Czas Żniw. Tom 1 (Samantha Shannon) książka w księgarni TaniaKsiazka.pl\nNasza cena: 26,31 zł 34,90 zł Taniej o: 25%\nPiekielnie inteligentna fantastyka i zupełnie niezwykła historia miłosna. Czas Żniw to jedna z książek, które poruszają, dają do myślenia i zostają w człowieku na bardzo długo.\nPorywająca książka. Samantha Shannon stworzyła niezwykle bogaty świat wypełniony cudami. I grozą.\nMyrkul - Lubimyczytać.pl\nLudzkośc staje w obliczu inwazji obcej rasy - nie z kosmosu, lecz z Zaświatów. Powieść Shannon to odważny debiut, imponujący staranną konstrukcją świata.\nWooo, naprawdę nie wierze, że to debiut! Świetna, naprawdę dojrzała lektura ze znakomicie dobranym do treści tytułem. Wykosi Was!\nMatrix spotyka Doktora Who. Dystopijna rzeczywistość wzbudza niepokój, ale jednocześnie trudno się od powieści oderwać i nie czekać na dalszy ciąg.\nKarolina Kurando, Books - Silence\nSamantha Shannon - urodziła się w zachodnim Londynie w 1991 roku. Zaczęła pisać już w wieku piętnastu lat. W 2013 roku ukończyła studia literaturoznawcze na uniwersytecie w Oksfordzie. W 2012 roku została zakwalifikowana do nagrody The Young Star. Czas Żniw, jej debiutancka powieść, a jednocześnie pierwsza część siedmiotomowego cyklu, został sprzedany do 21 krajów. The Imaginarium Studios zakupiło prawa filmowe jeszcze przed premierą książki.\nDodana przez Robert W. w dniu 2015-08-21\nSajon. Nie ma bezpieczniejszego miejsca. „Może nie wiesz, ale Żniwa nazywane są też dobrymi zbiorami. Wciąż mówią tak na ulicach: Dobre Żniwa, Zbiory Obfitości. Rozumieją to jako odbieranie nagrody, podstawowy warunek ich negocjacji z Sajonem. Ludzie oczywiście postrzegają je inaczej. Dla nich są symbolem nieszczęścia. Oznaczają głód. Śmierć. Dlatego nazywają nas kosiarzami. Ponieważ pomagamy prowadzić ludzi na śmierć”. Bohaterka jasnowidząca zwana Bladą Śniąca ma bardzo nietypowe zdolności i pracuje w przestępczym światku. Londyn przyszłości to miasto pełne przemocy i inwigilacji mieszkańców. Bezpieczne, ale tylko dla tych którzy bezwarunkowo poddadzą się wszechstronnemu praniu mózgu. Pewnego razu nasza bohaterka popełnia błąd i zostaje skazana na karę śmierci. Jednak tak się nie staje.Specjalnym transportem, wraz z innymi jasnowidzącymi zostaje przetransportowana do kolonii karnej, gdzie dowiaduje się, że praktycznie cały świat jest od ponad 200 lat kontrolowany przez tajemniczą rasę zwaną Refaitami. Przyjdzie jej się zmierzyć nie tylko z śmiertelnie niebezpieczną rasą, ale i z samą sobą. Książka rewelacyjna jednym słowem. Autorka młoda, ale z niesamowitą wyobraźnią i lekkim piórem. Czyta się z zapartym tchem i wreszcie trafiłem na książkę którą autentycznie mogę polecić każdemu wielbicielowi fantastyki, ale nie tylko. Widać, że pisarka znakomicie się przygotowała, tworząc swój świat i chwała jej za to. Jak najbardziej polecam. Dziękuję Wydawnictwu SQN za udostępnienie mi tej pozycji.\nDodana przez Katarzyna P. w dniu 2015-04-20\n„Czas Żniw” to książka na którą czekałam bardzo długo. Wiedziałam że prędzej czy później będzie musiała wpaść w moje ręce. W końcu się udało. Zatem usiądźcie wygodnie i przygotujcie się na fantastyczną przygodę która odmieni wasze życie. To co przyjdzie wam spotkać, będzie zupełnie inne od tego co już widzieliście. Gotowi? No to zaczynamy...\nRok 2059. Większość miast jest kontrolowanych przez siły bezpieczeństwa o nazwie Sajon. Dziewiętnastoletnia Paige Mahoney pracuje w kryminalnym podziemiu Londynu, zwanej Siedmioma Pieczęciami. Jej zadaniem jest pozyskiwanie informacji poprzez włamywanie się do ludzkich umysłów. Dziewczyna ma niezwykły dar i jest rzadkim rodzajem jasnowidza, czyli sennym wędrowcem.\nPewnego dnia na skutek fatalnego splotu okoliczności Paige zostaje schwytana i przetransportowana do Szeolu I, tajemniczej kolonii karnej działającej na terenie Oksfordu, miasta które od dwustu lat oficjalnie nie istnieje. Kontrolę nad nim sprawuje potężna i pochodząca z innego świata rasa Refaitów. Paige zostaje przypisana Naczelnikowi, który od tej pory zostaje jej opiekunem i trenerem. Jest jej panem, a jednocześnie wrogiem. Dziewczyna jednak nie ma wyjścia, musi się podporządkować, bo inaczej zginie. Rozpoczyna się walka na śmierć i życie, walka o przetrwanie i wolność. Paige musi poddać się zasadom panującym w tym miejscu, a przede wszystkim odkryć jaką tajemnicę ukrywa Naczelnik i jakie są jego motywy...\n„Czas Żniw” Samanthy Shannon to debiut, a jednocześnie pierwszy tom serii, której ma się pojawić aż siedem części! Zapowiada się naprawdę wyśmienita przygoda, bo zapewniam was że pierwszy tom jest wręcz powalający. Po raz kolejny sięgam po fantastykę i po raz kolejny zostaję pozytywnie zaskoczona. „Czas Żniw” to książka genialna, nietuzinkowa, nieszablonowa, wyjątkowa i tak inna że aż ciężko to obrać w słowa. Mogłabym pisać i pisać, chwalić ją pod niebiosa, ale gwarantuję wam że wrażenia są wręcz nieziemskie. Tak samo jak książka. Nie należy jednak do łatwych lektur, wymaga dużego skupienia od czytelnika i koncentracji. Duża ilość faktów którymi zostajemy zasypani na początku potrafi wprowadzić mętlik w głowie, jednak później powoli zaczynamy rozumieć w czym sęk i jakie jest ogólnie założenie powieści. Dużym ułatwieniem jest broszurka rozpoczynająca książkę, dzięki której możemy poznać wszystkie kategorie jasnowidzów. Dodatkowo znajdujemy mapkę przedstawiającą Szeol I i słowniczek, który jest wręcz niezbędny, zwłaszcza jeśli nie chcemy się pogubić podczas czytania i nie stracić wątku.\n"Bez względu na to, jak bardzo tego czasami pragnęłam, nic nie mogło być normalne. Nigdy nie było. "Normalne" i "naturalne" to dwa największe kłamstwa, jakie kiedykolwiek stworzyliśmy. My, ludzie, z naszymi małymi umysłami." *str. 364\nTrzeba przyznać że pomysł na fabułę jest wręcz genialny. Autorka wykazała się naprawdę dużą pomysłowości, a przede wszystkim niesamowitą umiejętnością w kreowaniu bohaterów i tworzeniu otaczającego ich świata. Samantha Shannon idealnie przedstawiła kontrolowane i podzielone państwo, gdzie bycie jasnowidzem jest surowo zabronione i zakazane. Służby bezpieczeństwa robią wszystko by wyłapać każdego który choć trochę wyróżnia się ze społeczeństwa, każdego który przedstawia jakikolwiek rodzaj widzenia. Jasnowidze są traktowani jak wrogowie i przestępcy, dlatego zmuszeni są do życia w podziemiach i ukrywania swoich umiejętności. Kolejnym ważnym aspektem powieści jest kolonia karna Szeol I i Refaici, których autorka przedstawiła w naprawdę imponujący sposób. Jest to potężna rasa, która przybyła na ziemię dwieście lat temu. Jak się okazuje to oni pociągają za wszystkie sznurki, a Sajon to tylko marionetka w ich rękach. Refaici chronią ziemię przed atakiem Emmitów, niebezpiecznych stworzeń które stanowią zagrożenie dla całej ludzkości, w zamian otrzymują jasnowidzów których szkolą do walki. Nie wszyscy jednak przechodzą test, ci którzy go obleją stają się klaunami, a ich zadanie to zabawianie i służenie swoim dręczycielom. To przerażający obraz życia w niewoli i w strachu, manipulacji ludzkimi umysłami, znęcania się i krzywdzenia słabszych, oraz wykorzystywania ich do swoich celów, a każdy objaw niesubordynacji zostaje surowo ukarany. Przeżywają tylko najsilniejsi, a ci którzy polegną zostają wyeliminowani.\n„Czas Żniw” to książka wielowątkowa, zawierająca bogactwo treści, właściwie cały czas coś się tutaj dzieje, akcja jest płynna i wartka, do samego końca trzyma w napięciu. Bohaterowie są bardzo charakterystyczni, przedstawieni w barwny i intrygujący sposób. Zwłaszcza Paige, którą po prostu uwielbiam. Ta dziewczyna wie co robi, jest niezwykle inteligentna i odważna, z ogromną determinacją i zaangażowaniem dąży do celu, nie zamierza się podporządkować i poddać, wciąż walczy by odzyskać odebraną wolność. Również Naczelnik jest niesamowitą postacią. Tak naprawdę nie wiadomo co nim kieruje, ani jakie ma plany względem Paige. Jedno jest pewne, jest to wyjątkowo tajemniczy i intrygujący osobnik. Na uwagę zasługuje również wątek miłosny, który przedstawiony jest w sposób delikatny i wysublimowany. Nie jest nachalny i nie gra pierwszych skrzypiec, stanowi tylko przyjemny dodatek, który dodaje smaku tej wyjątkowej historii. Jest idealny, w każdym, nawet najmniejszym calu.\n„Czas Żniw” to mistrzowsko skonstruowana historia. Pełna tajemnic, zwrotów akcji i niezwykłych zdarzeń. Naszpikowana elementami fantastycznymi i zjawiskami paranormalnymi. Wszystko tutaj jest dopracowane i dopięte na ostatni guzik. Dla mnie to książka idealna, całkowicie spełniła moje oczekiwania i oczywiście pobudziła apetyt na więcej. Właśnie taką fantastykę lubię. Mocną, żywą i mieniącą się całą feerią barw, poruszającą moją wyobraźnie i zmysły, działająca na każdą komórkę mojego ciała. „Czas Żniw” to książka fantastyczna i fenomenalna. Oczarowała mnie, porwała i wręcz sponiewierała. Pokochałam tą historię całą sobą. Przepadłam bez reszty. Właściwie to cały czas siedzę w tej książce i nie mogę wyjść. Chcę zostać w niej na zawsze.\nDodana przez Magdalena S. w dniu 2013-12-01\nSamantha Shannon to kolejna bardzo młoda autorka, której debiutancka powieść pojawiła się na rynku. Ma zaledwie 22 lata, a prawa do pierwszej części dystopijnego cyklu przez nią tworzonego została sprzedana do 21 krajów. To naprawdę ogromny sukces jak na sam początek kariery literackiej. Czy "Czas żniw" faktycznie jest tak udaną pozycją, czy może wydawcy jednak zakupili "kota w worku", który okazał się czymś mniej wybitnym, niż się zapowiadało?\nMamy rok 2059. Wielu ludzi posiada nadprzyrodzone zdolności, a należy do nich Paige Mahoney, która na zlecenie swojego szefa - Jaxon\nDodana przez Ola S. w dniu 2017-11-28\nSamantha Shannon urodziła się w Londynie w 1991roku. Czas Żniw to jej debiutancka powieść, a jednocześnie pierwsza cześć siedmiotomowego cyklu ,który został sprzedany aż do 21 krajów .\nDodana przez Ola M. w dniu 2017-09-19\nWszechobecna promocja tej książki skusiła i mnie do zapoznania się z twórczością S. Shannon i mogę powiedzieć, że się nie zawiodłam. Wartka akcja, ciekawie zbudowane postaci i dobrze dopracowane tło to główne atuty tej powieści. Wpisuje się ona w obecny nurt młodzieżowej fantastyki, ale moim zdaniem wybija się na tle innych świeżym pomysłem i dobrym językiem. Czyta się lekko i przyjemnie, książkę można dosłownie połknąć w jedną noc. Moim zdaniem to powiew świeżości w tym już trochę wymęczonym gatunku i pozycja godna zainteresowania.\nDodana przez Dominika J. w dniu 2017-01-03\nRok 2059. W podziemiach Londynu rozwija się nielegalna siatka przestępcza jasnowidzów. W jednym z gangów pracuje dziewiętnastoletnia Paige Mahoney. Dziewczyna jest przedstawicielką jednej z najrzadszych i najcenniejszych kategorii jasnowidzów, a jej zadaniem jest pozyskiwanie informacji poprzez wkradanie się do ludzkich umysłów.\nPewnego dnia Paige zostaje schwytana i przetransportowana do tajnej kolonii karnej - Szeolu I. Władza spoczywa tam w rękach przedstawicieli potężnej rasy Refiatów, którzy w okrutny sposób wykorzystują aurę jasnowidzów. Paige trafia pod opiekę jednego z najbardziej wpływowych rządców - Naczelnika. Dziewczyna nie zamierza poddać się bezlitosnym zasadom Szeolu. Dzięki swoim nadzwyczajnym umiejętnościom ma szansę na odzyskanie wolności.\nChociaż Czas żniw miałam u siebie już od dłuższego czasu, trochę obawiałam się tej lektury. Mimo że opinie o tej książce były w głównej mierze bardzo pozytywne, często przewijał się też temat skomplikowanego świata stworzonego przez Samanthę Shannon i tego, jak trudno się w nim odnaleźć. Od samego początku miałam przeczucie, że będzie to książka wyjątkowa, jednak obawiałam się, że po przeczytaniu jej w nieodpowiednim momencie, może mi się nie spodobać, a tego bardzo nie chciałam. Teraz mogę z radością obwieścić całemu światu, że Czas żniw to najlepsza książka, jaką przeczytałam w minionym roku! Jestem nią całkowicie zachwycona i już nie wyobrażam sobie mojego czytelniczego świata bez powieści Samanthy Shannon.\nAutorka stworzyła świat dopracowany w stu procentach: świat, który został bardzo mądrze zaplanowany z najdrobniejszymi szczegółami. Czy trudno było mi wczuć się w niezwykły klimat powieści? Absolutnie nie! Pomimo wszystkich opinii, jakie słyszałam, w świecie Sajonu czułam się jak ryba w wodzie. Autorka zadbała o to, żeby ułatwić nam zrozumienie wykreowanego przez siebie uniwersum. Pomaga nam w tym słowniczek ze szczególnymi dla społeczności jasnowidzów słowami, mapa kolonii karnej oraz spis kategorii jasnowidzenia.\nUniwersum, które Samantha Shannon zawarła w swojej powieści, jest absolutnie wyjątkowe. Przenosimy się do podziemi Londynu, gdzie działa kryminalna siatka przestępcza jasnowidzów. Pod kontrolą Eterycznego Stowarzyszenia działają liczne gangi, a jednym z nich jest Siedem Pieczęci - grupa Jaxona Halla znanego także jako Białe Spoiwo. Paige Mahoney ze swoim darem jest wyjątkowym członkiem tej społeczności, jednak na jej barkach spoczywa wiele niebezpiecznych obowiązków. Paige nigdy nie podejrzewała, że zatęskni za Sajonem, w którym jasnowidze muszą żyć w ukryciu, jednak po tym, jak trafia do okrutnego Szeolu, pragnie powrócić do swojego miasta.\nOd Czasu żniw nie sposób się oderwać. Tą prawie 500-stronnicową powieść przeczytałam w zaledwie 3 dni, co zdarza mi się tylko wtedy, kiedy książka całkowicie mnie pochłonie. Czas żniw to piekielnie inteligentna powieść, która wymaga od czytelnika użycia odrobiny wyobraźni, bo uniwersum stworzone przez autorkę jest kompletnie nie z tego świata. Ta książka jest pełna pragnienia wolności, walki o niepodległość i ogromnej odwagi, jakiej wymaga wyzwolenie się spod okupacji. Z pewnością mogę stwierdzić, że ta książka dorównuje poziomem wielu popularnym powieściom, takim jak Igrzyska śmierci lub Dwór cierni i róż. Ta nieziemska powieść Samanthy Shannon zdecydowanie zasługuje na więcej uwagi.\nPaige Mahoney, dziewiętnastoletni senny wędrowiec, stała się dla mnie wzorem odwagi i waleczności. Pomimo okrutnego traktowania, jakiego doświadczała ze strony Refaitów, zawsze potrafiła wyzywająco patrzeć im prosto w oczy i nigdy nie odwracała wzroku. To bohaterka, która nie znika w tłumie, nie jest jednowymiarowa i nijaka.\nJednak to nie Paige była postacią, która najbardziej zapadła mi w pamięci. Arcturus Mesarthim, zwany Naczelnikiem, jest jednym z najbardziej intrygujących bohaterów, jakich kiedykolwiek spotkałam. Potężny Refaita, narzeczony przywódczyni rodu, który bierze pod opiekę buntowniczą dziewczynę, przywiezioną do Szeolu podczas Czasu Żniw. Arcturus jest postacią, która nie ujawnia czytelnikowi swojej osobowości. Od czasu do czasu pozwala dojrzeć małe przebłyski swojego charakteru, ale przez całą powieść pozostaje dla nas zagadką. Od początku miałam przeczucie, że kryje się w nim coś niezwykłego i nie pomyliłam się. Naczelnik jest niesamowicie honorowy, a złożona przez niego obietnica zawsze zostaje dotrzymana. W niektórych momentach wydaje się nie być do końca poddany despotycznym rządom swojej małżonki i być może właśnie jemu Paige będzie mogła zaufać.\nCzas żniw to powieść, która zapiera dech w piersiach już od pierwszych stron. Jest piekielnie wciągająca i napisana z wyjątkową inteligencją i dbałością o szczegóły. Jeśli ta książka jest debiutem Samanthy Shannon, aż się boję (i zacieram ręce) na myśl o tym, co wyjdzie spod jej pióra w przyszłości. Polecam tę fantastyczną powieść absolutnie wszystkim bez wyjątku! Nie będziecie mogli się oderwać. Takie książki jak Czas żniw pozostają w pamięci na zawsze.\nDodana przez Izabela N. w dniu 2015-07-31\n"Ja wciąż zabijam. Nie chcę być bronią."\nRok 2059. 19 letnia Paige żyje w Londynie pełnym jasnowidzów, duchów, wróżbiarzy. Świat ten nie jest bezpieczny. Paige jest sennym wędrowcem - potrafi włamać się do ludzkich umysłów, ale tak potężna moc nie ułatwia jej codziennego życia. Codziennie naraża się na śmierć pracując w kryminalnym podziemiu Sajonu. Pewnego dnia jej życie odmienia się całkowicie. Zostaje złapana i umieszczona w Oksfordzie - tajemniczej kolonii karnej, z której nikt nie ma prawa wyjść.\n"Refaici to (...) stworzenia. W (...) nazywanym (...) w obszarze (...) granic (...) w stanie (...) bezmiar czasu, ale (...) nową formę, która (...) głód, niekontrolowany i (...) otaczającą energię domniemanych (...) czerwony kwiat, (...) jedyna metoda (...) pochodzenie (...) i tylko oni mogą (...)"\nSzeol I - koronia karna, gdzie rządy sprawują Refaici pod panowaniem bezwzględnej królowej Nashiry żywiące się aurą jasnowidzów. Wyższość nad ludźmi objawia się również cechami zewnętrznymi - potężne sylwetki, działająca cuda krew, błyszczące, żółte oczy,..\n"Zapamiętaj, że masz wybór. Ale radzę ci, jako mentor, pomyśleć o tym, kto ci go dał.(...)Czy chcieliby twojej bezsensownej śmierci, czy raczej woleliby widzieć cię, jak walczysz."\nPrzybywając do kolonii karnej Paige zostaje wybrana przez Naczelnika, od tej chwili jest jego uczennicą, współlokatorką i podopieczną. Już od pierwszych chwil rodzi się między nimi coś więcej, pewnego rodzaju zaufanie i chęć pomocy drugiej osobie- nie liczy się pochodzenie..\nCzy to przyjaźń, a może będziemy świadkiem rodzącej się między nimi miłości?\n- Gówno prawda. Jeżeli myślisz, że krąg soli jest środkiem ostrożności, musiałeś upaść na łeb."\nEmmici- wrogowie Refaitów. Opisywane są jako bezmyślne i bestialskie stworzenia karmiące się ludzkim ciałem, pojawienie się ich starano się utrzymać w tajemnicy. Nowi w koloni często są poddawani próbie walcząc z tymi istotami.\nPaige pragnie wolności, chce uciec z kolonii i prowadzić swoje dotychczasowe niebezpieczne życie.\nCzy wszyscy Rafeici okażą się bezwzględnymi kreaturami?\nCzy spotka na swojej drodze sojuszników?\nZacznę od tego, że książka jest przede wszystkim duża objętościowo - nie powiem, że jest książką na jeden wieczór.\nNa początku atakuje nas ogrom przeróżnych nazw, które możemy sprawdzić w słowniku na końcu ksiażki (np. poltergeist,senny krajobraz, ossista,... ) Naprawdę cieszę się, że był tam ten słownik bo od ilości nowych słów głowa zaczyna pękać..\nPowiem tak, przez około 100 stron przez nowe słowa było mi ciężko wdrożyć się w powieść, wszystko zrozumieć od razu. Jednak później ta historia naprawdę mnie pochłonęła. Nie chciałam zdradzać zbyt dużo w opisie, gdyż pragnę żebyście mogli samodzielnie zapoznać się z tym wszystkim - nie mogę Wam odebrać tej przyjemności\nNie mogłam, a wręcz nie chciałam szybko skończyć tej książki, ale apetyt rósł w miarę każdej strony.\nLiczyłam na wątek miłosny, liczyłam, liczyłam, liczyłam.. i.. pojawił się, ale bardzo późno chociaż jak wspomniałam myślę, że to rozkwitało od samego początku. Niemniej jednak był ON bardzo przewidywalny.\nWspomnę jeszcze o samej autorce, która zaczęła pisać już w wieku 15 lat, a "Czas Żniw" jest jej debiutancką powieścią, a jednocześnie pierwszą częścią siedmiotomowego cyklu.\nThe Imiginarium Studios zakupiło prawa filmowe jeszcze przed premierą książki, więc chyba warto sięgnąć po tą pozycję i sprawdzić, czy zasługuje na miano fenomenu. Samantha Shannon bez dwóch zdań stworzyła niesamowitą fantastykę - niebanalną historię, wspaniale wykreowany świat.\nZachęcam Was do przeczytania - warto!\nPatrząc na okładkę „Czasu Żniw” widzę mieniące się czarne ptaki, które z każdym ruchem książki przypominają o sobie, są wolne i bezpieczne. Pamiętam także spot filmowy, który oglądałam, kilka lat temu, kiedy książka miała swoją premierę. Był niezapomniany, pamiętam dziewczynę poruszającą się ulicami Londynu, który w przyszłości, roku 2059 jest dla niej bardzo niebezpiecznym miejscem. Nie tylko dla niej, ale także dla ludzi jej podobnych, jasnowidzów. Pamiętam, jak wielkie emocje wywołała we mnie, kiedy czytałam ja po ras pierwszy, kiedy pożyczyłam ją od koleżanki, chciałam sprawdzić, czy po tych kilku latach ponownie tak bardzo mi się spodoba, czy poczuje takie same uczucia przypominając sobie jej wydarzenia, na nowo przeżywając zniewolenie i represje. Dzięki Wydawnictwu mogę cieszyć się tą wycieczką w nieznane, przypominając, jak ważna jest wolność, którą posiadamy, a nie zawsze doceniamy.\n"Byłam pewnego rodzaju hakerem. Nieczytającym umysł, raczej radarem umysłu wchodzącym w zaświaty. Potrafiłam dostrzegać szczegóły sennego krajobrazu i dusze łotrów. Rzeczy, które działy się poza mną. Rzeczy niewyczuwalne dla przeciętnego jasnowidza."\nBohaterką serii jest dziewiętnastoletnia dziewczyna Paige Mahoney pracująca w barze z tlenem, prowadzi podwójne życie, po oficjalnej pracy przyjmuje pseudonim Blada Śniąca, jest protegowaną Jaxona Halla, tak zwanego mim-lorda. Jej zadaniem jest inwigilacja innych dusz w sekcji I-4 SajLo włamując się do ich umysłów dla ważnych i przydatnych dla syndykatu informacji. Jest wędrowcem, który wpływa na senne krajobrazy, a jednocześnie faworytą i następczynią Halla. Żyje w czasach, w których magia jest zakazana. Poznajemy dziewczynę w ostatnim jej dniu pracy w barze, kiedy czeka ją odrobina odpoczynku, który chce spędzić z ojcem, który nie ma pojęcia o jej drugim życiu. Niestety jej plany zostaną zaburzone, jadąc pociągiem do domu zostaje brutalnie napadnięta, w wyniku ucieczki, którą przegrywa zostaje schwytana i przetransportowana do miejsca, o którym nikt ze ślepców, a nawet jasnowidzów nie mieli pojęcia.\nMieszcząca się w Oxfordzie kolonia Szeol I, jest utrzymywana w tajemnicy, władze tam sprawuje pozaziemska rasa Refaitów, nie są ludźmi, charakteryzują się ogromną bezwzględnością. To potężne istoty, które podczas rytuału noszącego nazwę „czas żniw” sprowadzają do kolonii jasnowidzów, którzy posiadają unikalne zdolności, których potrzebują, aby chronić się przed wrogiem- Emmitami. Dopiero teraz Paige uzmysławia sobie jak cenna jest jej moc i jak wiele osób pragnie ją przywłaszczyć. Postanawia stawiać opór, uratować siebie i innych jasnowidzów, jak duże ma szanse? Czy jednej dziewczynie uda się zawojować świat?\nW Szeolu Paige trafia pod opiekę samego Naczelnika, traci imię zastępuje je numer XX-59-40, zostaje sprowadzona do roli niewolnika, Refaici poddają ich torturom i karmią się ich aurami.\nŚwiat wykreowany w powieści jest złożony i skomplikowany, bardzo barwny, dopracowany, dla niektórych może z początku okazać się trudny, jednak, kiedy przebrniemy przez objaśnienia, zaczynając rozumieć rządzące w nim prawa przepadniemy bez reszty. Nie miałam z tym problemu, tak jak za pierwszym razem, jednak wiem, że niektórym czytelnikom może być trudno przebrnąć przez to wprowadzenie.\nAutorka umieściła w książce drzewa genealogiczne osób obdarzonych magicznymi zdolnościami, słowiczki, opisy, co ułatwia czytelnikowi zrozumienie przedstawionego świata, który jest bardzo dopieszczony, a jego historia rozpoczyna się już w 1859r. kiedy Refaici przybyli na ziemię zawierając pakt z brytyjskim rządem, w ramach którego powstaje Szeol I. w 1901r. monarchia przestaje istnieć, powstaje republika, także wtedy jasnowidzenie zostaje uznane, jako przestępstwo. W kolejnych latach powstaje Sajon, zamknięte miasta i strach przed jasnowidzami, który zdaje się narastać. Fabuła zachwyca konstrukcją i dopracowaniem, jest przemyślana, a odkrywanie jej krok po kroku sprawia ogromną przyjemność.\n„Sprowadziłem cię z powrotem, ponieważ bez ciebie nie potrafiłbym znaleźć siły do walki.”\nJęzyk nie jest prymitywny, wręcz wyborny, a nazwy własne nie zostały dobrane przypadkowo, co tylko zachęca, aby poświęcić książce należny jej czas i uwagę. W tej opowieści nie ma jasno zakreślonego wątku miłosnego, tempo akcji jest wartkie, walka o wolność, przeobrażenia bohaterów są kolejnym atutem powieści.\nBardzo polubiłam główną bohaterkę, jest odważna i butna, przeciwstawia się systemowi i takiemu traktowaniu jasnowidzów. Jest młoda, niestabilna emocjonalnie, co daje duża wiarygodność tej postaci. Bohaterowie „Czasu Żniw” to nie marionetki, są dobrze scharakteryzowani, chociaż jest ich dość sporo. Każdy posiada dobre i złe cechy. Paige dopiero w Szeolu tak naprawdę zaczeła podejmować swoje własne decyzje biorąc życie w swoje dłonie. Jaxon jest manipulatorem posiadającym władzę nad Bladą Śniącą, gdy dziewczyna potrzebuje pomocy, staje na wysokości zadania.\n„Nie musisz mi dziękować za swoją wolność. Masz do niej prawo.”\nRelacja Naczelnika i Paige bardzo mi się podobała, nie mogłam się doczekać chwil, kiedy ponownie pojawią się na łamach powieści. Chociaz widać tutaj pewien schemat, samotna dziewczyna, która ma uratować się wat został ON przedstawiony w nietypowy sposób, nowatorsko. Pisarka sztampowym motywom nadała świeżości i nowego kolorytu.\n„Czas żniw” to jeden z najlepszych debiutów literackich z jakimi przyszło mi się mierzyć, nawet nie przypuszczałam czytając tą powieść wcześniej, że jest pierwszą, jaką napisała Samantha Shannon, historię Szeolu, Sajonu, Bladej Śniącej, Naczelnika i Halla polecam z całego serca nie mogąc się doczekać, kiedy przyjdzie mi poznać kolejne tomy i dalsze losy bohaterów.\n„Czas żniw” to książka wyobraźni i dla wyobraźni. To czysta petarda mistycznego świata. Trudno uwierzyć, że „Czas żniw” jest debiutancką powieścią S. Shannon. Świat, w który wprowadza nas autorka jest skrupulatnie skonstruowany, każdy detal obmyślony, a wszystkie elementy tworzą spójną układankę, która wprowadza czytelnika w świat jasnowidzów, zaświatów i wojny międzyrasowej.\nStyl pisarski autorki jest zachwycający, czyta się ją lekko mimo licznych opisów, charakterystyk, wstawek historycznych. Rzadko na współczesnym rynku pojawiają się książki, które oddziałują nie tylko na wyobraźnie, ale również na zmysły człowieka – tak jest w tym przypadku, jako czytelnik możemy całą duszą wejść w świat bohaterów, poczuć otaczającą bezduszność, bezradność, szykanowanie, ale także ducha walki, ducha odwagi, a przede wszystkim tajemniczość i mistycyzm zaświatów. Dzięki Shannon czytelnik może wkroczyć w zaświaty i postrzegać świat pozazmysłowo. Należy również zaznaczyć, że nazewnictwo wymyślone przez autorkę jest bardzo skrupulatnie przemyślane, w książce nie znajdziemy żadnej słownikowej dziury, wręcz dla ułatwienia mamy nawet słowniczek na końcu powieści. Nazwy poszczególnych darów jasnowidzenia są chwytliwe, pomysłowe, zapadające w pamięć, ale jednocześnie bardzo nowatorskie.\nO czym jest książka? Shannon zapoznaje nas ze światem, w którym jasnowidzenie nie jest ratowane jako dar, ale jako choroba. Ci, którzy potrafią w różnorodny sposób komunikować się z zaświatami są przekleństwem i zarazą ludzkości, są tępieni, więzieni torturowani i zabijani – zapomina się o tym, że to też są ludzie, tylko z niebywałymi umiejętnościami. Główna bohaterka Paige Mahoney jest 18 letnią pracowniczą podziemnego kręgu jasnowidzów, ma wyjątkowy dar – potrafi nie tylko kontaktować się z zaświatami, ale także wpływać na senny krajobraz wychodząc duszą poza swoje ciało. Pracuje dla wielkiego mim-lorda, która dba i ochrania swoje zabawki, a niestety Paige jest dla niego ulubioną zabawką. Życie Paige mimo, że ryzykowne, jest stabilne. Aż do czasu… Do CZASU ŻNIW, które dl ludzi oznaczają tylko jedno „symbol nieszczęścia (…), głód. Śmierć…” („Czas żniw” S. Shannon, s. 190). Paige trafia jako więzień do tajemniczego miasta, którym rządzą tajemnicze istoty, potężne istoty. Czy uda jej się przeżyć? Czy jej opiekun stanie się jej przekleństwem? Czy wróci do domu? Czy wznieci rebelię? A na końcu czy zaufa wrogowi? A może pokocha własnego oprawcę? Koniecznie przekonajcie się o tym sami!\nGłówni bohaterowie książki są naprawdę dobrze wykreowani. Paige mimo, że młoda ma w sobie ducha walki, ryzykuje życie dla swoich ludzi, jest lojalna, ale jednocześnie uważna. Dba o to co kocha, walcząc również o siebie. Arcturus Mesarthima zimny, bezduszny naczelnik, dążący po trupach do celu, wyrachowana i przebiegła istota zła – a może to tylko umiejętne zakładanie maski? Czy tych dwoje będą dla siebie tylko Panem i Więźniem? Mistrzem i Uczniem? A może oprawcą i ofiarą? Kto kogo posiądzie? Kto z kim wygra?\nNie ukrywam, że Paige polubiłam od pierwszych stron, a do Naczelnika, mimo jego zła wcielonego, miałam słabość odkąd go poznałam. Nie można przejść obojętnie obok postaci wykreowanych przez Shannon, każda z nich jest inna, specyficzna, każda ma swój charakter, czar, swoją maskę. Nie potrafię wręcz wskazać żadnej zbędnej postaci, każda ma wpływ na historię, na przebieg wydarzeń.\nPodsumowując, książka ode mnie dostaję 10/10. Jestem zachwycona światem Paige, stylem pisarskim Shannon, detalami, którymi raczy nas autorka, mistycyzmem i duchem walki. Zakochałam się w postaciach, duchach i mieście. Polecam wszystkim lubiącym fantastykę, powieści w stylu trylogii Dotyk Julii, Mroczne umysły, Księga wszystkich Dusz, Piąta Fala (chociaż nie sposób jej porównywać do innych powieści bo jest zupełnie nowatorska, twórcza i całkowicie inna).\nDodana przez Weronika S. w dniu 2018-02-07\nMamy rok 2059. Wielu ludzi posiada nadprzyrodzone zdolności, a należy do nich Paige Mahoney. Jest ona silną, a zarazem delikatną kobietą. Dziewczęcą i wojowniczą. Poprzez kartki tej książki obserwujemy jej przemianę z nieśmiałej i podporządkowanej dziewczyny do buntowniczki, gotowej zrobić wszystko dla wolności swojej i przyjaciół.\nPewnego dnia, podczas powrotu do domu Paige zostaje rozpoznana przez strażników jako jasnowidz. Chcąc uniknąć aresztowania wnika w ich senny krajobraz. Jej moc jest tak silna, że jeden z nich ginie, drugi zaś traci zmysły. Paige wie, że jej życie właśnie nieuchronnie się zmieniło, a może nawet i skończyło. Pościg za morderczynią, wkrótce się rozpocznie i raczej brak realnych szans na ucieczkę. Dziewczyna podejmuje jednak desperacką próbę uratowania siebie przed nieuniknionym. Sajon jest jednak wszechobecny. Paige zostaje aresztowana. Wbrew swoim obawom nie zostaje zabita. Trafia jednak do mitycznego Oksfordu, które już dawno zniknęło z oficjalnych map. W rzeczywistości zostało zaś przekształcone w kolonię karną, kierowaną przez istoty spomiędzy światów - Rafaitów. To oni są tu panami, a ludzie poddanymi, mającymi im służyć i walczyć z krwiożerczymi Emmitami.\n„Czas żniw” z pewnością jest intrygującą lekturą, która posiada wiele interesujących wątków i motywów. Jest książką dystopijną, lekko przypominającą "Więźnia labiryntu" czy też "Igrzyska śmierci", ale mi to akurat bardzo odpowiada bo lubię książki w tym stylu. Książka ma w sobie coś niezwykłego, coś czego do tej pory nigdzie indziej nie spotkałam.\nKlimat jak i fabuła składa się z tak wielu elementów, że tworzy indywidualny, genialny świat. Pisarka opowiedziała historię bardzo ciekawą i niepowtarzalną, ciężką a zarazem lekką. Akcja jest wartka i pędzi tak do przodu, że nie ma czasu na wzięcie oddechu. Książka tak bardzo pochłonęła mnie bez końca, że czytałam ją przez całą noc. Nie ma tu znużenia bo czytelnik wraz z główną bohaterką jest wciągany w świat pełen przygód, czuje razem z Paige gniew, wole walki oraz radość i dumę. Mamy tu nawet kilku wyraźnych bohaterów pozytywnych i przesiąkniętych złem i budzących grozę czarne charaktery. Odwieczna walka dobra ze złem nabiera nowych, wyraźnych barw.\nTakże podsumowując, największym plusem i powodem, dla którego warto przeczytać "Czasem Żniw" jest silna główna bohaterka oraz złożone społeczeństwo jasnowidzów, którzy posiadają niezwykłe zdolności i swoją "małą" kulturę. Jestem pewna, że książka ta będzie miała jeszcze więcej fanów niż do tej pory. Bierzcie się w takim razie do czytania bo na prawdę warto, a kolejne tomu już czekają...\nDodana przez Sun R. w dniu 2017-12-10\nCzas Żniw absolutnie mnie roztrzaskał na kawałeczki. Tak fantastycznie napisana książka, z chwytliwą fabułą, niesamowitymi postaciami i oryginalnymi pomysłami. Przeszłam przez to, mimo skalistego początku - jest tu sporo informacji, które mogą utrudnić czytelnikowi pełne zrozumienie, ale kiedy już to przejdziecie, nie będziecie chcieli odłożyć tej książki. Jest pomysłowa, prezentuje nowy świat i przykuwa uwagę.\nZaczyna się rozpaczliwa próba Paige, by zdobyć wolność i wrócić do domu. Uwielbiałam tę ideę, która leży u podstaw tej książki, ideę ludzi, którzy potrafią widzieć duchy i wpływać na nich i innych, którzy posiadają podobne zdolności. Ci ludzie faktycznie walczą ze sobą używając swoich mocy i fascynujące było czytanie o tym, ponieważ nie jest to coś, co widzisz w każdej książce. Pokochałam świat, który stworzyła Samantha, prawa rządzące nim, slang, kulturę, dosłownie wszystko - stał się jednym z moich ulubionych światów książkowych. Istnieje również ogromna różnorodność bohaterów i chociaż czasami może być trudno podążać za tak wieloma postaciami, odświeżenie polega na dostrzeżeniu takiej różnorodności właśnie.\nUwielbiam Paige - jest inteligentna, zdeterminowana, sympatyczna i zajęła miejsce na mojej liście ulubionych bohaterek. Jax ma urok, który Cię zmusza do lubienia go, pomimo tego, że jest dupkiem. Naczelnik jest tajemniczy i uwielbiałam patrzeć, jak rozwija się jego związek z Paige. Interesowałam się nimi wszystkimi i jest to świadectwo zdolności pisania Samanthy - abyś dbał o bohaterów i ich związki. Trudno mi było wskazać konkretny gatunek tej książki, ale to wcale nie jest złe. Wręcz przeciwnie, oznacza to, że ludzie, którzy preferują różne gatunki, mogą znaleźć tutaj coś dla siebie. Jest to mieszanka dystopii / paranormal / fantasy, która działa bardzo dobrze. Spróbuj, nie pożałujesz. Stała się jedną z moich ulubionych książek roku i nie mogę się doczekać, aby poznać kolejne części.\nDodana przez Natalia W. w dniu 2017-12-01\nLondyn, rok 2059. To tutaj dziewiętnastoletnia Paige Mahoney pracuje dla Jaxona Halla – szefa podziemnego gangu o nazwie Siedem Pieczęci. Jej zadaniem jest pozyskiwanie istotnych informacji, ponieważ dziewczyna ma rzadki dar. Potrafi włamywać się do ludzkich umysłów. W Sajonie bycie jasnowidzem oznacza ciągłą ucieczkę przed osobami, które chcą się ciebie za wszelką cenę pozbyć. Po przykrym i brutalnym wydarzeniu, zostaje wbrew swojej woli przeniesiona do Oxfordu, gdzie władzę nad jej życiem oraz innych ludzi podobnych do niej, przejmują bezwzględni Reflici. Jej panem zostaje Naczelnik, który sprawuje jedną z najwyższych rang w tym miejscu. Od samego początku pokazuje jej, że ludzka rasa jest nic nie warta. Lecz Paige nie odpuści tak łatwo. Wie, że musi, jak najszybciej stąd uciec, by ostrzec swoich przyjaciół, którzy nie zdają sobie sprawy z tragedii, która spoczywa na wszystkich jasnowidzach. Czy dziewczyna znajdzie sprzymierzeńców w tym okrutnym miejscu? Czy poznanie zagadkowej osobowości mentora, pomoże jej wreszcie pokochać swoją naturę?\nPrzyznam szczerze, że na początku myślałam, że książka będzie nudna, a przede wszystkim trudna w zrozumieniu. Autorka stworzyła nowe pojęcia, które mogą mieszać nam w głowie. Na szczęście Samantha Shannon dołączyła przydatny słowniczek, gdzie wszystkie nazwy są dokładnie wytłumaczone wraz z angielskim odpowiednikiem. Interesującym pomysłem było także stworzenie mapki, dzięki której możemy śledzić trasy naszej bohaterki oraz dokładnie poznać jej nowe „więzienie”. Uważam, że świat wykreowany w „Czasie Żniw” jest bardzo oryginalny. Widać, że stworzenie tego uniwersum zajęło mnóstwo czasu. Każdy element fabuły fenomenalnie ze sobą współgra tworząc trzymające w napięciu zwroty akcji.\nPonadto muszę wspomnieć o idealnie wykreowanym wątku miłosnym. Rozwija się ON bardzo powoli, dając nam czas na poznanie przedstawionego świata. Dopiero pod koniec otrzymujemy, sporą dawkę romansu. Jeśli lubicie historie o zakazanej miłości, to na pewno pod tym względem wam się ta książka spodoba. Kibicowałam tej parze od samego początku, chociaż na pozór nie pasowali do siebie. I to szokujące zakończenie, które sprawia, że jak najszybciej chcę poznać wszystkie szczegóły dalszych części! Autorka bardzo się postarała, by opierało się ono na uczuciach bohaterów, które niejednokrotnie mnie zaskakiwały. Dodatek magii wszystko urozmaica. Nie spotkałam się jeszcze z książką, gdzie bohaterowie są jasnowidzami. Niektórzy z nich potrafią tylko wróżyć z kart, lecz są też tacy co wpływają na zaświaty. Jest tu wiele odmian aur, dzięki czemu każdy z nich jest na swój sposób wyjątkowy i przydatny. I tutaj autorka nam pomogła i opracowała listę różnych kategorii jasnowidzenia, które przedstawiła nam pod postacią dzieła Jaxona Halla „O wartościach odmiennosci”.\nOgólnie rzecz biorąc, bardzo wciągnęłam się w świat wykreowany przez Samanthe Shannon. Jest to pozycja, która wniosi coś nowego w świat książkowy. Bardzo żałuję, że dopiero teraz zdecydowałam się sięgnąć po to dzieło. Jestem pewna, że każdy miłośnik fantasy pokocha tych bohaterów tak jak ja! Duchy, magia i niewola to aspekty, które towarzyszą czytelnikowi przez całą książkę. Połączenie ich tworzy tajemny, lekko mistyczny klimat, który dodaje nieschematyczności i oryginalności.\nDodana przez Julia G. w dniu 2017-11-09\nBędąc w bibliotece na jednej z półek natknęłam się na"Czas Żniw" Samanthy Shannon i wiedziałam, że gdzieś już o niej słyszała, ale za nic nie mogłam przypomnieć sobie gdzie. Po przeczytaniu opisu zdałam sobie sprawę, że to lektura idealna dla mnie, więc postanowiłam ją wypożyczyć i zdecydowanie był to jeden z najlepszych wyborów jakich w ostatnim czasie dokonałam. Mimo, iż na początku powieść niezwykle mnie nudziła, a to co się tam działo było zbyt skomplikowane, aby wszystko zapamiętać to nie zrezygnowałam z niej rzucając w kąt pokoju. Dzieje się tam tak dużo, że jesteśmy w stanie pochłonąć ją w ciągu kilku godzin. Kiedy tylko skończycie ją czytać nawet nie zdajecie sobie sprawy, że to minęło aż tak szybko i będziecie chcieli więcej, więcej i więcej. Dodatkowo styl pisania autorki jest naprawdę dobry, dlatego książkę czyta się z niezwykłą łatwością i przyjemnością. Samantha stworzyła niezwykły, niepowtarzalny świat. Akcja toczy się w przyszłości i nie przypomina typowego sciene fiction, więc spodoba się także osobą, które nie przepadają za tym gatunkiem literackim. Mam nadzieję, że nie zawiodę się na dwóch kolejnych tomach. Już nie mogę doczekać się kolejnych przygód głównych bohaterów. Gorąco polecam tą powieść! Zdecydowanie nie pożałujecie zakupu!\nDodana przez Zuzanna O. w dniu 2017-10-06\n" Nie ma bezpieczniejszego miejsca niż Sajon"\nAnglia chce wyeliminować jasnowidzów chodzących wolno po ulicach. Paige Mahoney- z urodzenia Irlandka po rozruchach w swoim rodowitym kraju przeprowadziła się z ojcem do Londynu. Uczyła się w dobrej szkole, dzięki pozycji rodziciela. Zawsze czuła, że jest z nią coś nie tak. Gdy denerwowała się na kogoś, krew buchała mu z nosa, doprowadzała ludzi, oraz siebie do bólów głowy. Nie kontrolowała tego, pogodziła się ze swoim losem. Gdy zakończyła naukę, powiedziała ojcu, że zamierza pracować w legalnej placówce, gdy tak naprawdę spotkała się z dawno poznanym chłopakiem, który zaproponował jej dołączenie do gangu. Razem ze swoim szefem wytłumaczyli jej na czym polegają anomalie, mówiąc, że jest jasnowidzem. I tak właśnie rozpoczęła się kariera jednej z najlepszych gangsterek syndykatu, faworyty szanowanego mim-lorda I4, Jaxona Halla znanego również jako Białe Spoiwo. Blada Śniąca.\nPewnego dnia jadąc metrem natyka się na Stróży. Przy próbie przeżycia zabija jednego i udaje jej się zbiec. Przyjeżdża do mieszkania ojca, gdzie ma spędzić następną noc. Niestety nie jest jej to dane, bo po daremnej próbie ucieczki zostaje złapana i przewieziona do opuszczonego uniwersytetu Oxford, gdzie mieści się kolonia karna dla jasnowidzów. Jej priorytetem jest przeżycie i dowiedzenie się jak najwięcej o tym więzieniu dla widzących.\nKsiąża jest bardzo dobra, mało można jej zarzucić. Rozbudowani bohaterowie do których bardzo łatwo się przywiązać, główna postać nie nudzi, nie denerwuje,a wręcz zaskakuje, chociaż czasem jej ruchy są przewidywalne.. Całkowicie nowy, wciągający świat. Wątek romantyczny nieprzesadzony, nie jest na pierwszym planie. Początek książki sprawiał małe kłopoty, ale jak już zanurzy się w to wszystko zanurzy, ciężko jest wypłynąć. Wyjątkowo długo szła mi lektura, pomimo że książka naprawdę mi się podobała. Nie wiem czy to dobrze, czy źle, ale przynajmniej więcej czasu spędziłam w towarzystwie ulubionych bohaterów. Polecam sięgnąć, bo wydaje mi się, że dla samego świata i fabuły warto ją przeczytać. Dla Fanom Fantasy i YA na pewno przypadnie do gustu.\nDodana przez Dominika S. w dniu 2017-09-29\n500 stron czytania.\nZnakomicie wykreowany, skomplikowany świat.\nRok 2059. Paige Mahoney ma 19 lat i obraca się w kryminalnych kręgach Sajonu. Jako śniący wędrowiec jest najcenniejszym nabytkiem, bez problemu uzyskuje informacje z ludzkich umysłów. Splot niekorzystnych wydarzeń powoduje że trafia do kolonii karnej, w której to trafia do Naczelnika - Refaity. Nadludzka rasa trzyma od 200 lat swoje istnienie w tajemnicy. Co zrobi Paige by się uwolnić?\nCzas Żniw Samanthy Shannon to świetnie stworzony świat z wieloma szczegółami, które mogą na początku przerażać, osobiście do 100 strony strasznie się męczyłam. Myliły mi się nazwy, możliwości jasnowidzów i miejsca. Chwilę potrwało zanim dobrze się wgryzłam w fabułę, ale gdy już mi się udało... Wartka akcja, przemyślane zdarzenia, dająca się lubić bohaterka, która nie jest arogandzka mimo że zna swoją wartość. Nie ma nic z niezniszczalnych, fantastycznie przerysowanych istot. Intryga, chciwość i chęć władzy, jasnowidztwo i bunt. Niespełniona miłość. Mieszanka skazana na sukces.\nTo nie jest łatwa książka, ale warta uwagi i przeczytania. Ode mnie 810.\nDodana przez Agnieszka S. w dniu 2017-09-26\nDodana przez Karolina S. w dniu 2017-09-25\nZ początku czułam się trochę niepewnie. Autorka od razu rzuca nas na głęboką wodę i zapoznaje z wieloma informacjami o świecie, który stworzyła. Bałam się, że zagubię się w nim już na początku, jednak wcale tak nie było. Z pewną fascynacją zgłębiałam każdą nową informację i właściwie z łatwością byłam w stanie wszystko zrozumieć.\nRetrospekcje z życia Paige, którymi nas raczyła sprawiały, że mogliśmy nie tylko poznawać teraźniejszość, ale też przeszłość, nie babrząc się przy tym w natłoku informacji.\nKsiążka wciąga praktycznie od samego początku. A towarzyszące uczucie ekscytacji sprawia, że ciężko się oderwać. Człowiek może przestać czytać, ale nadal będzie rozmyślał o Sajonie w swojej głowie! Ba! Ta historia nawet odwiedziła mnie w moich snach!\nJest to historia przenikająca serce, czasem wyciskająca łzy czy wstrzymująca oddech. Działająca jak katharsis - ekscytacja, przyspieszony oddech, podniecenie, oczyszczenie! Miałam dreszcze aż po cebulki włosów!\nJest to jedna z powieści naszego pokolenia. Historia, która ożyła w naszej wyobraźni, w naszych sercach, i o której zawsze będziemy pamiętać. Historia, która coś w nas zmieniła i czegoś nauczyła.\nZachwyca mnie, ale też przeraża fakt, że pojawi się jeszcze 6 tomów, które opowiedzą tą historię do końca! Miłość, zaufanie i wojna wypełnią je po brzegi, a nasze emocje popłyną rzeką, która już na zawsze pozostawi ślad w naszych sercach, umysłach, a może i w zaświatach!?\nJest to wspaniała, dogłębnie przemyślana historia, którą poleciłabym każdemu.\nDodana przez Marta P. w dniu 2017-09-23\nDodana przez Małgorzata F. w dniu 2017-09-13\nWitajcie w Sajonie Londyn, gdzie ludzie dzielą się na dwie kategorie – jasnowidzów, widzących lub wczuwających obecność duchów, posiadających niezwykłe umiejętności oraz tych pozbawionych tego daru. Do pierwszej z tych grup należy Paige Mahoney, młoda Irlandka, posiadająca zdolność unikalną – jest sennym wędrowcem. Dziewczyna nie ma lekkiego życia, samo bycie jasnowidzem jest w Londynie zbrodnią przeciw ludzkości, a sytuacji nie poprawia fakt, że jest prawą ręką szafa jednego z najważniejszych gangów – Jaxona Halla. Seria niefortunnych zdarzeń sprawia, że Paige trafia do Oksfordu, do utrzymywanej w tajemnicy kolonii karnej, którą dowodzą pochodzący z innego świata Refaici. Jednym z tych „stworów” jest Naczelnik, który przejął opiekę nad Paige. Czy dziewczyna odzyska wolność? Jakie tajemnice pozna w obozie i do czego ją doprowadzą?\nPaige wydaje się niezwykle młoda, jak na członka gangu, co więcej na jej stanowisko faworyty. Mimo swojego wieku jest dojrzała emocjonalnie oraz potrafi się szybko przystosować do panujących dookoła warunków. Dziewczyna ma silny charakter, co można zauważyć przy jej dość złośliwych docinkach, chociażby do Naczelnika, którego powinna traktować z szacunkiem. Główna bohaterka jest także odważna, sprytna i niezwykle inteligentna. Muszę przyznać, że dość szybko ją polubiłam. Nie tylko Paige wzbudziła u mnie sympatię, kolejnym takim bohaterem jest Nick, który jest przyjacielem idealnym, w sumie jest idealny prawie pod każdym względem.\nNie można zapomnieć o postaci Jaxona Halla – człowieku zagadce, który podczas serii zaskoczy nie raz nie dwa. Prawdziwą naturę jego charakteru tak naprawdę odkryjemy dopiero w trzecim i ostatnim tomie trylogii. W Czasie Żniw dowiadujemy się, że jest to bardzo silna osobowość, człowiek urodzony do bycia przywódcą, niesamowicie inteligentny i niesamowicie sprytny. Prawdziwym orzechem do zgryzienia w całej książce jest Naczelnik – Refaita, skrywający więcej tajemnic niż można sobie wyobrazić.\nTo jak autorka wpadła na pomysł świata Czasu Żniw pozostanie zagadką. Każdy aspekt jest dopracowany i szczegółowo przemślany. Wszystko łączy się w spójną, zgrabną całość, po którą miło sięgnąć. Co więcej pierwszy tom w odróżnieniu od innych serii, nie skupia się głównie na sprowadzeniu do świata, lecz zajmuje się tym przy okazji. W pierwszym tomie znajdziemy sporo akcji, poznamy całą górę postaci i równie wiele „supermocy”. Do kompletu praktycznie każdy rozdział kryje w sobie niespodziankę, której rozwiązanie niekoniecznie poznamy w pierwszym tomie.\nPodsumowując, jeżeli szukacie dobrej serii, którą przyjemnie się czyta i która wciąga bez reszty możecie śmiało sięgnąć po Czas Żniw i przekonać się sami, czy Wam się podoba. Moim zdaniem naprawdę warto spróbować. Sama długo wahałam się przed sięgnięciem po tą trylogię, a czynnikiem, który mnie przekonał była okazyjna cena ebooka. Tym sposobem od ebooka do ebooka, a teraz na półce cała seria, w której się zakochałam 🙂 Pierwszy tom dostał ode mnie 8/10 gwiazdek i serdecznie zachęcam do przeczytania wszystkich, którzy jeszcze tego nie zrobili albo wciąż się wahają.\nDodana przez Lady L. w dniu 2017-09-04\nSięgając pierwszy raz po „Czas żniw” nie spodziewałam się tego co otrzymałam. Moją pierwszą myślą po zobaczeniu książki w księgarni było: „Wygląda na przyjemną i lekką” lecz gdy przeczytałam sam opis, bardzo mnie zainteresowała. Zazwyczaj jestem dość sceptyczna gdy staję naprzeciwko debiutów pisarskich, zwłaszcza szczególnie młodych autorów, jednak tym razem książka mnie zaskoczyła, bardzo pozytywnie.\nSamantha Shannon w bardzo przyjemny, płynni i niemalże lekki, a na pewno zrozumiały i łatwy w odbiorze dla wszystkich czytelników sposób tłumaczy nam od pierwszej strony w jakim świecie się znaleźliśmy i co się w nim działo, dzieje i co się będzie dziać. Taki sposób, niepozostawiania czytelnika w niewiedzy, tak długo jak będzie to tylko możliwe, by w odpowiednim momencie móc go zaskoczyć, a właśnie wykładanie wszystkich informacji by móc się z nimi oswoić podczas czytania jest według mnie o wiele lepszy. Według mnie, autorka wykazała się bardzo dużymi umiejętnościami pisarskimi, wplatając informacje tak by same znajdowały miejsce do odpowiednich przegródek w moim mózgu. Pomogły w tym oczywiście przypisy, mapa i dokładna klasyfikacja jasnowidzów. Dzięki temu im więcej czytałam, tym swobodniej mogłam poruszać się po przedstawianym mi świecie.\nW czasie żniw najbardziej podobał mi się pomysł autorki. Sam pomysł na przedstawiony świat, na jasnowidzów, duchy, walkę o przetrwanie i cały podziemny świat – genialne! Czytałam wiele książek przedstawiających różne wizje dystopii, jednak żadna z nich nie miała, aż tak rozbudowanej fabuły, historii, ani aż tak bardzo nie zapadały mi w pamięć.\nMinusem w całej opowieści jest jak dla mnie pisanie w narracji pierwszoosobowej, nigdy nie byłam w stanie przyzwyczaić się do nich i odpowiednio się w nie wczuć, choć narracja pozwala nam się po części stawać głównym bohaterem, to do mnie jednak to nie przemawia. Nie jest to jednak, na tyle duży minus by przyćmić wszystkie, zdecydowanie duże, plusy.\nNieco zabolał mnie brak opisów, ani historii innych postaci, głównie drugoplanowych. Zawsze lubię się im przyjrzeć i to pośród nich zazwyczaj szukam moich faworytów, którym kibicuję. Niestety tutaj autorka… niezbyt się na nich skupiła, a właściwie jedynie nadmieniła, że ktoś taki istnieje, w całości skupiając się na Page. Mam nadzieję, że zmieni się to choć trochę w dalszych częściach…\nPodsumowując, książka „Czas żniw” jest naprawdę godnym polecenia dziełem. Akcja nie wlecze się, tylko ciągle prze do przodu, sprawiając, że czytelnik nie jest w stanie się od niej oderwać (ani razu gdy mówiłam sobie „jeszcze tylko jeden rozdział” nie byłam w stanie jej odłożyć). Czytając, bardzo mocno odczuwałam przekazywane przez autorkę odczucia. Na równi z naszą bohaterką odczuwałam ból, gniew, a niekiedy również i radość. Historia pokazuje w bardzo szczegółowy i dogłębny sposób jak rodzi się zaufanie, przyjaźń i rodzi się bardzo małymi kroczkami miłość…\nDodana przez Katarzyna J. w dniu 2017-09-04\nSamantha Shannon - to nazwisko przewijało mi się tak często przed oczami, że nie sposób było nie sprawdzić, czym zachwyca się duża część społeczności literackiej. Mimo to, po samą książkę sięgnęłam z pewnymi obawami. Za duże oczekiwania mogą zabić radość czytania, kiedy zderzą się z rzeczywistością. Jak stało się tym razem?\n"Czas żniw" to kolejna z tych książek, które chciałam pokochać. Fantastyczny świat, jasnowidzowie, wrogowie, próby wydostania się spod ich władzy. Młoda autorka udało się stworzyć historię wciągającą do samego końca. Na początku miałam problem, żeby się w nią wgryźć - trzeba było zapoznać się z dużą ilością określeń, historią Refaitów i nie tylko. To może zniechęcić, kiedy czujecie się przytłoczeni nadmiarem informacji. Ale gdy już wciągniecie się w ten świat, myślę, że nie będziecie zawiedzeni. Shannon jest obdarzona niesamowitą wyobraźnią.\nTo dopiero sam początek przygód Paige Mahoney, jej problemy się wcale nie kończą, a podobno z każdym tomem dzieje się coraz więcej! Jeśli pamiętacie Trylogię Czarnego Maga autorstwa Trudi Canavan, to możecie odnaleźć kilka podobieństw, ale mnie to aż tak nie przeszkadzało. Nie uważam, żeby "Czas żniw" był idealną książką, ale jest naprawdę porządnym wstępem do dobrej historii. Zdecydowanie udany debiut!\nDodana przez Katarzyna K. w dniu 2017-03-11\nDodana przez Wioletta W. w dniu 2014-01-31\nNaczytałam się o tej książce wiele pozytywnych, ba, nawet bardzo pozytywnych opinii, więc byłam pełna dobrych myśli, a ponadto miałam chęć poznania tej książki od dłuższego czasu.\nPrzez pierwsze... 200 stron? 100? No, gdzieś w tych rejonach... byłam raczej zdziwiona, bo powieść niezbyt mnie zachwyciła, a opinie z tyłu okładki o jej, dość wątpliwej moim zdaniem, genialności uważałam za nieco przesadzone. Przede wszystkim w głowie miałam jeden wielki chaos, spowodowany natłokiem informacji. Miałam wrażenie, że autorka zamiast kolejne terminy rozłożyć na zapowiadane siedem tomów, chciała wepchać je czytelnikom do głowy na samym początku i na raz, co tylko sprawiło, że kompletnie pogubiłam się w polityce Sajonu, Szeolu I i Zaświatów. W skrócie: na początku czytelnik może być przytłoczony natłokiem nazwisk i informacji. Ja się w tym wszystkim połapałam gdzieś w połowie.\nBohaterowie? Tak naprawdę dobrze skonstruowanych postaci było tylko kilka: Jax, Nick i Arcturus. I może jeszcze Nashira. Co do reszty, mimo, że było ich okropnie dużo, wydali mi się potwornie papierowi. Sama Paige mnie denerwowała. Ufa Naczelnikowi, nie ufa Naczelnikowi. Chce go zabić, rozdział później się z nim całuje. Znów chce go zabić, ale później zanim tęskni. Można zwariować. A co dwa wersy jeszcze mu mówi, że jest okrutny i że go nienawidzi.\nJeden, wielki minus: śmiech. Ani razu się nie zaśmiałam czytając Czas żniw. Mimo wszystko wśród powieści fantasy są te nafaszerowane celnym dowcipem (patrz. książki Cassandry Clare i J. K. Rowling). Czas żniw był tak ponury, że aż męczący.\nAle nie idźmy samymi minusami. W gruncie rzeczy książka mi się bardzo podobała. Dobrze zarysowana fabuła, ciekawa historia i nawet ją polecam, choć nie obiecuję powieści marzeń.\nOgólnie byłam dość zdziwiona, że to debiut, bo rzeczywiście to bardzo dobra i oryginalna powieść, na dodatek o wysokim poziomie językowym, i widać, że autorka ma potencjał. Jestem bardzo ciekawa kolejnych części, ale nie mogę dać książce więcej niż 7... bo ta książka nic mi nie dała prócz chwilowej fascynacji światem, który stworzyła pisarka. Za dwa dni o niej zapomnę. To nie jest powieść, która sprawia, że przez następny miesiąc człowiek myśli tylko o niej. Jest interesującą i pasjonującą, bardzo dobrą historią, ale nic poza tym.\nDodana przez Weronika M. w dniu 2018-03-26\nTę serię chciałam rozpocząć już dawno temu, bowiem słyszałam o niej wiele dobrego. Nadszedł ten moment, kiedy mogę powiedzieć, że nareszcie udało mi się to zrobić. Pierwszy tom mam już za sobą i z chęcią opowiem wam o nim trochę więcej. Z radością stwierdzam, że ta recenzja będzie należeć do pozytywnych.\nMamy rok 2059. Dziewiętnastoletnia Paige to unikat. Posiada dar jasnowidzenia, jednak nie jest tylko wróżem, czytającym z kart czy igieł. Jest sennym wędrowcem. W jej świecie zdradą jest już sam fakt, że oddycha. Dziewczyna pracuje w kryminalnym podziemiu, aby chronić się przed Sajonem, który uważa takich jak ona za chorych. Splot niefortunnych zdarzeń sprawia, że Paige zostaje porwana przez starożytną rasę Refaitów, prowadzących od dwustu lat kolonię karną dla wszelkiego rodzajów jasnowidzów. Ład, dyscyplina, zasady. Blada śniąca trafia pod opiekę tajemniczego Naczelnika, który od teraz jest jej panem, a zarazem naturalnym wrogiem. Aby odzyskać wolność, musi dostosować się do reguł panujących w miejscu, w którym została przeznaczona na śmierć.\n"- Rozmawiamy dopiero od dziesięciu minut, Paige. Postaraj się nie wyczerpać całego swego sarkazmu na jednym wydechu."\nPrzed przystąpieniem do lektury kilku znajomych oraz recenzentów nieco mnie przestraszyło początkiem, twierdząc, że jest niezwykle trudny to zrozumienia, że przez pierwsze sto stron ledwo dajemy radę. Na szczęście nie było tak źle. Z czystym sumieniem przyznaję, iż pierwszy rozdział był skomplikowany, aczkolwiek wstęp do książki fantasy nigdy nie należy do najprostszych, lecz dalej jest już o wiele lepiej. Oczywiście, sięgałam po słowniczek, który znajduje się na ostatnich stronach, aby przypominać sobie, co oznaczają poniektóre nazwy, zerkałam na mapę oraz do innych notatek, lecz były to czynności rzadko wykonywane. Sporo pojęć rozszyfrowałam sama, domyśliłam się z kontekstu. Nie mówię, że kilka nie sprawiło mi trudności, ale też bez przesady. Nie wiem jak wy odbierzecie rozpoczęcie książki, bo to sprawa indywidualna, jednakże ja nie wspominam go wcale aż tak źle. Jeśli zaś chodzi o wcześniej wspomniany słownik, to uważam, że warto by było dodać do niego rozwinięcie paru ważnych skrótów, które po kilkudziesięciu stronach gdzieś mi ulatywały.\nFabuła, jak i jej rozwinięcie, zachwyciła mnie. Wykreowany świat jest naprawdę intrygujący i dopracowany w najmniejszych szczegółach. Nie było chyba momentu, który był nudzący lub niewzbudzający zainteresowania. Cały czas chciałam się dowiedzieć o dalszych losach Paige i innych postaci, które trafiły do mojego serca. Sam pomysł jest genialny, przedstawione wydarzenia spodobały mi się. Wątki dotyczące jasnowidzenia, wkradania się do czyjegoś umysłu, wędrowania po sennym krajobrazie, łączenia się z zaświatami oraz przywoływania duchów ciekawiły mnie, gdyż uwielbiam taką tematykę. Autorka opisała to w łatwy do pojęcia sposób, przez co całość wydawała się niesamowicie interesująca. Zachłysnęłam się tą historią, pochłonęła mnie na dłuższy okres.\nPaige przypadła mi do gustu. Pod względem odwagi, lojalności i takiego poczucia postępowania w właściwy sposób, przypomina mi Penrym z "Angelfall" Susan Ee, którą darzę wielką sympatią. Jednak nasza bohaterka różni się tym, że jest bardziej harda, niewątpliwie sarkastyczna i potrafiąca postawić na swoim. Jej teksty były w punkt. Sposób w jaki traktowała Refaitów był godny podziwu. Kiedy inni trzęśli się ze strachu albo przechodzili na ich stronę, ona potrafiła się im sprzeciwić. Analizowała otaczającą ją przestrzeń, ufała tylko niektórym i nie zamierzała wydawać swoich przyjaciół. Kłamała na ich temat tak długo jak mogła. Zdecydowanie polubiłam również Juliana, Nicka, Liss, Davida oraz Arcturusa. Przy ostatniej postaci chwilę się zatrzymamy. Jego kreacja była wprost genialna. Przekonał mnie do siebie od razu. Czekam na więcej momentów z tym panem. Poza tym uważam, że najlepsze romanse rozpoczynają się albo od opatrzenia ran swojemu wrogowi, albo darowania mu życia. Czas na ocenę końcową.\nPodsumowując, "Czas żniw" to bardzo dobra książka. Jestem jak najbardziej na tak. Przyznam, że to jedna z trudniejszych recenzji, jaką napisałam, ponieważ nie do końca wiedziałam, co chcę przekazać. Ta pozycja podobała mi się, ale nie potrafiłam odpowiednio ubrać w słowa swoich myśli. Jednak mam nadzieję, że chociaż w pewnym stopniu zachęciłam was do sięgnięcia po tom pierwszy. Polecam z całego serca. Moja przygoda z tą serią dopiero się rozpoczęła, ale z pewnością szybko nie skończy.\nDodana przez Ewelina Ż. w dniu 2017-03-09\nJednak Rafaici, to również bezwzględne istoty, gdyż żywią się aurą jasnowidzów. Paige trafia pod nadzór tajemniczego Naczelnika. Odbierają jej imię i zostaje numerem XX-59-40. Jednak młoda kobieta nie zamierza zostać tu, ani chwili dłużej. Za wszelką cenę pragnie stąd uciec i odzyskać swą wolność. Czy jej się uda?\nNa początku, trudno było mi się wczuć w klimat. Autorka powoli wprowadzała nas w świat Paige, jasnowidzów i duchów. Ciężko było mi przebrnąć przez niektóre wyrażenia i nazwy, ale z pomocą przychodzi słowniczek umieszczony z tyłu książki. Akcja w książce szybko się rozwija, prze do przodu i wbija człowieka w fotel. Niekiedy tyle się działo, że wręcz nie mogłam się oderwać od niej. Z niecierpliwością czekałam na ciąg dalszy. Autorka z lekkością opisuje oba światy, więc nie miałam problemu z wyobrażeniem sobie ich. Jeśli chodzi o postacie w książce, to są one złożone. Tu nic nie jest czarno - białe. Zawsze jest coś pomiędzy. Są to ludzie jakich możemy spotkać na ulicy. Pokochałam postacie głównej bohaterki i Naczelnika. Paige, to młoda kobieta nauczona walczyć o własne przetrwanie. Odważna i zuchwała, chociaż momentami zagubiona tak jak każdy z nas. Nie zamierzała godzić się na niewolnicze życie, dążyła do wolności nawet jeśli zdawała sobie sprawę z tego, że szanse na nią były znikome.\nNaczelnik, to przykład na to, że nie każdy Rafaita jest potworem. Z jednej strony władczy, nieprzystępny, a z drugiej troskliwy. Miłość pomiędzy obojgiem rozwijała się małymi krokami. Autorka, stworzyła niesamowicie realnych bohaterów w których każdy odnajdzie siebie.\nDodana przez Sylwia N. w dniu 2014-01-02\nTak jakoś wyszło w genach, że nie jestem najcierpliwszą osobą. Ale właśnie dlatego uważam, że cierpliwość popłaca i jeszcze bardziej ją za to cenię. Czekasz, czekasz, czekasz. Nigdy nie wiadomo, kiedy pojawi się właśnie taka książka, która zwali cię z nóg, o której śmiało będziesz mógł/mogła powiedzieć, że to na tą książkę czekałeś/aś cały 2013 rok, że to jest to coś, czemu zawdzięczać będziesz nieprzespane noce. Tak, nadeszła bowiem wiekopomna chwila... a tak w ogóle to wszystkiego najlepszego w nowym roku... ekhm!, nadeszła wiekopomna chwila, gdyż, albowiem, azaliż, powiadam Wam: przekazuję Wam pierwszą MEGA recenzję w tym roku, a ponoć jaka pierwsza recenzja,jaki poziom pierwszej książki (co z tego, że pozmieniałam trochę przysłowie...), takie wszystkie w całym roku, a tego szczerze Wam i sobie życzę!\nSamantha od zawsze wiedziała, że będzie pisarką, od małego dzieciucha. Zaczęła pisać w wieku piętnastu lat (patrzcie, tyle samo co ja! przypadeg? nie sondze). W 2013 roku ukończyła studia literaturoznawcze na uniwersytecie w Oksfordzie, a rok wcześniej otrzymała nominację do The Young Star. Pomimo młodego wieku (rocznik 1991), świat niezwykle ciepło przyjął jej debiutancką powieść: prawa do wydania zostały sprzedane do 21 krajów, a The Imaginarium Studios zakupiło prawa do zekranizowania "CZASU ŻNIW", uwaga, jeszcze przed wydaniem powieści. Robi wrażenie co?\n"CZAS ŻNIW" to pierwsza część siedmiotomowego cyklu. Przestraszeni tą ilością? Pozwólcie, że się wypowiem na ten temat. Po przeczytaniu ostatniej strony, mój mózg wręcz wrzeszczał, że 7 części to zdecydowanie za mało! Mam nadzieję, że pozostałe części również będą napisane na, co najmniej, takim samym poziomie jak pierwszy tom. Jeśli tak, to whoah!, żyć nie umierać.\nDziewiętnastoletnia Paige Mahoney pracuje w podziemiach Sajonu Londyn. Należy do grupy zwanej "Siedem Pieczęci". Do osób obdarzonych niezwykłymi zdolnościami. Choć dla nich są one przekleństwem. Przynajmniej w pewnym stopniu. A kim są? Otóż swego rodzaju jasnowidzami. Nie myślcie sobie, że to jakieś nudy, co to to nie! Przykładowo: śniący wędrowiec (tak, Paige jest właśnie śniącą) to najwyższa i rzadko spotykana kategoria jasnowidza. Śniący wędrowiec ma możliwość aktywnego wpływania na zaświaty i opuszczania własnego ciała. Pewnego dnia, po niefortunnych wydarzeniach, Paige zostaje przetransportowana do Oksfordu, tajemniczej kolonii karnej, której istnienie owiane jest woalem tajemnicy i zgrozy. Bowiem władze Sajonu nie tolerują żadnego odmieńca [czyt. jasnowidza]. W Szeolu I (tejże kolonii) rządzą Refaici - mniej więcej dwumetrowe potworki, z wyglądu przypominające ludzi, jednak z zachowania będący całkowitą przeciwnością rasy ludzkiej. Żywią się aurą wytwarzaną przez jasnowidzów - jakim jasnowidzem się "karmią", taki mają kolor oczu [przyp. aut. istnieje 7 grup jasnowidzów, każda posiada aurę w innym kolorze]. Tak się składa, że Paige trafia pod protektorat Naczelnika (ang. Warden), męża krwi, który jest jedną z większych "szych" w Szeolu I.\nI choć imię Naczelnika (Arturus) jakimś dziwnym trafem kojarzy mi się z Arktosem z Tabalugi (później dowiedziałam się, że jest gwiazda o takiej nazwie), a za każdym razem, kiedy próbuje wyobrazić sobie Nashirę, wychodzi mniej więcej takie coś:\n(choć w sumie charakterem się nie różnią), to nic nie zmieni mojej opinii o tej książce.\nZ czystym sercem ogłaszam "CZAS ŻNIW" jedną z najlepszych książek 2013 roku. Od samego początku mnie zafascynowała. Autorka ma niesamowitą wyobraźnię, to muszę jej przyznać! W dodatku na końcu książki znajduje się "eteryczna playlista" i słowniczek, który nie został umieszczony w niej bez potrzeby, książka aż pęcznieje od neologizmów. Akcja wciąga, bohaterowie? Cóż, w końcu mogę powiedzieć, że uwielbiam główną bohaterkę (co nie zdarza się zbyt często). A jej przyszła miłość? Wiedziałam, wiedziałam od samego początku, że to on :D .\nKocham tych bohaterów, kocham S.S., kocham tą historię. "CZAS ŻNIW" został napisany z taką uwagą, świat przedstawiony wykreowany jest w najmniejszych szczegółach. Jeśli to jest pierwsza część, dodaję, że debiut Samanthy, to boję się, że mogę nie wytrzymać psychicznie kolejnej części. Z zachwytu oczywiście!\n" - Jeżeli umysły jasnowidzów są jak olej - uważnie wypowiadałam każde słowo - w takim razie jakie są wasze umysły? [...]\nW takim razie gorrrąco polecam! :D\nA za książkę z calutkiego mojego serducha dziękuję Wydawnictwu SQN\nDodana przez Osobliwe D. w dniu 2016-11-19\nCzas Żniw mogłabym określić jednym słowem, a mianowicie "arcydzieło". Może nieco przesadzam, ale to pierwsza powieść dla młodzieży, która totalnie mnie oczarowała, dosłownie wszystkim. Wybaczcie, jeśli będę cały czas się zachwycać i recenzja będzie niespójna, ale nie da się inaczej!\nDla niektórych ta pozycja może być ciężka; za sprawą naprawdę rozbudowanego świata wraz ze szczegółami, nowym słownictwem, przez które może co nieco się mieszać. Dlatego od razu uprzedzę, że nie jest to książka dla wszystkich. Osobiście wolę te bardziej wymagające pozycje, gdyż większość młodzieżówek jest prostolinijnych, nieco schematycznych i są jedynie rozrywką na chwilę, którą zapomina się po krótkim czasie.\nBohaterzy to jedni z lepiej wykreowanych, z jakimi miałam do czynienia. Wreszcie trafiłam na główną bohaterkę, która mnie nie irytowała swoim dziecinnym i przewidywalnym zachowaniem, natomiast widziałam w niej siebie, może dlatego ją tak polubiłam.\nNie znajdziemy tu żadnych romansów, jak to jest prawie czas w tego typu powieściach, lecz poznamy Naczelnika. Pierwszy raz poznałam, a zarazem nie poznałam bohatera męskiego, który byłby taki wyrazisty i jednocześnie rozmazany, jakby nie odgrywał znaczącej roli, choć jest zupełnie inaczej.\nAutorka nie podała czytelnikom nic na tacy, wszystko w tej powieści odkrywa się stopniowo, jest sporo zwrotów akcji, a zakończenie sprawia, że po kontynuację trzeba sięgnąć i nie ma innej opcji!\nCzas Żniw to oryginalna dystopiczna powieść, która wciąga, choć początek jest dosyć ciężki; trzeba się zapoznać z nowym światem i słownictwem, co jest nieco wymagające. Bohaterzy są różnobarwni i wyraziści, trudno określić, kto jest tym dobrym, a kto złym. Powieść jest owiana tajemnicą, przez co nie jest przewidywalna, a jedynie zaskakuje. Zdecydowanie polecam, bo tę książkę mogłabym czytać na nowo bez ustanku!\nRecenzja pochodzi z bloga osobliwe-delirium.blogspot\nDodana przez Paulina Z. w dniu 2015-07-29\nW jaki sposób dotarłam do "Czasu Żniw"? Książkę poleciła mi koleżanka, która uwielbia czytać, tak samo jak ja. Spodziewałam się lekkiej, szybko-czytającej lektury na nudne wieczory, ale zakochalam się!\nMuszę przyznać, że początki nie były łatwe, gdyż już od pierwszych stron mamy doczynienia z różnymi nieznanymi terminami i często zaglądałam do słowniczka, ale nie było to frustrujące. Paige jest bohaterką, która na długo zostanie w moim sercu. Wątek niespełnionej miłości sprawił, że wciągnęłam się jeszcze bardziej. Postać Naczelnika, jak i inni bohaterowie mają swoją historie, którą Samanntha nam przedstawia, dzięki czemu mamy zbudowane profile większości osób, które się pojawiają. Sajon Londyn przyprawia mnie o ciarki, nie wspominając już o miejscu, do którego potem trafiła moja ukochana Irlandka, Paige Eva Mahoney. Nie będę wchodziła w szczegóły, chcę tylko zachęcić innych do przeczytania tej książki bez zbędnych spojlerów.\nŚwiat, który stworzyła pisarka jest niesamowity i bardzo złożony, bez żadnych niedociągnięć. Mimo późnych godzin, nie mogłam powstrzymać się od przeczytania kolejnych stron tego arcydzieła. Naprawdę polcem wszystkim, bez względu na wiek 5/5.\nDodana przez Monika J. w dniu 2013-10-14\n(...) Przenieśmy się do Londynu lat 50-tych XXI-ego wieku. Ale nie Londynu rodem z Jetsonów czy filmów sci-fi. Dwieście lat wcześniej tamtejsze władze odkryły istnienie jasnowidzów, co doprowadziło do powstania nowego porządku. Tak oto powstał Sajon Londyn - miasto-państwo, kontrolujące poczynania jasnowidzów. Paige Mahoney jest dziewiętnastoletnią członkinią syndykatu Siedem Pieczęci - oczkiem w głowie swojego szefa Jaxona Halla. Jax i pozostali członkowie gangu pomagają Paige w rozwinięciu i opanowaniu talentu, jaki posiada, a jest to talent niezwykły. Hall opracował podział jasnowidzów na siedem najważniejszych grup, z których ta siódma jest najsilniejsza i najrzadsza jednocześnie. Nasza bohaterka jest sennym wędrowcem, osobą czytającą senne krajobrazy innych ludzi. Wbrew pozorom to bardzo przydatna umiejętność. Zwłaszcza w Syndykacie, ale nie tylko.\nNa skutek niefortunnego zbiegu okoliczności, Paige zabija strażnika Sajonu. Pościg kończy się pojmaniem jej przez władze, dziewczyna trafia do więzienia. Czy aby na pewno? Porządek świata znanego Paige upada, gdyż miejsce, w którym się znalazła to Szeol I - kolonia karna dla jasnowidzów. Część z nich trafia właśnie tam po to, by użyczać swych umiejętności Refaitom - przybyszom z Międzyświatów, którzy byli prawdziwymi założycielami Sajonu. W Szeolu, pod rządami Nashiry i swojego bezpośredniego przełożonego Arcturusa Paige jest zdana wyłącznie na siebie. Dziewczyna musi przygotowywać się do udziału w jubileuszowych, dwudziestych żniwach, ale jej priorytetami jest przeżyć i wrócić do domu. (...)\nPodtytuł: The Bone Season\nPowiązane tematy: Fantastyka w super cenach, Czarny Piątek, Noc Wyprzedaży, Książki gratis\nPaige Mahoney po raz kolejny uniknęła śmierci. Wydarta ze szponów swoich ciemiężców umknęła do bezpiecznej kryjówki w Paryżu, gdzie los rzuca ją między walczące z Sajonem frakcje oraz zbirów gotowych zabić, byle ocalić marionetkowe imperium Refaitów. Tajemniczy Program Domino ma wobec Paige plany,...\nRozdarty świat. Królowiectwo bez dziedziczki. W trzewiach ziemi pradawny wróg budzi się z tysiącletniego snu Dom Berethnet włada Inys od stuleci. Wciąż niezamężna królowa Sabran IX musi wydać na świat córkę, by uchronić swoje królowiectwo przed zgubą – lecz u jej wrót kłębią się skrytobójcy. Ead...\n35,66 zł 59,90 zł Do koszyka dodaj do schowka\n28,72 zł 45,00 zł Do koszyka dodaj do schowka\nCena: 28,76 zł 39,99 zł Do koszyka dodaj do schowka


Zebranie Okręgu - październik 2016\nPaździernikowe spotkanie Okręgu Łódzkiego ZPFP miało jak zwykle bardzo interesujący przebieg. Na początku omawialiśmy sprawy organizacyjne. Najbliższym wydarzeniem, które powinno zainteresować wszystkich miłośników przyrody, jest zbliżający się XII Międzynarodowy Festiwal Fotografii Przyrodniczej „Wizje Natury” w Izabelinie. Jest on połączony z konkursem pokazów multimedialnych. Michał zaprezentował swój pokaz z czaplami, z którym wystartuje w konkursie.\nW grudniu odbędzie się w Łodzi Festiwal Fotografii Krajobrazowej "Obecność" połączony z konkursem fotografii. Imprezę organizuje Łódzki Dom Kultury a nasz okręg jest partnerem tej imprezy. W lutym 2017 wstępnie umawiamy się z Poleskim Ośrodkiem Sztuki na kolejną edycję pokazu diaporam.\nMichał i Ryszard wrócili niedawno z pleneru w Karkonoszach, co było okazją do zaprezentowania fotorelacji z tego udanego wyjazdu.\nW dalszej części spotkania odbyła się dyskusja na temat planowanych zmian w Prawie Łowieckim. Proponowane zmiany budzą nasze poważne obawy, ponieważ mogą mieć negatywny wpływ również na prowadzenie naszej działalności. Ponieważ sprawa jest dla nas bardzo ważna, dlatego tematyka ta będzie kontynuowana podczas listopadowego spotkania.\nWreszcie przyszedł czas na pokazy zdjęć przyrodniczych. Najpierw swoje interesujące pokazy zaprezentowali kandydaci do naszego okręgu: Daria Troczyńska i Mariusz Kanonowicz. "Gwiazdą wieczoru" był Adam Mańka, który przedstawił zdjęcia ptaków wykonane podczas tegorocznej podróży na północ Europy.


Dolce cannella: #13 Co kupić we Włoszech?\nAutor: Skyeenika o 16:28\nmoda - eny 21 lutego 2016 17:48\nJa zdecydowałabym się na zakup pamiątek, taki mam nawyk ^^. Pozdrawiam.\nMohnka 21 lutego 2016 18:09\nMarzą mi się Włochy, jednak bez pesto bym nie wróciła :D\nJoy of jelly 21 lutego 2016 19:18\nZ Wenecji przywiozłam sobie maskę choć podobno to przynosi pecha :). Z róźnych podróży przywożę drewniane koty :) takie hobby\nMarlena Pyszczek 21 lutego 2016 20:44\nJejku, dobry post! Zawsze będąc za granicą mam problem, bo nie mam pojęcia co mogłabym kupić na pamiątkę, więc taki wpis jest z pewnością bardzo przydatny. :)\nOsobiście kocham kupować słodycze! :D\nGabriela Sokólska 22 lutego 2016 08:30\nMoim łupem w podróżach są zazwyczaj wszelkiego rodzaju słodycze, których nie dostane u nas.\nWłochy chce bardzo odwiedzić stamtąd przywiozłabym chodź jedną parę butów. Kocham buty wykonane tam buty, są miękkie idealnie wyprofilowane.\nAle też przywiozłabym makarony i jakieś przyprawy.\nMasz bardzo fajny styl pisania z chęcią zostaje na dłużej i nie mogę się doczekać lepszego poznania Włoch.\nShopaholic 22 lutego 2016 10:06\nŚwietny post, a Włochy uwielbiam <3\nMartina 22 lutego 2016 12:29\nFood & Emotions 22 lutego 2016 12:32\naniapalka 22 lutego 2016 15:28\nśliczne rzeczy, ja się wybieram teraz na wakacje do Grecji, też się muszę za czymś rozejrzeć :D dziękuje kochana za miły komentarz i zapraszam ponownie :)\nElizabeth Lawess 22 lutego 2016 21:00\nEgzotycznie się zrobiło... :) Wiesz, że taką samą kawę przywożę z Francji jako original? No i właśnie się zastanawiam, czy jest produkowana we Włoszech czy we Francji, a może w jednym i drugim kraju? Człowiek się głowi, co przywieść typowo z danego kraju, a tu się okazuje, że wszystko jest wszędzie... :)\nSkyeenika 22 lutego 2016 21:24\nIlly jest włoską marką, ale masz racje, że teraz wszystko produkują wszędzie więc nie wykluczone, że i Francja ma w tej firmie udziały.:)\nkafkazmlekiem 22 lutego 2016 21:46\nJa zawsze próbuję wyszukać coś z biżuterii, ostatecznie kubek :P\nEwentualnie jakąś drobnicę w postaci niewielkiej popielniczki, jakiejś durnostojki czy malutkiej buteleczki regionalnego alkoholu :)\nIrene Thayer 22 lutego 2016 22:40\nMar Ger 22 lutego 2016 23:09\nale śliczne pamiątki! chciałabym się tam kiedyś wybrać :)\nTijana Momcilovic 23 lutego 2016 17:26


krzysztof: - Dzienniki Poranne - blog Archives\n- Dzienniki Poranne - blog\nDzienniki - Wrzesień II - 2008\nNie rozgrzała się na dobre jeszcze ta nasza wiosna.\nWrzesień I - 2008\nSierpień minął wakacyjnie, a w dodatku - olimpijsko.\nDzienniki - lipiec II - 2008\nRefleksje z podróży – część 1\nWróciłem z wakacyjnych wojaży.\nDzienniki - czerwiec II - 2008\n15 czerwca 2008 (niedziela)\nPogoda piękna. Cała zima mogłaby taka być.\nDzienniki - czerwiec I - 2008\n1 czerwca 2008 (niedziela)\nTeatralny weekend. Wczoraj i dziś kolejne odsłony spektaklu – a ja już znam sztukę prawie na pamięć :).\nDzienniki - maj II - 2008\n15 maja 2008 (czwartek)\nPani Jurata Bogna Serafińska – dziennikarka z Polski przygotowuje ze mną wywiad.\nDzienniki - maj I - 2008\nU nas dzień jak co dzień. Rano mała mżawka później się rozjaśniło.\nDzienniki - kwiecień II - 2008\n15 kwietnia 2008 (wtorek)\nObjechałem i obchodziłem wzgórza rozkoszując się jesiennym pejzażem.\nDzienniki - kwiecień I - 2008\n1 kwietnia 2008 (wtorek)\nJesiennie... Nastał przejrzyście świeży poranek.\nDzienniki - marzec II - 2008\n15 marca 2008 (sobota)\nJuż dwa tygodnie tak grzeje, i to nie tylko w dzień ale i noce są upalne.\nDzienniki - Marzec I - 2008\nPrzedpołudnie spędzam w mieście. Mamy atmosferę festiwali – aktualnie jest ich trzy, a za parę dni dojdzie następny.\nDzienniki - luty II - 2008\n15 lutego 2008 (piątek)\nToniemy w hasłach, kodach i innych zaszyfrowanych numerkach.\nDzienniki - luty I - 2008\n1 lutego 2008 (piątek)\nDzień podobny do dnia.\nDzienniki - styczeń II - 2008\n15 stycznia 2008 (wtorek)\nRozpoczął się tenisowy Australian Open w Melbourne.\nDzienniki - Styczen I - 2008\n1 stycznia 2008 (poniedziałek)\nPierwszy dzień nowego roku przywitał nas nie tyle gorąco, co wietrznie.\nDzienniki - Grudzień II - 2007\n15 grudnia 2007 (sobota)\nCzytam „Mitologię indyjską” M. i A. Jakimowiczów.\nDzienniki - grudzień I - 2007\n1 grudnia 2007 (sobota)\nZnów to samo – plaża, słońce i spacery.\nDzienniki - Listopad I - 2007\n1 listopada 2007 (czwartek)\nZwykły dzień pracy i nawet pogoda taka nijaka, niby 24 stopnie ale bez uroku.\nDzienniki - Październik II - 2007\n15 października 2007 (poniedziałek)\nCo za miły początek tygodnia. Właśnie otrzymałem wiadomośc ze moja strona internetowa www.australink.pl/krzysztof została uhonorowana II Nagrodą w Multimedialnym Festiwalu Polonijnym „Polskie Ojczyzny 2007” w Częstochowie.\nDzienniki - październik I - 2007\n1 października 2007 (poniedziałek)\nDługi weekend trwa.\nOgród botaniczny w górach. Co za piękne miejsce do łażenia.\nDzienniki - wrzesień II - 2007\n15 września 2007 (sobota)\nDziś spędzam większość dnia na terenach Royal Show.\nDzienniki - wrzesień I - 2007\n1 września 2007 (sobota)\nRano podjechałem w miejsce gdzie nasza miejska rzeka już nie jest strumieniem, a zwie się dumnie rzeką i poszedłem wzdłuż jej zakoli w stronę centrum miasta.\nDzienniki - Sierpień II - 2007\n15 sierpnia 2007 (środa)\nW Polsce dzisiaj święto, u nas dzień jak codzień.\nDzienniki - Sierpień I - 2007\n1 sierpnia 2007 (środa)\nOdchodzą sławni reżyserzy filmowi. Parę dni temu Bergman, a za nim Antonioni.\nDzienniki - czerwiec II - 2007\n15 czerwca 2007 (piątek)\nTen tydzień mija szybko. Tylko 4 dni pracy.\nDzienniki - czerwiec I - 2007\n1 czerwca 2007 (piątek)\nNadszedł pierwszy z dwóch zimowych miesięcy.\nDzienniki - maj II - 2007\n15 maja 2007 (wtorek)\nAdelajdzki teatr polonijny tzw. Stary, szykuje nową sztukę Ryszarda Latki pt. “Zachciało się wam Kalwarii”. Za niecałe 3 tygodnie premiera.\nDzienniki - maj I - 2007\n1 maja 2007 (wtorek)\nCzytam zbiór opowiadań Katarzyny Grocholi pt. Upoważnienie do szczęścia.\nDzienniki - kwiecień II - 2007\nNiedziela o niezmiennej aurze, do złudzenia podobna do wielu minionych.\nDzienniki - kwiecień I - 2007\n1 kwietnia 2007 (niedziela)\nNiedziela i do tego palmowa, a i prima aprilis…\nDzienniki - marzec II - 2007\n15 marca 2007 (czwartek)\nDzienniki - luty II - 2007\n15 lutego 2007 (czwartek)\nGorący dzień. Dostałem piekną przesyłkę.\nDzienniki - styczeń II - 2007\nZnów miłe wiadomości. W audycji literackiej - Polskie Radio Wrocław - była mowa o mnie i mej powieści.\nDzienniki - grudzień III - 2006\n20 grudnia 2006 (środa)\nJuż na godziny liczę czas. W piątkowe południe rozpoczynam wakacje świąteczne.\nDzienniki - Grudzień II - 2006\n10 grudnia 2006 (niedziela)\nW Domu Polskim dziś uroczystość upamiętniająca 25-lecie wprowadzenia stanu wojennego w ludowej ojczyźnie.\nDzienniki - Grudzień I - 2006\n1 grudnia 2006 (piątek)\nW Polsce politycy jak zwykle żrą się między sobą, podstawiając jeden drugiemu kłody pod nogi.\nDzienniki - listopad III - 2006\n20 listopada 2006 (poniedzialek)\nPowrót z Melbourne.\nDzienniki - listopad II - 2006\n10 listopada 2006 (piatek)\nJuż kolejny dzień z rzędu o poranku ziąb a dni bardzo ciepłe… Taka pora roku.\nDzienniki - listopad I - 2006\n1 listopada 2006 (środa)\nU nas dzień jak co dzień. Nie ma święta, nie ma odwiedzania grobów.\nDzienniki - październik II - 2006\n15 października 2006 (niedziela)\nDziś spotkanie autorskie w Domu Polskim w centrum Adelajdy.\nDzienniki poranne - październik I - 2006\n1 października 2006 (niedziela)\nPo wczorajszych pieszych wedrówkach wśród ślicznych, kolorowych alejek Ogrodu Botanicznego na wzgórzach, dziś czuję trochę zmęczone nogi.\nDzienniki - wrzesień II - 2006\n15 września 2006 (piątek)\nDoskonała pogoda, a życie toczy się spokojnie. Wręcz nudnawo… spokojny dzień za dniem.\nDzienniki - wrzesień I - 2006\n1 września 2006 (piątek)\nKosy dziś zwariowały. A z nimi skowronki. Śpiewają jak najęte.\nDzienniki - sierpień II - 2006\n15 sierpnia 2006 (wtorek)\nChoć pogoda wiosenna ja się czuję przeziębiony.\nDzienniki - lipiec III - 2006\n20 lipca 2006 (czwartek)\nRomantyczny pobyt na Starym Mieście, trochę zakłócony upałem i ilością wozów transmisyjnych różnych telewizji.\nDzienniki - lipiec I - 2006\n1 lipca 2006 (sobota)\nWyjazd z Zakopanego. Jeszcze oglądam miasto, jeszcze nie mogą się z nim pożegnać.\nDzienniki - czerwiec III - 2006\n20 czerwca 2006 (wtorek)\nWe Wrocławiu pogoda tropikalna...\nDzienniki - czerwiec II - 2006\n11 czerwca 2006 (niedziela)\nDługie godziny w powietrzu.\nDzienniki - czerwiec I - 2006\nZapraszam wszystkich zainteresowanych na spotkanie autorskie na którym będę prezentował moją powieść i płytę CD z wierszami. Spotkanie odbędzie się w Radomiu w Klubie Środowisk Twórczych „ŁAŹNIA” w dniu 8 lipca o godz. 18\nDzienniki - maj II - 2006\nZapraszam wszystkich zainteresowanych na spotkanie autorskie na którym będę prezentował moją powieść i płytę CD z wierszami. Spotkanie odbędzie się w Radomiu w Klubie Środowisk Twórczych „ŁAŹNIA” w dniu 8 lipca o godz. 18 (?)\nDzienniki - kwiecień II - 2006\n15 kwietna 2006 (sobota)\nDziś w południe jedziemy do polskiego kościoła ze święconkiem.\nDzienniki - kwiecień I - 2006\n1 kwietna 2006 (sobota)\nAle sobie prima aprilis zrobiłem… Zgubiłem się w buszu…\nDzienniki - marzec I - 2006\nDostałem wstępną część mych wierszy „umuzycznionych” przez kompozytora i muzyka Roberta Wolfa.\nDzienniki - luty II - 2006\nWłaśnie otrzymałem pocztą od poety Władysława Rysia jego zbiorek wierszy pt. Rozpogodzenia.\nDzienniki - luty I - 2006\nDzienniki - styczeń I - 2006\nNowy Rok przywitał mnie pechowo. Moje wypożyczone autko wagi lekkiej, zostało znokautowane przez auto wagi półciężkiej na pochyłym parkingu w miasteczku - Bernie.\nDzienniki - grudzień III - 2005\nDrugi dzień świąt (w Polsce), tu zwany Boxing Day. Kiedyś myślałem, że to ma coś wspólnego z boksem.\nDzienniki - grudzień I - 2005\nNo satisfaction! – jak śpiewali Rollingstonsi w mych młodzieńczych latach.\nDzienniki - Listopad II - 2005\nPotop chrześcijaństwa – tak powinienem nazwać poniższe rozważana.\nDzienniki - listopad I - 2005\nWszystkiego najlepszego naszym zmarłym! – wygłosił toast zawiany gość zajazdu w dniu Wszystkich\nDzienniki - Październik II - 2005\nZ samego rana wrzuciłem do plecaka aparat razem z notesem, długopisem, i paru innymi drobiazgami i pojechałem parę kilometrów od domu.\nDzienniki - październik I - 2005\nJesteśmy w Moonta Bay na plaży. Tak, siedzę tu wraz z rodziną.\nDzienniki - wrzesień II - 2005\nNasz wieszcz narodowy nigdy nie był w stolicy. Tak, Adam Mickiewicz nigdy nie widział Warszawy, ani... Krakowa. Ciekawostka!\nDzienniki - wrzesień I - 2005\nJestem czytany na wszystkich kontynentach! Wpadłem w próżną dumę.\nDzienniki - sierpień II - 2005\nSkończyły się mistrzostwa w lekkoatletyce... powróciłem do normalności.\nDzienniki - sierpień I - 2005\nCałkiem przyjemnie i słonecznie.\nWczoraj spędziłem czas nad zatoką oceanu.\nDzienniki - Lipiec II - 2005\nWpadły mi w ręce statystyki Australii. Tylko 15 milionów Australijczków urodziło się tutaj, reszta -ponad 5 milionów - za granicą.\nDzienniki - lipiec I - 2005\nU nas pogoda całkiem przyjazna, ale w niektórych częściach Australii -powodzie!\nDziennki - czerwiec II - 2005\nZima w pełni. Ale wzgórza nie zdążyły się jeszcze zazielenić. Otrzymałem właśnie dwie książeczki poezji Ady Sroczyńskiej z Polski.\nDzienniki - czerwiec 1 - 2005\nTo już dwa lata minęły odkąd zacząłem pisać te dzienniki.\nDzienniki - maj I - 2005\nW Polsce długi weekend. U nas nigdy 1 maja nie był świętem, czasem związki zawodowe zorganizują jakiś mini pochód, ale to sprawy marginalne.\nDzienniki - kwiecień II - 2005\nDzisiaj zaczęły się dwutygodniowe, szkolne ferie. Na drogach będzie luźniej.\nDzienniki - kwiecień I - 2005\nPolska nauka wiedzie prym na świecie!\nDzienniki - marzec I - 2005\nPrzyzwyczajam się do codzienności.\nZmysłowa miłość to nic innego jak... seks. Najpiękniejsze wiersze o seksie pisał w Polsce... Leśmian.\nDzienniki - luty II - 2005\nGorące dni znów panują w South Australii. Dzisiejszy dzień należy do smutnych. Idę na pogrzeb.\nDzienniki - styczeń II - 2005\nZamiast na poranny marsz, wyszedłem na podwórko aby trochę popracować wokół domu.\nDzienniki - styczeń I - 2005\nPierwszy dzień roku trochę pochmurny. Kiedy wyszedłem w piżamie przed domek (co za widoki i zapachy), nie było wcale źle, trochę wietrznie.\nDzienniki - grudzien II - 2004\nChłodne poranki, ciepłe (gorące wręcz) dni. Dziś kolejny, służbowy lunch w restauracji. Jest to jedna z zalet firmy dla której pracuję.\nDzienniki - listopad II - 2004\nParty, party... Jedni świętują urodziny, drudzy przenosiny, a inni mają specjalne okazje...\nDzienniki - listopad I - 2004\nNiestety, u nas w Australii, dzień jak codzień. No może trochę dłuższy, bo niedawno przesunęliśmy wskazówki zegara, na czas letni i po powrocie z pracy sporo dnia zostaje.\nDzienniki - październik II - 2004\nPrzekonałem się że w naszym pobliskim stawie są ryby. Dziś z rana zobaczyłem jak niewielki ibis pałaszował rybkę. Białoczarne ibisy widzi się często w okolicy.\nDzienniki - październik I - 2004\nDzień piękny. Wieczorem zaczyna się long weekend.\nWłaśnie przeczytałem, że umarł Zygmunt Kałużyński – krytyk filmowy w słusznym wieku (na odejście).\nDzienniki - wrzesień II - 2004\nJest ładnie a ma być lepiej. Czas na wiosenne prace wokół domu. Dzisiaj „strzygę na krótkiego jeża” trawnik z przodu i z tyłu domu.\nDzienniki - wrzesień I - 2004\nKiedyś ta data wiązała się nieodłącznie z niezbyt przyjemnymi wydarzeniami. Przede wszystkim z powrotem do szkoły po wakacyjnej przerwie.\nDzienniki - sierpień I - 2004\nWczoraj rano szczęśliwie wylądowaliśmy na adelajdzkim lotnisku. ...\nDzienniki - lipiec II - 2004\nMuszę wspomnieć o pogodzie. Jak do tej pory w czasie miesięcznych wojaży, mieliśmy wyśmienitą pogodę. Nawet w Polsce na początku było dobrze. Dobrze tzn. nie za gorąco, w sam raz na spacery czy długie wycieczki. ...\nDzienniki - lipiec I - 2004\nDziś już niestety opuszczamy miasto Paryż. Udajemy się do Warszawy ...przez Zurych. Wiem że i Zurych jest pięknym miastem, lecz tym razem nie starcza nam czasu aby go obejrzeć. ...\nDzienniki - czerwiec II - 2004\nDzisiaj jestem na porannym spacerze, niestety parę godzin przed opuszczeniem tego uroczego miejsca. Z punktu widzenia turysty muszę przyznać, ...\nDzienniki - czerwiec I - 2004\nMam już wszystkie hotele, tak w świecie jak i w Polsce, zarezerwowane. Wszystkie miejsca pobytu poświadczone. Kolega z pracy właśnie wrócił z wakacji na Hawajach i przywiózł mi dodatkową lekturę.\nDzienniki - maj II - 2004\nWygląda na to że hegemonia Billa Gatesa powoli traci solidne podstawy. Microsoft ma poważnego konkurenta i to nie IBM a... Linux.\nDzienniki - maj I - 2004\nLekki deszczyk zatrzymał mnie w domu. Trochę kłamię, bo to lenistwo...\nDzienniki - kwiecień II - 2004\nWczoraj na porannym marszu........zmokłem. Muszę to odnotować, bo już zapomniałem jak wygląda deszcz. Deszcz,... wielkie słowo, to była tylko większa mżawka. Ale się zmieniło.\nWczorajszy prima aprilis minął bez większych problemów, co prawda na obiad dostałem przygotowaną na talerzu...\nDzienniki - marzec II - 2004\nHiszpania goi rany.\nŚwiat cywilizowany dyplomatycznie opłakuje. Dyplomatycznie – bo natura ludzka jest taka, że dopóki nie poczuje krzywdy na własnej skórze, to tragedii w osobistej formie nie odczuwa. Tym bardziej, że najnowsza historia obfituje w najróżniejsze akty szaleństwa i zdążyliśmy się „uodpornić”.\nDzienniki - luty II - 2004\nRozpisałem się o temperaturach, ale o czym tu pisać jak wokoło skwar.\nDzienniki - styczeń II - 2004\nTe śpiewające sroki ciągle przypominają mi czasy z dzieciństwa, kiedy przebywając na letnisku, spacerowaliśmy po lesie w towarzystwie ich muzyki. Tak samo „gulgały”.\nDzienniki - styczeń I - 2004\nMuchy nie dają mi żyć. Poranek wymarzony w wakacyjnej miejscowości Apollo Bay, jedynie te muchy...\nDzienniki - grudzień II - 2003\nWiadomość z samego rana: Amerykanie ujęli Saddama Husajna.\nA ja miałem sen... futurystyczno-religijny.\nNie wszystko co poniżej napiszę było snem. Sen dał mi zarys – resztę sobie „domyśliłem”.\nDzienniki - grudzień I - 2003\nPierwszy grudnia wita chłodną pogodą, nie jest zimno, ale jak na tę porę roku u nas, to nie za bogato.\nDzienniki - listopad II - 2003\nOstatnio oglądałem małą wystawę ze sztuką sakralną. Nie jestem entuzjastą tego typu sztuki, a szczególnie współczesnej. Od razu też przypomniało mi się przykazanie:\nDzienniki - październik II - 2003\nWiosna w pełni, a moja cygańska natura w świat mnie pędzi. Na razie tylko w marzeniach i planach.\nDzienniki - październik I - 2003\nDzienniki - wrzesień II - 2003\nJestem ociężały. Nic dziwnego, po takiej ilości jedzenia i wina...\nDzienniki - wrzesien I - 2003\nTeraz nastały takie dni, że już nie radio, a kosy budzą mnie gwizdem melodii za oknem. ...\nDzienniki - sierpień II - 2003\nZimny poranek. Po drodze wspominam wczorajszy maraton filmowy. Znów wypożyczyłem dwa filmy na DVD. Pierwszy to kultowy film Marka Piwowskiego z 1969 roku pt. Rejs. ...\nDzienniki - sierpień I - 2003\nJak zwykle za dwadzieścia siódma, wychodzę na poranny marsz.\nPo raz pierwszy tej zimy czuję i widzę efekty niskiej temperatury. Jest nie więcej niż 3-4 stopnie Celcjusza.\nDziennik - lipiec II - 2003\nMój chrześniak ma 17-ste urodziny. Pamiętam jak dziś, kiedy pędziłem samochodem, w deszczowy, zimny wieczór, ...\nDzienniki - lipiec I - 2003\nKończę książkę “Bezpowrotnie utracona leworęczność” Jerzego Pilcha\nDzienniki - czerwiec II - 2003\nPrzyjemnie jest wymienić poglądy na tematy nieco szersze, niż fascynacje stanem posiadania i analizy planów zakupów (inwestycji), na najbliższą i dalszą przyszłość.\n- Felietony z Oz\n- Moi goscie\n- Rymy na wesoło\n- Szkice australijskie\nKsiążka i płyta CD\naustralink.pl - serwisy


Cena akcji Polwaxu ustalona ostatecznie na 15 zł. Ruszają zapisy na akcje firmy Polwax dla inwestorów instytucjonalnych. Trafi do nich 80 proc. oferty – inwestycje i biznes\nOpublikowano 6 lat temu: 19 września 2014 newseria.pl - Agencja Informacyjna Przeczytasz w: 3 minut/y\nData publikacji: 2014-09-19, 09:19\nOryginalny tytuł wiadomości prasowej: Cena akcji Polwaxu ustalona ostatecznie na 15 zł. Ruszają zapisy na akcje firmy Polwax dla inwestorów instytucjonalnych. Trafi do nich 80 proc. oferty\nPolwax, IPO, debiuty giełdowe\n← HM Inwest SA chce sprzedawać 300 mieszkań rocznie i osiągać ok. 100 mln zł przychodów rocznie. Emituje więc akcje, a w przyszłym roku planuje wejść na główny parkiet GPW\nEuler Hermes: polskie firmy powinny uważać na zaległości płatnicze we Włoszech →\nfirmy transportowe flota samochodowa INWESTOR logistyka samochody ciężarowe samochody dostawcze spedycja transport drogowy Unia Europejska\nbranża paliwowa INWESTOR paliwa premium petrochemia stacje paliw\nbudżet 2017 deficyt budżetowy INWESTOR inwestycje konsumpcja w Polsce PKB PKB Polski procedura nadmiernego deficytu program 500+ projekt budżetu 2017 wzrost gospodarczy Polski wzrost gospodarczy w Polsce\nBank Zachodni WBK eksport handel zagraniczny INWESTOR PKB sprzedaż zagraniczna strefa euro\nTagi: #handel #INWESTOR #materiały elektrotechniczne #TIM SA\nnowości w słoiku, beskidzki dom maklerski logowanie, mikrorachunek podatkowy, janusz mieloszyk prezes, biuro maklerskie ING, sztuczna inteligencja w biurach maklerskich, biuro maklerskie deutsche bank, pospekt emisyjny exol 2013, zaostrzenie chorób skóry w pandemii, viatoll


Marcin Darmas: w Polskim Radio 24 o islamie we Francji - Marcin Darmas\nMarcin Darmas: w Polskim Radio 24 o islamie we Francji\nWydaje mi się, że rząd francuski zapomina o jednej fundamentalnej rzeczy – że w religii muzułmańskiej nie ma czegoś takiego jak rozdzielenie sfery religijnej od państwowej\nWedług informacji francuskiego MSW we Francji jest 2131 miejsc kultu muzułmańskiego. Kto płaci za ich utrzymanie? Nie francuskie państwo, bo ustawa z 1905 r. o rozdziale kościołów od państwa wyklucza możliwość przyznawania państwowych dotacji na cele wyznaniowe. Zdecydowana większość środków pochodzi w tej dziedzinie z datków wiernych przy wyjściu z modlitw, następnie z darów osób prywatnych, wreszcie z zagranicznych subwencji państwowych. Ponieważ uważa się, że meczety mogą być miejscem, w którym rodzi się radykalny islam we Francji, toczy się debata o ograniczeniu możliwości finansowania miejsc kultu religijnego przez zagraniczne podmioty.\n– Najmocniej finansuje islam we Francji Maroko, na drugim miejscu jest Arabia Saudyjska i Katar – informował dr Marcin Darmas. – Z jednej strony premier Manuel Valls mówi, że trzeba przejrzeć pakt państwa z islamem, natomiast minister spraw wewnętrznych Bernard Cazeneuve mówi, że Francja potrzebuje konkordatu z islamem – podkreślał dr Marcin Darmas. – Wydaje mi się, że rząd francuski zapomina o jednej fundamentalnej rzeczy – że w religii muzułmańskiej nie ma czegoś takiego jak rozdzielenie sfery religijnej od państwowej – dodał gość Polskiego Radia 24.\nCałość audycji TUTAJ.\nZ drem Marcinem Darmasem rozmawiał Krzysztof Grzybowski.\nJan Paweł II: Św. Maksymilian świadkiem Zmartwychwstania\nO. Maksymilian Kolbe: Japoński Niepokalanów (1)\nDorota Hałasa: Misjonarz miłości


Zwierzaki – FaktyKielce24.pl\nKiedy jesteś świeżo upieczonym właścicielem kota, zapewne zastanawiasz się jak właściwie o niego zadbać. Przygotuj się odpowiednio do roli właściciela kociaka lub dorosłego kota. Zarówno w przypadku kotów wychodzących,...\nJeśli zamierzasz przyjąć do siebie nowego domownika, zacznij od skompletowania niezbędnego wyposażenia. Dzięki temu od pierwszych chwil Twój pupil poczuje się u Ciebie jak w domu. Podpowiemy Ci dziś, w jakie akcesoria wyposażyć się...\nSą nowe fakty w sprawie weterynarza, który uśpił zdrowego psa. Jak informowaliśmy, do zdarzenia doszło w podkieleckiej gminie Zagnańsk. Lekarz miał pomylić adresy, a właściciele zwierzęcia byli przekonani, że przeszedł do nich, by… zaszczepić...\nPrawdopodobnie wskutek pomyłki weterynarz wszedł na niewłaściwą posesję i uśpił zdrowego psa. Do tego bulwersującego zdarzenia doszło w podkieleckiej gminie Zagnańsk. Sprawą zajęła się już Policja, a truchło psa zostało zabezpieczone...\nPowiatowego Lekarza Weterynarii wprowadził na terenie Kielc i powiatu kieleckiego obszar zagrożony wścieklizną. Dla właścicieli zwierząt, w tym psów i kotów, oznacza to pewne obostrzenia. Zgodnie z wydanym rozporządzeniem każdy przypadek padłego...\nNa rynku akwarystycznym dostępnych jest wiele ryb do wyboru. Ale zanim podejmiesz decyzję, ważne jest, aby wiedzieć, jakiego rodzaju ryby chcesz do swojego akwarium. Wybór ryb zależy od wielkości akwarium, rodzaju...\nWiadomości z regionu7 miesięcy temu\nSandomierscy policjanci zatrzymali dwie osoby podejrzane o uśmiercenie 8 psów. To efekt zgłoszenia, które wpłynęło w ostatnią niedzielę. Funkcjonariusze dostali sygnał, że jeden z mieszkańców gminy Łoniów prawdopodobnie zabił psy rasy...\nWilk Bartek, który zamieszkał z Puszczy Świętokrzyskiej, doczekał się potomstwa. To w sumie sześć szczeniąt – poinformowała Fundacja SAVE Wildlife Conservation Fund, która już od ponad 9 lat prowadzi monitoring wilków w regionie...\nJest bardzo energiczna, mądra i już najmłodszych lat kombinuje, jak wydostać się z klatki – tak o malutkiej Pigi mówią pracownicy schroniska dla zwierząt w kieleckich Dyminach. To jeden z wielu psów, które...\nW ZOO „Leśne Zacisze” koło Kielc na świat przyszła mała małpka. To makak japoński, gatunek ssaka naczelnego z podrodziny koczkodanów, który naturalnie zamieszkuje głównie Japonię. Makaki to bystre i inteligentne małpy, znane z wyjątkowej...\nTurystyka8 miesięcy temu\n480 zwierząt czeka na odwiedzających jedne w województwie świętokrzyskim ZOO. W ogrodzie zoologicznym w Lisowie koło Kielc żyją przedstawiciele stu różnych gatunków z sześciu kontynentów. Spotkać można tam m.in. lwy, lemury, małpy,...\nPolicja8 miesięcy temu\nLifestyle9 miesięcy temu\nPosiadając psa, niezbędne staje się kupno wielu rzeczy. Akcesoria tj. smycz i obroża stają się podstawą, umożliwiającą przyjemne spacery. Czym jednak tak naprawdę powinny się charakteryzować obroże dla psów...\nStraż miejska12 miesięcy temu\nZ kraju i ze świata1 rok temu\nZarzut kradzieży rozbójniczej usłyszał 19-latek, który z prywatnej posesji ukradł dwa szczeniaki. Gdy właścicielka rasowych piesków próbowała odzyskać zwierzęta została zaatakowana gazem. Do zdarzenia doszło w ubiegłą niedzielę na terenie gminy Busko-Zdrój.\nWytwórcza Spółdzielnia Pracy „Społem” wycofała z produkcji Majonezu Kieleckiego Omega-3 jaja z chowu klatkowego oraz wszystkie składniki i komponenty z tej klasy jaj – poinformowano w komunikacie w mediach społecznościach. Jak czytamy, zostały one...\nWkrótce na Florydzie pojawi się 750 mln modyfikowanych genetycznie komarów. Projekt ma pomóc zmniejszyć populację komarów Aedes aegypti, odpowiedzialnych za praktycznie wszystkie choroby przenoszone przez komary na ludzi – w tym dengę,...\nStraż miejska1 rok temu\nSkandaliczne zachowanie mieszkanki ul. Krakowskiej w Kielcach. Kobieta wyjechała za granicę, zostawiając swoje zwierzęta zamknięte w mieszkaniu. Jak się okazało, poprosiła o pomoc w opiece kogoś ze znajomych, ale wybrała osobę zupełnie nieodpowiedzialną. Przez wiele...\nDo Galerii Echo wejdziesz z psem lub kotem. „U nas zwierzaki są mile widziane”\nW zakupach w Galerii Echo będą mogły towarzyszyć zwierzęta. Psy, koty i inne zwierzęta domowe będą mogły przebywać w częściach wspólnych, strefie restauracyjnej oraz w wybranych sklepach i salonach, które wyrażą na to zgodę specjalną...\nFunkcjonariusze Straży Miejskiej w Kielcach interweniowali wobec nastolatki, która… kopała swojego psa. Sytuację zauważył operator monitoringu wizyjnego, który przyglądał się obrazowi z kamer zamontowanych na Czarnowie. Na miejsce od razu skierował patrol...\nUwaga na wilki. Ich populacja na terenie województwa świętokrzyskiego w ostatnich latach zwiększyła się. Wilki coraz częściej pojawiają się także w pobliżu zabudowań.\nBulwersujące znalezisko w Suchedniowie w województwie świętokrzyskim. Ktoś pozbył się psa, zostawiając go w worku i porzucając przy drodze prowadzącej do lasu.\nWyczerpaną sarnę, która padła ofiarą kłusowników, odnalazł spacerowicz, który wybrał się do lasu w gminie Michałów (powiat pińczowski). Zwierzę próbowało uwolnić się z sideł, miało mocno poranione tyle kończyny.\nW 2020 roku w Starostwie Powiatowym w Kielcach zarejestrowano posiadanie 18 zwierząt podlegających ograniczeniom na podstawie przepisów prawa Unii Europejskiej.\nW lasach w rejonie Suchedniowa zamieszkał ryś. Dla przyrodników to bardzo interesująca wiadomość, bo do tej pory w naszym regionie te zwierzęta nie były spotykane.\nW Schronisku dla Bezdomnych Zwierząt w Dyminach na adopcję czeka blisko sto psów i kotów. Pracownicy ośrodka podkreślają, że wzięcie czworonoga ze schroniska jest dużym wyzwaniem i musi być przemyślaną decyzją.\nDrastyczne odkrycie w lesie na terenie Nadleśnictwa Daleszyce. Jeden z leśniczych dostał informacje o znalezieniu martwego wilka. Na szyi zwierzęcia była pętla ze stalowej linki.\nStraż miejska2 lata temu\nKielecka Straż Miejska interweniowała w sprawie psa zamkniętego w małej klatce na balkonie. Funkcjonariusze zostawili wezwani na jedno z osiedli po zgłoszeniu od sąsiadów zaniepokojonych takim traktowaniem zwierzęcia.\nPatrzenie na rybki w akwarium uspokaja? To FAKT! Naukowcy z brytyjskiego National Marine Aquarium, Plymouth University i University of Exeter dowiedli, że regularne przyglądanie się akwariowym rybkom ma pozytywny wpływ na psychikę i ciało człowieka.\nZwierzaki2 lata temu\nWspólne spędzanie czasu z psem może być fantastycznym sposobem na zacieśnianie więzi i odstresowanie. Do tego wcale nie musi ograniczać się to do głaskania i spacerów. Jest mnóstwo zabaw, z których przyjemność czerpie zarówno pies, jak...\nKleszcze i choroby przez nie przenoszone są niebezpieczne nie tylko dla ludzi. Dla psów groźna jest m.in. babeszjoza, która może doprowadzić nawet do śmierci zwierzęcia. Statystyki dotyczące chorób przenoszonych przez kleszcze są zatrważające – do gabinetów weterynaryjnych codziennie...\nNa pomoc rannemu bocianowi. Nietypowa interwencja świętokrzyskich policjantów\nNietypowa interwencja policjantów z Komendy Powiatowej w Jędrzejowie. Funkcjonariusze zostali powiadomieni, że w miejscowości Imielno znajduje się bocian, który może potrzebować pomocy.