Na co dzień :) - Katsuumi\nKatsuumi 184 Comments Edit\nKlaudia 10 grudnia 2011 09:33\nJak wchodzę to od razu klikam..:)\nJA też niestety nie posiadam oryginalnych emu ale uważam że takie też są bardzo cieplutkie:)\nberry 10 grudnia 2011 09:37\nślicznie wyglądasz, sweterek boski!\nIlonciaaa880 10 grudnia 2011 09:38\ncudowny sweterek i emu :))\nxoxo 10 grudnia 2011 09:41\nWygadana 10 grudnia 2011 09:46\nzoila 10 grudnia 2011 09:46\nPiękna stylizacja, szarości są czymś, co tygryski bardzo lubią :). Ślinię się do sweterka :)\nby.aless 10 grudnia 2011 09:49\nlacquer-maniacs 10 grudnia 2011 09:50\nSiedzenie cały dzień w domu to też nie dla mnie :P\nStylizacja b. mi się podoba - zwłaszcza sweterek i te ocieplane legginsy. To znaczy, że one grzeją?:D\nWczoraj tez przegapiłam skoki;/ Mam nadzieję, że już dziś uda mi się je obejrzeć. :)\nUnknown 10 grudnia 2011 09:53\nnie przepadam za emu, ale sweterek jest super:D\nnobody 10 grudnia 2011 09:54\nfajny sweterek ! :D\nUnknown 10 grudnia 2011 09:59\nERROR 404 10 grudnia 2011 10:00\nWarto jeść dużo cytrusów oraz pić świeżo wyciśnięte soki. Problem polega na tym, że zdrowe warzywa i owoce oraz inne produkty spożywncze są dostępne tylko w sklepach z certyfikatem ekologicznym. Poza nimi dobrym dostawcą zdrowej żywności są mali rolnicy, najlepiej tacy, któych znamy.\nW zwykłych sklepach warzywa i owoce pochodza ze zwyczajnych upraw. Wszystko jest tam nastawiona na tzw. "masówkę", czyli dużo chemii, dużo konserwantów ilub GMO (żywnosc Genetycznie Modyfikowana). Niestety ale chemia w jedzeniu jest przyczyną wszystkich chorób cywilizacyjnych. Jeśli ktoś cierpi na trądzik, nadwagę, bezsenność, nadpobudliwość itp. to prawdopodobnie przyczyną tych dolegliwości jest jedzenie i picie. W takiej sytuacji wizyta u lekarza i zazywanie lekó nic nie da. Trzeba zwalczyć przyczynę dolegliwości, zmienić dietę oraz styl życia.\nNiedawno w książce Edwarda Kajdańskiego pt.: Medycyna chińska, przeczytałem, że w 80% kazdy człowiek jest odpowiedzialny za swoje zdrowie. Za 40% chorób jest odpowiedzialne niewłąściwe odżywianie, za kolejne 40% niewłąściwy styl życia, za 10% wady genetyczne i kolejne 10% przypada na zanieczyszczenia środowiska.\nZapraszam wszystkich na mój blog o zdrowiu :)\nBerni 10 grudnia 2011 10:03\nDame 10 grudnia 2011 10:06\nsłodki sweterek :)!\nszaroscgwiazd 10 grudnia 2011 10:18\nteż lubię takie zestawy na co dzień ;d boski sweterek ;)\nsaharu 10 grudnia 2011 10:20\nrelax to podstawa ja się bede relaksowac dopiero 17 bo bede miala wymarzony wolny dzień\nLissa 10 grudnia 2011 10:21\nładny sweterek :) Nie używałam tych produktów z Dove :)\nNa Krawędzi 10 grudnia 2011 10:21\nanimru-produktywni 10 grudnia 2011 10:25\nklikam na deezee:) i bardzo bym Cię prosiła gdybyś również mogła co jakiś czas kliknąć w reklamy na moim blogu... takie reklamy ułatwiają życie ;) jeśli chodzi o dove repair therapy, to kupiłam odżywkę ale nie używam :( nic kompletnie nie daje na moich włosach. dostałam od teściowej która jest kosmetyczką szampon i odżywkę z firmy forever... czad! jeszcze nigdy ale to nigdy nie miałam takich włosów po wysuszeniu. ale wszystko tej firmy jest przerażająco drogie... przynajmniej dla mnie.\np.s. sweterek jest prześliczny... skąd masz:x\nbyjean 10 grudnia 2011 10:25\ncholernie podoba mi się ten sweterek!\nPatt 10 grudnia 2011 10:33\nPrzesliczny sweterek :) Ogólnie udana stylizacja. Pozdrawaim :D\nbe my must have 10 grudnia 2011 10:37\njakie tam wolne :/ ja jestem cały weekend w pracy :/ za tydzień mam urodziny więc potrzebne mi 3 dni wolnego, zeby wszystko przygotować. pewnie po świętach wezmę trochę wolnego żeby w końcu sie pouczyć :/\nza to udało mi sie kupić już prawie wszystkie prezenty świąteczne :)\nMisiaa18188 10 grudnia 2011 10:37\nAleee fajnie się ubierasz !! : ))\nKarmi 10 grudnia 2011 10:39\nMogłabyś dać mi e-mail do risingtaste?\nKlaudia Bytom 10 grudnia 2011 10:40\nużywałam tego szamponu i był całkiem dobry :))\nAnia. 10 grudnia 2011 10:45\nja też odpoczywam po strasznym tygodniu;) dopiero wstałam;)\nale w ten weekend też mam co robić;/\nInopportune 10 grudnia 2011 10:58\nsweterek jest cudowny ;d\nniebieskooka 10 grudnia 2011 10:59\nKathy 10 grudnia 2011 11:09\nahh . sweterek jest śliczny :)\nu mnie akurat słońce świeci jak w lecie .:)\n... 10 grudnia 2011 11:26\npani alekszandra 10 grudnia 2011 11:28\nRzeczywiście, trudny tydzień. A podobny sweterek ja gdzieś widziałam... tylko sobie nie mogę przypomnieć gdzie. Jakiś sklep typu Cropp.\nMallene 10 grudnia 2011 11:37\nTen zestaw musi być bardzo cieplutki :)\ng0mez_SM 10 grudnia 2011 11:38\nill. 10 grudnia 2011 11:45\nstrasznie spodobał mi się Twój sweterek :) ;*\nJadziulQa 10 grudnia 2011 12:11\nświetny ten seterek. i apaszka ;)\na emu też mam (też nieoryginalne) za 30 zł. ale ciepłe są więc na suchą zimę w sam raz ;>\nanikowa101 10 grudnia 2011 12:13\nNajbardziej podoba mi się ten sweterek :) Lubię takie w chłodne dni.\nJaKa 10 grudnia 2011 12:23\nTo odpoczynku życzę, miłej soboty:) Pozdrawiam\nEwelina 10 grudnia 2011 12:40\na ja nawet nie wiem kto wygrał te wybory miss... też chciałabym nowy aparat ;)\nenik 10 grudnia 2011 12:57\ntak, tak, tak GD dzisiaj i ja już się nie mogę doczekać:D ciekawe czy tym razem się ktoś pobije haha:d nie no żart. a strój fajny, i apaszka czy to szal bardzo fajny bo uwielbiam takie kolory:) Pozdrawiam:)\nKarolina 10 grudnia 2011 12:58\nmaggie 10 grudnia 2011 12:59\nrainbowside 10 grudnia 2011 12:59\nMam nadzieję, że kolokwia dobrze Ci poszły. :) Miłego odpoczynku!\nNatallie 10 grudnia 2011 13:00\nBardzo ładny outfit. Ślicznie wszystko ze sobą połączyłaś. Najbardziej mi się spodobał mi się sweterek. :)\nLipiec 10 grudnia 2011 13:01\nWow, takie buty w sh? Fajnie ci się trafiło. Miły outfit;)\nK 10 grudnia 2011 13:01\nnope 10 grudnia 2011 13:06\nJagoda B. 10 grudnia 2011 13:20\nmusze przetestować te produkty ;)\nod wrzesnia 1 liceum :)\nAnonimowy 10 grudnia 2011 13:26\nEwu 10 grudnia 2011 13:27\nświetne te buciki! :)\nNie lubię produktów Dove za zapach.. Pozdrawiam ;*\nNatalia 10 grudnia 2011 13:32\nAnonimowy 10 grudnia 2011 14:02\nWera 10 grudnia 2011 14:02\ndove kiedys kupowałam nałogowo, ale czas bylo na zmiany i uzywam Pantene, a tej nowej serii jeszcze nie mialam to sie nie wypowiem\nKlaaudyna 10 grudnia 2011 14:09\nŁadny sweterek zapraszam do mnie :)\nkleonika 10 grudnia 2011 14:16\nAnonimowy 10 grudnia 2011 14:21\nAnonimowy 10 grudnia 2011 14:44\ndzięki wielkie za odwiedzenie mojego bloga, to dla mnie zaszczyt :) Pozdrawiam i czekam na więcej stylizajcji!!\nswagga. 10 grudnia 2011 15:01\nJa używam tej serii dove i jestem zachwycona! Mam farbowane włosy, są dość długie i niestety zniszczone, nic nie działa na nie tak dobrze jak ta seria ;) także zdecydowanie polecam!\ni love your bow sweater\nVictoria 10 grudnia 2011 15:14\nśliczny sweterek oraz eskimoski:) podoba mi się blog:) zapraszam do mnie, obserwujemy?;>\nSharda 10 grudnia 2011 15:23\nYour sweather looks soooo cute; love it!!!\nAnonimowy 10 grudnia 2011 15:25\ncudowny sweterek! ^^\nzachęcam do wzięcia udziału w rozdaniu! ;)\nEgocentryczna 10 grudnia 2011 15:30\nNiestety, mnie te dove nie przypadły do gustu, może dlatego, że mam wyjątkowo wymagające włosy, bo długie. Niestety, muszę zaopatrywać w kosmetyki do wlosow na internecie i troche w sklepach stacjonarnych.\nJa tez mam emu, tyle ze oryginalne, kupilam 5 lat temu, do dzisiaj wygladaja idealnie i wcale nie widac jakiegos wyeksplatowania. :)\nzrobilam Ci kilk, w bannery :) Jezeli wpadniesz na moj blog, tez chetnie przygarne klik, trzeba sobie pomagac :)\ngattme 10 grudnia 2011 15:38\nsłodki sweterek :))\nMadlen 10 grudnia 2011 15:43\nZapomniałam o Gran Derbi! Dobrze, że przypomniałaś ;)\nOliwka 10 grudnia 2011 15:47\nŚwietny jest ten sweter :D Bardzo ładnie w nim wyglądasz ;)\nUnknown 10 grudnia 2011 16:31\nfajny motyw kokardek na sweterku ;)\nOla :) 10 grudnia 2011 16:36\nŚwietny sweterek i te legginsy :D\nMoje emu kupione w biedronce za 30 zł wcale nie są fajne xd Nie są ciepłe ;// Chyba też muszę połazić po sh ;P\nJa używam szamponów z Sayosa i uważam, że są bardzo dobre :))\nPaatrycja 10 grudnia 2011 16:43\nOoo mam identyczne buty :]\nMhm, u mnie teraz i poprawianie i testy :D\ndogaas 10 grudnia 2011 16:56\nBardzo ładny zestaw, typowo na zimę. Sweterek mnie zauroczył :)\nSweet'yy 10 grudnia 2011 17:01\nEmu są przecudowne!\nbunnyisfunny 10 grudnia 2011 17:11\nDziękuje za komentarz(;\nAnonimowy 10 grudnia 2011 17:21\nehhh statystyka ;) póki co udało mi się poprawić jedno kolokwium, w styczniu następne :) a później najgorsze- egzam!! :)\nNaomi 10 grudnia 2011 17:36\nTen sweterek jest śliczny ^^\nlidzia007 10 grudnia 2011 17:45\ncanim 10 grudnia 2011 18:07\nsweterek jest słodki <3\nstylizacja super .!\npodziwiam Cie bo potrafisz super połączyć ubrania i dobrać do tego dodatki\na co do produktów Dove kiedyś cały czas używałam , widzę że muszę zrobić to znowu :)\nenamour 10 grudnia 2011 18:09\nMiluuuusi sweterek. ;)\nU mnie nowa notka. :)\nMaolamia 10 grudnia 2011 18:24\nSweterek wspaniały, a kolor chusty cudowny! ;)\nlukrecja 10 grudnia 2011 18:25\nNie przepadam za butami emu, ale w tej stylizacji wyglądają nawet fajnie ;)\nmademoiselledarja 10 grudnia 2011 18:46\nKasia 10 grudnia 2011 18:49\nprzede wszystkim zachwycił mnie sweterek:)\ni widzę oglądając starsze notki, że masz imponującą kolekcję butów:)\njak to się stało że pierwszy raz trafiam na Twojego bloga?:)\nBuntowniczka 10 grudnia 2011 18:51\nemu są super :)\na co do jakości zdjęć - nie przesadzaj, jest w porządku, zdjęcia są spoko, więc nie trzeba się o to martwić :D\nMonika 10 grudnia 2011 18:59\npoluję na te buty,już nie wiem ile! chyba wybiorę się do jakiegoś second handu w takim razie;)\nCarnation 10 grudnia 2011 19:28\nJaki cudny sweterek! ;)\nIza 10 grudnia 2011 19:33\nbuty z sh? WOW :)\nPeerfectlly 10 grudnia 2011 19:36\nsweterek jest mega ;-) zapraszam!\nsue 10 grudnia 2011 19:48\nGumiJagoda 10 grudnia 2011 20:07\nbadger 10 grudnia 2011 20:13\nfajnie wyglądasz :) ja też ten tydzień miałam dość pracowity, więc weekend poświęcam na odpoczynek, a co! :)\ndontwastethetimee 10 grudnia 2011 20:23\nteż mam `emu` z sh ale za 3 zł :D\npodoba mi się, słodki masz sweterek :))\nAnonimowy 10 grudnia 2011 20:30\nśliczny ten sweterek. Widziałam taki sam w reserved. :)\nSanSzu 10 grudnia 2011 20:49\nOj tak, Gran Derbi, nie mogę się doczekać :D\nCat Girl 10 grudnia 2011 20:55\nNie ma to jak miła Pani SPrzataczka :)\nkleopatre 10 grudnia 2011 21:01\nrosaelle 10 grudnia 2011 21:13\nTo zdecydowanie mój ulubiony outfit na Twoim blogu! :D\nPaulina 10 grudnia 2011 21:21\nMalwina Reszczyńska 10 grudnia 2011 21:28\nfantastyczny sweterek, a tego szamponu sama używam i jestem pod wrażeniem efektów:)\nNikki 10 grudnia 2011 21:35\nbardzo podoba mi się sweterek!\nbuty EMU to chyba najwygodniejsze z możliwych.\nA co do pierniczków, to naprawdę proste. Spróbuj, a mogę zaręczyć, że wyjdą przepyszne ; )\nDomcia 10 grudnia 2011 21:35\nmam takie same buty. <3 ^^\nAnonimowy 10 grudnia 2011 21:38\nMadlen 10 grudnia 2011 21:41\nSilesia Street Look 10 grudnia 2011 23:12\nNa co dzień jak najbardziej :D\nDana Paramita 10 grudnia 2011 23:44\nangela58585858 10 grudnia 2011 23:48\nheh, nie no po prostu często czytają blogi spotykam się z jakimiś problemami właśnie z tym że ktoś się za kohgoś podaje itp., więc dlatego się zdziwiłam, że dodając tak dużo zdjęć ich nie podpisujesz :)\nVarla 11 grudnia 2011 01:00\nJeny w sweterku sie zakochałam, jest genialny. Ślicznie wyszłaś. pozdrawiam Varla\nCharlottka 11 grudnia 2011 01:48\nSweterek jest genialny! Uwielbiam takie oversizowe ubrania<3 Tak zgadzam się że emu sa najwygodniejszymi a przede wszytskim najcieplejszymi butami na zimę!!!\nonesixthreechirp 11 grudnia 2011 03:45\nLike your outfit of the day especially the top! :)\nUnA 11 grudnia 2011 03:54\nI followed you, Pls follow me back.\nWODOODPORNA 11 grudnia 2011 08:27\nzazdroszczę sweterka! ^^ ogółem b.ładny zestaw..:))\nAnnneXx 11 grudnia 2011 08:45\nPearly Girl 11 grudnia 2011 08:51\nJak ślicznie! <3 Boski sweterek, proszę, oddaj mi go! ;p\nAnonimowy 11 grudnia 2011 09:20\nDziękuję, że weszłaś do mnie :)\nU ciebie też jest ślicznie.\nkataszka 11 grudnia 2011 10:20\nfresz 11 grudnia 2011 11:06\njej, strasznie nie lubię tych butów, ale za to sweterek masz piękny :)\nRóżowa Szminka 11 grudnia 2011 11:17\nWasabi 11 grudnia 2011 11:22\nwigga 11 grudnia 2011 11:30\njaki świetny sweter!! o tak teraz jest straszna gorączka z ocenami testami i wszystkim.. ale niedługo święta sylwester odpoczniemy i się wyszalejemy za wszystkie czasy! :D musiałabym wypróbować tą linię Dove :) kupiłaś osobno odzywkę i szampon czy w jakimś zestawie?\nMedo 11 grudnia 2011 11:54\nTo prawda, jak się przyzwyczaić do aktywnego trybu życia to potem ciężko w domu dłużej usiedzieć :-D Pasują ci te szarości:) Pozdrawiam, Medo! P.S. Ty jesteś ze Szczecina prawda? Ostatnio trafiłam na bloga: http://szczecinskipic-i-nic.blogspot.com/. Szalone to miasto :-D\ncaro.line 11 grudnia 2011 11:56\nbuty emu strasznie mi się podobają na kimś, ale już u siebie mnie nie przekonują, nie wiem dlaczego. Twój aparat i tak robi wyraźne i dobre zdjęcia. W moim zepsuł się autofocus i przeżywam z nim katorge ! Śliczny sweterek ;)\nJoanna ♥ 11 grudnia 2011 12:04\nnoone 11 grudnia 2011 12:13\nmasz prześliczny sweterek. bardzo fajny blog, zapraszam do mnie! :)\nHappyHolic 11 grudnia 2011 12:21\nAlexandra 11 grudnia 2011 12:43\nKarmi 11 grudnia 2011 13:12\nJa używałam szamponu i zakochałam się w jego zapachu i perłowym kolorze,był dobry ale nie widziałam jakiejś rewelacyjnej poprawy:)\njeszcze pytanko co do wholesale-dress.Rezerwowałaś jakoś sweterek i sukienkę,klikałaś coś na ich stronce czy tylko wysłałaś linki i już?:)\nShopaholic 11 grudnia 2011 13:16\nsuper post, bardzo ładnie wyglądasz ;)\nWiktoria 11 grudnia 2011 13:18\njaki masz fajny sweterek! :)\npoetycka 11 grudnia 2011 13:31\nforeveralone. 11 grudnia 2011 13:43\nQdrawczuk 11 grudnia 2011 14:09\nzdecydowanie tak. te testy wycisnęły ze mnie cały entuzjazm :) mega sweterek :*\nPowiem szczerzę, że nie znoszę takich butów ;P\nAle zestaw bardzo udany, wyglądasz super ! :)\nFumiko 11 grudnia 2011 14:54\nOutfit świetny, ale buty... Na twoim miejscu nie kupowałabym używanych w SH. Bałabym się, że mogę załapać jakąś grzybice czy coś podobnego... No chyba, że kupiłaś je nie używane, to wtedy co innego.. ;)\nNo i śliczny sweterek ^^\nмαנтα. 11 grudnia 2011 15:00\n` mam próbki tych kosmetyków z Dove, ale jak na razie ich jeszcze nie używałam. jeejku, też chce gofrownice, które robi gofry w kształcie serduszek. aww . <33\nKaterina 11 grudnia 2011 15:18\nJaki śliczny sweterek ;o\nUnknown 11 grudnia 2011 15:31\nsłodki ten twój sweterek ! :)\nAdriana 11 grudnia 2011 16:05\nNo pewnie, ze obserwujemy! Świetny ten sweterek!\npinkbubbles 11 grudnia 2011 16:49\nUwielbiam takie buty :D\nS. 11 grudnia 2011 17:24\nPiękny sweterek ! ;)\nkunegunda 11 grudnia 2011 17:46\nJa też nie wiem, jak możesz ogarniać statystykę:) Ja na szczęście zwiałam przed nią;p\nWera x2 11 grudnia 2011 17:53\nto oryginalne emu ?\nInvierno Beauty 11 grudnia 2011 18:29\nnigdy nie miałam produktów Dove przeznaczonych do włosów :)\nankkaa 11 grudnia 2011 18:54\nDziekuje :) Fajny sweterek :)\nZoraida 11 grudnia 2011 19:15\nuroczy sweterek! masz z nimi współpracę czy zamawiałaś go? bo słyszałam że są problemy z wysyłką w tym sklepie i nierzadko też z towarem...\nu mnie 'tydzień kolosów' już minął, na szczęście :)\nAmazingly Beautiful by Isa Malago 11 grudnia 2011 19:49\nLove your boots and bow sweater :)\nAnna 11 grudnia 2011 20:30\nSweterek bardzo mi się podoba.:)\nNie wiem dlaczego,ale nie jestem przekonana do kosmetyków Dove..\nAnonimowy 11 grudnia 2011 23:24\naaa boski zestaw!!!!!!!!!!!!!\nKasiulcowa 12 grudnia 2011 08:12\nRównież przez długi czas stosowałam Dove i to nie tylko z serii Intense Repair i powiem szczerze, że to jest chyba najlepszy produkt z naszych sieciówek! Zdecydowanie najlepiej odbudował moje włosy, nie zalatuje chemią jak np Pantene i do tego ma baaaaardzo przystępną cenę :) Niestety moja skóra głowy szybko się przyzwyczaja do specyfików i co jakiś czas muszę zmieniać szampony itp, ale na pewno jeszcze do niego wrócę :)\nPełna Szafa 12 grudnia 2011 10:29\nCharlene-o 12 grudnia 2011 11:38\nUnknown 12 grudnia 2011 12:21\nbardzo wygodne zestawienie:)\nFashiondoll.pl 12 grudnia 2011 13:09\nCudowny sweter!!! Ślicznie:*:*:*:*:\nKarolina 12 grudnia 2011 16:21\nsweterek masz świetny ;)\nFashionGirl 12 grudnia 2011 16:41\nAnonimowy 12 grudnia 2011 17:57\nsmiesznie wygladasz w tych bucikach podrobach...\nkama 12 grudnia 2011 18:15\ncholernaniepewnosc 12 grudnia 2011 18:38\nlubię taki fity! ciepło, wygodnie i ładnie!\nPlANTOFELEK 12 grudnia 2011 18:45\nSłodko wyglądasz!! Po prostu ślicznie!! A sweterek Ci ukradnę;)\nwigga 12 grudnia 2011 19:12\ndzięki :) nowy post, zapraszam! :)\nKarmi 12 grudnia 2011 19:24\ni ostatnie pytanie co do wholesale-dress:jak wysłałaś do nich zamówienie to odpisali czy coś czy po prostu wysłali?Ile szła paszka?\nUnknown 12 grudnia 2011 19:28\noo jaki masz fajniutki sweterek. :):)\n♥Paulla-Smile♥ 12 grudnia 2011 20:09\nA film fajny Paranormal Activity 3 :D polecam :)\nRosalieeve 12 grudnia 2011 20:53\nSuper stylizacja - i te buty z sh - niesamowite :)\nJagoda B. 13 grudnia 2011 12:08\nMartyna 13 grudnia 2011 13:26\nrosaelle 13 grudnia 2011 14:22\nkleonika 13 grudnia 2011 16:10\nświetne emu :) !\nMarti:* 13 grudnia 2011 16:21\nSweterek w kokardki jest piękny! W takim razie pogratulować sukcesów studenckich:-) Niestety nie używałam tej linii dove... w sumie nie używałam żądnych ich kosmetyków... no nic w każdym bądź razie liczymy na jakiś post z ich recenzją;-) Pozdrawiam!\nPTYSIA 13 grudnia 2011 16:22\nTen sweterek jest uroczy!:)\nNika 13 grudnia 2011 16:38\nUżywałam jakiś czas temu Dove Repair Therapy, ale teraz przerzuciłam się na naturalne kosmetyki i odżywki i bardzo je lubię :)\nmintelegance89 13 grudnia 2011 17:48\nbardzo podoba mi się sweter;)\nKochająca Tańczyć W Deszczu 13 grudnia 2011 18:17\nŚwietny blog i cholernie zgrabne nogi ! Zazdroszczę ;D\nStylizacje piękne, a najbardziej co mi się w nich podoba to buty Twojej siostry :) (parę postów niżej)\nsue 13 grudnia 2011 18:59\nyba takie same emu, ale z biedronki ^^\nPepa 13 grudnia 2011 19:41\nlubie taki look:) super!\nAnonimowy 13 grudnia 2011 21:21\nPolubiłam już .\nBlack-Eyed Monster 14 grudnia 2011 17:41\nPasuje Ci ten odcień różowego(chustka).\nGumiJagoda 15 grudnia 2011 19:52\no dziękuje, że mnie z boku umieściłaś :)\nkadik babik 15 grudnia 2011 21:32\nhej słoneczko! powiedz mi ile szła ci paczka od nich? nbo walsnie mi buciki i torebke wysłali i chciałam wiedzieć ile mozliwe jest czekanie... Sweterek cudowny wybrałas! idealny dla ciebie! długi i ciepły a getry mam takie same tylko czerwone! czad! całuje i daj znac ile ta paczuszka idzie bo juz sie nie moge doczekac :)\nkadik babik 16 grudnia 2011 00:52\nUnknown 18 grudnia 2011 13:36\nTak emu na suchą zime są super - nie obdzierają stóp przede wszystkim i są cieplutkie ;) A jeśli chodzi o zniszczone włosy to polecam ... szampon z rzepy :) obojętnie jakiej firmy - działa cuda ;)\nSweetPerelka 18 grudnia 2011 16:26\nładny sweterek :) o nigdy jeszcze nie używałam produktów z dove...i jak u Ciebie się sprawdzą..mogłabyś mi odpisać czy warto kupić,jaka cena i dla kogo ?\nPracownia Artystyczna Wiktorian 23 grudnia 2011 16:23\nSerdeczne życzenia pięknych, radosnych, cudownych i magicznych świąt Bożego Narodzenia oraz wspaniałego Nowego Roku 2012 dla ślicznej i bardzo naturalnej Katsuumi :) Dziękuję za miłe życzenia oraz odwiedziny ;)\nBeatrycze 23 grudnia 2011 18:28


PIENIĄDZE NA ZAKUPY INWESTYCYJNE\nczwartek 6 maja 2021r. imieniny: Benedykta, Benita, Dytrych\nUtworzono: czwartek, 29/04/2021\nW trakcie sesji Rady Powiatu myśliborskiego, która odbyła się 28 kwietnia br., radni podjęli uchwałę o przekazaniu pieniędzy dla szpitali w Barlinku i Dębnie oraz dla Domu Pomocy Społecznej dla Przewleklesomatycznie Chorych w Myśliborzu.\nDo Dębna trafi 250 tys. zł. Dzięki nim podniesiony zostanie m.in. kapitał zakładowy spółki. Pieniądze pozwolą na ustabilizowanie oraz zwiększenie możliwości rozwoju lecznicy, a także polepszy się wskaźnik ekonomiczny spółki.\nDo Barlinka także trafi 250 tys. zł. Tutaj pieniądze, w formie dotacji celowej przeznaczone zostaną na zakupy inwestycyjne i pomogą zakończyć budowę zbiorczej instalacji tlenu. Za przekazane pieniądze zakupione zostaną m.in.: artroskop, wanna rehabilitacyjna, urządzenie do krioterapii ciekłym azotem, urządzenie do diatermii. Urządzenia te pozwolą na poprawę jakości usług w szpitalu.\nDla DPS w Myśliborzu radni także przekazali 250 tys. zł. Pieniądze zostaną przeznaczone na konieczne inwestycje w tej placówce.\nCzy powielanie zakupu sprzętu rehabilitacyjnego typu :diatermia wanna do hydroterapii,aparat do krioterapii ciekłym azotem które służą już mieszkańcom Barlinka od wielu lat w istniejącym nieopodal NZOZ- ie jest zasadna w obecnej sytuacji finansowej szpitala? Może skierować te środki na inne cele, których nie ma a są niezbędne w leczeniu? Oczywiście w/w sprzęt można zakupić gdy finanse ulegną poprawie\nWreszcie wszystkim sprawiedliwie, brawo ,tak powinno być\ni słusznie, wreszcie pieniądze nie zostaną :przejedzone" a zakupiony sprzęt pozwoli zwiększać przychody szpitala.\nRower 26" - sprzedam\nOna była takim prawdziwym Chrześcijaninem ...\nOgromny żal i ogromną pustkę zostawiła ...\nKTOŚ KRADNIE DESKI


New 50 MHz Rules in DL - Forum\nHOME » INFORMACJE DLA KRÓTKOFALOWCÓW » NEW 50 MHZ RULES IN DL\nNew 50 MHz Rules in DL\nPosty: 3409 #5455339\nNowe reguły 50 MHz w DL\nZ dniem dzisiejszym niemiecki Urząd Regulacyjny Bundesnetzagentur wprowadził w życie nową regulację pasma 50 MHz. Zgodnie z decyzjami podjętymi na WRC19 obecnie pasmo 50 000 - 52 000 MHz jest przydzielane niemieckiemu amatorowi radiowemu na zasadzie wtórnej.\nCo najważniejsze, niemiecki posiadacz licencji klasy A może teraz korzystać z pełnej mocy prawnej 750 watów PEP w podzakresie 50 000 - 50 400, co oznacza ogromną różnicę w stosunku do jedynej 25 W PEP dozwolonej do dziś. Posiadacze licencji klasy E mogą mieć 100 W PEP w tym podzakresie. W segmencie pasma 50,4000 - 52 000 MHz obowiązuje normalny PEP 25 W.\nMenedżer częstotliwości DF2ZC DARC"\nInfo nadesłali: SP3RNZ, SP7VC\nElectra 24.10.2020 05:10:16\nPosty: 3409 #5455340\nBNetzA: Neue Duldungsregelung für 50 MHz mit deutlichen Verbesserungen\nMit Amtsblatt 08/20230 vom heutigen Tage hat die Bundesnetzagentur eine erste vorläufige Umsetzung der WRC-Ergebnisse zum 6-m-Band vorgenommen. Dem Antrag des Runden Tisches Amateurfunk von Anfang März wurde in folgendem Umfang mit einer erweiterten Duldungsregelung entsprochen: Frequenzbereich 50,000 MHz–52,000 MHz, sekundär, Bandbreite max. 12 kHz, Sendearten: alle, Antennenpolarisation: horizontal, Contestbetrieb: zulässig.\nPosty: 3409 #5455341\nBNetzA: Nowy system dla 50 MHz z znacznymi ulepszeniami\nDziennik Urzędowy 08/20230 z dzisiejszego dnia Federalna agencja ds. Netzn dokonała wstępnego wstępnego wdrożenia wyników WRC do 6 m. Wniosek o amatorski stołowy z początku marca, został spełniony w następujący sposób z rozszerzonym systemem: zakres częstotliwości 50,000 MHz-52,000 MHz, wtórny, szerokość pasma max. 12 kHz, Rodzaje nadawania: wszystkie, polaryzacja anteny: horyzontalnie, dopuszczalne: dopuszczalne.\nOprócz rozszerzonego zakresu częstotliwości od 50 do 52 MHz, opartego na wyniku WRC19, w szczególności znacznie poprawiono system wydajności podpasma 50,000-50,400 MHz. W ten sposób posiadacz zezwolenia na udział w amatorskiej służbie radiowej klasy A (" A " licencja ") w tym obszarze mogą teraz wysyłać maksymalnie 750 W PEP, posiadacz licencji E " z 100 W PEP. Poza tym, jak dotychczas, wszyscy mają zastosowanie limit do 25 W PEP. Ta bardzo pozytywna regulacja dla amatorskiego systemu jest również wynikiem serii rozmów pomiędzy użytkownikiem pierwotnym a jednostką zarządzania częstotliwowymi DARC (DK4VW i DF2ZC). W tej chwili stworzono obecnie bardzo ukierunkowaną i zaufanie podstawą współpracy z wojskowymi zarządzaniem częstotliwościami. To kontynuacja dotychczasowego systemu w rozszerzonej formie obowiązuje do dnia 31.12.2020 r. lub do wejścia w życie zmienionego rozporządzenia w sprawie częstotliwości, w zależności od tego, co będzie wcześniej. O tym mówi Bernd J. Mischlewski, DF2ZC, z doradcy ds. DARC.


23.05.2010 Żegiestów - Cyklokarpaty\nO imprezie możecie poczytać tutaj: cyklokarpaty.pl\nPierwszy etap w Przemyślu bardzo mi się podobał i chciałbym się wybrać na następny do Żegiestowa. Nie chce mi się jechać samemu, więc szukam chętnych na taki wypad (mogę zabrać max dwie osoby z rowerami do samochodu). Ewentualnie mogę się również podłączyć do jakiegoś zorganizowanego już wyjazdu (i oczywiście partycypować w kosztach).\nNastępnego dnia muszę być w pracy, więc jeżeli by myśleć o noclegu, to tylko dzień wcześniej. To by była najlepsza opcja, bo wtedy jest szansa się wyspać przed startem.\nZ tym, że z tym może też być kłopot bo 22.05 wracam z delegacji i ciężko powiedzieć o jakiej porze będę w Lublinie..\nPoczytaj regulaminy i opisy tras na stronie, którą podałem wyżej. W razie pytań, strzelaj do mnie. Ewentualnie pogadamy w niedzielę na ustawce.\nsorki za OT, ale tak sobie pomyślałem, że jak chcecie się sponiewierać to może fajniej byłoby śmignąć w Świętokrzyskie?\nTego samego dnia jest maraton Świętokrzyskiej Ligi Rowerowej w Nowinach. Nie mam porównania do innych hopków, ale z dotychczasowych startów w ŚLR mam same pozytywne wrażenia.\nZalety: 150 km bliżej Lublina, sporo zawodników z Lublina tam startuje, więc można się bardziej zintegrować, możliwy jest też pewnie ekonomiczniejszy - bo wspólny - transport.\nNo i fajnie byłoby jechać liczniejszą i silniejszą drużyną RL.\nJako, że do tej pory nie mam chętnych na wyjazd do Żegiestowa, to ŚLR brzmi zachęcająco. Poczytam jeszcze o tej imprezie, ale wstępnie bym się pisał na 23.05. Zawsze to jednak bliżej i może rzeczywiście łatwiej będzie zorganizować większą grupę z Lublina.\nAktualny czas: 24-10-2019, 07:45 Polskie tłumaczenie © 2007-2019 Polski Support MyBB


Kaliskie Koszary Drogowe - Przydrożne domki dróżnika\nEpoka paskiewiczowska – Koszary drogowe w Królestwie Polskim\nRedakcja Regionalnej Grupy Historycznej pragnie gorąco podziękować autorowi Panu Markowi Rutkowskiemu za zgodę na publikacje tego materiału na naszej stronie. Tekst Pana Marka pochodzi ze strony http://szukajacprawdy.salon24.pl.\nMapa z 1850 roku. Rozmieszczenie Koszar Drogowych od Kalisza do Turku\nPierwsze decyzje dotyczące domków dróżniczych pojawiły się na kilka lat przed epoką paskiewiczowską – w roku 1825. 8 kwietnia tejże daty bowiem, Namiestnik Zajączek przekazał do Komisji Rządowej Spraw Wewnętrznych i Policji (KRSWiP) pozwolenie na wystawienie przy traktach bitych prowadzących z Kalisza do Terespola trzech domów dróżniczych przeznaczonych do użytku przez inżynierów objazdowych, którzy mieli się zająć konserwacją tych dróg. Wniosek wraz z planem pierwotnie przedłożył Dyrektor Generalny Dróg i Mostów, nie precyzując funduszu na wystawienie budowli. W konsekwencji Zająćzek nakazał KRSWiP wystawienie domków dróżniczych według planu i „…w miarę funduszów, jakie Dyrektor Generalny Dróg wskaże….”. Z powyższego wynikać może zaskakująca konkluzja, iż na obszarze pomiędzy wschodnią (Terespol) a zachodnią (Kalisz) granica Królestwa planowano wystawienie zaledwie trzech miejsc pobytowych dla inżynierów „objazdowych” zajmujących się naprawą danych bitych ciągów komunikacyjnych.\nMapa topograficzna, koszary morawińskie – Doskonale widać trzy budynki i ogród\nKwestia wystawiania domów czy koszar drogowych wiązała się oczywiście z problemem znalezienia gruntu pod ich usytuowanie , co też Zajączek ujął w swoim raporcie dla cara z dnia 21 sierpnia/2września 1825 roku, nr 6704. Pod wpływem argumentacji pisma namiestnika, Mikołaj I zdecydował o upoważnieniu ””…raz na zawsze…” Komisji Rządowej Przychodów i Skarbu do odstępowania pod budowę domów i koszar przydrożnych gruntów państwowych. Do podpisanej imieniem carskim w dniu 12/24 października 1825 roku przez sekretarza stanu ds. Królestwa Polskiego Stefana Grabowskiego decyzji dołączono wezwanie do Namiestnika o podjęcie rozporządzeń w tym zakresie. Wprowadzono zatem zasadę wydzielania pod domy lub koszary drogowe gruntów znajdujących się w dyspozycji KRPiS (gruntów rządowych), znajdujących się zatem poza bezpośrednim pasem drogowym. Powyższe inklinować mogło zaakceptowania potrzeby wystawienia budynków drogowych o większych gabarytach niż pierwotnie to planowano.\nMapa z 1935 roku zaznaczone koszary\nW dniach 16 lutego oraz 28 kwietnia 1834 roku Dyrekcja Komunikacji Lądowych i Wodnych przekazała do Komisji Rządowej Spraw Wewnetrznych Duchownych i Oświecenia Publicznego (KRSWDiOśP) raporty pod nr 791 oraz 2 094, gdzie przedstawiono projekty mających być budowanych koszar drogowych i celbud. 2 sierpnia 1834 roku wskazane ministerstwo poinformowało dyrekcję o przyjęciu przez feldmarszałka Paskiewicza przedstawionych mu do wglądu odmiennych projektów – rysunków Komisji Budowniczej, a tym samym o odrzuceniu propozycji dyrekcji komunikacji. Ministerstwo przesłało zatem zatwierdzone przez Paksiewicza projekty budowlane, jak też „zmodernizowane” anszlagi na ich budowę. Celem było przede wszystkim nakazanie Dyrekcji Komunikacji opracowanie potrzebnej ilości planów litograficznych i drukowanych anszlagów a następnie przesłanie (po złączeniu anszlagu z planem) zwrotnie do ministerstwa. Jednocześnie podpisany przez Gołowina reskrypt z 2 sierpnia 1834 roku nakazywał opracowanie szczegółowych anszlagów dla każdego z miejsc, gdzie planowano pobudować koszary i celbudy. Przy tej ostatniej czynności miano się stosować „… pod względem cen do każdego z miejsc…”. Projekt dyrekcji komunikacji w zakresie koszar i celbud nie spotkał się zatem z pozytywną opinią Paskiewicza, który preferował odmienną koncepcję, zaprezentowaną przez Komisję Budowniczą. Powyższe oznaczało bezpośrednią i jak najbardziej stanowczą decyzję namiestnika, jaskrawo zmieniającą przedstawioną uprzednio przez zarząd komunikacji – zdawałoby się najbardziej powołany po temu organ –propozycję wyglądu koszar i celbud przydrożnych.\nMapa z 1850 roku. Koszary Drogowe przy trasie Kamień – Morawin\nPonieważ w dniu 16/28 października 1833 roku Rada Administracyjna wprowadziła opłatę od lokalów zajmowanych przez urzędników państwowych w gmachach i domach należących do skarbu państwa, rozporządzenie to objęło także osoby należące do korpusu komunikacji lądowych i wodnych Królestwa. Wątpliwości podniosła KRSWDiOśP. Stwierdzono m.in. iż „….tak zwane koszary, czyli domki drogowe….” zajmowane są co do zasady przez osoby niejako z urzędu przywiązane do miejsca swojej służby. Ministerstwo podkreślało też, że dla niektórych pracowników korpusu przydzielono mieszkania jako dodatek do płacy. Sytuacja ta dotyczyła dwóch domów wystawionych w Warszawie z pieniędzy funduszu szarwarkowego, gdzie mieściły się biura Dyrekcji Komunikacji Lądowych i Wodnych. Były to budowle o nr 1269 oraz 1581.W części tych pomieszczeń zajmowały mieszkania osoby będące członkami dyrekcji komunikacji, ewentualnie inspektorowie i inżynierowie drogownictwa, którzy musieli niejednokrotnie na długi okres czasu wyjeżdżać ze swego miejsca zamieszkania, celem ukierunkowania prac przy drogach bitych i realizacji innych swoich obowiązków. Wskazywano na niewielką? ilość przychodu z pobierania ewentualnego czynszu z lokalów mieszkalnych ustytuowanych w domach należących w Warszawie do dyrekcji komunikacji, obliczonego na 2 178 zł w stosunku rocznym, zaznaczając brak możliwości pobrania tego hipotetycznego dochodu na rzecz skarbu państwa, gdyż ten ostatni nie łożył na utrzymanie budynków, w których się rzeczone lokale znajdowały. Innym argumentem podnoszonym przez dyrekcję było przypomnienie o pozwoleniu Mikołaja I na zachowanie przez urzędników Korpusu Dróg i Mostów dotychczasowych przywilejów („emolumentów”), w tym możliwości użytkowania bezpłatnych mieszkań.\nMapa Taktyczna z 1936 roku\nBiorąc pod uwagę przedstawione argumenty, w dniu 10 października 1834 roku KRSWDiśP przedstawiła do Rady Administracyjnej wniosek o nr 44555/ 15002 o zwolnienie oficjalistów służby drogowej i w ogóle wszystkich urzędników należących do korpusu komunikacji lądowych i wodnych od opłacania komornego od zamieszkiwania wszystkich koszaro i domów wystawionych przy drogach bitych Królestwa oraz zamieszkujących lokale w domach należących w Warszawie do biur dyrekcji komunikacji. Zwolnienie to miało obowiązywać stale. W efekcie 5/17 października 1834 roku Rada Administracyjna przychyliła się do wniosku Komisji Rządowej Spraw Wewnętrznych Duchownych i Oświecenia Publicznego. Z wielowątkowej argumentacji podjętej przez KRSWDIOsP w obronie kwestionowanych pierwotnie przez Radę Administracyjną praw urzędników i oficjalistów korpusu komunikacji lądowych i wodnych, wspartej wreszcie jednostkową wolą Mikołaja wyłania się bez wątpienia nie tylko dbałość o zachowanie elementarnej zasady nie obciążania członków korpusu kosztami jak gdyby wynikającymi z rodzaju i charakteru podjętej pracy, ale też i – domyślnie – dobro (interes)całego procesu budowy i utrzymania dróg, bez wątpienia zagrożonego w wypadku, pośredniego czy bezpośredniego zniechęcania pracowników dyrekcji komunikacji do sprawowania dalszych obowiązków.\nNiekiedy koszary drogowe zajmowano pod kwaterunek wojskowy. Taka sytuacja miała np. miejsce w roku 1849 w Miastkowie w guberni augustowskiej, co pociągnęło za sobą liczne szkody w tychże koszarach. Interweniował zarząd XIII okręgu komunikacji (imiennie: książę Teniszew), wzywając w dniu 22 października/ 3 listopada 1849 roku pismem nr 7269 gubernatora cywilnego do wydania do wszystkich podległych mu miejscowych władz administracyjnych do wydania rozporządzenia aby w jakiejkolwiek lokalizacji koszary drogowe nie były przeznaczane na kwaterunek wojskowy. Teniszew groził odpowiedzialnością za naruszenie swego rozporządzenia. Była to jedyna odnotowana formalnie próba zajmowania koszar drogowych przez wojsko. Dodajmy, jedna z wielu nieprawidłowości jakie się pojawiały w tym zakresie na terenie guberni łomżyńskiej. Zaskakuje stanowczość żądań Teniszewa, grożącego bezpośrednio karami za naruszenie zakazu użytkowania koszar drogowych jako koszary wojskowe. Najwidoczniej obawiano się powtórzenia precedensu.\nKwestię zajmowania budowli korpusu komunikacji lądowych i wodnych regulowała już wkrótce – bo w maju roku 1842 – instrukcja KRSWDiOśP dotycząca naliczania składek kwaterunkowych. Artykuł 28, podpunkt 8 tej instrukcji (w części o zwolnieniach od opłat kwaterunkowych ) wskazywał jasno, iż zabudowania wystawione dla dróżników przy drogach bitych są zwolnione od kwaterunku w naturze oraz od opłat składek kwaterunkowych. Zwolnienie to obowiązywało „….na zawsze, a raczej na przeciąg czasu nieograniczony”. Wskazana instrukcja jasno zatem precyzowała zwolnienie domów dróżniczych nie tylko z obowiązku kwaterunkowego, ale i z opłaty kwaterunkowej.\nWprowadzenie ujednoliconego systemu koszar drogowych w Królestwie Polskim okazało się trudno wykonalne. Formalnie przewidywano funkcjonowanie na obszarze XIII okręgu komunikacji Cesarstwa Rosyjskiego (tj. w Królestwie Polskim) 174 koszar drogowych. Przy końcu epoki paskiewiczowskiej, w dniu 8/20 stycznia 1854 roku, nr 19 428, namiestnik wydał dodatkowo rozporządzenie o wybudowaniu w kraju trzech modelowych koszar drogowych. Z raportów zaś XIII okręgu komunikacji z 30 czerwca/12 lipca 1854 roku, nr 4 465, jak też dyrektora głównego prezydującego w KRSWDiOśP z 23 lipca/ 4 sierpnia 1854 roku, nr 4001, wynikały wątpliwości w zakresie dalszego procedowania przy budowie koszar drogowych w Królestwie. Kwestią zasadniczą stawało się uzyskanie odpowiedzi na pytanie o potrzebę niezwłocznego przystąpienia do budowy „brakujących” jeszcze na terytorium Królestwa koszar drogowych, czy – ewentualnie poczekania z dalszymi pracami budowlanymi do czasu wybudowania nakazanych przez Paskiewicza drewnianych koszar modelowych.\nuklad ogrodu przykoszarowego zgodnie z instrukcją z roku 1836\nJak podawała Rada Administracyjna na sesji z 11/23 sierpnia 1854 roku, zasadniczym powodem dla polecenia wybudowania trzech drewnianych budowli modelowych dla koszar drogowych było uzyskanie możliwości pozyskania wiedzy o rzeczywistych kosztach ich wystawienia (co by oczywiście sugerowało nierzetelność anszlagów), jak też o użyteczności (dogodności) ich wykorzystywania oraz o prawidłowości zaproponowanego i stosowanego układu powierzchniowego- rozplanowania budowli. Ostatecznie Rada – postępując ściśle według wskazówek Paskiewicza – nakazała zarządowi XIII okręgu komunikacji przeprowadzić budowę trzech drewnianych koszar modelowych a następnie złożenie raportu odpowiadającego na pytanie o przydatność nowych rozwiązań budowlanych. W praktyce oznaczało powyższe zrezygnowanie z budowy dalszych koszar przydrożnych w Królestwie do czasu przeprowadzania i oceny nakazanego przez namiestnika eksperymentu budowlanego.\nWarto zauważyć, iż jak wynikało z pisma Le Bruna z 11/23 sierpnia 1854 roku, przy budowie (modelowych) koszar przydrożnych zarząd XIII okręgu komunikacji polecił wszystkim inżynierom stosować się do rozporządzenia Komisji Rządowej Spraw Wewnętrznych i Duchownych z 19/31 lipca 1853 roku, wskazującego na sposób układania belek i „….urządzania rur kominowych….”, co znalazło odzwierciedlenie w Zbiorze przepisów o gospodarstwie miejskim miast prowincjonalnych, tom IV (dodatkowy)dział IV, tytuł II.\nSpecyficzna sytuacja dotycząca budowy koszar przydrożnych dotyczyła tzw. traktu kowieńskiego (prowadzącego wobec ukształtowania się po Traktacie Tylżyckim zadziwiającej granicy Księstwa Warszawskiego/ Królestwa Polskiego- wąskiego przesmyku na odcinku północno-wschodnim, powstałego po przekazaniu przez Napoleona departamentu kamery domen i wojen dla Białegostoku Rosji). Budowa i eksploatacja tego wymuszonego sytuacją polityczną szlaku-nienaturalnego szlaku napotykała cały czas na szereg trudności. Jednocześnie z zapytaniami odnoszącymi się do wymuszonej przez feldmarszałka Paskieweicza budowy modelowych koszar drogowych z drewna, raporty XIII okręgu komunikacji z 30 czerwca/12 lipca 1854 roku (nr 4 465) oraz dyrektora głównego prezydującego w Komisja Rządowa Spraw Wewnętrznych, Duchownych i Oświecenia Publicznego (KRSWDiOśP) z 23 lipca/ 4 sierpnia 1854 roku (nr 4001) poruszały kwestię dalszej budowy koszar dróżniczych na tzw. trakcie kowieńskim. Do tego momentu wystawiono ich bowiem 31, z czego trzy okazały się pod koniec pierwszej połowy lat pięćdziesiątych XIX wieku „zdezelowane”. Zapytanie ministerialne skierowane do Rady Administracyjnej ograniczało się ostatecznie do rozstrzygnięcia kwestii; wystawienia na tym trakcie 23 koszar i przebudowania trzech istniejących, względnie do wystawienia na tymże trakcie 52 koszar (z dodaniem do tego przebudowy trzech („zdezelowanych”), co motywowano potrzebami nadzoru linii telegraficznej.\nW odpowiedzi udzielonej 11/23 sierpnia 1854 roku przez sekretarza stanu przy Radzie Administracyjnej dyrektorowi głównemu prezydującemu w KRSWDiOśP wynikało jednoznacznie, iż wybudowanie (jeszcze wówczas planowane) linii kolejowej Warszawa- StPetersburg znacząco ogranicza sens funkcjonowania traktu kowieńskiego, co powoduje przede wszystkim brak potrzeby powiększania na tej drodze bitej koszar drogowych. Le Brun podawał zarazem, iż próba zwiększenia liczby koszar na trakcie kowieńskim motywowana potrzebą ochrony linii telegraficznej jest bezzasadna, jako, że „… urządzenie linii telegraficznej przy drodze kowieńskiej jest tymczasowe, gdyż później linia ta przeniesiona zostanie na linię rzeczonej drogi żelaznej ….”. Jednocześnie Rada administracyjna Królestwa nakazywała aby ci dróżnicy, dla których nie znajdzie się miejsca w dotychczasowych koszarach zostali zakwaterowani wśród lokalnej ludności cywilnej w pobliskich wsiach i miasteczkach, w zabudowaniach położonych najbliżej drogi bitej. Kwaterunek ten odbywał się według zasad zakwaterowania wojskowego.\nDecyzja dozwalająca wystawienia trzech domków dla inżynierów objazdowych na traktach bitych z Kalisza do Terespola, Namiestnik Zajączek,8 kwietnia 1825 roku\n Najwyższy rozkaz o wyznaczaniu części gruntów rządowych na wystawianie domów lub koszar drogowych, minister sekretarz stanu ds. Królestwa Polskiego do Namiestnika Zajączka, 12/24 października 1825 roku\n zawiadomienie o zatwierdzeniu przez namiestnika Królestwa planów na budowę koszar drogowych i celbud, reskrypt KRPiS z dnia 2 sierpnia 1834 roku, nr 2756/9410\n Decyzja uwalniająca urzędników służby drogowej od opłaty za lokale przez nich w budynkach rządowych zajmowane, Rada Administracyjna – 5/17 października 1834 roku\n Rozporządzenie o niedopuszczeniu zajmowania koszar drogowych na kwaterunek wojskowy, zarząd XIII okręgu komunikacji, 22 października/ 3 listopada 1849 roku, nr 7269\nRozporządzenie o uwolnieniu od powinności kwaterunkowej dróżników przy drogach bitych, Instrukcja KRSWPISP obejmująca przepisy o składkach kwaterunkowych w miastach Królestwa, 13/25 maja 1842 roku, art. 28 podpunkt 8. Podobne rozwiązanie dotyczyło też domów „….własnością Najjaśniejszego Pana będących” – art. 28 podpunkt 1 instrukcji\n raport XIII okręgu komunikacji z 30 czerwca/12 lipca 1854 roku, nr 4 465, raport dyrektora głównego prezydującego w KRSWDiOśP z 23 lipca/ 4 sierpnia 1854 roku, nr 4001\nRozporządzenie Namiestnika z, 8/20 stycznia 1854 roku, nr 19 428, o wybudowaniu w Królestwie Polskim trzech modelowych koszar drogowych.; raport XIII okręgu komunikacji z 30 czerwca/12 lipca 1854 roku, nr 4 465, raport dyrektora głównego prezydującego w KRSWDiOśP z 23 lipca/ 4 sierpnia 1854 roku, nr 4001; pismo sekretarza stanu przy Radzie Administracyjnej do Dyrektora Głównego prezydującego w KRSWDiOśP z 11/-23 sierpnia 1854 roku – Decyzja dozwalająca wybudowania przede wszystkim trzech modelowych koszar drewnianych drogowych i zaniechania stawiania większej liczby takichże koszar na trakcie kowieńskim\n pismo sekretarza stanu przy Radzie Administracyjnej do Dyrektora Głównego prezydującego w KRSWDiOśP z 11/-23 sierpnia 1854 roku – Decyzja dozwalająca wybudowania przede wszystkim trzech modelowych koszar drewnianych drogowych i zaniechania stawiania większej liczby takichże koszar na trakcie kowieńskim\n raport XIII okręgu komunikacji z 30 czerwca/12 lipca 1854 roku, nr 4 465; raport dyrektora głównego prezydującego w KRSWDiOśP z 23 lipca/ 4 sierpnia 1854 roku, nr 4001\nKoszary drogowe w Morawinie\nPlan sytuacyjny Koszar Drogowych miedzy Kamieniem a Morawinem. Zarys fundamentów trzech zabudowań, oraz studni\nWidoczne na zdjeciu fragmenty fundamentów. Zdjęcie ze StreetView\nobiekt gł. widok od ogrodu_fhdr\nobiekt gł. widok od studni_fhdr\nobiekt główny – podmurówka_fhdr\nobiekt gł. piwnica 2_fhdr\nobiekt drugi widoczny cały zarys_fhdr\nobiekt gł. cegły 2_fhdr\nRuiny koszar drogowych, które udało nam się odnaleźć na ziemi kaliskiej położone są zaraz przy drodze około 1.5 km od miejscowości Kamień jadąc w stronę Morawina. Trasa ta, Kalisz – Turek jest bardzo ruchliwa i nikt z przejeżdżających nie zwraca uwagi na ledwo widoczny ceglany fundament porośnięty bujną roślinnością. Kierowani instrukcjami Pana Marka Rutkowskiego szukamy pozostałości po zabudowaniach. Najpierw zmierzyliśmy powierzchnie działki. To około 55 arów. Na naszym prowizorycznym planie widać pozostałości po trzech budynkach. Pierwszy położony blisko drogi to prawdopodobnie budynek mieszkalny. Zachowała się do dziś ceglana podmurówka a od strony południowej betonowe schody. Zaraz obok odnajdujemy studnię, nowoczesną jednak zachował się do dziś stary drewniany słupek od studziennego żurawia. Powierzchni budynku mieszkalnego nie mogliśmy zmierzyć przez wszędobylskie pokrzywy i krzaki. Posadzka budynku pokryta jest gruzem i mchem, co uniemożliwiło nam odszukanie śladów ścian działowych. Zakładając to, że budynek był zbudowany zgodnie z wytycznymi z 1834 roku miał około 4 pomieszczeń użytkowych. Udało nam się w gęstwinie korzeni wypatrzeć wejście do piwnicy, lub jakiegoś pomieszczenia pod podłogą. Na naszych zdjęciach widać resztki zgniłych belek podłogowych. Pomieszczenie to wymurowano z cegieł tak jak podmurówkę dookoła domu. Dokładniejsze badania obiektu musiałyby być przeprowadzone po dokładnym oczyszczeniu terenu z roślinności. Jednak nie wiemy, kto dziś jest właścicielem działki, dlatego ograniczyliśmy się w swoich badaniach tylko do dokumentacji fotograficznej. Zaraz za zachodnią ścianą domu odnajdujemy kolejny zarys fundamentów. Powierzchnia budynku dużo mniejsza od poprzednich zabudowań. Fundamenty zbudowano z wapiennego betonu. Budynek składał się z dwóch pomieszczeń gdyż nadal widać zarys ścianki działowej. Przypuszczamy, że był to budynek gospodarczy. Odnajdujemy nadgniłe resztki belek, desek. Prawdopodobnie budynek był drewniany. Zaraz za budynkiem gospodarczym odnajdujemy ledwo widoczny zarys trzeciego budynku. Nie widać żadnych śladów fundamentów. Może to była drewniana stodoła? Nie mamy pojęcia. Budynek trzeci położony jest w środku trawiastej polany. Fotografujemy cały teren i nasze wyniki badań terenowych wysyłamy do Pana Marka.\nDostajemy odpowiedź, którą zacytujemy.\nWykonali Państwo bardzo dużo pożytecznej i potrzebnej pracy. Jestem bardzo ciekaw tych zdjęć. Układ koszar drogowych był wielokrotnie zmieniany. Układ ogrodów przy koszarach drogowych (można dokładnie wskazać, co tam sadzono) został ostatecznie opracowany w roku 1836. Do sprawy koszar i ogrodów dokładniej odnosiłem się w tekstach\n1. Zakładanie i ochrona drzewostanu przydrożnego w Królestwie Polskim w pierwszej połowie XIX wieku, [w:] Wpływ dorobku II-ej Rzeczypospolitej na urbanistykę i architekturę powojenną , red naukowa W. Czarnecki, Białystok 2011, s.193 – 229\n2. Uwarunkowania funkcjonowania koszar drogowych, celbud i domów dróżniczych w Królestwie Polskim, „Logistyka”, nr 6/ 2014, s.73 -75\n3. w ostatnim rozdziale monografii niewielkiej: Zarządzanie logistyką w Królestwie Polskim epoki konstytucyjnej i paskiewiczowskiej. Infrastruktura przydrożna. Białystok 2015.\nobiekt drugi belka_fhdr\nWypytujemy ludzi o to miejsce, podobno jeszcze po wojnie ktoś tu mieszkał. Budynek mieszkalny był drewniany, jeden ze świadków pamięta drewniane filary przy głównym wejściu do budynku od strony drogi. Tak jak przypuszczaliśmy za domem był budynek gospodarczy, także drewniany i stodoła. Wedłóg instrukcji z XIX wieku, budynki koszarowe były murowane. Jednak Pan Marek rozwiewa nasze wątpliwości\nProblem polega niestety na tym, iż pomimo istnienia szeregu założeń standardowych do budowy „….Tak zwanych koszar, czyli domków drogowych….” Nie było w zasadzie w KP prowadzonej skutecznie polityki o charakterze jednolitym a nawet (w okresie ustąpienia Teniszewa ze służby) próbowano wprowadzić rozwiązania „wsteczne”- tj. budować koszary drewniane tak jak to robiono najczęściej przed Powstaniem Listopadowym, czyli rokiem 1833/1834. Anszlagi na budowę koszar (najczęściej budowali je entreprenerzy prywatni – nie administracja państwowa) z reguły obejmowały też potrzebę wystawienia magazynu i stajenki oraz studni.\nJeśli to prawda to nasze zabudowania można wydatować na rok 1833-34. Wygląda na to, że rozpoznany przez nas budynek gospodarczy mógł być właśnie stajenką, a stodoła magazynem. Zainteresowaliśmy się polaną, która była koszarowym ogrodem. Dziś rosną tu sporadycznie młode sosny i pare drzew liściastych. Do dziś nie zachowało się nic z pierwotnego drzewostanu. Zapytaliśmy Pana Marka o ogród.\nCo do drzewostanu sadzonego w ogrodach przydrożniczych to każdy ogród musiał się składać z trzech rożnych rodzajów szkółek: a) szkółki drzew alejowych, b) szkółki krzewów, c) szkółki drzew owocowych.\nW części a) przewidywano nasadzanie sadzonek: topoli włoskich i kanadyjskich, lip, klonów, jesionów, akacji i kasztanów W części b) zalecano sianie: berberysu, spiry (tj. tawuły), głogu. Dopuszczano też możliwość siania akcji na tym terenie. W miejscu c) sadzono przede wszystkim tzw. „płonki”, przeznaczone do szczepienia i okulizowania, ewentualnie siano różnorodne nasiona drzew owocowych.\nogród od strony lasu_fhdr\nJak widzicie wiedza Pana Marka jest dla nas bezcenna! Nas bardzo zaciekawiło jak mógł wyglądać ten budynek w latach swojej świetnosci. Choć marni z nas graficy, spróbowaliśmy odtworzyć wygląd budynku koszar oparty na planach z 1834 roku. Wybaczcie nam te prowizorkę i niedoskonałości.\nRysunek oparty na planie z 1834 roku\nWysłaliśmy Panu Markowi nasze graficzne byle co, jednak odpisał i zachęcił nas do tego, że postanowiliśmy stworzyć obiekt doskonalszy, oparty już na zeznaniach świadków.\nBardzo dobrze to wygląda. Problem z koszarami drewnianymi jest na chwilę obecną taki, iż nie posiadam schematu czy planu – zresztą bylo ich kilka form. Stad Państwa wizualizacje są bardzo cenne i potrzebne. Będę wdzięczny za więcej.\nCzy tak wyglądał bydynek mieszkalny koszar drogowych w Morawinie? Być może…\nCzy Wilhelm II chciał zburzyć Kalisz w 1914 roku? Heerengutbezrik Schieratz Warta – 1000 lat historii Getto wiejskie w Czachulcu


Tomasz bogus : Media, Reklama, Internet, PR, Telewizja, Radio - najnowsze wiadomości tylko na WirtualneMedia.pl\nArtykuły dla tagu: Tomasz Bogus\nTomasz Bogusławski zakończył pracę w Banku Pekao SA 2019-03-18\nW lutym pracę w banku Pekao SA zakończył Tomasz Bogusławski, manager ds. PR.\nTomasz Bogus prezesem BGŻ BNP Paribas. Jest zgoda KNF2015-08-25\nTomasza Bogusa obejmie stanowisko prezesa banku BGŻ BNP Paribas i zastąpi Józefa Wancera, który złożył rezygnację. We wtorek Komisja Nadzoru Finansowego wyraziła na to zgodę.\nBank Pocztowy w tym roku pożyczył prawie 5 mld złotych, rośnie bardziej niż rynek2013-05-17\nBank Pocztowy zapowiada dynamiczny rozwój, inwestuje w nowe oddziały2012-08-23\nPrzemysław Pluta, Tomasz Boguszewicz i Artur Małek w CluePR2012-04-13\nBank Pocztowy chce mieć ponad tysiąc placówek w 2015 r.2012-02-20\nBank Pocztowy przyjął strategię na lata 2012-2015, która jest kontynuacją zamierzeń realizowanych od 2010 r. i zakłada wzrost liczby klientów do 3 mln na koniec oraz sieci sprzedaży produktów do ponad 1 tys. na koniec 2015 r., poinformowali przedstawiciele zarządu.\nBank Pocztowy zadebiutuje na GPW w II połowie roku2011-07-07


567545 Eva Solo Eva Solo\nSzkło borosilikonowe, metal, tworzywo termoplastyczne\nPomysłowy zestaw w oryginalnym wykonaniu.\nCukiernica wyposażona jest w termoplastyczny wkład. Przechyl, a odmierzy ilość odpowiadającą jednej łyżeczce cukru. W razie ochoty na zimne mleko możesz bezpiecznie włożyć mlecznik do lodówki. Gdy nabierzesz ochotę na gorące, podgrzej je w mikrofalówce!\nPrzedmioty wykonano z wytrzymałego i odpornego na zarysowania szkła borosilikonowego.\nZobacz je na filmie:


tabula rasa w polskich piosenkach - Paroles.pl - encyklopedia polskiej piosenki\nSłowo tabula rasa w polskich piosenkach\ninne słowa w okolicy litery t: tasiemka, tępol, telekineza, tlenowy, Trzaskowski\nKto w Polsce śpiewa o tabula rasa ? To między innymi Abraxas, Arbak, Buka. Strona Paroles.pl to jedyny taki słownik polskich tekstów, możesz znaleźć każdy wybrany wers. To coś więcej niż definicja słowa .. To prawdziwa super-encyklopedia zaklęta w wersach. To coś więcej niż mp3, youtube, wikipedia, czy piracka piosenka do ściągnięcia. To skarbnica najlepszej, rozśpiewanej poezji, w której możesz szperać do utraty tchu. Używaj wyszukiwarki, ale pamiętaj że ma coś w sobie z oldschoolowego słownika języka polskiego - wpisuj pojedyncze słowa w liczbie pojedynczej. A jeśli to za trudne, spróbuj wyklikać katalog A-Z. A znajdziesz prawdziwe perły! Powodzenia internetowy wędrowcze, to naprawdę miłe spotkać kogoś kto jeszcze czegoś szuka.


Międzynarodowa Organizacja dla Bezpłatnego Dostępu do Wyników Naukowych\nNaszym zamiarem jest przekonać środowisko naukowe na całym świecie do przeprowadzenia reformy publikowania wyników prac badawczych. Zwłaszcza tych finansowanych przez agencje rządowe. Pragniemy stworzyć międzynarodową bazę danych z publikacjami naukowymi, które będą bezpłatnie dostępne dla każdego poprzez sieć internetową.\nAby reforma doszła do skutku, rządy wiekszości liczących się państw muszą wymagać od naukowców, którzy dostają państwowe granty, by ci wysyłali wszystkie wyniki swych prac, w pierwszej kolejności do tej jednej bazy danych. Dopiero, gdy rezultaty prac badawczych dotrą do bazy, będą mogły być również publikowane w dotychczasowym systemie czasopism naukowych.\nPonieważ czasopisma naukowe są w większości przypadków przedsięwzięciami komercjalnymi i przynoszą wydawcy zysk, więc dostęp do wyników prac badawczych dotowanych przez państwo, musi być w pierwszej kolejności zapewniony dla bezpłatnej i niekomercyjnej bazy danych.\nTakie rewolucyjne posunięcie nie musi oznaczać likwidacji komercyjnych czasopism. Nadal będą one spełniać rolę informacyjną, selekcyjną, recenzencką i przeglądową dla tych naukowców, których będzie stać na prenumeratę. Jednak dzięki temu, iż publikacja pojawi się najpierw w Bazie Danych, to dostęp do niej będą mieli również uczeni i obywatele, których nie stać na prenumeratę czasopism, których ceny są bardzo wysokie.\nTakie rozwiązanie wydaje się najbardziej sprawiedliwe i jesteśmy pewni, że pomoże w rozwoju nauki na całym świecie.\nZapraszamy informatyków i naukowców do pomocy przy budowie tej strony oraz przy projektowaniu serwera z Bazą Danych. Projekt bazy chcemy umieścić pod adresem SCITOME.ORG. W przyszłości serwer ten powinien być zarządzany przez konsorcjum przedstawicieli różnych rządów i środowisk naukowych.\nZapraszamy wszystkich naukowców do poparcia naszej inicjatywy!


Czerń i purpura - Wojciech Dutka - Książka | Gandalf.com.pl\nCzerń i purpura (miękka)\nCzerń i purpura - audiobook mp3 32.58 zł\nCzerń i purpura - mobi, epub 27.27 zł\nCzerń i purpura - opis produktu:\nFranz Weimert ulega wpływom nazistowskiej ideologii: wstępuje do Hitlerjugend, a po śmierci brata - żołnierza poległego podczas walk o Warszawę - zgłasza się ochotniczo do SS. Szybko przestaje odróżniać dobro od zła... Wiosną 1942 roku wybiera służbę w obozie koncentracyjnym Auschwitz.\nKsiążka Czerń i purpura pochodzi z wydawnictwa Albatros. Autorem książki jest Wojciech Dutka. Należy do gatunków: literatura piękna, powieść historyczna, powieść wojenna. Książka Czerń i purpura liczy 448 stron. Jej wymiary to 125x195. Oprawa jest miękka. Publikacja dostępna jest również w formie elektronicznej.\nAuschwitz- Birkenau. Oświęcim, Brzezinka, Treblinka ? to tylko niektóre z obozów koncentracyjnych na teranie Polski, podlegające zarządowi niemieckiej nazistowskiej formacji paramilitarne SS. Szacuje się, że w tych obozów krematoriach zginęło ponad milion osób ? niektórzy od razu skazywani byli na śmierć, inni zginęli katowani przez strażników, jeszcze inni padli z wycieczenia, głodu, choroby przeprowadzanych eksperymentów. Wielu z nich nawet nie doczekało się statusu więźnia, co więcej, nie mieli nawet statusu człowieka. Ludobójstwo ? tym słowem można określić to, co działo się w nazistowskich obozach koncentracyjnych, ale niezależnie od wypowiedzianych słów, nic nie jest w stanie oddać ogromu tragedii, która się tam rozgrywała.\nO eksterminacji ludzi, a szczególnie Żydów, o obozowej rzeczywistości, o nastrojach panujących zarówno w Polsce, jak i na Słowacji, przejmująco pisze Wojciech Dutka w opublikowanej nakładem Wydawnictwa Albatros powieści ?Czerń i purpura?. Ten wstrząsający obraz wojennej machiny, która pozbawiała wciągniętych w jej tryby nie tylko życia, ale i duszy, stanowi nie tylko zapis masowych mordów, odbywających się w imię ideologii faszystowskiej, ale i powolny proces zezwierzęcenia, obejmujący katów i ich ofiary. Powieść adresowana jest zarówno do czytelników zainteresowanych tematyką II wojny światowej, jak i do wszystkich tych, którzy pragną wiedzieć, do czego zdolny jest człowiek, i jaką krzywdę może wyrządzić drugiemu człowiekowi.\nKsiążka łączy literacką fikcję i prawdziwe wydarzenia, jednym z wątków jest bowiem prawdziwa historia miłości młodego oficera SS, Franza Wunscha oraz żydowskiej więźniarki, Heleny Citronovej. Ta wzruszająca opowieść to jednak tylko jeden z elementów tej wspaniałej książki, która ? z uwagi na wymowę i doskonale zarysowany proces indoktrynacji ? powinna być włączona do kanonu szkolnych lektur.\nSwoją podróż w czasie rozpoczynamy w 1938 roku, ale dopiero kilka miesięcy później, kiedy następuje rozpad Czechosłowacji, a urząd prezydenta zależnej od Niemiec Republiki Słowackiej obejmuje katolicki ksiądz Jozef Tiso, bliski współpracownik Hitlera, czujemy powiew nadchodzącej śmierci. Wolne państwo słowackie, antyczeskie, ultrakatolickie oraz antysemickie, zdradziło swoich obywateli. Niemal z dnia na dzień pełniący ważne funkcje, wykształceni Żydzi stali się obywatelami drugiej kategorii, niechcianymi i poniżanymi na każdym kroku.\nRodzina głównej bohaterki, Mileny Zinger boleśnie doświadczyła tej zmiany podejścia w stosunku do żydowskich mieszkańców kraju. Jej ojciec, mecenas Elias Zinger, niegdyś szanowany i ceniony zarówno jako prawnik, jak i człowiek, niemal z dnia na dzień stracił klientów, a na nową pracę jako Żyd praktycznie nie miał szans. Rok 1939 stał się również przełomowy dla samej Mileny ? kochająca muzykę dziewczyna zdała do bratysławskiego konserwatorium, gdzie choć formalnie nie stosowano represji wobec Żydów, to jednak powoli stawali się oni niechcianymi studentami. Gwałtowny temperament dziewczyny nie pozwolił jej godzić się z poniżeniem i jawnie prowokowała władze uczelni, choć to nie jej postawa na studiach zaprowadziła ją do Auschwitz. Nie przyczyniła się do tego również jej praca piosenkarki kabaretowej w jednym z najelegantszych klubów nocnych w Bratysławie, ale raczej wzgardzona miłość Dawida, aktywisty Gwardii Hlinkowej, który poprzysiągł sobie zemstę na dziewczynie, której nie mógł mieć. Tak naprawdę jednak nawet bez jego ?pomocy? trafiłaby ona do obozy ? wszak Jozef Tiso znalazł sposób na rozwiązanie ?sprawy żydowskiej? zlecając Niemcom ich wywózkę. Tym sposobem postawił się na równi z bestiami, którzy trzymali w dłoniach broń i bezlitośnie strzelali do więźniów, choć oczywiście on ? jako wytrawny polityk ? doskonale potrafił uspokoić swoje sumienie.\nMilena jako pierwsza z całego transportu zeszła na rampę w pobliżu obozu pracy w Auschwitz, w 1942 roku. To właśnie tu, wśród całego brudu, a także społecznej zgnilizny i wynaturzenia, poznała młodego oficera SS Franza Weimerta, tak niedawno jeszcze rozmodlonego, oddanego Kościołowi ministranta. Zawód, jakiego doświadcza ze strony jednego z księży sprawia, że jego serce twardnieje, a pod wpływem przyjaciela, Bastiana Schillinga, chłopak staje się wiernym wyznawcą nazistowskiej ideologii. Nie tylko wstępuje do Hitlerjugend, ale i po osiągnięciu pełnoletniości zgłasza się ochotniczo do SS przekonany, że działa w imię kraju i czystości rasy. Nie wie jeszcze, że już wkrótce będzie zmuszony dokonać czynu, który na zawsze odciśnie się na jego duszy, niczym piętno?\nPowieść Czerń i purpura można rzeczywiście określić mianem jednej z najbardziej poruszających i niezwykłych historii miłosnych czasów Holocaustu. Tak naprawdę jest to jednak obraz ludzkości, odarty ze złudzeń i pozorów. Powolny proces dezintegracji człowieczeństwa, ślepe posłuszeństwo wobec władzy i bestialstwo, usprawiedliwiane służbą bądź troską o własne życie ? na to w narodzie nie może być przyzwolenia. Franz, podobnie jak setki jemu podobnych fanatyków, zasługuje na najwyższy wymiar kary ? na życie ze świadomością, że nie istnieje sposób na odkupienie swoich win.\nJednak Dutka nie czyni z Weimerta postaci jednowymiarowej, wręcz przeciwnie - pozwala nam śledzić przebieg procesu przemiany człowieka w bestię. W bestię, którą przed samozniszczeniem uratowało uczucie do Mileny i determinacja, aby za wszelką cenę pomóc jej przeżyć koszmar wojny. Zapadamy się w tę opowieść, na długo pozostając w milczeniu po jej zakończeniu. Pisana językiem emocji, z mocno zarysowanymi bohaterami, zmusza do powzięcia postanowienia, że należy zrobić wszystko, by historia się nie powtórzyła. By stwierdzenie: Ludzie ludziom zgotowali ten los nie miało już nigdy odniesienia do bieżących wydarzeń.\nWojciech Dutka, oddając w nasze ręce swoją najnowszą książkę ?Czerń i purpura?, o której chcę Wam dziś opowiedzieć, opisuje historię dwójki bohaterów Mileny Zinger dwudziestoletniej sowieckiej Żydówki i Franza Weimar-ta austriackiego faszysty, których losy, choć nigdy nie powinny się spleść, dopełnią się w czeluściach ich wspólnego piekła, choć oboje nie są świadomi tego, co ich czeka.\n?...Auschwitz było jedynym miejscem na ziemi, do którego Pan Bóg nie zagląda z nieba?.\nKiedy my czytelnicy bierzemy do ręki ?Czerń i purpurę? i decydujemy się wkroczyć do tego piekła, możecie mi wierzyć, że to, czego doświadczamy podczas lektury, emocje nam towarzyszące oraz silnie autentyczny obraz bólu, cierpienia, upokorzenia i wszechobecnej śmierci jest tak przejmujący, że z ulgą przyjmujemy fakt, iż w każdej chwili możemy odłożyć książkę i choć na chwilę uciec z tego okrutnego miejsca. Milena, jednak takiej możliwości nie miała. Auschwitz stało się jej więzieniem, z którego nie ma ucieczki, a wydostać się można stamtąd tylko przez piec krematoryjny.\n?Stawał się jego częścią, małym trybikiem w machinie niszczenia człowieka przez innego człowieka".\n?Ktoś, kto jest zdolny do miłości, nie może być zły".\n?Czerń i purpura? to historia o miłości rodzącej się na przekór bezwzględnej mocy śmierci i zniszczenia. To świadectwo tego, że nigdy nie jest za późno, by uzyskać przebaczenie i czynić dobro, nawet jeśli wymaga to od nas największego ryzyka i poświęceń. Każdy z nas zasługuje na drugą szansę, jeśli tylko szczerze pragnie się zmienić.\n?Bóg jest miłością i wszystko, co zostanie uczynione z miłości, jest zawsze ponad złem?.\nHistoria wręcz nieprawdopodobna, a jednak oparta na faktach. Ciężko uwierzyć, że coś takiego mogło się rzeczywiście wydarzyć? A jednak. Wojciech Dutka porusza wszystkie struny emocjonalne możliwe do znalezienia w sercach czytelników, a opowieść o miłości żydowskiej więźniarki i esesmana pozostawia po sobie szok, ból i wyrwę w sercu.\nPrawdziwe historie czasami bolą ? nawet jeśli dotyczą kogoś innego i nawet jeśli wydarzyły się bardzo dawno temu? Wojciech Dutka zabierając nas do lat II Wojny Światowej, wprost na arenę Holocaustu, serwuje czytelnikowi grozę odartą z owijania w bawełnę, a jednocześnie pokazuje czym jest człowieczeństwo, do czego się ono sprowadza i jak trudno jest je zachować? Przy tym wszystkim udowadnia, że każdy ? nawet człowiek zły ? jest w stanie kochać. Czy na tym polega ludzki dramat? Niejednokrotnie tak. Z całą pewnością w tej historii tak właśnie jest.\nUtalentowana muzycznie Milena Zinger pochodzi z rodziny słowackich Żydów. Wraz z nastaniem 1939 roku z marszu wraz z całą rodziną staje się obywatelem drugiej kategorii. Trafia wraz z kobiecym transportem do Auschwitz-Birkenau? Franz Weimert to z kolei syn austriackiego wędliniarza. Wraz z upływem lat po dojściu Hitlera do władzy ulega nazistowskim wpływom i wstępuje do Hitlerjugend. Po śmierci brata pod Warszawą zamienia Hitlerjugend na SS. Z biegiem czasu przestaje odróżniać dobro od zła stając się bezmyślną, bezwzględną i pozbawioną uczuć maszyną do zabijania. Również trafia do Auschwitz ? w odróżnieniu jednak od Mileny z własnego wyboru i z ?poczucia obowiązku?? Coś w nim zmienia się dopiero wtedy, gdy urodziny umila mu swoim występem chcąca za wszelką cenę przetrwać piekło obozu żydowska dziewczyna? Czy zły człowiek jest w stanie kochać?\nHistoria porusza w każdym możliwym aspekcie, począwszy od osadzenia fabuły w ziemskim piekle obozowej rzeczywistości, na kontraście osobowości połączonych miłością skończywszy. Dutka wali w czytelnika tą opowieścią jak obuchem?\nKontrast to największa broń ?Czerni i purpury? ? kontrastuje tutaj ze sobą wszystko, najważniejsza zaś z tych zestawionych ze sobą sprzeczności dotyczy dwóch głównych postaci opisywanego ludzkiego dramatu? Z jednej strony chcąca za wszelką cenę przeżyć dziewczyna, z drugiej ? pozbawiona z pozoru ludzkich uczuć, bezwzględna ?aryjska? maszyna do zabijania? Czy można pokochać wroga? Kogoś, kto bez mrugnięcia okiem może nas zabić za sam fakt tego, kim jesteśmy?- i nawet się przy tym nie skrzywić w poczuciu ?dobrze wypełnionego niemieckiego obowiązku?? Z drugiej zaś strony ? jak można pokochać przedstawiciela ?rasy pasożytów?? Czy to poniżej godności ?Prawdziwego Aryjczyka?, który oczyszcza ludzkość ze ?śmieci?? A jednak? Niesamowite zestawienie, niesamowita historia?\nWątek Holocaustu i ogólnie rzecz biorąc II Wojny Światowej ? zwłaszcza w jej dramatycznym dla ludzkich losów wydaniu ? to temat bardzo mocno w ostatnich latach eksploatowany w literaturze, i to nie tylko w literaturze polskiej. Pojawić się mogą nieuchronnie głosy pt.?ileż można??? Myślę jednak, że nie w tym przypadku. Historia jest tak piękna i poruszająca, że osadzenie jej ? a osadzenia tego, pamiętajmy o tym, dokonało samo życie ? w takich a nie innych realiach tylko przydaje tej opowieści blasku i wymowy. A jest to wymowa iście wieloraka? Książka Wojciecha Dutki jest z jednej strony tragiczną historią miłosną, a z drugiej przejmującym obrazem walki o zachowanie własnego człowieczeństwa i wytrwanie w nim pomimo zezwierzęcenia wszystkich ludzkich odruchów wśród towarzyszy piekła na ziemi. Z trzeciej jeszcze strony, opowieść ta to studium rodzącego się w człowieku zła, które jest w stanie człowieka całkowicie opanować, a jednak nie jest w stanie wyłączyć i wykorzenić podstawowych ludzkich odruchów. Wniosek? Pomimo całej tragicznej wymowy tej książki (której zakończenia celowo nie zdradzę) jest to lektura pełna nadziei, pokazuje bowiem, że istota człowieczeństwa istnieje zawsze ? nawet jeśli człowiek zachowuje się jak żądne krwi i bezrozumnie zabijające (i to za nic) zwierzę? To wniosek ważny i ? jak wszystko w tej książce ? bijący po oczach dzięki kontrastowemu zestawieniu z całym kontekstem snutej przez Wojciecha Dutkę opowieści.\nNie ma żadnej przesady w stwierdzeniu, że książkę tę po prostu trzeba przeczytać. To prawda ? trzeba to zrobić.\nCzerń i purpura wbiła mnie w fotel. Długo po jej skończeniu nie mogłam się otrząsnąć i dojść do siebie. Łzy płynęły strumieniem, wzruszenie spłycało mój oddech, żal odebrał mi mowę. Smutek i rozpacz. Chociaż wielokrotnie brałam do ręki powieści o tej tematyce, to jednak ta wstrząsnęła mną dogłębnie. Historia niemożliwa i niewyobrażalna. Trudna do ogarnięcia. Kat i ofiara naprzeciw siebie, w nierównej walce. Nadal do dzisiaj nie jestem w stanie zrozumieć, dlaczego świat dał przyzwolenie na takie bestialstwo? Gdzie były władze innych krajów? Jak można było mordować tysiące ludzi w imię oczyszczania świata z zarazy? Wyrafinowane sposoby morderstw. Palenie zwłok przez innych więźniów? Taka niemiecka zabawa ?\n?Przecież w obliczu własnej śmierci człowiek może zrobić tylko jedno; spróbować ją oswoić?.\nAutor podejmuje próbę rozprawienia się w niemiecką maszyną zagłady. Przekazał nam emocje w najlepszym wydaniu, umiejętnie wniknął w psychikę poszczególnych bohaterów. Za jego pośrednictwem toczyliśmy codzienną walkę z oprawcą, z całym niemieckim systemem zagłady. Wojciech Dutka wspaniale i z niesamowitą precyzją przedstawił nam wewnętrzną przemianę młodego żołnierza niemieckiego. Z ułożonego ministranta i grzecznego syna na kartach powieści przeistoczył się w kata i oprawcę, z zimną krwią mordującego niewinnych ludzi. Musiał również wykonać rozkaz i zabić najlepszego przyjaciela, to przelało czarę goryczy. Pomimo, że z własnej woli wybrał taką drogę przyszłości, to jednak z czasem zmaga się z wieloma problemami emocjonalnymi. A dodatkowo nagłe uczucie do młodej Żydówki uzmysłowiło mu, że takie życie nie jest dla niego, on nie pasuje do tego towarzystwa. Ale stąd nie ma odwrotu, zarówno dla więźniów, jak i morderców ?\n?... niewiedza jest miarą szczęścia?.\nTą powieścią się żyje. Autor tak prowadził akcję, że czytelnik ? niezależnie od wszystkiego ? stawał się uczestnikiem tych wydarzeń, odnosiłam wrażenie, że ja tam jestem i zmagam się z przeciwnościami losu. Emocje bohaterów przenosiły się na mnie, ta złość, niemoc, przerażenie nie opuszczały mnie nawet na moment. Wzruszające, nie do opisania, brak mi słów ...\nTa powieść to intymna i bezkresna podróż po zakamarkach ludzkiej duszy. Prawdziwa perełka. Pozostawia nas w świecie refleksji i zadumania. Ją trzeba dopuścić do swojej świadomości ? nie jest to łatwe i zdecydowanie, na spokojnie przemyśleć. Pozostawia wiele pytań, ale jeszcze więcej niewypowiedzianych odpowiedzi ?\nPolecam, sięgnijcie po nią. To lektura, która zmieni wasze spojrzenie na ten świat. Po jej lekturze będziecie dziękować, że żyjecie w dzisiejszych czasach. Ona umiejętnie i cichaczem wpływa na zmianę systemu wartości. Czy zasadne jest zamartwianie się, jaka będzie jutro pogoda w obliczu pytań, które stawiali sobie mieszkańcy obozu w Auschwitz ... Odpowiedź pozostawiam wam.\nKsiążki o tematyce obozowej nie należą do najłatwiejszych i najlżejszych, ale warto po nie sięgać, zwłaszcza po takie jak ?Czerń i purpura". Młoda żydówka Milena i esesman Franz, dwie strony barykady, miłość, która nie miała prawa zaistnieć, a jednak istniała.\nOstatnio na rynku wydawniczym pojawiają się kolejne pozycje z tematyki obozowej, każda na swój sposób ciekawa, ale na takie perełki jak ?Czerń i purpura? naprawdę warto zwrócić uwagę. Napisana z wyczuciem, ale niepozbawiona mocnych akcentów, komory gazowe, piece krematoryjne i ułuda, którą karmieni są przybywający do Auschwitz więźniowie, że łaźnia, że do pracy... prawda tak przerażająca, że łzy pieką pod powiekami, a to, o czym czytamy ciężko ubrać w słowa, ciężko się pozbierać. Końcówka, która na zawsze zapadnie mi w pamięć, bo jak można dokonać wyboru, tego właściwego, kiedy w grę wchodzi życie najbliższych?\nW tym piekle zakazane uczucie, które pozwala przetrwać w dosłownym znaczeniu. Lżejsza praca, lepsze warunki, przemycane jedzenie i leki ? to wszystko dzięki Franzowi może otrzymać Milena. Oboje uwikłani, oboje do końca niemogący odnaleźć się w tej sytuacji, oboje w sprzecznych uczuciach, ale jednak przyciągani do siebie. Kat i ofiara, a może ofiara i kat? Straszne i piękne w jednym, kiedy uświadomimy sobie, że to nie fikcja. Polecam.\n"Ktoś, kto jest zdolny do miłości, nie może być zły". Literatura wojenna zajmuje sporą część mojej domowej biblioteczki. Interesują mnie głównie dzienniki, pamiętniki i wspomnienia osób, które przetrwały koszmar obozów koncentracyjnych. Na powieść Wojciecha Dutki zwróciłam uwagę przede wszystkim ze względu na wątek główny, zaprezentowany na okładce. Historia tak niespotykanej miłości, która do tego wydarzyła się naprawdę, bardzo mnie zaciekawiła. Głównymi bohaterami powieści są Milena Zinger, uzdolniona muzycznie słowacka Żydówka, oraz Franz Weimert, Austriak, który decyduje się pewnego dnia na wstąpienie do Hitlerjugend. Z niezwykle uduchowionego i wrażliwego chłopca przeistacza się szybko w bezwzględnego młodego mężczyznę. Pierwszym krokiem ku otchłani zła jest chwila, w której Franz nie dostaje rozgrzeszenia od księdza w parafii, w której jest ministrantem. Ostatecznie więc, z własnej woli, ministrancką komżę zamienia na mundur oficera SS. Decyzja ta zaprowadzi go wkrótce do Auschwitz, o którym to miejscu Franz nie ma zielonego pojęcia... Milena zostaje przyjęta do konserwatorium, ale wybuch II wojny światowej sprawia, że jej plany w jednej chwili obracają się w gruzy. Wraz z rodziną staje się na Słowacji persona non grata, jak wszyscy inni Żydzi. Trafia do Auschwitz w pierwszym transporcie. Przerażona, udręczona i osamotniona, stara się ze wszystkich sił przetrwać. Kiedy i w jaki sposób przetną się drogi hitlerowca i Żydówki? Jak potoczą się ich losy? Czy uczucie, które narodzi się w ich sercach, można nazwać miłością? To nie jest standardowa historia o miłości. Powieść ta, oparta na prawdziwych wydarzeniach, pozwala obserwować nie tyle uczucie, jakim jest miłość, ile zmagania obojga bohaterów z codziennością, w której przyszło im żyć. Autor przedstawia czytelnikowi bardzo dopracowany portret człowieka targanego sprzecznymi emocjami, poszukującego właściwej drogi. Chłopca, który próbuje odnaleźć się w nowej dla niego sytuacji, i dziewczyny, która walczy o życie każdego dnia. Patrzymy na bolesne rozdarcie wewnętrzne, które staje się udziałem zarówno Mileny, jak i Franza. Przecież ofiara i oprawca nie mogą darzyć się takim uczuciem. A może jednak to realne? Czy obóz ich zbliży czy raczej sprawi, że oddalą się od siebie? Jedno jest pewne. Miłość między więźniarką a oficerem SS może ściągnąć na oboje śmiertelne niebezpieczeństwo. Czy jednak w piekle, jakim jest Auschwitz, będzie to miało jakiekolwiek znaczenie? Trafiłam na trochę powtórzeń i literówek, ale nie było ich na tyle dużo, żeby irytowały. Język powieści jest prosty, może po to, by zwrócić uwagę na bagaż emocji, jakie niesie ze sobą ta historia. Jeśli zdarza się, że czytasz powieści bogate w wojenne wydarzenia, ta książka jest właśnie dla Ciebie. Gwarantuję, że czas spędzony z jej bohaterami będzie bogaty w cały wachlarz emocji.\nPrzez tę książkę odkryłam, że przy ocenie moich książek zdecydowanie na ten tytuł zabrakło skali, bo jakbym mogła, to myślę, że z powodzeniem przyznałabym jej siedem. Od pięciu lat czekałam na książkę, która z czystym sumieniem przebije ,,Jeźdźca miedzianego" i wreszcie się doczekałam. Nie przypuszczałabym, że taka sobie, niepozorna książka może mnie tak urzec, zaskoczyć i emocjonalnie sponiewierać! To, co działo się w obozach nie jest dla nas niczym nowym, znamy historie, wiemy co tam się wyprawiało. Jednak zupełnie inaczej jest kiedy poznajemy dane wydarzenia w teorii, a inaczej w praktyce, kiedy mamy tą brutalną rzeczywistość wplecioną w fabułę, z fantastycznymi bohaterami w tle... Czytając tę książkę, czułam jak po woli moje serce pękało na milion drobnych kawałeczków. Nigdy nie przypuszczałam, że coś tak dogłębnie mnie poruszy. Czytałam sporo takich książek, ale ta jako jedyna została właśnie przedstawiona w taki, a nie inny sposób. Tak dogłębnie, tak rzeczowo. Autor napisał według mnie dzieło majstersztyk! Tak jak wspomniałam, raczej nie czytałam czegoś podobnego.\nChoć początek książki nieco mnie nudził, bo dopiero poznawaliśmy głównych bohaterów, zapoznawaliśmy się z nimi, poznawaliśmy ich życie, historie, znajomych, rodziny, kulturę. O ile akcja i ogólnie mocna fabuła zaczęły się w drugiej części, w momencie kiedy nasza główna bohaterka Milena wyjeżdża do obozu Auschwitz. To co tam się działo, to w jaki sposób Autor to opisał... Czytałam podziękowania Autora i wiem, że napisanie tej książki nie było niczym prostym dla niego... Powiedział ,,że napisał już wiele książek, ale ta była najtrudniejszą." I przyznam szczerze, wcale mu się nie dziwię. To co działo się w obozie Auschwitz do dziś pozostaje tematem tabu. Bo kto z nas z przyjemnością będzie rozmiawiał na tak trudne i ciężkie dla nas tematy? A co dopiero usiąść i napisać książkę o tym wszystkim! To jest wyczyn, to jest uznanie. Według mnie takiego rodzaju Autorzy powinni dostać jakieś szczególne wyróżnienie, bo zdecydowanie na to zasługują.\nCo ta ksiązka ma takiego w sobie? Opisy sytuacji, które działy się w Auschwitz. Myślę, że to tak bardzo potrafi wpłynąć na czytelnika, że aż wydaję się być niemożliwe. Po drugie, bohaterowie! Opisani i przedstawieni w niezwykły, szczególny sposób. Autor często przedstawia nam jakąś postać, my się do niej przywiązujemy, zaś po pewnym czasie ona ginie. To również było dla mnie bardzo drastyczne i dawało mi wiele do myślenia. Czasami ta śmierć była opisana w tak bardzo dla mnie przykry sposób, że musiałam przerywać czytanie na kilka chwil i po prostu odpocząć emocjonalnie...\nCzy polecam tę lekurę? Myślę, że nie wszyscy będą w stanie przeczytać coś tak mocnego. Ja uważam, że jest to najlepsza książka 2019 roku. Śmiało mogę to powiedzieć, bo wydaję mi się, że nic tej ksiażki nie przebije. Wiecie czemu doszłam do takiego wniosku? Czytając tę książkę, myślałam, że Autor po prostu sobie wymyślił takiego rodzaju historię. Po czym wyczytałam, że jest ona oparta na faktach...\nMilena- główna bohaterka jest Żydówką. Prowadzi całkiem spokojne życie, lecz pewnego dnia wybucha wojna, jest coraz ciężęj, ona musi pracować i utrzymywać cały dom, gdyż jej matka nie jest zdolna do pracy. Zaczyna występować w różnego rodzaju przedstawieniach u pewnej pani, która się nią opiekuje.\nNiestety, los chciał inaczej, Milena zostaje schwytana i wywieziona na roboty do obozu Auschwitz. Nikt nie przeczuwał, że to będzie aż tak straszne i bolesne. Nikt nie wiedział, że życie tych wszystkich ludzi zamieni się w piekło. Milena szybko się o tym przekonała. Z dnia na dzień było coraz ciężej przetrwać jej kolejny dzień pracy, na dodatek musiała walczyć ze śmiercią, która stale rozgrywała się dosłownie na jej oczach. Dziennie w obozie umierało setki osób, ale nikogo to nie obchodziło. Tutaj nie ma już zasad, tutaj zaczyna się walka o życie. Człowiek zostaje uprzedmiotowiony, a jedyne co jest brane pod uwagę to tylko jego pochodzenie...\nW tym samym czasie w obozie pojawia się młody żołnierz SS - Franz. Chłopakowi również jest bardzo ciężko, walczy ze sobą aby tu przetrwać, ponieważ śmierć tysiąca ludzi jakoś do niego nie przemawia. Pewnego razu w oko wpada mu Milena, w której od razu się zakochuje... Czy jest w stanie ocalić ją i siebie? Jak potoczą się ich losy?\n-7% Czerń i purpura książka


Nadfiolet. ForumOnkologiczne.pl – portal wiedzy o onkologii\nW WIADOMOŚCI Rak skóry – skuteczność parasoli przeciwsłonecznych\nskóry – skuteczność parasoli przeciwsłonecznych Parasol nie do końca zapobiega docieraniu nadfioletu do skóry. Promieniowanie słoneczne zawiera szkodliwy nadfiolet, który zwiększa ryzyko zachorowania na raka skóry\nW WIADOMOŚCI Rak skóry a poziom wiedzy społeczeństwa\nskóry a poziom wiedzy społeczeństwa Mieszkańcy USA wiedzą u szkodliwości nadfioletu. Ryzyko zachorowania na raka skóry zależy między innymi od jakością ochrony przed zawierającym szkodliwy nadfiolet\nW WIADOMOŚCI Rak skóry – zapobieganie\nskóry – zapobieganie Zmarszczki mogą być wywołane nadfioletem. Nadmiar nadfioletu grozi zachorowaniem na raka skóry, dlatego naukowcy poszukują najlepszego sposobu zniechęcenia kobiet do przesadnego opalania. June Robinson\nmaja, luteolina okazała się chronić pierwszy rodzaj komórek przed niszczącym działaniem nadfioletu. Substancja ta nie wpływa jednak na wrażliwość ognisk omawianego rodzaju nowotworu. Badacze wyciągnęli stąd\nW WIADOMOŚCI Filtry przeciwsłoneczne\nFiltry słoneczne należy stosować z umiarem. Obecny w promieniowaniu słonecznym zakres B nadfioletu (UVB) co prawda wywołuje produkcję witaminy D przez skórę, ale z drugiej strony\npodała ta instytucja, tylko co piąty obywatel USA stosuje chroniące przed nadfioletem filtry przeciwsłoneczne. Dzieje się tak, chociaż wielu Amerykanów przestrzega innych zaleceń odnośnie zapobiegania chorobom\nW WIADOMOŚCI Enzym chroniący przed rakiem skóry\nnieprawidłowe wiązania chemiczne w obrębie nici DNA powstałe w wyniku ekspozycji na nadfiolet. W efekcie przemieszone atomy w tej cząsteczce wracają do swoich właściwych położeń. Odkrycie\nW WIADOMOŚCI Czerniak, nasłonecznienie, kolor skóry\nskóry Zachorowalność na czerniaka zależy od koloru skóry. Z powodu dużego natężenia nadfioletu mieszkańcy słonecznej Florydy często chorują na czerniaka złośliwego stanowiącego najbardziej złośliwy rodzaj raka\nniego głownie starsze osoby rasy białej wystawione na duże dawki zawierającego nadfiolet światła słonecznego. Fengju Song ze Szkoły Medycznej Harvarda w Bostonie (USA) i współpracownicy poddali\nW WIADOMOŚCI Solarium a zagrożenia dla skóry i oczu\njest również brak wyraźnej informacji o konieczności zakładania okularów chroniących oczy przed nadfioletem. W związku z tym używanie omawianego urządzenia grozi poważnymi uszkodzeniami skóry i oczu\nW WIADOMOŚCI Rak skóry – groźne solaria\npłci i wieku, w którym dany pacjent zaczął stosować sztuczne źródła nadfioletu\nW WIADOMOŚCI Rak skóry a mity odnośnie profilaktyki\nbłedne poglądy odnośnie omawianej tematyki. Przykładowo uważali oni MYLNIE, że niektóre rodzaje nadfioletu są nieszkodliwe, opalanie się „na raty” – bezpieczne a wizyty\nW WIADOMOŚCI Zima a rak skóry\nZima a rak skóry Również zimą należy stosować ochronę przed nadfioletem. Osoby długo przebywający zimą na świeżym powietrzu, w tym uprawiające spoty zimowe, mogą być okresowo\nW WIADOMOŚCI Solarium – przyczyna raka skóry\nSolarium – przyczyna raka skóry Korzystanie z solarium zostanie ograniczone. Korzystanie z solariów grozi zachorowaniem na raka skóry. Mary Harney – irlandzki Minister Zdrowia i Dzieci\nW WIADOMOŚCI Przeciwutleniacze a rak skóry\nherbaty i winogron chronią przed rakiem. Główną przyczyną raka skóry jest nadmiar nadfioletu wytwarzanego przez słońce i przez lampy stosowane w solariach. Pomimo rozpowszechnienia wiedzy


Łóżko czy materac – co ważniejsze? - Together Magazyn\nJeszcze kilkanaście lat temu łóżko do w sypialni kupowało się jako mebel składający się ze stelaża i materaca – w całości. Dopiero badania dotyczące komfortu i higieny snu, wskazały, że zestawy, w których ważniejszym elementem jest rama, mogą być dla naszego kręgosłupa niebezpieczne.\nCzym jest sen i czemu służy?\nSen jest stanem czynnościowym naszego ośrodkowego układu nerwowego. W jego trakcie następuje wyhamowanie świadomości oraz bezruch. Sen odpowiada za gospodarkę hormonami, reguluje naszą temperaturę, stymuluje neurony i konsoliduje pamięć. Jego odpowiednie względem wieku dawki determinują pracę mózgu. Dlatego jakości i długości snu nie warto bagatelizować. Brak snu szkodzi i wiedzieli o tym oprawcy znęcający się nad ofiarami w trakcie wszystkich współczesnych wojen i konfliktów. Człowiek pozbawiony możliwości spania ma spowolnione reakcje, nie potrafi się skoncentrować, miewa zaburzenia nastroju oraz nie potrafi podejmować racjonalnych decyzji. Długotrwała bezsenność prowadzi do stanów zbliżonych do psychozy, upośledza limfocyty i zwyczajnie jest niebezpieczna dla zdrowia.\nNa czym śpią Polacy?\nJeden z producentów mebli sypialnianych prowadził swego czasu badania dotyczące łóżek, na których śpią Polacy. Wyniki są fatalne, bo znaczna część z nas śpi na twardych, mało elastycznych wersalkach, rozkładanych, skrzypiących łóżkach oraz małżeńskich materacach o szerokości poniżej 150 cm, na których nie sposób się sprawnie obrócić. Przyzwyczajenia sprawiają, że część polskiego społeczeństwa woli wydać pieniądze na nowy telewizor lub komputer, a nie na materac.\nŁóżko czy materac – co ważniejsze? Materace Kraków\nJeśli mamy sprawić sobie pierwsze miejsce do spania w nowym mieszkaniu, zadbajmy najpierw o materac, a później zatroszczmy się o łóżko. Dlaczego? Sam stelaż to tylko dodatek. To, jak będzie wyglądało łóżko, jest dla naszego odpoczynku wartością wtórną. Przy poszukiwaniach materaca warto zwrócić uwagę na skład, możliwości odkształcania się i twardość. Dopiero po takiej wstępnej analizie gotowi jesteśmy na podjęcie dobrej decyzji dotyczącej materaca. Jednak preferencje to nie wszystko, bo zadbać należy także o trwałość i odpowiednią wielkość materaca.\nPierwszy materac dla malucha\nO ile niemowlęce łóżeczko może kosztować niewiele, na materacu nie warto oszczędzać. Materace dla niemowlaka powinny charakteryzować się przede wszystkim naturalnym składem (jeśli nie mamy do czynienia z małym alergikiem). Materac powinien podpierać równomiernie kształtujące się dopiero ciało we wszystkich miejscach. Nie ma mowy o “zapadaniu się” w posłanie czy szczególnie miękkich rodzajach materacy. Wiele późniejszych problemów z kręgosłupem zawdzięczamy właśnie nieprawidłowej pozycji podczas spania w dzieciństwie. Wybierajmy więc produkty polecane przez Instytut Matki i Dziecka, atestowane, wówczas możemy być spokojni nie tylko o wygodny, ale i bezpieczny sen dziecka.\nŁóżko czy materac – co ważniejsze? was last modified: Kwiecień 9th, 2020 by Mat. Zewnętrzny\nMaterac sprężynowy – jak dobrać jego twardość?


Babka piaskowa jest to przepis stworzony przez użytkownika Ryszard. Ten przepis na Thermomix® znajdziesz w kategorii Słodkie wypieki na www.przepisownia.pl, społeczności Thermomix®.\nutworzono: 04/6/14 zmieniono dnia: 04/6/14\n8-9 g proszku do pieczenia\nŁatwe Podwieczorek Deser Wielkanoc Ciasto\nJajka całe i cukier wymieszać czas ok 10 min, obr 3 , motylek\nMąki i proszek do pieczenia przesiać (można wszystko wymieszać)\nMasło rozpuścić w rondelku. Ma być ciepłe ale nie może dojść do klarowania masła\nPo ubiciu jajek zmniejszamy obroty na 2 i wsypujemy przez otwór przesiane mąki i proszek do pieczenia a po chwili mieszania ciepłe masło.\nJeszce chwilę mieszamy i już\nFormę smarujemy DOKŁADNIE masłem.\nPiekarnik nastawiamy na:\ni tu zależy od piekarnika\n- profesjonalny cukierniczy piec - dół 220C; góra 195- 200C czas 1 godzina\n- domowy - (u mnie) dół 180C czas - 1h 15 min\nOczywiście na wierzch polecam polewy.\nGdyby ciasto zaczęło się przypiekać od góry to należy przykryć je pergaminem (papierem do pieczenia)\nBabka bardzo smaczna jednak\nZgłoszony przez kejth na marca 19, 2016 at 10:52.\nBabka bardzo smaczna jednak zdecydowanie do dużej foremki . Dwa razy ją robiłam i za każdym razem duża część ciasta wylała mi się na blaszkę . Więc polecam dużą formę do tej ilości\nZgłoszony przez Ryszard na kwietnia 7, 2014 at 19:09.\nCzekam na ocenę organoleptyczną\nZgłoszony przez Hanna Gręda na kwietnia 7, 2014 at 18:06.\nDziękuję za wyczerpującą informację .Dodałam do wypróbowania\nJestem przekonany, że można.\nZgłoszony przez Ryszard na kwietnia 7, 2014 at 17:45.\nJestem przekonany, że można. Tylko że:1. Nie wiem jak zachowa się schodzone masło. Wg znajomego cukiernika może ono sie dokładnie nie wymieszać2. TM po zrobieniu masła trzeba dokładnie odtłuścić bo mogą nie wymieszać się jajka z cukrem.3. Rozpuszczone masło i tak musimy przelać do drugiego naczynia i je ubrudzić. Jak dla mnie wystarczy rondel, w którym je rozpuszczę a nie marnuję czasu na zrobienie tego w TM i umycie go.\nA masła nie można jako\nZgłoszony przez Hanna Gręda na kwietnia 7, 2014 at 06:53.\nA masła nie można jako pierwszy krok rozpuścić w np.3min/70* i odstawić do przestygnięcia?Przecież po to mamy mixia


InPost wygrywa przed sądem. Rząd nie miał prawa unieważnić przetargu - GazetaPrawna.pl\nInPost wygrywa przed sądem. Rząd nie miał prawa unieważnić przetargu / ShutterStock\nW czwartek Sąd Okręgowy w Warszawie uznał, że przetarg unieważniono bezprawnie. Nie znamy uzasadnienia wyroku – cały proces, ze względu na wskazywane przez CUW informacje niejawne, toczył się za zamkniętymi drzwiami. Sąd podtrzymał wcześniejszy wyrok Krajowej Izby Odwoławczej, a ta uznała unieważnienie za bezpodstawne. Oznacza to, że InPost jest pełnoprawnym zwycięzcą przetargu i to z tą spółką powinna być podpisana umowa na usługi pocztowe dla administracji centralnej.\nSytuacja jest niecodzienna. Usługi te realizuje już bowiem, na podstawie umowy zawartej bez przetargu, Poczta Polska. Umowa, której dotyczył przetarg miała zostać zawarta na dwa lata. Z jednej strony oznacza to, że teraz kontrakt powinna przejąć spółka InPost. Z drugiej zaś, że będzie ona mogła domagać się odszkodowania za czas, w którym powinna realizować usługi, ale nie było jej to dane. CUW nie może w żaden sposób podważyć czwartkowego wyroku, gdyż zapadł on w II instancji, a w sprawach przetargowych kasacja przysługuje jedynie prezesowi Urzędu Zamówień Publicznych.\npoczta biznes prawo gospodarcze przetargi sądownictwo\nza chalickiego nie zapłacę


Smycz dla psa z trzema rączkami JoQu Double Extante Leash - JoQu\n» Smycz dla psa z trzema rączkami JoQu Double Extante Leash\nSmycz dla psa JoQu® Double Extante Leash\nInnowacyjna smycz spacerowa wykonana w efektownej i wytrzymałej taśmy poliamidowej. Posiada aż trzy rączki, dzięki czemu idealnie sprawdza się podczas spacerów w mieście kiedy musisz skracać długość smyczy.\nSmycz z podwójną rączką\nDwie z trzech rączek są podszyte miękką i elastyczną tkaniną 3D, która powoduje, iż uchwyt jest komfortowy i przyjemny dla ręki. Dolna rączka pozwala nam przytrzymać psa.\nDostępne kolory Double Extante Leash:\nWymiary smyczy Double Extante Leash:\nOdległość pomiędzy rączkami\nCechy smyczy dla psa JoQu® Double Extante Leash:\nDwie rączki obszyte miękkim materiałem dystansowym 3D\nSmycz kupiona ponad pół roku temu. Nadal w stanie idealnym, a używana dzień w dzień!\nSmycz kupiliśmy jakieś 5-6 miesięcy temu. Dłuższa niz standardowa. 3 rączki, jakość znakomita, kolor obłędny. Cena bardzo dobra za taką jakość. Bardzo polecamy, serio. Jogu poleca :) Ja też.


Idealizacja jako forma obrony\n« Negacja – zaprzeczenie\nATAK NARCYZMU DESTRUKCYJNEGO JAKO PRZYCZYNA DEPRESJI U TERAPEUTY »\nIdealizacja jest inną często spotykaną formą obrony. Wszyscy znamy to złudne wyobrażenie: gdyby Freud czy inny prekursor psychoanalizy był na moim miejscu, mój pacjent (w rzeczywistości powinno się także powiedzieć: ja sam) czułby się znacznie lepiej. Za przejawy idealizacyjnej obrony uważam także rozmaite modne mity psychoanalityczne – są one wyrazem niepewności, ukrywania niepo-koju, braku oryginalności i autorytetu. Właściwie każda teoria psychoanalizy może być stosowana jako obrona idealizująca. Staje się wówczas mniej lub bardziej atrakcyjnym „gotowcem” przyjmowanym przez pacjenta i dopasowywanym do niego w razie potrzeby. Nie bez kozery Freud ostrzegał nas przed złą czarownicą „metapsychologią”.\nAby ustalić dokładną diagnozę i rozpocząć leczenie naszego stanu depresji przeciwprzeniesieniowej potrzebujemy często pomocy naszych kolegów oraz samego pacjenta, który zadał nam ranę narcyystyczną. To właśnie chciałem pokazać na przykładzie terapii Oskara. Nie należy jednak mnie źle zrozumieć: nie chciałbym tu negować masochizmu analityka. Chodziło raczej o zwrócenie uwagi na częste zakłócenie pojawiające się w sposób nieunikniony w pracy z trudnymi pacjentami, takimi jak perwersyjni, z pogranicza (borderline) czy psychotycy, oraz na sposoby rozpoznawania tych zakłóceń i ich neutralizowanie. Analityk, który nie rozpoznaje i nie przepracowuje swego stanu depresyjnego, spłyca terapię, pozbawiając ją witalności i właściwego rozumienia. Przestaje być dostępny dla pacjenta tak uczuciowo, jak i intelektualnie. A nasza zdolność do bycia dostępnym, czy – jak to określił Balint – „zezwalania na użycie siebie”, jest wszakże zasadniczym warunkiem ponawiania wysiłku mimo niepowodzeń w niesieniu pomocy bliźnim terapią analityczną.


W sobotę konwencja Prawa i Sprawiedliwości. A na niej kolejne propozycje programowe |\nW sobotę konwencja Prawa i Sprawiedliwości. A na niej kolejne propozycje programowe\nPOLSKA / / 20.02.2019, godz. 09:50\nPodczas sobotniej konwencji Prawa i Sprawiedliwości przedstawimy kolejne propozycje programowe, o których też na pewno będziemy mówili w czasie kampanii wyborczej - zapowiedział dziś szef Kancelarii Prezesa Rady Ministrów Michał Dworczyk. Jego zdaniem przedstawione listy do PE "są mocne".\nWczoraj zaprezentowaliśmy +jedynki+ i +dwójki+ z naszych list. To też dowód na to, że PiS nie tylko realizuje program i konsekwentnie wypełnia obietnice programowe, ale również w sposób systemowy i spokojny przygotowuje się do wyborów\n- mówił Dworczyk w radiowej Trójce.\nJak dodał, przedstawione listy są mocne. "Te listy mają dwa aspekty - jeden aspekt to merytoryczny, a drugi - polityczny. Po pierwsze, ci politycy, którzy kandydują do Parlamentu Europejskiego mają dobre przygotowanie do tego, żeby w PE zabiegać o interesy Polski. Jeśli chodzi o politykę, to są mocne postacie, ważne postacie polskiego życia politycznego, które są w stanie zebrać dużo głosów (...) i z powodzeniem konkurować z listami opozycji w najbliższych wyborach" - tłumaczył szef KPRM.\nWyraził jednocześnie przekonanie, że PiS uda się przekonać wyborców zarówno do swojego programu, jak i do kandydatów. "I odniesiemy w zbliżających się wyborach sukces" - powiedział.\nDworczyk odnosząc się do samej kampanii wyborczej stwierdził, że PiS będzie skupione na tym, by "ta kampania była programowa".\n"Choć kampania się jeszcze nie zaczęła, w tej chwili jest taki czas podsumowania, nazwijmy to, tej pracy normalnej rządu i partii" - zaznaczył.\nW najbliższą sobotę mamy konwencję. Tam przedstawimy kolejne propozycje programowe, o których też na pewno będziemy mówili w czasie kampanii wyborczej, i liczymy, że działania opozycji pozwolą na to, abyśmy skupiali się właśnie na dialogu, merytorycznej dyskusji, a nie jakichś emocjonalnych przepychankach, które niewiele wnoszą do życia Polaków\nTEMATY: propozycje programowe, wybory, program, sobota, konwencja, PiS


Donald Trump ma koronawirusa: jak jest leczony?\nDodano: 6 października 2020, 12:32 0\nTrump / Źródło: Newspix.pl\nMożna się spodziewać, że gdy jesteś prezydentem, to otacza się ciebie większą troską niż innych pacjentów. Donald Trump otrzymuje jednak takie terapie, które w ogóle nie są dostępne innym pacjentom.\n„Czuję się lepiej niż 20 lat temu”\nOraz: „Nie bójcie się koronawirusa” – napisał amerykański przywódca na swoim Twitterze. Trump jeszcze przed hospitalizacją otrzymał eksperymentalną terapię przeciwciałami, która może obniżyć poziom koronawirusa i wykazała obiecujące wyniki w badaniach na 275 ochotnikach. Problem jednak w tym, że nie została jeszcze oficjalnie zatwierdzona przez amerykańskie Food and Drug Registration. Przedstawiciele koncernu za nią odpowiadający powiedzieli, że udostępnili ją Trumpowi na specjalną prośbę lekarzy prezydenta, którzy poprosili o „okazanie mu współczucia”.\n„Dla przeciętnego Amerykanina uzyskanie dostępu do eksperymentalnych terapii ze względu na żywione wobec nich współczucie jest znacznie bardziej utrudnione” – mówią przedstawiciele Mayo Clinic, organizacji non-profit działającej w branży medycznej. Trump tymczasem rozpoczął tę terapię już dzień po uzyskaniu pozytywnego wyniku testu na COVID-19. A jeśli o same testy chodzi – polityk jest im poddawany kilka razy dziennie, w przeciwieństwie do zwykłych Amerykanów, którzy często nie mogą się ich doprosić.\n„To jedyny człowiek na świecie, który otrzymał takie leczenie”\nOprócz terapii przeciwciałami, Trump jest leczony remdesivirem i deksametazonem, co czyni go prawdopodobnie jedyną osobą na świecie otrzymującą taką kombinację leków. Remdesivir nie został dopuszczony do leczenia koronawirusa w każdym z przypadków, ale można go stosować u pacjentów z nagłym i ciężkim przebiegiem choroby. Środek może bowiem powodować wiele skutków ubocznych: obciąża nerki i wątrobę. Co więcej, podaje się go dożylnie, co zazwyczaj wymaga pięciodniowej hospitalizacji, ale Trump mógł z niej zrezygnować wcześniej.\nZ kolei deksametazon jest popularnym środkiem zmniejszającym stan zapalny, który bardzo silnie osłabia układ odpornościowy. Dlatego nie jest zalecany pacjentom z COVID-19, chyba że ich sytuacja jest bardzo poważna. Lek obniża bowiem w pewnym stopniu ryzyko zgonu z powodu koronawirusa.\n„Nadal jednak 23 procent osób, które przeszły terapię deksametazonem zmarło w ciągu kolejnych 28 dni. To, że Trump otrzymuje tak mocną kombinację trzech różnych leków oznacza, że jego lekarze muszą być naprawdę zaniepokojeni” – zaznaczył dr Jonathan Reiner z George Washington University.


Jesteśmy apokaliptycznymi trocinami, czyli reminiscencyjny pamphlet na własne gniazdo – Biblioteka Młodego Człowieka\nJesteśmy apokaliptycznymi trocinami, czyli reminiscencyjny pamphlet na własne gniazdo\nGrudzień 8, 2012 Grudzień 8, 2012 nasirwizz\n„Trociny” to kolejna powieść w dorobku twórczym Krzysztofa Vargi. Jest to bardzo odważny współczesny pamflet mający na celu zdemaskowanie wraz z równoczesnym ośmieszeniem (czy też poniżeniem) całego polskiego społeczeństwa. Podniesienie wszystkich naszych niechlubnych zachowań do rangi elementu dzieła sztuki wskazuje na jawną próbę dokonania całościowego (choć nie docierającego do „drugiej strony medalu”) portretu otaczającej nas rzeczywistości. Autor, jako absolwent warszawskiej polonistyki, z zupełnością zapewne był świadomy reguł jakimi rządzi się obrana konwencja. Dowodem na to może być to, że w niniejszej pozycji trzy główne płaszczyzny: religijna, społeczna i obyczajowa nieustannie się zacierają w swych granicach i deprecjonują wartość pozostałych.\nCałość została utrzymana w jednolitym, melancholijnym i smętnym tonie, przypominającym „zaspane” cząsteczki mgły snujące się za oknem pociągu, z których pomocą główny (i w gruncie rzeczy jedyny) bohater-komiwojażer przemierza swoją znienawidzoną pseudo-ojczyznę. Nawet pierwsze zdanie tej powieści wydaje się być tego zapowiedzią: „W dniu, w którym umarła Amy Winehouse, miałem potężną biegunkę”(s. 5). Ta spowiedź powstała z powodu zatrzymania pociągu w nieustalonym punkcie na trasie pomiędzy Poznaniem a Wrocławiem, podczas jednej z wielu „pielgrzymek” pięćdziesięcioletniego człowieka, znużonego życiem. Jego wędrówka do „miejsc kultu” jest pracą, której znaczenia nie rozumie, a nawet świadomy jest jej bezużyteczności: „Ludzie, z którymi się spotykam, nie mają żadnej mocy, to zwykli posłańcy (…). Nic od nich nie zależy, ode mnie też nic, to są wszystko ruchy pozorowane (…)” (s. 52). Przekonanie o tym, że Polska składa się jedynie z niezmierzonych pól ziemniaków, buraków i kapusty doprowadza do skrajnej nienawiści, której ostrze skierowane jest tak naprawdę w stronę własnego wnętrza, własnych niepowodzeń i niedoskonałości. Wstręt do ludzi pozbawionych „wszelkiej refleksji”, podążających w każdą niedzielę do kościoła w „czystych koszulach” i „wyjściowych sukienkach”, zmusza go do skonstruowania własnego, hermetycznego świata, w którym nie ma miejsca na pospolitość. Oczywiście w tym przypadku bohater jest jedynie pretekstem – dopiero pod koniec powieści czytelnik ma okazję dowiedzieć się, że nazywa się on Piotr Augustyn, co wskazuje tylko na jego enigmatyczną „funkcję” w utworze. Jego istnienie oscyluje jedynie wokół nieustającego procesu zauważania i odnotowywania kolejnych ubytków w wielu dziedzinach życia. Drugą pasją bohatera jest słuchanie muzyki dawnej, jakby to w archaicznych utworach poszukiwał dawnych, utraconych ideałów. Wszystko to jest na dodatek potęgowane przez rodziców, nękających go od lat tymi samymi zarzutami: „(…) że się starzeję, że zmarnowałem życie, że niczego tak naprawdę nie osiągnąłem, że nie mam żadnych zainteresowań (…). Jakby oni cokolwiek osiągnęli! Jakby mieli jakieś zainteresowania! Jakby nie zmarnowali życia” (s. 277-278). Wszechobecna toksyczność środowiska w jakim żyje zmusza go do jednego lecz bardzo drastycznego czynu, mającego pomóc mu nie tyle nawet w dokonywaniu innowacji w swoim życiu lecz w utrzymywaniu obecnego znienawidzonego stanu rzeczy.\nUtwór ten ma zamkniętą kompozycję – rozpoczyna się zatrzymaniem pociągu i opowieścią bohatera spisywaną na laptopie, a kończy się wraz z zakończeniem pewnej jej fazy i wznowieniem podróży. Niniejszą powieścią Krzysztof Varga chce stoczyć walkę z obiegowymi w polskim społeczeństwie stereotypami poprzez ich karykaturalne przedstawienie. Dzięki takiemu poznaniu „wroga” będzie go można bardziej dynamiczniej usunąć z naszej mentalności. Należy także mieć na uwadze, że są to tylko „teoretyczne” założenia, które od samego początku skazane są na unicestwienie przez kulturę masową, która dziwnym trafem nie zauważyła jeszcze „nadejścia złego”.\nKrzysztof Varga „Trociny”, Wydawnictwo Czarne, Wołowiec 2012, s. 368\n← „Wesoły pielgrzym” – jak walczyć ze współczesną idyllą?\nAngielska powaga, gorzki mistycyzm →