Ammann: Kiedy masz plan, chcesz go zrealizować - skoki narciarskie\nTego trofeum jeszcze w swojej kolekcji nie ma. Szwajcarski multimedalista olimpijski bardzo chciał w tym roku wygrać Turniej Czterech Skoczni, jednak ponownie na jego drodze do triumfu stanęli Austriacy.\nSimon Ammann po konkursie w Oberstdorfie był liderem klasyfikacji generalnej Turnieju Czterech Skoczni, jednak ostatecznie stanął na najniższym stopniu podium.\n- Skoki z konkursu na konkurs coraz bardziej się rozkręcały. Zawody stały na bardzo wysokim poziomie - ocenił złoty medalista z Salt Lake City i Vancouver.\nBez wątpienia wygrana Thomasa Dietharta była zaskoczeniem dla wszystkich. Simon Ammann nie krył podziwu dla młodego Austriaka.\n- Thomas był podczas zawodów poza zasięgiem. Starałem się moimi skokami atakować jego pozycję lidera w Bischofshofen, jednak był niedościgniony. Na innych skoczniach czasem to wiatr wygrywał z nami - powiedział. - Pogratulowałem Thomasowi i powiedziałem mu, że wiem, jakie to uczucie, gdy młody skoczek wygrywa i pokonuje zdecydowanych faworytów. Sama reprezentacja Austrii złożona jest z mocnych przedstawicieli, są bardzo silni. To ekscytujące, kiedy nowy skoczek tak łatwo pokonuje doświadczonych przeciwników - przyznał.\nAmmann nie ukrywał, że jest rozczarowany wynikami Turnieju Czterech Skoczni. Szwajcar chciał bardzo wygrać niemiecko-austriackie rozgrywki, jednak mu się to nie powiodło. Na swoim koncie ma medale olimpijskie czy mistrzostw świata, lecz niemiecko-austriackiej imprezy nigdy nie udało mu się wygrać. W sezonie 2008/2009 pokonał go Wolfgang Lotizl, a w 2010/2011 - Thomas Morgenstern.\n- Bardzo chciałem wygrać, ale niestety nie udało się. Dziś oddałem jeden dobry skok i zdaję sobie z tego sprawę - mówił po konkursie w Bischofshofen. - Kiedy masz plan, to chcesz go zrealizować. Chciałem podczas dzisiejszego konkursu cieszyć się ze skakania - zaznaczył. - W Garmisch powiedziano mi, że mam być cierpliwy. To było długie dziesięć dni - dodał Ammann.\nPrzed skoczkami teraz pierwsze konkursy lotów narciarskich w sezonie, potem zawodnicy przyjadą do Polski. Jak swoje dotychczasowe występy ocenia Szwajcar?\n- Moje skoki są dobre, ale nie perfekcyjne. Jeszcze trochę pracy przede mną - ocenia Simi oraz dodaje: - Poziom zawodów był znakomity, Thomas Morgenstern i Thomas Diethart skaczą bardzo dobrze. Jednak moje występy są znacznie lepsze od tych z minionego sezonu. Mój skok z Innsbrucka był dobry, ale nie fantastyczny - zakończył.\nProszę o wyjaśnienie czemu nie traktujecie na równi mojego komentarza i komentarza Hehe, jak mój kasujecie, to jego też skasujcie. Dopóki mi nie odpiszecie, lub nie zostawicie w spokoju, to będę pisał do znudzenia.\nOby Amman nie wyszedł niech Kamil się odblokuję i zacznie dobrze skakać jego skoki nie są złe bardzo lubię Ammana i niech skacze jak najdłużej a jak czytam wasze niektóre komentarze to mi się śmiać chcę\nJa was nie rozumie , czy on sam sobie te noty daje ? Bo chyba od tego sa wlasnie sedziowie. A ja mam nadzieje ze wygra znow na olimpiadzie i w przyszlym roku wygra tcs i dopiero wtedy zakonczy kariere zycze mu tego z calego serca\nDla mnie to "cha.chment" i dawno stracił mój szacunek. Jego noty to skandal! W tym też jego wina - czasem powinien chociaż udawać, że zależy mu na zrobieniu telemarku. Poza tym afera z wiązaniami, które stawiają jego wyniki w powątpiewanie... Nigdy nie byłem jego szczególnym fanem, ale teraz na prawdę życzę sobie, aby dotrzymał słowa i zakończył karierę. Mam nadzieje, że tak właśnie zrobi - przynajmniej jeden pupil FIS mniej... ;)\nalucard, zgadzam się jednak nie odbierajmy mu tego co jest jego - dalej jest genialny\nNiestety nie patrzę już na niego jak na mistrza, koleś dostaje punkty za darmo a to niesportowe. Jakby mu obciąć tych dodanych w gratisie punktów od sędziów to spodziewam się, że kilka wygranych mogłoby mu przepaść.\nAmman to jest jeden WIELKI oszust, na ostatniej olimpiadzie ze względu na wiązania nie powinien zdobyć żadnego medalu, oszust i kanciarz, nic więcej, do tego zarozumiała menda !!!\nNo własnie juz wiadomo praktycznie wszystko co do składów, poza tym czy Ammann wystartuje w Kulm\nJeśli Ammann wystartuje, bo różne chodzą słuchy.\nCoś czuje że w ten weekend Ammann wyjdzie na prowadzenie w PŚ...\nlubie tego skoczka a czy dostal za wysokie punkty to tylko trzeba czepiac sie sedziow bo sam sobie ich nie dal\nAmmann: Kiedy masz plan, chcesz go zrealizować\nDodano: 9 stycznia 2014, 09:21\nOstatnia aktualizacja: 9 stycznia 2014, 09:21


Zaprosimy ptaki do... karmników! - Gdynia\nZaprosimy ptaki do... karmników!\nWspólna nauka o ptakach to nie nowość, na zdj. zeszłoroczne warsztaty z budowania budek lęgowych, fot. Zuzanna Jalowska\nJak co roku, już w pierwszą sobotę października wspólnie „Zaprosimy ptaki do Gdyni”! Rusza dobrze znana akcja, a najmłodsi powyżej 6. roku życia razem z opiekunami będą mogli zbudować w Marszewie własne karmniki i powiesić je w domowych ogrodach. Ruszają zapisy na warsztaty!\nIdealna okazja, żeby spędzić wspólnie czas, pobyć wśród natury i nauczyć się czegoś nowego – dla tych, którzy nie mają planów na sobotę, 5 października, gdyński Urząd Miasta razem z Nadleśnictwem Gdańsk przygotowały ciekawą propozycję.\nW Leśnym Ogrodzie Botanicznym Marszewo w Gdyni (ul. Marszewska 5) odbędą się warsztaty z budowy karmników dla ptaków. Do udziału w warsztatach zapraszamy dzieci od lat 6 wraz z opiekunami.\nO tym, jak karmić i nie tylko\nKarmniki to nie wszystko, czeka jeszcze dużo przydatnej wiedzy - przed warsztatami odbędzie się prezentacja multimedialna na temat zasad dokarmiania ptaków. Uczestnicy zapoznają się z zasadami budowy karmników i ich wieszania, a potem zbudują własny, który będzie można zabrać do domu.\nJak informują organizatorzy, warsztaty będą odbywać się w dwóch grupach po trzydziestu uczestników (piętnaście par dziecko + opiekun). Pierwsza grupa rozpocznie o godzinie 11:00, druga grupa – o godzinie 12:30.\nWarto zarezerwować miejsce już teraz - zapisy startują dziś, w środę 25 września od godz. 14:00 i będą trwały do czwartku, 3 października. W treści zgłoszenia należy wpisać imię i nazwisko opiekuna oraz dziecka, wiek dziecka, telefon kontaktowy oraz informację, która godzina zajęć ma zostać zarezerwowana. Materiały do przeprowadzenia warsztatów zostaną zapewnione na miejscu. Warsztaty odbywają się bezpłatnie.\nZgłoszenia prosimy przesyłać na adres ptaki@gdynia.pl.\nWydarzenie jest realizowane dzięki dofinansowaniu miasta Gdynia oraz Wojewódzkiego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej w Gdańsku.\nOpublikowano: 25.09.2019 13:15 Autor: Kamil Złoch\t(k.zloch@gdynia.pl) Zaktualizowano: 10.12.2019 10:42 Zmodyfikował: Kamil Złoch\nBudki lęgowe i karmniki. Zaproś ptaki do Gdyni\n= Wpisz wynik równania jeden + trzy


Matematyka stosowana, w przeciwieństwie do matematyki teoretycznej, zwanej czasami – z obcych języków – „czystą”, zajmuje się tymi strukturami matematycznymi, które bezpośrednio opisują rzeczywistość (np. przyrodę, ale nie tylko). Można powiedzieć, że matematyka teoretyczna bada te struktury matematyczne, które uzasadnione są głębią matematyczną, a matematyka stosowana – te, które uzasadnia świat zewnętrzny. Co ciekawe, te pierwsze wielokrotnie prowadzą do tych drugich, a te drugie zawsze prowadzą do tych pierwszych. Zatem matematyka teoretyczna i matematyka stosowana „przeplatają się ze sobą”, trochę tak (choć to dość zgrubna metafora), jak liczby wymierne i liczby niewymierne. To, co je różni, to cel ich uprawiania.\nA mechanika? Mechanika jest po części kawałkiem matematyki stosowanej, a po części fragmentem podstaw fizyki: zależy, jak się ją rozumie. Wielu Czytelników pewnie miało inne skojarzenia z tą nazwą: mechanika to bardzo pojemne pojęcie. Tak jak my ją rozumiemy, to dziedzina matematyki wywodząca się z mechaniki klasycznej Newtona – najdoskonalszego tworu myśli naukowej (zdaniem autora).\nMatematyka stosowana jest relatywnie nową dziedziną badań, choć, oczywiście, łatwo znaleźć prapoczątki u starożytnych Greków. Jeszcze w pierwszej połowie XX wieku G.H. Hardy w książeczce Apologia matematyka stwierdzał Prawdziwa matematyka prawdziwych matematyków ... jest niemal zupełnie nieprzydatna oraz w praktycznym życiu liczy się to, co banalne i nieciekawe. Dzisiaj taki pogląd byłby kompletnym anachronizmem!\nTradycje matematyki stosowanej w Polsce są raczej niewielkie (choć dałoby się tu wymienić kilka wielkich nazwisk). Tym bardziej należy podziwiać jej rozkwit w Polsce w ostatnich latach.\nNiewątpliwie matematyka stosowana jest obecnie na całym świecie jedną z najbardziej rozwijających się dziedzin. Stawia coraz trudniejsze i ciekawsze zagadnienia do rozwiązania. Przyciąga przez to najtęższe umysły. W dodatku daje absolwentom łatwiejsze możliwości znalezienia ciekawej pracy, szczególnie w najbardziej rozwiniętych krajach.\nInstytut MSM przeobraził się z Instytutu Mechaniki w latach 80. ubiegłego stulecia. Myślę, że było to wtedy bardzo dalekowzroczne posunięcie.\nCzym więc my, dzielni matematycy stosowani, zajmujemy się w Instytucie MSM?\nZakład Analizy Numerycznej. Grupa ta opracowuje matematyczne podstawy obliczeń numerycznych w zastosowaniu do zagadnień matematyki stosowanej. Głównym celem jest opracowanie adekwatnych metod numerycznych dla równań różniczkowych cząstkowych oraz dla zadań wielowymiarowych, które są jednymi z głównych sposobów opisu rzeczywistości. Na przykład, celem badań naukowych jest problem zadań, dla których liczba zmiennych jest bardzo duża. Zadania takie obciążone są „przekleństwem wymiaru”, a prowadzone badania ukierunkowane są na uniknięcie tego przekleństwa. Uprawiana jest grafika komputerowa i komputerowe wspomaganie projektowania geometrycznego.\nZakład Biomatematyki i Teorii Gier. Skomplikowane procesy świata przyrody (biologia, medycyna), a także społeczne, grupa ta usiłuje sprowadzić do struktur matematycznych. Następnie z matematycznej analizy owych struktur – uzyskać istotne informacje o danych procesach. Typowym przykładem może być modelowanie oddziaływania pomiędzy nowotworem a układem immunologicznym i próba odpowiedzi na pytanie, która z możliwych terapii jest najskuteczniejsza. Zainteresowania grupy to także matematyczne podstawy opisów wieloskalowych oraz pewne aspekty teorii gier w modelach procesów biologicznych, ekonomicznych i społecznych.\nZakład Równań Fizyki Matematycznej. Grupa ta zajmuje się trudnymi zagadnieniami dla nieliniowych równań różniczkowych cząstkowych. Równania takie m.in. opisują zmianę w czasie i w przestrzeni parametrów fizycznych modeli rozpatrywanych w fizyce, biologii i innych naukach przyrodniczych. Typowe przykłady inspiracji to przepływy cieczy, ruch lawin, wzrost kryształów, a także zjawiska chemotaksji i haptotaksji. Część grupy bliska jest słynnemu zagadnieniu milenijnemu (Millennium Prize Problems) – rozwiązaniu równania Naviera–Stokesa.\nZakład Statystyki Matematycznej. Trudno powiedzieć cokolwiek o świecie bez użycia statystyki. Grupa ta pracuje nad rozwojem nowych metod statystycznej analizy danych oraz stosowaniem tych metod w rozwiązywaniu zagadnień w biologii, medycynie i finansach. Badane i stosowane są np. modele regresyjne, algorytmy Monte Carlo, sieci bayesowskie i szeregi czasowe.\nNa koniec (last but not least) należy także wspomnieć\nZakład Matematyki Finansowej i Ubezpieczeniowej, który, z przyczyn zrozumiałych tylko dla wtajemniczonych, znajduje się poza strukturą instytutów. Zakład ten, jak sama nazwa wskazuje, zajmuje się modelami matematycznymi w finansach, bankowości, ekonomii i ubezpieczeniach.


,,Takie misie chcę". FWS Bike Team w Żarach - Wschowa Ziemia Wschowska Sława Szlichtyngowa Powiat wschowski zw.pl\n,,Takie misie chcę". FWS Bike Team w Żarach\nWtorek, 16 maja 2017 o 11:23, aktualizacja Poniedziałek, 22 maja 2017 o 11:23, autor: rk 1 1662\n"Nie chce mi się" – ile razy, jeżeli nie głośno, to w głowie, wypowiadasz ten zwrot? W poniedziałkowy poranek o 6:30 gdy dzwoni budzik? Posprzątaj kuchnię, skoś trawę, wynieś śmieci, idź do szkoły, przynieś mi te raporty, jedź do klienta, ..... w miejsce kropek wstaw co chcesz, a właściwie czego nie chce ci się.\nWszystko co zaczyna być obowiązkiem, koniecznością, rutyną, z opcji "nie mogę się doczekać" zmienia się w opcję "nie chce mi się". Motywacją do pracy są pieniądze, do nauki wiedza. Nawet trawę można skosić w ładny, słoneczny dzień. Pozostaje jedynie ta nieposprzątana kuchnia.\nJak to się dzieje, że każdy z ekipy FWS Bike Team wstaje około 6:00 w niedzielę, żeby zjeść porządne śniadanie, dojechać na miejsce zbiórki, zapakować rowery, przejechać sto albo więcej km na zawody? Jak to się dzieje, że po całym dniu pracy i posprzątaniu kuchni, ubieramy się w "obcisłe" i jedziemy trening? Jak to jest, że przez ponad dwie godziny zawodów utrzymujemy tętno, które dla niektórych mogłoby oznaczać zaawansowaną tachykardie? Jak to się dzieje, że gdy bolą mięśnie, kręcimy jeszcze mocniej? Jak śpiewa fajny, kobiecy głos w radio – "takie misie chcę ..."\nW Żarach 14.05 wreszcie było ciepło, mogliśmy pojechać "na krótko". Przyjemny i nowoczesny kompleks basenowo-sportowy był miejscem startu i mety zawodów z cyklu MTB Kaczmarek Electric. Tym razem, ekipa w mocno okrojonym składzie ze względu na okres komunijny. Mam nadzieje, że najlepszym i najbardziej popularnym prezentem był rower.\nBardzo ciekawa, techniczna i wymagająca trasa, zlokalizowana niedaleko miasta. Lokalsi zorganizowali fantastyczną oprawę na szczycie jednego z trudniejszych podjazdów. Zmieniona forma trasy, pokonywanej na okrążenia, umożliwiła odczuć jak bardzo przydatny jest doping, zwłaszcza przy trzecim okrążeniu i podjeździe wyciskającym ostatnie soki z mięśni.\nNasz team wywalczył 16 miejsce na 40 startujące drużyny. W klasyfikacji generalnej wskoczyliśmy na 17 miejsce. Dziewczyny z FWS Bike Team już przyzwyczaiły nas do indywidualnych sukcesów na dystansie mini. Zosia Śliwa 3 miejsce w K4. Tym razem Małgosia Chocianowska uległa awarii sprzętu, a zwycięstwo było bardzo blisko. Na dystansie Mega pod nieobecność "Orzecha", najlepszy z FWS Bike Team Konrad Leśniewski, który po nieudanym początku sezonu, najwyraźniej wraca do formy.\nZ racji niedużej reprezentacji w drogę do Żar zabrałem się z jednym z naszych sponsorów, jednocześnie jednym z założycieli FWS Bike Team, obecnie członkiem innego teamu. Oprócz śmiesznych historyjek, planów treningowych, dyskusji o Giro d italia, zapytałem: czemu, skoro jesteś w innym teamie, zdecydowałeś się wspierać FWS Bike team? Ze swojej strony wiem, że taki lokalny sponsoring nie przekłada się na wymierne korzyści dla firmy. Ten typ ludzi, który raczej waży słowa i myśli za nim coś powie, tym razem zaskoczył mnie szybką odpowiedzią: bo jesteście moimi kolegami, bo chcę żeby było fajnie, bo jestem z tego miasta i chce je wspierać. No takie misie chcę!!!\nBrawo Artur, masz super pasję. Też bym z Wami pojeździł, ale niestety na taki sport trzeba mieć czas i kasę na sprzęt i wyjazdy.


Ile dokładnie kalorii powinnam spożywać? - Na pytanie odpowiada mgr Agata Przytuła | WP abcZdrowie\nIle dokładnie kalorii powinnam spożywać?\nJaka jest moja aktywność fizyczna i ile kalorii powinnam spożywać? Mam 18 lat, 160cm wzrostu, ważę 50-51 kg. Codziennie robię conajmniej 10 tys kroków, robię 10 minut ćwiczeń na brzuch i 15 minut jogi (średnio zaawansowanej). Proszę o pomoc w określeniu mojej aktywności i tego ile kalorii powinnam spożywać\nDietetyka Aktywność fizyczna Joga Ćwiczenia na brzuch\nCałkowitą przemianę materii, czyli całodobowy wydatek energetyczny człowieka wylicza się na podstawie podstawowej przemiany materii oraz poziomu aktywności fizycznej. W zależności, jaki tryb życia prowadzi Pani - o niskiej, średniej, wysokiej aktywności, podstawową przemianę mnożymy razy wybrany współczynnik.\nW Pani przypadku podstawowa przemiana materii to ok. 1260 kcal (nie jest to ostateczna kaloryczność diety), dokładny poziom PPM sprawdzi Pani podczas badania analizy składu ciała ( tu może Pani sprawdzić, na czym polega takie badanie - http://agataprzytula.pl/analiza-składu-ciała ).\nBiorąc pod uwagę aktywność fizyczną (umiarkowanie aktywną), którą opisała Pani - całkowita przemiana materii wynosi ok. 2016 kcal.\nW razie dodatkowych pytań zapraszam na konsultację lub zachęcam do kontaktu telefonicznego pod numerem 575 767 107 lub mailowego - kontakt@agataprzytula.pl.\nĆwiczenia fizyczne • Ćwiczenia na partie ciała • Dieta dla alergika • Dieta na pamięć i koncentrację • Desery • Tłuszcze • Analiza składu ciała • Dieta w nadciśnieniu • Odchudzanie po porodzie • Dieta kardio • Środki wspomagające odchudzanie • Dieta niskotłuszczowa • Dieta w osteoporozie • Zboża • Konsultacje dietetyczne • Ćwiczenia dla serca • Dieta Cambridge • Dieta przy atopowym zapaleniu skóry • Dieta na ładną cerę • Naleśniki • Węglowodany • Zaburzenia odżywiania • Dieta w miażdżycy • Odżywki dla sportowców • Dieta w chorobie wrzodowej • Psychologia w odchudzaniu • Dieta oczyszczająca • Dieta w depresji • Owoce • Niedowaga\nZapotrzebowanie kaloryczne - czym jest i jak je obliczyć • Deficyt kaloryczny - co to jest, jak wyliczyć deficyt kaloryczny, ile kalorii jeść, żeby schudnąć • Zasady zdrowego odchudzania • Na siłowniach oblężenie. Tłusty czwartek motywuje do ćwiczeń • Kalorie - dobre kalorie, zapotrzebowanie, GDA, tabela kaloryczna • Czy zdrowa dieta to dobre postanowienie noworoczne? • Świat tyje, a technologia nie jest rozwiązaniem, a jedynie częścią problemu • Co jest lepsze? Trzy duże posiłki czy kilka mniejszych w ciągu dnia? • Mięso - kaloryczność, wpływ jedzenia mięsa na zdrowie, wartości odżywcze • BMR - czym jest, kalkulator\nBody Shape,my beauty system • Energia Maxx • Cedrus Max (150g) • Orthomol Aurinor • Isostar koncent.dla sport./lemon/ • CURAPROX DF 833 Nitka zębowa • SCHOLL klapki Fitness Pebble granat, r.40 • Test FOB Easy Know "One step" - płytkowy • Nasadka do kijków nordic walking NAS 2 • Etixx Energy Sport Bar o smaku czekoladowym


Terrarium garden, czyli ogród w słoiku – Kwiaty, Ogrodnictwo – kwiatolinia.pl\nTerrarium garden, czyli ogród w słoiku\nMimo tego, iż obecny świat został bardzo zmechanizowany, ludzi wciąż ciągnie do natury. Ci, którzy chcieliby sami ją tworzyć, powinni zdecydować się na nowoczesny ogród w słoiku.\nWykonanie terrarium garden nie wymaga specjalnego przygotowania. Przeszukując swoje szafki, już w nich można znaleźć większy szklany słoik, który stanie się nowym domem dla roślin. Następnie całe naczynie należy wypełnić kamieniami, a pozostałe szpary wypełnić niewielką ilością żwiru bądź zwykłą ziemią. Zakupioną wcześniej roślinę należy jak najmocniej przytwierdzić do podłoża i lekko ją przysypać. Voilà! Najprostsze terrarium garden jest już gotowe. Z czasem można je jeszcze bardziej udekorować kolorowymi kamieniami, prawdziwymi muszlami czy odłamkami skał wapiennych.\nIstnieją dwa sposoby na uprawianie roślin w słoiku. Najprostszy i najpopularniejszy polega na podlaniu kwiatka i szczelnym zamknięciu całego naczynia, w którym się on znajduje. Taki „ogródek” sam o siebie zdoła zadbać, dlatego będzie idealnym rozwiązaniem dla osób, które niechętnie wykonują prace ogrodnicze, a mimo tego chciałyby udekorować czymś naturalnym swój dom. Całkiem niedawno dość sporo mówiło się o terrarium garden utworzonym już w 1960 r. Ogród ten został otwarty i podlany przez swojego właściciela tylko jeden raz w ciągu 50 lat.\nOgrody w słoikach prezentują się niesamowicie, a do tego są tanie, łatwe w utrzymaniu i mało wymagające. Każdy powinien utworzyć dla siebie przynajmniej jedno terrarium garden, wprowadzając odrobinę natury do własnego otoczenia.\nOpublikowano 25 sierpnia 2017 25 sierpnia 2017 Autor adminKategorie OgrodnictwoTagi ogród, Terrarium garden\nPoprzednie Poprzedni wpis: Florystyka ślubna – trendy 2017\nDalej Następny wpis: Jak poradzić sobie z kretem w ogrodzie?


Typy Wydarzeń Festiwale – Strona 4\nStrona 4 z 12« POPRZEDNIE12345678NASTĘPNE »\nilość wszystkich wyświetleń: 941, dzisiaj: 0\nJeśli lubisz zjeść na mieście, a w dodatku w wieczornej scenerii, nowy pomysł władz miejskich i HullBID (Hull Business Improvement District) z pewnością przypadnie ci do gustu. Od kwietnia do września,...\nilość wszystkich wyświetleń: 1302, dzisiaj: 1\nJuż po raz drugi w naszym mieście odbędzie się International Hanse Day, czyli Międzynarodowy Dzień Hanzy. Impreza skierowana do rodzin odbędzie się w najbliższą sobotę, 13 maja, w godzinach od...\nPomysł na długi weekend – East Riding Country Fair w Driffield\nKiedy? 29/04/2017 - 30/04/2017\nGdzie? Driffield Showground, YO25 9DN\nJak co roku o tej porze, w Driffield dużo się dzieje. Tym razem organizatorzy zapraszają na trzy festiwale odbywające się w tym samym czasie i miejscu: Country Fair, Family Fun...


Bobbi Brown Instant Full Cover Concealer - nowe korektory pod oczy - Uroda / Nowości - glow.pl - uroda, moda, styl życia\nStrona główna » Uroda » Nowości » Bobbi Brown Instant Full Cover Concealer - nowe korektory pod oczy\nBobbi Brown Instant Full Cover Concealer - nowe korektory pod oczy\nBobbi Brown Instant Full Cover Concealer 1\nSkoncentrowana formuła wykorzystuje unikalną technologię Triple Matrix, która pomaga zapewnić pełne, ale jednocześnie nie obciążające skóry krycie. Korektor jest lekki i komfortowo stapia się ze skórą. Elastyczne wykończenie sprawia, że makijaż „porusza się” razem ze skórą.\nUżywając miękkiej końcówki aplikatora, nałóż produkt, lekkimi pociągnięciami na całą powierzchnię skóry pod oczami, aż do linii rzęs. Następnie delikatnie wklep go opuszkami palców, aby doskonale połączył się ze skórą.\nNa wyjątkowo ciemne cienie pod oczami możesz nakładać korektor warstwowo aż uzyskasz pożądany efekt.\nOdcienie (15 odcieni korygujących odcień skóry i współgrających z podkładami Bobbi Brown):\n- Warm Beige Natural\nKorektory dostępne są w wybranych perfumeriach Douglas i salonie firmowym Bobbi Brown:


2021-06-24 16:50 - 74\nSezon teatralny dobiega końca. Ten ze względu na pandemię koronawirusa był wyjątkowy, większość wydarzeń odbywała się on-line. Stąd wiele premier zostało przesuniętych. W związku z czym zakończenie sezonu Teatru Powszechnego w Radomiu będzie obfitował w trzy nowe wydarzenia artystyczne. W czwartek, 24 czerwca odbędzie się premiera spektaklu „Chłopcy z Placu Broni”. Na scenie dwie grupy chłopców stoczą bitwę o Plac Broni, będący dla nich czymś więcej niż tylko miejscem zabaw. Drużyna pod wodzą Jonasza Boki bronić będzie swojego terenu przed grupą Czerwonych Koszul, której przewodzi charyzmatyczny Feri Acz. Za obronę przekonań i swojej „małej ojczyzny” przyjdzie zapłacić najwyższą cenę – śmierć jednego z bohaterów – Nemeczka. Reżyserem spektaklu jest Michał Derlatka, dyrektor naczelny i artystyczny Teatru Miniatura w Gdańsku.\nZ kolei w piątek, 25 czerwca odbędzie się premiera spektaklu „mJarka się przebrała” z okazji 30-lecia pracy artystycznej aktora radomskiego teatru Jarosława Rabendy. - Postanowiłem, że ja zrobię dla państwa przedstawienie, bo tak sobie pomyślałem, że jak już człowiek ma 30 lat pracy za sobą, to już coś przeżył, coś tam wie i ma prawo podzielić się przemyśleniami o życiu aktora, o tym co nas otacza, bo w wielu dziedzinach życia, w moim przynajmniej przekonaniu, miarka się przebrała - mówi Jarosław Rabenda, aktor Teatru Powszechnego w Radomiu.\nPodczas spektaklu usłyszymy satyryczno-komediowe teksty piosenek oceniających żartobliwie rzeczywistość. Na scenie obok Jarosława Rabendy, który zarazem jest reżyserem i autorem scenariusza, wystąpi Grzegorz Molenda i Grzegorz Gumiński. Na widzów czekać będzie także niespodzianka - występ młodej, niezwykle utalentowanej artystki.\nNa scenie Jarosław Rabenda występuje od 1990 roku. Zagrał w 3478 spektaklach. Spektakl „mJarka się przebrała” będzie 102 premierą aktora.\nNatomiast 30 czerwca radomski teatr zakończy sezon wyjątkowym recitalem piosenek Franka Sinatry w wykonaniu Łukasza Mazurka wraz z zespołem. „Projekt Sinatra” to autorski program aktora Teatru Powszechnego w Radomiu – Łukasza Mazurka. Aktor wraz z zespołem wprowadzi publikę w niepowtarzalną atmosferę koncertów Sinatry w Carnegie Hall, Royal Festival Hall…\nMuzycy wykonają zarówno największe przeboje, takie jak: „My Way”, „Strangers In The Night”, jak i kilka mniej znanych utworów.\n~Kobieta 31.0.26.*** 2021-06-27 12:50\n~Anonim 83.19.128.*** 2021-06-27 09:35\nKogo teraz bije Rabenda?


Buczer: "Na polskiej scenie jestem białym krukiem" | GlamRap.pl\nBuczer: „Na polskiej scenie jestem białym krukiem”\nDzisiaj do sieci trafił pierwszy klip „Biały kruk” zwiastujący album.\nPrzychodzi peja do lekarza z tede na głowie.\nCo sie panu stało?\nA peja na to że coś mu się do dupy przykleiło. Rozchyla pośladki a tam gandi ganda we własnej osobie\nBiczer: Na polskiej scenie jestem nikim.\nSuchar twardy jak księżyc\nTedeja i Pede cię dojadą\nChciał zrobić numer jak shindy – dodi i ukradł z niego tyle ile się dało a wyszedł buczer. Po prostu buczer\nKolejny typ, który diluje, chwali się tym, a potem będzie z bachorem i starą płakał prezydentowi, żeby go uniewinnił 😉 i że to wszystko farmazony były jak tne Oskar rozpruta kurwa\nMuczer: „Na polskiej scenie jestem podejrzanym o rap, ale zostałem uniewinniony”\nSpasiony W Huj\nByłem w reatauracji u Miśka z Nadarzyna drogo w huj ale nie musze jeść przez dwa dni. Spotkałem też profesora.Robi kurwisko na zmywaku a ej ty kolo na kelnerce. Ciężko jest się utrzymać z glamrapu, tak kończą resortowe łaki plotkarskich portali.\nReply to Spasiony W Huj\nChuja prawda. Dalej zapierdalam w oknach a dzisiaj piątunio i lecę zajebać emke na baletach. Także do zobaczyska w niedzielę na zwale.\nSzczęściarz. Ty to jednak umiesz ustawić się w życiu. Ale i mi się ostatnio układa. Fajną młódkę sobie właśnie ogarnąłem na pukanko. Pozdro\nProfesorska kurwo myślisz że jak się zalogowałem to jesteś prawdziwy. A ni chuja, to ja jestem prawdziwy.Ja jestem z Legnicy, ja zaliczam legnicki h meneli i markusów. Bo prawdziwy profesor to cydży i jest pedałem, lubi skat i zabawy z odbytami.\nEmke powiadasz… co najwyzej ojebiesz komus pale na tych baletach, zreszta w twoim przypadku jedyny balet to glamrap. Sciera internetowa\nTy P nauk powiedz mi jedno będę w niedzielę w Legnicy, są tam jakieś miejsca pod legalne graffiti\nNsrysój se kurwa fiuta między nogami bo nie widać tej twojej zapałki haha\nNa tyłach dworca można se pomazać, ale wcześniej radbym był jakbyś mi przeorał dupsko czymś wielkości puszki spraya. Bo kutasa tak dużego nie masz.\nMISIU Z NADARZYNIA TO SIĘ MOŻE POHUŚTAĆ NA JAJACH CO NAJWYŻEJ NIE UTOŻSAMIAJ MNIE Z DEBILAMI Z WOLOMINA\nSame łaki i bezbeki. Stawiam publicznie pytanie:Kto zgwałcił profesora tak że ten musi teraz jechać na zszywanie odbytnicy i nie może się tutaj uzewnętrzniać?\nJeszcze masz coś do dodania czy tylko jak mnie nie ma taki wyszczekany jesteś? To że gwałty to coś normalnego u Ciebie w domu to już nie moja sprawa. Miej świadomość że nie wszędzie tak jest i powinieneś zgłosić gdzie trzeba że stary po alkoholu jest agresywny i brutalnie rucha swoją żonę a czasem i syna.\nProgesorek to Zwykly miekki huj tylko do szczania\nPODEJRZANY O RAP? UNIEWINNIONY !\nCo kurwa?posterydowy gamon twierdzi że jest białym krukiem buahahahahah chyba białym tlukiem do tego spasionym od koksu…brak mi słów\nPrzeczytalem jacy goscie beda na plycie i wystarczy mi informacji aby stwierdzic ,ze to jakies pedalstwo znowu a nie rap.\nBuczer to taki bosski.. zero skilla,ale na jakiś tam baranach robią hajs\nNiby się zgadza, ale jaki hajs?\nProofesorNauk to meska dzifka i pedofil\nProfesor nauk czyli proptesto, wkurwiony huj, cydży, wnuk i syn tedego, trystymycyt, JurnyStefan, EJ TY KOLO, Wasz ziom, odb i inni bo to wszystko jedna i ta sama zjebana osoba czyli ja.\nBiały kruk w dupie nie wiem jak mam to zrobić w tym momencie nie mam pojęcia jak się okazuje się jednak nie tylko na silniku bo wszystko inne jest na stronie internetowej\nCzym jesteś ?? Wraca stary kto ??\nTeledysk kręcony w IKEI\nCzęstowali mnie chujem na polskim krześle\nKurwa z czym do ludzi GLAMRAP!?\nTen wasz caly „topowy” Milonair to odpowiednik takiego polskiego wlasnie Buczera. Niby znaja, kojaza, ale ogolnie jebac.\nJebaniutki, ma tupet. I nic poza tym.\nO to ten co z lilem łejnem nagrał ?\nTo ten co zna Masta Ice’a. W sumie to chujowy jest buczer, nawet nie przelizalbym się z nim.\nBuczer na polskiej scenie jest bialym chujkiem\nOpublikowany 5 godzin temu 10 stycznia 2020 Przez Sebastian Skajnowski\nPowinien wrócić do szybkiej nawijki.\nnigdy nie ufaj nikomu co sam sobie sie wyraza\nBo mnie rozjebie xdddd\nKutachem I to czarnym jestes nie krukiem I nie bialym\nRaczej złotym gównem, nikt cię nie zna, i nikt nie kupi twojej chujowej płyty…\nNA POLSKIEJ SCENIE JESTES JEBANYM PEDERASTĄ W DUPE PLUTYM


Odbitki zdjeć ➜ wywołaj online zdjęcia w jakości Premium | Fotousługi.pl\nZamawiaj wygodnie online z darmową dostawą już od 99 zł.\nZdjęcia Premium na papierze matowym\nWyraziste szczegóły w nowoczesnym wyglądzie\nElegancki wygląd na matowej powierzchni\nWysokiej jakości papier fotograficzny FUJIFILM\nZdjęcia z ramką w wybranym kolorze\nPrzy zamówieniu powyżej 100 zdjęć zalecamy skorzystanie z naszego bezpłatnego oprogramowania CEWE FOTOŚWIAT lub aplikacji mobilnej.\nod 0,59 zł *\nDostawa do domu lub odbiór w punkcie\nZamów u partnera handlowego\nFormat oryginalny: od kwadratowego do 16:9\nFormat klasyczny: od 9 x 13 cm do 13 x 18 cm\nPremium: błyszczący, matowy\nPapier fotograficzny FUJIFILM\nZdjęcia w ramce białej lub kolorowej\nPoznaj nasze formaty\nWybierz spośród trzech różnych formatów\nFormat klasyczny: 9 x 13 cm. Oryginalny format: zależnie od rozmiaru zdjęcia, krótszy bok 9 cm\nFormat klasyczny: 10 x 15 cm. Oryginalny format: zależnie od rozmiaru zdjęcia, krótszy bok 10 cm.\nFormat klasyczny: 13 x 18 cm. Oryginalny format: zależnie od rozmiaru zdjęcia, krótszy bok 13 cm\nWybór proporcji zdjęć w programie CEWE FOTOŚWIAT\nTwoje fotografie w dowolnym formacie\nMożesz postawić na oryginalny format lub zdjęcie o klasycznych proporcjach boków\nW tym wariancie zdjęcie zostaje naświetlone i przycięte do oryginalnej wielkości. Dzięki temu zostaną zachowane wszystkie informacje o obrazie. Zdjęcia mogą mieć różną wielkość.\nDOWIEDZ SIĘ WIECEJ Klasyczny format\nMotyw klasyczny w proporcji 2:3 idealnie nadaje się do ramki. Zdjęcie o innych proporcjach zostanie odpowiednio przycięte. Zaznaczony fragment wskazuje obszar ucięcia.\nNajlepsza jakość, dzięki automatycznej optymalizacji\nMożesz skorzystać z funkcji automatycznej optymalizacji zdjęć i cieszyć się najlepszą jakością\nAutomatyczna optymalizacja zdjęcia\nMożesz skorzystać z funkcji automatycznej optymalizacji zdjęć. Jeśli włączysz tę opcję wszystkie fotografie będą analizowane i w razie konieczności korygowane, aby uzyskać idealny efekt. Dzięki temu możemy poprawić kontrast i nasycenie barw. Tan funkcja tonuje również ewentualne błędy w oświetleniu i kolorach, rozjaśnia cienie w ciemnych obszarach zdjęcia, pozwalając uwidocznić więcej szczegółów. Optymalizacja nie wpływa na główny przekaz zdjęcia.\nStatus zamówienia Pomoc & FAQ Dostawa Sposoby płatności Moje konto Ponowne zamówienie Newsletter Regulaminy Cennik Ustawienia plików cookies Gwarancja satysfakcji


Pijany Ojciec Z Dzieckiem - NaszeMiasto.pl\nPijany ojciec w Sieradzu prowadził wózek z dzieckiem\nSieradzka policja zatrzymała mężczynę, który kompletnie pijany spacerował zdzieckiem w wózku na ul. POW w Sieradzu. Miał 4 promile alkoholu w organizmie.\nWięcej na temat: pijany ojciec sieradz pijany opiekował się dzieckiem pijany z dzieckiem pijany z wózkiem sieradz\nPilnując 2-miesięczną córką upił się, bo nie mógł doczekać się aż żona wróci z pracy\nPrawie 4 promile alkoholu w organizmie miał mężczyzna, który opiekował się swoją 2-miesięczną córeczką. Widok zataczającego się mężczyzny, który na ul. POW w Sieradzu pchał przed sobą wózek zaniepokoił przechodniów, którzy o swoich obawach poinformowali policję.\nWięcej na temat: pijany tata sieradz pijany ojciec sieradz\nZabrze: Pijany dziadek spacerował z 5-miesięczynym wnukiem\nWięcej na temat: pijany opiekował się dzieckiem pijany opiekował sie wnukiem zabrze policja\nPijany kierowca zatrzymany w Sieradzu\nW czwartek w samo południe policjanci zatrzymali pijanego 37-latka kierującego autem. Pomógł anonimowy telefon.\nWięcej na temat: pijany kierowca sieradz pijany sieradz policja sieradz zatrzymany pijany sieradz kierowca sieradz\nPijany ojciec "opiekował się" dwuletnim dzieckiem\nPolicjanci z Ursynowa zatrzymali pijanego mężczyznę, który zajmował się 2-letnią córką. Piotr B. był tak pijany, że w trakcie wysiadania z autobusu przewrócił się na wózek. Badanie stanu jego trzeźwości wykazało blisko 3 promile alkoholu w organizmie. Teraz za swój czyn odpowie przed sądem. Grozi mu do 5 lat więzienia.\nWięcej na temat: Warszawa pijany ojciec opieka dzieci policja\npijany ojciec Uniejów\npijany ojciec sieradz


Reklamowanie restauracji | Otwarta gazeta\nWedług niedawno przeprowadzonych badań, Mieszkańcy polski z rok na rok coraz chętniej spożywają posiłki poza domem. Niestety nie znaczy to, że każda restauracja w Polsce cieszy się ogromną popularnością pomiędzy klientów. Na dobrą renomę powinno się sobie zasłużyć, niemniej jednak nie tylko dobrą kuchnią.\nW dzisiejszych czasach bajecznie niezwykle ważny jest reklama, aby wasi lokalni użytkownicy mogli dowiedzieć się o istnieniu waszej restauracji. W przeciwnym razie nie uda wam się utworzyć popularnego miejsca, które będzie się cieszyło dużym zainteresowaniem klientów. Promowanie restauracji jest konieczne w szczególności w dużych, polskich miastach. W tym miastach nie działa kilka obiektów gastronomicznych, niemniej jednak kilkadziesiąt albo kilkaset. Żaden konsument nie jest wstanie śledzić na bieżąco wszystkich nowo powstałych restauracji w swoim mieście, dlatego to wy musicie do nich dotrzeć.\nSpożywanie posiłków w restauracjach cieszy się ogromną popularnością pomiędzy młodych osób. Warto więc zadbać o social media restauracji. Młodzi ludzie spędzają średnio w mediach społecznościowych od dwóch do trzech godzin dziennie. Dla nich restauracje nie dbające o własne media po prostu nie istnieją. Jest to jednak najchętniej chodząca do restauracji grupa konsumentów, dlatego z całą pewnością nie powinniście jej ignorować. Warto zatem zainwestować swoje pieniądze w profesjonalistów od marketingu, którzy zajmą się promowaniem waszej restauracji nie tylko i wyłącznie w świecie rzeczywistym, niemniej jednak także w wirtualnym. W ten sposób będziecie mogli dotrzeć do każdej grupy konsumentów zainteresowanych nowym, smacznym miejscem na mapie własnego miasta.\nWięcej: promowanie restauracji.


Barbara Toruńczyk – Fundacja Herberta\nStrona główna>Zbigniew Herbert>Życie>Wspomnienia rodziny i przyjaciół o Herbercie>Barbara Toruńczyk\nBez tytułu, czyli Zapiski redaktora\nHerberta cechowała maksymalistyczna świadomość obowiązków twórczych, wyostrzony samokrytycyzm artystyczny.\nOfiarowując mi album Vermeera, Zbigniew Herbert wyrysował bukiet kwiatów i napisał: Idealnej, lecz niestety idealistycznej redaktorce… Poza tym czułym żartem, nie mam specjalnego tytułu do tego, żeby dzielić się wspomnieniami o Herbercie. Będą to zatem spostrzeżenia redaktora.\nZbigniewowi Herbertowi poświęciliśmy 68 numer „Zeszytów Literackich”. Ukazał się ponad rok po śmierci poety. Poczucie obowiązku zrobienia takiego zeszytu miałam od razu. To zresztą jest smutna tradycja naszego pisma. Po śmierci Konstantego A. Jeleńskiego opracowaliśmy numer w hołdzie temu naszemu wielkiemu przyjacielowi i współpracownikowi; potem przyszła kolej na zeszyty poświęcone Józefowi Czapskiemu, Josifowi Brodskiemu, Krzysztofowi Jungowi. Praca nad taką publikacją wymaga czasu. Potrzebny jest dystans, uzyskanie nowego spojrzenia. Trzeba zebrać nieznane dokumenty, listy, fotografie. Dotrzeć do ineditów.\nKatarzyna Herbertowa, wdowa po poecie, krucha i czuła, okazała tu wielką siłę i determinację. Jej oddanie dla Herberta widzieliśmy podczas jego choroby. Po śmierci poety, objawiło się ono w niezwykle świadomym i odpowiedzialnym stosunku do jego dzieła. Szybko doprowadziła do otwarcia archiwum. To wymaga hartu i odporności. A także pewnych zaplanowanych, długotrwałych czynności, konsekwencji, zdecydowania.\nTowarzyszyła mu przez ponad 30 lat. Herbert nie wystawiał tajników pisarstwa na światło dzienne, Katarzyna Herbertowa wie najwięcej, zarówno jeśli chodzi o przebieg życia, jak o twórczość. Kiedy przystępowaliśmy do pracy nad numerem poświęconym Herbertowi, ona i Piotr Kłoczowski, który na jej prośbę porządkuje archiwum poety, zdołali już na tyle zorientować się w ładzie, jaki papierom nadał sam Herbert, że mogli nam udostępnić część ineditów. Przez moje ręce – ręce redakcji „Zeszytów Literackich” – przeszła tylko ich część.\nOczywiście, kiedy ma się do czynienia z twórczością nieopublikowaną, nasuwa się wiele pytań. Należy rozstrzygnąć, dlaczego Herbert nie ogłosił drukiem tych utworów za życia, na ile są skończone, zastanowić się, czy drukując je, łamiemy wolę poety. Cechowała go maksymalistyczna świadomość obowiązków twórczych, wyostrzony samokrytycyzm artystyczny. Decydował się na druk dopiero, kiedy miał przekonanie, że utwór jest godny, powiedziałabym, pierwszej inspiracji – że jest na poziomie ideału artystycznego. Dlaczego pewne rzeczy chował do szuflady? Jak wiadomo, nie zawsze miał gdzie drukować, okresowo jego nazwisko było objęte zakazem publikacji. Inne utwory odkładał na bok, bo zamierzał do nich wrócić, chciał dopracować ich kształt. O niektórych zapominał, mogły się zapodziać w papierach: Herbert prowadził nieuporządkowany tryb życia, przez lata był bezdomny, wiele podróżował. Chorował. Wtedy również zarzucał sprawy wydawnicze, nie był w stanie się nimi zajmować. Katarzyna Herbertowa mówi, że lubił coś schować „na potem”: być może lękał się czasowej niemocy, której nie chciał ukazać, być może lubił zaskakiwać, być może dbał o ciągłość dzieła drukowanego.\nSam niemal nie komentował własnej twórczości. Zacierał ślady: na ogół nie stawiał dat lub w druku je usuwał, a z rękopisów wymazywał. Trudno jest ustalić, co kiedy było napisane, zarówno w odniesieniu do utworów, które opublikował, jak w odniesieniu do ineditów odnalezionych w archiwum. Uważał prawdopodobnie, że powinny istnieć tylko te utwory, które są obdarzone siłą artystyczną, uderzają, bronią się w sposób oczywisty jako dzieło; wszelkie dodatkowe wyjaśnienia biograficzne, historyczne, sentymentalne, dotyczące kontekstu, w jakim dana rzecz powstała, są zbędne i może nawet niedopuszczalne z punktu widzenia wymogów artystycznych. Był też pisarzem, który nie dbał lub nie zawsze dbał o sam druk. Nie był niecierpliwy, jeśli nie mógł ogłosić utworu zaraz po napisaniu, potrafił odłożyć go na całe lata. Tu nie chodziło o wiarę czy brak wiary we własną twórczość. Cechowała go, rzadka wśród współczesnych artystów, wiara w „czyściec szuflady”; przekonanie, że po jakimś czasie autor widzi swój utwór w pełniejszym świetle i trafniej go ocenia. Znając jego listy, wymieniane z Henrykiem Elzenbergiem w latach pięćdziesiątych i sześćdziesiątych, nabieramy przekonania, że potrafił patrzeć na swoją twórczość w sposób stoicki, zrównoważony. To był dla niego ważny aspekt życia, ale nie jedyny i nie wyłączny; starał się raczej osądzać życie innymi kryteriami i artystycznym nie przyznawał priorytetu.\nOpracowując do druku jego twórczość znalezioną w archiwum, należy pamiętać, że są tam również dzieła, co do których wartości nie był przekonany. Uważał zapewne, że je poprawi, dopracuje. Wracał do nich, przerabiając je, jak malarz, który z przywiązania do pierwszej wizji, latami przemalowuje obraz. Są także utwory, które przetrzymywał może z nadzieją, że pewna droga artystyczna, przed nim zamknięta, kiedyś się otworzy – mam tu na myśli zwłaszcza erotyki. Sporadycznie chodziło zapewne o dokumentację intymną pewnych ważnych ze względów osobistych przeżyć, związków. Jako artysta, Herbert był nadto surowy, wstrzemięźliwy i wymagający, aby chcieć im nadać istnienie publiczne. Poczynił szereg zastrzeżeń, zakazując druku niektórych utworów, głównie młodzieńczych. W archiwum znaleźć można także szkice niedokończone i szkice wierszy. Wiemy skądinąd o dwóch niewydanych zbiorach esejów i nieopracowanej korespondencji.\nJaką obrać metodę, przygotowując do druku inedita Herberta? W „Zeszytach Literackich” ogłosiliśmy ich sporo. Przy każdym odnalezionym czy przekazanym nam utworze trzeba zadać pytanie: dlaczego Herbert go nie opublikował? Odpowiedzi są różne. Nie zawsze potrafimy je sformułować, w większości przypadków są to hipotezy. Rozstrzyganie tego typu wątpliwości należy do historyków literatury. To jest praca na lata. Od tego są tzw. wydania dzieł wszystkich w formie klasycznej, z wariantami, przypisami, kalendarium. Artysta tej miary co Zbigniew Herbert takiego wydania niewątpliwie się doczeka. Nasza rola jest tu cząstkowa. Niemniej, można osiągnąć niekiedy pewność. Staraliśmy się o nią, publikując 68 numer „Zeszytów Literackich”. Odnaleźliśmy cztery utwory z słynnego cyklu Pan Cogito. Herbert był poetą, który „myślał cyklem”: Pan Cogito towarzyszył mu całe życie, nie opuścił go po ogłoszeniu w Czytelniku w 1974 r. pierwszego zbioru; odzywa się do nas jeszcze w ostatnich tomach. Dlaczego Herbert nie opublikował tych czterech utworów spoczywających w archiwum? Nie udało nam się tego wyjaśnić. Wiemy jednak, że ukazały się w wydaniu niemieckim, w tomie opracowanym przy ścisłej współpracy poety z tłumaczem. Istnieją spisy utworów przeznaczonych do druku, sporządzone przez Herberta. „Nasze” utwory na nich figurują. Wniosek, że dla autora należą one do całości jego dzieła, jest więc uprawniony. Powinny znaleźć się w pełnym polskim wydaniu, zbierającym cały cykl.\nOpracowując numer „Zeszytów Literackich” w hołdzie Zbigniewowi Herbertowi, trafiliśmy na inne przeszkody. Chcieliśmy dać jego portret szkicowany przez ludzi, którzy go znali. Zamieściliśmy kilka wspomnień, żeby oświetlić postać i dzieło Herberta z różnych punktów widzenia, różnymi reflektorami. Josif Brodski pisze jako amerykański poeta laureatus, który chce wykorzystać wyróżnione miejsce, jakie zajął w kulturze tego kraju po to, aby w ojczyźnie masowej kultury upowszechnić wielką poezję. Brodski pragnął, żeby w każdym motelu i supermarkecie można było znaleźć tom wierszy. Do najwyżej cenionych przez niego poetów należał Herbert. Chciał sprawić, by kilka wierszy Herberta, które sam wybrał i przełożył, stało się lekturą obowiązkową w szkołach. Drukowany przez nas szkic, pierwszy, jaki Brodski napisał w charakterze poety laureata owładniętego misją upowszechnienia poezji w USA, jest wprowadzeniem do tych wierszy. Obraz Herberta jako ważnego poety europejskiego znajdujemy u Konstantego A. Jeleńskiego w tekście napisanym, kiedy Herbert był jeszcze młodym poetą, nieznanym na Zachodzie. Podobnie jak Brodski, Jeleński chce pokazać go światu, wytłumaczyć, dlaczego jest on wielkim poetą i dlaczego powinni się nim interesować wydawcy zachodni. (Innym szczodrobliwym przyjacielem i mistrzem, który utorował Herbertowi drogę do wydawców w USA był Czesław Miłosz, jego pierwszy i najważniejszy tłumacz). We wspomnieniach pisanych bezpośrednio po śmierci Herberta, Wojciech Karpiński wskazuje na rolę Herberta w naszym życiu i pisze o swoim kontakcie z nim: ilekroć czyta niektóre jego wiersze czy szkice, ilekroć staje przed pewnymi opisanymi przez niego obrazami, w pewnych muzeach, widzi twarz Herberta, obcuje z nim – za pośrednictwem jego dzieła. Piotr Kłoczowski określa pewne niepospolite cechy charakteryzujące Herberta jako człowieka i artystę.\nZamieściliśmy również przepiękny tekst Adama Zagajewskiego, powstały już po jakimś czasie po śmierci Herberta. Wyróżniam go, ponieważ jest to obraz kreślony zarówno przez poetę, jak przez przyjaciela. Adam Zagajewski wykazuje się czułym, wnikliwym, głęboko ludzkim rozumieniem Zbigniewa Herberta. To nie było łatwe.\nWspominając Herberta, uświadamiam sobie, jak trudno było go poznać, jak niechętnie dopuszczał do bezpośredniego kontaktu i jak rzadko ten kontakt polegał na wymianie zdań; rzeczywistym spotkaniu. Najszlachetniejsze zrozumienie osiągało się przez jego dzieło; tak czynił Wojciech Karpiński. Herbert, wydawałoby się, chciał tego właśnie rodzaju więzi, oczekiwał wysiłku, pełnego kontaktu intelektualnego, partnerstwa. W stosunkach osobistych zrozumienie utrudniał. Był uroczy, dowcipny, kokietujący. Na ogół aranżował wielkie przedstawienie, w którym wykazywał się i sztubactwem (zwłaszcza jako enfant terrible czy artiste maudit), i wielkim znawstwem literatury, sztuki, życia. To były spektakle niezapomniane, ale zarazem Herbert zawsze tworzył pewną przesłonę między sobą i rozmówcą. Potrzebował maski. Uprawiał ten swoisty uwodzicielski teatr, roztaczał pióropusze cudownej wrażliwości ludzkiej, wiedzy, wdzięku osobistego, lecz kontakt bezpośredni był raczej wykluczony. To był człowiek prawdopodobnie głęboko raniony bardzo wcześnie, który się zawsze zasłaniał. Na przeszkodzie stała też jego duma. Może, także, ambicja. Nie chciał, jak sam mówił, brać od ludzi, raczej lubił dawać, lubił rozumieć i z delikatnością i dyskrecją ofiarowywał zrozumienie. Zarówno w sztuce, jak w życiu wykazywał się darem empatii. Natomiast sam nie chciał być obiektem rozumienia, nie lubił być obiektem dociekań, dopytywania. Rzadko udzielał wywiadów i na ogół nie mówił w nich o sobie wprost, zmieniał temat, odsuwał go od siebie.\nByło to zgodne z jego najgłębszymi predylekcjami filozoficznymi: psychologia, młodopolskie czy psychoanalityczne obnażanie duszy nie było dla niego. Przyszedł do nas gotowy, ukształtowany, z głębi czasów. W tym przypadku – z antyku. Dotyczyło to również zasad życia. Herbert nakładał ogromne obowiązki na siebie i na każdego. Widział los ludzki, i swój, w skali dramatycznej i w skali cnót, powiedziałabym, najstarszych i najprostszych; starszych niż ewangelia, wywiedzionych ze stoickiego pojmowania życia. Wysoko stawiał opanowanie i wytrwałość: dzielność. Sam był dzielny. Zarówno wobec choroby i cierpienia fizycznego, jak w ubóstwie; zarówno wobec swojej nieobliczalnej muzy, jak w życiu na marginesie, w opuszczeniu. Dumy, odwagi, męstwa uczył nas swoim przykładem i swoją poezją. Ale zarazem nakazywał:\nświatło na murze splendor nieba.\nI tę świeżość wrażeń i odczuć, odruch serca starał się zachować jako człowiek.\nW gorszych chwilach był poetą wielkiej skargi na małość świata. Zwłaszcza (wobec mnie) – na małość wydawców. Kontakt z nim był wówczas uciążliwy: zarzucał sieć skonstruowaną z oskarżeń i łowił w nią rozmówcę, osaczał słowami, dławił. Był wtedy dumnym artystą upominającym się o swoje prawa; rozdzielał razy wydawcom, jakby chłostał kupców w świątyni, w czym zresztą miał wiele racji. Rozmówca, zdjęty współczuciem i zgrozą, nie miał tu swojej roli; wysłuchiwał.\nZaprzątnięty losem innego „przeklętego artysty”, Jana Lebensteina, potrafił tak sugestywnie domagać się dla niego natychmiastowej akcji pomocy, że pod koniec wizyty widziałam jedną tylko przeszkodę: czy zdołam poruszyć Hockneya, w końcu (wówczas) hedonistę, niedolą Lebensteina. Hockneya, muszę wyjaśnić, znałam tylko z jego dzieła. Herbert o tym wiedział. A jednak mój chytry podstęp (bo go w końcu wymyśliłam) nie wydał mu się naiwny; przyniósł nam ulgę, jakby stanowił jakieś rozwiązanie. Pomysł, że można Lebensteina uratować, mógł zaświtać w umyśle bliźniaczym, na równi nękanym. Katarzyna Herbertowa mówiła, że są jak dwaj bracia. Od własnego losu nie udało się uchronić ani Janka, ani Herberta.\nW dobrych czy w złych chwilach, dewizą Herberta w stosunkach osobistych mogłyby być słowa: Noli me tangere. Również jego życie było dla otoczenia mało przejrzyste. Okresami niemal przechodziło w stan lotny, Herbert przemieszczał się wówczas do wielu odległych miejsc szybko i łapczywie, jakby poruszał się na czarodziejskim dywanie napędzanym nieznaną energią. O tych podróżach z reguły mało kto wiedział. Nawet dzisiaj nie posiadamy kalendarium jego życia, takiego, jakie opracowano np. po śmierci Jerzego Turowicza. O tym, co Herbert widział, dokąd podróżował, jakie muzea zwiedzał, co czytał, dowiadujemy się z jego szkiców. Lub z listów, jeszcze nie zebranych, które zresztą także nie dają pewności. Herbert mylił daty dzienne i roczne (nie zawsze, oczywiście, ale należy się mieć na baczności). Zmieniał plany, pasje, nastrój. Tłumacząc, dlaczego nie stawił się na umówione spotkanie lub nie napisał obiecanej recenzji, podaje przyczyny, które dla postronnych brzmią zagadkowo. A które przynajmniej w części były prawdziwe, jak np. wypadek samochodowy u granic Jugosławii, któremu uległ, zmierzając autostopem do Grecji na wspólną wyprawę z przyjaciółmi.\nHerberta i Zagajewskiego wiązała wieloletnia przyjaźń, głęboka i szczególna. Była to przyjaźń starszego poety z młodszym, wstępującym dopiero na tę drogę. Później nabrała innych odcieni, młodszy zaczął się opiekować starszym, starszy miodowym głosem udzielał mu przestróg, jak w wierszu Widokówka od Adama Zagajewskiego. Obaj w głębokim, egzystencjalnym sensie znali los poety na uchodźstwie. Wiedzieli, co to znaczy „pisać dla garstki wyznawców”. Zaznali trudu wspinania się „nie po swoich schodach”, dobijając się do drzwi obcego świata wydawniczego. Obaj tęsknili do ładu Lwowa, z którego czuli się wypędzeni.\nW przypadku Herberta nie chodziło tu o utratę miasta „jako formy życia”, jak to określił Tomasz Mann w odniesieniu do swojej patrycjuszowskiej Lubeki. Z punktu widzenia spraw bytowych, pobyt Herberta w żadnym mieście nie był udany. Zawsze mieszkał w warunkach najzupełniej elementarnych. Zawsze się tułał, nie miał własnego mieszkania – Katarzyna Herbertowa urządziła je dopiero przy ulicy Promenady w Warszawie. Osiadł w nim, kiedy był już chory.\nWszędzie wiódł ten sam los. W Paryżu Katarzyna Herbertowa potrafiła stworzyć za pomocą kubka z kwiatem, widokówki, szala zarzuconego na deskę, skonstruowanego ze znalezionych elementów stołu iluzję domu, ale bardzo szybko to nieumeblowane mieszkanie przy Passage Hébrard 17-19 w dziesiątej dzielnicy Paryża zaczęły osaczać ruiny wyburzanych wokół budynków. Dając – może – sygnał do wyjazdu. Herbert nigdzie nie mógł się zadomowić. Nie potrzebował tego jednak i nawet jeśli próbował, nie tego szukał. Prawdopodobnie jedyne zadomowienie, jakiego zaznał w swoim życiu to – oprócz naprawdę cygańskiego, w sensie tułaczki, małżeństwa z Katarzyną Herbertową – była jego twórczość. Do Henryka Elzenberga pisał w młodości, w 1953 r., że nie potrafi planować życia tak jak ludzie normalni („ogromnie trudno wytłumaczyć, dlaczego nie żyję tak jak inni – posada, żona, zegar w jadalni, spacery dokoła stołu, rosół w niedzielę”). Jemu potrzebne było coś innego, potrzebna była niepewność, mierzenie się z życiem, z egzystencjalnym niebezpieczeństwem. „Mogę dopiero wtedy żyć na własny rachunek – to jest pisać – gdy poczuję zachwianą równowagę między sobą a światem”, odnotował w 1957 r.\nW trybie jego życia było coś ze świadomego eksperymentu twórczego. Koszta były wysokie: Herbert płacił brakiem komfortu, niewygodą bliskich, zdrowiem. Swoim życiem. Patrząc z dzisiejszej perspektywy, można mieć poczucie, że się spalał, ze nam siebie niszczył. Było chyba inaczej: on po prostu siebie nie chronił, poświęcał się czemuś innemu. Miał do końca wielkie projekty; nienasycony głód życia, wrażeń, sztuki. Wiedzy (był mistrzem samokształcenia). Szereg tematów do opracowania. Planował następne książki. Ustawicznie porządkował notatki, kompletował lektury, zachowywał kolejne wersje utworów, wszelkie zapiski. Jego archiwum to archeologia jego życia, odsłaniająca kolejne warstwy, następstwo zdarzeń, fazy rozwoju. Nawet tutaj są perturbacje, wątek się niekiedy urywa. Niemniej, o ile jego życie cechował rytm znany nomadom: nadziei lub ucieczki, rękopisy i notesy woził ze sobą, lub lokował w znanych sobie bezpiecznych miejscach. Zachował niemal wszystkie. I to – pieczołowicie uporządkowane. Słoje tego życia odłożyły się w twórczości. I w skrzętnie zbieranych notatkach. Innej ciągłości nie było.\nAdam Zagajewski wspomina, jak po raz pierwszy ujrzał Herberta. Był wtedy uczniem; Herbert przyjechał czytać licealistom wiersze. Swoje wspomnienie prowadzi do końca, do śmierci Herberta. Napisał również dwa wiersze, które także pomieszczamy w 68 numerze „Zeszytów Literackich”. Zasługują na specjalną uwagę. Mam poczucie, że zostaną w literaturze i że będą odczytywane w kontekście twórczości Herberta zawsze.\nJa sama zetknęłam się z Herbertem w latach studenckich. Był poetą mojego pokolenia, autorem Przesłania Pana Cogito – wiersza, w którym rozpoznawali się ludzie szukający odpowiedzi na pytanie, jak żyć w latach siedemdziesiątych i osiemdziesiątych. Tak było od pierwszej chwili, kiedy tylko ten wiersz się ukazał w „Tygodniku Powszechnym” w styczniu 1973 r., w epoce przed faksem i pocztą internetową; pamiętam, jak go własnoręcznie przepisywałam, żeby przesłać przyjaciołom zamieszkałym we Francji. Pamiętam Herberta w mieszkaniu Julii i Artura Międzyrzeckich, gdzie pomieszkiwał podczas ich zagranicznej podróży. Byłam pod wrażeniem jego błyskotliwej (trafniej byłoby powiedzieć: obezwładniającej) tyrady. Wytoczył ją przeciwko goszystom. Właśnie wrócił z dłuższego pobytu na Zachodzie. Głosił, przekorną, lecz szczerą, pochwałę konserwatyzmu. W nas, swoich słuchaczach i gościach wietrzył, nie bez racji, kontestatorów. Pamiętam go ze spotkania u Antoniego Słonimskiego. Mówiło się wtedy o losie Polaków w ZSRR. Pamiętam go z czasu, kiedy więziono Jacka Kuronia i Karola Modzelewskiego, moich ówczesnych mentorów i przyjaciół. Herbert był człowiekiem innych przekonań i innej biografii; cenił ich za bezkompromisowość i odwagę. Pamiętam go z okresu „Zapisu”, pierwszego nielegalnego pisma literackiego, które jeszcze z zagranicy zasilił swoimi utworami i które po powrocie do Polski wsparł swoim autorytetem. Zawsze szukał kontaktu z ludźmi w opresji, czy byli to akowcy, czy, później, ludzie marca 1968, KOR-u, podziemia wydawniczego, Solidarności. Pamiętam go z okresu paryskiego w drugiej połowie lat osiemdziesiątych, z wizyt w mieszkaniu przy Passage Hébrard czy, w latach już dziewięćdziesiątych, na Promenady w Warszawie. Mam poczucie, że podczas tych wszystkich spotkań do naszego kontaktu doszło chyba tylko raz.\nByło to w Paryżu. Szłam ulicą, wpadłam znienacka w objęcia państwa Herbertów. „Zeszyty Literackie” istniały od 1983 r. Herbert miał o nich wysokie zdanie. „To najlepsze pismo literackie od stuleci” – napisał do Stanisława Barańczaka w 1986 r.; z listem tym zapoznałam się już po jego śmierci, aczkolwiek i mnie nie szczędził żartobliwych i przesadnych komplementów. Nie o tym jednak rozmawialiśmy. Chodziło o stan wojenny. Kiedy proklamowano go w Polsce, byłam w Stanach Zjednoczonych. Mówiliśmy o reakcjach ludzi. Zduszenie wolności w Polsce, widziane z oddali, było jak manichejski triumf zła w historii, objawienie jego samoistnego bytu. Pociechą był swoisty quiz, próba uprzytomnienia sobie podobnych chwil w naszej przeszłości: jak wielkim szokiem musiało być np. dla mieszkańców Lwowa zagarnięcie miasta przez Rosjan w 1939 r., a następnie przez Niemców w 1941. Była też mowa o tym, że jak ktoś intensywnie pracuje kilkanaście godzin dziennie, wieczorem stać go jedynie na oglądanie bezmyślnych obrazów telewizyjnych. Jakiś czas później przeczytałam w liście Herberta do Elzenberga: „Od miesiąca zaczął się kurs torfowy i praca trwa faktycznie od godz. 7-mej do 5-tej. Dziesięć godzin. Potem człowiek ma już tylko ochotę na spanie, a czasem na gorsze rzeczy” (4 VI 1954).\nRozmowa krążyła wokół tych spraw, ale słów oczywiście nie pamiętam. W ogóle bardzo mało szczegółów pamiętam z tego spotkania. To była jakaś najzwyklejsza kawiarnia paryska. W pewnej chwili Herbert zaproponował, żebyśmy wspólnie poszli do Hôtel de Ville na wystawę Morandiego, skąd właśnie wracali z żoną. W pustej sali prowadził mnie od obrazu do obrazu, komentując. Nigdy potem, choć wciąż mam okazję je oglądać, nie udało mi się ujrzeć (czyli: zobaczyć) pejzaży Morandiego. Pokazując jego martwe natury, Herbert odkrywał przede mną grę zimnych i ciepłych barw. Miałam poczucie, że, mówiąc, stwarza te płótna. Otwierał mi oczy i poszerzał zdolność widzenia malarstwa do granic, których sama bym nie osiągnęła. Ten niezrównany dar znamy z jego szkiców.\nTak się szczęśliwie złożyło, że w 68 numerze „Zeszytów Literackich” znalazły się trzy niedokończone, wyśmienite eseje Herberta o małych mistrzach holenderskich. Jeden z nich, dzięki wskazówce Katarzyny Herbertowej, która wiedziała o jego istnieniu, znalazłam w archiwum Herberta. Był zakamuflowany. Ukryty między zapiskami z wystaw, zapisany maczkiem na półtorej strony, w druku zajął cztery. Odcyfrowując dla „Zeszytów Literackich” wiersz Bez tytułu (w wariantach: Anioł Stróż), o którego istnieniu dowiedziałam się dopiero od Piotra Kłoczowskiego, stanęła mi przed oczyma tamta kawiarnia . Zarówno ten wiersz, jak ocalone przypadkiem szkice cieszą mnie szczególnie. Są pamiątką po paryskim spotkaniu.\nPotrafił, w różnych tonacjach, wypowiadać zdanie: Jestem zdania, że moje życie było przeciętne, zbyt przeciętne jak na moje doświadczone pokolenie. Takie stwierdzenie w jego ustach dziwiło. Nawet biorąc pod uwagę jego skłonność do autoironii i paradoksów. Ciążyła na nim świadomość przynależności do generacji, z której wielu zginęło. Do końca czuł się związany ślubami pamięci i wierności wobec poległych i umęczonych – „zdradzonych o świcie”. Pisał o tym w swoich wierszach. Dla mnie, patrzącej z boku, jego życie było życiem tragicznym – przez chorobę, przez niedostatek, przez tułaczkę. Ale przede wszystkim przez jakieś ustawiczne nieukojenie i rozdarcie. W wierszu upominał przyjaciela poetę:\ngdy nadejdzie chwila.\nJak mało kto potrafił czerpać ze świata. Zarazem był jak człowiek, który nie tyle żył, co był nękany wciąż otwierającą się raną, jaką jest życie. Promienny urok i sztubacka wesołość pod koniec opuściły go Wydawało się, że twórczość, tryb życia, choroba to rozmaite sposoby poszukiwania formy, zdolnej pomieścić i przekazać jego najgłębsze odczucie: grozę istnienia. Z wyjątkiem migawkowych spotkań w latach siedemdziesiątych i spotkania przed obrazami Morandiego w 1987 r., widywałam go tylko w takich chwilach. A jednak jego czar jest niezapomniany i jeszcze teraz, po latach, widzę chłopięcy uśmiech, jaki rozjaśnił jego twarz na widok przyjaciół w mieszkaniu Antoniego Słonimskiego spotkanych po długiej nieobecności. Był wtedy jak Ariel. Ten uśmiech rozpoznaję na fotografiach wykonanych przez Katarzynę Dzieduszycką, później Herbertową, w jego pierwszym mieszkaniu w Warszawie w roku 1960. Na półkach z książkami stoi opleciona słomą butelka po chianti i pocztówka z obrazem Piera della Francesco. W innej, przygaszonej barwie, ten uśmiech prześwituje, jak filigran, w dedykacjach, w które zaopatrywał kolejno wydawane książki. Wypisuję je tutaj:\nBarbarzyńca w ogrodzie (Wydawnictwo Kontakt): „Kochanej Pani Basi Toruńczyk z wiarą nadzieją miłością oddany Zbigniew Herbert. Paryż, luty 1989”.\nElegia na odejście (Instytut Literacki): „Kochanej Pani Barbarze Toruńczyk z czułą przyjaźnią i oddaniem. Zbigniew Herbert. Paryż, w czerwcu 1990”.\nRovigo (Wydawnictwo Dolnośląskie): „Kochanej Pani Basi Toruńczyk z niezmiennym uczuciem przywiązania i wdzięcznością. Zbigniew Herbert. Czerwiec Warszawa 1992”.\nMartwa natura z wędzidłem (Wydawnictwo Dolnośląskie): „Kochanej Pani Basi Toruńczyk z nieustającą adoracją. Zbigniew Herbert. Warszawa 3 VI 1993”.\nStruna światła (Wydawnictwo Dolnośląskie): „Kochanej Pani Basi Toruńczyk – posyłam tego młodego człowieka w nadziei, że nie palnie jakiegoś głupstwa. Zbigniew Herbert 29 X 1994. P.S. Dziękuję za przepięknego Masolino da Panicale. Westchnąłem. I wielka łza stoczyła się po moim zapadłym policzku”.\nStudium przedmiotu (Wydawnictwo Dolnośląskie): „Kochanej Pani Barbarze Toruńczyk – która swą magiczną siłą może zmusić mnie do wszystkiego, nawet – do nierządu, serdecznie poświęcam. Zbigniew Herbert Warszawa 5 II 1996”. (Uprzytamniam sobie, że to mogła być aluzja do mojego bezceremonialnego pytania o jego listy do Henryka Elzenberga, kiedy, w 1996 r., powierzył nam do druku korespondencję swojego profesora; zaskoczony, udzielił wskazówki, z której skorzystaliśmy – już po jego śmierci).\nNajpiękniejszy bukiet kwiatów wyrysował przy cytowanej na wstępie dedykacji. Ofiarował mi wtedy album Vermeer, dzieła wszystkie w opracowaniu Arthura K. Wheelocka Jr. (Thames and Hudson), z własnych zbiorów. Vermeer był malarzem, z którym pragnął się zmierzyć. Nigdy o nim nie wspomniał w druku. Nie napisał o Rembrandcie. Nie napisał o zdobyciu Rzymu. Nie napisał wiersza Epilog burzy. Kiedy podarował mi album Vermeera, pomyślałam, że rozstał się z nadzieją. Dedykacja brzmiała: „Kochanej Pani Basi Toruńczyk idealnej i niestety idealistycznej redaktorce, którą podziwiam i wielbię uniżony sługa Zbigniew Herbert stary wiarus. Bon Natale 1990”. W archiwum pozostały ślady ogromnej pracy przygotowawczej do studium o Vermeerze. Własnoręcznie odrysował obrazy, do których pielgrzymował po świecie. Naniósł na nie notacje kolorów, faktury farby. Wstęp do szkicu o Vermeerze ocalał. Wydrukowaliśmy go w „Zeszytach Literackich” nr 69.


VI liga. 7 kolejka – efektowne przełamanie.\nPo serii 4 porażek z rzędu w 7 kolejce przyszło efektowne przełamanie. Biało- Zieloni pokonali rywala w walce o utrzymanie, Oberschlesien Team 4-0 i opuścili strefę spadkową. BZB zagrali w […]\nZ dzisiejszym draftem do drużyny juniorów przyjęty został 15-letni Jan Dziurski. Jednocześnie 17-letni skrzydłowy, Andrzej Biegański został promowany do drużyny seniorów (TSI 510).\nW 11 kolejce 166 League juniorzy BZB przegrali na wyjeździe z niemieckim Friedriechstdate Jugis 0-1. W meczu groźnej kontuzji nabawił się Stanisław Chechłacz, którego nie zobaczymy już w tym sezonie […]\nTransfery. Rekordowy Sandagger.\nRekordowy transfer przeprowadziło dziś kierownictwo Biało- Zielonych. Bjorn Sandagger został sprzedany do tureckiego Keslerbirligi FC (V) za 4 mln 771 tys zł. Duńczyk, który trafił do BZB za 2 mln […]\nW środowym sparingu Biało- Zieloni przegrali na wyjeździe z MKS Świerklany 1-2 (Wolniakowski).\nW rozegranym wczoraj sparingu juniorzy BZB pokonali na wyjeździe holenderski FC Dodo Beloften 4-1 (Kucharek, Pyrkowski, Biegański, Chechłacz).\nVI liga 6 kolejka. Zaskakująco wysoka porażka.\nZ optymizmem przystępowali do niedzielnego meczu piłkarze Biało- Zielonych – udało się bowiem ustawić skład nieodbiegający siłą od przeciwnika. Niestety rywalom sprzyjały dziś specjalne zdarzenia meczowe. Już w 2 minucie […]\nTransfery. Wzmocnienie obrony.\n31-letni szwajcarski obrońca Duccio Saleppichi został nowym piłkarzem BZB. Poprzednio reprezentował barwy greckiego Karoto (IV), kwota odstępnego wyniosła 1 mln 996 tys.\nVI liga. 5 kolejka – lepsi tylko do przerwy …\nNie udał się Biało- Zielonym wyjazd do Rybnika na mecz z ROW. Do przerwy po bramce Berrego (świetny rajd Billborga) BZB prowadzili 1-0 i można było mieć nadzieję na korzystny […]\nBZB U19 pokonali bułgarski Young Pools 4-1 (Biegański 2, Siudy, Stypułkowski). Zespół nadal zajmuje 4 miejsce w tabeli.


Wynajem willi w Gdańsku- Villa Angela - Shorttermrental.pl\nAdres: ul Beethovena 12, Gdansk, Polska\n0 58 302 23 15\nVilla Angela to kameralny, świetnie zlokalizowany hotel. Do dyspozycji oddajemy Państwu 22 komfortowo oraz indywidualnie projektowanych pokoi. Cieszymy się, że nieustannie rośnie liczba naszych stałych gości. Wracają oni do Villa Angela z kilku powodów:\nBlisko stąd na Stare Miasto\nHotel jest świetnie skomunikowany\nGwarantujemy doskonałą atmosferę\nMamy wyśmienitą kuchnię\nOferujemy bogate śniadania\nZapewniamy komfortowe pokoje\nPotwierdzeniem poziomu świadczonych usług są opinie, jakie nasi goście wystawiają nam po pobycie – choćby w serwisie TripAdvisor. Poniżej kilka wybranych referencji:\nBardzo ładny, zadbany, czysty, śniadania bardzo dobre w formie bufetu, obiadokolacje równiez smaczne. Miła obsługa, prosiłam o zmianę pokoju i nie było zadnego problemu.\nDobra lokalizacja, czyste pokoje, bardzo dobre i urozmaicone śniadanie.\nPersonel był bardzo pomocny i profesjonalny, pokoje były czyste, nowoczesne, ciepłe i przytulne. Śniadanie było doskonałe i na każdy gust.\nVilla Angela to idealne miejsce na pobyt w interesach i zwiedzanie miasta. Blisko centrum,\nwyśmienite śniadania oraz miła i pomocna obsługa – to nasze atuty. Dysponujemy pokojami o\npodwyższonym standardzie oraz apartamentem z widokiem na panoramę miasta. Szef kuchni\nrestauracji Angela proponuje naszym Gościom międzynarodową kuchnię, w szczególności zaprasza\nna nogę z kaczki confit z pieczonymi ziemniakami, sałatą i puree z zielonego jabłka..\nHotel Villa Angela mieści się w Gdańsku- Suchaninie, spokojnej dzielnicy zaledwie 3 km od\ngdańskiej starówki. Dzięki częstym i szybkim połączeniom komunikacyjnym dotrą Państwo do\ncentrum Gdańska, starego miasta, dworca kolejowego w około 10 minut. Niedaleko Villi Angela\nznajdują się: Dworzec Główny (ok. 3km), Międzynarodowe Targi Gdańskie (ok. 8 km), Carrefour\n(ok. 1,5 km), Galeria Bałtycka (ok. 4 km), Lotnisko – Rębiechowo (ok. 11 km), stadion PGE\nARENA (ok. 8 km).\nCena od : 249 zł\nPokoje gdańsk, ville, noclegi, hotele, wynajem pokoje, wynajem ville, wynajem noclegi Gdansk.


Polska - Hiszpania to kolejny ważny mecz dla kibiców w naszym kraju na Euro 2020. Jakie typy bukmacherskie są najpopularniejsze? Sprawdzamy pewniaki oraz aktualne kursy na spotkanie zaplanowane na 19.06.21.\nMecz ostatniej szansy dla Polski\nReprezentacja Polski nie rozpoczęła mistrzostw Europy tak, jak spodziewała się większość z nas. Podopieczni Paolo Sousy w spotkaniu otwarcia nie pokazali jakości, zaangażowania, a na domiar złego przegrali ze Słowacją, która teoretycznie miała być najsłabsza w grupie. Przez utratę punktów w ostatni wtorek, Biało-Czerwoni mocno skomplikowali swoją sytuację. Jeżeli z Hiszpanią przegramy, będzie miała miejsce katastrofa, którą trudno było przewidzieć na samym początku ME.\nKibice w naszym kraju z zapartym tchem sprawdzają, jak wygląda typowanie Polska - Hiszpania na Euro 2020 największych ekspertów. Czy którykolwiek z nich daje nadzieje na to, że spotkanie skończy się korzystnym rezultatem dla naszej kadry? A może trzeba spodziewać się najgorszego i pomału godzić się z tym, że na tych mistrzostwach już nic ugrać się nie uda?\nRedakcja Betonline sprawdziła dla was, jak wyglądają na mecz Polska - Hiszpania kursy bukmacherskie oraz jakie pewniaki na ten pojedynek gra się najczęściej i ile dokładnie można na nich zarobić. Mamy też - oczywiście - konkretne propozycje dla osób szukających typów.\nPolska - Hiszpania - kiedy mecz, gdzie oglądać, jakie składy?\nMecz Polska - Hiszpania rozegrany zostanie w dniu 19 czerwca. W terminarzu rozgrywek ME wpisany jest jako hitowe starcie, dlatego też odbędzie się o godzinie 21. Pojedynek będzie miał miejsce na stadionie w Sewilli, a więc nasi rywale będą mogli liczyć na doping swoich kibiców. Nie pomogło im to jednak ze Szwecją, więc pozostaje wierzyć, że podobnie będzie przeciwko nam.\nNa mecz Polska - Hiszpania składy poznamy dopiero na około godzinę przed pierwszym gwizdkiem sędziego. Warto jednak przypomnieć w jakim zestawieniu wyszli nasi najbliżsi rywale do starcia ze Szwedami, co może być małą podpowiedzią w kwestii sobotniego meczu.\nHiszpania: Unai Simon – Marcos Llorente, Aymeric Laporte, Pau Torres, Jordi Alba – Koke, Rodri, Pedri – Ferran Torres, Alvaro Morata, Dani Olmo\nPolska: Szczęsny - Bereszyński, Glik, Bednarek - Rybus, Linetty, Krychowiak, Klich, Zieliński, Jóźwiak - Lewandowski.\nBiorąc pod uwagę, że ostatni występ ze Słowakami nie należał do najlepszych, możemy spodziewać się roszad w składzie Biało-Czerwonych. Wkrótce dowiemy się, na kogo tym razem postawi trener Sousa.\nPolska Hiszpania transmisja w internecie dostępna będzie na oficjalnej stronie TVP. Pojedynek do obejrzenia jest także w aplikacji mobilnej TVP Sport. Jeżeli chodzi o telewizję, drugi występ naszej kadry na tegorocznym Euro zobaczymy na TVP 1 oraz w TVP Sport. Na "Jedynce" transmisja rozpocznie się trzydzieści minut przed pierwszym gwizdkiem sędziego.\nObstawianie Polska - Hiszpania. Jakie nastroje wśród typerów?\nTo było do przewidzenia, że obstawianie Polska - Hiszpania będzie się w naszym kraju cieszyło ogromnym zainteresowaniem. Już wkrótce start tego meczu, a więc czasu jest już bardzo niewiele, by sprawdzić najlepsze typy bukmacherskie oraz przekonać się, na co stawiają inni.\nRaczej dla nikogo nie będzie zdziwieniem, że Polska faworytem do wygrania sobotniego meczu nie jest. Przygotowane na mecz Polska - Hiszpania kursy to 1.40 na naszych rywali i nawet 10.00 na kadrę trenera Sousy! Jeżeli więc postawimy 1000 złotych na Hiszpanów, będziemy na plusie tylko nieco ponad 200 złotych, natomiast w przypadku triumfu Biało-Czerwonych nasza wygrana wyniesie aż 8712 zł!\nAktualne Polska - Hiszpania typy na mecz wskazują nie tylko na to, że nasza kadra nie wygra, ale także, że wpuści sporo goli. Defensywa naszego zespołu przeciwko Słowacji prezentowała się fatalnie, więc trudno się dziwić, że teraz mało kto darzy ją zaufaniem. Duże prawdopodobieństwo jest, że w najbliższym meczu reprezentacji Polski padnie więcej niż 2,5 gola. Kurs na taki scenariusz to 1.78.\nNiestety, nikt już też szczególnie nie wierzy w Lewandowskiego oraz linię ofensywną polskiej kadry. Hiszpania i Polska zdobędą przynajmniej jedną bramkę? Parząc na kursy wydaje się to raczej mało realne. BTS to 1812 złotych do zdobycia przy postawieniu tysiąca.\nTyperzy nie tylko nie wierzą w sukces Biało-Czerwonych w całym meczu, ale również uważają, iż ich sobotni pojedynek będzie po prostu jednostronny. Kurs na Hiszpanię przy handicapie 0:1 dla Polski to i tak cały czas niskie 2.01. Nie zarobimy też szczególnie dużo, gdy zagramy na to, że nasi rywale wygrają 1. połowę, chociaż kurs 1.89 to wygrana 166 złotych przy stawce 100, więc na pewno i tak skusi niektórych obstawiających.\nTypy na mecz Polska - Hiszpania (Euro 2020). Pewniaki dnia 19 czerwca\nJeżeli sprawdzimy w internecie, jakie są pewniaki dnia Euro 2020 na 19 czerwca, szybko zauważymy, że spotkanie Polska - Hiszpania pojawia się wśród nich bardzo często. Dzieje się tak dlatego, że w przypadku niektórych zakładów do zdobycia są całkiem pokaźne sumy pieniędzy, a jednocześnie trudno wyobrazić sobie sytuację, by Polska miała nagle zacząć prezentować się lepiej, niż w starciu ze Słowacją.\nCo zagrać w przypadku najbliższego występu naszej kadry na mistrzostwach Europy? Przygotowaliśmy Polska - Hiszpania popularne typy, czyli zestawienie tych propozycji, które są grane najczęściej. Przekonani jesteśmy o tym, iż każdy z Was wybierze w tym przypadku coś dla siebie.\nNajlepsze pewniaki na Polska - Hiszpania\nHiszpania wygra mecz - kurs 1.40\nObie drużyny nie zdobędą gola - kurs 1.73\nWięcej niż 2.5 gola w meczu - kurs 1.78\nHiszpania wygra + over 2.5 gola w meczu - kurs 2.03\nHiszpania wygra + over 1.5 gola w meczu - kurs 1.60\nHiszpania wygra 1. połowę - kurs 1.89\nHiszpania wygra + nie będzie bramek każdego zespołu - kurs 2.10\nW meczu Polska - Hiszpania będzie wynik 3:0 - kurs 8.00\nGol w obu połowach (obojętnie którego zespołu) - kurs 1.65\nHiszpania wygra w 1. połowie oraz cały mecz - kurs 2.00\nMimo że wiele z podanych wyżej scenariuszy może mieć miejsce, kursy na niektóre nie należą do bardzo niskich. To dobra wiadomość, bo oznacza możliwość zdobycia sporych pieniędzy.\nGdzie obstawiać mecz Polska - Hiszpania? Bonusy u bukmacherów dostępne!\nNa szczęście, nie trzeba długo sprawdzać gdzie obstawiać Polska Hiszpania. Wszystkie spotkania rozgrywane na Euro 2020 bardzo łatwo jest znaleźć u wszystkich legalnych bukmacherów w naszym kraju. Oferta ofercie, oczywiście, nie równa, dlatego sporo osób szuka informacji, jakie przygotowano na mecz Polska - Hiszpania bonusy bukmacherskie, a także gdzie można znaleźć najwyższe kursy.\nDostępna na naszej stronie porównywarka kursów bukmacherskich przydaje się do tego, by sprawdzić u jakiego bukmachera można zarobić najwięcej, grając na Hiszpanię oraz na inne warianty. Kto jeszcze nie wie, gdzie postawić, może właśnie za pomocą tego narzędzia znajdzie odpowiedź na nurtujące go pytanie.\nMożna zagrać nawet za 600 PLN bez ryzyka na mecz Polska - Hiszpania na stronie www.eFortuna.pl. Wszystko to w ramach promocji na start. Oprócz tego do odebrania jest tutaj 20 PLN bez depozytu oraz do 2010 PLN przy drugim depozycie. Aktywny kod promocyjny brzmi "BETONLINE".\nOficjalny sponsor reprezentacji Polski, portal www.STS.pl, przygotował nie 20, ale aż 29 PLN bez wpłaty. Wystarczy podać kod "BETONLINE" przy zakładaniu konta i już można postawić zakład bez grania za własne pieniądze! A na tym nie koniec, bo do zdobycia jest jeszcze 100% do 1200 PLN!\nGdzie jeszcze na mecz Polska - Hiszpania bonusy? Na stronie www.eWinner.pl. Nie tylko każdego dnia można tutaj odbierać freebety na Euro 2020, ale jeszcze jest do odebrania przy rejestracji do 110 PLN bez ryzyka i do 500 PLN przy drugiej wpłacie.\nAktualne nastroje wśród typerów sprawdzać można na naszym forum, a także czacie typerskim, gdzie można rozmawiać z innymi o pewniakach na 19 czerwca oraz inne dni.\nBonus na mecz Polska - Hiszpania do odebrania również na stronie www.Superbet.pl\n#typy na polska hiszpania\n#mecz polska hiszpania\n#polska hiszpania mecz obstawianie\n#gdzie obstawiać mecz polska hiszpania\n#polska hiszpania kursy\n#polska hiszpania kursy bukmacherskie


Sebastian Fabijański wylądował w szpitalu psychiatrycznym. Dlaczego?\nSebastian Fabijański o dorastaniu w cieniu alkoholizmu taty. „Półtora roku po śmierci ojca wylądowałem w szpitalu psychiatrycznym”\nStrona główna » Newsy » Sebastian Fabijański o dorastaniu w cieniu alkoholizmu taty. „Półtora roku po śmierci ojca wylądowałem w szpitalu psychiatrycznym”\nSebastian Fabijański w programie Duży w maluchu wyznał, jak wyglądało jego dzieciństwo i z jakimi problemami boryka się jako DDA (Dorosłe Dzieci Alkoholików). Dlaczego wylądował w szpitalu psychiatrycznym?\nSebastian Fabijański jako aktor zadebiutował w 2009 roku, gdy wcielił się w epizodyczną rolę Majkela w Plebanii. Od tamtego czasu jego kariera nabrała rozpędu. Zagrał w wielu produkcjach, wśród których warto wspomnieć choćby Kobiety mafii oraz Botoks.\nOd 2020 roku Fabijański łączy karierę aktorską z muzyczną. Wydał album Prymityw. W tym samym roku Sebastian także został ojcem. Wraz z Maffashion kilka miesięcy temu powitali na świecie synka, Bastiana, więcej pisaliśmy o tym tutaj.\nTworzą jedną z najbardziej skrytych par w show-biznesie, za to nie szczędzą informacji na temat projektów zawodowych. Tym bardziej zdziwiło fanów aktora, że aż tak bardzo otworzył się w rozmowie z Filipem Nowobilskim.\nSebastian Fabijański w szczerym wywiadzie o dorastaniu i wpływie ojca alkoholika na jego życie\nSebastian Fabijański gościł w internetowym programie Duży w maluchu. Podczas podróży fiatem 126p, otworzył się na temat swojej przeszłości. Jak wyglądało dorastanie w jego domu? Zaczął od mocnego wyznania:\nJestem DDA – powiedział.\nEmocjonalnie to raczej była rodzina włoska. Dużo było krzyków i awantur. Moja mama jest z tych walczących kobiet. To sprawiło, że ja jakoś zawalczyłem o swoje życie. To ona wypychała mnie na castingi, ja byłem sceptyczny. Mogłem odbić w tryb imprezowy i awanturniczy. Byłem stygmatyzowany przez to, że wyglądam, że mam więcej pieniędzy – mowił.\nSebastian zdradził, że jego ojciec był alkoholikiem. Nie ukrywał, że miało to duży wpływ na jego dorosłe życie.\nMój ojciec był alkoholikiem. Jedyne, co pozytywne w tym, że był alkoholikiem, to to, że pił w domu. Nie wchodził w cug. Problem alkoholowy w mojej rodzinie jest dosyć powszechny. Ja na szczęście przestałem w ogóle pić. To się wydarzyło bardzo naturalnie – powiedział.\nFabijański przyznał, że przez alkoholizm ojca jako dziecko nieustannie czuł się niepewnie i przez to dziś jest uzależniony od emocjonalnego rollercoastera, który stanowił nieodłączny element jego dorastania. Wyznał, że ukojenie daje mu praca.\nByć może jestem obciążony emocjonalnie i genetycznie dużym napięciem lękowym. Mam nadzieję, że przerwę ten alkoholowy łańcuch w mojej rodzinie. Realizuję ten problem artystycznie. Mój syn, mam nadzieję, że będzie tego pozbawiony i będzie czysty.\nSebastian powiedział, że po śmierci ojca jego problemy nasiliły się na tyle, że uniemożliwiały mu normalne funkcjonowanie. W końcu postanowił zgłosić się na leczenie. Od momentu opuszczenia szpitala psychiatrycznego Fabijański uczęszcza na terapię.\nPółtora roku po śmierci ojca wylądowałem w szpitalu psychiatrycznym. Byłem tam trzy miesiące, to była moja decyzja. Silne zaburzenia lękowe ze stanami depresyjnymi uniemożliwiające codzienne funkcjonowanie. Ja już nie byłem w stanie wyjść z domu. Bałem się swojego cienia – wyznał.\nAktor korzysta ze wsparcia i uczęszcza na terapię:\nMam leki w plecaku, ale nie sądzę, że skorzystam. Ostatnimi laty życie przeorało mnie dość mocno. Chodzę na terapię po pobycie w szpitalu. Gdyby nie te wszystkie rzeczy, które robię, musiałbym pić. Przed pójściem do szpitala, stałem na pasach. Jechały bardzo szybko samochody i miałem takie myśli, żeby wejść na ulicę – dodał.\nWyznanie tylu intymnych szczegółów na temat przeszłości i zdrowia psychicznego z ust tak skrytej osoby jak Fabijański zaskakuje. Być może głośne, publiczne nazwanie problemów pomoże w terapii?\nSebastian Fabijański - wywiad\nSebastian Fabijański znika z Instagrama\n24 maja 2021 o 22:49\nBrawa za odwagę\nMaffashion i Sebastian Fabijański zaręczyli się! Blogerka przekazała cudowne wieści i pokazała pierścionek\nMaffashion opowiedziała o walce Sebastiana Fabijańskiego z rodzinnymi problemami. Dawno nie była tak szczera\nMaffashion została ambasadorką laktatora. Internauta: „A miałaś nie zarabiać na dziecku”. Sprytnie wybrnęła ze swojej deklaracji\nmichael jackson zyje\npiotr wańko grób\nrafal zdradzil gabriela\njaka firma ubiera prezenterów tvp 2019\nolha bosova naked\nTagi: Sebastian Fabijański


Do katedry przylegają dwa dziedzińce i inne budynki, które dawniej były pałacem biskupim, bankiem Mons Pius, siedzibą Benedyktynek ormiańskich. Ulica Ormiańska to zespól różnych, bardzo oryginalnych kamieniczek oraz, mówiąc współcześnie, „kultowych” kawiarni i restauracji współczesnego Lwowa (Ormiańska, Lampa).\nDzięki klimatowi tych uroczych kawiarni łatwo osiągnęliśmy nastój sprzyjający karnawałowi. Właśnie zabawa karnawałowa była kolejnym celem naszego pobytu we Lwowie, bo „ni ma jak Lwów”. Po zwiedzaniu zabytkowego browaru lwowskiego, niezobowiązujących pogaduszek w cieniu baobabu z beczkowych desek czekała nas zabawa przy muzyce lwowskiej kapeli. Stworzyła ona nastrój radosnej zabawy, wykonując piosenki polskie, ukraińskie i angielskie. Bawili się wszyscy. Zabawie towarzyszyły życzenia z okazji nowego roku.\nŻyczenia takie złożył nam też ks. Mirosław Lech, proboszcz parafii św. Błażeja w Drohobyczu. Odwiedził nas rano, zjadł z nami śniadanie i zaprosił do wspólnego kolędowania. Dziękujemy za tę wizytę. Jednocześnie przedstawił postęp prac przy remoncie Domu Parafialnego w Drohobyczu. Opracowano już plany nadbudowy piętra budynku, w którym będą sale do nauki, spotkań, biblioteka oraz mieszkania księży. Dom służył będzie całej społeczności Drohobycza, w tym mieszkającym tam Polakom.\nJako „Solidarność” zaangażowaliśmy się w pomoc finansową dla parafii, kwestujemy i przekazujemy kolejne transze datków od życzliwych i ofiarnych rodaków. Tym razem również Bogusława Buda, przewodnicząca OM NSZZ „S” POiW przekazała 7 500 zł na Dom Parafialny w Drohobyczu. Zbiórkę prowadzimy nadal, bo potrzeby są duże.\nWyjeżdżając ze Lwowa, wstąpiliśmy jeszcze na rzadko odwiedzany Cmentarz Janowski, by odwiedzić spoczywających tam polskich bohaterów walk o niepodległość Polski i oddać im cześć.\nKolejny wyjazd organizowany przez Gildię Miłośników Nauki zakończył się, kolejny temat został omówiony i zrealizowany. Dziękujemy wszystkim za udział i stworzenie pięknej, radosnej atmosfery. Kresy nadal na nas czekają.


Twitterowicz z Izby Dyscyplinarnej. Skandaliczne wpisy nowego sędziego Sądu Najwyższego - RMF24.pl\nWtorek, 16 października (08:52)\n"WarszawJAKI… nie spierdo*cie tego"; "21 października 2018 roku głosuję obojętnie na kogo, byle było podpisane PiS. To tyle w kwestii podziału prawicy" – wpisy takiej treści na Twitterze podał dalej Adam Tomczyński - nowo powołany sędzia Izby Dyscyplinarnej Sądu Najwyższego, która cieszy się wyjątkową autonomią i ma zajmować się postępowaniami dyscyplinarnymi nie tylko sędziów, ale również przedstawicieli innych zawodów prawniczych. Sędzia Tomczyński nie tylko kolportował treści wspierające Prawo i Sprawiedliwość, ale także komentował ostatnie wydarzenia polityczne i trwającą kampanię wyborczą. Według prawników, z którymi rozmawiał nasz reporter Patryk Michalski, wpisy Adama Tomczyńskiego powinien przeanalizować rzecznik dyscyplinarny Sądu Najwyższego. Po pytaniach reportera RMF FM, wczoraj Adam Tomczyński usunął swoje konto na Twitterze pisząc m.in. "nie oceniam innych polityków, nie oceniam kampanii (…) ale rzeczywiście ma Pan rację (…) kończę swoją działalność na Twitterze".\n20 września prezydent Andrzej Duda wręczył akty powołania do pełnienia urzędu na stanowisku sędziego Sądu Najwyższego. Na filmie ( czas: 4:30) widać Adama Tomczyńskiego\nPrezydent wręczając 20 września nominacje do Izby Dyscyplinarnej mówił, że "ma być ona strażą nad polskim wymiarem sprawiedliwości - nad działaniem sędziów zgodnie z prawem, zgodnie z zasadami etyki zawodowej". Andrzej Duda podziękował też nowo powołanym sędziom za determinację, by naprawiać polski wymiar sprawiedliwości. Wierzę, że - również dzięki państwu - ocena sądownictwa w Polsce wzrośnie - dodał. Były to słowa skierowane do dziesięciorga sędziów - w tym Adama Tomczyńskiego - dotychczas radcy prawnego, komentatora prorządowych mediów i sędziego po przejściach, który w 2005 roku zrezygnował z zawodu. Reporter RMF FM Patryk Michalski prześledził aktywność sędziego na Twitterze już po otrzymaniu nominacji. Publikowane przez niego wpisy, a także te podawane dalej, trudno pogodzić z nadziejami wyrażonymi przez głowę państwa.\n"JAKI (I JEGO SZTAB) ROBIĄ WSZYSTKO CO MOŻNA"\nPokaźna część tweetów Adama Tomczyńskiego dotyczyła sportu (od piłki nożnej po turnieje szachowe), ale sędzia nie potrafił sobie odmówić kontrowersyjnych komentarzy na temat rozgrywek politycznych. W ostatnich tygodniach wiele uwagi poświęcał kampanii wyborczej: "może ktoś ma przecieki z sondaży warszawskich? Jakaś mucha przez sztab PO/PiS przelatywała i coś zabzyczała?" - pytał.\nSędzia przede wszystkim interesował się kandydatami wystawionymi przez Prawo i Sprawiedliwość. Na przykład w konwersacji z użytkownikiem Sędzia Polski przyznał: "Może jestem skażony warszawską perspektywą, ale że Jaki (i jego sztab) robią wszystko co można to widzę. Gdzie indziej trudno mi dostrzec takie zaangażowanie". Podał dalej wpis wiceministra spraw zagranicznych Piotra Wawrzyka: "Jeżeli PO widzi problemy w Warszawie i ma propozycje ich rozwiązania, to pytanie: Dlaczego nie zostały rozwiązane przez ostatnie 12 lat, kiedy ta partia rządziła w Warszawie".\nW wymianie zdań z innym użytkownikiem Twittera komentował aktywność Mirosławy Stachowiak-Różeckiej, kandydatki PiS na prezydenta Wrocławia.\nDyskutował także na temat szans Kacpra Płażyńskiego, kandydata PiS na prezydenta Gdańska.\nSędzia - na podstawie tweeta opublikowanego przez Marcina Palade - analizował również preferencje do sejmików wojewódzkich.\nNajwięcej kontrowersji mogą budzić jednak dwa tweety podane dalej przez Adama Tomczyńskiego. Jeden z nich został opublikowany przez blogera Piotra Wielguckiego znanego szerzej jako Matka Kurka: "21 października 2018 roku głosuję obojętnie na kogo, byle było podpisane PiS. To tyle w kwestii "podziału prawicy". Taka deklaracja kolportowana przez sędziego Sądu Najwyższego może być odebrana jako jasna deklaracja sympatii politycznych.\nDrugi z tweetów, wulgarny [z tego powodu jedna z liter została zamazana - red.] trudno zinterpretować inaczej niż jako wezwanie, by w wyborach na prezydenta stolicy, głosować na Patryka Jakiego.\n"ZARAZ SIĘ OKAŻE, ŻE SMOGORZEWSKI NIE JEST NICZYIM KANDYDATEM"\nAdam Tomczyński wchodził także w interakcje z politykami opozycji. W taki sposób komentował seksistowski występ prezydenta Legionowa Romana Smogorzewskiego z Platformy Obywatelskiej na konwencji wyborczej z udziałem rzecznika Platformy Jana Grabca (po skandalu Smogorzewski zrezygnował z członkostwa w tej partii).\nWpisy sędziego Izby Dyscyplinarnej Sądu Najwyższego przypominają raczej zaczepki oponenta politycznego niż wyważone opinie.\nZ wpisów Adama Tomczyńskiego łatwo wyczytać niechęć wobec polityków opozycji i troskę o partię rządzącą i jej zaplecze. Sędzia retweetował wpisy z konta Popieramy Premiera Mateusza Morawieckiego. A tak odniósł się do ortograficznej wpadki na plakacie wyborczym współpracownika Patryka Jakiego, który startuje do Rady Warszawy. (Chodzi o billboard Sebastiana Kalety, gdzie pojawił się napis Praga "Połódnie").\nPodał dalej również wpis Pawła Szefernakera, wiceministra spraw wewnętrznych i administracji, który odsyłał do strony internetowej, na której czytamy o "pajęczynie chciwości TOTALNEJ OPOZYCJI", a jedna z zakładek została zatytułowana "Lista zdrady narodowej".\n"MAM TAM COŚ POWAŻNEGO DO ZROBIENIA"\nW swoich wpisach Adam Tomczyński opisywał też początki pracy w nowo utworzonej Izbie Dyscyplinarnej Sądu Najwyższego, często zwracając uwagę na nadmiar pracy i problemy organizacyjne: "przecież ja stamtąd prawie nie wychodzę, a jak wracam do domu to albo czytam ustawę albo opinie piszę. Myślę, że wyrobiłem przez tydzień kwartalną normę obecności w SN "zwykłego sędziego". Tego samego dnia napisał: "zaczynamy od ZERA najpierw szef kancelarii potem sekretariat potem akta, inaczej się nie da Na razie wywalczyliśmy pokoje, jeszcze nie mam komputera. Wiem, że mogę bez niego ale bez akt nie dam rady".\nW rozmowie z jednym z użytkowników Twittera Adam Tomczyński był namawiany, żeby starał się o prezesurę w Izbie Dyscyplinarnej, a nawet w ogóle w Sądzie Najwyższym, ale jednoznacznie odpowiedział: "NIE będę prezesem tej Izby ani żadnej innej ale dziękuję za kibicowanie :) :) :)". Namawiany dalej, by "walczył o pełną pulę", jeszcze raz odpisał "nie :):):), mam tam coś ważnego do zrobienia a prezes ID [Izby Dyscyplinarnej - red.] bardzo sensowny więc niech robi swoje a ja to na czym się znam". W innych tweetach sędzia Izby Dyscyplinarnej próbował nawiązać kontakt z ministrem sprawiedliwości, oznaczając Zbigniewa Ziobrę, kiedy jego twitterowy rozmówca zaproponował utworzenie "centralnej izby dyscyplinarnej dla wykładowców akademickich". Rozmowa dotyczyła Marcina Matczaka, wykładowcy UW, znanego z krytyki zmian w wymiarze sprawiedliwości przeprowadzonych przez PiS.\nW innej wymianie zdań Kot Mruk napisał Adamowi Tomczyńskiemu: "Wybrali chyba w USA tego konserwatywnego sędziego". Chodziło o kontrowersyjną nominację do Sądu Najwyższego dla Bretta Kavanaugha, który został oskarżony o molestowanie koleżanki podczas licealnej imprezy. Sędzia odpowiedział: "wśród okrzyków hańba - przy zachowaniu odpowiednich proporcji sam słyszę to codziennie wchodząc do SN".\n"NIE OCENIAM INNYCH POLITYKÓW (...) ALE MA PAN RACJĘ (...) KOŃCZĘ SWOJĄ DZIAŁALNOŚĆ NA TWITTERZE"\nAdam Tomczyński nie zgodził się na spotkanie, ani telefoniczną rozmowę na temat swojej aktywności w internecie. Ale do pytań naszego reportera odniósł się w oświadczeniu przesłanym w prywatnej wiadomości na Twitterze. "Nie oceniam innych polityków i nie oceniam kampanii wyborczej, moje wpisy koncentrują się na sprawach sportowych, ale rzeczywiście ma Pan rację. Skoro budzi to Pana czy kogokolwiek wątpliwości kończę swoją działalność na Twitterze. To co miało uzasadnienie wcześniej, nie ma w tej chwili". Kilka godzin później konto Adama Tomczyńskiego zniknęło z Twittera.\nNIEŚWIADOMA KRYTYKA KANCELARII PREZYDENTA\nPrezydencki minister Paweł Mucha przy okazji piątkowej konferencji prasowej wiele uwagi poświęcił postawie sędziów, podkreślając, że w przepisach polskiej konstytucji wprost jest wskazany zakaz prowadzenia przez nich działalności publicznej. Wypowiedź współpracownika prezydenta dotyczyła krytyki głowy państwa przez środowiska sędziowskie ze względu na kolejne nominacje do Sądu Najwyższego przed werdyktem Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej.\nWarto przytoczyć kolejne fragmenty wypowiedzi prezydenckiego ministra, bo przedstawiony opis jest odwrotnie proporcjonalny do tego, co robił sędzia Tomczyński. Choć dopiero co został powołany przez prezydenta jako jeden z tych, którzy mają uzdrowić polski wymiar sprawiedliwości. Andrzej Duda nie zwrócił jednak uwagi na wcześniejsze zaangażowanie polityczne Adama Tomczyńskiego. Przez polityków partii rządzącej, chwalenie i usprawiedliwianie kolejnych zmian wprowadzanych przez PiS, traktowane było jako jego atut.\nJak wskazywał wybitny konstytucjonalista pan profesor Bogusław Banaszak, sędzia nie powinien zdradzać swoich przekonań politycznych, brać czynnego udziału w debacie politycznej, angażować się w kampanię wyborczą po stronie jakiegoś ugrupowania, wypowiadać się na temat realizacji kompetencji przez jakikolwiek organ władzy publicznej, czy deklarować publicznie przynależność do jakiejś religii czy kościoła. Mówimy o konstytucyjnie wyrażonej zasadzie niezawisłości sędziowskiej, w ramach której zawiera się zakaz bezstronności sędziów, a bezstronność i niezależność sędziów może być zagrożona, jeżeli sędzia zajmuje czynną postawę w bieżących sporach politycznych, jeżeli publicznie opowiada się za lub przeciw kandydatem na określone stanowisko państwowe - mówił Paweł Mucha.\nMATERIAŁ NA DYSCYPLINARKĘ?\nO ocenę sytuacji poprosiliśmy prezesa Izby Cywilnej Sądu Najwyższego Dariusza Zawistowskiego. Sędzia nie odnosił się do poszczególnych wpisów, lecz przypomniał, jakie są zasady, które powinny obowiązywać wszystkich sędziów. Z poniższej wypowiedzi można wnioskować, że wpisy Adama Tomczyńskiego powinny zostać przeanalizowane przez rzecznika dyscyplinarnego Sądu Najwyższego. Prezes Izby Cywilnej, wyznaczony do zastępowania Małgorzaty Gersdorf na stanowisku I prezesa Sądu Najwyższego pod jej nieobecność, podkreślał, że sędzia ma prawo do posiadania poglądów i wyrażania ich publicznie, ale pod warunkiem, że nie zostaną one odczytane jako wspieranie konkretnego ugrupowania politycznego.\nSędzia nie może angażować się w działalność polityczną, ale ma oczywiście prawo do poglądów i przekonań, może je wyrażać publicznie. Z tym zastrzeżeniem, że nie może być to odczytywane jako angażowanie się w działalność polityczną. Z tego punktu widzenia, trzeba te wypowiedzi przeanalizować. Jeżeli dałoby się stwierdzić, że to jest opowiadanie się po stronie jednego z ugrupować, to byłoby to działanie naruszające reguły etycznego zachowania sędziego. I jest pytanie, czy nie powinno spotkać się to z reakcją organów właściwych w takiej sytuacji. Bo jeżeli sędzia narusza zasady etyki, to naraża się m.in. na odpowiedzialność dyscyplinarną. Podkreślam, że od dłuższego czasu sędziom zarzuca się zaangażowanie w działalność polityczną, ale chodziło zazwyczaj o wypowiedzi sędziów należących do IUSTITI, czy rzecznika prasowego Sądu Najwyższego, gdzie nie ma mowy o tym, żeby któryś z sędziów opowiadał się po stronie określonej opcji politycznej i te działania oceniał z punktu widzenia określonej partii. Takiej wypowiedzi nie było. Sędzia ma prawo wypowiadać się w kwestiach istotnych dla funkcjonowania państwa, uwzględniając pozycję sędziego, na przykład zgłaszając wątpliwości, czy rozwiązania są zgodne ze standardami konstytucyjnymi. Ale to jest jednak zupełnie inna historia, inny wymiar, niż na przykład odnoszenie się do programu politycznego partii, czy odnoszenie się do kandydatów, których określone ugrupowanie zgłosiło w wyborach - podkreślał Dariusz Zawistowski w rozmowie z reporterem RMF FM.\nNewsMiędzynarodowa gwiazda PINK przyjedzie do Polski\nNewsDziś symboliczne wbicie łopaty pod przekop Mierzei Wiślanej\nObława w Krakowie: Odnaleziono srebrnego passata, którym uciekali bandyci


Wysłany: 2009.07.12 11:25 Temat postu:\nSwój głos chcę oddać na pracę KiJa ponieważ jego praca przemawia do mnie bardziej. Praca Miancio jest dla mnie troche nie na temat ponieważ w 1/3 filmu ukazani są zawodnicy z innych drużyn (wtedy). Za rok ta praca by u mnie wygrała gdyby ci zawodnicy byli w koszulkach Realu Madrid na murawie.\nWysłany: 2009.07.12 11:29 Temat postu:\nGłos zdecydowanie oddaje na kompilacje Kija.\nWysłany: 2009.07.12 11:31 Temat postu:\nJak tak dalej pójdzie to nawet rodzina Mianciowi nie pomoże\nWysłany: 2009.07.12 11:33 Temat postu:\nMoj glos oddaje na Miancio “Florenteam – The Illusion Comes Back\nTa praca bardziej przypadla mi do gustu...\nWysłany: 2009.07.12 11:36 Temat postu: Re: Finał - głosuj!\ngłos na KiJu po prostu praca Miancio nie przypadła mi do gustu a IKER to IKER : D pokazałeś w pracy nie tylko zwycięstwa, ale również porażki to robi dużą różnicę, jeszcze ten wywiad\n3. Bodi [/b][/b]\nWysłany: 2009.07.12 11:37 Temat postu:\nGłosuję oczywiście na Kija. Tylko jego pracę ściągnęłam na dysk i często ją oglądam. Momenty zachwytu przeplatają się ze wzruszeniem. Genialna praca. Wiem, na początku jej tak nie doceniłam, mój błąd [/b]\nKazik z sulcia\nWysłany: 2009.07.12 11:42 Temat postu:\nJa głosuję na Miancia. Jego kompilacja jest niesamowita, jest w niej to coś... Oglądałem ją kilkanaście razy i mam ochotę oglądać jeszcze. KiJu też wykonał kawał świetnej roboty, ale jak dla mnie Miancio bije go na głowę.\nWysłany: 2009.07.12 11:48 Temat postu:\nKiJu - "Iker Casillas".\nArgumentacja jak zawsze - bardziej od montażu, efektów itp. zwracam uwagę na tematyka a w tym przypadku KiJu biję na głowę finałowego przeciwnika. Wolę Ikera niż "najemników" za duże pieniądze plus marzenia.\nMój głos wędruję do KiJu. Pracę o Ikerze naprawdę świetna. Jedna z lepszych jaką oglądałem od długiego czasu. Dobrze dobrana muzyka, dobry montaż, ukazane świetne momenty z kariery naszego portero. 9/10\nJeśli chodzi o pracę Miancia, dobry temat, to jak najbardziej na plus. Wykazałeś się oryginalnością. Także dobra muzyka i świetny montaż, jednakże chwilami przez efekty nie widziałem co się dzieje. To był chyba jedyny minus tej pracy, który zaważył o ostatecznej ocenie. 8/10\nWracając jeszcze do Ikera, mógłby mi ktoś powiedzieć czy Iker w swojej profesjonalnej karierze ujrzał czerwoną kartkę? Bo ja osobiście nie przypominam sobie takiego momentu, ale może gdzieś mi umknął taki mecz.\n[ Dodano: Dzisiaj o 11:49 ]\nWdarł się błąd: oczywiście głos leci do KiJu. Przepraszam za pomyłkę.\nWysłany: 2009.07.12 12:02 Temat postu:\nMiancio “Florenteam – The Illusion Comes Back. W Piękny sposób zapowiada co może nas czekać. Wspaniała muzyka i montaż podkreślają to, co "niesie" ten filmik.\nGłosuję na pracę KiJu, ponieważ jest to najlepsza praca o Ikerze jaką kiedykolwiek widziałem. Mimo wszystko dla mnie zwycięzcą będzie Bodi\nWysłany: 2009.07.12 12:07 Temat postu: Głos\nJa chciałym głos oddać na pracę Kija o Ikerze... świetny montaż, dobra muzyka i piękne parady Ikera.\nSwoją drogą ta kompilacja utwierdza mnie w przekonaniu że Iker jest najlepszym bramkarzem jakiego przyszlo mi kiedykolwiek oglądać. Hala Iker\nWysłany: 2009.07.12 12:11 Temat postu:\nglosuje na kiju\nOddaję głos na mojego faworyta od samego początku. KiJu. fantastyczna praca. b. wysoka jakość kompilacji, świetne materiały, ciekawie poukładane, dużo lepsza i ciekawsza praca, niż jego rywala.\nWysłany: 2009.07.12 12:36 Temat postu:\nPisałem już wcześniej, że praca Miancio podoba mi się najbardziej spośród wszystkich zgłoszonych do tego konkursu. Cieszę się więc, że dotarła ona aż do finału, mam nadzieje, że go wygra. Nie mniej jednak trzeba przyznać, że trafiła na godną rywalkę, kompilacja Kija również jest kompletna. Do oddania głosu na Miancio nie mogłem się kierować poziomem wykonania, gdyż obie prace są na bardzo wysokiej klasy, kierowałem się więc tematyką. Bardziej oryginalną wydaje mi się ukazanie transferowych zdolności Pereza niż nieprzeciętnych umiejętności bramkarskich Ikera.\nMój głos na: Miancio “Florenteam – The Illusion Comes Back.


Outsourcingprzejmujemy zadania absorbujące firmę z zakresu bezpieczeństwa i higieny pracy\nSzkolenia Nasza firma posiada status Placówki Kształcenia Ustawicznego - wpis do ewidencji placówek niepublicznych prowadzony przez m.st.Warszawa pod numerem 861K, zaswiadczenie nr 21/K/04. Wykonujemy szkolenia z zakresu bezpieczeństwa i higieny pracy na podstawie rozporządzenia Ministra Gospodarki i Pracy z dnia 27 lipca 2004 r.\nUsługiwykonujemy usługi z zakresu bezpieczeństwa i higieny pracy oraz ochrony przeciwpożarowej w zakładach pracy\nPomiary i medycyna pracyorganizujemy pomiary środowiska pracy:\nRozporządzenie Ministra Zdrowia i Opieki Społecznej z dnia 30 maja 1996 r. W sprawie przeprowadzania badań lekarskich pracowników, w zakresie profilaktycznej opieki zdrowotnej nad pracownikami oraz orzeczeń lekarskich wydawanych do celów przewidzianych w Kodeksie pracy (tj. Dz. U. poz. 2067 z 2016 r. póżn. zm.).\n•pracodawca jest zobowiązany przeprowadzać nie później niż w terminie 30 dni od rozpoczęcia działalności na swój koszt badania i pomiary czynników szkodliwych dla zdrowia, rejestrować i przechowywać wyniki tych badań i pomiarów oraz udostępniać je pracownikom,\n-akredytowane na podstawie przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. o systemie oceny zgodności (tj.Dz. U. poz.155 z 2019 r.),\nw sprawie badań i pomiarów czynników szkodliwych dla zdrowia w środowisku pracy (Dz. U. Nr 33, poz.166 z 2011 r. z pózn. zm.)


Topaz - odmiana z przyszłością ?\nSkutki suszy w nowych nasadzeniach jabłoni.\nBorówka amerykańska poprawa zawiązywania owoców Wapń w kwitnienie Jak prawidłowo, utrzymywać glebę na plantacji truskawek, w dobrej kulturze. Prawidłowe nawożenie rozsady pomidora gruntowego. Zastosowanie Xstress w praktyce. Ochrona plantacji, przed białą i czerwoną plamistością liści truskawki Choroby przechowalnicze moga byc miej groźne Stymulacja szczypioru to większy plon cebuli. Zabiegi poprawiające odżywienie roślin. Lista firm wykonujących zabieg zamgławiania.\nZalecenia dla truskawki. 2017. Wersja z dokumentacją filmową. Zalecenia dla pomidorów polowych Zalecenia dla kapusty pekińskiej. Zalecenia dla malin. 2017. Wersja z dokumentacją filmową. Zalecenia dla truskawki.\nEtykieta Polyversum. Etykieta Protectora. Etykieta Polyversum - użytkownik profesjonalny Etykieta Nufilm Max. Etykieta AS 500.\nPrecyzyjne dostarczanie wapnia. Dużo więcej niż zwilżacz. Blackjak większe plony, stymulacja systemu korzeniowego. Uprawa pora, cebuli bezpieczne zwalczanie chwastów.\nPolyversum w roślinach ozdobnych. Protector to naturalny adiuwant i protektant. Skutki użycia niewłaściwego adiwuanta. As500 - Zalecenia stosowania. Jak zapobiegać pękaniu łuszczyn rzepaku.\nProgram ochrony jabłek przed ordzawieniem. Rozsada - program przygotowania do wysadzenia. Naturalny adiuwant i protectant do fungicydów, insektycydów i nawozów dolistych. Przechowywanie warzyw sucho i bez pozostałości. Naturalny polimer zapobiegajcy osypywaniu się łuszczyn rzepaku.