styczeń 2018 - www.dentysta24h.olsztyn.pl\nMartwy ząb – jak go rozpoznać i czy może boleć?\nCzasem mimo naszego usilnego starania i odpowiedniej higieny jamy ustnej okazuje się, iż nasz ząb jest martwy. W jakich sytuacjach dochodzi do obumarcia miazgi zębowej i czy martwy ząb może boleć? Kiedy ząb jest martwy? Termin ten odnosi się do zęba, w którym z różnych powodów, np. głębokich ubytków próchnicowych czy też urazu mechanicznego, obumarła\nPróchnica butelkowa – jak chronić zęby mleczne swojego dziecka?\nPróchnica to podstępna i groźna choroba, która atakuje zęby nie tylko dorosłych, ale także najmłodszych. U niemowlaka lub małego dziecka na zębach mogą pojawić się białe plamki i smugi, sygnalizujące, iż mamy do czynienia z próchnicą butelkową. Tych oznak nie należy lekceważyć, gdyż próchnica butelkowa może się szybko rozprzestrzenić na pozostałe zęby oraz spowodować nieprawidłowości\nPrzedłużanie zębów – sposobem na piękny uśmiech\nZ roku na rok coraz więcej pacjentów odwiedza gabinety stomatologiczne nie tylko wtedy, gdy odczuwa nieznośny ból zęba, ale także by poprawić wygląd swoich zębów i zyskać nowy, piękny uśmiech. Jednym z zabiegów, jakie oferuje współczesna stomatologia estetyczna jest przedłużanie zębów. Jak podają statystyki co szósty zabieg przeprowadzony w gabinecie zajmującym się stomatologią estetyczną polega\nWybór dobrego stomatologa to współcześnie nie lada wyzwanie. Jakimi kategoriami kierować się i na co zwrócić uwagę zanim zdecydujemy się na konkretny gabinet stomatologiczny? Większość osób sugeruje się tzw. pocztą pantoflową, czyli opiniami znajomych, jednakże i one nie zawsze są pomocne. Dlatego w trosce o dobro pacjentów publikujemy poradnik, w którym znajduje się katalog najważniejszych


Podatek od towarów i usług w zakresie możliwości odliczenia podatku naliczonego w związku z realizacją projektu.\nNa podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749, z późn. zm.) oraz § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 25 lipca 2014 r. (data wpływu 5 sierpnia 2014 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie możliwości odliczenia podatku naliczonego w związku z realizacją projektu pn. (...) – jest prawidłowe.\nW dniu 5 sierpnia 2014 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie możliwości odliczenia podatku naliczonego w związku z realizacją projektu pn. (...) .\nW dniu 28 kwietnia 2014 r. Wnioskodawca (dalej: Parafia) podpisał z Urzędem Marszałkowskim Województwa umowę o dofinansowanie projektu pn. (...) w ramach działania 413 Wdrażanie lokalnych strategii rozwoju dla Małych projektów, tj. operacji, które nie odpowiadają warunkom przyznania pomocy w ramach działań Osi 3 ale przyczyniają się do osiągnięcia celów tej Osi Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013. Projekt dot. wydania albumu dot. osoby fundatora, będzie realizowany przez Parafię.\nZainteresowany jest jednostką organizacyjną kościoła, posiada osobowość prawną, co wynika z art. 5 i 7 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. o stosunku Państwa do Kościoła katolickiego w Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. 1989 r. Nr 29, poz. 154 ze zm.).\nParafia nie prowadzi działalności gospodarczej, nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług, ani nie figuruje w ewidencji płatników podatku VAT, nie składa również deklaracji VAT-7. Zainteresowany nie posiada możliwości odliczenia podatku VAT.\nOperacja polega na wydaniu albumu w wersji elektronicznej na płycie CD w formacie pdf. oraz w wersji papierowej w ilości 1000 egzemplarzy, do każdej wersji papierowej będzie dołożona wersja elektroniczna. Pokaz wersji elektronicznej odbędzie się także w kościele parafialnym.\nAlbum będzie udostępniany nieodpłatnie dla parafian i gości odwiedzających (...) np. podczas dorocznego jarmarku parafialnego. Zostanie nieodpłatnie przesłany także do siedziby LGD, ale także miejsc związanych z działalnością (...).\nTowary i usługi nabywane w ramach realizowanego projektu nie będą służyły do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem VAT. Wydany album nie będzie wykorzystywany do czynności opodatkowanych podatkiem VAT. Parafia nie prowadzi i nie planuje rozpoczęcia żadnej działalności gospodarczej.\nZgodnie z rozporządzeniem Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania 413 Wdrażanie lokalnych strategii rozwoju dla Małych projektów, tj. operacji, które nie odpowiadają warunkom przyznania pomocy w ramach działań Osi 3 ale przyczyniają się do osiągnięcia celów tej Osi objętego PROW w latach 2007-2013 pomoc nie obejmuje podatku VAT, jeżeli możliwe jest jego odzyskanie. W przypadku braku takiej możliwości VAT jest kosztem kwalifikowalnym, czyli możliwym do współfinansowania z EFRROW. Mając na uwadze powyższe – konieczność interpretacji w przedmiotowej sprawie jest wymagana przez Urząd Marszałkowski Województwa w celu uznania podatku VAT od wykonanych robót za koszt kwalifikowalny.\nCzy Parafia ma możliwość odliczenia podatku naliczonego w związku z realizacją projektu pn (...) ...\nZdaniem Wnioskodawcy, nie ma on możliwości odliczenia podatku naliczonego w związku z realizacją projektu pn. (...), ponieważ zgodnie z art. 88 ust. 4 ustawy o podatku od towarów i usług, obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art. 96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 20 (wyłączenie w przypadku Wnioskodawcy nie ma zastosowania).\nJak wynika z powyższego przepisu prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wyłącznie podatnikom podatku od towarów i usług, w sytuacji gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest niewątpliwy i bezsporny związek zakupów z wykonanymi czynnościami opodatkowanymi. Przedstawiona wyżej zasada wyklucza możliwość odliczenia podatku przez podmiot niebędący czynnym zarejestrowanym podatnikiem podatku VAT oraz podatku związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku i niepodlegających temu podatkowi. W przedmiotowej sprawie nie zostaną spełnione podstawowe warunki uprawniające do odliczenia podatku od towarów i usług zawartego w fakturach dokumentujących nabywane towary i usługi. Wnioskodawca nie jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem VAT, a zatem nabywane towary i usługi w związku z realizacją operacji nie będą wykorzystywane przez Parafię do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem VAT.\nW konsekwencji jak wspomniano na wstępie Parafia nie ma możliwości odliczenia podatku naliczonego w związku z realizacją projektu pn. (...).\nW dniu 28 kwietnia 2014 r. Parafia podpisała umowę o dofinansowanie projektu pn. (...) w ramach działania 413 Wdrażanie lokalnych strategii rozwoju dla Małych projektów, tj. operacji, które nie odpowiadają warunkom przyznania pomocy w ramach działań Osi 3 ale przyczyniają się do osiągnięcia celów tej Osi, Program Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013.\nProjekt wydania albumu dotyczy osoby fundatora i polega na wydaniu albumu w wersji elektronicznej na płycie CD w formacie pdf. oraz w wersji papierowej w ilości 1000 egzemplarzy, do każdej wersji papierowej będzie dołożona wersja elektroniczna. Pokaz wersji elektronicznej odbędzie się także w kościele (...). Album będzie udostępniany nieodpłatnie dla parafian i gości odwiedzających (...).\nTowary i usługi nabywane w ramach realizowanego projektu nie będą służyły do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem VAT (wydany album nie będzie wykorzystywany do czynności opodatkowanych podatkiem VAT).\nReasumując, Wnioskodawca nie będzie miał możliwości odliczenia podatku naliczonego w związku z realizacją projektu pn. (...).\nLokalizacja: Wyszukiwarka > Podatek od towarów i usług > ILPP2/443-848/14-2/TW


E-DORADCA – Producent wałków i taśm malarskich Blue Dolphin Tapes\nPrzedstawiamy Ci Kurtynę Przeciwkurzową. Służy ona do oddzielania pomieszczeń podczas prac remontowo – budowlanych. Kurtyna zapobiega przedostawaniu się kurzu, a dzięki zastosowaniu zamka błyskawicznego pozwala na łatwe przemieszczanie się, bez konieczności demontażu zabezpieczenia. Prosty i łatwy montaż oraz szczelność, daje duży komfort użytkowania. Kurtyna nadaje się do wielokrotnego użycia. Zobacz odcinek e-doradcy.


W dniach 7 lipca do 11 lipca 2008 roku, w siedzibie Fundacji „Ekspert – Kujawy” odbyły się Warsztaty Aktywizacji Społecznej, w których brali udział podopieczni Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w Rojewie.\nW warsztatach wzięło udział 5 osób. Celem zajęć było podniesienie motywacji do działania i współpracy w grupie. Podczas warsztatów uczestnicy zdiagnozowali swoje potrzeby, możliwości i oczekiwania. Diagnozie poddane zostały także mocne strony i kompetencje. Warsztaty wzmocniły motywację do samodoskonalenia się i nauczyły efektywnego gospodarowania własnym czasem. Ważnym aspektem były zajęcia dotyczące komunikacji interpersonalnej, które nauczyły uczestników odczytywania i wysyłania różnego rodzaju komunikatów werbalnych i niewerbalnych oraz zachowań asertywnych.


LPR: traktat UE da nam suwerenność jak za PRL-u - TVN24\n18 października 2007, 12:59\nLPR: traktat UE da nam suwerenność jak za PRL-u\n18 października 2007, 11:41\nAktualizacja: 18 października 2007, 12:59\nTVN24LPR sprzeciwia się przyjęciu Traktatu UE\n- Jeżeli zostanie przyjęty Traktat Reformujący Unię Europejską, "będziemy tak samo suwerenni, jak w PRL" - ostrzega Roman Giertych. I jednocześnie pyta Lecha Kaczyńskiego, czy chce być ostatnim prezydentem suwerennej Polski.\nGiertych powiedział, że jeżeli traktat zostanie podpisany, a następnie przyjęty w referendum, czy też ratyfikowany przez Sejm, to "Polska po 20 latach niepodległości stanie się po raz kolejny częścią szerokiego układu międzynarodowego".\n- Na pewno życzliwszego i przyjemniejszego dla nas niż Związek Radziecki, ale będziemy tak samo suwerenni jak w PRL. Też będzie państwo polskie, też będzie hymn narodowy, też będzie niby polskie wojsko, ale będzie prezydent UE, ale będzie polityka zagraniczna UE, ale będzie prawo UE, sądy UE - stwierdził lider LPR.\nW czwartek w Lizbonie rozpocznie się szczyt UE, na którym unijny przywódcy mają przyjąć Traktat Reformujący Unię Europejską.\nAfera mailowa. "Prokuratura powinna zabezpieczyć maile Dworczyka, ponieważ są gotowymi aktami oskarżenia"\nGrzegorz Braun z Konfederacji ukarany finansowo za słowa "będziesz pan wisiał" do ministra zdrowia Adama Niedzielskiego. Komentarze polityków\nZginął pasażer, kierowca uciekł. Usłyszał zarzuty i trafił do aresztu\nNajechał na świnię w worku. Zwierzę uciekło z transportu


poniedziałek, 28 września 2015 11:48\nSzkolenie młodzieży w mniejszych miejscowościach często bywa zaniedbywane, dzieci zamiast aktywnie spędzać wolny czas wolały pograć na komputerze, obejrzeć telewizję. Już niebawem ma się to zmienić za sprawą pomysłu rodziców z Iłowej.\nRodzice z Iłowej i Żagania wspólnymi siłami wystartowali z ciekawym i wartym uwagi projektem – Akademii Sportu. Spora w tym zasługa Bogusława Kobylińskiego – radnego powiatu żagańskiego, a także trenera 1 kl, z licencją UEFA.\nCo się kryje za tym projektem? O szczegółach piszemy w tekście, który znajdziecie w 238 wydaniu Lokalnej. Polecamy!\nsobota, 19 września 2015 04:19\nSobotni (19.09.) wieczór w żagańskiej Arenie zapowiada się niezwykle interesująco. Gala WFMC Pro Fight IV przyspiesza bicie serca. Zanosi się więc na kapitalne widowisko.\nImpreza rozpocznie się o godzinie 19:00. Najpierw na deskach zobaczymy walki zawodników z Polski i Niemiec, co będzie stanowiło rozgrzewkę przed daniami głównymi. W bloku numer II ujrzymy walki zawodowe w formule WfmcK1 na dystansie 3x3 minuty. Jako pierwsi w ringu pojawią się Kacper Muszyński (Armia Polskowice) i Memo Basturg (No Limits Niemcy). Później przyjdzie kolej na dwóch fighterów z Polski. Naprzeciw siebie staną Dawid Nowak (Corio Team Łódź) i Piotr Biały (Kick Fighter Zgorzelec). Ta i poprzednia walka będzie odbywała się w limicie wagowym do 70 kilogramów. Następnie zawalczą ze sobą Łukasz Cybulski (Rywal Gliwice) i nasz zawodnik Krystian Bajerski (Malinowski-Team Żagań). Tu limit wynosi 63 kg. W trzecim bloku ujrzymy trzy walki wieczoru. W pierwszej z nich, w formule kickboxingu zmierzą się Mateusz Kaczmarczyk (Shidokan Jelenia Góra) i Bartosz Muszyński (Armia Polkowice). Dwa ostatnie walki odbędą się na dystansie 3x5 minut. Będzie to formuła MMA. Najpierw na deski wyjdą Tomasz Matusewicz (Rio Grappling Zielona Góra) i Adam Smulski (Malinowski-Team Żagań), a wieczór zakończą Mariusz Domin (Fighter Nowa Sól) i Arkadiusz Medyński (Malinowski-Team Żagań).\nWszystkich spragnionych gorących sportowych wrażeń zapraszamy do żagańskiej Areny.\nPoprawiony: sobota, 19 września 2015 04:25\npiątek, 31 lipca 2015 06:41\nWkrótce piłkarze rozpoczynają kolejny sezon zmagań na lokalnych boiskach. Problem w tym, że w Żaganiu przychodzi nam żyć wspomnieniami o sukcesach.\nW podwójnym wakacyjnym wydaniu Lokalnej (nr 229-230), piszemy o tym, gdzie wylądowały niedawne gwiazdy Czarnych Żagań i jakie sukcesy odnoszą, ale już poza naszym regionem.\nPolecamy „Wakacyjne" wydanie Lokalnej, w sprzedaży do najbliższego czwartku 6 sierpnia.\nniedziela, 31 maja 2015 09:48\nNiedziela (31.05.) to czas na imprezy związane z 50-leciem pamiętnego finału Pucharu Polski, w którym wystąpili Czarni Żagań.\nImpreza na żagańskiej Arenie rozpoczęła się godzinie 9:00 od turnieju piłki nożnej dla dzieci i młodzieży. O 10:00 na stadionie przy ul. Karpińskiego odbyło się spotkanie drużyny młodzieżowej UKS Czarni Żagań z Dębem Przybyszów. Następnie, już na płycie głównej Areny pojawią się seniorzy Czarnych, którzy w meczu towarzyskim zmierzą się z MKS Karolina Jaworzyna Śląska.\nPiłkarskie emocje sięgną zenitu o godzinie 13:30, kiedy to na murawie zameldują się doświadczeni gracze. Na boisko wybiegną oldboje UKS-u i Górnika Zabrze. Koniec meczu planowany jest na godzinę 14:45. Dodatkowo będzie można obejrzeć wystawę archiwalnych zdjęć, czy spotkać Andrzeja Strejlaua, byłego selekcjonera reprezentacji.\nPoprawiony: niedziela, 31 maja 2015 10:20


KRAUTERHOF Żel z diabelskim pazurem 250 ml | Allecco.pl\nHarpagophytum procumbens to roślina pochodząca z Południowej Afryki, którą powszechnie stosuje się do leczenia reumatyzmu i artretyzmu u ludzi i zwierząt od wielu lat. W Polsce występuje pod nazwą wilczy pazur, diabelski pazur, szatański szpon lub pazur diabła. Diabelski pazur był od dawna stosowany w medycynie ludowej do leczenia dny moczanowej, reumatycznego zapalenia stawów, zapalenia ścięgien, ze względu na swoje działanie przeciwbólowe i przeciwzapalne.\nŻel należy wcierać w bolące miejsca lekko masując. Łatwo sie wchłania i przyjemnie pachnie.\nPrzeciwzapalnie, przeciwbólowo i przeciwobrzękowo, uważana jest za bardzo obiecujący środek w leczeniu objawów związanych z chorobami stawów. Zmniejsza opuchliznę i ból w stanach zapalnych stawów, ułatwia ich ruchomość. Oprócz zmniejszania bólu w chorych stawach,obniża również cholesterol oraz kwas moczowy we krwi, czego dowiodły badania kliniczne.\nKlienci, którzy kupili: KRAUTERHOF Żel z diabelskim pazurem 250 ml, kupili również:


recenzje / testy / zabawa / kuchnia: Smakołyk z Biedronki\nlubasiatko 3/07/2015 04:55:00 PM 11 biedronka , łosoś w sosie pomidorowym\nMyślę, że nie ma sensu opowiadać Wam o tej rybce, która jest bogata zarówno w witaminy i składniki mineralne, jak również w kwasy tłuszczowe omega, które spożywamy w niewielkich ilościach. Ja zakochałam się w łososiu nad morzem, kiedy zamówiłam sobie niezłą porcyjkę tego pomarańczowego mięska. Od tamtej pory mogłabym go jeść kilogramami. Niestety jest to ryba dosyć droga i chyba bym zbankrutowała, gdybym miała go tak często spożywać. Dlatego sięgam po inne,równie dobre produkty, które mają go w składzie ;)\nPewnego razu moja mama przyniosła z Biedronki to oto cudo, które widzicie powyżej - łosoś w sosie pomidorowym AMERIGO.\nOk, ryba rybą, ale ile tak naprawdę zawiera puszka? Sprawdźmy ;)\nSkład jest całkiem, całkiem, ponieważ ryby, łososia jest aż 50%! Drugą połowę stanowi sos pomidorowy, który w większości składa się z wody i koncentratu. Plusem jest oczywiście to, że cukier znajduje się dopiero na 3 miejscu, a nie, jak w przypadku niektórych produktów na pierwszym. Nie rozumiem natomiast dodatku oleju rzepakowego, który mimo, że nie jest olejem palmowym ( czyli ulubieńcem wszystkich producentów) jest obecny w produkcie. Przecież sama rybka zawiera i tak duże ilości tłuszczu. Mimo tego skład jest przystępny, mimo oczywiście substancji zagęszczających ;)\nTutaj producent również informuje o zawartości potencjalnych składników alergennych.\nNie trudno odgadnąć, że wartość odżywcza będzie spora, ze względu na obecność łososia, który jest bogatym źródłem pełnowartościowego białka oraz wielonienasyconych kwasów tłuszczowych.\nKawałki prawdziwego łososia. Widać, że nie jest to zmielona pasta.\nZa puszkę 360 gramową płacimy niecałe 5zł, a rybcia często jest w promocji za niecałe 4zł.\nStał się on moim ulubieńcem i często gości w mojej lodówce ;)\nPróbowałyście? Lubicie łososia?\nDo Połowy Pełna 7 marca 2015 17:00\nUwielbiam łososia, tego jeszcze nie jadłam :)\nJustyna Parucka 7 marca 2015 17:10\nMartyna G. 7 marca 2015 17:21\nNo Ci powiem, że pójdę wieczorkiem do Biedronki i kupię :) Śledzi w sosie pomidorowym nie lubię za bardzo, ale takiego łososia to chętnie zjem :D\nRzetelne Recenzje 7 marca 2015 17:52\nUnknown 7 marca 2015 20:50\nMineralna Kasia 7 marca 2015 21:24\nojej a ja dzis byłam w biedronce uwielbiam łososia i tunczyka wiec cos dla mnie !\nMichasia S. 10 marca 2015 08:09\nŁosoś jest świetny i na pewno spróbuję go w tym wydaniu :)\nUnknown 11 marca 2015 17:36\nWygląda kusząco ale jakoś ostatnio troszkę zniechęciłam się do ryb, po obejrzeniu pewnego dokumentu na YT (cała prawda o rybach - chyba się nazywa). I wobec tego już wolę te złowione przez mojego Lubego.\nAnqelique 18 marca 2015 21:05\nUnknown 13 kwietnia 2015 03:54\nLubię tego nie próbowałam ale wygląda dość ładnie :)\nUnknown 10 listopada 2015 20:01\nczy te łososie pochodzą z fermy czy są dzikie ?


Muzyczne czwartki z Premium Sound - INFOAUDIO.PL\n17 listopada 2016 10:37\nInfoaudio Wiadomości Ciekawostki Muzyczne czwartki z Premium Sound\nGdańsk - Strefa Prestiżu zaprasza wszystkich zainteresowanych do wzięcia udziału w kolejnej, drugiej już, odsłonie nowego cyklu spotkań pod hasłem "Muzyczne czwartki z PREMIUM SOUND - Salon HiFi".\nImpreza skierowana jest dla melomanów, audiofilów i wszystkich tych, którzy na najwyższej jakości sprzęcie HiFi chcieliby usłyszeć, subiektywnie wybrane przez organizatorów, najważniejsze płyty i utwory w historii muzyki klasycznej i rozrywkowej.\nGospodarzem spotkań będzie znany i od dłuższego czasu współpracujący z Gdańsk Strefa Prestiżu pub - Fusy i Miętusy na ulicy Grobla IV/2.\nStroną techniczną przedsięwzięcia oraz nagrodami zajmuje się gdański salon muzyczny Premium Sound przy ulicy Rakoczego 31 - dystrybutor sprzętu HiFi renomowanych producentów z kraju i zagranicy.\nPUB Fusy i Miętusy\nul. Grobla IV/2\nTematem przewodnim spotkania będzie legendarny, choć mało ceniony, pochodzący z 1977 roku album zespołu Pink Floyd "Animals " .\nSamochody proszę zostawić w domach. Serdecznie zapraszamy!


Bycie księgowym nadal w modzie | reklamowe.toplisty.pl\nDodany przez Alfred Pasiak dnia 22 października 2018\t 22 października 2018 Technologie\nStrona główna Technologie Bycie księgowym nadal w modzie\nWiek XXI to przede wszystkim era rozwoju technologii i informatyki. W związku z czym wzrosło zapotrzebowanie na takie stanowiska jak programista komputerowy czy specjalista do spraw IT w firmie. Mówi się, że tradycyjne zawody będą z czasem odchodziły do lamusa. Tymczasem osób prowadzących księgowość, czyli mówiąc wprost – księgowych, dalej przybywa. Jak to się dzieje?\nOkazuje się, że księgowość dalej cieszy się ogromną popularnością, co pokazują między innymi statystyki. Na krakowskich uczelniach jak Uniwersytet Ekonomiczny, WSZiB czy WSEI z roku na rok przybywa studentów na kierunku Finanse i Rachunkowość. Mało tego, wielu z nich uzyskuje z tego kierunku dyplom licencjacki, a nawet i magisterski. Ponadto studenci tych wydziałów są w stanie znaleźć pracę po studiach już zaledwie po miesiącu od uzyskania dyplomu.\nWraz z rozwojem technologii, wzrosła też ilość transakcji na rynku, ponadto coraz to więcej osób postanawia zakładać własne przedsiębiorstwa, a ktoś musi zajmować się finansami i księgowością tego typu firm. W związku z tym księgowość stale się rozwija oraz stale jest zapotrzebowanie na księgowych. Mogą oni otworzyć własne biuro księgowe, zatrudnić się w dziale księgowości dużych przedsiębiorstw czy wybrać biuro rachunkowe i pójść na etat jako księgowy.\nStudia w tym kierunku są także bardzo dobrą formą zabezpieczenia na życie. W ramach realizowania programu studiów finansów i rachunkowości, już po I roku studenci mają kompetencje wymagane do założenia własnej działalności, a jest nim biuro rachunkowe! Jest to zatem kierunek bardzo perspektywiczny i w pewien sposób zapewniający stabilne źródło utrzymania.\nWniosek jest zatem prosty – finanse i rachunkowość były, są i będą jeszcze długo w modzie, niezależnie od rozwoju technologii. Taka osoba w firmie zawsze jest potrzebna, bo księgowość to jeden z najważniejszych aspektów funkcjonowania każdej z firm.\nPoznaj nowoczesne biuro rachunkowe: Talented Księgowość Kraków – https://www.talented.pl/


SzaroKolorowa: Książki z prezentem\nKsiążki z prezentem\nKsiążki z prezentem.. no właśnie. Co myślicie o takich, które mają jakieś dodatki?\nWiecie, chodzi mi o takie, jak czasami w gazetach są np. dla dzieci jakieś kredki, figurki itp.\nU Nas zawsze takie przyciągają wzrok. Chłopców no i mój też ;)\nDzieci najczęściej cieszą się właśnie z tych małych prezencików :)\nDzisiaj chcę Wam pokazać właśnie takie książeczki z prezencikami dla dziewczynek :)\nSą to książeczki w kształcie teczki. Każda z nich posiada w środku naklejki, którymi dziecko uzupełnia ją oraz dołączony jest do niej wspomniany prezencik :)\nZacznę od Barbie.Tajne Agentki.\nKtóra z dziewczynek nie uwielbia lalek Barbie? W mojej rodzinie dziewczynki szaleją na jej punkcie. Poza kolekcją lalek oglądały również film, ale książki żadnej nie miały.\nCzytając książeczkę, dziecko zamienia się w super agenta, który wyrusza na tajną misję.\nBarbie i jej przyjaciółki próbują schwytać złodziejkę klejnotów. Natrafiają na wiele trudności, jednak nie poddają się i nadal próbują odnaleźć złodziejkę, ale czy im się uda?\nW książce znajduje się prezent-zestaw szpiegowski, dzięki któremu możesz odegrać sceny z książki oraz przeprowadzić misję, którą sama wymyślisz.\nIlustrator: Mattel Artists\nKolejna książka jest dla fanek Littlest Pet Shop.\nŚwietna opowieść o ulubionych bohaterach Twojego dziecka.\nPani Twombly rzuciła się w wir sprzątania, niestety skończył jej się ulubiony środek do czyszczenia i wyruszyła na poszukiwania w mieście. W tym czasie opiekę nad sklepem i zwierzakami przejęła Blythe. Pod nieobecnością pani Twombly zjawia się Madame Pom z którą przed laty Zoe przegrała w rywalizacji modelek. Taka wizyta może się skończyć wielką katastrofą.\nCzeka Was mnóstwo słodkiej, uroczej zabawy. Treść jak reszta tych książeczek jest prosta, łatwa w odbiorze. Ilustracje rówenie słodkie jak cała treść :)\nNo i najważniejszy dodatek jakim jest figurka Zoe. Piękna brokatowa. Idealna dla fanki Littlest Pet Shop.\nPrzekład: Anna Kilingofer\nOstatnią książką, którą dzisiaj Wam chcę polecić jest ''My Little Pony. Sztuka Improwizacji.''\nRarita dostała zaproszenie na letni obóz artystyczny. Jest to bardzo ważne wydarzenie, w którym prezentuje się swoje talenty.\nRarita bez zastanowienia pokuje się i wyrusza w drogę. Jednak na miejscu wszystko się komplikuję.\nCzy udadzą się warsztaty kucyków? Co się wydarzy na Letnim Obozie Artystycznym?\nTym razem również pierwsze na co zwróciłam uwagę to prezent do książki jakim jest gumowa figurka, która błyszczy się brokatem. Super jest to, że nie zostawia brokatu na dłoniach.\nA Wy lubicie sięgać po tego typu pozycje?\nNa którą z tych byście się zdecydowali?\nUnknown 20 września 2016 12:33\nPrezent dobry dla mojej bratanicy. U mnie dwóch chłopaków, więc raczej nie byłoby zainteresowania ;)\nSzarokolorowa 20 września 2016 13:08\nTeż mam dwóch chłopaków i młodszy bardzo chciał te książeczki :p ale akurat te przeznaczone były dla chrześnicy :)\nmama-kreatywna.pl 24 września 2016 20:31\nRzadko kupuje Krzysiowi takie gazetki czy książki z dodatkami, aczkolwiek zdarzyło się parę razy. Zazwyczaj gazetka z autami. Jednak z doświadczenia wiem i widzę że te zabawki szybko lądują w kącie, więc po prostu wolę odłożyć tą kasę Krzysiowi do skarbonki by nazbierał sobie na coś porządnego czym będzie się bawił dłużej niż 2godziny ;)\nAgaMamaDusi 25 września 2016 01:49\nMy częściej kupujemy gazetki z dodatkami ale i jakaś książeczka znajdzie się ;-)\nWłochaty stworek Storidoo\nFarma Iluzji, czyli magiczny park rozrywki


Pogoda na tydzień Zbrodovskiy ⇒ Pogoda w Zbrodovskiy na 7 i 10 dni <Rosjia>• Pogoda na najbliższy tydzień - METEOPROG.PL\nPrognoza pogody w Zbrodovskiy na 24 11 - 28 11\nPrognoza pogody w Zbrodovskiy na tydzień i 10 dni\nPogoda w Zbrodovskiy: Bez opadów - opady nie są oczekiwane. Pochmurnie z przejaśnieniami - od 8-10\nPogoda w Zbrodovskiy: Niewielki deszcz - 0, 0-3 mm/12 h. Niebo niewidoczne - 10 stopni chmur piętra niskiego.\nPogoda w Zbrodovskiy: Bez opadów - opady nie są oczekiwane. Niebo niewidoczne - 10 stopni chmur piętra niskiego.\nPogoda w Zbrodovskiy: Bez opadów - opady nie są oczekiwane. Bezchmurnie


Okruchy i ziarenka: Małymi kroczkami...\nAutor: Ma B o 13:32\nczardasz 27 listopada 2012 04:16\nJuz biegnę szukać tej książki, zaciekawiłaś mnie.\n"Żeby wytrwać w czymkolwiek, trzeba utrzymać rytm"\nŚwięta prawda, pozdrawiam serdecznie\nMantis 27 listopada 2012 08:13\nZapraszam do lektury. I życzę wytrwałości.\npaczucha 28 listopada 2012 12:30\nJa spaceruje by się odprężyć, wyciszyć i utrzymać rytm.\nMantis 28 listopada 2012 13:18\nJa też. Codziennie też się uczę i czytam. Właśnie jestem na etapie kupowania butów sportowych, więc pewnie i pobiegnę. :)\nLotka 29 listopada 2012 08:26\nAby utrzymać rytm, pływam...regularnie dwa, trzy razy w tygodniu. Zapamiętam poleconą pozycję. Pozdrawiam.\nMantis 29 listopada 2012 11:15\nPływanie chyba jest najlepsze, ponoć wszystkie mięśnie pracują. Pozdrawiam również. :)\nBeringo 29 listopada 2012 13:14\nTak łatwo mi ten rytm tracić, a wiem, że w nim skupia się punkt ciężkości.\nCzasem tracę rytm i wtedy niknie równowaga. Mam wrażenie, że to tylko po to, by wyostrzać instynkt samozachowawczy, by szlifować przezorność i kształtować umiejętność przewidywania wpływu określonych działań na ogólną stabilność.\nKsiążką mnie zainteresowałaś,\nMantis 29 listopada 2012 14:32\nPrzede wszystkim po to, aby żyć świadomie i nie uciekać od odpowiedzialności. Pozdrawiam. :)\nwww.alinaweronika.blogspot.com 29 listopada 2012 14:01\nDzięki , że zainteresowałaś mnie książką , powinnam ja kupić.Pozdrawiam serdecznie\nMantis 29 listopada 2012 14:30\nMeg 30 listopada 2012 03:23\n...dziękuję za polecenie książki, pięknie napisaną i bardzo zachęcającą recenzję...muszę ją przeczytać!\nPs...zapraszam do siebie(dwa blogi do wyboru) i już zapisuję Ciebie na listę czytelniczą:)\nMantis 30 listopada 2012 13:36\nBardzo dzękuję. :D\nMeg 1 grudnia 2012 00:52\n...dziękuję za wizytę...pisząc kom. wyżej napisałam, że mam dwa blogi, a nie podałam adresu do drugiego. Zatem naprawiam niedopatrzenie i zapraszam!\nMantis 1 grudnia 2012 01:56\nAle ja znalazłam ten drugi też. Tylko za bardzo nie wiedziałam jaki zostawić komentarz. :)\nMeg 1 grudnia 2012 05:33\nMantis 1 grudnia 2012 13:28\nDodałam oba do listy czytelniczej. :)\nLotka 30 listopada 2012 03:58\nPytałaś na moim blogu, odpowiadam. W jakiś szczególny sposób nie interesuję się sztuką, ale nigdy nie przegapiłam okazji, aby nie zwiedzić muzeum, jeżeli tylko byłam w pobliżu, nawet na wernisaże nasze, miejskie chodzę. Oczywiście, że obrazy klasyków, starych Mistrzów mnie urzekają najbardziej. Nowoczesne malarstwo, czy instalacje często nic mi nie mówią i uważam, że to nie są dzieła. Pozdrawiam serdecznie.\nMantis 30 listopada 2012 11:36\nW pewnym sensie się z Tobą zgodzę. Jeśli chodzi o sztukę nowoczesną, to czasem trudno odgadnąć, czy dane dzieło jest autorstwa artysty, czy kilkuletniego dziecka. Ale może nie rozumiemy "języka", którym artysta do nas przemawia? :)\nMorgana 1 grudnia 2012 15:54\nMonotonia wyniszcza i dołuje.\nStaram się mieć poukładane życie, ale nie nudne.\nTrochę twórcze i pracą częściowo wypełnione. Wszystko w normie.\nMantis 2 grudnia 2012 10:54\nO tym myślę traktuje mój post. Szukajmy złotego środka! Pozdrawiam. :)


Nieodpłatna pomoc prawna w Gdyni - Gdynia\nZ początkiem 2016 roku w życie weszły przepisy ustawy o nieodpłatnej pomocy prawnej oraz edukacji prawnej. Na jej podstawie w Gdyni rozpoczęły swoją działalność Punkty Nieodpłatnej Pomocy Prawnej.\nZ pomocy prawnej mogą skorzystać wszystkie osoby, które ukończyły 65 lat, bądź też takie, które nie mają jeszcze ukończonego 26 roku życia – by uzyskać pomoc wystarczy okazać dokument tożsamości. Nieodpłatna pomoc prawna przeznaczona jest również dla osób korzystających ze świadczeń z pomocy społecznej, kombatantów, weteranów oraz osób posiadających Kartę Dużej Rodziny – w tym wypadku w wybranym Punkcie należy okazać zaświadczenie, potwierdzające przyznanie świadczenia lub odpowiednią legitymację czy też Kartę Dużej Rodziny. Z oferty nieodpłatnej pomocy prawnej mogą skorzystać również osoby, znajdujące się w sytuacji zagrożenia czy też takie które poniosły straty w wyniku: klęski żywiołowej, katastrofy naturalnej lub awarii technicznej.\nOsoby, które potrzebują pomocy prawnej, mogą zwrócić się do Punktu, gdzie porad prawnych udzielą im adwokaci lub radcowie prawni. Wybrany adwokat bądź radca prawny poinformuje o obowiązujących przepisach prawa, pomoże znaleźć odpowiednie rozwiązanie danego problemu, czy też udzieli pomocy w sporządzeniu projektu pisma.\nGdynia oferuje wszelkim uprawnionym i zainteresowanym osobom uzyskanie pomocy prawnej w 10 punktach, znajdujących się i działających w różnych gdyńskich dzielnicach tj.:\n- 5 punktów prowadzonych przez Urząd Miasta Gdyni, które mieszczą się przy ul. 3 Maja 27/31, gdzie zapisywać się można osobiście, bądź też pod nr telefonu 58 625 76 19.\n- punkt prowadzony przez Fundację Instytut Aktywizacji Regionów, znajdujący się na ul. Widnej 8 (Witomino), gdzie zapisywać się można osobiście, bądź też pod nr telefonu 572 382 456 lub 572 382 444.\n- 3 punkty prowadzone przez Stowarzyszenie OVUM, znajdujące się przy ul. Traugutta 2, gdzie zapisywać się można osobiście bądź też pod nr telefonu 58 661 31 51.\n- punkt prowadzony przez Stowarzyszenie Społecznej Edukacji Non Stop Oksywie, Mieszczący się na ul. Żeglarzy 5 (Oksywie), zapisy pod nr telefonu 58 625 56 56.\nPunkty działają w różnych godzinach, także w soboty oraz w godzinach popołudniowych. Szczegółowy harmonogram przyjęć w poszczególnych punktach oraz inne informacje znajdują się w Biuletynie Informacji Publicznej w zakładce Nieodpłatna Pomoc Prawna.


Szukanie sposobu na szarą strefę – Hotelarz\nTematem redakcyjnej sondy w październikowym numerze "Hotelarza" była szara strefa w branży hotelarskiej. Przypomnijmy, że ponad 90 proc. nadesłanych odpowiedzi potwierdzało istnienie szarej strefy, podając konkretne przykłady działalności. Poniżej publikujemy komentarz, jakiego udzielił "Hotelarzowi" Waldemar Błaszczuk, sekretarz generalny Polskiego Związku Hoteli\nSonda "Hotelarza" przedstawia fragmentaryczny obraz szarej strefy w turystyce, odnosząc się przede wszystkim do usług noclegowych. Poruszona w niej problematyka dotyczy biur podróży, pilotów i przewodników, bazy noclegowej; i to zarówno tej nieskategoryzowanej, jak i hoteli wysokiej kategorii. Z wypowiedzi kilku czytelników wynika także, że do końca nie jest jasne pojęcie "szarej strefy" i każdy inaczej definiuje czy interpretuje to zjawisko. W rozważaniach nad szarą strefą w turystyce warto zwrócić uwagę na:\nstronę popytową (turyści indywidualni, szkoły, zakłady pracy, parafie i tzw. środowisko sformalizowane);\nstronę podażową (przewoźnicy, biura podróży, baza noclegowa, gastronomia itp.).\nRynek, jako mechanizm prawie doskonały, odpowiada na potrzeby poszukujących określonych usług, których świadczenie oferują określone podmioty. I może istnienie szarej strefy wynika po części z tego, że usługodawcy nie oferują określonego produktu na właściwym poziomie, o właściwej jakości, po określonej cenie oraz we właściwym miejscu i czasie, czyli takiego produktu, jakiego poszukuje szkoła, zakład pracy czy parafia.\nMoja sąsiadka, mieszkanka Warszawy, posiada piękną daczę na Kaszubach, sześć sypialni, salon, kuchnię, rokrocznie wynajmuje ją latem na dwa, trzy miesiące dla turystów niemieckich, których przysyła niekiedy niemieckie biuro podróży, częściej są to turyści przyjeżdżający od lat indywidualnie.\nSąsiadka nie płaci żadnych podatków, nigdzie nie zgłasza takiego wynajmu, ponieważ wychodzi z założenia i w myśl podanej niegdyś interpretacji Ministerstwa Gospodarki, że wynajem pokoi to nie jest działalność gospodarcza. ("Rzeczpospolita" z 12 czerwca 2001, nr 016/136/5909).\nSąsiadka jest gotowa wynajmować tę daczę przez jakieś biuro podróży, chętnie na dłuższy okres, po cenach na takim poziomie, jaki uzyskuje dzisiaj. Jak do tej pory nie znalazło się takie biuro podróży, mimo kilku ogłoszeń prasowych, które byłoby zainteresowane wynająć daczę na takich warunkach.\nSzara strefa, inaczej zwana gospodarką nieformalną, nierejestrowaną, nieoficjalną czy zac\nAutor: Waldemar Błaszczuk


Marek Zieliński | RankingLekarzy.pl\nZachowanie tego lekarza pozostawia wiele do życzenia. Pan Zieliński pacjentów swych traktuje jak "największe zło", łaskę robi, że zbada a chorego który śmiał przeszkodzić- wita podniesionym głosem. Rozumiem, że można mieć zły dzień- każdy takie miewa, lecz jak wynika z opinii znanych mi mieszkańców Połczyna Zdroju- takie zachowania Pana Zielińskiego to nie "rzadkość". Idąc do Pana Zielińskiego, najlepiej mieć zdiagnozowaną chorobę... W bardzo nie dalekim czasie byłam zmuszona udać się ze schorowaną mamą na izbę przyjęć w połczyńskim szpitalu... i nie, dlatego że się nudziłyśmy, czy, dlatego że lubimy zwiedzać ...\nZachowanie tego lekarza pozostawia wiele do życzenia. Pan Zieliński pacjentów swych traktuje jak "największe zło", łaskę robi, że zbada a chorego który śmiał przeszkodzić- wita podniesionym głosem. Rozumiem, że można mieć zły dzień- każdy takie miewa, lecz jak wynika z opinii znanych mi mieszkańców Połczyna Zdroju- takie zachowania Pana Zielińskiego to nie "rzadkość". Idąc do Pana Zielińskiego, najlepiej mieć zdiagnozowaną chorobę...\nW bardzo nie dalekim czasie byłam zmuszona udać się ze schorowaną mamą na izbę przyjęć w połczyńskim szpitalu... i nie, dlatego że się nudziłyśmy, czy, dlatego że lubimy zwiedzać "piękny" szpital w Połczynie Zdroju. Mama od rana żaliła się, że ma (jak to opisywała) scierpniętą całą lewą stronę ciała, bolała ją lewa część głowy, szum w lewym uchu. Po przybyciu do szpitala pielęgniarka wykonała: EKG, zmierzyła ciśnienie, temperaturę oraz poziom cukru. Po godzinie oczekiwania na lekarza, pojawił się własnie Pan Zieliński... (już po jego minie można było wywnioskować, że jest zdenerwowany) zapytał jaki jest powód wizyty, gdy ja zaczęłam opowiadać, przerwał mi i nawet bez spojrzenia na wyniki badań...uniesionym głosem powiedział, że: "tu z bólami głowy nie przyjmujemy", tu tylko są przyjmowani pacjenci gdy zachodzi zagrożenia zdrowia i życia", "trzeba było sobie jechać do Świdwina"... Gdy tylko coś próbowałam powiedzieć, nie dawał mi dojść do słowa, wyprosił z gabinetu. JAK ROZUMIEM, NIE MAJĄC PRZYGOTOWANIA W DZIEDZINIE MEDYCYNY, POWINNAM POTRAFIĆ ZDIAGNOZOWAĆ I WIEDZIEĆ KIEDY NASTĘPUJE JUŻ TO "ZAGROŻENIE ZDROWIA I ŻYCIA"\nPan Zieliński po rozmowie (sam na sam) z mamą, polegającej wyłącznie na zadaniu kilku pytań odnośnie chorób na jakie cierpi mama, wyszedł z gabinetu, pozostawiając drzwi otwarte a tam siedzącą moją mamę. Pan Zieliński nie raczył nawet powiedzieć, że to już wszystko, że może iść do domu, nie powiedział co może być powodem "TAKIEGO" jej samopoczucia, nie powiedział co ma robić ewentualnie dalej, wychodząc podał jedynie pielęgniarce kartę informacyjną.\nOsobiście zawodowo mam kontakt z wieloma lekarzami, ale z takim traktowaniem ludzi - PO RAZ PIERWSZY... PRZYKRE!!!-jak dla mnie.\nJeśli Pan Zieliński, tak bardzo nie lubi robić tego co robi... to może jakaś zmiana zawodu...\nJak rozumiem, udając się do lekarza, idziemy tam z problemem- zdrowotnym oczywiście, ufamy, że tam pomoc uzyskamy a co okazuje się, spotyka nas tam- traktowanie jak "zwierzęta"- albo może gorzej bo w mojej opinii taki zawód wymaga choć odrobiny empatii, dla mnie nawet zwierze zasługują na szacunek a w kontakcie z tym lekarzem można wyczuć jedynie egocentryzm.\nPiszę w imieniu mojej Mamy, która poprosiła mnie o to. Pojawiła się Ona w szpitalu w Połczynie ze względu na wysokie ciśnienie, migotanie przedsionków, ból głowy oraz ostry ból w klatce piersiowej. Została przywieziona karetką z innej przychodni w Świdwinie, z której Ją skierowano. Pielęgniarka zrobiła badania, Mama cały czas miała wysokie ciśnienie. Lekarz stwierdził "po co mi ją tu przywieźliście jak jej nic nie jest". Powinna Pani schudnąć stwierdził i wyszedł. Dodam, że Mama nie jest osobą otyłą. Pielęgniarka powiedziała, żeby zadzwonić po kogoś kto ją zabierze. Sytuacja miała ...\nPiszę w imieniu mojej Mamy, która poprosiła mnie o to. Pojawiła się Ona w szpitalu w Połczynie ze względu na wysokie ciśnienie, migotanie przedsionków, ból głowy oraz ostry ból w klatce piersiowej. Została przywieziona karetką z innej przychodni w Świdwinie, z której Ją skierowano. Pielęgniarka zrobiła badania, Mama cały czas miała wysokie ciśnienie. Lekarz stwierdził "po co mi ją tu przywieźliście jak jej nic nie jest". Powinna Pani schudnąć stwierdził i wyszedł. Dodam, że Mama nie jest osobą otyłą. Pielęgniarka powiedziała, żeby zadzwonić po kogoś kto ją zabierze. Sytuacja miała miejsce w piątek. Cały weekend wszystkie objawy się nasiliły jeszcze bardziej i Mama we wtorek wylądowała w szpitalu z udarem mózgu!!! Tylko dlatego, że jakiś niekompetentny pseudo lekarz odesłał ją z kwitkiem zamiast zatrzymać w szpitalu na badania i obserwację.\nNiestety 1pkt. za wszystko! to prawda lekarz nie jest przyjazny dla pacjentów.. A wydawało by się, że ten zawód wybierany jest przez naszą kadrę medyczną z powołania, a nie tylko w celach zarobkowych i dorabiania się na ludzkich chorobach! To przykre!\nStraszny gbur a nie lekarz , bo co to za lekarz który na gdzieś zdrowie i szacunek do pacjenta .Pan powinien krowy paść a nie ludzi leczyć,pozostaje mi chyba złożyć skargę oficjalną na pana Zielinskiego.\nPan Doktor lekceważy i obraża swoich pacjentów, arogancki,nie uprzejmy,nic nie wyjaśnia na temat choroby tylko burczy coś pod nosem>pan się chyba pomylił z powołaniem, nie polecam!\nZero kompetencji, zero uprzejmości, zero kompleksowości oraz ilości poświęconego czasu dla pacjenta... !!!!!


Bezimienna wyspa - Page 3\nMorsmordre :: Reszta świata :: Inne miejsca :: Anglia i Walia :: Kent\nStrona 3 z 25 • 1, 2, 3, 4 ... 14 ... 25\nBezimienna wyspa [odnośnik] 01.10.17 15:57\nNiewielka, znajdująca się w skromnym oddaleniu od angielskich wybrzeży wyspa, od ludzkich siedzib oddzielona jest nie tylko setkami metrów głębokiej wody, ale również utrzymującą się od lat złą sławą. Ukryta przed wzrokiem mugoli za pomocą ochronnych zaklęć, od wieków należy do czystokrwistej rodziny Fancourtów - trudno jednak powiedzieć, czy jakikolwiek czarodziej noszący to nazwisko wciąż zamieszkuje rodzinną posiadłość, bo w portowej wiosce nie widziano ich już od dawna. Wśród mieszkańców - głównie starszych, pamiętających jeszcze schyłek ubiegłego stulecia - krążą pogłoski o tym, jakoby najmłodsza dziedziczka sprzedała dom bogatemu kupcowi, podczas gdy sama wyjechała robić karierę w Londynie; inni twierdzą, że miejsce jest przeklęte, i to dlatego wszyscy Fancourtowie wyprowadzili się, gdzie pieprz rośnie. Jakakolwiek nie byłaby prawda, nikt w okolice wyspy się nie zapuszcza - strome brzegi, ostre i skaliste, czynią ją wyjątkowo zdradliwym miejscem do żeglugi, a jeśli wierzyć lokalnym opowieściom rybaków, łodzie, które wyprawiają się w tym kierunku, nigdy nie powracają do portu.\nRe: Bezimienna wyspa [odnośnik] 10.10.17 20:50\nTylko drgnienie ciała sugerowało, że usłyszała za sobą słowa mężczyzn. Zmarszczyła brwi, wahając się tylko przez moment, słysząc, jak kolejne osoby przesuwają się w jej stronę. Przechyliła głową i zapukała mimo wszystko. Jeśli miało przyjść im się włamywać do cudzej posiadłości, wolała być pewna, że wcześniej nie zastaną nikogo w środku. Ale...chyba nie o to chodziło? - Jeśli chcesz wybijać tu dziurę, to przodem - odpowiedziała nieco gniewnie pierwszemu z nieznajomych. Wrażenie skąd go mogłam znać uderzyło, jak deja vu, ale nadal nie umiała dopasować tożsamości do rudowłosej czupryny - A jednak - odwróciła się na moment do szlachcica, ale obecność nadąsanej - w jej mniemaniu - arystokratki, szybko wybiła jej z głowy dłuższa wymianę zdania, które zamknęła w ustach. Cokolwiek próbowało wyrwać się z jej myśli na wolność, musiała ukryć. Zielonooki nieznajomy Nott - był zajęty.\nObecność małej i zdecydowanie dziwnej skrzatki działała na Mię niepokojąco. Nie wiedziała, czy chodziło o zbyt uprzejmy ton, czy drganie głosu, czy rysujący się w pamięci, szalony? uśmiech staruszka...którego przecież nie było. Nigdy nie była ufna, ale niecodzienność sytuacji coraz wyraźniej poruszała drgająca strunę niepokoju. Nie odnajdowała zagrożenia wprost, ale coś czaiło się w powietrzu? chwilami nawet miała wrażenie (paranoicznie?), że ktoś się jej? im? przygląda ( i niestety wcale nie chodziło o arystokratę) - Nie sądzę, żeby wszystkich sprowadzono dla tego samego powodu - przekroczyła drzwi i stanęła przy ścianie, jak strażnik, który miał czuwać nad obecnością gości. Słuchała padających słów i upewniała się w zdaniu, że jej obecność była po prostu fragmentem większej, szalenie skomplikowanej układanki. Zatrzymała szare tęczówki na czarnowłosej kobiecie, która umknęła spojrzeniu przestraszonej? skrzatki i powędrowała w stronę schodów. Co planowała? Co takiego zobaczyła, że nie dostrzegła w jej zamyślonym obliczu nawet krztyny niepewności? Za wiele pytań pojawiało się i Mia nie była pewna, którym wątkiem myśli podążyć. Nie mogła się też powstrzymać, by podążyć za Pandorą. Czy była w tym niezrozumiała chęć zapewnienia jej bezpieczeństwa, czy też kierowała ją własna ciekawość? Nie wiedziała po raz kolejny, ale stać w miejscu nie planowała i wędrując przy ścianie, wspięła się na schody za już-znajomą-z-imienia. Różdżka poruszyła się w palcach Mulciber, ale nie wyjmowała jej z kieszeni, mając nadzieję, że zdąży w porę zareagować. Na cokolwiek.\nGonię za Pandorką do pokoju nad jadalnią\nZawód : byłam\nThat dreams in which I'm dying are the best I've ever had.\nRe: Bezimienna wyspa [odnośnik] 10.10.17 23:43\nZadrżała. Zimno przenikało ją powoli aż do kości, nakazując schować zdrowy rozsądek w kieszeń i bez pytania wpakować tam, gdzie, jak się wydawało, drwa wesoło strzelały pod ogniem. Pocierała zziębnięte ramiona, pozwalając Oliemu w całym jego dżentelmeństwie pójść przodem. Jeżeli cokolwiek jej teraz zagrażało, istniała naprawdę duża szansa, że półolbrzym przejmie atak na siebie skutecznie odcinając ją od niebezpieczeństwa, co było pocieszające, nawet jeżeli mało realne. Nie wstąpiła w progi domu panny Francourt jako ostatnia, ale pozwoliła innym się wyprzedzić, nie chcąc zamykać grupy z żadnej ze stron. Wewnątrz nich czuła się troszkę spokojniejsza.\nZ nieukrywaną fascynacją przyjrzała się Rozetce i całej jej fizjonomii. Skrzatka nie była czymś czego mogłaby tu oczekiwać po serii przygód jakie ich spotkały, nie była jednak także czymś, co ją mocno zdziwiło. Wnętrze domu wydawało się być ładne, duże i utrzymane w klimacie zewnętrznego bogactwa nakazującego żyć ponad stan normalnego człowieka. Uśmiechnęła się w jej kierunku mile, nawet czule, kiwając głową z wdzięcznością na jej słowa i nagle zapominając o większości przemyśleń jakie do tej pory poczyniła. Dopiero informacja zanotowana dzięki Fantine, Jocelyn i Pandorze kwitnąc w jej umyśle zakorzeniła się na tyle mocno, by oderwać ją od tępego wpatrywania się w domową skrzatkę. Szybko też zrozumiała złośliwość skrytą w słowach pana Botta. – Och… Zapowiadało się to fantastycznie już na łodzi, widzę jednak że z każdą minutą robi się coraz ciekawiej. – Kwaśny grymas wykrzywił jej twarz, kiedy ciężkim od kreowanej oceny wzrokiem podążała od twarzy do twarzy. Naraz przypomniała jej się dziwna zjawa zawidziana przed wejściem i to ona zawładnęła jej umysłem, gdy dostała pozwolenie na rozgoszczenie się. Roztarła mokre i wciąż zziębnięte ramiona przez chwilę towarzysząc Oliemu, nim odłączyła się od niego i niepewnie rozejrzała po wnętrzu pomieszczenia, choć nie po to by dojrzeć coś niezwykłego. Było to bezwarunkowe, próba osadzenia się w rzeczywistości, zakotwiczenia w miejscu dla pewności że nie zniknie. Dotarła do schodów kiedy przejęła ją myśl, że podążanie za chwilowym zwidem może nie było zbyt rozsądne. – Zdaje się że na piętrze ktoś był. Widziałam postać wyglądającą przez okno… Chyba. Czy to panna Francourt? – Nie postawiła nawet stopy na schodku, zwracając się pierw do Rozetki by nie rządzić w czyimś domu wedle własnego widzimisię. Przeniosła też wzrok na półolbrzyma jakby szukając w nim poparcia, Oli jednak zdawał się być zajęty własnymi sprawami, toteż zamilkła zanim jeszcze zdążyła go zawołać i zwarła usta, chwytając za balustradę i spoglądając w górę schodów, na które dopiero po chwili poczęła się powoli wspinać. Całe towarzystwo ich wesołej ferajny rozpierzchało się niczym pająki zaatakowane światłem, szukające spokoju w ciemnych kątach.\nZawód : Magizoolog stacjonarny, pretendentka do nagrody Darwina\nThe member 'Salome Despiau' has done the following action : Rzut kością\nRe: Bezimienna wyspa [odnośnik] 29.10.17 16:01\nKiedy ostatni z czarodziejów przekroczył próg domu, drzwi wejściowe zamknęły się gładko, odcinając całą grupę od panującej na zewnątrz, mokrej i zimnej pogody. W środku było lepiej, choć i tak chłodniej niż można by się spodziewać; blask z wiszących na ścianach świeczników zdawał się z trudem rozganiać półmrok, a powietrze było przesycone kurzem i zastałe, przywodząc na myśl stare muzea bądź opuszczone posiadłości, w których nikt od dawna nie mieszkał.\nWrażenie pustki łamał jedynie wystrój: w jadalni było czysto i schludnie, meble wydawały się zadbane, a na stojącym pośrodku stole rozstawiono lśniącą zastawę, nakrytą na kolację dla ośmiu osób. Talerze i kieliszki, choć póki co puste, zdawały się tylko czekać na przybycie gości, żeby napełnić się potrawami; w kierunku stołu zerkała też zresztą Rozetka, a przynajmniej robiła to początkowo, bardzo szybko tracąc jednak kruche skrawki pewności siebie, całą uwagę przenosząc na trzymane przez Fantine i Olivera różdżki. Wyglądała na przerażoną, lecz trudno było stwierdzić, co tak naprawdę powodowało jej niepokój; czy były to gniewne słowa, czy samo przybycie grupy czarodziejów? – Rozetka chce tylko pomóc – odpowiedziała skrzekliwie, cofając się o krok i zginając ku ziemi, w jakiejś żałosnej karykaturze pokłonu. – R-rozetka chciała tylko pomóc – powtórzyła, zakrywając wielkie oczy dłońmi o nienaturalnie długich i chudych palcach. Ledwie zauważyła wymijające ją Mię i Pandorę, nie zwróciła też uwagi na szarpiącego za klamkę Oliego, ani ruszającą w górę schodów Salome; rozbiegany wzrok cały czas uciekał w stronę trójki stojących najbliżej czarodziejów, jedynie od czasu do czasu przenosząc się również na stojącą w przejściu do salonu Jocelyn. Jeżeli jednak zarejestrowała pytanie młodej uzdrowicielki, postanowiła na nie nie odpowiadać. – Rozetka nie chciała, Rozetka próbowała, Rozetka była złym skrzatem, pani będzie bardzo zł… O nie, panienko, nie! – Głos skrzatki podniósł się niemożliwie wysoko, gdy Fantine machnęła różdżką, wymawiając formułę zaklęcia; długie palce wyciągnęły się w jej stronę i przez chwilę wydawało się, że elfka złapie ją za nadgarstek, ale zamiast tego znów zakryła oczy dłońmi, po czym rozległo się głośne trzaśnięcie, mogące oznaczać tylko jedno – deportację. Czy jednak Rozetka rzeczywiście zniknęła, trudno było stwierdzić, bo sekundę później coś wyssało z powietrza całe światło, pogrążając wszystko w absolutnej ciemności. Świece, oświetlające do tej pory wnętrze, nie zgasły jednak, zamiast tego zmieniając barwę płomienia z żółtej na chłodno-błękitną; ta zdawała się jednak jeszcze dodatkowo pochłaniać światło z pomieszczeń, zamiast je dawać.\nJocelyn jako jedyna postanowiła ruszyć w prawo, w kierunku salonu, który na pierwszy rzut oka wydawał się równie czysty i zadbany jak jadalnia. Oświetlony świecami wetkniętymi w zawieszony u sufitu, imponujący żyrandol, wyglądał jednak zdecydowanie bardziej reprezentacyjnie; jego główny element stanowił stojący pod rzędem okien fortepian, nieopodal znajdowała się też wygodna kanapa i fotele, ale uwagę Josie przykuło coś innego: tuż nad fortepianem wisiał naturalnych rozmiarów obraz, zakryty jednak rozciągniętą między ramami kotarą, która zdawała kołysać się lekko, jakby poruszana nieistniejącym wiatrem. Pod jedną ze ścian znajdował się też stary zegar, którego wskazówki – przeoczenie, czy nieumiejętność przeprowadzenia naprawy? – zatrzymały się dokładnie na godzinie ósmej. Wszystko to wyglądało na stare, jakby pochodzące z innej epoki, zupełnie jakby mieszkańcy domu umiłowali sobie życie wśród antyków.\nAlastair i Oliver\nWciąż stojący w jadalni mężczyźni, rozglądając się, nie dostrzegli wiele ponad to, co już widzieli, w oczy rzuciło im się jednak kilka dodatkowych szczegółów. Znajdujący się pośrodku pomieszczenia Oliver miał najlepszy widok na zastawiony stół, tylko on zauważył więc, że przy każdym z ośmiu kompletów zastawy umieszczono złożony na pół blankiecik, zapisany tym samym charakterem pisma, który znał już z otrzymanego niedawno listu. Jego spojrzenie zatrzymało się też na rozwieszonych na ścianach fotografiach… czy może tym, co fotografiami być powinno, bo wszystkie ramki odwrócono tyłem na przód. Z kolei Alastair, patrząc ponad ramieniem skrzatki, dostrzegł zawieszony na ścianie zegar z kukułką, którego wskazówki nie poruszały się, tkwiąc dokładnie na godzinie ósmej. Zanim zapadły ciemności, zdołał przyjrzeć się również rozetkowej bransoletce, dostrzegając, że składała się z ośmiu różnokolorowych kamyków, a każdy z nich oznaczony był czarnym symbolem.\nZaklęcie Fantine okazało się udane – ledwie formuła spłynęła z ust arystokratki, odczuła ona wyraźną obecność, roztaczającą się co prawda wszędzie dookoła, ale koncentrującą gdzieś nad jej głową. Nie potrafiła jednoznacznie stwierdzić, ile istot znajdowało się w domu, mogła być jednak pewna, że było ich co najmniej kilka – oraz że roztaczały wokół siebie dziwną aurę, której lady Rosier nie była jednak w stanie sklasyfikować.\nDrzwi, za które szarpnął Oli, okazały się nie prowadzić do spiżarni, a łazienki – mężczyzna, rozglądając się, mógł zauważyć staromodny sedes, pasującą do niego umywalkę, wiszącą na ścianie, przeszkloną szafkę oraz sporych rozmiarów lustro, w którym początkowo odbijała się jedynie jego własna klatka piersiowa (lustro było zawieszone stanowczo za nisko jak na standardy półolbrzyma), jednak gdy zgasły światła, czarodziej miał wrażenie, że w tym samym miejscu dostrzega błyszczącą parę krwistoczerwonych tęczówek.\nSalome udało się pokonać połowę odległości dzielącą ją od piętra, gdy dookoła zapanowała zupełna ciemność; utknęła więc na półpiętrze, mając możliwość zarówno wrócić się na parter, jak i na ślepo kontynuować wędrówkę w górę.\nMia i Pandora\nPomieszczenie za jadalnią okazało się schludnie urządzoną kuchnią, płynnie przeobrażającą się maleńką kopię jadalni, ze stolikiem i krzesłami najprawdopodobniej przeznaczonymi dla służby. Sama kuchnia nie wyróżniała się niczym szczególnym – kobiety dostrzegły w niej rząd drewnianych szafek, złożoną w kostkę stertę ściereczek i prowadzące do sąsiedniego pomieszczenia przejście – ale za to znajdujące się na przeciwległej ścianie okno ukazało fragment tarasu, ogrodu oraz czegoś, co wyglądało jak stajnia z otaczającą ją zagrodą. Nie zdążyły jednak przyjrzeć się niczemu dokładniej; sekundę później je również otoczyły nieprzeniknione ciemności, a chociaż zanim to nastąpiło, wyglądało na to, że w pomieszczeniu nikogo oprócz nich nie było, to teraz obie wyraźnie wyczuwały obecność kogoś jeszcze – kogoś, kogo oddech owiał ich twarze lodowatą mgiełką o ulotnej woni rumianku, podczas gdy do ich uszu dotarło stłumione, ledwie słyszalne cśśś.\nMapka (kliknij, aby powiększyć):\nŻywotność postaci i bonusy:\nPostać Wartość Kara\nSALOME 208/208 +5\nOLI 494/514 +5\nMIA 292/292 +5\nOLIVER 224/234 -\nJOCELYN 205/210 +10\nALASTAIR 225/225 +10\nFANTINE 190/200 -\nPANDORA 200/200 +10\nPrzepraszam najmocniej za długą nieobecność, niestety mój życiowy Mistrz Gry okazał się wyjątkowo okrutny; od teraz ruszamy już sprawnie do przodu, w razie jakichkolwiek pytań, można łapać mnie tam, gdzie zawsze!\nNa odpis macie 48 godzin (31.10, 16:00). Wszystkim biorącym udział w wydarzeniu przypominam też o konieczności uzupełnienia nowych biegłości, najlepiej przed początkiem nowej kolejki!\nRe: Bezimienna wyspa [odnośnik] 29.10.17 20:04\nTen pies dalej mówi i mówi i tak naprawdę to nie obchodzi mnie to, co mówi, jeśli temat nie dotyczy jedzenia. Naprawdę zgłodniałem. To walnięcie w łeb dodatkowo obudziło we mnie podstawowe instynkty. Idę więc tak po prostu do tej spiżarki czy czegoś tam, stawiając długie, ciężkie kroki dudniące o twardą podłogę. Szarpię za klamkę i zamaszyście otwieram drzwi. Moim oczom ukazuje się byle łazienka. I co, mam wypić wodę z sedesu? Jestem zdenerwowany, wręcz skonsternunowany zastanym widokiem.\n- Ja pierdolę - mruczę niezadowolony z takiego obrotu spraw. To oznacza, że muszę się wrócić do jadalni i przetrząsnąć tamtejsze szafki. Nie chce mi się. Przeszedłem tak daleką drogę, że to aż karygodne, że muszę dalej łazić i łazić. Nie ma sprawiedliwości na tym świecie. Chcę już się właściwie wycofać, bo co tam będę się gapić na swoją klatę w lustrze, kiedy gasną wszystkie światła. Bez sensu. Rozglądam się chwilę, daję nura poza próg, żeby się rozejrzeć. No ni chuja, dalej też jest ciemno jak w dupie. Odruchowo powracam wzrokiem do łazienki, a tam czerwone ślepia. Przecież jestem trzeźwy, nie wiem o co chodzi.\n- Ej, tu są jakieś czerwone oczy w tym kiblu - krzyczę znów się wynurzając, w nadziei, że ktoś mnie usłyszy i może zainteresuje się tematem. Chociaż wątpię. Dobywam więc różdżki.\n- Lumos - rzucam, a kiedy nikła poświata rozświetla mi drogę, powracam do jadalni. Stół niby odpierdolony jak na święto, ale jedzenia nie ma. Zdenerwowany więc szukam tego psa, co tu się krzątał, ale nigdzie go nie ma. Co robić? Nie widzę tu żadnych szafek, idę więc do innego pomieszczenia. To chyba kuchnia. Stoją tam już dwie kobiety. W każdym razie zamierzam przeszukać pokój w celu znalezienia czegoś jadalnego. Może być nawet zdrowe, przeżyję.\nZawód : zbir\n- Kup mi whiskey.\n- Będziesz pił whiskey? Jest 10 rano.\n- W takim razie kup whiskey i płatki.\nSPRAWNOŚĆ : 42\nGenetyka : Półolbrzym\nThe member 'Oli Ogden' has done the following action : Rzut kością\nRe: Bezimienna wyspa [odnośnik] 30.10.17 21:38\nOczywiście, że miała przeczucia. Gryzące w kark, szarpiące niewidzialne nitki niepokoju, którego źródeł mogła szukać dosłownie wszędzie. Nic, co do tej pory im sie przydarzyło i co widzieli, nie było normalne. A mimo to Mia brnęła w sam środek zamieszania z precyzją garboroga w sklepie z eliksirami. I celem nie okazywała się aktualnie, jakaś wola przeżycia, a idiotyczna (w aktualnym mniemaniu) troska o zbiegowisko czarodziejów, którzy razem z nią trafili do dziwacznej posiadłości. Odpowiedzialność tym głupsza, gdy trafiało się na mur jeszcze większej głupoty.\nSkrzatka wydawała jej się dosyć egotycznym elementem. Sama widywała je bardzo rzadko,a wykorzystywane były przede wszystkim przez szlachtę i bogatszą część czarodziejów. Wniosek nazywał się oczywisty, chociaż zachowanie skrzatki mogło świadczyć, że właścicielka...no właśnie. Jaka była? tajemnicza? Przerażająca?\nMinęła zbiegowisko, zostawiając za plecami rzucane kobiecym głosem roszczenia. Nie obchodziły jej i podążyła za jedną z niewielu osób, które w ten specyficzny sposób ją przyciągały. Arystokrata, jak mniemała, znalazł już odpowiedniejsze od niej towarzystwo, a czarnowłosą Pandorę, bezskutecznie próbowała sklasyfikować w pamięci do znajomych - Poczekaj - może bardziej mechanicznie, zminimalizowała dzielący ją od kobiety dystans, zatrzymując jednak wyciagniętą dłoń, którą w planie, miała chwycić za rękaw. Sama nieufnie podchodziła do bliższych kontaktów i czasem, nawet zetkniecie dłoni, traktowała, jak zaczątek ataku. raz za razem musiała przywracać do porządku nawyki, które bez końca wyły, karząc jej zostawić wszystkich i po prostu ratować własną skórę. O tym, ze wdepnęli w coś paskudnie niebezpiecznego, nie miała wątpliwości. Pozostali, prawdopodobnie też to wiedzieli. I każde brnęło dalej. Powodem były listy, które każdy z nich otrzymał.\nZe zmarszczonym marsowo czołem przyglądała się nowemu pomieszczeniu. Kuchnia, wydawała się zwyczajna, a przy tym, groteskowo niepokojąca. Mia na dłużej zatrzymała szare tęczówki na szklanej powierzchni i wyjściu na taras. To tam skierowała kroki w nagłym przeczuciu sprawdzenia, czy znajdzie dodatkowe wyjście. Zanim jednak choćby dotarła do połowy wyznaczonej ścieżki, wszystko zalała ciemność, a przez kilka, dzikich sekund, serce Mulciber skoczyło w nierówny dysonans. Włoski na karku uniosły się, gdy świadomość obecność uderzyła ją gdzieś...wszędzie. Wciągnęła gwałtownie powietrze, szukając gestem tej zdecydowanie bardziej rzeczywistej obecności. Dłoń jednak natrafiła na pustkę i przyszła aurorka bez namysłu sięgnęła po różdżkę. Nic co się działo nie było normalne, a po serii wydarzeń, które w tak krótkim czasie naznaczyły jestestwo Mii, nie mogła się spodziewać radosnej niespodzianki.\nPrawie podskoczyła, gdy w ciemności rozległ się obcy, chłodnie cichy głos. Cichy, ale napięcie pozwalało wychwycić najdrobniejsze szmery. Niekoniecznie rzeczywiste. Zacisnęła gwałtownie wargi, przygryzając mocniej i rozcinając, tym samym przywracając zmysłom przytomność. Nie mogła dać ponieść się strachowi, nie mogła popłynąć w obrazy wyrwane wprost z koszmarów. I chociaż z gardła chciał wyrwać się dźwięk, a uniesiona różdżka chciała działać, to niewerbalne Lumos maxima miało poruszyć moc, skrywaną we krwi Mii.\nThe member 'Mia Mulciber' has done the following action : Rzut kością\n#1 'k100' : 12\nRe: Bezimienna wyspa [odnośnik] 30.10.17 22:46\nZewsząd owiewał ją chłód. Zdawałoby się, że ściany małego dworku zdołają powstrzymać lodowate palce wiatru przed dotarciem do młodej wiedźmy, ale w tym nagłym spadku temperatury było coś tak nienaturalnego, groźnego, niepokojącego, iż być może sama ta świadomość była źródłem dreszczy, które przebiegały jej nieproszone po plecach. Otuliła się szczelnie sweterkiem – jedyny zewnętrzny wyraz jej niepokoju – a jej spojrzenie pozostawało twarde, zdecydowane. Z pewną dozą nonszalancji przekroczyła próg kolejnego pokoju, unosząc wysoko podbródek i omiatając otoczenie pobieżnym wzrokiem. Coś zwróciło jej uwagę, ale nie był to żaden kuchenny mebel ani widok za oknem tylko czyjaś obecność. Miała wrażenie, że rzeczywiście czyjeś kroki podążają tuż za nią, więc w pierwszym odruchu obudziła się w niej podejrzliwość. Została ona szybko rozwiana, kiedy obejrzała się i ujrzała sylwetkę kobiety, której starała się pomóc jeszcze na łodzi. Te zdarzenia nagle wydały się tak odległe, iż sama Mia była w jej umyśle osobą dobrze jej znaną... Pandora zamrugała, powracając do rzeczywistości. Nie była pewna, ile dokładnie czasu minęło od jej przybycia do Dover, co dodawało jeszcze do dziwnej aury, otaczającej ten wieczór. Zmarszczyła brwi, jakby coś sobie nagle przypomniała.\n— Ciekawe, którą teraz mamy godzinę... — Słowa wypowiedziała dość cicho, może bardziej do siebie niż do nowej towarzyszki, jednocześnie próbując zlokalizować drobną skrzatkę, by zadać jej to pytanie. Nie dostrzegła jej w jadalni ani nie słyszała już jej głosiku, dlatego pozwoliła swojej ciekawości zawisnąć w przestrzeni. Wzruszyła tylko nieznacznie ramionami, posyłając nieodgadniony, lekki uśmiech ku czarownicy, która przybyła wraz z nią do kuchni. Bez specjalnego przekonania ruszyła do przodu, chcąc obejść pokój i przejść gdzieś dalej. Ręką wodziła po blatach, co chwila dotykając jakichś powierzchni, upewniając się, iż nie są one żadną iluzją czy kolejną pułapką. I właśnie wtedy, gdy opuściła na moment czujność i pozwoliła sobie odetchnąć, zapadła ciemność.\nNieprzebrana, okropna, wszechobecna.\nZacisnęła dłonie w pięści. Palce utrzymywały różdżkę w gotowości, choć niepozbawione były drżenia. Wraz ze zniknięciem światła, uleciała z niej odwaga, pozostawiając tylko resztki, powstrzymujące jej płuca od krzyku.\n— Mia? — odezwała się szeptem, chcąc upewnić się, że kobiecie nic nie grozi. W tej samej sekundzie poczuła się nieswojo, jakby ktoś wtargnął w jej przestrzeń osobistą i zaburzył jej kruchy świat. Duch? Istota utkana z jej obaw i lęków? Czy to czyjeś ręce dotykały właśnie jej włosów, czy to tylko psikus, płatany jej przez wyobraźnię? Zamachnęła się do przodu, próbując odgonić t o, czymkolwiek by to nie było. Przygryzła dolną wargę, opanowując jęk, cisnący się jej usilnie na usta. Potem pojawił się zapach, jej uszy wysłuchały obcy głos, a serce zerwało się ze swojej uwięzi, by rozpocząć szalony bieg. Panna Sheridan cofnęła się aż do napotkania ściany czy szafki za sobą, po czym wypowiedziała inkantację:\n— Lumos maxima! — Jej głos był słaby, zachrypnięty, za co miała się jeszcze później przeklinać w myślach.\nPokaż się, nie skrywaj się w cieniu.\nZawód : nikt\nWiek : 22.\nThe member 'Pandora Sheridan' has done the following action : Rzut kością\n#1 'k100' : 3\nRe: Bezimienna wyspa [odnośnik] 31.10.17 0:12\nGdy drzwi się zamknęły zrobiło się cieplej, choć i tak wnętrze trąciło wrażeniem chłodu. Być może samotna staruszka (jak wciąż wyobrażała sobie pannę Fancourt) oszczędzała na ogrzewaniu budynku, który wydawał się wcale nie być tak mały? Pomieszczenie zdawało się nieco przykurzone, a powietrze nie pachniało świeżo. W połączeniu z dość antycznym wyposażeniem można było odnieść wrażenie, że odwiedza posiadłość, w której nikt przez długi czas nie mieszkał i nie dbał o przewietrzenie pokoi. A może po prostu tak wyglądały domy starszych ludzi? Josie miała wrażenie, że jej matce mogłoby się tu spodobać, uwielbiała staromodne, pełne antyków wnętrza przypominające jej młodość spędzoną w szlacheckich warunkach. Jocelyn pewnie też spodobałoby się tutaj, gdyby nie te wszystkie dziwne okoliczności.\nNa stole stojącym pośrodku jadalni stała zastawa przygotowana dla dokładnie ośmiu osób. Jocelyn szybko przeliczyła w myślach towarzystwo, dochodząc do wniosku, że właśnie tylu ich tu było, więc niezależnie od powodów ich sprowadzenia, musiało to być jak najbardziej zamierzone.\nNie doczekała się jednak odpowiedzi na swoje pytanie ani na pytania innych. Skrzatka nie powiedziała nic na temat panny Fancourt ani powodów, dla których sprowadziła ich wszystkich. Zaczęła zachowywać się bardzo dziwnie; do idącej powoli w stronę salonu Jocelyn dotarły jej piskliwe słowa, i choć nie spotkała w swoim życiu bardzo wielu skrzatów, to zdawała sobie sprawę, że silna magia wiązała je z ich panami, a perspektywa jakiegokolwiek nieposłuszeństwa budziła w nich głęboki strach. Mogła to zaobserwować niekiedy u skrzata swojej matki. Co takiego mogło tak przerazić Rozetkę? Czyżby stało się coś, co nie spodobałoby się jej pani?\nZajrzała do salonu, próbując się rozejrzeć i zobaczyć, co znajdowało się w tym pomieszczeniu. Salon wydawał się równie staroświecki jak jadalnia, i był oświetlony imponującym żyrandolem. Był tu też fortepian, kanapa i fotele, ale uwagę dziewczyny przykuło coś, co znajdowało się nad fortepianem. Wyglądało to na obraz (albo okno?), było jednak zakryte kotarą, która lekko falowała, choć nie powinna, biorąc pod uwagę, że powietrze w domu było zastane i próżno było tu szukać jakiegokolwiek powiewu wiatru. Tylko na moment odwróciła wzrok, by spojrzeć na zegar, którego wskazówki tkwiły na godzinie ósmej, ale nie wiedziała, która jest w rzeczywistości. Przez wydarzenia na łodzi straciła poczucie czasu.\nMiała ochotę podejść do obrazu i ostrożnie zajrzeć pod płachtę materiału, ale właśnie wtedy usłyszała głośniejsze zawodzenie przerażonej czymś skrzatki, po którym rozległ się trzask. Nie zdążyła ani zrobić kroku w stronę obrazu, ani nawet obejrzeć się przez ramię na skrzatkę, kiedy pomieszczenia zalała gęsta ciemność mącona jedynie przez blask świec, ale ich kolor zmienił się na nieprzyjemnie chłodny i błękitny, który wcale nie dawał światła. Było w nim oraz w tej nagłej ciemności coś złowieszczego, co ponownie obudziło w niej niepokój.\n- Co się stało? Jest tam ktoś? – zapytała, wciąż stojąc w takim miejscu, że mogłaby widzieć zarówno salon, jak i jadalnię, choć wykonała minimalny krok w stronę jadalni, próbując dostrzec zarys innych. Oczywiście gdyby nie było wszędzie ciemno. Ale nie widziała nikogo, była tylko ciemność, która pochłonęła wszystko, sprawiając, że Josie na chwilę zapomniała nawet o obrazie z dziwnie falującą płachtą i innych szczegółach. Zastanawiało ją wciąż zachowanie skrzatki; może to ona spowodowała tą ciemność? Skrzaty dysponowały w końcu dość silną mocą magiczną. Tylko dlaczego...?\n- Lumos maxima! – rzuciła, próbując wyczarować kulę światła, by rozproszyć ciemności i zobaczyć cokolwiek w otoczeniu.\nZamknięci w ramach schematówPamiętajmy, by nie zgubić siebie.\nZawód : Stażystka uzdrowicielstwa\nThe member 'Jocelyn Vane' has done the following action : Rzut kością\n#1 'k100' : 80\nRe: Bezimienna wyspa [odnośnik] 31.10.17 14:33\nZdawało jej się, czy z nagle ogarniającej ją zewsząd ciemności dało się odczuć dominującą, mnogą obecność manifestującą się w każdym kącie, każdym cieniu i przedmiocie, jaki w mroku zdawał się być przyczajonym gargulcem. Zadrżała, nagle opuszczona zarówno przez sposobność dostrzegania tego co znajduje się kilka cali od niej i pewność siebie pozwalającą jej wspinać się po schodach obcego jej domu, gdzie nie wiedziała czego mogłaby się spodziewać. To nie były przytulne cztery kąty chatki Greybacków. Tu nie czekała ją wesoło trzaskająca ogniem koza pośrodku salonu, ani kolorowe pledy okrywające nogi podczas zimnych wieczorów. Tu uczuwała jedynie coraz mocniej zagnieżdżający się w niej strach o każdy kolejny krok i jego konsekwencje, dlatego zatrzymała się w połowie i przerwała podjętą wędrówkę. Nie była przy nieprzyjemnej rozmowie z Rozetką, inaczej pewnie nagadałaby reszcie do słuchu, przejmując się tym jak mocno negatywnie na elfkę wpłynęli. Ekstrawagancja jej pani wszak nie była ani jej zasługą, ani też winą i należało brać poprawkę na to że była jedynie odźwiernym.\nZawahała się. Jednocześnie chciała rozwiać swoje wątpliwości apropo tego co widziała w oknie i wrócić się do reszty, instynkt samozachowawczy podpowiadał jej bowiem iż zapuszczanie się tam samemu nie przyniesie korzyści, a jedynie straty. Ceniła swoje życie odrobinę bardziej niż wiedzę i chociaż chciała się odcisnąć na historii magicznego świata, nie chciała tego robić kosztem własnej przyszłości. Z ręką wspartą poręczy zastygła niczym spetryfikowana, nie potrafiąc zdobyć się nawet na głębszy oddech. Nasłuchiwała, czy może po społu z narastającą czarną dziurą mroku nie pojawiło się przy niej coś jeszcze – coś, co mogło nieść prawdopodobnie jedynie zgubę jej ciekawości.\n- Lumos – wyszeptała w przestrzeń i pozwoliła się opleść delikatnemu, rozedrganemu światełku na końcu różdżki, którą teraz dzierżyła tak mocno, jakby palcami chciała naruszyć jej integralność. Ciągle była sama na schodach, jednak tym razem nie przyniosło jej to ulgi, a jedynie pęczniejący w trzewiach zarodek strachu o to, że nie było nikogo kto mógłby zapewnić jej jakąkolwiek ochronę, a czary przecież zawodziły. - Co się stało? - powtórzyła po Pandorze. - Dlaczego zgasło światło? – Odwróciła się w kierunku, z którego przyszła, oświetlając sobie pokonane wcześniej schodki. Pochyliła się nieco, schodząc o schodek i wyciągając rękę, by dostrzec więcej niż chwilowo była w stanie.\nBiegłości zmienię w następnej kolejce, nie mam bowiem chwilowo czasu na myślenie a chcę się wyrobić do 16tej.\nRe: Bezimienna wyspa [odnośnik] 01.11.17 17:54\nEmocje gryzły się w moim wnętrzu, a to natomiast powodowało, że czułem się jeszcze bardziej zagubiony i rozeźlony jednocześnie. Z jednej strony moja brawurowa strona wołała ,,ahoj, przygodo", z drugiej natomiast nic mi się tu nie podobało. Ci ludzie, akcja ze statkiem, niewiadoma, brak zrozumienia sytuacji. Jakoś nic nie mogłem poradzić na to, że to właśnie skrzatka dostała rykoszetem, choć normalnie być może powstrzymałbym się od tego i nie wyżywał na Merlinowi ducha winnej Rozetce. Ale czy naprawdę była tak niewinna? Niewiele rozumiałem, niewiele elementów układanki miałem. Za mało, by złożyć ją w jedną całość lub ujrzeć chociaż część obrazu.\nNim jednak uniosłem różdżkę i nim wystraszyłem (niespecjalnie) skrzatkę - rozejrzałem się, a mym oczom ukazało się kilka rzeczy, które zdawały mi się kolejnymi elementami tej układanki, choć wcale nimi być nie musiały. Osiem kartek - znajome pismo, obrazy. Zmrużyłem oczy i zastanowiłem się. Co to znaczy? Niewiele rozumiałem, niewiele umiałem połączyć, ale jakieś dziwne przeczucie mówiło mi, że wszystko ma znaczenie. Nim jednak zadałem pytanie lub przemyślałem to porządnie - skrzatka nawinęła mi się sama. Łatwiej było pytać i rzucać oskarżenia niż zastanawiać się i próbować łączyć w całość to, czego się nie rozumiało.\n- Ej, wyluzuj... - mruknąłem widząc co się dzieje. Nie miałem w zamiarze wystraszyć Rozetki... no... może troszeczkę. Jednak widząc jak się kuli i zamyka w sobie szybko zrozumiałem, że to co zrobiłem zaczynało osiągać odwrotny efekt od zamierzonego. Nim jednak zdążyłem dodać cokolwiek jeszcze - charakterystyczny dźwięk dotarł do moich uszu. Skrzatki nie było... nie było też światła. Zakląłem siarczyście pod nosem.\n- Lumos. - Koniec mej różdżki rozbłysł, a ja powędrowałem w stronę ściany. Stanąłem przy niej i uniosłem różdżkę wyżej, kierując światło na obrazy, do których sięgnąłem dłonią. - To co teraz robimy? Zmywamy się stąd? - Rzuciłem w przestrzeń, nie bardzo nawet wiedząc do kogo - i czy do kogokolwiek - dotrze moje pytanie. W tym czasie sięgnąłem też dłonią do jednego z obrazów, chcąc go odwrócić.\nZawód : Złodziej i oszust do wynajęcia\nOPCM : 4\nSPRAWNOŚĆ : 17


Rabat -15% Na FC Barcelona - Real Madryt. Wojna światów Ebook\nEbook FC Barcelona - Real Madryt. Wojna światów\nAutor: Thibaud Leplat, Maj 2014 , 217 stron\nWypełniona relacjami najsłynniejszych zawodników, trenerów, prezesów, dziennikarzy i kibiców pasjonująca i obiektywna opowieść ukazuje fenomen stuletniej rywalizacji i wciąga nas w sam środek niekończącej się wojny światów. Jak to się zaczęło? Jakie są historyczne przyczyny współzawodnictwa? Dlaczego wzajemna wrogość przechodzi z po kolenia na pokolenie? Co podsyca konflikt dziś? El Clasico rozpala emocje milionów widzów, gromadzi na boisku najlepszych piłkarzy świata, ale to coś znacznie więcej niż tylko sportowa rywalizacja FC Barcelony i Realu Madryt - dwóch najbardziej utytułowanych hiszpańskich klubów piłkarskich. Thibaud Leplat zagląda za kulisy świata, w którym futbol, emocje, polityka i historia łączą się w jedno. Ujawnia historyczne i kulturowe tło pojedynku dwóch gigantówpostrzeganych od początku jako reprezentanci swoich regionów: Katalonii i Kastylii. Opisuje walkę drużyn, walkę osobowości - rywalizację Messi-Ronaldo pretendujących do tytułu najlepszego piłkarza świata czy rywalizację trenerską Guardiola-Mourinho. I walkę dwóch nacji zebranych pod sztandarami dwóch najbardziej uwielbianych i najbardziej znienawidzonych drużyn na świecie. Ebook porusza temat Barcelona. Jedną z istotnych spraw poruszanych w ebooki jest: Madryt. Jeśli interesuje Cię: światów, to ebook dla Ciebie.\nISBN 978-83-241-5088-5. Porównywarka cen ebooków, które dostępne są w formatach PDF, MOBI i innych. Na urządzenia Kindle i inne. Tutaj znajdziesz ebook, którego szukasz. Nie wszystkie ebooki w ofercie są darmowe. Wspierajmy autorów i kupujmy ebooki.\nTytuł: FC Barcelona - Real Madryt. Wojna światów Ocena: 4.8 Recenzent: Tomasz Smykowski Dodał: Tomasz Smykowski Data recenzji: 3 sierpień 2012 Streszczenie: Ebook polecany Opis: Ebook polecany


Spółdzielnia - Krakowska Elektrownia Społeczna\nSzukaliśmy najlepszej z dostępnych form prowadzenia działalności, którą sobie wymarzyliśmy. W końcu zdecydowaliśmy się na spółdzielnię.\nDużą rolę odegrały przykłady spółdzielni energetycznych z zachodniej Europy. Zachęcamy do obejrzenia filmu Ludzka Energia (https://humanenergy.in/pl/) opowiadającego o rosnącej sieci ludzi, którzy produkują własną energię, zarówno na własne potrzeby, jak i na sprzedaż “na zewnątrz”.\nDzięki temu, że jesteśmy spółdzielnią, wstąpienie w nasze szeregi jest łatwe. Spółdzielcy mają bezpośredni udział w podejmowaniu decyzji: 1 człowiek ma 1 głos, niezależnie od liczby udziałów. Nasze przedsięwzięcie to wspólna inwestycja.\nZainspirował nas też Wiedeń, gdzie mieszkańcy mogą stać się współudziałowcami. Chcemy, żeby mieszkańcy Krakowa i okolic mogli stać się współtwórcami i współwłaścicielami transformacji energetycznej, niezależnie od tego, czy mogą zainstalować odnawialne źródła energii na własny użytek. Chcemy, żeby Kraków wykorzystał swój potencjał OZE – i zaczynamy od fotowoltaiki na dachach. Pozwoli to zmniejszyć emisje CO2.\nSpółdzielczość przez dziesięciolecia cierpiała z powodu skojarzeń z minionym systemem – często krzywdzących. Teraz odzyskuje popularność, czasem dla niepoznaki ukrywając się pod nazwą “kooperatywa”. Kto wie – może KES przywoła wspomnienia miłych chwil spędzonych w spółdzielniach uczniowskich i studenckich?\nWielu z nas stwierdziło podczas pobytów w krajach Europy Zachodniej i Północnej, że spółdzielczość ma się dobrze, jest popularna i działa. Także w energetyce. To nie relikt minionych czasów, ale skuteczny sposób na wspólne przedsięwzięcie.\nMotywacje są tak różne, jak nasi członkowie i członkinie.\nWielu z nas KES dał możliwość zmniejszenia osobistego śladu węglowego. W polskich realiach większość z nas ma ograniczony wpływ na to, skąd pochodzi wykorzystywana przez nas energia. Inwestując z KES, zyskujesz większy wpływ.\nMożesz mieć swój udział w transformacji energetycznej na swoim lokalnym podwórku. Wyjść poza proklimatyczne wyrzeczenia w życiu codziennym, których ciężar jest często nieproporcjonalny do efektów.\nRazem możemy pokazać, że SIĘ DA i tym samym – zachęcić innych. A ponieważ “w kupie siła”, jako zorganizowani spółdzielcy energetyczni będzie nam łatwiej domagać się zmian prawnych, które ułatwią rozwój energetyki obywatelskiej.\nKES to forma terapii depresji klimatycznej. Może czujesz, że katastrofa klimatyczna zniweczy Twoje plany na bezpieczną starość, zagraża bytowi Twoich bliskich, a Ty nie nie jesteś w stanie nic z tym zrobić? Czujesz się bezsilna wobec polityków wszystkich szczebli? Chcesz przynajmniej u siebie zamontować źródło OZE, ale biurokracja lub defetyzm sąsiadów Cię przerastają? KES to sposób na zmniejszenie Twojego indywidualnego śladu węglowego i na rozwój energetyki obywatelskiej. Przyłącz się do nas – zamierzamy doprowadzić do wykorzystania potencjału solarnego Krakowa.\nKES to również etyczny sposób na inwestowanie pieniędzy. Banki, zwłaszcza banki w Polsce, inwestują w paliwa kopalne i tylko niektóre faktycznie wdrażają politykę dywestycji. Te, które to robią, z reguły zaprzestają nowych inwestycji w paliwa kopalne, nie porzucając tych już rozpoczętych. Zielone produkty finansowe (obligacje przedsięwzięć w obszarze OZE, rekultywacji itp) są w Polsce (niemal) niedostępne dla szeregowych klientów. Ale jest KES.\nUwaga! Zdecydowaliśmy, że do KES mogą przystąpić także osoby zamieszkałe poza Krakowem.


Benefis Edmunda Pietryka - Związek Literatów Polskich\nOpublikowano: wtorek, 06 wrzesień 2011 09:37\nZ obszernej biografii, którą przybliżył zebranym prowadzący spotkanie Paweł Kuszczyński, można było dowiedzieć się także o teatralnych sukcesach Edmunda Pietryka jako aktora i reżysera (m.in. Teatru Polskiego i Teatru Nowego w Poznaniu). Na dowód, że w kręgach teatralnych Poznania jest wciąż znany i ceniony, dwaj aktorzy Teatru Nowego: Wojciech Deneka i Paweł Hadyński, recytowali wybrane wiersze poety. Recytacje przeplatały własne kompozycje muzyczne młodego poety-kompozytora, Dominika Górnego: Poemat na księżyc i podkowę, Improwizacja na temat muzyki filmowej z lat 80-tych, Deszcz światła, Na słońca powiece, Spowiedź wiatru, Krople ciszy, Serce ognia. Do recytacji włączyli się również koledzy Edmunda po piórze: Zygmunt Dekiert i Maria Magdalena Pocgaj, która przygotowała w hołdzie beneficjentowi wystawę swoich fotogramów, pełnych światła i ciepła, pt. „Miniatury domowe” (Poniżej dwa wybrane fotogramy: Autoportret z cebulą, Czym skorupka za młodu nasiąknie) .\nUczestniczący w spotkaniu prof. Stefan Kramer - znany artysta, plastyk, malarz, architekt wnętrz - wysoko ocenił kunszt artystyczny prezentowanej wystawy.\nWiele czytanych wierszy przywoływało klimaty z dzieciństwa spędzonego na Kresach, z niepowtarzalnym zapachem morwy i skoszonych traw oraz rozważania na temat cierpienia i przemijania, jak choćby ten o księdzu profesorze Józefie Tischnerze:\n... Śmierć jest sekundą\ndojrzewania Suszą na polu kiedyś\nsoczystej koniczyny To powtarzający\nsię sen lekki od swojej wieczności\nchoć cierpienie nie uszlachetnia – (...) /„Eksplozja duszy”/\nW poezji Pietryka wielokrotnie pojawia się imię wspaniałej żony Marii, obecnej na sali, pani prof. dr hab. Marii Adamczyk, o której zresztą beneficjent chętnie opowiadał anegdoty, nazywając ją nieśmiertelną. Wspominał też ludzi, którym zawdzięcza szlifowanie swego talentu, jak choćby Annę Kamieńską czy Aleksandra Bardiniego, którego był asystentem.\nOprócz prezentowanej twórczości Edmunda Pietryka pojawiły się również wiersze jemu dedykowane. Lech Konopiński zaprezentował kilka fraszek i haiku:\nHaiku o Pietryku\nGnie kark krytyka\nbo liryka Pietryka\nNestorka poznańskich poetów, Helena Gordziej, od lat zaprzyjaźniona z autorem, przeczytała wiersz „Kresy”, który był niejako nawiązaniem do jego biografii i twórczości. Zaś jej syn, poprzedni prezes oddziału, Zbigniew Gordziej, uhonorował bohatera wierszem, który pozwolę sobie przytoczyć w całości:\nTak, dobrze że są jeszcze prawdziwie wielcy poeci, jak Edmund Pietryk. Dobrze, że się o nich pamięta, czyta i słucha ich wierszy. Dobrze, że są takie spotkania jak dzisiejsze, o którym kustosz Biblioteki, pani Anna Kozłowska, powiedziała: Jak wy to robicie, że na wasze imprezy ludzie przychodzą tak licznie? Przyciąga ich, pani Anno, magnes którym jest znakomita twórczość i wielkie nazwiska kolegów z naszego Oddziału, poziom prowadzenia spotkań autorskich oraz doskonałe przygotowanie pod względem logistycznym, o które jak zwykle zadbała wiceprezes Danuta Bartosz.


Nancy - Zimowa lalka na snowboardzie 4996\n|Nancy|Nancy - Zimowa lalka na snowboardzie 4996\nNancy to urocza lalka stworzona przez hiszpańskiego producenta zabawek - Famosa, według dziecięcych wskazówek i oczekiwań. Naturalnie piękna i modna, jest daleka od wyidealizowanych lalek.\nZimowa lalka na snowboardzie 4996 to Nancy w pięknej zimowej odsłonie. Lalka ubrana jest w biało - wrzosowy kombinezon, idealny na snowboardowe wariacje na śniegu. Ponadto ma gogle z czerwonymi szkłami i buty do snowboardu. W zestawie znajduje się jeszcze biała deska snowboardowa, ozdobiona fioletowo - srebrnym napisem "Nancy" i motywem śnieżynek. Lalka ma piękne długie włosy z fioletowymi i srebrzystymi pasemkami, które dziewczynki będą mogły czesać i stylizować bez końca. Wysokość lalki Nancy: 43 cm\nWymiary opakowania 48 x 22 x 12 cm


Sklepienie | Garvest - miasta dla ludzi\nMultifunkcjonalny budynek emanuje dumą holenderskich niedościgłych architektów. Najpierwszy z rotterdamskich cudów odwiedziło już ponad milion gości.\nWchodząc do wnętrza, w którym sufit jest daleko od podłogi, przeciętny człowiek nie zawsze zauważa ten fakt od razu. W kościołach wzrok bez naszej świadomości wznosi się do malowanych sklepień, bo takie ma doświadczenia. Na dworcach zazwyczaj zatrzymujemy go nie wyżej niż tarcza zegara, a wchodząc do hali targowej – lustrujemy wyłącznie lady. Bo jeśli nasz mózg nie odczuwał dotąd w takich miejscach przyjemności z zadzierania głowy, to sam z siebie jej nie zadrze.\nŚwiątynia spożywcza na chwilę przed otwarciem © Garvest\nMarkthal urywa szyję jeszcze przed wejściem. Czterdziestometrowa ściana szkła odsłania sklepienie z Rogiem obfitości, przeskalowaną i przejaskrawioną martwą naturą autorstwa kontrowersyjnego artysty Arno Coenena, który tym razem trzymał się precyzyjnych wytycznych. Nie da się nie zadrzeć głowy, ani przed, ani po wejściu. Jak w gotyckim kościele.\nOwoce ziemi i morza na sklepieniu © Garvest\nW Rotterdamie na Markthal mówią Koopboog, czyli Łuk zakupowy, po naszemu Sklepienie. Jego autorzy, miejscowe studio MVRDV, zeznają, że natchnęli Coenena siedemnastowiecznym malarstwem holenderskim. Wydruki na aluminiowych panelach wewnętrznej elewacji, wielkich jak dwa boiska piłkarskie, pokryli motywami z obrazów tamtych mistrzów. Czasy Rembrandta to złoty wiek holenderskiego malarstwa, było z czego wybierać: z martwych natur amsterdamskich realistów pożyczyli owoce i warzywa, kwiaty wyjęli z wazonów na obrazach malarzy z Utrechtu, a krewetkę i ryby – z haskich płócien. Wybrali te, które miały się znaleźć na ladach tutejszych sklepów. Ale to i tak namiastka bogactwa oferty prawie stu stoisk, dwudziestu sklepów spożywczych i ośmiu knajp.\nGłównie lokalnie i tradycyjnie: dojrzałe sery, świeże ryby i owoce morza, białe od pleśni kiełbasy, ale smakosze kuchni egzotycznych znajdą, czego szukają © Garvest\nO ile obity blachą gigantyczny hangar może z daleka przypominać stragan, to kramy wewnątrz zupełnie nie. Wyglądają jak drogie butiki, albo stoiska w delikatesach. Niczym nie przypominają targowych bud, które jeszcze niedawno rozstawiały się w tym miejscu co sobota. Kiedy rozpoczęto budowę łuku rynek przytulił się do jego ogrodzenia. Rzędy stoisk z płóciennymi daszkami, rozpiętymi nad piramidami ułożonymi z towarów, tworzyły wąskie alejki. Zapachy nie mając się gdzie mijać, wpadały do nozdrzy niemal jednocześnie. Od słonych morskich aromatów, przez słodkie zapach wypieków i łagodnie mleczne serów, po ostre zamorskie. Można było przebierać, próbować, targować się i wynieść, albo zjeść na miejscu. Każdy, kto rok temu wciągnął tam wędzoną półtuszę śledzia z papierowej tacki, zagryzając idealnie twardą grahamką i patrząc na powstające obok monstrualne sklepienie miał nadzieję, że znajdzie tam podobny koloryt i klimat, może czuć się zawiedziony. Ale Markthal nigdy nie aspirował do roli imitacji, nie miał niczego odtwarzać. Miał nową formą wytworzyć nowe relacje.\nZ galerii dla turystów widok na city © Garvest\nNa razie nie ma szans. Turyści są tam w przytłaczającej większości, mieszkańców, którzy w piżamach mieli schodzić co rano po nowalijki i bagietki – ani widu. Dotąd sprzedała się nieco ponad połowa mieszkań, które właśnie są wykańczane.\nW części mieszkalnej dominuje jeszcze ciężki sprzęt © Garvest\nMiejscowi fani Gigantycznej Podkowy piszą na forach, że słychać w niej dialekty z różnych stron Rotterdamu, a z obcych języków, głównie niemiecki, flamandzki i francuski. Budynek musiał stać się obowiązkowym punktem każdej wycieczki, skoro w trzy tygodnie od otwarcia przewinęło się przezeń milion zwiedzających. Według prognoz taki wynik miał osiągnąć najwcześniej po dwóch miesiącach. – To przeszło nasze najśmielsze oczekiwania – entuzjazmował się Maarten van Lier, dyrektor hali wręczając czek milionowej klientce.\nSklepienie widziane ze stacji przesiadkowej © shivers.nu\nPod Wielkim Łukiem kryje się największy parking Rotterdamu. Cztery podziemne kondygnacje, mieszczące ponad tysiąc aut, zachęcają przyjezdnych do zaparkowania w centrum. Wjeżdżają na parter, przechodzą Sklepienie z zadartymi głowami „...i kupują niewiele” – narzekają lokalnej prasie sprzedawcy. Za to restauratorzy pieją z zachwytu „Jesteśmy przytłoczeni sukcesem”. Jawi się z tego plan typowej wycieczki po Markthalu: pozwiedzać, wypić i zakąsić.\nKnajpki i kawiarnie nad kramami © fotovandaag\nSklepienie na wiele lat zostanie niewolnikiem własnej świetności. Bo póki szwendać się po nim będą głównie turyści, nie wytworzą się relacje mogące scementować społeczność. Lokatorzy prawie dwustu trzydziestu mieszkań umieszczonych w łuku nad targowiskiem, jak napatrzą się z okien sypialni na tłumy, to odejdzie im ochota schodzić na dół. Za cenę mocno powyżej rotterdamskiej średniej dostają ładne, wygodne lokum w samym centrum miasta, w budynku słynnym jeszcze przed otwarciem, z widokiem z jednej strony na architektoniczne ikony Rotterdamu, z drugiej na mrowie turystów. Holendrzy nie kupują dachu nad głową na całe życie, bardziej niż my są podatni na mody, więc chętni na domy w łuku prędzej czy później się znajdą.\nMieszkania mają od mniej niż stu do trzystu metrów i kosztują od ćwierć miliona do ponad siedmiuset tysięcy euro. Penthousy za ponad milion kuszą dużymi tarasami i oknami w podłodze. – Chciałbym zobaczyć minę rodzica, którego dziecko układa klocki na szybie czterdzieści metrów nad ziemią – z sardonicznym uśmiechem rozmarza się partner MVRDV, Winy Maas. Może się śmiać, bo dopiero co wzniesiony przez jego biuro budynek już pokrył się spiżem. Sklepienie jest gigantyczną rzeźbą/instalacją, najpierwszym z dziwów Rotterdamu. A przy tym – jak przystało na dziwy MVRDV – niezwykle funkcjonalnym.\nSkwer przed blokiem © MVRDV\nNa ten koncept rotterdamskie studio wpadło dziesięć lat temu, gdy dołączył do zespołu Anton Wubben. Żółtodziób ledwie zainteresował się projektem, a już stanął na jego czele. Szybko złapał, że dom, żeby zarabiać przez cały dzień, musi mieć wiele funkcji. Hala mieszkalno-zakupowo to przykład sukcesu bezkompromisowej architektury, ale w koncyliacyjnej Wubben też się odnajduje. To on został szefem projektu poznańskiego Bałtyku, gdy po roku prób studio nie mogło przebić się przez mur wymagań Marii Strzałko, ówczesnej Miejskiej Konserwator Zabytków. Wubben obcinając modelowy prostopadłościan brzytwami ograniczeń umiał wykroić wcale zgrabną bryłę, z przeszkód uczynić atuty (wywiad z Antonem). Przy Markthal biuro nie miało praktycznie żadnych ograniczeń. – Zaprojektowaliśmy go, żeby emanował dumą w tym poszukującym smaku w życiu mieście – wyjaśnia Winy Maas.\nZadaszenie nad przystankami © MVRDV\nSklepienie stoi na dużym placu w jednym z serc Rotterdamu, tuż obok stacji wszystkich środków komunikacji, na końcu szerokiej promenady otoczonej paroma zabytkami i ciekawą współczesną architekturą urzędów, instytucji kultury, biur i mieszkań.\nW czasie wojny hitlerowcy jednym nalotem na Rotterdam przekonali Holendrów do poddania się, a miejscowych architektów, przeciwnie – do działania. Sto ton bomb w centrum miasta zrobiło przestrzeń dla nowej architektury. Okolica wygląda jak mógłby Manhattan, gdyby ludzie mieli tam więcej umiaru i zatrzymali się pod koniec dziewiętnastego wieku na kilku ceglanych wieżowcach, a resztę przestrzeni zabudowali z rozmysłem w stylach, które nastały później. Co prawda to nie ta skala, bo Rotterdam jest wielkości Poznania, nie ta kasa i ambicje, ale architekci ci sami.\nMost Erasmusa łączący Rotterdam z Nowym Jorkiem © worldrotterdam.com\nDumę z tego, że to Holendrzy zbudowali Amerykę widać w całym mieście, ale szczególnie w jednym fyrtlu. Słynne biurowe De Rotterdam Rema Koolhasa, mistrza założycieli biura MVRDV, otwiera cypel dowcipnych cytatów z amerykańskiej historii architektury. Od ceglanego hotelu z wieżyczkami po szklano-stalowe konstrukcje. Dopiero znając ten kontekst można docenić wyczucie mistrza REM współczesnej architektury.\nBombonierkowy hotelik na końcu cypla © Quistnix, Wimikedia Commons\nJak w tej światowej metropolii odnajduje się Markthal? Uczniowie uczniów Koolhasa podeszli do tematu bez kompleksów, dlatego szybko zdetronizowali jego biurowiec. Od miesiąca to Sklepienie jest głównym celem wycieczek do kipiącego dobrą architekturą Rotterdamu.\nZdjęcie na czołówce © Ossip van Duivenbode


Myśląc o wartości swobodnego samorozwoju jednostki, Mili całkiem naturalnie nadaje idei wolności najszerszy wymiar, zgodny z istnieniem i utrzymywaniem harmonii społecznej. „Wolność jednostki musi być ograniczona do tego stopnia, by nie sprawiała przykrości innym.” 33 Wolność jednostki powinna być nieograniczona, pod warunkiem, że ta powstrzymuje się od stawania na przeszkodzie wolności innych i od czynnego skłaniania innych do zbrodni. „Każdy jest odpowiedzialny przed społeczeństwem jedynie za tę część swego postępowania, która dotyczy innych. W tej części, która dotyczy wyłącznie jego samego, jest absolutnie niezależny: ma suwerenną władzę nad sobą, nad swoim ciałem i umysłem.” 34


Nowe screeny z ''The Old Republic''\nNa domowej stronie projektu Star Wars: The Old Republic zamieszczono nowe screeny z gry. Ukazano nam kilka barwnych starć pomiędzy Jedi i Sithami, enklawy na Tyloth i Korribanie oraz bardzo interesujący atak Jedi na nexu. Jest to w zasadzie pierwsza większa odsłona gry po oficjalnej zapowiedzi, o której pisaliśmy w tym newsie. Screeny te może nie powalają tak jak poprzednie, ale przygotowują przynajmniej graczy na to, co będzie mogło ich spotkać w czasie rozgrywki.\nNa pozostałych obrazkach widzimy: Jedi vs Sith, Dashade i jego pan, główna hala Akademii Sithów, Kel Dor z antycznym blasterem.\nZ pewnością na kolejne świeże informacje i screeny przyjdzie nam ponownie poczekać kilka tygodni.\n''The Force Unleashed'' nominowane do Video Games Awards\nAmerykańska telewizja Spike TV wyemituje 14 grudnia „galę” rozdania Video Games Awards 2008. Są to coroczne nagrody przyznawane najlepszym grom telewizyjnym i komputerowym. Zdecydowanymi gigantami tego sezonu są takie tytuły jak: „Fallout 3”, „Gears of War 2”, czy „GTA IV”.\nKu naszej radości, wśród nominowanych znalazł się gwiezdnowojenny hit roku: The Force Unleashed. Dziecko LucasArts będzie walczyć o prymat w dwóch kategoriach: najlepsza gra oparta na filmie lub serialu oraz najlepsza „rola” kobieca - Nathalie Cox jako „Juno Eclipse”. „The Force Unleashed” przyjdzie zmierzyć się z takimi oto pozycjami:\nnajlepsza gra oparta na filmie lub serialu\nnajlepsza „rola” kobieca\nDebi Mae West jako „Merylin Silverburgh” w „Metal Gear Solid 4”\nPaula Tiso jako „Silvia Cristel” w „No More Heroes”\nKeely Hawes jako „Lara Croft” w „Tomb Rider Underworld”\nSzanse na zwycięstwo są spore, trzymajmy więc kciuki za jedynego tegorocznego przedstawiciela Star Wars. Warto nadmienić, że jest to pierwsza okazja na laury jaką dostało „The Force Unleashed”.\nKompletną listę nominacji w poszczególnych kategoriach znajdziecie w tym miejscu.\nGry ''The Clone Wars'' w sprzedaży\nDzisiejszego dnia do amerykańskich sklepów trafią dwie nowe gry Star Wars. Są to: The Clone Wars: Lightsaber Duels, w którą pogramy tylko i wyłącznie na konsoli Nintendo Wii oraz The Clone Wars: Jedi Alliance przeznaczoną dla posiadaczy Nintendo DS. W naszym kraju gry można kupić obecnie tylko za pomocą internetu, jednak w ciągu kilku najbliższych dni ten stan się zmieni i znajdziemy gry także nas sklepowych półkach.\nJak nie trudno się domyśleć gry są częścią kampanii promocyjnej skupionej na filmie i serialu „Wojny Klonów”. Ich pierwsza zapowiedź pojawiła się w sieci pod koniec maja. Później posypały się wręcz kolejne trailery i zapowiedzi, których uwieńczeniem jest dzisiejszy dzień. Ich krótka lista prezentuje się nastpępująco:\nfragment gry z Siostrami Nocy w roli głównej\nZakup gier „The Clone Wars” nie jest wcale taką tanią sprawą. W sieci sklepów Empik cena „Lightsaber Duels” oscyluje na poziomie 240 złotych a „Jedi Alliance” około 140 złotych. Choć z pewnością dla fanów Star Wars i posiadaczy konsoli Nintendo jest to niewielka przeszkoda. Miejmy nadzieję, że gry odniosą sukces i szybko zdobędą popularność wśród graczy.\nNa dzień dzisiejszy LucasArts pracuje tylko jedną grą - The Old Republic, która i tak jest jeszcze we wczesnej fazie produkcji. Na kolejne gry Star Wars przyjdzie nam więc jeszcze trochę poczekać...


Filmy Dubbing PL / Lektor PL » strona 3\nJacy jesteśmy / Who We Are Now (2017) PL.WEB-DL.XViD-mix / Lektor PL\n18-10-2018, 11:04 Przez: mixmusic Wyświetleń: 14\nBeth (Julianne Nicholson) wychodzi z więzienia po odsiedzeniu dziesięcioletniego wyroku za nieumyślne spowodowanie śmierci. Jest pełna pokory i żalu do samej siebie za to, co się wydarzyło.\nUcieczka / The Escape (2017) PL.WEB-DL.XViD / LEKTOR PL\n18-10-2018, 09:53 Przez: hamsterbox Wyświetleń: 14\nOdlotowy nielot / PLOEY - You Never Fly Alone (2018) PLDUB.DVDRip.XviD / Dubbing PL\n17-10-2018, 23:06 Przez: hamsterbox Wyświetleń: 133\nKochając Pabla, nienawidząc Escobara / Loving Pablo (2017) PL.BDRip.XviD / Lektor PL\n17-10-2018, 20:09 Przez: hamsterbox Wyświetleń: 250\nUprowadzona księżniczka / The Stolen Princess (2018) PLDUB.WEB-DL.XviD / Dubbing PL\n17-10-2018, 20:09 Przez: hamsterbox Wyświetleń: 162\nBabcia w ciąży / Le petit locataire (2016) PL.480p.BRRip.XViD.AC3 / LEKTOR PL\n17-10-2018, 20:09 Przez: hamsterbox Wyświetleń: 82\nUprowadzona księżniczka / The Stolen Princess (2018) PLDUB.WEB-DL.XviD-mix / Dubbing PL\n17-10-2018, 17:17 Przez: mixmusic Wyświetleń: 51\nKochając Pabla, nienawidząc Escobara / Loving Pablo (2017) PL.BDRip.XviD-mix / Lektor PL\n17-10-2018, 16:47 Przez: mixmusic Wyświetleń: 32\nPablo Escobar to najpotężniejszy baron narkotykowy XX wieku, który zajmuje się przemytem kokainy do USA i wielu innych państw na świecie. Wartość jego zarobków została oszacowana na 55 miliardów dolarów w przeliczeniu na współczesny kurs waluty. Pewnego dnia Pablo poznaje piękną Virginię Vallejo - ambitną gwiazdę kolumbijskiej telewizji. To spotkanie odmienia serce nieobliczalnego przestępcy, który zakochuje się w nowo poznanej kobiecie. Wkrótce dziennikarka na własne oczy poznaje demoniczne oblicze mężczyzny - powiązania gangstera z kolumbijskimi rewolucjonistami, kulisy przemysłu kokainowego i potworności narkoterroryzmu. Coś jednak trzyma oboje przy sobie i nie pozwala im się rozstać.\nBabcia w ciąży / Le petit locataire (2016) PL.BRRip.XviD-mix / Lektor PL\n17-10-2018, 08:41 Przez: mixmusic Wyświetleń: 33\nStateczek Eliasz / Elias og Storegaps Hemmelighet (2017) PLDUB.WEB-DL.XviD-mix / Dubbing PL\n16-10-2018, 15:56 Przez: mixmusic Wyświetleń: 39