o d p o c z y w a l n i a: blogowanie\nPrzeczytałam ostatnio ebooka Joasi Glogazy, "Zawód Bloger" i uderzyło mnie, jak bardzo zielona jestem w wielu kwestiach związanych z blogowaniem. Mimo pięciu lat dość regularnego publikowania. Skupiałam się na zawartości, totalnie odpuszczając sprawy promocji, czy aspekty technologiczne.\nTo miejsce było (i jest) też moją odpoczywalnią, lubię je, jestem z niego dumna i nigdy nie chciałam tutaj pracować, pisać z obowiązku, zastanawiać się nad artykułami pod publikę, słowami kluczowymi i przyciągającym tytułem. Dotychczasowe propozycje współpracy odrzucałam trochę z automatu, strasznie bojąc się utraty autentyczności.\nI w sumie nawet lubiłam tą moją technologiczną nieporadność, wychodząc z założenia, że to blog przecież, a nie profesjonalny portal.\nBlog nie kwalifikuje się chyba do żadnej kategorii (zresztą na ogół uciekam od kategorii i etykietowania). Zaczynałam od wpisów szafiarskich, pojawiło się trochę podróży, trochę rozmyślań, trochę kultury, trochę tematów związanych z dziećmi. Ale zawsze miałam z tyłu głowy nazwę tego bloga. Odpoczywalnia. Miejsce świadomego odpoczynku i cieszenia się codziennością. Blog o dobrym, pełnym życiu. Może kategoria to "slow lifestyle"?\nW ostatnich miesiącach dostałam trochę miłych dowodów uznania, świadczących o tym, że blog dociera do naprawdę wartościowych czytelników. Zaczęto wspominać o mnie w ambitnych miejscach w internecie, a nawet w prasie papierowej.\nPomyślałam sobie, że chyba warto byłoby zawalczyć o szerszą publiczność. Że w końcu skoro piszę, to chcę, żeby to czytano.\nNie lubię nachalnej promocji, zawsze byłam zwolennikiem opcji "najpierw jakość, potem otoczka". I jeszcze "rób swoje, jak będziesz w tym dobra, to cię znajda i docenią". Ale przyszedł chyba czas popracować nad otoczką.\nCzas chyba nadszedł na przeniesienie się na własne podwórko. Domena wykupiona od paru lat, trzeba to teraz ogarnąć..\nI tu prośba do Was, drodzy czytelnicy. Zakładam, że przychodzicie tutaj, bo Wam się podoba:) Proszę Was o opinie, o sugestie i rady. Jak tu trafiliście? Dlaczego zostaliście? Za co cenicie właśnie ten blog? Co powinnam zmienić? Nad czym popracować? Czego chcecie więcej? Co jest słabe, nudne, niepotrzebne? Ci z Was, którzy są na własnej domenie - co powinnam wiedzieć, na co uważać, o czym pamiętać?\nBędę Wam niesamowicie wdzięczna za pomoc, wszelkie komentarze, mejle i wiadomości na fb:)\nApetyt na książki 9 lipca 2015 12:29\nZaczęło się od tego, że inspirowałam się Twoim stylem ciążowym ;) i w ogóle stylem, bo też tak zaczynałaś.. a teraz uwielbiam Wasze podróże i to też mnie inspiruje i motywuje, by chcieć więcej robić z moją małą córeczką! :) ostatnio podróżowaliśmy w 3 z mężem po górach- było cudownie! :) dużo zdjęć i wszystko, co tu u Ciebie jest, ale też za naturalność i spokój i to, że nie jest nachalnie.. i tu bałabym się, że w przypadku promowania i tego wszystkiego, mogłaby się gdzieś zgubić magia Twojego bloga :)\nwytchnieniem 9 lipca 2015 23:38\nhmm tak sie zastanawiałam czy warto coś zmieniać. Twój blog jest fajny jaki jest :) a trafiłam na Ciebie bo po przeprowadzce do Lublina szukałam tu "ciekawych" miejsc :)\nAnna Tym 10 lipca 2015 00:03\nHmmm ja na promocje i popularność nie jestem gotowa . Lubie dziewczyny które do mnie wpadają i trudno mi je nawet nazwać czytelniczkami , do osoby które mnie odwiedzają , są jak dobre znajome , które zaglądają co słuchac w moim świecie .\nI w takiej samej formie zostałam u ciebie .... Czemu ?! Z powodu Francji .... Jej klimatu który tak pieknie odmalowywujesz ....\nPaulina Cieślak 10 lipca 2015 04:42\nMam nadzieję, że jak wyjadę do Polski też będziesz do mnie zaglądać, Polska też jest fajna:)\nonawielepiej ! 10 lipca 2015 00:23\nZawod bloger - ciekawe. poczytam w wolnej chwili ;-)\nAnonimowy 10 lipca 2015 01:11\nNieeeee.... błagam... Twój blog to jeden z niewielu blogów "starej daty", które nie zatraciły swojej esencji.... zrobisz sobie portal "minimalistyczno-zajebisty" z białym tłem, okrągłymi obrazkami-przyciskami, małymi literkami i furą odnośników do fb, instagrama i innych i stanie się on takim samym portalem parentingowo-modowo-lifestyle'owym jak wszystkie inne :( Uwielbiam czytać/oglądać odpoczywalnię, bo czuję się wtedy, jakbym czytała pamiętnik przyjaciółki!\nAgata - Ruby Times 13 lipca 2015 15:07\nmam podobne odczucia co do nowych blogów, profesjonalnych portali minimalistyczno-zajebistych. Z tymi tytułami jak na Interii i nachalną promocją. A myślę, że bez tego też się da. Przykładem jest chociażby "Szafa Tosi", która stawia na dobrą, taką właśnie "slow life" treść, olewa chwytliwe tytuły, snapchaty i inne SEO. A jednak jest popularna.\nAnonimowy 10 lipca 2015 03:55\nWitam, ja tez jestem na "nie", o ile moje zdanie się ma rzeczywiście liczyć. Tylko tu i u Okruszyny jest tak jak lubię: autentycznie i bez chęci zysku w tle. A, i gratuluję debiutu w Tygodniku Powszechnym! Pozdrawiam.\nAnna Tym 10 lipca 2015 04:14\nA ja nie jestem na nie . Ale pod warunkiem ze zachowasz klimat\nPaulina Cieślak 10 lipca 2015 04:47\nDziękuję za cenne opinie!\nWłaśnie to miałam na myśli pisząc o 'technologicznej nieporadności' i o tym, że 'to blog przecież, a nie profesjonalny portal'. Chciałabym, żeby blogiem pozostał, nawet jak przeniosę się na własną domenę (do czego coraz mocniej się przekonuję, ze względu na różne psikusy jakie robi mi blogspot, i to że na blogspocie nie jestem jednak u siebie, i nie mam wpływu na to, że blog może mi nagle zniknąć).\nAha, pierwszy Anonimie, białe tło mam od początku:D Ale wiem, co masz na myśli, dzięki:)\neluna 10 lipca 2015 11:25\nZaglądam bo lubię, za klimat zdjęć, za podejście do życia "tu i teraz" bez spiny. Dla mnie ważne jest, że w Odpoczywalni nie ma porad w stylu, co należy. Piszesz wspaniale, inspirująco z zachwytem do życia a Twoje przemyślenia, spostrzeżenia zostają ze mną na dłużej. Masz wielki talent, bo wychwytujesz, to co istotne i piękne a na dodatek trafnie ubierasz emocje w słowa i barwy. Na koniec dodam, że Twoje nie przerośnięte ego, zbliża ludzi z całej blogosfery.\nPaulina, pochwal się, gdzie Cię jeszcze można poczytać😊\nPaulina Cieślak 11 lipca 2015 13:13\nEluna, dzięki serdeczne:) Nigdzie więcej nie publikuję, pojawiła się moja wypowiedź w artykule o odpoczywaniu w Tygodniku Powszechnym, i w gdzieniegdzie w Internetach się czasem pojawi jakaś wspominka o blogu:)\nJoanna C 10 lipca 2015 13:34\nWyszukałam Twojego bloga podczas czytania o brzuszku u innej blogerki zajmującej się pisaniem książek dla dzieci. Trafiłam przez przypadek i zostałam, zafascynował mnie Twój sposób patrzenia na świat oraz to, jak cudownie opisujesz zwykłe- niezwykłe życie, jak wiele prostych czynności może urosnąć do rangi zdobycia szczytu górskiego- o i za to też Was lubię, że rodzinnie potraficie zwiedzać :) Ale też piszesz o macierzyństwie bez lukru, z dużą dozą ciepła, a jednak obdartej z ideologicznych przesłanek niczym reklama telewizyjna. Nie znam się na technikach marketingowych, trochę już prowadzę bloga, ale raczej jest to mój pamiętnik z baaaardzo wąskiego pasma życia- jak Twój blog. I ne miałabym nic przeciwko, gdybyś cjciała sie promować i zdobywać szersze grono czytelników. Dlaczego nie? Zawsze pozostaną z Tobą ci, co doceniają Twoje mądre spostrzeżenia :)) pozdrawiam\nuriel 10 lipca 2015 13:37\nMiałam długą przerwę w czytaniu Ciebie... Jakiś miesiąc temu odkryłam Cię ponownie i stwierdzam, że cały czas masz to coś - taki niewymuszony wdzięk, swobodę pisania... Bez agitacji, bez przekonywania za wszelką cenę do swojego zdania :) Nie boję się o Ciebie, że się zatracisz w jakimś wyścigu, czy pogoni, ponieważ wydaję mi się - choć oczywiście Cię nie znam - że nie jest to Twoja bajka. Wiesz, po co blogujesz. Jeśli czujesz, że przygoda z promocją wywołuje dreszczyk emocji i chcesz zaryzykować - idź w tym kierunku :) będę trzymać kciuki. Pozdrawiam ciepło :)\nAnonimowy 11 lipca 2015 06:53\nJa znalazłam Twojego bloga chyba u Aife.\nWpadłam na chwilę i zostałam - podoba mi się Twój styl pisania, jesteś autentyczna, 'prawdziwie' piszesz zarówno o wyprawach jak i o dzieciach.\nWolałabym, aby tak zostało :)\nStyledigger kiedys też czytałam, ale przestałam - jej sposób blogowania przestał mi odpowiadać, nie podobało mi się wiele rzeczy, np. kończenie posta ciągłymi pytaniami ' A Wy?', 'A Ty co o tym myślisz?'.\nJeśli pojawiają sie odnośniki do FB, Twittera, polubienia, udostępniania - ja sie ... ewakuuuję :)\nMarta Gutsche 11 lipca 2015 07:53\nJa lubię do Ciebie przychodzi ze względu na ten wyjątkowy klimat sielanki, spokojnego rodzinnego życia, cieszeniu się chwilą obecną i bliskimi, to bardzo piękne :)\nDo tego przemierzasz farancuskie prerie <3\nMoja rada jest taka: skoro mówisz, że to odpoczywalnia i dotąd w zupełności odpowiadał Ci kształt bloga jaki prowadziłaś to nie ma sensu nic na siłę "ulepszać".\nJeśli jednak czujesz, że czas coś zmienić, że chciałabyś się nieco rozwinąć w kierunkach, na które do tej pory nie zwracałaś uwagi to nie ma też sensu pytać o zgodę czytelników, w końcu sama powiedziałaś, że odpoczywalnia jest przede wszystkim dla Ciebie :) Zrób po prostu to co uważasz za słuszne, zdaj się na siebie, a na peno będzie to dobra decyzja! :)\nRuda Paskuda 11 lipca 2015 13:11\nO rany!!! Nie wiem, czy kiedykolwiek zdecyduje się na taki krok. Blogowanie jest dla mnie jedynie zabawą, odpoczywalnią właśnie. Nie chciałabym stracić tej swobody.\nJeśli jednak tego właśnie chcesz, to tak jak pisze Marta Gutsche - ,,zdaj się na siebie" :). Do tej pory przecież właśnie tak prowadziłaś bloga.\nTrafiłam do Odpoczywalni dzięki Tobie :). Zostawiłaś kiedyś u mnie komentarz. Zajrzałam z ciekawości do Ciebie i tak to się zaczęło :D!!! Urzekły mnie Wasze górskie wycieczki, to że (tak jak ja) masz dwójkę małych dzieciaczków, Twoje spojrzenie na życie :). Dla mnie Odpoczywalnia jest idealna :D.\nPaulina Cieślak 11 lipca 2015 13:30\nDziękuję Wam bardzo za opinie - te w komentarzach i w prywatnych wiadomościach:) Jest mi niesamowicie miło, że cenicie klimat, naturalność i nienachalność i mój styl pisania. Że to miejsce jest dla Was w jakiś sposób ważne. To dla mnie szalenie budujące.\nNawet jak przejdę na własną domenę (co pewnie zajmie sporo czasu), nie chcę, by Odpoczywalnia stała się kolejnym portalikiem lajfstajlowym, nie planowałam tego typu zmian:)\nCo do promocji, marketingu itp, zapewniam, że nie będę zasypywać Wam konkursami przeplatanymi z namawianiem do kolejnych zakupów - to nie moja bajka, raczej namawiam do niekupowania;) Nie wykluczam, że jakaś współpraca się pojawi, jeśli faktycznie będzie się wpisywała w ducha tego miejsca.\nanna 14 lipca 2015 07:53\nTo chyba jest troche tak, ze czy sie robi cos dla frajdy i pasji czy z mysla o zarobku - trzeba sie rozwijac. Zwlaszcza jesli ma trwac dluzej niz rok czy dwa. Tak wiele sie zmienia - takze w sensie technologicznym.\nWlasna domena? To jak wlasne miejsce na ziemi - tyle ze to dom gdzies tam w cyber chmurze... wszyscy do tego w koncu dojrzewamy.\nDroga, ktora przed Toba wydaje sie naturalna konsekwencja, podazaj nia, byle w zgodzie z soba.\nNie mam watpliwosci, ze zawsze znajdzie sie ktos komu sie to nie spodoba - ale musi sie przede wszystkim podobac Tobie :-) i Twoim bliskim, wszystkim tym, ktorym na Tobie zalezy, a oni beda Cie wspierac w Twoich wyborach.\nDzialaj, walcz, pracuj i ... odpoczywaj tak dalej :-)\nPS. Ja z polecenia w Tygodniku Powszechnym :-) wpadlam jek sliwka w kompot\nradoSHE 15 lipca 2015 01:32\nJa zasadniczo zgadzam się z powyższymi komentarzami. Twój blog tak skupia na treści, że patrz! nawet nie zauważyła, że faktycznie jest na FB i dopiero teraz polubiłam ;) Własna domena to dobry pomysł. Tak naprawdę niczego to nie zmienia, ale zaczynasz czuć, że jest to naprawdę Twoje miejsce. I wcale nie zajmuje dużo czasu. Mi przejście na domenę zajęło ok. godziny. Osobiście nie obraziłabym się z Instagram (chyba że jest, a ja znowu przeoczyłam) bo ja uwielbiam Wasze slow-life zdjęcia i w wersji kwadratowej też byłyby piękne. A trafiłam chyba przez Ruby, ale głowy sobie nie dam za to uciąć :)\nAnonimowy 26 lipca 2015 12:38\nWrociłam po urlopie i czytam zaległe posty, aż dotarłam tu i po raz pierwszy chcę podziekować za ten blog. Nie pamiętam jak trafiłam, bo było to już dawno. Czytam regularnie, bo tu ..odpoczywam. Od początku zachwyciłam się zdjęciami, naturalnością , prawdą , normalnością zycia. Komentarz piszę jako anonim, bo nie ma mnie w internecie, bo nie radzę sobie z postępem technicznym, a dzieci nie wypada o wszystko pytać, zwłaszcza młodsze, dla którego internet to środowisko naturalne. Ale Ciebie bedę czytać dalej. Czyba że z racji "awansowania" jako blogerka " zawodowa" zaczniesz pisać relacje z udziału w zgrupowaniach blogerów itp. Wtedy ucieknę....


Zakończyła się budowa szatni Szkoły Podstawowej numer 1 w Starachowicach. Było uroczyste otwarcie, z ważnymi gośćmi. Zobacz zdjęcia | Starachowice Nasze Miasto\nKazimierz Cuch 16 maja 2022, 14:23\nUroczyste otwarcie inwestycji w Starachowicach, w Szkole Podstawowej numer 1. Od lewej: pochodzący ze Skarżyska-Kamiennej Sebastian Skuza - wiceminister finansów; Krzysztof Lipiec - poseł na Sejm i szef Prawa i Sprawiedliwości w Świętokrzyskiem i prezydent Starachowic Marek Materek. Więcej na kolejnych zdjęciach.\nZakończyły się prace przy budowie szatni dla uczniów Szkoły Podstawowej numer 1 imienia Jana Kochanowskiego w Starachowicach. W poniedziałek dokonano oficjalnego otwarcia obiektu, z udziałem wiceministra, posła na Sejm i wielu innych ważnych gości. Zobaczcie zdjęcia z wydarzenia.\nSportowa inwestycja w starachowickiej "Jedynce"\nKoszt inwestycji to blisko 1,65 miliona złotych, z czego dofinansowanie wyniosło około 900 tysięcy złotych. Obiekt, prócz ogólnej szatni dla uczniów szkoły, zawiera także szatnie i pomieszczenia sanitarne dla sąsiadującej z szatnią szkolnej sali gimnastycznej.\nNa otwarciu szatni byli obecni między innymi: pochodzący z Szydłowca Sebastian Skuza - wiceminister finansów; Krzysztof Lipiec - poseł na Sejm i szef Prawa i Sprawiedliwości w Świętokrzyskiem; Zbigniew Koniusz - wojewoda świętokrzyski, Marek Materek - prezydent Starachowic, Michał Walendziak - przewodniczący Rady Miejskiej w Starachowicach, Jadwiga Kicińska- odchodząca na emeryturę dyrektorka szkoły, Magdalena Lach- Zwierz, która pokieruje szkołą od 1 września 2022 roku. Byli niektórzy radni miejscy i powiatowi, niektórzy rodzice i uczniowie starszych klas szkoły. Gościnnie zawitali dyrektorzy innych szkół Starachowic.\nRozpoczęto wspólną konferencją prasową przed budynkiem szatni. Głos zabierali wszyscy ważni goście uroczystości, a także wytypowane dzieci, uczniowie szkoły. Wszyscy mówili o wielkiej radości z nowej szatni. Potem było zwiedzanie nowych pomieszczeń, spotkanie z uczniami w sali gimnastycznej i krótki program artystyczny w wykonaniu uczniów tej szkoły.\nZakres inwestycji w szkole podstawowej numer 1 w Starachowicach\nInwestycja obejmowała: budowę szatni, rozbudowę i przebudowę Szkoły Podstawowej numer 1 wraz z wewnętrznymi instalacjami: wodociągową, kanalizacji sanitarnej, kanalizacji deszczowej, centralnego ogrzewania, energii elektrycznej oraz wykonaniem pochylni i schodów zewnętrznych. Wykonano przebudowę zewnętrznej instalacji wodociągowej, kanalizacji sanitarnej i kanalizacji deszczowej, a także wykonanie parkingu wraz z dojściem i dojazdami oraz trawnika.\nPodczas wykopów pod fundamenty szatni natrafiono na skałę i konieczne było tymczasowe wstrzymanie prac oraz wykonanie dodatkowych badań geologicznych. Wcześniejsze badania, zlecone przed rozpoczęciem budowy, okazały się nieprecyzyjne.\nZobaczcie galerię zdjęć z uroczystego otwarcia\nNOWE Prasówka Starachowice 29.06.2022 - wydarzenia dnia. Podsumowanie z wczoraj - sprawdź, czy w Starachowicach nie minęło Cię nic ważnego\nPrzygotowaliśmy dla Ciebie poranną prasówkę. Zobacz artykuły, które nasi czytelnicy czytali najchętniej wczoraj, 28.06, w Starachowicach. Sprawdź, czy nie...


UBRANIA CIĄŻOWE, KTÓRE WARTO KUPIĆ - hity i kity\nciąża, ciuchy ciążowe, dla kobiet w ciąży\nUBRANIA CIĄŻOWE, KTÓRE WARTO KUPIĆ\nUbrania ciążowe mają swoich zagorzałych fanów, ale są też osoby, które uważają je za fanaberie – spodnie, które nosimy tylko kilka miesięcy? Druga sprawa to fakt, że ciążowe ciuchy potrafią osiągać bardzo wysokie ceny. Czy warto kupować garderobę ciążową? Jeśli tak, w co warto zainwestować, a co można sobie podarować?\nJeśli chodzi o mnie, jestem zdecydowaną zwolenniczką kupowania ubrań ciążowych, ale z zachowaniem zdrowego rozsądku. Myślę, że wiele zależy od Twojej budowy ciała oraz tego, kiedy i jak bardzo uwydatni się Twój ciążowy brzuszek. Niektórym osobom brzuszek pojawia się dość późno, inne jeszcze mają go wysoko, przez co bardzo długo mieszczą się w swoje normalne spodnie.\nJednak są też osoby, które przybierają na wadze dość szybko, inne jeszcze puchną, a niektórym zwyczajnie we wczesnym etapie ciąży pojawia się widoczny ciążowy brzuszek. Jeśli jest on usytuowany dość nisko, powoduje to, że „zwykłe”, nie ciążowe ubrania, uciskają nas i sprawiają nam dyskomfort.\nDlaczego warto kupić ubrania ciążowe?\nW jaki sposób skompletować przemyślaną garderobę?\nW nich jest po prostu wygodniej. Nieważne, czy brzuszek ciążowy mamy dość spory, czy mniejszy, w którymś momencie ubrania, które nosiliśmy przed ciążą przestaną być wygodne, nawet jeśli (to bardzo rzadkie) wciąż się w nie będziemy mieścić.\nW pierwszej ciąży długo wstrzymywałam się zakupem typowo ciążowych ubrań, kiedy je w końcu kupiłam odetchnęłam z ulgą, były dopasowane, wygodne, nic mnie nigdzie nie uciskało. Żałowałam, że kupiłam je tak późno.\nPoza tym, umówmy się, większość z nas – szczególnie pod koniec ciąży – nie czuje się najbardziej atrakcyjnymi osobami na świecie ? Czasem zmiana ubrania – z wynoszonego dresu i szerokiego T-shirtu, może sprawić, że odrobinę poprawi się nam samopoczucie.\nZdecydowanie jednak nie jestem fanką kupowania ogromnej ilości ubrań ciążowych. Nie potrzebujesz wielu par spodni, czy kilkunastu bluzek. Warto również zastanowić się, co w praktyce będziesz nosić. Zdecydowanie warto wziąć pod uwagę porę roku i Twój styl życia.\nZupełnie inne ubrania będą potrzebne Ci latem, a inne zimą. Zimą, jesienią warto pomyśleć również o kurtce. Przydadzą się długie spodnie, moim zdaniem warto zainwestować w jedną parę jeansów ciążowych.\nTwój styl życia też jest ważny – czy pracujesz? Czy planujesz pracować również w zaawansowanej ciąży? Warto wziąć pod uwagę ubrania, które przydadzą Ci się w pracy i skompletować swoją garderobę ciążową w sposób przemyślany i zaplanowany.\nNiektóre ubrania dostępne na rynku są nie tylko ciążowe, ale nadają się do późniejszego karmienia piersią. Jeśli planujesz karmić piersią warto rozejrzeć się za taką alternatywą, chociaż nie polecałabym kupowania całej ciążowej garderoby pod tym kątem.\nUbrania 2 w 1, czyli do noszenia podczas ciąży oraz w okresie karmienia piersią mogą po pewnym czasie przestać być dla Ciebie wygodne – kiedy pożegnasz brzuszek ciążowy może okazać się, że te ciuchy są dla Ciebie za duże lub niekorzystnie w nich wyglądasz.\nMoim zdaniem warto zainwestować w kilka ubrań dedykowanych typowo kobietom w ciąży. Szukając ubrań ciążowych, przeglądałam oferty różnych sklepów, ale wygodnie było mi kupować ubrania przez Internet. Na przykład bogatą ofertę znajdziecie tutaj: ODZIEŻ CIĄŻOWA.\nCzasem dobrym pomysłem jest poszukanie paczek odzieży używanej w Internecie, to budżetowe rozwiązanie, a te ubrania są często w bardzo dobrej kondycji, przecież nosimy je zazwyczaj kilka miesięcy.\nZdecydowanie należy wziąć pod uwagę porę roku – latem warto kupić krótkie spodenki, spódniczki, sukienki. Dużo sukienek ma krój uniwersalny, wykorzystamy je również po ciąży.\nW inne pory roku moimi ulubieńcami były LEGGINSY CIĄŻOWE. Miałam ich trzy pary, były wygodne i mogłam je nosić właściwie wszędzie – po domu, ale i z tuniczką wyglądały dobrze na wyjście.\nMoim zdaniem, jak już wspominałam, warto kupić jedne porządne ciążowe jeansy. Dobrze sprawdziły mi się zwykłe bluzki bawełniane typu basic, ale w wersji ciążowej, z marszczeniami z boku.\nDodatkowo polecam Wam bawełniane majtki ciążowe, na końcówce ciąży, były dla mnie wybawieniem. To też taka rzecz, która wydawała mi się z początku zbędna, jednak okazało się, że jest ogromną wygodą i przyniosła mi sporą ulgę\nPoza tym, warto rozejrzeć się za ubraniami, które będą dobrze wyglądać podczas ciąży, ale będziemy mogły je wykorzystać również później, czyli ubrania o kroju, w którym zmieści się ciążowy brzuszek, ale które nie będą typowo ciążowe, na przykład wspomniane wcześniej sukienki, luźniejsze tuniki, bluzki oversize, czy koszule, które w ciąży możemy nosić rozpięte.\nA co Wam najbardziej przydało się w ciążowej garderobie?


Tartaletki czekoladowo karmelowe z bananem - Wysmakowane\nbabeczkibananciasto krucheczekoladaorzechywykorzystanie żółtek\nPotrzebny czas: ponad 2 godziny\nPorcja: 16 babeczek\nAutor Wysmakowane 28 stycznia 2017\nKruche tartaletki czekoladowo karmelowe z dodatkiem bananów i orzechów. Wykonanie dość czasochłonne, ale efekt – jak z najlepszej cukierni. Zdecydowanie bardzo polecam. Babeczki powinny być zrobione co najmniej na dzień przed podaniem, żeby spody lekko zmiękły (spody można przygotować wcześniej lub użyć gotowych, kupnych spodów). Tartaletki trzymamy w lodówce, ale wyjmujemy do temperatury pokojowej z pół godziny przed podaniem.\nMasło posiekać. Dodać resztę składników oprócz żółtek i wyrobić kruszonkę rozcierając palcami. Dodać żółtka i szybko zagnieść na jednolitą masę. Uformować kulę, zawinąć w folię i schłodzić w lodówce przez minimum godzinę. Po tym czasie wyjąć z lodówki, rozwałkować i wylepiać ciastem foremki nasmarowane masłem. Podziurkować widelcem i ponownie schłodzić ok.. pół godziny. Piec w 180 stopniach C na rumiano (12-15 minut). Ostudzić i wyjąć z foremek.\nBananowy słony karmel\n50 g solonych orzeszków ziemnych (jeśli niesolone to dodać trochę więcej soli)\nCukier wsypać do rondelka. Podgrzewać cukier na wolnym ogniu do uzyskania karmelu. Nie mieszać łyżką, bo zrobią się grudki, ale od czasu do czasu potrząsnąć rondelkiem, żeby przemieszać masę i nie przypalić cukru. Do gotowego karmelu dodać masło i sól. Mieszać łyżką, aż masło się roztopi. Zdjąć z palnika i dodać rozgniecione banany. Znów postawić na gorącym palniku i cały czas mieszać, aż wszystkie grudki znikną i powstanie jednolity, złocisty karmel. Przełożyć do miski i ostudzić. Wyłożyć do babeczek i obsypać orzechami.\nCzekoladę pokruszyć i włożyć do miski. W rondelku podgrzać śmietankę i masło . W osobnym zrobić karmel z cukru (jak wyżej). Do cukru wlać śmietankę i mieszać, wciąż podgrzewając, aż do powstania jednolitego karmelu, bez jakichkolwiek grudek. Przelać przez sitko do przygotowanej miski z czekoladą. Mieszać aż czekolada się rozpuści. Wylać na bananowy karmel. Schłodzić w lodowce 15 min.\n55 g syropu z cukru i wody (łączymy i gotujemy aż cukier się rozpuści)\n200 g śmietanki kremówki ubita na sztywną pianę\ndekoracja: dowolne orzechy i posiekana czekolada\nCzekoladę rozpuścić w kąpieli wodnej (w miseczce nad garnkiem z parującą wodą). Zdjąć i odstawić do ostudzenia (garnek z wodą zostawić na gazie). W osobnej misce zmiksować żółtka z zimnym syropem cukrowym i położyć miskę na garnku z gotującą się wodą. Ubijać, aż do uzyskania puszystego i gęstego kogla-mogla. Zdjąć z garnka i ubijać jeszcze chwilę, aż do czasu, kiedy spód miski stanie się zimny. Dodać rozpuszczoną, ostudzoną czekoladę i wymieszać dokładnie. Przelać partiami do ubitej śmietanki i delikatnie wymieszać. Szprycą wykładać na ganach i udekorować posiekanymi orzechami i czekoladą.\nOrzechowe tartaletki z domowym budyniem i owocami\nNewenglandblog.pl 18 marca 2019 o 20:58 Odpowiedz\nJak ja zazdroszczę Twojej rodzinie ?. Takie cuda robisz. Mam nadzieję, że mi też takie piękne tartaletki wyjdą.\nU Was też zawsze poniedziałek na najwyższych mo\nKomu kawałek brownie na weekend? A komu całą bl\n🍣 ŁOSOŚ TERIYAKI 🍣 Czyli kuchnia japońska\nZaszalałam w piątek w sklepie rybnym, więc we


Dla dzieci/Władysław Bełza - Wikiźródła, wolna biblioteka\nDla dzieci/Władysław Bełza\nTytuł Władysław Bełza\nWładysław Bełza - Władysław Bełza\nTrzydzieści lat służby wiernej, karnej i wytrwałej pod jedną chorągwią, to zasługa niemała, lecz lat trzy dziesiątki spędzić na służbie u zazdrosnej i kapryśnej bogini poezyi i mieć mimo to serce tak pełne wiary, zapału i ideałów, jak się je miało niegdyś, zaciągając się pod jej sztandary — to zjawisko rzadkie, to rzecz zazdrości godna. Takim właśnie bojownikiem pod hasłami piękna, dobra i prawdy, ufnym wciąż i wierzącym, młodym wciąż — to Władysław Bełza, święcący w roku bieżącym trzydziestolecie literackiej pracy.\nSłowa powyższe nie zawierają przesady, przyzna to każdy, kto zetknął się z nim bliżej i miał sposobność zaglądnąć głębiej w tę jasną duszę. Jak z oblicza jego wygląda jakaś dziwna pogoda, jak w oczach, obok słowiańskiej zadumy i marzycielstwa, wiarę w świat i ludzi czytasz, tak w całej działalności pisarskiej, a co więcej, w życiu jego całem dopatrzysz się tej ufności i wiary, które mu były prawdziwie przewodnią gwiazdą po ciernistych szlakach żywota. A żywot to nie był zaprawdę różami wysłany...\nSyn zasłużonego przyrodnika i profesora, Józefa, i Bogumiły z Ostrowskich, urodził się Bełza w Warszawie, 17go października 1847. r. Tak więc lata pierwszej młodości jego, najsilniejszych, nigdy niezatartych wrażeń i uczuć przypadły na czas ten, kiedy stolicą Polski raz po raz wstrząsały dreszcze patryotycznych uniesień, i znać z ognia tej gorączki wyniósł on ciepło, którego mu stać miało na całe dalsze życie. Początkowe nauki gimnazyalne pobierał Bełza w Warszawie, później uczył się w szkole junkierskiej w Kazaniu, a po uwolnieniu się ze służby wojskowej, powrócił w roku 1866. do Warszawy, rozpoczynając tu samodzielną pracę nad wykształceniem własnem, a zarazem i pracę twórczą.\nPierwszym etapem w tułaczej wędrówce jego był Kraków. Tam pociągnął dwudziestoletniego poetę może urok uwielbianego przezeń, ociemniałego już wówczas śpiewaka »Pieśni Janusza«. Pol otoczył go swą opieką i Bełza był przez czas jakiś lektorem poety. Po kilku miesiącach żądza poznania świata i rozszerzenia widnokręgów swych przez podróże skłoniła go do opuszczenia Krakowa. Z drobną sumką w kieszeni, zebraną w czasie długich miesięcy wszelkiego zaparcia się, opuszcza Bełza Kraków i pełen młodzieńczego animuszu jedzie na Wenecyę, Padwę i Zurych do Paryża. Na paryskim bruku prysły z resztkami oszczędności krakowskich i resztki illuzyi, a na ich miejscu stanęło widmo nędzy i głodu przed oczyma żądnego wrażeń marzyciela. Zbladła tu, lecz nie zagasła szczęśliwa gwiazda poety. Oto Bohdan Zaleski otoczył opieką swą młodego zapaleńca, tak że pomoc jego pozwoliła mu wyjechać do Poznania. Dwuletni prawie pobyt Bełzy w Wielkopolsce nie pozostał bez dodatnich owoców dla społeczeństwa. I tak wespół z pułkownikiem Edmundem Calierem, Klemensem Kanteckim i Władysławem Ordonem, którego zawezwał z Krakowa, zakłada w grudniu r. 1870. »Tygodnik Wielkopolski«, a więc nową placówkę w zaciętej walce owych pieleszy narodu naszego z germanizacyą. Większą jeszcze zasługą i prawdziwą chlubą poety będzie na zawsze praca jego około stworzenia stałego teatru polskiego w Poznaniu. Onto bawiąc w starej ziemi Piastów obudził na nowo drzemiącą od dawna w społeczeństwie myśl wzniesienia przybytku dla narodowej sceny; Bełza z właściwą sobie ruchliwością i sprężystością zabrał się do urzeczywistnienia tego wielkiego dzieła. Jako delegat komitetu budowy teatru narodowego, objeżdżał dwory i dworki, budził ospałych, zachęcał powolnych, dodawał zapału gorącym i w krótkim czasie zebrał osobiście przeszło 10 tysięcy talarów. Teatr stanął w Poznaniu, a z nim wzniesiono znowu jedną zaporę więcej przeciw zalewowi fal, zagładą życiu polskiemu grożących.\n »A gdy dłuższy czas bawił u nas (Bełza), zakipiało życiem Towarzystwo (Młodych Przemysłowców) i za jegoto inicyatywą wzięto się do pierwszego przedstawienia amatorskiego.\nNasz poeta reżyser cudów dokazywał. W starej budzie na Wihelmowskim placu miejsc przybrakło, sukces ogromny. Po przedstawieniu zaczęto mówić, że podobno nasz reżyser poeta, ukochany przez wszystkie boginie, a najwięcej przez boginią miłości, w strasznej niezgodzie żyje z fortuną; postanowiliśmy wtedy na złość fortunie ofiarować cały czysty zysk naszemu kochanemu reżyserowi. Lecz cóż się stało? Nasz ubogi Krezus ofiarował wszystkie te pieniądze jako pierwszy datek na przyszłą stałą, scenę poznańską, przeszło sto talarów. Po wielu słowach, pierwszy to czyn!\nDano jeszcze kilka przedstawień, fundusz urósł znacznie, posypały się za nim ofiary całego kraju. Dziś patrzymy na tego męża posiwiałego w pracy dla narodu i dla dziatwy naszej, tej naszej przyszłości. Wznoszę ten puhar na cześć Jego! Władysław Bełza niech żyje!«\nZostawiwszy tak trwałe pamiątki po sobie w Poznaniu udaje się Bełza, ulegając przemocy, na czas krótki do Pragi, gdzie nawiązuje niemające pozostać bez śladu w literaturze stosunki z pisarzami bratniego narodu i przenosi się następnie na stały pobyt do Lwowa.\nTeraz zaczyna się nowa epoka w życiu poety. Wiatry uniesień i burze życia otrzęsły niejeden liść z drzewa złudzeń, niejeden kwiat zwiądł i spadł zwarzony szronem, niejeden, co gorzej, cierpkie wydał owoce, lecz zato myśl pogłębiła się, duch zmężniał, charakter ustalił. Bełza, czujący aż zbyt może braki systematycznego wykształcenia swego, zabiera się teraz przedewszystkiem do szczerej pracy nad sobą. Zapisuje się jako nadzwyczajny słuchacz na wykłady literatury polskiej prof. Ant. Małeckiego i Romana Piłata i na wykłady historyi Ksaw. Liskiego i Winc. Zakrzewskiego. Bierze czynny i żywy udział w stowarzyszeniach naukowych akademików lwowskich, czyta, wzbogaca wedle możności swą wiedzę. Równocześnie też nie ustaje w pracy literackiej. Nie było pisma w Galicyi, któreby go nie zaliczało do liczby swych współpracowników, jak nie było, stanowczo rzec można, żadnej ważniejszej sprawy literackiej lub patryotycznej, do którejby w miarę sił swoich ręki nie przyłożył. Z rokiem 1882. ustalił się materyalny byt poety; został skryptorem literackim Zakładu Narodowego im. Ossolińskich, gdzie pracując bez przerwy lat 16, zajmuje obecnie poważne stanowisko naczelnika zarządu wydawnictwa książek szkolnych.\nNa kartach życia umysłowego stolicy Rusi zapisane jest imię Bełzy niestartemi głoskami. I rzecz dziwna — idealista czystej wody, niepraktyczny marzyciel, który przez pół życia swego niemal miotany był falami losu, jak łódź bez kompasu, przymierający nieraz głodem i chłodem, gdy szło o byt jego własny, gdy idzie o obcą, zwłaszcza publiczną sprawę, umie rozwinąć ruchliwość i przedsiębiorczość niezwykłą, umie nie tylko sam jak najzręczniej zabrać się do dzieła, lecz nawet rzucić zrąb rzeczy trwały i innych pociągnąć za sobą. Złożył tego dowody w Poznaniu, w sprawie teatru, i niejednokrotnie we Lwowie, zażywającym do niedawna smutnej sławy z niezdrowej senności w życiu duchowem. Bełza był jednym z tych, co tę senność przerwali. I tak w roku 1880. założył »Koło artystyczno-literackie«, towarzystwo, mające zbliżyć i zjednoczyć w wspólnej pracy i towarzyskiem pożyciu lwowską drużynę literacką. Jego też zasługą jest powstanie r. 1886. »Towarzystwa literackiego im. Adama Mickiewicza«, które pod naukowem kierownictwem prezesa swego prof. Romana Piłata, wydało dotychczas szereg tomów »Pamiętnika« poświęconego życiu i dziełom wieszcza i obecnie pracuje nad pierwszem krytycznem wydaniem dzieł jego. Przez lat ośm wreszcie był nasz poeta najczynniejszym członkiem dyrekcyi Towarzystwa Przyjaciół sztuk pięknych we Lwowie, gdzie znowu dzięki jemu, między innemi rzeczami, wprowadzono w życie bardzo pożądaną i pożyteczną nowość, mianowicie sprzedaż dzieł sztuki za częściową spłatą. Myśl to prawdziwie szczęśliwa, przyjęli ją też poklaskiem artyści i członkowie Towarzystwa. Podobnie na wielu innych jeszcze polach brał i bierze Bełza żywy udział w pracy, a wszędzie i zawsze przyświeca mu tylko chęć służenia dobrej sprawie, bezinteresowność bowiem najczystsza i szczera skromność to istotne zalety jego charakteru, jeśli zaś błądził kiedy, to — sercem błądził.\nW krótkim tym szkicu pominęliśmy niejeden ważny szczegół z życia poety i niejeden czyn taki, któryby mógł sobie rościć prawo do miana zasługi; nie było też zadaniem naszem pisanie życiorysu jego, tylko skreślenie pobieżnej sylwetki.\nJednak wizerunek poety naszkicowany tu, byłby niezupełny, a nadto i krzywda stałaby się mu, gdybyśmy nie podnieśli jeszcze jednego szczegółu, będącego znamiennym a bardzo dodatnim rysem jego charakteru. Oto Bełza wrażliwy, nerwowy a przytem i rzutki, obdarzony jest dziwnie rozwiniętym zmysłem społecznym, towarzyskim, który bez wątpienia wykwitł, jak piękne kwiecie, nieraz owoc słodki rodzące, na gruncie miłości jego ku ludziom. Bełza zna wszystkich i wszyscy Bełzę znają. Słowa te, przesadne bez wątpienia, są jednak w gruncie rzeczy prawdziwe. Niema w Polsce literata i artysty, z którymby poeta nasz nie pozostawał w stosunkach, nie prowadził korespondencyi. Tysiące listów, prawdziwy skarb autografów, będący w jego posiadaniu, są wymownym tego dowodem. A jeśli kto z obcej czy swojej braci literackiej zawita z daleka do Lwowa, to pewnie ma listy do Bełzy i u niego jawi się pierwszego. Bełza, rad z nowej wiadomości, służy mu radą, wskazówkami, wprowadza w światek lwowski, pomaga i oświeca, słowem opiekuje się nim jak przyjaciel przyjacielem. A czyż mówić potrzeba, że nieraz z bratem i chlebem podzielić się wypadło, zwłaszcza przed laty, wówczas, kiedyto żyli jeszcze we Lwowie maruderzy z dawnych dobrych czasów cyganeryi, mający apetyt i pragnienie olbrzymie, a na zaspokojenie ich, włości chyba »na Parnasie«.\nNajważniejszą, lwią istotnie część piśmiennej działalności Bełzy, obejmują prace jego dla dzieci i młodzieży. Pierwszy zbiorek poezyi jego dla młodego pokolenia wyszedł właśnie przed 30 laty p. t. »Podarek dla grzecznych dzieci. Warszawa 1867.«, a wiele z nich powstało jeszcze w latach 1862. do 1865. Poeta liczył wtedy lat dwadzieścia życia... Zjawisko w istocie dziwne i znamienne. Kiedy inni w tym wieku toną w miłosnej ekstazie i spragnieni wzruszeń serdecznych, opiewają na wszystkie tony Laury i Beatrycze, Bełza, który sam wyszedł ledwie z dzieciństwa, niesie polskiej dziatwie pierwszy snopek swych myśli w ofierze. Dalsza droga życia jego zaznaczyła się przeto już wtenczas, kiedy sam miał lat dwadzieścia i gdy sam pewnie tego jeszcze nie przeczuwał. Bełza miał zostać przedewszystkiem piewcą polskiej dziatwy i nieść jej w dani najpiękniejsze, najszlachetniejsze perły swego ducha. Szesnaście książeczek, ofiarowanych dziatwie, to zaiste poczet, mówiący sam przez się wymownie. Nadto redagował we Lwowie w r. 1872—1873. czasopismo dla dzieci p. t. »Promyk«, które zaczął jeszcze w r. 1871. w Poznaniu wydawać, lecz wydalony przez rząd pruski wydawnictwo zawiesić musiał. Od r. 1876—1883., t. j. przez przeciąg lat 7. wydawał we Lwowie »Towarzysza pilnych dzieci«. I tego wydawnictwa jednak zaniechał, zmuszony znacznemi stratami materyalnemi. Bóg odmówił poecie dziecięcia własnego, dlatego też ukochał on wszystkie dzieci polskie. Chciałby je wszystkie przytulić do serca, nauczyć wszystkiego, co dobre i szlachetne, nauczyć zwłaszcza kochać tę, którą sam nadewszystko ukochał — Ojczyznę. Miłość ku dzieciom wiedzie go, jak gwiazda promienna, kiedy zstępuje w mroczne czasy dawnych dziejów ojczystych, aby tam wskazać dziatwie, co godne uwielbienia i naśladowania, ona szepce mu do ucha słodkie słowa, jak matkę, brata, siostrę, nieszczęśliwego kochać potrzeba, ona uczy go, jak przemówić do sieroty, która nie zaznała pieszczot ni uścisku matki, jak przemówić do serca maluczkich, aby pokochali wszystko, co biedne, piękne i jasne, brzydzili się nizkiem i szpetnem i drogą obowiązku szli wciąż naprzód i naprzód ku prawdzie i światłu. Miłość ku tej dziatwie, najlepsza mistrzyni, nauczyła poetę tych słów szczerych a prostych, które muszą wzruszyć niezepsute serca.\nDoznał też poeta i wdzięczności od matek i dzieci polskich. Niema chłopczyny ni dziewczęcia polskiego, któreby nie umiało na pamięć prześlicznych wierszy jego, jak »Matka« lub »Ojczyzna«, dostąpił też tego zaszczytu, który niezawsze wielkim przypadł w udziele, że liczne utwory jego, umieszczono, dzięki niezwykłym zaletom treści i formy w książkach, przeznaczonych dla szkół ludowych, i tak zabłądziły one aż pod wieśniacze strzechy, stały się własnością tych, których wszyscy najbardziej kochamy — ludu.\nTrzydzieści lat pracy to szmat życia niemały. Szczęśliwy, kto go przebył i rzuciwszy okiem za siebie, powiedzieć może: co mogłem, wszystko zrobiłem.\nW tej uroczystej chwili niechże poecie za uznanie staną i zachętą będą do dalszej pracy, słowa jego własne:\n»Błogosławiony po stokroć niech będzie,\nKtokolwiek idzie w imię dobrej sprawy!\nKto światło rzuca na ziemi krawędzie,\nKto ster umacnia u rozbitej nawy,\nKto w burzy czasów, wśród walk krwawych znoju,\nPodejmie sztandar pracy i pokoju«.\nWe Lwowie, w czerwcu, 1897 r.\nTę stronę ostatnio edytowano 14 gru 2013, 23:46.


Jedzenie Archives - Trzy Osły\nYou are here: Home » Jedzenie\nPostanowiłem wyruszyć z Pokhary czwartego maja na trekking do Annapurna Base Camp. Zostałem poinformowany, że nie mogę iść sam, nie puszczą mnie przez punkty kontolne ze względów bezpieczeństwa. Nie wiem czy to była prawda, czy tylko sprytny sposób zapewnienia zatrudnienia miejscowym. Poprosiłem o tragarza mowiącego chociaż trochę po angielsku. Skończyło się tak, że dostałem licencjonowanego […]


Rolls-Royce prezentuje "Przepis na spokój" - AutoMotoKlassik\nRolls-Royce prezentuje “Przepis na spokój”\nDzięki bacznej analizie recenzji osób, które kupiły pierwszego Ghosta, stało się jasne, iż otulające, niemal całkowicie wyciszone właściwości wnętrza samochodu były jednymi z najważniejszych jego cech. Mężczyźni i kobiety wybierający Ghosta to zwykle przedsiębiorcy prowadzący interesy w trudnym świecie biznesu, ceniący sobie poczucie spokoju i dobrostanu, które tworzy dla nich Rolls-Royce.\nDlatego też zespół specjalistów akustycznych marki podczas prac nad nowym Ghostem był wręcz obsesyjnie skoncentrowany na tym bardzo skomplikowanym inżynieryjnie zadaniu.\nAby osiągnąć absolutny spokój, członkowie zespołu zajmującego się akustyką zaczęli prace od przystosowania należącej do marki aluminiowej konstrukcji samochodu, która – dzięki metalowi, z którego jest wykonana i temu, iż są to przede wszystkim skomplikowane formy, nie zaś płaskie rezonujące powierzchnie – już sama w sobie charakteryzuje się większym stopniem wytłumienia dźwięku w porównaniu do stalowego odpowiednika. Dwuwarstwowa przegroda izoluje kabinę od dźwięków i tak już niemal bezgłośnie pracującego silnika V12 o pojemności 6,75 litra. W dachu, bagażniku i podłodze stworzono przestrzenie, które wypełniono następnie ponad stu kilogramami materiałów wygłuszających. Wszystkie szyby składają się z trzech warstw: pomiędzy dwiema warstwami oszklenia zatopiono bezbarwny arkusz specjalnego, wyciszającego materiału kompozytowego.\nGdy powstała już idealna scena dźwiękowa, każdy komponent został niezwykle dokładnie sprawdzony od strony jego właściwości akustycznych. Te, które zaburzały ciszę, były przerabiane w fabryce Rolls-Royce’a w Goodwood. Nawet wnętrze przewodów klimatyzacyjnych poddano zmianom polegającym na wygładzeniu załamań ich przebiegu, aby lepiej chronić klientów od niechcianych dźwięków.\nW trakcie pierwszych testów zespół akustyków stwierdził jednak, że całkowite pozbycie się hałasów jest wręcz dezorientujące. Rozwiązaniem było więc stworzenie swego rodzaju „szeptu” – delikatnego dźwięku, którego można doświadczyć jako jednego subtelnego tonu. Aby to osiągnąć wszystkie kluczowe elementy musiały być dostrojone tak, aby rezonowały w podobnej częstotliwości. To wymagało na przykład stworzenia elementów wytłumiających do ram foteli czy zespołu otworów pomiędzy kabiną i dużym, 500-litrowym bagażnikiem, które umożliwiły odpowiednie przemieszczanie się fal dźwiękowych. Wszystko po to, aby dźwięk w kabinie był na tym samym poziomie – subtelnym tonie nowego Ghosta.\nEksperci z Rolls-Royce’a nazwali ten wymagający proces „Przepisem na Spokój”. Gdy zaprezentowali swoje akustyczne osiągnięcia, podkreślali ich wpływ na potrzeby klientów nowego Ghosta. Rolls-Royce zdecydował się podzielić wiedzą z tych wewnętrznych spotkań, aby pokazać jak dużo energii włożono we wszystkie etapy pracy nad tym niezwykłym samochodem, którego oficjalna premiera odbędzie się jesienią.\nTom Davis-Reason, szef zespołu inżynierii akustycznej nowego Ghosta, powiedział: „Wspaniałe możliwości akustyczne Ghosta są rezultatem znaczącego postępu technologicznego i niezwykłej dbałości o detal. Nie byłyby jednak możliwe, gdyby nie baza, którą była aluminiowa konstrukcja stworzona przez markę. Nie dalibyśmy rady stworzyć tak akustycznie wysublimowanego wnętrza korzystając ze stalowej konstrukcji”.\nAby opowiedzieć o tych zmianach, marka wybrała popularne i estetycznie wysmakowane medium, jakim są filmy animowane. W stylu stworzonym specjalnie dla nowego Ghosta przez cenionego ilustratora Charliego Davisa, pokazują one w spójny i piękny sposób jak powstawał ten nowoczesny samochód.\nDodatkiem do animowanych opowieści jest seria pięciu podcastów, które ujawniają nie tylko więcej odkryć w dziedzinie akustyki, ale także w rozbudowanej formie opisują spostrzeżenia dotyczące wykorzystanych w nowym Ghoście materiałów i rozwiązań technicznych. Gospodarzem podcastów jest Johanna Agerman Ross, kuratorka działu mebli XX wieku i współczesnych oraz projektowania produktów w Muzeum Wiktorii i Alberta w Londynie. Są one dostępne na platformach Apple, Google, Spotify i Deezer.\nNapisano w WiadomościOtagowano auta angielskie, Auto Fus, Rolls-Royce, Rolls-Royce Ghost


„Pierwszy Biznes – Wsparcie w starcie” – rozszerzenie rządowej tarczy antykryzysowej\nDłuższy czas spłaty, obniżenie oprocentowania. To niektóre z ułatwień w programie „Pierwszy Biznes – Wsparcie w starcie”. Ministerstwo Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej wraz z Bankiem Gospodarstwa Krajowego wprowadziły nowe zasady spłaty pożyczek. Będzie łatwiej.\nProgram skierowany jest do absolwentów szkół oraz uczelni wyższych, studentów ostatniego roku studiów, także osób bezrobotnych i opiekunów osób niepełnosprawnych. Oferta obejmuje niskooprocentowane pożyczki na podjęcie działalności gospodarczej, jak również na utworzenie stanowiska pracy.\nzawieszenie spłaty do 6 miesięcy,\nwydłużenie karencji maksymalnie pół roku, w przypadku gdy pożyczkobiorca nie rozpoczął spłaty rat kapitałowo-odsetkowych,\nobniżenie oprocentowania pożyczki do 0 proc. w skali roku do 12 miesięcy,\nwydłużenie okresu spłaty o 12 miesięcy.\nTo tylko niektóre z ułatwień w spłacie pożyczki. Więcej możliwości, z jakich mogą skorzystać pożyczkobiorcy na stronie Ministerstwa Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej.\nO programie „Pierwszy Biznes – Wsparcie w starcie” informowaliśmy też lutym br.


Galicyjska Wikipedia - ocena jakości i popularności przez WikiRank\nW dniu 26 listopada 2021 roku najbardziej popularnymi artykułami w galicyjskiej Wikipedii były: Carles Puigdemont, Galería de escudos dos concellos de Galicia, Nelson Mandela, Ricardo Hevia, Indalecio Armesto, Asasinato de Rocío Wanninkhof, Manuel Requeijo, Pardo de Cela, Concello de Neira de Rei, Galicia.\nPopularność galicyjskiej Wikipedii 26 listopada 2021\nW dniu 26 listopada 2021 roku w galicyjskiej Wikipedii było 26.57 tys. odwiedzin z Hiszpanii, 6.75 tys. odwiedzin z Federacji Rosyjskiej, 3.55 tys. odwiedzin ze Stanów Zjednoczonych, 2.21 tys. odwiedzin z Kanady, 1.45 tys. odwiedzin z Francji, 1.39 tys. odwiedzin z Niemiec, 436 odwiedzin z Portugalii, 409 odwiedzin z Brazylii, 382 odwiedzin z Korei Południowej, 355 odwiedzin z Holandii oraz 6.71 tys. odwiedzin z innych państw.


Warhammer 40 000: Podbój. Blood for the Blood God! (recenzja) - Gry planszowe - POLTERGEIST\n» Recenzje » Warhammer 40 000: Podbój\nRedakcja: Jarek 'jareckr' Rusak, Matylda 'Melanto' Zatorska, Balint 'balint' Lengyel, Karolina 'Isadora' Małkiewicz\nW Warhammerze 40,000 nigdy nie jest nudno – ogrom uniwersum i mnogość występujących tam cywilizacji sprawiają, że konflikt trwa 24 godziny na dobę przez 7 dni w tygodniu, a bitwy są dla żołnierzy chlebem powszednim. I właśnie w takich realiach powstała karcianka Warhammer 40,000: Podbój, niezła gratka dla miłośników tego świata.\nZawartość pudełka jest dość rozbudowana jak na dwuosobową karciankę – w skład Podboju wchodzi blisko siedemdziesiąt żetonów i ponad dwieście pięćdziesiąt kart. Spokojnie, wcale nie znaczy to, że na każdego z graczy przypada około sto pięćdziesiąt elementów, których musi używać w czasie rozgrywki. W praktyce jest ich znacznie mniej, chociaż tak duży wybór kart nie oznacza, że większa część gry będzie leżała i obrastała kurzem.\nŁadne obrazki, brzydka treść\nPierwszy kontakt z Podbojem jest zaskakująco przyjemny. Żetony zostały wydrukowane na grubej tekturze, są też optymalnej wielkości – nie zajmują wiele miejsca i zarazem nie znikają z oczu. Trochę gorzej prezentują się karty: mimo iż wydrukowane na grubym, kredowym papierze, to wiele do życzenia pozostawia rozmieszczenie poszczególnych elementów, które wręcz giną pod natłokiem ilustracji i ozdobników (często także zlewają się w jedną całość z tłem karty). Jednak o ile graficznie nadal nie ma tragedii (co więcej, ilustracje są w znakomitej większości naprawdę ładne), tak tłumaczenie na język polski woła o pomstę do nieba.\nNiestety, ale do Podboju trzeba dużej cierpliwości od strony językowej: ogromna część kart opatrzona jest najzwyklejszym w świecie bełkotem i dłuższą chwilę zajmuje sama tylko nauka bardzo specyficznego języka używanego przez twórców gry. Trudno nie odnieść wrażenia, że wiele rzeczy można było przetłumaczyć zdecydowanie lepiej, bez tworzenia karkołomnych konstrukcji. Na dodatek zasady interpunkcji są najwyraźniej czymś obcym osobie odpowiedzialnej za tłumaczenie, bo przecinki można odnaleźć w Podboju w naprawdę dziwnych miejscach.\nSama talia gracza prezentuje się raczej standardowo: 22 karty danej frakcji (karty są numerowane, więc przy odrobinie chęci nie ma problemu z zachowaniem porządku, chociaż z pewnością wymaga to odrobiny pracy) oraz 5 egzemplarzy kart neutralnych dla obu graczy (identyczne karty). Na tym możliwości uczestników rozgrywki się nie kończą, bo można zawierać "sojusze" z innymi frakcjami, jednak trzeba zapomnieć o imperialnych Astartes walczących ramię w ramię z Orkami czy siłami Chaosu – z tyłu instrukcji znajduje się "Koło Sojuszy", które w bardzo łatwy sposób pokazuje możliwe połączenia. Za to przy wyborze talii Eldarów nie ma problemu przy wspomożeniu się siłami Tau lub Mrocznych Eldarów.\nCzas przyjrzeć się mechanice. Wygrać grę można na trzy sposoby: przez zdobycie trzech planet tego samego typu, pokonanie lidera (dowódcy wojsk) przeciwnika lub doprowadzenie do sytuacji, w której oponent wyczerpie karty ze swojej talii. Zadanie to nie jest wcale tak proste, jak mogłoby się wydawać, bo taktyka "huzia na Józia" bardzo szybko poskutkuje desperacką próbą obrony przed oponentem przejmującym kontrolę nad polem. Jednoczesna obrona, niwelowanie przewagi rywala i planowanie kolejnych posunięć wcale nie jest rzeczą łatwą. Tym bardziej, że poszczególne frakcje dość znacząco się od siebie różnią, a na dodatek można zawierać sojusze z niewykorzystanymi armiami. Same rasy charakteryzują się tym, z czego znane są z uniwersum Warhammera 40k – siły Chaosu polegają w głównej mierze na swojej plugawej magii (pozwalającej wywierać nad wyraz irytujące efekty na wrogich jednostkach), Orkowie jak zwykle stosują taktykę "siła złego na jednego", i tak dalej, i tak dalej. Wyrobienie szczegółowej orientacji w mocnych i słabych stronach poszczególnych frakcji wymaga jednak czasu.\nTura dzieli się na kilka faz, a pierwszą z nich jest Wystawianie, czyli najzwyklejsze w świecie przygotowanie jednostek do boju (lub użycie jednej zdolności akcji z karty, ewentualnie spasowanie). Faza druga nazwana została Dowodzeniem i dzieli się na kilka etapów. Pierwszy z nich to Przydzielenie; polega on na przydzieleniu lidera (dowódcy) w tajemnicy do jednej z planet, na których toczą się walki. Warunki wygrania starcia są opisane szerzej w instrukcji, element ten wymaga jednak odrobiny szczęścia. Kolejna faza polega na walce, zaś czwarta i ostatnia (zwana Sztabem) to nic innego jak moment na przegrupowanie jednostek i wzmocnienie ich na potrzeby kolejnych potyczek. W skrócie nie wygląda to na zbyt trudne, w praktyce jednak trzeba poświęcić chwilę wertowaniu instrukcji, jeśli chce się toczyć sensowną rozgrywkę. Tym bardziej, że obok instrukcji podstawowej w pudełku znajduje się także odrobinę grubszy plik kartek, w którym bardziej szczegółowo opisano aspekty mechaniki Podboju.\nMechanika mechaniką, jak jednak system ten prezentuje się w praktyce? Nie jest, wbrew pozorom, źle, ale płynna gra wymaga od uczestników rozegrania wcześniej przynajmniej kilku, niekiedy nawet kilkunastu partii, w których zapoznają się zarówno z możliwościami kart w poszczególnych taliach, jak i możliwymi taktykami (trzeba kolejny raz wspomnieć: polska edycja Podboju jest wersją dla prawdziwych twardzieli, którym niestraszne jest tłumaczenie gorsze od tego, jakie można uzyskać za pomocą Google Translatora). A karty zaprojektowane na potrzeby Podboju dają całkiem duży zakres działań – niemal każde posunięcie przeciwnika może zostać w jakiś sposób skontrowane.\nI ty śmiej się szyderczo wrogowi w twarz\nSama walka także przypomina to, co znamy z oryginału – i nie obejdzie się bez nieuniknionych strat. Walka o wpływy rozgrywa się jednocześnie na kilku planetach, więc przy odrobinie szczęścia uda się zdobyć tą przez nas wybraną. Wystarczy tylko, że nasz lider będzie przygotowany i jednocześnie będzie jedynym liderem na tej planecie. Wtedy starcie wygrywane jest automatycznie. W innym przypadku trzeba porównać liczbę punktów dowodzenia na przygotowanych jednostkach – sukces odnosi ten, kto ma ich więcej, w przypadku remisu nie ma zwycięzcy. Czym zaś skutkuje wygranie takiego "pojedynku"?\nZwycięzca zyskuje prawo do otrzymania premii zasobów i premii karcianej danej planety, co wybitnie może wesprzeć kolejną fazę, walkę. Ta polega na na odparciu sił wroga za pomocą jednostek stacjonujących na danej planecie – bitwa kończy się w momencie, gdy tylko jedna strona konfliktu posiada jednostki na konkretnej planecie. A jak przebiega samo starcie? Agresor wybiera jednostkę, która będzie atakować (i tym samym ją "wyczerpuje"), obrońca wskazuje jednostkę atakowaną (obrońcę). Jeśli jakakolwiek jednostka otrzyma ilość obrażeń równą lub większą jej wytrzymałości, to jest niszczona i odkładana na stos odrzuconych kart. System jest jednak odrobinę bardziej skomplikowany, bo w grze funkcjonuje sporo modyfikatorów, które skutecznie mogą pomieszać szyki przeciwnikowi.\nPodbój z pewnością nie jest karcianką dla niedzielnych graczy, chcących przyjemnie spędzić kilkanaście minut. Ilość elementów wymusza na grających chwilę na przygotowanie stołu i samej rozgrywki, jednak dla osób obeznanych z systemem nie będzie to problemem. Szkoda tylko, że nie pokuszono się o jakiś rodzaj segregatora w wyprasce w pudełku, który pozwoliłby na ułożenie osobno poszczególnych armii, dwie koszulki na ponad dwieście kart szybko powodują, że trudno zachować w taliach porządek. Owszem, Podbój nie jest grą łatwą i wymaga niemałego zaangażowania w to, co dzieje się na planszy, ale satysfakcja ze zwycięstwa potrafi skutecznie zniwelować pewne niedogodności.\nTytuł: Warhammer 40,000: Conquest\nProjektant: Brad Andres, Nate French, Eric M. Lang\nTagi: Warhammer 40 000: Podbój (planszowka) | Wydawnictwo Galakta | Warhammer 40 000: Conquest\nImperialna Gwardia w sojuszu z Orkami? Toż to czysta herezja normalnie!\nBez przesady. Gwardia to jednak swoje chłopy, a nie ,,Fifarafa for the emperor,, spejsiaki. Jak nie ma wyjścia, to i z orkasami się dogadają. A to, że jak sprawa wyjdzie będą mieli przegwizdane, to już inna rzecz.\nTylko, że Gwardia już prędzej się przymierzy z Tau (którzy na schemacie są potencjalnymi sojusznikami Space Marines) czy Eldarami (którzy już w ogóle nie są wskazani jako potencjalni sprzymierzeńcy ludzi), niż z Orkami.\nPatrząc od strony fabuły- Tak, owszem, ale nie zawsze mają ich pod ręką. Sojusz z orkami to sojusz podjęty z desperacji i w ostateczności. Najpewniej jedni drugich przy pierwszej okazji zrobią w jajo, no ale tonący... itd.\nPatrząc od strony mechanicznej zauważmy, że każda nacja ma dwie możliwości sojuszu. Nie wiem jak wygląda to technicznie, bo nie grałem, ale wykres jest zrobiony sensownie i możnaby sobie takie sojusze funkcjonujące w uniwersum wyobrazić. Jedynym zgrzytem są ci orkowie, ale wynika to z tego, że przyzwyczailiśmy się ich kwalifikować jako tych złych. W DoW mieli sojusz z chałaśnikami np. Prawda jest jednak taka, że orki w 40k mają tak samo daleko do chaosu jak do doktryny imperialnej, jeśli uznają, że im się to opłaci sprzymierzą się chwilowo z każdym, by potem w odpowiedniej chwili znienacka zdradzić koalicjanta. Bo trza być cunning and brutal. Gwardia z kolei, czyli defakto zwykli ludzie, postawieni pod murem dokonają szybkich przewartościowań i sprzymierzą się z zielonymi. Więc ja tu zgrzytu nie widzę.\nPrawda jest jednak taka, że orki w 40k mają tak samo daleko do chaosu jak do doktryny imperialnej, jeśli uznają, że im się to opłaci sprzymierzą się chwilowo z każdym, by potem w odpowiedniej chwili znienacka zdradzić koalicjanta.\n1. Orkowie mogą sprzymierzyć się z każdym, ale chaos może się sprzymierzyć tylko z orkami (tak mi się wydaje), jeszcze na bardzo upartego z Dark Eldarami.(w sumie jak na schemacie).\n2. Orkom blisko do doktryny Khorne'a. Oczywiście, samego boga i jego moce mają głęboko w grzybni, bo Gork i Mork, ale pod względem zainteresowań i ogólnej postawy życiowej dosyć blisko im do jego wyznawców.\nGwardia z kolei, czyli defakto zwykli ludzie, postawieni pod murem dokonają szybkich przewartościowań i sprzymierzą się z zielonymi. Więc ja tu zgrzytu nie widzę.\nMi też chodzi tu nie tyle o to, że Gwardia może się sprzymierzać z orkami, tylko, że może z orkami, a nie może z Eldarami i Tau (pomimo tego, że Space Marines mogą z Tau), którzy pasują bardziej - Eldarowie chyba w ogóle są najczęstszymi sojusznikami ludzi (m.in. dlatego, że jak ich zdradzą, to z chłodnej kalkulacji, bo im się opłaca, a nie dlatego, że ręce im świerzbią i WAAAGH rzuca na mózg). Powołałeś się na sojusz orków z Chaosem w DoW - ale nawet tam ten sojusz sprowadzał się do "Nie to, że przestaniemy walczyć z Wami... Ale z tamtymi będziemy walczyć bardziej niż z Wami". Z kolei również w DoW mieliśmy pokazane sojusze ludzi z Eldarami (zarówno marines jak i gwardzistów) i dopóki nie nadszedł nieuchronny rozłam te pakty funkcjonowały trochę sprawniej niż ten orkowo-chaosowi.\nW sumie masz dużo racji, ale patrząc z perspektywy conquesta, to jedyne sensowne wyjście. Patrzyłem na ten wykres sojuszy i nie da się zrobić tak, żeby to przemodekować z zachowaniem sensu. Jakbyś tego nie ustawił, wyjdą znacznie większe głupoty niż gwardia+orki.\nNo rozumiem, schemat jest jaki jest. Z drugiej strony, można by zrezygnować z "koła" na rzecz "siatki" i dać niektórym frakcjom większe, a innym mniejsze możliwości sojuszy.\nCzyli jedne frakcje uczynić znacznie lepszymi / bardziej wszechstronnymi, a inne słabszymi. To już chyba wolę orki z Gwardzistami i eldarów z ich spaczonymi kuzynami.


Testosteron | Teatr Bagatela\nCzas: 135 min 1 Duża Scena Karmelicka 6\nReżyseria Piotr Urbaniak\nScenografia Aleksander Janicki\nMuzyka Marcel Chyrzyński\nAsystent reżysera Jakub Bohosiewicz\n„Demontaż mitu macho”(„Gazeta Wyborcza”)\n„Skrajnie szowinistyczna męska sztuka” („Przekrój”)\nPełna obscenicznych żartów satyra o biologicznym miejscu napędzanych hormonami samców na drabinie ewolucyjnej ludzkości. A może próba odnalezienia odpowiedzi na pytanie, jak być wrażliwym i czułym mężczyzną w dzisiejszym świecie? I nie dać się wykorzystać kobietom?\n„Saramonowicz w przewrotny sposób odpowiada swoim utworem na falę kobiecej literatury spod znaku „Dziennika Bridget Jones” (...) Mężczyźni rozpatrują ten problem od innej strony, mianowicie takie zjawiska jak niewierność czy stałość tłumaczą sobie przykładami z przyrody.” (R. Pawłowski „Pokolenie porno i inne niesmaczne utwory teatralne”)\nPremiera: 19 marca 2005, Scena na Sarego 7\nSpektakl przeniesiony na Dużą Scenę\nUWAGA, przedstawienie tylko dla widzów dorosłych!\nAndrzej Saramonowicz, rocznik 1965, studiował historię na Uniwersytecie Warszawskim. Ukończył Mistrzowską Szkołę Reżyserii Filmowej Andrzeja Wajdy (2003). Był redaktorem, dziennikarzem i recenzentem filmowym „Gazety Wyborczej”, „Przekroju” i „Vivy!” oraz redaktorem i scenarzystą seriali w Telewizji Polskiej. Autor cieszącej się wielką popularnością sztuki „Testosteron” (m.in. 8 lat w repertuarze Teatru Montownia) – wyróżnionej na Festiwalu Talia w Tarnowie w 2003, granej do dzisiaj na wielu scenach w Polsce i za granicą: na Słowacji, w Bułgarii, Czechach, Estonii i Turcji. Stambulska inscenizacja tego spektaklu uznana została za komediowe wydarzenie tureckiego sezonu teatralnego. Kolejny dramat, „2 maja”, wystawiono w Teatrze Narodowym w 2004.\nW kinie zadebiutował komedią „Pół serio” (2000), zmontowaną ze scenek do telewizyjnego programu kulturalnego pod tym samym tytułem. Film zrealizowany przez trójkę przyjaciół: scenarzystę Andrzeja Saramonowicza, reżysera Tomasza Koneckiego i operatora Tomasza Madejskiego, był objawieniem XXV Festiwalu Polskich Filmów Fabularnych w Gdyni, gdzie otrzymał m.in. Nagrodę Specjalną Jury za scenariusz. W przeciągu dwóch lat „Pół serio” zdobyło ogółem 17 nagród.\nNowatorska konstrukcyjnie czarna komedia „Ciało” (2003), do której napisał scenariusz i którą współreżyserował, została uznana w plebiscycie Złote Kaczki, organizowanym przez miesięcznik „Film”, za najlepszą polską produkcję roku oraz wyróżniona Brązowym Granatem na festiwalu komedii w Lubomierzu w 2004. Z kolei filmowa adaptacja „Testosteronu” (2007) zdobyła Bursztynowe Lwy za największy sukces frekwencyjny (1,4 mln widzów) na XXXII FPFF w Gdyni. Jednocześnie był to pierwszy obraz wyprodukowany przez firmę Van Worden, której Saramonowicz jest jednym z założycieli.\nJako scenarzysta i producent przyczynił się do sukcesu „Lejdis” (2008), najbardziej popularnej polskiej komedii od 1989 roku (2,5 mln widzów), która miała być odpowiedzią na „Testosteron”. Film ten stał się nie tylko przebojem kinowym, ale też socjologicznym fenomenem, podobno zmieniającym wizerunek polskiej kobiety na ekranie. Kolejny był „Idealny facet dla mojej dziewczyny” (2009, scenariusz, produkcja), w zamierzeniu satyra społeczno-polityczna, w efekcie mocno nietypowa komedia romantyczna.\nNowy rozdział biznesowej kariery otworzyło podpisanie przez firmę Saramonowicza „San Graal” wieloletniej umowy z Warner Bros., dotyczącej współpracy przy produkcji i dystrybucji filmów. Pierwszym jej efektem była komedia „Jak się pozbyć cellulitu” (2011).\nPiotr Urbaniak urodził się w 1967 w Krakowie, gdzie uczęszczał do szkoły muzycznej. Krakowską PWST ukończył w 1990 i w tym samym roku zadebiutował w Teatrze Ludowym w „Operze żebraczej” (reż. K. Orzechowski). Był też aktorem Starego Teatru (1995-7). W Teatrze Bagatela pracował w latach 1997-2001 i gra w nim znowu od 2008. Pracował pod kierunkiem m.in. Jerzego Jarockiego, Jerzego Stuhra, Rudolfa Zioły, Barbary Sass i Agnieszki Glińskiej. Występował w zróżnicowanym repertuarze od Shakespeare’a, Moliera, Goethego i Czechowa przez Fredrę, Witkacego i Gombrowicza po adaptację Mniszkówny.\nWłodzimierz Jurasz „Wesela nie będzie”, „Gazeta Krakowska”, 24 marca 2005:\n„No i stało się. Premier Leszek Miller przeszedł do historii, także do historii polskiej literatury. A wszystko za sprawą dramatu "Testosteron" Andrzeja Saramonowicza, który wędrując z sukcesami przez polskie sceny, trafił i na deski krakowskiego Teatru Bagatela.\nPonieważ "Testosteron" to współczesna wersja "Wesela", można rzec, iż premier Miller, pojawiający się w dialogach bohaterów, to jedna z - jak nazywał to Wyspiański - osób dramatu. Podobnie jak Upiór, Jakub Szela czy hrabia Branicki. Można też rzec, iż jakie czasy, takie "Wesele" i takie osoby dramatu. Zwłaszcza, że w "Testosteronie" wesela w zasadzie nie było. Panna Młoda uciekła sprzed ołtarza, więc spostponowany Pan Młody i jego goście spotkali się na czymś w rodzaju wieczoru kawalerskiego.\nPremier Miller pojawia się w tym tekście nie bez kozery. Jego widmo patronuje bowiem wszystkim prowadzonym przez bohaterów dialogom. Bo któż inny - niż autor słów: "Mężczyznę poznaje się nie po tym jak zaczyna, ale jak kończy" - nadaje się lepiej na patrona rozmów kilku panów, rozważających problemy swej i nie tylko swej męskości. Ba, posuwających się (o, to dobre słowo!) do anatomicznych porównań. A właśnie o zawiedzionej, urażonej, zgilotynowanej (mentalnie!) męskości opowiada tekst wprowadzony na scenę Bagateli przez Piotra Urbaniaka.\n"Testosteron" Saramonowicza to naprawdę znakomita farsa, doskonale napisana, doskonale zagrana przez aktorów Bagateli, na czele z ciągnącym spektakl Sławomirem Sośnierzem w roli ojca niedoszłego Pana Młodego. Farsa znakomita, acz z jednym zastrzeżeniem. Tekstowi brak typowej dla fars francuskiej lekkości, a iście koszarowy humor kojarzy się ze słynnym filmem "CK Dezerterzy", co nie wszystkim musi odpowiadać.\nMimo to zanosi się na frekwencyjny sukces - na najbliższe spektakle nie ma już biletów. A mnie marzy się kolejna farsa Saramonowicza, w której o mężczyznach rozmawiałyby kobiety. Byłoby to chyba jeszcze bardziej pouczające...”\n„Bezradni mężczyźni?” – rozmowa z reżyserem\n- Robi Pan przedstawienie antyfeministyczne?\n- To może gloryfikujące mężczyzn, skoro tylko oni są bohaterami „Testosteronu”?\n- Też nie. Jeśli w tych kategoriach rozpatrywać tekst Saramonowicza, to mówi on raczej o potwornej bezradności mężczyzn bez kobiet, którzy potrafią do tego faktu dorabiać filozofię i ideologię.\n- Ta ich bezradność przejawia się w dość osobliwy sposób, bo w bezpardonowych rozmowach, w których płeć piękna jest okrutnie niszczona.\n- A zna pani zakompleksionych facetów, niespełnionych w miłości, po przejściach, którzy wyładowują swoje miłosne zawody podczas męskich, ostrych rozmów? Z taką sytuacją mamy do czynienia w „Testosteronie”. A dodatkowo okoliczności są szczególne, rzecz bowiem dzieje się podczas dziwnego wesela, którego nie poprzedził ślub, bo do niego nie doszło. I ta męska popijawa jest jedynie pretekstem do analizy „samczej” natury mężczyzn. Oni sami mierzą się z własnym testosteronem. Związki z kobietami relacjonowane przez bohaterów pokazują bardzo barwny obraz męskiego świata. A skoro nie ma wśród nich kobiet...\n- To hulaj dusza, piekła nie ma...\n- Alkohol, niewybredne słownictwo, ale też w tych rozmowach pobrzmiewa pytanie: Jak być wrażliwym mężczyzną w dzisiejszym świecie i nie dać się wykorzystać kobietom? Tym rozmowom towarzyszy duże poczucie humoru, zabawne dialogi i sytuacje. Nasi bohaterowie to przedstawiciele różnych środowisk: naukowcy, biznesmen, kelner, emigrant grecki polskiego pochodzenia, co powoduje, że mamy do czynienia z konfrontacją różnych światów, doświadczeń i różnej wrażliwości. W warstwie języka, w typach bohaterów ten zróżnicowany świat został bardzo trafnie i zabawnie podpatrzony. Czy własną seksualność można okiełznać? Jakie rodzi ona konflikty? Co kieruje postępowaniem człowieka?\n- A jak widziane są przez mężczyzn kobiety?\n- Okropnie i mówi się o nich okropne rzeczy. Ale przez to, tak naprawdę, to właśnie mężczyźni kompromitują się w tym spektaklu. A kobiety okazują się tymi, bez których życie nie ma sensu. Ta przewrotna satyra opowiadająca o „samczym” charakterze mężczyzny tak naprawdę jest o poszukiwaniu miłości. i choć kobieta pojawia się tutaj jako istota straszliwa, to jednak tylko do momentu, w którym jeden z bohaterów zakochuje się.\n/rozmawiała Jolanta Ciosek, „Dziennik Polski”, 17 marca 2005/\nNa zdjęciu: Patryk Kośnicki, Wojciech Leonowicz, Marcel Wiercichowski\nNa zdjęciu: Jakub Bohosiewicz, Patryk Kośnicki, Wojciech Leonowicz, Sławomir Sośnierz\nNa zdjęciu: Marcin Kobierski\nNa zdjęciu: Jakub Bohosiewicz\nNa zdjęciu: Jakub Bohosiewicz, Sławomir Sośnierz


Zasady współpracy - Strefa partnera - Komserwis\nStrona główna » Strefa partnera» Zasady współpracy\nNiezależnie od tego czy masz już sprecyzowane potrzeby czy potrzebujesz porady – zadzwoń do nas, napisz lub po prostu zostaw swój kontakt. Doradca Komserwis skontaktuje się z Tobą, by porozmawiać o meblach miejskich pasujących do Twojej inwestycji.\nPo otrzymaniu potrzebnych informacji, przygotujemy dla ciebie indywidualną ofertę. Dzięki niej poznasz cenę wybranych produktów, koszt transportu, możliwy termin realizacji, formę płatności oraz inne warunki współpracy.\nSprawnie i terminowo\nPrzeanalizowałeś ofertę? Czas na złożenie zamówienia. Nasi konsultanci potwierdzą termin realizacji i zadbają o to, by wybrana przez ciebie mała architektura dotarła bez opóźnień pod wskazany adres.\nPłatność odbywa się wg przejrzystego schematu. Produkcję twoich mebli rozpoczynamy niezwłocznie po otrzymaniu zaliczki (proforma). Pozostałą kwotę zapłacisz później, w ustalonych terminach.\nZapewniamy terminowy transport towaru z dodatkową możliwością rozładunku – o warunki pytaj doradców Komserwis. Montaż naszych produktów jest prosty i łatwo go wykonać. Dla pewności dołączamy szczegółowe instrukcje montażu.


"Sprezentował" sobie zarzut na osiemnaste urodziny. Wystarczyło kilka telefonów - Ciekawostki - MAXXX News | RMF MAXXX\ndate_range wtorek, 26 kwietnia 2022 (10:45)\nPewien 18-latek sprezentował sobie... zarzut i groźbę kary do 3 lat więzienia. Wszystko dlatego, że w swoją osiemnastkę kilka razy zadzwonił na numer alarmowy i zwyzywał operatorów.\nMężczyzna pod wpływem alkoholu kilkukrotnie zadzwonił na numer alarmowy i wyzywał słowami wulgarnymi operatorów. Żądał interwencji Policji, bo twierdził, że rodzina nie chce go wypuścić z domu po piwo. Po odmowie przyjęcia zgłoszenia mężczyzna groził, że "wbije sobie nóż w serce". 18-latek pomimo upomnień nie chciał się rozłączyć i ciągle powtarzał obelgi i wyzwiska\n– przekazała mł. asp. Małgorzata Pychner z mazowieckiej policji.\nPrzypominamy, że operatorzy numerów alarmowych zostali objęci ochroną przysługującą funkcjonariuszom publicznym. Chodzi o zapobieganie sytuacjom, w których osoby dzwoniące bezkarnie grożą i znieważają operatorów numerów alarmowych. Zgodnie z prawem określone czyny zagrożone są surowszą karą, jeśli zostały dokonane wobec funkcjonariusza publicznego\n– dodaje Pychner.\nlabel osiemnastka policja telefon numer alarmowy 112


Archiwum 21 02 2020 zagadnienie przewozowy - http://przewozowy.radcy.wroclaw.pl/\nArchiwum 21 02 2020 zagadnienie przewozowy\npodnośniki wynajem gliwice PodnośnikiPrace na wysokościach zazwyczaj przysparzają wielu kłopotów. Aby sprostać temu zadaniu — wykorzystujemy w tym celu podnośnik. To sprytne urządzenie pozwala dotrzeć do nieraz do - zdawałoby si sprawdź\npodnośniki koszowe gliwice Podnośnik musi być trwały i wytrzymałyPracownicy lub wykonawcy pracujący na niestrzeżonych powierzchniach, stromych zboczach i podobnych lokalizacjach; tymczasowa platforma podczas budowy rusztowania; przeczytaj więcej\nOto Jak wynająć podnośnik W 5 DniCzy opłaca się wynająć zwyżkę?Oto jak lepiej wynająć podnośnikMasz dom? Na pewno kiedyś przyda Ci się wynajem podnośnika koszowegoJak transportować ponadgabaryty na sto procent!Jak transportować ponadgabaryty na sto procent!Jak transportować ponadgabaryty na sto procent!Jak wynająć podnośnik - zmiany w 2020Czy można transportować ponadgabaryty samemu?Wynajem zwyżki, dla kogo i po co?7 Faktów, Które Zmienią Wszystko Co Myślałeś O Tym Jak wynająć podnośnik2020 czas aby lepiej wynająć zwyżkęJak transportować ponadgabaryty na sto procent!Wielozadaniowe zwyżki z operatoremPrace do których koniecznie przyda się podnośnikKrótko na temat zastosować zwyżekZwyżka z operatorem. Komu może się przydać?Gdzie taniej wynająć podnośnik?Czy są zmiany w prawie jak wynająć podnośnik?O wynajmie zwyżek do prac na wysokościachWynajem zwyżki, dla kogo i po co?Czy można transportować ponadgabaryty samemu?Czy warto wynająć podnośnik? Koszty i cenyZwyżka z operatorem. Komu może się przydać?Czy warto transportować czołgi?Potrzebny w wielu branżach i przy wielu remontach - podnośnik.


Gdzie zamówić montaż fotowoltaiki we Wrocławiu? | Technologie budowlane\nKorzyści z posiadania własnej mikroelektrowni fotowoltaicznej\nPanele fotowoltaiczne można zamontować na dachu domu jednorodzinnego, firmy lub bloków spółdzielni i wspólnot mieszkaniowych. Znajdujące się w nich ogniwa fotowoltaiczne przekształcają energię pozyskiwana z promieni słonecznych w prąd stały, który dzięki inwerterowi (falownikowi), będącemu również częścią instalacji, zostaje zamieniony w prąd zmienny, dokładnie o takich samych parametrach, jak w sieci publicznej. Tym samym, po spłaceniu początkowych kosztów inwestycji, co zajmuje obecnie ok. 6 lat, przez resztę czasu korzystamy z prądu całkowicie za darmo. Może on być wykorzystywany do zasilania urządzeń elektrycznych w domu jednorodzinnym, sprzętów w firmie lub części wspólnych w nowoczesnych domach wielorodzinnych.\nDodatkową korzyścią z wykorzystywana paneli fotowoltaicznych jest zmniejszenie szkodliwego wpływu na środowisko poprzez emitowanie do atmosfery substancji powstających w trakcie produkcji energii elektrycznej tradycyjnymi metodami. Fotowoltaika to ekologiczny i całkowicie bezpieczny dla środowiska naturalnego sposób na pozyskiwanie prądu niezbędnego do codziennego funkcjonowania we współczesnym świecie.\nJeśli szukacie Państwo możliwości zainwestowania w fotowoltaikę we Wrocławiu lub na terenie województwa dolnośląskiego, zapraszamy do kontaktu z firmą PGreen (https://pgreen.com.pl/fotowoltaika-wroclaw/). Od lat działa ona na rynku energii odnawialnych, zajmując się początkowo montażem kolektorów słonecznych podgrzewających wodę użytkową, a obecnie oferując swoim klientom również możliwość zakupu części i montażu instalacji fotowoltaicznych czy pomp ciepła. Na koncie firmy znajduje się obecnie już ponad 700 realizacji mikroelektrowni fotowoltaicznych, zarówno dla gospodarstw domowych, firm, bloków czy jednostek samorządu terytorialnego. Firma oferuje nie tylko montaż instalacji fotowoltaicznej i części, ale również jest w stanie wesprzeć swoich klientów od początku podejmowania decyzji o przejściu na alternatywne źródła energii. Indywidualna wycena dla każdego nowego klienta oraz profesjonalna pomoc powodują, że usługi firmy PGreen cieszą się uznaniem w całej Polsce.\nPosted in Instalacje fotowoltaiczneTagged fotowoltaika, montaż fotowoltaiki, Wrocław


Cyna Cynowanie karoserii INSTRUKCJA 1kg 25% KĘPNO 5362583726 - Allegro.pl\n1x Cyna Cynowanie karoserii INSTRUKCJA 1kg 25% KĘPNO 80,00 zł\n1x Pasta do Cyny Cyna Cynowanie karoserii 200g KĘPNO 39,00 zł\n1x HEBEL DO CYNY pilnik tarnik tytan cyna pasta KĘPNO 228,00 zł\n1x SZPACHELKI do Cynowania karoserii Cyna 2szt KĘPNO 109,00 zł\n1x WOSK do cynowania karoserii 200g cyna 0,2kg KĘPNO 39,00 zł\nCyna do cynowania karoserii samochodowych 25 % Niemieckiej produkcji. 4 laski\nTylko Niemcy produkują taką cynę.\nCyna walcowana pierwszej klasy.\nTeraz nowa instrukcja cynowania !!!\nNapisz w wiadomości lub zadzwoń a wyślemy ci instrukcję krok po kroku jak cynować karoserie !\n4 laski ważą ok 1,12kg (1120g)\nCyna LC25 4 laski\nNa życzenie instrukcja cynowania\nPT 852 NAJLEPSZA MOCNA Spawarka do Plastiku 0,6kg\nMAGNUM POZYCJONER OBROTNIK Spawalniczy BY-10 10kg\nSpawarka do plastiku 858D 1kg spoiwa dysza but\nSpawarka Plastiku 902A 1kg spoiwa 9 dysz + but\nSpawarka Plastiku 872D 1kg spoiwa 18 dysz + but\nSpawarka Plastiku 858D 0,5kg spoiwa dysza + but\nMAGNUM POZYCJONER OBROTNIK Spawalniczy BY-100 kg\n28 listopada 2018 od D...1


Rosa Negra - biżuteria koralikowa hand made: grudnia 2010\nDzisiaj prezentacja weselszych i bardziej kolorowych świecidełek. Pierwsze z nich to naszyjnik "Kropelka" wykonany z różnych odcieni niebieskich, szklanych koralików i akrylowego kaboszonu techniką haftu koralikowego:\nI jeszcze zabawne turkusowo- różowe kolczyki "Landrynki" (również haft koralikowy ale nieco inaczej):\nA na koniec coś z innej beczki :) Może nie tak kolorowy ale na pewno zabawny naszyjnik "Wężyk" wykonany makramą i wypleciony z mieniących się koralików:\nPrzy okazji chciałam podziękować Blogowiczkom: Arkadii, Jagience i Arashi Coldwind za ich cudowne prace, które za inspirowały mnie do otwarcia nowego rozdziału w moim życiu i pokazały mi nowy kierunek rozwoju moich pasji.\nJesteście naprawdę świetne, w tym co robicie i z niecierpliwością czekam na kolejne Wasze dzieła!\nA teraz życzę wszystkim SZCZĘŚLIWEGO NOWEGO ROKU!\nAutor: Rosa Negra o 00:53 1 komentarz: Linki do tego posta\nEtykiety: biżuteria, haft koralikowy, makrama\nNadszedł czas na debiut artystyczny.\nTo moje pierwsze starcie z obrabianiem zdjęć biżuterii więc pewnie będą budzić zastrzeżenia ale proszę o wyrozumiałość :)\nNa początek moje najnowsze cudeńko- kolczyki toffi:\nZrobione są metodą haftu koralikowego z prostokątnych bryłek piasku pustyni i szklanych koralików w moich ukochanych kolorach: brąz, złoto, miedź. Całość podszyta skórą i zawieszona na srebrnych biglach.\nI jeszcze jeden haft koralikowy, tym razem wariacje na temat onyksów, które ukryły się w Czarnej Orchidei\nNa dziś to tyle ale reszta fotek już czeka na swoją kolej i wierci się niecierpliwie na przegrzanym procesorze :)\nAutor: Rosa Negra o 23:18 1 komentarz: Linki do tego posta\nDzien dobry bardzo!!!!\nWitam wszystkich poszukiwaczy rzeczy pięknych i ciekawych. Witam również autorów i wielbicieli twórczości wszelakiej ;)\nDługo dojrzewałam do tego, żeby otworzyć szuflady i podzielić się ze światem moimi skarbami. Ale w końcu zebrałam się w sobie i oto piszę na moim pierwszym blogu!\nOdkąd pamiętam szyłam, dziergałam, haftowałam, malowałam, rzeźbiłam, etc.. Ostatnio wpadłam na pomysł, żeby tym różnym technikom dać wspólny mianownik i nadać im użytkową formę i tak oto zaczęła się moja zabawa w tworzenie biżuterii.\nOstatnio uzależniłam się od koralików wszelkiego rodzaju, rozmiaru i koloru. Co wcale nie oznacza, że będzie to jedyny temat z którym się tu spotkacie.\nMam nadzieję, że nie raz Was zaskoczę, i że moje posty zainspirują kiedyś kogoś, tak jak mnie zainspirowały publikacje Blogerek rodzimych i zagranicznych kiedy po raz kolejny szukałam hobby, a znalazłam PASJĘ :)\nAutor: Rosa Negra o 10:16 Brak komentarzy: Linki do tego posta


Jose Aldo wskazuje kolejnych pretendentów | MMAnews\nMMAnews > News > Jose Aldo wskazuje kolejnych pretendentów\nJose Aldo wskazuje kolejnych pretendentów\nW ostatnich tygodniach Jose Aldo (23-1) wydaje się przejąć rolę głosu narodu i co rusz udziela komentarzy wychodzących szeroko poza ramy standardowego marketingu. Słowem, mówi to co myśli. Tym razem wskazuje godnych następców, którzy są godni miana tych, którzy mogliby próbować odebrać mu pas a tym, którzy nie są jeszcze gotowi, mówi stanowczo „Nie”.\nChad Mendes wciąż jest na pozycji startującego. Nie walczył jeszcze z nikim kto miałby wysoką pozycję w rankingu. Walczył jedynie z tymi, którzy nie są dobrzy. Wraca po niezłych wygranych, ale nie pobił dobrych zawodników.\nWiemy już więc, kto wg mistrza szansę na zdobycie pasa dostać nie powinien. Co jednak z tymi, którzy na nią zasługują?\nNastępny w kolejce powinien być Ricardo Lamas lub Cub Swanson.\nJose Aldo dodatkowo wskazuje, co Lamas (13-2) powinien zrobić w obecnej sytuacji w której się znajduje:\nJeżeli byłbym na jego miejscu, nie walczyłbym z nikim i po prostu poczekał na swoją szansę. Miał już ze mną walczyć, ale między nas wszedł wtedy Anthony Pettis. Lamas powinien poczekać, to jest jego czas. Ale jeżeli zdecydują się zrobić rewanż pomiędzy Ricardo a Swansonem, to też będzie OK.\nCub Swanson (20-5) ma za sobą rewelacyjną passę pięciu wygranych z rzędu, ale przegrał z Lamasem, który w UFC nie przegrał i ma na koncie aż cztery zwycięstwa. Problem w tym, że w kolejce ponownie ustawił się Chad Mendes, który na szesnaście pojedynków, przegrał tylko jeden z nich i był to właśnie Jose Aldo. Od tamtej chwili zwyciężył cztery razy pod rząd. ZUFFA ma więc ciężki orzech do zgryzienia.\nRozszerzona zapowiedź UFC 165 + wypowiedzi zawodników z walki wieczoru\nAldo w swojej wadze jest niepokonany i nawet myślę ze Pettis mógł by nie zdołać go pokonać,qle takie zestawienie z chęcią bym zobaczył:-)\n16 września 2013 23:51\nW piórkowej oprócz Pettisa to chyba prędko nikt nie pokona Aldo. Mam nadzieję, że pójdzie chłopak do lekkiej i sprawdzi się z takim np. Bensonem Hendersonem, czy Gilbertem Melendezem.\n16 września 2013 22:22\nDariuszChyba jedna z lepszych zapowiedzi jakie widzilalem na naszym podworku MMA. Podoba mi sie. Brawo panie Jozwiak. Lut 19, 13:21\nNandi LCiebie Różo🤨? Lut 19, 11:18\nKalbarMirco ostatni szturm po pas i można kończyć karierę. Chociaz w sumie już kilka razy kończył 😋 Mimo wszystko Legenda!!!! Lut 19, 09:35\nKalbarDobre wyzwanie dla obecnego bądź przyszłego mistrza ciężkiej. A potem nic....... Lut 19, 09:31\nspostrzegawczyamatorSorry ale jak ktos wierzy w to cale UFC to jest pierdolniety na glowe. Jednego goscia lapia w kolko za… Lut 18, 22:08\nmoonSu co? Su szi... Lut 18, 19:49\nZawodnik32Cormier x2, Gustafsson x 2, Bader. Wszyscy powinni się kłaniać, że mieli okazję z nim walczyć, a że nie wykorzystali… Lut 18, 16:12\nPrimoOtoz to :). Temat przerabiany od dawna , oszust to oszust i nie ma co dorabiac mu legendy. Lut 18, 16:02\nNandi LSzkoda Lut 18, 12:03


Dokumenty wg tagu: komitet monitorujący\n293 2019 Decyzja Rektora Decyzja Nr 43/2019 Rektora Uniwersytetu Kardynała Stefana Wyszyńskiego w Warszawie z dnia 30 sierpnia 2019 r. zmieniająca Decyzję Nr 9/2018 z dnia 12 lipca 2018 r. w sprawie powołania Ko... 2019-08-30\n93 2019 Decyzja Prorektora Decyzja Nr 7/2019 Prorektora ds. Studenckich i Kształcenia Uniwersytetu Kardynała Stefana Wyszyńskiego w Warszawie z dnia 21 marca 2019 r. w sprawie powołania zespołu do spraw realizacji ... 2019-03-22\n85 2019 Decyzja Prorektora Decyzja Nr 5/2019 Prorektora ds. Studenckich i Kształcenia Uniwersytetu Kardynała Stefana Wyszyńskiego w Warszawie z dnia 28.02.2019 r. w sprawie powołania zespołu do spraw realizacji pro... 2019-02-28\n301 2018 Decyzja Rektora Decyzja Nr 25/2018 Rektora Uniwersytetu Kardynała Stefana Wyszyńskiego w Warszawie z dnia 14 listopada 2018 r. zmieniająca Decyzję Nr 11/2018 Rektora Uniwersytetu Kardynała Stefana Wyszy... 2018-11-14\n234 2018 Decyzja Rektora Decyzja Nr 14/2018 Rektora Uniwersytetu Kardynała Stefana Wyszyńskiego w Warszawie z dnia 24 sierpnia 2018 r. w sprawie powołania Zespołu do spraw realizacji projektu „Uniwersytet 2.0. In... 2018-08-24\n228 2018 Decyzja Rektora Decyzja Nr 11/2018 Rektora Uniwersytetu Kardynała Stefana Wyszyńskiego w Warszawie z dnia 30 lipca 2018 r. w sprawie powołania Komitetu Monitorującego ds. realizacji projektu pn.: „Persp... 2018-07-31\n199 2018 Decyzja Rektora Decyzja Nr 9/2018 Rektora Uniwersytetu Kardynała Stefana Wyszyńskiego w Warszawie z dnia 12 lipca 2018 r. w sprawie powołania Komitetu Monitorującego ds. realizacji projektu pn.: „Wiem, p... 2018-07-12\n11 2018 Decyzja Rektora Decyzja Nr 1/2018 Rektora Uniwersytetu Kardynała Stefana Wyszyńskiego w Warszawie z dnia 19 stycznia 2018 r. w sprawie powołania Komitetu Monitorującego ds. realizacji projektu pn.: „Młod... 2018-01-19


Kamienie podkladowe « Oczyszczalnia ścieków i szamba\nPoszczególne kamienie podkładowe wgniatają się w grunt podłoża i odwrotnie – grunt podłoża wciska się w wolne, przestrzenie między kamieniami. Jest to więc typ podbudowy otwarty od dołu dla przenikania gruntu w nawierzchnię. Stwarza to szczególne niebezpieczeństwo . na gruntach wysadzinowych. Rozważania teoretyczne wynikające ze współpracy poszczególnych kamieni podkładowych oraz próbne obciążenia wykazały, że podkład kamienny gorzej rozkłada naciski na podłoże niż, na przykład, podbudowy z kruszywa. Według pomiarów szwajcarskich, naprężenia pod podkładem kamiennym były o 20% wyższe niż pod podbudową z kruszywa o tej samej grubości. Kamień podkładowy trzeba obrabiać ręcznie i ręcznie układać. Mechanizacja robót jest tu niemożliwa. Do wyrobu podkładu trzeba również użyć kamienia stosunkowo twardego (o wytrzymałości na ściskanie powyżej 60 kGcm2). Słaba stateczność podbudowy z podkładu kamiennego oraz konieczność stosowania robocizny ręcznej wykreślają podkład kamienny z listy nowoczesnych podbudów. Drugim typem podbudowy, który rozwinął się obok podkładu kamiennego, była podbudowa z brukowca. Ceniono ją dawniej dzięki prostocie wykonania, gdyż można ją wykonywać bez użycia jakichkolwiek maszyn i bez pomocy specjalnych fachowców. Wystarczy młotek brukarski i ubijak. Można ją budować z kamieni polnych, tzw. kocich łbów, bez żadnej obróbki, tylko przy dobieraniu wielkości lub z brukowca, a nawet z kamienia łamanego, o większych wymiarach, używanego na podkład. Brukowiec można również układać prawie niezależnie od pory roku, na dużych pochyleniach i dowolnym podłożu. Wyliczone zalety tej podbudowy zachęcają zawsze do jej wykonywania wszędzie tam, gdzie potrzebny materiał znajduje się na miejscu, a do rozporządzenia stoją tylko prymitywne środki wykonawcze. Wady tej podbudowy obniżają bardzo jej wartość użytkową. Stateczność podbudowy lub nawierzchni brukowcowej jest jeszcze mniejsza niż stateczność podkładu kamiennego. Tu poszczególne kamienie pracują samodzielnie i tylko własną masą przeciwstawiają się obciążeniom ruchu. Nacisk koła często przekazuje się tylko na jeden kamień, który jest wciskany w podłoże z siłą kilku ton. Wskutek różnej wielkości powierzchni, kamienie wciskają się w podłoże nierównomiernie. Tworzą się duże nie- równości, które z trudem można wyrównać przy układaniu na takiej podbudowie warstw jezdnych. Przy( dzisiejszych tendencjach do mechanizowania robót drogowych podbudowy z brukowca nie stwarzają w tym kierunku żadnych możliwości, gdyż zarówno wyrób brukowca jak i brukowanie są czynnościami, które mogą być wykonywane wyłącznie ręcznie. [podobne: prawo budowlane pozwolenie na budowę, łuk koszowy, krzywa przejściowa ]


Srebrny pierścionek MOTYLE grafitowy blask z Kryształami Swarovskiego ERNITE, ROSE GOLD - 👑 KINGY.PL\nSrebrny pierścionek zrobiony przez Pracownię Jubilerską MOTYLE grafitowy blask z Kryształami Swarovskiego ERNITE, ROSE GOLD to przykład niepowtarzalnej oryginalnej biżuterii produkowanej w Polsce. Pierścionek możemy nosić odwracając go, uzyskując inny wygląd dłoni. Ten wyjątkowy pierścionek posiada logo MOTYLE jako gwarancję marki i będzie zawsze udanym prezentem\nSrebrny pierścionek MOTYLE grafitowy blask z Kryształami Swarovskiego ERNITE, ROSE GOLD\nSrebrny pierścionek MOTYLE z Kryształami Swarovskiego\nOryginalny srebrny pierścionek MOTYLE z kolorowymi kamieniami to ozdoba dla kobiet, które potrafią docenić awangardowy styl w złotnictwie niepoddający się chwilowym modom. Odważny, zaskakujący i ekstrawagancki spodoba się tym paniom, które lubią prowokować w najlepszym, wyrafinowanym stylu.\nJaki jest ten srebrny pierścionek z kolorowymi kamieniami?\nPrezentowany srebrny pierścionek MOTYLE bardziej przypomina rzeźbę, niż standardowy wyrób złotniczy. Wykonany z rodowanego srebra tworzy ażurowe struktury, zachwyca nieregularnościami i surowym kolorem. Co więcej, srebrny pierścionek MOTYLE z Kryształami Swarovskiego został wzbogacony dwoma niesamowitymi kryształami - zielonym i złocistym.\nNiesamowity srebrny pierścionek MOTYLE\nSrebrny pierścionek z Kryształami Swarovskiego Ernite i Rose Gold można nosić na dwa sposoby za każdym razem decydując, który kryształ ma znajdować się na górze. Jednak niezależnie od układu, ozdoba będzie zawsze prezentować się spektakularnie.\nnikt nie ma tak oryginalnego pierścionka


Czerwcowe Bąbelki - Starając się - ogólne - strona 59 - Forum OvuFriend\nWysłany: 11 czerwca 2015, 12:41\nteż to słyszałam że seks może zaszkodzić,szczególnie w czsaie zagnieżdżania\nnie wiem w sumie n a100% ale lepiej uważaći ze pare dni można wytrzymać bez\n[QUOTE=coffee]Chce Was zapytac o taka rzecz... slyszalam od niektorych lekarzy, czytalam jakies tam artykuly, ze jak minie owulacja i uwazamy, ze moze nam sie udac, a wczesniej mielismy problemy z zajsciem to powinnismy wstrzymac sie z serduszkowaniem, bo to moze spowodowac poronienie, problem z zagniezdzeniem itp. Prawde mowiac to ja sie do tej pory nie stosowalam do tego, z tego tylko co pamietam bylo u mnie tak w cyklu, w ktorym sie udalo... myslicie, ze maja racje? Bo szczerze mowiac to mi sie taka wizja nie podoba ;)[/QUOTE] też to słyszałam że seks może zaszkodzić,szczególnie w czsaie zagnieżdżania nie wiem w sumie n a100% ale lepiej uważaći ze pare dni można wytrzymać bez <3\nWitajcie dziewczyny:)na początku pozdrawiam i gratuluję bąbelków:)nie było mnie kilka dni tak z rozpedu zadecydowaliśmy o wyjeździe na ślub mojego kuzyna. Od nastolatki tak miałąm że jak wyjeżdżałam na wieś (zmieniałam klimat)dostawałam @ dwa razy w miesiącu lub raz na dwa miesiące i tak się stało teraz.Mój cykl trwał 20 dni a fl 8 mam @ wiec można odnotować. Urodzinowy miesiąc nie wypalił . Następne testowanie dopiero 4.07 więc uciekam na lipiec. życzę wam zieloności ,trzymam kciuki.\nWitajcie dziewczyny:)na początku pozdrawiam i gratuluję bąbelków:)nie było mnie kilka dni tak z rozpedu zadecydowaliśmy o wyjeździe na ślub mojego kuzyna. Od nastolatki tak miałąm że jak wyjeżdżałam na wieś (zmieniałam klimat)dostawałam @ dwa razy w miesiącu lub raz na dwa miesiące i tak się stało teraz.Mój cykl trwał 20 dni a fl 8 mam @ wiec można odnotować. Urodzinowy miesiąc nie wypalił:(. Następne testowanie dopiero 4.07 więc uciekam na lipiec. życzę wam zieloności ,trzymam kciuki.:)\nWysłany: 11 czerwca 2015, 14:48\nAgnesia, to możliwe, że jesteśmy dokładnie w tym samym dniu ciąży skoro ja betę 452 miałam w poniedziałek a Ty dzisiaj? Może USG dopiero nam pokaże ile mają nasze ciąże\nAgnesia, to możliwe, że jesteśmy dokładnie w tym samym dniu ciąży skoro ja betę 452 miałam w poniedziałek a Ty dzisiaj? Może USG dopiero nam pokaże ile mają nasze ciąże :)\nWysłany: 11 czerwca 2015, 16:10\nJa dzis rano testowałam mimo ze do @ jeszcze kilka dni pink test wyszedł negatywny ale zostawiłam go na pralce (wiem fleja ze mnie) a teraz wróciłam do domu chciałam go wyrzucić patrzę a tam dwie kreski, wiem ze test odczytany zbyt późno nie jest absolutnie wiarygodny ale wiecie jak fajnie było zobaczyć te dwie kreski? Hahah az mi to nastrój poprawiło hahaha\nJa dzis rano testowałam mimo ze do @ jeszcze kilka dni pink test wyszedł negatywny ale zostawiłam go na pralce (wiem fleja ze mnie) a teraz wróciłam do domu chciałam go wyrzucić patrzę a tam dwie kreski, wiem ze test odczytany zbyt późno nie jest absolutnie wiarygodny ale wiecie jak fajnie było zobaczyć te dwie kreski? Hahah az mi to nastrój poprawiło hahaha :) :)\nWysłany: 11 czerwca 2015, 16:18\nBeta 442,5 Peggy ja obstawiam tydzień wcześniejszą tą moją ciążę bo mam owulacje w 20dc\nBeta 442,5 ;) Peggy ja obstawiam tydzień wcześniejszą tą moją ciążę bo mam owulacje w 20dc\nWysłany: 11 czerwca 2015, 16:30\nja w poniedzialek 10dpo robilam bobo test i wyszla mi po 5 min 2 jasna kreska widoczna pod swiatlo, po kolejnych 5min troche bardziej zciemniala,\nwe wtorek 11dpo zrobilam pink test nic nie bylo nawet po uplywie kilku godzin, zrobilam tego dnia tez bobo test wynik po 5min 2 kreska wyrazniejsza od tej z dnia poprzedniego, a po kolejnych 5min bardzo wyrazna,\nzrobilam tego dnia bete i wyniosla 34\nja nie polecam testu pink bo ten ii bobo test byly plytkowe czulosc 25\nWiadomość wyedytowana przez autora: 11 czerwca 2015, 16:31\n[QUOTE=asiaes]Ja dzis rano testowałam mimo ze do @ jeszcze kilka dni pink test wyszedł negatywny ale zostawiłam go na pralce (wiem fleja ze mnie) a teraz wróciłam do domu chciałam go wyrzucić patrzę a tam dwie kreski, wiem ze test odczytany zbyt późno nie jest absolutnie wiarygodny ale wiecie jak fajnie było zobaczyć te dwie kreski? Hahah az mi to nastrój poprawiło hahaha :) :)[/QUOTE] ja w poniedzialek 10dpo robilam bobo test i wyszla mi po 5 min 2 jasna kreska widoczna pod swiatlo, po kolejnych 5min troche bardziej zciemniala, we wtorek 11dpo zrobilam pink test nic nie bylo nawet po uplywie kilku godzin, zrobilam tego dnia tez bobo test wynik po 5min 2 kreska wyrazniejsza od tej z dnia poprzedniego, a po kolejnych 5min bardzo wyrazna, zrobilam tego dnia bete i wyniosla 34 ja nie polecam testu pink bo ten ii bobo test byly plytkowe czulosc 25\nWysłany: 11 czerwca 2015, 16:42\nAsiaes miałam idealną sytuację w zeszłym cyklu z pink testem. Pojawiła się jakaś nutka nadziei we mnie, chociaż wiedziałam że testów po tak późnym czasie się nie bierze się za wiarygodnych. Dwa dni potem przyszła @.\n[QUOTE=asiaes]Ja dzis rano testowałam mimo ze do @ jeszcze kilka dni pink test wyszedł negatywny ale zostawiłam go na pralce (wiem fleja ze mnie) a teraz wróciłam do domu chciałam go wyrzucić patrzę a tam dwie kreski, wiem ze test odczytany zbyt późno nie jest absolutnie wiarygodny ale wiecie jak fajnie było zobaczyć te dwie kreski? Hahah az mi to nastrój poprawiło hahaha :) :)[/QUOTE] Asiaes miałam idealną sytuację w zeszłym cyklu z pink testem. Pojawiła się jakaś nutka nadziei we mnie, chociaż wiedziałam że testów po tak późnym czasie się nie bierze się za wiarygodnych. Dwa dni potem przyszła @.\nPewnie, ze mozna Justine Tylko jak w poprzednich miesiacach nie bylam pewna kiedy owulacja to wolalam dmuchac na zimne i serduszka z jakies dwa tygodnie byly... moze to jest przyczyna...\nZastanawiam sie tez czy mozliwe jest by miec po poronieniu dwie owulacje... bo jedna byla z pewnoscia i serduszka w tym czasie tez, tylko czy na 100 % pekl pecherzyk, tego nie wiem... i wydaje mi sie ze mogla byc druga, gdzie nie bylo bo troszke balam sie po tych wiadomosciach, ze moze zaszkodzic przy zagniezdzeniu\n[QUOTE=Justine M]też to słyszałam że seks może zaszkodzić,szczególnie w czsaie zagnieżdżania nie wiem w sumie n a100% ale lepiej uważaći ze pare dni można wytrzymać bez <3[/QUOTE] Pewnie, ze mozna Justine :) Tylko jak w poprzednich miesiacach nie bylam pewna kiedy owulacja to wolalam dmuchac na zimne i serduszka z jakies dwa tygodnie byly... moze to jest przyczyna... Zastanawiam sie tez czy mozliwe jest by miec po poronieniu dwie owulacje... bo jedna byla z pewnoscia i serduszka w tym czasie tez, tylko czy na 100 % pekl pecherzyk, tego nie wiem... i wydaje mi sie ze mogla byc druga, gdzie nie bylo bo troszke balam sie po tych wiadomosciach, ze moze zaszkodzic przy zagniezdzeniu ;)\nWysłany: 11 czerwca 2015, 18:52\nJa dziś byłam na monitoringu i wczoraj pecherzyk 19,95 mm gin był pewien ze pęknie,a dziś 26 mm... Gin powiedział ze to niedobrze bo najlepiej jak pecherzyk ma max 22 mm. w poniedziałek\nkazał mi przyjść tym razem do szpitala żeby ponownie zrobić usg i zobaczymy co dalej z wrażenia nawet nie spytałam się czy to zupełnie przekreśla ten cykl, ale domyślam się ze tak.... i nie wiem co będzie dalej\nWiadomość wyedytowana przez autora: 11 czerwca 2015, 18:54\nJa dziś byłam na monitoringu i wczoraj pecherzyk 19,95 mm gin był pewien ze pęknie,a dziś 26 mm... Gin powiedział ze to niedobrze bo najlepiej jak pecherzyk ma max 22 mm. w poniedziałek kazał mi przyjść tym razem do szpitala żeby ponownie zrobić usg i zobaczymy co dalej :( z wrażenia nawet nie spytałam się czy to zupełnie przekreśla ten cykl, ale domyślam się ze tak.... i nie wiem co będzie dalej\nWysłany: 11 czerwca 2015, 19:42\nHmm a czemu ma to przekreślac cykl.. Dziwne ze nie dał ci żadnego zastrzyku żeby napewno pękł juz ten pęcherzyk. Trzeba być dobrej wiary i serduszkowac\nA u mnie narazie cisza z plamieniem, brak @... Zobaczymy co rano będzie i wtedy test strzele z rana. Bo oczywiście popołudniowy negatywny wyszedł\nHmm a czemu ma to przekreślac cykl.. Dziwne ze nie dał ci żadnego zastrzyku żeby napewno pękł juz ten pęcherzyk. Trzeba być dobrej wiary i serduszkowac :-) A u mnie narazie cisza z plamieniem, brak @... Zobaczymy co rano będzie i wtedy test strzele z rana. Bo oczywiście popołudniowy negatywny wyszedł :-(\nAbsolutnie nie przekreślony! Radzę dużo , bo pęcherzyk może w każdej chwili pęknąć.\nSwoją drogą dziwię się tak jak Doti, że nie dał Ci nic na pęknięcie - Pregnyl czy coś...\nNajważniejsze to się nie denerwuj i\nWiadomość wyedytowana przez autora: 11 czerwca 2015, 20:17\n[QUOTE=Straciatellaa]Ja dziś byłam na monitoringu i wczoraj pecherzyk 19,95 mm gin był pewien ze pęknie,a dziś 26 mm... Gin powiedział ze to niedobrze bo najlepiej jak pecherzyk ma max 22 mm. w poniedziałek kazał mi przyjść tym razem do szpitala żeby ponownie zrobić usg i zobaczymy co dalej :( z wrażenia nawet nie spytałam się czy to zupełnie przekreśla ten cykl, ale domyślam się ze tak.... i nie wiem co będzie dalej[/QUOTE] Absolutnie nie przekreślony! Radzę dużo <3, bo pęcherzyk może w każdej chwili pęknąć. Swoją drogą dziwię się tak jak Doti, że nie dał Ci nic na pęknięcie - Pregnyl czy coś... Najważniejsze to się nie denerwuj i <3 <3 <3 :D\nWysłany: 11 czerwca 2015, 20:23\ndzieki dziewczyny. mimo wszystko zamierzamy próbować . mój k. od kilku miesięcy mówi ze sie za bardzo denerwuje i spinam.\nNiestety nie potrafie inaczej ;/\nmoze jak do poniedziałku nie peknie to wtedy zastrzyk da. Ogólnie pierwszy raz słyszałam, że pęcherzyk moze być za duży. Człowiek uczy się całe życie :p\ndzieki dziewczyny. mimo wszystko zamierzamy próbować <3. mój k. od kilku miesięcy mówi ze sie za bardzo denerwuje i spinam. Niestety nie potrafie inaczej ;/ moze jak do poniedziałku nie peknie to wtedy zastrzyk da. Ogólnie pierwszy raz słyszałam, że pęcherzyk moze być za duży. Człowiek uczy się całe życie :p\nno ja też nie słyszałam żeby pęcherzyk był za duży! pewnie zaraz pęknie. Może lampka wina dla rozluźnienia wieczorem żeby było przyjemniejsze?\nno ja też nie słyszałam żeby pęcherzyk był za duży! pewnie zaraz pęknie. Może lampka wina dla rozluźnienia wieczorem żeby <3 było przyjemniejsze? :)\ndziewczyny bylo milo tu z Wami dzielic sie radosciami i smutkami ale musze na jakis czas porzucic ta stronke i sie wyciszyc, gratuluje przyszlym mamusiom i pozostalym zycze pieknych dwoch kreseczek. sciskam Was wszystkie serdecznie\ndziewczyny bylo milo tu z Wami dzielic sie radosciami i smutkami ale musze na jakis czas porzucic ta stronke i sie wyciszyc, gratuluje przyszlym mamusiom i pozostalym zycze pieknych dwoch kreseczek. sciskam Was wszystkie serdecznie :)\nWysłany: 11 czerwca 2015, 22:20\nTrzymaj sie kochana! Zycze Ci wszystkiego dobrego!!!\nWysłany: 12 czerwca 2015, 00:01\nPęcherzyk może być za duży, robi się torbiel. U mnie też tak było - ten co miał pęknąć to nie pękł, tylko został sobie na jajniku. Pękł na szczęście inny\nByłam na ostatniej becie - 1490 Nieźle urosła. Teraz wyjeżdżam, a po powrocie USG, które wszystko rozstrzygnie\nAgnesia, pewnie później Ci się fasola zagnieździła niż mi\ncoffee, ściskam! Pęcherzyk może być za duży, robi się torbiel. U mnie też tak było - ten co miał pęknąć to nie pękł, tylko został sobie na jajniku. Pękł na szczęście inny :) Byłam na ostatniej becie - 1490 :) Nieźle urosła. Teraz wyjeżdżam, a po powrocie USG, które wszystko rozstrzygnie :/ Agnesia, pewnie później Ci się fasola zagnieździła niż mi :)\nWysłany: 12 czerwca 2015, 06:37\nNiekoniecznie;) po prostu słabiej produkuje hormon. Zasięgiem porady;) Wartość się zgadza do tygodnia:) jak mi w 9dpo wykryl test 25 coś to szybko się musiał fasola zagniezdzic\n[QUOTE=PeggyOlsen]coffee, ściskam! Pęcherzyk może być za duży, robi się torbiel. U mnie też tak było - ten co miał pęknąć to nie pękł, tylko został sobie na jajniku. Pękł na szczęście inny :) Byłam na ostatniej becie - 1490 :) Nieźle urosła. Teraz wyjeżdżam, a po powrocie USG, które wszystko rozstrzygnie :/ Agnesia, pewnie później Ci się fasola zagnieździła niż mi :)[/QUOTE] Niekoniecznie;) po prostu słabiej produkuje hormon. Zasięgiem porady;) Wartość się zgadza do tygodnia:) jak mi w 9dpo wykryl test 25 coś to szybko się musiał fasola zagniezdzic :D\nWysłany: 12 czerwca 2015, 07:29\nWysłany: 12 czerwca 2015, 08:20\njak tam dzisiejsze testerki?\njak tam dzisiejsze testerki? :)\nWysłany: 12 czerwca 2015, 08:42\nDoti powodzenia! :)


Szydełko 3.5mm Prym Ergonomics - Ośli motek - Włóczki i rękodzieło\nStrona główna / Pasmanteria / Szydełka / Szydełko 3.5mm Prym Ergonomics\nSzydełko 3.5mm Prym Ergonomics\nKod produktu: PE3.5\nSzydełko 3.5mm Prym Ergonomics to świetna propozycja dla osób spędzających dużo czasu z szydełkiem w dłoni. Syntetyczny materiał wysokiej jakości ma matowe wykończenie na rączce zapobiegające ślizganiu się dłoni. Specjalnie wyprofilowana smukła rączka sprawia, że długotrwała praca staje się przyjemnością, a Twoje dłonie i nadgarstek znoszą ją zdecydowanie łatwiej. Całość zamknięta w kartoniku. Szydełka dostępne są w kilku rozmiarach.\nSkomentuj pierwszy produkt “Szydełko 3.5mm Prym Ergonomics” Anuluj pisanie odpowiedzi\nSzydełko 1.5mm w blistrze\nSzydełko 6.5mm plastikowe


mrągowo - Poscigi.pl\nNożownik zaatakował znajomego koło Zielonej Góry. Zadał kilka ciosów nożem\nKierowca audi z przyczepką gubił deski. Pod Nowogrodem Bobrzańskim zatrzymali go…\nPożar mieszkania w bloku w Zielonej Górze (ZDJĘCIA)\nZIELONA GÓRA Plaga kradzieży na działkach w Jędrzychowie. Okradzionych już 28…\nStrona główna Tagi Mrągowo\nOkropny wypadek. Samochód uderzył w drzewo i rozpadł się. Kierowca zginął\nDo śmiertelnego wypadku doszło w czwartek, 24 października na trasie Mrągowo-Wymysły (woj. warmińsko-mazurskie). Na łuku drogi kierowca stracił panowanie nad samochodem, zjechał na przeciwległy...\nRozbił płot i uziemił śmigłowiec lotniczego pogotowia ratunkowego. Kierowca poszukiwany (FILM)