Mokasyny męskie Big Star skórzane jesienne w Domodi\nMokasyny męskie marki marki Big Sta r model DD174418 w kolorze granatowym. Cholewka została wykonana z wysokogatunkowej, naturalnej skóry zamszowej. Wnętrze to materiał syntetyczny, a wkładka to materiał tekstylny. Podeszwa wykonana z wysokogatunkowego tworzywa. Buty charakteryzują się doskonałą jakością oraz wygodą. Świetnie wpasują się w codzienne stylizacje.\nMokasyny męskie Kazar casual\nMokasyny męskie Timberland brązowe skórzane casual sznurowane\nMokasyny męskie Dericco - Prima Strada\nMokasyny męskie Oleksy - Oleksy - producent obuwia\nMokasyny męskie Clarks - BestSport\nMokasyny męskie Delave - EleganckiPan.com.pl\nZobacz Mokasyny męskie Big Star\nZobacz wszystkie Mokasyny męskie big-star


Kolano biegacza – leczenie – rehabilitacja | Fizjoklinika\nHome / Centrum wiedzy / Patologie / Kolano / Kolano biegacza / Kolano biegacza – leczenie – rehabilitacja\nOkreślenie „kolano biegacza” jest różnorodnie interpretowane w literaturze, dlatego bóle przedniej lub bocznej strony kolana u sportowców powinny być różnicowane. Prawidłowo wykonane badanie kliniczne pozwala na postawienie właściwej diagnozy.\nPodrażnienie błony maziowej lub torebki stawu kolanowego wymaga działania przeciwzapalnego. Stosujemy tu niesteroidowe leki przeciwzapalne doustnie, lub ostrzyknięcia odpowiednim środkiem przeciwzapalnym. Dodatkowo pomocne są techniki manualne stosowane w okolicy dolegliwości, oraz ćwiczenia mięśnia czworogłowego z niewielkim oporem. W okresach zaostrzeń należy schładzać kolano, oraz ograniczyć jego aktywność. Podczas wykonywania ćwiczeń należy unikać maksymalnego wyprostu stawu kolanowego. Przydatne wydają się tu także działania fizykoterapeutyczne. Zazwyczaj postępowanie zachowawcze (nieopeacyjne) przynosi oczekiwane rezultaty. W przypadku niewłaściwego ustawienia, lub toru ruchu rzepki pomocy jest taping korygujący dysfunkcję. Dodatkowo w procesie terapii wprowadzamy ćwiczenia mające na celu prawidłowe korekcję pozycji rzepki – głównie wzmacniane głowy przyśrodkowej mięśnia czworogłowego, oraz rozciąganie elementów nadmiernie przypierających rzepkę. Poza działaniami lokalnymi istotna jest także ocena posturalna, czyli ustawienia innych elementów narządu ruchu. Nieprawidłowe ustawienie stopy (np. stopa płasko- koślawa) wpływa na zmianę sił działających w obrębie kolana, powoduje nadmierne przeciążenie lub osłabienie struktur. Co więcej, dochodzi do zmiany ustawienia rzepki, oraz możliwego podrażnienia błony maziowej. W przypadku, gdy kilkomiesięczne działania rehabilitacyjne nie przynoszą korzystnych rezultatów wykonuje się zabieg operacyjny (synovectomia) polegający na wycięciu przerośniętej błony maziowej.\nW sytuacji, gdy ból przedniego przedziału kolana pochodzi z innych struktur działania przyjmują odmienny charakter, nacelowany na daną patologię. Należy zwrócić uwagę na częste współistnienie wielu zaburzeń. Dlatego postępowanie rehabilitacyjne zawsze powinno dobrane być indywidualnie. U wielu pacjentów zauważamy zaburzenia tzw. stereotypu ruchu podczas wykonywania danej aktywności sportowej, nieprawidłowe ustawianie stopy lub innego elementu łańcucha biomechanicznego podczas ruchu. Może to warunkować przeciążenia i uszkodzenia układu kostno szkieletowego, a w szczególności stawu kolanowego. Dolegliwości bólowe spowodowane podrażnieniem błony maziowej mają tendencję do nawrotów. Dlatego każdorazowo poza leczeniem objawowym, warto zastanowić się nad przyczyną powstania stanu zapalnego.


Dz.U. Pictures presents „Młyn i krzyż” – Dzienniki Urzędnicze\nDz.U. Pictures presents „Młyn i krzyż”\nkozmo 10 czerwca, 2011 13 stycznia, 2021 KINO\nStaliśmy się ofiarami śmiałego a w dodatku kosztownego (piątek wieczorem w kinie „Wisła”) eksperymentu.\nWidać w nim fascynację reżysera Breughlem i to fascynację niebezpieczną. Boże! Chroń przed takimi fascynatami! Powstał kawał kina rekonstrukcji historycznej, który z przyjemnością obejrzałbym w muzeum wsi flamandzkiej.\nTymczasem, zamiast biletu do kina, proponuję kupić bilet kolejowy do Wiednia. Tam, w Kunsthistorisches Museum na Breughla można się napatrzeć z dużo większą przyjemnością.\nfilm, filmy, recenzje filmowe, sztuka\nPoprzedni Dz.U. Pictures presents „Przytul mnie”\nDalej Autora bloga spleen w połowie czerwca


Christian inne spojrzenie... - Staż małżeński - blog małżeński\nChristian inne spojrzenie…\nZbliżają się walentynki. Święto przez jednych znienawidzone, przez innych uwielbiane. Moje podejście do tematu jest dość neutralne. Zapewne spędzę ten dzień z Mężem, coś wymyślę na kolację, czy obiad. Jednak o tym napisze w innym poście. Dzisiaj chcę poruszyć temat walentynkowego kina. Wiele osób nie może się doczekać ekranizacji powieście „50 twarzy Greya”. Film okrzyknięty fenomenem roku. Pewnie wielu z Was zastanawia się teraz, czy jestem zachwycona książką, czy też jestem jej zagorzałym przeciwnikiem.\nKsiążka posiada wiele nieprzychylnych opinii, wydaje mi się, że to wynika z faktu niezrozumienia. Czy krytycy przeczytali całą trylogię o Christianie i Anastasi? Opowieść o młodej, niewinnej Anie i nieziemsko przystojnym, miliarderze Christianie, zawiera się w trzech tomach, musi być przeczytana w całości. Wtedy możemy poznać mężczyznę, który jest przez wybrankę jego serca nazwany Zmiennym i Szarym, z czasem poznajemy powody jego działań i dowiadujemy się, jakie miał dzieciństwo.\nW pierwszym tomie poznajemy bohaterów. Widzimy rodzące się między nimi uczucie, które Christian chce zapieczętować swoistą umową. Główny bohater nie miał do tej pory normalnych relacji z kobietami, nie potrafił takich relacji stworzyć. Bał się miłości. Każda kobieta z którą był wplątany w związek typu Pan – Uległa, była dobierana przez niego ze szczególną starannością. Musiała być brunetką o specyficznym typie urody. Taka też była Ana, jednak ona różniła się od kobiet, które znał Christian. Ona pozwoliła mu się otworzyć. To Ana, pokazała Christianowi „waniliowy seks”, pokazała, że relacje kobieta-mężczyzna mogą być zupełnie inne, od tych które do tej pory znał. Pomogła mu się uporać z demonami przeszłości.\nJednak przeszłość miliardera poznajemy sukcesywnie w części drugiej i trzeciej. Może dlatego, Ci którzy przeczytali tylko pierwszy tom, mówią, że to powieść tylko o seksie. Chociaż nie ma tam seksu przez pierwsze 200 stron, a nawet później nie jest on opisywany z wielkim natężeniem. Zresztą powieść moim skromnym zdaniem nie jest kierowana do nastolatek, żadnych seksu i jego opisu. Czytając trylogię w całości można dostrzec wiele innych ciekawych, przeplatających się wątków i problemów głównych bohaterów.\nMożna spojrzeć chociażby na problem związków bogatych z biedniejszymi, nie biednymi, bo Ana pracuje, zarabia, ale ma zdecydowanie mniejszy budżet od Christiana. Długo nie może przywyknąć do luksusu, który poznaje wraz z wyborem życia przy Christianie. Kolejny ważniejszy problem poruszany w powieści, to przeszłość głównego bohatera i jej wpływ na jego losy. To właśnie o tym będzie ten post.\nChciałabym dokonać krótkiej wiwisekcji bohatera. Na początku o Christianie wiemy tylko, że jest miliarderem, posiada samolot, helikopter, wielką firmę i chce wszystko i wszystkich mieć pod kontrolą. Pan Zmienny miewa humory, w jednej chwili potrafi być uśmiechnięty i uroczy, w następnej naburmuszony, obrażony i odpychający. Ana usiłuje walczyć z tym, na tyle na ile potrafi. Często przez humory Christiana sama popada w stany depresyjne, nie radzi sobie ze zmienna naturą wybranka. Bohater kontroluje wszystko wokół siebie, takie życie daje mu poczucie bezpieczeństwa. Najbardziej boi się dotyku. Ana przez długi czas nie może pojąć, co się dzieje z Szarym, dlaczego nie pozwala jej się dotknąć. Kiedy dziewczyna wzbudza jego zaufanie, pozwala mu się poczuć przy niej bezpiecznie, Zmienny się otwiera i wyjawia jej fakty ze swojego dzieciństwa. Dowiadujemy się, że urodził się w patologicznej rodzinie, rodzice to alkoholicy, ćpuny. Nie zna swojego ojca, matka zaś jest pijaczką, która nie radzi sobie z życiem. Matka sprowadza nowych facetów tego samego pokroju, co ona. Nieszczęśliwy chłopiec żyje w takim towarzystwie. Facet jego matki gasi na nim niedopałki papierosów. Dotyk dla Greya, to ból. Okres wczesnego dzieciństwa usiłuje wyprzeć ze swojej pamięci, niestety demony przeszłości powracają w koszmarach.\nChristian jako mały, chyba czteroletni chłopiec trafia do rodziny zastępczej. Jest to dobrze sytuowana rodzina Greyów. Rodzice adopcyjni są dobrymi ludźmi, starają się rozkruszyć skorupę w jakiej chłopiec się zamknął, posyłają go na terapię. Nie przynosi ona wielkich korzyści, dopiero Mija adopcyjna siostra Christiana, sprawia, że chłopak zaczyna mówić. I tak z czasem Christian wkracza w dorosłe życie. Nie jest ono nadal idealne. Co prawda najgorsze wspomnienia wypiera z siebie, ale na jego drodze pojawia się Ellena. To dojrzała kobieta, która pokazuje Christianowi tajniki niebezpiecznego seksu. Chłopak zostaje jej uległym, a ona się z nim bawi w perwersyjny seks. I tak po raz kolejny ktoś wypacza Zmiennemu obraz relacji kobieta-mężczyzna. Po zakończeniu związku z Elleną, Christian sam zostaje Panem i dobiera sobie kobiety tak, żeby chciały być uległymi. Nie ma z tym większych problemów, bo kobiety prawie się ślinią na jego widok. I tak żyje w tym swoim specyficznym świecie. Aż zjawia się u niego Ana, kobieta, przy której Christian staje się inny. To ona swą niewinnością i skromnością onieśmiela go. Nie godzi się na jego warunki związku. Christian przy niej poznaje „waniliowy seks”, jak sam go nazywa.\nAnastasia jest pierwsza osobą, która sprzeciwia się bohaterowi. To dla niego nowość. Oczywiście Ana z czasem zgodzi się na ostrzejszy seks, nie podoba jej się to, mimo tego godzi się na niego po raz kolejny. Doznając bólu, ucieka od Christiana, nie chce go dłużej znać. Tak kończy się pierwszy tom. Po tym następuje zwrot akcji. Christian zabiega o Anę, nie pozwala jej odejść. Postanawia się dla niej zmienić. Z wieloma rzeczami nadal nie daje rady. Wciąż chce wszystko kontrolować. Ana nie pozwala mu przejąć kontroli nad sobą, staje się silną kobietą, nie pozwala sobą poruszać, jak marionetką. Oboje wiele razy się wzajemnie irytują, czasami nie potrafią ze sobą wytrzymać. Christian w dorosłym, świadomym życiu cały czas uczęszcza na terapię do doktora Flynna. Tym razem terapeuta jest odpowiedni i potrafi poradzić sobie z trudnym pacjentem. Niestety nie umie rozwiązać jego problemów, udaje mu się za to naprowadzić go na dobrą drogę, do rozprawienia się z przeszłością. Narzędziem do tego jest Ana. Ich życie w małżeństwie nie jest łatwe, wielokrotnie napotykają na problemy. Wiele sytuacji na pozór ich przerasta, ale jakoś starają się z tym walczyć. Raz im wychodzi lepiej, innym razem gorzej. Christian jest furiatem, wiele sytuacji odbiera dosłownie, nie umie sobie radzić z emocjami. Emocjonalnie jest niestabilny, rozchwiany, wciąż ma zmienne nastroje. Można by wiele o nim napisać i o ich relacji. Nie chcę jednak zdradzać wszystkiego, a tylko zachęcić do innego spojrzenia na tą opowieść.\nOczywiście w powieści jest wiele wątków pobocznych, które są również interesujące. Nie sposób je tu wszystkie opisać. Druga część nie zachwyca językiem, ani powtórzonymi scenami, jednak fabułę ma ciekawą. W części trzeciej rozwiązuje się wiele wątków, akcja zamyka się w pewną całość.\nWedług mnie trylogia o cieniach, jest warta uwagi. Mnie się spodobała. Przeczytałam dwukrotnie, za każdym razem zwracając uwagę na inne części fabuły. Nie jest to powieść ociekająca seksem, jak niektórzy usiłują ją przedstawić.\nChristian to przykład dziecka z dzisiejszego świata. Ileż to dzieci jest okaleczonych przez rodziców, i fizycznie i psychicznie. Alkohol rozbija rodziny, wpływa na dalsze życie małego dziecka. Niestety tak, jak na naszego bohatera, tak i na inne dzieci dzieciństwo wywiera duży wpływ. Nie da się odciąć od przeszłości. To wczesne dzieciństwo, staje się punktem odniesienia dla własnego postępowania w życiu rodzinnym. Ile obecnie dorosłych ludzi boryka się z cieniami przeszłości. Nie raz rodzicom się wydaje, że dziecko nie kojarzy, nie rozumie. W jakim oni są błędzie. To właśnie ta trylogia pokazuje, jak ważne są doświadczenia przeszłości, w późniejszym dorosłym życiu, w życiu małżeńskim, rodzinnym. Szczęśliwe dzieciństwo, pozwala na szczęśliwe dorosłe życie. Dlatego młodzi rodzice postawcie sobie pytanie, jak chcecie ukształtować swoje dziecko? Świat alkoholu i przemocy, czy świat bezpieczeństwa i miłości. Wybór może być tylko jeden. Czytaliście powieść „50 twarzy Greya”? Jakie są wasze wrażenia po przeczytaniu książki? Jakieś refleksje?\nNiedługo na ekrany kin wchodzi film, już dziś wiem, że nie odpowiada on moim wyobrażeniom. Zupełnie inaczej wyobrażałam sobie Christiana i Anastasię. Wiem, że każdy czytelnik ma własne wyobrażenia i żadne aktor/aktorka nie dorówna osobistym wyobrażeniom każdego z nas, dlatego mam nadzieje, że to nie przeszkodzi mi w oglądaniu. Nie wybieram się na film w dniu jego premiery, w ogóle raczej nie wybiorę się na to do kina, ale w domowym zaciszu prędzej, czy później obejrzę.\nPrzez killemka na 9 lutego 2015 / Aktualności, Codzienność / 17 Komentarze\n9:38 pm on Marzec 15, 2015 Książka przeczytana i w Walentynki film obejrzany wraz z mężem w kinie Odpowiedz ta z żebra\n8:44 am on Luty 27, 2015 A jak Korwin Mikke mówił, że kobiety lubią być zdominowane w łóżku, to wszyscy oburzeni byli. ;) ;) :D\nJa niby widziałam to całe psychologiczne pokomplikowanie Christiana i że z nim tam jest grubsza sprawa, że on jest jaki jest, ale sposób w jaki jest napisana ta książka, język, cała przewidywalna akcja, postaci, które są do, nomen omen, bólu irytujące (Ana to jest jakiś koszmar)… Z trudem przebrnęłam przez pierwszą część i nie mogłam się oprzeć wrażeniu, że te sceny seksu to są specjalnie tylko po to, żeby ludzie mieli jakikolwiek powód czytać dalej. :p\nGdzieś słyszałam ciekawe podsumowanie, że sukces tej książki idealnie pokazuje materializm kobiet – gdyby to był gruby kierowca tira, każda by miała co najwyżej odruchy wymiotne, twierdziłaby, że to chore i odrażające, a on jest psychopatą, od którego trzeba uciekać. ;) ;)\n8:54 pm on Luty 24, 2015 Film odniósł ogromny sukces, ale ja szczerze mówiąc zupełnie nie rozumiem fenomenu tej całej sytuacji. Nie byłam w stanie przeczytać pierwszej części książki do końca…..\n6:23 pm on Luty 19, 2015 Świetny post!\n1:04 pm on Luty 18, 2015 przeczytałam, ale powiem szczerze, że przy drugiej części już mnie ta książka nudziła, zwłaszcza opisy scen seksualnych. filmu jeszcze nie widziałam, to trudno mi się wypowiedzieć, ale podobno odbiega od książki i jest bardzo okrojony.\n1:07 pm on Luty 18, 2015 Dla mnie druga część była najbardziej płytka i ona zdecydowanie nie zachęca do czytania :) więc rozumiem Twoje znudzenie :)\n3:15 pm on Luty 17, 2015 Chyba nie widziałam do tej pory takiego zainteresowania jakimkolwiek filmem. Tylko szkoda, że w Walentynki był tak mały wybór seansów w kinie. Książki nie czytałam, więc na film też pewnie się nie wybiorę:)\n2:44 pm on Luty 17, 2015 ja czytałam całość. I mnie urzekła. I nawet widzę pewne podobieństwo swojej osoby do bohatera. Może i stąd moje ubodobania?\n10:05 am on Luty 15, 2015 Ja również tejże trylogii nie czytałam i nie żałuję. Mieszane uczucia słyszałam, więc to chyba pchnęło mnie w stronę nienawiści do sławnego Greya. A jak już ktoś dojrzały i inteligentny mówi mi, że to „kiepskie porno”, to mu ufam ;-)\nPo prostu nie czuję potrzeby i już. Do kina też się nie wybieram, chyba wolę coś ambitniejszego. ;-)\nAle jak komuś się podoba – fajnie.\nOdpowiedz Codzienność życia\n10:06 pm on Luty 10, 2015 Ja niestety nie czytałam tej książki, choć wiele razy miałam ochotę ale ciągle coś… jednak na pewno przeczytam prędzej czy później, a film obejrzę koniecznie :)\nA co do Walentynek, uważam, że każdy powód i okazja jest dobra do świętowania ;)\n7:58 pm on Luty 10, 2015 Przeczytałam całą serię i na początku bardzo mi się podobała. Szał po prostu ;) Ale potem przeczytałam ją raz jeszcze (bo lubię wracać do książek i czytać te same kolejny raz) no i szał opadł i przestała mi się podobać, a zaczęła mnie irytować, zwłaszcza postać Any.\nFilm kiedyś pewnie obejrzę, ale jak na razie nie planuję. Inaczej wyobrażałam sobie bohaterów i trochę jestem rozczarowana zwiastunem. Na plus jedynie scena w windzie i muzyka ze zwiastuna.\n11:56 pm on Luty 9, 2015 Hehe Również nie czytałam ani się nie wybieramy :) Po co oglądać coś co można robić samemu ;) Pozdrawiam\n10:04 pm on Luty 9, 2015 Nigdy nie czytałam tej książki, jakoś żadne opisy ani opowieści o niej mnie do tej pory nie zachęciły. Na film tym bardziej się nie wybieram;).\n5:38 pm on Luty 9, 2015 ja z moją Natalią nie wybieramy się na ten film, właśnie dlatego, że ją irytowała w książce ta kobieca postać modląca się do wewnętrznej bogini czy czegoś tam. Powiem szczerze,że i mnie jakoś nie ciągnie na ten film, walentynki spędzimy na czymś innym niż oglądaniu 50 twarzy greya\n6:37 pm on Luty 9, 2015 To podobnie, jak my :-)\n8:48 am on Luty 9, 2015 Czytałam. I dziś już nie sięgnęłabym po tą pozycję, to po prostu mocniejszy harlekin. Tym bardziej że pierwotna wersja tej książki miała być opowieścią w wampirach… (tak gdzieś czytałam) Z innej bajki to im dalszy tom tym bardziej irytowała mnie główna bohaterka, które wewnętrzna bogini robiła kozły akrobatyczne…\n4:36 pm on Luty 9, 2015 Oj o tych akrobacjavh bylo wlasnie tak wiele w drugim tomie, wciaz powtarzane sceny, taka przewidywalnosc…wtracenia typu „rany julek” itp


Wypowiedzi obu trenerów po meczu. Szkoleniowca gości, Ryszarda Tarasiewicza oraz opiekuna gospodarzy, Jose Bakero na pomeczowej konferencji prasowej po spotkaniu 16. kolejki piłkarskiej T-Mobile Ekstraklasy sezonu 2011/2012, KKS Lech Poznań – Łódzki Klub Sportowy.\n> Party Poker < Ryszard Tarasiewicz (trener ŁKS-u): – „Mimo postawy Lecha w ostatnich meczach wiedziałem, że nie będzie to łatwe spotkanie. W pierwszej połowie ułatwiliśmy mu grę, bo nie tak zakładaliśmy sobie to w tygodniu. Tak grać nie można i dziś skończyło się to dla nas tragedią. Z tego się wzięły błędy, które pozwoliły strzelić Lechowi cztery bramki. Nie ulega jednak wątpliwości, że Lech jest lepszy.”\nJose Bakero (trener Lecha): – „Po tym bardzo trudnym tygodniu jestem zadowolony. Już od pierwszej bramki drużyna chciała naprawdę wygrać ten mecz. W pierwszej polowie zagraliśmy agresywnie i efektywnie, ale w drugiej odsłonie można było spodziewać się po nas więcej. Można jednak powiedzieć, że po tym zwycięstwie jestem zadowolony.”\n3 grudnia 2011 o 21:51\nbakero spier !!!\n3 grudnia 2011 o 21:58\n3 grudnia 2011 o 22:03\nbaceiro – kończ waść wstydu oszczędź.\n3 grudnia 2011 o 22:26\nZ LKS em to obecnie nawet Warta by wygrala.\nbardzo fajnie, że lech w końcu wygrał, no ale dajcie spokój to tylko jakiś ŁKS był. podpisuje sie 100% pod powyższymi komentarzami.\n3 grudnia 2011 o 22:30\nAdiós al Señor Bakero.\n3 grudnia 2011 o 22:39\nTa wygrana nic nie zmienia – Bakerowi do widzenia!\n3 grudnia 2011 o 22:45\nNo dobra Bakero Dowidzenia a kogo wezniemy na jego miejsce???? Pokażcie mu kandydata na stadionie Nazwisko\n3 grudnia 2011 o 22:49\nWon z bakero!!!!!\n3 grudnia 2011 o 22:50\nKafarski- wg. mnie bardzo dobry trener. Lechia w tamtym sezonie grała bardzo piękny futbol\n3 grudnia 2011 o 23:47\nPodobno trener Bate Borysow byl dzisiaj na meczu… moze to ktos potwierdzic??\nJesli on zastapi Bakero to bede bardzo zadowolony.\n3 grudnia 2011 o 23:56\nLub Michniewicz , moze by dało rade o Probierza lub Formalika lub tego goscia z Korony ale ten z Korony chyba raczej nie\n4 grudnia 2011 o 00:01\ntrzeba im kandydata przedstawic a nie pozniej znow narzekac\n4 grudnia 2011 o 00:07\nWiktor Gonczarenko trener BATE BORYSOW był na stadionie !!!! Potwierdzone mam dobre źródło!!!!!\n4 grudnia 2011 o 00:08\nTrzyma sie Bakero tego stanowiska jak rzep psiego ogona bo wie, ze niczego nie osiagnal i ciezko mu bedzie znalezc prace w nawet przecietnym klubie a w Hiszpani to go chyba nikt nie zatrudni.\n4 grudnia 2011 o 01:01\nOprócz trenera z jajami potrzebne sa tez wzmocnienia i walka i serce na boisku\n4 grudnia 2011 o 01:27\nJak niby był trener Bate to niewiadomo w jakim celu , moze szuka pilkarzy dla swojego klubu lub kogos obserwował a moze to znak ze bedzie trenerem w Lechu\n4 grudnia 2011 o 02:07\nLEW w Lechu nie ma co szukac pilkarzy, bo zarobki jakie maja nasi pilkarze przewyzszaja te na Bialorusi o 2,3 razy…\n4 grudnia 2011 o 02:22\nmoze jakas nowa szkola w Polsce czytaj. białoruska sie sprawdzi. tam jest wielu zdolnych a facet pewnie by takowych sciagnal. bialorusini za 10tys. miesięcznie beda oddawac serce i pluca za kolejorza. a nie jak niektorzy teraz w lechu wątrobe nockami na mieście a zarabiają po 20-60pln\n4 grudnia 2011 o 09:52\n… kazdzy człowiek żyje marzeniami…\n4 grudnia 2011 o 12:54\nFUERA!!!! FUERA!!!! FUERA!!!! (po hiszpańsku wypie…….laj) !!!\n4 grudnia 2011 o 17:51\nNie ważne kogo . Ale takiej dupy wołowej jak Bakero to tylko ze świeczką można szukać.\nOczywiste, że Dawidziuk wyjazd z nim w komplecie.


Koniec trzeciego dnia zmagań BNP Paribas Open - Tenis24.eu - Twoje źródło wiedzy o tenisie\nStart » Aktualności » Koniec trzeciego dnia zmagań BNP Paribas Open\nKoniec trzeciego dnia zmagań BNP Paribas Open\nNick Kyrgios kończy przygodę z amerykańskimi zmaganiami.\nJuż trzeciego dnia zmagań BNP Paribas Open (suma nagród $9,314,875) doszło do wielu niespodzianek. W zmaganiach nie ma już świetnie dysponowanego podczas Abierto Mexicano Telcel Nicka Kyrgiosa. Australijczyk w Acapulco pokonał między innymi Rafę Nadala, Stana Wawrinkę i Saschę Zvereva, a w sobotę uległ Philippowi Kohlschreiberowi.\nNiemiec potrzebował tylko 73 minut, żeby wygrać z 13 lat młodszym Nickiem 6/4, 6/4. Zrewanżował mu się tym samym za porażkę z 2017 roku z kortów Rolanda Garrosa. Teraz przed 35-latkiem bardzo trudny sprawdzian. W trzeciej rundzie spotka się bowiem z Novakiem Djokovicem . Serb wygrał tego dnia z Bjornem Fratangelo 7/6 (5), 6/2.\nDo trzeciej rundy nie udało się wejść także Stefanosowi Tsitsipasowi . Półfinalista Australian Open 2019 przegrał z 2 lata młodszym Felixem Augerem-Aliassime [WC] 4/6, 2/6. 18-latek podtrzymuje dobrą formę, którą złapał podczas zmagań Rio Open i Brasil Open, gdzie doszedł do finału i ćwierćfinału. Po planie w trzeciej rundzie są Sascha Zverev  i Dominic Thiem .\nMartin Klizan z powodu gorączki poddał pojedynek przeciwko Niemcowi rosyjskiego pochodzenia przy wyniku 3/6, 0/2. Tymczasem finalista French Open 2018 rozprawił się z Jordanem Thompsonem w 2 partiach 6/4, 7/5. W poniedziałek o 02:00 czasu polskiego o trzecią rundę zagra Hubert Hurkacz z Lucasem Pouille .\nPozostałe wyniki trzeciego dnia zmagań BNP Paribas Open:\nIvo Karlovic-  Borna Coric 64 762\nAlbert Ramos Vinolas-  Marco Cecchinato 64 62\n Gael Monfils- Leonardo Mayer: 64 36 63\n[Q] Prajnesh Gunneswaran-  Nikoloz Basilashvili: 64 67(6) 76(4)\nYoshihito Nishioka-  Roberto Bautista Agut 763 64\n[Q] Marcos Giron-  Alex de Minaur 16 64 62\n Gilles Simon- Malek Jaziri: 63 67(6) 64\nJan-Lennard Struff- [LL] Ricardas Berankis: 36 63 62\n Milos Raonic- Sam Querrey: 76(1) 64 [30/WC]\nLaslo Djere- Guido Andreozzi: 63 64\n[LL] Miomir Kecmanovic- Maximilian Marterer: 63 62\ngondar 2019-03-10 13:05:08


Straciłam dzisiaj połowę zdjęć z ostatnich dwóch dni.\nDopijam kawę i wracam do pracy.\nMam nadzieję, że ten dzień jednak będzie dobry.\nBudzę Młodszą Siostrę, która jeszcze w półśnie obejmuje mnie ciepłymi ramionami.\n- Jesteś taka kochana. - mruczy zaspanym głosem.\nW zabieganiu, zmęczeniu, szarej codzienności, takie chwile są niczym małe światełka,\nktóre każą się na chwilę zatrzymać i pochylić nad tym, co naprawdę ważne.\nMaja 15 listopada 2013 10:03\nTo prawda, takie 'kocham cię' od małego człowieka to jak balsam dla duszy :)\nPozdrawiam i życzę mimo wszystko dobrego piątku :)\nJagoda 15 listopada 2013 11:57\nMusi być dobry! To w końcu piątek! :)\nEwa 20 listopada 2013 18:25\nTeż tak sobie wtedy pomyślałam :)\ndomek-z-książkami Joanna 15 listopada 2013 12:56\nPrzykro z powodu zdjęć... teraz już musi być tylko lepiej:)\nAgnieszka 15 listopada 2013 13:59\nZ takimi słowami, musi być udany!\nMonika. 15 listopada 2013 16:23\nlipoooo 15 listopada 2013 18:12\njak najwiecej takich swiatelek zycze ;)\nZulka 16 listopada 2013 13:17\nPiątek - dobrego początek :)\nEshet Chayil 16 listopada 2013 21:06\nEshet Chayil 16 listopada 2013 21:09\nWspółczuję utraty zdjęć. Te zamieszczone w poście są fantastyczne! :)\nMam nadzieję, ze weekend udany, pięknej niedzieli życzę! :)\nPs. Bardzo lubię tutaj zaglądać (już od dawna ;)), niesamowity klimat, piękne zdjęcia... :)\nLifestyle Inspiracje 17 listopada 2013 19:31\nEch szkoda tych zdjęć. Pozdrawiam\nAnna Magdalena 18 listopada 2013 10:05\nEh... wiem że każdy ma czasem gorsze dni... ale aż zła jestem sama na siebie dziś i mam wrzuty sumienia :(\nwczorajszy wieczór, niedzielny, nieśpieszny wony wieczór w domu... z muchami w nosie :( zamiast z córką spędziłam...\nEh... :( Czasem to zabieganie, nieustająca chęć zmiany tego na co czasem nie mamy wpływu, bywa tak bardzo irytująca a to tylko odbija się na naszym samopoczuciu, a dalej to już lawina.\nZapomniałam przez to o tym co najważniejsze. Dzisiejsze przytulenia poranne Zo były jak balsam :).\nZdjęć nie udało się odzyskać, w żaden sposób?\nMoże wymiana pomysłami na kalendarz adwentowy, na jego zwartość?\nGiełda pomysłów :)? Teoretycznie można powielić rok ubiegły.\nEwa 20 listopada 2013 18:29\nNie miej wyrzutów sumienia. Każdy ma czasami taki dzień, nawet najlepsza mama :) I to prawda, że frustracje spadają lawiną ciągnąć za sobą wszystkich po kolei. Dlatego kiedy już jest mi kompletnie źle, staram się choć na chwilę zniknąć z pola widzenia. Wszystkim. Zazwyczaj pomaga :)))\nCzęść zdjęć odzyskałam, ale też dowiedziałam się, że mam uszkodzoną kartę. Przynajmniej znam przyczynę całego zamieszania.\nWymiana pomysłów na kalendarz adwentowy brzmi świetnie! Już nawet o tym myślałam. Obiecuję tematyczny post na dniach :)\nGosia Myślicka 18 listopada 2013 22:37\nmi ostatnio padł dysk zewnętrzny, 500GB zdjęć :( nie zdążyłam zabrać się m. in. za ubiegłoroczne wakacje... :(\nEwa 20 listopada 2013 18:30\nGosiu, jak dobrze to znam. Mam na myśli zabieranie się za wakacje sprzed kilu lat, które tkwią na dysku i czekają aż padnie. Mam nadzieję, że uda się go podnieść. Powodzenia!


Nowi designerzy w PSA - w auto motor i sport\nNowi designerzy w PSA\nNowym, głównym projektantem Peugeota zostanie Gilles Vidal, a Citroena Thierry Metroz. Obaj będą podlegać głównemu projektantowi PSA, którym jest Jean-Pierre Ploue.\nNowi szefowie mają za zadanie dbać o to, by projekty bratnich marek zdecydowanie się od siebie różniły i prezentowały nowe drogi w dziedzinie motoryzacyjnego designu.\n37-letni Vidal trafił do PSA w 1996 roku. W 2009 został szefem działu stylistów Peugeota i teraz będzie odpowiedzialny za stylistykę nowych modeli z lwem na masce. Metroz ma 46 lat i jeszcze niedawno był dbał o stylistyczną stronę karoserii w Renault. Teraz popracuje z projektami Citroena.\nWYDARZENIA Peugeot i Citroen zapraszają do serwisu\nWYDARZENIA PSA będzie miało swojego ASX-a\nWYDARZENIA TomTom z firmą PSA


Podkategoria: Aukcje internetowe - strona 1 - Darmowy Katalog SEO - Darmowy katalog stron www\nThemehelp.eu - allegro szablony »\nWykonamy dla Ciebie profesjonalny szablon na twoje aukcje internetowe zgodny ze standardami w3c a przede wszystkich przyjazny dla twojego przyszłego klienta. Mając do dyspozycji nasze produkty zwiększysz znacząco swoją sprzedaż. Zajmujemy się profesjonalną fotografią przedmiotów, z dojazdem do klienta oraz obróbką graficzną. Jeżeli chcesz zaprojektujemy dla ciebie etykietę która nakleisz na paczkę dla swojego klienta, możesz go poinformować o nowych promocjach oraz rabatach w towim sklepie. Zaufaj nam, jesteśmy związani z tym rynkiem od kilku lat i mamy grupę zadowolonych klientów. Jeżeli chcesz rozwijać swój biznes zainwestuj w profesjonalnie wykonaną oprawę graficzną, klient jest wzrokowcem, pamiętaj o tym :)\nZapraszamy po Imany bilety do serwisu AleBilet. Imany po Ayo i Zaz jest kolejną wokalistką zdobywającą ogromną popularność w Polsce!\nHistoria Imany jest zupełnie nieprzeciętna, tak zresztą jak jej muzyka.\nWszystko zaczęło się 3 lata temu, kiedy nieznana nikomu, wyjątkowej urody dziewczyna wylądowała w Paryżu. W małej walizce oprócz ubrań było tylko portfolio i płyta demo z 6 utworami. To był kluczowy moment w życiu Imany. Poprzednie 7 lat spędziła pracując jako modelka w Nowym Jorku. Imany porzuciła karierę w modellingu i zajęła się tym, co uważała za swoje prawdziwe powołanie – muzyką.ez żadnego doświadczenia w showbiznesie, z dnia na dzień, ta pochodząca z wielodzietnej rodziny afrykańskich emigrantów Francuzka postanowiła spróbować szczęścia w Paryżu.\nGino Rossi - Oryginalne zegarki najlepsze marki »\ndamski (1), imany w polsce (1), bilety na imany (1), zegarek (1), ebay (1), kina domowe (1), charles delon (1), sklep z zegarkami (1), clock (1), time (1), koncert imany (1), aparaty cyfrowe (1), zegar (1), jordan kerr (1), męski (1), konsole do gier (1), smartfony (2), allegro (1), szablony (1), perfumy (11), heslaw (1), pasek (2), laptopy (2), TELEFONY (5), aukcjusz (1), gino rossi (1), sprzęt rtv (1), sprzęt agd (2), szablon aukcyjny (1), zergarki (1), tablety (2), ipody (1), telewizory (1), czas (1), aukcje internetowe (3)


TSUE odroczył wydanie opinii prawnej w sprawie odrzucenia kwot migracyjnych - Polsat News\nTSUE odroczył wydanie opinii prawnej w sprawie odrzucenia kwot migracyjnych\n23.07.2019, 21:43 Świat\nWikimedia Commons/Cédric Puisney/CC BY 2.0\nRzecznik generalny Trybunału Sprawiedliwości UE odroczył wydanie opinii prawnej w sprawie skargi Komisji Europejskiej przeciwko Polsce, Czechom i Węgrom z powodu ich sprzeciwu wobec obowiązkowych kwot rozdzielania uchodźców - podała agencja CTK.\nInformację taką czeska agencja uzyskała we wtorek w Strasburgu od służb prasowych TSUE. Według nich, na razie nie ustalono, jak długo potrwa odroczenie, ale najprawdopodobniej opinia zostanie przedstawiona nie wcześniej niż we wrześniu. Terminem dotychczasowym był 29 lipca.\nKE zaskarżyła w styczniu 2018 roku w unijnym trybunale decyzję trzech państw środkowoeuropejskich, by nie uczestniczyć w jednorazowym programie rozdzielenia uchodźców, którzy dotarli do Grecji i Włoch, składając tam wnioski o azyl. Realizacja programu zakończyła się po dwóch latach we wrześniu 2017 roku, przy czym inne państwa unijne przejęły z Grecji i Włoch tylko nieco ponad 32 tys. osób spośród łącznie 160 tys., których akcja ta miała objąć.\nOpinia rzecznika nie jest dla Trybunału Sprawiedliwości UE wiążąca, ale w większości przypadków kieruje się on nią w swych orzeczeniach.\nKOMISJA EUROPEJSKAKWOTY MIGRACYJNEŚWIATTSUE\nCzytaj więcej: "Ziobro do dymisji"; "wszystko jest w porządku". Komentarze po opinii rzecznika TSUE


[Rozwiązany] WIN 7 problem po formatowaniu z połączeniem internetowym - Windows 7 - Forum komputerowe Komputer Świat\n[Rozwiązany] WIN 7 problem po formatowaniu z połączeniem internetowym\nRozpoczęty przez Danieleq , 19 cze 2017 13:16\nNapisano 19 czerwiec 2017 - 13:16\nWitam wszystkich, wczoraj wykonałem format komputera, po zainstalowaniu składników, połączenie internetowe było. Dzisiaj po powrocie i podłączeniu wszystkiego internet nie chciał się połączyć (tj. Ikonka raz wskazywała na to, że jest a raz na to, że go nie ma) mimo restartów routera oraz komputera dalej problem jest, sprawdziłem na kablu inne urządzenie które połączyło się i działało.\nNapisano 20 czerwiec 2017 - 10:06\nZacznij od aktualizacji sterowników komputera - głównie od karty sieciowej.\nNapisano 20 czerwiec 2017 - 15:53\nSterowniki reinstallowałem kilka razy - nic nie pomogły, również te najnowsze.\nNapisano 20 czerwiec 2017 - 16:01\nŁączysz się za pomocą kabla, czy za pomocą WiFi - jak wygląda siła sygnału?\nNapisano 20 czerwiec 2017 - 16:09\nKabel, natomiast przed formatem również był problem z ibternetem, musiałem kilka razy odpinać i podpinać kabel.\nNapisano 20 czerwiec 2017 - 16:15\nSpróbuj w takim razie zaktualizować firmware do routera -> http://cybernecik.pl...owanie-routera/\nCzy w momencie gdy zaniknie połączenie z internetem masz komunikację z routerem (czyt. odbierasz dane poleceniem ping na adres IP routera?)\nNapisano 20 czerwiec 2017 - 16:35\nZnika całkowicie połączenie, internet w pozostałych urządzeniach jest, u mnie nie ma. W momencie zniknięcia ikona pokazuje jakby kabel został całkowicie odpięty.\nNapisano 20 czerwiec 2017 - 16:38\nSkoro tak, to może z okablowaniem masz coś nie tak - spróbuj wymienić kabel, albo siedzi zbyt luźno - inna możliwość to rozwalone gniazdo Ethernet. Masz możliwość łączenia się po WiFi?\nNapisano 20 czerwiec 2017 - 16:57\nKabel wymieniałem 3 razy, po zmianie ustawienia "Link speed & Duplex" z automatycznego na 100mbps wywala rzadziej.\nNapisano 20 czerwiec 2017 - 18:07\nBez potrzeby grzebiesz w ustawieniach karty sieciowej, ona ma działać i tyle. Jeśli nie działa to albo masz uszkodzoną kartę sieciową albo przewód Ethernet. Ewentualnie problem z routerem ale jeśli inne urządzenia działają to raczej nie jest to.\nW menedżerze urządzeń nie masz żadnych wykrzykników/znaków zapytania przy karcie sieciowej ?\nWszystko jest jak należy. Spróbuję jeszcze raz sformatować, tyle że wrzucę system Win 10, czytałem gdzieś, że przy Win 7 to się zdarza.\nNapisano 20 czerwiec 2017 - 18:20\nJeśli to nie pomoże to będzie trzeba kupić kartę sieciową i włożyć ją w slot PCI.\nNapisano 20 czerwiec 2017 - 20:02\nSprawdziłem. Karta sieciowa jest połączona z płytą główną. Czym różni się kabel połączony przez USB? Jest wolniejszy? Chodzi mi o urządzenie do którego wpinamy kable od łącza, a kabelek USB do komputera.\nNapisano 21 czerwiec 2017 - 06:24\nJa bym mimo wszystko proponował kartę wkładaną w slot PCI. Jeśl chcesz na USB to kup kartę sieciową Ethertet na USB.\nNapisano 21 czerwiec 2017 - 09:56\nKarta sieciowa jest połączona z płytą główna a to ogranicza możliwości.\nNapisano 21 czerwiec 2017 - 18:41\nAle to jest laptop ? Komputery stacjonarne mają gniazda PCI na karty rozszerzeń.\nStacjonarny. Okej, dzięki za pomoc.\nNapisano 27 czerwiec 2017 - 14:06\nProblem w wyborze procka i płyty 2200g vs 8100\nCo kupić? Krzychu25\nProśba o sprawdzenie logów - problem z powiadomieniami w Chrome


Oferta nr: 86135, dodano 15.05.2020\nPistolet do gier AR-VR! Wykorzystuje rozszerzoną rzeczywistość!\n59 zł zamiast 89 zł za pistolet do gier AR-VR\nPistolet AR do gier wykorzystujący rozszerzoną rzeczywistość. Odkrywa przed swoimi użytkownikami zupełnie nowy wymiar gier komputerowych! Dzięki zastosowanej technologii rzeczywistości poszerzonej, świat gier komputerowych przenika do świata realnego, w którym znajduje się grający. Takie rozwiązania pozwala na niesamowite wrażenia podczas gry! Pistolet AR posiada wbudowany radar oraz transmisje danych poprzez moduł Bluetooth. Dzięki temu zamontowany w nim telefon jest informowany o każdym ruchu pistoletem. Efektem końcowym jest interaktywna gra umożliwiająca strzelanie do celów pokazujących się na ekranie telefonu. Naszym bohaterem w grze sterujemy poprzez poruszanie się po pokoju lub innym wybranym terenie, natomiast strzały w grze oddajemy strzelając pistoletem AR. W niektórych grach sterujemy bohaterem za pomocą przycisku.\nObecnie jest 28 gier wbudowanych w aplikację mobilną umożliwiającą rozmaite formy zabawy pistoletem. Nie pozwolą nudzić się Twojemu dziecku. Menu w języku polskim. Gadżet ten podbija rynki europejskie, w tym Polski, sprawdzi się zatem świetnie jako prezent pod choinę, choć nie tylko. Pistolet kompatybilny jest ze wszystkimi markami telefonów komórkowych z ekranem 4,7 cala do 6 cali. Aplikacja ARGun Magic posiada dwie wersje gier, które można podzielić na gry znajdujące się wewnątrz jej, zajmujące niewiele miejsca oraz na takie, które są do ściągnięcia za darmo ze sklepu (np. XGunCityHunter, STMen, Zombie Fight, Final Battle itp.). Gry ściągnięte ze sklepu będą się charakteryzowały rozległą fabułą, wieloma misjami, poziomami trudności itp.\nSterowanie: guzik (spust), ruch\nBluetooth: BT V4.1\nZasilany bateriami 2x AAA (brak w zestawie)\nAplikacja na telefon AR Magic Gun\n28 gier + dodawane stale ciągle nowe\nMenu aplikacji w języku polskim\nOkazja: Pistolet do gier\nNumer oferty: 86135


Pikantna sałatka z boczkiem - przepis na pikantna sałatka z boczkiem od jest smak - Durszlak.pl\nPrzepis: Pikantna sałatka z boczkiem\nJeśli lubicie pikantne potrawy, to ta sałatka w sam raz dla Was. Wyśmienite połączenie pięciu warzyw i chrupiącego boczku to propozycja na przystawkę lub lekkie danie główne. Swój ostry smak sałatka zawdzięcza ketchupowi i tabasco :) Do sałatki można również dodać zielony groszek. Składniki: sałata rzymska lub karbowana puszka kukurydzy puszka czerwonej fasoli papryka czerwona cebula 5 dag wędzonego boczku (w plasterkach)...\nAlucard22194: sałatki • 18.12.2016\nBartekS: Przystawki • 21.09.2016\nSłoneczna sałatka z boczkiem i smażonymi kaparami. 141\nSałatka ze szpinakiem i boczkiem 1609\nSałatka z grillowanych buraków, malin i boczku 59\nSałatka z boczkiem i truskawkami 69\nPikantna sałatka makaronowa z krewetkami 137\nPikantna sałatka z boczkiem 1026


Kanada: Do podsłuchiwania telefonu komórkowego wystarczy znać jego numer - CyberDefence24\n27 listopada 2017, 12:05\nKanadyjskich klientów sieci telefonii komórkowej jest bardzo łatwo podsłuchiwać i śledzić: wystarczy znać numer telefonu. Dowiedli tego dziennikarze telewizji publicznej CBC we współpracy z niemieckimi specjalistami od zabezpieczeń.\nW minionym tygodniu CBC wyemitowała reportaż o eksperymencie, w którym jako ofiara specjalistów od telefonicznego bezpieczeństwa wystąpił wiceprzewodniczący stałej komisji ds. bezpieczeństwa publicznego izby niższej parlamentu Kanady Matthew Dube (Nowi Demokraci). Parlamentarzysta kupił do planowanej próby nowy telefon u jednego z głównych operatorów. Numer aparatu podano specjalistom w Berlinie. Później Dube mógł wysłuchać wykonanych przez nich nagrań swoich rozmów i obejrzeć trasy swoich podróży po Ottawie.\nDo podsłuchiwania i szpiegowania Dube'a niemieccy specjaliści wykorzystali protokół SS7 (Signaling System 7) używany do kontaktu między systemami operatorów komórkowych, na przykład w roamingu oraz do przesyłania wiadomości SMS (również do potwierdzania transakcji w banku). Komunikacja tego typu nie jest jednak zabezpieczona, co pozwala hakerom podszyć się pod prawdziwego operatora. Problem został opisany po raz pierwszy przez dziennikarzy niemieckiej gazety "Sueddeutsche Zeitung", którzy opisali przypadki oczyszczania kont bankowych klientów operatora O2-Telefonica przez cyberprzestępców, którzy uzyskali wcześniej nazwy, hasła i numery telefonu użytkowników banku.\nJak pisał we wrześniu bieżącego roku magazyn technologiczny "Wired", eksperci sygnalizowali problem od 2014 roku. Od tego czasu regularnie pisze o nim dyrektor zarządzający niemieckiej firmy Security Research Labs Karsten Nohl. Był on również jednym z ekspertów, którzy pomogli dziennikarzom CBC udowodnić brak bezpieczeństwa u największych kanadyjskich operatorów - Bella i Rogersa. Ich przedstawiciele nie chcieli rozmawiać z dziennikarzami przed kamerą, wysłali jedynie ogólnikowe zapewnienia o pracy nad zwiększeniem bezpieczeństwa. Europejscy operatorzy zaczęli niedawno wdrażać dodatkowe rozwiązania zabezpieczające; Kanada, jak się okazuje, jeszcze tego nie zrobiła. Podobne problemy występują również w Stanach Zjednoczonych - wskazuje "Wired".\nZaledwie wiosną tego roku hakerzy wykradli Bellowi adresy mailowe prawie 2 mln klientów operatora będącego w przeszłości monopolistą na rynku kanadyjskim. W ostatnich dniach pracownicy Bella opowiedzieli ponadto dziennikarzom o wymuszaniu na nich sprzedaży usług niepotrzebnych klientom, takich jak internet dla osób nieposiadających nawet komputera, a także o pobieraniu opłaty za zrezygnowanie z usługi.\nCBC poprosiła Nohla o kilka rad dla użytkowników telefonów, którzy chcą zwiększyć swoje bezpieczeństwo. Nohl podkreślił, że używanie aplikacji takich jak Skype czy WhatsApp zabezpiecza przed atakami z wykorzystaniem SS7. Jedynym zabezpieczeniem przed śledzeniem poruszania się osoby używającej telefonu komórkowego jest natomiast wyłączenie go.\nChiny dały firmom internetowym pół roku na rozwiązanie problemów z lokalnymi regulacjami\nRosyjskie władze zablokowały stronę opozycyjnego polityka Aleksieja Nawalnego


Most Westminster - Page 11\nRe: Most Westminster [odnośnik] 11.04.20 21:19\nPrzykucną przy ciele chcąc upewnić się, że w tym nie tkwi już życie. Będąc tego pewnym nieznacznie się rozluźnił - tylko jego serce w okolicy już teraz zakłócało nocną ciszę. O nikogo innego nie musiał się martwić. Bez wątpienia Skamander kierował się w tym momencie chłodnym wyrachowaniem, a jedyną oznaką litości z jego strony była oferta szybkiej śmierci. Być może przyszłość kiedyś rozliczy go z czynów, z krwi ociekających z dłoni, lecz najpierw należało zawalczyć o teraźniejszość. Bez względu na koszt.\nSkamander zdjął z bezwładnego już ciała pętające je uroki. Zabrał się za dokładne przeszukanie szat martwego czarodzieja, które następnej kolejności zaczął ściągać. Nie chciał by ktoś na ich podstawie mógł wysnuć czyje ciało jest w nie zaplątane. To samo zrobił pozbawiając nieboszczyka drobnej, charakterystycznej biżuterii lub innych talizmanów. Potem skierował różdżkę w kierunku twarzy strażnika inkantując pokilkakroć Ignito z zamiarem opalenia jej, pozbawienia tożsamości. Choć ręka nie zadrżała, tak jednak serce zabiło szybciej poniekąd zaskoczone i zaniepokojone tym, jak naturalnie mu to przychodziło - to przekraczanie pewnej moralnej granicy tak, jakby nie było to nic nadzwyczajnego, a wręcz koniecznego, potrzebnego. A może tak sobie wmawiał? A może cała scena jawiła mu się jako kolejne odczytywane wspomnienie jakiegoś czarnoksięznika, a on odgrywał w tym wszystkim rolę przymusowego obserwatora...? Sprawiedliwość nigdy nie miała w sobie tak wiele z subiektywizmu jak teraz. Zacisną usta w wąską kreskę strącając obdarte z tożsamości ciało w nurt Tamizy. Różdżkę Larrego miał ciągle przy sobie, skonfiskował też jego rzeczy zamierzając je porzucić w zgoła innym miejscu. Edgecombe miał na jakiś czas przepaść.\nNie tracąc zimnej krwi, Tony postanowił drążyć dalej. Kolejnym krokiem, być może ryzykownym było nawiązanie kontaktu z Stephenem Moody - z tym samym strażnikiem więziennym Skamander już dziś rozmawiał. To był ten który obawiał się o swoją rodzinę. To do niego wystosował listowną prośbę: Złóż na mnie donos swojemu naczelnikowi. Przekaż mu, że kręciłem się po więzieniu szukając Edgecombe'a. Możesz zwrócić uwagę, że ten podczas przejmowania po tobie służby dziwnie się zachowywał, a po niej zdawał się kierować w niezaludnione miejsce. Będę tam na niego czekał. Wiem, że znów się narzucam, lecz spróbujmy sobie nawzajem pomóc. W najgorszym wypadku i tak zyskasz - będziesz miał wytłumaczenie czego od ciebie chciałem jeżeli ktoś zwrócił uwagę na to, że się widzieliśmy. W najlepszym - uda nam się zrobić coś istotnego. Razem. Zniszcz tą wiadomość po przeczytaniu.\nPapier nie był najwdzięczniejszym słuchaczem, jak i mówcą, lecz Skamander nie miał za dużego wyboru. Chciał w jakiś sposób sprowokować naczelnika do pojawienia się przy nieodwiedzanym brzegu. Liczył, że krótki na reakcję czas do podjęcia decyzji zadziała na korzyść Anthonego. Chciał uzyskać od niego informacje na temat tego czyje polecenia ze strony MM wykonywał oraz przede wszystkim na temat tego jakich ludzi na zlecenie MM posyłał w piach, kto te informacje przechowywał. Bones przy tych wszystkich bezimiennych przekopach wydawała się kroplą w morzu. Na tym też planował poprzestać. Wiedział również, że ryzykuje - nie mógł mieć pewności co do tego, że Moody spełni jego prośbę. Mógł w końcu odsłaniać przed swoim przełożonym wszystkie karty i sprawić, że zasadzka jaką szykował Anthony stanie się pułapką na niego samego. Istniał też scenariusz w którym nie dzieje się nic. Ryzyko jednak było jednak czymś do czego był przyzwyczajony. Nie można było zyskać czegoś bez postawienia na szali czegokolwiek innego.\nPrzed tym, jak sam stawił się nad Brzegiem Tamizy sporządził jeszcze jeden list - adresowany do najbliższej rodziny Bones: Prowadzę śledztwo w sprawie śmierci państwa córki. Odkryłem, że została zamordowana, a jej ciało najpewniej spoczywa w jednym z licznie znajdujących się na cmentarzu przy przedmieściach masowych, bezimiennych grobów. W dalszym ciągu pracuję nad sprawą starając się ustalić w którym, lecz nie jestem pewien czy mi się to uda. Chciałem by Państwo o tym wiedzieli. Nie podpisał się w wiadomości. Nie wiedząc, co przyniesie wieczór udał się nad Brzeg Tamizy.\nRe: Most Westminster [odnośnik] 22.09.20 16:42\n13 VIII 1957 roku\nTrzynaście razy wołają jej imię. Ciche głosy niesione wiatrem, szepty wyzierające z zaciemnionych miejsc, wślizgujące się westchnieniem do umysłu, zagłuszające myśli, zmysły, pragnienia. Przenikają przez chłód istnienia, ocierają się o ostre kanty duszy, dźwięcząc w uszach piskliwym tonem niby przypomnienie, że cisza nadejdzie tylko wraz z lepką słodyczą spływającą przez gardło. Że oddech odnajdzie jedynie w niebycie. Są wszędzie. Kiedy unosi ciężar cienkich powiek, kiedy zanurza się w sploty run ścielące stare księgi, kiedy szelest skrzydeł białego kruka przedziera się przez mrok otulający zimne w swej prostocie mieszkanie, nawołując do spotkania z krwią z jej krwi. Są wszędzie. Wita je więc w swym nieporuszeniu, tak jak wita cienie tańczące na ścianach, szemrane sylwetki wypaczone przez głowę osnutą oparami choroby, kolejne dni nakładające się na siebie. Tkwi w nich bowiem jakaś monotonia. W melodii słów, w okrucieństwach przekazów, w mnogości brzmień, jakby liczniejszych z każdą próbą oczyszczenia Londynu. Nawet kiedy wołają jej imię, niezmienne w swej intonacji, chociaż zawsze inne. Ase. Banshee. Krocząca. Wiją się, chcąc zwrócić uwagę, splamić każdy skrzętnie zaplanowany ruch kolejną nic nieznaczącą nowiną. Są tłem, szemrzącym niczym wartka rzeka, brzęczącym niby rój owadów, są tłem dla beznamiętnego trwania skazanego na ślepe oczekiwanie. Nawet teraz, stąpając lekko w ostatnich promieniach słońca, krwawą smugą osnuwającego niebo, czeka. Czeka ze szklistymi oczami godnymi porcelanowej lalki, ze spokojnym oddechem ulatującym spomiędzy bladych warg rozchylonych lekko, kiedy tęskna pieśń wciąż drży w letnim powietrzu. Niewątpliwie ptasia, zastanawiająco obca, intrygująca na tyle by droga ku nieznanemu wydłużyła się jeszcze bardziej. Gdzieś tam między gałęziami drzew obsypanymi zielenią liści tkwi stworzenie kuszące trelem przypadkowych wędrowców i nawet próby ciskania zaklęć przez właściciela nie potrafią wybić go z rytmu. Więc Borgin słucha, tak jak Borgin czeka. Cierpliwie i niemo, nie zauważając jak w pewnym momencie, jakaś oszałamiająca miękkość sięga meandrów myśli i nie odchodzi w zapomnienie, nawet gdy hodowca świergotnika zdołał zapanować nad niesfornym zwierzęciem. Nawet kiedy sama podąża dalszą ścieżką, tym razem posiadającą konkretny cel i znaczenie. Wycena artefaktów nie powinna leżeć w obowiązkach wiedźmy, nie dostrzegała ich istoty, piękna li wartości, spozierając na dany przedmiot jedynie pod kątem własnego zainteresowania. Klient był niemniej starym przyjacielem pana ojca, kiedy jeszcze opłacalnym było go znać i może z kaprysu samego Vidar zgodził się na ujrzenie zbioru, nie mając zarazem zamiaru zaszczycać czarodzieja swoją osobą. Wysłał więc swoje jedyne — chłopiec, który nigdy nie istniał wciąż uśmiecha się szyderczo w jej wspomnieniach — dziecko, pozorną dumę na rozeznanie. Zakończone niechęcią, być może oburzeniem próbującym zderzyć się na wzór oszalałych fal z niewzruszonym brzegiem składającym się na obojętność wobec okazanych dóbr. Nie podjęto dalszych pertraktacji, tania biżuteria objęta równie tanim tchnieniem czarnej magii nie zawita w progach Borgin&Burke, trzask drzwi za wiotką sylwetką był przypieczętowaniem decyzji. Głosy wrzą, pazurki ocierają się o powierzchnie bruku, wściekłe, oburzone, nienawistne. Ciałka przemykają między pantofelkami, znikając zaraz, by móc pojawić się w kąciku kryształowych oczu. Noc dawno zawitała nad miastem, martwota dzielnicy, której mieszkańcy kryją się za bezpiecznymi murami domostw, sprawia, że może usłyszeć własną krew płynącą w błękitnych liniach żył, a przecież szczury nie milkną, nie milkną wcale. Dalej są oburzone, ale zapominają, zawsze zapominają, kiedy przejęcie, nagła informacja zmusza je do porzucenia danej emocji. Znalazły. Znalazły pąk, który rozkwitnie pod bladymi palcami kuzyna. Który wciąż trwa nieświadom swej wartości pośród innego kwiecia, jednak już niebawem jego płatki ukażą się gwieździstemu niebu. I Ase podąża za szeptami, bez obaw zanurzając się w ciemność. Jest ich więcej. Chwasty na kolanach, unieruchomione, może czarem, może strachem, lęk bywa potężniejszą magią niźli ta wydobywająca się z różdżki. Patrzy się, wciąż niezauważona, ze Skuld siedzącą na ramieniu, poruszającą wilgotnym nosem. Nie są sami. Oczywiście, że nie są. By się bać, trzeba mieć czego. Rosły mężczyzna — sam? nie sam? nieistotne — jest powodem równie dobrym, co każdy inny. Czy to ich koniec, czy nie, blade tęczówki przylegają do sylwetki młodej kobiety, na której czas nie odcisnął jeszcze swego piętna, której miękka skóra ustąpi pod sprawnym cięciem. Przekręca głowę w zaintrygowaniu, pszeniczne włosy, niemalże srebrne od barwiącego je letniego słońca ostatnich miesięcy, opadają miękko na ramię, kiedy wykonuje pierwszy krok, potem drugi i następny. Nie zastanawia się, czy to bezpieczne, czy to słuszne, czy warto przerywać potencjalnemu oprawcy jego przemowę, czy winna się tak narażać. Mała banshee patrzy tylko na kobietę i może jedynie zaskoczenie broni ją przed zaklęciem unieruchamiającym, bo kto normalny o tej porze udaje się w okolice mostu, kiedy niebezpieczeństwo czycha niemalże na każdym kroku?\n— Ładna — mówi obojętnie, równie głośno co szepty, które wciąż szemrzą jak rzeka, brzęczą jak owady. Kuca przed rodziną — przypadkową zbieraniną? niewinnymi ofiarami? nieistotne — i dotyka kosmyków włosów zasłaniających twarz zapłakanemu pąkowi.\nOstatnio zmieniony przez Ase Borgin dnia 25.09.20 19:44, w całości zmieniany 1 raz\nRe: Most Westminster [odnośnik] 23.09.20 17:53\nJego praca zdawała się być banalnie prosta - tropisz, odnajdujesz, zabijasz, odbierasz nagrodę. Czasem jednak zdarzały się takie dni, jak te - gdy zamiast zabicia musiał dostarczyć podejrzanych w odpowiednie miejsce… Bądź pozbyć się tych, którzy nie byli już potrzebni. Jego małe, prywatne egzekucje. Zdejmował płaszcz mordercy, odwieszał go na mizernym wieszaku by wejść w buty kata. Równie okrutnego lecz jawiącego się lepiej w oczach przepełnionej sentymentem oraz dziwną empatią społeczności. On nie posiadał niczego. Sentymentów, empatii, współczucia bądź jakichkolwiek wyrzutów sumienia, jakie mogłyby nawiedzić go osobę. Pusta skorupa przepełniona brutalnością, zmysłem obserwacji oraz ideałami, zaszczepionymi przez ojca oraz kolegów ze szkolnych ławek.\nNiczym pasterz na rzeź, późnym wieczorem kierował niewielką grupkę szlam, które nie wiedziały jeszcze, iż ten wieczór będzie ich ostatnim. Chude, brudne oraz przestraszone twarze wodziły spojrzeniem po mijanych uliczkach. Odgórny rozkaz zapewniał mu nietykalność dzisiejszego wieczoru, z resztą… nie poznał jeszcze nikogo, kto byłby na tyle nierozważny, aby wchodzić między podłego wilka oraz jego ofiarę.\nPrzynajmniej do dzisiejszego wieczoru.\nNie było ich wielu. Ledwie trzy, dość młode sztuki które znalazły się w nieodpowiednim czasie, o nieodpowiednim miejscu ze złą krwią płynącą w ich żyłach. Szlamu należało się pozbyć, a w Londynie najlepszym do tego miejscem była Tamiza. Cuchnąca karykatura rzeki, przynajmniej w jego oczach.\nI niech pierwszy rzuci kamień ten, kto nigdy nie wrzucił do niej śmieci.\nFriedrich Schmidt robił to nie raz.\nWygłosił standardową, oklepaną formułkę jaką zwykło mu wypowiadać w podobnych sytuacjach. Ton jego głosu był ostry, nieprzyjazny, przepełniony dziwną mieszaniną nienawiści oraz pogardy. Złość od końca lipca towarzyszyła mu każdego dnia. Szukał okazji, by wypuścić z siebie kłębiące się emocje. Ryzykował w poszukiwaniu adrenaliny oraz kolejnych głów do jego kolekcji. Byleby nie myśleć. Wrócić do gry według własnych zasad.\nZielone spojrzenie z zaskoczeniem pomknęło w kierunku eterycznego dziewczęcia, zmierzającego do jego zakładników. Co na Merlina? W pierwszej chwili w krew uderzyła złość. Dzika, trudna do powstrzymania furia podpowiadająca, aby zacisnąć dłonie na bladej szyi. Sprawdzić, po ilu sekundach jej twarz przybierze niezdrowego, fioletowawego koloru, a oczy nabiegną łzami oraz czerwienią. To złość sprawiła, że silna dłoń zacisnęła się na przedramieniu dziewczyny. Mocno, w stanowczym geście odciągając ją od grupki związanych szlam.\n- Nie dotykaj. - Syknął złowrogo z wyraźnym niemieckim akcentem, stając między więźniami a dziewczęciem. To były jego szlamy. Jego sakiewki ze złotem, nie przedmioty z wystawy, które można było oglądać. Dopiero teraz zielone tęczówki przyjrzały się jej uważniej. Dogłębniej. I był pewien, że zna tę twarz, mimo iż głos kobiety usłyszał dopiero dnia dzisiejszego. Cienie Nokturnu potrafiły się rozpoznać. Było w nich coś specyficznego. I mimo iż Schmidt londyński Noktrun znał od niedawna, już lata temu wsiąkł w jego wiedeński odpowiednik.\n- Jesteś od Borgina? - Spytał, unosząc z zaciekawieniem brew. Jedna ze szlam poczęła rozpaczać, to też Schmidt uciszył ją silnym kopniakiem wprost w szczękę. Nie przerywa się rozmów czarodziejom. - Co tu robisz? - Kolejne pytanie było ostrzejsze. Jeśli sądziła, że skapnie jej coś z jego zarobku była w błędzie. Bardzo poważnym oraz nierozsądnym błędzie.\nRe: Most Westminster [odnośnik] 25.09.20 15:07\nNoc wita ją tysiącem westchnień. Tych mimowolnych, dobywających się spomiędzy spierzchniętych warg, zaciśniętych gardeł. Przesiąkniętych prawdziwie dziecięcym zdziwieniem, wyrazistą nutą niedowierzania, przebudzającą się trwogą, która drżeniem osiada na ulatującym z piersi oddechu. Zapominali. Że ulice, choć tak samo senne, choć tak samo puste w swej pełności nie nosiły w sobie już tego złudnego poczucia bezpieczeństwa. Że nie każdy powrót do domu kończy się szczęśliwie. Że wciąż istnieją osoby, gotowe im o tym przypomnieć, ukazać z całą swą stanowczością, tak by nigdy nie mogli wymazać podobnych nauk z pamięci. Są też westchnienia bardziej świadome, dobywające się z drobnych piersi wijących się ciał, wyraźnie zaaferowane, czułe na każdą zmianę, jaka ośmieli się nastąpić na terenie przezeń przywłaszczonym. To właśnie za nimi podąża, niby jeden z cieni zwykłych tańczyć na ścianach, poprzez mrok i chłód letniego wieczoru, gotowa ująć w smukłe palce jeden z ofiarowanych jej pąków. Nie snuje się za nią tym razem melodia, głos cichszy od szeptu nie tka norweskich słów układających się w jedną z kołysanek krainy lodu, śpiew świergotnika wciąż bowiem krąży w błękitnych żyłach, wciąż przyprawia o lekkość eteryczną sylwetkę, muska każdy nerw żywej lalki. Nie niknie, kiedy stawia pierwszy krok na moście, kiedy narusza intymność, jaka rodzi się między katem, a jego ofiarą. Powietrze smakuje napięciem, bezradnością i przemocą płynącą ze zdań nienawistnych oraz pogardliwych. Zależnością, która zachęca do rozkoszowania się tym poczuciem władzy, granicą światów, od której dzieli koniec różdżki i tylko jedno zaklęcie. Mogłaby patrzeć. Lubiła patrzeć na kruszejącą śmiertelność, na umykający blask z oczu, kiedy nieuchronność opada w całej swej wadze na zgarbione ramiona. Nie było w tym jednak sadystycznego uwielbienia, pochwały dla krzywd i ślepej brutalności. Ledwie iskra zainteresowania, zafascynowania płynącego z łaknącego wiedzy umysłu, który nie zwykł pragnąć czegokolwiek. Mogłaby patrzeć, ale tego nie robiła. Kryształ nieruchomych oczu nazbyt skupił się na wybranym kwieciu, jeszcze nie w fazie rozkwitania, lecz bliskim, tak jak blisko mu było do całkowitego zatracenia potencjału, który zastygł w wykrzywionych strachem rysach, w zapłakanej buzi. Nie może jednak ujrzeć więcej, dostrzec niewidzialnych linii, podług których krew z jej krwi rozpocznie rytuał przeistoczenia, ręka obca, wielka, silna sięga po kruche ramie, zaciska się boleśnie na jasnej skórze. Nie wyrywa się, pozostaje bierna, bezwolna, lecz wciąż niechętna dotykowi. Połączenie ciał przerywa Skuld, czarna walkiria o uniesionym glizdowatym ogonie i ostrych zębach wbijających się w wierzch szorstkiej dłoni, do krwi, do kości. Mała banshee znowu jest wolna, szczur natomiast umyka wprost ku ciemności, nim zaskoczenie przerodzi się w prawdziwą furię. Jej gniewne dzieci były odważne, nie były jednak głupie, znały cenę magii, były jej świadkiem. Nie patrzy za nią, lodowaty błękit szklistych tęczówek mierzy się z zielenią obcego spojrzenia, żywą, żrącą, gryzącą, gotową pochłonąć wszystko na swej drodze, zniszczyć, skrzywdzić. To była ładna zieleń.\n— Jestem. Jestem od niego. Jestem od wszystkich. Albowiem jest nas wielu — mówi miękko, cicho, spokojnie, tak, jakby właśnie nie została szarpnięta, odciągnięta niby namolne zwierzę przeszkadzające swemu panu. Pozbawiona wyrazu twarz nie zdradza niczego, a mimo to nie sposób zarzucić jej nieszczerości, nie, kiedy grzecznie, niespiesznie odpowiada na zadawane pytania przez mężczyznę, którego tożsamość pozostała znajomo nieznana. Cienie Nokturnu potrafiły się rozpoznać, a Ase znała każdy cień, jaki tylko się tam objawił — Wołały mnie. A ja im odpowiedziałam — dodaje po chwili milczenia, uwagę kierując na kulące się jagniątka prowadzone na rzeź. Przekręca głowę, nadal zaintrygowana, nadal chcąca zatopić palce w zwilżone potem włosy kwietnego pączka. Czy była warta uwagi kuzyna? Czy szepty nie myliły się tym razem? — Czy mogę ją mieć, kiedy z nimi skończysz? — teraz ona pyta, z szeroko otwartymi oczami spozierając na szmalcownika, łudząco przypominając dziecko chcące wiedzieć, czy może otrzymać łakocie zaraz po obiedzie. I nie ma w tym prób nacisku, wywierania presji. Ledwie przepływ informacji, ledwie westchnienie spośród tysiąca innych.\nRe: Most Westminster [odnośnik] 27.09.20 21:21\nGłośne, niemieckie przekleństwo wyrwało się z jego ust, gdy siedzący na wątłym ramieniu szczur zatopił niewielkie ząbki w jego dłoni. Nigdy nie lubił szczurów, kojarzonych ze wszystkim, co mogło być najgorsze. Rzucał w nie urokami, nożami czy innym, co nawinęło się pod ręce z czystej niechęci. Podłe kreatury przypominały mu szlam, nadal zalegający na ulicach Londynu. Podły, brudny, chowający się w dziurach, byleby nie dać się złapać. Ponoć aby złapać szczura, należy pojąć jego rozumienie rzeczywistości. Friedrich Schmidt nie zgadzał się z tym powiedzeniem, uważając spryt, brutalność oraz odpowiedni podstęp za składniki, prowadzące do sukcesu. Tropił, zabijał bądź doprowadzał przed oblicze poszukiwaczy z precyzją, zapalczywością oraz dozą kreatywności. Nie był szczurem, lecz wyłapywanie szczurów nie było dla niego problemem.\nZerknął na ślady pozostawione przez zwierzę, po czym wytarł krew z dłoni, przejeżdżając nią o materiał swojej czarnej koszuli. Złość w zielonych oczach błysnęła niebezpiecznie, gdy utkwiły w postaci eterycznej oraz odrobinę dziwnej dziewczyny.\n- Jest Was wielu? - Spytał, unosząc brew z zaciekawieniem ku górze. Pamiętał kilku Borginów, którzy stanęli na jego drodze, gdzieś między Nokturnowymi alejami bądź półkami ich sklepu. Jej stwierdzenie brzmiało jednak dziwnie, w ten specyficzny sposób, charakterystyczny dla słów szaleńca. Szaleństwo jednak, w pewien dziwny sposób wydawało się być pociągające. Zwłaszcza dla człowieka podążającego drogami skrytymi w cieniu.\n- Opowiedz mi o tym, jak cię wołały. - Zaciekawienie błysnęło w zielonym spojrzeniu oraz basowym głosie mężczyzny. Lubił elementy rzeczywistości inne od tych, które do tej pory były mu znane. A ona zdawała się być właśnie takim elementem. Dziwnym. Oderwanym. Umieszczonym w innej rzeczywistości oraz przestrzeni. Mógł jej posłuchać.\nBarwa jej głosu była przyjemna, szlamy związane, wieczór ciepły. Mógł wsłuchać się w przyjemne tony, omieść spojrzeniem zgrabną sylwetkę w czasie, gdy będzie odbierał życie podłym szlamą.\nLeniwe podszedł do jednej ze szlam, nie przykuwając nawet do niej większej uwagi. Stanął za młodym chłopakiem, spojrzenie skupiając na buzi dziewczyny, która do niego dołączyła. Wsłuchiwał się w słowa, płynące ze słodkich ust. Sam ułożył silne dłonie na szczęce chłopaka. I pociągnął. Po skosie do góry. Szybko, brutalnie, doprowadzając do niegłośnego strzyknięcia. Ciało szlamy zwiotczało. Friedrich zabrał dłonie, a chłopaczek opadł na bruk. Wyraz twarzy mężczyzny nie uległ zmianie. Odbierał życie bez mrugnięcia okiem. Jedna ze szlam poczęła szlochać, uspokoił ją więc ostrzegawczym kopnięciem.\n- Do czego będzie Ci potrzebna martwa? - Spytał, przekręcając głowę odrobinę w bok. Dziwaczność dziewczyny przyciągała, wzbudzała zainteresowanie oraz rozpraszała mroki codzienności oraz rutyny, jaka wiązała się z jego pracą.\nRe: Most Westminster [odnośnik] 04.01.21 2:23\nPogarda słodyczą zwykła muskać krańce języka, kiedy wzrok padał na przemykające w przestrzeniach mroku sylwetki, o ile bystre oko zdołało chociażby uchwycić jakikolwiek ruch z ich strony. Ona, wespół z obrzydzeniem sprowadzały niepozorne stworzenia na dno łańcucha pokarmowego, ignorując skrzętnie ich inteligencję, zdolność do współpracy, niesamowite przystosowanie się do warunków wszelkich i nade wszystko - umiejętność szybkiej nauki. Czyż to nie ona pozwalała im przetrwać te setki lat ludzkiego wstrętu? Rzucanie urokami, nożami, zastawianie pułapek nie potrafiło wybić całej kolonii, a kolejna utrata współtowarzysza była wskazówką jak uniknąć podobnego losu. Dostosować się, tak jak właśnie dostosowywała się Ase. Ase z bladą twarzą, z dziwnym mrowieniem skóry, ze szklanymi oczami patrzącymi w otchłań zieleni równie pięknej, co zaklęcie ostateczne.\n— I wielu nas będzie — szepce, niemal łagodnie, z pewnością łączoną wraz z kolejnym nadejściem dnia, z tym że niebo bywa błękitne, a szlamy pławią się w brudzie własnego jestestwa. Wtem jedna z jasnych dłoni unosi się, by zgrabnym ruchem, przesunąć się mogła wzdłuż prawej skroni, poprzez bladość ust, lewą stronę żuchwy i wreszcie wzniosła się ku niebu, kiedy ciało wiedźmy pochylało się w iście scenicznym ukłonie. Ni brew jedna się nie uniosła, kiedy ciało następnie nakazało wspiąć się na same czubki palców stóp, a przywykłe do wysiłku smukłe nogi wykonały wpierw kilka kroków w stronę Friedricha, nim rozpoczęła pierwszy obrót, potem kolejny i następny, a mimo to nie zdawała się odrywać pustego spojrzenia od postaci obcego mężczyzny.\n— Przybyły wraz z nocą... — zaczęła sennie, z subtelną nutą znudzenia, jakby głosy nie były niczym dziwnym, jakby świat ulegający wypaczeniu był równie naturalny co oddychanie. Równie normalny, co taniec baletowy pośród płaczu i jęków przepełnionych bólem, cudownej orkiestry cierpienia wspierającej samotne wystąpienie panny Borgin wcielającej się w postać Odile, czarnego łabędzia — I mówiły, ach, jak mówiły — wykonuje pełny piruet, gotowa krążyć wokół makabrycznej scenerii, upojona każdym urywanym oddechem, magią krążącą z siłą pod cienkim pergaminem skóry, zmuszającą do jeszcze bardziej niecodziennych zachowań niż zwykle — Mówiły, że oto nadejdzie śmierć, a ziemię zaścieli kwiecie zbyt wcześnie zerwane przez tych, których sobie umiłowała — ostatnie słowo niemalże rozpływa się w ciszy, kiedy w skupieniu odpowiednio układa dłonie, kiedy porusza się niepomna na gniewne oczy zebranych, wpatrzone w jej sylwetkę.\n— Czasem koniec bywa początkiem — odpowiada po chwili, ponownie pozwalając, aby chłód błękitu raz jeszcze starł się z zielenią spojrzenia rozmówcy — Czasem ścięte kwiaty mogą rozkwitnąć — mruczy, przechodząc płynnie w kolejną figurę, czekając na silny uścisk dłoni, na pociągnięcie, na kolejne strzyknięcie — Czy mogę ją mieć? — pyta ponownie, niczym dziecko posłusznie czekające na zgodę, z każdym słowem gaszące nadzieję na ratunek dla tych, co zdołali wpaść w niełaskę swego kata.\nRe: Most Westminster [odnośnik] 12.01.21 1:15\nJeśli przechodzisz tu jako pierwszy pomiędzy 30 września a 4 października, możesz dostrzec na ulicy przy moście list. Jest zapieczętowany i zamknięty, wyraźnie w dobrym stanie. Jeśli go podniesiesz i przyjrzysz się tyłowi korespondencji, dostrzeżesz wypisane ładnym, ozdobnym pismem: Do Ciebie, przechodniu. Gdy otworzysz kopertę zalakowaną pieczęcią w kształcie gwiazdy, ujrzysz list, a w nim:\nRe: Most Westminster [odnośnik] 28.01.21 15:57\nZielone ślepia uważnie obserwowały dziwną dziewczynę od Borgina. Zdawała się być dziwnie oderwana od rzeczywistości, jakby poruszała się winnym wymiarze bądź Salazar jeden wie gdzie jeszcze. Im dłużej przebywała w jego towarzystwie, tym dłużej przyglądał się jej twarzy ze zdziwieniem schowanym gdzieś pod ostrymi, męskimi rysami. Dziwne. Niezwykle dziwne… Z drugiej jednak strony nie był kimś, kto mógłby wydawać podobne osądy samemu będąc pewnym, iż nie uchodził za w pełni normalnego.\n- I co zrobicie, gdy zbierzecie już siłę? - Spytał, uważając tę kwestię za niezwykle istotną. Doskonale wiedział, że wszelkie większe grupy wiązały się nie tylko z zagrożeniem, ale i odpowiednimi możliwościami zarobku. A tych Friedrich Schmidt nie zwykł przegapiać, niezależnie jak ryzykownie mogły wyglądać.\nUniósł brew ku górze widąc, jak dziewczyna wspina się na czubki palców by wykręcić swoje ciało w dziwne figury. W pierwszej chwili pomyślał, iż tę umiejętność z pewnością dałoby się ciekawie wykorzystać, szybko jednak odsunął od siebie te myśli, przenosząc spojrzenie na swoje ofiary, zdające się być zaczarowanymi tańcem dziewczyny. A może chłopaczek myślał to, co i jemu przeszło przez myśl? Dla pewności skręcił mu kark. Szybko, sprawnie, wypracowanym do perfekcji ruchem. Truchło opadło na bruk, Friedrich jednak nie odciął od razu głowy, woląc zając się tym taśmowo.\n- Nie istnieją czasy, w których śmierć nie przychodzi. Jest wszędzie, czy ktokolwiek tego chce, czy też nie… - Mruknął, podchodząc do kolejnej ofiary. Tej młodej, pięknej, przypominającej jeszcze nierozwinięty pączek róży. I dla niej nadejdzie śmierć, lecz prędzej, niż zapewne mogłaby zakładać. Nie dożyje swojej starości, nie wyjdzie za mąż, nie wyda na świat dzieci o zapewne równie rumianych buziach co ta, należąca do niej. Umrze teraz, przerażona i zapłakana, zderzona ze śmiercią w postaci okrutnego szmalcownika.\n- Opowiedz mi o tym więcej. O końcu będącym początkiem i kwiatach rozkwitających pomimo ścinania. - Rzucił, nie będąc pewnym czy faktycznie chce słuchać jej słów, czy jedynie chce ją czymś zająć, nim przejdzie do reszty swoich obowiązków. Niech mówi w czasie gdy on zamorduje resztę jeńców; niech mówi, gdy będzie odcinał głowy oraz szykował odpowiedni dla niej podarek. Podszedł do pięknej różyczki by ułożyć dłonie na jej głowie, będąc gotowym wykonać śmiertelny ruch w każdej chwili.\nRe: Most Westminster [odnośnik] 29.01.21 19:43\nDziwna. Dziwna. Jest taka dziwna. Cóż za proste, pozbawione głębi przypuszczenia. Ona, tańcząca z cieniami, słuchająca szeptów była niepowtarzalna. Zanurzona między światem realnym, rzeczywistym po którym przyszło stąpać mężczyźnie, a tym niesionym przez opary choroby, bardziej prawdziwym, szczerym, ukazującym oblicze takim jakim było, nie zaś przystojną powłoką za którą się ukrywało. Niezwykła, z magią drzemiącą pod cienką skórą, z tysiącem oczu wpatrzonym w wątłą sylwetkę, z tysiącem ciał drzemiących wśród metalowych żył na nowo oczyszczonego miasta. Osobliwa wraz z kolejną wykonywaną baletową figurą, ze szklanym spojrzeniem skierowanym w kolejne ulatujące życie. Aż wreszcie była Ase, nawet jeśli Ase nigdy nie była tak do końca sobą. Czy rzeczywiście wiedźma mogła być uznawana za jednostkę odrębną, kiedy głosy nie cichły nawet na moment, kiedy wgryzały się w myśli, przeinaczały prawdy, żywiły się każdym przezeń słowem wypowiedzianym? Czy kiedy mówiła, teraz, będąc tak blisko Schmidta, odzywała się jako Borgin, czy jako szczury plagą oblegające Londyn? Czy kryształ tęczówek należał do niej, czy był jedynie odbiciem paciorkowatych ślepi spozierających z ciemnych zakamarków?\n- Będziemy obserwować, mówić, dopóki nie zaczniecie słuchać, a wszystko, co powiemy, prawdą będzie - odpowiada miękko, jakby było to oczywiste. Calder by to zrozumiał, pojął, wykorzystał, nawet jeśli tak jak teraz zagłębiałaby się w taniec czarnego łabędzia. Wiedziałby co uczynić z informacjami, jak pchnąć je w korzystną stronę, jej cisza zawsze wiedziała. Friedrich niekoniecznie. Ale się starał. Ase wie, że próbował, nawet jeśli próbować nie chciał wcale, słuchał, chociaż wnioskował błędnie. Zwlekał, acz pracował dzielnie, łamiąc, niszcząc, kończąc to, co winno skończyć się dawno. Nie było w sercu banshee litości, brud niech ścieli ziemię, na jego truchle zrodzi się nowy świat, a ona będzie widzieć, widzieć, jak się tworzy, jak się przekształca niby wstrętna masa.\n- Lecz nie każda śmierć warta jest ich uwagi - zauważa i może to załamanie światła, może figiel umysłu, ale przez ułamek sekundy wydaje się, że jeden z kącików ust dziewczęcia drga. Niby uśmiech, niby złudzenie. Wykonuje kolejny piruet, nie jest pewnym, czy śpiew świergotnika wciąż posiada ją w swej mocy, czy sama jasnowłosa decyduje się na kontynuowanie zajęcia, mimo bólu stóp, mimo napięcia nóg.\n- On tam jest, tam pośród mroku najciemniejszej z ulic, tam, gdzie drzemie magia najpiękniejsza z możliwych. Zmieni koniec w początek, pod jego dłońmi rozkwitnie każdy ścięty kwiat, płatki przekształci w żywą krew, umysł upadnie przed jego wielkością - ostatni obrót, nim zdecyduje się na głęboki ukłon, nim dłoń sięgnie nieba, a ona wreszcie się wyprostuje. Przekręca głowę na bok, jakby słuchała, jakby wiedziała więcej - Powinien go pan odnaleźć, ogrodnika z Nokturnu - blady paluszek dotyka brody w zastanowieniu, jakby istotną wielce myśl właśnie rozważała - On otworzy oczy, pokaże prawdę świata. Proszę mu zanieść ten niebawem ścięty kwiat, odpowiedni prezent jest początkiem owocnej współpracy...panie Schmidt - kończy, raz jeszcze balansując na czubkach palców, szarość oczu ścierając z jadowitą zielenią - One wiedzą o panu - dodaje, obserwując czy gwałtowna reakcja wstrząśnie mężczyzną, czy brutalność kierowana w stronę szlamu wreszcie dosięgnie wiotkie ciało - Czas, by pan dowiedział się o nich...