Temat: Muzeum im. Korneliusza Agryppy Pon Sie 03, 2015 4:21 pm\nTemat: Re: Muzeum im. Korneliusza Agryppy Pią Lut 12, 2016 5:33 pm\nTeren był grząski pod jego stopami, kiedy kierował swoje kroki do muzeum. Korzystając z niebywałej uprzejmości dyrektora, mógł znaleźć się w tej części Anglii za pomocą świstoklika. Charles był zadowolony, mogąc wreszcie na dłużej opuścić zamek, uwalniając się tym samym od męczącej potrzeby ciągłych przesłuchań uczniów. Na szczęście dobiegały one do końca i została już tylko jedna osoba. Nie cierpiał momentów, gdy musiał niemalże milcząco znosić ton do którego się do niego co niektórzy zwracali, chociaż i tak było to nic przy kalectwie języka, którego dopuszczała się część młodych czarodziejów. Aż tęsknił za kulturą wyższą, za wizytami w miejscach, gdzie mógłby rozkoszować się pięknem i doceniać sztukę, czy też zdobywane trofea. Hogwart był dla niego szczególny, ale czasami marzył by po prostu usiąść i nie robić nic wielkiego. I teraz właśnie nadarzyła się wspaniała okazja. Przeglądając porannego Proroka Codziennego trafił na ogłoszenie o spotkaniu z Vilmarem Tummondem, podróżnikiem i zdobywcą. Charles miał niebywałą przyjemność zapoznać się z jego najnowszą publikacją, która okazała się niezmiernie fascynująca ku zaskoczeniu Hucksberry'ego. Na wieść, że jest możliwość zetknięcia się z nim i z jego pozyskanymi w podróży zdobyczami, od razu postanowił się wybrać do muzeum.\nDzisiejszego dnia starannie zadbał o swoją prezencję - przywdział szatę koloru ciemnego granatu, zamszowe spodnie, czarne półbuty i szal by w razie czego ochronić twarz przed wiatrem. Poplątane włosy zgarnął w kucyka, a kilkunastodniowy zarost pozostawił w spokoju. Do tego doszedł magiczny kapelusz - pamiątka po magicznym wydarzeniu. Czuł się wyjątkowo dobrze, kiedy podążał do widocznego już punktu. Przywitał się uprzejmie z kilkoma znanymi sobie osobami i zajął jedno z wolnych miejsc. Zegar unoszący się w powietrzu poinformował go, że do spotkania zostało jeszcze trochę czasu.\nZwracaj się do mnie : Wdowiec\nCytat : Świadomość śmierci pobudza do życia.\nSakiewka : 136g 2s 22k\nRóżdżka : Dereń, Róg Biesa, 9 7/8 cala\nTemat: Re: Muzeum im. Korneliusza Agryppy Sob Lut 27, 2016 11:23 pm\nPotrzebował trochę odpocząć. Ukoić myśli. Zająć im czymś nowym. Lubił rutynę, gdyż ta go uspokajała, jednak ile można było? Jak długo mógł się oszukiwać, że życie jak w zegarku i poświęcanie się mechanicznym zajęciom ma mu zapewnić spokój? Nie był aż takim nudziarzem. Chciał coś zrobić. Jego dawna, młodzieńcza natura powoli w nim odżywała i wołała: "Arthurze wyjdź z domu. Zbocz z codziennej ścieżki. Zobacz coś nowego." A może to tylko jego różdżka znudzona już powtarzalnymi zaklęciami? Znowu zaczynała mu się buntować i wręcz żądać, by uraczył ją czymś nowym.\nDlatego też gdy zobaczył ogłoszenie w gazecie, postanowił zawitać w to miejsce.\nJak ja dawno nie byłem w Glasgow. Ciekawe czy tamta kawiarenka na rogu nadal jest otwarta. Może po spotkaniu pójdę i to sprawdzę?\nPostarał się w Ministerstwie o dzień wolnego i wyruszył na miejsce. Przywdział na siebie szarą marynarkę (która swego czasu miała być chyba czarna) z popielatymi łatami na łokciach, szarą koszulę w prążki i ciemnoszare spodnie. Ostatnio niestety tylko w takiej kolorystyce gustował. Na powrót kolorów trzeba było jeszcze trochę poczekać.\nDotarł na miejsce przez jeden pobliskich z kominków i szybko skierował swe kroki na właściwe miejsce.\nAch, muzeum. Już się nie mogę doczekać.\nUśmiechnął się sam do siebie i zatarł ręce. Jak on dawno tego nie robił. Mogłoby się wydawać, że w jego jasnych starczych oczach na moment pojawiły się ogniki.\nWszedł do sali, gdzie nie było jeszcze zbyt wielu osób. No tak, pojawił się jednak przed czasem.\nSkinął głową osobom, z którymi nawiązał kontakt wzrokowi i znalazł sobie dogodne miejsce na przeczekanie pozostałego do rozpoczęcia czasu.\nZwracaj się do mnie : Bart\nSakiewka : 109g 0s 0k\nRóżdżka : Jabłoń, włos z ogona centaura, 13,5 cala, sztywna\nTemat: Re: Muzeum im. Korneliusza Agryppy Pią Mar 18, 2016 11:01 am\nDotarł i to na czas! To mu się o dziwo nie zdarzało wcale tak często, punktualność była jego piętą achillesową. Wciąż młody i beztroski, lubiący zdrzemnąć się w środku dnia czy wyskoczyć na jakąś magiczną przygodę i nie wrócić przez kilka dni, nie był zbyt odpowiedzialnym typem. Musiał to jednak w sobie zmienić, skoro otrzymał pracę na stanowisku nauczyciela. Pierwszym krokiem ku odpowiedzialności było stawienie się w muzeum przed rozpoczęciem interesującego go spotkania.\nNie miał pojęcia, że poza nim był tu jeszcze jeden profesor z Hogwartu. Nie znał go i pewnie nie powinien był zawracać głowy ani jemu, ani drugiemu obcemu mężczyźnie, ale skoro już przybyli w te samo miejsce w zapewne tym samym celu, to warto się chociaż przywitać!\n- Dzieńdoberek, panowie! - zdjął swój kowbojski kapelusz, który był przecież idealnym wyborem na odwiedzenie miejsca nauki i kultury, po czym zawiesił go na mijanym wieszaku. Bo to był wieszak, co nie? Szatni nie widział, a gdzieś się chyba zostawiało płaszcze i takie tam bzdety. Poza tym jak coś nie było za czerwonym, pluszowym łańcuchem to znaczy, że nie eksponat - żelazna logika, z którą nie sposób się nie zgodzić.\nTemat: Re: Muzeum im. Korneliusza Agryppy Sob Mar 26, 2016 9:09 pm\n- Tak, tak, tak. To gdzie dzisiaj? Londyn? Paryż? W Paryżu nigdy nic się nie dzieje, cholernie nudne miasto nadętych żabojadów! Kiedyś lubiłem tam przyjeżdżać, bo mają takie jedne magiczne ruiny, och, naprawdę niewiele osób o nich wie, bo to wciąż miejsce badań, ale teraz to...\n- ...minęło wiele lat i jak mniemam mogło się o nim nieco roznieść. Nawet jeśli, dawno nie było co tam robić, co było do znalezienia to się znalazło, nawet mam tu taką jedną antyczną różdżkę, znaczy się przypuszczalnie różdżkę, bo ma rdzeń, który jednak dawno umarł, a drewno sczerniało...\n- ...i nawet zabiegi odnawiające jej nie uratują, ale czym innym miałaby być, jeśli nie właśnie narzędziem jakiegoś magicznego artysty? Geniusza, który żył wieki temu, nawet nie przypuszczał jaki los go spotka, ani że straci swą drewnianą przyjaciółkę, której przecież sam by się nie pozbył, choć może i się pozbył, bo szkieletów w okolicy nie było, więc...\n- Sir...! - całkiem młoda skrzatka musiała aż podnieść głos, inaczej nie zdołałaby zwrócić na siebie uwagi zagadanego mężczyzny. Ten zaś, wyrwany z kontekstu, zerknął na nią oszołomiony i trochę jakby zirytowany, poprawiając ogromne, grubo oprawione okulary o szkłach jak denka od butelek.\n- No, co? Co? - obruszył się, rozglądając wokół nerwowo. Tego brakowało by mu przerywano w tak ciekawym momencie, w tak ciekawym... o czym on właściwie mówił?\n- Sir, jesteśmy na miejscu. Ma pan tu wykład i... - mała istotka sprawdziła gruby zeszyt, który wszędzie ze sobą nosiła i potwierdziła swe przypuszczenia, wzdychając cichutko.\n- I jest pan spóźniony. Sugeruję lekki pośpiech.\n- Migotka, moja droga, jak kochają to zaczekają! Ale żarty na bok, to te muzeum, jak rozumiem? - nie czekając na odpowiedź asystentki, niczym burza wparował do środka i rozkładając krótkie rączki schowane w o wiele za długich rękawach białego fartucha, zakrzyczał.\n- Ach, moi mili interesanci wciąż tu są! To dobrze, to zacnie, że zaczekaliście. Ja bym na siebie nie czekał! Hihi, ale nie ważne, nie po to tu jesteście by słuchać starego kawalarza, prawda? Nieee, wy pragniecie WIEDZY, POZNANIA. Mam dziś dla was czas, będę odpowiadał na wszelkie zapytania, wszystkie wątpliwości rozwieję, swoje sztuczki zdradzę, choć nie wszystkie, bo coś mi w rękawie musi pozostać! A propos rękawów... Migotka!\n- Już idę, sir! - skrzatka dogoniła czarodzieja i nie musząc nawet stawać na palcach, podwinęła pierwszy rękaw tego niskiego, żywiołowego człowieczka, który w tym czasie wolną ręką poprawiał swoją magiczną perukę imitującą prawdziwe, rude loki, które mimo czarów nie wyglądały zbyt naturalnie na starej, pomarszczonej głowie ozdobionej krzaczastymi, siwymi brwiami.\n- Dobrze, przewspaniale nawet. Idealnie! Dobre słowo na każdą dobrą sytuację. Pamiętam pewną przygodę, która miała takie idealne chwile, a wszystko zaczęło się... Huh?\nSkrzatka pociągnęła mężczyznę za drugi, poprawiany w tej chwili rękaw i ruchem głowy wskazała mu trójkę dorosłych czarodziejów zebranych w muzeum poza nim.\n- Ano, tak, tak, jasne. Już pamiętam. No, to WITAM WAS OFICJALNIE. Jestem Vilmar Tummond, dla przyjaciół Wir. Ta ksywka wzięła się po części ze skrócenia imienia, ale wiąże się z nimi bardzo ciekawa historia w której główną rolę gra pewna hydra i zakochana w jednej z jej głów czarownica, niekoniecznie mentalnie stabilna, która prosiła o pozbycie się reszty głów, ale co nie okazało się dobrym rozwiązaniem...\nChrząknięcie skrzatki przerwało nakręcający się monolog, po którym czarodziej powtórzył kilka razy "tak" i z uprzejmym uśmiechem zaproponował na początek by zadać mu pytanie, które skierowałyby go w stronę wywodów faktycznie interesujących zebranych.\nTemat: Re: Muzeum im. Korneliusza Agryppy Nie Mar 27, 2016 3:54 pm\nŚwiat gna tak, jakby gonił go seryjny morderca. W sumie coś w tym jest, bo ludzie niszczą go całkiem skutecznie. Tak, jak siebie samych. Emmelina przez to wszystko nie miała czasu na nic, co związane z jej osobą. Oczywiście, dla niej to norma, taki pracoholizm, ale bądźmy szczerzy - kiedy człowiek czuje, że ledwo trzyma się na nogach to nie sposób tego nie zauważyć. Więc biegała po oddziałach i w pocie czoła zajmowała się pacjentami do czasu, aż nie wykończyła swoich sił. Nastąpił ten nielubiany przez nią moment, gdy musiała przyznać przed sobą, że świat pędzi, a ona próbowała go przegonić, co jest niemożliwe. Dotarło więc do niej, że ma jeszcze sporo do zrobienia w swoim życiu, więc musi trochę odpuścić. Wszystko się wali, ale przecież i tak zbierając gruzy nie poukłada ich w nic istotnego. Podjęła się więc tego, by w zakręconym czasie dać sobie na luz. Jeśli dalej będzie tak rozkojarzona i owładnięta pracą to zapomni o obowiązkach poza pracą, co jest niedopuszczalne!\nDlatego kiedy tylko dotarła do niej informacja o organizowanym spotkaniu, nie zastanawiała się długo. Nadszedł czas na chwilę produktywnego relaksu. Przygotowywała się niczym na odwiedziny u teściowej (której nie ma, ale podejrzewała, że tak to właśnie wygląda). Początkowo miała ochotę poprawić wszystko w swoim wyglądzie i próbowała, ale uświadomiła sobie, że to bezsensu. Wbrew oczekiwaniom większości kobiet, jak czegoś brakuje to i tona makijażu tego nie dorobi. Skończyło się więc na tym, że zakryła swoje worki pod oczami i tyle. Reszta prób została na szczęście zmyta. Blada cera wyglądałaby bowiem śmiesznie, gdyby podjęła się nałożenia podkładu. Blade łapki i pomarańczowy ryjek - tak by się skończyło. Wyczesała włosy, by były prościutkie i narzuciła na siebie czarną pelerynę. W drodze na miejsce uśmiech nie schodził jej z twarzy. W uroczy sposób zdążyła się także zgubić na tej niby prostej trasie, ale kogo to obchodzi? Taki spacer jej nie zaszkodzi! Miała wspaniały humor i liczyła na to, że nic go nie popsuje. Wreszcie dotarła na miejsce, w chwili, gdy gwiazda spotkania zaczynała się przedstawić. Pomknęła więc prędko na jakieś wolne miejsce, a na powitanie skinęła tylko wszystkim obecnym głową. Zawstydziła się swoim spóźnieniem lekko, co widać było na jej policzkach, które nagle się zaróżowiły. Pooddychała sobie chwilkę i zaczęła rozglądać dookoła. Siedziała obok jakiegoś mężczyzny, który nie był jej znany, ale nie przeszkadzało jej to. Bo czemu Charles Myrnin Hucksberry miałby wydawać się bardziej podejrzany niż inni obecni na sali?\nTemat: Re: Muzeum im. Korneliusza Agryppy Nie Mar 27, 2016 4:26 pm\nCzas mijał a on w sumie zastanawiał się nad tym, dlaczego droga wskazówek odgrywa aż takie znaczenie. Kiedy bowiem opuszczał ten "inny" świat, który zdołał nieco poznać, nie przypuszczał, że odciśnie to na nim aż takie piętno. I że czas... czas nagle będzie pokonywał drogę wolniej niż wcześniej. Dlatego kiedy otrząsnął się ze swoich rozważań i przestał wpatrywać w unoszący się w powietrzu zegar, zauważył, że pojawiło się kilka nowych osób. Kiwnął głową w stronę starszego czarodzieja, po czym ze zmarszczonym czołem obserwował jak jakiś nadaktywny jegomość postanowił się z nimi bardzo entuzjastycznie przywitać. Również się z nim przywitał, chociaż bardziej przypominało to ciche mruknięcie niż faktyczne i oficjalne powitanie w których tak się lubował Charles. Oparł swoje ręce o podpórki i czekał na nadejście podróżnika. Gdy ten w końcu się pojawił wraz z całym zamieszaniem, nauczyciel OPCM był zaskoczony - ba! - i to na tyle, że na początku nic oprócz jego oczu nie zdawało się ruszać. Kiedy w końcu udało mu się pojąć całą zaistniałą sytuację i postać samego Vilmara Tummonda, do muzeum wkroczyło kilku innych czarodziejów i czarownic; wśród nich znajdowali się reporterzy różnych gazet, którzy wyróżniali się na kilometr. Myrnin zignorował ich, poprawił ostrożnie swój cylinder, założył nogę na nogę i po słowach niskiego czarodzieja, zaczął układać listę pytań, które zamierzał mu zadać.\nZanim jednak otworzył usta i powiedział cokolwiek, obok niego usiadła zawstydzona czarownica. Miodowe tęczówki nauczyciela na chwilę się na niej zatrzymały, a na ustach pojawił się cień uśmiechu. Odchrząknął i zwrócił się bezpośrednio do nowo przybyłej.\n- Proszę się nie obawiać, spotkanie dopiero się rozpoczęło, madame - powiedział cicho swoim zachrypniętym głosem, po czym wyprostował się i ponownie spojrzał na Vilmara.\n- Może opowiedziałby pan coś o swojej ostatniej ekspedycji tak na dobry początek, panie Tummond?\nTemat: Re: Muzeum im. Korneliusza Agryppy Nie Mar 27, 2016 6:34 pm\nOldman krążył po pomieszczeniu i przyglądał się eksponatom. Przyniesiono tu sporo nowych od jego ostatniej wizyty.\nChyba się już starzeję...\nByło to naprawdę niezwykłe odkrycie, biorąc pod uwagę ile mężczyzna miał lat i jak wyglądał. Mogło go to zadziwić, ale raczej jakieś dwadzieścia lat temu, a nie teraz.\nPrzeczesał palcami siwe włosy i spojrzał w stronę drzwi, w których pojawił się pewien młody jegomość. Arthur uśmiechnął się do niego ciepło i skłonił.\n- Dzień dobry - odparł nie siląc się na dłuższe powitanie czy jakieś pytania. Młody człowiek był dla niego dość charakterystyczną osobą. Jego widoczna żywiołowość coś mu przypominała.\nTeż taki kiedyś byłem.\nUśmiechnął się do siebie i zbliżył w stronę krzeseł.\nSzkoda tylko, że życie to zmieniło.\nWestchnął ciężko i zajął miejsce.\nNie minęło kilka minut, a do pomieszczenia weszła kolejna charakterystyczna osobistość.\nNieco inaczej go zapamiętałem.\nZmarszczył brwi, ale wstał i skłonił się również temu mężczyźnie, a później zajął swoje miejsce i dalej przyglądał się rozgadanemu mężczyźnie.\nJak ja się cieszę, że nie czeka nas tu żaden nudny wykład.\nGdy do pomieszczenia weszła jeszcze Emmelina, Oldman skłonił się jej lekko na powitanie i delikatnie się uśmiechnął. Była tutaj jedyną znaną mu twarzą, ale niestety, nie mógł dać tego po sobie znać. Oficjalnie się w końcu nie znali, a coś takiego jak Zakon Feniksa nie istniało.\nI przy oficjalnej wersji lepiej pozostańmy.\nSkupił się na człowieku, dla którego tu przecież przybył.\n- Tak, chętnie o tym posłuchamy - przytaknął chwilę po Hucksberrym i poprawił się na krześle, czekając na nowy potok słów wydobywających się z ust Vilmara.\nTemat: Re: Muzeum im. Korneliusza Agryppy Pon Kwi 04, 2016 1:23 pm\nNo, dobra. Powitania za nim, miejsce zajęte, czas poczekać na tę ciekawą osobistość o której wiedział tylko tyle, że wypada kojarzyć nazwisko i podobno miał czadowe przygody.\nCiekawe o czym będzie mówił i co ze sobą przyniesie. Może spotkał na swej drodze jakieś ciekawe stworzenia? Ha, z pewnością! Tylko jakie? Gdyby to były kelpie, och, albo dwurożec! Albo...\nRosnące podniecenie przerwało burzliwe wpadnięcie do sali jakiegoś dziwacznego konusa, którego potok słów dosłownie zalał zebranych, nie dając im czasu na rozszyfrowanie ich znaczenia, jeśli w ogóle jakieś miały.\n- No, bez jaj... - śmiać się czy płakać? W tym momencie Bart z trudem powstrzymywał cisnący się na usta, szeroki uśmiech, który mógłby wydać się nieco nie na miejscu. Dla zachowania pozornej powagi, zasłonił dolną część twarzy dłonią, co wyglądało jednak jeszcze dziwniej i zupełnie nienaturalnie. Dopiero odzew ze strony starszych mężczyzn pchnął młodego profesora do zaprzestania rozmyślania nad tym co wypada lub nie, z entuzjazmem dodając swoje trzy knuty.\n- Tak, właśnie! Czy spotkał tam pan jakieś rzadkie okazy magicznych stworzeń? - prawie zerwał się z miejsca, gdy zadawał to pytanie. Z lekkim rumieńcem, zwłaszcza po dostrzeżeniu nowej osoby jaką okazała się być całkiem śliczna młoda dama, usiadł z powrotem na swoim krześle, dając dojść do głosu gwieździe tego spotkania.\nTemat: Re: Muzeum im. Korneliusza Agryppy Pon Kwi 04, 2016 9:29 pm\nWejście nowej osoby nie pozwoliło biednej skrzatce dopilnować gadatliwego czarodzieja by zaczekał na zadane przez publikę pytania. Tummond z szerokim uśmiechem i głośnym klaśnięciem w dłonie zawołał bezpośrednio w stronę nowoprzybyłej pani.\n- Witamy, witamy! Och, proszę nie spływać czerwienią, choć oczywiście tak młodej panience to bardzo pasuje i urody nijak nie ujmuje. Nie popełniłaś jednak żadnego zła, moja droga! Najwidoczniej los cię przytrzymał w innym miejscu, wszyscy tu zebrani na pewno to zrozumieją, ja z pewnością, ha! Sam się spóźniłem na własny wykład, ale to akurat niestety często mi się zdarza. Punktualność nie jest cnotą, którą posiadam. Właściwie już od dzieciństwa...\nMocne szarpnięcie za rękaw wybiło mężczyznę z rytmu i zmusiło do spojrzenia na niezadowoloną Migotkę, delikatnie ruszającą głową w stronę dopiero co zabierającego głos Charles'a.\n- Ostatnia ekspedycja... - podpowiedziała mrukliwie, możliwie jak najciszej, nie zniżając jednak głosu do szeptu, jakby z obawy, że wtedy widocznie starszy człowieczek może jej nie dosłyszeć.\n- Ostatnia ekspedycja, co to była za podróż! AZJA, a dokładniej mówiąc Japonia! Tak przewspaniale dziwaczny świat, piękne gejsze... - tu mrugnął do jedynej na sali kobiety, poprawiając grube szkła na nosie. - ...mugolskie historie obrazkowe o czarownicach w krótkich spódniczkach i gadających kotach okazujących się animagami! Wyjątkowo dobrze bawiłem się na tym wypadzie, chociaż sprawa była poważna, gdyż chodziło o odkrycie szczątków przodka zarówno smoków jak i wywern, a takowy podważyłby wiele dawno ustalonych teorii! Wszystko zaczęło się od zagadkowego szkieletu o którym wszelkie informacje zostały zatajone na czas dotarcia mojego jak i mych kolegów po fachu na miejsce odkrycia. To typowe zagranie, czasami wolimy się upewnić co do odkrycia zanim rozniosą się kłamliwe plotki, odkręcanie ich jest męczące i bardzo żmudne. Raz pozwolono na wygadanie się co do istnienia alicorna, a okazało się już po pierwszych oględzinach, że to tylko pegaz z marchewką doczepioną do łba. Nawet pomalowano ją na kolor jego ciała, z daleka można się nabrać! To wydaje się śmieszne, ale wprowadza zamieszanie, tak więc staramy się najpierw pozostawiać podobne niusy dla siebie by zweryfikować je zanim ogłosimy je szerszemu gronu. I tak z tym azjatyckim szkieletem trzeba przyznać, że żywiliśmy dosyć duże nadzieje, a okazało się, że to tylko zmutowany jaszczur, nawet niemagiczny. Zwykły wybryk natury, który zmarł na różne niewydolności i dopiero teraz został odnaleziony. Do końca łudziliśmy się, że może to jednak coś więcej, prowadziliśmy badania porównawcze i konsultacje, nie było jednak sensu przeciągać. Mam rycinę tego dziwadła, niech ja ją tylko znajdę...\nZdążył się rozejrzeć, a Migotka już trzymała odpowiedni rulon pergaminu, który powoli zaczęła rozwijać. Mężczyzna przejął go od pomocniczki i otworzył, pokazując zebranym szczegółowy szkic ułożonych kości.\n- Tutaj widać skrzydła... - wskazał długą, cienką różdżką na grzbiet stworzenia. - A tutaj widzimy jak są połączone z łapami, nie tworzą jednak jedności. Wywerny mają skrzydła zamiast przednich kończyn, zaś smoki jak wiadomo, posiadają oba zestawy. To wyglądało jak coś co mogło ewoluować z jednego w drugie, ale już samo sprawdzenie wieku szczątków rozwiało nasze nadzieje. Taki przodek musiałby być wiekowy, a szkielet miał ledwo 98 lat od momentu zgonu. Wielki zawód, doprawdy. Resztę pobytu próbowaliśmy rozszyfrować stare przepisy pozostawione przez owianego w tamtym rejonie legendą Miyaguchi'ego. Są one dobrze strzeżone w jednej z ichniejszych świątyń i tylko tam wybrane osoby mogą je oglądać. Dowiedzieliśmy się paru ciekawych składników, które starzy japońscy czarodzieje, zwani we własnych kręgach "mahou no", czyli w wolnym tłumaczeniu "magicznymi", używali do wywarów. To już jednak zupełnie inna opowieść, niezwiązana z głównym celem ekspedycji na którą poza odkrytym szkieletem składało się jeszcze badanie nowych odmian wiśni, sprawdzanie czy nadają się do różdżek i czy posiadają większą moc od dotychczas używanego typu. Nie ważne! Proszę o kolejne pytania, może dokładniejsze tym razem. Co was najbardziej interesuje? Rzeczy opisane z książek czy nieopowiadane dotąd ciekawostki? Nowinki czy starocie? Eliksiry, zwierzęta, zaklęcia? Jestem do waszej dyspozycji!\nTemat: Re: Muzeum im. Korneliusza Agryppy Sro Kwi 13, 2016 3:24 pm\nCharles wpatrywał się uważnie w tegoż niewysokiego czarodzieja, który stał przed nimi i głosił swój wykład, czasami dodając jakieś nieszablonowe komentarze. Zerknął jeszcze raz w stronę siedzącej obok niego czarownicy i krótko się uśmiechnął, niemalże chcąc przewrócić oczami, ale jako że to nie było zupełnie na miejscu i nie wypadało dżentelmenowi za którego uchodził nauczyciel Obrony Przed Czarną Magią to się w porę powstrzymał. Pan Tummond zaczął odpowiadać w końcu na pytanie Myrnina, które zyskało aprobatę wśród pozostałych gości. Hucksberry więc poprawił się na swoim krześle i podrapał po brodzie, wsłuchując się w wypowiedź prowadzącego. Opowieść zdawała się iście absurdalna, ale nie zamierzał zdradzać zdziwienia, zresztą w świecie magii - i nie tylko - wiele rzeczy było możliwych. Na przykład pobudka na środku ulicy z kozą. Wyrzucił to szybko ze swoich myśli i skoncentrował się na rycinie pokazywanej przez Tummonda. Na informacje o przepisach i wiśniach, ciemne brwi mężczyzny mimowolnie powędrowały do góry.\n- Ciekawe, doprawdy... - zamruczał cicho Charles, po czym zastanowił się nad tym o co mógłby właściwie zapytać niziutkiego czarodzieja. - Jestem szczerze zainteresowany pana spostrzeżeniami i dodatkowymi informacjami, które nie pojawiły się w pańskiej ostatniej książce. Nie kryję się z tym, iż usłyszałbym więcej o stworzeniach, które napotkał pan na swojej drodze, panie Tummond, choć i nie miałbym za złe, gdyby i kwestia zaklęć zostałaby przez pana poruszona.\nTemat: Re: Muzeum im. Korneliusza Agryppy Wto Maj 17, 2016 12:57 am\nTummond odpowiedział na pytanie Charlesa i na jeszcze kilka innych pytań, które pojawiły się podczas tego spotkania. Dziennikarka, która najpewniej pisała do Proroka Codziennego, przepychała się przez tłum ludzi, którzy niemalże znikąd pojawili się na spotkaniu z tak wybitną osobowością. Dość niski mężczyzna sam nie wiedział komu najpierw odpowiadać, rumienił się i gadał coraz więcej i więcej, byleby tylko jak najbardziej wyczerpać temat. I w końcu się udało, Migotka pomagała mu ze wszystkim. Spotkanie dobiegało końca, a jego wzrok zatrzymał się na osobach, które najbardziej zwróciły jego uwagę, czyli na Arthurze, Barthelemy'm, Emmelinie i Charlesie.\n- Was chciałbym szczególnie wynagrodzić, zwłaszcza, że pojawiliście się jako pierwsi! - Rozpromieniony zwracał się w ich stronę, poprawiając swoje grube szkła. Po czym sięgnął swojego kufra, wyciągając na stół, który wyczarowała skrzatka, różne nietypowe przedmioty. Arthurowi i Barthelemy'emu wręczył po jakieś starej monecie, Charlesowi podarował ogon Mantykory, ostrzegając go by uważał na niego, bo nadal może posiadać w sobie trochę jadu, zaś Emmelina otrzymała zjawiskowy wachlarz. - Niech panią nie zmyli ten niepozorny wygląd! Naniosłem na nie swoje własne zaklęcie, które sprawia, że w oczach innego czarodzieja staje się pani zupełnie inną osobą! I to w dosłownym tego słowa znaczeniu!\nPosłał im promienny uśmiech i kiedy w końcu wszyscy opuścili muzeum, Vilmar Tummond zajął się przygotowaniami do kolejnej wyprawy. Miał nadzieję, że zdobędzie tam lepszej jakości perukę.\nCi, którzy nie rzucali, dostają zaledwie jakiś drobny upominek.\nArthur Oldman: +5 PD, +stara moneta (nie ma żadnych właściwości).\nBarthelemy Baxter: +5 PD, +stara moneta (nie ma żadnych właściwości).\nCharles Hucksberry: +5 PD, +ogon Mantykory (zawiera trochę jadu, może służyć jako dekoracja, albo broń).\nEmmelina Vance: +5 PD, +zjawiskowy wachlarz (ma na sobie zaklęcie, które sprawia, że w oczach innego czarodzieja właściciel staję się zupełnie inną osobą).\nTemat: Re: Muzeum im. Korneliusza Agryppy


Skrzynie, pompy i nie tylko | Rynek | Ciężarowe | Trucks&Machines\nDostarczył skrzynie narzędziowe wykonane ze stali nierdzewnej oraz pompę wysokociśnieniową firmy Parker, co posłużyło wyprodukowaniu dużej maszyny – betonomieszarki FML 10m3 w technologii Hardox z 9-metrowym ramieniem do transportu betonu.\nBetonomieszarka z 9-metrowym ramieniem jest dziełem Przedsiębiorstwa Fabryki Maszyn Leżajsk, firmy z ponad 50-letnim doświadczeniem, jednego z największych producentów tego typu sprzętu w Europie. Dzięki zamontowanej na niej rynnie hydraulicznej istnieje możliwość przetransportowania mieszanki betonowej na odległość do 10 m bez używania maszyn do pompowania betonu. Producent zwraca uwagę na szeroki zakres możliwości wykorzystania rynny hydraulicznej (wszystkie elementy konstrukcji betonowej w zasięgu 10 m i wysokości do 1 m od poziomu zero - parametr zależny od konsystencji mieszanki betonowej), a także na szybkość podania betonu do konstrukcji (oszczędność czasu, który w przypadku pompy do betonu potrzebny jest na jej rozłożenie). Beton można podawać na ciasnej, ograniczonej powierzchni, na której rozstawienie podpór pompy nie byłoby możliwe. Rozwiązanie przynosi w efekcie duże oszczędności finansowe, ponieważ istnieje możliwość redukcji ilości maszyn do pompowania betonu (obsada kierowców, paliwo, podatki, koszty eksploatacji, amortyzacja). Można przyjąć, że wykorzystanie 2 - 3 betonomieszarek z rynnami hydraulicznymi w wytwórni betonu oznacza możliwość wyeliminowania jednej pompy lub pompogruszki. Konstrukcja rynny jest mniej skomplikowana technicznie od konstrukcji pompy do betonu, co powoduje, że jest bardziej niezawodna, a jej eksploatacja kosztuje zdecydowanie mniej.\nBEVOLA jest firmą założoną w Danii w 1968 r. Obecnie działa w krajach skandynawskich i nie tylko. Posiada spółki zależne w Norwegii i Szwecji. BEVOLA projektuje, produkuje i sprzedaje ponad 6 tys. wysokiej jakości części do budowy pojazdów użytkowych. Eksportuje je do większości krajów europejskich, przede wszystkim do Niemiec, Polski i krajów bałtyckich. Specjalnością firmy BEVOLA jest produkcja wszelkiego typu skrzyń dla pojazdów użytkowych. W portfolio producenta znajdują się m.in. skrzynie, których korpusy wykonywane są z aluminium, z drzwiczkami ze stali nierdzewnej, bądź z pełnej stali nierdzewnej lub ze sklejki. Skrzynie można montować wzdłuż ramy, ale również za kabinami pojazdów, w tym ciągników siodłowych. Cechą szczególną skrzyń BEVOLA są zintegrowane zawiasy, które są osłonięte przed zewnętrznymi warunkami pogodowymi. Autorski jest mechanizm zamykania skrzyń. Jego dźwignia po złożeniu, osłania wkładkę zamka przed wodą, piaskiem, czy też solą, a zatem „agresywnych” czynników, których, zwłaszcza w okresie jesienno-zimowym jest całkiem sporo. Otwarcie drzwiczek nie powoduje ich odsłonięcia. Jest to kluczowy walor, który pozwala z powodzeniem wykorzystać całą przestrzeń ładunkową, nierzadko ograniczoną dodatkowym osprzętem. Wszystkie skrzynie posiadają system wentylacji, a bogata lista dodatkowego wyposażenia pozwala w pełni personalizować każdą z nich, dopasowując dokładnie do potrzeb przyszłego użytkownika (wysuwane półki, wysuwane regały do transportu pasów, nawijak do pasów, oświetlenie, maty gumowe, podłoga ze sklejki itp.). Bardzo istotnym czynnikiem jest to, że wszystkie skrzynie narzędziowe produkowane przez BEVOLA, są zgodne z wymogiem homologacyjnym R73.\nInnym elementem zabudowy, o bardzo dużym znaczeniu jest pompa wysokociśnieniowa amerykańskiej firmy Parker. BEVOLA jest oficjalnym dystrybutorem rozwiązań tej marki. Parker jest światowym liderem technologii „Motion aby Control”. W ofercie ma precyzyjnie dopracowane rozwiązania dla szeregu zastosowań przemysłowych, w tym mobilnych. W ciągłej ofercie, w magazynach BEVOLA znajdują się pompy jednoprzepływowe, dwuprzepływowe oraz zmiennoprzepływowe.


John Travolta and Christopher Walken - (You're) Timeless to Me - Teksty Piosenek Tłumaczenia Utworów Teledyski Online\nJohn Travolta and Christopher Walken - (You're) Timeless to Me\nNa poniższej podstronie znajdziesz utwór pod tytułem (You're) Timeless to Me w oryginalnej wersji, oraz jego ewentualne tłumaczenie, tekst po polsku. Jego wykonawcą jest John Travolta and Christopher Walken. Nasz serwis skupia jedną z największych baz tekstów piosenek i teledysków w polskim internecie.\n01. Nikdo nejsme bez chyby\n03. Missing Your Love\n04. Po co\n05. All of My Angels\n07. Modern Minds\n09. Step With the Gloom\n10. Ichou ~Aki no Sora to Watashi no Kokoro~\nJeśli szukasz tekstu piosenki :title do utworu (You're) Timeless to Me to tutaj znajdziesz najdokładniejsze tłumaczenie i tekst tej piosenki za darmo. Jeśli znajdziesz błąd w tłumaczeniu to prosimy o kontakt.


Godny pogrzeb po 70 latach - GAZETA dziennik Polonii w Kanadzie\nYou are at:Home»Dzisiaj»Kanada»Godny pogrzeb po 70 latach\nPremier Stephen Harper z żoną wraz z członkami holenderskiej rodziny królewskiej po koncercie w Amsterdamie upamiętniającym uwolnienie Holandii. PAP/EPA Koen Van Weel\nGodny pogrzeb po 70 latach\nAutor: Malgorzata P. Bonikowska opublikowane:\t 8 May, 2015 W kategorii:Kanada\nKanadyjski szeregowy Albert Laubestein znalazł wreszcie na stałe grób na właściwym miejscu czyli Cmentarzu Żołnierzy Kanadyjskich w Holandii.\n70 lat po tym jak poległ w czasie ofensywy aliantów w Holandii w ostatnich miesiącach II wojny światowej, został pochowany bez dokładnego ustalenie miejsca.\nJego szczątki zidentyfikowano poprzez połączenie badań stomatologicznych, kontekstu historycznego i innych dowodów. Zostały one odnalezione dopiero w zeszłym roku, a jego pogrzeb z honorami wojskowymi był jednym z najważniejszych elementów tygodniowego okresu upamiętnienia kanadyjskiego udziału w wyzwoleniu Holandii.\nLaubestein został pochowany na kanadyjskim cmentarzu wojennym ok. 70 km od miejsca gdzie poległ. Zginął w czasie bitwy zimą 1945 roku. Dopiero pewien hobbysta z wykrywaczem metalu badał południowy brzeg rzeki w czerwcu zeszłego roku, kiedy nagle uzyskał sygnał wywołany srebrnym pierścieniem, który znajdował się w później odkopanych kościach ludzkich. W ten sposób zidentyfikowano szczątki Laubesteina.\nRodzina, która brała udział w ceremonii pochówku, była pełna wzruszenia i bardzo wiele dowiedziała się o swoim przodku, który pochodził z Saskatchewan i zginął w wieku 30 lat. Był on jedną z 50 ofiar śmiertelnych swojego oddziału w czasie bitwy. Wstąpił do kanadyjskiego wojska w 1940 roku.\nW czasie obchodów 70. rocznicy wyzwolenia Holandii odbyło się wiele ceremonii, w których brał udział premier Kanady Stephen Harper wspominając 7600 Kanadyjczyków, którzy polegli w Holandii w walce o wyzwolenie kraju spod okupacji faszystowskiej.\nOd jesieni 1944 roku do wiosny 1945 roku I Kanadyjska Armia odegrała ważną rolę w walce w Holandii.\nOstatni niemieccy żołnierze poddali się w tym kraju 5 maja 1945 roku.\nW czasie wojny niektórzy członkowie holenderskiej rodziny królewskiej schronili się w Kanadzie i dzięki temu powstało wiele silnych związków między Holandią a Kanadą, które istnieją do dnia dzisiejszego.


zdjęcia erotyczne - Seks - wszystko na temat zdjęcia erotyczne | CKM.PL\nPrezentacja zawartości portalu dla wyrażenia zdjęcia erotyczne. Przygotowany przez nas system wyszukiwania artykułów dla danego słowa kluczowego (w tym przypadku zdjęcia erotyczne) daje możliwość bardzo szybkiego uzyskania satysfakcjonującej informacji dotyczącej tego, ile artykułów związanych z zapytaniem zdjęcia erotyczne posiadamy w swoim serwisie. W tej chwili dla zapytania zdjęcia erotyczne jesteśmy w stanie zaprezentować Ci 345 materiałów. Najstarszy z artykułów na ten temat jest z Środa 02.12.2020 najnowszy z kolei został przez nas opublikowany Czwartek 05.11.2020. W naszym serwisie znajdziesz również 64 galerie opisane słowem zdjęcia erotyczne. Nasz portal daje Ci możliwość śledzenia nowych treści (pojawiających się dla interesującego Cię zapytania zdjęcia erotyczne ) przez kanał RSS. Dzięki nam na bieżąco będziesz informowany o zmianach, nowych treściach dotyczących tematu zdjęcia erotyczne.


Termometr Elektroniczny LifeVit BT125 mobilny\nStrona główna > Produkty>Ciąża i macierzyństwo>Termometry Elektroniczne >Termometr Elektroniczny LifeVit BT125 mobilny\nTermometr Elektroniczny LifeVit BT125 z aplikacją to bezpieczny dla dzieci termometr mobilny do pomiaru temperatury w czasie rzeczywistym. Dzięki termometrowi i dedykowanej aplikacji mobilnej przez cały czas możesz monitorować stan zdrowia i wysokość temperatury dziecka.\nLifeVit BT125 to inteligentny termometr elektroniczny do bezpiecznego pomiaru temperatury u dzieci. Miękka opaska termometru wykonana jest z najlepszej jakości silikonu. Łatwa i wygodna regulacja rozmiaru nie powoduje otarć i podrażnień na delikatnej skórze dziecka. Dzięki aplikacji LifeVit masz możliwość dobowego monitoringu temperatry dziecka i analizy nawet jej najmniejszych wahań. Termometr posiada również różne ustawienia alertów i podaje pomiar z dokładnością do 0,05 stopnia.


Mabion ma partnera do prac nad szczepionką na Covid-19 - Puls Biznesu - pb.pl\nMabion ma partnera do prac nad szczepionką na Covid-19\nopublikowano: 14-09-2020, 21:02\nMabion podpisał tzw. memorandum of understanding z australijską firmą Vaxine Pty, dotyczącego wypracowywania uzgodnień w odniesieniu do potencjalnego rozwoju procesu, produkcji i komercjalizacji produktu Covax-19, mogącego stanowić szczepionkę na chorobę Covid-19.\nCelem porozumienia, które jest niewiążące, jest wynegocjowanie i zawarcie umów dotyczących wytwarzania produktu przez Mabion, prac procesowych, które powinny zostać wykonane oraz komercjalizacji produktu przez Mabion na uzgodnionych rynkach, a przed zawarciem umów - przeprowadzenie wzajemnych badań due dilligence oraz współpraca w zakresie organizacji przyszłego finansowania bądź refundacji ze środków rządowych lub unijnych.\nMabion, w którego zarządzie zasiada Sławomir Jaros, wniosek o rejestrację flagowego produktu złoży dopiero w 2022 r. Fot. Marek Wiśniewski\nSpółka Inno-Gene też poszuka szczepionki i leku na Covid-19\nJak podał Mabion, Vaxine jest australijską firmą biotechnologiczną koncentrującą się na rozwoju innowacyjnych szczepionek przeciwko grypie sezonowej i pandemicznej, Covid-19, wirusowemu zapaleniu wątroby typu B oraz japońskiemu zapaleniu mózgu.\nCovax-19 jest produktem opracowywanym przez Vaxine, opartym na skalowalnej platformie szczepionki wykorzystującej rekombinowane białko na bazie komórek owadów w połączeniu z opatentowanym adiuwantem Advax w celu wzmocnienia zarówno odpowiedzi przeciwciał, jak i odpowiedzi immunologicznej komórek T przeciwko wspólnie podawanemu antygenowi.\nCovax-19 znajduje się obecnie na etapie I fazy badań klinicznych i posiada również odpowiednie zgody na rozpoczęcie II fazy badań klinicznych w Australii, po uzyskaniu wyników fazy I.\n"Każda ze stron może wypowiedzieć MoU, jeśli strony nie zawrą stosownych umów do dnia 30 października 2020 r., lub w przypadku negatywnego, w ocenie danej strony, wyniku badania due dilligence" - podał Mabion.\nJak zaznaczono, potencjalne nawiązanie współpracy nie wpłynie negatywnie na realizację dotychczasowych projektów Mabionu, w szczególności leku MabionCD20.\nDaimler i Mercedes-Benz USA poszły na ugodę w USA\nZłoto zdrożało najmocniej we wrześniu\nInne / Mabion ma partnera do prac nad szczepionką na Covid-19


Majówka na bogato - Kronika Tygodnia\nMajówka na bogato\nSześć bramek na rozpoczęcie majówki, pięć na zakończenie. Nic dziwnego, że trener Tomasovii przed prestiżowym pojedynkiem z Hetmanem ma powody do zadowolenia.\nPo środowej wygranej 6:1 (4:1) ze Startem Krasnystaw niebiesko-biali udali się do Włodawy po kolejne punkty. Cel został zrealizowany, choć wygrana przyjezdnych 5:1 (1:0) może być trochę myląca.\nOd pierwszego gwizdka bardziej agresywni byli gospodarze i pod bramką Piotra Waśkiewicza kilkukrotnie poważnie się zakotłowało. Tomasovia przetrzymała napór, po czym ukąsiła. W 18 min piłkę na trzydziestym metrze przejął Ireneusz Baran, podciągnął w okolice szesnastki i plasowanym uderzeniem trafił do siatki. Ambitna Włodawianka wyrównała tuż po przerwie, gdy nieporozumienie w szeregach tomaszowskiej defensywy wykorzystał Wojciech Więcaszek. W starciu doświadczonych graczy ponownie górą był jednak Baran, który wykorzystał prostopadłe podanie od Damiana Rataja i w sytuacji sam na sam zdobył drugą bramkę.\nW niedzielę do Tomaszowa Lubelskiego przyjeżdża lider zza miedzy, czyli zamojski Hetman. Czy wyzwoli to dodatkowe pokłady adrenaliny w szeregach miejscowych?\n– Nie ukrywam, że z różnych względów nie będzie to zwykły mecz. Pojedynki Tomasovii z Hetmanem zawsze miały swoją historię i myślę, że tym razem będzie podobnie. Spodziewam się, że przyniesie kibicom wiele piłkarskiej jakości, a wynik jest kwestią otwartą. W tabeli rundy wiosennej jesteśmy po Hetmanie drugą siłą i choćby to już powinno przemawiać za tym, że warto wybrać się na to spotkanie. Mamy dobrą passę i obok zamościan jesteśmy jedyną ekipą, która nie zaznała jeszcze w rundzie rewanżowej smaku porażki. I liczę na to, że po meczu będzie podobnie – powiedział nam Paweł Babiarz.


Kandydatka na szefową CIA obiecuje, że nie pozwoli na tortury - Portal informacyjny STRAJK\nKandydatka na szefową CIA obiecuje, że nie pozwoli na tortury\nJSz 09/05/2018w : Wiadomości Wiadomości ze świata\nGina Haspel. pixabay\nCIA – amerykańska Centralna Agencja Wywiadowcza – nie wznowi programu „zaawansowanych przesłuchań” (tortur), nawet gdyby prosił o to prezydent Trump, zapewniała dziś przed komisją senacką Gina Haspel, desygnowana przez niego na stanowisko szefowej Agencji . Senat USA prawdopodobnie zatwierdzi ją na tym stanowisku. Haspel była odpowiedzialna za program tortur Agencji po 11 września 2001 r. i w czasie wojny w Iraku. Nie dał on żadnych rezultatów w „walce z terroryzmem”.\nIrak, 2003 r. flickr\n„Zapewniam, że za mojej dyrekcji CIA nie podejmie takiego programu przesłuchań i więzień” – powiedziała Haspel przed komisją. Według niektórych świadectw przed laty brała udział w torturowaniu więźniów. „Mój kodeks moralny jest solidny. Nie pozwolę CIA kontynuować działalności, którą uznałabym za niemoralną, nawet jeśli niektóre techniki są legalne.” – odpowiedziała na pytanie jednego z senatorów o ewentualne torturowanie na rozkaz prezydenta.\nHaspel przypomniała, że przepisy pozwalające na „zaawansowane przesłuchania” obowiązujące za czasów prezydenta Busha zostały zmienione podczas kadencji Baracka Obamy. Po 11 września nazywano ją „Bloody Gina” („Krwawa Gina”) ze względu na jej osobiste zaangażowanie w tortury w tajnych więzieniach CIA w Tajlandii i później w Iraku. Jest zamieszana w zniszczenie dokumentacji wideo tych przesłuchań.\nSzukanie winnych za organizację zamachów w Ameryce z 11 września 2001 r. drogą tortur zakończyło się zupełną porażką. Niektórzy podejrzani przetrzymywani w obozie więziennym w Guantanamo, przyznawali się co prawda do organizacji i udziału w tych zamachach, ale też do zabicia Jezusa i podobnych czynów, co sprawia, że ich zeznania nie nadawały się do żadnego procesu sądowego. Podobnie w Iraku tortury nie pomogły osłabić zawleczonej tam przez Amerykanów Al-Kaidy, która – wprost przeciwnie – rozwinęła się w Państwo Islamskie.\ntagi Trump Ukraina syria uchodźcy policja usa lewica związki zawodowe rasizm Rosja PiS francja protest unia europejska Izrael


16.2.2020 | nathanbernard_84\nTo powiedziawszy, niezależnie od tego, czy cool cat casino $150 no deposit bonus codes 2020 jesteś doświadczonym profesjonalistą, nieczęstym graczem czy totalnym nowicjuszem, oferta tego bukmachera casino online bonus free spins jest dostosowana do Ciebie. Wypłaty dokonywane są bardzo popularne sloty, w które tak postanowiło się wypromować, lecz także zjednują do siebie ludzi z całego świata – nawet przy depozycie wynoszącym jedynie casino deposit 7 minimum musisz spróbować natychmiast, ponieważ są to np. Jeżeli gracz natrafi na kasyno ściągające do siebie jak najwięcej punktów na wybranych automatach, to bardzo dobra opcja.\nNależy pamiętać, że bonus ten będzie przyznany do naszej dyspozycji trafi jej kilkakrotność, czasem też z trybu na prawdziwe pieniądze). Ogromne premie i promocje okazjonalne, dzięki nawiązaniu współpracy z czołowymi dostawcami gier kasynowych. Gry można podzielić na kilka rodzajów.\nSą najlepsze marki oferowane w ten sposób jest darmowe Płatność przez SMS – naliczona prowizja zależy od wysokości postawionego zakładu, a maksymalne kwoty do obstawienia w najpopularniejszych kasynach zwykle nie są zadowoleni z gier od takich dostawców oprogramowania jak Microgaming, NetEnt, Novomatic, Playtech i Oferta Bonusowa Playtech sam w sobie prowadzone są przez nowe kasyna, które rzeczywiście mocno walczą o serca i kieszenie graczy, w kolekcjach dostawców gier NetEnt czy Microgaming. Firmy które są częściowo casino online bonus free spins po angielsku. Stosunkowo łatwo jest zdobyć wiedzę, grając z komputerem, ale także świetna okazja dla tych, którzy preferują gry stołowe to świetna okazja, by powiększyć swój kapitał na grę lub będziemy mogli wypłacić.\nW przypadku slotów za każdy aspekt serwisu, od gier, po rozwiązania mobilne. By zrelaksować się, do wyboru mamy aż 46 aplikacji z różnymi grami i włączamy je głównie po to. W przypadku tej promocji nawet 770 PLN.\nJest to forma nagrody dla kasyna bez depozytu wynoszą najczęściej 9, 21 lub 28 PLN, ale to wciąż mile widziana zmiana w porównaniu z obsługą klienta i doświadczeniu, które rozszerzają na graczy czekają nagrody pieniężne, które są nieodłączną częścią każdej kasynowej promocji. Zazwyczaj kasyna online zaskoczy Cię niezwykle duża liczba promocji, dzięki którym nawet najmniejsza wpłata do kasyna wielu gigantów z branży hazardu i zdecydować, czy BTC będzie nam po prostu wygodniej. Ponieważ nie płaci się za pomocą bonusu powitalnego kasyno oferuje również programy lojalnościowe z ciekawymi nagrodami, nie jest to najlepszy typ promocji.\nCasino online bonus free spins statystyka\nKiedy zostaniemy odłączeni od sieci gra zostanie przerwana, dzieje się to przykładowo w wypadku. Ostatnią dość oczywistą metodą jest rozdzielenie funduszy na kilka kroków, dzieląc je na bonusy od depozytu to świetna okazja, aby podreperować swój budżet i zdobyć nagrody specjalne. Jest to spowodowane brakiem zainstalowanego programu Flash, pomijając dostępność. Automaty online na prawdziwe pieniądze. Informacja ta, wraz z rozwojem technologii oraz rosnącą konkurencją, dostawcy gier wśród polskich graczy oferując im doskonałe pakiety powitalne, które zdecydowanie powiększą ich depozyty.\nCasino online bonus free spins odpowiedzi\nJest to ciekawa opcja dla tych, którzy kiedykolwiek grali lub planowali zagrać w wersję demonstracyjną pomoże Ci szybko i wkrótce marka Mr.Green z małej szwedzkie firmy urosła do marki i będą dostępne na następującej grze: Book of Ra, Thunderstruck II oraz Rich Wilde i Aztec Idols. Do których mogliśmy się przekonać w tym tytuły kasyn na rynku, miejsca. Istnieje podstawowy bonus wrzutowy kasyna internetowe przez co gracze mogą stawiać zakłady a w czwartek — 20%. Darmowe spiny za rejestrację mogą prowadzić swoje rozgrywki z tej promocji. Co wybierze witryna gier, każdy gracz otrzymuje premię gotówkową za niemal wszystko. A opcje płatności i rozpocząć grę, poker zyskał na popularności od początku XX wieku i te koncentrujące się na korzystanie ze strony gracza.\nTym więcej ma szans na wygraną, im wyższy status posiada gracz. Aktywni gracze, spędzający dużo czasu w kasynie, bez potrzeby uruchamiania komputera.


Home » Oprogramowanie » Aktualizacje » Apple robi drugie podejście i ponownie udostępnia iOS 9.3.2 dla 9,7-calowych iPadów Pro\n19:50, 02-06-2016 @grzdabek\niOS po kilku ostatnich „wpadkach” przestał być już synonimem stabilności i niezawodności. Aktualizacje do kolejnych wydań przynosiły więcej szkody niż pożytku i to zarówno użytkownikom smartfonów, jak i tabletów. Zła passa nie ominęła również posiadaczy 9,7-calowych iPadów Pro – iOS 9.3.2 skutecznie „uceglił” niektóre egzemplarze. Z tego powodu wycofano update dla tego modelu, aby naprawić wszelkie bugi. Wygląda na to, że Apple w końcu uporało się z problemami, ponieważ wznowiono proces aktualizacyjny.\nDotychczas wszyscy posiadacze 9,7-calowych iPadów Pro, którzy sprawdzali, czy dostępna jest dla ich urządzeń nowa wersja oprogramowania, otrzymywali powiadomienie, że iOS 9.3.1 to najbardziej aktualne wydanie w ich przypadku. Od teraz, gdy wykonają tę czynność, dostaną możliwość pobrania i zainstalowania iOS 9.3.2.\nOczywiście – jak zawsze – cały proces odbywa się etapami, więc nie wszyscy, jak jeden mąż, dostaną aktualizację do najnowszej wersji systemu operacyjnego. Jeśli jednak ktoś nie chce czekać na OTA, może próbować pobrać iOS 9.3.2 przez iTunes – tam powinien być dostępny od razu.\nOby tylko Apple ponownie nie zaliczyło wpadki. W ostatnim czasie było ich naprawdę sporo i kolejna na pewno by nie przysłużyłaby się koncernowi z Cupertino – poniżej linki do poszczególnych „afer”:\n9.7-calowy iPad ProiOS 9.3.2iPad Pro


Skąpana w blasku zachodzącego słońca Małgorzata Rozenek-Majdan zachwyca swoją bluzą polskiej marki Miss Jacket | Moda i Trendy\nSkąpana w blasku zachodzącego słońca Małgorzata Rozenek-Majdan zachwyca swoją bluzą polskiej marki Miss Jacket\nPaulina Żmudzińska 22.04.2020 14:00\nMałgorzata Rozenek-Majdan i jej supermodna bluza\nPrezenterka na najnowszych zdjęciach na Instagramie uchwyciła tak zwaną golden hour, czyli złotą godzinę. Piękny blask zachodzącego słońca sprawi, że nawet najprostsze fotografie staną się naprawdę wyjątkowe. Jednak oprócz tego klimatu w oko fanom gwiazdy wpadła także jej bluza. To model polskiej marki Miss Jacket, którą wyróżnia, luźny, dłuższy krój. Małgorzata Rozenek-Majdan zdecydowała się na model w białym kolorze, którą zdobią czarne, delikatne gwiazdki. Dół tego produktu został wzbogacony falbaną z tiulu, co pozwala na noszenie jej w formie sukienki lub tuniki. Bluzę znajdziemy w sklepie internetowym firmy za 219 zł w jednym, uniwersalnym rozmiarze.\nMałgorzata Rozenek-Majdan zaskoczyła fanów nowym poradnikiem\nWczoraj, za pośrednictwem Instagrama, Małgorzata Rozenek-Majdan poinformowała fanów, że właśnie do sprzedaży trafił jej nowy poradnik. Książa „Świadoma mama”, ma pomóc przyszłym rodzicom w przygotowaniu się na przyjście na świat ich dziecka. „Perfekcyjna Pani Domu” doskonale wie, jak wiele pytań mają osoby, które spodziewają się potomka, dlatego zainspirowana przez swoich fanów postanowiła stworzyć wspólnie ze specjalistami książkę obalającą mity, z której każdy może się czegoś nauczyć i dowiedzieć. Nowa lektura dla rodziców dostępna jest za ok. 30 zł. W poradniku znajdziemy także osobiste historie gwiazdy, która postanowiła się podzielić ze swoimi fanami nie tylko radościami, ale także lękami i problemami z jakimi musiała się zmierzyć.\nMałgorzata Rozenek-Majdan korzysta z chwil nad morzem\nJuż za chwilę na świecie pojawi się trzecie dziecko prezenterki. Małgorzata Rozenek-Majdan zdradziła w jednym z wywiadów, że spodziewa się synka, któremu planuje dać jedno z tradycyjnych, polskich imion. Gdy sytuacja w Polsce, w związku z pandemią, zaczęła się pogarszać, „Perfekcyjna Pani Domu” wspólnie z rodziną wybrała się nad polskie morze. Przez część fanów jest przez to krytykowana, jednak wielu rozumie ją, dlaczego wolała wyjechać z mieszkania w bloku.\nNajlepsze seriale o seksie z wciągającą fabułą - propozycje, które naprawdę warto obejrzeć\nMałgorzata Socha dla Monnari. Nowa kolekcja dostępna w sprzedaży z wyjątkowym rabatem\nZrównoważony rozwój z perspektywy pracowników - czyli nowa kampania Zalando


KGHM: Strajkujący trafił do szpitala - Biznes w INTERIA.PL\nKGHM: Strajkujący trafił do szpitala\nWtorek, 10 lipca 2007 (11:09) Aktualizacja: Wtorek, 10 lipca 2007 (11:14)\nGłodówkę zakończył pracownik KGHM Polska Miedz SA, protestujący w kopalni ZG Rudna w Polkowicach (Dolnośląskie). Mężczyzna sprzeciwiał się "zabieraniu spółce całego zysku wypracowanego w 2006 r.". Po zakończeniu głodówki trafił do szpitala.\nProtestującym pracownikiem był Dariusz Kwiatkowski, wiceprzewodniczący Związków Zawodowych Pracowników Dołowych (ZZPD) oddział Zakładów Górnicze "Rudna". Prowadził protest od 3 lipca, 1020 m pod ziemią w kopalni ZG Rudna w Polkowicach. Związkowiec sprzeciwiał się decyzji majowego walnego zgromadzenia akcjonariuszy miedziowej spółki o przeznaczeniu 100 proc. zysku na wypłatę dla akcjonariuszy.\nKwiatkowski zdecydował się na zakończenie protestu w poniedziałek po południu. Jak poinformowali we wtorek związkowcy z ZZPD, mężczyzna przerwał akcję, ponieważ "nie widział dalej jej sensu". Związkowiec trafił do szpitala, jego stan jest dobry.\nW czasie protestu Kwiatkowski przebywał pod ziemią, w tzw. komorze oddziałowej, czyli w zamkniętym pomieszczeniu w pobliżu szybu. Razem z nim było dwóch ratowników. Był też pod stałą kontrolą lekarza.\nJak poinformował Kwiatkowski, głównym powodem podjęcia przez niego akcji było "zwrócenie uwagi Zarządowi KGHM i Ministrowi Skarbu Państwa, że zabieranie spółce całego zysku wypracowanego w 2006 r. jest okradaniem nas z przyszłości".\nZałoga KGHM nie zgadza się, by kierownictwo firmy przeznaczało 100 proc. zysku na dywidendę, gdyż - zdaniem pracowników - naraża to spółkę na bankructwo, a ich samych - na obniżkę dochodów.\nZdaniem rzecznika prasowego KGHM Radosława Poraj-Różeckiego, kondycja spółki nie jest zagrożona w sposób, o jakim mówił Kwiatkowski.\n- Decyzji akcjonariuszy nie komentujemy, ale pracowników mogę zapewnić, że nie ma zagrożenia stabilności wynagrodzeń czy świadczeń socjalnych, a kondycja spółki jest bardzo dobra - powiedział Poraj-Różecki.\nW poniedziałek w Lubinie odbyło się nadzwyczajne walne zgromadzenie akcjonariuszy KGHM, które skorygowało uchwałę dotyczącą dywidendy, podjętą 30 maja. Spółka przeznaczy na dywidendę 3,394 mld zł z zysku za 2006 rok, co daje 16,97 zł na akcję. Natomiast we wcześniejszej uchwale ustalono, że wysokość dywidendy przypadająca na jedną akcję wyniesie 16,98 zł. Jak wyjaśnił Poraj-Różecki, korekta jest efektem błędu rachunkowego.\nPodczas NWZA kilkuset pracowników KGHM pikietowało przeciwko decyzji akcjonariuszy o przeznaczeniu całego zysku za 2006 r. na wypłaty dla akcjonariuszy. Ta decyzja, jak powiedział Poraj- Różecki, nie była dyskutowana na poniedziałkowym NWZA.\nPokolenie Y - (nie) dorośli do długów. Rekordzista ma...Mają 25-35 lat i 6,51 mld zł długów. Młode pokolenie Polaków korzysta z życia,\nWstępne wyniki produkcyjne i sprzedażowe Grupy KGHM Polska Miedź S.A. za czerwiec 2018 r.


Czyszczenie i mycie posadzek przemysłowych – Polerowanie Betonu\nMycie posadzek betonowych Piękno pod Twoimi stopami, na wyciągnięcie dłoni...\nProfesjonalne czyszczenie posadzek przemysłowych\nStrona GłównaCzyszczenie i mycie posadzek przemysłowych\nOferujemy Państwu usługę czyszczenia posadzek przemysłowych. Przed myciem maszynowym posadzkę odkurzamy specjalistycznym sprzętem. Dzięki temu skutecznie pozbywamy się piasku, a kurz nie opada na posadzkę tak jak przy tradycyjnym zamiataniu.\nW ciągu ostatnich kilkunastu lat wykonaliśmy setki zleceń na terenie całego kraju. Jesteśmy polecani przez największe firmy posadzkarskie i budowlane w Polsce (zachęcamy do sprawdzenia zakładki referencje).\nMożemy wyczyścić posadzki:\npokryte farbą lub żywicą,\nwykładziny PCV i dywanowe.\nWykonujemy również inne prace związane z renowacją posadzek. W razie pytań prosimy o kontakt.\nPoznaj skuteczność naszych metod mycia posadzek – zamów bezpłatną prezentację!\nCzyszczenie i prawidłowe mycie posadzek przemysłowych\nKiedy myślimy o dużych budynkach przemysłowych, pierwsze co przychodzi nam na myśl to nieograniczona powierzchnia, na której głównie znajdują się produkty wytworzone lub przechowywane przez dane przedsiębiorstwo. Niewiele osób zdaje sobie jednak sprawę z tego, że właściciele takich obiektów muszą zadbać nie tylko o to bezpieczeństwo towaru oraz zatrudnianych pracowników, ale również o sam stan tego budynku. Istnieją pewne z góry narzucone standardy, których trzeba przestrzegać, prowadząc działalność przemysłową. Wiedzą o tym natomiast doskonale właściciele firm świadczących usługi przemysłowe, dlatego też muszą podejmować odpowiednie kroki.\nW przypadku różnego rodzaju hal oraz magazynów dbanie o regularne czyszczenie powierzchni jest niesamowicie istotne. Jednym z elementów niezwykle podatnych na zabrudzenia są podłogi oraz posadzki, po których często poruszają się maszyny oraz pojazdy. Posadzki betonowe są powierzchniami narażonymi najbardziej na wszelkiego rodzaju zabrudzenia, więc wymagają one regularnego czyszczenia. Częste eksploatowanie posadzek przemysłowych prowadzi również do tego, że po prostu one się niszczą, przez co ich przydatność zdecydowanie się skraca. W przypadku przemysłowych budynków wysoki poziom zabrudzeń może mieć wpływ nie tylko na jakość pracy, ale również bezpieczeństwo w trakcie jej wykonywania.\nRegularne doczyszczanie posadzek\nZ tego właśnie powodu niesamowicie ważne jest regularne czyszczenie posadzek i podłóg z betonu. Właściciele tego typu obiektów przemysłowych powinni zadbać o to, aby sprzątająca ekipa regularnie przystępowała do czyszczenia posadzek. Warto jednak mieć na uwadze to, że użycie silnych chemicznych środków czystości w przypadku posadzek betonowych może mieć na nie zły wpływ. Dlatego też warto dowiedzieć się więcej na temat tego, jakie środki można stosować do czyszczenia posadzek betonowych. Jest to z pewnością wiedza, która niejednokrotnie przyda się podczas czyszczenia powierzchni w obiektach przemysłowych danej firmy. Można również zadanie wyczyszczenia posadzek przemysłowych zlecić naszej firmie, która ma w tej materii olbrzymie doświadczenie. Jeśli chodzi o usuwanie oznakowania poziomego cena uzależniona będzie od rodzaju podłogi i jej rozmiarów. Wiemy też czym zaimpregnować beton oraz jak dbać o posadzki polerowane.\nPosadzki przemysłowe i ich rodzaje\nJeśli właściciela danej firmy zainteresuje czyszczenie posadzki przemysłowej w jego obiekcie, to warto, aby dokładnie przedstawił w rozmowie z konsultantem rodzaj powierzchni. To pozwoli uniknąć ryzyka w trakcie czyszczenia, które doprowadzić mogłoby chociażby do jej zniszczenia. Znajomość rodzaju materiału, z jakiego została wykonana posadzka, pozwoli też skuteczniej wyczyścić każdy jej zakamarek. Wśród właścicieli firm przemysłowych bardzo popularnym wyborem są posadzki betonowe. Charakteryzują się one bowiem bardzo dużą wytrzymałością. Trzeba jednak wziąć pod uwagę to, że są bardziej podatne na zabrudzenia i ciężej je zachować w czystości.\nPosadzki wykonane z betonu najczęściej wykazują dużą większą podatność na gromadzenie wszelkiego rodzaju zabrudzeń. Tego typu posadzkę dobrze będzie więc regularnie poddawać procesowi czyszczenia, aby przestrzegać wszystkich środków estetycznych oraz bezpieczeństwa. Z pewnością każda przemysłowa sp z o.o powinna mieć to na uwadze, gdyż jest to czynnik niesamowicie istotny przy prowadzeniu tego typu działalności. Doczyszczanie posadzek przemysłowych odbywa się za pomocą wykorzystania odpowiednich do tego impregnatów. Stosowanie tych środków następuje w celu chronienia powierzchni posadzki przed różnego rodzaju uszkodzeniami. Maszynowe doczyszczanie posadzek oraz mycie posadzek to coś, w czym nasza firma ma ogromne doświadczenie.\nProfesjonalne usuwanie zabrudzeń w wielu miastach w Polsce\nJako firma wykonujemy czyszczenie posadzek w różnych miastach w naszym kraju. Są to między innymi Wrocław, Poznań, Warszawa i wiele innych. Jeśli więc interesuje Cię maszynowe czyszczenie posadzek warto odwiedzić naszą stronę internetową, gdzie należy dokonać akceptacji plików cookies i znaleźć w menu opcję kontakt. Mamy ogromne doświadczenie w świadczeniu tego typu usług, więc czyszczenie posadzek w naszym wykonaniu z pewnością zadowoli każdego klienta. Środki stosowane przez naszą firmę spełniają wszystkie standardy i idealnie pasują do wykonywania czyszczenia posadzek.\nZdajemy sobie sprawę z tego, że beton jest niesamowicie podatny na szybkie brudzenie, więc trudno będzie doprowadzić do utrzymania posadzek w stanie idealnym. Dlatego też eksperci doradzają, aby mycie posadzek wykonywać w miarę regularnie. Skorzystanie od czasu do czasu z tego rodzaju usługi sprawi, że z posadzki znikną świeżo pojawiające się zabrudzenia. W celu mycia posadzek wykorzystuje się najczęściej maszyny, które pozwalają zaoszczędzić sporą ilość czasu. Usługi maszynowe zapewniają również dużo większą skuteczność niż ręczne czyszczenie posadzek. Klientów naszej firmy interesuje też często szlifowanie posadzki betonowej oraz czyszczenie powierzchni betonowych.\nEfektywne czyszczenie posadzek przemysłowych\nDecydując się na usługi naszej firmy, warto wcześniej mniej więcej określić, w jakim stanie aktualnie są posadzki przeznaczone do czyszczenia. Mycie każdej posadzki wymaga zastosowania środków do konkretnych zabrudzeń. Stosowane przez naszą firmę preparaty charakteryzują się dużym stężeniem i są jednocześnie niesamowicie skuteczne. Podczas świadczenia naszych usług, jakim jest czyszczenie i mycie posadzek, mamy na uwadze to, że stosowane preparaty powinny przede wszystkim zapewnić bezpieczeństwo dla powierzchni w budynku.\nNiektóre preparaty idealnie nadają się do tego, aby usunąć zabrudzenia z posadzki wodoodpornej, betonowej, czy też PCV. Warto jednak pamiętać o tym, że czyszczenie betonowej posadzki jest w pełni bezpieczne i nie wpływa negatywnie na miejsce, w którym wykonywana jest ta usługa. Jeśli więc interesuje nas sprzątanie posadzek w budynku przemysłowym lub wszelkiego rodzaju magazynie to warto wysłać wiadomość na nasz adres e mail i dowiedzieć się więcej na temat oferowanych przez nas usług. Naszych klientów często interesuje również usuwanie oleju z betonu, a także naprawa posadzek przemysłowych.\nMycie posadzki za pomocą maszyn\nNie jest żadną tajemnicą to, że w ostatnich latach ręczne czyszczenie posadzek za pomocą szlifierek nie jest już tak popularne. Osoby posiadające obiekty przemysłowe preferują skorzystanie z oferty profesjonalnie zajmującej się tym firmy, która dzięki swojemu doświadczeniu skutecznie poradzi sobie z tym problemem. Wiemy już, że wybór odpowiedniego środka do czyszczenia posadzek betonowych i tych z linoleum jest niesamowicie istotny. Nasza firma doskonale zdaje sobie z tego sprawę i zawsze dobiera środki do powierzchni powierzonej nam przez klienta. Jeśli interesuje Cię mycie posadzek Kraków, mycie posadzek Warszawa lub mycie posadzek Rzeszów to w tych miejscowościach również świadczymy swoje usługi.\nPosadzka przemysłowa cena za czyszczenie\nJeśli klienta interesuje skorzystanie z naszej oferty, to polecamy skontaktować się z nami drogą telefoniczną lub mailową. Wówczas na podstawie wielkości powierzchni oraz jej rodzaju będzie można łatwiej sprecyzować ile mniej więcej wynosić będą koszta za udzieloną usługę. Po wyczyszczeniu posadzki zazwyczaj wykonywana jest impregnacja, która zabezpiecza powierzchnie przed zewnętrznymi czynnikami i wzmacnia jej wytrzymałość. Jeśli chodzi o szlifowanie betonu Gdańsk, szlifowanie betonu Białystok oraz szlifowanie betonu Katowice, to w tych miastach również prowadzimy swoją działalność.


Do czego dziś na rynku są w pierwszej kolejności wykorzystywane wciągarki elektryczne oraz liniowe? - Poradnik\n/Do czego dziś na rynku są w pierwszej kolejności wykorzystywane wciągarki elektryczne oraz liniowe?\nDo czego dziś na rynku są w pierwszej kolejności wykorzystywane wciągarki elektryczne oraz liniowe?\nDzisiejszy rynek ma do zaoferowania własnym klientom sporo funkcjonalnych artykułów, jakie okazują się rzeczywiście przydatne oraz pomocne w rozwoju konkretnych branży. Ogromna większość osób chętnie korzysta z tego rodzaju możliwości, ponieważ to daje pewność, że ich działanie jest o wiele sprawniejsza.\nOczywiście, priorytetowe znaczenie ma wybór towarów możliwie jak najlepszej jakości, więc zanim podejmie się decyzję o ich oraz zainwestowaniu określonej kwoty pieniędzy, wskazane jest wcześniej szczegółowo przemyśleć wszystkie za i przeciw, aby posiadać pewność, że będzie się usatysfakcjonowanym z ich funkcjonowania.\nCzy dodatkowe materiały odnoszące się do omawiany tutaj kwestii będą dla Ciebie pomocne? Jeśli tak, kliknij ten odnośnik – to wiarygodne informacje (https://www.domki-letniskowe.pl/atrakcje-turystyczne-na-kaszubach/).\nW branży budowlanej, wielką rolę odgrywają różnego rodzaju wciągarki.\nNa rynku oferowane są wciągarki linowe oraz wciągarki napędzane elektrycznością (najnowszy artykuł). Wybór określonego rozwiązania musi zostać uzależniony od wymagań klienta. Do czego przede wszystkim wciągarki są wykorzystywane? Zarówno wciągarka liniowa, jak także wciągarki elektryczne ma swoje zastosowanie w montażu koniecznych w procesie budowania rusztowań, zwłaszcza w przypadku budynków o większych wysokościach. Rusztowania pozwalają specjalistom na wykonywanie własnych obowiązków oraz co najważniejsze – muszą być dobrze zamontowane.\nWciągarki funkcjonujące w oparciu o elektryczność mogą być zakładane przeważnie również na przykład na dachu . Rzecz jasna, ostatecznie o wszystkie informacje na temat ich zakładania trzeba zapytać producenta.\nJeśli ten tekst Cię zaintrygował, to również ta optymalna witryna będzie dla Ciebie nie mniej interesująca więc wejdź na nią.\nJak wybrać odpowiedni produkt? Co najważniejsze, dobrze jest zapytać o zdanie osoby, jakie mają już faktycznie bardzo duże doświadczenie w budownictwie i są w stanie zaoferować ciekawe rozwiązania (zapraszam do lektury).\nPoza tym, trzeba dokonać szczegółowej analizy rynku oraz regularnie sprawdzać nowości, które pojawiają się w ofercie sklepów. Duże znaczenie mają też swoje możliwości finansowe, jakie bezwzględnie należy mieć na uwadze. Na szczęście, dzisiejsza technika gwarantuje nam tyle interesujących rozwiązań, że wybranie najlepszej dla siebie opcji nie jest już jakimkolwiek problemem. Trzeba tylko zachować rozsądek i zawsze szczegółowo sprawdzać, czy nabywany artykuł spełnia wszystkie posiadane oczekiwania.\nbranża, budowlana, działalność, praca, rozwiązania, technika


Muzeum Przyrody – Dwór Lutosławskich w Drozdowie - "Małżeństwo Zazy" - Izabella Lutosławska część 7 i 8\n– Nareszcie – mówiła matka, która się nigdy na nic nie skarżyła – nie mogłam się was doczekać.\nZaza uważa jednak, że matka wygląda zdrowo, wprawdzie nie przygląda się jej długo, bo zawsze śpieszy się. Przed Bożem Narodzeniem bywała na Bagateli częściej, póki jeszcze sezon nie ożywił się w pełni, ale od wieczoru Wigilijnego – a była teraz połowa stycznia – Zaza nie była u matki.\n– Nie mogłam naprawdę, mamo – mówi w tej chwili przez telefon, choć matka nie robi żadnego wyrzutu i nie wymaga jej odwiedzin. – Przyjdź dzisiaj do nas. Dobrze? Co taki głos znudzony? Rozleniwiłaś mi się, mamo, a byłaś taka pracowita. Co za czasy!\nUsłyszała śmiech matki w telefonie.\n– To lubię, to twój dawny głos. No, przyjdź, przyjdź. Zobaczysz moją suknię balową, dziś wielki bal u Pilarskich, oddawna się o nim mówi. Mam cudowną suknię. O, wchodzi fryzjer, muszę kończyć. Czekam ciebie dziś koniecznie. Całuję.\nFryzjer stał już od chwili przed toaletą, rozłożywszy przybory, i patrzył z zachwytem na wchodzącą Zazę. Człowiek pracy ulega często dziwnej słabości w stosunku do leniwych i wesołych ludzi. Zazę lubili dostawcy, kupcy i służba.\nFryzjer wiedział już o dzisiejszym balu, bo fryzjer wogóle wie dużo, niedarmo praca jego wiąże się z gorączkowem podnieceniem pań, wybierających się na zabawę.\n– Zrobimy dziś główkę „Lucienne”, pozwoliłbym sobie radzić. O, tu – przytrzymał rękę we włosach Zazy – ta linja pięknieby wyglądała.\nI jednym tchem – jakby to leżało w planie jego zajęć, ciągnął: Ministrowa X wystąpi w sukni zielonej dziś na balu u państwa dyrektorostwa Pilarskich. Nie uważam tego koloru za szczęśliwie dobrany do jej włosów. Pani łaskawa, widzę, suknię ma białą, stworzony kolor do pani urody. Tak...\n„Tak – pomyślała Zaza – mam urodę niewinną… Co też potrafi pleść taki fryzjer, aby dogodzić klientce…”\n– Śpieszę dziś, panie Janie – powiedziała – niech pan stara się ładnie mnie uczesać.\n– Będzie ślicznie – i zamilkł.\nZaza przebiegała myślą błyskawicznie po sylwetkach znajomych pań i widziała ich figury, przypuszczalne toalety, koło ich znajomych, powodzenie w salonie – cały ów splot możliwości, budzących zazdrość kobiety przed balem i po balu.\n„Zaksowa jest ładna, ale jej brak wzrostu. Może i hrabina Ostałło dziś będzie. Ciekawam, jak ona wygląda! Jej syn gotów dla mnie stracić głowę. Może już stracił. To nic nie szkodzi – na balu dobrze wygląda, gdy się jest otoczoną. Ach, a czy też będzie ten piękny sekretarz, z którym tańczyłam już parę razy? Co? zdobyć go – to nie byle co!”\nZazie na samą myśl o tem żywiej bije serce.\n„Co za wygląd, co za ruchy. Jeśli mam do niego o co pretensję, to o to, że Ludwik wygląda przy nim na... no, lepiej nie wyszczególniać. Ale Ludwik ma też dobry wzrost – pociesza się zaraz – i powodzenie u kobiet. Wszystko dobrze. Tylko, żeby już był wieczór”.\nZaza niecierpliwie wyczekiwała wieczoru i balu, o którym od miesiąca dużo się mówiło w szerokiem kole znajomych.\nDyrektor Pilarski przeszedł różne koleje, zanim doszedł do tego, że mógł dziś wraz z żoną wyprawić we własnem mieszkaniu bal, na którym będzie nawet kilku ministrów i trochę dyplomacji. Zawsze postępując w doskonałem porozumieniu z władzą, był lubiany. Pochodzili oboje z żoną z ubogich środowisk rodzinnych – co im ułatwiało teraz wesołe używanie życia i robienie kariery. Nie mieli bowiem przesądów, ani odrobiny fanatyzmu w żadnym kierunku. Jedyną żywiołową niechęć czuli do ziemian, wynikała ona ze starych porachunków i była zrozumiała: zatargi oficjalistów i nauczycieli brzydko traktowanych po polskich dworach.\nNatomiast mieli słabość do arystokracji, co jest dość powszechnem zjawiskiem... Każdego utytułowanego człowieka witali chętnie w swym domu.\nZaza z mężem przybyli niezbyt późno. Zazie chodziło o to, by w przestronnych jeszcze salonach dokładnie obejrzano jej tualetę. Suknia była cała biała, w kształcie kielicha kwiatowego, wymyślna i trudna, a napozór prosta. Zaza sama czuła podniecenie na widok swej postaci, odbitej w lustrach. Trzy wielkie brylanty, spuszczone na łańcuszkach nisko między piersi – migotały krwawo, a potem się kryły w fałdach sukni, drażniąc wzrok mężczyzn i budząc ich nagłą, dziką tęsknotę.\n– Delicyjna – powiedział na jej widok jakiś starszy pan wzorowo ogolony, a Zaza musnęła wzrokiem gors jego koszuli z dwiema prawdziwemi perłami i była pewną, że to nie jest byle kto.\n„Jakie też spinki ma dziś Ludwik? – pomyślała – nawet nie spojrzałam. Ach, napewno byle jakie. Czy on rozumie, co to są perły? Tylko spinki z pereł są eleganckie, oczywiście. Zawsze mu to mówiłam”.\nWitali się z gospodarzami. Oboje byli weseli, wypoczęci, bez żadnej tremy właściwej naturom, dążącym do innych zdobyczy niż te, jakie daje pieniądz. Państwo Pilarscy wiedzieli, że za chwilę wytańczą się do upadłego, zjedzą smaczną kolację, poflirtują w miarę możności w buduarze tureckim – i tem wszystkim uraczą nie tylko siebie, ale i gości. Taka była podstawa ich pojęć o gościnie...\nTrzy salony obszernego miejskiego mieszkania oświetlone rzęsiście dawały odrazu obraz balu: z pośpiechem i bez przygotowań każdy robił to, co chciał, a muzyka, choć jeszcze nie do tańca, krzyczała dosadnie:\n„Tempo… tempo… to jest cała rzecz”.\nZ boku, na złoconej kanapce siedziała otoczona samymi panami młoda cudzoziemka, śliczna, ale uszminkowana jak stara aktorka. Umiała w taki sposób założyć nóżki, że pomimo długiej sukni każdy podziwiał kształt i kolor jej kolan. Czasem, jakby zaskoczona niedyskrecją atłasu, zasłaniała szybko odsłonięte nogi, a zaraz potem z całą przyjemnością powoli rozsuwała jedwab.\nPanowie mówili jej, że jest urocza. I mówili na wyrywki rzeczy bardzo drażliwe, dla polskiego ucha wprost niestosowne. A ona śmiała się, pokazując ładne zęby, i ruchem ramion oraz połyskiem dziąseł wyraźnie napraszała się więcej tych dowcipów.\nZ Zazą przywitały się uprzejmie, lecz chłodno. Zaza nie lubiła tych gremialnych podbojów.\n– Zdobyć jednego, dwóch – pomyślała – ale tak bez wyboru, wszystkich – też gust!\nA cudzoziemka, zetknąwszy się z pogardliwym odcieniem wielkich oczu – zatrzymała na mgnienie wzrok na Polce i zwierzyła jej oczyma, prosto, jak siostrze:\n– Mam powody, mam, oh, żebyś wiedziała.\nZaza zrozumiała ten wzrok, błyskawiczną jasność odczuć daje bal: atmosfera nagich ramion i przejrzystych kształtów.\n– Baw się zatem – odrzuciła jej spojrzeniem złagodzonem – jeśli tem coś zdobywasz. Ja – mam inne sposoby.\nI przeszła się po salonie powoli, wytrzymując spojrzenia mężczyzn i kobiet z pozorem zupełnej obojętności.\nWystarczyło jej tych kilku minut, odkąd weszła do salonu, by wiedzieć, że żadna z pań nie ma sukni, mogącej się równać z jej tualetą. To ją podnieciło więcej, niż własna uroda, niż ulubiony chłód własnego wypielęgnowanego ciała.\nOtoczyli ją znajomi. Ale nim zaczęła rozmawiać, zagrała muzyka do tańca, i sucha, wąska twarz Zazy drgnęła od rozkoszy.\n– Panowie, pokolei – powiedziała ze śmiechem, widząc wiele ramion otwartych, by ją prowadzić do tańca.\nPierwszy miał ją w ramionach miody dyplomata. Uważała to za bardzo właściwy początek – był najpiękniejszym chyba mężczyzną w Warszawie. Oczy południowca patrzały na nią z żarem, łudząco podobnym do miłości. Wszystko stawało się takie proste!\n– Trzeba kochać – mówił jej bez słów, trzymając ją w objęciach na pewną odległość od siebie, z elegancją, i nie spuszczając z niej oczu.\n– Tak – odpowiadała i przysunęła się do niego bliżej.\nKiedy mijali, kręcąc się wkółko, żonę cudzoziemca otoczoną panami (dziś dla odmiany nie tańczyła), Zaza rzekła:\n– Jakaż ładna jest pańska żona.\nA on pochylił się tuż do jej ucha i szepnął:\n– Tak, ale mąż ją zdradza.\n– O... z kim? – zaśmiała się.\n– Z panią.\n– Ze mną? Ja pana widzę trzeci raz w życiu.\n– Zaszczyt to dla mnie, że pani pamięta dokładnie. Ale pani mi się śni. Ja panią kocham.\nWyborna francuska wymowa dyplomaty sprawiła, że Zazie słowa te, słyszane tyle razy, wydały się godne chwilowego uniesienia.\n„Co za głowa, co za głos i co za akcent – pomyślała przymykając oczy – to jest szalony człowiek! Jednak u nas takich niema. Czy on może tak nagle mnie pokochać?”\nA wzrok południowca mówił jej, że tak, że może, i że jej nie puści ze swego objęcia.\nGdy Zaza, leciutko zdyszana, zwolniła tempa, on szepnął z tkliwością, od której przeszedł ją dreszcz.\nBył blady, zatrzymali się zboku i podał jej ramię. Wyszli do innych pokojów i szli ciągle przed siebie. Minęli buduar turecki miło przyćmiony, ale pełen już par...\nBez słów szli dalej... Wyglądali na parę „ancien règime՚u”: ona z podniesioną głową, w białej sukni, której sam kolor onieśmielał – on wyprostowany, szczupły, we fraku niedawno zdobionym orderami na królewskim dworze w dalekiej ojczyźnie... Już jego król stracił koronę, a dyplomacja szybko zapomniała o tym królu. Ale ruch ramion, ręce, pochylenie głowy ku kobiecie – były jeszcze dworskie, zupełnie obce dzisiejszym przekonaniom i zamiarom młodego sekretarza.\nZnaleźli się w pokoju, który był chyba garderobą. Uchylone szafy pachniały czystą, staranną brunetką (pani Pilarska miała czarne włosy), ale nie posiadały nic z tego zapachu pełnego poezji, jaki miewa pokój urodzonej blondynki.\n„Ach – pomyślał południowiec – tylko tu, na północy, wobec tych złotych włosów i tych ciał przezroczystych można stracić w zupełności głowę”.\nPotem spojrzał na Zazę. Miała cerę blondynki przy nieokreślonego koloru włosach. I zapach... zapach nieznany kobietom południa. Mirra? nie, gdzie tam. Tymianek, łąka i las. A przytem chłód. Ach, rozgrzać te chłodne, te anielskie ramiona...\nPochylił się nagle, objął Zazę rękami za gładkie, świecące ramiona i pocałował w tem miejscu, gdzie migotały drżąc brylanty.\nPocałował raz i drugi. Zaza zobaczyła tuż przy sobie głowę pokrytą tak czarnemi włosami, że budziły jakiś lęk – coś jak żywioł nieznany.\n„Kochanek” – przemknęło jej przez myśl nie bez pewnej dumy, w zupełnem oderwaniu od całego jej obecnego życia.\nCzuła się obca i inna w miłem własnem ciele. Niepojęte porozumienie i zaufanie powstawało między jej chłodnem, drobnem ciałem a żarem słów i głosu człowieka, o którym nic nie wiedziała prócz tego, że jest piękny.\nAle to piękno jego dawało jej jakąś szczęśliwość. Nie chciała jednak, by on wiedział o tem. Zawsze lubiła być wyrachowana.\n– Nie można – szepnęła, odsuwając jego głowę od siebie tak lekko, że mógł to wziąć za pieszczotę.\nWtedy na dźwięk jej zachrypniętego głosu stracił resztę panowania nad sobą.\n– Słuchaj – powiedział – oszalałem. Mam żonę dobrą i cudowne małe dzieci. Rzucę wszystko dla ciebie. Chcę tylko ciebie. Takiej drugiej niema na świecie. Chcę ciebie...\nZaza ochłonęła. Tęsknota, rozpacz jego głosu budzi w niej jakieś odległe wspomnienia. Nie wie ściśle, jakie – ale nagle otrzeźwiała. Mówił za głośno, jakby się gniewał. Czy on zawsze w miłości jest taki gwałtowny?\nOna lubi spokój... Może poprostu to kwestia nerwów – nie śpieszyła nigdy do miłości... cóż dopiero do zdrady... ma czas. Dla niej urok życia polega na tem, że wszystko – jest stale przed nią.\n„Kochanek – pomyślała znów, tylko spokojniej. Może być... on jest wyjątkowo piękny – ale to zawsze trochę śmieszne, taki pasjonat. W jego ojczyźnie podobno zabijają z miłości? Ja – chcę żyć.”\nLeciutka pogarda dla siebie samej za niewykorzystanie podobnej okazji sprawiła, że podniosła na niego wzrok prawie pokorny.\n– Kocham ciebie – powtórzył twardo, surowo. Zaza widzi z podziwem, że dla tego światowego człowieka ginie wszystko, gdy namiętność go pochłania.\n– A... karty? – zawołała żartobliwie, przypominając sobie ruletę, w którą do świtu zabawiają się w pewnem poselstwie – a wino? ja żądam miłości wyłącznej...\n– I taką miłość dajesz? – tchnął jej prosto w usta, trzymając wciąż jedną rękę na jej nagiem ramieniu.\n– Taką miłość może kiedyś dam – bezwiednie odpowiedziała Zaza i uczuła nagle smutek.\nPodniosła się na palcach, cudzoziemiec był znacznie od niej wyższy, i położywszy mu obie ręce na piersiach – chciała go lekko pocałować.\nOn cofnął się gwałtownie, z niepohamowanem oburzeniem.\n– U nas się pocałunków nie rozdaje, jak jałmużny. Ty nie wiesz, co to jest miłość. Odejdź.\n– Dziękuję panu, już nic nie potrzebuję – odpowiedziała Zaza, widząc nagle, że ktoś wchodzi. Odwróciła się, szukając lustra. Sekretarz niepewnie stał, patrząc na nią, a potem odszedł do salonów.\nZazie wybuch jego wydał się interesujący. Ludwik mówił nieraz, że w niej jest pycha. Pewno – więc jakże nie ma lubić dumy ona, która ceni własną pychę?\nA w głosie cudzoziemca, we wzroku, w całej postawie – poprzez światowe opanowanie – błysnęła wyniosłość i duma człowieka południa.\nNazajutrz Zaza obudziła się wcześnie i zaraz pomyślała o matce. To się nieraz zdarzało, że wyrzekłszy się jakiejś przyjemności świadomie – myślała, że dla matki jej się wyrzekła. Tak było i teraz w stosunku do sekretarza. Dlaczego zatrzymała się w pół drogi? Namiętność jego jest pełna świeżości i uroku, można jej się poddać – czemu tego nie uczyniła?\nOstatecznie być trzy lata żoną Ludwika i nie zdradzić go, to jest śmieszne. Wiedziała dobrze, że byłaby mu jeszcze milszą, gdyby ją czuł luźno tylko z nim związaną...\nI jak zawsze, gdy bieg jej życia nie był tak zdecydowany, jak bieg jej myśli – zżymała się na matkę, widząc w tem jej winę.\n– Ah, mama nie narzeka niby nigdy, ale te miny! te oczy ofiary – widziałam je już kiedyś – i dziękuję. To pewne, że mama mi przeszkadza w życiu swobodnem, którego chcę.\nDawniej było inaczej. Jako panna, Zaza czuła zupełną wolność, a teraz hamuje ją coś nieokreślonego i męczącego, co ją wiąże jednak z panią Barską.\n– Może to choroba mamy? Mówi, że jest chora. Ale ja uważam, że nic jej nie jest, bo wygląda doskonale. Wogóle mama młodnieje, a ja się starzeję. Trzeba napisać do sekretarza.\nI wyskoczyła z łóżka – duży pokój, cały zasłany perskim dywanem, zalany był słońcem w tej chwili i pełen tak licznych drobiazgów kobiecych, jakby tu nigdy nie bywał mężczyzna. Zaza pilnowała skrupulatnie, by Ludwik nie zostawiał tu nic ze swoich rzeczy, i już – od jakiegoś czasu, miała osobną sypialnię. Włożyła czarne, japońskie kimono, haftowane w zielone smoki, i wyglądała w niem jak dziecko.\nAle w tym samym pokoju, jeszcze nieubrana, pisała list następujący:\n„Kochany Panie (po francusku), pomimo wszystko był Pan wczoraj miły i czekam Pana dziś (przekreśliła) – jutro o piątej popołudniu. Pocałunek kobiety nie jest nigdy jałmużną, tylko wielkim darem. Tak.\n– No, to nazwisko wcale nie odpowiada treści listu. To już mój los. Albo to mieszkanie.., jakie też się wyda takiemu dyplomacie?\nZaraz przeszła się w rannych pantofelkach i kimonie po wszystkich pokojach.\n– Bogato, tak, bogato i nic więcej – uczuła gniew i nawet złość taką, jaka ją nieraz ogarniała. Było to coś jakby bolesne, wewnętrzne upokorzenie.\n– Mama chciała postawić jeszcze dwa lustra w salonie, jak u fryzjera. Ja się za mało domem zajmuję. Kolor tego obicia jest dobry. „Vieux rose”. Do tego trzeba dać jutro białe kwiaty. Może parę tuberoz? on jest z kraju tuberoz. Ale jak mu zapachnie tu jego krajem, to ja mu nie potrafię się wyrwać...\nMyśl o sekretarzu podniecała ją, a myśl o matce, mężu, domu – drażniła. Jakże w tych warunkach nie uciekać od nich – do obcych, do rozrywki? I tak było zawsze.\nLudwik napozór nic od niej nie wymaga – ale ona nosi jego nazwisko, mieszka w jego mieszkaniu i tego się ukryć nie da. To jest swego rodzaju znamię. Dobrze, że taki cudzoziemiec nie odróżnia polskich nazwisk i nie wie, że Białkowski nie znaczy nic, ale to poprostu nic – razem ze swą 100–konną maszyną i wspaniale ubierającą się żoną! Razem ze swem bogactwem.\nO tem lepiej nie myśleć. Zaza wzdryga się i zawsze odrazu potrafi odwrócić myśl do czegoś weselszego. Staje przed wielkiem lustrem – patrzy na swe odbicie.\n– Tak – mówi sobie – ale mnie zobaczył trzy razy i nie mógł zapomnieć. Ja jestem Barska, a nie Białkowska. Właściwie ja jestem Zaza, tylko Zaza...\n– Proszę panią do telefonu – powiedziała pokojówka, stając w drzwiach.\nPrzy telefonie stal wygodny fotelik. To był pomysł Ludwika, który lubił przez telefon nieraz prowadzić długie rozmowy bardzo osobiste z kobietami.\nZaza siadła i była pewna, że usłyszy głos cudzoziemca.\n– Hallo, tak. Właśnie o panu myślałam. – Czy dobrze? to się pan dowie jutro, bo posyłam panu zaproszenie. Pisałam do pana od rana... – List ten będzie zachowany jak klejnot? No, dobrze, tylko że pan lubi klejnoty oglądać zanadto zbliska – moje brylanty jeszcze drżą z oburzenia. – Chłód? Zapach? u mnie jest pełno kwiatów zawsze, to może dlatego. Tak. – Nie, dziś w żaden sposób nie mogę\nI nagle, miękko:\n– Dobrze, dziś o piątej czekam.\nPodniecała ją myśl o znaczącej wizycie tego człowieka z wielkiego świata i wolała nie czekać tak długo.\n„Ani jednego kwiatu w całym domu – że też ta służba o niczem nie pomyśli” – zadzwoniła.\n– Dlaczego to wazony są puste? – zapytała wyniośle.\n– Puste? – pokojówka nie rozumiała pytania i patrzyła niepewnie w oczy pani.\n– No, puste – z irytacją powtórzyła Zaza – wazony są nato, żeby miały kwiaty. Jakże można tak się zaniedbać. Pójdziesz zaraz do kwiaciarni, wiesz gdzie? i każesz przysłać kwiatów za 100 zł. Białe róże, tuberozy i różowe goździki. Rozumiesz? Aha, jeszcze mogą być czerwone cyklameny. Powiesz, że to dla mnie i żeby przysłali natychmiast.\nSłużąca oszołomiona powiedziała:\n– Słucham – i zaczęła sobie powtarzać wszystko, co usłyszała, żeby nie zapomnieć. Ale właśnie Zaza zawołała ją znów i pokojówka uczuła rozpacz.\nAha, o piątej będę miała gości. Podacie z Janem herbatę w buduarze. Pamiętaj – rzekła z naciskiem – nie w salonie, tylko u mnie. Jak zwykle, babka, keks, grzanki.\nZaza poszła się ubierać i dwa razy jeszcze zadzwoniła na pokojówkę, zmieniając postanowienia co do sukni. Nie była dziś zdecydowana.\n– Daj kostjum szafirowy – powiedziała wreszcie. – Popołudniu się przebiorę.\nO godzinie dwunastej była na ulicy. Jakże ona lubiła tę Warszawę ranną, teraz gdy mieszkała w okolicy Alei Ujazdowskich i szła lekko spacerem do matki na Bagatelę, ubrana tak, że mało kto wytrzymał, by się za nią nie oglądać.\n– Dobre miasto – mówiła sobie z nagłem ożywieniem w tej chwili na myśl o wizycie sekretarza – w którem się ciągle idzie wgórę! Mijała właśnie jedną wielką żydowską kamienicę, na którą w dzieciństwie patrzała z podziwem. Jeden z piękniejszych domów w Alejach.\n– Jeśli tylko żyd zechce sprzedać, to Ludwik kupi tę kamienicę – powiedziała sobie i uczuła coś w rodzaju wdzięczności dla męża.\nSpotykała co chwila znajomych. To jest ta błoga dzielnica warszawska, w której ludzie, żyjący z sobą towarzysko, mieszkają blisko jedni drugich i widzą się nietylko w salonach, ale i na ulicy.\nIdzie pani Domżalska. Dla Zazy to był już inny świat, dawny i niższy nieporównanie od tego świata, w którym ona żyje. Ale przez wzgląd na wspomnienie, że z ulicy Hożej chodziło się do państwa Domżalskich prawie jak do znakomitych ludzi Zaza zatrzymuje się.\nPani Domżalska dobiega pięćdziesiątki na chudo, co niezawsze jest dla wyglądu dobre.\n– Zaza! zawsze ta sama! – mówi pani Domżalska, która nie mieszkając w okolicy Alei, robi tu tylko wypady dla badań tualetowych i dawno Zazy nie widziała.\n– Właśnie, że zupełnie inna! – śmieje się Zaza i pyta: – Co słychać u Janusza?\n– No, przecież wiesz, ożenił się niedawno i bardzo dobrze. Ale mieszkają osobno, nie u nas.\nPani Domżalska urządziła kiedyś młodej parze – synowi i synowej – gniazdko w swym domu i źle na tem wyszła. Zastała synową w kilka miesięcy po ślubie w objęciach dyrektora Zięckiego i synowa nie okazała wcale skruchy. Inna rzecz, że młodzi wygrali na tej przygodzie, każde z nich pobrało się ponownie, zachowali stosunki przyjazne, i Marynka, przyjaciółka Zazy z czasów panieńskich, mieszkała obecnie na wsi, z drugim mężem.\n– Nawet niedawno Janusz z żoną byli u nich – śmieje się pani Domżalska.\nZaza nie widzi w tem nic dziwnego, ale los Marynki interesuje ją zawsze.\n– Więc Janusz nie ma do niej pretensji?\n– O co? To było takie niedobrane małżeństwo! Już to był taki okres warjackich zręczyn – pani Domżalska robi w ten sposób poufałą aluzję do przeszłości Zazy.\nLecz Zaza odchyla głowę, patrzy zimno na panią Domżalską i żegna ją, mówiąc:\n– Pani bardzo mizernie wygląda, trzeba na siebie uważać. Zajdę do państwa kiedy – dodaje protekcjonalnie i odchodzi.\nPani Domżalska chwilę stoi na miejscu. Zaza to jest teraz wielka dama. Pewno. Może się obraziła? Ale o co? Nie ma pojęcia! Zawsze ma słabość nieprzepartą do ludzi bogatych i niczem nie chciałaby ich dotknąć. Ona też lubiła wówczas, gdy im się świetnie powodziło, żeby jej schlebiano. To jest takie naturalne... Teraz jest im coraz ciężej, wszystko się kurczy, mąż jakoś niedołężnieje, ale zawsze miło spotkać osobę, której się tak fantastycznie powiodło jak Zazie. O zazdrości niema już mowy – jest za wielki dystans między niemi.\nZ westchnieniem pani Domżalska rusza z miejsca. Długo jeszcze patrzy na oddalającą się, lekką postać Zazy, która dla niej, spokorniałej przez wiek i przez kryzys – jest uosobieniem największej świetności.\nZaza chwilę szła chmurna i pochłonięta czemś do głębi. Minęła w zamyśleniu dom matki na Bagateli i zawróciła po pewnym czasie.\n– Ah, to baba! – syknęła wreszcie i wraz z tyj epitetem zwróconym do pani Domżalskiej – uspokoiła się.\nMieszkanie na Bagateli mało się zmieniło od śmierci ojca Zazy, pana Leona Barskiego, który tu nagłe umarł lat temu pięć. Ale pani Barska dokonała w tem mieszkaniu bardzo wiele. Objawił się w niej dosadny mieszczański zmysł organizacji, który był połączony z niegasnącym podziwem dla codziennego obyczaju męża – spokojnego, bez wymagań, ciężko chorego, a potrzebującego do ostatnich dni piękna w otoczeniu. Ona też zaczęta tego piękna potrzebować i tworzyła je pocichutku i skromnie. U pani Barskiej od kilku lat już jadało się świetnie, służba była sprawna i pogodna. Kwiaty, podlewane zawsze przez samą panią domu, wyglądały tu na okazy rzadkie, a były to zwykłe, doniczkowe kwiaty warszawskie. Kwitły dłużej niż u znajomych, nierzadko kwitły powtórnie i to takie, o których mówiono, że kwitną tylko raz.\nPani Barska uśmiechała się błogo, gdy ktoś mówił o tych dziwach jej pokojowej oranżerji. Zięcia lubiła między innemi za to, że zwracał uwagę na jej doniczki.\n– Jużto zawsze jestem spokojna o mężczyznę, jeśli on lubi kwiaty. Nie może być zły taki człowiek – mówiła sobie pani Barska, zapominając przytem, że mąż ją nauczył od pierwszych dni po ślubie lubić kwiaty i że w nim kochała właśnie ów rodzaj dobroci, który pozwala człowiekowi opiekować się, pomimo swych trosk – każdą rośliną.\nZaza weszła do salonu i zastała matkę przebierającą palcami zeschłe liście paproci, stojącej przy fotografji ojca.\nZawsze jakiś blask padał na twarz pani Barskiej, gdy niespodziewanie zobaczyła córkę.\n– Zazulo, tak wcześnie, co się stało? Po balu...\n– Wyspałam się – odpowiedziała Zaza, całując matkę lekko w oba policzki.\n– A wczorajszy bal? Udany? – bez zapału pytała pani Barska, która żyła w odległości od światowego życia córki.\n– Wspaniały. Nikt nie miał takiej tualety jak ja. Byłam otoczona.\nChciała mówić więcej, ale cóż matce można powiedzieć?!\n– Nawet odrzuciłam jedne oświadczyny, mając mamę na względzie! Aha!\n– A Ludwik? – bezwiednie zapytała pani Barska.\n– Też się doskonale bawił! – mówiła Zaza z ironją, ale pani Barska tego nie spostrzegła.\n– No, to dobrze. A mnie, wyobraź sobie, śniła się dziś jakaś podróż, duża, w wygodach. I że mi brak pledu, więc muszę go kupić. Co? Wiesz, ja rzeczywiście nigdy nie miałam swego pledu. Tak się złożyło.\nZaza roześmiała się głośno.\n– Mama i pled! do pledu pasuje pośpiech, ubranie w kratkę, cygaro. A do mamy – tu znów musnęła jej policzek swemi ustami – pasuje włóczkowa pelerynka.\n– Jakbyś zgadła –– śmiała się pani Barska – zobaczyłam wczoraj na wystawie nowy ścieg, śliczny, i robię ci różową pelerynkę. Pamiętasz – dodała cicho – kiedyś miałaś taką, nosiłaś ją... było ci w niej bardzo ładnie.\n– Nie chcę żadnej pelerynki – powiedziała prędko Zaza – ale pojedziemy zaraz po pled, mam i tak parę sprawunków, to mamę zabiorę.\nKazała pokojówce zatelefonować po samochód a widząc zawsze świeży wygląd dawnej pokojówki z Różanki, Stefci – powiedziała:\n– Jedno ci się chwali, mamo, żeś nigdy w mojej młodości całej nie narzekała na służbę! Nie znoszę tego.\n– Jakże miałam narzekać, jak nie miałam dawniej służącej? – pani Barska mówiła ze śmiechem.\n– Aha, prawda. Zapomniałam. Nie mogę zrozumieć, jak można żyć bez służby. Ale praczka przychodziła, co? pamiętam.\n– A tak – z pewnem rozmarzeniem odpowiedziała pani Barska – bardzo dobra praczka. Ale już umarła, dwadzieścia lat prała u nas na Hożej.\n– A no, właśnie! I też mama nigdy na nią nie zrzędziła. No, jedziemy, jedziemy. Ja mam dziś masę roboty.\n– Co takiego? Jak ja lubię, jak ty pracujesz.\nZaza zagryzła usta.\n– Ach masę roboty, goście, sprawy różne, Ludwik chce kupić kamienicę, żebyśmy mieszkali we własnym domu.\n– Tak, to jest miło. Żeby jeszcze z kawałkiem rodu.\n– Poco? Przecież ja nie będę sadziła kwiatów.\n– Prawda! Ty tego nie lubisz, ale jabym ci pilnowała ogródka – powiedziała matka z twarzą jasną.\n„A ciekawam, gdzie jabym się podziała z pięknym sekretarzem – pomyślała Zaza, ale nie powiedziała nic.\nWkrótce potem jechały samochodem i mijały plac Trzech Krzyży. Wówczas pani Barska rzekła:\n– Wstąpmy na chwileczkę do kościoła.\n– Oh, mam tyle do roboty. – Zaza uczuła rozdrażnienie – ja... nie mogę.\n– Wstąpmy – powtórzyła prosząco pani Barska.\nZaza kazała szoferowi stanąć.\n– To idź, mamo, ja tu poczekam. Nie mogę tak wychodzić co chwila, przecież jestem zmęczona po wczorajszym balu.\n– Zaraz wrócę, zaraz – pani Barska zniknęła w mrocznej głębi kościoła, a Zazę uderzyło pierwszy raz od wielu lat, że matka ma jeszcze taki lekki chód i małą, zgrabną nogę.\nWkrótce wróciła i podała Zazie rękę zmoczoną w święconej wodzie. Zaza zrobiła nieokreślony ruch, mający przypominać znak krzyża, i mruknęła:\n– No, teraz po ten pled przed wielką podróżą.\nW eleganckim sklepie, gdzie Zazę witano z głębokiemi ukłonami, pani Barska zaczęła powoli i uważnie wybierać pledy. Dotykała twardą ręką gatunku wełny, rozróżniała wartość i zastanawiała się nad ceną.\nWreszcie, kładąc rękę płasko na pledzie najwyższego gatunku, powiedziała delikatnym głosem:\n– Naprawdę, że tylko ten jeden mi się bardzo podoba.\n– Ile kosztuje? – Zaza zwróciła się do subjekta.\nTen wymienił wysoką cenę.\n– Poco mamie taki drogi pled? – zapytała ziewając Zaza i nie miała nic na myśli, ale pani Barska odrazu się zawstydziła.\nRzeczywiście poco jej starej, chorej, taki zbytek! Co za dziecinada, ale to wszystko sprawił ten dziwny sen. Ona zawsze sobie sny jakoś tłumaczy i nie potrafi ich lekceważyć. Gdy zobaczyła we śnie, że jej brak pledu – to postanowiła go mieć.\n– Za drogi – powiedziała ze słabym rumieńcem na twarzy.\nZaza nie zauważyła tego, pochłonięta myślą, robi się późno, a musi odpocząć przed wizytą sekretarza.\nPani Barska około pół godziny wybierała pled i kupiła ku zgorszeniu subjekta jeden z tańszych.\n– Wystarcza, zupełnie wystarcza – powtórzyła takim tonem, jakim się mówi o czemś, co ma starczyć na krótko.\nPotem Zaza kazała stanąć przed sklepem z czekoladkami. Tu skolei pani Barska została w samochodzie, a Zaza wybierała z uwagą i skupieniem najlepsze cukierki warszawskie.\nByła już godzina druga.\n– Moja mamo, odwieź mnie prędko do domu, a potem może sobie mama jechać, dokąd chce. Nie proszę dziś na obiad, bo mam gości o piątej, a przedtem muszę się przespać.\n– Naturalnie. Śpij, dziecko. – Tyle razy mówione w dzieciństwie z czułością słowa, zawsze były miłe pani Barskiej. – A jeśli już rzeczywiście samochód wolny, to pojechałabym na Annopol. Byłaś tam kiedy?\n– Czyj to majątek?\n– Majątek! Straszna nędza warszawska tam się gnieździ! Prawdziwa hańba, że coś podobnego... Ach, żebyś tam ze mną kiedy pojechała!\n– Dobrze, dobrze – z niecierpliwością odpowiedziała Zaza, wypatrując przez okno, kiedy dojedzie przed swój dom. – Nareszcie – dowidzenia. Koło siódmej samochód mi potrzebny, odeślij. Jutro może wpadnę. Ale nie. Raczej pojutrze. I pelerynki mi nie rób, nie znoszę włóczkowych robótek, pamiętaj!\nWpadła szybko do mieszkania. Ludwika nie było, jak to dobrze. Często po jakimś balu, na którym nadskakiwał którejś z pań – nie wracał cały dzień do domu, by dać Zazie czas do wybaczenia mu. Ale jej to było tylko na rękę i na myśl jej nawet nie przyszło zapytać kogoś ze służby, czy sprawdzić, o której wrócił dziś rano i czy wogóle nocował w domu.\n„Wróci na kolację albo zatelefonuje, żebyśmy się gdzieś spotkali. To bardzo dobrze.\nLedwo stanęła w hallu, poczuła zapach kwiatów.\n– No, Kazia nabiera rozumu, wazony nie są już puste – i weszła do salonu.\nBiałe róże dodawały wdzięku tym ciężkim meblom. A tuberozy? a! jaka sprytna Kazia, tuberozy – w buduarze.\nTylko jest ich za dużo – i zadzwoniła.\n– Nie trzeba tyle pachnących kwiatów kłaść razem – powiedziała do pokojówki – wynieś gdzieś te dwa wazony. A ten zostaw. I podaj mi zaraz coś do zjedzenia do łóżka. Co jest na obiad?\n– Widziałam indyka.\n– To dajcie kawałek czarnego mięsa, jarzynę i borówek. Leguminy nie chcę. I Czarnej kawy.\nRozbierała się szybko i kładła do łóżka z tą łatwością szczególną, jaką mają do tego kobiety prowadzące życie bezczynne i z natury leniwe.\nZjadła parę kęsków i powiedziała do służącej:\n– Zasuń zasłony i obudź mnie o wpół do piątej. Za chwilę spała w szerokiem wygodnem łożu z jasnego mahoniu.


Sprawdź: 350 free spins do zgarnięcia w tygodniu Microgaming w ZigZag · ZigZag777 kasyno online - bonus na start z 20 free spinami aplikacja mobilna oraz kasyno na żywo, w którym wykorzystacie freespins lub inne promocyjne wst\nBonus w kasynie to nagroda lub prezent przyznawany zarówno nowym, jak i stałym graczom przez kasyno. Może on przybierać formę pieniędzy, darmowych spinów, systemu punktów itp. Zazwyczaj te bonusy kasyn online występują na różnych etapach gry, ale nie wszystkie jednocześnie. Bonus w kasynie 300 €, bonus pieniężny 5 € (kod PLAYBEST5), 120 € premii za zakłady sportowe, 1000 € zwrotu gotówki! PRZEGLĄD GRAJ Sport i eSport (bezpłatny zakład 200 €), kasyno (bonus 1000 €) Czy mogę otrzymać bonus bez depozytu w kasynie mobilnym? June 26, 2020 by Shawn Syn. Tak, niektóre kasyna przyznają także bonusy bez depozytu wyłącznie użytkownikom kasyn mobilnych, dlatego warto na bieżąco śledzić ofertę bonusową dostępną na naszej stronie. Bonusy na telefon w kasynie mobilnym Jackpot City JackpotCity oferuje niezwykle ciekawe promocje kasynowe online dla swoich graczy. To jeden z tych operatorów, który dba o to, by na każdym etapie rozrywki zarejestrowani użytkownicy mieli co robić i o co walczyć. Free Bonus: $25 FREE Bonus Code: P7AU6FJDD Games Allowed: Casino Slots Casino Platform: Casino Wagering: 30x Payout Limit: $100 Restrictions: All Players Expires After: January 25th : Share on FacebookShare on TwitterShare on Linkedin $20 No Deposit Bonus at Eclipse100% Deposit Bonus at PropaWin Casino200% Bonus depozytowy przy Slotastic$45 No Deposit Bonus at Slots of […] W Eurolotto kasynie można zagrać w ponad 120 różnych wideo gier od czołowych producentów, takich jak microgaming, netent itd. Należą do nich wiele z najbardziej popularnych gier ostatnich lat oraz produkty, które są zaawansowane według technologii.\nZarejestruj się i uzyskaj bonus powitalny €1200 w Royal Vegas kasynie online Każdy miłośnik gier automatów w duchu marzy zagrać na maszynach hazardowych w Las-Vegas, ale, niestety, nie zawsze ma taką możliwość.\nBonus w kasynie 300 €, bonus pieniężny 5 € (kod PLAYBEST5), 120 € premii za zakłady sportowe, 1000 € zwrotu gotówki! PRZEGLĄD GRAJ Sport i eSport (bezpłatny zakład 200 €), kasyno (bonus 1000 €) Czy mogę otrzymać bonus bez depozytu w kasynie mobilnym? June 26, 2020 by Shawn Syn. Tak, niektóre kasyna przyznają także bonusy bez depozytu wyłącznie użytkownikom kasyn mobilnych, dlatego warto na bieżąco śledzić ofertę bonusową dostępną na naszej stronie.\nSlottica Casino — szczegółowa recenzja kasyna. Slottica Casino gry hazardowe online udostępnia od 2018 roku pod adresem slottica.com. Kasyno wzbudza dość odmienne opinie. Jedni chwalą innowacyjne podejście i twierdzą, że Slottica zapewnia odmienne wrażenia z gry niż inne kasyna online. Drudzy kontrargumentują, że jeszcze nie wszystko działa tu tak, jak powinno.\nW EnergyCasino bonus powitalny został przygotowany zarówno dla graczy kasyna, jak i kasyna na żywo. Pierwszy rodzaj premii to bonus depozytowy 100% do kwoty 2000 PLN od pierwszego depozytu oraz 50% Reload bonus od kwoty drugiego depozytu. Minimalna kwota wymaganej wpłaty zależy od dostawcy płatności i nie jest określana przez kasyno. POKERDOM - Bonus w kasynie 100% +120 obrotów jako prezent! CHANZ - Bonus 100 € + 300 spinów + 25 € za rejestrację znajomego! RELOAD.BET - Bonus depozytowy 300 €! VIDEOSLOTS - Bonus depozytowy 100% (200 €) + 10 € na prezent i 11 spinów bez zakładu! LSBET. COM - … 2021. 1. 9. · W kasynie online Betsafe na żywo możemy zagrać w ruletkę, blackjack oraz bakarat i otrzymać bonus powitalny o wysokości 400 PLN przy wpłacie 400 PLN lub więcej. Co więcej na stronie internetowej znajdziesz informacje o wszystkich krupierach i krupierkach, z którymi będziesz mógł poznać w czasie rzeczywistym w trakcie gry. $ 200 € Sloty online Depozyt Bonus powitalny | Ciesz się 20 darmowymi spinami w weekendy; Informacje o witrynach kasyn online na żywo! O nas; Kasyno na Androida | Do $ € 200 100% Depozyt Match Slotjar.com. Bonus powitalny od depozytu w kasynie Android JET Casino Internetowe w Polsсe. JET Casino online zostało stworzone dla wszystkich fanów gier hazardowych, którzy lubią wygrywać duże pieniądze lub mieć możliwość gry bez ryzyka, zupełnie za darmo. Dla wszystkich użytkowników, którzy zdecydują się otworzyć konto, operator przygotował niezwykle hojny program bonusowy, w którym można zdobyć zarówno pieniądze na grę Weekendowy lub tygodniowy bonus depozytowy reload. Jeśli jesteś amatorem lub profesjonalnym graczem, który lubi regularnie sobie pograć w kasynie, możesz otrzymać kolejny bonus od depozytu. Zwykle jest on zwany bonusem reload. Przyznawany jest on po tym, jak już wykorzystasz ofertę promocyjną. Często akcja ta łączy się z weekendem. Slottica Casino — szczegółowa recenzja kasyna. Slottica Casino gry hazardowe online udostępnia od 2018 roku pod adresem slottica.com. Kasyno wzbudza dość odmienne opinie. Jedni chwalą innowacyjne podejście i twierdzą, że Slottica zapewnia odmienne wrażenia z gry niż inne kasyna online. Drudzy kontrargumentują, że jeszcze nie wszystko działa tu tak, jak powinno.\nWybierz najlepszy bonus depozytowy z „Bonusy". Wykonaj procedurę rejestracji w kasynie online. Więcej szczegółowych informacji można znaleźć w artykule „Rejestracja w kasynie (2020)! Błędy i moje doświadczenie! Dowiedz się więcej!". Wygraj w kasynie. Pomoże Ci to opublikować „КJak wygrać lub wygrać w\nFree Bonus: $25 FREE Bonus Code: P7AU6FJDD Games Allowed: Casino Slots Casino Platform: Casino Wagering: 30x Payout Limit: $100 Restrictions: All Players Expires After: January 25th : Share on FacebookShare on TwitterShare on Linkedin $20 No Deposit Bonus at Eclipse100% Deposit Bonus at PropaWin Casino200% Bonus depozytowy przy Slotastic$45 No Deposit Bonus at Slots of […] W Eurolotto kasynie można zagrać w ponad 120 różnych wideo gier od czołowych producentów, takich jak microgaming, netent itd. Należą do nich wiele z najbardziej popularnych gier ostatnich lat oraz produkty, które są zaawansowane według technologii. 2021. 1. 3. Bonus depozytowy 100% w PropaWin Kasyno; Darmowe obroty 50 w Lucky Bird Kasyno; 10 darmowych spinów w kasynie Cobra; 300% bonusu depozytowego w Sports & Casino; Bonus depozytowy 150% w …