Istnieję by czytać: Powrót do ,,świata żywych"...\nPowrót do ,,świata żywych"...\nMoje ostatnie 9 miesięcy życia ,było skupione na intensywnej nauce do matury. Z tego powodu, moja aktywność na blogu była praktycznie zerowa. Chciałabym zrekompensować Wam to ,więc chciałabym się pochwalić moją pracą życia... Jest to moja prezentacja maturalna ,którą wygłaszałam prawie dwa tygodnie temu. Nawiązuje ona do książki ,o której wspominałam na blogu. Miłej lektury!!!\nWiadomo ,że człowiek od chwili narodzin dąży powoli do nieuchronnego końca. Jednak odejście w zaświaty jest powszechnie identyfikowane z osobami wiekowymi ,a nie młodymi i mającymi jeszcze wiele czasu przed sobą -dziećmi. Omawiając temat mojej prezentacji skupię się na motywie śmierci dziecka postrzeganym z odmiennych perspektyw oraz na emocjach obserwatorów takiej tragedii, czyli bliskich zmarłego.\nMotyw odejścia ze świata doczesnego jest rozumiany jako ustanie procesów życiowych i definitywny koniec życia. Jest również popularny od wielu stuleci w literaturze i sztuce. Przyczyną owej popularności ,może być: fascynacja tym ,co nieznane ,chęć przybliżenia sobie tajemnic przyszłości lub próba „oswojenia” grożącej nam śmierci.\nLiteratura przedstawia odejście dziecka na wiele sposobów ,jednak najbardziej popularnym z nich są utwory ukazujące cierpienie jednego z rodziców dotkniętych rozpaczą spowodowaną utratą dziecka. Można spotkać się tylko z nielicznymi tekstami opisującymi przeżycia młodych ludzi ,którzy żegnają się z życiem.\nJedną z pierwszych epok ,która wykazała się zainteresowaniem dziećmi jest romantyzm. To właśnie w tym okresie powstało przekonanie ,że sferę metafizyczną czyli na przykład śmierć mogą zobaczyć osoby ciężko chore ,wrażliwe lub młode. Utwór Goethego Król elfów lub wedle różnych przekładów Król olch lub Król olszyn ,pokazuje śmierć z perspektywy umierającego chłopca. I jest to śmierć, którą chłopiec dostrzega.\nJuż pierwsze spojrzenie na tytuł utworu, XIX- wiecznej ballady, jest kluczową wskazówką interpretacyjną. Według tradycji ujrzenie postaci króla olch jest równoznaczne z zapowiedzią odejścia osoby ,której się to udało. Ballada opowiada historię ojca ,pędzącego na koniu z chorym synem na ręku ,podczas wieczornej wichury.\n,,-Mój synu, wciąż z lękiem twarzyczkę zasłaniasz\n-Nie widzisz, mój ojcze, jak Elf nas dogania?\nKról Elfów w koronie... i wlecze swój płaszcz...\n-Mój synku, mgły wstają i wloką się, patrz!"\nTekst ma tylko częściowy charakter dialogu. Występuje w nim ojciec ,syn oraz król olch.- postać z zaświatów. Z rozmowy dziecka z rodzicem wynika to, że malec zaczyna opowiadać o tajemniczej postaci ,którą dostrzega w swoim otoczeniu. Nazywa ją królem elfów w postaci mężczyzny ,ubranego w płaszcz i noszącego koronę Niestety słowa chłopca spotykają się z całkowitym niezrozumieniem ze strony ojca ,dostrzegającego w wizjach dziecka omamy ,tłumacząc je mgłą ,dźwiękami szumiących liści lub cienistą sylwetką trzech wierzb w oddali. Pokazuje to kontrast pomiędzy racjonalistycznym postrzeganiem dorosłego ,a metafizycznymi ,a wręcz irracjonalnymi widzeniami dziecka. Wizje dziecka pozwalają zajrzeć na stronę ciemności ,dotychczas nieznaną ludziom.\n,,Strach ojca porywa. Ostrogą spiął konia,\nWiatr ściga - a dziecko majaczy w ramionach."\nZ wersu na wers widzimy jak ojciec staje się coraz bardziej zaniepokojony stanem chłopca. Jego niepokój wzrasta ilekroć synek przywołuje dostrzegane widziadła, co dla ojca- racjonalisty jest objawem pogłębienie się choroby, a dla dziecka- coraz bliższej obecności Króla i jego córek. Balladę kończy dramatyczny zwrot:\n,,Na rękach syn jego już nie żył, już stygł..."\nRozpaczliwą próbę powrotu do domu ,wieńczy śmierć dziecka. Scena ta została umieszczona na końcu utworu jako klamra narracyjna w stosunku do pierwszej strofy. Ukazuje z jednej strony nieuchronność śmierci, z drugiej bezwzględność ludowej przepowiedni- typowy motyw dla literatury romantycznej.\nKról elfów to dzieło pokazujące śmierć z perspektywy osoby umierającej. Głównym bohaterem utworu jest chłopiec ,nie zdający sobie sprawy ze swojego stanu ,czyli mentalnego zawieszenia pomiędzy dwoma światami: tym ziemskim i metafizycznym. Jego wizje z leśnym królem wyrażają zagubienie i dezorientację.\nZ drugiej jednak strony, są tak dokładne ,że trudno nie zastanowić się nad ich realnością. Postać jaką ujrzał ma koronę i długi płaszcz. Okazuje zainteresowanie chłopcem ,oferuje mu wspólną zabawę ,złote szaty i kwiaty. Jego zachęta początkowo jest miła i nie narzucająca się ,aby w ostatnich wersach stać się nachalnym ,a wręcz brutalnym nawoływaniem ,porównywalnym swoją wymową do gróźb. Utwór ten jest wyjątkowy poprzez wyczuwalne zagubienie młodego bohatera ,który w swojej sytuacji odczuwa bezsilność ,zagubienie i lęk. Świat mistyczny i ziemski stykają się ze sobą ze zgubą dla dziecka i przerażeniem ze strony ojca.\nOmówiony przeze mnie utwór Goethego ,doskonale uzupełniają ilustracje Moritza Schwinda oraz Alberta Sterner`a o tych samych tytułach.\nMoritz Schwind używając stonowanych kolorów kreuje rzeczywistość przedstawioną w balladzie. Na pierwszy plan wysunął się siedzący na koniu ojciec trzymający w ramionach swojego małego,bezbronnego synka. W małej odległości od niego ,lekko wycofana, objawia się tytułowa postać króla olch ,którego ukazano niczym zwiewnego ducha. Jego wyciągnięta ręka i wyraz twarzy świadczą o tym ,że mężczyzna próbuje wpłynąć ,oczarować ,a wręcz porwać młodzieńca. Efekt ten potęguje wrażenie ,że postać fantastyczna wygląda tak jakby podążała za pozostałymi dwiema osobami. Ukazuje to powszechne przekonanie ,że śmierć potrafi brutalnie rozdzielić nawet najbardziej kochające się i oddane sobie osoby. Tak jak uczyniła to w przypadku kluczowych bohaterów ballady romantycznej. Ilustracja ukazuje także córki króla olch ,o których była mowa w tekście.\nDruga ilustracja jest bardziej zagadkowa od poprzedniej. Występują w niej tylko dwie postaci- Król olch i chłopiec. Podkreśla to intymność procesu śmierci ,który przebiega za sprawą oddziaływania zjawy na dziecko. Użycie czerni i bieli sprawia ,że obraz jest przejrzysty ,a mimika twarzy osób jest bardziej sugestywna. Uwidacznia się przez to ból i rozpacz chłopca oraz konsternację i skupienie króla olszyna.\nTematyka dziecięca rozpowszechniła się w dwudziestoleciu międzywojennym a potem w kolejnych latach, aż do dziś . Przywołując twórczość poety XX lecia między wojennego, Władysława Broniewskiego, opiszę rozpacz ojca wobec śmierci córki. Ten motyw stał się popularny już za sprawą Trenów Jana Kochanowskiego ,ale ja przybliżę ten wątek na podstawie utworu pt. Trumna jesionowa z cyklu wierszy Anka autorstwa Władysława Broniewskiego.\nJestem świadoma tego ,że zaprezentuję śmierć osoby ,która w chwili odejścia była już pełnoletnia ,ale doskonale wszystkim wiadomo ,że dla swoich rodziców wszystkie dzieci bez względu na wiek pozostaną wiecznymi dziećmi (,więc mimo swojego wieku ,Joanna była przede wszystkim ukochaną córką swojego ojca. )\nDo dnia dzisiejszego trwają spekulacje z jakiego powodu zmarła Joanna Broniewska-Kozicka. Wiele źródeł podaje ,że przypuszczalnie zatruła się gazem ,a inne ,w tym najnowsza biografia pisarza Broniewski-miłość ,wódka,polityka podaje ,że śmierć Joanny była spowodowana niefortunnym wypadkiem. Feralnego 1 września 1954 roku , dotychczasowe życie Broniewskiego legło w gruzach. Według Tadeusza Bujnickiego cykl wierszy pt. Anka nie jest spontanicznym sposobem wyrażenia uczuć związanych ze śmiercią ukochanej córki. Poeta na jakiś czas przerwał swoją karierę tak ,aby w spokoju zająć się porządkowaniem myśli i w 1956 roku „powrócić do świata żywych”.\nDla Broniewskiego rozstanie z córką było największą życiową tragedią. Powszechnie wiadomo ,że jej wypadek w dużym stopniu wpłynął na stan zdrowia autora,który niedługo po śmierci Anki trafił do szpitala psychiatrycznego.\nUtwór Trumna jesionowa otwiera wyżej wspomniany ,jednotematyczny cykl. Broniewski odchodzi w nim od wierszy poświęconych tematyce politycznej ,w stronę liryki osobistej. Wiersz rozpoczyna się wstępnym zapoznaniem czytelnika z miejscem wydarzeń ,jakim jest zestawienie miejsca pobytu podmiotu lirycznego i grobu na cmentarzu Powązkowskim. Informacja ta ,jest pierwszym bodźcem kształtującym wspomnienia i przemyślenia podmiotu ,którego można utożsamić z Broniewskim.\n,,Nie jesteś duchem ,tyś wspomnienie,\nktóre za włosy w przeszłość wlecze.”\nPodkreślają głębokie przekonanie autora ,że jego zmarła córka jest obecna przy nim ,dzięki temu ,że pamięta spędzone z nią wspólne chwile ,a nie poprzez metafizyczne wizje.\nW kolejnych strofach przyznaje:\n,,Nie wierzę w elizejskie cienie,\nlecz w ciężkie ,gorzkie łzy człowiecze.\nA mam ich tyle w noc bezsenną,\nże chyba nimi świat obdzielę ,\ni nie ma cię, a jesteś ze mną,\no! zostań choćby chwil niewiele.”\nCo wyraźnie sygnalizuje chęć rozłożenia swojej traumy na inne osoby. Uwidacznia się również problem z niepogodzeniem się z jej niespodziewanym odejściem. Podmiot wyraźnie prosi ,a wręcz błaga córkę ,by z nim została. Słowa: i nie ma cię ,a jesteś ze mną,mogą wskazywać na to ,że wiersz nie jest monologiem ,ale ma formę rozmowy z obecnym koło autora adresatem ,który celowo unika kontaktu i odpowiedzi na zadawane mu pytania. Co tylko dobitniej pokazuje autentyzm i prawdziwość, ziemskość, rozpaczy pogrążonego w żałobie ojca.\nW dalszym rozwinięciu utworu ,autor podkreśla mnogość wspomnień związanych z uwielbianą córką ,. Dodatkowo mówi o ich wspólnych podróżach ( Była jesienna Kielecczyzna i w stu wrześniowych barwach Ojców... ) i planach ,co tylko wzmaga odczuwany przez siebie ból. W utworze brak języka formalnego, jest w nim za to wiele prostych i potocznych określeń związanych z codziennym życiem i wspomnieniami. Sposób wypowiedzi ojca jest spokojny , pełen zastanowienia oraz refleksji . Stara się radzić sobie z przeciwnościami ,tłumacząc to tym ,że doskonałą terapią jest tworzenie własnej poezji. Tym optymistycznym i dającym nadzieję akcentem ,podmiot kończy swoją wypowiedź.\nCały cykl wierszy poświęcony córce ,zawiera gamę różnorodnych uczuć. Podmiot liryczny utożsamiany z Broniewskim zmaga się z żałobą i przekonaniem ,że śmierć jest niesprawiedliwa i zabiera nieoczekiwanie ukochane osoby. Towarzyszy mu również brutalna samotność ,która wytrąca lewicowego poetę z realnego spojrzenia na świat w stronę świata nieznanego i pozaziemskiego.\nOmówione przeze mnie wcześniej utwory wyraźnie różniące się od siebie ze względu na epoki powstania ,obrazują popularność motywu śmierci dziecka. Doskonale komponuje się z nimi powieść Annabel Pitcher -Moja siostra mieszka na kominku ,powstała w 2013 roku. Tytuł jest incipitem. Książka pokazuje bardzo wymownie przeżycia małego chłopca ,obserwującego zachowanie swojej rodziny od momentu tragicznej śmierci jego siostry Rose ,która zginęła w wyniku zamachu terrorystycznego w Londynie ,kiedy na ułamek sekundy odeszła od rodziny w kierunku kosza na śmieci. W tamtej chwili nastąpiła masowa eksplozja zabijająca wielu niewinnych ludzi razem z małą Rose.\nOpowieść przybliża czytelnikom destrukcyjne skutki przeżywania żałoby ,która w niektórych przypadkach nigdy się nie kończy i ciągnie się za rodziną powoli ją niszcząc. W powieści zostało pokazane ,że każdy z bohaterów próbuje sobie z tym uczuciem poradzić na własny sposób. Ojciec z bezsilności popada w alkoholizm ,siostra bliźniaczka zmarłej buntuje się przeciwko traktowaniu jej niczym żywej podobizny Rose ,a matka ,która po wielu kłótniach opuszcza męża i układa swoje życie na nowo. W tym wszystkim główny bohater od piątego roku życia tkwi sam pozostając dociekliwym obserwatorem i narratorem zachodzących zdarzeń.\n,,Jamie nie płakał ani razu. Chłopiec wie ,że powinien-przecież Jasmine płakała ,i mama ,a tacie zdarza się to do dziś. Roger wprawdzie nie uronił ani jednej łzy ,ale to w końcu kot ,poza tym nie znał Rose tak dobrze."\nDziecinne rozważania bohatera pierwszoplanowego są momentami bardzo zabawne ,ale także nadzwyczaj trafne i wzruszające. Narracja jest pełna prostoty i szczerości ,można by powiedzieć ,dziecięcej naiwności wielce kontrastującej ze zgrozą i powagą towarzyszącą zjawisku śmierci. Osoba mówiąca powraca przez retrospekcje do trudnych chwil ,które odbywały się na pięć lat przed pierwotnym czasem akcji. Posługuje się sugestywnymi i realistycznymi wyrażeniami. Uwidacznia się to doskonale już w pierwszych zdaniach powieści:\n,,Moja siostra Rose mieszka na kominku.\nA konkretnie, to jej fragmenty. Trzy palce, prawy łokieć i rzepka..."\nBohaterowie powieści zmagają się z osobistą tragedią ,nie widząc ,że relacje między nimi z tego powodu bardzo ucierpiały. Książka pokazuje skrajne stany emocjonalne towarzyszące cierpieniu. Ojciec zamordowanej dziewczynki przyjął postawę osoby obwiniającej otoczenie ,a w szczególności muzułmanów ,o śmierć jego dziecka. Natomiast matka ,wolała spróbować zapomnieć o swoich przeżyciach i żyć tak jakby nic się nie stało.\nW ukazanych przeze mnie utworach ,cierpienie związane ze śmiercią jest podobne , ale sposób radzenia sobie z tą jakże trudną sytuacją emocjonalną jest różny. Znaczny wpływ na ukazanie tego zjawiska ma gatunek literacki. Król olch to ballada , Trumna jesionowa to wiersz ,a Moja siostra mieszka na kominku to powieść.\nWspółczesna psychologia zna mnóstwo metod pomagających ludziom, których dotknęła tragedia utraty dziecka. Jednak dojście do równowagi zależy nie tylko od pomocy ale od czynników takich jak siła więzi z dzieckiem, okoliczności utraty, wsparcie bliskich a także nabyta konstrukcja psychiczna.\nW przypadku literatury opisy przeżyć osób, które dotknęła tragedia były zmyślone, bądź oparte na literaturze fachowej, lub własnych doświadczeniach. Jednak zarówno poezja jak i proza potrafiły świetnie ukazać zarówno niepokój ojca w balladzie Goethego, jak i egzystencjalną rozpacz Broniewskiego, a także układanie sobie świata przez małego Jamiego, który obserwuje skutki niszczącej traumy wewnątrz rodziny.\nCo więcej, czytając taką literaturę możemy nauczyć się oswoić śmierć i strach przed nią, a także niekiedy nauczyć się jak najlepiej walczyć z rozpaczą. Ojciec z ballady Goethego, czy też Broniewski- ojciec autentyczny mogą zostać w chwili próby naszymi powiernikami lub towarzyszami nieszczęścia. Wówczas bliższa nam będzie proza i poezja opisująca tragedię niż próbująca nas rozweselić pusta narracja umniejszająca rolę nieszczęścia w życiu.\nDlatego też- próbując podsumować moje rozważania uważam,że w pełnię literatury wchodzi nie tylko prosta rozrywka i sensacja jakich wiele się dziś wydaje, ale też pełna psychologicznej i filozoficznej prawdy o śmierci- literatura wysoka, której twórcy-dojrzali mądrością i doświadczeniem pokazują nam świat, który się rozpadł i sposoby poukładania go na nowo.\nAutor: Agatha Ch. o 20:20\nGrace Holloway 22 maja 2014 00:00\nFajny temat i świetna praca ;) Ja osobiście sama też zdawałam w tym roku maturę i na szczęście już jest po wszystkim ;D\n"Ciepłe ciała" - Isaac Marion\n"Szkieletowa załoga" - Stephen King\n,,Papierowe miasta" - John Green


NYX podkłady ✦ kosmetyki do makijażu | DOUGLAS\nHomepageNYX Professional MakeupMakijaż twarzyPodkłady\n60 ml (63,32 zł / 100 ml)\n30 ml (176,67 zł / 100 ml)\n43 g (81,40 zł / 100 g)\n44 g (72,73 zł / 100 g)\n35 ml (31,14 zł / 100 ml)\n13 ml (530,69 zł / 100 ml)\n80.29 g (48,57 zł / 100 g)\nNYX – podkłady i fluidy, które pokochasz\nPostaw na nowoczesne kosmetyki do twarzy NYX. Fluid to często absolutna podstawa makijażu. To jego zadaniem jest wyrównanie kolorytu cery oraz nadanie skórze zdrowego, pięknego wyglądu. Teraz możesz osiągnąć te rezultaty, sięgając po rozwiązania od NYX – podkłady, które pokochały tysiące osób na całym świecie.Jak dobrać odpowiedni podkład? Pierwszą istotną sprawą jest dobranie ich właściwej formy. Dlatego w ofercie NYX czekają na Ciebie kosmetyki:\npłynne, np. NYX Can't Stop Won't Stop – o rzadkiej konsystencji, które z łatwością nałożysz i rozprowadzisz na całej twarzy, szyi i dekolcie,\nw kompakcie, np. z serii Stay Matte But Not Flat – o kremowej formule, które możesz mieć zawsze przy sobie, nawet w małej torebce.\nRodzaj podkładu to nie wszystko. Jeszcze ważniejszy jest jego odpowiedni odcień – zarówno poziom jasności lub ciemności, jak i barwa: ciepła, zimna lub neutralna. Jak wybrać ten perfekcyjny? Z podkładami NYX to nie problem! Amerykański producent zadbał o bardzo dużą rozpiętość kolorystyczną oferowanych produktów. Właśnie dlatego w seriach NYX Born to Glow, NYX Bare With Me czy NYX Can't Stop Won't Stop i wielu innych bez trudu znajdziesz perfekcyjną barwę. Pamiętaj: kolorystykę fluidu dopasuj do odcienia skóry na szyi i dekolcie – tak, aby po aplikacji kosmetyku te trzy partie ciała tworzyły spójną całość, bez efektu maski! Nie zapomnij też, że barwa skóry zmienia się na przestrzeni roku – np. po wakacjach cera jest bardziej złocista, a zimą nieco bledsza. Jak sobie z tym radzić? Miej pod ręką miksery NYX, dzięki którym szybko przyciemnisz lub rozjaśnisz swój ulubiony fluid.\nNYX – podkłady odpowiadające na potrzeby Twojej skóry


Brzesko. Trwa remont mostu na Uszwicy. Utrudnienia jeszcze przez dwa miesiące\nczwartek, 26 sierpnia 2021 14:54\nTrwa remont mostu na rzece Uszwica w Brzesku, w ciągu DK94. Roboty są wykonywane „połówkowo” i we wrześniu przeniosą się z lewej na prawa stronę obiektu.\nMost przez rzekę Uszwicę w Brzesku (w km 45+388) na DK94 został wybudowany w 2001 r. Podczas ostatniej okresowej kontroli rocznej, przeprowadzonej w 2020 r. stwierdzono, że most wymaga remontu, z uwagi na uszkodzenia, które mogą spowodować skrócenie okresu bezpiecznej eksploatacji obiektu i zadecydowano o konieczności wykonania remontu.\nBrzesko. Utrudnienia na moście na Uszwicy w ciągu DK94 - mapa Głos24 / Open Street Maps\nRemont rozpoczął się w maju 2021 r. Remontu wymagała m.in nawierzchnia oraz podpory obiektu, ekrany akustyczne i wpusty.\nPrace wykonywane są „połówkowo”, czyli na połowie jezdni. Na drugiej połowie ruch odbywa się dwukierunkowo, przy zawężonych pasach ruchu.\nDo tej pory prace prowadzone były po lewej stronie obiektu. Wykonano m.in.: prace rozbiórkowe nawierzchni oraz izolacji, demontaż barier ochronnych oraz wypełnienia ekranów akustycznych i piaskowanie słupów ekranów akustycznych.\nObecnie naprawiane są m.in uszkodzenia płyt nośnych oraz podpór. Następnie wykonana zostanie izolacja, zamontowane zostaną bariery ochronne i wypełnienia ekranów akustycznych.\nWedług planów prace po lewej stronie mostu mają zakończyć się w połowie września 2021 r., a do 25 października 2021 r. przeprowadzony będzie analogiczny remont prawej strony mostu. Cały remont pochłonie ponad 1,6 mln zł.\nTrwa remont mostu na rzece Uszwica w Brzesku, w ciągu DK94 fot. GDDKiA


Dariusz Piontkowski: Warto, aby nauka stacjonarna w szkołach trwała jak najdłużej, jeśli pozwolą na to warunki\nRadio Białystok | Wiadomości | Dariusz Piontkowski: Warto, aby nauka stacjonarna w szkołach trwała jak najdłużej, jeśli pozwolą na to warunki\n10.05.2021, 17:25, akt. 17:29\nWiceminister edukacji i nauki Dariusz Piontkowski uważa, że - jeśli tylko pozwolą na to warunki epidemiologiczne - warto, aby nauka stacjonarna w szkołach była realizowana jak najdłużej, bo jest to istotne z wielu względów.\n- Z naszego punktu widzenia, punktu widzenia takiego edukacyjnego, psychologicznego, społecznego, warto, aby dzieci jak najszybciej wróciły do nauczania stacjonarnego, by to nauczanie stacjonarne trwało jak najdłużej. Jeżeli tylko warunki epidemiczne na to pozwalają, powinna być kontynuowana nauka stacjonarna - powiedział w poniedziałek (10.05) Dariusz Piontkowski na konferencji prasowej w Białymstoku.\nMinister pytany o to, co powinno być ważniejsze po powrocie uczniów do nauki stacjonarnej: skupienie się na ponownej integracji uczniów czy nadrabianie zaległości w edukacji powiedział, że trzeba robić "jedno i drugie".\nW pierwszych godzinach, czy pierwszych dniach powrotu do szkoły pewnie ta część integracyjno-społeczna i psychologiczna będzie ważniejsza, ale przecież szkoła przede wszystkim - poza tą pomocą psychologiczną, poza częścią socjalizacyjną i wychowawczą - ma także tę funkcję dydaktyczną i powinna także wypełniać funkcję dydaktyczną, więc nie sądzę, aby te kilka tygodni, które są do zakończenia zajęć musiały być przeznaczone tylko i wyłącznie na zajęcia integracyjne\nDodał, że zgadza się z szefem MEN, że należy najpierw uzupełnić materiał, który był na lekcjach online, zwłaszcza trudniejsze zagadnienia. Przypomniał, że ministerstwo zaproponowało też programy wsparcia, dodatkowe zajęcia, które mają ułatwić uczniom powrót do nauki stacjonarnej.\nDariusz Piontkowski mówił także, że nie ma danych, które jednoznacznie wskazywałyby, że nauka stacjonarna przyczyniła się do gwałtownego wzrostu pandemii. Mówił, że w innych krajach jeszcze częściej niż w Polsce podejmowano decyzje o powrocie uczniów do szkół, a Polska jest w grupie tych państw, w których nauka stacjonarna była realizowana krócej niż w innych państwach Europy zachodniej.\nDziś nie ma jakiejś jednoznacznej opinii ekspertów, która wskazywałaby, które środowiska powodowały rozrost pandemii. Proszę pamiętać, że zasadnicze decyzje także w sprawie obostrzeń dotyczących edukacji ostatecznie podejmował minister zdrowia konsultując się z tą radą medyków działającą przy panu premierze. Czasami różniliśmy się nieco w zdaniu, w tempie powrotu uczniów do szkół z ministrem zdrowia. To on jednak ostatecznie jest gospodarzem rozporządzenia i to on decydował o tym, w których momentach, z jakimi datami, dzieci i młodzież wracają do szkół\nOd 4 maja uczniowie klas I–III szkół podstawowych w całym kraju wrócili do nauki stacjonarnej w szkołach. Uczniowie klas starszych: klas IV–VIII szkół podstawowych i szkół ponadpodstawowych wciąż uczą się zdalnie (od 26 października 2020 r.). Od 17 maja rozpoczną naukę w trybie hybrydowym. Na lekcje stacjonarne mają wrócić od 31 maja.\nNauka stacjonarna w klasach I-III szkół podstawowych była w bieżącym roku szkolnym dwukrotnie zawieszana. Po raz pierwszy - na początku listopada 2020 r. Do nauki stacjonarnej najmłodsi uczniowie wrócili do szkół w połowie stycznia 2021 r. Po raz drugi nauka stacjonarna uczniów klas I-III została zawieszona od 22 marca.\nPolitechnika Białostocka zachęci uczniów do nauki matematyki. Przygotowała specjalny program\nChcą zachęcić najmłodszych do przełamywania strachu przed matematyką. Pracownicy Politechniki Białostockiej przygotowali program "Niezwykły świat matematyki".\nOd wtorku (4.05) uczniowie klas 1 -3 wracają do nauki stacjonarnej. Do końca maja do szkół mają wrócić wszyscy uczniowie.\nW Podlaskiem naukę w liceach i technikach kończy około 9 tys. osób\nTo drugi rok z rzędu bez wspólnych uroczystości na zakończenie roku szkolnego.\nDyrektor SP 9 w Białymstoku: dobrze, że dzieci wrócą do szkół, były na to przygotowane scenariusze\nBardzo dobrze, że uczniowie będą wracać na lekcje do szkół – uważa dyrektor Szkoły Podstawowej nr 9 w Białymstoku Edyta Haraburda. Dodała, że szkoła miała i ma przygotowane scenariusze tego powrotu.\n29.07.2021, 17:41, akt. 18:54\nNowe zasady podczas ślubów w Urzędzie Stanu Cywilnego w Białymstoku


Łatwe i chętne - strona 4 - Impreza/Gdzie się bawić? - Forum gp24.pl - strona 4\nŁatwe i chętne\nRozpoczęty przez ~Gość~ , sie 23 2015 18:53:50\nNapisano 23 kwiecień 2018 - 23:57:18\nNigdy nie doznasz takiej rozkoszy, możesz tylko zazdrościć i ruszać skórą wyobrażając sobie to co nie będzie ci nigdy dane.\nBądź uprzejma odpowiedzieć na moje pytania zamiast sugerować zazdrość, która jest mi całkowicie obca. Przy okazji zapytam, co to oznacza w Twoim języku "ruszać skórą" i czy masz w tym jakieś swoje doświadczenia? Czy sugerujesz zastępować partnera szarpaniem klitorisa w celu wywołania pseudoseksualnych doznań?\nNapisano 24 kwiecień 2018 - 14:22:38\n...za malo sa blyskotliwi...nie to co Ty.\nDziękuję za miłe slowa których już od dawba nie słyszę, jesteś bardzo ułożonym mężczyzną i uprzejmym.\nNapisano 24 kwiecień 2018 - 14:24:10\nPrzepraszam za przejęzyczenie, mialo byc od dawna , i chodzi oczywiście o miłe słowa które są dla mnie blasamem na mą dusze.\n#64 ~Sławomir z Łeby~\n~Sławomir z Łeby~\nNapisano 25 kwiecień 2018 - 22:40:44\nTym czarnym panterą to ty się tak nie zachwycaj, że on jest taki ułożony i uprzejmy. Wcześniej, jako przedstawiciel plebsu i milicyjnego zawodu, był zwykłym burakiem pogardzanym przez każdego, a w szczególności przez kobiety. Takim on był, zanim trafił pod mój owłosiony tors. To ja go ułożyłem, a następnie, nauczyłem kultury i ogłady. Jako były milicjant i prostaczyna, zawsze miał problem w kontaktach interpersonalnych. Tak poważny, że kobiety, po jego faflunieniu o miłości bezgrzesznej i poczęciu niepokalanym - nie czekając na dalsze jego wynurzenia - pierzchały w popłochu w celu zgubienia natręta. Często bywało, że chroniły się w najbliższym komisariacie i czekały do świtu. Teraz, po latach szkoleń i praktycznych ćwiczeń, czarny pantera jest na tyle ułożony, że potrafi zainteresować sobą przypadkową dzierlatkę na forum, co osobiście poczytuję sobie za sukces.\n#65 ~obserwator bezstronny~\nNapisano 25 kwiecień 2018 - 23:09:52\nPszczółko, miałem marzenie, żeby za życia zamieszkać w raju.\nMoje marzenie się spełniło.\n...nie badz swinia obecny...i podziel sie z innymi ta informacja....ktora to wies pod Slupskiem.\n...to ten twoj raj.\nNapisano 26 kwiecień 2018 - 00:56:51


Męski zegarek na prezent - Poradnik.pkt\nStrona główna » Jaki zegarek wybrać na prezent dla mężczyzny?\nJaki zegarek wybrać na prezent dla mężczyzny?\nZegarek na rękę to ponadczasowy prezent idealny. Piękny i solidny model zegarka przyjęło się traktować jak elegancką biżuterię męską. Markowy zegarek to synonim prestiżu, a taki prezent z pewnością zostanie doceniony. Czym kierować się podczas wyboru, aby na pewno trafić w oczekiwania obdarowywanego?\nWybór prezentu to zawsze trudna decyzja. Dopasowanie zegarka na rękę w czyimś imieniu wymaga głębokiego zastanowienia, przy czym estetyka nie jest tu jedynym czynnikiem koniecznym do rozważenia – w temat wprowadza nas ekspert z Salonu Jubilerskiego Magar. Jakie decyzje musimy podjąć w tej sytuacji?\nZegarek zgodny z osobowością\nNajważniejszą rzeczą, o jakiej musimy pomyśleć, jest styl bycia i ubioru mężczyzny, dla którego kupujemy zegarek. Dla osoby spędzającej większość czasu w biurze i na spotkaniach biznesowych ograniczamy wybór do zegarków klasycznych; mężczyźni o luźniejszym stylu bycia z pewnością docenią funkcjonalny zegarek sportowy. Jeżeli natomiast nie zależy nam na tym, by zegarek był noszony na co dzień, a wiemy, że może przydać się na specjalne okazje, wybieramy spośród luksusowych zegarków wieczorowych.\nW przypadku zegarków sportowych, sprawa mechanizmu jest prosta, ponieważ z reguły posiadają one napęd kwarcowy. Jeżeli jednak decydujesz się na klasyczny zegarek ręczny, stajesz przed kolejnym wyborem. Tradycyjne zegarki mogą posiadać napęd mechaniczny, ceniony przede wszystkim przez osoby interesujące się żywo tematyką chronometrów. Mówi się o nich, że posiadają duszę, co dla wielu jest argumentem wystarczająco ważnym, by zapomnieć o niedogodności, jaką niewątpliwie jest konieczność regularnego nakręcania zegarka. Jeśli jednak podchodzisz do sprawy przede wszystkim praktycznie, możesz kupić klasyczny w stylu zegarek z napędem kwarcowym\nO tym, czy zegarek będzie dobrym prezentem, decyduje nie tylko jego wygląd, ale przede wszystkim funkcjonalność. Tę możesz ocenić już na pierwszy rzut oka. Czy wskazówki i cyferblat są na tyle wyraźne, by umożliwiać szybkie odczytanie godziny? Czy pasek jest wykonany z przyjemnego materiału, a koperta nie jest za duża lub za mała? Czy zegarek można łatwo ustawić, a więc czy jego obsługa jest intuicyjna? Odpowiedzi na te pytania muszą być twierdzące – twierdzi ekspert z Salonu Jubilerskiego Magar. Jeżeli masz wątpliwość w którymkolwiek z tych aspektów, szukaj dalej, obecnie wybór jest olbrzymi.\nKolejnym ułatwieniem w podjęciu ostatecznej decyzji jest wstępny wybór marki zegarka. Kolekcje większości cenionych producentów zegarków naręcznych są często prezentowane na stronach sklepów internetowych, gdzie na spokojnie możesz zorientować się w ofercie, a może nawet dyskretnie podpytać, co przyszły obdarowany myśli o konkretnych modelach.\nTagi: pomysły na prezent, prezent, zegarki\n4 pomysły na oszałamiający prezent na Dzień Kobiet\nNa co zwrócić uwagę, wybierając bieliznę na prezent?\nGrawer idealnym pomysłem na ozdobienie piersiówki


Skazany na zło - Bednarek Adrian | Książka w Sklepie EMPIK.COM\nSkazany na zło (okładka miękka)\n59 oceny i 41 recenzji\nWymiary produktu [mm]: 30 x 207 x 147\nJedno wydarzenie. Jedna decyzja. Jeden błąd. I twoje życie już nigdy nie będzie takie samo. Dom na kredyt, skromna firma i kochająca żona – oto życie niespełna trzydziestoletniego Wiktora ...\n23-12-2018 o godz 02:07 przez: Katarzyna Kmieć\nBywa, że w naszym umyśle tworzą się usprawiedliwiania dla popełnianych czynów. Kierowani chęcią wymuszenia zadośćuczynienia za zło, zemsty za czyn, którego nie jesteśmy w stanie wybaczyć, dajemy sobie prawo do samosądu, do wyznaczenia pokuty winnemu, do bawienia się w boga i karanie za grzechy. Łatwo osądzać takie zachowania jako nieetyczne, pełne wewnętrznego zła, sprzeczne z kierującymi naszym życiem ludzkim poczuciem sprawiedliwości. Ale, czy gdyby to nam psychopata odebrał spokój, ukochaną osobę, poczucie życia prowadzonego wedle spełnionych marzeń, mielibyśmy w sobie moc pogodzenia się z losem? A może moc należy rozumieć inaczej? Może to ona kieruje zemstą? Jak ocenić osobę, która, jak bohater "Skazanego na zło", podejmując niewłaściwą decyzję, ściąga na siebie przekleństwo ciągu wydarzeń, które przyniosą więcej zła niż dobra? I czy właściwie jakakolwiek decyzja, podejmowana przez człowieka szalejącego z niepokoju, zaskoczonego sytuacją mogącą zniweczyć jego plany, obrócić dotychczasowe życie w pył, może być dobra albo zła? Adrian Bednarek, znany z cieszącej się wielka popularnością "diabelskiej" serii, powraca z bohaterem tyleż ciekawym co niepozornym. Takie przynajmniej odnosimy wrażenie po pierwszych rozdziałach. Rozpoczynając od wielkiego bum, prezentując nam już na początku książki trzęsienie ziemi o niebywałej skali, autor ukazuje nam bohatera w niezbyt pozytywnym świetle. Nie tylko, że nie wzbudza naszej sympatii fakt, że nie należy on do najwierniejszych i najbardziej szanujących kobiety mężczyzn, to dodatkowo jego niekoniecznie słusznymi decyzjami w chwili niespodziewanej tragedii zdaje się kierować jedynie egoizm i panika. "Zastanawiałem się, w jaki sposób do codzienności wracają ludzie w podobnym położeniu. Zapewne wielu takich chodziło wolnych po ulicach, z sumieniem przepełnionym goryczą czynów, do których popchnęły ich niesprzyjające okoliczności. (…) Czy cały czas rozmyślali o swoich postępkach, wpadali w depresje lub targali się na własne życie? A może zbrodnia i brak kary uczyniły ich silniejszymi, pozwoliły twardo stąpać po ziemi?" (str.43) Być może znajdą się zwolennicy takich właśnie działań Wiktora Hauke, ale większość z nas, z pozycji zawsze wiedzącego lepiej czytelnika, od razu potępi jego postępowanie, spodziewając się, zresztą słusznie, przykrych konsekwencji. Autor, usypiając naszą uwagę szansą na powodzenie odległego od litery prawa zachowania, działa tak naprawdę w celu zaskoczenia czytelnika coraz to nowymi zwrotami akcji. Strona po stronie życiem bohatera zaczyna rządzić szantaż, nieustanna niepewność, obawa o zaufanie żony, a przede wszystkim złość. Do czasu, gdy Wiktor sam, i tylko sam, stanowił źródło zainteresowania psychopaty o wdzięcznym, nadanym sobie przez niego samemu pseudonimie Reżyser, Wiktor pozostaje na tyle pełen złości ale i pokory, by buntując się czuć jednocześnie zaciekawienie chorym zachowaniem przeciwnika. "Pamiętaj, nie bój się. Nadajesz się do roli. Jeśli wszystko rozegrasz według mojego scenariusza, nic ci się nie stanie. Odegraj role i wróć do swego nędznego życia, na zawsze marnując potencjał."(str.131). Okazuje się jednak, że jest granica, której przekroczenie obudzi w nim pokłady złości, o które nawet bohater nie podejrzewał samego siebie. Gniew rodzi agresję, nakazy budzą sprzeciw, a pozorna niemożność odwetu skłania do odnajdywania rozwiązań wręcz nieprawdopodobnych. Gdy zdajemy już sobie sprawę, że bohater Adriana Bednarka, przepełniony wściekłością i chęcią zemsty, został przez Reżysera określony najlepszym z wybranych dotychczas Aktorów, gdy wiemy już dlaczego autor określił go "Skazanym na zło", akcja nabiera tempa nie pozwalającego na odłożenie książki. "Zaraził Aktora prawdziwą nienawiścią. Zadłużony pijaczyna stał się bestią czerpiącą przyjemność ze zniszczenia. Stworzył Aktora doskonałego, wyniósł go na wyżyny nieznanych wcześniej umiejętności." (str.242) Gdy wydaje się, że zbliżamy się do rozwiązania, bohater lub kierujący jego życiem psychopata, wyrywają nam dywanik spod nóg. Znów leżymy oszołomieni, kompletnie nie wiedzący czego się spodziewać i czy wreszcie którekolwiek z naszych przypuszczeń znajdzie odzwierciedlenie w prozie Bednarka. Zaczynamy odnosić wrażenie, że wplatając z swój thriller niewyjaśnioną śmierć, morderstwa, szantaże, okaleczenia, przy opisie których aż zaciskamy powieki, autor przygotował dla nas mieszankę niemożliwą do przełknięcia. Nic bardziej mylnego. W świetnym stylu, plastycznie, z opisami zapierającymi dech, autor prowadzi nas przez swoją książkę z lekkością wręcz nieodpowiednią dla tego gatunku literackiego. Znakomitym, czystym językiem daje nam to, co wydaje się chronić bohatera przez zbyt ganiącymi osądami by zaraz pokazać, że złagodzenie wymiaru kary było zdecydowanie przedwczesne. A w końcu, prowadzi nas ku finałowi, który ma nam dać poczucie sprawiedliwości losu. Znakomita książka, dająca poczucie uczestniczenia w akcji, pozostawiająca nas z poczuciem braku możliwości oceny bohatera. Polecam.\n04-12-2018 o godz 21:20 przez: Magdalena Pudło\nWiktor Hauke to niespełna trzydziestoletni mężczyzna, który wiedzie dość przeciętne życie - dom na kredyt, skromna firma i kochająca żona. Od pewnego czasu, za namową żony, stara się wyleczyć z alkoholizmu. Brakującą rozrywkę zastępuje inną - znajduje młodą, atrakcyjną kochankę. Przez jedną nieprzemyślaną decyzję Wiktor traci wszystko, co uznawał za najważniejsze. Jedno wydarzenie, jedna decyzja, jeden błąd sprawiają, że jego życie już nigdy nie będzie takie samo. Staje się niewolnikiem spełniającym wynaturzone zachcianki psychopaty. Jest szantażowany, a na szali znajduje się życie i zdrowie najbliższej mu osoby. Czyny, do których zmuszony będzie się posunąć odcisną trwałe piętno na jego psychice, czyniąc go automatem bez uczuć. Czy mężczyzna będzie potrafił stawić opór swojemu oprawcy? Co będzie w stanie poświęcić, by walczyć o to, na czym mu zależy najbardziej? A może wynik tej okrutnej gry jest z góry przesądzony? "Skazany na zło" to dobrze skonstruowany, przemyślany i spójny thriller psychologiczny. Opowiada o dramacie człowieka, który za swoją impulsywną decyzję płaci bardzo wysoką cenę. Jesteśmy tylko ludźmi, wszyscy popełniamy błędy, natomiast Wiktor Hauke trafił fatalnie - stał się ofiarą bezwzględnego psychopaty, który manipulował nim nie dając mu szansy na ucieczkę czy nieposłuszeństwo. Cała sytuacja, w którą został wplątany mężczyzna, od początku była planem ukartowanym przez Reżysera, Wiktor stał się jedynie Aktorem grającym rolę w skrupulatnie zaplanowanym przedstawieniu. Wiktor Hauke w początkowej części książki wydaje się postacią zupełnie przeciętną. Na tyle przeciętną, że swoją nijakością doprowadzał mnie do szału. Nie mogłam pojąć, jak osoba, która dokonuje takich czynów może być kompletnie wyprana z emocji i pozbawiona wyrzutów sumienia. Przełom następuje mniej więcej w połowie książki. Wiktor z nijakiego staje się nagle postacią skoncentrowaną na osiągnięciu celu, zdeterminowaną, odważną i... przesiąkniętą złem. Nie powstrzyma się przed niczym, aby zemścić się na swoim oprawcy. W tym wszystkim jest niesamowicie skuteczny i z niesłychaną łatwością przychodzi mu tropienie swojego największego wroga. Akcja powieści, podobnie jak osobowość głównego bohatera, ewoluuje z czasem. Przyznaję otwarcie, że początek książki ciągnął mi się niemiłosiernie, już miałam ochotę rzucić ją w kąt, kiedy nagle w połowie nastąpił moment wow! Drugą połowę pochłonęłam już w jeden wieczór, nie mogąc oderwać się od lektury. Zakończenie, niestety, znowu sprawiło, że poczułam rozczarowanie. Bo zakończeń ta książka ma w zasadzie kilka. Kiedy wydaje nam się, że już wszystko wiemy, okazuje się, że jednak nie - czeka na nas kolejna niespodzianka. Moim skromnym zdaniem - lepiej było skończyć wcześniej i zostawić odrobinę niedopowiedzenia dla wyobraźni czytelnika, niż kończyć w sposób wybrany przez autora, nie pozostawiający żadnych złudzeń. Bezwzględny potwór zamienił życie przeciętnego, przypadkowo wybranego człowieka w koszmar. We wstępie napisałam, że mam skrajne odczucia wobec książki i tak właśnie jest. Z jednej strony podoba mi się oryginalny pomysł, cała fabuła i przebieg zdarzeń, z drugiej czegoś mi brakuje. I z tym uczuciem borykam się od zakończenia lektury, bo nie potrafię określić cóż to mogłoby być. Możliwe, że chodzi o fakt, iż całą książkę towarzyszy nam tylko jeden bohater, którego i tak nie udaje nam się naprawdę dobrze poznać, dowiedzieć się co nim kierowało. Ciągle brakuje jakiegoś punktu odniesienia, spojrzenia na sprawę z innej perspektywy. Brakuje tej spójności, bo jak to możliwe, że Wiktor gotowy jest poświęcić wszystko dla żony, którą kilka dni wcześniej bez wahania zdradzał. Trochę słabo. Ponarzekałam sobie, a teraz muszę stwierdzić, że książkę "Skazany na zło" oceniam na plus. Co prawda nie jest to wielkie zauroczenie i powieść raczej nie należy do tych, które długo się wspomina i zatrzymuje akcje w głowie. Jest natomiast przyzwoitym kawałkiem dobrej roboty autora i ciekawą lekturą. Choć robię to bardzo rzadko, tym razem postanowiłam śledzić opinie innych recenzentów, ponieważ jestem ciekawa, jak ocenią oni książkę i czy dostrzegą w niej coś, czego mnie się dojrzeć nie udało. Sami zatem widzicie, że ta powieść to moja wielka zagwozdka. Ciekawe jak będzie w Waszym przypadku?\n22-11-2018 o godz 19:21 przez: Anonim\n20-02-2019 o godz 23:57 przez: Maitiri\nWiktor jest facetem przed trzydziestką. Ma poukładane życie, piękną żonę, firmę, własny dom i super auto. Pozornie, bo firma kiepsko przędzie i generuje długi, auto mogą w każdej chwili zabrać, bo długi, dom jest na kredyt, a żonie wydaje się (jak każdej żonie, zawsze się wydaje), że Wiktor jest alkoholikiem i życzy sobie, żeby uczęszczał na spotkania AA. Na każdym kroku go kontroluje. Do tego Iga (ta żona) ma okropnego brata Nazistę (tak mówią na niego Wiktor z kolegą), który nie przepada za szwagrem. Życie wydaje się Wiktorowi strasznie niesprawiedliwe i zagmatwane. Jako lekarstwo na wszystkie problemy znajduje sobie kochankę, a właściwie kochanka znajduje sobie jego. I ten "kochający" mąż nawet przez moment nie zastanawia się, co sporo młodsza, atrakcyjna kobieta w nim widzi, skoro nie wygląda jak milion dolarów (i nawet tych milionów nie ma). No dobra, przelatuje mu taka myśl przez głowę (lotem błyskawicy), ale stwierdza, że widocznie jego nieodparty urok osobisty tak na nią działa i kobieta nie jest w stanie mu się oprzeć. Niektórzy są jednak bardzo naiwni. Ta naiwność dużo Wiktora tym razem kosztuje. Jak dużego miał Wiktor pecha, dowiecie się po przeczytaniu "Skazanego na zło", bo z fabuły za dużo zdradzić nie mogę. Popsułabym Wam całą zabawę. A najlepsza zabawa, to próbować (słowo klucz ;)) samemu odkryć, co się kryje za chorą grą pewnego psychopaty, który sam siebie nazywa Reżyserem. Postać ta przeraża, a jednocześnie zachwyca swoim geniuszem. Bez najmniejszego problemu wciąga niby statecznego człowieka w śmiertelną intrygę. Ofiarę, którą upatrzył sobie wcześniej, obserwował, aby czegoś się o niej dowiedzieć i mieć pewność, że dobrze zagra powierzoną mu rolę. Tym razem padło na Wiktora, miał pecha, czy wykazywał odpowiednie do roli cechy charakteru? Książka trzyma w napięciu praktycznie od samego początku. Po niepozornym wstępie, podczas którego Wiktor zabiera swoją kochankę na romantyczny piknik w iście sielankowej atmosferze, nie spodziewamy się tego, co autor serwuje nam dalej. Kochanka umiera w niewyjaśnionych okolicznościach, a Wiktor dokonuje pierwszego wyboru. Podejmuje decyzję, która będzie dla niego katastrofalna w skutkach. On jeszcze tego nie wie, chce tylko chronić siebie i swoje małżeństwo. Autor tak skonstuował fabułę, że wiedząc to, co wiemy od początku, trudno nam jest powstrzymać się od oceniania Wiktora i podjętych przez niego decyzji. Po pierwszych scenach z jego udziałem, można czuć do niego wyłącznie niechęć, facet zdradza, jest alkoholikiem, do tego popełnił czyn moralnie zły, kierując się wyłącznie egoizmem. Nie da się takiego osobnika lubić, prawda? A jednak można, bo mamy w tej powieści drugiego bohatera, postać prawdziwie złą, taką, przy której wybryki Wiktora nie robią już aż takiego wrażenia i można je próbować tłumaczyć. Naprawdę ciężko było oprzeć się pokusie usprawiedliwiania Wiktora na każdym kroku. Znalazł się chłop w naprawdę parszywej sytuacji i jakiej nie podjąłby on decyzji, byłaby ona zła. Autor wykreował swoich bohaterów znakomicie. Wiktor, przede wszystkim, jest postacią psychologicznie wiarygodną, ze swoimi przekonaniami, przyzwyczajeniami, zachowaniem. Mimo, że jest "skazany na zło", z licznymi wadami, przepełniony złością i chęcią zemsty, posiada cechy, które dają się lubić i dzięki którym mamy chęć usprawiedliwiać jego zachowanie czy podejmowane decyzje. Mimo, że w książce aż roi się od okrucieństwa, czyta się ją nad podziw dobrze. Autor ma nadzwyczaj lekkie pióro, wykazuje zadziwiającą znajomość tematu, mając przy tym szczególne wyczucie językowe. Rewelacyjny pomysł na fabułę i doskonałe jej poprowadzenie, akcja pędząca od pierwszych stron, zaskakujące zwroty akcji, niemożność jednoznaczej oceny głównego bohatera i popełnianych przez niego czynów, świetny styl i sugestywne opisy nie pozwalają odłożyć tej książki ani na moment. Znakomita pozycja, polecam!\n29-11-2018 o godz 18:22 przez: mala5317\nKsiążka którą wam dziś przedstawię do lekkich na pewno nie należy. Choć muszę przyznać że jak na taką tematykę wciąga w swój świat pełen zbrodni i przemocy. Podczas czytania łapałam się na tym, że ciekawość nie pozwalała mi jej odłożyć i brnęłam dalej w tą mroczną historię pełną druzgocących wydarzeń. Nie miałam styczności z tym autorem, więc nie wiedziałam zupełnie czego mogę się spodziewać. Do tego w swoim dorobku czytelniczym nie mam jeszcze za wielu kryminałów na swym koncie, więc była to dla mnie niespodzianka. Tutaj nie czytałam o zbrodni, ja w niej uczestniczyłam przez tak drobiazgowe opisy. A najdziwniejsze jest w tym to, że chciałam jeszcze więcej... Wchodziłam w ten mroczny świat pełen zbrodni i manipulacji... Książka zaczyna się nad wyraz niepozornie. Mężczyzna jedzie w odludne miejsce ze swoją kochanką by móc z nią spędzić przyjemne chwile. W pewnym momencie dziewczyna zaczyna się dusić i umiera. Spanikowany mężczyzna postanawia zakopać ciało i zatrzeć za sobą ślady. Nie zdaje sobie jeszcze wtedy sprawy że był od miesięcy obserwowany i przygotowywany do odegrania określonej roli, którą wykreował tajemniczy psychopata każący na siebie mówić Reżyser. Decyzja którą Wiktor Hauke podjął w tamtym momencie poniesie za sobą daleko idące konsekwencje z którymi będzie musiał się zmierzyć i które tak naprawdę wykreują jego charakter od nowa. Czy będzie potrafił stawić opór swojemu oprawcy? Co będzie w stanie poświęcić, by zawalczyć o to, na czym zależy mu najbardziej? Czy wynik jest już z góry przesądzony? Jedno jest pewne: jedna jego decyzja zmieniła całe jego życie. Miała ona wpływ nie tylko na niego ale i na jego najbliższych. Dzięki zastosowanej narracji pierwszoosobowej zarówno z perspektywy Reżysera, jak i samego Aktora możemy poznać zawiły tok rozumowania tych dwóch postaci. Reżyser przyciągnął mnie do siebie swymi dopracowanymi do najmniejszego detalu morderczymi scenariuszami które z każdą kolejną stroną intrygowały i szokowały. Natomiast sam Wiktor jest tak postacią niejednoznaczną pod względem charakteru, że aż ciężko w to uwierzyć. To, jaką przechodzi przemianę, jakie podejmuje decyzje i jaki ma to skutek, przeraża. A najgorsze w tym wszystkim jest to że, w głębi mego umysłu, ja jako czytelnik próbuję go usprawiedliwić. A uwierzcie mi, w tej książce nie ma walki dobra ze złem, jest tylko zło w różnych odmianach i w czarnym kolorze. Ta historia nie jest kolorowa i nie opowiada o przyjemnych rzeczach. Autor dość skrupulatnie oddał postać psychopaty i jej sposób myślenia. Podobnie zresztą było w stosunku do rzekomej ofiary, czyli Wiktora. Jego droga przejścia od osaczonego do oprawcy była niejednoznaczna, ale pogratulować można autorowi umiejętności przekazania krok po kroku zmiany w sposobie myślenia. Nie będę wam już zdradzać więcej szczegółów. Zdecydowanie odsyłam do lektury, bo naprawdę warto. Książka uniwersalna przypadnie zarówno żonie jak i mężowi do gustu. Na zbliżające się mikołajki proponuję kochanym żonom kupić mężom jako prezent, na pewno po lekturze dwa razy się zastanowią czy warto mieć kochankę :-). Ja za swój egzemplarz bardzo dziękuję wydawnictwu Novae Res i życzę kolejnych intrygujących publikacji. Poniżej jeszcze kilka linków do podobnych tematycznie pozycji, które przebrnęły przez moje ręce. 1. P O L E C A N E K O B I E T O M : ŚLADAMI EMMY 2. P O L E C A N E K O B I E T O M : OTCHŁAŃ SUMIENIA 3. P O L E C A N E K O B I E T O M : ECHO MORDERSTWA 4. P O L E C A N E K O B I E T O M : DOBRE MIASTO 5. P O L E C A N E K O B I E T O M : ECHO MORDERSTWA\n19-09-2020 o godz 14:12 przez: Ruda Recenzuje\nBłąd, który mógł przekreślić wszystko, co osiągnął. I wybór, który na pewno wywróci jego życie do góry nogami. Czy Wiktor powinien posłuchać nieznajomego czy zaryzykować i podążać śladem własnego sumienia? Kim jest i kim będzie, kiedy dotrzemy do finału tej opowieści? “Skazany na zło” to thriller przesycony emocjami i zaskakujący na wielu płaszczyznach. Śledząc rozwój wydarzeń mamy okazję obserwować, jak główny bohater zmienia się na naszych oczach. Tylko czy rzeczywiście się zmienia czy tak naprawdę był taki od samego początku i jedynie dobrze się maskował? To jedno z tych pytań, które towarzyszyło mi w czasie lektury. Czy jesteśmy z natury źli czy zło wywołują przeszkody na naszej drodze? Ile jest w nas zła, które tylko czeka, by znaleźć ujście? Książka Bednarka skłania do refleksji i szukania odpowiedzi, co, oprócz interesującej fabuły i ciekawego rozwoju, wydarzeń stanowi jej kolejny atut. Bednarek to jeden z tych autorów, którym nie brakuje pomysłów, a wyobraźnia pozwala im tworzyć książki pomysłowe i różnorodne. Każda z jego powieści, choć przesycona mrokiem i morderstwem, na swój sposób mnie zaskoczyła, pokazując, że ten pisarz ma sporo za zaoferowania. „Skazany na zło” to historia z dużym potencjałem, niezależnie od tego, czy potraktujemy ją jako thriller czy też książkę psychologiczną. Mam wrażenie, że każdy może znaleźć w niej coś dla siebie, a lektura usatysfakcjonuje wielbicieli mocnych i brutalnych historii, fanów zwrotów akcji, a także tych, którzy wolą skupić się na zachowaniu bohaterów i stawiać się na ich miejscu. Główny bohater tej opowieści popełnił poważny błąd i czekały go obrzydliwe konsekwencje nieprzemyślanych decyzji. Ile jednak było w tym przymuszenia, a ile świadomego wyboru? Czy Wiktor był ofiarą czy sprawcą? „Skazany na zło” to historia nieoczywista i niebanalna. W dużej mierze wpływają na to decyzje podejmowane przez naszą pierwszoplanową postać- decyzje zaskakujące, dziwne, niespójne. I w tym właśnie tkwi magnetyzm całej fabuły. Ciężko mieć pewność, jak temat zostanie rozwinięty i zakończony. „Skazany na zło” to historia zaskakująca, bazująca nie niespodziankach i zwrotach akcji. Nie brakuje jej mroku, może spodobać się czytelnikom lubującym się w większych i mniejszych dramatach. Łatwo się w niej odnaleźć, choć to, co realistyczne miejscami przybiera jedynie postać sennego koszmaru. Czy w życiu nie jest jednak tak, że te największe koszmary niepokojąco często nabierają autentyczności? Książki Bednarka są właśnie o takich koszmarach. Najgorszych i najbardziej rujnujących. Mocno wpływających na bohaterów i ich życie. Zmieniających całość i przewracających codzienność do góry nogami. Autor nie oszczędza bohaterów i z chęcią funduje im najgorszy scenariusz. A tym samym najlepszy dla czytelnika, najbardziej bowiem mroczny i dający do myślenia. Bednarka czyta się zaskakująco łatwo. Ma wyczucie, doświadczenie, styl. Potrafi odnaleźć się w spisywaniu mocnych opowieści w taki sposób, by były one przystępne i nie męczyły. Nie wszystkie historie mogłyby trafić na listę bestsellerów, ale niewiele można im zarzucić. Ja je lubię, doceniam i polecam.\n13-12-2018 o godz 13:02 przez: Izabela Wyszomirska\n29-12-2018 o godz 14:23 przez: Magia słowa\nOkładka tej książki jest zdominowana przez biel i odcienie zielonego oraz czerń. Gdzieś tam się zdarzyła czerwona rysa w tytule. Podoba mi się jednak ta czcionka, jaką jest napisany tytuł oraz imię i nazwisko autora. Książka posiada skrzydełka, które stanowią dodatkową ochronę przed uszkodzeniami mechanicznymi. Na jednym z nich przeczytać możemy słów kilka o autorze, a na drugim opinie o książce. Literówek w tekście nie zauważyłam, a nawet jeśli, to nie przeszkadzały mi one, ponieważ w mig o nich zapomniałam. Czcionka jest duża, dzięki czemu czyta się szybko i przyjemnie. Marginesy i odstępy między wersami są zachowane. Przechodząc z kolei do autora, muszę przyznać, że mocno mnie zaskoczył. Nie spodziewałam się aż takiej ciekawej lektury. Nie sądziłam, że ta powieść będzie niemal tak dobra jak seria o Kubie Sobańskim, którego uwielbiam.A jednak, było rewelacyjnie. Czyta się szybko, lekko i przyjemnie. Nie odczuwałam podczas lektury jakichkolwiek blokad, więc jestem jak najbardziej zadowolona z tego, co dostałam. Myślę, że i Wy możecie polubić pióro autora, które różni się od pozostałych. Głównie fabułą i bohaterami, bo drugich takich nie znajdziemy nigdzie - to jest pewne. Przeczytałam wszystko, co się dało z dorobku pisarza i wiem, że po więcej - będę sięgać w ciemno. Wiktor Hauke to postać, która nie zasłużyła i nie zdobyła mojej sympatii. Sam fakt, do jakich czynów dopuszczał się przed przedstawieniem, przyprawił mnie o mdłości i wielki wybuch złości. Że też takich ludzi jak on nie można prześwietlać na wylot i z góry już wcześniej eliminować z naszego życia. Ale. Zrobił coś, czego nie powinien i ponosi za to konsekwencje. Później znów się stawia i ni obrywa on, a ktoś zgoła inny. Ktoś, kto nagle? Stał się ważną, bliską osobą. No nie ważne, ten typ tak ma. I po tym jednym wydarzeniu, zabawa się dopiero zaczyna. Pozostali bohaterowie nie są tutaj aż tak ważni. Ważny jest Aktor i Reżyser. Oczywiście kreacja bohaterów nie mogłaby być gorsza niż w serii o Sobańskim, więc jak dla mnie należą się autorowi ogromnie brawa. Bo takich bohaterów nie znajdziecie w powieściach innych autorów. Gwarantuje Wam to. Tutaj macie tak unikatowe postacie i nie tylko, że się nawet filozofom to nie śniło. :P Zapraszam na blog, gdzie znajduje się cała recenzja. ;)\n27-12-2018 o godz 14:18 przez: CherryLadyReads\nPowieść już od pierwszego rozdziału trzyma w napięciu i wstrząsa czytelnikiem. Wiktor, który zmaga się z alkoholizmem i ukrywa przed swoją żoną problemy finansowe, znajduje pocieszenie w ramionach kochanki. Podczas romantycznego pikniku na leśnej polanie, kobieta dławi się i umiera. Przed Wiktorem trudna decyzja: zawiadomić służby i zrujnować swoje małżeństwo, czy ukryć ciało i pozbyć się wszystkich dowodów, które mogłyby go powiązać z zaginięciem kochanki? Wybór, którego dokona będzie miał katastrofalne skutki i zmieni życie wielu osób. Okaże się, że śmierć kobiety nie była wcale wypadkiem, a Wiktor zaczyna być prześladowany przez bezwzględnego psychopatę. Muszę przyznać, że byłam zdziwiona jakiego wyboru dokonał Wiktor. Wiem, że łatwo wyrokować nie będąc w podobnej sytuacji, ale nie mieści mi się to w głowie. Owszem, inaczej nie byłoby całej powieści, jednak nadal czuję niesmak. Autor wykreował bardzo ludzkie postacie dość mocno skupiając się na pokazaniu ich słabości. Główny bohater zmaga się z problemem alkoholowym, jego przyjaciel żyje zdecydowanie ponad stan swoich zarobków, a Reżyser prowadzi podwójne życie czerpiąc satysfakcję ze swoich chorych fascynacji. Jesteśmy świadkami wielkiej zmiany w zachowaniu głównego bohatera. Do tej pory zalękniony i bezradny w obliczu szantażu mężczyzna, przeradza się w potwora chcącego poczuć smak zemsty. Planuje każdy szczegół i odnajduje w sobie niewyobrażalną odwagę. „Nie przewidział jedynie dwóch rzeczy. Zostawił ślad, a spełnianiem swoich fantazji zakorzenił we mnie zło. „ Drugą ważną postacią, oprócz Wiktora, w powieści jest Reżyser. Szanowany biznesmen, którego trudne dzieciństwo zmieniło w psychopatę. Wyszukuje w społeczeństwie osoby z problemami i w trudnej sytuacji, których nazywa Aktorami, a następnie każe im odgrywać swoje scenariusze. Jest bezwzględny i nie liczy się z uczuciami innych. Jednak jak każdy człowiek, ma swoje słabe strony i również popełnia błędy. Książka mocno wciąga. Szybki rozwój wydarzeń, nie pozwala czytelnikowi oderwać się od lektury. Jest to powieść świetna dla osób lubiących thrillery i ciągle narastające napięcie. Z każdą stroną autor coraz bardziej zaskakuje, przez co nie da się przewidzieć rozwoju wypadków i finału całej historii.\n06-01-2019 o godz 22:21 przez: Anonim\nZastanawialiście się kiedyś, drodzy czytelnicy, jakbyście się czuli siedząc w wygodnym fotelu w pierwszym rzędzie, w jednym ze znanych teatrów w Waszym mieście, obserwując spektakl, który przedstawiałby… Wasze życie? Nie sąsiada z prawej czy lewej strony, ale tylko i wyłącznie Wasze! Podejrzewam, że towarzyszyłoby Wam uczucie niedowierzania, zaskoczenia, może dezorientacji? W Waszych głowach przemknąłby zapewne szybki rachunek sumienia, obejmujący popełnione przewinienia, czy też sprawy, które nie doczekały się finału. Wasze myśli krążyłyby wokół rodziny, męża, żony, dzieci, chłopaka, dziewczyny... Przypomnielibyście sobie też wydarzenia, które miały wpływ na wasz byt oraz decyzje, które spowodowały, że znaleźliście się właśnie w tym konkretnym momencie waszego życia, w którym jesteście teraz.. Czy podczas takiej sztuki zatytułowanej „Twoje życie” towarzyszyłby Ci spokój, a może lekkie zdenerwowanie? Zainteresowanie czy znużenie? A może po prostu nie zniósłbyś tego drogi czytelniku i szybkim krokiem postanowił opuścić mury teatru….? Czy taki scenariusz jest wystarczająco szokujący? A co jeśli nieco ochłonąwszy, przy wtórze gongu wracasz na salę i wraz z innymi widzami kontynuujesz oglądanie, kiedy nagle okazuje się, że to co właśnie widzisz to już nie przeszłość, nawet nie teraźniejszość z Twojego życia. Ktoś napisał scenariusz tego co zrobisz nie tylko jutro, ale również w przyszłości! I nie dał Tobie wyboru... Skupiając się dotychczas na powieściach obyczajowych, których gro niejednokrotnie jest do siebie dosyć mocno podobne, spoczywa na wspólnym mianowniku, czy też oparte jest na sprawdzonych, wcale zresztą niezłych pomysłach, pomyślałam sobie, że tym razem potrzebuję czegoś innego. Chcę fabuły wyjątkowej, takiej która mnie zaskoczy, zaintryguje, wciągnie w poszczególne wątki, oraz bohaterów którzy są w stanie mnie omotać. Strzałem w dziesiątkę okazał się „Skazany na zło”, który idealnie wpasował się , jako pozycja z numerem jeden na listę książek, które mam zamiar przeczytać w 2019 roku. Ale przede wszystkim stał się idealną odskocznią od powieści lekkich, łatwych, przyjemnych, po prostu tych mniej wymagających od czytelnika. http://ukatji.blogspot.com\n19-02-2019 o godz 21:23 przez: arcytwory\nCo byście zrobili, gdyby Wasz największy sekret miał wyjść na jaw? Do czego bylibyście zdolni, aby zapobiec jego ujawnieniu? Przed takimi pytaniami zostaje postawiony Wiktor. Przez jedną nieprzemyślaną decyzję staje się on niewolnikiem spełniającym zachcianki niejakiego Reżysera. Jeśli nie będzie posłuszny, to jego życie legnie w gruzach. Zostaje on skazany na zło... Od czego by tu zacząć? Pierwsze, co powiem, to to, że ten thriller był dziwny. Nie wiem, jak pomysł na nią zrodził się w głowie autora (i szczerze powiedziawszy to raczej wolałabym nie wiedzieć!). Historia przedstawiona w powieści należy raczej do tych mało realnych, co należy uznać na minus. Czasem brakowało też w tym wszystkim spójności. Sam przebieg fabuły też nie był równy. Pierwsza część książki mnie nie porwała. Fakt, już na samym początku zostajemy wrzuceni w wir akcji. Już od pierwszych stron dużo się dzieje. Ale to nie wystarczyło, by mnie zainteresować. Może to przez to, że czytelnik nie potrafi zidentyfikować się z żadną z postaci? Nie wiem, lecz za to wiem, że druga część powieści bardziej przypadła mi do gustu. Tam to nastąpił istny rollercoaster! Ile tam się zadziało! Ile tam było emocji! Najbardziej w „Skazanym na zło” urzekła mnie kreacja oraz przemiana głównego bohatera. To, jak z nudnego faceta zmienił się w rasowego socjopatę. Nastąpiła ona wprawdzie trochę za szybko, ale opisana została fenomenalnie. Byłam pod wrażeniem. Nie tylko kreacja tej postaci zasługuje na uznanie. Intrygującą osobą był też Reżyser. Za tych dwóch bohaterów autorowi należą się brawa! Skoro już przy tych dwóch bohaterach jesteśmy, to aż do końca zastanawiałam się, czy ich dosięgnie sprawiedliwość za czyny, których się dopuścili. Już myślałam, że ujdzie im na sucho, a wtedy wchodzi zakończenie, które zostaje w głowie na długo. W trakcie czytania zastanawiałam się też nad tym, jak inni postąpiliby w sytuacji Wiktora. Ilu z nas postąpiłoby tak samo? Czy każdy z nas ma w sobie złą naturę? Ile potrzeba, by wyzwolić w człowieku zło? Drugi raz po „Skazanego na zło” nie sięgnę. Nie uznaje jednak czasu spędzonego z książką za stracony. Przez mało realną fabułę polecam tylko zainteresowanym.\n16-11-2018 o godz 09:03 przez: 1991monika\nWiktor jest niespełna trzydziestoletnim mężczyzną, który prowadzi swoją firmę oraz ma kochającą żonę. Niestety mężczyzna ma też słabości w postaci alkoholizmu oraz kochanki. Podczas pewnej potajemnej schadzki z Moniką dochodzi do tragedii. Kobieta umiera, a jedynym świadkiem jest Wiktor. Postanawia nie wzywać pomocy, bo wtedy wszyscy dowiedzieliby się o jego romansie. Niedługo potem na swoje urodziny dostaje prezent, z którego dowiaduje się, że był świadek tego zdarzenia. Z twórczością Adriana Bednarka zetknęłam się przy okazji "Pamiętnika diabła". I choć dalsze tomy serii o Kubie Sobańskim wciąż mam przed sobą to tym razem postanowiłam sięgnąć po najnowszą książkę autora i przeczytać coś z poza serii. Opis mnie zainteresował, więc nie dałam książce długo czekać na swoją kolej. "Skazany na zło" to książka, w której występuje narracja pierwszoosobowa. Całą historię poznajemy z perspektywy dwóch osób - Wiktora oraz Reżysera. Styl autora jest lekki, a książka liczy niewiele ponad 300 stron, więc czyta się ją naprawdę szybko. Tak jak autor sam przyznał jest to jedna z pierwszych jego książek, która po prostu czekała w szufladzie i niestety trochę to widać. Uważam, że nie do końca została dopracowana. Moim zdaniem początek zbyt długo się rozwijał. Niby zaczyna się śmiercią kochanki głównego bohatera, ale dalej zabrakło mi czegoś, co trzymałoby w napięciu równie mocno. Zdecydowanie pozytywnie oceniam kreację głównego bohatera oraz Reżysera. Podobała mi się przemiana, jaką przechodzi Wiktor, którą czytelnik obserwuje w trakcie lektury. Byłam ciekawa tego, do czego będzie w stanie się on posunąć i czy będzie w stanie przekroczyć kolejną granicę. Na uwagę zasługuje również postać Reżysera. Początkowo wiemy o nim bardzo niewiele i akurat fragmentów dotyczących jego osoby wyczekiwałam z niecierpliwością. Fascynującym było spojrzeć na wydarzenia oczami "tego złego". Muszę również przyznać, że ciężko zgadnąć, kim jest ta osoba. "Skazany na zło" to thriller godny uwagi. Może niektóre rzeczy można by lepiej dopracować, ale to co doceniam w twórczości autora to to, że nie brakuje tu brutalnych opisów. Zarówno fani twórczości Bednarka będą zadowoleni.\n27-11-2018 o godz 11:10 przez: AgaZaczytana\nSam tytuł przykuł moją uwagę. Coraz częściej sięgam po thrillery, stąd moja decyzja. Liczyłam na świetną i wciągającą pozycję. Czy właśnie to otrzymałam? 'Chciał na chwilę stać się żałosnym stworzeniem, niepotrafiącym zwalczyć najprymitywniejszych słabości, niszczącym wszystko i wszystkich, na których mu zależało. Tak mniej więcej oceniał Aktora po prawie dwumiesięcznej obserwacji.' Wiktor jest zwykłym obywatelem. Prowadzi własną firmę wraz z przyjacielem, w domu czeka na niego kochająca żona. Czego więcej mógłby oczekiwać od życia? Otóż wraz z kochanką postanowił spędzić upojny dzień na leśnej polanie. Nie wiedział jeszcze, że ten dzień okaże się początkiem końca i jednocześnie będzie jednym z najgorszych w życiu. Czy każdy człowiek ma w sobie pierwiastek mordercy i psychopaty? Wydaje mi się, że nie. I Wiktorowi też tak się wydawało. Stał się jednak ofiarą psychopaty, który szantażem wyciągnął z niego to, co najgorsze. Wydarzenie za wydarzeniem pochłaniały Wiktora, który stawał się zupełnie innym człowiekiem. Nie wydawał się też być tym specjalnie przejęty. Wręcz przeciwnie. Każde kolejne zadanie i czynność, którą wykonywał budziły w nim wewnętrznego psychopatę. Ludzka psychika jest niepojęta. Nikogo nie można być w stu procentach pewnym. Człowiek, z którym dzielimy życie tak naprawdę może okazać się mordercą. Nigdy także nie wiadomo, co kieruje ludzkimi czynami. Czy łatwo pozbawić życia drugiego człowieka? Pytanie powinno brzmieć inaczej. W imię czego jesteśmy w stanie zabić? 'Cała nasza praca polegała na znalezieniu odpowiednio bogatego jelenia i odpowiednio taniej unikatowej bzdury, którą mogliśmy uczynić drogą. Resztę załatwiał dar przekonywania.' Książka dała mi to, czego oczekiwałam. Wciągająca, pełna napięcia i nieprzewidywalna. Warto po nią sięgnąć i warto poznać historię Wiktora. Polecam! 'Gdy przeglądałem folder, zrozumiałem, że popełniłem największy błąd swojego życia. Każda kolejna fotografia mnie w tym utwierdzała. Większość zdjęć miała dobrą jakość, niektóre nieco gorszą, ale żadne nie budziło wątpliwości.'\n15-12-2018 o godz 20:50 przez: W moich kręgach\nTo moje pierwsze spotkanie z twórczością tego autora. Czytałam o tej książce sporo dobrego więc moje oczekiwania co do niej były dość spore. Czy autor i jego książka sprostały moim oczekiwaniom? Historia zaskakująca i zdumiewająca. Autor wciąga czytelnika w mroczny umysł Reżysera – człowieka o chorym upodobaniu. Psychopaty, dla którego osiągnięcie własnej przyjemności wiąże się z cierpieniem niewinnych osób. Z drugiej strony autor wnika w życie Wiktora – Aktora. Młody mężczyzna chce wieść dobre i dostatnie życie, jednak los, ale i on sam, co chwilę stawia przed nim kolejne trudności. Na początku gry, w którą wciągnął go Reżyser, jest przerażony, zdezorientowany i załamany. Dopiero gdy krzywda spotyka jego żonę, postanawia wziąć się w garść i stawić czoła Reżyserowi. Chociaż nadal się boi, staje się przebiegły i bezwzględny. Teraz to ona zaczyna prowadzić grę z Reżyserem. Za wszelką cenę chce ochronić swoją żonę, siebie i ich wspólne życie, przed całkowitym zniszczeniem. Autor świetnie wykreował postaci Aktora i Reżysera. Czytelnik może dogłębnie wniknąć w ich umysły i poznać motywy działania. Książkę czyta się jednym tchem. Styl autora nie jest nudny i męczący. Wręcz przeciwnie. Ciekawy pomysł, intrygujący bohaterowie, a także zaskakujące zwroty akcji, sprawiają, że „Skazany na zło” to bardzo udana powieść w swoim gatunku literackim. Zapewnienia autora, że książka, jest mroczna, są całkowicie słuszne. Książka wciągnęła mnie, a jej zakończenie zaskoczyło mnie. „Brzydził się dotykaniem innych ludzi. Nie znosił smrodu obcej skóry, napiętych mięśni wyrywających się z jego objęć, wrzasków wlewających się bezpośrednio do jego uszu i wszechobecnego strachu. Lubił przebywać tylko w towarzystwie filmów granych przez jego Aktorów. Niestety, stworzenie wielkiego dzieła wymagało poświęceń.” „I tak złamałby Wiktora. Ale Reżyser pragnął czegoś więcej – chciał rozbudzić w Aktorze prawdziwe szaleństwo, zło, które zmienia człowieka na zawsze. Udało mu się. Zaraził Aktora prawdziwą nienawiścią.”\n07-02-2019 o godz 19:41 przez: verna\nGłówny bohater został tak przedstawiony, że dokładnie możemy poczuć jego emocje, uczucia i wątpliwości. W jednej chwili Wiktor jest przeciętnym facetem, a za moment staje się groźnym przestępcą. Jednakże przywracając kolejne strony, wielokrotnie zastanawiałam się, co ja bym zrobiła na miejscu Wiktora. Może podjęłabym podobne decyzje? Może zupełnie inne? W książce pojawia się również tajemniczy Reżyser, psychopata, który misternie kropka po kropce rozplanowuje swoje plany. Widać, że to osoba niezrównoważona psychicznie.. Książka ta stawia przed nami wiele pytań. Jest dobrze skonstruowana, a tego oczekuję po thilerze psychologicznym. "Trwałem w bezruchu jeszcze przez chwilę. Do mojej świadomości wciąż nie docierało, co ma się wydarzyć." Przede wszystkim trzeba przyznać, że Adrianowi Bednarkowi udało się dosyć realistycznie pokazać, do czego może dojść, gdy człowiek zostanie brutalny sposób zmuszony do określonego działania. Jakie mogą obudzić się w nim pierwotne demony i instynkty. Jak być podczas dokonywania zemsty może być bezwzględny. Podczas czytania tej książki w umyśle powoli rodziła mi się świadomość, że każdy może znaleźć się w podobnej sytuacji. Obecny poziom rozwoju techniki pozwala na bardzo daleko posuniętą inwigilację. Jedynym ograniczeniem jest ilość pieniędzy i czasu, którą ma do dyspozycji oprawca, co jest przerażające. ,,Nie przewidział jedynie dwóch rzeczy. Zostawił ślad, a spełnieniem swoich fantazji zakorzenił we mnie zło''. Język, w jakim została napisana książka, jest poprawny i przystępny, dzięki czemu powieść czyta się sprawnie i szybko, nawet pomimo brutalnych fragmentów. „Skazany na zło” jest dobrze wykreowaną historią, która, pominąwszy kilka wad, broni się ciekawym konceptem fabularnym. Może i mało prawdopodobnym, ale wciąż intrygującym. Powieść momentami przyprawia o ciarki na ciele. Akcja rozgrywa się błyskawicznie, ciągle coś się dzieje. Pierwszoosobowa narracja pozwala spojrzeć na wszystko z perspektywy głównego bohatera.\n18-03-2019 o godz 21:52 przez: Zuza Maniek\nWstrząsający thriller! Mocny, krwawy, mroczny, nieobliczalny. 💀 Już na pierwszych stronach powieści dowiadujemy się o istnieniu Reżysera - szaleńca, który stworzył mroczną sztukę dla swojego wybrańca - Aktora. Niestety przedstawienie nie będzie odbywało się na deskach teatru, ale w prawdziwym życiu ,a twórca tej "sztuki" zmusi głównego bohatera do trzymania się scenariusza.. 💀 Wiktor ma żonę, firmę, dobry samochód. Ale biznes nie kręci się najlepiej, żona zmusza go do spotkań w klubie AA po ostatnich alkoholowych wybrykach, a samochód jest na kredyt. Dom też. Na pocieszenie znalazł sobie młodziutką kochankę. Podczas romantycznej eskapady za miasto w celu konsumpcji nieprawego związku następują ogromne komplikacje z dziewczyną. Szybka kalkulacja sytuacji doprowadza Wiktora do decyzji: dzwonić po policję, czy wziąć sprawy w swoje ręce. Niestety postawił na samodzielność, co już wkrótce sprowadzi na niego jeszcze poważniejsze kłopoty. A te prowadzą do następnych.. i tak Reżyser bawi się przednio, a Aktor ma totalnie zburzone życie. Ale nie poddaje się: postanawia wytropić psychola - autora tej chorej rozgrywki i skończyć tę grę. Okazuje się, że uczeń dużo nauczył się od "mistrza". 💀 Fabuła jest genialna: ostra gra, bezwzględna, brutalna. Sam pomysł- genialny! Kolejne kroki bohatera, prowadzące go ku upadkowi bardzo mocne. Ale niestety moja opinia to nie tylko cukier.. uważam, że skoro jest tak mało bohaterów, to ich opis powinien być pogłębiony. Choć pewnie nie każdemu to będzie przeszkadzać. Najlepiej wypada szwagier Wiktora, postać kompletna, wyrazista. Dużo porównań. Niektóre zabawne, nie przeczę, ale w takiej ilości są po prostu męczące. I bohater ciągle tłumaczy co i dlaczego robi. No niech zostawi trochę do pomyślenia czytelnikowi. A zakończenie jest bardzo, bardzo fajne 💀 i ogólne przesłanie - doceń to, co masz, nawet jeśli nudne, bo głupie atrakcje sprowadzają kłopoty 📚 @zuzamaniek\n04-12-2018 o godz 19:50 przez: Inthefuturelondon\nChoć ta pozycja nie jest zbyt wesoła i świąteczna, to jednak muszę Wam o niej opowiedzieć. Powieść Adriana Bednarka to absolutny hit, ale po kolei. Mamy głównego bohatera, Wiktora Hauke. Jest to dorosły mężczyzna, który spłaca dom, pracując w małej firmie, która szczerze mówiąc, nie przynosi zbyt dużych dochodów. W pewnym momencie jego życia gdzieś tam błądzi i trafia na piękną Monikę. Jak można się już w tym momencie domyślić, mężczyzna niestety uległ pokusie i w pewien sposób związał się z tą właśnie bohaterką. Jednak nie wiedział ani on, ani ja, kiedy to czytałam, że ten błąd będzie kosztował aż tyle. Najbardziej zaskoczyła mnie w tej powieści kreacja głównego bohatera. Został on ukazany jako przykładny mąż oraz dobry przyjaciel i współpracownik. I tutaj mamy nakreślony jego obraz jako dobrego człowieka, który musi walczyć ze swoimi demonami, ale nie jest w tym osamotniony. Jednak, kiedy już następuje ten moment kulminacyjny, w bohaterze zachodzi ogromna zmiana i staje się on bezwzględnym mężczyzną, pragnącym zemsty. Muszę przyznać, że ta zmiana zaskoczyła mnie i jednocześnie bardzo mi się spodobało, jak autor ją przedstawił. Historia ukazana w Skazanym na zło jest piekielnie wciągająca i przerażająca zarazem. Z jednej strony byłam strasznie ciekawa, co wydarzy się dalej i jak potoczy się akcja, ale z drugiej bałam się dalszej lektury. Momentami miałam ciarki ze strachu, a jedyne czego pragnęłam to jak najszybciej zamknąć tę książkę. Trzeba przyznać Adrianowi Bednarkowi, że potrafi przerazić czytelnika jak mało kto. Powieść Skazany na zło to jedna z tych pozycji, które zdecydowanie zapadają w pamięci. Mimo strasznego klimatu, tę książkę czytało mi się niezwykle przyjemnie i szybko. Myślę, że miłośnicy powieści grozy oraz thrillerów również docenią tę historię, tak samo, jak ja. Dodam jeszcze, że nie mogę się doczekać lektury pozostałych książek pana Bednarka.\n22-10-2018 o godz 20:53 przez: czyczytasz\nWiktor Hauke to 30 letni przedsiębiorca, który ma wszystko czego potrzeba: dom, firmę, kochającą żonę. Pewnego dnia wszystko zostaje przekreślone przez jeden błąd. Bohater staje się częścią wynaturzonego planu zupełnie obcego mężczyzny i kierowany instynktem podejmuje decyzję, która już na zawsze pozostanie w jego głowie. Jak daleko posunie się Wiktor aby ochronić najbliższych? Czy uda mu się przechytrzyć oprawcę ? "Skazany na zło" to przede wszystkim trzymająca w napięciu książka o oryginalnej, dobrze skonstruowanej fabule. Główny bohater to człowiek taki jak ja i jak Wy. Zwykły 30-latek wplątany w niebezpieczną gre. Autor wzorowo wprowadza nas w klimat książki i od pierwszych stron serwuje wydarzenia mrożące krew w żyłach. Poznajemy nie tylko kolejne decyzje bohatera ale również jego emocje i kierujące nim motywacje. Pierwsza część książki zdecydowanie bardziej przypadła mi do gustu i skłoniła do zastanowienia: A co ja zrobiłabym na miejscu Wiktora ? Dalsze wydarzenia potęgowały tylko przekonanie, że jeden błąd może zmienić całe życie w nieustanną próbę ucieczki przed przeszłością. Sytuacja wydawała się już bez wyjścia, jednak jeden niespodziewany zwrot akcji obudził w bohaterze chęć walki i akcja ponownie nabrała tempa. Z jednej strony gdzieś w głębi umysłu ciągle towarzyszyło mi przekonanie, że już od początku Wiktor powinien postąpić zupełnie inaczej, a wtedy uniknąłby całego zamieszania. O wiele silniejsza pozostała jednak myśl, że nikt nie wie jak zachowałby się na jego miejscu dopóki nie zostanie postawiony przed takim samym wyborem. A może każdy z nas jest skazany na zło ? Potrzeba nam tylko odpowiednich bodźców ... Przekonajcie się sami !\n05-10-2019 o godz 08:55 przez: Joanna\nCzasem nieodpowiedzialne decyzje prowadzą do poważnych konsekwencji. Kto jak kto, ale bohater tej książki nie spodziewał się, że wieczór z kochanką zamieni Jego życie w prawdziwy koszmar. _ Ta powieść to idealny przykład tego, że w małżeństwach zdarzają się gorsze rzeczy niż zdrada, a cofnąć niektórych wydarzeń niestety się nie da. Wiktor przez swoją własną głupotę ulega szantażowi niejakiego Reżysera i całkowicie zmienia swoją naturę. Niby wmawia sobie, że musi, że robi to dla rodziny, ale wiecie co? Ja tego nie kupuję. Tak samo jak nie kupuję tej historii. Ten thriller jest tak dziwny, że aż za bardzo. I nie powiem- wyróżnia się niesamowicie na tle innych, które czytałam. Pomysł na fabułę jest niecodzienny, no ale czy to dobrze? Sama nie wiem. Na pewno lepsze niż sam pomysł, jest jego wykonanie. _ W książce dzieje sie dużo, w drugiej części mamy istny rollercoaster, jednak czy to wystarczy żeby porwać czytelnika? Niekoniecznie. Jedynym ciekawym bohaterem tej książki był dla mnie sam reżyser- nie mogłam wgryźć się w Jego umysł i zrozumieć skąd pomysł na poprowadzenie swojego życia w taki sposób, no może zostało nam to jakoś wyjaśnione, ale też nie do końca. _ Jestem ciekawa jak wasze wrażenia po przeczytaniu tej książki? Moje jak widać nie do końca dobre, ale to nie znaczy, że jej nie polecam. Wiem, że napewno nie była to pozycja dla mnie. Co nie zmienia faktu, że w planach mam wszystkie książki Pana Adriana, bo "Pasażerem na Gapę" podbił moje kryminalne serducho! ❤\n21-11-2018 o godz 21:00 przez: Patrycja Kunicka\nW końcu nadszedł czas na kolejną powieść Adriana Bednarka. I od razu przyznaję, że sama nie wiem dlaczego tak długo kazałam jej czekać. Tym bardziej, że seria Diabełków to jedna z lepszych książek jakie czytałam w tym roku! Wiktor Hauke, młody przedsiębiorca oprócz kochającej żony posiada również kochankę. Podczas jednego ze spotkań na skutek nieszczęśliwego przypadku kobieta umiera. Mężczyzna bojąc się rozwodu podejmuje tragiczną dla siebie w skutkach decyzję i postanawia ukryć zwłoki. I tu wszystko zaczyna się komplikować. Ktoś dla własnej przyjemności postanowił zrobić z życia Wiktora piekło. "Nie wierzyłem, że chciał mnie jedynie nastraszyć, poczułem niewidzialną pętlę oplatającą moją szyję". Hauke nie zdaje sobie sprawy, że jest marionetką w rękach psychopata. Jednak nie ma zamiaru poddać się bez walki. Za wszelką cenę postanawia bronić żonę i siebie. Strach i chęć zemsty w przypadku Wiktora okazały się mieszanką wybuchową. Aktor zamienia się w Reżysera. Ofiara staje się drapieżcą. "Reżyser zniszczył wszystko, o co mogłem się bać". Zakończenie, dokładnie jak w przypadku serii Diabełków kompletnie zaskakujące! Tego na pewno się nie spodziewałam. Brawo Panie Autorze! "Skazany na zło" to pełnokrwisty thriller trzymający w napięciu od pierwszych stron. Bardzo lubię styl Adriana Bednarka. Potrafi sprawić, że nawet zagłębianie się w umysł psychopaty jest przyjemnością. Z zadziwiającą lekkością buduje napięcie, które nie pozwala odłożyć książki. Ja jestem na tak!


Efino - opinie o pierwszej pożyczce chwilówce | chwilowo.pl\n13 lutego 2018 o 08:26\nJestem zadowolony. Dobre warunki i świetny kontakt na infolinii. Muszę tutaj pozdrowić panią Anię, która z uśmiechem i bardzo cierpliwie pomagała mi wypełnić formularz!\nPożyczki i chwilówki Efino - najważniejsze informacje\nPierwsza pożyczka w Efino\nEfino jest pożyczkodawcą udzielającym pożyczek ratalnych. Z tego powodu pożyczki darmowe nie są dostępne w ofercie tej firmy. W Efino nowi klienci mogą otrzymać od 1000 do 6000 złotych do spłaty w ciągu minimum 3, a maksymalnie 18 miesięcy. Dla pożyczających po raz kolejny dostępna kwota zwiększa się do 10 000 złotych, a okres spłaty wydłuża do 24 miesięcy.\nPożyczkodawca musi ponieść koszty wynikające z oprocentowania stałego w wysokości 10% oraz prowizji za udzielenie pożyczki. Całkowite koszty pożyczki dla przykładowych kwot i okresów spłaty będą wyglądać następująco:\n2000/6 miesięcy – 789 zł kosztów;\n3000zł/12 miesięcy – 1798 zł kosztów;\n5000 zł/12 miesięcy – 2996 zł kosztów;\n6000 zł/18 miesięcy – 4628 zł kosztów;\n10 000 zł/18 miesięcy – 7713 zł kosztów;\n10 000 zł/24 miesiące – 9407 zł kosztów.\nDla kogo jest oferta od Efino?\nO pożyczkę ubiegać mogą się osoby, które spełnią stawiane przez Efino warunki. Są to:\nregularne dochody pozwalające na swobodną płatność miesięcznych rat;\nuregulowanie wszystkich zobowiązań wobec Efino, jeśli wnioskujący stara się o pożyczkę po raz kolejny;\nkonto bankowe, którego jest się jedynym właścicielem i ma się do niego dostęp internetowy;\naktywny telefon komórkowy i adres e-mail.\nKiedy dostanę pieniądze w Efino?\nPożyczkobiorca może składać wnioski każdego dnia i o każdej porze dnia i nocy. Musi się jednak liczyć z tym, że w Efino pracuje od poniedziałku do piątku w godzinach 08:00-22:00 oraz w soboty i niedziele w godzinach 09:00-18:00 i tylko w tym czasie może wnioski rozpatrywać, ale jeśli wniosek został wypełniony poprawnie, jego analiza nie będzie trwała więcej niż kilkanaście minut. Samo złożenie wniosku to równie krótki czas, który powinien się zakmnąć w kilku minutach. Trzeba jednak pamiętać, że realny czas otrzymania pieniędzy będzie także zależeć od:\nSposobu weryfikacji tożsamości. W Efino weryfikacji dokonuje się za pomocą aplikacji Instantor, poprzez którą należy zalogować się do swojego indywidualnego, osobistego konta bankowego. Jest to sposób na potwierdzenie tożsamości, numeru rachunku, ale również i zdolności kredytowej. Weryfikacja przez Instantor trwa tylko kilka minut.\nLiczby kont bankowych posiadanych przez Efino. Czas otrzymania pieniędzy zależy od tego, pomiędzy jakimi bankami wykonywany jest przelew. Aby został zaksięgowany szybko, Efino wyśle je z konta w banku, w którym pożyczkobiorca posiada konto – jeśli tylko to możliwe. Będzie to wtedy traktowane jako przelew wewnętrzny, a więc zaksięgowanie transakcji zajmie nie więcej niż kilka minut. Efino posiada konta w następujących bankach: PKO BP, BZ WBK, Pekao SA, Millennium Bank, Alior Bank, mBank, Getin Noble Bank.\nPrzelew z pożyczką wysłany do osoby, która posiada konto w innym banku zostanie przyjęty w banku odbiorcy zgodnie z harmonogramem sesji bankowych. W takim wypadku przelew opuści bank pożyczkodawcy w sesji wychodzącej, które w większości banków następują w okolicach godziny 8:00, 12:00 oraz 14:00-15:00. Po zatwierdzeniu przez Krajową Izbę Rozliczeniową w sesjach o 10:30-11:00, 14:30-15:00 oraz 17:00-17:30, zostaną przyjęte przez bank odbiorcy w ramach sesji przychodzącej. Zazwyczaj dotrą więc do pożyczkobiorcy w okolicach godziny 11:00, 15:00 oraz 17:30. Ostateczna godzina otrzymania pieniędzy jest oczywiście uzależniona od godziny ich wysłania przez pożyczkobiorcę, ale w najgorszym przypadku trzeba będzie poczekać do następnego dnia.\nJak wziąć pożyczkę w Efino?\nPożyczka w Efino może zostać zaciągnięta w następujący sposób:\nUstalenie kwoty pożyczki. Pierwszym krokiem pożyczkowym jest skorzystanie z ogólnodostępnego kalkulatora pożyczkowego, na którym można dowolnie skomponować swoją pożyczkę. Po ustawieniu parametrów, zapoznaniu się z kosztami i formularzem informacyjnym, pożyczkobiorca może przejść dalej za pomocą przycisku „weź pożyczkę”.\nWypełnienie formularza rejestracyjnego i wniosku. Nowi klienci, którzy zobowiązani są założyć konto w serwisie Efino, mogą to zrobić łącznie z wnioskiem pożyczkowym. Formularz należy uzupełnić swoimi danymi osobistym (łącznie ze stanem cywilnym), numerem dowodu osobistego i PESEL, adresem oraz informacjami dochodowymi (takimi jak miesięczne wynagrodzenie, miejsce pracy, ilość osób w gospodarstwie domowym). Należy również podać dane kontaktowe oraz hasło do logowania.\nWeryfikacja tożsamości. Do potwierdzenia danych należy użyć aplikacji Instantor.\nPrzyznanie pożyczki. Efino skontaktuje się z pożyczkobiorcą w ciągu 15 minut za pomocą SMS oraz e-maila.\nWypłata pieniędzy. Efino zwykle wysyła pieniądze natychmiast po dopełnieniu wszystkich formalności. Niekiedy ten czas może przedłużyć się do 24 godzin.\nJakie informacje o pożyczkobiorcy weryfikuje Efino?\nInformacje, które zweryfikuje Efino dotyczą przede wszystkim terminowości spłacania poprzednich zobowiązań, jak również obecnych, odnotowanych zaległości finansowych. Potrzebne do rozpatrzenia wniosku informacje zostaną sprawdzone w rejestrach:\nEfino z najwyższym prawdopodobieństwem nie udzieli pożyczki osobom, których dane znajdzie w rejestrach dłużników.\nCo, jeśli nie spłacę pożyczki w Efino – opóźnienie w spłacie\nKażda rata pożyczki w Efino powinna być spłacana zgodnie z harmonogramem spłaty załączonym do umowy. Dłuższe zaleganie ze spłatą jednej lub kilku rat może wywołać naprawdę poważne następstwa. Niesumienny pożyczkobiorca musi liczyć się z:\ndodatkowymi odsetkami karnymi w wysokości 14% kwoty pożyczki w skali roku;\nwypowiedzeniem umowy przez Efino, a w takim przypadku wymagana jest natychmiastowa spłata;\nmonitami, wezwaniami do zapłaty, telefonami od wierzyciela, a nawet wizytą windykatora w miejscu zamieszkania;\nprzejęciem zadłużenia przez innego wierzyciela, który będzie miał takie same prawa do ściągania należności;\npostępowaniem sądowym i koniecznością zwrotu kosztów postępowania;\negzekucją komorniczą i zajęciem majątku;\nKontakt z Efino – jak skontaktować się z pożyczkodawcą\nEfino zostało stworzone z myślą o klientach, którzy potrzebują szybkiego i łatwego w obsłudze finansowania, bez konieczności przechodzenia przez długą i skomplikowaną procedurę pożyczkową. Kreatorem marki jest firma Creamfinance Poland, która jednak nie jest rzeczywistym pożyczkodawcą, a jedynie pośrednikiem. Tym właściwym jest MDP Finance Sp. z o.o tak jak w przypadku innych popularnych marek – LendOn oraz ExtraPortfel.\nWszystkie opinie o Efino\nDodaj własną opinię o Efino:\n9 kwietnia 2019 o 07:22\nWcześniej nie wiedziałem wiele o tej firmie ale trafilem na ich reklame przez przypadek w internecie, sprawdziłem potem ich warunki, poczytałem opinie jak o nich piszą i postanowiłem złożyć podanie bo mi odpowiadały. No i nie myliłem sie z pożyczka bo rzeczywiśćie można uzyskać kasę wygodnie oraz szybko.\nPoza tym w przypadku pożyczki ratalnej mają o wiele lepsze warunki finansowe niz inni duzi gracze na rynku pożyczek.\nWarunki takie jak były w umowie. Jest ok i w zasadzie to nie ma na co tutaj narzekać.\nDobry cennik no i bardzo szybkie tempo wypłaty pieniędzy na konto. Do niczego nie mogę się przyczepić.\nUczciwie muszę powiedzieć że wszystko było jak należy, chociaż firma mogłaby zaproponować o wiele więcej promocji dla stałych klientów.A nie tylko skupiać sie na tych nowych\n4 czerwca 2018 o 14:32\nDość drogo ,przyznam, ale w porównaniu do innych firm pozyczek ratalnych tragedii nie ma. Podoba mi sie szczególnie to,że pożyczka została udzielona profesjonalnie. Przelew kaski naprawdę ekspress…\nJedyne co mógłbym zmienić to promocje. Brałem u nich pozyczkę już 3 raz i dla stałego klienta mogłaby być jakaś zniżka w oprocentowaniu. A tutaj niczego nie ma.\n29 maja 2018 o 08:23\nOferta jak każda pożyczka prywatna. Każdy w końcu chce zarobić- nikt nie pożyczy Ci kasiory za darmo! Dziwię się tutaj narzekaniom na koszta.Chyba nie widzieliście jak to jest drogo w innych firmach. Na tle innych firm moim zdaniem fino udziela pożyczek dość tanio. Poza tym firma jest bardzo solidna i nie dokładają dodatkowych opłat jak to bywa w innych.\nBardzo szybki przelew pieniędzy na konto, fajna ogarnięta obsługa i dobre warunki – totalny mistrz!\nByłam ich stała klientką i wzięłam pożyczkę 5 razy. Jednak jakie było moje zdziwienie kiedy chciałam dostać pozyczkę 6 raz i dostałam odmowę! Bez podania przyczyny.\nPostanowiłam sprawdzić czy nie jest to pomyłka i dobijałam sie na infolinię.Ciężko jest się do nich dodzwonić ale jak już się dodzwoniłam to dostałam po prostu suchą informacje,że w chwili obecnej nie mają dla mnie oferty pożyczki i z przyczyn obiektywnych są zmuszeni mi odmówić. Jak się pytałam czemu to pani z infolinii powtarzała mi to jak papuga. Tak wiec jak widzicie było to jedynie lanie wody bez podania aktualnych przyczyn. Bo raczej nie zostałam przez nikogo wpisana do bazy 🙁 Czy firma rzeczywiście ma taki problem z kasą?\n17 maja 2018 o 07:22\nUdzielają raczej mniejszych kwot pożyczek ale mogę polecić ponieważ pożyczka terminowa i w takich warunkach jakie oczekiwałem.\n19 marca 2018 o 07:18\nSkąd te wszystkie pozytywne opinie? NIe widzicie,że jest drogo i nie przeglądaliście sobie oferty konkurencji? Prawda jest tak, że efino ostatnio dość intensywnie się promuje ale wcale nie maja jakiejś tam hiper super dobrej oferty i jest wiele innych firm, które maja od nich o wiele korzystniejsze warunki ale są po prostu mniej rozreklamowane i właśnie to inne firmy powinniscie sobie sprawdzić 🙁\nSam zostałem namówiony na pozyczkę w efino przez doradcę finansowego i wziąłem. Jednak potem sobie sprawdziłem inne firmy i wyszło na to,że mogłem trafić lepiej. No coż. MOja wina.\n8 stycznia 2018 o 09:32\nNie rozumiem trochę tej firmy. Na poczatku wysyłaja na maila informacje o pożyczce, reklamują.Namawiają do wzięcia. A potem składam do nich podanie o pożyczkę. I odmowa. Nie dość,że długo czekałem na rozpatrzenie swojego wniosku to jeszcze potem odmówili mi pożyczki. W takim razie po jaką cholerę tak intensywnie ją reklamowali? Obiecuja, potem nie dają… Zadzwoniłem na infolinię z prośbą o podanie powodu.TO powiedzieli,ze po prostu nie mam zdolności kredytowej.I nei chcieli wiecej napisać. Moim zdaniem nie jest to poważna firma i nie powinno się tak absolutnie traktować klienta.\n19 grudnia 2017 o 08:46\nStrona czytelna i przejrzysta. Oferta moim zdaniem super. warto jest się zdecydować, szczególnieże nie sprawdzają bik.\n14 grudnia 2017 o 10:10\nWcale nie jest to taka dobra opcja. Drogo. Kasa na koncie jeszcze tego samego dnia ale szybko spłaciłem bo jak podliczyłem sobie ile musiałbym zapłacić jakbym spłacał ją ratalnie to włosy mi sie zjęzyły na karku ( brałem bo kolega polecił i głupi nie sprawdziłem sobie kosztów). Na szczęście oddają odsetki.\n13 grudnia 2017 o 07:33\nnie sprawdzają bik ( miałem wpisy i dali mi pozyczkę_\nno i kasa na koncie szybciutko\nCzy jest drogo? No trochę jest ale brałem tam pożyczkę na miesiąc i przy takiej krótkie pożyczce to ksozta były znikome.\nPolecam! Uznają świadczenie pielęgnacyjne jako dochód ( a niewiele firm to robi z tego co mi wiadomo). Poza tym uczciwie i dokładnie tak jak w umowie.\nWysoka kwota pożyczki dostępna już przy pierwszej pożyczce, i to mi sie podoba! W innych firmach z których usług nie korzystałem proponowali mi 500 czy max 800 zł pożyczki. Tutaj skladałem o 4000 zł i jakoś nie mieli problemu aby dać mi taka pożyczkę na raty! No i co z tego, że konkurencja oferuje darmowe pożyczki. Tutaj dają o wiele więcej kaski, wszystko uczciwie i solidnie tak wiec polecam!!!!\n13 listopada 2017 o 07:30\nDroooooogo. Szczególnie jeśli porównać z konkurencją. Nie wiem skąd tutaj tyle pozytywnych głosów. Pewnie ludzie nie porównują sobie oprocentowania i kosztów z innymi firmami. Wzięłam u nich pożyczkę raz. Na niewielką kwotę i jakoś to na szczęście spłaciłam. Jenak na wieksza w życiu bym nie wzięła bo te i\_ch koszta chyba by mnie zjadły.\nOgólnie to obsługa jest ok. I strona jest wygodna i jak się do nich zadzwoni to mili ludzie ale nie polecam bo najnormalniej w świecie jest drogo.\nRozpocznę od zalet. Oferta jest elastyczna, dobry kontakt z opiekunem, dobra jakość obsługi.\nTo co może zniechęcić to skomplikowane zapisy w umowie pożyczkowej oraz stosunkowo wysoki RRSO.\n10 listopada 2017 o 07:12\nzdecydowanie NIE DLA ZADŁUŻONYCH. Weryfikują we wszystkich możliwych bazach oraz dokumentacji do wypelniania jest od cholery. Jak w banku. Brałem tam pożyczkę wcześniej raz, wtedy ocena byłaby zdecydowanie pozytywna. Jednak za drugim razem odmowa. Mam dwie pożyczki, ale spłacam regularnie. Jestem niestety wpisany w krd za brak płatności mandatu i to sprawiło,że odmówili mi pożyczki ( gdzie w innej firmie nie robiło to żadnego problemu).\nPrzez to niestety obniżam ocenę.\n6 listopada 2017 o 12:09\nNie zawiedli mnie 😉 Kaska na koncie praktycznie ekspresowo. Jedyne co mi sie nie podoba to obsługa internetowa. Raz powiedzieli coś innego.Za chwilę zadzwonili ze sprostowaniemże jednak jest inaczej. Nie chodziło tutaj o nic ważnego ale jednak wolałbym aby obsługiwała mnie mniej zakręcona osoba. Może po prostu dopiero zaczynała pracę w tej firmie. Do innych rzeczy zastrzeżeń nie mam żadnych.\n24 sierpnia 2017 o 08:39\nOj bardzo wysokie koszta 🙁 Wyższe niż się spodziewałam. 🙁 Udzielili mi kwotę pozyczki o którą się starałam ale co z tego jak okazało sie,ze jest to bardzo droga pozyczka. Jestem w trakcie spłaty, spłacę, ale nie wiem czy skorzystam ponownie 🙁 W dodatku długo czekałam na przelew. Prawie 2 dni.\n21 sierpnia 2017 o 09:30\nBrałem pozyczkę 3 razy. Ani razu nie byłem rozczarowany obsługą jak i iwarunkami jakie mi zaproponowała firma. Szybki przelew na konto, wygodny formularz.\n17 sierpnia 2017 o 07:23\nOferta przyzwoita. Oprocentowanie ok jak na pozyczke ratalną. Jednak powinni popracować nad dwiema rzeczami. Nad jakoscią obsługi. CHociaz nie wiem czy sam po prostu nie trafiłem na tak nieogarniętą osobę, która nie potrafia odpowiedzieć na podstawowe pytanie. Druga rzecz to szybkość wypłacanych pieniędzy.Rozumiemże nie jest to chwilówka ale czekałem ponad…. 3 dni. No ludzie to firma prywatna a nie jakiś bank, że tyle się czeka!!!!\n16 sierpnia 2017 o 08:03\nBez ukrytych koszów czy haczyków\nOraz można samodzielnie zdecydować na ile rat bierze się pożyczkę ( nie ustalają sztywno 12 czy 24 rat). Można spokojnie wziąc sobie pożyczkę na 5 czy 10 rat.\nJak dla mnie jedna z lepszych ofert pożyczek ratalnych.\nOferta może i dobra, ale jak na nowego gracza na rynku spodziewałem się czegoś lepszego. W końcu to oni muszą walczyć o klienta. A nic tak dobrze nie wpływa na dobrą współpracę jak dobre warunki kredytowania w Efino szału nie ma.


TOŁPA DELIKATNY PŁYN MICELARNY - CODZIENNOŚĆ KOBIETY\nTOŁPA DELIKATNY PŁYN MICELARNY\nby Codzienność kobiety - 07:49\nMoi mili dziś będzie o dość znanej firmie kosmetycznej, a mianowicie o Tołpie i delikatnym płynie micelarnym z serii białe kwiaty.\n- dostępność: internet, drogerie kosmetyczne\n- cena: ok 20 zł / 200 ml\nPłyn micelarny jest komfortowy i ma subtelny zapach. Delikatnie oczyszcza skórę z zanieczyszczeń i usuwa makijaż z twarzy, oczu i ust. Nawilża i odświeża. Łagodzi podrażnienia i przywraca komfort. Przeznaczony jest do stosowania bez użycia wody.\nPłyn umieszczony jest w estetycznej i praktycznej butelce typowej dla tej marki. Dodatkowo posiada fajny aplikator dzięki czemu płyn nie wylewa się na każde strony. Połączenie róży, jaśminu i stokrotki sprawia, że zapach jest subtelny i nienachalny. Płyn jest bardzo delikatny dla skóry, ale jednocześnie skuteczny. Dobrze radzi sobie z codziennym tudzież wodoodpornym makijażem. Po aplikacji nie pozostawia żadnego tłustego ani lepkiego filmu. Warto wspomnieć o tym, że płyn nie wysusza i nie podrażnia skóry twarzy. Wręcz delikatnie ją nawilża i odświeża. Ponadto zauważyłam, że jest bardzo wydajny jak na tego typu produkty przy regularnym stosowaniu.\nZdecydowanie jestem zadowolona z działania tego płyny i dlatego daję mu najwyższą notę.\n- dobrze radzi sobie ze zmywaniem makijażu\n- nie wysusza i nie ściąga skóry twarzy\n- ładne praktyczne opakowanie\n- przyjemny i lekki zapach\n- jak dotąd nie zauważyłam\nTags : tołpa, twarz\nNatalia 26 stycznia 2016 08:09\nZaciekawił mnie ten produkt :-)\nRetromoderna 26 stycznia 2016 08:41\nBardzo lubię kosmetyki Tołpy\nHushaaabye 26 stycznia 2016 08:58\nNie miałam co prawda tej wersji, ale ta tradycyjna dermokosmetyczna jest totalnie beznadziejna i jakby Ci przeszło przez myśl to nie próbuj :)\nCodzienność kobiety 20 lutego 2016 20:35\nOoo dziękuję za ostrzeżenie.\nChocolade 26 stycznia 2016 09:54\nCoś mi się kojarzy, że czytałam jego negatywną opinię :P Widać, jak zawsze ile ludzi, tyle opinii :D\nZdecydowanie zgadzam się z Tobą.\nJustyna Frymus 26 stycznia 2016 09:59\nMiałam płyn micelarny/tonik 2w1 tej marki (ale z serii green) i też był świetny... chętnie poznałabym też serię białe kwiaty :)\nEnestelia 26 stycznia 2016 10:20\nNie znam tego płynu i nie stosowałam żadnych produktów Tołpy. Jakoś mnie do nich nie ciągnie, a mam już swojego ulubieńca i jest nim płyn Garnier :)\nCodzienność kobiety 20 lutego 2016 20:37\nA u mnie Garnier nie sprawdza się, bo mam po nim uczulenie.\nKarolina Jedynak 26 stycznia 2016 10:20\nNie miałam go jeszcze ale zaciekawił mnie ten produkt :) aktualnie używam micela z Garniera i również jest świetny :)\nFajny :), jak go spotkam, wrzucę do koszyka :)\nCodzienność kobiety 20 lutego 2016 20:52\nWidziałam go ostatnią w promocji w Super-Pharm.\nMalvina 26 stycznia 2016 10:42\nO zaciekawiłaś mnie nim, zwłaszcza że nie widzisz jego wad, plus jego zapach :D - ostatnio mam o dziwo fioła na punkcie różanych zapachów.\nMazidełko 26 stycznia 2016 12:04\nJa pokochałam płyn Sylveco i chyba nie zamienię go na żaden inny, w najbliższej przyszłości :)\nCodzienność kobiety 20 lutego 2016 20:38\nJeszcze nie miałam tego słynnego płynu Sylveco.\nKlaudia Cebula 26 stycznia 2016 14:21\nstrasznie polubiłam Tołpę i zamierzam kupić kilka kolejnych kosmetyków, kiedyś wśród nich ten płyn też się znajdzie :)\nVerierra 26 stycznia 2016 15:05\nHm... Przedstawiłaś go bardzo interesująco, że chyba w najbliższej chwili go poszukam! :)\nKosmetykoFanki 26 stycznia 2016 15:15\nNie miałam go jeszcze nigdy ale kusi :)\npirelka 26 stycznia 2016 17:58\nTo był jeden z pierwszych płynów micelarnych jaki miałam okazję używać i próbować. Spisał się wspaniale, był jednym z lepszych :) i nadawał się też do oczu, bo mnie wiele produktów podrażnia, nawet te stricte do demakijażu oczu. Miałam też mleczko z tej samej serii, ale nie było już tak dobre jak płyn.\nUnknown 26 stycznia 2016 18:21\nCiekawy kosmetyk ☺:)\nKarolina 26 stycznia 2016 19:01\nUnknown 26 stycznia 2016 19:59\njeszcze nie testowałam kosmetyków Tołpa, jednak jak widzę jak je wszyscy zachwalają chyba się skuszę:)\nKaś. Klub Kosmetyczny 26 stycznia 2016 20:06\nMiałam go kiedyś, dla mnie bez rewelacji. Lepszy był ten taki przezroczysty z Tołpy.\nKamila JK 26 stycznia 2016 21:45\nMam go w zapasach i jestem ciekawa jak się u mnie sprawdzi bo opinie czytałam różne.\nCodzienność kobiety 20 lutego 2016 20:39\nTo teraz czekam na Twoją opinię.\nJustynalife 27 stycznia 2016 21:22\nMoże kiedyś wypróbuję;)\nUnknown 28 stycznia 2016 14:00\nu mnie się nie sprawdził, niestety :(\nSandra 28 stycznia 2016 14:57\nNie słyszałam o nim, ale wygląda interesująco :)\nOla S. 29 stycznia 2016 11:45\nNie przepadam za płynami micelarnymi ;)\nUnknown 29 stycznia 2016 13:41\nmiałam i bardzo lubiłam, zapach rewelacyjny :)\nCodzienność kobiety 20 lutego 2016 20:40\nTak, zapach jest wielką zaletą tego płynu.


Psychologiczny model dobrostanu w pracy Wartość i sens pracy, Autor: Agnieszka Czerw, Wydawnictwo Naukowe PWN\nPsychologiczny model dobrostanu w pracy Wartość i sens pracy 39.00zł 28.86zł\nTytuł: Psychologiczny model dobrostanu w pracy Wartość i sens pracy\nAgnieszka Czerw uzasadnia w swojej książce, dlaczego psychologia pozytywna stanowi dobry kontekst analizy dobrostanu w sytuacji pracy. Omawia szczegółowo pojęcie dobrostanu i związane z nim teorie oraz pokazuje dwa punkty widzenia, z jakich można to zagadnienie analizować: hedonistyczny, rozumiany jako przyjemne życie, i eudajmonistyczny, oznaczający życie wartościowe.\nPrzedstawia także autorską propozycję rozumienia eudajmonistycznego dobrostanu w sytuacji pracy oraz związane z nią nowe narzędzie kwestionariuszowe. Książkę wieńczy propozycja ogólnego modelu dobrostanu uwzględniającego różne jego typy i obszary oraz wskazującego rolę, jaką w budowaniu jakości życia człowieka odgrywa dobrostan doświadczany w kontekście pracy zawodowej.\nTytuł książki: "Psychologiczny model dobrostanu w pracy Wartość i sens pracy"\nKlienci, którzy kupili „Psychologiczny model dobrostanu w pracy Wartość i sens pracy”, kupili także: