Bulwar Newski Sob 04 Lut 2017, 18:41\nBulwar to jedno z reprezentacyjnych miejsc na ulicy Eufrozyny Wielkiej, po którym często spaceruje wielu czarodziejów. Wzdłuż soczystej zieleni i równego chodnika ciągnącego się wzdłuż rzeki, ustawiono kilka eleganckich ławeczek, gdzie można na moment przysiąść i odpocząć po dłuższym spacerze. Po drugiej stronie znajduje się mugolska część miasta, do której można dostać się za pomocą białych łódek ulokowanych tuż przy brzegu Newy.\nRe: Bulwar Newski Czw 12 Lip 2018, 01:54\nNie myślała, że zgodzi się na to spotkanie.\nWiele było osób, które ze względu na jej pracę w Avosce podchodziły do niej z przymrużeniem oka (bo plotki na ich temat były im obojętne) albo unikały (coby im przypadkiem lub specjalnie nie zszargała opinii). Jej klienci z reguły ją lubili i poważali, choć to pierwsze rzadziej - w każdym razie ufali jej na tyle, że zawierzali jej swoje sekrety.\nA tu wprost oskarżony Dolohov jakimś cudem zgodził się na spotkanie z nią, by obgadać teorię, że współpracuje z Raskolnikami. Jako, że mało osób pozytywnie reagowało na takie listowne oskarżenia (a niektórzy to byli gotowi od razu iść do sądu i oskarżać ją o zniesławienie) Gana nie wychodziła ze zdumienia jakim cudem do tego doszło. Lepiej zaczęła operować słowem? Arvo aż tak dba o swoją opinię? A może...\nMoże po prostu ma kontakty z Raskolnikami?\nKuragina potrząsnęła głową, a parę włosów wyrwał się na wolność z koka korzystając z okazji. Nie, to mało prawdopodobne - pomyślała. Starszyzna ukrywała różne grzeszki, więc dziewczyna doszła do wniosku, że może po prostu uznał, że Raskolnicy to była jakaś przenośnia brudnych interesów i się wystraszył, że go wyda w plotkarskiej gazecie. Nawet takim artykułem nie miałby jak poszpanować przed równie zamieszanymi w ciemne sprawki kolegami.\nOby tylko nie zaczął mi grozić... - aż ciarki ją przeszły.\nMniej lub bardziej naiwnie założyła, że załatwi to spotkanie podczas przerwy na obiad. W końcu kto chciałby dłużej odpierać niesłuszne zarzuty? Przejrzała się w lusterku czy czerwona szminka (jedyny wyróżniający ją element otoczenia, na który dziś sobie pozwoliła) się nie rozmazała, po czym rozejrzała się wokół wypatrując mężczyzny z pozycji siedzącej. Skoro już znalazła wolną ławkę nie zamierzała stać.\n- Dzień dobry - przywitała się z Dolohovem, gdy tylko przybliżył się do niej na zasięg słuchu. - Piękny dziś mamy dzień.\nRe: Bulwar Newski Nie 12 Sie 2018, 23:03\nArvo również nie myślał, że zgodzi się na to spotkanie. Przede wszystkim jednak nie spodziewał się, że kiedykolwiek otrzyma list z propozycją rozmowy, jaką chciała odbyć z nim Gana Kuragina. Nie spodziewał się też, że ktokolwiek w ich hermetycznym światku, gdzie każdy zapatrzony był jedynie w czubek własnego nosa; gdzie poważne przewinienia traktowało się z przymrużeniem oka, a do niebotycznych rozmiarów rozdmuchując te, które niewarte były złamanej kopiejki, będzie w stanie połączyć ze sobą kilka istotnych faktów, które mogłyby doprowadzić do konkluzji, że on, Arvo Dolohov, posiada i utrzymuje kontakt z Raskolnikami.\nWobec takiego stanu rzeczy, nie zamierzał uciekać. Nie zamierzał wyłgiwać się bzdurnymi wymówkami, zasłaniać się pracą i obowiązkami. Wiedział, że to wzbudziłoby jeszcze więcej podejrzeń, że dopiero wówczas nie tylko Kuragina, ale cała horda żądnych sensacji pismaków zaczęłaby węszyć w starannie pielęgnowanym ogródku jego prywatnego życia, zapewne ostatecznie dokopując się do jeszcze mniej chlubnych aspektów w życiorysie Dolohova. Na to nie mógł pozwolić, przede wszystkim przez wzgląd na szczątkowe życie rodzinne, jakie mu pozostało.\n- Witam, Arvo Dolohov. To sarkazm? – Podejrzliwość prześlizgnęła się po pytaniu ze zgrzytem, wraz z mężczyzną ciężko opadając na miejsce tuż obok kobiety. – Nie słyszała pani najnowszych wiadomości? O tym, co stało się przy Branie Niedźwiedzi i Placu Dumy?\nNim udało mu się dotrzeć na miejsce spotkania, trzy razy musiał się wrócić. Najpierw, by sprawdzić, czy Foka i Martina na pewno znajdują się w domu. Później, czy wychodząc ostatnim razem, na pewno zamknął zamki. Ostatnim – by upewnić się, czy zaklęcia ochronne nałożone są na dom prawidłowo. Wszystko przez wiadomość o stosach płonących w magicznych dzielnicach. Przez panikę w oczach niektórych mijanych przechodniów; przez rozbawienie; przez niedorzeczne spekulacje i teorie spiskowe, których nie chciał słuchać, a które wbrew jego woli docierały do niego z każdej strony. Próbował podejść do tego racjonalnie, nie dając porwać się wariactwu, jakie w jednej chwili ogarnęło społeczeństwo, ciężko było mu jednak przejść nad taką informacją obojętnie – nie pomyślawszy o dzieciach, o Romanie, o Valeriyi, nawet o zostawionych w Tule rodzicach, o rozrzuconym po Federacji rodzeństwie. Gdyby mógł, bez wahania odwołałby rozmowę z Ganą, nie potrafił jednak bez skrupułów złamać raz złożonej obietnicy.\n- Proszę wybaczyć, nie o tym chciała pani rozmawiać, prawda?\nRe: Bulwar Newski Pią 24 Sie 2018, 15:02\nWychodzi na to, że oboje byli zaskoczeni tym, jak kolej rzeczy się potoczyła, chociaż zarówno ona jak i on mieli na dzisiejszy dzień wpływ. Kuragina, gdyby miała opisać swoje dzisiejsze odczucia nie miałaby pojęcia, jakie słowa oddałyby jej zdziwienie, że spotkanie jednak doszło do skutku, a zarazem podniecenie, że wśród wymyślonych przez nią plotek jakaś może zawierać ziarno prawdy, które wyłuskane od Dolohova będzie mogła zmielić ze stekiem bzdur. W końcu jej praca polegała na wyolbrzymianiu faktów i szukania sensacji, a że przy okazji trzeba było czasem zaryzykować? Tym lepiej dla niej. Kochała odczuwane wtedy zastrzyki adrenaliny.\nGdyby wiedziała, że przypadkowo połączone punkty naprawdę są rozwiązaniem zagadki, a ona ze swoją głupawą teorią trafiła w sedno zapewne sama nie wiedziałaby co z tym zrobić.\nMożliwe, że rozważyłaby ucieczkę z kraju bojąc się zemsty Arvo albo zrobiła wyjątek i poszła do wuja z własnej woli licząc, że ten mimo niechęci do niej nie da jej od tak zabić. Choć z tego na pewno cała główna linia by się cieszyła.\nAle nie dla niej morderstwa i inne poważne rzeczy, od tego był Efim.\n- Ależ skądże - powiedziała, a profesjonalny uśmiech nie schodził jej z twarzy. - W tej chwili oceniałam pogodę - powiedziała, po czym pomyślała: - No i trupy na stosach to nie moja działka, dupku.\nNie lubiła takiego czepiania się jej słówek. W poważne słownictwo się bawiła co najwyżej w roli szlachcianki albo pani detektyw, jako dziennikarka korzystała z tego, że może się tak nie pilnować savoir vivre'u. A wszystko w imię sensacji!\n- Mam nadzieję, że złapią tych drani od stosów - dodała na wypadek, żeby udobruchać mężczyznę, jeśli jej dziennikarska nieczułość miałaby spowodować jego niechęć do rozmowy. W końcu skoro przyszedł to chyba po to, by wyjaśnić parę kwestii, prawda? A Kuragina liczyła, że z tego tłumaczenia się zrobi nawet cały artykuł, za który może nawet dostanie podwyżkę.\n- Owszem. W momencie, gdy się z panem umawiałam na rozmowę to okropne wydarzenie jeszcze się nie wydarzyło - przeczekała, aż jacyś nieznani jej studenci przejdą, dopiero potem kontynuowała. - Proszę usiąść, szkoda nóg. Chce pan coś powiedzieć nim zadam pierwsze pytanie? - spytała ciekawa czy zacznie mówić niekoniecznie znane jej fakty nim o nie spyta, czy raczej wyjdzie z założenia, że winny się tłumaczy, a ona ma z niego wyciągać "zeznania". Czekając na jego reakcję wyjęła z torby notes, pióro kraski, po którym ciężko jej było nie rozpoznać (podejrzewała, że sława tego pióra ją wyprzedzała, bo na czerwono usta niejedna mężatka i panna malowała) oraz ciasteczka kładąc je na środku ławki.\n- Proszę się częstować - powiedziała uprzejmie. Nie istniał wedle niej żaden racjonalny powód, dla którego mieliby przeprowadzać tę rozmowę we wrogiej atmosferze. No ale ona była już przyzwyczajona po tylu latach bawienia się w dziennikarską hienę.\nRe: Bulwar Newski Pią 24 Sie 2018, 18:10\nTo jeszcze dziecko. Prawda uderzyła go z siłą rozpędzonego czarta tuż po tym, jak dotarło do niego echo myśli Kuraginy. Uśmiechnąłby się gorzko, gdyby starczyło mu sił na taki gest; gdyby odnalazł w sobie tak samo wiele nonszalancji, co ona, by ze swobodą przejść do porządku dziennego nad tragedią, jaka rozegrała się zaledwie kilkaset metrów od nich, kilkaset minut wcześniej. To mogli być przecież oni – gdyby któremukolwiek wpadło do głowy, że może lepiej spotkać się pod osłoną nocy; gdyby trochę bardziej zależało im na dyskrecji. Tyle że żadne z nich nie miało się czego wstydzić – w świetle prawa oboje byli czyści, żadne nie narażało czyjegokolwiek życia, dbali jedynie o zapewnienie rozrywki: ona całemu magicznemu społeczeństwu, on uprzywilejowanej grupie społecznej. Dopiero gdyby drążyć głębiej, okazałoby się, że coś może być nie w porządku – prześmiewcze artykuły, pikantne ploteczki z życia lwic salonowych, wyssane z palca i strzępów informacji sensacje rujnują cudze życia, rozbijają rodziny, prowadzą wprost na dno bogom ducha winnych czarodziejów; za zakrywającymi twarze dziełami sztuki kryją się wywrotowcy i wrogowie obecnego rządu. Punkt widzenia zależał od punktu siedzenia.\n- Niespecjalnie. Ciekawi mnie, do jakich wniosków doszła pani sama, tak więc proszę czynić honory. – Ostrożność wysuwa się na pierwszy plan. Ze stosunkowo lakonicznej streści listów nie miał możliwości dowiedzieć się, jak wiele jego rozmówczyni wiedziała o tym, w czym siedział i czy jedynie poza sugestywnymi podejrzeniami miała na niego cokolwiek więcej.\nByło dość oczywistym, że na rynku karnawałowych masek wyrobił sobie renomę, której wielu nie potrafiło przebić – była równie masywna i trwała, jak mur, którym od lat się otaczał i który bardzo nieumyślnie, w przeciwieństwie do reputacji, wznosił coraz wyżej. Jeśli Kuragina przypadkiem miała złapać samego Peruna za brodę, zawsze mógł wyłgać się zawiścią konkurencji, jeśli tego wymagałaby sytuacja i nie potrafił znaleźć jakiejkolwiek luki, przez którą przeprowadziłby bezpiecznie i siebie, i Ganę. Była wszak młoda, niewiele starsza od niego, kiedy sam uświadomił sobie, że nie potrafi podążać tą samą ścieżką, co reszta rodziny i członków rodów wchodzących w aktualny skład Starszyzny. Była naiwna, ale ambitna, o czym świadczyło chociażby to spotkanie – mimo wygodnej, niezachwianej pozycji znienawidzonego pismaka w Avosce, próbowała ugryźć temat większy i bardziej wartościowy niż klasyczne perypetie miłosne słowiańskiej arystokracji.\nJakkolwiek szalony mógł wydawać się ten pomysł nawet Arvo, Gana Kuragina byłaby szalenie cennym nabytkiem w szeregach Raskolników. A on nie zamierzał wypuścić z rąk takiej okazji – choćby oznaczało to więcej niż przeprowadzenie jednej rozmowy. Wystarczyło jedynie cierpliwie zaczekać.\nPropozycję poczęstunku odrzucił stanowczym, krótkim pokręceniem głową. Mimo wszystko to nie był czas na urządzanie sobie pikniku nad Newą.\nRe: Bulwar Newski Pią 07 Wrz 2018, 15:37\nWidząc, że on nie chce sama podjadła kilka ciasteczek ostatecznie ogarniając się do rozmowy. Żadne notatki nie mogły jej tu teraz latać.\nGana w żadnym wypadku nie czuła się dzieckiem - sama na siebie zarabiała, umiała wiele dokonać by rozwiązać sprawę czy napisać artykuł, pomagała od czasu do czasu Lotcie przy dzieciach jako dobra ciocia... Na dobrą sprawę nawet jakby została wydziedziczona ze względu na genetykę to i tak byłaby w stanie sama się utrzymać i bez problemu stanąć na własne nogi, nie potrzebując pomocy rodziny. No ale tej się nie wybiera, więc póki się do niej przyznawali to się z nią użerała, co zapewne było trochę bezsensowne. No ale cóż, nie ona pierwsza i nie ostatnia.\nMoże właśnie dlatego te tragedie nie robiły na niej za bardzo wrażenia, przez co mogła wydawać się nieczuła - w końcu taki Arseniy tylko czekał na jej potknięcie, a i ona sama nie pozostawała mu dłużna. Jeśli nawet w rodzinie miała wilki no to raczej miała prawo widzieć je też wszędzie indziej. I może właśnie z powodu takiej mentalności większość zamachów, nie-zamachów nie robiło na członkach Starszyzny żadnego wrażenia.\nKuragina nigdy nie umawiała się na nocne wywiady - nocą z reguły działy się interesujące pod względem plotkogennym wydarzenia, na których warto było bywać. Szkoda byłoby ominąć takowe tylko ze względu na rozmowę, którą można choćby, tak jak teraz, przeprowadzić na przerwie obiadowej. Mimo wszystko Ganie przecież nie zależało, aby koniecznie udowodnić Dolohovi winę, a jedynie znaleźć punkt zaczepienia do napisania czegoś, dzięki czemu się wykaże. I już mniejsza o to, czy to będzie wywiad, artykuł czy jeszcze jakaś inna forma.\nA że niektórzy efekty jej pracy za bardzo brali do siebie i robili jej, sobie lub innym problemy? Takie życie, zawsze ktoś się przyczepi o efekty, nawet jeżeli nie będzie miał do tego żadnych podstaw albo zwyczajnie zabraknie mu dystansu do plotkarskiej gazety. Każdy normalny człowiek wiedział, że artykułów z Avoski nie należy brać na poważnie.\nPrawda była taka, że prócz głupich domysłów i ewentualnie plotek nie miała na Arvo nic. Gdyby miała możliwe, że przekazałaby to odpowiednim instytucjom, gdyż nie wiadomo jak cały ten cały cholerny wywiad w takim wypadku by się skończył. A choć Kuragina lubiła ryzyko, to jednak swoim życiem od tak nie szachowała. Nawet dla ukochanej pracy nie było warto.\nZresztą wystarczyło, że Efim ryzykował.\n- Patrząc na pańskie życie zawodowe, społeczne i prywatne sądzę, że ma pan kontakty z Raskolnikami, a może i łączy z nimi pana coś więcej - powiedziała pewnym tonem, jak zawsze, gdy rzucała takimi wyssanymi z palca oskarżeniami. Zaskoczeni nimi ludzie nieraz mieli reakcje, które odpowiednio opisane dało się ładnie wykorzystać.\nOstatnio zmieniony przez Gana Kuragina dnia Pią 07 Wrz 2018, 20:42, w całości zmieniany 1 raz\nRe: Bulwar Newski Pią 07 Wrz 2018, 20:12\nO niczym nie wiedziała. Nawet nie była świadoma tego, jak blisko prawdy się znajdowała. To sprawiło, że pytanie Kuraginy przyjął z pobłażliwym uśmiechem – jakby urzekło go, że zamierzała przeprowadzić z nim rozmowę jedynie na podstawie własnych osądów dotyczących jego życia zawodowego, społecznego i prywatnego. Mógłby się bardziej postarać. W miejsce tego wyrozumiałego wyrazu twarzy udać irytację, ponieważ zamiast wysunąć mu poważne zarzuty, raczy go jedynie domysłami. Ale przecież prywatnie Arvo doceniał każdy przejaw zaangażowania, nie zbywał złością jakiegokolwiek starania, nawet jeśli rezultaty nie były takie, jakich oczekiwał. A skoro Gana miała zamiar wywlekać na wierzch jego prywatne i zawodowe zwyczaje, nie mógł pozwolić sobie na typowo arystokratyczne kaprysy i charakterystyczną dla niektórych Dolohovów nieprzewidywalność. To przesadne, nienaturalne udawanie mogłoby wydać się podejrzane.\n- Aha – skomentował bardzo prosto i w bardzo głupi pomysł przedstawione przez Ganę rewelacje. – Rozumiem, że zdaje sobie pani sprawę z kosztów, jakie poniesie, jeśli będę chciał złożyć wniosek o zniesławienie, a pani nie będzie w stanie udowodnić mi niczego, co mi zarzuca? – zapytał jedynie pro forma, samemu wiedząc, że owszem, Kuragina liczyła się z ryzykiem i zdołała uodpornić się na podobne formy zastraszania zastraszonych przez nią rozmówców. – Zatem co tak osobliwego dostrzegła pani w moim życiu zawodowym, społecznym i prywatnym, że doszła do takich, bądź co bądź, bulwersujących wniosków?\nBardziej od odpowiedzi, ciekawiło go pytanie, którego jeszcze mu nie zadała, a które wyczuwał, że już kształtuje się w jej myślach. Koniec końców, nie miał sobie nic do zarzucenia – prowadził życie, jak wielu mieszkańców Petersburga: takich, których do reszty pochłaniała pasja, jaką przekuli w pracę oraz takich, którzy nie mieli praktycznie żadnych powiązań ze Starszyzną i których mało, jak nie w ogóle, interesowały kwestie polityki. Był boleśnie świadomy, że odcinając się w dużej mierze od obowiązku uczestniczenia w posiedzeniach w Pałacu Sprawiedliwości, wystawił się na baczną obserwację niektórych członków Starszyzny – zwłaszcza tych, którzy nie mieli pojęcia o jego krótkim epizodzie pracowniczym w laboratorium magicznym w Krochkovatce, a który w znacznym stopniu przyczynił się do podjęcia decyzji o wycofaniu z polityki. Przynajmniej tej, prowadzonej przez Radę Czarodziejów. Ostatecznie więc, jeśli sytuacja z Ganą zaszłaby za daleko, nie zawahałby się wyciągnąć brudów dotyczących magicznych eksperymentów. Niewinny artykuł w plotkarskiej gazecie mógłby zostać zignorowany i wyśmiany przez Starszyznę, chcącą jak najszybciej zamieść pod dywan niewygodny temat, ale może zasiałby ziarno zwątpienia w części społeczeństwa i wzbudził zainteresowanie odpowiednich służb. Przynajmniej tyle, po tak wielu latach winien był wszystkim tym, którzy przewinęli się przez te potworne miejsca w rolach obiektów badawczych.\nRe: Bulwar Newski Nie 23 Wrz 2018, 14:21\nGana była przyzwyczajona do różnych reakcji, więc zachowanie Dolohova jej nie zdziwiło. Wręcz by się ośmieszyła we własnych oczach, gdyby nie potrafiła opisać najbardziej typowych odpowiedzi na swoje rewelacje. Grożenie sądem było jedną z nich. Nie wiedzieć czemu ludzie bawili się w różne grzeszki, ale gdy przychodziło co do czego udawali niewiniątka i się bulwersowali, że ktoś śmiał zwrócić na to uwagę w sferze publicznej. Jakby takiej osoby nie oceniły już dziesiątki osób z wyższych czy celebryckich sfer.\n- Skoro tu jestem i z panem rozmawiam odpowiedź wydaje się oczywista, czyż nie? - spytała retorycznie. Wystarczająco dużo osób próbowało ją zastraszyć, a i tak dawała sobie radę z tym czy tamtym jegomościem, często ważniejszym od niej samej, gdyż pracował w polityce czy dziedziczył tytuł nestora. Kim jest dla niej Dolohov z naprawdę pobocznej linii?\nMnóstwo pytań kształtowało się w jej głowie, ale to było normalne - w końcu miała przeprowadzić wywiad, rozmowę, a nie zapytać o jedną rzecz i się pożegnać z rozmówcą. Gdyby miała ledwo jedną wątpliwość prześledziłaby przynajmniej kawałek życia delikwenta, zapytała poprzez orła albo sobie po prostu odpuściła. Były ciekawsze osoby do ich opisywania w Avosce niż te prowadzące się wzorowo.\nArvo tylko pozornie mógł uchodzić za ideał. Odcięty od rodziny, rodowej polityki, w separacji z żoną i niepojawiający się nawet raz na pół roku na jakimś ważniejszym wydarzeniu budził podejrzenia i aż dziw, że jeszcze żadne służby się nim nie zainteresowały. W końcu jeśli ktoś unika pewnych rzeczy jak ognia to z reguły ze strachu. A czego może bać się szlachcic wśród swoich? Wykrycia jakichś grzeszków nie do zaakceptowania przez resztę braci. Jednym z takich grzeszków była oczywiście pomoc Raskolnikom, nie mówiąc o większym zaangażowaniu w ich sprawę. Oczywiście to nie była jedyna opcja, jednakże wydawała się najbardziej kusząca spośród innych. Kuragina w końcu jeszcze nikogo jeszcze o to nie oskarżyła na łamach gazety.\nZa to nie miała pojęcia o magicznych eksperymentach. Pewnie to byłby jeden z tematów, który wyrzuciłaby z głowy, aby być w stanie dalej normalnie funkcjonować. Wbrew pozorom miała też swoją wrażliwą stronę i potrafiła nie spać, kiedy Efim fotografował wojnę.\nPostanowiła podjąć kolejną próbę wyprowadzenia w pole Dolohova licząc, że zdziwiony pytaniem będzie bardziej szczery. Ignorując jego zapytanie sama spytała:\n- Czemu pan nie oznacza swoich masek jakimś podpisem czy szlaczkiem? - wyrzuciła z siebie jakby nigdy nic, tonem wręcz niewinnym. - Przecież wszyscy to robią.\nPatrzyła uważnie szukając jakichkolwiek śladów zawahania. Mimo, że nic do niego nie miała szukała jakichkolwiek znaków wskazujących, że warto brnąć w szukanie winy mężczyzny.\nRe: Bulwar Newski Nie 23 Wrz 2018, 20:24\nKrótko, ze zrozumieniem kiwnął głową, jakby dopiero ten gest ostatecznie przypieczętować miał koniec niewygodnych formalności dzielących ich od rozpoczęcia właściwej rozmowy. Może poniekąd tak właśnie było. Może potrzebne było zamknięcie jednego rozdziału, by swobodnie przejść do kolejnego, nie obawiając się, że wartka akcja okaże się zbyt zawiła, zbyt niezrozumiała, aby móc brać w niej udział. Razem, ramię w ramię, niemal jak partnerzy w zbrodni – co również mogło być prawdą, bo koniec końców, jakkolwiek nie skończyłoby się ich spotkanie, dokonają oszustwa. Podkoloryzowane informacje ujrzą światło dzienne, rozejdą się jak zaraza po domach, biurach i ulicach, kolejny raz omamią naiwnych czytelników Avoski. A oni wspólnie przyłożą rękę do tego, by plotka trafiła na jak najbardziej żyzny grunt, rozrastając się w oszałamiającym, zapierającym dech w piersiach tempie.\nNim pytanie padło z ust Gany, on już w pamięci odgrzebuje wiadomości, którymi mógłby się podeprzeć, by bez cienia zawahania odpowiedzieć na nurtującą kobietę kwestię będącą jedynie preludium do tematu Raskolników. Dzięki temu jednak Arvo już domyśla się, co mogło przykuć jej uwagę; co sprowokowało do wytoczenia dział i wymierzenia ich wprost w niego.\n- Swojego czasu kwestię tę poruszył redaktor Pędzlem i różdżką i nic od tamtego momentu się nie zmieniło, więc, Gano, mogę się tak do ciebie zwracać? – Wtrącił mimochodem, wygodniej opierając się o oparcie ławki, wyraźnie nieskrępowany i wcale niezaskoczony pytaniem. – Pozwolę sobie odpowiedzieć w taki sam sposób, jak wówczas. W moim odczuciu każdy, kto podpisuje swoją pracę, nieistotne czy to obraz, rzeźba, artykuł do gazety, książka czy maska, chce aby pozostał po nim wyraźny ślad; aby to, co stworzył przypominało o jego istnieniu dziesiątki lat po śmierci. By uczyniło go nieśmiertelnym – zaczął od skrupulatnego wyjaśniania swojego stanowiska, w międzyczasie decydując się na sięgnięcie po ciasteczko. – Pyszne! Ty je piekłaś? Ale wracając. Ja nie mam takich ambicji. Tak naprawdę nigdy nie sądziłem, że kiedykolwiek mógłbym stać się tak uznanym twórcą. Sława i blichtr nigdy mnie nie pociągały. W Koldovstoretz nie miałem łatwo i już wtedy nauczyłem się unikania rozgłosu, a siedzenie w cieniu moich charyzmatycznych kolegów stało się wygodne, ponieważ mogłem poświęcić się nauce i tworzeniu. Przede wszystkim jednak – podjął na nowo, kiedy mogło wydawać się, że zakończył swoją wyczerpującą odpowiedź na pytanie Kuraginy. – Nie chcę niszczyć ukończonej pracy. Kiedy maska przechodzi w ręce mojego klienta, staje się jego własnością, nie moją.\nJeśli jeszcze kilka chwil wcześniej Gana sądziła, że wywiad będzie przebiegał w trudnej atmosferze, polegając wyłącznie na wyciąganiu na siłę słów z Dolohova, na co zapowiadało się właściwie od początku, Arvo z widocznym rezultatem rozwiał jej obawy. Nie ulegało jakimkolwiek wątpliwościom, że rozmowa na temat jego pasji skutecznie rozwiązywała mu język – mało istniało tematów, które z podobnym sukcesem pozwoliłyby na wciągnięcie go w dłuższą, nienużącą konwersację.\nRe: Bulwar Newski Nie 30 Wrz 2018, 17:29\nPoczątek jest zawsze niepewny - człowiek, bez względu czy mowa o mugolu, czy czarodzieju nigdy nie może wiedzieć, czy osoba z którą rozmawia nie ma o nim żadnej wiedzy, nie słyszała o nim co nieco od znajomych bądź przeczytała w gazetach plotkarskich, a czasem samodzielnie wyszukiwała informacji będąc niemal stalkerem. W każdym razie konkluzja jest taka, że nigdy nie wiadomo czego się spodziewać po drugim człowieku, którego się spotyka na żywo pierwszy raz. I prawdopodobnie oboje wiedzieli, że to mogło pójść w całkowicie wrogą stronę. Tymczasem - o dziwo - zaczęli rozmawiać w tonie, jakby się przyjaźnili i robili sobie nawzajem przysługi. To zdecydowanie mogło się udać, jeśli tylko w trakcie coś się nie zjebie. A zawsze mogło. W końcu ze sobą rozmawiała dwójka rudych, a rudzi nie mają w końcu za dobrej opinii.\nGana powoli zbierała pytania w głowie - nie chciała ryzykować, że Dolohov zajrzy jej przez ramię i się przekona czym może jeszcze go zaskoczyć. Choć póki co brnęli razem przez tę rozmowę tworząc coś, co być może zawojuje pierwszą stronę Avoski, a być może szybko wyląduje w koszu na śmieci to jednak Kuragina wolała mieć przynajmniej możliwość zaskoczenia. W końcu w dziennikarskim światku to się ceni.\n- Proszę bardzo - zezwoliła machając w charakterystyczny sposób ręką. Jeśli dzięki temu miało być mu łatwiej się wypowiedzieć, a do tego Arvo nie robił większych problemów jej w szukaniu sensacji to mogła mu pozwolić na taką wręcz poufałość.\nPotem zaczęła go wysłuchiwać. Dokładnie. Miała nadzieję zaobserwować jakąś niespójność, wyczuć kłamstwo, cokolwiek. Nie dlatego, że miała coś do mężczyzny, w żadnym stopniu, ale jednak doskonale wiedziała, że skrupuły pojawiające się dlatego, że ktoś jest miły czy tam uprzejmy z reguły są zdradliwe i uniemożliwiają pracę. Dlatego mimo wszystko pozwalała sobie dalej na szukanie haczyków.\n- Niestety nie, to moja gosposia - przyznała z uśmiechem. Jej ciasteczka zawsze były czystą rewelacją. Gdy przynosiła je do pracy choćby z okazji urodzin od razu humor się wszystkim poprawiał od przepysznych wypieków.\n- To dość... nietypowe myślenie - zaczęła. Wręcz socjalistyczne, pomyślała, ale na razie wolała nie mówić tego na głos. Nie chciała wprowadzać nieprzyjemnej atmosfery właśnie teraz, kiedy jej rozmówca tak chętnie odpowiadał na pytania. - Takie dość średniowieczne, tylko że wtedy tworzyło się na cześć Boga, nie klienta. A teraz przecież właściwie każdy dąży do sławy, czy to własnej, czy to swojego rodu - zauważyła. - Czemu pan nie czyni podobnie? Nie mówię od razu o jakimś podpisie czy parafce, ale jakimś nawet charakterystycznym, estetycznym szlaczku, po którym wielbiciele pańskich wyrobów mogliby rozpoznawać, że to właśnie pan stworzył tę maskę?\nMogło to wyglądać jak pitu-pitu, ale kto powiedział, że wielkie oskarżenia mają wyglądać jak zażarta bitwa o to, kto ma rację? W końcu jak widać było po nich była to całkiem nieopłacalna strategia. Siedzieli na słoneczku, jedli i spokojnie rozmawiali w głębi ducha rozmyślając jaki podjąć kolejny krok, by nie zepsuć atmosfery. Przynajmniej nie przedwcześnie.\nRe: Bulwar Newski Nie 11 Lis 2018, 20:44\nNiepozorne stwierdzenie Kuraginy groźnie poruszyło w nim te struny, które wydawały mu się być już odporne na wszelkiego rodzaju wspomnienia i bodźce je pobudzające. Ostatni kęs ciastka stanął Arvo grudą w gardle i jedynie chwilowe przeniesienie wzroku na płynącą przed nimi rzekę mogło wydać się znaczącym odbiegnięciem od schematu zachowania, jakie prezentował mężczyzna. Nie było to jednak nic, czego nie można byłoby uznać za odruch spowodowany melancholią, szczególnie gdy na spotkanie z Ganą przyszedł tak poruszony. Zaraz powrócił więc do przerwanego wątku, za wszelką cenę starając się nie dopuścić więcej do głosu wyrzutów sumienia, obaw i wspomnień – wszystkich związanych z Romką, z jej czwartkowymi wieczorami z wypiekami; z jej książkami kucharskimi, które pozostawiły kilka wciąż niezałatanych dziur na kuchennych półkach; ze smakiem robionych przez nią powideł śliwkowych, które dwa lata temu stanowiły główny i jedyny składnik jego posiłków. Nie tym powinien w momencie tej rozmowy zaprzątać sobie głowę.\n- Jak już wspomniałem, staram się unikać rozgłosu. – W porannym, czerwcowym świetle niebieska barwa jego tęczówek wydała się jeszcze bardziej intensywna, jednak w spojrzeniu, jakie spoczęło na Ganie, było coś nieprzyjemnego – jakiś niepokój, który nieodłącznie towarzyszył Dolohovom, bez względu na to, po której stronie politycznej barykady by nie stali. – A to znaczy, że sława mnie nie pociąga. Reszta Dolohovów raczej nie ma mi tego za złe. Pochodzę z bocznej gałęzi, w dodatku zająłem się magią kreatywną, nie alchemią, która jest wiodącą dziedziną mojego rodu, nic im więc po takim rozgłosie. – Kolejne obszerne wyjaśnienie. Odwoływanie się do rodowych tradycji, z których postanowił się wyłamać, było dla niego niemal upokarzające. Przywodziło na myśl czasy akademickie: pełne pogardy spojrzenia kolegów, surowo zaciśnięte usta profesorów, tłumaczenie się z własnych pasji, tak odmiennych od tych, które powinien mieć w sobie zaszczepiony każdy potomek Zoe Paleolog. – Natomiast dla, jak ich nazwałaś, wielbicieli moich wyrobów, przez tyle lat raczej zdążył rzucić się w oczy brak jakiegokolwiek ich oznakowania. W tym wypadku, chyba się zgodzisz, brak podpisu można uznać za podpis? – zapytał zaczepnie, w tonie jego głosu dało się jednak wyłapać nuty świadczące o tym, że temat ten uznał za wyczerpany. Wciąż miał bowiem wrażenie, że Kuragina nie zadała mu pytań, na które chciała uzyskać odpowiedź, ale nie zamierzał wychodzić jej naprzeciw, niezgrabnie wracając do wysuniętego przez nią już na początku rozmowy stwierdzenia.\nRaskolnicy stanowili niepewny grunt. Nawet w obliczu rewelacji, jakie na początku miesiąca całej magicznej Federacji Rosyjskiej zafundował Savvas Zakharenko, wciąż pozostawali grupą nieuprzywilejowaną. Napiętnowaną wieloletnimi szykanami i oskarżeniami; demonizowaną przez nieskalaną Starszyznę, która kilkoma dodatkowymi rublami uciszała zbyt ciekawych dziennikarzy. W oczach Rady Czarodziejów i członków czarodziejskiej arystokracji nadal byli niebezpiecznymi wywrotowcami chcącymi pozbawić Starszyznę władzy – jedynej rzeczy, dzięki której niektórzy mogli wyżywić rodziny i żyć na poziomie, do jakiego przywykli. Jeśli istniała więc jakakolwiek szansa ominięcia ich tematu, Arvo nie zamierzał z niej nie skorzystać.\nRe: Bulwar Newski Czw 22 Lis 2018, 14:01\nTymczasem Gana była spokojna niczym wiosenna, nasłoneczniana chmurka w piękny dzień, podczas którego nie pada, a dzień toczy się leniwie i przyjemnie. Nie czuła się przytłoczona, albo źle, albo chociażby nieswojo, a raczej świetnie w swoim dziennikarskim, nieciekawym dla wielu ludzi żywiole. Dojadła swoje ciastko ze spokojem ducha, rozkoszując się jego smakiem i mając nadzieję, że jej gosposia najpóźniej pojutrze upiecze dokładnie takie same. Gdyby tylko studenci potrafili być tak wyluzowani na egzaminach pewnie te w wielu przypadkach byłyby tylko drobnostką do odwalenia.\nI nawet rzeka płynęła cicho, jakby nigdzie się nie spieszyła. Gdyby nie fakt, że gdzieś w okolicy spalono czarodziejów na stosach zapewne dzisiaj w tej okolicy tylko Arvo czułby się zaniepokojony.\n- Mogę spytać czemu unika pan rozgłosu? - spytała normalnym tonem, jakby nie chodziło o nic nadzwyczajnego. - Rozumiem niezabieganie o sławę, ale unikanie rozgłosu brzmi jak specjalne ukrywanie się w cieniu - a chyba oboje spodziewali się co może skrywać taka ciemność. Oczywiście Dolohov mógł stwierdzić, że to łapanie za słówka, powiedzieć, że użył złego sformułowania i zachęcić do przejścia do kolejnych pytań, ale Kuragina już powoli kształtowała treść artykułu w swojej głowie. Nawet jakby teraz mężczyzna uznał, że ma dość tej rozmowy i ją przerwał kobieta już by znalazła sposób, by go jakoś dokończyć. A jak? Znalazłaby jakąś metodę, może znajomości swojego rozmówcy. Każdy ma w końcu jakieś powiązania.\n- No i z tym nie do końca bym się zgodziła. Rody jednak chwalą się wyjątkami. Czy to takim Endarem Sorokinem, który zrobił karierę w prawie, czy to przez lata Lwem Wrońskim, który był wybitnym graczem w Quidditcha - pominęła milczeniem, że jest z Lwem spokrewniona. Była ciekawa reakcji twórcy masek na te słowa. Zacznie się bronić, że jego ród nie lubi rozgłosu czy stwierdzi, że jego profesja nie jest aż tak wybitna?\nDla Gany to nie było nic nadzwyczajnego. Przez lata była nieczarującym zawodem dla własnego rodu. Odmieńcem, którego niektórzy by wydziedziczyli. Dziwolągiem, do którego lepiej się nie przyznawać. Wielu nie rozumiało lub zrozumieć nie chciało, że lepiej przy niej nie używać magii, że ona sama nie może tego zrobić, że jest prawie charłakiem. Nic dziwnego, że poszła w zawód, do którego talenta magiczne nie są do niczego potrzebne, a ona sama ze swoim bystrym umysłem i dociekliwymi pytaniami, a także wyuczonym zmysłem obserwacji da radę przemienić nic nie znaczące szczególiki w znaczące dla świata wyższych sfer i celebrytów fakty. Niemalże tak jak teraz, gdy powoli rozważała co zrobić z informacjami, które uzyska o Arvo Dolohovie.\n- Tak nie do końca - przyznała. - W takim wypadku każdy może się pod pana podszyć. Nie martwi to pana? - ją by martwiło. Każda zazdroszcząca jej sukcesów dziennikara mogła by twierdzić, że to jej dzieło i Kuragina musiałaby się z nimi jeszcze nie dajcie bogowie użerać o autorstwo. A nie miała na to najmniejszej ochoty.\nRe: Bulwar Newski Wto 27 Lis 2018, 23:32\nCierpliwość popłacała. Słowa ojca stały się mantrą powtarzaną częściej i z większą pewnością niż rodowa dewiza; pewnego rodzaju credo nakazującym nieustanną ostrożność i podejmowanie decyzji oraz działań bez niepotrzebnego pośpiechu. Przebrnięcie przez szereg bezsensownych, powtarzających się pytań wreszcie zostało nagrodzone stwierdzeniem, o które bez chwili wahania mógł się zaczepić, oraz plątaniną ganowych myśli, z których już bez trudu przyszło mu wyłuskać konkretny cel: sensacja. Sensacja, którą sam nie zamierzał zostawać, bo i nie był nikim na tyle istotnym, by miało się mówić o nim na salonach dłużej niż było to konieczne. Może i poprzez powiązania z Raskolnikami, które wyszłyby przypadkiem na jaw, straciłby kilku wpływowych klientów i jeszcze bardziej zawęził grono znajomych w szeregach Rady Czarodziejów, nie straciłby jednak reputacji – a skoro ta nie zostałaby nadszarpnięta, nie byłoby powodu, by poświęcać mu więcej uwagi niż większości pikantnych szczegółów z życia śmietanki towarzyskiej magicznej Rosji.\nKażdy z argumentów Kuraginy kwitował zdawkowym, acz uprzejmym uśmiechem, czekając aż pozwoli mówić mu dalej. Mógłby znów skutecznie je odpierać, sprawiając że każde kolejne pytanie Gany będzie zataczało bezsensowne koło – ale czas nieubłaganie uciekał im obojgu przez palce, zaś zabawa w kotka i myszkę stawała się jedynie nużąca, nie przynosząc jakichkolwiek korzyści.\n- Nie uważasz chyba, że sztywne trzymanie się tradycji przez główne linie rodowe przez tak długi czas pozwoliło Starszyźnie zająć tak wysoką i niezachwianą przez burzycieli porządku pozycję? – W jego głosie na ułamek sekundy wybrzmiała nuta drwiny, której szybko pozbył się w kolejnych słowach. – To oczywiste, że staramy się z pełną pompą ukazać światu i zazdrosnym sąsiadom sukcesy krewniaków w dziedzinach, które pozornie są dalekie od rodowego dziedzictwa. O ile są oni blisko związani z rodziną obecnego Nestora. Ale kiedy nawet własne nazwisko nie jest w stanie zagwarantować ci i twojej rodzinie bezpieczeństwa, ponieważ wiesz za dużo o rzeczach, które nie powinny wyjść na światło dzienne, wtedy starasz się, by jak najmniej przebywać na cudzych językach. – Wypowiadając ostatnie zdanie, niby przypadkiem – sięgając po kolejne ciastko – pochylił się w stronę Gany, jednocześnie znacząco ściszając głos. – Nie zaprzeczę więc, że obecnie z pełną premedytacją unikam rozgłosu, chociaż na początku mojej kariery wynikało to z niepewności, jaką zaszczepiono we mnie jeszcze w trakcie nauki w Koldovstoretz. Chyba sama potrafisz to najlepiej zrozumieć – dodał, wymownie przeczesując palcami włosy. – Wam, kobietom, dodaje to jeszcze uroku, ale ktoś taki jak ja? Tak znacząco wyłamujący się ze stereotypowego wyglądu Dolohova? Dlatego wtedy nie miało dla mnie znaczenia, czy ktoś będzie się pode mnie podszywał, czy nie. Nie sądziłem nawet, że osiągnę to, co osiągnąłem. Robiłem po prostu to, co kochałem. A teraz? Tworzę głównie indywidualne zamówienia i tylko w jednym miejscu można dostać moje maski – wytłumaczył z nieodgadnionym wyrazem twarzy, milknąc na chwilę, by przeżuć kawałek ciastka. – Nie mogę się więc martwić, że we własnym sklepie znajdę przedmioty nie wykonane przeze mnie – zakończył wzruszeniem ramion, bardziej interesując się tym, czy Kuragina łyknęła przynętę niż tym, czy słuchała do końca wszystkiego, co miał jej do powiedzenia na temat swojej pracy.\nRe: Bulwar Newski Sob 15 Gru 2018, 20:43\nCzyż ten wniosek nie był oczywisty od początku Arvo? Miałeś w końcu przed sobą dziennikarkę Avoski, której z racji zawodu nie mogły obrzydzać plotki i wyolbrzymianie faktów, a najlepiej jeśli to uwielbiała. Szukanie zaskakujących faktów to była norma w tym towarzystwie, w którym Kuragina tak chętnie się obracała, a że nie należała do leniwych osób zwyczajnie miałeś pecha, że cię wypatrzyła. Może i nie zrobi na tobie furory i przez napisanie o tobie nie dostanie podwyżki, ty stracisz tylko paru klientów, a w ogólnym rozrachunku nie wyjdziesz na tym źle, ale jednak wcześniej będziesz musiał być przynajmniej gotowy na ewentualne skutki.\nAle gdy chodzi o takie rzeczy w końcu nikt nie zna dnia ani godziny. A o reputację lepiej dbać, bo nie wiadomo jak w przyszłości potoczy się los Raskolników.\nNa jego pytanie tylko zdziwiona uniosła brew. Chyba nie uważał jej za idiotkę? Jeśli tak nie zamierzała zostawić na nim suchej nitki, nawet jeśli przez to nie będzie mogła sobie pozwolić na branie każdego interesującego jej zlecenia jako detektyw. Zadał jej w końcu pytanie jak dziecku, a przecież każdy wykształcony człowiek wiedział, że żadna rodzina trzymająca się sztywno jednej dziedziny dobrze na tym nie wychodziła.\n- Pierwsze słyszę, by dalsze gałęzie rodziny były zagrożone przez nadmiar wiedzy i brak ochrony. Sugeruje pan, że musi pan na siebie uważać i nie zwracać uwagi, żeby sekrety pańskiego rodu nie wyszły na światło dzienne? - mógł stwierdzić, że nie o to mu chodziło albo rozumie co chce, ale jednak ona właśnie po takie dzikie rewelacje przyszła. A łatwo było Arvo Dolohova po takiej wypowiedzi opatrznie zrozumieć. - No i to zaszczepianie niepewności też brzmi niepokojąco. Rozwinie pan tę kwestię?\nGana raczej nie angażowała się w niesnaski rodowe, ale wiedziała, że nawet jeśli ktoś w rodzinie za nią nie przepadał to jednak doceni ewentualne, sprawdzone, negatywne informacje o nieprzyjaznym rodzie. Nic dziwnego, że ją to zainteresowało, nie zamierzała jednak całkiem rezygnować z tematyki jego dzieł.\n- Ależ mi nie chodziło o te w pańskim sklepie, a te już poza nim. Co jakby ktoś chciał je kolekcjonować, niekoniecznie teraz, ale za ileś lat? Bo chyba pan się specjalizuje w dość nietypowych maskach, prawda? - zadawała pytania szukając jak najwięcej informacji do artykułu. Nawet, jeśli teraz Arvo zacząłby jej opowiadać o bardzo ciekawych tradycjach swej rodziny ona i tak dążyłaby do rzeczy mogących zainteresować czytelnika.\nRe: Bulwar Newski Czw 27 Gru 2018, 19:54\nPowstrzymując pełne dezaprobaty westchnienie, ściągnął brwi w taki sposób, jakby zastanawiał się, w jakie słowa najlepiej ubrać to, co zamierzał Ganie przekazać. Bo nie zamierzał przestać mówić, nie w momencie, kiedy zyskał pewność, że zostanie wysłuchany i że wszystko, co powie, będzie wykorzystane tak, by wywołać jak największe zamieszanie.\nOdkąd porzucił pracę w laboratorium w Krochkovatce, nie opuszczała go świadomość, że podjęcie przez niego jakichkolwiek działań demaskujących prowadzone tam eksperymenty odbije się na nim bezpośrednio. Zdawał sobie sprawę, że sukces w tym przypadku będzie nierozerwalnie związany z porażką – równie dotkliwą jak ta, którą odczuł po odejściu Romany. Wtedy nie był świadomy konsekwencji swoich czynów; w tym przypadku zamierzał działać z chorobliwą premedytacją, wybierając większe dobro, większą korzyść, większą szansę na zmianę świata i systemu. Nie próbowałby nawet prosić Kuraginy, by zachowała jego anonimowość, jeżeli zdecydowałaby się opublikować wywiad z nim, nie zaś artykuł o machlojkach Starszyzny. Mógł jedynie rozpaczliwie wierzyć, że jest mądrzejsza niż wskazywały na to jej publikacje. Mógł mieć nadzieję, że tych kilka lat doświadczenia dziennikarskiego pozwoli jej właściwie osądzić, co sprawi, że będzie mogła na otrzymanych informacjach ugrać jeszcze więcej – nie zatrzymywać się jedynie na plotkarskiej gazecie, ale może nawet awansować na dziennikarza śledczego w Novyim Mirze.\n- Dolohovów. Aristovów. Kuraginów. – Smutny, pełen rezygnacji uśmiech wyraźnie dawał do zrozumienia, że mężczyzna zbyt długo nosił w sobie te tajemnice. – To tylko wierzchołek góry lodowej, Gano. Tu chodzi o sekrety całej Starszyzny. O to, na co idą pieniądze społeczeństwa z tych hucznych gal dobroczynnych. O to, jak powstają nowe eliksiry i leki. Dlaczego niektóre gatunki uznaje się za niebezpieczne, znajdujące się na skraju wymarcia lub w ogóle wymarłe. Skąd i po co biorą się niespodziewane sojusze teoretycznie zwaśnionych ze sobą rodów – wymieniał ze spokojem, nie starając się obserwować jej reakcji, wzrok przesuwając po mijających ich ludziach. Mówił mechanicznie, jakby już wcześniej miał przygotowaną całą formułkę na taką okazję albo jakby naprawdę o wszystkim wiedział. – Musisz zrozumieć, że wobec czegoś takiego, sława nie ma dla mnie żadnego znaczenia, o ile nikt nie będzie niepokoił mnie i mojej rodziny.\nZamilkł gwałtownie, pozwalając wymownej ciszy rozsiąść się między nimi niczym tygrys dający swoim ofiarom do zrozumienia, że ma nad nimi przewagę. Do Gany musiało docierać, że pociągnięcie go bardziej za język sprawi, że wszelkie jego wcześniejsze starania zaczną rozpadać się jak zamek z piasku; że mimo drążenia tematu braku rozgłosu, pozwolił jej naruszyć kruchą fasadę muru, jaki wokół siebie wzniósł i, mimo to, umożliwi dalszą ingerencję. Kosztem wszystkiego.\n- Wracając jeszcze do twoich pozostałych pytań: nic niepokojącego nie ma w zaszczepianiu niepewności. Kiedy próbuje się sił w czymś, w czym nie powinno się być dobrym, rzadko kiedy ktokolwiek pokłada w nas wiarę, to wszystko. – Wzruszył niemal niewidocznie ramionami, uznając, że nie ma sensu dłużej zgłębiać się w tę kwestię. – I to chyba ty powinnaś mi powiedzieć, czy specjalizuję się w tworzeniu nietypowych masek. Co właściwie rozumiesz przez nietypowe? – Dla niego były wszystkim. Były życiem i były śmiercią. Poświęcając każdą chwilę na ich tworzenie, poświęcał cząstkę samego siebie. Dopracowane do perfekcji, do bólu, były małymi dziełami sztuki – ale nie były bardziej wyjątkowe niż te, które dostać można było podczas festynów, kiermaszów i jarmarków. Z tą różnicą, że te drugie tworzono masowo, efekty nie trwały długo, tworzywo niszczyło się szybko. Jego maski mogłyby przetrwać nawet sto lat.\nRe: Bulwar Newski Sro 02 Sty 2019, 16:11\nNie podobała jej się reakcja Dolohova. Wyglądał tak, jakby zapytała o coś, co powinno się zostawić w sekrecie jeśli nie chciało się problemów albo dyskusji na poważne tematy. A Ganie nigdy na nich nie zależało, ona zawsze zajmowała się plotkami czy bzdurnymi, dostarczającymi rozrywki tematami. O poważniejsze rzeczy zahaczała w swojej detektywistycznej karierze i w sumie jej to wystarczało. Gdyby próbowała czegoś więcej kto wie jak rodzina by jej na to zareagowała?\nPodniosła brew zdziwiona słysząc jego słowa, a po jego przemowie chwilę milczała. Chciała to usłyszeć czy już teraz lepiej było pogrzebać szansę na usłyszenie jakichś rzeczy, z których raczej nie zrobi się zabawnego artykułu o Dolohovach. Wreszcie zdecydowała, ale nie chciała pytać wprost. Postanowiła po prostu odpowiedzieć na te retoryczne pytania. Najwyżej potem będzie żałować albo odkryje, że ma do czynienia z wariatem, kimś kto wszędzie widzi spiski.\n- Te pieniądze to z pewnością na dobroczynność. Ostatnia kwesta Zakharenko rzeczywiście przyczyniła się do choćby naprawienia muzeum. Leki i eliksiry powstają dzięki badaniom, nawet mugole robią je w ten sposób. Gatunki zapewne wymierają przez kłusownictwo albo nieprzystosowanie do nowych warunków. A przy takich niespodziewanych sojuszach zawsze chodzi o interesy - tego ostatniego była stuprocentowo pewna i cieszyła się, że nie zapowiadało się na to, by musiała brać w tym udział. Efim padł ofiarą "małżeństwa z rozsądku" jako jedyne zdrowe dziecko ich rodziców, ale ona i Dima już nie odczuwali żadnych nacisków w tym względzie. Zostało jej liczyć, że jeśli jakimś cudem kiedyś jakiś mężczyzna zawróci jej w głowie tak, że będzie gotowa zmienić nazwisko to nikt nie będzie jej robić problemów, nawet jeśli jej wybranek będzie ledwo czystokrwisty. Ale pochodziła z Kuraginów, a oni zawsze mieli jakieś zapędy do uważania się za najważniejszy ród w Starszyźnie, więc kto wie jakby taka sytuacja się potoczyła?\n- To stąd ta separacja z żoną? - spytała wprost, nawet nie siląc się na subtelność. Ten temat zdecydowanie był jej bezpieczniejszy i bliższy niż gadanie o machlojkach Rady Czarodziejów i ich rodzin.\n- Czyli jednak jest w tym coś złego. Wiele osób przez takie podejście otoczenia będzie się skupiało na "bezpiecznych" zawodach zamiast znaleźć coś, w czym naprawdę się sprawdzą - stwierdziła. Tylko czy powinna jeszcze w to brnąć? Może lepiej już nie szukać ewentualnych haczyków na swojego rozmówcę?\n- Długo działają, a ich efekty też niekoniecznie są typowe. Może by pan powiedział o najciekawszych zamówieniach? - spytała. Niby wszystko było jasne, ale dalej ją zastanawiała kwestia masek.\nRe: Bulwar Newski Yesterday at 22:23\nTo było oczywiste. To prawda znana od zarania dziejów. Goniąc za nic nieznaczącą sensacją, zachłannie ciągnąc za język rozmówcę w nadziei, że powie to, co chce się usłyszeć, przypadkiem można zostać wciągniętym w aferę, która wywróci świat do góry nogami. Gana musiała mieć tego świadomość – każdy skrywał sekrety. Ludzie nieposiadający tajemnic, nie są interesujący, nie przyciągają uwagi. Z kimś takim nie warto rozmawiać; ktoś taki nie powie nic, co wstrząsnęłoby opinią publiczną, co sprawiłoby, że salony zaczęłyby huczeć od plotek; że panie domu ciekawsko wyglądałyby zza firanek, obserwując sąsiadów.\nJej strach i sceptycyzm z jakim podeszła do otrzymanych informacji nie zaskoczyły go. Gniew na niczego nieświadomych członków Starszyzny, przekonanych, że ich krewni robią wszystko, by magicznemu społeczeństwu żyło się lepiej, już lata temu przestał być istotny. Złość nie przynosiła rozwiązania mnożących się problemów, wyczerpywała jedynie siły potrzebne w dalszych zmaganiach z zaściankowym myśleniem i zatwardziałym systemem.\n- Kwota przeznaczona na odbudowę muzeum to kropla w morzu tego, co zostało podczas tamtej kwesty zebrane. Byłaś świadoma tego, że suma rubli zgromadzona jedynie podczas licytacji wystarczyłaby na zbudowanie, zbudowanie! – podkreślił, na krótki moment przenosząc spojrzenie na Ganę. – Dwóch takich gmachów? Reszta wraca do wspólnego funduszu, który finansuje te wszystkie badania i wspólne interesy, o których mówisz. Zapytaj wuja o laboratorium na terenie rezerwatu natury w delcie Leny albo o to w Krochkovatce – zasugerował ostrożnie po krótkiej chwili zawahania. Ich istnienie nie było trzymane w tajemnicy przed opinią publiczną. Więcej nawet: by jeszcze bardziej oddalić wszelkie podejrzenia o niezgodną z zasadami ochrony magicznych gatunków działalność, zarówno dla uczniów Koldovstoretz, jak i dla studentów nauk medycznych, magomedyków czy zainteresowanych badaniami czarodziejów organizowano zwiedzanie całego obiektu połączone z obserwacją pracy naukowców. Jeśli nie było się świadomym tego, czego się szuka, nie było możliwości, by cokolwiek znaleźć. Jeżeli jednak posiadało się umiejętność zadawania właściwych pytań, tajemnica eksperymentalnych badań nie stanowiła żadnego problemu. – Zapytaj, jak długo zajęło badaczom znalezienie właściwego rozwiązania problemu obstaculusów. Albo czy mogłabyś przejrzeć swoje akta.\nWstyd, że pozwolił sobie posłużyć się jej przypadłością, by uświadomić Ganie skalę problemu, pojawił się niespodziewanie szybko, eskalując do niewyobrażalnych rozmiarów wraz z napływającą chęcią wywleczenia na światło dzienne informacji o chorobie nękającej Dimę Kuragina. Chorobie, o której nie powinien wiedzieć – i o której dowiedział się dopiero teraz – a której przypadek, ten konkretny, na pewno znajdował się w archiwach któregoś z laboratoriów.\n- Powiedz, Gano, poprosiłaś mnie o to spotkanie, by porozmawiać o moim związku z żoną? O moich szkolnych perypetiach? O pracy? Czy o Raskolnikach? – Bezwzględne wymiganie się od serii odpowiedzi, gwałtowny powrót do początku, do tematu niebezpiecznego, lecz najmniej męczącego, który w łatwy sposób można było zamknąć. – Bo, widzisz, rozmawia mi się z tobą szalenie przyjemnie, ale ze względu na dzisiejsze, poranne wydarzenia, nie chciałabym zostawiać w domu dzieci na dłużej niż to potrzebne – dopowiedział sugestywnym tonem, wskazującym na to, że jeśli zamierzała nadal prowadzić tę rozmowę, musiała ograniczyć się do konkretów.\nRe: Bulwar Newski


Lionelo Amber zestaw 3w1 Pink Rose - Wózki dziecięce wielofunkcyjne - Sklep internetowy - al.to\nAmber zestaw 3w1 Pink Rose\nLionelo Amber zestaw 3w1 Pink Rose\nod: Lionelo|kod producenta: LO-AMBER 3IN1 PINK ROSE|kod al.to: 1039641\nRata tylko 78,50 złOblicz ratę\nWózek wielofunkcyjny Lionelo Amber 3w1 Pink Rose\nLionelo Amber 3 w 1 to wygoda i bezpieczeństwo w eleganckim stylu. Zestaw składający się z wózka spacerowego, gondoli, fotelika-nosidełka oraz wielu przydatnych dodatków gwarantuje komfort zarówno podczas spacerów po okolicy, jak i dłuższych wypraw z maluszkiem. Siedzisko kubełkowe w połączeniu ze stelażem zapewniają ogromną wszechstronność i możliwość celebracji każdej wspólnej chwili. Nosidełko Astrid zapewnia wysokie bezpieczeństwo najmłodszych dzieci od pierwszych dni życia. Posiada wkładkę z dodatkowym wypełnieniem, która zapewnia właściwy kąt ułożenia dziecka.\nSiedzisko w wózku Amber może być montowane przodem lub tyłem do kierunku jazdy – tak, by maluszek mógł w zależności od nastroju i potrzeb obserwować otoczenie lub utrzymywać kontakt wzrokowy z rodzicami. Wózek został wyposażony w wygodny system regulacji oparcia. Trzystopniowy mechanizm pozwala na zmianę pozycji od leżącej do siedzącej. Również podnóżek można ustawić w trzech wygodnych pozycjach. Podnóżek jest łatwy do utrzymania w czystości – wystarczy przetrzeć go ściereczką.\nBudka w wózku Amber jest większa i dłuższa, dzięki czemu lepiej chroni maluszka przed deszczem czy słońcem, a także zapewnia mu więcej miejsca. Za pomocą przejrzystego okienka rodzic może sprawdzić, czy dziecku niczego nie brakuje. Siateczka w okienku zapewnia doskonałą wentylację. Daszek został podszyty materiałem UPF 50+ odbijającym promienie UV, co zapewnia odpowiednią temperaturę wewnątrz budki. 5-punktowe pasy bezpieczeństwa gwarantują bezpieczeństwo podczas jazdy. Dodatkowe poduszki zwiększają komfort podróży oraz zapobiegają otarciom wrażliwej skóry malucha. Pałąk bezpieczeństwa można szybko odczepić z dowolnej strony i odchylić na bok, aby wygodnie umieścić dziecko.\nWózek Amber ma łożyskowane pompowane koła o dużej wytrzymałości. Koła są niezwykle zwrotne i komfortowe. Dzięki obrotowi kół o 360 stopni wózek prowadzi się bezproblemowo. Centralny hamulec z sygnalizacją to łatwa kontrola nad wózkiem. Przednie koła mają możliwość blokady do jazdy na wprost. W wózku Amber został zastosowany podwójny system redukcji drgań – amortyzatory, umieszczone w tylnych oraz przednich kołach, czynią z Amber wózek doskonale nadający się zarówno do miasta, jak i „w teren”.\nDzięki 5-stopniowej regulacji rączki prowadzenie wózka będzie komfortowe zarówno dla wysokich, jak i niższych rodziców. Pojemny kosz pomieści wszystkie potrzebne akcesoria pielęgnacyjne i ulubione zabawki maluszka. Idealnie sprawdzi się też podczas zakupów. Pod podnóżkiem znajduje się specjalna kieszeń na moskitierę, czy folię przeciwdeszczową. Zastosowana w wózku tkanina jest bardzo wytrzymała na przetarcia i rozciąganie, a przy tym przyjazna dla skóry małego podróżnika. Materiał ten można bardzo łatwo utrzymać w czystości.\nAmber został wyposażony w łatwy system składania do kompaktowych rozmiarów, dzięki czemu nie zajmuje dużo miejsca podczas przechowywania. Łatwy i szybki montaż kół „na klik” pozwala w kilka sekund odczepić je od stelaża, jeszcze bardziej ograniczając zajmowaną przestrzeń. Podwójny system składania oraz blokada przed samoistnym złożeniem podnosi poziom bezpieczeństwa. Niska waga wózka sprawia, że jest bardzo mobilny, dzięki czemu z łatwością można go przenieść, czy wnieść po schodach.\nWózek Amber 3 w 1 został wyposażony także w gondolę z wygodnym materacykiem. Gondola zapewnia zalecaną dla dzieci w pierwszych miesiącach życia pozycję całkowicie płaską. Gondola Amber posiada przedłużony daszek z okienkiem, a po bokach zostały umieszczone specjalne panele wentylacyjne. Gondola wózka Amber posiada wygodną, ergonomiczną rączkę, która pozwala na swobodne przenoszenie maluszka wewnątrz gondoli. W łatwy i szybki sposób można ją złożyć do kompaktowych rozmiarów, co pozwala na zabranie jej na wycieczkę lub wygodne przechowywanie.\nFotelik-nosidełko Lionelo Astrid\nAstrid zapewnia wysokie bezpieczeństwo najmłodszych dzieci od pierwszych dni życia. Zatwierdzony i certyfikowany przez TUV – spełnia najwyższe normy bezpieczeństwa. Fotelik montowany jest tyłem do kierunku jazdy za pomocą pasów bezpieczeństwa tyłem do kierunku jazdy. Posiada wkładkę z dodatkowym wypełnieniem, która zapewnia właściwy kąt ułożenia dziecka. Specjalny daszek zapewni pełną ochronę przed słońcem, deszczem i wiatrem. Składana i lekka rączka ułatwia przenoszenie fotelika.\nW wyposażeniu wózka Lionelo Amber znalazł się komplet dodatkowych akcesoriów: moskitiera z przewiewnej siatki obszytej elastyczną tkaniną, uniwersalna folia przeciwdeszczowa, zestaw ocieplaczy na chłodniejsze dni, mata do przewijania oraz uniwersalne adaptery do montażu popularnych fotelików samochodowych.\nW zestawie znajduje się także modna i użyteczna torba dla rodzica typu Mommy Bag. Jest niezwykle pakowna, co sprawia, że pomieści wszystkie potrzebne akcesoria. Wykonana z trwałego i odpornego na przetarcia materiału pozwala na długotrwałe użytkowanie. Torba ma liczne przegródki, które ułatwiają posortowanie i zorganizowanie zabranych akcesoriów. Dzięki specjalnym uchwytom można ją w wygodny sposób zamocować na rączce wózka.\nBlokada samoczynnego rozłożenia/złożenia\nWkładka dla małych dzieci\nFotelik zgodny z normą ECE R 44/04\nPanele wentylacyjne po bokach gondoli\nWaga fotelika: 3,4 kg\nWzmocniona skorupa i boki fotelika\nLO-AMBER 3IN1 PINK ROSE\nBeaba Torba 2w1 Biarritz Jungle\n155,00 zł109,99 zł\nMoMi Lulu pomarańczowy\n199,00 zł174,99 zł


Weizen - niewłasciwy chmiel??? - Wsparcie piwowarskie - Piwo.org\nWeizen - niewłasciwy chmiel???\nBy Lukas, November 3, 2011 in Wsparcie piwowarskie\nJak juz pisałem dwa dni temu uwarzyłem Weizena. wszystko wyszło nieźle jak na pierwsze zacieranie z tym że chyba dałem niewłasciwy chmiel..... W jednym przepisie był aromatyczny Spalt Select granulat 30g, w drugim Lubelski 50g (czy nie za duzo?)\nJa natomiast dałem 28g Marynki.... Czy to piwo jest schrzanione??? (\nPiwo schrzanione, lej prosto to kibla\nA tak na poważnie na wiki w dziale "oprogramowanie" znajdziesz bardzo pomocne programy. Pomogą Ci dobrać ilość chmielu do danego stylu.\nBy się tego dowiedzieć polecam po prostu go skosztować i nie przejmować się na zapas\nEdited November 3, 2011 by Marmur\nBędzie mocno chmielone, przez co trochę nie w stylu, ale co z tego Na pewno taka ilość Marynki go nie zmasakruje tak, żeby się nie nadało do picia\nJaka była zawartość alfakwasów? Z którego roku był chmiel?\nPo pierwszej butelce nastepne będa baaardzo smakować\nZ którego roku pewnie sie nie dowiem... Na opakowaniu tylko MARYNKA 50g....\nNa pocieszenie powiem tak: dobrze ze nie dałem 50g!!! A tak mnie kusilo, ale cos mi nie pasowalo....\nCo tam wypije się. Na pewno bedzie lepsze niz puchy Coopersa ktore warzyłem przedtem\nIlość chmielu trzeba sobie dobrać samemu, wiele zależy od sposobu chmielenia, wieku i sposobu przechowywania chmielu, zawartości alfakwasów.\nPowiedz jeszcze ile miałeś brzeczki? I jaki balling?\nJeśli Ci bardzo goryczka będzie przeszkadzała (oraz jeśli masz przynajmniej 12-13°Blg), to możesz dolać ze 2-3l przy rozlewie - zawsze trochę to zmniejszy goryczkę...\ntak, ale zmieni też stosunek goryczka:ekstrakt. Takie rozwiązanie nie zawsze będzie dobre.\nFuj, to nie bedzie piwo! To będzie PSZENICA !!!!!!!!!!!\nMożesz mi podesłać jeden transporter do oceny\nA tak na poważnie to proszę przenieście temat do piaskownicy, bo to pasuje tutaj jak wół do karecy.\nNie wiem czy moja odpowiedź coś ci pomorze ale robiłem Weizena z zestawu HB i chmieliłem lubelski w ilości 40 g na 60 minut a piwo wyszło bardzo delikatne i smaczne.. Marynka ma więcej alfa kwasów ale dałeś mniejszą ilość więc piwo nie powinno być bardzo prze chmielone:)\nTak że nie przejmuj się na zapas..\_\nWyszło mi mniej niż zakładane 24 l do chmielenia bo około 21 litrów i 17 - 18 l. po gotowaniu.. Więc i większe stężenie chmielu ..\nEdited November 3, 2011 by Pabllo_Lodz\nDzięki wszystkim za podtrzymanie na duchu.\nPo wysładzaniu wyszło 24 l brzeczki 12°Blg .\nPo chmieleniu wyparowało 7 litrów a Blg po wystudzeniu do 20 stopni wyniosło 15\nNa tym etapie dolałem wody i finalnie otrzymałem 21 l brzeczki 13°Blg.\nWydajność wyniosła 67%\nMyślę, że spokojnie możesz dolać 1,5-2l wody - dostaniesz wtedy ok 12°Blg. Myślę, że piwo na tym dużo nie straci.\ntak, ale zmieni też stosunek goryczka:ekstrakt.\nJeśli jest przechmielone, to i tak ten stosunek jest za dobry, wiele mu to nie zaszkodzi a pomóc może.\nEDIT: jeszcze jedno pytanie: jakie drożdże i jakie było zacieranie? Bo jeśli to WB-06 i z tych 13°Blg odfermentuje do 2°Blg, to jednak wahałbym się nad rozcieńczeniem...\nEdited November 3, 2011 by Stasiek\n13 Blg to dobra gęstość początkowa jak na pszeniczniaka. Nic nie kombinuj, piwo będzie może bardziej gorzkawe, ale na pewno pijalne.\n45°C - 12 minut\n53°C - 15 minut\n72°C - do negatywnej próby jodowej. Negatywna była 5 min po uzyskaniu tej temperatury. Potrzymałem jednak dalsze 10minut.\nWydajność byłaby jeszcze lepsza ale rozlałem ok. 0.8 litra brzeczki (tej najlepszej, na początku filtracji - 20Blg\nPrzy 30 minutach w 63' i WB-06, to pewnie odfermentuje do 2 albo 1°Blg. Ale ja bym nie rozcieńczał.\nZe stylem nie będzie zgodne ale wypijesz ze smakiem.\nlukas, na razie daj sobie spokój z zamartiwaniem się, za dwa tygodnie ocenisz i sprawdzisz jaki wynik otrzymałeś - gwarantuję, że piwo będzie smakowało lepiej a goryczka bedzie mniejsza niż zakładasz\nWielkie dzięki za Wasze wsparcie\nZajrzałem dziś do fermentora Brzeczka odfermentowała w ciągu 5 dni do 4,5°Blg. W smaku ok. Póki co w smaku nie jest przegięcie nachmielone, poczekamy na efekt końcowy. Pozwolę jej jeszcze postać do czwartku i przelewam do butelek. Ciągle bulgocze w rurce. Nie tak intensywnie jak na początku, ale jednak.\nPrzedwczoraj rozlałem do butelek. Odfermentowało do 2,5°Blg. Zapach super.... Smak jeszcze lepszy.... Z tym chmielem nie wyszło tak źle uff uff. Zobaczymy co będzie jak jeszcze poleży, ale jestem dobrej nadziei. Żona jak się dorwała do młodego piwka....\nZebrałem gęstwę do słoika. Myślicie, że można ją wykorzystać do next weizen'a? Czy lepiej nie ryzykować? W końcu to tylko 11pln...\nEdited November 12, 2011 by Lukas\nSpokojnie możesz jej użyć! Śmiało! 11 zł piechotką nie chodzi choć u nas mawiają "kto bogatemu zabroni"?\nNo dobra Porter, tylko podpowiedz mi proszę, jak to jest z tymi umarłymi i żywymi drożdżami... Czytałem gdzieś tutaj, że to się układa w trzy warstwy jasną, ciemną i warstwa piwka na górze. W moim słoiku nie ma wyraźnej ciemnej i jasnej warstwy, czyli wnioskuję że obumarłe sa wymieszane z żywymi.... Czy to nie zaszkodzi jak zadam taką mieszankę do brzeczki? Nie będzie jakichś dziwnych posmaków?\nSpokojnie możesz zrobić następnego na tej gęstwie i powinien być jeszcze lepszy.\nPszenicy nie leżakuj tylko pij Drożdże użyć ponownie.\nZnacznie lepiej w "wyraźne" warstwy układa się gęstwa zebrana z jaśniutkich piw. Zupełnie bym się nie przejmował tym, że w Twoim słoiku ich nie dostrzegasz. Trzymaj ją w lodówce. Po kilkunastu godzinach "martwiejce" opadną na dno. Przed samym użyciem zlej górną warstwę piwka, a do następnej warki dodaj to, co pozostanie na wierzchu.\nMożesz też przemywać gęstwę. Poczytaj o tym. Ja po jej zebraniu zalewam ją modą mineralną, po ustaniu przelewam wierzchnią warstwę do następnego słoika i... voila - mam czyściutkie, zdrowe drożdże.


Ogłoszenie ratingów dla kolejnych 5 funduszy poręczeniowych\nW dniu 26 sierpnia br. , w ramach projektu realizowane na zlecenie PARP, nastąpiło ogłoszenie ratingów dla kolejnych 5 funduszy poręczeniowych.\nOgólnopolskie Spotkanie Ekonomii Społecznej 2013\nPolska Agencja Rozwoju Przedsiębiorczości zaprasza do udziału w Ogólnopolskim Spotkaniu Ekonomii Społecznej 2013, w Szczecinie i Nowym Warpnie. Na spotkaniu przedsiębiorcy oraz osoby zakładające działalność będą mogli skorzystać z usług konsultantów Punktów Konsultacyjnych KSU przy Zachodniopomorskiej Agencji Rozwoju Regionalnego S.A. oraz funduszy pożyczkowych współpracujących z KSU.\nPrzerwa w dostępie do serwisów internetowych Agencji\nPolska Agencja Rozwoju Przedsiębiorczości informuje, że z powodu konserwacji systemów informatycznych w dniu 23 sierpnia 2013 r. pomiędzy godziną 18:00 a 19:00 może nastąpić przerwa w dostępie do serwisów internetowych Agencji.\nKonsultacje społeczne dotyczące upadłości i niewypłacalności przedsiębiorstw\nSerdecznie zapraszamy do wypełnienia ankiety w ramach konsultacji społecznych Komisji Europejskiej na temat nowego europejskiego podejścia do upadłości i niewypłacalności przedsiębiorstw.\nOgłoszenie kolejnych ratingów dla polskich Funduszy Poręczeniowych\nW dniu 30 lipca nastąpiło ogłoszenie ratingów kolejnych 7 funduszy poręczeniowych. Ratingi nadawane są w ramach projektu realizowanego na zlecenie Polskiej Agencji Rozwoju Przedsiębiorczości.


2016-09-06T12:47:00+02:00 eOstroleka.pl https://www.eostroleka.pl//luba/main/images/logo.jpg eOstroleka.pl https://www.eostroleka.pl//luba/main/images/logo.jpg\nOstrołęka, 06 września 2016, 12:47\nOd wtorku 6 września Ostrołęka i Kemer są miastami partnerskimi. Przedstawiciele znanego tureckiego kurortu turystycznego pojawili się na Kurpiach już w ostatnią niedzielę, a dziś w Urzędzie Miasta Ostrołęki doszło do podpisania listu intencyjnego o zawarciu współpracy.\nTureckie miasto reprezentował wiceburmistrz Kemal Yüksel, wraz z delegacją, którą stworzyły Elmas Demir - specjalistka ds. PR w Kemer oraz architekt miejski Sanel Gul, prywatnie córka burmistrza. Ze strony ostrołęckiej na spotkaniu obecni byli prezydent Janusz Kotowski, przewodniczący Rady Miasta Jerzy Grabowski, sekretarz Mariusz Prusaczyk, radni Edward Górecki, Michał Skowroński i Adam Kurpiewski oraz Mirosław Rosak - dyrektor wydziału oświaty ratusza. Pojawili się także przedstawiciele Zespołu Szkół nr 5, czyli placówki prowadzącej międzynarodową wymianę uczniowską.\nGościem specjalnym tego wyjątkowego wydarzenia był poseł Grzegorz Matusiak - przewodniczący polsko-tureckiej grupy parlamentarnej, w której znajduje się także poseł ziemi ostrołęckiej Arkadiusz Czartoryski.\nPo prezentacji obu miast, która obejmowała filmy przedstawiające najważniejsze atrakcje turystyczne, delegacje przeszły do gabinetu prezydenta Janusza Kotowskiego, gdzie doszło do podpisania listu intencyjnego. Wydarzeniu temu towarzyszyły deklaracje o wzajemnym szacunku i nadzieje na owocną współpracę w przyszłości.\nWięcej o: Kemer, Kemer Turkey, Ostrołęka, Kemer Ostrołęka, współpraca partnerska, Ostrołęka miasta partnerskie, Kemer Turcja, Kemal Yuksel\nOstrołęka przyłącza się do projektu „Kultura na widoku” [WIDEO]


Opis: Kontynuacja bestselleru Żydzi. Piotr Zychowicz porusza w tej książce niemal wszystkie [...]\nOpis: Czarne karty epopei Żołnierzy Wyklętych. Płonące wioski i masowe egzekucje. Grabieże i [...]\nNiemcy. Opowieści niepoprawne politycznie cz.III (oprawa twarda)\nOpis: Trzecia po bestsellerowych Żydach i Sowietach książka z niepoprawnego politycznie cyklu autora [...]\nOpis: Najbardziej kontrowersyjna książka autora Obłędu ’44. Autor Paktu Ribbentrop–Beck i [...]\nOpis: Sowieci to najbardziej antykomunistyczna książka w Polsce. Druga po bestsellerowych Żydach [...]\nOpcja niemiecka. Czyli jak Polacy kolaborowali z Trzecią Rzeszą podczas II wojny światowej\nOpis: "Opcja niemiecka, czyli jak Polacy kolaborowali z Trzecią Rzeszą podczas II wojny [...]\nObłęd'44. Czyli jak Polacy zrobili prezent Stalinowi, wywołując Powstanie Warszawskie (OT)\nOpis: Obłęd '44, czyli jak Polacy zrobili prezent Stalinowi, wywołując Powstanie Warszawskie.Polskie [...]\nOpis: Obłęd ’44. Czyli jak Polacy zrobili prezent Stalinowi, wywołując Powstanie WarszawskiePolskie [...]\nOpis: Pakt Ribbentrop–Beck, czyli jak Polacy mogli u boku III Rzeszy pokonać Związek SowieckiUWAGA [...]\nOpis: Pakt Ribbentrop–Beck czyli jak Polacy mogli u boku III Rzeszy pokonać Związek Sowiecki W [...]


Napomnienia duszy czyśćcowej. Nigdy nie trać odwagi i nie zniechęcaj się, niezależnie od tego, co cię spotka. – Cuda Jezusa\nNapomnienia duszy czyśćcowej. Nigdy nie trać odwagi i nie zniechęcaj się, niezależnie od tego, co cię spotka.\nĆwicz się w pamięci na obecność Bożą i w oczyszczaniu intencji. Dobry Bóg poszukuje dusz Jemu oddanych, które by Go kochały dla Niego samego. Jak mało ich ma! Pragnie On, byś należała do liczby tych prawdziwych Jego przyjaciół. Wielu ludzi kocha Boga (takie jest ich mniemanie), ale oni Go kochają tylko dla siebie samych! I na tym się kończy!\nŻyj zawsze w obecności dobrego Boga. Mów Mu o wszystkim, jako Przyjacielowi. Czuwaj bardzo nad swoim wnętrzem.\nTrzeba tak kochać Jezusa, aby znajdował w twym sercu miłe mieszkanie, gdzie by mógł odpoczywać – jeśli tak rzec można – po tylu doznawanych wszędzie zniewagach. Powinnaś Go kochać za obojętnych, za tchórzliwych, a przede wszystkim za siebie samą.\nBóg chce, żebyś tylko Nim była zajęta – Jego miłością i wypełnianiem Jego świętej woli. Zajmując się Bogiem, trzeba się też zajmować duszami. Niewielka to zasługa zbawić siebie samego.\nCzuwaj bardzo nad swoim wnętrzem, zachowaj swe małe troski dla samego Jezusa. On może dać ci wszystko, co ci przedtem zabrał.\nNie uskarżaj się przed nikim z byle powodu, nawet przed Przełożoną. Zachowaj te małe cierpienia dla siebie i dla twego Jezusa, któremu powinnaś mówić o wszystkim.\nTrzeba być stale skupioną w swoim wnętrzu, a zwłaszcza w czasie różnych zajęć, i to tak, jak w czasie dziękczynienia po Komunii świętej.\nNie czyń niczego bez wcześniejszego skupienia się przez chwilę i bez zapytania o zdanie Jezusa, który przebywa w twym sercu…\nCzęsto rozważaj, jak wielką miłością Bóg cię kocha. Bądź bardzo wierna wszystkim natchnieniom łaski.\nDobry Bóg nie żąda rzeczy ponad siły. Pragnie On Jedynie, by całe nasze serca należały do Niego.\nW każdej chwili pytaj swego serca, czy sprawiasz przyjemność dobremu Bogu. Stawiaj sobie również pytanie, czy czasem nie robisz czegoś, co by mogło Mu sprawić przykrość. To będzie coraz bardziej przyciągało do ciebie błogosławiony wzrok dobrego Jezusa.\nZawsze rano skieruj do Jezusa krótką modlitwę, by Go uwielbić we wszystkich kościołach, w których jest opuszczony. Przenoś się tam myślą i mów Mu o tym, jak bardzo Go kochasz i że chciałabyś Mu wynagrodzić za opuszczenie, w jakim pozostaje. Odnawiaj tę intencję wiele razy dziennie, a sprawisz tym przyjemność dobremu Jezusowi.\nDobry Bóg pragnie, żebyś stale o Nim myślała, abyś też wszystko wykonywała pod Jego wejrzeniem: modlitwy, prace; słowem – abyś, w miarę możności, nigdy nie traciła Go z oczu.\nGdy cierpisz, nie użalaj się przed wszystkimi. To ci ulgi nie przynosi. Powinnaś o tym powiedzieć w pierwszym rzędzie Jezusowi. Ty zaś – przeciwnie, często udajesz się do Niego na końcu.\nMówiłam ci już, że dobry Bóg szuka w świecie dusz kochających Go, lecz kochających miłością dziecięcą i pełną czułości; ta zaś, co i prawda, ma być pełna czci, lecz zarazem nacechowana serdecznością.\nNiestety, nie znajduje On takich dusz! Liczba ich jest mniejsza niż się przypuszcza, bo ludzie zbyt ciasno patrzą na Serce dobrego Boga. Uważają też, że dobry Jezus jest zbyt wielki, by można się było do Niego zbliżyć, stąd i miłość, jaką mają dla Niego, jest w rezultacie chłodna. Cześć dla Niego wyradza się w końcu w pewnego rodzaju obojętność.\n(…) powinnaś dojść do tak wielkiego zjednoczenia z Bogiem, by cię już nic nie wyprowadzało z równowagi: troski ani radości, powodzenia ani niepowodzenia, czyjeś względy ani niechęć. Trzeba, żeby nic z tego wszystkiego nie robiło na tobie najmniejszego wrażenia, lecz by Jezus w tobie górował nad wszystkim, a ty byś była nieustannie w Niego wpatrzona w swym wnętrzu, by móc chwytać w lot Jego najskrytsze pragnienia.\nBądź miła dla osób, które są mniej sympatyczne, a może zrobiły ci coś złego, a to w tym celu, aby zaprzeć się samej siebie. Jezus będzie z tego zadowolony. Gdybyś wiedziała, kim jest dobry Bóg! O, wtedy nie byłoby ofiary, której nie chciałabyś ponieść ani cierpienia, przed którym byś się cofnęła, aby móc Go widzieć, choć przez minutę!\nPowiedz mi wobec tego, na czym polega prawdziwa świętość?\n– Wiesz dobrze, ale skoro chcesz, powtórzę to, o czym ci już mówiłam tyle razy: prawdziwa świętość polega na zapieraniu się siebie od rana do wieczora, na życiu w duchu ofiary, na stałym odrzucaniu swego ludzkiego „ja”, pozwalaniu Bogu na urabianie siebie według Jego myśli, na przyjmowaniu z głęboką pokorą i w poczuciu własnej niegodności łask pochodzących z Jego dobroci, na utrzymywaniu siebie w możliwie stałym przeżywaniu obecności Boga, z jednoczesnym wykonywaniem wszystkich czynności na Jego oczach, tak by nie szukać innego niż On świadka swych wysiłków ani innej nagrody, niż od Niego pochodząca. O wszystkich innych zasadach już ci mówiłam. Takiej świętości wymaga i oczekuje Jezus od dusz, które chcą należeć wyłącznie do Niego i żyć Jego życiem. Reszta jest tylko złudzeniem.\nGdyby się choć czasem zastanawiano nad wiecznością! Nad tym, czym jest to ziemskie życie w porównaniu z dniem, który dla wybranych nigdy nie zajdzie, ale też z nocą, która dla potępionych nigdy się nie rozjaśni! Na ziemi wszystko się kocha, przywiązuje się do wszystkiego z wyjątkiem Boga, który powinien być naszą jedyną miłością a nie otrzymuje jej od nas. Jezus w tabernakulum oczekuje serc kochających i nie znajduje ich. Zaledwie jedno na tysiąc kocha Go należną Mu miłością!\nDobry Bóg patrzy nie tyle na wielkie dzieła i czyny heroiczne, co na zwykłą czynność, małą ofiarę, byle wykonywaną z miłości. Nieraz nawet mała ofiara, znana jedynie samemu Bogu i duszy, przyniesie większą zasługę niż wielka, a rzęsiście oklaskiwana. Trzeba prowadzić głębokie życie wewnętrzne, by nie kierować ku samemu sobie czegokolwiek z pochwał, które się otrzymuje.\nNigdy nie trać odwagi i nie zniechęcaj się, niezależnie od tego, co cię spotka.\nGdyby Jezus chciał, mógłby cię doprowadzić do wybranego dla ciebie szczytu doskonałości w kilka godzin, w mgnieniu oka. A tymczasem nie! Woli On raczej widzieć twoje wysiłki, pragnie, byś sama się przekonała i zobaczyła, jak stroma i wyboista jest droga doskonałości.\nTy nie starasz się o czystość intencji tak, jak Bóg by tego pragnął. I tak, zamiast ofiarowywać niejasno, niewyraźnie swoje czynności, mogłabyś to czynić znacznie owocniej, wyraźniej określając swoją intencję przez zwrócenie się wprost do Jezusa. Na przykład podczas posiłków mów: „Mój Jezu, nakarm moją duszę Twoją świętą łaską, tak jak teraz karmię swoje ciało”. Kiedy prowadzisz lekcję: „Mój Jezu, pouczaj moją duszę, tak jak ja uczę dzieci”. Kiedy myjesz twarz, ręce: „Mój Jezu, oczyść moją duszę, tak jak ja to czynię ze swym ciałem”. Tak samo postępuj przy każdej dobrej czynności. Przyzwyczajaj się mówić do Jezusa zawsze w sposób serdeczny, wszystko też czyń i mów ze względu na Niego…\nCierpienia fizyczne i duchowe są udziałem przyjaciół Jezusa w czasie ich pobytu na ziemi. Im bardziej Jezus kocha duszą, tym więcej pozwala jej uczestniczyć w męce, którą poniósł z miłości ku nam. Szczęśliwa dusza tak uprzywilejowana! Ileż zasług może zdobyć! Jest to najkrótsza z dróg prowadzących do nieba. Nie bój się więc cierpienia, przeciwnie – kochaj je, bo ono zbliża do Tego, którego kochasz.\nJeżeli chcesz, żeby twe czynności podobały się Jezusowi, niech każda z nich zawiera choć małą ofiarę, coś, co kosztuje. Bez tego nie ma zasługi.\nJezus krzyżuje na ziemi przede wszystkim te dusze, które najbardziej kocha, lecz krzyż zesłany przez Boga cechuje zawsze słodycz domieszana do goryczy. Inaczej jest z krzyżami, które nas spotykają z naszej własnej winy: te przynoszą tylko gorycz.\nNie ma świętości bez cierpienia! Gdy jednak pozwolisz swobodnie działać w sobie łasce, gdy Jezus posiądzie twą wolę, a ty pozwolisz Mu być nad sobą Panem absolutnym – wówczas krzyże, choćby były ciężkie, nie będą już ciążyły. Miłość wszystko pochłonie. Do tego czasu będziesz cierpiała, i to nawet niemało, bo nie w jednej chwili dusza dochodzi do uwolnienia się od wszystkiego i do kierowania się w życiu czystą miłością. Jezus patrzy z radością na twe wysiłki.\nTrzeba, żebyś wzniosła się ponad ziemię i ponad wszystko, co cię otacza, by się pogrążyć w Jego świętej woli. Musisz dojść do tego, aby nie stracić Go z oczu nawet na minutę. Nie sądź, że tak cię to pochłonie, byś nie mogła wypełniać swoich obowiązków! Powoli dostrzeżesz, że dzieje się wręcz odwrotnie, bo dusza najbardziej zjednoczona z Jezusem będzie również najbardziej staranna we wszystkich swych obowiązkach. Ten, którego ona kocha, pracuje dla niej, stanowiąc, jeśli tak można powiedzieć, jedno z nią.\nNiech wiara ożywia wszystkie twe czynności! Niech twoja ufność pokładana w Jezusie i w Jego miłości pozwoli ci zabrać się wielkodusznie do wszystkiego, czego wymaga On od ciebie! Każdego ranka budząc się mów swemu Umiłowanemu: „O mój Jezu, oto jestem, aby pełnić Twoją wolę; co chcesz, abym czyniła, by się Tobie dzisiaj podobać?”\nZanim Jezus doprowadzi jakąś duszę do głębokiego zjednoczenia ze sobą oczyszcza ją przez próby, a im większe są Jego zamiary względem niej, tym cięższe są również zsyłane na nią próby. Szatan widzi dobrze, że Bóg ma wyjątkowe zamiary względem ciebie, toteż sam cię dręczy i sprawia, że dręczą cię jego sojusznicy… Nie zniechęcaj się tym, Bóg ci pomaga i będzie pomagał. Walcz mężnie.\nBóg swój cel osiągnie pomimo wysiłków piekła.\nGrześ2019-03-15T12:49:54+01:007 listopada, 2016|Świadectwa|0 Comments\nJeśli nie nosisz sutanny to tak jakbyś usunął krzyż przydrożny – mocne świadectwo kandydata na ołtarze. Cudowne przekazy z Nieba.\nModląc się gorąco o to by moja ciąża się utrzymała usłyszałam słowa wypowiedziane przez Ojca Daniela ,, Różo, Pan Ciebie leczy”. Zobacz co może zrobić pokorny kapłan.\nZostałeś uzdrowiony – rzekł ksiądz – przez Boga przez Matkę. Przez wiarę, nawrócenie kapłanów dzieją się cuda.


tuniki z dzianiny - Opinie z mocą - bądź na bieżąco !\nStrona główna > Zdrowie a uroda > Obuwie > tuniki z dzianiny\nHej! W którym sklepie internetowym zaopatrujecie się najczęściej w modną odzież? Szukam sklepu, w którym znajdę fajne swetry, tuniki i sukienki z dzianiny!\nOstatnio przeglądałam oferty wielu sklepów internetowych i najbardziej podobały mi się sukienki z dzianiny w sklepie Lejdi. Ceny były atrakcyjne, a sklep cieszy się dobrymi opiniami u internautek.\nTeraz odzież z dziany jest bardzo modna i z pewnością wybierzesz jakiś ciekawy model z oferty internetowego sklepu Lejdi. Ja często tam robię zakupy i póki co jestem zadowolona, więc śmiało możesz składać zamówienie, bo sprzedawca moim zdaniem rzetelny.\nZanim zamówisz jakąś odzież przez Internet, to żebyś nie maiła później problemów ze zwrotem, jak by nie pasowała na twoją sylwetkę, pobierz bardzo dokładnie swoje wymiary i porównaj do tych w opisie wybranego modelu.


Forum Wideo - Zobacz wątek - kamera za ok. 1000 zł\nTeraz jest czwartek, 21 listopada 2019, 09:53\nkamera za ok. 1000 zł\nZastanawiam się nad zakupem kamery, jednak chciałbym się ograniczyć w budżecie ok 1000 zł.\nDo czego będzie potrzebna? Przedewszystkim do filmików parkour (dla niewtajemniczonych - coś takiego http://www.youtube.com/watch?v=dj5AQLYHgF0 ), czyli musi ja cechować szybkość obrazu. Poza tym, fajnie by było, gdyby ten obraz też był dobrej jakości. Rozdzielczość raczej standardowa, nie muszę ukrywać, że HD chyba sie nie przyda (filmy oglądane będą na komputerze lub na telewizorze).\nNośnik danych? Chyba najbardziej odpowiednim będzie dysk, gdyż będzie ona używana również na kilkudniowych wyprawach.\nno i musi być możliwość podpięcia konwerterów (np. fisheye)\nA i robienie nią zdjęć mnie nie interesuje\nsobota, 8 sierpnia 2009, 14:43\nRe: kamera za ok. 1000 zł\nZa mała kasa do takich potrzeb.\nAle na początek - GDR33 JVC , Panasonic DS65 - są na wyprzedaży.\nI do tego potrzebujesz dobry bardzo płynny statyw.\nBo z ręki -zapomnij ze zrobisz czyste ujęcia.\nniedziela, 9 sierpnia 2009, 13:21\nCanon xm1 Posiadam i jestem bardzo zadowolony, a już do takich celów jak rejestracja parkour to chyba nie ma nic lepszego.\nniedziela, 9 sierpnia 2009, 21:37\nNie mówię że nie, ale się dokładasz koledze, czy jak?\nniedziela, 9 sierpnia 2009, 22:08\nStayw to mam, co prawda fotograficzny, ale w miarę dobry.\nCo do tych kamer, to zbyt dużo już ich w necie nie widać.\nniedziela, 9 sierpnia 2009, 23:05\nDokładać nie dokładam ale można znaleźć egzemplarze niewiele droższe niż podana kwota. Trzeba tylko dobrze trafić. A nawet jeśli to zawsze trochę poczekać i dołożyć zwłaszcza, że do takich celów to ona jest idealna i ciężko chyba znaleźć lepszą (poręczniejszą) nawet w wyższym przedziale cenowym.\nniedziela, 9 sierpnia 2009, 23:27\nna szybkie ujęcia Twój statyw nie nadaje się do niczego - sorry.\nNa szybkie i precyzyjne ujęcie bardzo , ale to bardzo ważny jest statyw.\nI myślę że kosztować będzie ponad 500 zł .\nKamera w dzień - przynajmniej te co wymieniłem - da radę spokojnie.\nponiedziałek, 10 sierpnia 2009, 00:47\na co sądzicie o GZ MG-33 JVC lub Sony DCR-SR35E?\nBo tak dzisiaj w sklepach sobie oglądałem. Obydwa modele mają dla mnie wielką zaletę - mają dyski...\nponiedziałek, 10 sierpnia 2009, 19:27\n... Obydwa modele mają dla mnie wielką zaletę - mają dyski...\nNiewielu doświadczonych kolegów kupuje - teraz sprzedawane kamery SD. Są gorsze niż te sprzedawane jeszcze rok / dwa lata temu. Są do siebie bardzo podobne jeżeli chodzi o dane techniczne. Małe matryce, duży zoom, tanie w produkcji... Obejrzyj je w sklepie i zobacz która pasuje, to jedyna droga wyboru. No a dysk? Moda na dyski to wytwór marketingu. Gdzieś nadmiar produkcji dysków trzeba upchnąć, komuś wmówić że są nowoczesne. W dodatku mają tą zaletę, że duży odsetek ich posiadaczy, wkrótce kupi nową kamerę.\nponiedziałek, 10 sierpnia 2009, 20:08\nDysk - chcę go ze względu na to, że lubię wyjechać na kilka dni do innego miasta i tam trenowac całymi dniami, z czego było by zbierane dużo materiału, zarówno parkour, jak i fun. Więc dlatego karty pamięci odpadają, z resztą, nie jestem jakoś do nich przekonany. Duża pojemność jest droga, a kilka takich by się wtedy przydało. To samo z płytami. Kasety - z tego co wiem, nie są wieczne, choć mają najlepszą jakość - z tego co mi wiadomo.\nCo do sklepu - ta JVC niezle leży w ręce, sony już troszeczkę gorzej wypada\nponiedziałek, 10 sierpnia 2009, 22:18\nw Twoim przypadku to duża zaleta , bo możesz szybko zareagować na dobre ujęcie lub złe.\nhttp://www. h d t v. com . pl/forum/showthread.php?t=41239&page=3&highlight=kamera+jvc - Ta będzie podobnie - poczytaj\nwtorek, 11 sierpnia 2009, 01:59\nDołączył: środa, 31 marca 2010, 13:57\nnikt nie wypowiedzial sie, jakie do poleconych wyżej kamer mozna dokupic tzw.rybie oko. a mysle ze to dosc wazny element\nśroda, 31 marca 2010, 14:20


objawy cukrzycy - Medycyna Naturalna - Leczenie holistyczne\nTag Archives: objawy cukrzycy\nPosted on 2 lutego 2014 by admin\nUtrapieniem obecnych czasów są choroby cywilizacyjne. Co prawda, nie są to schorzenia XX i XXI wieku, ponieważ dręczyły one już ludzkość od wieków, niemniej przeobraziły się one obecnie, jak niektórzy naukowcy uważają, niemal w epidemię. Mowa o chorobach układu sercowo – naczyniowego, nowotworowych, cukrzycy oraz otyłości. Schorzenia te mają ze sobą dużo wspólnego, można nawet sprowadzić je do jednego mianownika. Tworzy się bowiem błędne koło, które napędzają wymienione choroby. Powikłania ich są niebezpieczne dla zdrowia i życia, i niezwykle trudno je wykorzenić. W tym artykule omówiono cukrzycę.\nWiększość ludzi myśli, że cukrzyca powstaje z nadmiernego spożywania cukru pod różnymi postaciami. Zaprzestanie jedzenia cukru i słodkich produktów poskutkuje ustąpieniem choroby. Gdyby tak faktycznie było, nikt na świecie nie cierpiałby na cukrzycę i jej powikłania. W kraju na cukrzycę typu 2 choruje około dwóch milionów obywateli i liczba ta ciągle wzrasta. Drugie tyle nie ma pojęcia, że ma cukrzycę, ponieważ choroba ta, podobnie jak miażdżyca, nie boli. Częstość zachorowań na cukrzycę narasta wraz z wiekiem, a u osób powyżej 65 roku życia sięga nawet do 40%. Pierwsze oznaki cukrzycy są mało charakterystyczne, dlatego często cukrzyca jest diagnozowana zbyt późno, a przebieg jej jest podstępny i nieodwracalny.\nTrzustka wytwarza 2 główne hormony: insulinę i glukagon które odpowiadają za regulację gospodarki węglowodanowej organizmu. Insulina jest napędem dla cukrów prostych i dzięki niej docierają one do komórek organizmu. Gdy jest jej niedobór lub brak, wtedy przyjmowane węglowodany nie są odpowiednio metabolizowane i tworzą tak zwane ciała ketonowe, które są groźne dla organizmu. Powstaje wtedy wiele groźnych stanów. Długotrwała nie leczona cukrzyca tworzy w całym organizmie spustoszenie i powoduje nieodwracalne powikłania, przede wszystkim naczyniowe. Gdy ilość cukru we krwi przekroczy 160 mgala. tzw. próg nerkowy, wtedy cukier wydalany jest przez nerki.\nCukrzyca typu 1 – insulinozależna\nNa tą cukrzycę chorują głównie dzieci i ludzie młodzi, najczęściej przed 30 rokiem życia. Cukrzyca typu 1 to około 10 proc. wszystkich przypadków zachorowań cukrzycowych, a chorzy dla podtrzymania sprawności i życia muszą koniecznie stosować insulinę, najczęściej już do końca swoich dni.\nCukrzyca typu 2 – insulinoniezależna\nTen typ cukrzycy trapi osoby przede wszystkim po 40 roku życia i stanowi około 90 proc ogółu zachorowań na cukrzycę. Chorobę tę uważa się jako zespół metaboliczny, którego objawy zwiększają ryzyko wystąpienia miażdżycy i jej powikłań. Nader często jest dziedziczona genetycznie, ale niemały wpływ mają tu także różne czynniki środowiskowe. Dominującą cechą tego typu cukrzycy jest insulinooporność, której towarzyszy zachowane, lecz zaburzone wywarzanie insuliny przez trzustkę. Ten rodzaj choroby bardzo często związany jest z otyłością, nadciśnieniem tętniczym ł zaburzeniami tłuszczów we krwi – zwiększenie stężenia trójglicerdów i zmniejszenie dobrego cholesterolu HDL w surowicy. U chorych na ten typ choroby stosuje się właściwą dietę i doustne leki przeciwcukrzycowe. Jednakże potrzeba przyjmowania insuliny może wystąpić w późniejszej fazie choroby i wynikać z postępującej insulinooporności i nieodpowiedniego do niej wydzielania insuliny przez komórki β wysepek trzustki. Nadto niekiedy chory przyjmuje zarówno tabletki, jak i insulinę w celu uzyskania najlepszego rezultatu leczniczego.\nTen charakterystyczny rodzaj cukrzycy występuje niekiedy podczas ciąży i ustępuje po porodzie. Występuje u 2 – 5% ciężarnych kobiet i uwidacznia się w drugiej połowie ciąży. Obejmuje jawną cukrzycę i nietolerancję glukozy, występuje po raz pierwszy podczas ciąży i jest spowodowany metabolicznym i hormonalnym wpływem ciąży na organizm matki. Wiąże się z większym prawdopodobieństwem wystąpienia w późniejszym okresie życia cukrzycy typu 2, co zostało potwierdzone u około połowy wcześniej chorujących. Pacjentka taka dostaje insulinę. Ciekawostką jest to, że dzieci kobiet chorych na cukrzycę rodzą się większe i ważą więcej od innych dzieci, których matki są zdrowe.\nKuracja chorych na cukrzycę jest wielokierunkowa. Niezwykle istotne jest stosowanie niefarmakologicznych środków i metod:\nl. Właściwe odżywianie – zachowanie odpowiednich proporcji między białkami, węglowodanami i tłuszczami. Trzy posiłki główne i dwa dodatkowe, dobieranie odpowiednich składników pokarmowych.\n2. Aktywność fizyczna. W czasie ruchu spalane są węglowodany oraz tłuszcze i reguluje się zarówno poziom cukru jak i tłuszczów we krwi.\n3. Ziołolecznictwo. Celem terapii ziołowych jest obniżanie poziomu cukru we krwi, usuwanie szkodliwych produktów metabolicznych oraz zapobieganie powikłaniom. Jeśli to nie pomaga uregulować poziomu cukru we krwi, przyjmuje się leki: tabletki i insulinę. Trzeba dokładnie przestrzegać godzin, ilości stosowanych leków, insuliny. Zwykle insulinę stosuje się 3 – 6 razy na dobę, przed jedzeniem, aby imitować naturalne, fizjologiczne wydzielanie insuliny przez trzustkę, tak jak to się odbywa u osób zdrowych.\nOsoby cierpiące na cukrzycę wiedzą, że najgorsze w cukrzycy są jej powikłania. Cukrzyca to choroba całego organizmu, a nie tylko zbyt duża ilość cukru we krwi i nie wolno jej ignorować. Najczęściej powikłania dotykają takich narządów jak:\nOczy – powstaje retinopatia, zaćma, doprowadzając z biegiem czasu do ślepoty.\nNerki – powoli dochodzi do niesprawności nerek pod postacią nefropatii.\nMózg i krążenie – to choroba naczyniowo-mózgowa, występują zmiany w tkance mózgowej, zaburzenia ukrwienia mózgu.\nSerce i układ krążenia, następuje: miażdżyca, choroba wieńcowa, zawał serca. U diabetyków występują one dużo szybciej niż u innych osób. U cukrzyka zawał serca może przebiegać bezbólowo.\nObwodowy układ nerwowy – powstaje neuropatia.\nKończyny dolne – może pojawić się stopa cukrzycowa, owrzodzenia, dolegliwości naczyń obwodowych. Trzeba więc systematycznie wykonywać badania oraz często kontaktować się z lekarzami specjalistami.\nDieta dla osoby chorej na cukrzycę powinna być:\n• uboga w przetworzony cukier i pokarmy na bazie cukru\n• uboga w tłuszcze nasycone, a bogata w nienasycone, najlepsza oliwa z oliwek na zimno\n• bogata w błonnik, witaminy i minerały. Zapobiegają zaparciom, niedoborom oraz wielu schorzeniom\nDekalog żywieniowy cukrzyka\nl. Jedz często, ale mniejsze porcje.\n2. Pamiętaj o indeksie glikemicznym.\n3. Staraj się stosować harmonogram posiłków.\n4. Nie objadaj się, pozbądź się zbędnych kilogramów.\n5. Spożywaj pełnoziarnisty lub razowy chleb, makaron z pełnej mąki i nie łuskany ryż.\n6. Codziennie jedz dozwolone warzywa i owoce.\n7. Zmniejsz spożywanie tłuszczów i alkoholu.\n8. Bądź w ruchu, spalaj dostarczane kalorie.\n9. Preferuj gotowanie na parze, zamiast smażenia.\n10. Odchodź od posiłku z lekkim niedosytem.\nPodział węglowodanów ze względu na szybkość wchłaniania:\nSzybko wchłaniające się – w sposób szybki podnoszą poziom cukru we krwi. Chorzy na cukrzycę powinni wystrzegać się tych produktów i spożywać je umiarkowanie. Należ do nich: cukier, słodycze, czekolada, konfitury, ciasta, lody, napoje, soki owocowe, miód, dżemy, słodkie owoce, itp.\nUmiarkowanie wchłaniające się – ich wchłanianie można określić jako pośrednio szybkie. Po spożyciu produktów z tej grupy poziom cukru we krwi podnosi się równomiernie. Do tej\ngrupy należą: produkty zbożowe, chleb, ryż, jarzyny, kasze, płatki, ziemniaki, owoce – banany, jabłka, gruszki, oliwki, poziomki, truskawki, ananasy, melony. W tej grupie znajdują się również produkty mleczne.\nWolno wchłaniające się – są bezpieczne i preferowane dla chorych na cukrzycę. Wchłaniają się najwolniej i poziom cukru we krwi podnoszą bardzo wolno. Do tej grupy produktów zaliczamy: warzywa np. marchew, seler, pomidory, ogórki, kalafior, pietruszka, sałata oraz pieczywo razowe, chleb gruboziarnisty, nie łuskany ryż i grube kasze.\nPokarmy dozwolone w cukrzycy\nPieczywo – bułka paryska, grahamka, pszenno razowe, chleb chrupki, pumpernikiel.\nMakarony – zrobione z małą ilością jaj.\nMąka – pszenna, pytlowa, razowa, ziemniaczana, kukurydziana, ryżowa.\nKasza – jęczmienna, ryż, płatki owsiane, kasza manna, płatki kukurydziane, kasza gryczana.\nMleko – świeże, jogurt bez cukru, kefir, przetwory z mleka, odtłuszczone 0,5 proc. – 1,5 proc.\nSery – chude twarogowe, homogenizowane, topiony żółty ser w ograniczonych ilościach.\nJaja – l do 2 tygodniowo, żółtka ograniczać, jaja gotowane.\nMięso – chude, cielęcina, wołowina, chuda wieprzowina, kurczę, kura, perliczka, indyk.\nRyby – chude: dorsz, szczupak, pstrąg, karaś, leszcz, sandacz, gotowany lin\nWędliny – chuda szynka, polędwica, parówki chude.\nMasło – świeże, w niewielkich ilościach.\nŚmietana – z małą zawartością tłuszczu w ograniczonych ilościach. Korzystniej zastąpić ją jogurtem 0%.\nInne tłuszcze – masło roślinne: rozsądne ilości, oleje roślinne: sojowy, słonecznikowy, arachidowy, margaryna Benecol.\nZiemniaki – gotowane, pieczone w mundurkach, puree.\nWarzywa i owoce – kalafior, kapusta, brukselka, pomidory, owoce jagodowe, cytrusowe, owoce dzikiej róży, jabłka, marchew, dynia, sałata zielona, fasola szparagowa, papryka, ogórki, rzodkiew, szczypior, seler, cebula, arbuz, wiśnie, w rozsądnych, niedużych ilościach.\nSłodycze – krakersy bez cukru, herbatniki bez cukru.\nPrzyprawy – cynamon, goździki, skórka cytrynowa, pomarańczowa, sok z cytryny.\nW diecie cukrzycowej trzeba wyjątkowo zwrócić uwagę na węglowodany, czyli cukry. Powinno się wykluczyć z diety węglowodany proste, które w sposób szybki wchłaniają się do krwi i bardzo szybko podnoszą poziom glukozy. Te niesprzyjające węglowodany znajdują się w produktach takich jak: cukier, dżemy, miód, marmolada, ciasta, słodycze, słodkie napoje, lody, pieczywo, makarony i ziemniaki.\nKorzystnie jest do każdego posiłku dodawać 1 lub 2 duże łyżki otrąb z owsa. Badania naukowe potwierdziły, że stosowanie glukozy razem z błonnikiem z owsa nie skutkuje drastycznym wzrostem poziomu cukru we krwi.\nŻywność o wysokim IG skutkuje wysokim poziomem cukru we krwi i utrzymywaniem się takiego stanu przez dłuższy czas. To zaś powoduje nieprawidłowości w pracy trzustki i powoduje otyłość, a ta dla cukrzyków może okazać się niebezpieczna. Mniejszy indeks glikemiczny posiadają produkty nieprzetworzone. Poza tym trzeba pamiętać, że IG produktów w ich naturalnej postaci jest dużo niższy niż w postaci przetworzonej. Produkty spożywcze sklasyfikowano nie tylko ze względu na ich kaloryczność, lecz również na wysokość indeksu glikemicznego (IG). Potrawy o niskim IG to potrawy zawierające do 55 IG, średnim od 55 do 70 IG, o wysokim zaś wszystkie te produkty, których indeks glikemiczny stanowi powyżej 70 IG.\nPiwo – 110 IG\nZiemniaki smażone – 95 IG\nKleik ryżowy – 90 IG\nMiód – 87 IG\nPrażona kukurydza – 85 IG\nMarchew gotowana – 80 IG\nNapoje gazowane – 70 IG\nZiemniaki gotowane – 70 IG\nRogalik – 70 IG\nProdukty o średnim IG:\nZiemniaki w mundurkach – 651G\nChleb pełnoziarnisty – 65 IG\nBuraki gotowane – 65 IG\nRodzynki – 65 IG\nDżem słodzony cukrem – 65 IG\nOwsianka gotowana – 60 IG\nLody słodzone cukrem – 60 IG\nPizza – 60 IG\nSpaghetti (ugotowane na miękko) – 55 IG\nBrzoskwinie z puszki – 55 IG\nRyż basmati – 50 IG\nPłatki śniadaniowe – 45 IG\nJogurt owocowy – 36 IG\nPieczywo chrupkie – 35 IG\nMleko odtłuszczone – 32 IG\nSurowa marchewka – 30 IG\nTwaróg odtłuszczony – 30 IG\nCzekolada gorzka, powyżej 80% kakao – 20 IG\nCebula – 15 IG\nOrzechy i migdały – 15 IG\nSoja – 15 IG\nOgórki – 15 IG\nPomidory – 15 IG\nPowinno się wybierać produkty o niskim indeksie glikemicznym. Istnieje reguła, że im produkt mniej przetworzony, tym ma mniejszy indeks glikemiczny. A więc zamiast np. gotowanej marchwi – surowa. Najbardziej polecane produkty białkowe to chude mięsa i ryby. Chudy nabiał oraz rośliny strączkowe, mimo relatywnie dużej zawartości białka, zawierają także węglowodany. Osobom chorym na cukrzycę zalecane są wszystkie warzywa oprócz ziemniaków, buraków oraz kukurydzy (maksymalnie 2 razy w tygodniu). Zaś oliwa z oliwek dodawana do potraw, orzechy oraz tłuste ryby to najbardziej wartościowe źródła tłuszczu w diecie. I pamiętajmy, że owoców nigdy nie jemy samodzielnie.\nOkazuje się, że dieta z dużą zawartością witaminy C może obniżać ryzyko zachorowania na cukrzycę typu 2. Najważniejszym źródłem witaminy C w diecie są warzywa i owoce. Aby utrzymać zdrowie, każdego dnia należy zjadać minimum 5 porcji warzyw i owoców.\nZioła w cukrzycy\nPomocne, szczególnie w stanach przedcukrzycowych oraz w lekkiej początkowej cukrzycy typu 2 są mieszanki ziołowe.\nMieszanka I według ks. A. Klinuszki\n1.\tKorzeń mniszka lekarskiego\n2.\tKorzeń kozłka\n3.\tLiść borówki czernicy\n4.\tLiść pokrzywy\n5.\tLiść brzozy\n6.\tKwiat bzu czarnego\n7.\tLiść szałwii\n8.\tZiele fiołka trójbarwnego\n9.\tOwoc jałowca\n10.\tZiele rutwicy\n11.\tStrąki fasoli\nPrzygotowujemy odwar z dwóch łyżek mieszanki na pół litra wody. Zalewamy wieczorem, a rano ogrzewamy na małym ogniu. Pijemy 3 razy dziennie po szklance na 20 minut przed jedzeniem. Po 30 dniach zmieniamy mieszankę na nr II.\nMieszanka II wg ks. A. Klinuszki\n1.\tZiele rutwicy\n2.\tOwoc jałowca\n3.\tZiele przywrotnika\n4.\tKwiatostan lipy\n5.\tZiele poziomki\n6.\tLiść mącznicy\n7.\tLiść borówki czernicy\n8.\tZiele jemioły\n9.\tZiele dziurawca\n10.\tZiele tysiącznika\nPrzyrządzamy napar z dwóch łyżek mieszanki na pół litra wody. Zalewamy wieczorem, a rano ogrzewamy na małym ogniu, odstawiamy na 1 godz., następnie przecedzamy. Pijemy 3 razy dziennie po szklance na 20 minut przed jedzeniem.\nMieszanki przeciwcukrzycowe wg prof. A Ożarowskiego\nLiść orzecha włoskiego – 50 g\nLiść borówki czernicy – 50 g\nZiele serdecznika – 25 g\nLiść pokrzywy – 25 g\nZalewamy 1.5 łyżki ziół dwoma szklankami wrzącej wody i postawiamy na parze pod przykryciem na 20 min. Odstawiamy na 5 minut i przecedzamy. Pijemy w 2 – 3 porcjach w ciągu dnia między posiłkami.\nZiele rutwicy – 30 g\nStrąki fasoli – 30 g\nKorzeń łopianu – 30 g\nLiść borówki czarnej – 20 g\nKwiat mniszka lekarskiego – 20 g\nKorzeń mniszka lekarskiego – 20 g\nKorzeń lukrecji – 20 g\nOwoc kopru włoskiego – 20 g\nZalewamy dwie łyżki mieszanki jedną szklanką ciepłej wody i gotujemy powoli pod przykryciem 3 min. Odstawiamy na 10 minut i przecedzamy do termosu. Pijemy trzy razy dziennie po jednej szklance odwaru między posiłkami w lekkich postaciach cukrzycy.\nDiabetosan to gotowa mieszanka ziołowa składająca się z ziela rutwicy, strąków fasoli, liścia borówki czernicy, liścia pokrzywy, liścia szałwii i korzenia mniszka. Zalewamy 2 – 3 łyżki ziół 2 – 3 szklankami gorącej wody i gotujemy łagodnie pod przykryciem 2 minuty. Odstawiamy na 10 minut i przecedzamy do termosu. Pijemy po 2/3 szklanki 2 – 3 razy dziennie między posiłkami w lekkich stanach cukrzycy za zgodą lekarza.\nKsiążki i wydawnictwa o tematyce cukrzycy:\nCukrzyca Praktyka lekarza rodzinnego\nZdrowie w pigułce Cukrzyca\ncukrzyca b leczenie ludowe\ngotowe mieszanki przeciwcukrzycowe\nwww doxsazyna obniza potencje medycyna\nmedycyna ludowa sposoby na cukrzyce\ngotowa mieszanka przeciwcukrzycowa\ncukrzyca a medycyna alternatywna\ncukrzyca czy rutinoscorbin obniza cukier\ncukrzyca medycyna ludowa\ncukrzyca typu 1 bioenergoterapia\nCategories: Dolegliwości, Porady | Tags: dieta w cukrzycy, IG, indeks glikemiczny, kuracja chorych na cukrzycę, leczenie cukrzycy, najczęstsze powikłania cukrzycy, objawy cukrzycy, zioła w cukrzycy


W 12 społecznościach klinicznie niski FEV1 był dodatnio skorelowany z poziomem ekspozycji na dwutlenek azotu (P = 0,005), opary kwasu (P = 0,01), PM10 (P = 0,02), PM2,5 (P = 0,002), i węgiel elementarny (P = 0,006). Na przykład szacowany odsetek dzieci z niskim FEV1 (reprezentowanym przez linię regresji na rys. 3) wynosił 1,6% na najniższym poziomie ekspozycji na PM2,5 i był 4,9 razy większy (7,9%) na najwyższ...\nWartości enzymów wątrobowych według stopnia otyłości u małych dzieci. Wartości reprezentowane przez symbole są środkami; pręty I reprezentują 95-procentowe przedziały ufności. Spośród badanych pacjentów 37 miało wskaźnik masy ciała (BMI) z wynikiem 1,5 do 2,0, 59 az wynik 2,1 do 2,5, 54 a wynik 2,6 do 3,0, a wynik 32 azył powyżej 3,0. Enzymy wątrobowe mierzono (w trzech laboratoriach) w 25 ° C do...\nBadania nad skojarzeniem erytromycyny i arytmii koncentrują się na dożylnym stosowaniu leku, 1,6 być może dlatego, że to zastosowanie bierze udział w większości zgłoszonych przypadków. 1,3, a ponieważ szybki wzrost do szczytowych stężeń może zwiększać ryzyko arytmii . Jednak w praktyce klinicznej lek ten jest zwykle podawany doustnie, a percepcja, że stosowanie doustne nie jest związane z arytmią, ni...\nDoustna erytromycyna wydłuża czas repolaryzacji serca i jest związana z przypadkami torsades de pointes. Ponieważ erytromycyna jest w znacznym stopniu metabolizowana przez izoenzymy cytochromu P-450 3A (CYP3A), powszechnie stosowane leki hamujące działanie CYP3A mogą zwiększać stężenia erytromycyny w osoczu, zwiększając w ten sposób ryzyko arytmi komorowych i nagłej śmierci. Zbadaliśmy związek pomiędzy...\nNajnowsze zdjęcia w galerii makijaże czarne :\nhttp://www.agamaprzychodnia.pl 751#nużyca u psa leczenie , #ile kosztuje liposukcja brzucha , #podniesione limfocyty , #test ciążowy 10 dni po owulacji , #krew kapilarna , #suchodół zęba objawy , #kiedy zęby , #opadanie powieki a tarczyca , #złoto brudzi skórę , #chusteczki do higieny intymnej rossmann ,\nCopyright © 2012 - All Rights Reserved - makijaże czarne


Jak być trwale szczęśliwym, Jogananda Paramhansa Księgarnia Libera\nStrona główna / Parapsychologia Astrologia / Jak być trwale szczęśliwym - Jogananda Paramhansa\nMądrość Joganandy Tom 1\nKsiążka hinduskiego jogina i guru, który zyskał na Zachodzie tysiące zwolenników nie jest kolejnym poradnikiem prezentującym łatwe recepty na osiąganie szczęścia. Czym według Autora jest szczęście? Przede wszystkim stanem umysłu, niezależnym od okoliczności zewnętrznych, wartością, którą odnaleźć można jedynie w sobie. We właściwy sobie pełen humoru, życzliwy i barwny sposób Jogananda odsłania przed czytelnikami kolejne etapy na drodze do szczęścia i spełnienia. Są to między innymi - kwestia dokonania wyboru bycia szczęśliwym, stosowanie odpowiednich narzędzi i technik, dzielenia się z innymi.\nŻycie w równowadze, regularna medytacja, dbałość o postawę pełną życzliwości i nieoceniania innych ludzi, to elementy budujące poczucie szczęścia. Nie czekaj na zmianę okoliczności czy nastawienia swoich bliskich, bądź szczęśliwy już teraz, niezależnie od tego, czy jesteś bogaty czy biedny, zdrowy czy chory, żyjesz w dobrym czy złym związku, kimkolwiek jesteś, cokolwiek robisz - mówi autor.\nZdaniem Joganandy ludzie o silnym charakterze są zazwyczaj najszczęśliwsi. Nie obwiniają nikogo za swoje problemy. Nic nie jest w stanie zakłócić ich szczęścia, bowiem nie dopuszczają do siebie negatywnych myśli, nie pozwalają, by działania innych ludzi miały na nich ujemny wpływ. Z kolei ci, którzy nieustannie rozglądają się na zewnątrz w poszukiwaniu wsparcia i pożywienia natury materialnej czy duchowej stopniowo tracą zasoby energii, pozbawiając się sił życiowych.\nMiłość, radość, wyobraźnia, życzliwość dla ludzi, mądrość i szczęście rodzą się w sercu i obejmują całe ciało. Kto raz pozna wyższą radość płynącą z wnętrza, pisze Jogananda, już zawsze będzie je przedkładał nad ulotne przyjemności świata zewnętrznego. Umiejętność odróżniania naszych potrzeb od zachcianek i kaprysów, jest podstawą szczęścia. Potrzeb mamy naprawdę niewiele, podczas gdy kolejne kaprysy rodzą się na każdym kroku. Uleganie im budzi niepokój i zamęt, pozbawia nas łączności z wewnętrznym źródłem.\nWspółczesny świat może w jeszcze większym stopniu, niż za czasów hinduskiego guru, jest niespokojny i zwodniczy. Mami nas obietnicami łatwego spełnienia, wiecznej młodości. Wystarczy, że kupimy kolejny drogi produkt, podejmiemy pracę w korporacji, wyjedziemy na wakacje do dalekich krajów. Trudno się nie pogubić w tym chaosie "szans" i możliwości. Książka Joganandy jest dziś przez to jeszcze cenniejsza: pełna mądrości i głębokiego spokoju płynącego ze znajomości starożytnej mądrości Indii.\nFowler Maudy, Hunt Gail