Czy przejawem wartości gospodarczej może być szkoda, jaką wykonawca może ponieść w razie, gdyby informacja została upowszechniona? - wPrzetargach.pl - Przetargi, zamówienia publiczne, prawo zamówień publicznych\nCzy przejawem wartości gospodarczej może być szkoda, jaką wykonawca może ponieść w razie, gdyby informacja została upowszechniona?\n2 lip 2021, 00:00\nUstawa Pzp w zakresie tajemnicy przedsiębiorstwa odsyła do UZNK. Zgodnie z art. 11 ust. 2 UZNK, przez tajemnicę przedsiębiorstwa rozumie się informacje techniczne, technologiczne, organizacyjne przedsiębiorstwa lub inne informacje posiadające wartość gospodarczą, które jako całość lub w szczególnym zestawieniu i zbiorze ich elementów nie są powszechnie znane osobom zwykle zajmującym się tym rodzajem informacji albo nie są łatwo dostępne dla takich osób, o ile uprawniony do korzystania z informacji lub rozporządzania nimi podjął, przy zachowaniu należytej staranności, działania w celu utrzymania ich w poufności. Aby określona informacja mogła być uznana za tajemnicę przedsiębiorstwa, przesłanki określone w tym przepisie (wartość gospodarcza informacji, nieujawnienie jej do wiadomości publicznej, działania zmierzające do zachowania poufności) muszą być spełnione łącznie.\nPojęcie tajemnicy przedsiębiorstwa, jako wyjątek od fundamentalnej zasady jawności postępowania o zamówienie publiczne, powinno być interpretowane ściśle. Wskazać w tym miejscu należy, że przedsiębiorcy decydujący się działać na rynku zamówień publicznych, wkraczający w reżim oparty na zasadzie jawności, powinni mieć świadomość konsekwencji, jakie wiążą się z poddaniem się procedurom określonym przepisami o zamówieniach publicznych. Transparentność takich postępowań pociąga za sobą konieczność ujawnienia pewnych informacji o swojej działalności. Fakt, że mogą to być informacje, których wykonawca ze względu na określoną politykę gospodarczą wolałby nie upubliczniać, nie daje jeszcze podstaw do twierdzenia, że każda z takich informacji stanowi tajemnicę przedsiębiorstwa.\nPodkreślić również należy, że nie jest właściwe traktowanie uprawnienia do zastrzeżenia określonych informacji, jako narzędzia służącego uniemożliwieniu wykonawcom konkurencyjnym oceny ofert i dokumentów składanych w postępowaniu. Stąd, tego rodzaju sytuacje winny być przez wykonawców nie nadużywane i ograniczone do wypadków zaistnienia rzeczywistego zagrożenia uzasadnionych interesów i narażenia na szkodę w wyniku możliwości upowszechnienia określonych informacji, zaś z perspektywy zamawiającego - powinny być badane z wyjątkową starannością.\nPodkreślić należy, że zamawiający przychylając się do wniosku danego wykonawcy o zastrzeżeniu określonych informacji jako tajemnica przedsiębiorstwa, winien dokonać weryfikacji prawdziwości stanowiska oferenta odnośnie charakteru (statusu) tych informacji. Weryfikacja prawdziwości stanowiska oferenta nie może odbyć się wyłącznie poprzez bezrefleksyjne zaaprobowanie wyjaśnień danego wykonawcy, ale winna być oparta obiektywnymi przesłankami, gdyż tylko na ich podstawie można zweryfikować prawdziwość subiektywnych twierdzeń wykonawcy. Podsumowując, dla skutecznego zastrzeżenia określonych informacji tajemnicą przedsiębiorstwa wykonawca zobowiązany jest: (i) zastrzec, które informacje podlegają ochronie jako tajemnica przedsiębiorstwa; (ii) wykazać spełnienie przesłanek określonych w art. 11 ust. 2 ZNKU; (iii) przy czym obie te czynności powinny nastąpić - co do zasady - nie później niż w terminie składania ofert lub wniosków o dopuszczenie do udziału w postępowaniu.\nMając na uwadze powyższe Izba uznała, że Zamawiający niezasadnie zaniechał odtajnienia kalkulacji cen tłumaczeń zawartych w wyjaśnieniach wykonawcy G. Group. Dokonując analizy powyższych wyjaśnień Izba nie znalazła podstaw do uznania, że wypełnione zostały przesłanki tajemnicy przedsiębiorstwa określone w art. 11 ust. 2 UZNK.\nPo pierwsze, wskazać należy, że ustawodawca w art. 11 ust. 2 UZNK wskazał, iż dla uznania danej informacji za tajemnicę przedsiębiorstwa należy wykazać, że informacji ta (tj. informacja techniczna, technologiczna, organizacyjna przedsiębiorstwa lub inne informacje) posiada wartość gospodarczą. Samo zakwalifikowanie określonej informacji jako poufnej nie przesądza o jej wartości gospodarczej. Wykonawca zastrzegający określone informacje jako tajemnica przedsiębiorstwa musi wykazać Zamawiającemu m.in., że dane informacje posiadają określoną wartość gospodarczą. Wartość ta może wyrażać się w sposób pozytywny – poprzez wycenę określonego dobra jako wartości niematerialnej i prawnej (przykładowo, znaku towarowego, prawa autorskiego, czy pewnego unikalnego rozwiązania organizacyjnego, mającego trwałe zastosowanie i kreującego pewną wartość), posiadającą określoną wartość, dającą się ująć w określonych jednostkach pieniężnych (wycenić), która zarazem powinna zostać wyceniona jako przynależne uprawnionemu wartości (co do przedsiębiorstwa – może znaleźć uchwytny wymiar w dokumentach księgowych oraz sprawozdaniu finansowych jako wartość niematerialna i prawna). Przejawem tej wartości może być w konkretnej sytuacji także potencjalna szkoda, jaką wykonawca może ponieść w razie, gdyby informacja została upowszechniona szerszemu gronu podmiotów. Wartość gospodarcza to wartość informacji w obrocie, pozwalająca skwantyfikować informację i ująć ją w postaci wartości o charakterze finansowym. Wartość ta ma zatem wymiar obiektywny, sięgający poza dane postępowanie.\nZdaniem Krajowej Izby Odwoławczej w treści złożonego uzasadnienia dotyczącego zastrzeżenia wyjaśnień rażąco niskiej ceny przez wykonawcę G. Group nie została wykazana wartość gospodarcza informacji, które nie zostały ujawnione przez Zamawiającego tj. kalkulacji kosztów tłumaczeń. Izba podkreśla, że uzasadnienie zastrzeżenia wyjaśnień wykonawcy jako tajemnica przedsiębiorstwa musi odnosić się do konkretnych twierdzeń, oświadczeń, danych zawartych w wyjaśnieniach. Uzasadnienie zaś wykonawcy G. Group ma charakter ogólny, w zasadniczej części opiera się na przytaczaniu gołosłownych twierdzeń o wartości gospodarczej, handlowej i ekonomicznej zastrzeżonych informacji, bez odniesienia się do poszczególnych elementów wyjaśnień.\nStwierdzenia takie jak: „W/w dane stanowią informacje techniczne, technologiczne i organizacyjne przedsiębiorstwa, które posiadają dla nas wartość gospodarczą, które w szczególnym zestawieniu nie są powszechnie znane osobom zwykle zajmującym się tym rodzajem informacji i nie są łatwo dostępne dla takich osób”, „W/w dokumenty zwierają informacje technologiczne, handlowe, organizacyjne obrazujące wielkość produkcji i sprzedaży, a także źródła kupna i zbytu. Posiadają wartość ekonomiczną i gospodarczą”, są twierdzeniami notorycznie powtarzanymi przez wykonawców w postępowaniach przetargowych. Jednakże twierdzenia te są puste, jeśli wykonawca zaniecha odniesienia ich do konkretnych informacji zawartych w treści wyjaśnień i nie wykaże w czym upatruje wartości gospodarczej konkretnej informacji.\nZdaniem Krajowej Izby Odwoławczej wykonawca G. Group nie wykazał w treści złożonego uzasadnienia wartości gospodarczej kalkulacji cenowej tłumaczeń. Tabele te zawierają informacje na temat przyjętego w tym konkretnym postępowaniu wynagrodzenia miesięcznego za pracę tłumacza, która składa się w zasadniczej części na koszty realizacji zamówienia. Wykonawca nie wykazał, że stosuje jakieś unikalny system wynagrodzeń dla tłumaczy, które uzasadnia ochronę informacji dotyczących przyjętych kosztów pracy, nie wykazał wartości niematerialnej zastrzeżonych informacji. Wykonawca nie przedstawiał żadnej polityki czy metodologii wynagrodzenia pracowników w swojej firmie, jak również nie wykazał, iż przedstawione w treści wyjaśnień kalkulacje są oparte na opracowanej przez wykonawcę formule, mającej charakter unikatowy i dostępny wyłącznie temu wykonawcy.\nZ treści wyjaśnień można pośrednio wnioskować, że wykonawca obawia się, iż w przypadku ujawnienia kosztów wynagrodzenia tłumacza istnieje ryzyko, że inny wykonawca mogą zabiegać o jego pracowników. To jednak, w ocenie Krajowej Izby Odwoławczej, nie jest obiektywna wartość gospodarcza informacji uzasadniającą jej zastrzeżenie jako tajemnica przedsiębiorstwa, ale subiektywna ocena ryzyka związanego z możliwością rezygnacji danego pracownika z pracy u wykonawcy na rzecz korzystniejszych warunków u innego podmiotu. To zaś jest elementem zdrowej i prawidłowej konkurencji na rynku, umożlwiającej pracownikom otrzymanie lepszego wynagrodzenia za wykonywaną pracę. Izba podkreśla również, że informacje wskazane tabelach nie są informacjami dotyczącymi wynagrodzenia konkretnej osoby wskazanej z imienia i nazwiska. Wykonawca przestawiał koszty realizacji usługi tłumaczenia w ramach konkretnego postępowania. Koszty te podlegają weryfikacji względem przepisów prawa dotyczących minimalnego wynagrodzenia o pracę oraz uwarunkowań rynkowych związanych z możliwością uzyskania cen wskazanych przez wykonawcę.\nTaka weryfikacja jest elementem jawności postępowania przetargowego, na którą wykonawca G. Group godzi się składając ofertę w postępowaniu przetargowym. Ograniczenie tej zasady, jako wyjątek, musi być wykazane spełnieniem określonych przesłanek, w tym wykazania wartości gospodarczej, czego wykonawca G. Group nie uczynił. Krajowa Izba Odwoławcza podkreśla również, że wbrew twierdzeniom wykonawcy G. Group możliwość wykorzystania informacji dotyczących wynagrodzenia tłumacza w konkretnym postępowaniu przetargowym w innych postępowaniach jest niezwykle ograniczona. Każde postępowanie ma swoja specyfikę, odmienne uwarunkowania, wymagania dotyczące tłumaczeń, języka, dozwolonych narzędzi, tematyki. Te elementy determinują zakres wymagań wobec tłumacza, a jednocześnie wpływają na poziom wynagrodzenia. Wykonawca G. Group w żaden sposób nie wykazał w jaki sposób informacja o poziomie wygrodzenia tłumacza w tym konkretnym postępowaniu może być wykorzystana ze szkoda na wykonawcy w innych postępowaniach. Ryzyko utraty pracownika z powody zbyt niskiego wynagrodzenia nie jest obiektywną wartością gospodarczą, ale elementem konkurencji i zapewnienia pracownikom uczciwego i godnego wynagrodzenia za pracę.\nIzba podkreśla również należy, że Odwołujący jak i Przystępujący wykazali, że wynagrodzenie tłumaczy jest przedmiotem dyskusji na licznych forach internetowych, na których osoby te dzielą się informacjami co do otrzymywanego wynagrodzenia za pracę. Poziom tego wynagrodzenia jest okolicznością powszechnie znaną na rynku.\nZdaniem Izby, wobec braku wykazania przez wykonawcę G. Group wartości gospodarczej informacji zawartych w kalkulacjach cen tłumaczenia, informacje te nie spełniają przesłanki koniecznej do uznania ich za informacje stanowiące tajemnicę przedsiębiorstwa. Tym samym, Krajowa Izba Odwoławcza nakazała Zamawiającemu odtajnienie tych informacji, tak aby inni wykonawcy mieli możliwość zweryfikowania prawidłowości przyjętych przez wykonawcą G. Group założeń cenowych co do kosztów realizacji zamówienia. Zdaniem Krajowej Izby Odwoławczej zasada jawności postępowania przetargowego musi być ściśle przestrzegana zarówno przez Zamawiającego jak i wykonawców decydujących się na udział w postępowaniu przetargowym. Możliwość weryfikacji wyceny kosztów realizacji zamówienia przez innych wykonawców stanowi realizacji tej zasady i jest gwarancją rzetelnej i obiektywnej analizy ofert innych wykonawców. To zaś w konsekwencji przedkłada się na zapewnienie wyboru wykonawcy, które w sposób prawidłowy zrealizuje zamówienia i nie będzie w sposób nieuprawniony poszukiwał oszczędności, aby zmieścić się w nieprawidłowo skalkulowanych kosztach realizacji zamówienia.\nJednocześnie możliwość zastrzeżenia określonych informacji jako tajemnica przedsiębiorstwa wymaga wykazania, że uprawniony do korzystania z informacji lub rozporządzania nimi podjął, przy zachowaniu należytej staranności, działania w celu utrzymania ich w poufności. W analizowanym stanie faktycznym w celu wykazania ww. przesłanki wykonawca winien wykazać, że podjął działania zmierzające do zachowania informacji zwartych w kalkulacjach cen tłumaczeń w poufności.\nWykonawca G. Group nie wykazał takich okoliczności. Uzasadnienie wykonawcy ma charakter ogólny, wykonawca posługuje się ogólnymi stwierdzaniami dotyczącymi zachowania informacji w poufności, bez odniesienia do konkretnego postępowania i konkretnych informacji zawartych w wyjaśnieniach. Wykonawca G. Group nie wykazał, iż w tym postępowaniu podjął kroku w celu zachowania w poufności informacji dotyczącej wynagrodzenia tłumacza. Wykonawca przedstawił umowy o pracę, w których brak jest jakiegokolwiek odniesienia do obowiązku zachowania informacji dotyczących wynagrodzenia w poufności. Wykonawca załączył do wyjaśnień postanowienia o zachowaniu w poufności i wzór umowy, ale nie przedstawił żadnego dowodu, iż w ramach prowadzonego postępowania przetargowego ktokolwiek podpisał owe dokumenty i zobowiązał się do zachowania zastrzeżonych informacji w poufności. Sam wzór dokumentu nie jest równoznaczny z obowiązkiem nałożonym na konkretną osobę. Wykonawca G. Group nie wykazał przesłanki podjęcia działań w celu zachowania zastrzeżonych informacji w poufności. Wyjaśnienia wykonawcy mają charakter ogólny, są poparte dokumentami nie odnoszącymi się do analizowanego postępowania przetargowego. Ogólne i subiektywne stwierdzenia wykonawcy nie mogą być uznane za wykazanie spełnienia przesłanek, o których ustawodawca mówi w art. 11 ust. 2 UZNK.\nMając na uwadze brzmienie art. 18 ust. 1 i 3 ustawy Pzp w zw. z art. 11 ust. 2 UZNK, Krajowa Izba Odwoławcza uznała, że wykonawca G. Group nie wykazał, że kalkulacje cen tłumaczeń zawarte w wyjaśnieniach z dnia 22 lutego 2021 r. stanowią tajemnicę przedsiębiorstwa, a tym samym nakazała odtajnienie tych informacji przez Zamawiającego.\nWyrok z dnia 29 marca 2021 r., KIO 720/21


Środa, 18 września 2019 r.\nZmiany wprowadzono z powodu: korekta linku do PI\nInteresanci Sądu Okręgowego Warszawa-Praga w Warszawie, których sprawy są rozpoznawane w Wydziałach przy al. Solidarności 127, są przyjmowani wyłącznie w Biurze Obsługi Interesantów (BOI)– stanowiska nr G (7) oraz H (8) na parterze, w holu głównym.\nW ramach BOI działa Punkt Wydawania Dokumentów do odbioru zamówionych kserokopii, orzeczeń itp. - mieści się w pok. 387 (w pomieszczeniu czytelni akt) - III piętro korytarz M.\nBOI udziela informacji osobom zgłaszającym się osobiście lub za pomocą poczty elektronicznej, dystrybuuje formularze urzędowe, udostępnia wzory pism sądowych, wydaje zamówione dokumenty oraz udziela informacji telefonicznej o sprawach pod numerem: 22 440 60 00 (infolinia).\nDokument wyświetlony razy: 208 655


Apartment Ursula w Valletta, Malta - HeartOfMalta.com\nJesteś w: Strona główna > Malta Hotele > Valletta Hotele > Apartment Ursula\nObiekt Apartment Ursula mieści się w klimatyzowanej kamienicy w Valletcie, 5 minut spacerem od twierdzy St Elmo. Dysponuje on uroczym tradycyjnym maltańskim balkonem, bezpłatnym WiFi, pralką i suszarką bębnową. Obiekt obejmuje salon z telewizorem z płaskim ekranem i dostępem do kanałów kablowych, łazienkę z prysznicem oraz kuchnię z lodówką, czajnikiem, tosterem i piekarnikiem. W cenę zakwaterowania wliczono ręczniki oraz pościel. Kamienica położona jest 1 km od portu promowego Sliema oraz 15 minut jazdy od międzynarodowego lotniska na Malcie.\nOcena od 29 opinie\nAdres: 134, Street Ursula Street, Valletta VLT 1234 (Mapa)\nApartment Ursula - Zdjęcia\nRezerwacja Online Apartment Ursula\nKiedy planujesz pobyt w Apartment Ursula?\nJak mogę dokonać rezerwacji w Apartment Ursula?\nDokonywanie rezerwacji w Apartment Ursula jest łatwe i bezpieczne. Prosimy wybrać jeden lub więcej pokoi. Potem prosimy kliknąć w "Rezerwuj". Następnie pojawi się formularz rezerwacji, w którym będą Państwo musieli potwierdzić Państwa rezerwację. Następnie wyślemy Państwu natychmiast potwierdzenie rezerwacji na Państwa adres e-mailowy.\nUdogodnień w Apartment Ursula\nApartment Ursula Zasady działalności\nHotele w pobliżu Apartment Ursula


Afgański łącznik - Jarosław Granat - ebook - Legimi online\nSzykuj się na ferie! Czytnik za 1 zł, ebooki bez limitu. Sprawdź >>\nLegimi > Katalog ebooków i audiobooków > Afgański łącznik - ebook\nAfgański łącznik ebook\nLiczba stron: 267 Jest to ujednolicona liczba stron, która ułatwi Ci porównanie długości książek. Każda strona Legimi to 200 słów. Przeczytaj fragment ebooka\nOpis ebooka Afgański łącznik - Jarosław Granat\n„Afgański łącznik” to zbiór dwóch opowiadań o majorze Gradzie – oficerze Polskiego Kontyngentu Wojskowego w Iraku i Afganistanie.\n„Salim” to błyskotliwe i rzetelne studium nastrojów związanych z wojną w Iraku. Szesnastoletni Irakijczyk z Al-Hilli po stracie starszego brata staje się jedynym żywicielem rodziny. Szukający zemsty młody Arab odnajduje majora Grada, który stacjonuje w polskiej bazie wojskowej i staje się jego informatorem... Konflikt w Iraku pokazany jest zarówno od strony samych Irakijczyków, jak i stacjonujących na ich terenach kontyngentów wojskowych, głównie polskiego.\nW „Afgańskim łączniku” zadaniem Grada ma być ustalenie i przekazanie ministrowi wiarygodnych informacji na temat aktualnej sytuacji w polskim kontyngencie oraz ewentualnych danych na temat polskich żołnierzy porwanych kilka tygodni wcześniej przez afgańskich partyzantów. Już w Warszawie Grad spotyka się z niezrozumiałą grą polityczną wokół jego osoby i zadania, które ma wykonać. Po wylądowaniu w Afganistanie szybko orientuje się, że nie otrzyma pomocy od miejscowych przedstawicieli służb… Tymczasem poznaje handlarza dywanów z Kabulu oraz Timura i jego dziadka, pasterzy baranów w górach Afganistanu, dzięki pomocy których stara się rozwikłać kolejne zagadki.\nAutor, Jarosław Granat, był oficerem Polskiego Kontyngentu Wojskowego w Iraku w latach 2004-2005. W swoich opowiadaniach w umiejętny sposób przekazuje czytelnikowi emocje targające ludźmi o jakże odmiennych kulturach i zadaje pytanie o cel i zasadność ingerencji polskich sił zbrojnych w konfliktach na innym kontynencie.\nOpinie o ebooku Afgański łącznik - Jarosław Granat\nFragment ebooka Afgański łącznik - Jarosław Granat\nRedakcja / Zuzanna Gościcka-Miotk, Emilia Nowakowska\nKorekta / Wojciech Gustowski\nProjekt okładki / Daniel Rusnak\nProjekt typograficzny i skład / Krzysztof Szymański\n© Jarosław Granat i Novae Res s.c. 2014.\nMajor Grad siedział w swoim pokoju i pijąc południową kawę, zastanawiał się, co ma jeszcze dzisiaj do zrobienia. Pora dnia nie zachęcała do wzmożonej pracy. Teraz w Iraku wszyscy przechodzili na wolne obroty. Temperatura na zewnątrz sięgała czterdziestu sześciu stopni Celsjusza. Kto tylko mógł, robił przerwę w pracy i szukał zacienionego miejsca.\nPokój spełniał niemal wszystkie potrzebne funkcje. Było to biuro, a jednocześnie sypialnia, salon i kuchnia. Podzielono go na dwie nierówne części metalowymi szafami i siatką maskującą, która pełniła rolę parawanu. W pierwszej części, tworzącej jakby przedpokój, zaraz przy drzwiach stał wieszak na broń, hełm i kamizelkę kuloodporną. Dalej dwa długie i wąskie stoły, na których postawiono cztery telefony, każdy w innym kolorze. Zielony łączył z dyżurnym centrum operacyjnym w bazie, siwy z wojskową centralą telefoniczną, która miała możliwość nawiązywania połączeń satelitarnych, czerwony z Wydziałem Kontrwywiadu Wojskowego Polskiego Kontyngentu Wojskowego w Babilonie, a czarny ze służbą wartowniczą przy cywilnej bramie wjazdowej do bazy w Al-Hilli. Za stołami – w rogu – logistyka zamontowała kuchenkę gazową i czajnik elektryczny, które stanowiły namiastkę kuchni. Na ścianie nad telefonami wisiały rozpięte mapy Iraku i strefy odpowiedzialności Polskiego Kontyngentu Wojskowego. Druga część, znacznie większa, miała już mniej służbowy i żołnierski charakter. Przy jednej ze ścian ustawiono dwa jednoosobowe tapczany, które rozdzielał okrągły drewniany stolik z czterema plastikowymi krzesłami. Naprzeciwko w rogu pokoju stało biurko, które dotykało bokami dwóch okien zasłoniętych ciężkimi wojskowymi kocami. Na biurku leżał laptop z przyłączem internetowym, a obok znajdowała się duża ława z telewizorem i dekoderem oraz radiomagnetofonem. Nad biurkiem major zawiesił dwie półki, na których stały słowniki, teczki i segregatory z dokumentami oraz zwoje dodatkowych map. Pomieszczenie znajdowało się na piętrze budynku, w którym kiedyś stacjonowali żołnierze Saddama Husajna. Teraz rozmieszczono tu część batalionu logistycznego. Parter zajmowały kancelarie poszczególnych sekcji logistycznych, sztabu i służby operacyjnej. Piętro przeznaczono na sypialnie dla sztabu i kompanii dowodzenia. Zasłonięte kocami okna miały utrudnić ewentualny strzał snajpera. Z piętra można było swobodnie oglądać przez okna dachy pobliskich budynków mieszkańców Al-Hilli, więc taką możliwość miał również snajper.\nGrad jako oficer służb specjalnych odpowiedzialny był za bezpieczeństwo bazy, a przede wszystkim żołnierzy, którzy zajmowali się konwojami logistycznymi pomiędzy polskimi bazami Al-Hilla, Babilon, Al-Kut, Karbala i Diwanyja, a także Kuwejtem, gdzie poprzez port morski otrzymywano zaopatrzenie z kraju. Do tego dochodziły codzienne patrole bojowe w najbliższej okolicy. Jego zadaniem było uzyskiwanie informacji, które pozwolą uprzedzić działania terrorystów, jak nazywano tu wszystkich islamskich bojowników.\nOkres był bardzo gorący – i to nie tylko ze względu na panujące temperatury. Od marca rozwijało się powstanie Al-Sadra. Bagdad, Karbala, Nadżaf, Mosul i Basra co pewien czas wstrząsane były eksplozjami, atakami samobójców opatulonych przemyślnymi ładunkami wybuchowymi lub uzbrojonych grup, które żądały pieniędzy i posłuszeństwa od miejscowej ludności. Wymuszały też one udział swoich ziomków w dokonywanych aktach terroru.\nInformacje wywiadów wojsk koalicyjnych ujawniały, że w ich szeregach była znaczna grupa bojowników pochodzących z państw ościennych: Syrii, Jemenu, a przede wszystkim Iranu.\nMajor nigdy nie był pewny, czy rozmawia z Irakijczykiem, czy Arabem z innego państwa. Dla niego wszyscy byli jednakowi i mówili tym samym językiem.\nBaza w Al-Hilli miała już za sobą dwa ataki. Rakietowy i „samochodu pułapki”. Pomimo dobrych umocnień obronnych trzy miesiące wcześniej terroryści próbowali wysadzić bazę, taranując ciężkim samochodem ciężarowym typu Kamaz, wypełnionym materiałami wybuchowymi i pociskami, lekki mur od strony dzielnicy domków jednorodzinnych. Baza miała dużo szczęścia. Kamaz z kierowcą przykutym kajdankami do kierownicy zaraz po staranowaniu muru wpadł w bardzo miękką, bagnistą ziemię i stracił rozpęd. Stojący na wieżyczce obserwacyjnej żołnierz kontyngentu mongolskiego natychmiast otworzył ogień do kierowcy i udało mu się unieruchomić pojazd. Nastąpił jednak wybuch i Kamaz razem z siedzącym w środku kierowcą – a raczej jego trupem – został rozerwany na tysiące kawałeczków, pozostawiając po sobie ogromny lej.\nPo tym zdarzeniu przyśpieszono prace inżynieryjne i rozbudowano istniejące już zapory betonowe, które otaczały bazę. Amerykanie już bez ociągania, a polscy wojskowi biurokraci bez liczenia każdej możliwej złotówki, a raczej dolara, dostarczali potrzebny materiał budowlany. W samej bazie żołnierze wykazywali się teraz większym zaangażowaniem przy pracach dodatkowych. Każdy z pododdziałów na swoim kierunku pilnował, by osłona była jak najlepsza. Czasami dochodziło do przesady, ale każdy chciał mieć jak największy i najbezpieczniejszy „parasol nad głową”.\nBaza mieściła w sobie jeszcze kilka innych kontyngentów poza Polakami. Węgrzy wystawili kompanię medyczną ze szpitalem polowym, Słowacy kompanię saperów, Mongołowie kompanię wartowniczą, Salwadorczycy batalion bojowy do wykonywania patroli i zadań specjalnych. Oprócz polskiego batalionu logistycznego z Bydgoszczy głównym pododdziałem był polski batalion spadochroniarzy z 6. Krakowskiej Brygady Powietrzno--Desantowej, który pełnił podobną funkcję jak Salwadorczycy. Pluton polskiej Żandarmerii i polskie NSE uzupełniały ten wielonarodowy konglomerat. Każdy z dowódców miał swoje zadania, ale w bazie dowodził dowódca batalionu logistycznego jako Camp Commander. Do obsługi codziennej bazy zatrudniano miejscowych Irakijczyków, którzy pozostawali pod opieką nadzorujących ich amerykańskich cywili. Stanowili grupę ponad dwustu osób, które wykonywały prace stolarskie, hydrauliczne i sanitarne. Natomiast stołówkę obsługiwali Azjaci, przeważnie Hindusi.\nDla majora Grada było to duże wyzwanie. W bazie miał ponad dwa tysiące ludzi, o których bezpieczeństwo musiał się martwić. Do tego dwa sklepiki prowadzone przez Irakijczyków, jeden sklep amerykański zwany PX-em, siłownia i pralnia. No i mały areszt-więzienie dla tymczasowo zatrzymywanych, podejrzanych o terroryzm.\nNa dzisiaj Grad zaplanował po 16.00 kontrolę służby przy bramie wjazdowej dla pojazdów cywilnych i przychodzących do pracy Irakijczyków. Skończył już robotę papierkową, której nie znosił, i dopijał z zadowoleniem kawę, gdy zadzwonił czarny telefon.\nPo trzecim dzwonku podniósł się ociężale i z niechęcią. Była dopiero 13.00. Spojrzał na telefony – to czarny, z bramy. „Tam praca się nie kończy, dzwonią, więc coś się urodziło” – pomyślał.\n– Słucham. Major Grad!\nRozległ się krótki trzask w telefonie i odezwał się nieco schrypnięty głos:\n– Panie majorze, melduje się sierżant Główka.\n– Tak, słucham!\n– Na bramę przyszedł jakiś młody, chyba tutejszy. Mówi, że chciałby rozmawiać z jakimś oficerem.\n– Sprawdziliście go?\n– Tak, czysty.\n– Mówi po angielsku?\n– Nie, ale na miejscu jest nasza tłumaczka, Edyta.\n– Pani Mariola z synem pracują?\n– Nie, tylko Adam. Mariola ma popołudniową zmianę.\n– OK. Zaraz będę.\nGrad rozpoczął zakładanie kamizelki kuloodpornej, której szczerze nie znosił. Uwierała wszędzie i była za ciężka. Dwie blachy, na pierś i na plecy, obszyte mocnym materiałem, dawały raczej poczucie bezpieczeństwa niż prawdziwą osłonę. Grad wsadził pistolet do kabury, założył hełm na głowę i poszukał kluczyków do samochodu.\nGdy wyszedł, stanął na chwilę, żeby przyzwyczaić się do rozżarzonego powietrza, które aż przyduszało oddech.\n„Też wymyślił porę odwiedzin” – pomyślał ze złością o nieznajomym. Wiedział jednak, że nie może zlekceważyć takiej wizyty. Może to informator, a tych nigdy za wielu. Być może powie coś ciekawego. Gdzie planowana jest zasadzka na konwój lub patrol albo gdzie jest ukryta broń, amunicja po armii Saddama Husajna? Stare składy broni, a przede wszystkim amunicji wykorzystywane były przez sadrystów albo i zwykłych bandziorów, których w tym powojennym czasie nie brakowało. Właśnie materiały wybuchowe, pociski czołgowe czy artyleryjskie były największą zmorą naszych żołnierzy. Terroryści wykorzystywali co najmniej dwa pociski dużego kalibru, połączone z kanistrami z benzyną, do budowy tzw. hamburgera. Zakopywali taką „kanapkę” przy drodze i dobrze maskowali. Gdy nadjeżdżała kolumna wojskowa czy też policja albo gwardia iracka, odpalali tę niespodziankę ze znacznej odległości. Wybuch unieruchamiał co najmniej jeden pojazd. Straty w ludziach były różne, czasami byli oni tylko ogłuszeni z popękanymi bębenkami w uszach, ale częściej ranni i zabici. Żołnierze bardziej obawiali się tych min-pułapek niż otwartej walki.\nPo zejściu na dół Grad zrezygnował z samochodu. Do bramy miał jakieś 500 m, a spacer pozwalał przyzwyczaić się do temperatury, jeśli to w ogóle możliwe!\nPrzy bramie czekała już tłumaczka, Edyta. W Polsce ukończyła arabistykę i gdy tylko nadarzyła się okazja, zgłosiła chęć wyjazdu do Iraku w ramach Polskiego Kontyngentu Wojskowego. Najczęściej jeździła z polską sekcją wojskowo-cywilną „CIMIC” (CIVIL MILITARY COOPERATION), która pełniła funkcję zwornika pomiędzy siłami międzynarodowymi i miejscową społecznością. W ramach otrzymywanych środków finansowych realizowała poprzez lokalne firmy projekty naprawcze, przynoszące szybkie rezultaty i niezbyt kapitałochłonne. Wspomagała miejscową ludność także przez rozdawnictwo żywności, ubrań czy artykułów szkolnych dla dzieciaków. W bazie Edyta tłumaczyła znalezione przy zatrzymanych terrorystach materiały pisane, nagrane na taśmy lub płyty CD; uczestniczyła także w przesłuchaniach zatrzymanych Irakijczyków, podejrzanych o dokonywanie aktów terrorystycznych.\nEdyta uśmiechnęła się do Grada i zagaiła:\n– Coś ciekawego, panie majorze? Dzisiaj mamy taki upał, a mnie dopadło przeziębienie. Wszystko przez te klimy! – westchnęła.\n– Jeszcze nie wiem. Dopiero dostałem informacje, że jest ktoś nowy. Może tym razem ciekawszy – Grad odwzajemnił uśmiech.\nEdyta jeszcze raz westchnęła i ruszyli w kierunku małego murowanego budynku, położonego 50 m od bramy wjazdowej. Było w nim kilka pomieszczeń, każde z osobnym wejściem. Jedno z nich służyło majorowi do spotkań i rozmów z przychodzącymi z zewnątrz osobami.\nGdy weszli do środka, Grad przez telefon przekazał służbie przy bramie, że jest już na miejscu i można przyprowadzić gościa.\nPo chwili rozległo się pukanie w metalowe drzwi. Wszedł wartownik, a za nim Arab. Był to młody mężczyzna wzrostu około metr siedemdziesiąt o szczupłej, ale umięśnionej sylwetce. Długie czarne włosy okalały owalną twarz o bardzo ciemnej karnacji i kręcąc się, opadały na ramiona. Długi, wydatny nos i czarne jak węgielki oczy dopełniały całości. Ubrany był jak większość młodych Irakijczyków. Koszulka polo, spodnie z dżinsu oraz trampki, prawdopodobnie produkcji chińskiej. Na twarzy przybysza malowało się zaskoczenie. Nie wiadomo, czy to widok Grada i Edyty, czy samego pomieszczenia wywołał taką reakcję. Nie było tam żadnych mebli – poza kwadratowym stołem i czterema krzesłami. Dookoła gołe, pomalowane na biało ściany. Tylko na jednej z nich prawie pod sufitem znajdowało się małe okienko z brudną od kurzu szybą. Na stole stał telefon. Przy nim siedział major, przeglądając swój notatnik ze znudzoną miną. Obok stała niebieskooka blondynka, pociągająca od czasu do czasu nosem.\nGrad wskazał przybyszowi krzesło naprzeciw siebie i gestem zachęcił do zajęcia miejsca. Potem podziękował wartownikowi i przekazał, że zadzwoni po odbiór „gościa”. Następnie zwrócił się do Edyty, żeby zaczęła tłumaczyć.\n– Witaj! Bardzo cię przepraszam, że tylko tak mogę cię przyjąć, ale jak wiesz, jesteśmy w bazie wojskowej i warunki są żołnierskie – mówił major, uśmiechając się i patrząc mężczyźnie prosto w oczy. – Nie mamy akurat tłumacza mężczyzny, więc jeśli ci to nie przeszkadza, tłumaczyć będzie moja zaufana koleżanka. Nazywam się Grad i mam stopień majora. Teraz chciałbym się dowiedzieć, kim jesteś i z czym przychodzisz...\nEdyta tłumaczyła na bieżąco, ale Arab nawet na nią nie spojrzał. Cały czas wpatrywał się w blat stołu. Po chwili odezwał się:\n– Jestem Salim.\nPo dłuższej pauzie dodał:\n– Chciałbym mówić tylko z panem.\nEdyta z uśmiechem na twarzy przetłumaczyła jego słowa, bo oboje z majorem wiedzieli, że prawdopodobnie tak będzie. Zawsze musieli na początku przełamać obyczajowy opór Arabów przed rozmową w obecności kobiety. Czasami rozmówca był tak uparty, że Grad dla dobra sprawy musiał korzystać z pomocy Adama.\nBył to syn Polki i Irakijczyka, do szesnastego roku życia wychowywany w Polsce przez matkę i babcię. Ojciec Adama miał jeszcze dwie żony, które mieszkały ze swoimi dziećmi we wspólnym domu w Basrze lub drugim w Bagdadzie. On natomiast prowadził większość swoich interesów na południu kraju właśnie w Basrze. Mariolę poznał w latach osiemdziesiątych w Warszawie. Próbował załatwić tam kontrakty handlowe. Dzięki posiadanym dolarom bawił się w najdroższych hotelach i dyskotekach. Mariola jako młoda, siedemnastoletnia dziewczyna poleciała na kasę i po dziewięciu miesiącach na świecie pojawił się Adam. Ojciec po pewnym czasie uznał dziecko i ożenił się z nią. Przez pierwsze lata łożył na ich utrzymanie w Polsce. Sam sporadycznie odwiedzał swoją polską rodzinę w ramach robionych tutaj interesów. Mariola była zadowolona z takiego układu. Otrzymywała na utrzymanie sporą sumę w dolarach, które to pieniądze pozwalały jej prowadzić intensywne życie towarzyskie i nocne. W latach dziewięćdziesiątych otrzymywane z Iraku dolary nie pozwalały już na utrzymanie dotychczasowego poziomu życia. Mariola postanowiła więc wyjechać do męża i ułożyć sobie życie od nowa. Niestety, nie zdawała sobie sprawy z różnicy kulturowej i prawdziwej sytuacji życiowej męża. Bardzo przeżyła wiadomość, że jest trzecią żoną – i to najmniej ważną. Gdy się z tym pogodziła, spotkała ją otwarta wrogość ze strony pierwszej i drugiej żony męża oraz jego rodzeństwa. Wyjechała z Iraku i przez kilka lat mieszkała w Kuwejcie, Syrii i Arabii Saudyjskiej. Pracowała w hotelach jako kelnerka lub barmanka. Przez te lata utrzymywała kontakt z mężem, aż w końcu jego rodzina przyjęła do wiadomości fakt istnienia tej trzeciej. Zapewne mąż musiał podjąć jakieś zobowiązania wobec pierwszych dwóch żon, aby w końcu pozwolono Marioli i Adamowi zamieszkać w Iraku.\nGdy wybuchła wojna i dość szybko Amerykanie pokonali armię Saddama Husajna, Mariola i jej syn dołączyli do zwycięzców. Podjęli pracę jako tłumacze w powstających bazach wojskowych. Po pojawieniu się Polskiego Kontyngentu Wojskowego Mariola natychmiast skorzystała z okazji i przeniosła się do bazy w Babilonie, a następnie w Al-Hilli, dalej pozostając na liście płac Amerykanów. Grad doskonale znał historię tej kobiety i dlatego nie do końca wierzył w jej bezinteresowną pomoc dla polskich żołnierzy.\nMajor jeszcze raz ponowił próbę porozumienia się z Arabem, ale ten tylko kręcił głową i patrzył w blat stołu. Grad zrozumiał, że w tym przypadku nie ma rady. Musi prosić o pomoc Adama.\nMajor uśmiechnął się pojednawczo do gościa i powiedział:\nEdyta wstała i pociągnęła nosem. Wychodząc, powiedziała:\n– Do następnego razu.\nMajor podniósł słuchawkę telefonu i czekał na odzew z bramy. Po krótkiej chwili odezwał się sierżant Główka:\n– Mamy przyjść po tego młodego?\n– Nie, potrzebuję Adama.\n– Tak jest, zaraz go przyślę!\nCzekając na nowego tłumacza, Grad postawił na stole dwie szklanki i nalał do nich wody. Salim uśmiechnął się, podziękował i wypił wodę duszkiem. Major nalał ponownie, ale tym razem Arab nie podniósł szklanki, tylko podziękował. Zapadła niezręczna cisza, więc Grad wyjął paczkę Marlboro i poczęstował gościa. Ten z zadowoleniem przyjął papierosa i po odpaleniu mocno się zaciągnął. Grad także zapalił i z zainteresowaniem obserwował młodego człowieka. Zauważył, jak z jego twarzy znika napięcie, a sylwetka powoli się prostuje. W pewnym momencie ich oczy spotkały się, jedne niebieskie, prawie granatowe, drugie czarne. Na twarzy Irakijczyka zagościł uśmiech. Grad wyczuł, że pierwsze lody zostały przełamane. Teraz wszystko zależało od tego, z czym przyszedł ten młody człowiek, jakie ma informacje i czego chce w zamian.\nGdy tak patrzyli na siebie poprzez papierosowy dym, wszedł Adam.\n– Cześć, Adam! Jak dzisiaj na bramie?\n– Nic szczególnego. Może tyle, że coraz więcej Irakijczyków pyta o pracę w bazie. Wie pan, na zewnątrz bieda, a tu Amerykanie przyzwoicie płacą. Jedna pracująca tu osoba utrzyma na przyzwoitym poziomie wieloosobową rodzinę. No i w bazie bezpieczniej niż na zewnątrz. Zapomniałem – na bramie jest jeden uparciuch.\n– Przyszedł facet z kilkuletnią dziewczynką. W rozmowie wyszło, że to jej wujek. Dziewczynka ma paskudną ranę oparzeniową na prawym udzie. Facet przyniósł ją na rękach i koniecznie chciał się dostać do naszego lekarza. Wie pan, kto ją oparzył?! Własny ojciec – żelazkiem!\n– Bo żona była nieposłuszna!\n– Skierowaliście go do naszej izby chorych?\n– Nie. Szef warty kazał mu iść do miejskiego szpitala.\n– To po sprawie.\n– A gdzie tam! Ten uparty osioł powiedział, że tam jej nie pomogą. Dalej siedzi w poczekalni.\n– Chyba żartujesz?! I szef zmiany nie kontaktował się z naszym lekarzem?\n– Próbował, ale ten jest na jakimś szkoleniu.\n– OK! Ja dzwonie na bramę, a ty w tym czasie przetłumacz gościowi, co się dzieje, ale dokładnie, a potem wypytaj, jak się nazywa, gdzie mieszka i po co przyszedł.\nGrad podniósł słuchawkę. W kilku słowach kazał zaprowadzić Irakijczyka z dziewczynką do izby chorych batalionu logistycznego i powiadomić lekarza o nagłym przypadku. Po wszystkim polecił powiadomić go, jak sprawa została załatwiona.\nMajor zdawał sobie sprawę, że służba na bramie zachowała się zgodnie z procedurami. Nie należało leczyć miejscowej ludności, bo ta natychmiast to wykorzystywała. Darmowe leczenie, bezpłatne leki i zaopatrzenie medyczne, a izba chorych w bazie nie była w stanie udzielać tak szerokiej pomocy. Jej zadanie i przeznaczone na to środki to leczenie i pomoc medyczna żołnierzom z bazy.\n„Ale taki mały wyjątek nie nadwyręży jej możliwości” – pomyślał Grad. – „Najwyżej usłyszę parę cierpkich słów od dowódcy bazy”.\nW tym czasie Adam prowadził rozmowę z Irakijczykiem, który niespodziewanie się rozgadał. Mówił tak szybko, że Adam musiał notować, co do tej pory mu się nie zdarzyło.\nGdy Arab skończył, uśmiechnął się szeroko do Grada i wypił szklankę wody. Teraz z niecierpliwością patrzył na majora, który słuchał tłumaczenia Adama.\n– Nazywa się Salim Alami i mieszka w wiosce Hor Al-Sad, pięć kilometrów od Al-Hilli, z matką i kilkorgiem rodzeństwa. Dokładnie ma dwie siostry i trzech młodszych braci. W marcu tego roku bandyci zamordowali jego ojca na targowisku w Al-Hilli, gdy sprzedawał warzywa i makaty. Jego zdaniem bez żadnego powodu. Był wtedy z ojcem i widział zabójców. Zna nazwisko ich przywódcy. Wczoraj ponownie widział ich na tym targowisku. Podają się za bojowników, ale tak naprawdę terroryzują miejscową ludność i są zwykłymi bandziorami. Chce, żebyście go złapali.\n– Dlaczego nie poszedł do miejscowej policji albo gwardii irackiej?\n– Oni nie chcą z nim rozmawiać. Poza tym mówi, że im nie wierzy, bo połowa z nich to tacy sami bandyci jak ci z targowiska.\nMocne słowa, ale trochę w tym racji. Komu jeszcze mówił o tym przywódcy? Albo inaczej: do kogo wcześniej zwracał się o pomoc?\nAdam tłumaczył teraz na bieżąco, a Grad uważnie obserwował twarz młodego Araba.\n– Nie poszedł z tą sprawą do nikogo więcej, bo nikomu nie można ufać. Mówi, że tylko Polacy mogą mu pomóc.\n– Dlaczego Polacy?\n– Bo nie stoicie po żadnej stronie i nie robicie tu żadnych interesów. On chce tylko kary dla zabójcy. To jego obowiązek jako najstarszego syna – pomścić ojca.\n– Powiedz mu, że to sprawa kryminalna, a wojsko się takimi nie zajmuje. Musi iść z tą sprawą do miejscowej policji.\n– Do policji już nie pójdzie. Przyszedł tu, bo ci bandyci organizują zasadzki także na polskie konwoje.\n– A to skąd wie?!\n– Bo bandyci na targowisku zbierali od ludzi haracz i krzyczeli, że to na wojnę z niewiernymi, walkę z okupantem.\n– No dobrze. Ilu ich było i jak się nazywają?\n– Około dziesięciu, raz mniej, raz więcej. Trudno policzyć, bo są rozproszeni po targowisku. Zawsze z bronią. Mają pistolety i „kałasze”. Ich przywódca krzyczał, że nazywa się Abdul Husajn. Straszył, że jak ktoś nie ma pieniędzy, to musi dać syna, który umrze za Allaha i wolny Irak. Przyjeżdżają z kierunku Karbali lub Nadżafu.\n– Jak często Salim jest na tym targowisku i jak często widzi Abdula?\n– Nie widział go od marca, a na targowisku jest codziennie. Teraz, na początku sierpnia, Abdul był już dwa razy.\nZadzwonił telefon. Grad podniósł słuchawkę i słuchał, przez chwilę nic nie mówiąc. Irakijczyk wpatrywał się w niego uważnie.\nDziewczynka i jej wujek opuścili już bazę. Lekarz opatrzył dziecku ranę i dał lekarstwa. Kazał za dwa dni wrócić na kontrolę i zmianę opatrunku.\nAdam przetłumaczył słowa Salima, na którego twarzy pojawił się uśmiech od ucha do ucha.\nGrad wiedział, co robi. Jeżeli ten młody człowiek ma mu zaufać, to teraz jest najlepszy moment, żeby zacząć swoją robotę. Już od dłuższego czasu szukał nowych źródeł informacji poza bazą. W Iraku znowu zaczynało wrzeć, a o informacje z zewnątrz było najtrudniej.\n– Salim, posłuchaj, postaram się ci pomóc. Sam wiesz, że sprawa jest trudna. Znalezienie i złapanie Abdula oraz jego kamratów to jedno, a udowodnienie zabójstwa – drugie. Pewne jest tylko to, że jeżeli złapiemy go na gorącym uczynku, to odpowie za swoje grzeszki. W każdym razie będę rozmawiał o tej sprawie z gubernatorem, a nasze patrole będą wiedziały, kogo szukać.\nSalim znowu się uśmiechnął, a jego błyszczące radością oczy biegały po twarzy majora.\n– Salim – Grad zaczął bardzo powoli – przyszedłeś do mnie po pomoc. Zrobię wszystko, co możliwe, ale potrzebuję twojej pomocy. – Major specjalnie zrobił dłuższą pauzę i kontynuował:\n– Sam dobrze wiesz, co się dzieje dookoła nas. Muszę mieć pewność, że mówisz prawdę.\nIrakijczyk skinął głową i nie spuszczał wzroku z majora, czekając, co ten powie. Grad ponownie wyciągnął paczkę papierosów i poczęstował gościa. Adam tylko się skrzywił, bo nie znosił dymu papierosowego. Od początku rozmowy minęła prawie godzina, a klimatyzacja nie działała jak należy. Każda ze znajdujących się w pomieszczeniu osób miała już na czole krople potu, ale najbardziej „zroszony” był Grad, chociaż zdjął kamizelkę i hełm, które stały teraz oparte o ścianę.\n– Salim, obaj chcemy złapać mordercę twojego ojca. Ale oprócz Abdula po mieście i okolicy szlaja się wielu innych krwawych rzezimieszków. Chciałbym wiedzieć, co ludzie na targowisku mówią o planowanych zamachach, gdzie jest schowana broń albo amunicja, gdzie terroryści mają swoje bazy. Jesteś wśród wielu ludzi. Możesz być moimi uszami i oczami na zewnątrz. Rozumiesz? Pomóż mi, a ja pomogę tobie. Co ty na to?\nSalim słuchał tłumacza, a z każdym nowym zdaniem jego twarz poważniała. Spojrzał otwarcie na Grada, odczekał dłuższą chwilę i półszeptem powiedział:\nMajor wiedział, że najtrudniejszy moment rozmowy ma za sobą. Teraz musiał jeszcze sprawdzić prawdomówność Irakijczyka. Jeśli mówi prawdę, może się okazać cennym sprzymierzeńcem poza murami bazy. Długo czekał na taką okazję. Każdy nowy dzień mógł przynieść nowe straty w ludziach i sprzęcie. Jego zadanie to minimalizowanie ryzyka, wyprzedzanie ruchów przeciwnika. Bez dobrej informacji żołnierz skazany jest na porażkę. A tu ma młodego mężczyznę, który z dużym prawdopodobieństwem obraca się w środowiskach bliskich terrorystom.\n– Dobrze, Salim. Następnym razem spotkamy się, gdy będziesz miał informacje, które mnie interesują. Ja w tym czasie zrobię w sprawie Abdula, co będę mógł. Teraz Adam cię odprowadzi. Przy następnej wizycie na bramie proś żołnierzy albo tłumacza o spotkanie tylko z majorem Gradem. Zrozumiałeś?!\nSalim skinął głową i podał przez stół rękę majorowi.\n– Jeszcze jedno pytanie. Ile masz lat?\nGrad poczuł, że kolana mu miękną. Miał suchość w gardle. Był przekonany, ze rozmawia z dziewiętnasto-, może osiemnastolatkiem. Ten z pozoru młody mężczyzna to jeszcze dziecko. Major poczuł do siebie wściekłość i niesmak, ale było za późno. Dlaczego wcześniej nie zapytał go o wiek? Teraz rozmowa poszła za daleko. W Polsce czekali na niego dwaj synowie: czternasto- i siedemnastolatek. Nie chciał, by kiedykolwiek w swoim życiu wplątali się w takie sprawy jak Salim. Czy rzeczywistość Iraku dawała usprawiedliwienie?!\nNastępnego dnia była niedziela. Dzień bardziej swobodny od innych, chociaż nie dla wszystkich. Konwoje były ograniczone do niezbędnych, ale patrole grupy bojowej wyruszały na swoje kierunki bez taryfy ulgowej. To samo dotyczyło służby wartowniczej i tej przy bramach wjazdowych do bazy. Ci, którzy musieli, naprawiali, czyścili i konserwowali swój sprzęt osobisty, a mechanicy i remontowcy działali przy pojazdach, które następnego dnia musiały być sprawne.\nO 11.00 rozpoczynała się msza święta w kaplicy polowej, którą otwierano w dużym namiocie. Godzinę przed rozpoczęciem nabożeństwa wyznaczony dzień wcześniej patrol wyjeżdżał do polskiej bazy w Babilonie i przywoził księdza kapelana.\nGrad obudził się około 7.00 i po porannej toalecie udał się na śniadanie. Zestawy śniadaniowe nie różniły się, odkąd przyjechał. Kawa, herbata, półsłodkie bułeczki, dżemy, no i bekon plus jajecznica z proszku. Typowe anglosaskie śniadanie. Z każdym dniem na śniadaniu było coraz mniej żołnierzy z polskiego kontyngentu. Najwyraźniej anglosaski sposób odżywiania nie przypadł im do gustu.\nMajor wziął dwa słodkie precle i kawę z mlekiem. Przeżuwał śniadanie, zamyślony nad wczorajszym dniem i młodym Arabem. Po kolejnej próbie określenia możliwych wariantów rozwoju sytuacji doszedł do wniosku, że już więcej nie zobaczy Salima. Ta myśl sprawiła mu przyjemność. Z drugiej strony żal mu było nadarzającej się okazji – jak każdemu zawodowcowi. Doszedł do wniosku, że na przyjście do bazy chłopak musiał się zdecydować pod wpływem impulsu. Brak działania skorumpowanej irackiej policji, w której szeregach aż roiło się od typów spod ciemnej gwiazdy, zaprowadził go do Polaków.\nPostanowił jednak sprawdzić Abdula Husajna w kartotekach policji i u Amerykanów, którzy mieli najbogatsze dossier na temat osób poszukiwanych i podejrzanych o terroryzm.\nSkończywszy śniadanie skierował się do małego sklepiku, który prowadził zaprzyjaźniony, przynajmniej tak myślał Grad, Irakijczyk o imieniu Faez.\nW latach osiemdziesiątych studiował w Polsce budownictwo. Po uzyskaniu dyplomu inżyniera budownictwa wrócił do kraju i otworzył firmę budowlaną. Interes szedł dobrze, aż wybuchła wojna. Teraz z konieczności zajmował się handlem. Posiadał duży sklep z artykułami gospodarstwa domowego w Karbali, który pomagali mu prowadzić dwaj młodsi bracia i ten mały w bazie w Al-Hilli. Tutaj mógł spożytkować swoją znajomość języka polskiego. Dlatego też Grad lubił z nim porozmawiać. Chociaż raz nie musiał mieć pośrednika, a przede wszystkim Faez był inteligentny i uprzejmy. Pobyt w Polsce zrobił pewnie swoje, bo jako sklepikarz nie miał w sobie nachalności, tak naturalnej dla innych arabskich sklepikarzy. Gdy major zaglądał do sklepiku, wychodzili z Faezem na zewnątrz zapalić papierosa. Rozmawiali prawie o wszystkim. O bieżącej sytuacji w Iraku i Polsce, o rodzinach, o interesie Faeza, a nawet o przyszłości. Częstym tematem tych rozmów była odwieczna walka pomiędzy Sunnitami i Szyitami, do których zaliczał się Faez.\nI tym razem po grzecznościowym przywitaniu się Faez wyszedł zza prowizorycznej lady sklepowej, podał majorowi rękę na przywitanie i obaj wyszli przed sklepik.\n– Duszno jak co dzień. Jak? Spokojnie na drogach? – zagaił Grad.\n– Normalnie. Wałęsają się jakieś grupy, ale raczej bez broni. Nie zaczepiają ludzi. Gorzej jest, jak wracam do Karbali. Na przedmieściach wciąż pojawiają się jakieś uzbrojone bojówki i nie wiadomo, kiedy cię zaczepią. Przedwczoraj zatrzymali mojego kuzyna Azhara, który wracał z Bagdadu. Handluje tam dywanami. Najpierw chcieli pieniędzy, a jak powiedział, że nie ma, zaczęli krzyczeć, że na pewno pracuje dla Amerykanów, że zdrajca i takie tam. Poszarpali go, dostał kolbą po głowie i naderwali mu ucho. Potem przetrzymali przez noc w jakiejś piwnicy i dopiero nad ranem wypuścili. Ale już bez samochodu. Cieszymy się, że żyje. Co zrobić? Takie czasy!\nMam nadzieję, że gdy podróżujesz, masz głęboko schowaną przepustkę do naszej bazy...\n– Pewnie, że tak. Ale jakby dobrze przeszukali samochód, to i tak chyba byłoby po mnie. Oni uważają, że jak tu sprzedaję, to jestem zdrajcą. Dla nich jestem zdrajcą. Wykorzystają każdy najmniejszy powód, żeby zabrać ci wszystko i zabić.\n– To warto prowadzić tu interes? Przecież masz duży sklep w Karbali.\n– Muszę! Sklep w Karbali prawie nie zarabia. Towar stoi na półkach już ponad pół roku. A to sprzęt elektryczny dobrych marek, w który wsadziłem dużo pieniędzy. Na utrzymaniu mam żonę i troje swoich dzieci, a do tego żonę zmarłego starszego brata i dwójkę ich dzieci. Ze sklepu w Karbali żyją też moi dwaj młodsi bracia. Kiedy interes budowlany padł, wszystko się skomplikowało. Gdyby się w końcu uspokoiło, to byłoby dużo roboty. Przecież wojna zrobiła swoje. Tylko ludzie są biedni. A poza tym, panie majorze, z tego małego sklepiku u was mam więcej w jeden dzień niż przez tydzień z dużego. I jeszcze raz dzięki za pozwolenie.\n– Nie masz za co dziękować. Jak przyjechałem, już tu byłeś.\n– Tak, ale mógł mnie pan wyrzucić.\n– Dobra, dobra, nie przesadzaj. Potrzebuję informacji. Słyszałeś o strzelaninie na targowisku w Al-Hilli w marcu tego roku?\n– E tam, codziennie coś się dzieje. W marcu...? Nie jestem pewien, ale chyba była jakaś strzelanina. Jakaś grupa wpadła zdaje się na targ i wymuszała haracze. Bili, wyzywali od niewiernych i chyba nawet kogoś zabili. Ale dokładnie nie wiem.\n– Pamiętasz jakieś nazwiska, imiona?\n– Nie. Przecież to nie mój teren. Ja tu prawie nikogo nie znam. Kilku znajomych od biznesu i to wszystko.\n– OK. O to mi właśnie chodzi. Popytaj o te wydarzenia.\n– Ale nikt mi nie powie, kto strzelał!\n– Możliwe. Ale może się dowiesz, kto wtedy zginął albo został poszkodowany – i za co...\n– Z góry dziękuję. Chodźmy do środka. Kupię papierosy i lecę, zanim skończy się msza.\nGrad zapłacił za karton Marlboro i poszedł szybkim krokiem do siebie. Od dwóch miesięcy po mszy przyjmował u siebie na szklaneczce whisky kapelana i dowódcę bazy. Właściwie jako jedyny miał dostęp do alkoholu dobrej marki. Co pewien czas wyjeżdżał służbowo do Bagdadu i tam w sklepach bezcłowych na lotnisku mógł kupić towary niedostępne w zwykłych sklepach, a przede wszystkim alkohol, który był zakazany w polskich bazach przez dowódcę PKW.\nMimo że był niewierzący i nie uczestniczył w coniedzielnej mszy, utrzymywał bardzo sympatyczne kontakty z kapelanem. Nigdy nie poruszali tematu wiary, więc nie wybuchały między nimi żadne konflikty. Była to godzina relaksu dla nich obydwu. Szklanka whisky i rozmowy o życiu doczesnym. Grad lubił te spotkania. Rozmowa schodziła na różne tematy, ale często wraz z dowódcą bazy rozwiązywał przy nich bieżące problemy interpersonalne, a nawet między poszczególnymi kontyngentami w bazie. Kapelan swoje, Grad swoje, a dowódca podrapawszy się po głowie, podejmował kompromisową decyzję.\nNastępnego dnia major miał planowy wyjazd do Bagdadu. Zajął się więc przygotowaniami. Przeglądał broń, oporządzenie, sprawdził dokumentacje, którą miał pozostawić w ambasadzie. Zazwyczaj zaraz po wjechaniu do tzw. Zielonej Strefy – zamkniętej i zarządzanej przez Amerykanów – Grad i kierowca opuszczali konwój i kierowali się na lotnisko. Tam major kupował dwa – trzy kartony whisky lub czystej wódki, w zależności od zamówienia, które składali mu dowódcy poszczególnych pododdziałów. Między innymi dzięki tym zakupom miał z nimi bardzo dobre relacje na stopie koleżeńskiej. Poza tym taki wyjazd był pewnym urozmaiceniem dnia codziennego. Trwająca trzy do czterech godzin podróż z mocno podniesioną adrenaliną, później przyjemne zakupy i odpoczynek w bazie amerykańskiej. Raz nawet Gradowi udało się skorzystać z otwartego basenu w bazie, w której znajdował się tzw. pałac na wodzie byłego dyktatora Iraku. W tych warunkach była to rewelacja. Pozbycie się podróżnego pyłu i ochłodzenie całego ciała. Dopiero tutaj major zrozumiał, co czuły karawany, gdy docierały do rzadkich na pustyni oaz.\nTym razem wszystko poszło jak należy. Troszeczkę zmitrężył w Ambasadzie RP, czekając na sekretarza ambasady, który chciał przekazać paczkę z kraju dla dowódcy PKW w Iraku. Prawie w ostatniej chwili dojechał do ustawiającej się kolumny samochodów. Konwój nie zawsze czekał na maruderów. Kto nie zdążył, zostawał i musiał czekać nawet kilka dni na okazję do powrotu.\nGdy major dojechał na miejsce zbiórki, kolumna była już ustawiona i gotowa do odjazdu. Konwojem dowodził porucznik Terlikowski. Mimo młodego wieku w każdej wydawanej przez niego komendzie-rozkazie widać było profesjonalizm. Pewność podejmowanych decyzji. Grad już w bazie zwrócił uwagę na tego młodego oficera. Bez pokrzykiwania i zbędnego zamieszania formował kolumnę złożoną z różnych pojazdów: od cysterny z paliwem, stara 266, poprzez samochód cywilny majora – nissana pick-up, aż po trzy honkery i dwa hummery, które stanowiły osłonę tak utworzonego konwoju. Po sprawdzeniu łączności pomiędzy wozami Terlikowski udzielił kierowcom krótkiego instruktażu i nakazał odjazd.\nDroga powrotna przebiegała spokojnie, wręcz usypiała monotonią. Równiutki jak tafla lodu asfalt wśród piasków pustyni tworzył czarną, prawie prostą wstążkę. Widok przez szybę samochodu cały czas ten sam. Szary piach, gdzieniegdzie palmy, krzaki i kępki wysokich traw. Nagle około sześćdziesiątego kilometra za Bagdadem kolumna została zatrzymana. Porucznik podał przez radio, że przed kolumną po prawej stronie drogi widać ślady świeżo usypanego kopczyka piachu. Zgodnie z procedurą nakazał cofnąć kolumnę na bezpieczną odległość. Natomiast swoim hummerem podjechał na odległość około stu metrów od kopczyka i wydał rozkaz oddania trzech krótkich serii z karabinu maszynowego, zamontowanego na wieżyczce jego wozu. Pierwsza seria wzbiła tumany kurzu wokół nasypanego piachu. Druga rozsypała kopczyk, ale poza wirującym w powietrzu piachem nie było żadnego efektu. Strzelec odczekał chwilę, aż nowa kurzawa opadnie, i oddał trzecią serię. Już pierwsze pociski musiały trafić w ukrytą w piachu bombę. Ogromny wybuch wzbił kilogramy, jeśli nie tony piachu na wysokość trzydziestu metrów. Gdy na moment zawisły w powietrzu, błysnęła pod nimi ognista, czerwono-żółto-niebieska kula. Wszystko trwało sekundy. Rozgrzana fala powietrza uderzyła po szybach samochodów i po chwili widać było tylko ścianę opadającego piachu oraz kłęby czarno-siwego, gęstego dymu.\nCałe zdarzenie trwało kilka minut, ale u wszystkich żołnierzy adrenalina osiągnęła najwyższy poziom. Kolumna ruszyła, a droga już nie usypiała. Mała babka z piasku wywoływała gęsią skórkę. Każdy zdawał sobie sprawę, że dzięki Terlikowskiemu uniknęli nieszczęścia i cali dotarli do bazy.\nZaraz po rozładowaniu broni Grad ruszył do siebie. Czuł coraz większe wyczerpanie. Incydent z miną--pułapką pomimo szczęśliwego zakończenia wywołał ogromne napięcie nerwowe. Baza przywróciła poczucie bezpieczeństwa, a tym samym odprężenie. Teraz major myślał tylko o jednym: kąpiel i łóżko. Jeszcze raz się udało!\nKolejne dwa dni upłynęły na codziennych sprawach służbowych. Poranna analiza informacji wywiadowczych otrzymywanych okólnikiem z Babilonu, spotkania w Centrum Operacyjnym ze służbami dyżurnymi i kontrola newralgicznych punktów w bazie. Przy okazji koleżeńskie odwiedziny dowódców zaprzyjaźnionych pododdziałów. Czasami wieczorne wyjście na siłownię, w której major topił wraz z nadwagą swoje złości.


KE wszczęła postępowanie wobec Polski ws. zanieczyszczeń wód azotanami – RadioMaryja.pl\nJesteś tutaj: Strona główna / Informacje / Polska / KE wszczęła postępowanie wobec Polski ws. zanieczyszczeń wód azotanami...\n28 lutego 2017 17:17 /w Informacje, Polska, Świat\nKomisja Europejska wznowiła wobec Polski postępowanie w związku z niewdrożeniem przez nasz kraj unijnych przepisów dotyczących ochrony wód przed zanieczyszczeniem azotanami – przekazały PAP służby prasowe KE.\n„Minęły dwa lata, od kiedy w 2014 r. Trybunał stwierdził braki, zarówno jeśli chodzi o wyznaczanie stref zagrożonych azotanami, jak i programów działań w tej sprawie. Mimo to Polska nie podjęła konkretnych kroków, by zapewnić zgodność z dyrektywą” – przekazało PAP źródło w Komisji Europejskiej.\nTagi: Komisja Europejska, Polska\nKOD zbiera fundusze na zaległe alimenty Kijowskiego M. Morawiecki: Całkowity zakaz handlu w niedzielę nie wchodzi w grę


Wydział Budżetu i Finansów - Biuletyn Informacji Publicznej\tUrząd Miasta Białogard\nWydział Budżetu i Finansów - BF\nWydział Budżetu i Finansów Urzędu Miasta Białogard\n(wejście A, D)\nSKARBNIK MIASTA (Naczelnik Wydziału) - Iwona Kubiak\nwejście przez pokój 228, tel. (94) 3579 110\nZ-CA SKARBNIKA MIASTA - Dorota Dankowska\nwejście przez pokój 231, tel. (94) 3579 111\npokój 228 (podatki i opłaty lokalne - naliczanie i ulgi),\ntel. (94) 3579 112, (94) 3579 113, (94) 3579 114\npokój 231 (opłata za gospodarowanie odpadami komunalnymi),\ntel. (94) 3579 118\npokój 231 (podatek od nieruchomości, rolny i leśny - windykacja),\ntel. (94) 3579 117\npokój 231 (użytkowanie wieczyste, sprzedaż mienia, dzierżawy - windykacja), tel. (94) 3579 119\nA. W zakresie planowania i realizacji budżetu Miasta:\n1) gromadzenie materiałów niezbędnych do opracowania projektu budżetu Miasta;\n2) opracowywanie projektu wieloletniej prognozy finansowej Miasta oraz jej zmian;\n3) opracowywanie projektu budżetu Miasta i objaśnień do tego projektu;\n4) przekazywanie właściwym jednostkom do realizacji zadań i ustaleń wynikających dla nich z uchwalonego budżetu Miasta;\n5) zapewnianie prawidłowego przebiegu wykonania budżetu Miasta;\n6) opracowywanie wniosków dotyczących zmian w budżecie Miasta;\n7) opracowywanie sprawozdań i informacji (rocznych i okresowych) z wykonania budżetu Miasta oraz z działalności finansowej Miasta;\n8) przygotowywanie projektów uchwał Rady dotyczących gospodarki finansowej Miasta;\n9) sprawowanie nadzoru nad gospodarką finansową jednostek organizacyjnych Miasta oraz ogólny nadzór nad prawidłowością dysponowania przyznanymi jednostkom środkami budżetowymi Miasta;\n10) prowadzenie rachunkowości budżetu Miasta i Urzędu, w tym księgowości syntetycznej i analitycznej związanej z bieżącą realizacją budżetu;\n11) dokonywanie kontroli wewnętrznej operacji gospodarczych;\n12) analiza wykorzystania środków przekazanych z budżetu Miasta innym podmiotom;\n13) współpraca z urzędami skarbowymi w zakresie planowania i wykonania dochodów Miasta.\nB. W zakresie mienia komunalnego:\n1) prowadzenie dokumentacji finansowo-księgowej składników mienia komunalnego;\n2) opracowywanie planów dochodów z tytułu opłat za korzystanie z gruntów komunalnych oraz rat za nabyte na własność ale niespłacone całkowicie lokale mieszkalne i użytkowe oraz inne nieruchomości;\n3) prowadzenie komplementarnej dokumentacji obejmującej analitycznie wszystkich użytkowników, a także uwzględniającej tytuły prawne korzystania z gruntów i lokali oraz stawki i wysokość opłat za to korzystanie;\n4) egzekwowanie należnych opłat za korzystanie z gruntów komunalnych oraz rat ceny za nabyte na własność lokale mieszkalne, użytkowe oraz inne nieruchomości;\n5) prowadzenie spraw związanych z pobieraniem należności z tytułu korzystania z mienia komunalnego, w tym prowadzenie egzekucji;\n6) księgowanie wnoszonych opłat za użytkowanie gruntów komunalnych oraz rat ceny za nabyte na własność lokale mieszkalne i użytkowe, a także prowadzenie bieżących rozliczeń finansowych z wnoszącymi opłaty;\n7) przygotowywanie projektów rozstrzygnięć dotyczących umarzania oraz udzielania innych ulg w spłacaniu niepodatkowych należności budżetowych o charakterze publiczno-prawnym i cywilnoprawnym.\nC. W zakresie podatków i opłat:\n1) opracowywanie projektów uchwał Rady w sprawach podatków i opłat lokalnych oraz podatku rolnego i leśnego;\n2) dokonywanie wymiaru i poboru podatków i opłat lokalnych, które na podstawie ustaw stanowią dochody budżetu Miasta i których wymiar i pobór należy do właściwości Burmistrza;\n3) zbieranie materiałów informacyjnych niezbędnych do dokonania wymiaru podatków i opłat;\n4) przeprowadzanie kontroli podatników i płatników podatków i opłat w zakresie prawidłowości opodatkowania i wymierzania podatków i opłat;\n5) przygotowywanie projektów decyzji dotyczących umarzania, rozkładania na raty oraz odraczania terminów płatności podatków i opłat lokalnych;\n6) nadawanie biegu odwołaniom w sprawach podatków i opłat lokalnych;\n7) prowadzenie księgowości podatków i opłat oraz sprawozdawczości w tym zakresie;\n8) prowadzenie spraw związanych z ewidencją, poborem i rozliczaniem podatków stanowiących dochód budżetu państwa;\n9) egzekwowanie zaległych należności podatkowych, w tym wystawianie upomnień i tytułów wykonawczych na zaległości podatkowe;\n10) prowadzenie spraw związanych z poborem należności z tytułu nałożonych na osoby fizyczne i prawne grzywien w drodze mandatu karnego oraz kar administracyjnych;\n11) udzielanie organom egzekucyjnym, w tym również sądowym żądanych informacji niezbędnych do prowadzenia egzekucji;\n12) prowadzenie windykacji opłaty skarbowej oraz jej zwrot;\n13) udzielanie organom ścigania informacji o stanie majątkowym podatników;\n14) wydawanie zaświadczeń w sprawach podatków i opłat lokalnych.\nD. W zakresie płac:\n1) prowadzenie spraw związanych z naliczaniem i wypłacaniem wynagrodzeń pracowników Urzędu;\n2) prowadzenie spraw związanych z podatkiem dochodowym od osób fizycznych pracowników Urzędu;\n3) prowadzenie spraw związanych z ubezpieczeniem społecznym pracowników Urzędu, w szczególności współdziałanie w tym zakresie z Zakładem Ubezpieczeń Społecznych, Narodowym Funduszem Zdrowia i Państwowym Funduszem Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych;\n4) prowadzenie rachunkowości zakładowego funduszu świadczeń socjalnych.\nE. W zakresie zwrotu podatku akcyzowego zawartego w cenie oleju napędowego wykorzystywanego do produkcji rolnej – prowadzenie postępowań w sprawie zwrotu podatku akcyzowego zawartego w cenie oleju napędowego wykorzystywanego do produkcji rolnej oraz jego wypłata.


Mamrot: Uważam, że nie byłem oceniany obiektywnie - weszlo.com\nOpublikowane 19.07.2019 14:45 przez\nJak Jagiellonia poradzi sobie bez Novikovasa? Czy Tomasz Prikryl jest naturalnym następcą Litwina? Co musi poprawić Juan Camara, by stać się ważnym zawodnikiem Jagiellonii? Czy Imaz będzie wchodził w buty napastników? Czy Ognjen Mudrinski jest lekiem na całe zło w ofensywie? Czy Jagiellonia ma problem z młodzieżowcami? Który z młodzieżowców jest najbliżej gry? Czy był wściekły, gdy mówiło się o jego zwolnieniu? Co zrobiłby inaczej w poprzednim sezonie? Jak wygląda sytuacja Ivana Runje? Jakiej Jagiellonii możemy spodziewać się w dzisiejszym meczu z Arką Gdynia? O tym wszystkim i nie tylko porozmawialiśmy z trenerem Jagiellonii Białystok, Ireneuszem Mamrotem. Zapraszamy.\nCzęsto jest tak – nawet w największych klubach na świecie – że jak odchodzi lider drużyny, zmienia się kompletnie gra całego zespołu. Tak będzie również z Jagiellonią po odejściu Novikovasa?\nNie wydaje mi się, by tak miało być w naszym przypadku. Na pewno chcemy wypracować swój styl. Klub dokonał transferów i teraz wszystko będzie bardziej rozłożone na cały zespół. Ze strony Novikovasa było sporo gry indywidualnej przez co robił przewagę, ale obecnie również mamy zawodników, którzy potrafią zrobić różnicę.\nWiosną również widzieliśmy, że na niektórych pozycjach potrzebowaliśmy wzmocnień, dokonaliśmy ich, a teraz trzeba nowych graczy wkomponować do zespołu.\nPotencjalnym następcą Novikovasa może być Tomas Prikryl, który jest z zespołem od niedawna. Zdążył się już przygotować do dzisiejszego meczu?\nPod względem fizycznym na pewno tak. Cały czas był ze swoim klubem w treningu, dlatego nie musiał wiele nadrabiać. W trakcie testów również osiągał dobre wyniki. Inna sprawa, że musi złapać kontakt z drużyną, zrozumieć nasze schematy gry. Nie boję się jednak o to, ponieważ widać, że to bardzo inteligentny chłopak… Trochę więcej pracy, jeśli chodzi o aspekty fizyczne, czeka nas z Ognjenem Mudrinskim\nBardzo szybko zakontraktowaliście Juana Camarę, który pokazał się z dobrej strony w poprzednim sezonie, ale mimo wszystko brakowało mu ciągłości w tym wszystkim. Rozmawiał pan z nim o tym?\nInaczej bym to ujął, bo gra Juana na pewno była efektowna, ale czasami brakowało efektywności. Rozmawiamy z nim o tym dużo, ponieważ nie chodzi tylko o to, żeby grać ładnie. Potrzebne są również liczby i efekty.\nGeneralnie Camara ma bardzo duży potencjał, ponieważ jest bardzo szybki i dobrze wyszkolony technicznie. Powinien przekładać swoją grę na stwarzane sytuacje dla kolegów. Z tym miał problem i o tym rozmawiamy. Jeśli poprawi się w niektórych aspektach, możemy mieć z niego naprawdę bardzo dużo pożytku.\nJeśli zacznie grać bardziej dla drużyny, może być gwiazdą całej ligi?\nNa pewno tak, ale musi szukać gry jeden na jednego bliżej bramki. Juan cały czas lubi być pod grą, dlatego cofa się głęboko po piłkę. Trudno jednak strzelić gola z czterdziestu metrów. Zależy mi na tym, by grał bliżej bramki.\nJeśli chodzi o technikę, prowadził kiedyś trener lepszego zawodnika?\nJest w czołówce, ale obecnie mam choćby Imaza, który dobrze operuje piłką. Martin Pospisil również jest dobry. W Głogowie pracowałem z Mateuszem Machajem, który także posiadał wysokie umiejętności techniczne. Osobiście jestem fanem takich piłkarzy, ponieważ potrzebuję ich, by realizować swoją filozofię futbolu. Wiosną nie wyglądało to tak jakbym chciał, ponieważ były kontuzje i zmiany kadrowe, ale teraz będziemy chcieli to poprawić.\nSzczególnie atak musicie poprawić, bo gdy zostaliście z Klimalą i Scepoviciem nie wyglądało to najlepiej.\nZe Scepoviciem to dużo powiedziane, ponieważ szybko odniósł kontuzję. Patryk również złapał uraz, co nie ułatwiało nam zadania. Wszyscy wówczas mówili, kto do nas przyszedł, a nikt nie wspominał o tym, kto odszedł. Na dodatek ci co przyszli mieli kontuzje, jak choćby Imaz. Powstawały artykuły, że zawiedliśmy, a nikt nie starał się zrozumieć naszej sytuacji.\nPatrząc z perspektywy czasu Imaz okazał się zbawienny, jeśli chodzi o problemy z napastnikami. Rozważa pan, że w tym sezonie także będzie grał w ataku?\nNie rozważam, ale nie chciałbym później być łapany za słowo, ponieważ coś może się wydarzyć i tam zagra. Owszem, testowaliśmy go teraz na dwóch pozycjach, ale nie na „dziewiątce”. W żadnym sparingu nie grał na tej pozycji, dlatego nie ma tematu. Mam oczywiście również nadzieję, że nie będziemy mieli już takiego pecha, jak w poprzednim sezonie.\nOgnjen Mudrinski ma potencjał na króla strzelców?\nNa pewno może się sprawdzić w Ekstraklasie. Jest bardzo silny, lubi przebywać w polu karnym, czyli taka typowa dziewiątka i egzekutor. Nie boi się jednak wchodzić w pojedynki z obrońcami. Nie chcę mówić, ile strzeli bramek, ale na pewno to duże wzmocnienie dla nas.\nPlanujecie ściągnąć jeszcze jednego napastnika?\nJeśli nic wydarzy się żadna poważna kontuzja, to kadrę mamy zamkniętą.\nWybrał już pan pierwszego bramkarza, bo wydaje się, że walka pomiędzy Krsevanem Santinim i Damian Węglarzem jest bardzo wyrównana?\nFaktycznie rywalizacja była zacięta. Wybrałem już, ale nie chcę jeszcze zdradzać decyzji.\nJest możliwość, że będą rotacje w trakcie sezonu?\nWiadomo, że pozycja bramkarza jest inna, niż pozostałe. Dużo zależy również od psychiki golkipera. Nie zamierzam kogoś zdejmować po jednym błędzie, ale jeśli będzie ich więcej, to trzeba dokonać roszady. Oczywiście jest jeszcze Puchar Polski, w którym może grać zmiennik.\nDużo osób mówi, że macie problem z młodzieżowcami. Zgodzi się pan z tym?\nNie zgodzę się z tym, bo musimy tutaj rozgraniczyć pewne rzeczy. Jasne, dobry zawodnik może siedzieć na ławce kosztem młodzieżowca, ale to nie oznacza, że nasi chłopcy nie mają jakości. Kilku z nich na pewno pomoże drużynie i kto wie, czy nie będą odkryciem Ekstraklasy. Moim zdaniem nasi młodzieżowcy zrobili duży progres w ostatnich miesiącach.\nCzęść młodzieżowców już wypożyczyliśmy, ale są z nami Bartek Bida, Karol Struski, Mikołaj Nawrocki, Patryk Klimala czy Przemysław Mystkowski.\nPodobno Struski wpadł w oko?\nNa początku bardzo fajnie wyglądał, ale teraz widzę, że odczuł okres przygotowawczy. Karol ma jednak bardzo duży potencjał, by pokazać się z dobrej strony. Był z nami najkrócej, ale przepracował cały okres przygotowawczy. Forma dwóch innych chłopaków również poszła w górę, dlatego rywalizacja jest bardzo duża.\nBył pan wściekły, gdy wiosną mówiło się o pana zwolnieniu?\nZa długo pracuję, by się tym denerwować. Jak są słabe wyniki, to wiadomo, kto za to odpowiada. Czasami jednak człowiek oczekuje bardziej obiektywnego spojrzenia, ponieważ każdy wiedział o naszych zmianach kadrowych i kontuzjach. W pewnym momencie straciliśmy trzech napastników. Nie byłem więc wkurzony, ale czułem, że nie jestem oceniany obiektywnie. Oczywiście ktoś może się ze mną nie zgadzać, ale to ja byłem w środku tego wszystkiego. Rozmawiałem również z kilkoma osobami, które podzielają moją opinię.\nWszyscy tylko dostrzegali, że ktoś przyszedł i oczekiwał szybkich efektów. Na wszystko potrzebowaliśmy czasu, dlatego zależało mi na tym, by zostać w zespole. Jeśli teraz doszłoby do podobnej sytuacji, nie miałbym do nikogo pretensji, bo otrzymałem czas. Inna sprawa, że gdyby nie doszło do zmian zimą, dokonalibyśmy ich teraz.\nZ perspektywy czasu, co zrobiłby pan inaczej w poprzednim sezonie?\nNa pewno w Pucharze Polski trzeba było wcześniej reagować zmianami. Wydawało mi się, że będzie dogrywka i wtedy chciałem wpuścić ofensywnych piłkarzy. Dostaliśmy jednak bramkę w doliczonym czasie gry i już nic nie mogłem zrobić. W trakcie meczu także mogłem inaczej zareagować.\nNad czym najmocniej pracowaliście w okresie przygotowawczym?\nPrzede wszystkim nad ofensywą, ponieważ chcemy stwarzać więcej okazji, a co za tym idzie strzelać więcej bramek. Z treningów jestem zadowolony, ale nie są one tak wymierne jak mecze. Nie ma co jednak ukrywać, że minusem tego okresu przygotowawczego byli słabi sparingpartnerzy. Mieliśmy jednego mocnego i resztę drużyn, które były z niższych lig. Zabrakło mi dwóch sparingów z mocniejszymi drużynami. W poprzednim sezonie było z tym dużo lepiej.\nCo trener myśli o zamykaniu treningów i sparingów?\nKażdy ma swoje metody. Nie chcę oceniać kolegów, ale na pewno nie jestem zwolennikiem takich rozwiązań.\nArka będzie mocniejsza w tym sezonie?\nNa pewno Arka jest stabilna, jeśli chodzi o defensywę, ponieważ bramkarz, linia obrony oraz środek pomocy tworzą zawodnicy, którzy grają tam długo. Zapewne rozumieją się więc świetnie. Nieco gorzej przedstawia się ich sytuacja w ofensywnie, bo tam odeszło kilku ważnych zawodników.\nJak wygląda sytuacja Ivana Runje?\nNie do końca jest gotowy do gry, ponieważ dopiero w tym tygodniu trenuje na pełnych obciążeniach. Potrzebuje jeszcze trochę czasu, by dojść do siebie.\nJakiej Jagiellonii możemy się spodziewać w dzisiejszym meczu?\nNa pewno chcemy grać trochę inaczej, niż w poprzednim sezonie. Mam nadzieję, że będziemy utrzymywać się przy piłce, a także z tego korzystać, bo nie chodzi tylko o to, żeby nabić wysokie posiadanie piłki.\nLegendarnych ciężkich nóg nie będzie?\nW ostatnim sparingu mogły być, ale teraz na pewno już nie. Zawodnicy są przygotowani do tego meczu i całego sezonu.\nArka Bartosz Burzyński Ireneusz Mamrot Jagiellonia


ďťż Archiwizacja danych w firmie - Archiwistyka.pl\nArtykuĹy > ArtykuĹy i felietony > Archiwizacja danych w firmie\nfirmÄ OGICOM, 35% polskich przedsiÄbiorców w ogóle nie archiwizuje swoich danych.\nMimo Ĺźe na twardych dyskach firmowych komputerów przechowuje siÄ czÄsto dane o kluczowym znaczeniu, to jednak tworzenia kopii zapasowych traktuje siÄ nadal nieco lekcewaĹźÄ\nTakie podejĹcie do kwestii bezpieczeĹstwa danych spowodowaĹo tylko w bieĹźÄ\ncym roku u blisko 20% firm utratÄ danych z powodu awarii sprzÄtu komputerowego, a u 15% z nich powodem strat byĹo nieumyĹlne skasowanie plików przez pracownika, kradzieĹź lub zawirusowanie sprzÄtu. Natomiast niespeĹna 30% ankietowanych przyznaĹo, Ĺźe nie archiwizuje danych regularnie.\nZdaniem Krzysztofa Szyszki, prezesa zarzÄ\ndu firmy Ogicom, maĹe i Ĺrednie przedsiÄbiorstwa na ogóĹ nie posiadajÄ\nzanych z bezpieczeĹstwem danych. W firmach nie wykonuje siÄ kopii zapasowych, bo procedurÄ archiwizacji uznaje siÄ za zbyt czasochĹonnÄ\n. Poza tym wĹaĹciciele firm obawiajÄ\nsiÄ wycieku danych na zewnÄ\ntrz. Jednak zaniechanie archiwizacji moĹźe okazaÄ siÄ kosztowne. Jak bowiem wynika ze statystyk Policji, tylko w samych centrach handlowych dokonano w ubiegĹym roku blisko 812 tysiÄcy kradzieĹźy.\nW Ĺwietle przeprowadzonych badaĹ przedsiÄbiorcy wykazujÄ\nĹwiadomoĹÄ koniecznoĹci wykonywania kopii zapasowych. Ponad 40% ankietowanych archiwizuje dane na tym samym komputerze, na którym sÄ\nzapisane strategiczne informacje. W sytuacji, gdy niemal co piÄ\nty przypadek utraty danych jest wynikiem awarii sprzÄtu komputerowego, rozwiÄ\nzanie to nie moĹźe byÄ skuteczne. Tylko niespeĹna 7,9% przedsiÄbiorców archiwizuje swoje dane na zewnÄtrznych serwerach, co oznacza Ĺźe pozostaĹe 93% nie moĹźe czuÄ siÄ bezpiecznie. Zdaniem Artura Paikerta, dyrektora marketingu Ogicom, w takiej sytuacji w przypadku kradzieĹźy sprzÄtu, poĹźaru, powodzi lub sabotaĹźu, dane sÄ\nnie do odzyskania.\nPrzedmiotem badaĹ byĹy takĹźe oczekiwania przedsiÄbiorców zwiÄ\nzane z elektronicznÄ\ndanych. Zdaniem blisko 1/3 respondentów w tym przypadku najwaĹźniejszym kryterium wyboru danego rozwiÄ\nzania jest automatyzacja dziaĹania. Raz skonfigurowany system do backupu powinien dziaĹaÄ automatycznie. Natomiast co piÄ\nty przedsiÄbiorca podkreĹlaĹ znaczenie dostÄpu do danych on-line, co pozwoliĹoby na odtwarzanie dokumentów z kaĹźdego miejsca i o kaĹźdej porze. W tym miejscu wypada jeszcze wspomnieÄ, Ĺźe trend polegajÄ\ncy na przenoszeniu programów i danych z prywatnych lub firmowych komputerów do Internetu, co pozwala na dostÄp do nich z dowolnego miejsca i komputera, nosi nazwÄ „cloud computing”.\nBadanie zostaĹo przeprowadzone w sierpniu i wrzeĹniu 2008 r. na próbie 470 maĹych i Ĺrednich przedsiÄbiorstw.\nĹšródĹo: Leszek BiaĹy, Polskie firmy nie dbajÄ\no informacje, 2008-10-09, wortal Gospodarka, Gazeta.pl


Buty La Sportiva Blade GTX - slate/tropic blue | 8a.pl\nNie posiadamy tak dużej ilości produktu "Buty La Sportiva Blade GTX - slate/tropic blue" jakiej oczekujesz.\nRozmiar 45,5 46 46,5 47\nDługość wkładki ok. (cm) 28,8 30 30,3 30,5\nNa stopę ok. (cm) 28,3 29,5 29,8 30\nButy La Sportiva Blade GTX to nowoczesny model turystycznego obuwia, który doskonale spełni potrzeby miłośników szybszego przemierzania szklaków. Zapożyczenie wielu elementów z obuwia biegowego sprawia, że model ten pozwala na zwinne pokonywanie wszystkich trudności terenowych.\nZaawansowane buty do turystyki La Sportiva Blade GTX wyróżniają się na tle konkurencji przede wszystkim bardzo niską wagą oraz nowoczesnym wyglądem. Model ten powstał z myślą o turystach z chęcią korzystających z najnowszych dostępnych rozwiązań. Całość oferuje idealne połączenie lekkiego wsparcia kostki z dużą dynamiką chodu, niemożliwą do osiągnięcia w klasycznych, ciężkich butach trekkingowych.\nNowoczesne buty La Sportiva Blade GTX umiejętnie łączą w sobie atuty oferowane przez obuwie do biegów górskich oraz wysokich butów turystycznych. Z tych pierwszych zaczerpnęły budowę podeszwy i śródpodeszwy, natomiast z tych drugich wysoką cholewką, która oferuje lepsze wsparcie podczas przemieszczania się z plecakiem. Buty wykonano z bardzo lekkich materiałów. Podstawę stanowi mocny materiał tekstylny. Na nim umieszczono specjalne wzmocnienia z termopoliuretanu. Takie rozwiązania wspomaga oddychalność cholewki, gwarantuje odpowiednią wytrzymałość obuwia w górskich warunkach oraz obniża znacznie wagę butów. Dodatkowo z przodu zastosowano osłonę palców, która skutecznie ochrania buty przed kamieniami i korzeniami.\nZa wysoką wodoodporność butów La Sportiva Blade GTX odpowiedzialna jest zastosowana w cholewce membrana GORE-TEX® Extended Comfort Footwear. To ona stanowi barierę nie do przebycia dla wody, świetnie sprawdzając się w deszczu i błocie podczas przejściowych pór roku. Membrana oferuje ponadto wysoką oddychalność, dzięki czemu wilgoć wytwarzana przez stopę może być odprowadzana w formie pary wodnej na zewnątrz. Jest to szczególnie ważne w trakcie szybkiego marszu oraz w nieco wyższych temperaturach, pozwalając utrzymać komfortowe warunki we wnętrzu obuwia.\nModel wyposażono w zaawansowaną śródpodeszwę, aby zapewniać stopie odpowiednie wsparcie i amortyzację w czasie wielokilometrowych wędrówek. Za tłumienie drgań i uderzeń odpowiada gruba warstwa wtryskiwanej pianki EVA, która oferuje wysoki komfort na górskich szlakach. Nad stabilnością czuwa panel z termopoliuretanu umieszczony na zewnątrz śródpodeszwy, w tylnej części buta. Stabilizuje on piętę w optymalnej pozycji, zmniejszając ryzyko jej niepożądanego zsuwania się na boki.\nNiezwykle ważnym elementem butów turystycznych jest podeszwa. W tym modelu zastosowano wszechstronny model FriXion Blue o agresywnym bieżnik. Świetnie sprawdza się zarówno na miękkim, jak i twardym podłożu, oferując bardzo dobrą trakcję. To idealne rozwiązanie podczas pokonywania zróżnicowanych szlaków. Optymalne przetaczanie stopy wspiera zastosowany system Trail Rocker. Składa się on z dwóch paneli – jeden umieszczono z tyłu, po zewnętrznej stronie podeszwy, a drugi z przodu, po wewnętrznej stronie. Zapewniają one maksymalną płynność każdego kroku, co przekłada się na większą efektywność marszu.\nButy turystyczne La Sportiva Blade GTX to wyśmienity wybór dla wszystkich turystów poszukujących lekkich butów, które zapewnią podstawowe wsparcie kostki, a jednocześnie nie będą ograniczały możliwości bardzo szybkiego marszu w terenie.\nLa Sportiva Blade GTX najważniejsze cechy:\nDoskonały model do szybkich wędrówek górskich;\nLekka konstrukcja oferuje zwinność pomimo wysokiej cholewki;\nButy wykonano z bardzo mocnego, wodoodpornego materiału tekstylnego oraz wzmacniającego szkieletu z termopoliuretanu;\nZastosowana membrana GORE-TEX® Extended Comfort Footwear gwarantuje pełną wodoodporność obuwia przy zapewnieniu wysokiej oddychalności całej konstrukcji;\nUmieszczone z przodu zabezpieczenie palców i cholewki w razie kopnięcia w kamień;\nWygodna wkładka Ortholite Mountain Hiking wyśmienicie sprawdza się w czasie wędrówek w terenie;\nŚródpodeszwa wykonana z wtryskiwanej pianki EVA oferuje wyśmienite tłumienie drgań;\nZewnętrzny panel Z TPU przy pięcie zwiększa jej stabilność w trudnym terenie;\nSystem Trail Rocker, z odpowiednimi panelami z tyłu i z przodu, pomaga w optymalnym przetaczaniu stopy w czasie szybkiego marszu;\nPodeszwa FriXion Blue z wszechstronnym bieżnikiem zapewnia doskonałą trakcję w większości warunków;\nGama mieszanek gumowych La Sportiva FriXion® jest rezultatem szeroko zakrojonych prac badawczo-rozwojowych, których celem było stworzenie podeszew o konkretnych parametrach przyczepności i trwałości. Odpowiadać mają specyficznym wymaganiom wspinaczy i biegaczy, dając najlepsze właściwości dla danego sposobu użytkowania i terenu. Podeszwy z gumą FriXion® występują w 5 wariantach, różniących się między sobą miękkością i idącą za nią „lepkością” oraz odpornością na ścieranie. Charakterystyka FriXion® Blue: 5,6 w skali 1-10 dla określenia przyczepności oraz 7,1 dla odporności na zużycie i wycieranie. Znajdziesz ją przede wszystkim w wybranych modelach butów do biegania po górach.\nZobacz buty na podeszwie FriXion® Black\n425 g (rozmiar 42,0)\nButy La Sportiva Blade GTX - slate/tropic blue - opinie klientów


Giewont jest jednym z najbardziej znanych polskich szczytów. Łatwa trasa z Kasprowego Wierchu sprawia, że jest to jeden z najczęściej odwiedzanych wierzchołków polskich Tatr, przez co w czasie letnich wakacji, żeby dostać się na niego trzeba czasami stać w kolejce. Duża liczba turystów jest powodem wprowadzenia ruchu okrężnego (jednokierunkowego) na szczycie. Giewont od strony Zakopanego przypomina leżącego na plecach ze skrzyżowanymi rękoma rycerza – wiąże się z tym legenda, że kiedy Polska będzie w niebezpieczeństwie wielki kamienny rycerz powstanie. W skład masywu Giewontu wchodzą trzy szczyty – szczyt główny (1894), Długi Giewont (1867) oddzielony od szczytu głównego przełęczą Szczerba (1823), oraz Mały Giewont (1728) oddzielony Przełęczą Giewoncką. Szczyt wznosi się nad kilkoma dolinami: od zachodu nad Doliną Małej Łąki, od północy nad Doliną Strążyską i Doliną Białego, a od południa nad Doliną Bystrej i jej odnogą – Doliną Kondratową.\nGiewont jest niebezpieczny w czasie burzy ponieważ często trafiają w niego pioruny. W wejściu i zejściu ze szczytu pomagają nam łańcuchy oraz stopnie wykute w skale. Ku północy opadają ściany 500-600m wys. wyróżnia się w nich kilka głębokich żlebów (np. Kirkora, Szczerby, Banie); kominów (np. Wielki Komin, Komin z Dziurami) i wyraźnie zarysowanych filarów. Cały masyw ma 2,7 km długości i zbudowany jest z wapieni serii wierchowej, łagodne południowe stoki tworzą dołem granity i gnejsy. Bardzo bogata flora. W roku 1901 wystawiono na wierzchołku krzyż żelazny 15m wysokości. U podnóża Giewontu znajduje się wodospad Siklawica 13 m. wysokości.\nW masywie Giewontu znajduje się kilka interesujących jaskiń, m.in. Jaskinia Juhaska i dwie Jaskinie Śpiących Rycerzy, niestety niedostępne dla turystów. W 1901 r. na szczycie ustawiono 15-metrowy krzyż.


Znaleziono 5 ogłoszeń mieszkań do wynajęcia, średnia cena 1880 zł (41 zł/m²)\nPiękny KOMFORTOWY apartament z klimatem!\nOferujemy do wynajęcia komfortowy w pełni wyposażony Apartament na okres średnio i długoterminowy. Oferta idealna dla firm i osób, które nie chcą wiązać się umową najmu na długi okres czasu. Apartament to 50-metrowa przestrzeń, która jest doskonałą propozycją dla najbardziej wymagających, poszukujących komfortu i wygody. Secesyjna, odrestaurowana kamienica w połączeniu z nowoczesnym stylowym wnętrzem czyni tę ofertę niezwykle atrakcyjną. Bardzo\nDo wynajęcia 2 pokojowe mieszkanie w samym CENTRUM Szczecina o powierzchni 46 m2 w nowej kamienicy z windą ! W pełni umeblowane i wyposażone w sprzęt RTV/AGD. Idealna lokalizacja ze względu na elementy infrastruktury. Mieszkanie BEZCZYNSZOWE !!! Koszt najmu : 1800 zł + media (gaz, prąd, woda) Możliwość wynajęcia miejsca w garażu podziemnym - dodatkowo 250 zł miesięcznie Kaucja 2000 zł. Szymon Klocek Golden Hawk, Zapraszam na prezentację!


Tygodniowy przegląd rynków towarowych: Metale przemysłowe na prowadzeniu. Obawy dotyczące gazu - VETO.MEDIA: Newsy gospodarcze z Polski i Świata\nTygodniowy przegląd rynków towarowych: Metale przemysłowe na prowadzeniu. Obawy dotyczące gazu\nprzez Redakcja VETO 13 września 2021, 12:53 7.7tys. Odsłony\nMETALE PRZEMYSŁOWE, GAZ, METALE SZLACHETNE, MIEDŹ, ROPA, SUROWCE ROLNE:\nW ubiegłym tygodniu indeks towarowy Bloomberg był niemal płaski, nadal nie odbiegał jednak od poziomów odnotowanych ostatnio ponad dziesięć lat temu. Czynnikiem utrzymującym ten indeks na wysokim poziomie jest w coraz większym stopniu energia i metale przemysłowe; metale szlachetne zmagają się z kolejnymi problemami, natomiast sektor rolny stracił impet, w szczególności po rozpoczęciu sezonu zbiorów na półkuli północnej, w efekcie którego analitycy utwierdzili się w swoich prognozach.\nW ujęciu makroekonomicznym dolar utrzymał się na niezmienionym poziomie, natomiast rentowność amerykańskich obligacji skarbowych była nadal optymalna i poszła w dół po szeregu udanych aukcji.\nW Europie posiedzenie EBC nie przyczyniło się do większej zmienności, ponieważ zapowiedź umiarkowanego ograniczania skupu aktywów oraz korekty prognoz wzrostu i inflacji były zdecydowanie zgodne z konsensusem. Na rynku akcji tygodniowe straty zostały ograniczone po wcześniejszych stratach spowodowanych ograniczaniem bodźców fiskalnych i obawami o wzrost gospodarczy; te ostatnie pojawiły się w reakcji na ryzyko, że dalsze rozprzestrzenianie się koronawirusa osłabi ożywienie gospodarcze i jeszcze bardziej podwyższy inflację połączoną z szokiem podażowym.\nGaz to nadal gorący temat: podobnie jak w ostatnich tygodniach sektor ten osiągnął największe zyski, w tym również na rynkach powiązanych, takich jak węgiel, energia elektryczna i emisje CO2.\nPerspektywa bardzo ograniczonej podaży w okresie zimowym na półkuli północnej ze względu na zmniejszoną produkcję i zwiększony popyt spowodowała, że ceny gazu ziemnego w Europie i Azji gwałtownie wzrosły, a w ubiegłym tygodniu amerykański kontrakt terminowy na gaz z Henry Hub przekroczył poziom 5 USD/MMBtu po raz pierwszy od początku 2014 r.\nCeny gazu w Stanach Zjednoczonych mają wsparcie w postaci zakłóceń dostaw w Zatoce Meksykańskiej w efekcie huraganu Ida. Tymczasowo usunął on z rynku około 1,7 mld stóp sześciennych dziennie, czyli 2% dziennej produkcji w Stanach Zjednoczonych, a tym samym zniweczył działania na rzecz zgromadzenia odpowiednich zapasów przed szczytem zimowego popytu.\nDobrym wskaźnikiem obaw związanych z niskimi zimowymi dostawami jest spread pomiędzy kontraktami terminowymi na marzec 2022 r., która to data odpowiada zakończeniu zimy w Stanach Zjednoczonych, a kontraktami na następny miesiąc, tj. kwiecień 2022 r. Rozpiętość ta, nazywana również zabójczą ze względu na często ekstremalną zmienność, wzrosła do poziomu 0,88 USD/MMBtu, co oznacza, że dostawcy usług komunalnych i inwestorzy gotowi są zapłacić premię w wysokości 23% za dostawę w marcu w porównaniu do następnego miesiąca.\nW Europie holenderski gaz TTF, europejski benchmark, po raz kolejny osiągnął rekordowy poziom 57,75 EUR/MWh lub 20 USD/MMBtu, co odpowiada cenie ropy naftowej wynoszącej prawie 114 USD za baryłkę. Sektor ten bardzo zyskał na ograniczeniu światowych dostaw w związku z mocnym wzrostem gospodarczym, upalną pogodą, a w Europie – również ze zmniejszeniem dostaw z Rosji. W efekcie bardzo wzrosły rachunki za prąd, ceny węgla jako zamiennika gwałtownie poszły w górę, a wraz z nimi – również koszt równoważenia emisji dwutlenku węgla.\nBiorąc pod uwagę niewielkie zapasy gazu zarówno w Europie, jak i w Rosji, perspektywy zimowego niedoboru tego surowca są realne, a ostateczny rachunek zapłacą konsumenci i sektor przemysłowy. Niektóre spółki mogą wręcz zostać zmuszone do ograniczenia produkcji, aby zmniejszyć zapotrzebowanie.\nRynek zbóż po bardzo chaotycznym sezonie upraw w Stanach Zjednoczonych utracił część wsparcia, które na początku sezonu wywindowało ceny wszystkich trzech głównych upraw do poziomu wieloletnich maksimów. Niekorzystne warunki pogodowe na całym świecie w tym czasie przyczyniły się do wzrostu obaw o ograniczoną podaż w okresie zimowym na półkuli północnej.\nJednak przed piątkową publikacją raportu na temat światowej szacowanej podaży i popytu na produkty rolne (WASDE) zarówno kukurydza, jak i soja odnotowały drugi z rzędu tydzień strat, spadając w okolice najniższych poziomów od miesięcy. Było to związane z oczekiwaniami, że amerykański Departament Rolnictwa podwyższy prognozę dla produkcji obydwu tych upraw po ostatniej poprawie prognoz pogody przed żniwami.\nPonadto rynek znalazł się pod pewną presją po tym, jak huragan Ida spowodował zakłócenia w kluczowym terminalu eksportowym na wybrzeżu Zatoki Meksykańskiej. Termin nie mógł być gorszy ze względu na fakt, iż już wkrótce rozpoczną się zbiory obydwu tych upraw, a farmerzy ze Środkowego Zachodu przesyłają znaczną część plonów w dół rzeki Missisipi, skąd idą one dalej w świat przez Zatokę Meksykańską.\nZłoto: Po odrobieniu strat z początku sierpnia złoto straciło na wartości, ponownie natrafiając na mur oporu powyżej 1 830 USD – obszaru, który od lipca był już sześciokrotnie testowany i odrzucany. Największe straty odnotowano we wtorek, kiedy rosnące rentowności obligacji skarbowych, w kontekście szeroko zakrojonej podaży na aukcjach, przyczyniły się do umocnienia dolara po rozczarowującym spadku w wyniku publikacji raportu w sprawie zatrudnienia w Stanach Zjednoczonych.\nPomimo perspektywy ostatecznego rozpoczęcia redukcji szeroko zakrojonego programu skupu obligacji przez amerykańską Rezerwę Federalną podtrzymujemy wzrostową prognozę dla złota.\nWynika to z naszego przekonania, że dolar może stracić na wartości po osiągnięciu szczytowego wzrostu gospodarczego w Stanach Zjednoczonych, a złoto przy obecnych cenach odzwierciedla już wyższe, potencjalnie nawet o 25 punktów bazowych, realne rentowności. Ponadto dalsza hossa na rynkach towarowych, przede wszystkim w sektorach energii i metali przemysłowych, najprawdopodobniej ponownie zwróci uwagę inwestorów na inflację.\nNa razie cena tkwi w miejscu, a potencjalne byki przed zaangażowaniem powinny zaczekać do wybicia powyżej 1 835 USD; natomiast argumenty dla niedźwiedzi wydają się ograniczone, ponieważ realne rentowności są obecnie optymalne, plasując się w okolicach dolnej granicy ostatniego przedziału. O ile dziesięcioletnie nominalne rentowności nie wybiją się powyżej kluczowego oporu na poziomie 1,38%, potencjalnie powodując negatywną reakcję, uważamy, że głównym krótkoterminowym punktem odniesienia dla inwestorów na rynku złota będzie dolar.\nNotowania platyny, a w szczególności palladu, spadły w reakcji na zmniejszony popyt ze strony branży motoryzacyjnej, na której produkcję negatywnie wpływa utrzymujący się niedobór półprzewodników. Pallad, który w maju osiągnął rekordową cenę 3 018 USD/oz, od tego czasu spadł o prawie 30% do najniższego poziomu od 12 miesięcy. Presję na pallad zwiększył wzrost na początku 2021 r., który spowodował, że producenci samochodów zaczęli stosować większe ilości platyny w samochodach z silnikami benzynowymi.\nNaszym zdaniem platyna pozostaje potencjalnie silnym kandydatem do ożywienia, nie tylko ze względu na wspomnianą powyżej zmianę dotyczącą produkcji, ale również ze względu na jej relatywną taniość w stosunku do złota, które w ubiegłym tygodniu osiągnęło najwyższą cenę od ośmiu miesięcy, tj. 820 USD.\nMetale przemysłowe odnotowały kolejny solidny tydzień: aluminium i nikiel osiągnęły nowe wieloletnie maksima w związku z perspektywą kurczącej się podaży i rosnącego popytu, między innymi ze względu na przejście na czystą energię oraz na chińską politykę ograniczania emisji w energochłonnych gałęziach przemysłu produkujących aluminium, nikiel i stal. Aluminium otrzymało dodatkowy impuls w związku z napięciem politycznym w Gwinei, kraju będącym głównym źródłem dostaw boksytów – surowców używanych do produkcji tlenku glinu, który jest przetwarzany na aluminium.\nMiedź, stosowana we wszystkim, od przewodów i elektroniki po samochody elektryczne, i jako taka stanowiąca dobry wskaźnik globalnego wzrostu i aktywności, pozostaje preferowanym metalem przemysłowym wśród inwestorów zwykłych i spekulacyjnych dążących do uzyskania ekspozycji na ten sektor. Ponadto łatwy dostęp do handlu miedzią na całym świecie, wraz z jej stosunkowo dużą płynnością na trzech głównych giełdach w Nowym Jorku, Londynie i Szanghaju, sprawia, że cena miedzi często reaguje nie tylko na jej fundamenty, ale także na globalne wydarzenia makroekonomiczne.\nZ perspektywy widzimy, że miedź, jeden z filarów tzw. „zielonej” transformacji, nadal wykazuje trend spadkowy, jednocześnie jednak zdołała utworzyć podwójne dno w okolicach 3,95 USD/lb. W oczekiwaniu na wyższe maksimum, które przyciągnie nowy impet, nie można wykluczyć ryzyka głębszej korekty, jednak naszym zdaniem miedź pozostaje korzystną inwestycją w sytuacji nowego umocnienia i ewentualnego dodatkowego osłabienia.\nRopa naftowa ustabilizowała się w stosunkowo wąskim przedziale blisko górnej granicy preferowanego przez nas przedziału 65-75 USD. Przedłużający się przestój w Zatoce Meksykańskiej w następstwie huraganu Ida usunął z rynku ponad 20 mln baryłek, a rafinerie miały problem ze wznowieniem działalności po przerwach w dostawie prądu i powodziach. Sytuacja ta znalazła odzwierciedlenie w korzystnym dla ceny, ale jednocześnie bardzo zniekształconym tygodniowym raporcie w sprawie zapasów, w którym amerykańska Administracja Informacji Energetycznej obniżyła produkcję o 1,5 mln baryłek dziennie, a popyt rafineryjny o 1,6 mln baryłek dziennie.\nDo zmienności w ciągu tygodnia przyczyniła się informacja, że Chiny po raz pierwszy sięgnęły do swoich olbrzymich rezerw, aby „złagodzić presję ze strony rosnących cen surowców”. Miało to jednak miejsce jeszcze w lipcu, nie wniosło zatem nic nowego poza potwierdzeniem, że dwaj najwięksi konsumenci na świecie czują się niekomfortowo w sytuacji, gdy ceny plasują się znacznie powyżej obecnego poziomu, a zatem mogą to zrobić ponownie, jeżeli zajdzie taka potrzeba.\nPoza obserwowaniem ogólnego poziomu apetytu na ryzyko, traderzy na rynku ropy powinni zwracać uwagę na Zatokę Meksykańską i perspektywę powrotu do normalnej produkcji i działalności rafinerii. Ponadto w tym tygodniu głównym tematem będą miesięczne raporty OPEC i MAE dotyczące rynku ropy naftowej, a także pytanie, czy autorzy tych publikacji, podobnie jak EIA w swojej krótkoterminowej prognozie dla rynku energii (Short-Term Energy Outlook, STEO), obniżą prognozy dla globalnego popytu w reakcji na utrzymujące się negatywne oddziaływanie pandemii Covid-19 na mobilność.\nSAXO.BANK (Dostęp do rynków azjatyckich!): https://bit.ly/inwestowaniesaxo\nZobacz także: Ceny węgla OSZALAŁY! Ceny akcji JSW notują ogromne wzrosty!\nPoprzedni artykuł Prezes Glapiński uważa, że podwyższona inflacja to nic złego, bo w płacach doganiamy Niemców\nNastępny artykuł Polskie złoto w Londynie. Prezes NBP chce je przywieźć\nPrezes Glapiński uważa, że podwyższona inflacja to nic złego, bo w płacach doganiamy Niemców\nPolskie złoto w Londynie. Prezes NBP chce je przywieźć


Nowy Dyrektor Finansowy w 3M Poland\nZ dniem 1 kwietnia 2007 roku stanowisko Dyrektora Finansowego w 3M Poland obejmuje Michel Osinski, dotychczasowy Manufacturing Planning and Logistic Manager we wrocławskim oddziale 3M.\nMichel Osinski jest absolwentem Ekonomii oraz Wydziału Nauk Politycznych Uniwersytetu w Louvain w Belgii, gdzie się urodził. W latach 1980-1983 był szefem biura reprezentacyjnego belgijskiej firmy Interocean w Warszawie. W okresie 1983-1988 sprawował funkcję dyrektora w dziale sprzedaży surowców oraz produktów "etycznych" firmy Upjohn. Następnie objął stanowisko szefa rozwoju biznesu agrochemicznego w firmie Monsanto w Moskwie.\nKarierę zawodową w 3M rozpoczął w 1992 roku doprowadzając do stworzenia od podstaw oraz rozwinięcia działalności filii 3M w Moskwie. W latach 1995-1998 pracował w głównej siedzibie 3M w St. Paul (Minnesota), gdzie był odpowiedzialny m.in. za planowanie strategiczne oraz business development. Od 1997 roku pełnił funkcję dyrektora ds. rozwoju na terenie Europy Środkowo-Wschodniej. Po udanym przejęciu przez 3M akcji zakładów medycznych Viscoplast SA został dyrektorem ds. integracji 3M Poland/Viscoplast. Od stycznia 2002 do końca czerwca 2003 roku piastował funkcję Prezesa Zarządu 3M Poland - Oddział we Wrocławiu. (spółka 3M Viscoplast)\nDzięki 15-letniemu doświadczeniu związanemu z pracą w korporacji 3M, w różnych regionach świata i na różnych stanowiskach, Michel Osinski posiada dużą wiedzę o organizacji, jej możliwościach i potencjale rozwoju.\nZwiązki Michela Osinskiego z Polską są nie tylko historyczne. Żona i córka kontynuują edukację w Polsce. Żona studiuje psychologię międzykulturową w Szkole Wyższej Psychologii Społecznej w Warszawie, a córka w przyszłym roku będzie zdawała międzynarodową maturę.\nPowrót do Polski w 2006 r. okazał się jednak, jak mówi sam Michel Osinski, przyjazdem do innego kraju. - Powrót do Wrocławia był miłym zaskoczeniem. Postęp zrobiony przez 3 lata był naprawdę znaczny. Inwestycje, nowe twarze, dynamiczny wzrost. Widzę dużą szansę na rozwój zarówno zawodowy, jak i osobisty. - przekonuje Osinski.\nW wolnych chwilach Michel Osinski oddaje się swoim pasjom: pilotowaniu samolotów, bieganiu i hodowli trufli na farmie w Perigord. Aktywnie uprawia narciarstwo. Mówi biegle w sześciu językach: po polsku, angielsku, francusku, niemiecku, rosyjsku i flamandzku.


Produkcja mebli - Pełna kontrola nad wkręcaniem - biznesmeblowy.pl\n20 lut 2020 09:15 (aktualizacja: 20 lut 2020 09:40)\nMarka AEG znana jest z wprowadzania nowoczesnych technologii oraz innowacyjnych rozwiązań, usprawniających pracę profesjonalistom. Bezszczotkowa zakrętarka 18V BSS18B6-0, dzięki 6 trybom pracy jest idealnym rozwiązaniem do wielu zastosowań i znacznie przyspiesza wkręcanie i wykręcanie śrub oraz wkrętów.\nJednym z najnowszych na rynku udogodnień jest bezszczotkowa zakrętarka 18V BSS18B6-0. Urządzenie zostało wyposażone w 6 trybów pracy – 3 różniące się mocą i prędkością, tryb „Autostop” chroniący nakrętki i śruby, tryb samogwintujący, zapewniający lepsze montowanie w materiale oraz tryb pulsacyjny, ułatwiający wykręcanie uszkodzonych i zardzewiałych śrub.\nErgonomiczna konstrukcja urządzenia gwarantuje pewny uchwyt, dzięki czemu nie trzeba martwić się, że urządzenie wypadnie nam z ręki. To zwiększa także komfort pracy i jej precyzję.\nZakrętarka jest zasilana bezprzewodowym akumulatorem, dzięki czemu można z niej korzystać w każdych warunkach, bez potrzeby podłączenia do prądu. Oznacza to także większe bezpieczeństwo dla wszystkich osób pracujących w naszym otoczeniu, ponieważ ograniczamy liczbę kabli, o które my albo nasi współpracownicy mogliby się potknąć.\nBezpieczeństwo zapewniają także 3 lampy LED zainstalowane w urządzeniu. Dają one optymalne oświetlenie powierzchni roboczej.\nNajwiększym wyróżnikiem nowego produktu z portfolio marki AEG jest 6 trybów pracy. Można wybrać odpowiedni za pomocą intuicyjnego panelu wyboru. Prędkości 1-3 działają tak jak w standardowej zakrętarce zwiększając jej prędkość i moc.\nTryb 1 umożliwia pracę na miękkich materiałach bez ryzyka zniszczenia gwintu. Daje większą kontrolę poprzez mniejszą prędkość i moment obrotowy – 50 Nm/750 obr./min.\nTryby 2 (210 Nm/2100 obr./min.) i 3 (280 Nm/3000 obr./min.) zapewniają większą prędkość ułatwiając bardziej wymagające prace.\nTryb 5 nazwany samogwintującym zaczyna z wysoką prędkością wkręcania i zwalnia, gdy śruba zacznie wchodzić w materiał zapewniając lepsze mocowanie.\nBardzo przydatnym rozwiązaniem jest tryb 6 - pulsacyjny. Urządzenie wykonuje powolne szarpnięcia. Po sześciu pulsacjach prędkość zwiększa się ułatwiając wykręcanie zardzewiałych i uszkodzonych śrub.\nBezszczotkowa zakrętarka udarowa 18V jest w pełni kompatybilny z systemem akumulatorów PRO18V, które zapewniają lepsze zarządzanie ciepłem, zwiększają bezpieczeństwo użytkowania i żywotność akumulatora oraz samego narzędzia.\nAkumulatory wyróżnia ogromna wytrzymałość. Są odporne na uszkodzenia, wilgoć czy pyły, dlatego idealnie nadają się do wykorzystania w trudnych warunkach.\nAEG PRO18V Brushless – 3 technologie dla niezrównanej mocy\nNowe urządzenie wyposażone jest w technologię silników bezszczotkowych PROFLUX. Dzięki temu maksymalny moment obrotowy wynosi aż 280 Nm. Siła udaru wynosi od 0 do 4000 ud/min. Kompaktowy 4-biegunowy silnik zapewnia jednocześnie dużą moc i długi czas pracy - do 50% dłuższy w porównaniu do silników wyposażonych w szczotki węglowe.\nDzięki zastosowanej technologii PRO LITHIUM-ION urządzenia mogą pracować nawet w najbardziej ekstremalnych warunkach, od -18°C do +50°C. Co więcej, potrójna ochrona oraz indywidualny monitoring ogniw zapobiegają przeciążeniu i przegrzaniu podczas wymagających zastosowań.\nOstatnią, ale równie ważną technologią wyróżniającą narzędzia AEG PRO18V Brushless jest inteligentna elektronika CORETEK. Stale nadzoruje wydajność urządzenia oraz komunikację pomiędzy akumulatorem i silnikiem. To zapewnia stałą prędkość pracy i optymalną moc