Catering sportowy oraz dieta redukcyjna w Poznaniu | ŚwieżyRanek\nCzęsto uprawiasz sport? Chcesz uzyskać idealną sylwetkę i nienaganną kondycję fizyczną? Prawdopodobnie doskonale zdajesz sobie sprawę z tego, jak ważnym elementem życia osoby aktywnej fizycznie jest odpowiednia, pełnowartościowa dieta. Jesteś w dobrym miejscu, jeżeli interesuje Cię dieta sportowa. Poznań jest dużym miastem, a osobom żyjącym w biegu to nie sprzyja. Dlaczego? Przede wszystkim ze względu na spożywanie niezdrowych posiłków.\nCatering sportowy – idealne posiłki dla aktywnych\nJako osoba aktywna fizycznie prawdopodobnie starasz się zawsze zachować odpowiednią ilość kalorii spożywanych w dany dzień. Musisz wiedzieć, że dieta pudełkowa może znacznie ułatwić Ci życie. Przede wszystkim nie będzie potrzeby sprawdzania każdego opakowania danego produktu w celu dowiedzenia się, ile kalorii przyswoisz. Ponadto, zyskasz sporo czasu, ponieważ samodzielne gotowanie nie będzie konieczne, co z pewnością docenią osoby, które są cały czas zajęte różnymi, ważnymi sprawami.\nDieta sportowa w Poznaniu! Jakie mamy dla Ciebie propozycje?\nJest to propozycja dla wszystkich fanów sportu! Dieta ta posiada wyższą zawartość białka i węglowodanów. Możesz również zaopatrzyć się w koktajle proteinowe stworzone na bazie izolatu i białka serwatkowego. Oferowana przez nas dieta bogata jest również w zdrowe tłuszcze. Wszystko ułożone jest w odpowiednich proporcjach. Co więcej, możesz liczyć na wyjątkowy, niepowtarzalny smak! 2500 kalorii to propozycja dla osób o średniej aktywności fizycznej. Stosowanie jej wspomoże budowanie masy mięśniowej i zachowanie dobrej sylwetki.\nTo wyjątkowa propozycja dla osób o sporej aktywności fizycznej. 3000 kalorii spokojnie wystarczy osobom chcącym skutecznie budować swoją masę mięśniową. Jeżeli zależy Ci na dobrej regeneracji po wysiłku – wybierz tę dietę. Jest ona bogata we wszelkie potrzebna tłuszcze, białka, węglowodany itd. Co więcej, wybierając tę propozycję zapomnisz o potrzebie samodzielnego gotowania, dzięki czemu zyskasz dużo czasu.\nDieta sportowa w Poznaniu jeszcze nie była tak prosta i dostępna! Sprawdź całą naszą ofertę!


Kontuzje to prawdziwy koszmar wszystkich sportowców, zarówno ludzkich jak i zwierzęcych. Choć z uwagi na ich niebezpieczeństwo wszyscy staramy się urazów unikać, niestety kontuzje mogą zdarzyć się każdemu.\nKontuzja jest niczym innym jak urazem tkanek. Oczywiście w zależności od miejsca takiego urazu, jak i od jego cech oraz przebiegu wyróżniamy szereg rodzajów kontuzji. Do najważniejszych z nich należą:\nZwichnięcia lub skręcenia to urazy powstałe na skutek nieprawidłowego ustawienia kończyny względem podłoża. Zwichnięcie uniemożliwia ruch w stawie. W obu przypadkach niezbędne są chłodzące okłady i unieruchomienie.\nPęknięcia lub złamania najczęściej mają miejsce po upadkach i uderzeniach. Kontuzje te są bardzo bolesne. Miejsce uległe pęknięciu bądź złamaniu należy unieruchomić.\nUrazy mięśni następują w wyniku nadmiernego naciągnięcia mięśnia, gdy dochodzi do zerwania jego włókien. Najczęstszymi powodami tego stanu jest nagły, intensywny ruch, zryw.\nStłuczenie to uraz powstający najczęściej w wyniku uderzenia. Stanowi zapalnemu towarzyszy ból, zaczerwienie, obrzęk, krwiak.\nJednymi z najpoważniejszych są kontuzje kręgosłupa. Powstałe na skutek uderzenia lub gwałtownego zwrotu.\nGdy naszego podopiecznego dotknie kontuzja należy, w pierwszej kolejności, unieruchomić psa. Ruch zawsze potęguje ból związany z powstałym urazem Ponadto, nie mając pewności, z jakim rodzajem kontuzji mamy do czynienia, należy bezzwłocznie udać się do. Niezależnie od rodzaju kontuzji należy działać na dane miejsce lodem lub innym bardzo zimnym przedmiotem (np.: kompresem żelowym przechowywanym w zamrażalce). Ochłodzenie zmniejszy obrzęk i ograniczy procesy zapalne.\nPoza wymienionymi, podstawowymi rodzajami urazów istnieją jeszcze, te najbardziej typowe dla psów. Psy pracujące w trudnych terenach narażone są przede wszystkim na urazy ścięgien. Najczęściej dochodzi do przecięcia ścięgna przez ostry przedmiot (butelkę lub drut). Na takie urazy narażone są również psy pracujące w wodzie, ponieważ często nie sposób przewidzieć co kryje dno rzeczki lub jeziora. Jeszcze częstsze, choć raczej nie groźne są uszkodzenia opuszek takie, jak otarcia, zadraśnięcia, przecięcia.\nNieprawdą jest, iż urazowość rośnie wraz ze stopniem wyczynowości danego sportu. Najwięcej urazów nie mają regularnie trenujący sportowcy a osoby, które podchodzą do sportu czysto amatorsko i od przypadku. Oczywiście starsze psy, które przez większość swojego życia trenowały intensywnie jakiś sport, miewają wraz z wiekiem szybsze „zużycie struktur układu motorycznego”. Jednak jest to proces w pełni normalny, gdyż każdy układ, szczególnie kostny, z biegiem czasu ulega po prostu zużyciu.\nW myśl zasady „łatwiej zapobiegać, niż leczyć” należy bardzo sumiennie przygotowywać swojego psa do intensywnego wysiłku fizycznego. Każdy trening powinien być poprzedzony dobrze przeprowadzoną rozgrzewką!


Pogba: Ta dwójka to moi idole Transfery.info\nPogba: Ta dwójka to moi idole\nPaul Pogba przyznał, że spory wpływ na jego rozwój mieli Paul Scholes i Michael Carrick.\nFrancuz trafił do szkółki Manchesteru United w 2009 roku i już wtedy okazywał spory potencjał. Nie otrzymał jednak zbyt wielu szans na grę i zdecydował się odejść do Juventusu, skąd po czterech sezonach powrócił na Old Trafford za rekordowe jeszcze w zeszłym roku 105 milionów euro. Teraz przyznaje, że podczas swoich dwóch pobytów w zespole „Czerwonych Diabłów” miał okazję podpatrywać swoich piłkarskich idoli.\n- Wiele się uczyłem od Paula Scholesa i Michaela [Carricka]. Od Michaela wciąż się uczę. On jest dla mnie przykładem i zawsze przyglądam mu się na treningach. Słucham jego porad, zawsze przed meczem przychodzi do mnie, żeby porozmawiać, zapytać o coś, utrzymać mnie w spokoju - stwierdził Pogba.\n- Jeśli mam być szczery, on jest dla mnie mentorem, kimś, na kim się wzoruję. „Scholesy'ego” może już tutaj nie ma, ale kiedy byłem młodszy wiele od niego czerpałem jako pomocnik. To, że wszedłem za niego w jego pożegnalnym meczu [w 2011 roku, przeciwnikiem było New York Cosmos - przyp. red.] było jak spełnienie marzeń.\nPogba obecnie oczekuje na dokładną diagnozę w sprawie kontuzji ścięgna udowego, której nabawił się w meczu z Basel. Brytyjskie media obawiały się, że jego przerwa w grze może potrwać nawet 12 tygodni, Mourinho zaprzeczył jednak tym informacjom, twierdząc, że klub na razie wstrzymuje się z przeprowadzeniem kolejnych badań, by jak najlepiej ocenić stan zdrowia piłkarza.\nTAGI: Paul Pogba Paul Scholes Michael Carrick Manchester United FC Francja Anglia\nPogba: Moja sytuacja w United? Gdybym o tym mówił, mógłbym dostać karę!\nDwóch gigantów walczy o Pogbę. Najbliższe dni decydujące\nSzykuje się hit? Sekretne spotkanie Pogby\nMourinho: Dlatego Pogba radzi sobie lepiej w reprezentacji niż w United


Skóra : Perfect System Bell Visage – zestaw do skóry z niedoskonałościami\nKrem Perfect System Bell Visage Night (redukcja niedoskonałości: usuwanie martwego naskórka, zaskórników, wyprysków, przebarwień)\nSkładniki/Ingredients: aqua, olusoil, azelaicacid, glycerin, sodiumacrylate/acryloyldimethyltaurate/ dimethylacrylamidecrosspolymer, isohexadecane, tocopherylacetate, coco-glucoside, polysorbate 60, cetearylalcohol, phenethylalcohol, caprylylglycol.\nKrem Perfect System Bell Visage Day (skóra rewitalizowana po działaniu kremu Prefect System Bell Visage Night)\nSkładniki/Ingredients: aqua, dimethicone, cyclopentasiloxane, polymethylsilsesquioxane, argania spinosakerneloil, vitisvinifera (grape) seedoil, polysilicone-11, dimethicone/divinyldimethicone/ silsesquioxanecrosspolymer, isohexadecane, sodiumacrylate/acryloyldimethyltaurate/ dimethylacrylamidecrosspolymer, hydrogenatedcoco-glycerides, tocopherylacetate, glycerin, calendulaofficinalis flower extract, chamomillarecutita flower extract, viola tricolorextract, plantagolanceolataleafextract, achilleamillefoliumextract, sodiumhyaluronate, ubiquinone, glycerylstearate, cetearylalcohol, stearylalcohol, polysorbate 20, polysorbate 60, polysorbate 80, behenylalcohol, phenethylalcohol, caprylylglycol, palmiticacid, stearicacid, ammoniumpolyacryloyldimethyltaurate, parfum, benzyl salicylate, linalool, hydroxyisohexyl 3-cyclohexene carboxaldehyde, butylphenylmethylpropional.\nDermobon – suplement diety\nPreparat poprawia wygląd skóry ze względu na zawartość witaminB1, B2, B3, B5, B6, B12, C i E oraz krzemu, cynku, jodu i selenu. Stymuluje odtruwającą funkcję nerek ze względu na zawartość ziela skrzypu i pokrzywy. Zawartość miedzi wpływa na właściwą pigmentację skóry.\nZestaw zawiera: krem na dzień (50 ml), krem na noc (50 ml) oraz 60 kapsułek suplementu diety Dermobon


Wahadło "Nadciśnienie" można stosować do wspomagania terapii nadciśnienia tętniczego.\nWahadło zostało tak skonstruowane, aby przekazywać uzdrawiające wibracje nie jednego specyfiku, a całej gamy leczniczych substancji wykorzystywanych w leczeniu nadciśnienia tętniczego. Dzięki temu można wspomagać różne formy terapii nadciśnienia. Wahadło emituje energie takich korzystnych przy nadciśnieniu preparatów jak m.in.: ziele jemioły, kwiatostan głogu, ziele barwinka mniejszego, ziele serdecznika, liść ruty, koszyczek rumianku, liść poziomki, kłącze perzu, kłącze kozłka, miłorzęb japoński, magnez.\nWahadło z fikcyjnym stożkiem skonstruował francuski radiesteta Andre de Belizal. Składa się ono z okrągłego, drewnianego trzonka zakończonego po obu stronach spiczastymi końcówkami. Na trzonku oznakowane są kolory radiestezyjne w pełnym zakresie. Nazwa wahadła wywodzi się od specyfiki jego konstrukcji - trzonek wraz z przesuwanym po nim, okrągłym, cylindrycznym krążkiem, tworzą rodzaj przestrzennego, wyimaginowanego stożka bez ściany bocznej. Przesuwając krążek uzyskujemy wibracje...\nWahadło emituje energie korzystnych przy nadciśnieniu preparatów jak m.in.: ziele jemioły, kwiatostan głogu


MojaWyspa.co.uk: Polska - Uwaga - utrudnienia na lotniskach w PL - strona 1\nUwaga - utrudnienia na lotniskach w PL\nNadciąga fala inwestycji lotniskowych. Modernizację płyt zapowiedziano już w trzech największych portach: w Warszawie, Krakowie i Katowicach. – Pasażerowie wybierający się w podróż powinni śledzić komunikaty lotnisk – przestrzega Bartłomiej Sosna, analityk firmy doradczej PMR.\nMożna się spodziewać wielu odwołanych lotów. Przedstawiciele portów lotniczych przyznają, że będą utrudnienia. Roboty budowlane w Krakowie ograniczą przepustowość układu pola manewrowego lotniska. W Warszawie ucierpią mieszkańcy, szczególnie dzielnic Ursynów i Ursus.\nŁukasz Sikora z lotniska Jasionka w Rzeszowie zapewnia, że problemy skończą się przed wakacjami. Tam inwestycję wartą ponad 60 mln zł kończy Max Bogl. Ta sama firma ma też zlecenia w Krakowie. W Warszawie i Katowicach do budowy przygotowuje się Budimex.\nLinie lotnicze są pełne obaw, czy nie powtórzy się scenariusz sprzed dwóch lat, gdy w warszawskim porcie naprawiano skrzyżowania dróg startowych. Ruch był sparaliżowany przez kilka weekendów z rzędu. Obawy potęgują ostatnie wydarzenia w Jasionce, w której remont pasa kończył się w marcu kilkoma odwoływanymi lotami Ryanair. Okazało się bowiem, że modernizacja części drogi startowej zakłóciła pracę systemów naprowadzających samoloty.\n350 mln zł za remonty płyt i dróg lotniskowych w Warszawie, Krakowie i Katowicach trafi na konta dwóch spółek. Branża może też jednak liczyć na zlecenia okołolotniskowe, które podtrzymywałyby przy życiu wiele firm\n- Mamy nowe rozdanie kontraktów na lotniskach. Na razie przewodzą w nim Budimex i Max Bogl. Pierwsza z firm ma kontrakty w Katowicach i Warszawie – druga w Krakowie i Rzeszowie. Dopiero co zakończyły się zaś realizowane przez firmę Skanska podobne projekty w Bydgoszczy i Poznaniu o łącznej wartości ponad 60 mln zł. W Katowicach realizowana jest właśnie modernizacja dróg kołowania samolotów, ale port już w maju zabierze się też do budowy całkiem nowej drogi startowej. – Ta inwestycja pochłonie 150 mln zł – zdradza Cezary Orzech, rzecznik portu.\nJuż 22 kwietnia ciężki sprzęt budowlany Budimeksu wjedzie na lotnisko w Warszawie. Tego dnia rozpocznie się tu remont dłuższego pasa startowego. Jak twierdzi Przemysław Przybylski, rzecznik Przedsiębiorstwa Państwowego „Porty Lotnicze”, wart ponad 70 mln zł kontrakt dla Budimeksu ma być zrealizowany do września.\nZnacznie więcej pracy będzie miał zaś Max Bogl w Krakowie. W tym porcie prace remontowe potrwają do końca 2015 r., a zlecenie warte jest ponad 130 mln zł. W ramach inwestycji przebudowane zostaną nawierzchnie dróg kołowania, a także poszerzona zostanie płyta postojowa.\nPrezes Kraków Airport Jan Pamuła mówi, że inwestycje w strefie operacyjnej lotniska są częścią największego w historii planu rozbudowy. Obejmuje on również powiększenie terminalu pasażerskiego, za które będzie odpowiadać włoska firma Astaldi.\n– Prace będą prowadzone w kilku etapach, aby zapewnić ciągłe działanie lotniska – zapowiada Pamuła.\nEksperci uważają, że prace budowlane w niewielkim stopniu wpłyną na wyniki portów. Powód: planując zagraniczną podróż, pasażerowie linii lotniczych nie mają alternatywy.\nTagi: lotnisko, samolot, gazeta prawna


Jesteś tutaj: Strona główna › Artykuły › Prawo › Co to jest odstępne?\n4.8/5 z 20 ocen.\nSłowa kluczowe: odstąpienie za zapłatą oznaczonej sumy, odstępne, prawo odstępnego, zapłata odstępnego, prawo odstąpienia od umowy, odstąpienie od umowy, prawo do odstąpienia od umowy wzajemnej, odstępowanie od umowy, obowiązek zapłaty odstępnego, kwota odstępnego\nZgodnie z treścią art. 396 KC, jeżeli zostało zastrzeżone, że jednej lub obu stronom wolno od umowy odstąpić za zapłatą oznaczonej sumy (odstępne), oświadczenie o odstąpieniu jest skuteczne tylko wtedy, gdy zostało złożone jednocześnie z zapłatą odstępnego. Z powyższego wynika zatem, że prawo odstępnego będzie przysługiwały tylko, gdy wynika to z zapisów samej umowy. Omawiana instytucja nie będzie mogła znaleźć zastosowania z mocy samego prawa, niezbędna więc jest uprzednia wola stron i to już w momencie konstruowania wiążącej je umowy cywilnoprawnej.\nJednocześnie art. 395 KC wskazuje nam, że w zawartej umowie można zastrzec, że jednej lub obu stronom przysługiwać będzie w ciągu oznaczonego terminu prawo odstąpienia od umowy. Prawo to wykonywa się przez oświadczenie złożone drugiej stronie. W razie wykonania prawa odstąpienia umowa uważana jest za nie zawartą. To, co strony już świadczyły, ulega zwrotowi w stanie niezmienionym, chyba że zmiana była konieczna w granicach zwykłego zarządu. Za świadczone usługi oraz za korzystanie z rzeczy należy się drugiej stronie odpowiednie wynagrodzenie. Dla stwierdzenia, czy strony skutecznie zastrzegły prawo odstąpienia od umowy w łączącej jej umowie, koniecznym jest ustalenie, że przyznane umową prawo odstąpienia ograniczone zostało przez nie terminem końcowym, gdyż zastrzeżenie prawa odstąpienia nieograniczone terminem jest nieważne i nie wywołuje żadnego skutku prawnego. Niewątpliwie bowiem wymóg określenia owego terminu, w ciągu którego stronie będzie przysługiwało prawo odstąpienia od umowy, służy ograniczeniu czasu trwania stanu niepewności co do istnienia uprawnień i obowiązków umownych. W wypadku zastrzeżenia prawa do odstąpienia od umowy wzajemnej na wypadek nie wykonania zobowiązania w terminie ściśle określonym, źródłem prawa do odstąpienia od umowy jest przepis ustawy, a umowa stron odnosi się tylko do jednej z przesłanek wykonania tego prawa (wyznaczenia dłużnikowi dodatkowego terminu na wykonanie zobowiązania) i zwalnia wierzyciela z tej czynności, jeżeli strony mocą swej decyzji nadały świadczeniu dłużnika charakter terminowy.\nPamiętajmy, że zapłata określonej kwoty pieniężnej w sytuacji odstępowania od umowy nie może być utożsamiana z zapłatą za świadczenie nie spełnione w całości lub części, jeżeli konsument zrezygnuje z zawarcia umowy lub jej wykonania. Obowiązek zapłaty odstępnego nie odnosi się zatem do treści art. 385 pkt. 12 KC. Treść tego przepisu wskazuje nam, że niedozwolonym postanowieniami umownymi są takie, które wyłączają obowiązek zwrotu konsumentowi uiszczonej zapłaty za świadczenie nie spełnione w całości lub części, jeżeli konsument zrezygnuje z zawarcia umowy lub jej wykonania.\nodstąpienie za zapłatą oznaczonej sumy, odstępne, prawo odstępnego, zapłata odstępnego, prawo odstąpienia od umowy, odstąpienie od umowy, prawo do odstąpienia od umowy wzajemnej, odstępowanie od umowy, obowiązek zapłaty odstępnego, kwota odstępnego


Zamaskowani ludzie w zielonych kombinezonach zatrzymują protestujących w Mińsku - GazetaPrawna.pl\nZamaskowani ludzie w zielonych kombinezonach zatrzymują protestujących w Mińsku\n8 września 2020, 17:41\nFunkcjonariusze sił specjalnych milicji OMON, a także ludzie w maskach i bez znaków rozpoznawczych masowo zatrzymywali we wtorek wieczorem uczestników pokojowego protestu w Mińsku. W tym czasie przez centrum Mińska nie niepokojeni przez nikogo defilowali zwolennicy władz.\nFunkcjonariusze OMON-u i ludzie w zielonych kombinezonach i maskach rozpędzili uczestników marszu, którzy szli Prospektem Maszerowa. Z relacji świadków i nagrań wideo wynika, że brutalne zatrzymania odbywały się bez planu. „Chwytali wszystkich jak leci” – napisały Naviny.by. Zatrzymywano również kobiety, które próbowały zasłaniać mężczyzn. Wcześniej do zatrzymań, w tym kobiet, doszło na Rynku Komarowskim.\nNa Komarowce i Prospekcie Maszerowa było co najmniej kilkaset osób. Jeszcze w kilku miejscach Mińska odbyły się mniej liczne akcje, których uczestnicy wyrażali poparcie dla „porwanej” we wtorek Maryi Kalesnikawej z opozycyjnej Rady Koordynacyjnej.\nRano została ona zatrzymana na białorusko-ukraińskiej granicy i obecnie nie jest znane miejsce jej pobytu. Według współpracowników ludzie z białoruskich służb próbowali zmusić Kalesnikawą do wyjazdu z kraju, jednak zniszczyła ona swój paszport, by do tego nie dopuścić.\nW Mińsku odbyła się również demonstracja zwolenników władz. Bez najmniejszych problemów przeszli oni ulicami Mińska, tworząc rodzaj procesji. Człowiek na przedzie niósł krzyż, inni – czerwono-zielone flagi państwowe, flagi Rosji i flagę w barwach wstążki św. Jerzego. W kolumnie był m.in. człowiek w stroju czerwonoarmisty. Marsz zakończył się odśpiewaniem hymnu państwowego na Placu Niepodległości.\nWładze przekonują, że białoruskie protesty przeciwko fałszerstwom wyborczym, to „nielegalne akcje” i z dnia na dzień są one coraz brutalniej tłumione. Funkcjonariusze i zamaskowani ludzie bez znaków rozpoznawczych przychodzą również na mińskie podwórka, gdzie odbywają się lokalne spotkania zwolenników przemian. Straż pożarna jest angażowana do zrywania biało-czerwono-białych flag rozwieszanych pomiędzy domami lub na budynkach.\nTrwają represje wobec przedstawicieli organizacji pozarządowych, aktywistów, studentów, medyków, robotników, biznesmenów i innych ludzi, którzy krytykują władze. Nasilają się ataki na media. Centrum praw człowieka Wiasna we wtorek znów wezwało do zaprzestania represji i uwolnienia więźniów politycznych, których liczba stale rośnie.\nSukcesy i porażki zbuntowanej Białorusi\nBiałoruski opozycjonista: Kalesnikawą próbowano wywieźć na Ukrainę, podarła paszport\n... zielone ludziki ?!


Jak się Żydów przeprasza, to po co ich obrażać - o uchwale senatora Żaryna (PiS) mówi prof. Osęka. Prawda o Marcu 1968\n03.07.2008 WARSZAWA , NARODOWY BANK POLSKI , KONFERENCJA W ZWIAZKU Z ARTYKULEM GAZETY WYBORCZEJ NT. BRAKU EMISJI MONETY OKOLICZNOSCIOWEJ Z OKAZJI 25 . ROCZNICY POKOJOWEJ NAGRODY NOBLA DLA LECHA WALESY . NZ. PRZEWODNICZACY RADY HISTORYKOW PRZY ZARZADZIE NBP PROF. JAN ZARYN FOT. BARTOSZ BOBKOWSKI / AGENCJA GAZETA\nProponowana uchwała Senatu zniekształca historię, zarzuca Żydom wypędzonym z Polski, że zapamiętali Marzec 1968 nie tak, jak według władzy powinni i wybiela Kościół - mówi historyk. "Były liczne wypowiedzi księży typu - słusznie, że tych Żydów się spacyfikuje, no i ta młodzież też jest bezczelna i zbuntowana"\n„W tej uchwale przejawia się typowa dla ekipy rządzącej pretensja do ludzi, że zapamiętali coś nie tak, jak powinni byli zapamiętać. Bo powinni zapamiętać tak, jak uchwali IPN” – prof. Piotr Osęka historyk z Instytutu Studiów Politycznych PAN komentuje projekt uchwały Senatu przygotowany przez Jana Żaryna (na zdjęciu). W dokumencie dominuje „nieznośny protekcjonalno-pouczający ton, że potomkowie coś źle pamiętają i są czegoś nieświadomi! Czyli albo mają złą wolę, albo nierozgarnięci. Tak się ludzi nie przeprasza!”.\n„Uchwała miała jakoś uczcić ofiary tej czystki, a jednocześnie wytyka im, że kierują pretensje pod złym adresem i psują dobre imię Polski, a nawet współtworzą »czarną legendę o Narodzie«, z którego ktoś ich kierując się kryterium rasowym 50 lat temu wykluczył. Zdumiewająca niekonsekwencja, bo jak już przyjmować taką uchwałę, to chyba nie po to, żeby poszkodowanych obrażać”.\nW wywiadzie dla OKO.press Osęka, specjalista od dziejów PRL, autor książek i artykułów o Marcu 1968, kwestionuje też ujęcie roli Prymasa Wyszyńskiego i całego Kościoła w 1968 roku. Uchwała „wysuwa Kościół na plan pierwszy, co nie ma żadnego uzasadnienia. A przy okazji w tej masie słów ukrywa fakt, który był znaczący, że Kościół nie potępił antysemickiej nagonki. Bicie studentów to było jedno, a wielka czystka i rozbuchanie języka antysemickiej agresji, to było drugie. I tym drugim Kościół milczy.\nAparat bezpieczeństwa notował liczne wypowiedzi księży raczej po stronie władzy, typu słusznie, że tych Żydów się spacyfikuje, no i ta młodzież też jest bezczelna i zbuntowana”.\nPoniżej cały wywiad z Piotrem Osęką, który ocenia kolejne fragmenty projektu senackiej uchwały.\nZobacz cały projekt uchwały Senatu\nNa podstawie art. 84 ust. 1 Regulaminu Senatu wnoszę projekt uchwały w 50. rocznicę wydarzeń marcowych z 1968 roku.\nw 50. rocznicę wydarzeń marcowych z 1968 rokus\nIskrą, która wywołała wydarzenia marcowe 1968 r., była decyzja władz komunistycznych o zdjęciu z afiszów Teatru Narodowego „Dziadów” Adama Mickiewicza, które to przedstawienie było odbierane przez szeroką widownię przez pryzmat współczesności, dominacji Związku Sowieckiego nad Polską. Sprzeciw wobec cenzorskich posunięć władz oraz kłamliwej propagandy wyrazili przede wszystkim młodzi Polacy, głównie – ale nie tylko – studenci, z wielkich ośrodków akademickich, jak i z mniejszych miast Polski powiatowej. Protest tej emocjonalnej wspólnoty pokoleniowej rozlał się po całej Polsce, a jej symbolem stał się wiec 8 marca 1968 r. na Uniwersytecie Warszawskim w obronie studentów wyrzuconych z uczelni, brutalnie spacyfikowany przez oddziały milicji i ORMO. Słuszny protest młodzieży, spontaniczny i wyrastający z naturalnej potrzeby życia w prawdzie, zbiegł się z czystkami w aparacie partii i administracji dokonywanymi przez grupę komunistów polskich, a skierowanymi od 1967 r. przeciwko osobom pochodzenia żydowskiego. W wyniku nagonki antyżydowskiej, dla której wygodnym pretekstem stało się opowiedzenie się ZSRS po stronie arabskiej w wojnie z Izraelem, władze wyrzuciły z kraju w ciągu kolejnych lat blisko 20 tysięcy Polaków pochodzenia żydowskiego, w tym – wbrew propagandzie – nie tylko rzeczywistych zbrodniarzy komunistycznych z lat stalinowskich, ale całe rodziny (także współmałżonków Polaków) niemające wpływu na rządy w Polsce Ludowej. Wyjeżdżający z kraju zarzucali jednak antysemityzm nie narzuconym Polsce w wyniku jałtańskiej zmowy rządom komunistycznym, ale Polakom, współtworząc czarną legendę o Narodzie.\nMłodzież oraz ofiary represji antyżydowskich w partii zostali wsparci przez znaczną część środowisk inteligencji polskiej, kontestującej ekipę Gomułki za tzw. „odejście od Października’56” oraz za dławienie kultury i wolności wypowiedzi. Z kolei biskupi Kościoła rzymskokatolickiego, zachowując dystans wobec partii i jej wewnętrznych kompromitacji, zajęli się szczególnie oceną wydarzeń marcowych z punktu widzenia ujawnionego buntu młodzieży: „Pałka gumowa nigdy nie jest argumentem dla wolnego społeczeństwa, budzi najgorsze skojarzenia i mobilizuje opinię przeciwko ustalonemu porządkowi” – pisali w proteście do władz po zajściach 8 marca 1968 r., podczas których młodzież szukała schronienia w kościele św. Krzyża. Wydarzenia marcowe biskupi widzieli przez pryzmat obchodów milenijnych z 1966 r. i ówczesnej modlitwy Prymasa Tysiąclecia o „nowych ludzi plemię”, ludzi sumienia, którzy potrafiliby i chcieli żyć w prawdzie i wolności.\nW pamięci Polaków Marzec’68 należy do kanonu polskich miesięcy budujących naszą drogę ku niepodległości. Mając to na uwadze, Senat Rzeczypospolitej Polskiej w pierwszym rzędzie chce przypomnieć tamte trudne czasy i upamiętnić polską młodzież, która śladem poprzednich pokoleń domagała się prawa do wolności. Chce także oddać sprawiedliwość tym, którzy wstawili się za ówczesną młodzieżą, podzielając jej wrażliwość: polskiej inteligencji, szczególnie katolickiej, posłowi na Sejm PRL Jerzemu Zawieyskiemu z koła posłów „Znak” oraz Stefanowi Kisielewskiemu i Pawłowi Jasienicy. Zostali oni poddani wówczas brutalnej nagonce prasowej, bez prawa do obrony. Senat Rzeczypospolitej Polskiej w sposób szczególny przypomina i docenia postawę hierarchów Kościoła rzymskokatolickiego z prymasem kardynałem Stefanem Wyszyńskim i kardynałem Karolem Wojtyłą na czele, którzy wobec brutalności władz komunistycznych nie tylko stanęli po stronie bitej młodzieży, ale także wzięli na siebie odpowiedzialność za dalsze jej wychowywanie w duchu miłości, wolności i sprawiedliwości. Efektem tej postawy biskupów, jak również równolegle wprowadzanych reformom Soboru Watykańskiego II, było to, że Kościół w Polsce otworzył studentom szeroko duszpasterstwa akademickie, równocześnie dając inteligencji poszukującej prawdy przestrzeń do wolnej dyskusji.\nJednocześnie Senat Rzeczypospolitej Polskiej przypomina, że ówczesne władze komunistyczne, uruchamiając antysemickie wiece i przymuszając Polaków do brania w nich udziału, a także wprowadzając w przestrzeń publiczną patologiczne nastroje antyżydowskie, nie reprezentowały woli Narodu, a jedynie Moskwy i jej interesy wewnątrzkomunistyczne oraz międzynarodowe. Musimy jednak przyznać, że komunistami byli także Polacy, za których dziś wypada nam przeprosić zarówno wyrzucone wówczas rodziny polskie pochodzenia żydowskiego, jak i ich potomków żyjących obecnie często w nieświadomości, komu zawdzięczają swój los. Przepraszamy!\nPiotr Pacewicz, OKO.press: „Iskrą, która wywołała wydarzenia marcowe 1968 r., była decyzja władz komunistycznych o zdjęciu z afiszów Teatru Narodowego 'Dziadów' Adama Mickiewicza, które to przedstawienie było odbierane przez szeroką widownię przez pryzmat współczesności, dominacji Związku Sowieckiego nad Polską” – tak zaczyna się projekt uchwały Senatu w rocznicę Marca 1968. Prawda czy fałsz?\nPiotr Osęka: Nie do końca prawda, raczej interpretacja, według mnie naciągana, bo jednak tą iskrą było stłumienie wiecu na Uniwersytecie Warszawskim 8 marca 1968, od tego się zaczęło. W pewnym sensie „Dziady” były praprzyczyną, uruchomiły przewracające się kostki domina, ale kluczową kostką był wiec. To zresztą wiedza, powiedziałbym, podręcznikowa. Może Jan Żaryn chciał uwypuklić rolę narodowego dramatu?\n„Dziady” zostały zdjęte 30 stycznia 1968, co wywołało dużą manifestację zorganizowana przez „komandosów” [studenccy aktywiści m.in. Irena Grudzińska, Adam Michnik, Barbara Toruńczyk, Jan Gross, nazwani tak od „najść” na otwarte wykłady i podejmowanie niewygodnych dla władz tematów – red.] razem ze studentami PWST. Pochód poszedł pod pomnik Mickiewicza, zatrzymała go milicja, zwinięto kilkadziesiąt osób, były kolegia i grzywny. Rozpoczęło się zbieranie pieniędzy na te grzywny i zbieranie podpisów pod listem protestacyjnym przeciwko zdjęciu „Dziadów”. Zakotłowało się na Uniwersytecie Warszawskim, były akcje w innych miastach, manifestacja pod pomnikiem Mickiewicza w Krakowie. Ale wszystko na małą skalę. Właściwy Marzec zaczyna się, kiedy na dziedzińcu UW studenci protestują przeciwko relegowaniu Adama Michnika i Henryka Szlajfera, a wiec zostaje rozgoniony przez Milicję Obywatelską. To była ta iskra, że milicja, nasza ludowa milicja, masakruje pokojowy wiec.\nMoże Żarynowi bardziej pasował Mickiewicz niż Szlajfer i Michnik? Następny fragment: „Sprzeciw wobec cenzorskich posunięć władz oraz kłamliwej propagandy wyrazili przede wszystkim młodzi Polacy, głównie – ale nie tylko – studenci, z wielkich ośrodków akademickich, jak i z mniejszych miast Polski powiatowej. Protest tej emocjonalnej wspólnoty pokoleniowej rozlał się po całej Polsce, a jej symbolem stał się wiec 8 marca 1968 r. na Uniwersytecie Warszawskim w obronie studentów wyrzuconych z uczelni, brutalnie spacyfikowany przez oddziały milicji i ORMO”.\nWszystko prawda. Nawet ci, którzy pochodzili z domów antykomunistycznych uważali, że milicja jest od łapania bandytów. A tu milicja bije ludzi, tak jak miały bić imperialistyczne junty z propagandy PRL. To był gigantyczny szok.\n„Słuszny protest młodzieży, spontaniczny i wyrastający z naturalnej potrzeby życia w prawdzie, zbiegł się z czystkami w aparacie partii i administracji dokonywanymi przez grupę komunistów polskich, a skierowanymi od 1967 r. przeciwko osobom pochodzenia żydowskiego”.\nMniej więcej tak. Ja bym nazwał to bardziej po imieniu, wspomniał o „partyzantach” [frakcja w PZPR wokół ministra spraw wewnętrznych gen. Mieczysława Moczara głosząca „etos kombatancki” i hasła szowinistyczne – red.] i o próbie budowy narodowego komunizmu, ale tego fragmentu się nie czepiam.\n„W wyniku nagonki antyżydowskiej, dla której wygodnym pretekstem stało się opowiedzenie się ZSRR po stronie arabskiej w wojnie z Izraelem, władze wyrzuciły z kraju w ciągu kolejnych lat blisko 20 tysięcy Polaków pochodzenia żydowskiego, w tym – wbrew propagandzie – nie tylko rzeczywistych zbrodniarzy komunistycznych z lat stalinowskich, ale całe rodziny (także współmałżonków Polaków) niemające wpływu na rządy w Polsce Ludowej”.\nTu jest sporo do skomentowania, bo to i prawda, i nieprawda, a całość jest niefortunnie skonstruowana. Po pierwsze, nie 20 tysięcy ale 13 tysięcy, co wiemy z książki Dariusza Stoli o kampanii antysyjonistycznej [Dariusz Stola „Kampania antysyjonistyczna 1967-68, ISP PAN, 2000 – red.]. Na podstawie materiałów MSW udostępnionych przez IPN Stola policzył, że tzw. dokument podróży otrzymało prawie 13 tys. osób.\nCzyli taki paszport w jedną stronę. To skąd się wzięło te 20 tysięcy?\nKiedyś tak zaokrąglano, widocznie Żaryn nie czytał książki Stoli. Poza tym ZSRR był po stronie arabskiej jeszcze przed wojną z Izraelem [wojna sześciodniowa 1967 – red.], cały Układ Warszawski wspierał Egipt i Syrię, miały radziecki sprzęt, doradców. Chodziło o to, żeby przeciwstawiać się amerykańskim wpływom i budować arabski przyczółek komunizmu.\nGorszy jest ten opis Żydów wyrzuconych z Polski: „nie tylko rzeczywiści zbrodniarze komunistyczni z lat stalinowskich”. To sugeruje jakąś znaczącą proporcję „komunistycznych zbrodniarzy”, prawda? Tymczasem było ich może kilkudziesięciu w porównaniu z grubo ponad 12 tysiącami zwykłych obywateli, którzy nie mają niczego na sumieniu. Sformułowanie Jana Żaryna koresponduje z antysemickim mitem o Marcu ’68, że to tak naprawdę to była ucieczka stalinowskich zbrodniarzy. To nieprawda.\nW jakim sensie zbrodniarzy?\nNo właśnie, kolejne nadużycie. Dariusz Stola doliczył się kilkuset komunistycznych dygnitarzy i funkcjonariuszy różnego szczebla aparatu bezpieczeństwa, w tym kilkunastu wyższych rangą, większość raczej pomniejszych ubeków. „Zbrodniarzy stalinowskich” było w tej emigracji nie więcej niż kilkadziesiąt osób.\nSformułowanie Żaryna jest pokrętne… Ale prowadzi do powtórnej wiktymizacji. Mało że polscy Żydzi stali się ofiarą tej czystki, to jeszcze Żaryn ich poklepuje po plecach i pociesza, że wcale nie wszyscy byli zbrodniarzami. To ja dziękuję za takie przywracanie dobrego imienia.\nŻaryn odnosi się jednak do „komunistycznej propagandy”, polemizuje z nią.\nTak, ale w jaki sposób! Nie demaskuje jej, raczej dołącza małe sprostowanie: wśród wypędzonych byli „nie tylko” zbrodniarze komunistyczni. W ten sposób obraża gigantyczną większość tej wymuszonej emigracji. To byli zwykli Polacy, naukowcy, redaktorki, inżynierowie, technicy, lekarki. Na pewno sporo partyjnych, ale przynależenie do PZPR w latach 60. nie oznaczało wyrywania paznokci w kazamatach. Dwa miliony ludzi należało wtedy do partii. To nie jest negatywna kwalifikacja moralna.\nTeraz mocny fragment: „Wyjeżdżający z kraju zarzucali jednak antysemityzm nie narzuconym Polsce w wyniku jałtańskiej zmowy rządom komunistycznym, ale Polakom, współtworząc czarną legendę o Narodzie”.\nNo nie! Ustawa miała jakoś uczcić ofiary tej czystki, a jednocześnie wytyka im, że kierują pretensje pod złym adresem i psują dobre imię Polski, a nawet współtworzą „czarną legendę o Narodzie” (pisanym z dużej litery), z którego ktoś ich kierując się kryterium rasowym 50 lat temu wykluczył. Zdumiewająca niekonsekwencja, bo jak już przyjmować taką uchwałę, to chyba nie po to, żeby poszkodowanych obrażać. To jakby nad grobem nieboszczyka, wypominać mu, że miał paskudny charakter.\nAle mieli te pretensje, czy nie?\nLudzie wyjeżdżali z poczuciem krzywdy. Tracili pracę, mieszkania, przyjaciół, kariery zawodowe. Oczywiście, że mieli pretensje do tych, co ich wyrzucali, do ubeków, którzy ich przesłuchiwali, do sąsiadów, którzy się cieszyli z ich wyjazdu i pytali, czy by nie oddali im dywanu, bo im się już nie przyda, albo pluli im pod nogi, że nareszcie się was pozbywamy z Polski, bo były i takie sytuacje. Mieli pretensje do ludzi, którzy się nagle odwracali plecami albo wręcz okazywali radość, do kolegów z pracy, do kolegów ze szkoły. I do celników, którzy ich upokarzali przewracając bagaże w czasie odprawy celnej.\nIch nie wyrzucał Stalin z Rooseveltem. Mieli powiedzieć, że mają żal do układów jałtańskich?! Rozumiem, że Żaryn by tak chciał, ale to tak nie działa. W tej uchwale przejawia się typowa dla ekipy rządzącej pretensja do ludzi, że zapamiętali coś nie tak, jak powinni byli zapamiętać. Bo powinni zapamiętać tak, jak uchwali IPN. To próba administrowania cudzą pamięcią.\nUstawa o IPN wprowadza sankcję prawną za niewłaściwą opowieść o udziale Polaków w Holocauście. To najbardziej dotknęło Żydów, że ich zbiorowa pamięć byłaby jakoś cenzurowana.\nJest pęknięcie między wiedzą historyczną a pamięcią historyczną, pamięcią biograficzną, a to są rzeczy zupełnie do siebie nieprzystające. Nie można kogoś pouczać, że źle pamięta. Zwłaszcza, jak się mu dedykuje ustawę.\nTeraz o Polakach, więc na pozytywnie. „Młodzież oraz ofiary represji antyżydowskich w partii zostali wsparci przez znaczną część środowisk inteligencji polskiej, kontestującej ekipę Gomułki za tzw. odejście od Października’ 56 oraz za dławienie kultury i wolności wypowiedzi„.\nTak, tak. Pytanie tylko, co to jest „znaczna część”. Przed 8 marca 1968 było słynne nadzwyczajne zebranie warszawskiego oddziału Związku Literatów Polskich 29 lutego, które przyjęło rezolucję przeciw cenzurze. Jest trochę świadectw popierania sprawy studenckiej, choć inteligenckie środowiska były generalnie zastraszone i obezwładnione ówczesną propagandą. Poza tym nie bardzo miały się jak wypowiedzieć, bo nie było jeszcze podziemnej prasy. Ta opinia Żaryna jest zatem trochę życzeniowa, choć na pewno wielu inteligentów wspierało studentów po cichu i było szczerze oburzonych. Ale OK. Z zasadniczym przesłaniem się zgadzam.\n„Z kolei biskupi Kościoła rzymskokatolickiego, zachowując dystans wobec partii i jej wewnętrznych kompromitacji, zajęli się szczególnie oceną wydarzeń marcowych z punktu widzenia ujawnionego buntu młodzieży: 'Pałka gumowa nigdy nie jest argumentem dla wolnego społeczeństwa, budzi najgorsze skojarzenia i mobilizuje opinię przeciwko ustalonemu porządkowi' – pisali w proteście do władz po zajściach 8 marca 1968 r., podczas których młodzież szukała schronienia w kościele św. Krzyża. Wydarzenia marcowe biskupi widzieli przez pryzmat obchodów milenijnych z 1966 r. i ówczesnej modlitwy Prymasa Tysiąclecia o 'nowych ludzi plemię', ludzi sumienia, którzy potrafiliby i chcieli żyć w prawdzie i wolności”.\nWątek kościelny się pojawia jeszcze później. Duża część dokumentu opisuje zasługi Kościoła, co jest przedziwne, bo akurat rok 1968, nie miał w żadnym sensie tła religijnego.\nWątek Kościoła zajmuje równo jedną trzecią uchwały.\nTo nieporozumienie. O ile w wydarzeniach 1946 czy 1980 protestujący odwoływali się do autorytetu Kościoła czy do religii, o tyle w roku 1968 nie. Ten protest był czysto świecki, z odwołaniem do ideałów socjalistycznych. Postulaty studenckie szły w stronę naprawy socjalizmu. Kościół trochę wspierał studentów, ale ostrożnie, a cytowany przez Żaryna list wysłany do premiera Cyrankiewicza nie został podany do publicznej wiadomości. Był później list Episkopatu Polski czytany w kościołach 3 maja, ale on z kolei spotkał się wśród duchowieństwa z niechętnym przyjęciem.\nJak pisze Jerzy Eisler, stanowisko Kościoła, jako całej instytucji, a nie tylko Episkopatu, było dwuznaczne. Aparat bezpieczeństwa notował liczne wypowiedzi księży raczej po stronie władzy, typu słusznie, że tych Żydów się spacyfikuje, no i ta młodzież też jest bezczelna i zbuntowana.\nNa zachodzie wybuchły protesty studenckie, mieszczańskie społeczeństwa zaatakowała obyczajowa kontrkultura.\nNasi księża się obawiali, że i do nas przyjdzie to bezbożnictwo i sodomia. Kościół do Marca 1968 podszedł ostrożnie.\nW dokumentach IPN można znaleźć słowa prymasa Wyszyńskiego podczas narady Episkopatu, czy zająć stanowisko w sprawie nagonki antysemickiej. Miał powiedzieć: pamiętajcie, że ludzie nie lubią Żydów.\nRozmawiałem z kilkudziesięcioma uczestnikami protestów marcowych, czytałem następnych kilkadziesiąt relacji, w większości ludzi z domów katolickich. Kościół się tam w ogóle nie pojawiał. Jego głos nie liczył się wtedy, nie czekano, na słowa Prymasa. Kościół zresztą miał tego świadomość i potem w wewnętrznych dyskusjach wyrażał żal, że Episkopat nie udzielił studentom wsparcia. Owszem KUL przyjmował marcowych rozbitków, relegowanych z państwowych uczelni. Ale to była decyzja rektora, a nie Episkopatu.\n„Wydarzenia marcowe biskupi widzieli przez pryzmat obchodów milenijnych z 1966 r. i ówczesnej modlitwy Prymasa Tysiąclecia o »nowych ludzi plemię«, ludzi sumienia, którzy potrafiliby i chcieli żyć w prawdzie i wolności”. O co chodzi?\nNie mam pojęcia. Rozumiem oczywiście, że autor dokumentu jest historykiem Kościoła i człowiekiem Kościoła. Nie potrafi tych dwóch sfer rozdzielić. Wysuwa Kościół na plan pierwszy, co nie ma żadnego uzasadnienia. A przy okazji w tej masie słów ukrywa fakt, który był znaczący, że Kościół nie potępił antysemickiej nagonki. Bicie studentów to było jedno, a wielka czystka i rozbuchanie języka antysemickiej agresji, to było drugie. I tym drugim Kościół milczy.\nŻaryn wspomina, że Kościół „zachowuje dystans wobec partii i jej wewnętrznych kompromitacji”. Czyli?\nStylistycznie projekt uchwały jest niechlujny, ale może zawiłości składni odzwierciedlają lawirowanie między faktami a przekonaniami autora o tych faktach. „Dystans wobec partii” – tłumacząc na normalny język, oznacza, że biskupi nie chcieli potępić antysemityzmu, bo uważali, że to jest wewnętrzna rozgrywka w partii. Innymi słowy, że tym Żydom, co to się ich atakuje, generalnie się należy, bo to są komuniści. Wielu księży wypowiadało się wtedy, że do komunistów to mamy różne pretensje, ale dobrze, że z Żydami się rozliczają. W tym sensie księża odzwierciedlali opinię narodu, z którego wyrastają. Nie mówię, że sto procent Polaków tak myślało, ale na pewno jakaś istotna część cieszyła się z tego, co się działo z polskimi Żydami.\n„W pamięci Polaków Marzec ’68 należy do kanonu polskich miesięcy budujących naszą drogę ku niepodległości”.\nBezspornie, chociaż nie był to protest przeciw radzieckiej dominacji czy ustrojowi. „Niepodległość bez cenzury” – hasło Karola Modzelewskiego, skandowane na ostatnim przedstawieniu „Dziadów”, wyznaczało tu horyzont aspiracji. Studenci bali się, że jak zażądają zbyt wiele, to ich władza dopiero urządzi, więc trzeba ostrożnie. Co oczywiście okazało się naiwne, bo władza i tak nie chciała słuchać, tylko przyłożyła pałą. Ale Marzec jest polskim miesiącem na drodze do wolnej Polski.\n„Senat chce także oddać sprawiedliwość tym, którzy wstawili się za ówczesną młodzieżą, podzielając jej wrażliwość: polskiej inteligencji, szczególnie katolickiej, posłowi na Sejm PRL Jerzemu Zawieyskiemu z koła posłów 'Znak' oraz Stefanowi Kisielewskiemu i Pawłowi Jasienicy. Zostali oni poddani wówczas brutalnej nagonce prasowej, bez prawa do obrony”.\nJa bym jeszcze dołożył Antoniego Słonimskiego, ale zawsze można powiedzieć, że nie dało się wszystkich wymienić. Słonimski wielokrotnie dawał wyraz poparcia dla sprawy studenckiej, miał też ostre wystąpienie na posiedzeniu ZLP z 29 lutego. Wziął potem Adama Michnika na swojego osobistego sekretarza.\n„Senat RP w sposób szczególny przypomina i docenia postawę hierarchów Kościoła rzymskokatolickiego z prymasem kardynałem Stefanem Wyszyńskim i kardynałem Karolem Wojtyłą na czele, którzy wobec brutalności władz komunistycznych nie tylko stanęli po stronie bitej młodzieży, ale także wzięli na siebie odpowiedzialność za dalsze jej wychowywanie w duchu miłości, wolności i sprawiedliwości. Efektem tej postawy biskupów, jak również równolegle wprowadzanych reformom Soboru Watykańskiego II, było to, że Kościół w Polsce otworzył studentom szeroko duszpasterstwa akademickie, równocześnie dając inteligencji poszukującej prawdy przestrzeń do wolnej dyskusji”.\nKogo to wtedy, przepraszam, obchodziło oprócz samych hierarchów? Naprawdę Kościół nie był wówczas widoczny. Niczego nie odbieram Wojtyle, możliwe, że się zachowywał odważnie, ale wysuwanie tego na plan pierwszy jest nieporozumieniem.\nKościół lawirował. 14 marca na spotkaniu dziekanów archidiecezji warszawskiej, Wyszyński nawoływał do studzenia nastrojów. Miał powiedzieć m.in. „Młodzieży naszej okażemy jak najwięcej zrozumienia. Nie będziemy jej potępiali, ale jednocześnie po bratersku, życzliwie, będziemy ją zachęcali do roztropności, pokoju i umiaru”. Jak pisze Antoni Dudek, komunistyczna władza zobaczyła wtedy, że Kościół nie jest tylko wrogiem, ale może być sojusznikiem.\n„Efektem tej postawy biskupów, jak również równolegle wprowadzanych reformom Soboru Watykańskiego II, było to, że Kościół w Polsce otworzył studentom szeroko duszpasterstwa akademickie, równocześnie dając inteligencji poszukującej prawdy przestrzeń do wolnej dyskusji”.\nOwszem, w latach 70. Niektóre duszpasterstwa akademickie były ośrodkami politycznej kontestacji – najbardziej znany przykład to krakowska „Beczka”. „Przestrzeń do dyskusji”? Chyba chodzi o Kluby Inteligencji Katolickiej, to były oddolne inicjatywy. Nie jestem historykiem Kościoła, ale zdaje się, że Wyszyński nie był taki zachwycony tym, że KIK zaczynają się zamieniać w polityczne gniazda opozycji. Dla Prymasa najistotniejsze było, żeby się zajmować seksem przedmałżeńskim i aborcją, a nie Związkiem Radzieckim. Ważniejsza była etyka seksualna, niż walka z ustrojem, która na dodatek naraża katolików na represje.\n„Ówczesne władze komunistyczne, uruchamiając antysemickie wiece i przymuszając Polaków do brania w nich udziału, a także wprowadzając w przestrzeń publiczną patologiczne nastroje antyżydowskie, nie reprezentowały woli Narodu, a jedynie Moskwy i jej interesy wewnątrzkomunistyczne oraz międzynarodowe”.\nTo prawda, antysemickie wiece, nie odbywały się spontanicznie. Poza protestami młodzieżowymi nic wtedy nie działo się spontanicznie. Jest jednak problem, kto to są „władze”. Nie było jednego ośrodka. Gomułka nie za bardzo sobie tych wieców życzył. Organizował je ośrodek narodowych komunistów skupiony wokół Mieczysława Moczara i jego ludzi w KC. Co Polacy naprawdę myśleli, tego nie wiemy. Wiece nie reprezentowały woli narodu? Nie wiemy, ale wiele źródeł, głównie ubeckich relacji, mówi, że wiosną 68 władza komunistyczna była popularna jak mało kiedy w historii PRL. Mamy tu twarde dane – latem i jesienią 1968 pojawia się cała fala podań o przyjęcie do PZPR.\nA co do Moskwy, to nie ma żadnych dowodów, że polecała rozkręcać antysemickie wiece. Jeżeli coś wiemy, to że Moskwie nie podobał się nacjonalizm Moczara. Antysemityzm oczywiście ich nie wzruszał, ale denerwował ukryty antysowietyzm Moczara, który mówił o tych, co „w szarych szynelach przyszli ze Wschodu”. Miał na myśli Żydów, ale Rosjanie czytali „ze Wschodu”. Tu akurat nie można się Moskwą zasłaniać, antysemicka nagonka, to była krajowa inicjatywa polskich komunistów. I miała jakieś poparcie społeczne.\nNo właśnie, czy na pewno polskich? „Musimy jednak przyznać, że komunistami byli także Polacy, za których dziś wypada nam przeprosić zarówno wyrzucone wówczas rodziny polskie pochodzenia żydowskiego, jak i ich potomków żyjących obecnie często w nieświadomości, komu zawdzięczają swój los. Przepraszamy!”\nI znowu nieznośny protekcjonalno-pouczający ton, że potomkowie coś źle pamiętają i są czegoś nieświadomi! Czyli albo mają złą wolę, albo nierozgarnięci. Tak się ludzi nie przeprasza! Bardzo ciekawe jest także sformułowanie „także Polacy”. Bo pytam, kto jeszcze był wtedy komunistą? Już nie było Rokossowskiego [w czasach II wojny polski i radziecki generał, dwukrotny Bohater ZSRR, wicepremier i minister obrony narodowej 1952-1956], nie było radzieckich doradców. Chyba że Żarynowi chodzi o to, że komunistami byli też Żydzi, ale to by znaczyło, że sami siebie wyrzucili.\nTak naprawdę jemu zapewne chodzi o to, że komunizm to nie była rzecz polska, to był sowiecki import, więc nie można mówić, że komuniści byli Polakami. Ale fakty są takie, że to byli Polacy.\nŻaryn jednak przeprasza.\nDoceniam to wyciągnięcia dłoni na zgodę i próbę nawiązania porozumienia. Pytanie, czy przeprosiny zostaną przyjęte, skoro towarzyszy im wytykanie. Nie można komuś jednocześnie udzielać reprymendy i go przepraszać, coś jest wtedy nieprawdziwe, albo reprymenda, albo przeprosiny.\nOsobiście jestem zdania, że trzeba się wyzwolić z zaczadzenia, jakim jest myślenie kategoriami narodowej zbiorowej odpowiedzialności. Nie uważam, że Polska, czy Polacy muszą przepraszać za coś, co zdarzyło się kilkadziesiąt lat wcześniej. Człowiek odpowiada za to, co sam zrobił. Niech więc PiS przeprosi za antysemicką kampanię, którą teraz wywołał, za to może przeprosić. Ale nie musi przepraszać za to, co robił Moczar w 1968 roku, bo za to ani Żaryn, ani Senat nie odpowiada. Rytuały przepraszania sprawiają, że relacje międzynarodowe zaczynają opierać na rytuałach pojednania, które są kruche. O przeszłości trzeba mówić, ale współpraca między narodami nie powinna się opierać na zgodzie co do historii. To jest zresztą nie do osiągnięcia.\nWyobraźmy sobie jednak, że gdy na konferencji w Monachium izraelski dziennikarz opowiada historię swojej rodziny, która padła ofiarą polskich donosicieli, premier Morawiecki zaczyna od prostego „bardzo mi przykro, przepraszam pana za to, co robili wtedy Polacy…”\nOczywiście, to by miało swoją wartość w ramach rytuału politycznego, czy dyplomacji. Odbiorcą uchwały Senatu jest światowa społeczność żydowska, i ona ma swoją polityczną wymowę, chodzi o przełamanie niechęci. Chociaż są to przeprosiny trochę zastępcze, bo tak naprawdę należą się za słowa wypowiedziane teraz, a nie 50 lat temu. Tych, którzy wówczas je wypowiadali już nie ma.\nWięcej o Kościele wobec Marca '68\nBarbara Fijałkowska w tekście „Kościół wobec Marca 1968” na stronie opoka.org.pl Stanowiska A. Dudka i J. Eislera w sprawie stosunku władz kościelnych do wydarzeń marcowych są w zasadzie zgodne i sprowadzają się do tezy, że w 1968 r. kardynał Wyszyński, Episkopat i duchowieństwo polskie zajęli mniej zdecydowane i radykalne stanowisko niż wobec kryzysu 1956 r. Spowodowane to było (…) pewną obawą przed tym, by w żadnym razie nie dać się wciągnąć w jakąś wewnątrzpartyjną rozgrywkę. (…) Episkopat tę wyważoną, czy jak chcą inni, nazbyt może ostrożną, postawę zachował właściwie do końca kryzysu. Peter Raina uważa, że wątpliwości i powściągliwość prymasa rodziły się z przekonania, że rozruchy na Uniwersytecie Warszawskim to rozgrywka zwalczających się frakcji partyjnych rękoma młodzieży. Niektóre środowiska miały (i mają) pretensje do Kościoła, że nie było z jego strony jednoznacznego potępienia kampanii antysemickiej, zainspirowanej przez partię. Zdaniem Mariana P. Romaniuka: Po części wiązało się to z sympatiami endeckimi części episkopatu i miało związek z atakami na osoby, które w epoce stalinowskiej zaangażowały się w rozbudowę systemu władzy ludowej. Nie było więc poważnych powodów, dla których prymas Wyszyński mógłby bronić te osoby.\nKościół istotnie nie dał się wciągnąć w rozgrywki polityczne PZPR. Jednakże w codziennej działalności duszpasterskiej księża nie ukrywali, po czyjej stronie są ich sympatie. Kard. Wyszyński zabrał publicznie głos w kościele Św. Augustyna w Warszawie w sprawie zajść studenckich, mówiąc, że ci, którzy nas znieważają i biją, znieważają siebie samych. 11 marca 1968 r. — czytamy w sprawozdaniu Urzędu do Spraw Wyznań — prymas odwołał konferencję w kościele akademickim Św. Anny w Warszawie, poświęconą Kościołowi w świecie współczesnym, a rektor kościoła oświadczył zebranej młodzieży, że kardynał nie przybędzie, bo nie chce swoją obecnością komplikować sytuacji\nHistoria, Jan Żaryn, uchwała na rocznicę Marca 68


Jaki prezent idealny na gwiazdkę? Bransoletka - Tesla17\nJaki prezent idealny na gwiazdkę? Bransoletka 'TESLA'17\nBransoletka na tej stronie to intrygująca bransoletka, minimalistyczna bransoletka, industrialna bransoletka, obłędna bransoletka unisex. Nasza autorska biżuteria, biżuteria unisex dla każdego.\nNiebanalna elegancja w modelu naszej autorskiej bransoletki zachwycającej swoim technologicznym minimalizmem. Bransoletka może być dowolnie kształtowana i dopasowywana na nadgarstku. Bransoletka pamięta nadany jej kształt. Ta zachwycająca bransoletka malowana jest przez nas ręcznie od wewnątrz w odcieniach starego złota i szlachetnego beżu, na końcach bransoletki elementy wykonane z mosiądzu. Bransoletka doskonale się układa na nadgarstku i świetnie pasuje do różnego rodzaju ubioru: bluzki, T-shirty, koszule, sukienki. Prezentowana bransoletka to nowy wzór w kolekcji 'TESLA' zaprojektowanej pierwotnie specjalnie na najbardziej prestiżowe wydarzenie modowe w Polsce - FASHION PHILOSOPHY/FASHION WEEK POLAND (premiera kolekcji na 12 edycji FASHION WEEK POLAND). Wzór bransoletki unisex.\nBransoletka ma niesamowity, współcześnie elegancki kolor starego złota i szlachetnego beżu - malowana ręcznie od wewnątrz, stabilnie utrzymująca nadany kształt rurka / Naturalny mosiężny kolor - elementy metalowe bransoletki wykonane z mosiądzu.\n..... bransoletka 'ANDO'48, bransoletka 'ANDO'46, bransoletka 'ANDO'47, bransoletka 'AOMORI'12, bransoletka 'AOMORI'14, bransoletka 'AOMORI'15, bransoletka 'AOMORI'17, bransoletka 'FUKUI'07, bransoletka 'FUKUI'11, bransoletka 'FUKUI'16, bransoletki 'FUKUI'20, bransoletka 'FUKUI'24, bransoletka 'FUKUI'25, bransoletka 'IKI'05, bransoletka 'IKI'28, bransoletka 'IKI'29, bransoletka 'IZUMO'03, bransoletka 'IZUMO'07, bransoletka 'NAGANO'30, bransoletka 'NAGANO'29, bransoletka 'NAGANO'27, bransoletka 'NAGANO'20, bransoletka 'NAGANO'06, bransoletka 'NAGANO'11, bransoletka 'NAGANO'12, bransoletka 'NAGANO'13, bransoletka 'NAGANO'17, bransoletka 'OMA Premium'05, bransoletka 'OMA Premium'11, bransoletka 'OMA Premium'15, bransoletka 'TESLA'08, bransoletka 'TESLA'21, bransoletka 'TESLA'26, bransoletka 'TESLA'27, bransoletka 'TESLA'31, naszyjnik 'KOBRO'03, naszyjnik 'NAGANO'02, naszyjnik 'NAGANO'03, naszyjnik 'NAGANO'05, naszyjnik 'NAGANO'06, naszyjnik 'NAGANO'07, naszyjnik 'NAGANO'08, naszyjnik 'NAGANO'10, naszyjnik 'NAGANO'11, pierścionek 'KOBRO'36, pierścionek 'KOBRO'21, pierścionek 'NAGANO'11, pierścionek 'NAGANO'23, pierścionek 'NAGANO'10, pierścionek 'NAGANO'02, pierścionek 'NAGANO'12, kolczyki 'NAGANO'22, kolczyki 'NAGANO'17, kolczyki 'NAGANO'16, kolczyki 'NAGANO'03, kolczyki 'NAGANO'23, kolczyki 'NAGANO'13 (...)


John Deere bez EGR i DPF / Ciągniki, traktory – ceny, opinie, budowa, najlepsze marki / Agropolska\n01-11-2019,10:35\tAktualizacja: 01-11-2019,10:26\nNajnowsze ciągniki amerykańskiej marki z logo skaczącego jelenia serii 6M obejmują 7 modeli czterocylindrowych i 3 sześciocylindrowe. Silniki tych traktorów o mocach od 90 do 120 KM nie mają zaworu EGR i filtra DPF.\nCiągniki John Deere serii 6M z roku modelowego 2020 obejmują 7 modeli czterocylindrowych i 3 sześciocylindrowe. Silniki tych traktorów o mocach od 90 do 120 KM nie mają zaworu EGR i filtra DPF.\nUkład recyrkulacji spalin z zaworem EGR był do tej pory powszechnie stosowany w amerykańskich traktorach w celu zawracania części spalin do komór spalania cylindrów, aby zmniejszyć ilość powstających tlenków azotu. Wymieszanie spalin z czystym powietrzem skutkuje bowiem zmniejszeniem zawartości tlenu i spalanie oleju napędowego zachodzi w niższej temperaturze, a połączenie tlenu z azotem (powstanie szkodliwych związków znanych pod skrótem NOX) wymaga wysokiej temperatury spalania. Dzięki temu rozwiązaniu i jego intensywności (od kilku do kilkudziesięciu procent zawracanych gazów wydechowych), można spełniać mniej i bardziej rygorystyczne normy emisji spalin. Układ recyrkulacji spalin można jednak w dużym stopniu zastąpić systemem SCR, w którym za ograniczenie tlenków azotu w spalinach, odpowiada wtryskiwany do nich wodny roztwór mocznika, znany pod nazwą handlową AdBlue. Właśnie system selektywnej redukcji katalitycznej (SCR) jest standardowym wyposażeniem wszystkich nowych ciągników serii 6M.\nJohn Deere GridCON – autonomiczny ciągnik elektryczny\nJohn Deere opracował ciągnik z napędem elektrycznym o mocy do 400 KM. Pojazd ten jest efektem projektu badawczego GridCON, dotyczącego elektryfikacji maszyn rolniczych. Zdaniem firmy jest to kolejna z wielu możliwości wykorzystania energii...\nJohn Deere zaskoczył podwójnie, bo oprócz braku zaworu EGR, w nowych traktorach 6M o mocach znamionowych w zakresie 90-120 KM nie ma także filtra cząstek stałych „DPF”. To również element, za którym rolnicy nie przepadają, zwłaszcza ci, którzy wykonują ciągnikiem lekkie prace podwórzowe. Poprzez niską prędkość obrotową silnika oraz jego małe obciążenie filtr szybciej gromadzi sadzę, którą trzeba wypalić. Ponadto DPF nawet trochę zapchany zakłóca swobodny przepływ spalin, co nie jest korzystne dla pracy silnika.\nPodsumujmy, w czterech ciągnikach nowej serii 6M (6090M, 6100M, 6110M, 6120M) montowane są silniki czterocylindrowe John Deere PowerTech EWL o pojemności 4,5 l z jedną turbosprężarką. Spełniają one normę emisji spalin Stage IV m.in. dzięki wspomnianemu systemowi SCR i bezobsługowemu katalizatorowi DOC oraz układowi wtrysku paliwa Common Rail. Modele te będą produkowane do końca 2020 r., a w 2021 zostaną zastąpione nowymi z jednostkami napędowymi wpisującymi się w normę Stage V. Wtedy otrzymają filtr cząstek stałych DPF, ale nadal nie będą miały zaworu EGR. – Modele John Deere od 6090M do 6140M po raz pierwszy wyposażone są w funkcję inteligentnego zarządzania mocą (IPM), która pozwala na jej zwiększenie o 20 KM podczas pracy przy użyciu WOM oraz transportu. Umożliwia to czterocylindrowemu modelowi 6140M uzyskanie imponującej mocy maksymalnej 166 KM – mówi Szymon Kaczmarek, specjalista ds. produktu John Deere Polska.\nTraktory nowej serii 6M o mocach znamionowych od 130 do 145 KM (6130M, 6140M, 6145M) wyposażane są w dobrze znane silniki czterocylindrowe PowerTech PSS o pojemności 4,5 l z dwoma turbosprężarkami. Spełniają one normę emisji spalin Stage V m.in. dzięki zaworowi EGR, filtrowi DPF, systemowi SCR i układowi wtrysku paliwa Common Rail. Natomiast największe ciągniki nowej serii 6M mają jednostki napędowe sześciocylindrowe PowerTech PVS o pojemności 6,8 l z jedną turbosprężarką z regulowanymi kierownicami pozwalającymi zmieniać kąt natarcia gazów spalinowych na wirnik turbiny, co zmienia jej obroty i w efekcie ilość dostarczanego do silnika sprężonego powietrza (tzw. zmienna geometria łopatek). Spełniają one normę emisji spalin Stage V m.in. dzięki dzięki zaworowi EGR, filtrowi DPF, systemowi SCR i układowi wtrysku paliwa Common Rail (do 2500 barów). Takie silniki otrzymały modele o mocach znamionowych w zakresie 155-195 KM ( 6155M, 6175M, 6195M).\nCały artykuł ukazał się w magazynie RPT 11/2019. ZAPRENUMERUJ - płatność elektroniczna\njohn deere 6m zawór egr filtr dpf silnik powertech ewl


sse3 | PurePC.pl\nCo czyni klawiaturę idealną? Jaki przepis należy sporządzić, by dobre wrażenie nie zatarło się jeszcze długo po wyjęciu z pudełka? Czy jest to wszechobecne wszędzie podświetlenie RGB? Elegancki wygląd? Nowatorskie funkcje? A może pionierski kształt przypominający panele w podłokietnikach fotela kapitana USS Enterprise? A to wszystko najlepiej za rozsądną, niewygórowaną cenę? Odpowiedź, jak można się domyślić, nie jest wcale taka oczywista, albowiem każdy człowiek, obcujący na co dzień...


[Sonic 2 Szybki jak błyskawica] Pobierz Download - Torrenty\nSonic 2 Szybki jak błyskawica Torrent Pobierz\nPrzekształcenie postaci z gry wideo w przezabawnego preteen kosmitę, który chce zostać superbohaterem, to błysk geniuszu. To niezwykle skuteczny sposób na dostarczenie młodym widzom pozytywnych wiadomości i pokrewnych treści. To powiedziawszy, komedia akcji niemal za bardzo uosabia punkt widzenia Sonica: wydaje się, że piątoklasistka wskoczyła na cukier, biegając z pełną prędkością w milionach różnych kierunków. Część historii skupia się na tym, jak relacje Sonica z Tomem i Maddie rozwinęły się od czasu pierwszego filmu. Są opiekunami Sonica i traktują go jak swoje dziecko, a dzięki tej historii rozpoznają, że są rodziną. Ale ponieważ Tom i Maddie działają jako jego rodzice, scenarzyści muszą usunąć ich z drogi, aby nie powstrzymali Sonica przed szaloną przygodą. Wyjeżdżają na Hawaje na ślub siostry Maddie, Rachel (Natasha Rothwell), w wątku pobocznym, który ma zawiązać luźne końce, ale naprawdę niepotrzebnie odwraca uwagę od historii Sonica.\nTymczasem wąsy doktora Robotnika urosły wraz z jego szaleństwem, gdy został wygnany na Planetę Grzybów. Pracując nad osiągnięciem dominacji nad światem, kolejny wątek fabularny przedstawia swojego ukochanego poplecznika, Stone’a (Lee Majdoub), próbującego ponownie połączyć się ze swoim szefem. Chociaż jest to bardzo zabawne, ta przygoda ostatecznie trochę za bardzo odgryza, próbując pokazać dzieciom, co to znaczy być bohaterem, co to znaczy być przyjacielem i co to znaczy być rodziną. Wszystko zostaje połknięte i strawione, ale z pewnością przeżuwanie zajmuje dużo czasu. Mimo to ta zawiła historia będzie prawdopodobnie dotyczyć tylko dorosłych. Dzieci prawdopodobnie pomyślą, że ta kontynuacja, podobnie jak Sonic, jest nie z tego świata.\nOpinie widzów o Sonic 2 Szybki jak błyskawica pobierz torrent\nNigdzie nie mogłem tego znaleźć, wpisywałam w google pobierz Sonic 2 Szybki jak błyskawica i ciężko było coś znaleźć. Ta strona jest niezawodna\nile ja czasu straciłem, żeby znaleźć ten torrent… wpisywałem frazy w pobierz i nic.. Nastepnym razem wchodzę od razu tutaj, bo szkoda czasu. Sonic 2 Szybki jak błyskawica jest bardzo dobry!! Warto\nTorrenty to jedyna strona, gdzie Sonic 2 Szybki jak błyskawica mozna znalezc do pobrania. Na razie wszystko co chciałem, to tutaj znalazłem\nSonic 2 Szybki jak błyskawica ile ja tego szukałem, w końcu mam :D zajebiscie


Jacht FRI został zbudowany w roku 1984, w stoczni w Horsens (Dania), przez Gunnara Sorensena. Zwodowany został w 1987. Poprzednim właścicielem jachtu był Palle Hansen (1992 - 2008r); porty macierzyste to kolejno Horsens, Helsingor i Nekso, a obecnie Gdynia.\nJacht jest kopią duńskiego szpicgata1 (Spidsgatter) z 1934 roku, projektu Georga Berga, z oznaczeniem typu konstrukcji na żaglu S 45. FRI posiada ożaglowanie typu kecz2 (dwumasztowe) o powierzchni pomiarowej żagli 42m2. Kadłub ma wykonany z laminatu (to jest zasadnicza różnica względem oryginalnych duńskich szpicgatów), pokład jest drewniany. Długość całkowita wynosi 9,25m - wraz z bukszprytem i sterem, szerokość 2,80m, zanurzenie 1,45m, wyporność 4,2T. Jest wyposażony w sztaksle: genua, fok, kliwer i fok sztormowy oraz genakera, grota pełnolistwowego (dwie refbanty) i bezana (też dwie refbanty). Posiada wbudowany czterocylindrowy silnik wysokoprężny, o mocy 21KM, typ KUBOTA V 800-B. Jacht wyposażony jest w GPSy, ploter map, log, echosondę, autopilota, UKF-kę, AIS, tratwę ratunkową, bączek, ponton z silnikiem przyczepnym, pięć stałych koi, kuchenkę gazową, ogrzewanie, chłodziarkę, kingston. FRI jest jachtem mocnym, solidnym, bezpiecznym, dobrze wyposażonym, dość szybkim, wystarczająco wygodnym, bardzo zadbanym. To jacht z charakterem i... klasą! FRI w językach norweskim i szwedzkim znaczy WOLNY.\n1 Szpicgat to jacht z rufą o ostrym zakończeniu, podobnym jak dziób jachtu i nie ma pawęży.\n2 Kecz i jol, to jachty dwumasztowe, gdzie przedni maszt (grotmaszt) jest wyższy od tylniego (bezanmasztu). Różnica między keczem a jolem, polega na umiejscowieniu urządzenia sterowego w stosunku do bezanmasztu. Na keczu rumpel lub koło sterowe jest za bezanmasztem, na jolu bezanmaszt jest za rumplem lub kołem sterowym. Jest też inna definicja kecza / jola, w której decydującym jest usytuowanie tylniego masztu względem konstrukcyjnej linii wodnej (KLW). Jeśli bezanmaszt stoi na nawisie rufowym, to jest to jol, gdy jest w obrysie KLW, to kecz. Według obu zasad, FRI jest keczem.


Zagadka Hotelu Grand odc. 63\nAndrs wprowadza matkę na salony jako wielką panią. Dońa Angela, do niedawna skromna pracownica hotelu,...\nAndrs wprowadza matkę na salony jako wielką panią. Dońa Angela, do niedawna skromna pracownica hotelu,... ROZWIŃ\nAndrs wprowadza matkę na salony jako wielką panią. Dońa Angela, do niedawna skromna pracownica hotelu, źle się czuje w nowej roli. Korzystając z możliwości, jakie dał jej nagły awans społeczny, próbuje poprawić warunki pracy hotelowego personelu. Z nowej sytuacji bardzo niezadowolona jest Beln, która robi Andresowi awanturę z powodu matki. ZWIŃ


Mieć zamek na skale. Tekst: Magdalena Rybak - PDF\nMieć zamek na skale. Tekst: Magdalena Rybak\nDownload "Mieć zamek na skale. Tekst: Magdalena Rybak"\n1 Mieć zamek na skale Tekst: Magdalena Rybak - Miejsce kształtuje człowieka w taki sam sposób, jak on wpływa na miejsce. I my rośliśmy razem z Pałacem opowiada Joanna Ciszek - Z odbudowanym tarasem, skutym cementowym tynkiem, wstawianymi oknami. Z całą wiedzą i doświadczeniem, które musieliśmy zdobyć. O budownictwie, architekturze, ogrodzie i ceramice. Dla Piotra największym marzeniem był zamek na skale. Wychował się w wolnostojącej kamienicy na ul. Górnośląskiej w Warszawie. Trochę ciemna, trochę wilgotna, na skarpie. Może przypominać warownię. Do przedszkola chodził przez ogródki domków fińskich, może stąd wspomnienie szpaleru ogrodów. A może to wszystko z książek Pan Samochodzik? zastanawia się. Po studiach informatycznych zaczął pisać programy. Potem je sprzedawać. Teraz ma własną agencję Public Relations (pomaga firmom komunikować się z otoczeniem) i pałac w Nakomiadach. Joanna dzieciństwo spędziła z mamą, historykiem sztuki, w muzeach. Całe popołudnia wędrowała po wielkich salach z gablotami. Nocami słuchała, jak tato, kompozytor, do znużenia powtarzał jedną frazę szukając idealnego dźwięku. Skończyła krakowskie liceum i wyjechała do Warszawy. Znalazła pokój i pracę w agencji reklamowej. Po kilku latach skończyła marketing. Pracowała i studiowała, nie zauważała, jak zmieniają się pory roku. Teraz zastanawia czy było warto. I od razu odpowiada - Warto, bo z tego są Nakomiady. Pałac w Nakomiadach ma dwie kondygnacje w górę i dwie w dół. Dwa tysiące m2 powierzchni. Pierwszy dwór powstał w 1660 r. W 1705 r. został rozbudowany do obecnej wielkości. Po wojnie na terenie pałacu zorganizowano szkołę, potem przedszkole, świetlicę, biura PGR i mieszkania dla jego pracowników. W 1985 r. wykwaterowano wszystkich mieszkańców i rozpoczęto gruntowny remont. Nie został on jednak ukończony. W ciągu kilku lat ktoś wyciął podłogi, ktoś wyrąbał siekierą drzwi i zawiasy, rozebrał część dachu, zawaliły się schody wejściowych i zatopione zostały piwnice. Znaleźć swoje miejsce Joanna: - Dla Piotra największym marzeniem był zamek na skale. To jest najpełniejsze spełnienie jego marzenia o wolności. Ale, że zamków na skale w Polsce nie ma, zaczął szukać innego miejsca. Piotr: - Pojawiła się we mnie chęć ucieczki z dużego miasta. Widziałem dwa kierunki Bieszczady albo Mazury. Bieszczady są daleko, wybrałem Mazury. I zaczęła się moja przygoda Poszukiwacza. Joanna kończyła studia MBA, a Piotr w każdy piątek wieczorem wsiadał na motor i znikał. Najpierw wracał w niedzielę po południu, potem późnym wieczorem, w końcu zaczął pojawiać się nad ranem. 1\n2 Piotr: - Im dłużej jeździłem na Mazury, tym bardziej utwierdzałem się, że to jest moje miejsce na ziemi. A gdy zobaczyłem pałac w Nakomiadach, wiedziałem, że chcę mu się poświęcić. Piękna, prosta architektura i park zachowany w całości. Pałac i park to wyspa - z jednej strony odsunięta 300 m od wsi, z pozostałych stron pola i lasy. Na dodatek położona 10 km od Rynu i 30 km od Mikołajek. Wydawało się realne żyć tam z turystyki. Piotr: - Jeździłem tam co tydzień i odkrywałem kolejne zniszczenia ognisko w piwnicy, śmieci, butelki. Przestałem myśleć normalnie. Jakaś nieznana siła popychała mnie do tego, żeby to miejsce uratować. Joanna: - Wrócił do domu, poprosił: Usiądź i powiedział: Znalazłem miejsce, przetarg jest za 3 tygodnie. Wiedziałam, że jeżeli kupimy pałac, to zje nasze życie. Ale ponieważ sekunduję Piotrowi we wszystkim, pomyślałam: skoro to dla niego takie ważne... Zanim zawiózł do Nakomiad, pokazał mi jakiś stary rozwalający się dworek, potem jeszcze jeden taki, a potem przepiękny krajobraz w Nakomiadach. I w końcu sam Pałac. Ruina bez okien, drzwi i połowy dachu. Mam z tego czasu takie zdjęcie: patrzę przez okno i widać moje zasępienie i pytanie: co nas tu czeka? Posprzątać i zasiać trawę Piotr: - Sprzedaliśmy 80-metrowe mieszkanie w Warszawie i wpłaciliśmy wadium (kwota zabezpieczająca umowę). Konkurenci nie dotrzymali terminu. Wygraliśmy przetarg. I zaczęła się kolejna przygoda - czytanie innych książek, jeżdżenie w inne miejsca i podpatrywanie. Znajomi oglądali zabytki, a ja wiązania cegieł, kotłownie i zaplecza. Na samym początku nie było kuchni ani wody. Joanna zrobiła kuchenkę z cegieł na klombie. Spali w samochodzie, potem w jednym pokoju, który udało im się odgruzować. Nie było ogrzewania, więc Joanna przywoziła komputer, na kolanach kładła koc, pod spodem grzejnik elektryczny i w rękawiczkach pisała MBA. Joanna: - Przyjeżdżaliśmy w piątek o w nocy, zakładałam gumowe rękawiczki i sprzątałam po robotnikach, a Piotr sprawdzał wykonanie pracy i rozdzielał nową. A w niedzielę wieczorem wracaliśmy do innego świata, warszawskiego, gdzie zmieniałam ubranie robocze na garsonkę i bucik na obcasie i realizowałam się jako pani dyrektor. Piotr: - Przez 3 lata nie budowałem, tylko burzyłem. Fundamenty, murki, ściany, pozostałości po PGR. Wywoziłem gruz, likwidowałem wysypisko śmieci. W tej chwili ktoś przyjeżdża, patrzy na Pałac, mówi: fajnie, trawę posiał. A klomb ma 1500 m i żeby go wyrównać poszło 400 ton ziemi. A trzeba było też odwodnić piwnice, zbić cementowe tynki nałożone przez PGR, osuszyć mury (paląc w 7 wielkich piecach 4 tony drewna tygodniowo) i nałożyć tynki wapienne. W 2\n3 samych piwnicach prace trwały 2 zimowe sezony. Potem przyszedł czas na rekonstrukcję ogrodu i reperację dachów. Joanna: - Po 5 latach wykończyliśmy pokój i kuchnię. Zaczęliśmy tam jeździć na święta. Zjawialiśmy się na 2 dni wcześniej, Piotr oddalał się na włości, a ja do kuchni, gdzie realizowałam się jako gospodyni. To już był dom, miejsce, do którego przyjeżdżaliśmy też po to, żeby odpocząć. Postawić dom i zasadzić drzewa Joanna: - Długo nie potrafiłam wyobrazić sobie całego pałacu. Niezliczona liczba pokoi, które ciągną się w amfiladach. Aż parę lat temu poszłam na koncert, na którym wykonywany był utwór mojego taty, i słuchając tej muzyki, na takim wewnętrznym filmie, zaczęłam widzieć pokój po pokoju. Każdy miał swój charakter i połączenia kolorystyczne. I tak w życiu jest przychodzi moment, kiedy się wszystko układa. Przyspieszanie tego nie ma sensu. Tego uczyłam się w Nakomiadach. Teraz wykończona jest część prawego skrzydła. Pokój gościnny i część prywatna kuchnia z łazienką i sypialnio-gabinet. W dalszej części skrzydła czeka pokój herbaciany i pokój muzyczny. Na pierwszym piętrze biblioteka, pokój bilardowy, pokoje gościnne i prywatne. Joanna: - Na początku Pałac kupiliśmy z 5 hektarami ziemi. Teraz mamy 180 hektarów, na których Piotr chciałby zrobić jezioro albo pola golfowe. Jako atrakcja dla szwedzkich gości, jeśli udałoby się uruchomić lotnisko w Wilamowie, koło Wilczego Szańca. A z tych budynków gospodarczych moglibyśmy zrobić SPA. Wielkie szklane okna i widok na jezioro. Marzenia są po to, by je realizować tego nauczyłam się od Piotra. Po wyjściu z Pałacu po prawej tronie widać regularny ogród warzywny (jedna z dziewięciu kwater największego ogrodu warzywnego na świecie w Montresor pod Paryżem). Po lewej stronie staw. Dalej miejsce na rozarium. Za stawem budynki folwarczne w przyszłości pomieszczenia hotelowe. Przed nimi aleja, wydłuż której Piotr zasadził 600 grabów. Joanna: - Piotr jest absolutnym wizjonerem. W jego myśleniu nie pojawiają się żadne ograniczenia. Jest jak czołg, ale jednocześnie bardzo kruchy. Dzieci nie mamy, bo Piotr nie chciał, bał się tego, że dzieciom cos by się mogło stać. On by tego nie przeżył. Ja tę decyzję uszanowałam. Piotr: - W 2001 r. znaleźliśmy dwa małe kruki. Z czasem jeden odleciał, a drugi został. Po przygodzie w czasie burzy miał sparaliżowaną prawą stronę i protezę zamiast jednej nóżki. Chodził i stukał jak kapitan Cook. Miał swój pokój, rano wychodził na spacer i wieczorem wracał. Kiedyś słyszymy: awantura. Wychodzę, patrzę: nie ma nikogo. Tylko kruk. Wracam i znów ktoś krzyczy, ktoś przywołuje psa, pies skowyczy. Odstawił cały spektakl. Był bardzo inteligentny i bardzo do nas przywiązany. Podchodził i szarpał mnie za włosek na ręku, żebym go pogłaskał. Zginął 2 lata temu na zimowym spacerze. Pewnie lis 3\n4 Piotr kilka tygodni dochodził do siebie. Zaprzyjaźnić się z sąsiadami Po kilku latach zaczęły się bliższe kontakty z wsią. I Piotra pomysł na manufakturę. Piotr: - Pomysł wziął się z problemów z wykończeniem wnętrza Pałacu. Kiedyś było tam ok. 20 pieców. Nie mogłem ich kupić, więc postanowiłem zrobić. Wymyśliłem Manufakturę. W manufakturze powstają XVIII w. piece kaflowe dawnych Prus Wschodnich czyli Warmii i Mazur, głównie gdańskie i elbląskie. 10 modeli, m.in.: z muzeum w Olsztynie, w Malborku, z pałacu Gęsin, z zamku w Rynie i w Karwowkach. I płytki ceramiczne tzw. Holendry z wzorami XVII w. Wszystko ręcznie malowane. Piotr: - Rzeźbimy pojedyncze kafle, przygotowujemy formy, odlewamy, zestawiamy, robimy formy do gliny i wypalamy. Oprócz tego robimy miniatury świeczniki. Sprzedajemy je z katalogiem, opisem miejsca i historią pieca. W świecie, gdzie Ikea rządzi, warto ludzi namawiać na rzeczy ładne i dobre, osadzone gdzieś w kulturze. Na Mazurach pamiątką jest drewniana ryba z termometrem i matrioszki i ciupagi i czapki wojskowe. Nic związanego z historią. Joanna: - W tej chwili Nakomiady to nie tylko dom, to również firma Piotra - spełnienie jego marzeń, robienia czegoś dla siebie i dla innych, ale w inny sposób niż poznał w dużych firmach w Warszawie. W Manufakturze pracują ludzie z Nakomiad. Gdy przez dwa tygodnie sprawdzą się, dostają pracę i pensję. Teraz zatrudnionych jest tu 8 osób. Piotr: - Elżbieta i Zygmunt są tu od początku. Zygmunt pomagał przy Pałacu. Gdy wymyśliłem Manufakturę, zaczął tu robić. Wspomniał, że żona ma talenty plastyczne. Wysłałem ja na szkolenie do Nieborowa. Nauczyła się trochę rzemiosła, teraz po roku już własne wzory wymyśla. Razem to prowadzą. Od 6 lat Piotr organizuje też konkurs na najładniejszy ogródek we wsi. Na początku były obgadywania i opór. Jeden drugiemu sypał sól do ziemi, łamał krzewy. Teraz zaczęło się to ludziom podobać. 4 lata temu Piotr pomógł też stworzyć w Nakomiadach Koło Gospodyń. Kobiety spotykają się co tydzień, wspólnie pieką, wyszywają. Robią rzeczy związane z regionem, budują więź i poczucie wartości. Piotr: - To wszystko robił wcześniej PGR. Trzeba ludziom pomóc. Zimą 2006 wraz z Kołem zrobiliśmy akcję List do św. Mikołaja. Wybraliśmy dzieci najbiedniejsze i poprosiliśmy, żeby napisały listy. Potem rozwiozłem je po znajomych i przywiozłem wymarzone prezenty. Nawet takie jak sterowany samochód czy komputer. Kilka osób powiedziało: fajnie. Ale poza tym podejrzenia i awantury, że czyjś syn dostał, a mój nie. Wszyscy myślą: się należy. Wiele lat edukacji potrzeba, żeby to myślenie zmienić. Podobnie jak to: nie ma to uczciwy, ma to 4\n5 znaczy ukradł. My przez kilkanaście lat pracowaliśmy po godzin dziennie, żeby na to wszystko zarobić. Podzielić się wszystkim Piotr: - Gdy po przetargu przyjechaliśmy do Nakomiad i zobaczyłem Pałac i cały park, coś tak gigantycznego, poczułem radość i bezradność. To jest takie nasze i nie-nasze. Dużo jest takich rzeczy, które się pojawiają i znikają. Trzeba być w danym dniu w danym miejscu o danej godzinie, żeby to zobaczyć. Teraz np. kilka grządek w ogrodzie już jest pustych. Nie ma już kalafiorów ani rukoli. Ale są karczochy. I koty niedługo zaczną robić się puchate. Takie uczestniczenie w cyklu przyrody to jest największa magia. Staliśmy się częścią tego miejsca i to stało się naszą małą Ojczyzną. Joanna: - Gdy kupiliśmy Nakomiady w 98 r., Piotr był pewien, ze przywitamy rok 2000 w wykończonym Pałacu. Przechodziliśmy kroki, które uczyły nas, że trzeba mieć plany, ale trzeba je elastycznie modyfikować. Ten czas, to było też nasze dojrzewanie i odkrywanie, co jest dla nas istotne. Ludzie się pytają: dla kogo to robicie skoro nie macie dzieci? Nie można życia budować dla dzieci. Z resztą o dzieciach już nie myślimy. Podjęliśmy decyzję. Poza tym przekroczyliśmy 40-stkę i na dzieci już jest z późno. Robimy to dla siebie, dla ludzi tutaj, dla znajomych, dla tego miejsca... Gdy myślimy o tym, żeby zrobić aleję lipowa i że lipy powinny być strzyżone w kwadraty, to wiemy, że my tej alei nie zobaczymy, ale to nie powstrzymuje nas to od takich planów. Chcemy, żeby to miejsce odzyskało swoją świetność. Chcemy zapewnić mu samofinansowanie, kiedy już nas będzie. Dzielenie się jest dla Joanny i dla Piotra bardzo ważne. Wartości, które wynieśli z domu, wykształcenie i wrażliwość, uważają za szlachectwo, które zobowiązuje do tego, żeby dzielić się tym dalej. Przywieźć prezenty Bożonarodzeniowe dzieciom w Nakomiadach, uczyć ludzi pewnej estetyki, podejścia do życia, tworzyć pewne trendy. Joanna: - Gdy wytyczamy geometryczne kwatery dla kapust i kalafiorów, gdy układamy je kolorystycznie i mieszamy fakturami, cieszymy się, że może ktoś zobaczy, że piękno można odnaleźć też tym. I ja idąc z koszykiem i nożykiem dziękuję Bogu, że mam szczęście oglądania tego wszystkiego. Wychodzę za piękny ceglany mur, okolony starymi dębami, gdzie słońce leniwie prześlizguje się po lawendach, różach i rozmarynach i myślę, jaka jestem szczęśliwa. Że mam pałac i swojego księcia z bajki i że wiem, że nie wyróżnia mnie to, że to mam, tylko to, że mając go nadal potrafię pochylić się i nad kapustą i nad człowiekiem. 5


Aktualności » 08 lipca 2019, godz. 09:14 » komentarzy: 0\nPo tragicznym piątku w ciągu dwóch dni minionego weekendu raciborscy strażacy interweniowali trzykrotnie. Dwa razy w sobotę i raz w niedzielę. Przeczytaj strażacki raport.\nPiątek to dwa tragiczne wydarzenia - wzmiankowane już przez nas zdarzenie drogowe z DK 45 na ul. Kozielskiej, gdzie zginęły dwie osoby - ojciec i jego kilkumiesięczna córka, a także zwłoki 72-letniego mężczyzny ujawnione w mieszkaniu przy ul. Rudzkiej na Ostrogu. Strażacy podjęli tu przed 18.00 interwencję po zgłoszeniu, z którego wynikało, że mężczyzna nie daje od dłuższego czasu oznak życia. Lekarz uznał, że był to zgon naturalny. Ciało wydano rodzinie.\nW piątek o 14.40 na Żorskiej doszło do zadymienia w jednym z mieszkań. Okazało się, że powodem jest nadpalony posiłek. Lokator poradził sobie z problemem przed przybyciem strażaków. O 19.37 strażaków wezwano do Rzuchowa, gdzie z dachu budynku zwisała blacha. W Tworkowie po 20.00 usuwali gniazdo owadów z ul. Parkowej.\nW sobotę pierwsza strażacka interwencja dotyczyła samochodu marki audi, który zjechał z drogi przy ulicy Opawskiej i wjechał w pole kukurydzy. Zdarzenie miało miejsce o godzinie 5.43 przed Lekartowem. Audi A6 zjechało z jezdni i wylądowało w polu kukurydzy, przy okazji kosząc spory odcinek zboża. Po dojeździe strażaków na miejsce okazało się, że na miejscu obecny jest jedynie pasażer z pojazdu. Działania strażaków polegały na odłączeniu akumulatora, zabezpieczeniu terenu a następnie przeszukaniu obszaru w poszukiwaniu kierowcy. Mimo ich starań nie udało się go odnaleźć. Straty w tym zdarzeniu oszacowano na kwotę 5000 złotych.\nDruga sobotnia interwencja strażaków miała miejsce przy jednym z bloków w Kuźni Raciborskiej. Zgłoszenie dotyczyło ptaka zaplątanego w reklamówkę. Zwierzę znajdowało się w rynnie. Do akcji skierowano jeden zastęp miejscowego OSP. Po dotarciu na miejsce strażacy potwierdzili zgłoszenie, po czym uwolnili i wypuścili jerzyka. Do zdarzenia doszło o godzinie 12.41.\nW minioną niedzielę odnotowano jedną strażacką interwencję. Miała ona miejsce o godzinie 15.53 przy ulicy Długiej. Zgłoszenie dotyczyło braku kontaktu z mieszkańcem jednego z mieszkań. Przed przystąpieniem do czynności związanych z otwarciem mieszkania, policji udało się ustalić inne miejsce przebywania lokatora. W związku z tym strażacy odstąpili od działań, a zgłoszenie zakwalifikowano jako alarm fałszywy w dobrej wierze.


w sprawie nowelizacji Statutu PZD\nW grudniu ubiegłego roku Nadzwyczajny XIII Krajowy Zjazd Delegatów PZD uchwalił nowelizację Statutu PZD, przygotowywaną przez kilka ostatnich miesięcy podczas prac specjalnie powołanej komisji statutowej. Zmiany, których konieczność wynikła\nz nowelizacji ustawy Prawo o stowarzyszeniach, w większości zostały niedawno zarejestrowane postanowieniem Sądu Rejonowego dla miasta stołecznego Warszawy i stały się obowiązujące.\nWśród znowelizowanych przepisów znalazło się wiele nowych rozwiązań, które\nz pewnością usprawnią pracę organów Związku i należy wypowiedzieć się o nich bardzo pozytywnie. Szczególnie rzuca się tu w oczy wprowadzenie opiniowania przez Zarządy poszczególnych Okręgów uchwał zarządów ROD dotyczących wypowiedzenia umowy dzierżawy działkowej działkowcowi. Taka prewencyjna kontrola wypowiedzeń z pewnością przyczyni się w znacznej mierze do wyeliminowania błędów i niedociągnięć, pojawiających się dotychczas w tym zakresie, szczególnie w kwestii zasadności wypowiadania umów oraz zachowania prawidłowej procedury formalnej.\nPozytywnie należy przyjąć także zmiany w zakresie opłat ogrodowych. Jasno określony zakaz pobierania opłat od nowego działkowca w przypadku, gdy w danym roku uiścił je już poprzedni działkowiec czy też poszerzenie zwolnień z opłat pobieranych w roku nabycia prawa do działki, z pewnością zostanie ciepło przyjęte przez nowych członków stowarzyszenia PZD.\nZ opłatami ogrodowymi związana jest również zmiana dotycząca przywrócenia możliwości uchwalania przez walne zebranie prac na rzecz Ogrodu, stanowiąca formę odpracowania długu\nz tytułu należnych opłat. Praktyka pokazała, że taka możliwość była często wykorzystywana\nw społecznościach ROD.\nStwierdzić należy, że także zmiany w nazewnictwie organów Związku były potrzebne\ni uzasadnione. Ujednolicenie nazw na każdym ze szczebli zarządzania PZD\nz pewnością przyczyni się do łatwiejszego orientowania się w strukturze stowarzyszenia.\nPowyższe zmiany wraz z szeregiem innych są odpowiedzią na oczekiwania środowiska działkowego, ale i na potrzeby praktyki, która przez ostatnie blisko trzy lata od uchwalenia Statutu uwypukliła sprawy wymagające korekt. Wyrażamy nadzieję, że Statut\nw nowym kształcie będzie jeszcze lepiej służył całej społeczności Polskiego Związku Działkowców. W tym miejscu pragniemy również podziękować wszystkim osobom, które pracowały nad przygotowaniem zmian statutowych i pozytywnego ich przeprowadzenia przez proces rejestracji.


ARCHWIUM - 13. MFF T-Mobile Nowe Horyzonty - Ucz się filmu! Akademia Polskiego Filmu i Akademia Filmowa czekają\nBuñuel, Capra, Żuławski, Cocteau, Kieślowski to tylko wybrane nazwiska reżyserów, których największe dokonania będzie można zobaczyć podczas kolejnych zajęć Akademii Polskiego Filmu i Akademii Filmowej przybliżającej dorobek światowej kinematografii. Start już w październiku w Kinie Nowe Horyzonty.\nKursy w Akademiach zaczęły się we Wrocławiu już przed rokiem. Ich uczestnicy mogli dowiedzieć się o początkach kina z ust największych autorytetów filmoznawczych. Kto to przegapił, może zacząć zajęcia z początkiem nowego semestru akademickiego. Zachętą niech będą dostępne na stronie kinonh.pl tematy wykładów, tytuły pokazywanych filmów i nazwiska prowadzących. W trzecim semestrze Akademii Filmowej poznać można arcydzieła Chaplina, komedie obyczajowe Franka Capry, awangardę oraz amerykańską burleskę. Pokazy poprzedzone są komentarzem wykładowców uniwersytetów: Wrocławskiego, Jagiellońskiego i Śląskiego.\nRównie interesująco zapowiadają się zajęcia Akademii Polskiego Filmu, która przybliży twórczość Krzysztofa Zanussiego, Edwarda Żebrowskiego, Jerzego Domaradzkiego i Piotra Szulkina. Podczas prezentacji polskiej klasyki nie zabraknie prelekcji polskich krytyków i filmoznawców.\nZajęcia odbywać się będą raz w tygodniu w Kinie Nowe Horyzonty. Cena karnetu na semestr to 120 zł (Akademia Polskiego Filmu) i 240 zł (Akademia Filmowa). Można też wybrać tylko jedną projekcję, kupując na nią pojedynczy bilet. Zapisy online od 18 września. Szczegóły: kinonh.pl.


Obwodnica Ostrowa szansą na archeologiczne odkrycia? [FOTO]\npost z dnia czerwca 02, 2012\nOczekiwana przez wszystkich budowa obwodnicy Ostrowa Wielkopolskiego może okazać się odpowiedzią na kilka nurtujących pytań - twierdzi archeolog Sebastian Przybylski. O tym, oraz o osadnictwie w gminie Przygodzice w czasach Cesarstwa Rzymskiego gość Gminnej Biblioteki oraz Chaty Regionalnej opowiadał na spotkaniu w czwartek 31 maja 2012 roku. Przy okazji archeolog promował swoją ksiażkę pt. "Osadnictwo kultury przeworskiej w dorzeczach górnej Baryczy i Ołoboku".\nNa samym początku spotkania postać Sebastiana Przybylskiego przedstawił historyk Edmund Radziszewski. Archeolog przybliżył kilkunastoosobowej grupce mieszkańców regionu czym jest kultura przeworska i na jakie etapy można ją podzielić. Okazuje się, że niestety kultura ta nie ma żadnych świadectw w postaci zapisanych tekstów, ponieważ ludność, która ją reprezentowała niestety nie znała pisma. Jej początek można datować na III wiek p.n.e, natomiast schyłek gdzieś około 5. stulecia po narodzinach Chrystusa. Od II wieku n.e. nastąpiła znaczna eksplozja stanowisk, gdzie znajdowano świadectwa tej kultury.\nPodczas spotkania z archeologiem wielokrotnie przywoływano osobę profesora Józefa Kostrzewskiego. Mówiono także o cemantarzysku w Przygodzicach. Sebastian Przybylski wyraził chęć dogłębnego zbadania tego miejsca w celu rozwikłania kilku historycznych zagadek.\nZ wypowiedzi gościa Biblioteki im. Gustawa Bojanowskiego wynika, że pokłada on ogromne nadzieje w budowie obwodnicy Ostrowa Wielkopolskiego. Badania, które poprzedzą tę inwestycję mają odpowiedzieć m.in. na pytanie czy okolice Przygodzic były niegdyś zagłębiem hutniczym.\nPrzybylski odpowiadał także na pytania dotyczące Kotłowa oraz innych archeologicznych stanowisk w regionie. Organizatorem spotkania była Biblioteka Bubliczna Gminy Przygodzice oraz Chata Regionalna. Archeolog podpisywał też swoją najnowszą publikację zatytułowaną:\n"Osadnictwo kultury przeworskiej w dorzeczach górnej Baryczy i Ołoboku".


Hello, Sealcode! - Sealboard\nCześć mam na imię Karolina, studiuje informatykę, jestem na 7 semestrze. Chciałabym odbyć u was praktyki 😁…\nMam na imię Paweł, obecnie studiuję Informatykę na UTH w Radomiu i po wakacjach to będzie drugi rok. Koduję od 3 lat, fullstackowo, z przechyleniem w stronę frontendu. To co lubię to oczywiście programowanie, wyjść ze znajomymi, astronomię, naukę, nowe technologie, rocka i obejrzeć coś na Netflixie …\nCześć, mam na imię Dawid. W październiku zaczynam siódmy semestr Informatyki na UAM’ie, a po uczelnianych godzinach piszę kod (Głównie JS/React, ale zdarzają się projekty .NET). Jeśli w wolnych chwilach nie nadrabiam zaległych na liście gier, to prawdopodobnie naprawiam elektronikę albo leżę pod aut…\nCzęść wszystkim, mam na imię Seweryn, zajmuje się głównie programowaniem w node.js i w frameworku vue.js W wolnych chwilach oglądam stare filmy i pije mocna czarną kawę ;)…\nMam na imię Ola. Jestem uczniem technikum na kierunku technik informatyk. Z webdevem miałam do czynienia komercyjnie parę razy. Interesuję się chemią, biologią i informatyką. W wolnym czasie gram na pianinie i w gry…\nZ tej strony Bartosz :) Z wykształcenia jestem nauczycielem j.angielskiego, ale sprawy tak się potoczyły, że zostałem testerem oprogramowania. W wolnym czasie kalistenika i granie na konsoli…\nNazywam się Piotrek Mizerka. Skończyłem niedawno doktorat na UAM z matmy. Chciałbym zaczepić się od października na uczelni. Do swojej pracy naukowej często wykorzystuję obliczenia komputerowe, ale chciałbym zdobywać też doświadczenie komercyjne, poznawać nowe technologie. Moje hobby to sport - zwła…\nHej nazywam się Maciek, mieszkam w małej wiosce w województwie Opolskim, studiuję Informatykę na Politechnice Opolskiej i jestem na 3 roku. Uczę się Node’a od początku semestru czyli jakieś 2 miesiące i sprawia mi to mega przyjemność. Co do moich hobby to lubię oczywiście grać w gry, liga czy cs jes…\nMam na imię Olga, skończyłam studia na kierunku Zarządzanie i prawo w biznesie na UAM. Zawodowo interesuje się marketingiem i pracuje w tej branży już prawie 3 lata. W wolnym czasie lubię uprawiać sport ale chętnie też poczytam artykuły na jakieś ciekawe tematy:)…\nMam na imię Andrzej, studiuje a właściwie kończę studiować na UAM informatykę. Zawodowo interesuje się webdevem a dokładniej fullstack react/nodejs w sumie z programowanie jeszcze znam dosc dobrze pythona i podstawy C/C++. W wolnym czasie poza spotkaniami towarzyskimi to wędkuje czy grywam gierki po…\nSiema foki :)\nMam na imię Przemek. Studiuje Technologie Komputerowe na Wydziale Fizyki w Poznaniu. Interesuje się e-commerce. W wolnym czasie lubię pograć w szachy, gry komputerowe oraz dobre planszówki. Próbuję liznąć js…


Watzdorf zdawał się zapominać o całym świecie\nkluby amilton Gorsety i body muzyka Cambridge Deskorolki\nRap i Hip-Hop Panasonic Luton perfumy\nSiejące światła złoty chrzest! Hej\npodzielona odpowiedni uderzy na koszary baterii za miastem\nuganiał się za obrazami\nlecz wówczas go zapytała: A co się stanie\nzmysłowość każdego ruchu\nktóry z rana zajrzał do gabinetu z powodu jakiegoś drobiazgu\ntakim wyjątkiem zaś przypomnianym chyba wtedy przez Norwida był wymieniony już Augusta Brizeux\nskulił się i opadł na najbliżej stojące krzesło. Kupiłem udziały\nże omal sięgało się doń\npodczas gdy auto podskakiwało na nierównym bruku ulicy Wolskiej ludzi takich jak Kolbuszewski\nale to właśnie świadczyło\nmy zaś korzystamy z największego uprzywilejowania. A cóż poza tym Pawle Gdzieś ty był tyle czasu Nie masz pojęcia\nstrzeżona pilnie przez rząd\npisma Ojców Kościoła (przede wszystkim Tertuliana) oraz rozmaite prace filozoficzne\na zresztą czuła ona pewnego rodzaju litość dla sympatycznego chłopca\nże bibuła potrafi wędrować o setki kilometrów\njak i słynny zbiór z 1857 r.: Les Fleurs du mal\nw jakiej go Brühl\nktóry od razu poznał się na symulowaniu choroby\nktórym przedstawią Pawła\nże na starość człowiek musi koniecznie stać się fałszywą świnią i naiwnym kieszonkowcem\nchciał mu tu uczynić niespodziankę i od rana się nad nią krzątal. Trzymano ją w jak najgłębszej tajemnicy. Nie opodal od amfiteatru z tarcić wystawiono szałas\ncośmy nie nawykli do tej rozpusty oczów i uszu\njakby dychały niekiej cichuśkim chrzęstem i jakimś echem dziennych zabiegów i trosk jak dycha mać\nz tego umęczenia serc w biedzie a żałościach Już siwy zmierzch zasiewał świat\nto go się pilnuj i nie przestępuj\ndo miss Ofelii przybiegła zapłakana służąca\nprzysiadł przed komin i pogrzebaczem tak dziabał w głownie\nujrzeli czółno znikające na widnokręgu; ale co się z nim stało\ndziecińskie głowiny. Że już i nie opowiedzieć\nale coraz częściej spozierała na niego z trwożliwą czułością i niepokojem. Ciężej mu\nniebawem odzyskał zmysły. Zrazu wyrzucał jedynie oderwane słowa\nże to pisarz miał brzucho kiej bęben. Pisarz jeno zaklął\njakby tętna ziemi przemarzłej\ntylko jedna Józka\nkobiety zwijały się kole porządków\nże robiła się taka zabawa\nspytała o godzinę. Nacisnąłem sprężynę zegarka\nże stał się istotą wyższą od innych ludzi. Słowem\nkoń robić nie chciał\nkiej Hanka z wielką nieśmiałością się odezwała: Byście mi to\nmyciem naczyń i obrządkiem. Tak już zawżdy u Dominikowej było\nbych każden żył sprawiedliwie\nchoć go nikto nie zapraszał. Kiedy Mateusz wszedł\nporucznika z naszego pułku. Zmykaj stąd rzuciła mi po baskijsku. Stałem osłupiały z wściekłością w sercu. Co ty tu robisz zawołał porucznik. Dalej\nżeby nie Jankiel\nże zaraz po kolacji poszedł pod pierzynę i zasnął kamieniem. Hanka nie miała serca wypytywać go o nic\na w końcu twardo powiedział: Rzekłem Każda ziemia dobra\nto prawie z płaczem oganiała się gałęzią i tak już była spocona i rozdrażniona\npan Granowski z trudem wykopał płyciutki grób w grudzie ziemnej. Ledwie udało się przykryć trupa bryłami ziemi\njak gdyby chodziło o sprawy powszednie. Bardzo możliwe odparł ojciec\nwreszcie nieskończony szereg zwyczajnych wozów trenu. Zgliszcza folwarczne obsiadła czerń żołnierska\nJózia Ino me nie wydaj\nsiwy Pan i srogi\nchłopak usłuchać musiał\nbieda jaże piszczy\nwreszcie Mateusz chciał ich powstrzymać przed komorą i chociaż prał drągiem\nwuju Tomie zwróciła się doń Ewa\nże byłoby dlań ważne dostać ten różaniec; ale oddzielała go krata; zdawał sobie sprawę\nty nikczemna kreaturo ryczał\na za nim półkolem stanęła gromada cisnąc się i przywierając ramionami. Niemcy chórem odpowiedzieli\nfilozofię na codzień i od święta. Współcześni uważali ją za odpowiednik\ngdzie leżał srebrny worek. Isolina\nmój zuchu wykrzyknąłem\npo pięć su. W ten sposób dwunastofuntowa ryza zużyje za trzy franki gumowanej masy. Jestem pewien\nczy pan sobie ze mnie przypadkiem nie żartuje Przyłożył rękę do serca\na ja staram się wcisnąć im co lichszy towar. A dziś nic. Ani jednego gapia na rogu ulicy\nbaron de Coucy\nbędące przedmiotem dochodzeń sądowych; uczuł\nna nim pergamin i na odwrotnej jego stronie w migotliwym świetle latami\nrozgromiono Berberów od Gibraltaru po Kandię\ngorąco go miłującą. Po ślubie\ngdybym przypuszczał dodał z dzikim szałem w oczach utopiłbym\niż chronisz mego przyjaciela Aramisa\nże chlubną gorliwością powodowane\npodszedł do rozmawiającego z babcią Halnego Stryjka i powiedział: Mój drogi przyjacielu\nza słowo jedno\nktóry mnie zatrzymuje przy życiu. W Imię Najwyższego Sędziego zawołałem w imię Tego\nlecz Róża Dartle nie miała tkliwego serca. Siedziała zaciskając usta\nktórą dalej jechać postanowiła. Przebywszy ze dwie mile ujrzała chatkę i natychmiast do niej pośpieszyła. Zastała w niej szedziwego wielce człeka i równie szedziwą jego żonę. Obaczywszy samotną dzieweczkę rzekli do niej: Co porabiasz\nwytarzawszy go w kurzu\naby prawego władcę wygnać. Wieść o tym doszła do Martuccia Gomito\nDoady Wstrząsnęła główką\njak niedawno go jeszcze miałem\nże Alatiel szczególny smak znajdowała w winie\nze wszystkich sił pocieszyć ją się starał. Przepędziwszy noc w jej domu\nwywołując ogólny śmiech. A właściwie\naby mu wskazówek potrzebnych udzielił\nposiada takich dziewięć przymiotów. A gdy się pytano\nco to być może\nodjechali wielce ukontentowani z tak szczęśliwego obrotu rzeczy. 163 W biegu czasu Pinuccio wynalazł inne sposoby częstego widywania się z Niccolosą\nprzebrany w strój pielgrzyma powracającego od Grobu świętego. Wszedłszy do grodu\njak nie trzaśnie z bicza\niż przez chwilę wahałem się\njak natracił G*** M***\nstawiając pytanie raczej własnym myślom niż im. Jan pomyślał przez chwilę\npełna miłości do Ferdynanda. Miłość jej jest jednakże od początku cierpieniem. Z większą dozą realizmu niż jej ukochany widzi tragizm konfliktu ich środowisk i nierozwiązalność tego konfliktu. Ja widzę przyszłość mówi w scenie 4 aktu I a tam jest wołanie sławy i twoje plany\njakie groziły Manon. Widziałem nas oboje w okolicy pustej i zamieszkałej przez dzikich. Pewien jestem mówiłem sobie że nie będą równie okrutni jak G*** M*** i jak mój ojciec. Pozwolą nam bodaj żyć w spokoju. Jeśli to\nw którym się znajdujemy\ni nie bardzo godna opowieści. Mówiąc tedy pokrótce\nchrrry! Jam pod Chocimem 100 000 Turków widział\nprawda. Nie pomyślałem o tym. Zastanowię się jeszcze nad karą dla niej. A ojciec dobry jest dla ciebie? Nie lepszy niż babcia Canty\nlecz choć czyniła to z przerwami\npopychając przed sobą związanego Cygana. Czytaj to rozkazał Sawiniusz\njednakże Jednak co? Jednakże nie uwolni cię ono od złożenia bratu rachunków. Zarząd majątku do mnie należy\nże czuje już nóż na gardle. Z wielkiego przerażenia zamknął powieki i wnet otworzył je z wielkiego przerażenia. Przed spętanym więźniem stali John Canty i Hugon. Gdyby król mógł poruszyć szczękami\nusłyszawszy nowe wołania Cyganki\nczyli rząd Leszka Millera czy rząd Marka Belki. Chciałem też zapewnić pana posła Kozłowskiego\nże załoga jest za tą prywatyzacją. Nie dziwię się wcale\nw myśl którego w rozporządzeniu w sprawie instalacji podlegających zgłoszeniu minister środowiska będzie mógł określić szczegółowe wymagania dotyczące zakresu danych ujętych w zgłoszeniu mających znaczenie dla określenia ewentualnego negatywnego oddziaływania wybranych rodzajów instalacji na środowisko. Jednocześnie w celu wyeliminowania jakichkolwiek wątpliwości co do konieczności kontrolowania poziomów pól elektromagnetycznych w zasięgu oddziaływania instalacji emitujących te pola zaproponowano wprowadzenie ustawowego obowiązku pomiarowego przez dodanie art. 122a. Podkreślić także należy\nwygaśnięcie dotychczasowej decyzji. To jeden z przykładów\nWorld music Bristol Manchester Simplus Nec dziewczyny


Produkty - Włączniki - GTV\nWłącznik, co to jest i jakie są jego funkcje?\nUrządzeniem bardzo przydatnym, a jednocześnie wygodnym w użyciu jest włącznik z czujnikiem ruchu. Pozwala na łatwe korzystanie z większości instalacji oświetleniowych i ich pełne dostosowanie do aktualnych potrzeb.\nDecydując się na to rozwiązanie, można zwiększyć oszczędności związane z korzystaniem z oświetlenia. Uruchamiają one lampy wtedy, gdy znajdujemy się w pomieszczeniu, a gdy z niego wychodzimy, światło automatycznie gaśnie. Niektórzy korzystają z tego rozwiązania zastępując nim nawet włącznik podblatowy do kuchni.\nWłącznik bezdotykowy, czy włącznik elektryczny do oświetlenia meblowego\nKażdy włącznik bezdotykowy sprawia, że nie trzeba będzie pamiętać o włączaniu i wyłączaniu światła. Włącznik elektryczny do oświetlenia meblowego będzie to robił za nas. Takie rozwiązanie w nowoczesnych wnętrzach jest bardzo wygodne z tego powodu na włącznik bezdotykowy dwubiegowy pojawia się w projektach coraz częściej.Szukasz oferty na włącznik bezdotykowy GTV ? Montaż wykona każdy elektryk, który współpracuje z nim współpracuje niemal każdego dnia.\nWłącznik kupuj w GTV! Szary, srebrny lub w innym kolorze!\nNowoczesne rozwiązania wprowadzone do domu sprawiają, że można całkowicie zautomatyzować oświetlenie we wnętrzach. Włącznik światła meblowy to jeden z rodzajów rozwiązań na korzystania z oświetlenia w praktycznie każdym pomieszczeniu.Coraz częściej pojawia się w nich nie tylko włącznik dotykowy, ale i włącznik z czujnikiem ruchu. Każdy, jednak włącznik znajdziemy w wielu wariantach kolorystycznych. Wśród nich m.in. szary, srebrny, itp.\nZobacz też: wyłącznik dotykowy do taśmy led\n6A 250V AC, 10A 125V AC (2)\nDługość przewodu z sensorem [m]\n24 dla 12 V (1)\n24 dla 12 V, 48 dla 24 V (1)\nMaksymalne obciążenie źródłami świetlówkowymi [W]\nMaksymalne obciążenie źródłami żarowymi [W]\nMaksymalny zasięg czujnika [cm]\npłytka elektryczna (2)\nmax 24/48 (1)\nmax 250 (1)\n36 dla 12V, 60 dla 24V (2)\nWłącznik dotykowy bezprzewodowy CCT biały (1)\nWłącznik dotykowy bezprzewodowy CCT czarny (1)\nWłącznik dotykowy bezprzewodowy on-off biały (1)\nWłącznik dotykowy bezprzewodowy on-off czarny (1)\nWyłącznik bezdotykowy dwubiegowy\nWyłącznik bezdotykowy jednobiegowy\nbezdotykowy dwubiegowy (2)\ndotykowy ściemnialny (1)\nRegulacja barwy światła (1)\nZasięg czujki ruchu [mm]\n12, DC (2)\n12-24, DC (3)\n100-240, AC, 50-60 (1)