Podlaska Marka – Wielka Gala Finałowa - Podlaska Marka\nPodlaska Marka – Wielka Gala Finałowa\nA więc już wszystko jasne. W czasie wyjątkowej Gali w Operze i Filharmonii Podlaskiej poznaliśmy tegorocznych laureatów nagrody Podlaska Marka. W tym roku najlepsi w swoich kategoriach okazali się: firma Medgal za implanty kostne pokryte warstwą węglowo-krzemową; Spółdzielnia Mleczarska Mlekovita za wyroby mleczarskie produkowane pod marką MLEKOVITA; Pronar sp. z o.o. za rozbudowę fabryk w Narewce i w Siemiatyczach oraz ukończenie budowy fabryki w Hajnówce; Suwalski Ośrodek Kultury za Suwałki Blues Festival; Galeria Arsenał w Białymstoku; Petros Psyllos za MATIĘ – sztuczne oko dla osób niewidomych i w końcu Konsulat Honorowy Republiki Finlandii w Białymstoku za akcję Przedsiębiorcy dzieciom.\nWyjątkową, bo przyznaną przez internautów, Podlaską Markę Konsumentów, zdobyło Hospicjum Domowe pod wezwaniem Proroka Eliasza.\n– To ludzie wystarczająco szaleni, by sądzić, że mogą zmienić świat… są tymi, którzy go zmieniają – zacytowała słynnego przedsiębiorcę i wizjonera Steve’a Jobsa prowadząca Galę Magdalena Miśka-Jackowska, na co dzień dziennikarka radia RMF Classic.\n– To oni budują naszą markę w Polsce i na świecie. Tegoroczna edycja udowadnia jak wspaniałym miejscem jest Podlaskie. Naszym wielkim atutem jest natura, ale największym skarbem są ludzie – utalentowani i pełni pasji – mówił na początku Gali Jerzy Leszczyński, Marszałek Województwa Podlaskiego. – To oni stoją za dzisiejszymi sukcesami. Ale chciałbym pogratulować wszystkim tegorocznym nominowanym – to wyjątkowe osiągnięcie.\nJako pierwsza została rozstrzygnięta rywalizacja w kategorii Produkt Użytkowy. Nagrodę wręczył Honorowy Ambasador Województwa Podlaskiego, prezes Izby Przemysłowo-Handlowej w Białymstoku Witold Karczewski. I to on ogłosił, że Podlaską Markę w kategorii Produkt Użytkowy otrzymała firma Medgal za implanty kostne pokryte warstwą węglowo-krzemową.\n– Jestem bardzo szczęśliwa, bardzo zaskoczona. Nikt z nas się tego nie spodziewał. Dziękuję marszałkowi i Kapitule – mówiła odbierając nagrodę wiceprezes firmy Medgal Urszula Borowska-Skarzyńska. – To wielki honor i wyzwanie. Działamy na rynku podlaskim już od 35 lat, staramy się ciągle rozwijać, także dzięki dotacjom. Mimo to udaje się nam konkurować z wielkimi koncernami. Wielkie podziękowania za to prezesowi Józefowi Borowskiemu i całej załodze.\nW kategorii Produkt Spożywczy nagrodę wręczył Stefan Krajewski, Członek Zarządu Województwa Podlaskiego. I to on ogłosił, że Podlaską Markę w kategorii Produkt Spożywczy decyzją Kapituły otrzymała Spółdzielnia Mleczarska Mlekovita za wyroby mleczarskie produkowane pod marką MLEKOVITA.\n– Nasze Podlasie jest krainą mleka, a branża mleczarska bardzo silnie się rozwija czego przykładem jest nasza firma – podkreślił odbierając nagrodę Prezes Spółdzielni Mleczarskiej Mlekovita Dariusz Sapiński. – Cały czas musimy być przyjaźni konsumentowi, cena ma być adekwatna do jakości. W ostatnim czasie podjęliśmy wielki wysiłek żeby to osiągnąć. Dziękuję, że to doceniliście. Dziękuję też naszym hodowcom i pracownikom.\nKolejną nagrodę, w kategorii Odkrycie, wręczył Bogdan Dyjuk, Członek Zarządu Województwa Podlaskiego. Otrzymał ją Petros Psyllos za urządzenie MATIA – sztuczne oko dla osób niewidomych. Jak podkreśliła prowadząca Magdalena Miśka-Jackowska – to odkrycie, które może zmienić świat. Sam laureat nie krył radości z powodu zwycięstwa.\n– Jestem bardzo szczęśliwy. Bardzo dziękuję Kapitule, moim mentorom ze szkoły średniej, z Politechniki Białostockiej. Ale ten projekt to już nie tylko odkrycie. Od dwóch miesięcy prowadzę firmę i będziemy w końcu robili to komercyjnie – powiedział.\nPrzedsiębiorca Jan Mikołuszko, także Honorowy Ambasador Województwa Podlaskiego – wręczył nagrodę w kategorii Inwestycja. I decyzją kapituły wyróżnienie to otrzymała firma Pronar za rozbudowę fabryk w Narewce i w Siemiatyczach oraz ukończenie budowy fabryki w Hajnówce.\n– Jako mieszkaniec gminy Narew mogę powiedzieć, że to gigantyczne inwestycje w rozwój całego południa województwa podlaskiego – powiedział Jan Mikołuszko.\n– Inwestycja nie powstaje w ciągu roku, ale właściwie całego życia. Pronar powstawał 29 lat, w tym czasie wybudowaliśmy 21 ha hal o kubaturze 2 mln 600 metrów sześciennych. Tyle na dziś.\nNagrodę w kolejnej kategorii – Wydarzenie – wręczyła wicemarszałek Anna Naszkiewicz. I to ona ogłosiła, że wyróżnienie w tej kategorii otrzymał Suwalski Ośrodek Kultury za Suwałki Blues Festival. Nagrodę odebrali Bożena Kamińska, dyrektor SOK i Czesław Renkiewicz, Prezydent Suwałk.\n– Suwałki kręcą bluesem, a blues Suwałkami – zwykł mawiać Jan Chojnowski z radiowej „Trójki”. A ja po dzisiejszym wieczorze mogę powiedzieć, że to Podlasie kręci bluesem, a blues Podlasiem – mówiła Bożena Kamińska.\n– Czekaliśmy na to wyróżnienie długo i tym lepiej nam smakuje. To wielka radość, że w dziesiątą rocznicę istnienia Suwałki Blues Festival otrzymujemy to wyróżnienie – dodał Czesław Renkiewicz.\nPrezydent Białegostoku Tadeusz Truskolaski (Galeria Arsenał jest miejską instytucją) przywołał w swojej mowie Coco Chanel: – Mówiła ona, że moda jest tym co dzisiaj jest piękne, a kiedyś będzie brzydkie. Ze sztuką jest na odwrót – bywa brzydka dzisiaj, ale za kilka lat będzie piękna. I tym się zajmuje Galeria Arsenał.\nWicemarszałek województwa Maciej Żywno wręczył nagrodę w bliskiej sobie kategorii – Społeczeństwo. Otrzymał ją Andrzej Parafiniuk, Konsul Honorowy Republiki Finlandii w Białymstoku za akcję „Przedsiębiorcy dzieciom”. Wzruszony podziękował wszystkim wolontariuszom, którzy poświęcają swój czas pomagając innym i zadeklarował, że otrzymaną nagrodę 10 tys. zł (każdy z wygranych otrzymał taką sumę) podzieli między wszystkich nominowanych w tej kategorii.\n– Przez trzy tygodnie Plebiscytu na 21 kandydatur oddano łącznie blisko 7 siedem tysięcy głosów. Państwa decyzją Podlaska Marka Konsumentów trafia do Hospicjum Domowego pw. Proroka Eliasza.\nNagrodę odebrał Paweł Grabowski: – Działamy już piąty rok, pomagamy osobom u kresu życia. W swojej pracy dotykamy rodzin wielopokoleniowych, które doświadczają cierpienia starszych, ale przy tym uczą się pewnych rzeczy. Wierzymy jednak, że to co robimy ma sens.\nNa koniec ogłoszono, kto w tym roku otrzymał tytuł Honorowego Ambasadora Województwa Podlaskiego i Ambasadora Podlaskiej Gospodarki.\nLaureat pierwszego tytułu nie mieszka wprawdzie w naszym regionie, ale swoją pracą wielokrotnie udowodnił jak bliskie jest mu Podlaskie. Miłości do naszej kuchni, przyrody uczy też od lat swoich widzów. Mowa oczywiście o Karolu Okrasie.\nAmbasador Podlaskiej Gospodarki stawił się za to na Gali we własnej osobie, a nawet w trzech osobach. Tym tytułem wyróżnieni zostali bowiem przedstawiciele branży szkutniczej i przemysłu jachtowego, reprezentowani przez: Roberta Hanisza – dyrektora produkcyjnego firmy Ślepsk, Benedykta Kozłowskiego – właściciela stoczni jachtowej Balt-Yacht Sp.j. oraz Sebastiana Nietupskiego – dyrektora zarządzającego firmy Kotniz.\nNagrodę wręczyli im przewodniczący Podlaskiej Rady Przedsiębiorczości Henryk Owsiejew, Bogdan Dyjuk, Członek Zarządu Województwa Podlaskiego oraz marszałek Jerzy Leszczyński.\n– Branża szkutnicza, szerzej znana jako jachtowa, to perła w koronie polskiego przemysłu. Oczywiście, to produkty tworzone dla przyjemności i z myślą o przyjemności tych najbogatszych – mówił Sebastian Nietupski. – Jesteśmy bardzo dumni, że nasze jachty pływają po całym świecie, a Podlasie jest liderem w Polsce jeśli chodzi o ich produkcję. I jeszcze jedno – nasze jachty, łodzie motorowe do 9 m – są na drugim miejscu na świecie jeśli chodzi o produkcję. Zaraz po USA.\nJesteś tutaj: Podlaska Marka / Aktualności / Podlaska Marka – Wielka Gala Finałowa


Zeagle Jacket SCOUT - jackety do nurkowania\nJesteś tutaj: > Skrzydła i jackety>SKRZYDŁA, HYBRYDY>Jackety (BCD)>Zeagle Jacket SCOUT\nZeagle Jacket SCOUT\nScout to bardzo lekka i tania kamizelka.\nScout to najlżejsza i najbardziej kompaktowa kamizelką Zeagle.\nWyposażona w niskoprofilowy jednopowłokowy pęcherz wypornościowy z elastycznymi retraktorem na wysokości talii.\nSystem balastowy Scout-a obejmuje dwie tylne kieszenie z systemem szybkiego odpinania o maksymalnej pojemności balastowej 9 kg (20 lbs).\nDoskonale sprawdza się przy nurkowaniach na każdym poziomie zaawansowania z minimalnym balastem i minimalną objętością wypornościową.\nCharakterystyka: - 11 l (24 lbs), niskoprofilowy pęcherz wypornościowy wykonany z materiału Nylon Denier 1000 z elastycznym retraktorem - 2 kieszenie zapinane na zamek - 2 pierścienie D ze stali nierdzewnej na kamizelce, 2 na ramionach - regulowany pasek na wysokości mostka - system tylnego balastu o pojemności 9 kg (20 lbs) - kolor: czarny\nOpinie Zeagle Jacket SCOUT\nNiedrogi i leciutki jacket. Świetny dla nurków, którzy dużo podróżują (zajmuje naprawdę niewiele miejsca w walizce, oraz nie zabiera zbyt wielu cennych kg bagażu). Polecam wszystkim początkującym nurkom oraz szkołą nurkowym. Dobra relacja w stosunku jakość-cena.\nAgata Woźniak 2011-10-09\nhttps://divezone.plSkrzydła i jacketySKRZYDŁA, HYBRYDYJackety (BCD)Zeagle Jacket SCOUT Visit our google profile


Skandal na Cmentarzu Wojennym w Kiełpinie\nAktualności » Skandal na Cmentarzu Wojennym w Kiełpinie\nPod koniec czerwca doszło do skandalicznych wydarzeń na Cmentarzu Wojennym w Kiełpinie. Nieznani sprawcy zdjęli z masztu flagę Polski, po czym zawiesili ją odwróconą. Czy był to wybryk chuligański czy celowe działanie opozycji?\nW sobotę, 24 czerwca na cmentarzu w Kiełpinie zauważono, że powiewająca na maszcie biało-czerwona flaga została zawieszona w odwrotny sposób. To zbulwersowało nie tylko opinię publiczną, ale również Urząd Miejski, który wystosował oficjalne pismo do firmy odpowiedzialnej za wywieszanie flag na terenie naszej gminy. Należy podkreślić, że natychmiast po uzyskaniu informacji, flagę ponownie wywieszono w prawidłowy sposób.\n- W dniu 23.06.2017 roku (piątek - red.) o godzinie 9.30 na Cmentarzu Wojennym w Kiełpinie została zawieszona przez naszą firmę flaga Polski w sposób prawidłowy. Pragnę zaznaczyć, że flaga była wieszana nie po raz pierwszy i zawsze realizując to zadanie wykonujemy je dokładnie - poinformował Dariusz Czarnecki z Zakładu Utrzymania i Urządzania Zieleni „Natura”.\nKto zatem jest odpowiedzialny za nieprawidłowe wywieszenie flagi? Można domniemywać, że był to albo wybryk chuligański albo celowe działanie przedstawicieli opozycji, którzy od blisko miesiąca próbują na forach internetowych wprowadzać mieszkańców w błąd. Smutne jest to, że sprawcy do osiągnięcia swoich celów posłużyli się biało-czerwonym symbolem, za który życie oddało wielu Polaków.


Najlepsze płyty indukcyjne - Styleon.pl\nJeżeli planujemy kupić jakiś sprzęt kuchenny, to chcemy mieć pewność, że będzie on najwyższej jakości. Wówczas będzie istniała największa szansa, że takie urządzenia będą działały przez dłuższy czas bez najmniejszego problemu, a my będziemy zadowoleni ze swojej decyzji. Dlatego też powinniśmy dołożyć starań, aby na początek dokładnie zapoznać się z różnymi typami danego urządzenia, tak aby wiedzieć, które z nich są najlepsze i mają największe szanse na to, aby nas zadowolić.\nNa co zwracać uwagę przy płycie indukcyjnej?\nCoraz częściej ludzie decydują się na zakup płyty indukcyjnej, która działa na prąd. Jest to z jednej strony spowodowane jej wygodnym użytkowaniem, a z drugiej tym, że nie potrzebujemy tutaj gazu. Zanim jednak zdecydujemy się kupić konkretny model takiej płyty indukcyjnej powinniśmy spojrzeć na rozmiar jaki powinna ona posiadać. W większości kuchni zmieści się standardowa sześćdziesiątka, jednak może się okazać, że nasza kuchnia jest na to za mała, albo że takiej nie potrzebujemy. Warto się wówczas zastanowić, czy powinniśmy wybrać płytę o większym czy mniejszym rozmiarze. A jeśli już o tym zdecydujemy, to trzeba się będzie zastanowić nad ilością pól grzewczych i ich rozmieszczeniem. Chodzi o to, aby była ergonomiczna i żeby sprawdzić, jakie garnki zmieszczą się na niej obok siebie.\nCo jeszcze musimy sprawdzić?\nKolejna cecha płyty indukcyjnej, która powinna nas zainteresować to jej moc i rodzaj zasilania. Będzie to ważne szczególnie wtedy, gdy mamy starą instalację elektryczną. Niektóre płyty trzeba podłączyć do instalacji trójfazowej, a inne można używać przy jednej fazie. Warto to sprawdzić wcześniej, tak aby później się nie złościć, jeśli okaże się, że kupiliśmy nie taką płytę indykcyjną jak trzeba. Na końcu powinniśmy również zwrócić uwagę na wygląd takiej płyty, tak abyśmy mieli pewność, że jej kolor będzie pasował do całkowitego wystroju kuchni. A także powinniśmy zobaczyć jakie jest jej sterowanie. Najczęściej wybierane jest takie dotykowe, ale można spotkać się także ze sterowaniem elektronicznym i mechanicznym, a to oznacza, że choć kwestie te nie są najważniejsze, to jednak je również powinniśmy wziąć pod uwagę podczas wybierania odpowiedniej dla siebie płyty indukcyjnej. Warto dokładnie przyglądać się takim urządzeniom i porównywać je pomiędzy sobą. Wówczas będziemy mieli szansę wybrać taką płytę indukcyjną, która spełni nasze oczekiwania, z której wygodnie będzie nam się korzystało i która jednocześnie świetnie będzie się sprawdzała przez długie lata.\nNastępny post Problem z wentylacją? Kup okap kuchenny


Das Keyboard 4 Ultimate, EU Layout, MX-Blue - Czarna | Sklep Komputerowy PC FORCE\n» Das Keyboard 4 Ultimate, EU Layout, MX-Blue - Czarna\nDas Keyboard 4 Ultimate, EU Layout, MX-Blue - Czarna\nCena: 725,64 zł 725.64\nKod produktu: GATA-579\nInformacje o produkcie - Das Keyboard 4 Ultimate, układ EU, MX-Blue - Black\nKlawiatura, będąca wciąż jedną z najlepiej wykonanych klawiatur nas świecie, jest marką Metadot Corporation i produkuje wysokiej jakości i innowacyjne klawiatury mechaniczne pod nazwą niemiecko-angielską (ta "obca marka" jest często używana w produktach klasy premium, aby podkreślić ich wyjątkowość). Firma z siedzibą w Austin w Teksasie od 2005 r. produkuje przełomową technologię zoptymalizowaną do codziennego użytku w segmencie urządzeń wejściowych i jest stale doceniana przez prasę branżową.\nObecna wersja Klawiatura Ultimate 4 uzupełnia bardzo udaną serię modeli S (Das Keyboard 3) o przydatne funkcje. Klawiatura mechaniczna została ulepszona pod względem wyglądu i funkcjonalności i stanowi szczególnie wysokiej jakości i elastyczne rozwiązanie zarówno dla graczy, jak i użytkowników biurowych. Charakterystyczny wygląd z rozszerzoną obudową w num-bloku nadal pokazuje przynależność marki. Nowością są klucze multimedialne, aluminiowe wykończenie górnej części obudowy oraz nowoczesny hub USB 3. 0.\nPrzemyślana konstrukcja i funkcjonalność klawiszy zostały zaprojektowane w formie mikroprzełączników z dobrym punktem nacisku i minimalnym skokiem. Złącza koncentratora USB w klawiaturze Das 4 nie są już umieszczone z boku, lecz z tyłu, co ułatwia prowadzenie kabli. Połączenie poprzez USB 3. 0 dostarcza podłączonym urządzeniom odpowiednio wysoką przepustowość (do 5 Gbit/s) i prąd do 900 mA. Szlachetny chwyt i lekki raster obrotowego pokrętła głośności umożliwiają bezpośrednią i precyzyjną regulację funkcji głośności.\nWymiary: 458 x 21 x 173 mm (B x H x T)\nKlucze: Cherry MX Blue (mechaniczny, kompletny)\nCiśnienie zwalniania: ok. 50 g\nWysokość spustu: 2 mm (4 mm do dołu)\nKluczowy punkt kontaktu: 18-karatowe złocone\nLayout: EU (plus Multimediatasten)\nKompatybilność: Windows 8, 7, Vista, Chrome OS, Mac OSX


Aromakologia [gr. ároma ‘korzenie’, ‘wonne zioła’, lógos ‘słowo’, ‘nauka’], nauka o zapachach; zajmuje się oddziaływaniem zapachu na psychikę człowieka; obejmuje badania mechanizmów rozpoznawania zapachów i przekazywania informacji do mózgu, gdzie są one odczytywane i przetwarzane na sygnały wpływające na zachowania i stany emocjonalne — uczucia odprężenia, szczęścia, radości, przygnębienia, euforii, depresji; bada także zależność zachowań i nastrojów ludzi od ilości i rodzaju substancji zapachowych wdychanych z powietrzem.\nAby wzmocnić świadomość wpływu kolorów na zmysły, kojarzy się je z zapachami. Pomaga to wzmocnić magię w sposób podobny do tego jak się odczuwa komfort i szczęście. Ponadto, kiedy każdy człowiek zdaje sobie sprawę z mnogości zapachów, które nas otaczają i kojarzy się je z kolorami to dostraja się również zmysły, dzięki czemu ta magia staje się bardziej efektywna.\nLeczenie kolorami to przywracanie i utrwalanie właściwych proporcji pomiędzy wszystkimi kolorami jakie powinny znajdować się w organizmie. W wielu klinikach na świecie wykorzystuje się już energetyczne właściwości barw, gdzie terapią kolorem wspomaga się leczenie: chorób układu pokarmowego, oddechowego, nerwobóli, migren, schorzeń kręgosłupa i nerek, dolegliwości kobiecych, nerwicy i depresji psychicznej. To, jakimi otaczamy się barwami często wskazuje na stan naszego zdrowia a także odzwierciedla w pewnym stopniu naszą osobowość, emocje i kondycję psychiczną na daną chwilę. Nasz organizm przy pomocy barw daje nam sygnał o wielu schorzeniach, których często nie jesteśmy świadomi. Uzdrowienia kolorami znano już w starożytnych Indiach, Chinach i Egipcie. Dziś powracając do natury, chromoterapia odzyskuje należne jej miejsce wśród stosowanych sposobów leczenia.\nSzczególną uwagę warto zwrócić na relaksujące i kojące działanie olejków eterycznych. Mogą one zniwelować dolegliwości związane ze stresem, który towarzyszy nam na co dzień. Nie powinniśmy go bagatelizować, ponieważ działa on na nas destrukcyjnie. Chociaż organizm próbuje sobie radzić ze stresem i ma do dyspozycji pewne mechanizmy obronne, to nie jest przygotowany na przedłużające się napięcie. Olejki eteryczne stosowane są od wieków w kosmetyce i medycynie. Uzyskuje się je z drzew, krzewów, kwiatów i innych roślin pochodzących ze wszystkich stron świata. Istnieje ponad 1700 olejkodajnych gatunków roślin. Każdy olejek ma unikatowy skład chemiczny i różne właściwości terapeutyczne.\nFilozofia aromatów i kolorów, a także zastosowanie naturalnych składników roślinnychczerpie inspirację z Tao, czyli zespolenie z naturą, harmonia z przyrodą, ale także z subtelnym wymiarem życia przyrody. Tao ma dwa przeciwstawne aspekty - Yin i Yang z których wyłania się pięć żywiołów (elementów), z których dalej wyłania się wszystko to, co stworzone. Taoiści dążąc do zespolenia z naturą zaczęli podziwiać jej wieczną młodość i zdolność do regeneracji, tak indyjscy siddhowie. Zastanawiali się, czy przez życie w harmonii z Tao, czyli Drogą Natury, nie można by zgłębić tajemnic przyrody i uodpornić się na okaleczenia, choroby, a nawet na śmierć. Taoiści praktykowali ćwiczenia przypominające jogę, techniki oddychania oraz przepisy żywieniowe i także praktyki seksualne podobne do tantry, które miały wzmacniać siły witalne i przedłużać życie.


nocleg stronie śląskie, online, fotowoltaika wrocław, plastikowe kubki, stronie śląskie pensjonat, panele słoneczne wrocław, biurka standardowe, biura rachunkowe, gadżety z logo, pieczątki kolorowe, buty robocze, buty ochronne, biuro rachunkowe, posnet, stronie śląskie pokoje, novitus, tanie pieczątki, Żoliborz, Nowy dwór mazowiecki, producent tulei tekturowych, opakowania żywnościowe, torba z logo, granita, śródmieście, buty robocze sandały, stronie śląskie hotel, kasy fiskalne Warszawa, płońsk, stronie śląskie kwatery, dobry księgowy, kielichy do granity, kasa fiskalna, fotele biurowe, kubki do sorbetów, produkcja gadżetów, targówek, księgowość, pieczątka firmowa, za darmo, księgowa\nArchiwizacja danych » (4)\nBHP » (22)\nDrukarnie » (14)\nImprezy firmowe » (13)\nInne » (130)\nMeble biurowe » (36)\nMeble Metalowe » (10)\nPośrednictwo pracy » (50)\nSystemy zarządzania jakością » (4)\nUsługi biurowe » (41)\nWirtualne biura » (10)\nWyposażenie biura » (29)\nBiuro i Firma - ostatnio dodane lub zmodyfikowane strony\nMacma to firma, specjalizująca się w gadżetach reklamowych dla firm. Na zainteresowanych klientów czekają różnorodne produkty, w tym m.in.: reklamowe parasole, kubki z logo, długopisy, torby i wiele więcej. Macma pozwala wyróżnić się na tle konkurencji, zainteresować klientów, a także poprawić wizerunek swojej marki na rynku. Jeśli jesteś zainteresowany, skontaktuj się ze specjalistami Macma, a uzyskasz indywidualną ofertę, dopasowaną do Twoich p...\nNasze biuro podatkowe to kompleksowe podeście do twoich potrzeb jako przedsiębiorcy. Nasza praca zabezpieczona jest ubezpieczeniem oc. Portal Znany Księgowy został opracowany przez przedsiębiorców dla sukcesu przedsiębiorców. Współpraca z nami pozwala ograniczyć formalności wynikające z obowiązków księgowo-podatkowych państwa firmy do minimum. Większość z funkcjonujących na rynku biur rozliczeniowych preferuje tradycyjną formę kontaktu z interesa...\nIcecup do marka należąca do przedsiębiorstwa produkcyjnego HEUREKA, zajmującego się dostarczaniem opakowań żywnościowych dla branży gastronomicznej na terenie całej Europy. W ofercie firmy znajdują się kielichy, kubki i syropy do granity. Produkty przeznaczone do zimnych napojów i deserów. Dostępne w różnych wzorach i rodzajach, trafią do odbiorców swoją kolorystyką i atrakcyjnym wyglądem. Głównymi klientami firmy są lodziarnie, kawiarnie, restau...\nProwadzimy sklep internetowy z biurkami oraz akcesoriami biurowymi, czy gamingowymi dla prawdziwych pasjonatów. Proponujemy uchwyty do monitora zwiększające komfort pracy przy wielu projektach, kontenerki o dużej pojemności, kanały kablowe usprawniające aranżację przestrzeni komercyjnej, intuicyjne uchwyty na słuchawki. Nasze meble biurowe to gwarancja użyteczności na długie lata. Zapewniamy bezpłatne doradztwo techniczne....\nNecto S.A. »\nNetco SA to przedsiębiorstwo działające w branży IT, realizujące projekty w sektorze transportu, spedycji i logistyki. W swojej ofercie posiada m.in. tworzenie oprogramowania logistycznego, automatyzację procesów, wdrażanie systemów ERP oraz analizę danych. Doświadczenie zdobyte w realizacji wielu branżowych projektów oraz otwartość na innowacje pozwala na efektywną realizację najbardziej wymagających zleceń. ...\nKoszty związane z energię elektryczną oraz ogrzewaniem domu stanowią jedną z najwyższych pozycji w budżecie domowym. Jeżeli szukacie państwo sposobu na ograniczenie tych kosztów, to dobrym rozwiązaniem jest zastosowanie paneli fotowoltaicznych. Nasza oferta obejmuje między innymi montaż instalacji fotowoltaicznych. Warto jest połączyć to z pompom ciepła i cieszyć się niemalże darmowym ogrzewaniem domu. Więcej informacji oraz pełna oferta dostępna...\narkaglobal.pl – sklep z odzieżą ochronną i artykułami BHP do ochrony własnej przy wykonywaniu pracy oraz do zabezpieczenia miejsca pracy. Wszystkie artykuły BHP są podzielone na podkategorie, wśród nich znajdują się m.in.: odzież BHP, buty robocze ochronne, ochrona oczu, ochrona słuchu, rąk, głowy, maski, ochrona medyczna oraz wiele innych. Sklep oferuje rozbudowaną ofertę bezpiecznych butów BHP, w tym: buty robocze ochronne, bezpieczne buty anty...\nP.P.H.U. EXPO-DREW »\nP.P.H.U. EXPO-DREW to wielobranżowa firma usługowa znajdująca się w Sołku koło Opoczna. Swoim klientom oferuje reklamowe ekspozytory odzieżowe oraz ściany prezentacyjne. Firma wykonuje ekspozytory paneli podłogowych, artykułów meblowych i sanitarnych, a także innych materiałów budowlanych. Oferowane są również ekspozytory artykułów spożywczych i technicznych. Z dostarczanych przez firmę produktów skorzystać mogą przedsiębiorcy z różnych branż....


Polacy wydali ponad 1,6 mld złotych BLIKIEM w czasie weekendu Black Friday - Mojebankowanie.pl\nPodczas 4 dni obejmujących dwa marketingowe wydarzenia – Black Friday i Cyber Monday użytkownicy wykonali BLIKIEM prawie 11 mln milionów transakcji o wartości blisko 1,6 mld zł. Najistotniejszą część stanowiły zakupy w internecie – 8,8 mln transakcji, o wartości 1,2 mld zł. Najwięcej transakcji wykonano w Czarny Piątek, 26 listopada.\nPodczas tegorocznego Black Friday padł rekord transakcji BLIKIEM zrealizowanych jednego dnia – było to prawie 3,2 mln a łącznie z transakcjami P2P – 3,8 mln. To najlepszy dzień w historii BLIKA.\nInternetowy BLIK Friday i Cyber Monday\n26 listopada br. użytkownicy zrobili w sieci zakupy ponad 2,5 mln razy, za kwotę 404 mln zł (rok wcześniej było to 300 mln). Kolejne dwa dni były również zakupowo intensywne – w sobotę odnotowano 1,8 mln transakcji, a w niedzielę aż 2,2 mln. Poniedziałek – czyli Cyber Monday, było ich prawie 2,3 mln.\nWidzimy, że popularność zakupowych świąt, wokół których organizowane są liczne akcje marketingowe, rośnie z roku na rok. W ciągu tych 4 dni użytkownicy BLIKA wydali w tym roku o 500 mln zł więcej niż w ubiegłym, a sam Black Friday okazał się najlepszym transakcyjnie dniem w historii BLIKA – mówi Monika Król, wiceprezes zarządu Polskiego Standardu Płatności operatora BLIKA.\nOd początku tego roku obserwujemy duży wzrost liczby transakcji w tradycyjnych terminalach, w ten handlowy weekend było ich aż 1,3 mln, część z nich to już także transakcje zbliżeniowe, które na początku listopada stały się dostępne w 6. bankach – podsumowuje Monika Król.


Został rozstrzygnięty konkurs literacki ,,Co drzewo widziało?” organizowany przez Związek Gmin Dorzecza Wisłoki. Na konkurs wpłynęło ponad 300 opowiadań uczniów z klas IV-VIII ze szkół podstawowych z terenu 22 gmin należących do Związku.\nZadaniem uczniów było wyobrazić sobie historię, którą mogło by opowiedzieć im drzewo rosnące w parku miejskim, przed szkołą czy w ogrodzie przy domu oraz stworzyć opowiadanie, kończące się morałem proekologicznym. Narratorem miało być drzewo.\nCelem Konkursu było zwrócenie uwagi młodzieży na rolę jaką pełnią drzewa – podniesienie świadomości oraz kształtowanie postaw ekologicznych, wzbudzenie zrozumienia konieczności ochrony środowiska lokalnego.\n#1 ~dorzecze Wisłki | poniedziałek, 08 marca 2021 09:53\nPoezją winien zajmować się ...prawie każdy, ale czy przypadkiem na ten czas zadaniem związku gmin dorzecza Wisłoki nie jest dbanie o stan koryta rzeki, wałów, aby my jako mieszkańcy moglibyśmy się czuć bezpieczni podczas kolejnych wodnych nawałnic? Po powodzi 2010 mój dom po dzień dzisiejszy ponosi jej skutki.Jeżeli pracy w owym związku nie ma na tyle to przekazać obowiązki do jakiejś komórki w Starostwie. Tam sobie dobrze poradzą i będzie mniej zbędnych kosztów.


Schetyna: firmy państwowe to własność kraju, nie związków - Biznes i prawo gospodarcze - GazetaPrawna.pl - biznes, podatki, prawo, finanse, wiadomości, praca -\ngazetaprawna.plBiznesSchetyna: firmy państwowe to własność kraju, nie związków\n12.08.2009, 16:45; Aktualizacja: 12.08.2009, 16:54\nFirmy państwowe, w tym KGHM, to własność kraju, a nie związków zawodowych; rząd będzie zdeterminowany, by przyspieszyć ich prywatyzację, m.in. ze względu na potrzeby budżetu - deklarował szef resortu spraw wewnętrznych wicepremier Grzegorz Schetyna przebywający dziś w Rusinowicach (Śląskie) i w Radomsku (Łódzkie).\nRząd zdecydował o sprzedaży 10 proc. akcji KGHM w 2010 r.\nNa wtorkowym posiedzeniu rząd zdecydował o sprzedaży 10 proc. akcji KGHM w 2010 roku, a także o częściowej sprzedaży w latach 2009 - 2010 udziałów Skarbu Państwa w spółkach energetycznych: Tauron, PGE i Lotos. W proteście przeciw zapowiedziom rządu związkowcy z KGHM przeprowadzili we wtorek rano dwugodzinny strajk ostrzegawczy.\n"Strajk nie jest odsunięty, bo go po prostu nie ma i nie będzie, bo nie ma powodu, żeby był" - skomentował dziś stanowisko związków wicepremier Schetyna, podkreślając przy tym, że w kwestii prywatyzacji rząd jest zdeterminowany.\nTagi:firmy, związki zawodowe, prywatyzacja\nrealista(2009-08-12 17:45) Zgłoś naruszenie 00\nWłaśnie własność całego Narodu, wszystkich obywateli, lecz zdaje się że rząd niezbyt to pojmuje.\nfilologini(2009-08-12 22:14) Zgłoś naruszenie 00\nTo, że dziś rządzi PO nie znaczy jeszcze, że robi to tak, jak oczekują wyborcy. Wręcz przeciwnie - dowodem tego są w 80% krytyczne komentarze. PO działa niezgodnie z obietnicami wyborczymi, co rodzi sprzeciw, na który rządzący są głusi. W tak istotnych sprawach jak wyprzedaż majątku narodowego powinno być referendum. PO rządzi jak dyktator - to chyba jakieś nieporozumienie.\nGość(2009-08-13 15:37) Zgłoś naruszenie 00\nKGHM przynosi krocie do budżetu a Lotos to naftoport ważny strategicznie dla naszej niezależności energetycznej. Moim zdaniem byłoby błędem prywatyzować te zakłady.\nWOLNY(2009-08-13 14:20) Zgłoś naruszenie 00\nZastanawia mnie czy w Polsce mamy demokrację czy związkokrację ... Wszyscy pełnoletni obywatele mają prawo głosu – związkowcy też. Wszyscy wybieramy władze, które mają zarządzać państwem – związkowcy też. A potem jeśli się te rządy nie podobają związkowcom to wychodzą na ulicę protestują itp. Pytam więc czy nie mieli swojego głosu na wyborach ??? A jeśli zostali przegłosowani przez większość to czy nie powinni pokornie poddać się wyrokowi demokracji??? Ciekawe jak się to ma do równości obywateli wobec prawa – ja np. mogę pójść zagłosować , związkowiec też . Jeśli zwycięska partia – każe np. mi opłacać związkowych nierobów – ja muszę się temu podporządkować a jeśli rząd chce sprywatyzować zakład to związkowiec ma w ….. decyzję wybranych przez większość władz.\nNiestety media się też do tego przyczyniają … ile razy jakaś grupa warchołów zaczyna protestować natychmiast pojawiają się wszystkie media i roztrząsają na wszelkie sposoby: czy rząd podjął negocjacje… czy spełni postulaty…. czy policja aby nie zareagowała zbyt mocno…. A prawda jest taka że związki zawodowe są jak rak toczący gospodarkę , każdą gospodarkę. Kraje które chciały osiągnąć skok cywilizacyjny a miały silne związki musiały albo się z nimi rozprawić – albo przegrać . Tak było w Japonii w latach 50tych – gdzie rząd twardo zdusił związkowe warcholstwo co zapoczątkowało lata świetności japońskiej gospodarki. Tak było w Wlk. Brytani za czasów p. Thatcher – która zanim zapyziałą brytyjską gospodarkę lat 70tych pchnęła na ścieżkę błyskawicznego rozwoju musiała stoczyć bój ze związkowcami. … I wygrała !!! W obu przypadkach społeczeństwa tych krajów zrozumiały, że to nie związkowcy mają rację .\nU nas - boję się, że o zrozumienie tego faktu będzie trudno – związkowcy wciąż kojarzą się z obaleniem komunizmu itp. (mimo, że ich żądania są dziś właśnie bliskie komunizmowi). To oczywiście irracjonalna myślenie . To tak jakby ktoś stwierdził, że skoro jednego z największych zbrodniarzy XX wieku Włodzimierza Lenina wykończył syfilis –to znaczy że syfilis jest pozytywny i należy go promować!!!\nmłody liberał(2009-08-12 20:35) Zgłoś naruszenie 00\ndo 8 ; chcesz powiedzieć ze załoga kopalni która miała15% swoich akcji i wcześniej sprzedała je prywatnemu kapitaliście to idioci?.\nmłody liberał(2009-08-12 21:12) Zgłoś naruszenie 00\ndo witor; chciałeś powiedzieć nie PO tylko braci Kaczyńskich?.\nslogany(2009-08-12 22:50) Zgłoś naruszenie 00\nMoże i tak ale w tych firmach pracują związkowcy a nie rządzący. Zresztą niedługo wszystko sprzedacie i nic już nie będzie wasze a słowo 'kraju" jest nieprecyzyjne. Bo kraj to niby czyj nasz czy wasz?\nmłody liberał(2009-08-12 22:01) Zgłoś naruszenie 00\ndo filologini; ma pani racje ze formy państwowe nalezą do narodu ale to naród wybiera ludzi którzy są przedstawicielami i w imieniu ich dzisiaj to PO decyduje o formach państwowych, wiec kto rządzi ten dzieli i występuje w imieniu narodu takie są zasady demokracji. dziękuje za komentarz który ma dużą kulturę wypowiedzi.\n10% podwyżki energii, i paliw = 10% iflacji(2009-08-13 00:55) Zgłoś naruszenie 00\nPytanie jest czy ?\nwszelkie firmy państwowe mają służyć po prostu obywatelom czyli dobrze sytuowanym pracownikom i oparciem odbiorcom\njakimś partykularnym, reglamentowanym grupom interesów często sprzecznych z interesami państwa a nawet wrogim planom monopolizacji i szaleństwa cenowego kosztem obywateli\nolek(2009-08-12 22:21) Zgłoś naruszenie 00\nRząd powinien zarządzać podatkami a nie przedsiębiorstwami.\nfilologini(2009-08-12 21:43) Zgłoś naruszenie 00\nOtóż to - formy państwowe należą do narodu, a politycy mają temu narodowi służyć i wypełniać jego wolę, a nie odwrotnie. Polska nie należy ani do PO ani do braci Kaczyńskich.\ndo realisty(2009-08-12 18:02) Zgłoś naruszenie 00\nNa własność trzeba zapracować,nie wystarczy podszywać się pod patriotę i uważać że wszystko mu się należy.\nwiktor(2009-08-12 20:44) Zgłoś naruszenie 00\nformy państwowe to własność kraju a nie PO\nBacz(2009-08-12 20:36) Zgłoś naruszenie 00\nNo gada jakby lekcje brał od Małgorzaty Thatcher, zaskoczył mnie... pozytywnie\nTo błąd(2009-08-12 20:27) Zgłoś naruszenie 00\nUważam, że tylko idiota sprzedaje kurę co znosi złote jaja.\nmosze iwan(2009-08-12 19:58) Zgłoś naruszenie 00\nDla mnie postępowanie tego rządu ,/ nie tylko w sprawie prywatyzacji MAJĄTKU NARODOWEGO /, z resztą jak i większości poprzednich tzw.demokratycznych /czyt. obłudnych/ rządów nie jest zaskoczeniem.\nŁatwo się sprzedaje /czyt. wyprzedaje/ nie swoje przy okazji zadbając o swoje...\nAntoni i Jerzy(2009-08-12 19:42) Zgłoś naruszenie 00\nPanie Schetyna a gdzie są pieniądze ze sprywatyzowanego polskiego przemysłu, bo podobno po sprzedaży całego majątku Polaków zostały tylko długi. Czy to dalszy ciąg?\nTed(2009-08-12 18:23) Zgłoś naruszenie 00\nZwiązkowcom we lbach się przewrócilo.Drżąc o swoje koryto gotowi są narazić zaklad na ogromne straty.Za ten 2 godzinny nielegalny strajk powinno się obciażyć jego organizatorów.Niech splacają ze swoich pensji straty poniesione przez zaklad.\nala55(2009-08-12 18:19) Zgłoś naruszenie 00\nZrób Schetyna referendum w społeczeństwie to może coś wam się rozjaśni, może z tym poparciem 99,99% to jednak przesada. Jeszcze nie tak dawno wszystko było "nasze" , potem tak to sprywatyzowaliście że większość dostała\nkopniaka na pożegnanie a zadłużenie dzisiaj mamy większe niż na starcie.\nrealista(2009-08-12 18:13) Zgłoś naruszenie 00\ndo 2 popracuj ze 30 lat a będziesz miał pełne prawo do dyskusji na ten temat, a poza tym ostatnia część Twojej wypowiedzi jest zupełnie pozbawiona sensu i nie ma odniesienia.


Józef Glemp: Na konkordacie skorzysta przede wszystkim Polska | Watykanizacja\nJózef Glemp: Na konkordacie skorzysta przede wszystkim Polska\nAnna Dryjańska 6.12.14 1993, Glemp, konkordat\nfot. Andrzej Hrechorowicz/PAP\nRok 1993 | Józef Glemp (kardynał):\nCieszę się, że Kościół [rzymskokatolicki – red.] jest tym czynnikiem, powiedziałbym, wyprzedzającym, który do tej stabilizacji społeczno-politycznej dąży.\nNa konkordacie korzysta przede wszystkim państwo, które na odcinku najliczniejszego wyznania zapewnia sobie ład w dalekiej perspektywie. I to jest właśnie stabilizacja.\n[Słowo, 1 września 1993, nr 156 | źródło: Janik Czesław (oprac.), Konkordat polski 1993. Wybór materiałów źródłowych z lat 1993-1996, Instytut Nauk Politycznych UW, Warszawa 1997, s. 510.]\nWręcz przeciwnie. Na konkordacie skorzystali przede wszystkim hierarchowie Kościoła katolickiego. którzy wytrwale lobbowali - z użyciem gróźb niepokojów społecznych włącznie - by ta umowa została ratyfikowana.\nAnonimowy 6 grudnia 2014 22:47\nMafiozi w sutannach od wieków robią w Polsce co chcą, i okazuje się, że znienawidzony przeze mnie socjalizm - TO PIKUŚ! wobec tego jak niszczy i rozgrabia Polskę mafia w sutannach. :/\nBasia 6 grudnia 2014 23:03\nTak masz rację, tylko im chodzi o pieniądze, non stop się o coś dopominają jak te sępy.\nAnonimowy 7 grudnia 2014 06:41\nPamiętacie? Był taki minister odpowiedzialny za gospodarkę w rządzie, bodajże AWS który ogłosił następujący plan gospodarczy dla Polski: Nieważne czy Polska będzie biedna czy bogata. WAŻNE ABY BYŁA KATOLICKA!!. I co? Może powiecie że plany rządów rodem z Solidarności nie są efektywne? Polak katolik, ma zawsze rację. Na złość .....żydokomunie.


Niemcy: ceny hurtowe w 13/04/2021 | Dowmarkets\nGenerał » Wiadomości finansowe » Niemcy: ceny hurtowe w górę w marcu\nNiemcy: ceny hurtowe w górę w marcu\nWedług niemieckiego Urzędu Statystycznego Destatis w marcu odnotowano największy wzrost cen hurtowych od 2017 roku, co wynikało głównie ze wzrostu cen ropy. Wzrost wskaźnika obserwowany jest od dwóch miesięcy z rzędu. W porównaniu do tego samego miesiąca poprzedniego roku wskaźnik wzrósł o 4,4%. W lutym roczny wzrost był na poziomie 2,3%, a w styczniu bez zmian. Ceny produktów ropopochodnych wzrosły o 13,7% w stosunku do lutego poprzedniego roku. Ceny hurtowe złomu, rudy, metali i półproduktów metalowych również wzrosły w ciągu dwunastu miesięcy. Wzrosła cena zboża, nasion, paszy dla zwierząt i tytoniu. Jednocześnie odnotowano spadek cen mięsa i produktów z mięsa. Peryferia, oprogramowanie i sprzęt do przetwarzania danych stały się tańsze. W porównaniu z poprzednim miesiącem ceny hurtowe wzrosły o 1,7%, przyspieszając wzrost wobec 1,4% w lutym.


Dante Soprano - Sobczak Agata - książka - Legimi online\nDante Soprano ebook\n4,0 (941 ocen)\nPrzeczytałam 20 stron, więcej nie dałam rady. Dla mnie oczywista historia , napisana bardzo prostym językiem. Początek juz mnie tak zirytował , że nie byłam w stanie zmusić się do dalszego czytania. Szkoda czasu.\nTypowe wattpadowskie gówno. Autorka bardzo chciała wpasować się w "trend mafijny", no i jej się udało, stworzyła "dzieło" jakich już pełno,tandetne i nieoryginalne.\ntrochę oklepana fabuła, ale lekko się czyta. Taka książka na niedzielne popołudnie.\nO ludzie... odmóżdżacz jakich pełno ostatnio na rynku wydawniczym.\nLedwo dałam doczytać do końca.\nCopyright © by Agata Sobczak, 2020Copyright © by Wydawnictwo WasPos, 2021All rights reserved\nZdjęcie na okładce: © by NeonShot/Shutterstock\nPoprawiam długie niesforne, diabelsko plączące się włosy, które są jeszcze mokre. Cholera, że też akurat dzisiaj musiałam zaspać! Od rana wszystko idzie nie po mojej myśli. Najpierw budzik, który nie zadzwonił, później zepsuty kran, a teraz jeszcze autobus, który się spóźnił. Trzeba mieć naprawdę okropnego pecha. Mam dość dzisiejszego dnia, a wiem, że to dopiero początek. Za pięć minut zaczynam zmianę w biurze rachunkowości, a mój szef, totalna szowinistyczna świnia, myśli, że może wszystko, bo zasiada na stołku prezesa. Przysięgam, jeśli jeszcze raz klepnie mnie w tyłek, to wyleję gorącą kawę wprost na jego krocze, modląc się przy okazji, aby do końca życia nie chciał mu stanąć. A jeszcze chętniej bym go wykastrowała, w dodatku z uśmiechem na ustach. Nie jestem sadystką, ale on naprawdę na to zasługuje. Wchodzę do budynku, a recepcjonistka, z którą się nie lubimy, posyła w moją stronę krzywy uśmiech. Jędza. Sypia z szefem i czuje się zagrożona, bo myśli, że ja również to robię. Dobre sobie.\nWychodzę z windy i już czuję ciężar na żołądku. To będzie długi dzień.\n– Hayley, do mojego gabinetu! – Słyszę, gdy na mniewrzeszczy.\nPrzewracam oczami i od razu się tam kieruję, zapewne chce kawę. Poprawiam golf, aby się upewnić, że wszystko jest na swoim miejscu, biorę głęboki wdech i wchodzę.\n– Dzień dobry, szefie. Wzywał mniepan?\n– Tak, przynieś mi kawę. I może kanapkę? – Przewracam oczami, kiwam głową i chcę odejść, lecz zatrzymuje mnie. – Jeszcze jedno, zacznij ubierać się trochę bardziej profesjonalnie, a nie jak zakonnica.\nZaciskam zęby. Nie mogę nic powiedzieć, potrzebuję tej pracy, nie mogę jej stracić. Nie teraz, gdy matka jest chora. Zresztą, kogo ja oszukuję, ona cały czas będzie chora. To się nigdy nie zmieni, gdyby tak było, to już dawno wzięłaby się w garść. Nawet w klubie, gdzie pracuję wieczorami i nocami, nie ma takich obleśnych starców jak mój szef tutaj. Tam ochroniarze pilnują, aby żaden klient nie dotknął kelnerki w niewłaściwy sposób. Jasne, jakieś głupie teksty, żałosne próby podrywu, czy innego typu rzeczy się zdarzają, ale zbyt namolni faceci zaraz są wypraszani z lokalu, więc jest spokój. A ta świnia tutaj pozwala sobie na zdecydowanie zbytwiele.\nGdy tylko będę mogła stąd odejść, na pewno zrobię to bez wahania. A teraz idę przygotować dla niego tę kawę, pokusa dosypania mu czegoś jest ogromna, lecz nie mogę. Wszystkie podejrzenia od razu padną na mnie. Nowy Jork jest wielki, jest mnóstwo miejsc pracy, a jednak strasznie trudno było mi znaleźć tę posadę. Niestety, nie udało mi się skończyć żadnych studiów. Zaraz po ukończeniu liceum musiałam zaopiekować się mamą. Przerwałam naukę i już od pięciu lat haruję na dwa etaty, aby jakoś powiązać koniec z końcem, ale jest mi naprawdę cholernie ciężko. A matka? Kobieta, która powinna się o mnie zatroszczyć? Tylko wiecznie robi mi awantury o pieniądze, twierdząc, że za mało zarabiam i to nie pozwala jej kupić wszystkich niezbędnych leków. Cholerna, pierdolona egoistka. Mam zaledwie dwadzieścia cztery lata, a czuję się, jakbym miała dobrychpięćdziesiąt.\nWszystko przez nią. Odarła mnie z najlepszych lat mojego życia. Kocham ją, jasne, że tak, ale żywię do niej ogromną pretensję. Nie jest poważnie, po prostu cierpi na chroniczny brak pieniędzy. Gdy skończyłam liceum, mój ojciec postanowił się z nią rozwieść, bo zdradzała go z jakimś bogatym i na dodatek żonatym pacanem, który szybko się nią znudził. Nic dziwnego. Dowiedziałam się później, że robiła to tacie od lat. W trakcie rozwodu okazało się również, że nie jestem jego biologiczną córką, tak więc wyrzekł się mnie równie łatwo jak mamy. Czuję do niego ogromny żal, ale po tych pięciu latach prawie zapominam, jak brzmiał jego głos. Mam jedno, jedyne zdjęcie, które udało mi się schować, zanim matka spaliła wszystkie jego rzeczy, a na dodatek nasze mieszkanie, w którym dorastałam. Przez jej głupotę byłyśmy bezdomne, a teraz mieszkamy w kawalerce, w której nie ma ogrzewania, ale tylko na takie coś stać mnie w tej chwili. Nic innego nie wchodzi w grę przy moim obecnym budżecie.\nPodaję kawę i kanapkę szefowi, do której być może naplułami odwracam się, chcąc wyjść, gdy jego dłoń z głuchym plaśnięciem zderza się z moim pośladkiem. Wzdrygam się, ale nie robię nic. Nie mogę. Pozwalam mu na to. Czuję wstręt do samej siebie, że się na to godzę, bo nie mam wyjścia. Nie, jeśli chcę zachować tę pracę. Liczę na to, że kiedyś, gdy będzie szedł do biura, potrąci go jakiś autobus. Cóż, marzenia pomagają akceptować to podłeżycie.\nPrzez następnych siedem godzin znoszę to jego wredne zachowanie. Wzywa mnie non stop do swojego gabinetu, tylko po to, żebym pomogła mu coś znaleźć. Dupek wykorzystuje każdą chwilę, żeby mnie obmacywać. Czuję za każdym razem łzy zbierające się pod powiekami. Nie ulegnę. Mogłabym zgłosić na policję molestowanie, ale to na nic by się zdało, bo jak sam twierdzi, policjanci jedzą mu z ręki, więc wolę nie ryzykować utraty pracy. Po zakończonej zmianie czuję się jak wrak człowieka, ale to jeszcze nie koniec nadziś.\nBiegnę szybko do domu, nie stać mnie chwilowo na autobus, rano wykorzystałam ostatni bilet, jaki miałam, teraz czekam na wypłatę. Moje ostatnie pieniądze ukradła mi matka, twierdząc, że potrzebowała koniecznie nowego swetra, bo wszystkie, które ma w szafie są do niczego i marznie. Cóż, ja noszę cały czas te same ubrania, mam zaledwie trzy ciepłe swetry, akurat odpowiednie na zimę, która zbliża się nieubłaganie. Do pracy mam dwa golfy, dwie koszule i dwie długie spódnice, które nadają się do biura. Nie stać mnie na więcej, nie wspominając już o tym, że potrzebuję kurtki na zimę, bo ta, którą mam już od pięciu lat, nie jest ciepła, a na dodatek zrobiła mi się w niej dziura, której już nie da radyzszyć.\nJestem głodna, strasznie głodna. W domu w szafce została ostatnia paczka makaronu, mam nadzieję, że zdążę go sobie ugotować, zanim będę musiała biec na zmianę do klubu. Wchodzę spocona do domu, zastaję mamę w tym samym miejscu, gdzie była rano – leży na kanapie i czytagazetę.\n– Przeglądałaś dzisiaj oferty pracy? – pytam, idąc do „kuchni”.\nOczywiście już znam odpowiedź napytanie.\n– Dobrze wiesz, że w moim stanie zdrowia nie znajdę żadnej pracy.\n– Słyszę to codziennie – mówię, przewracając przy tym oczami.\nMam już tego naprawdę dość. Jeśli dalej tak będzie, to umrę z przepracowania w wieku trzydziestu lat.\n– Słyszysz to codziennie, bo to przez ciebie mój stan zdrowia się nie poprawia. Nie pozwalasz mi kupowaćleków.\n– Kupowanie ubrań nazywaszlekami?\n– Tak! To jest moja terapia! – krzyczy. Standardowy przebiegrozmowy.\n– Nieważne. Gdzie jest makaron, który był w szafie? – Otwieram każdą szafkę po kolei, ale w żadnej nie widzę tego, czegoszukam.\n– Zjadłam na śniadanie. – Wzrusza ramionami. Chce mi się wyć. – Przy okazji, musisz zrobić zakupy, bo nie mamy nic do jedzenia – dodaje.\nPrzywalę jej zaraz. Mój żołądek skręca się z głodu, nie jadłam nic od wczoraj. A pieniądze będę miała dopiero w poniedziałek w przyszłym tygodniu. Nie wiem, jak do tego czasu przeżyję. Do tego wszystkiego zalegam już dwa tygodnie zczynszem.\nSzybko się obmywam, żeby jakoś wyglądać w pracy i wychodzę. Nie mogę w tej chwili patrzeć na tę kobietę, boję się, że coś bym jej zrobiła. Nigdy nie pojmę, jak można być aż tak bardzo zapatrzonym w siebie i widzieć tylko czubek własnego nosa.\nChyba będę zmuszona dziś zostać kilka godzin dłużej, żeby zebrać trochę napiwków, za które będę mogła kupić nieco jedzenia. Zmianę mam do drugiej w nocy, może zostanę do zamknięcia, wtedy nazbieram i napiwki, i nadgodziny. Jutro sobota, a to oznacza, że mam wolne w biurze, ale czeka mnie niemal całodobowy maraton wklubie.\nKciukiem dyskretnie ocieram łzy bezradności. Nie żegnając się z matką, wychodzę z domu. Głodna, rozczarowana i zmęczona. Nie wiem, jak długo będę jeszcze w stanie takfunkcjonować.\nLedwie docieram na czas, nie przewidziałam tego, że zrobi mi się słabo po drodze. To pewnie z głodu. Całe szczęście, że w pracy dostajemy zawsze jeden posiłek. Gdyby nie to, byłoby ze mną kiepsko. Te obiady mnie ratują i dzięki temu jestem w stanie zaoszczędzić trochę pieniędzy, no cóż. Byłam w stanie oszczędzić, ale matka wszystko zabrała.\n– Cześć, Steve! – Macham do ochroniarza, wchodząc dośrodka.\nNie pracuję w pierwszym lepszym podrzędnym klubie, pracuję w jednym z bardziej dochodowych w Nowym Jorku. Usytuowany jest na Manhattanie, przychodzą tu sami nadęci bogacze, ale i ludzie, którzy chociaż przez moment chcą się poczuć jak oni. Sama wynajmuję mieszkanie na Bronksie, więc dla mnie to miejsce jest niczym z innego świata. To mi tylko przypomina, że nigdy nie osiągnę tego, co ci ludzie. Do końca życia zapewne będę mieszkała w małej klitce bez ogrzewania, w najgorszej dzielnicymiasta.\nBiuro rachunkowe jest na Brooklynie, więc tam również mam daleko. Nogi to mi chyba odpadną po tylu kilometrach, które przeszłam. Bardzo dzisiaj zaryzykowałam, ponieważ poprosiłam nieznajomego o podwiezienie, ale w zasadzie nie miałam wyboru. Albo to, albo bym się spóźniła do pracy, przez co mogłabym zostać zwolniona, a więc wybór był oczywisty. Bez wahania wsiadłam do auta. Jestem wdzięczna, że trafiłam na życzliwego mężczyznę, który był całkowicie zakochany w swojej żonie. Dużo o niej opowiadał przez pół godziny jazdy, a oczy mu się świeciły na każde wspomnienie o niej. Chciałabym kiedyś znaleźć osobę, która mówiłaby o mnie z takim samym błyskiem. Uświadomiłam sobie podczas rozmowy z nim, że jestem strasznie samotna. Ostatniego chłopaka miałam w liceum, zanim całe moje życie legło w gruzach, gdy niemal z dnia na dzień musiałam stać się dorosła, by utrzymywać siebie i matkę. Czyli od przeszło pięciu lat nikogo nie miałam, z nikim się nie spotykałam. Niestety, ale najzwyczajniej brakuje mi na to czasu. Gdy wracam do mieszkania, niemalże od razu padam wykończona na łóżko. Życie kręci się wokół roboty i zamartwiania się, czy przeżyję do przyszłegomiesiąca.\nMoją jedyną koleżanką jest Ashley, z którą pracuję. Tylko ona zna moją sytuację, niestety spotykamy się jedynie w knajpie, bo nie mam czasu, żeby wyjść gdziekolwiek, no i pieniędzy, żeby sobie na topozwolić.\nGdy wchodzę do lokalu, czuję się bardziej przygnębiona niż zazwyczaj, a to wszystko za sprawą mojej cudownej matki. Mam jej serdecznie dość. Brad, nasz kucharz, przyrządza dla mnie obiad, a mnie już cieknie ślinka na samą myśl o jedzeniu, w końcu to będzie pierwszy i jedyny posiłekdzisiaj.\nW międzyczasie już obsługuję stoliki, gdy wracam na kuchnię, robi mi się słabo. To na pewno z głodu, zapewne jak coś zjem, będzie lepiej. Niestety, przez najbliższą godzinę nie mam co marzyć o przerwie, bo zrobił się nieoczekiwany ruch i po prostu nie ma na to czasu. Zaciskam zęby. Jakoś dam radę, nie zemdleję. Nie mogę, bo stracę tępracę.\nTrafia mi się stolik pełen napuszonych idiotów, którzy są bogaci i myślą, że wszystko im wolno, bo gdy przechodzę obok, łapa jednego ląduje na moim pośladku. Wzdrygam się, ale nie reaguję, bo dają dobre napiwki. Nie wzywam też ochroniarza, właśnie z tego samego powodu. Smutne, aleprawdziwe.\n– Ej, laluniu – odzywa się któryś zoblechów.\nWypuszczam głośno powietrze, ale kieruję na nich swojąuwagę.\n– Czy ty także tu tańczysz? Jeśli tak, to zrobisz dla nas mały pokaz? Dobrzepłacimy.\nChcę odpowiedzieć, że nie. Chcę, ale propozycja wiąże się z zarobieniem sporej kasy, a tego mi teraz trzeba. Powinnam się zgodzić. Przecież to tylko striptiz, co może być w tymtrudnego?\nZastanawiam się tylko, dlaczego chcą mnie, przecież jestem wychudzona, a moja twarz jest co najmniej przeciętna. Nie powiem, że jestem brzydka, bo są brzydsze ode mnie, ale nie uważam się za cudświata.\n– Ile zapłacicie? – pytamzainteresowana.\nWiem, że będę tego żałować, ale muszę jakoś przeżyć. Teraz nie ma dla mnie znaczenia moja godność, ale nie umrę z głodu. Niechcę.\n– Dziesięć tysięcy, jeśli zrobisz to za godzinę – odpowiada mi ten, który tozaproponował.\nOtwieram szeroko oczy, nigdy w życiu nie widziałam takiej gotówki. Naprawdę chcą mi tyle zapłacić? To zbyt piękne, żeby było prawdziwe, na pewno w tym wszystkim tkwi jakiś haczyk. W życiu nic nie przychodzi łatwo, a już zwłaszcza w moim, chociaż może to jest ten mały promyczek nadziei, którego potrzebuję. Może okaże się, że to nie jest nic strasznego, a ja będę mogła przestać się martwić o to, czy będę miała jutro cojeść.\n– Zgoda – mówię po chwilimilczenia.\nWidzę, jak się do siebie przebiegle uśmiechają, przebiegają mnie dreszcze, bo to nie wróży nic dobrego, ale skoro się już zgodziłam, to nie mogęodmówić.\nIdę na przerwę, bo muszę w końcu zjeść. Podczas posiłku opowiadam o wszystkim Ashley, a ona jest równie zaciekawiona co ja, tyle że nie ma złego przeczucia, a ja tak. Informuję również moją szefową, a raczej kierowniczkę, że dwie godziny przed końcem mojej zmiany zniknę, bo będę tańczyć. Nie chce się na to zgodzić, chyba że oddam jej połowę pieniędzy. Nie mam wyjścia, zgadzam się, bo muszę opłacić rachunki. Pięć tysięcy to i tak jest mnóstwo gotówki, więc i tak miwystarczy.\nNadchodzi godzina zero, ręce ze stresu coraz bardziej mi się pocą. A ja nerwowo zerkam co chwilę na zegarek, niedobrze mi. Źle się czuję z tym, że sięzgodziłam.\nPrzełykam ślinę, biorę głęboki oddech i wchodzę dosali.\nNaciskam klamkę i wchodzę. Nie wiem, co mnie czeka, ale mam nadzieję, że nie będzieźle.\nJestem nieprzygotowana. Nie mam stroju ani pojęcia, co powinnam robić, a czego nie powinnam. Jak się zachowywać, ile pokazać, co pokazać. Mam wrażenie, że stres zaraz mnie zje. Dlaczego się na to zgodziłam? Ach, tak. Dla gotówki. Nie rozumiem, jak dziewczyny mogą robić to codziennie, przecież to jest strasznie stresujące. Chyba nie dam rady, ale nie mam jużodwrotu.\nDobra, niech już to będzie z głowy. Słyszę męskie śmiechy, dostrzegam ich, pięciu mężczyzn. Nie tak źle, przynajmniej będzie mała publiczność, więc nieco mniej się będę stresować i może zmniejszy się dzięki temu moje upokorzenie, które na pewno będę po wszystkimczuła.\nWitam się skinięciem głowy. Podchodzę do tego, z którym wszystko ustalałam. Połowa zapłaty teraz, a połowa po występie. To mojewarunki.\nPuszczają muzykę, którą sama wybrałam. W głośnikach rozbrzmiewają pierwsze dźwięki Tsar B – Rattlesnake, a ja zaczynam się poruszać. Startuję powoli, robię to tak, jak podpatrzyłam u dziewczyn. Kołyszę biodrami w rytm, jednak dalej jestem w ubraniach. Gdy zaczynają się domagać czegoś więcej, podchodzę bliżej nich, wyginam się tak, że mój tyłek w opiętej mikrospódniczce, pożyczonej od jednej z dziewczyn, które tu tańczą, znajduje się przed ich twarzami. Słysząc ich głosy wyrażające aprobatę, zdobywam odrobinę pewności siebie. Coraz śmielej się poruszam. Staram się utrzymywać kontakt wzrokowy z każdym po kolei. Tylko jeden z nich zdaje się mnie całkowicie ignorować, bo nawet nie spojrzał w moim kierunku. Zresztą gdy pozbywam się topu i zostaję w samym koronkowym staniku, jego wzrok ani razu na mnie nie spoczywa, a wręcz mam wrażenie, że guzik go obchodzi, co robię. Może jest gejem? Byłaby wielka szkoda, gdyby faktycznie tak się okazało. Jest nieziemsko przystojny. Ma mocno zarysowaną szczękę, ciemny, delikatny zarost, który dodatkowo uwydatnia jego żuchwę. Kruczoczarne włosy, pełne usta, za które dałaby się zabić niejedna kobieta, no i oczy… Takie mroczne, choć ich koloru nie widać w tym zaciemnionym pomieszczeniu. Do tego ubrany w czarny garnitur, który wydaje się stworzony dla niego. Zapewne szyty na miarę i pewnie kosztował więcej, niż ja zarabiam przez półroku.\nZaczyna się następny utwór, który również sama wybierałam; to Tsar B – Escalate, jest jeszcze bardziej erotyczny niż poprzedni. Zawsze gdy słucham tej piosenki, wyobrażam sobie, że uprawiam gorący, ostry i namiętny seks. Oczywiście, gdybym tylko miała czas ipartnera.\nW miarę jak muzyka się zmienia, pozwalam sobie na coraz więcej, daję się ponieść dźwiękom, w tej chwili zostałam jedynie w bieliźnie, nie czuję się superkomfortowo. Jednak nie myślę, a skupiam się nadoznaniach.\nDzieje się coś magicznego, elektryzującego, gdy w połowie piosenki nasze spojrzenia się spotykają. Przechodzą mnie dreszcze. Pragnę, żeby mnie dotknął, żeby mnie posiadł, żeby mną zawładnął i zrobił, cokolwiek zechce. To pragnienie jest pierwotne, wręcz zwierzęce. Mam ochotę go dopaść i zacząć się o niego ocierać niczym kotka w rui, byleby zwrócił na mnie uwagę. Chociaż na chwilę. Ten jego beznamiętny wzrok mniedobija.\nJego koledzy są już nieźle nakręceni, a przecież to zaledwie dwie piosenki, odkąd zaczęłam swój taniec; kiedy pozbywam się stanika, jeden z nich zaczyna się do mnie dobierać, próbuję się odsunąć. Nie podoba mi się to wszystko corazbardziej.\n– Już przestań zgrywać taką cnotkę. Wiemy, że chcesz się zabawić z nami – mówi, dotykając moichpiersi.\nWzdrygam się. Na to nie wyrażałam zgody, nie chcę tego. Nie jestem dziwką. Siłą mnie nie wezmą, prawda?\n– Już my sprawimy, że nie zapomnisz dzisiejszego wieczoru. Tak pięknie kręciłaś tym swoim małym tyłeczkiem, na pewno nas chcesz – dodajekolejny.\nTajemniczy przystojniak zaciska dłonie w pięści, ale siedzi cicho. Czyli jest taki sam jak reszta. Odsuwam się od nich, ale oni ponownie przyciągają mnie dosiebie.\n– Wystarczy! – wybucha wreszcie obiekt moichwestchnień.\nPozostali jak na komendę odsuwają się. Podchodzi do mnie powoli, jak lew do swojej ofiary, cały czas wpatruje się prosto w moje oczy, a nie w piersi. Instynktownie się zakrywam, chociaż to strasznie głupie z mojej strony, bo przecież i tak już dawno wszystko widział. Jest coraz bliżej, czuję jego wodę kolońską, zdaje się równie intensywna jak jego spojrzenie. Nieziemski, to wręcz niemożliwe, żeby tak dobrze wyglądać. Z bliska wydaje się jeszczeprzystojniejszy.\nUnosi dłoń, nie wiem, czego mogę się po nim spodziewać, a więc oczekuję najgorszego. Jednak, gdy opuszkami delikatnie muska moje ramię, przechodzą mnie ciarki. Nie tego się spodziewałam. Reaguję na niego zupełnie inaczej niż na tę napaloną zgraję, on sprawia, że czuję coś, czego dawno nie czułam. Sunie dłonią wzdłuż mojej ręki, a ja odpływam. Pragnę więcej, o wiele więcej. To złe, nie powinnam tego chcieć, jednak roztacza wokół siebie aurę, przez którą wariuję. Odurza mnie. A to tylko za sprawą jednego dotknięcia, co byłoby, gdyby…\nRobi coś, czego się nie spodziewam. Narzuca mi swoją marynarkę na ramiona i spogląda na mnie tak, jakbym budziła w nim odrazę. Durna, myślałam, że może choć w małym stopniu go zaintryguję. Jego ubranie jest jeszcze ciepłe i pachnie nim, jednak to nie jest już istotne. Liczy się tylko upokorzenie, które mi funduje, praktycznie wypychając mnie z sali. Głośno protestuję, nie dostałam kasy, a naprawdę jej potrzebuję. Tak też mówię, muszę dostać pieniądze. Jeszcze połowę muszę oddać kierowniczce, więc tym bardziej chcę się cofnąć i błagać o tę gotówkę. Szarpię się z przystojniakiem przy wejściu. Nie odpuszczę takłatwo.\n– Uspokój się! Chcesz tam wrócić? Chcesz się z nimi zabawić? To idź, proszę bardzo – warczy i odpycha mnie odsiebie.\nBrzmi cholernie seksownie i przerażająco, gdy jestzły.\nKurwa, dlaczego ja o tym myślę? Powinnam jak najszybciej stąd uciekać, a nie rozpływać się nad jegogłosem.\n– Nnnie ch-c-c-c-cę, ale muszę dostać pieniądze, które mi obiecali – jąkamsię.\nJego postać mnie onieśmiela, no i oskarżycielskie spojrzenie. Jaki on ma do choleryproblem?\n– Ile? – odzywa się nagle, ciężko wzdychając i zaciskając szczękę. Patrzę na niego z pytającym wyrazem twarzy, nie rozumiejąc, o co dokładnie mu chodzi. – Ile ta banda kretynów musi cizapłacić?\n– Pięć tysięcy, na tyle się umawialiśmy, to znaczy, łącznie dziesięć, ale pięć już dostałam – odpowiadam. Ręce pocą mi się znerwów.\nCzuję się jak tania dziwka, gdy rzuca mi zwitek banknotów, ale w końcu po to tu przyszłam. Mam to, co chciałam. Zrobiłam to, za co mi zapłacono. Teraz mogę iść do domu i pierwszy raz spać spokojnie, chociaż zapewne wcale nie będę spała, bo stres i zszokowanie tym, na co się odważyłam, nie pozwolą mi na to. Pociesza mnie fakt, że przez jakiś czas nie będę musiała się martwić o rachunki i jedzenie. Najważniejsze, że opłacę również zaległy czynsz za mieszkanie. Dach nad głową jest wart utraty odrobiny godności. Mam nadzieję, że za jakiś czas będę w stanie z powrotem spojrzeć na siebie w lustrze. Kiedyś.\n– Wezwę ci taksówkę. – Mężczyzna przerywa milczenie, a ja spoglądam naniego.\nNie spodziewałam się, że jeszcze coś do mnie powie. Kręcę przeczącogłową.\n– Dobra, w takim razie cięodwiozę.\nNie daje mi nawet szansy na kolejne protesty, tylko ciągnie mnie za łokieć w stronę wyjścia z klubu. Moi koledzy patrzą w naszą stronę, nie wiedzą, czy mają zareagować, czy też nie, pokazuję ręką, że wszystko w porządku i wracają do swoich zadań. Nie jest w porządku, ale awantura jest niepotrzebna. Coś czuję, że nieznajomy i tak postawiłby na swoim. Instynktownie wyczuwam, iż opór nie przyniesie żadnychrezultatów.\nNa parkingu prowadzi mnie do szarego lamborghini, a ja przez chwilę nie mogę wyjść z podziwu. Mam jechać tym do domu? Przecież… mieszkam na Bronksie, tam nie jest zbyt bezpiecznie. Siłą wpycha mnie do samochodu, dalej mam na sobie jego marynarkę, więc on zapewne marznie. Jednak doceniam ten gest, bo dzięki temu jest miciepło.\n– Gdzie mieszkasz? – pyta, odpalającauto.\nJest mi wstyd podać adres, ale co mam zrobić? Muszę.\nSpodziewałam się tego, ludzie zawsze tak reagują.\nNie odzywam się więcej, nie ma sensu. On jest bogaty, widać po ubraniach, po zachowaniu… Zresztą, przypomina mi kogoś, z kim chodziłam do szkoły, gdy rodzice byli razem. Kiedy było nas stać na więcej rzeczy, to była prywatna szkoła… Wygląda jak starsza wersja Dantego Soprano, syna właścicieli szkoły. Jednak to była podstawówka, a od tego czasu upłynęło mnóstwo wody, mało prawdopodobne, że to on. Wręczniemożliwe.\nJedziemy w ciszy, żadne z nas nie próbuje zacząć rozmowy. Sytuacja jest niesamowicie niezręczna, z Manhattanu jest spory kawał drogi, więc włączam radio, ale nie leci nic ciekawego. Nie przedstawiłam mu się nawet, on mnie również. Gdy podjeżdża pod mój blok, po prostu dziękuję i wysiadam. Każe mi zatrzymać marynarkę, to tyle. Już nigdy więcej pewnie się nie spotkamy. I tak oto wieczór mojego upokorzenia powoli odchodzi wzapomnienie.\nJestem padnięta, marzę jedynie, aby od razu położyć się spać, bo za cztery godziny znów muszę wstać do pracy. Tempo życia mam naprawdę zabójcze, ale muszę tak funkcjonować, gdyż za coś trzeba żyć, a na matkę nie mogę liczyć. Naprawdę najchętniej bym ją zostawiła i zamieszkała sama, ale mimo wszystko nie zrobię tego, bo dzięki niej żyję. Pomijając fakt, że od kilku lat moja egzystencja to gówno, wcześniej nie było tak źle. Opadam na łóżko bez sił i niemal od razu zasypiam. Przed oczami cały czas mam portret tajemniczego, przystojnego mężczyzny. Czuję potworne zażenowanie przez to, że zobaczył, gdzie pracuję i w jakim miejscu muszę mieszkać. Widziałam to zniesmaczenie na jego twarzy. Ciężko pracuję, bo nie chcę całe życie być obiektem takich spojrzeń. Chcę coś osiągnąć, ale chwilowo nie jest mi to pisane. Skoro nawet nie wystarcza mi od wypłaty do wypłaty, to nie mam co liczyć na jakieś osiągnięcia, a przynajmniej tak mówi moja matka. Zaczynam jej wierzyć, ale nie dam się złamać. Nie po to haruję jak wół, żeby dać się jej ściągnąć na dno. Jak tylko wstanę, pójdę zapłacić czynsz, a jutro po pracy zrobię zakupy. Muszę też wymyślić, gdzie schować resztę pieniędzy, aby matka ich nie znalazła, bo nic z nich wtedy niezostanie.\nSpałam zaledwie dwie godziny, więc jestem nieprzytomna, gdy dzwoni mój budzik. Mam ochotę go wyrzucić, ale nie mogę. Muszę wstać. Od chwili gdy się przebudziłam, cały czas rozmyślałam o tym mężczyźnie z klubu. Chciałabym wiedzieć, jak ma na imię. Kim jest albo chociaż znów na niego spojrzeć. Coś mnie w nim cholernie zaintrygowało. Muszę się dowiedzieć o nim czegoś więcej. Może popytam w klubie, czy wiedzą cokolwiek. Wystarczy mi chociaż, gdy poznam jegoimię.\nSzykuję się i wychodzę, nie zamieniwszy słowa z matką. Pilnie strzegę pieniędzy, które dostałam. Dzwonię do właściciela i umawiam się z nim zagodzinę.\nIdę do baru niedaleko, chcę coś zjeść, ale gdy wchodzę, smród mnie odrzuca. Cóż, to miejsce niewątpliwie serwuje jedzenie, na które stać ludzi na Bronksie. Czyli niezbyt dobre czy zdrowe albo chociaż jadalne. Jednak nie zamierzam kręcić nosem, bo jestem głodna. Biorę coś, co wydaje mi się bezpieczną opcją, czyli zwykłą sałatkę, ona nie powinna mi zaszkodzić. Nad barem wisi neon, który czasy świetności już dawno ma za sobą. Kiedyś zapewne świecił, ale w tej chwili przypomina raczej szyld jakiegoś opuszczonego warsztatu, po prostu straszy. Gdy dostaję zamówienie, szybko zabieram się za jedzenie. Nie czuję się dużo lepiej, ale przynajmniej mój żołądek nie jest pusty. Teraz mogę iść zrobić zakupy i zapłacić za mieszkanie, a później będę myśleć, co zrobić z resztą gotówki, która mi zostanie. Część na pewno postaram się odłożyć na czarnągodzinę.\nRobię zakupy spożywcze, kupuję wszystko, czego potrzebujemy, a dodatkowo biorę czekoladę. Dawno nie jadłam takiej prawdziwej, a teraz w końcu mogę sobie pozwolić na odrobinę. Gdy pojawia się końcowy rachunek, jestem przerażona, ponad dwieście dolarów! Jednak naprawdę kupiłam tylko to, co potrzebne. Zapomniałam już, jak to jest. Iść do sklepu i nie liczyć każdego centa, czy nawet dolara. Gdy wchodzę do mieszkanka, jestem zmęczona, ale szczęśliwa, bo nareszcie zjem porządny obiad wdomu.\nW środku panuje totalny burdel, nie, to mało powiedziane. Wygląda, jakby przeszło tędy tornado. Wszystko jest powyrzucane z szafek, talerze oraz kubki są pozbijane, moje łóżko pocięte, a na podłodze walają się ubrania. Co tu się to diabła stało? Wyszłam tylko do sklepu i zapłacić czynsz. Na kafelkach w łazience znajduję moją matkę. Jest roztrzęsiona, wygląda, jakby płakała, ma opuchniętą twarz. Patrzę nanią.\n– Co tu się stało? – pytam, podnosząc ręczniki i zbierając kawałki szkła. Kurwa, co tu mogło się wydarzyć pod mojąnieobecność?\nPatrzy na mnie, ale nie potrafi spojrzeć mi w oczy. Zagryza wargę, ale dalej milczy. Ponawiam pytanie i potrząsamnią.\n– Potrzebowałam działkę, a nie miałam pieniędzy, żeby spłacić poprzednią… – szlocha.\nKurwa, co? Ona znowu bierze narkotyki? Obiecała przecież, że już nie będzie tego robić. Miała skończyć z tym gównem, a ona pokazała im, gdzie mieszkamy? Wiedziałam, że jest głupia, ale nie spodziewałam się, że aż tak. Najchętniej wysłałabym ją na odwyk, ale to kosztuje, a w tej chwili po prostu nie dam rady. Mam nadzieję, że za jakiś czas będę mogła tozrobić.\n– Kurwa, mamo! Obiecałaś, że już nie będziesz ćpać, a znowu to zrobiłaś! Nie może tak być, że ja wypruwam sobie żyły, pracując na dwa etaty, a ty siedzisz i nic nie robisz! Nie dokładasz się do niczego, tylko jeszcze wydajesz moje pieniądze! Mam dość. Wychodzę do pracy, a ty w tym czasie poszukasz czegoś dla siebie. Jak wrócę, chcę widzieć, że naprawdę się starasz, bo inaczej możesz się pakować. I posprzątaj tenburdel!\nKoniec. Miarka się przebrała. Nie pozwolę, żeby dłużej mnie wykorzystywała. Zaczyna płakać i błagać, ale nagle staję się na to wszystko obojętna, zupełnie jakby otulił mnie gruby płaszcz, przez który nie przedrą się żadne słowa czy gesty. Spłynął na mnie spokój. Matka szarpie mnie, ale odsuwam się. Więcej nie wejdzie mi na głowę. Czuję się dzisiaj inaczej. Nie wiem, czy to jest spowodowane wczorajszymi zdarzeniami, czy po prostu coś we mnie pękło, ale dobrze mi z tą zmianą. Oby trwało to jaknajdłużej.\nZnów nie jem nic w domu, ale nie mam ochoty w tej chwili patrzeć na tę kobietę. W pracy przekąszę coś naszybko.\nDocieram na miejsce sporo przed czasem, ale naprawdę nie chciałam zostać w domu ani chwili. Witam się ze wszystkimi i idę do szatni. Tam zaraz za mną podąża kierowniczka, która domaga się pieniędzy. Typowe. Daję jej obiecaną gotówkę, a ona ma czelność spytać mnie, kiedy kolejny raz to zrobię. Patrzę na nią, jakby wyrosła jej druga głowa. Chyba ją pogięło, nie zamierzam robić tego nigdy więcej. Brzydzę się tym. Co prawda, nie poszłam z nimi do łóżka, alejednak…\n– Słyszałaś? Matthew podobno sprzedaje The Ice – mówi mi Ashley, a ja patrzę na nią przerażona. To nie może być prawda, potrzebuję tej pracy. Mam nadzieję, że to zwyczajna lipa, nic więcej. W innym przypadku będę musiała zacząć szukać czegośpodobnego.\n– Przestań, dopóki on nic na ten temat nie powie, to nie ma sensu rozsiewać plotek – odpowiadam jej, modląc się, aby się okazało, że to tylko takiegadanie.\n– Słyszałam, jak kierowniczka rozmawiała o tym z Bradem. Mówiła, że dostała pismo o zwolnieniu, dodała też, że nas wszystkich pewnie czeka to samo. Skoro ona została zwolniona, to dlaczego my mamy tutaj zostać? – szepcze mojaprzyjaciółka.\n– Witam wszystkich. Klub dzisiaj zamknięty, a ja zapraszam was na rozmowę. – Wchodzi Matthew, tym samym potwierdzając pogłoski. Na pewno o tochodzi.\nKrótko i konkretnie, tak jak zawsze. Wszyscy w podłych nastrojach siadamy przy stolikach, czekając na rozwój wydarzeń. Każdy ma na twarzy wypisane pytanie: „co dalej z namibędzie?”.\n– A więc, bez zbędnego przeciągania, zapewne już rozeszły się plotki, że sprzedaję The Ice. Tak, klub został sprzedany, a nowy właściciel jest tutaj. Z tego, co wiem, to nie planuje dużych zmian kadrowych, więc możecie czuć się bezpiecznie. Będę świetnie wspominał czas spędzony z wami, ale pora na nowe wyzwania i nowe doświadczenia. Życzę wam wszystkim jaknajlepiej.\nPo jego słowach następuje ogromna fala przytuleń, uścisków i pożegnań. Nie lubię tego, powinnam być na niego zła, że nas zostawia, ale cieszę się jego szczęściem. Życzę mu, aby wszystkie plany zrealizował jaknajszybciej.\nZjawia się nowy szef. A niech mnie diabli wezmą. To jest mężczyzna z wczoraj, ten sam, który odwoził mnie do domu. Kurwa, ja to mam naprawdę szczęście w życiu! Czyli już wiem, że mogę się żegnać ze swojąpracą.\nPatrzę na niego. Dzisiaj wydaje mi się jeszcze bardziej tajemniczy, zimny, nieprzystępny, a tym samym jeszcze bardziej pociągający. Modlę się, aby mnie nie rozpoznał, lecz spojrzenie, jakie rzuca, utwierdza mnie w przekonaniu, że doskonale zdaje sobie sprawę z tego, kim jestem. Cudownie.\n– Dzień dobry wszystkim. Nazywam się Dante Soprano, a to jest od dzisiaj mój lokal. Wracajcie do pracy. A panią, panno Olson, zapraszam do gabinetu – mówi, odchodząc i znikając wpomieszczeniu.\nJasny gwint! To naprawdę jest ten sam Dante ze szkoły. Przeczucie mnie nie zawiodło. Jednak co z tego, skoro zaraz zapewne wylecę stąd z hukiem? Wchodzę do gabinetu pełnaobaw.\n– Chciał mnie pan widzieć? – głupio pytam, chociaż to przecież jest oczywiste. Mam ochotę walnąć się w twarz. Pewnie, że chciał mnie widzieć, inaczej nie zostałabymwezwana.\n– Siadaj – rozkazuje, a ja w pośpiechu wykonuję polecenie. Boję się tego, co może za chwilę nastąpić. Milczę i czekam, aż mężczyzna się odezwie. – Chciałbym ustalić pewne zasady, bo nie wiem, jakie panowały tu wcześniej. Przede wszystkim to, co wydarzyło się wczoraj, musi zostać między nami. Jeśli kiedykolwiek dowiem się, że puściłaś parę z ust, będziesz skończona. Osobiście tego dopilnuję. Druga sprawa. Nasz personel ma być profesjonalny, więc żeby mi to był ostatni raz, gdy kelnerka tańczyła dla kogoś za pieniądze – poucza mnie, a ja spuszczam głowę, jest mi wstyd. – Jeśli to się powtórzy, to możesz zapomnieć o pracy tutaj. Rozumiemysię?\nKiwam głową. Nie musi się martwić, nie zamierzam znowu tego robić, już i tak czuję się wystarczająco upokorzona. Chcę stąd wyjść, bo ta sytuacja jest niesamowicie niezręczna. Jednak czekam na jego decyzję, nie będę prosić o pozwolenie na odejście niczym uczniak. Nie mogę pozwolić, żeby wiedział, jak bardzo się goboję.\n– Możesz odejść. To wszystko – mówichłodno.\nPrzez resztę dnia siedzę jak na szpilkach, pod ciągłą obserwacją nowego szefa. O co mu chodzi? Czego chce? Szuka pretekstu, aby mnie zwolnić? Ręce mi się trzęsą za każdym razem, gdy widzę jego wzrok skupiony na mojej osobie. Czuję się naprawdę dziwnie. Jest przystojny, ale to by było na tyle, jeśli chodzi o zalety. Traktuje nas ostro, chłodno i zupełnie tak, jakbyśmy się do niczego nie nadawali. Łapię zirytowany wzrok Ash za każdym razem, gdy coś do niej mówi. Musi powstrzymywać się, żeby nie przewrócić oczami, widzę to po jej minie. Dobrze, że umie nad sobą w miarę zapanować, bo inaczej pewnie byłaby kolejnarozmowa.\nZostaję na drugą zmianę, bo jest potrzebne zastępstwo, a mnie to na rękę, większa wypłata się przyda. Jestem już cholernie zmęczona, ale odczuwam ulgę, gdyż jutro mam wolne. Tak zarządza pan Soprano. Z jednej strony chciałabym jeszcze jutro tu przyjść, ale z drugiej, kiedyś też muszęwypocząć.\nCzas mija nieubłaganie, zbliża się porazamknięcia.\nZostałam tylko ja i Dante. Wszyscy inni rozeszli się już do domów, a ktoś musi pokazać temu bufonowi, jakie mamy procedury na zamknięcie, niestety, wypadło namnie.\nChociaż w zasadzie i tak nie mam nic więcej doroboty.\n– Możesz poświęcić mi jeszcze minutę, czy już chcesz iść do domu? – pyta. Nie przypominam sobie, żebyśmy przeszli na „ty”, ale jest w końcu szefem, więc chyba jemu wolno. Dobrze, że chociaż spytał, ale w jego ustach to i tak brzmiało jak rozkaz, a nie zwykłepytanie.\n– Oczywiście – odpieram, bo co innego niby mampowiedzieć.\n– Świetnie, zatemchodźmy.\nPonownie znajdujemy się w jego gabinecie, tym razem atmosfera jest jakaś inna albo to sobie wyobraziłam, albo patrzy na mnie zupełnie inaczej niżwcześniej.\nSpoglądam na niego; dlaczego musi być takiprzystojny?\n– Jak wiesz, klub potrzebuje menadżera, widziałem cię dzisiaj w akcji, obserwowałem wszystko i uważam, że nadajesz się na to stanowisko – informuje mnie, a ja otwieram szerokooczy.\n– To naprawdę świetna propozycja, ale, niestety, nie mogę jej przyjąć – z bólem serca muszę muodmówić.\n– Dlaczego? Przecież sama powiedziałaś, że to świetnapropozycja.\n– Tak, ale mam też drugą pracę, której nie mogę rzucić – wyjaśniammu.\n– Rozumiesz jednak, że jeśli objęłabyś stanowisko menadżera, to twoja wypłata znacznie by się zwiększyła, prawda? Nie zarabiałabyś kokosów, ale nie musiałabyś tańczyć, żeby zarobić – mówi, a na końcu posyła mi karcącespojrzenie.\nChciałabym, naprawdę chciałabym rzucić pracę u tego dupka, który w ogóle nie szanuje ludzi, myśli, że może mnie obmacywać bez żadnych konsekwencji, ale potrzebuję tej pracy. Dzięki niej może będę miała szansę na jakikolwiek awans w przyszłości. Jeśli wytrzymam z tą świnią jeszcze trochę. Kręcę głową, proszę o czas do zastanowienia, bo naprawdę mam o czym myśleć. Perspektywa bycia menadżerem The Ice jest bardzo kusząca, ale nie wiem, czy podołałabym takiemu zadaniu. Nie mam w końcu żadnego wykształcenia poza liceum, ale to nie jest nic nadzwyczajnego, a jednak do zarządzania są już potrzebne specjalne kwalifikacje, bez nich mogłabym jeszcze coś zawalić. Nie, to zdecydowanie zbyt duża odpowiedzialność jak dla mnie. Jednak Soprano przekonuje mnie cały czas, abym chociaż przemyślała porządnie tę propozycję, w końcu odpuszczam, ale i tak nie zmienię zdania. Dobrze, że nie musi o tym na raziewiedzieć.\nZaskakuje mnie jego pytanie, czy odwieźć mnie do domu, ale nie zamierzam się z nim sprzeczać. Jeśli chce, to nie odmówię. Przynajmniej to będę miała z głowy. Zapewne nasza podróż będzie wyglądać tak jak ostatnio, czyli milcząco. Nie przeszkadza mi to jednak, bo nie jestem w nastroju dorozmowy.\n– Dlaczego mieszkasz naBronksie?\nSzokuje mnie pytanie, które zadaje. Przez chwilę nie wiem, czy mu odpowiedzieć, czy raczej spróbować zabić gowzrokiem.\n– Bo nie stać mnie na inne mieszkanie – odpowiadam jadowicie. Nie wszyscy mają kupę forsy jakon.\n– Jak to cię nie stać? Pracujesz na dwa etaty, a mówisz mi, że nie stać cię na mieszkanie w lepszej dzielnicy? – pyta zaskoczony, czym bardzo mniedenerwuje.\n– Cóż, nie każdy żyje w wielkiej bańce pieniężnej i od małego stać go na wszystko. Następnym razem nie zadawaj głupich pytań – warczę na niegowkurzona.\nWidzę, że się spina, a jego szczęka się zaciska, drżę. Co teraz zrobi? Uderzy mnie? Zabije? A możezgwałci?\n– Pohamuj swój język, nie przypominam sobie, żebym pozwolił ci zwracać się do mnie po imieniu – pouczamnie.\n– To śmieszne, chodziliśmy razem przez rok do jednej szkoły – warczę naniego.\n– Jeszcze raz, jak sięnazywasz?\n– Hayley Olson – odpowiadamszybko.\nPodjeżdżamy pod mój blok, chcę jak najszybciej wysiąść, ale mnie powstrzymuje. Spogląda mi w oczy, mówiąc, abym jeszcze została. Prycham pod nosem, lecz robię, co każe, w końcu jest moim szefem. Siedzimy cicho jeszcze przez chwilę, a ja już mam dość tego milczenia i pytam wkońcu.\n– Co było tak ważne, że kazałeś mizostać?\nOn jednak wciąż się we mnie wpatruje. Kiedy zaczynam myśleć, że niczego się nie dowiem, mężczyzna mnie zaskakuje. Całuje mnie. Zaskoczona tą bliskością, odpycham go od siebie, szybko wyskakuję z auta i wbiegam na klatkę. Pędzę po schodach, a w mieszkaniu zamykam drzwi na klucz i opieram się o nie. Nie miałam czasu, żeby się rozejrzeć, ale coś mi tu nie pasuje, czuję, że coś jest nietak.\n– Mamo? – wołam.\nNie odpowiada, normalnie chociaż wydałaby z siebie jakieś mruknięcie, nawet gdyby spała, a teraz jest cicho. Odwracam głowę w stronę łazienki izamieram.\nMężczyzna stoi naprzeciwko i mierzy z broni, prosto we mnie. KURWA. Stoję nieruchomo, czekam na jego reakcję, ale on robi dokładnie to, co ja. Obydwoje czekamy na swoje potknięcia. Chcę spytać, kim jest, ale oczywiście moje pytanie pozostanie bez odpowiedzi, więc odpuszczam sobie. Patrzę się na niego. Czego on chce? Pewnie przyszedł popieniądze.\n– Zapomniałaś języka w gębie? – rechocze, a mnie wcale nie jest dośmiechu.\n– Czego chcesz? – pytam beznamiętnie, chociaż wewnątrz cała drżę. Nie mogę okazaćsłabości.\nPodchodzi bliżej, przykłada mi broń do skroni, coraz bardziej się boję, ale staram się tego nie okazywać, nie może zobaczyć mojegostrachu.\n– Przyszedłem po kasę, którą wisi nam twoja matka. Czas na spłatę minął jużdawno.\n– Dwadzieścia tysięcy. – Uśmiecha siędrapieżnie.\n– Ile?! – wybucham. Czy moją matkę pojebało? Po co ona pożyczyła tyle pieniędzy? – Mamo? – Odwracam się w jejstronę.\n– Widzisz, twoja matula nabrała od nas towaru na dziesięć kafli, a reszta to odsetki, które się za nią ciągną już jakiś czas. Jak widzę, nic ci niepowiedziała.\nZwieszam głowę, kolejne rozczarowanie, a naprawdę zaczęłam myśleć, że powoli wychodzi na prostą. Chciałabym wierzyć, że pójdzie do pracy, że stanie się normalną matką, ale nie, już chyba na zawsze pozostanie ćpunką, na którą totalnie nie mogę liczyć. Może jednak przyjmę tę propozycję od Dantego? Może dzięki temu, będę w stanie wysłać ją na odwyk. Powinnam się zgodzić. Może w dalszym ciągu uda mi się pogodzić dwie prace, a zawsze będę miała o wiele więcej gotówki, może wtedy będę w stanie wysłać ją na porządną terapię. To by nam wszystkim ułatwiło życie, a zwłaszczamnie.\n– Nie mam takich pieniędzy – odpowiadam z żalem. To znaczy, może i miałabym taką kasę, ale znów musiałabym zatańczyć, a więcej tego nie zrobię. Wszystko, co mam w tej chwili, odłożyłam na czarną godzinę, a wyjdzie na to, że znów wydam oszczędności na matkę. Naprawdę nienawidzę swojegożycia.\n– W takim razie musimy dojść do porozumienia inaczej – mówi, obrzucając moje ciało pełnym pożądaniaspojrzeniem.\nCała się spinam. O nie, tylko nie to. Błagam, wszystko, ale nie to. Nie pójdę z nim do łóżka, aby spłacić długi mojej matki. Próbuję się od niego odsunąć, ale uniemożliwia mito.\n– Przestań! – krzyczę z nadzieją, że uda mi się z tego całowyjść.\n– Nic z tego. Albo kasa, albo będę cię pieprzyć.\n– Dobra, zdobędę pieniądze – łkam, gdy jego dłoń przez ubranie dotyka moich piersi. Udaje, że się zastanawia, po czym uśmiecha się drapieżnie. Cholera, to nie wróży nic dobrego. Boję się. Chwyta mnie za włosy i wyciąga siłą z mieszkania. Słyszę krzyk mojej matki, niech się nie waży płakać, bo to wszystko, kurwa, przez nią. Zniszczyła mi życie i dalej to robi. Ciekawe, czy chociaż zaczęła szukać pracy, jak jej kazałam. Pewnie nie. Takie myśli zaprzątają mnie, gdy zbliżamy się do wyjścia z budynku. Co zamierza ze mną zrobić? Czy tak właśnie zakończy się mojeżycie?\n– Puść ją! – Słyszę jakiś głos gdzieś zoddali.\nCo tu robi Dante? Już dawno przecież powinien odjechać. No nie, teraz gdy zobaczy, w jakim patologicznym środowisku żyję, mogę zapomnieć o awansie, no i zapewne stracę przez to pracę. W końcu nie może narażać klubu i ryzykować, że ktoś się dowie, jakie osoby tam zatrudnia. Po jaką cholerę on dalej tu tkwi? Zaraz, dlaczego w chwili zagrożenia życia, martwię się tym, że stracę pracę? To nie powinien być mój priorytet, źle to o mnie świadczy, ale nic nie poradzę na to, że właśnie tym się najbardziejmartwię.\n– A ty kim niby jesteś? Spierdalaj – wrzeszczy mężczyzna i celuje w niego zbroni.\nBłagam, żeby go nie postrzelił. Niech to wszystko szybko się zakończy. Niech palnie mi w łeb i będzie problem z głowy, a przynajmniej dla mnie. Zakończą się moje wieczne męki i nieludzka harówka. W końcuodpocznę.\n– To ty stąd spierdalaj. Ona jest pod moją ochroną. Spadaj do swoich ziomków i powiedz wszystkim, że te dwie są nietykalne, są pod ochroną Soprano. Zrozumiano? – mówi do niego lodowatym tonem, a mnie przechodzą ciarki. Przeraża mnie, gdy trzyma pistolet wycelowany prosto w mojegooprawcę.\n– Jasne, bo ktoś uwierzy, że ta ćpunka i kurwa są pod ochroną Soprano – drwi sobie tamten. – Soprano nie chciałby nawet na nie splunąć. Odstrzelę im łeb, a późniejtobie.\n– Trzeba znać własnegoszefa.\nZamieram, tamten celuje w Dantego i pociąga za spust, a mój szef cudem unika pocisku. Oczami wyobraźni już widziałam, jak kula przeszywa jego serce. Wzbiera we mnie szloch; nie byłby zagrożony, gdyby nie ja i moje popieprzone życie. To wszystko przeze mnie. Dlaczego ludziom w moim otoczeniu zawsze musi dziać się krzywda? Czy ja jestem przyczyną zła na całym świecie? Czy zła passa wszystkich ludzi skumulowała się we mnie? Nie wiem, dlaczego nie może mnie spotkać nic dobrego. Pada kolejny strzał, a ja się kulę. Oczy mam cały czas zamknięte, chcę, żeby to już sięskończyło.\nPrzywykłam do strzałów, bo na Bronksie są one codziennością. Tutaj nawet dzieci biegają ze spluwami. To jest przerażające, ale jednocześnie – jest, jak jest i nikt tego nie zmieni. Jednak nigdy dotąd nie słyszałam wystrzału z tak bliska. Jest to większy huk, niż przypuszczałam i bardziej przerażający. Czuję coś ciepłego spływającego mi na kark. Głośno krzyczę. To krew, spływa na mnie krew mężczyzny. Zabił go. On go zabił. Jest martwy przeze mnie. Kolejne nieszczęście, którego jestem przyczyną. Dalej krzyczę przerażona, widząc te oczy bezżycia.\n– Hej, hej. Uspokój się. Patrz na mnie! – Dante próbuje mnie uspokoić, ale na nic jegowysiłki.\nCały czas krzyczę i szlocham przerażona, a moja matka? Ona tylko stoi i wpatruje się pustym wzrokiem w trupa. Jakby jej to nie ruszało. Znam ten stan, potrzebuje kolejnej działki. Zaraz na nowo zacznie się jazda. Kurwa.\n– Hayley, wróć do mnie. – Słyszę głos Dantego, ale nie zwracam na niegouwagi.\nJestem odizolowana od tego wszystkiego, jestem w dobrym miejscu, gdzie nikt nie może mnie skrzywdzić, nie ma tu bólu ani cierpienia. Nie ma nic. Tylko ja i moja bańka szczęścia. Niech tak pozostanie już nazawsze.\n– Do chuja, Hayley wróć tu. – Potrząsa mnągwałtownie.\nOtwieram szerzej oczy. Rozglądam się dookoła. O nie, rzeczywistość.\nWróciłam do tego brudnego, smutnego i pełnego przemocy świata. Zamykam oczy, próbuję znów przenieść się w moje szczęśliwe miejsce, ale nic z tego, nie mogę. Już mi się to nie uda. W oczach stają mi łzy, gdy sobie to uświadamiam. Nie chcę tubyć.\n– Już w porządku, jesteś bezpieczna. Nie skrzywdzi cię, nie żyje. – Przytula mnie dosiebie.\nZaciągam się jego zapachem, trochę się odprężam w jego ramionach, ale niewiele to zmienia. Dalej jestem jednym wielkim, trzęsącym się kłębkiem nerwów. Przecież on teraz może zostać aresztowany za zabójstwo. Zabójstwo! Zabił człowieka z zimną krwią i nawet się niespocił.\n– Chodź, musimy cię umyć z tej krwi – mówi do mnie delikatnie jak do dziecka. Chociaż w tej chwili jestem w takim stanie, że pewnie uważa to za konieczność. – Pani niech wraca na górę – zwraca się chłodno do mojej matki, a ton jego głosu nie pozwala na jakąkolwiekdyskusję.\nRazem wsiadamy do jego auta, kładzie mnie na tylnej kanapie, a sam zajmuje miejsce kierowcy. Pędzi przez ulice Nowego Jorku, tak szybko oczywiście, na ile pozwala ruch. To miasto nigdy nie śpi i są tutaj wiecznie korki. Dźwięk aglomeracji i samochodów trochę mnie uspokaja izasypiam.\nŚnię, że jestem kimś innym. Nie ma tutaj mojej matki ćpunki, żadnych dilerów chcących odzyskać swoje pieniądze. Ja mam dom, stabilną, dobrze płatną pracę, męża, który mnie kocha. Jestem szczęśliwa, mam wszystko, o czym zawszemarzyłam.\nSzkoda, że to tylko sen i nic więcej. To jest coś, co nigdy nie wydarzy się w prawdziwymżyciu.\n– Obudź się. – Dociera do mnie łagodny głosszefa.\nOtwieram oczy, w pierwszej chwili jestem zdezorientowana, bo nie bardzo wiem, co siędzieje.\n– Gdzie jesteśmy? – pytamzaspana.\n– U mnie w domu – wyjaśniaspokojnie.\nJestem w szoku, nie spodziewałam się, że przywiezie mnie do siebie. Jestem tak słaba, że nie mam siły wstać, mężczyzna ciężko wzdycha, po czym wyciąga mnie z auta i bierze w ramiona. Kręcę się, nie podoba mi się to, ale jednocześnie po raz pierwszy od dawna czuję się bezpiecznie. Może to dziwne, że czuję się tak przy kimś obcym, ale tak jest. Chyba właśnie dlatego, że jest nieznajomym, czuję się spokojna. Do tej pory wszyscy z rodziny mnie zawodzili, a on mnie ratuje. Przynajmniej na razie, za chwilę pewnie też okaże się jak moi bliscy i po prostuzniknie.\nZnajdujemy się w ogromnym apartamencie, który jest zimny, dosłownie i w przenośni. Chłodno tu, bo wystrój jest bezosobowy. Nie dostrzegam żadnych zdjęć rodzinnych, niczego.\n– Położę cię na chwilę na kanapie i pójdę przygotować ci kąpiel, musimy zmyć z ciebie krew – odzywa się najdelikatniej, jak tylko potrafi iznika.\nNo tak, jestem cała we krwi. Znów przychodzi fala paniki. ON. ZABIŁ. CZŁOWIEKA! Moja podświadomość krzyczy na cały głos, zaczynam szybciej oddychać, a z moich oczu ciekną łzy. Dlaczego to wszystko mniespotyka?\n– No już, chodź. – Wraca po paru minutach, znów bierze mnie w ramiona, trochę się odprężam, ale niewiele. – Musisz się rozebrać – zauważa, gdy stawia mnie przy samejwannie.\nTrzęsącymi się dłońmi zaczynam zdejmować ubranie, nie zważam na to, że on bacznie mnie obserwuje. Skupiam się teraz wyłącznie na tym, żeby zmyć z siebie krew. Robi mi się niedobrze, bo cały czas czuję jej smród. Nie mogę odpiąć guzików w koszuli, zbyt się denerwuję. Dante to zauważa i z niemałym niezadowoleniem pomaga mi. Normalnie bym się odsunęła, ale w


Przemyśl: kradzież relikwii św. Ojca Pio / Aktualności\nPrzemyśl: kradzież relikwii św. Ojca Pio\n11.12.2015 18:40, aktualizacja 11.12.2015 18:51\nZOBACZ WIĘCEJ Niezwykłe nagranie świętego ojca Pio [WIDEO] Prorodzinna inicjatywa obywatelska w KE Relikwie bł. Fra Angelico w kościele dominikanów Gniezno: modlitwa przy relikwiach św. o. Pio Bernard-Henri Lévy: od papieża bije wielka świętość Kolejne niepokojące wypowiedzi ks. Międlara Peru: bp Jeż odwiedził tarnowskich misjonarzy\nZ kaplicy szpitala wojewódzkiego w Przemyślu skradziono relikwiarz z relikwiami św. Ojca Pio. Sprawca wyłamał zamek w gablocie, w której znajdował się cenny przedmiot.\nBrak relikwii zauważył w czwartek kapelan szpitala. O zdarzeniu powiadomił policję. - Funkcjonariusze wykonali oględziny i zabezpieczyli ślady. Trwają czynności, które pozwolą ustalić okoliczności przestępstwa i zatrzymać jego sprawcę - informuje podkomisarz Bogusława Sebastianka, oficer prasowy Komendy Miejskiej Policji w Przemyślu.\n- Wyrażamy ubolewanie z zaistniałej sytuacji. Relikwie dla personelu i pacjentów szpitala oraz dla miejscowych parafian były widocznym znakiem łączności ze św. Ojcem Pio - mówi ks. Bartosz Rajnowski, rzecznik prasowy archidiecezji przemyskiej.\nSkradziony relikwiarz został wykonany przez jednego z parafian. Ma kształt dłoni. Na jednej z nich, w miejscu, gdzie znajdowały się stygmaty jest umieszczona relikwia I stopnia - fragment materiału z zaschniętymi kroplami krwi z dłoni Ojca Pio.\nRelikwie zostały przywiezione w 2009 r. z San Giovani Rotondo, gdzie mieszkał święty stygmatyk. Rok później imię św. Ojca Pio przyjął szpital wojewódzki.\nOjciec Pio jest jednym z najbardziej znanych świętych na świecie. Żył w latach 1887-1968. Należał do zakonu franciszkanów kapucynów. Zasłynął jako spowiednik, utworzył także szpital pod nazwą Dom Ulgi w Cierpieniu.\nTagi: kradzież, przemyśl, relikwie św o pio, św o pio


ZAPALENIE JELITA GRUBEGO OBJAWY - wszystko o zdrowiu\nzapalenie jelit lub chorob� Hirschsprunga (rzadka choroba genetyczna jelit). Rzekomob�oniaste zapalenie jelit mo�e pojawi� si� w czasie przyjmowania chemioterapii , po ci�kim oparzeniu lub zaka�eniu. Objawy i diagnoza W zale�no�ci od przebiegu schorzenia towarzysz�ce mu objawy mog� przybiera� r�ne\nbezobjawowo. Tym, co odr�nia trichurioz� od wi�kszo�ci chor�b paso�ytniczych to, to, �e paso�yt zamiast w jelitach zamieszkuje odbytnice. Bardzo rzadko obserwowany jest w jelicie grubym. Trichurioza - objawy Towarzysz�ce zaka�eniu objawy s� na tyle niespecyficzne, �e bardzo cz�sto kojarzone s� z chorob�\nodmiana choroby Hirschsprunga zajmuje zar�wno cienkie jak i grube jelito (diagnozowana jest g��wnie u dziewczynek). Niekiedy wyr�nia si� tzw. ultrakr�tk� odmian� choroby, w kt�rej zaburzenia dotycz� zaledwie 2-3 centymetrowego odcinka jelita. Objawy Najbardziej charakterystycznym objawem schorzenia jest\nschorzeniami" - m�wi wiceprezes stowarzyszenia. Nieswoiste zapalenie jelita, czyli co? Nieswoiste zapalenie jelita to grupa przewlek�ych, chor�b autoimmunizacyjnych, do kt�rych zaliczamy: wrzodziej�ce zapalenie jelita


Zorganizuj zbiórkę – Fundacja SMA\nStart » Działaj z nami » Zorganizuj zbiórkę\nRÓŻNEGO RODZAJU wydarzenia i imprezy są fantastycznym medium do upowszechniania wiedzy o SMA. Jeżeli chcesz zorganizować wydarzenie, napisz do nas, a postaramy się wesprzeć Twoją akcję administracyjnie, merytorycznie i gadżetami z logo Fundacji.\nZbiórki publiczne są fantastycznym środkiem do budowania świadomości choroby, jak pokazała zbiórka przeprowadzona w 2014 r. pod egidą projektu Mięśnie dla Mięśni.\nOrganizowanie zbiórki publicznej wymaga dużo czasu, zaangażowania oraz zmobilizowania pokaźnej liczby wolontariuszy. Jeżeli chcesz zorganizować publiczną zbiórkę pieniędzy na Fundację, skontaktuj się z nami, aby omówić szczegóły.\nZbiórki na terenie prywatnym\nZbiórki funduszy na terenie prywatnym nie wymagają żadnych zezwoleń poza zgodą właściciela lub zarządcy lokalu/nieruchomości. Zbiórki na terenie szkoły lub urzędu wymagają zgody dyrektora lub kierownika.\nLoterie fantowe są przemiłym sposobem jednoczenia ludzi wobec wspólnego celu. Zorganizowanie loterii wymaga jednak dopełnienia szeregu formalności przez Fundację, toteż osoby chętne prosimy o kontakt z wyprzedzeniem.\nPomysłów mogą być tysiące – jeśli chcesz współdziałać, skontaktuj się z nami!


Zamieszczone przez: Stowarzyszenie SBB 2 grudnia 2020\nW dobie pandemii, życia on-line i pracy zdalnej, większość podejmowanych przez nas zakupów, czy aktywności, odbywa się w Internecie. Internet daje wiele możliwości, ale niesie też wiele zagrożeń. Choć z pozoru wydaje nam się, że bezpiecznie i z dozą ostrożności podchodzimy do wszelkich działań w sieci, to oszustwa i nadużycia ze strony sprzedających i subskrybentów stają się coraz częstszymi zjawiskami. Zagrożenie przestępczością w cyberprzestrzeni znacząco wzrosło w ostatnich latach. Metody i narzędzia są coraz bardziej wyrafinowane.\n„Edukacja finansowa w cyberprzestrzeni” to projekt realizowany przez Stowarzyszenie Stop Bankowemu Bezprawiu, finansowany ze środków Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów. Jest to odpowiedź na potrzebę edukacji społeczeństwa z zakresu ochrony ich praw podczas aktywności i zakupów on-line.\nProjekt skierowany jest do trzech grup konsumentów w Polsce: młodzieży, osób aktywnych zawodowo oraz seniorów. W ramach projektu odbędą się webinary z prawnikami, powstaną video-blogi, artykuły i prezentacje multimedialne na tematy z zakresu ochrony konsumentów on-line tj.:\nPodszywanie się pod zbiórki charytatywne,\nNieautoryzowane transakcje internetowe\nZakupy online, oszustwa wobec kupujących,\nPułapki na subskrybentów,\nOszustwa na platformach społecznościowych.\nPierwszy webinar na temat “Zakupy online, oszustwa wobec kupujących” odbędzie się w dniu 10.12.2020 r., o godz. 20:00 i poprowadzi go r.pr. Dorota Pilarczyk oraz adw. Agata Bicka-Cenzartowicz.\nAdwokaci i radcowie prawni przedstawią zagrożenia czyhające na konsumentów oraz możliwe rozwiązania prawne dot. oszustw dokonanych on-line na konsumentach. Wskażą też instytucje, do których konsumenci mogą zwrócić się o pomoc, albowiem bardzo ważne jest aby być świadomym zagrożeń, a przede wszystkim wiedzieć jak się zabezpieczyć lub jak pomóc w sytuacji kradzieży internetowej.\nWebinary będą transmitowane na Facebook’u , na fan page Bankowebezprawie.pl oraz udostępniane na stronie cyberbezpieczni.bankowebezprawie.pl. W wydarzeniu na Facebook’u będzie dostępny harmonogram webinarów oraz informacje o pojawiających się rezultatach działań Stowarzyszenia i prawników.\nStowarzyszenie stara się aktywnie współpracować z organami ustawodawczymi, w zakresie wzmocnienia pozycji prawnej klientów rynku finansowego. Uczestniczy w pracach Komisji Sejmowych, spotyka się z Prezydentem RP i jego Ministrami. Wspiera działania Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów.


Wytrzymałość na docisk - uprawnienia-budowlane.com\nWytrzymałość na docisk\nWzdłuż włókien wartość wytrzymałości na docisk nie różni się od wartości wytrzymałości na ściskanie również wzdłuż włókien. W normie polskiej dla obydwu tych przypadków została ustalona taka sama wartość dopuszczalnego naprężenia. Natomiast wartość dopuszczalna naprężenia na docisk prostopadły do włókien jest cztery razy mniejsza. Doraźna wytrzymałość próbek jaką wykazywało drewno sosny na ścinanie dla W równego 15% wyniosła 70-90 kg/cm2. Ma ona odmienną wartość dla kierunku promieniowego oraz stycznego. Możemy wyróżnić tu również ścinanie we wrębach, w poprzek, wzdłuż i pod kątem do włókien oraz podczas zginania. Pęknięcia, które powstają na skutek wysychania w sytuacji, gdy są w płaszczyźnie ścinania to bardzo obniżają wartość wytrzymałości na ścinanie.[uprawnienia budowlane konstrukcyjno-budowlane]\nWytrzymałości, które są mierzone na drodze prób nie są przyjmowane w obliczeniach. Przez to, że drewno jest niejednorodne to posiada one stosunkowo duże wartości współczynników bezpieczeństwa. Dopuszczalne naprężenia dla drewna są zawarte w normie PN-64/B-03150. Podczas ustalania ich dla deskowań jakość drewna jest przyjmowana dla konstrukcji tymczasowych oraz kategorii D elementów. Współczynnik zależności naprężeń dopuszczalnych od wilgotności jest równie 1,25. Inna wartość ma miejsce jedynie dla stojaków, gdzie wynosi ona 1 dla rusztowań znajdujących się pod dachem. Dla rusztowań, które stoją na otwartym powietrzu wynosi on 0,85.[uprawnienia budowlane]\nDrewno posiada wystarczającą wytrzymałość, aby przenieść obciążenia występujące podczas kształtowania i twardnienia konstrukcji wykonanych z żelbetu. Drewno ulega jednak łatwo zniszczeniu podczas rozbiórki deskowania. Jest to spowodowane znaczną jego przyczepnością do betonu na skutek głównie nierówności powierzchni drewna tartego. Przyczepność można znacznie zmniejszyć poprzez ostruganie powierzchni, która będzie przylegać do betonu.[egzamin na uprawnienia budowlane] Należy jednak pamiętać, że działanie to nie wyeliminuje przyczepności w całości, ponieważ beton przenika do otwartych podczas procesu piłowania włoskowatych kanalików występujących w drewnie. Aby zlikwidować tą przyczepność deski można powlec smarem. Takie działanie jednak zanieczyszcza beton i może utrudniać proces tynkowania lub malowania powierzchni elementów wykonanych z żelbetu. Lepiej jest więc stosować powłoki wykonywane z wapna lub gliny.\nPodział drewna ze względu na gatunki drzew\nDrewno można podzielić ze względu na gatunki drzew, z których otrzymywane jest ono. Możemy wyróżnić tu sortymenty drewna z drzew iglastych oraz sortymenty drewna z drzew liściastych. Z drewna iglastego w Polsce możemy wyróżnić głównie pochodzące z sosny, modrzewiu, świerku i jodły. Do głównych drzew liściastych wykorzystywanych do produkcji drewna w Polsce zaliczamy dęb, jesion, wiąz, buk, grab, olchę, brzozę, lipę, jawor, osikę, topolę oraz wierzbę.[akty uprawnienia budowlane] Do deskowania najlepiej jest wykorzystywać drewno sosny. Można jednak spotkać się z wykorzystywaniem również świerków i jodeł. Sortymenty z drewna liściastego natomiast wykorzystuje się do wykonywania drobnych elementów takich jak kliny, jarzma czy ścianki.\nDrewno możemy dzielić na różne rodzaje ze względu na kilka kryteriów. Pierwszym z nich jest zastosowanie drewna. Dzieli ono je na drewno użytkowe oraz opałowe. Kolejnym kryterium jest długość drewna i dotyczy ona drewna użytkowego. Dzieli je ona na trzy grupy. Pierwszą z nich są dłużyce.[segregator uprawnienia budowlane] W przypadku iglastych wartościami do nich należącymi się długości dla drzew iglastych 9 metrów i wyżej, a dla liściastych 6 metrów i wyżej. Kolejną grupą są kłody. W przypadku drzew iglastych wynoszą one do 9 metrów, a liściastych do 6. Ostatnią z grup są wyrzynki. Zarówno dla liściastych i iglastych drzew wynoszą one poniżej 2,5 metra. Drewno użytkowe możemy podzielić również ze względu na jego grubość ze względu na średnicę. Wyróżniamy tu drewno o średnicy do 24 centymetrów, 25-34 centymetry, 35-49 centymetrów i 50 centymetrów i więcej. Podział ten jest niezależny od rodzaju drewna oraz jego długości. Średnica mierzona jest w połowie długości drewna bez kory.[uprawnienia budowlane testy]\nPrzykład deskowania Budowa W przykładowym deskowaniu każdy z bloków został podzielony za pomocą szczelin roboczych poziomych na trzy pasy,… (czytaj dalej)


Hotele — Jezioro Titicaca – Puno (i okolice) - Anuluj większość rezerwacji | Hotels.com\nJezioro Titicaca – Puno (i okolice) — hotele\nJezioro Titicaca – Puno (i okolice), PeruKierunek podróży\nJezioro Titicaca – Puno (i okolice) — gdzie się zatrzymać?\nOcena gości9,0.Znakomity57 opinii gości Hotels.com\nJezioro Titicaca – Puno (i okolice) — najpopularniejsze atrakcje\nPuno, Plaza de Armas (Plac Broni)\nJezioro Titicaca – Puno i okolice to miejsce, które warto odwiedzić, szczególnie Puno, Plaza de Armas (Plac Broni) w odległości 0,5 km od centrum.\nStadion Estadio Monumental UANCV\nStadion Estadio Monumental UANCV (San Román) to miejsce oddalone o 39,9 km od centrum, gdzie warto wziąć udział w wydarzeniu.\nJeśli chcesz odpocząć wśród zieleni i kwiatów, Park sosnowy (Jezioro Titicaca – Puno) to miejsce, które warto odwiedzić, w odległości 0,5 km od centrum. Masz ochotę na dłuższy spacer? Wzgórze Huajsapata to świetne miejsce oddalone o kilka minut piechotą, które możesz odwiedzić.\nJeśli marzysz o wygrzewaniu się na plaży, Capachica i okolice to miejsce odpowiednie dla Ciebie, szczególnie Plaża Chifron w odległości 2 km od centrum.\nStadion Enrique Torres Belon\nStadion Enrique Torres Belon (Puno) w centrum to miejsce, które warto odwiedzić.\nPrzystań promu na wyspę Amantaní\nJeśli lubisz przechadzać się i robić zdjęcia nad wodą, Przystań promu na wyspę Amantaní (Ocosuyo) to idealne dla Ciebie miejsce, oddalone o 0,6 km od centrum.\nTransport — Jezioro Titicaca – Puno (i okolice)\nJuliaca (JUL-Międzynarodowy port lotniczy Inca Manco Capac)\nWięcej informacji — Jezioro Titicaca – Puno (i okolice)\nJezioro Titicaca – Puno to idealny cel podróży, jeśli chcesz zdobyć nowe doświadczenia. Jezioro Titicaca – Puno — nocleg w okolicy dopasowany do Twoich potrzeb. Nieważne, czy przyjeżdżasz tylko na jedną noc czy na cały tydzień. Skorzystaj z mapy online na stronie Hotels.com i wyszukaj hotele w pobliżu miejsca takiego jak Jezioro Titicaca – Puno. Jezioro Titicaca – Puno to doskonałe miejsce do zwiedzania. Na naszej mapie możesz zobaczyć okolice wszystkich hoteli i sprawdzić, jakie atrakcje znajdują się w pobliżu. Możesz też sprawdzić wyniki na większym obszarze. Jezioro Titicaca – Puno — świetne oferty hoteli z gwarancją najniższej ceny.\nHotele - Ruiny Inca Uyo, Chucuito\nHotele - Targ główny w Puno, Jezioro Titicaca – Puno (i okolice)\nHotele - Katedra w Chucuito, Chucuito\nHotele - Rezerwat Narodowy jeziora Titicaca, Jezioro Titicaca – Puno (i okolice)\nHotele - Targ Bellavista, Jezioro Titicaca – Puno (i okolice)\nHotele - Punkt widokowy El Condor, Jezioro Titicaca – Puno (i okolice)\nHotele - Katedra w Puno, Mañazo\nHotele - Ruiny Pukara, José Domingo Choquehuanca\nHotele - Sillustani, Atuncolla\nHotele - Universidad Nacional del Altiplano, Jezioro Titicaca – Puno (i okolice)\nHotele przy plaży - Jezioro Titicaca – Puno (i okolice)\nJezioro Titicaca – Puno (i okolice) — Domki wypoczynkowe i obiekty blisko natury\nHotele tanie - Jezioro Titicaca – Puno (i okolice)\nHotele średniej klasy - Jezioro Titicaca – Puno (i okolice)\nJezioro Titicaca – Puno (i okolice), Peru — więcej hoteli\nJezioro Titicaca – Puno (i okolice) — najwyżej oceniane hotele\nJezioro Titicaca – Puno (i okolice) — ostatnio dodane hotele\nJezioro Titicaca – Puno (i okolice) — inne hotele\nJezioro Titicaca – Puno (i okolice) — miasta w pobliżu\nHotele - Hacienda Secsecane\nHotele - Collpaculco\nHotele - Quilicane\nHotele - Atuncolla\nHotele - Platería\nHotele - Negrone\nHotele - Vilque\nHotele - Tiquillaca\nHotele - Mañazo\nHotele - Cabana\nJezioro Titicaca – Puno (i okolice) — zobacz więcej hoteli