepowtarzalnego charakteru.\nLampy wiszące industrialne – co jeszcze warto o nich wiedzieć?\nWiszące lampy industrialne to niezwykły dodatek, który nadaje wnętrzu designerskiego klimatu. Przestronne i wysokie pomieszczenia bez ścianek działowych pozwalają zaprojektować strefy świetlne, które porządkują wnętrze i ułatwiają korzystanie z niego. Lampy wiszące industrialne występują najczęściej w neutralnych kolorach. Brązy, czernie oraz szarości to barwy, w których najczęściej występują designerskie lampy. Dzięki temu, że mieszkania urządzane w tym stylu najczęściej są wyższe od standardowych pomieszczeń, można zdecydować się na lampy wiszące industrialne większe niż zwykle. Znajdź wyjątkowe oświetlenie do swojego wnętrza na designtown.pl!


Dido w czerwcu na dwóch koncertach w Polsce. Gdzie zagra? - Dziennik.pl\n13 stycznia 2020, 11:36 Ten tekst przeczytasz w 1 minutę\nDido fot. Simon Emmett / Materaiały prasowe\n"Still On My Mind" to dopiero 5 album studyjny, który Dido wydała na przestrzeni 20-letniej kariery. I jest w czołówce jej najlepszych dzieł. „Chciałam uchwycić te doznania, które wciąż odczuwam podczas słuchania muzyki” - wyjaśnia.\nTen przypływ uczucia, że już nic więcej ponadto nie jest potrzebne. Żyłam życiem, które jest tylko muzyką. Słyszę melodie w mojej głowie. Muzyka jest ukojeniem, ekscytacją, jest wszystkim i zawsze jest dla mnie ostoją.\nDido koncerty Warszawa sopot