REGULAMIN KORZYSTANIA Z ZASOBÓW LOKALOWYCH I USŁUG ORAZ UCZESTNICZENIA W WYDARZENIACH ORGANIZOWANYCH PRZEZ FUNDACJĘ RC - Fundacja RC\nStrona główna » REGULAMIN KORZYSTANIA Z ZASOBÓW LOKALOWYCH I USŁUG ORAZ UCZESTNICZENIA W WYDARZENIACH ORGANIZOWANYCH PRZEZ FUNDACJĘ RC\nMając na uwadze bezpieczeństwo i ochronę zdrowia, a także zminimalizowanie ryzyka zakażenia chorobą koronawirusową COVID-19 odbiorców oraz pracowników Fundacji RC, przedstawiamy regulamin stanowiący zbiór najważniejszych zasad obowiązujących w czasie pandemii. Stosowanie się do zapisów regulaminu pozwoli nam na przywrócenie funkcjonowania Fundacji RC w bezpiecznych warunkach, a także na udostępnienie Państwu (w warunkach pandemii) w możliwie najszerszym zakresie naszych zasobów lokalowych, rzeczowych i kadrowych. Regulamin został opracowany w oparciu o wytyczne Głównego Inspektoratu Sanitarnego oraz o wytyczne i rekomendacje rządowe dla poszczególnych obszarów działalności. Pracownicy Fundacji RC zobowiązują się do udostępniania Państwu środków dezynfekujących oraz do dbania o bieżącą dezynfekcję przedmiotów i przestrzeni wspólnego użytkowania. Działajmy razem – w trosce o wspólne bezpieczeństwo i zdrowie!\nDysponentem powierzchni udostępnianej w ramach takich projektów jak: Gdańskie Centrum Organizacji Pozarządowych, Dom Sąsiedzki w Pałacu, Gdańska Szkoła Animatorów Lokalnych, Akumulator Społeczny, Gdański Fundusz Sąsiedzki i innych projektów realizowanych obecnie przez Fundację RC; oraz w ramach Punktu Nieodpłatnej Porady Prawnej, jest Fundacja Regionalne Centrum Informacji i Wspomagania Organizacji Pozarządowych w Gdańsku, al. Grunwaldzka 5, 80-236 Gdańsk; zwana dalej Fundacją RC.\nKażda osoba korzystająca z usług Fundacji RC lub z powierzchni udostępnianej przez Fundację zobowiązana jest przy wejściu do siedziby zdezynfekować dłonie (przy użyciu dostępnych w Fundacji środków dezynfekujących) oraz przestrzegać zasady utrzymywania\n2-metrowego dystansu od innych użytkowników przez cały czas przebywania na terenie\nFundacji (z obowiązku utrzymywania dystansu wyłączeni są: rodzice z dziećmi do 13.roku\nżycia; osoby wspólnie mieszkające lub gospodarujące; osoby z niepełnosprawnością,\nniemogące się samodzielnie poruszać, osoby z orzeczeniem o potrzebie kształcenia\nspecjalnego i ich opiekunowie – cytat z regulacji rządowych). Jeżeli Korzystający z jakiegoś powodu nie może utrzymywać dystansu (poza wskazanymi wyjątkami), zobowiązany jest do\nzakrywania nosa i ust także podczas wydarzeń organizowanych w przestrzeni otwartej, na\nZ uwagi na rekomendowaną powierzchnię 4 m2 przypadającą na jedną osobę\nw przestrzeni zamkniętej oraz obowiązek utrzymywania dwumetrowego dystansu, Fundacja\nRC wprowadza limity osób, które mogą jednocześnie przebywać w konkretnych\npomieszczeniach. Limity te wynoszą:\nRekomendowane jest organizowanie wydarzeń w przestrzeni otwartej, czyli na\nzewnętrznym placu (dotyczy to przede wszystkim inicjatyw podejmowanych w ramach projektu Domu Sąsiedzkiego). W tym celu Fundacja udostępnia Korzystającym namiot oraz meble zewnętrzne. Zgodnie z rządowymi regulacjami, dopuszczalne jest organizowanie\nimprez/wydarzeń plenerowych do 150 osób (z obowiązkiem zachowania 2-metrowego\ndystansu lub zakrywania nosa i ust).\nJeżeli dane spotkanie/wydarzenie musi mieć miejsce w przestrzeni zamkniętej,\nKorzystający są zobowiązani do przestrzegania limitów osobowych oraz wszelkich zasad\nreżimu sanitarnego. Jeśli tylko pozwala na to charakter spotkania, wskazane jest, aby\nw użytkowanym pomieszczeniu pozostawić otwarte okna.\nFundacja RC wprowadza zasadę „jedno spotkanie w jednym czasie”, tzn. w jednym czasie\nw siedzibie Fundacji może mieć miejsce tylko jedno spotkanie grupowe. Jako spotkanie grupowe rozumiemy takie, w którym uczestniczy powyżej 4 osób. Dopuszczalne jest\nnatomiast równoległe odbywanie się dwóch spotkań/konsultacji indywidualnych lub dla grup do 4 osób.\nOdstęp czasowy pomiędzy jednym a drugim spotkaniem grupowym organizowanym\nw siedzibie Fundacji RC musi wynosić minimum 45 minut. Jest to czas niezbędny dla Pracowników Fundacji na przeprowadzenie dezynfekcji oraz wywietrzenie użytkowanych\nKonsultacje indywidualne w ramach projektów realizowanych przez Fundację RC odbywają\nsię wyłącznie po wcześniejszym ustaleniu terminu z Koordynatorem danego projektu.\nKorzystanie z pomieszczeń Fundacji RC przez zainteresowane grupy jest możliwe\nwyłącznie po uprzednim zgłoszeniu i dokonaniu rezerwacji konkretnej sali.\nPierwszeństwo w dostępie do zasobów lokalowych Fundacji mają organizacje i grupy\nc) formują się w wyniku prowadzonych przez Fundację RC projektów (jak np. grupa\nszkoleniowa Gdańskiej Szkoły Animatorów Lokalnych).\nOsoby indywidualne mogą korzystać z zasobów lokalowych i rzeczowych Fundacji RC\nwyłącznie w czasie, gdy w siedzibie Fundacji nie odbywają się inne wydarzenia/spotkania\nZaleca się ograniczenie do niezbędnego minimum korzystania z takich przestrzeni jak\nhole i korytarze i unikania gromadzenia się w tych miejscach.\nZużyte środki ochrony osobistej należy wyrzucać do specjalnie oznaczonych pojemników\nZasady funkcjonowania Fundacji RC zależne są od aktualnej sytuacji epidemiologicznej\nw kraju i mogą być na bieżąco dostosowywane do indywidualnej, faktycznej sytuacji Fundacji oraz warunków epidemicznych.


zima - Viaxe.pl :: Podróże informatyka\nRowerem przez śnieg\nPonieważ spadł śnieg, jest zimno i wszyscy Czarodzieje od pogody z TV zalecają siedzenie w domu, ja postanowiłem wybrać się na rower. Wbrew przepowiadaniem o uszkodzeniu roweru przez mycie go myjką wysokociśnieniową, maszyna jeździ idealnie. (więcej…)\nRok temu wybrałem się ze znajomymi nad Zalew Sulejowski, żeby po nim pospacerować. W tym roku też odwiedziliśmy to miejsce. Niestety lód był zbyt cienki, żeby po nim chodzić, więc ruszyliśmy szybko w stronę bunkrów. Tym razem wiedzieliśmy gdzie się udać a piękny głos Marzeny z Automapy umilał nam podróż. (więcej…)


Dobiegły końca negocjacje między Browarami Regionalnymi Jakubiak Marka Jakubiaka a jedną z wiodących firm wytwarzających piwa rzemieślnicze. W ich wyniku spółka Doctor Brew wydzierżawiła należący do Grupy BRJ Browar Lwówek. Zakład produkował będzie zarówno marki własne, jak i produkty Doctor Brew. Dzierżawca może w ciągu 2 lat kupić zakład. Spółka zapowiada kampanię crowdfundingową na platformie Crowdway.pl, wspierającą cześć operacyjną transakcji.\nSpółka Doctor Brew oczekuje na stosowne zgody dotyczące przepisania tzw. składu podatkowego\nW ciągu najbliższych miesięcy przeniesie całość produkcji do Lwówka i przeprowadzi dodatkowe prace modernizacyjne i inwestycje w wyposażenie, o wartości przekraczającej 1,5 mln zł. Z chwilą zawarcia umowy spółka w miejsce obecnych, kontraktowych mocy produkcyjnych w wysokości 30 tys. hektolitrów, zyskuje potencjał 100 tys. hektolitrów rocznie, z możliwością jego podwojenia w przyszłości. Browar Lwówek będzie też nadal produkował piwa pod własnymi markami.\nDoctor Brew zapowiedział przeprowadzenie oferty objęcia udziałów w spółce operacyjnej holdingu, Doctor Brew sp. z o.o. Już w tym momencie prowadzone są rozmowy z inwestorami, a także planowane jest uruchomienie kampanii crowdfundingowej na platformie Crowdway.pl.\n– Obecna kondycja finansowa i zdolność kredytowa sprawiają, że przejęcie Browaru Lwówek jesteśmy w stanie sfinalizować już w najbliższych sześciu do dziewięciu miesiącach. Z myślą o zachowaniu jakości i płynności produkcji, postanowiliśmy jednak wdrożyć ten proces stopniowo, a przy tym zapewnić odpowiednią strukturę finansowania transakcji. Z kolei kampania crowdfundingowa ma nam pomóc w operacyjnym przygotowaniu się do niej – dodał Tomasz Suchowierski, członek zarządu ds. finansowych, Doctor Brew sp. z o.o.\nSpółka ogłosi oczekiwaną wartość zbiorki crowdfundingowej z chwilą startu kampanii\nJako cel stawia sobie pozyskanie środków na przystosowanie Browaru Lwówek do wytwarzania piw Doctor Brew, zwiększenie produkcji w zakładzie z 2000 do 4000 hektolitrów miesięcznie oraz zasilenie kapitału pracującego w związku z rozwojem działalności.\nTagi: Doctor Brew, branża piwna, piwa kraftowe, Browary Regionalne Jakubiak, alkohol, Browar Lwówek


CBA zatrzymało szefa oddziału wychowawczego Sił Powietrznych - Money.pl\nStrona głównaPrawoWiadomościCBA zatrzymało szefa oddziału wychowawczego Sił Powietrznych\nCBA zatrzymało szefa oddziału wychowawczego Sił Powietrznych\nProkuratura wojskowa poinformowała, że oficerowi postawiono zarzuty.\nAgenci Centralnego Biura Antykorupcyjnego i żołnierze Żandarmerii Wojskowej zatrzymali szefa oddziału wychowawczego w Dowództwie Sił Powietrznych płk. Zbigniewa S. Prokuratura wojskowa poinformowała, że oficerowi postawiono zarzuty; śledczy nie podają jakie._ _\n_ - Wojskowa Prokuratura Okręgowa w Warszawie potwierdza fakt zatrzymania wczoraj oficera Wojska Polskiego. Dzisiaj prokurator ogłosił temu oficerowi zarzuty _ - poinformował kpt. Marcin Maksjan z Naczelnej Prokuratury Wojskowej. Dopytywany Maksjan nie sprecyzował, jakie zarzuty postawiono oficerowi, ani nie podał jego inicjałów.\nPortal wPolityce.pl podał, że zatrzymany to szef oddziału wychowawczego w Dowództwie Sił Powietrznych płk Zbigniew S. W źródłach zbliżonych do sprawy potwierdziła nieoficjalnie, że chodzi o tego oficera.\n_ Śledztwo prowadzone jest pod nadzorem Wojskowej Prokuratury Okręgowej w Warszawie przez funkcjonariuszy CBA i żołnierzy Żandarmerii Wojskowej. Czynności procesowe w tej sprawie trwają _ - poinformował jedynie kpt. Maksjan. _ Wydaje się, że więcej informacji będzie można udzielić w tym zakresie pod koniec przyszłego tygodnia _ - dodał.\nZ nieoficjalnych informacji wynika, że oficer został zatrzymany w czwartek wieczorem, a w piątek zwolniony.\nO sprawie nie chcieli się w piątek wypowiadać rzecznicy prasowi CBA Jacek Dobrzyński i Żandarmerii Wojskowej ppłk Marcin Wiącek.\nPodejrzany przetarg w komendzie głównej CBA prowadzi kontrolę w tej sprawie od 14 maja 2012 r. Postępowanie dotyczy wybranych procedur podejmowania i realizacji decyzji udzielania zamówień publicznych w latach 2009-2011.\nUstawili ponad 30 meczów, usłyszeli zarzuty Wśród oskarżonych są dwaj byli trenerzy i były kapitan, jednego z klubów ekstraklasy\nUtrudniał śledztwo? Ma zarzuty, bo ukrywał... Prokuratura postawiła zarzut utrudniania śledztwa dyrektorowi ds. technicznych. Według śledczych próbował ukryć wózki spalinowe - prawdopodobne źródło zaczadzenia.\nTagi: działalność cba, cba, wiadomości, wiadmomości, kraj, gospodarka, prawo, wiadmości\nCBA zatrzymało urzędników. Chodzi o korucpję?\nWarszawa: CBA zatrzymało docenta podejrzanego o łapówkę\nCBA zatrzymało 18 podejrzewanych o korupcję w MSWiA\nWielkopolskie: CBA zatrzymało 7 osób z Centrum Kształcenia w Pile


Zarezerwuj lot z Lizbona do Nantes od 150 € i lataj bezpiecznie - Lufthansa\nLot z Lizbona do Nantes od 150 €\nŚwietne bilety lotnicze na loty z Lizbona do Nantes\nPoszukujesz promocji na loty z Lizbona do Nantes? Zapoznaj się z naszymi ofertami, a na pewno znajdziesz najlepsze oferty połączeń. Wybierz coś dla siebie spośród atrakcyjnych promocji na loty do Nantes NTE w listopada 2022, od 150 €.\nSłużbowe spotkanie w Nantes czy wyjazd na wymarzone wakacje samolotem w Francja – rejs Lufthansy to zawsze gwarancja komfortowej i bezpiecznej podróży z Portugalia do wybranego miejsca docelowego. Twój komfort i dobre samopoczucie są priorytetem.\nNajnowocześniejsza rozrywka, posiłki w czasie rejsu i wcześniejsza odprawa bagażu to standard na wszystkich rejsach Lufthansy, aby Twój lot z Lizbona do Nantes był możliwie najprzyjemniejszy. Poszukaj niedrogich biletów lotniczych i znajdź najlepszą okazję na loty do wakacyjnego kurortu. Najtańsze połączenia z Lizbona do Nantes w listopada 2022 są dostępne od 150 €.\nZnajdź alternatywne oferty dla Twojego lotu do Nantes na www.austrian.com.


Noclegi Warszawa Stare Miasto - na co zwracać uwagę?\nCodziennie do Warszawy przyjeżdża wiele osób. Oczywiście część służbowo, część na zwiedzanie. Część zatrzymuje się w hotelach, inni – w apartamentach na wynajem. Na co zwrócić uwagę przy wyborze lokum? Wydaje mi się, że istnieją tak naprawdę trzy kluczowe czynniki, które finalnie mają wpływ na wybór apartamentu, który będzie spełniał Państwa oczekiwania. Są to oczywiście lokalizacja, jakość apartamentu oraz cena czy też stosunek jakości do ceny. Przyjrzyjmy się tym trzem czynnikom pamiętając, że ZAWSZE NAJTANIEJ jest wynająć apartament bezpośrednio – pośrednicy ZAWSZE biorą prowizję od 15 do nawet 30%! Proszę po prostu wpisać w Google frazę np. “noclegi Warszawa Stare Miasto” i poczytać strony i opinie. Zajmie to oczywiście więcej czasu, ale będzie taniej!\nLokalizacja – noclegi Warszawa Stare Miasto to “top of the top”!\nNie bez kozery istnieje powiedzenie, że istnieją trzy czynniki wpływające na cenę nieruchomości: lokalizacja, lokalizacja i lokalizacja. Idąc tym tropem najlepsza lokalizacja dla turystów to centrum Warszawy oraz jej najpiękniejsza część Stare Miasto i Nowe Miasto. Wszędzie blisko, większość atrakcji turystycznych dostępna jest na piechotę, wszędzie znajdziemy sklepy, restauracje, kawiarnie, gdzie możemy miło spędzić czas. Noclegi Warszawa Stare Miasto są optymalne dla turystów. Noclegi bliżej biznesowej części Warszawy – dla osób szukających apartamentów na wynajem i podróżujących służbowo.\nNaprawdę warto poszperać w Internecie i poszukać opinii o lokalu i o ich właścicielu. Fotografie z reguły wyglądają super, ale może się zdarzyć, że rzeczywistość będzie daleko inna. Co z tego, że wynajmiemy pięknie wyglądający apartament na Starym Mieście, jeśli w środku będzie po prostu brudno? Naprawdę rekomenduję spędzenie nieco czasu i przejrzenie opinii. Noclego na Starym Mieście to oczywiście świetny pomysł, ale naprawdę źle dobrane zakwaterowanie może zepsuć najlepiej nawet zaplanowany urlop… Z pewnością warto spędzić ciut więcej czasu przed komputerem, by potem nie być zaskoczonym.\nWarto pamiętać, by nie wybierać ofert tanich – to jest przecież zawsze kosztem czegoś. Albo pościel będzie gorszej jakości, albo sprzątanie nie takie, jak powinno, albo ostatni remont był wiele lat temu – cen nie da się oszukać. Warto pamiętać, że komplet prania pościeli z maglowaniem to ok. 15 zł od osoby, sprzątanie apartamentu ok. 35 m2 – minimum 40 zł. To są koszty stałe gospodarza. Do tego musimy dołożyć trochę na reklamę. Dalej, na prowizję dla serwisów OTA (online travel agency) i dopiero na końcu pojawia się zarobek. Nie chcecie być zaskoczeni? Nie wybierajcie najtańszych apartamentów!\nSzukasz noclegu na Starym Mieście w Warszawie? Prosimy o przejrzenie naszych opinii tutaj!\nJeśli z kolei zamierzasz dokonać rezerwacji, kliknij tutaj – jeśli nie chcesz rezerwować przy użyciu karty płatniczej, zawsze mogą Państwo po prostu zadzwonić.\nNoclegi Warszawa Stare Miasto | YesApartments.pl\nOpublikowane w Nasze Apartamenty oraz otagowane apartamenty na wynejm Stare Miasto, ceny apartamentów, na na zwrócić uwagę przy wyborze apartamentu


Soda Blaster czyli piaskowanie inaczej | Raden czyszczenie przemysłowe\nSODOWANIE to metoda czyszczenia poprzez wydmuchiwanie strumienia sody.\nMetoda czyszczenia strumieniowego SodaBlast Systems™ jest jedną z najmniej inwazyjnych metod oczyszczania ale to jednak czyszczenie suchym lodem wiedzie prym.\nSprawdzona metoda oczyszczania np.: linii przemysłowych, technologicznych, silosów, maszyn, zbiorników instalacji w sektorach paliwowym, chemicznym, rolniczym, odlewniczym i spożywczym. Używana z powodzeniem w budownictwie, motoryzacji czy lakiernictwie (metoda czyszczenia poszyć aluminiowych aut, statków, samolotów, zabytkowych pojazdów itp.)\nJest to mało inwazyjna, innowacyjna tak jak suchy lód a zarazem skuteczna metoda oczyszczania, doskonale sprawdzająca się m.in. we wszystkich sektorach przemysłu, w 100 % bezpieczna zarówno dla środowiska jak i operatora wykonującego czyszczenie. Istotną zaletą, jest również fakt, iż używane przez nas ścierniwo to substancja niepalna oraz nie wywołująca iskry, co czyni z niej idealne medium do pracy w warunkach szczególnego zagrożenia .\nSodaBlast Systems™ - na czym polega metoda czyszczenia strumieniowego ?\nCzyszczenie sodą to precyzyjne zasysanie higroskopijnej sody ze zbiornika maszyny przy pomocy podciśnienia, następnie zmieszanie ze sprężonym powietrzem tak, by soda była jak najbardziej rozpylona w danej jednostce powietrza, a następnie wyrzucanie już rozpędzonych w maszynie granulek sody za pomocą dyszy na powierzchnię, którą czyścimy.\nMetoda ta wyróżnia się tym, że soda jest rozpędzana do prędkości 3-krotnie wyższej od tradycyjnej piaskarki, a co równie ważne, poprzez działanie nadciśnieniowe oraz podciśnieniowe, soda przed uderzeniem w oczyszczaną powierzchnię nie jest uszkadzana w trakcie jej zasysania i wyrzucania przez maszynę.\nUsuwanie zanieczyszczenia następuje podczas „mikroeksplozji" granulek sody w trakcie ich uderzania o czyszczoną powierzchnię. Eksplozja uwalnia energię, która usuwa zanieczyszczenie.\nProces sodowania™ jest na tyle nie inwazyjny, że szybko usuwa konieczne do ściągnięcia powłoki czy brud bez szkody dla podłoża. Metodą tą można usunąć powłokę z każdej powierzchni bez szkody dla oczyszczanego przedmiotu.\nSodaBlast Systems™ Jest to błyskawiczna i dobra metoda na najbezpieczniejsze czyszczenie rozmaitych materiałów z zabrudzenia oraz w zależności od ustawień mocne oczyszczenie powierzchni. Przy pomocy technologii sodowania można czyścić drewno z powłok farby, usunąć lakier czy rdzę z metalu, można restaurować stare auta i odnowić mnóstwo innych elementów.\nsodowanie, soda blast system, sodablast, usuwanie powłok lakierniczych, usuwanie powłok, maszyna sodująca


Wszystkie artykuły - strona 275 - Sztuka architektury\nPlac Litewski – to jedno z ważniejszych miejsc w Lublinie. Położony w samym centrum, przy...\nOgród w stylu rustykalnym to projekt PAK Sztuka Ogrodu Ewelina Sztuka. Przyszli użytkownic...\nCampus Warsaw od Massive Design\nCampus Warsaw to dynamiczne i innowacyjne centrum dla przedsiębiorców pochodzących z Polsk...\nBudynek przyszłości. Poza standard pasywny. Budma 2018. 30.01-02.02.18\nZapraszamy na wystawę i warsztaty pod wspólnym tytułem "Budynek przyszłości. Poza standard...\nArchDaily Building of the Year 2018 – głosujmy!\nArchDaily Building of the Year – to nietypowy konkurs. W piętnastu kategoriach tematycznyc...


Kwiecień, 2018 | Pieniądze\nFirmy którzy nie zapłacili ani grosza podatku w Polsce. m .in orange, T-mobile\nMF opublikowało informację o rozliczeniach ponad 2 tys. największych firm. W 2016 r. podatku nie zapłacili np. niektórzy operatorzy telekomunikacyjni ze względu na odnotowaną stratę. Najwięcej fiskusowi oddały banki i grupy kapitałowe spółek skarbu państwa.\nSkandaliczne konto walutowe w Credit-Agricole kradnie 7% wartości przelewu\nOkazuje się, że dokonując przelewu z konta walutowego EUR w Credit-Agricole na konto walutowe EUR w innym banku, bank CA dokonuje po drodze przewalutowania na PLN, po to aby móc naliczyć dość dużą opłatę w wysokości ok. 7%\nPozostajemy w czasach…\nPozostajemy w czasach sarmackich, aby bliżej przyjrzeć się naszej elitarnej jeździe jaką była husaria. Każdy wie, że byli świetni itp. 🙂 ale nikt nie wie ile kosztowało wyposażenie. Warto zapoznać się z całymi kosztami, które były ogromne. W tym wpisie zobaczycie ile i co kosztowało oraz pełne koszty jakie musiał ponieść szlachcic aby mógł walczyć w tych elitarnych oddziałach. Link do znaleziska Czy wiesz, ile kosztowało wyposażenie husarskie? Poniżej wołam osoby, które wyraziły chęć otrzymywania powiadomień o nowych wpisach.Jeśli ktoś chciałby dopisać się do listy, proszę o zostawienie plusa przy przeznaczonym do tego komentarzu pod niniejszym wpisem. Zachęcam również do obserwacji pierwszego tagu, którym opatrzone zostało linkowane znalezisko (tag autorski) Dodatkowe Tagi: #gruparatowaniapoziomu #qualitycontent #ciekawostkihistoryczne #prawo #geografia #kultura #handel #pieniadze[…]\nPrzypominam, jeśli masz 173cm…\nPrzypominam, jeśli masz 173cm wzrostu i do tego zarabiasz 146 tysięcy dolarów rocznie jesteś w oczach kobiet tak samo atrakcyjny jak wysoki bezrobotny/bezdomny „Poza niższymi zarobkami czy prześmiewczym obrazem w mediach, Feldman badał także powodzenie matrymonialne niższych mężczyzn. Okazało się, że negatywna ocena niskiego wzrostu jest w Stanach co najmniej tak silna, jak uprzedzenia rasowe. Mężczyzna mierzący 5,8 stopy, czyli około 173 cm, żeby być ocenionym przez grupę kobiet jako równie atrakcyjny, co facet mający około 185 cm musiałby zarabiać od niego o 146 tysięcy dolarów rocznie więcej. Gdyby był niższy jeszcze o dziesięć centymetrów, jego dochody musiałyby być wyższe aż o 277 tysięcy dolarów, żeby wzbudzić zainteresowanie płci przeciwnej.” Jeśli nauka nie wystarcza to macie jeszcze dowód w postaci[…]\n„Chciało się dzieci, to…\n„Chciało się dzieci, to teraz płać!” Tak mówi wielu, którzy wytykają rodzicom dzieci niepełnosprawnych ich żądania zwiększenia nakładów w związku z opieką nad dziećmi. Bardzo spoko podejście, ale zastanów się jeden z drugim, czy w momencie gdy podejmiesz decyzję o powiększeniu rodziny (o ile to będzie szczęśliwie świadoma decyzja) zapewnisz sobie dochód w granicach minimum 20 tys. zł miesięcznie by ogarnąć większość problematycznych schorzeń, które mogą się przytrafić twojemu dziecku? Na niektóre i tyle nie wystarczy. Oczywiście można też temat olać, można zrzec się dziecka, można nawet abortować, aczkolwiek czasami nie wszystko wiesz przed porodem. Rozwiązania są różne, nie oceniam. Większość ludzi jednak postanawia zajmować się swoim dzieckiem, jakie by nie było. Po to też płacimy „ubezpieczenia społeczne” by były[…]\nmBank zamknie forum dla swoich użytkowników, przenosi dyskusje na Facebooka\nmBank podjął decyzję o zamknięciu forum dla użytkowników prowadzonego w internetowym serwisie. Firma wyjaśnia rezygnację z tej platformy rozwojem mediów społecznościowych i wyczerpaniem się w związku z tym formuły forum dyskusyjnego.\nJuż jest! Rachunek od państwa…\nPosted on 28 kwietnia 2018 by admin\nJuż jest! Rachunek od państwa za 2017 rok, czyli ile pieniędzy w ostatnim roku oddaliśmy państwu i na co konkretnie poszła ta kwota. Rachunek opracowany przez Forum Obywatelskiego Rozwoju @FundacjaFOR (chapeus baux). #for #gospodarka #finanse #pieniadze #wolnosc #podatki\nsprzedałem dzis mieszkanei w…\nsprzedałem dzis mieszkanei w spadku po babci, bedzie impreza 🙂 #chwalesie #bogactwo #pieniadze\nPrzenosimy się do czasów…\nPrzenosimy się do czasów dawnej Polski i Sarmatów, kiedy to husaria na swych skrzydłach niosła zwycięstwa i sławę dla Rzeczypospolitej, która po dzień dzisiejszy odpija się głośnym echem. Dzisiaj przybliżymy postać ciekawą i zarazem znaną z powieści Sienkiewicza, hetmana wielkiego koronnego Mikołaja Potockiego. Czy nieudana kampania przecie powstaniu Chmielnickiego tylko buduje jego wizerunek? Czy hetman zasłużył na niesławę i zapomnienie? Oceńcie to sami. Link do znaleziska Zapomniany i zniesławiony – hetman wielki koronny Mikołaj Potocki Poniżej wołam osoby, które wyraziły chęć otrzymywania powiadomień o nowych wpisach. Jeśli ktoś chciałby dopisać się do listy, proszę o zostawienie plusa przy przeznaczonym do tego komentarzu pod niniejszym wpisem. Zachęcam również do obserwacji pierwszego tagu, którym opatrzone zostało linkowane znalezisko (tag autorski) Dodatkowe Tagi:[…]\nMireczki 200 zł mi się…\nMireczki 200 zł mi się skurczyło w praniu. Jest szansa, że wymienią w banku? #pytanie #banki #coolstory #pieniadze #kiciochpyta\n@MieczChodkiewicza: Na podstawie ustawy 447 pomóżmy Indianom odzyskać swe mienie w Ameryce Północnej #usa #izrael #polityka #gospodarka #finanse #historia #pieniadze\nWinnicki: Nie zapłacimy organizacjom żydowskim ani złotówki. Nie będziemy…\n– Trzeba jasno zadeklarować. Nie zapłacimy organizacjom żydowskim, które chcą mienia bezspadkowego. To kuriozum w skali świata. Nie zapłacimy ani złotówki….\n» Wiem co wieczorem robisz przed swoim kompem. Zapłać mi tysiaka to nikomu…\n…nie powiem. Uwaga na nowe bezczelne oszustwo, które w ostatnich dniach przeraża Polaków. Przestępcy sprytnie bazują na tzw. „educated guess” zakładając, że każdy z nas, choćby przypadkiem, kiedyś wszedł na stronę z treściami erytocznymi PS My wiemy że niektórzy z Was są na niej nawet teraz 😉\nPodpisz się pod PETYCJĄ: Donaldzie Trumpie nie podpisuj ustawy S.447!…\nUstawa, której pełna nazwa brzmi „Justice for Uncompensated Survivors Today” oparta jest na kryterium narodowościowym i nie respektuje prawa własności. W imię „sprawiedliwości narodowej” mienie, które przed wojną należało do Żydów, teraz ma też należeć – tyle, że do innych Żydów.\nWartość kontaktów reklamowych…\nWartość kontaktów reklamowych na koszulkach czołowych klubów europejskich. Patrząc na Bayern to bida z nędzą. W Polsce z tego co wiem to Lech ma kontrakt na 1,25 mln euro rocznie ale pewnie Fortuna płaci Legii więcej. #pilkanozna #reklama #pieniadze #europa #ligamistrzow #realmadryt #fcbarcelona #chelsea #manchesterunited\npolnische fenster - dowiedz się więcej o upadłość konsumencka w pytaniach i odpowiedziach pomogę ci zacząć od nowa - szukasz obsługa prawna wrocław ? - czytaj dalej


brytyjski turysta - Wyniki wyszukiwania - WPROST.pl\nCzarnogóra. Dwoje Polaków zginęło w wypadku na wodzie 31 lip 2018, 7:06 — Dwoje turystów z Polski zginęło w Czarnogórze wskutek kolizji żaglówki z jachtem motorowym – podał tamtejszy nadawca państwowy TVCG.\nMłoda kobieta zaatakowana przez policjantów. Chciała tylko zapobiec awanturze? 9 paź 2018, 19:56 — Na Majorce doszło do szokującego incydentu z udziałem młodej kobiety i hiszpańskiej policji. Jeden z funkcjonariuszy zaczął okładać ją pałką, chociaż prawdopodobnie chciała tylko rozdzielić dwóch awanturujących się mężczyzn. Nagranie z tego zdarzenia opublikowano w sieci.\nTragiczny finał wakacji. Turystka zmarła po zjedzeniu kurczaka 30 lip 2018, 12:26 — 37-letnia turystka z Wielkiej Brytanii zmarła podczas wakacji na Korfu. Kobieta zjada bowiem w hotelowej restauracji surowego kurczaka.\nZagadkowa śmierć brytyjskiego turysty. Znaleziono go na lotnisku z szynką na pośladkach 23 paź 2016, 16:22 — Ciało brytyjskiego turysty Stevena Allforda zostało znalezione w Maladze. Na pośladkach Brytyjczyka znajdowały się plasterki szynki, natomiast jego genitalia byłyzanurzone w puszce tuńczyka. Okoliczności śmierci mężczyzny wyjaśni hiszpańska policja.\nDwoje brytyjskich turystów zamordowano na plaży w Tajlandii 16 wrz 2014, 7:48 — Ciała dwojga brytyjskich turystów zostały znalezione na plaży jednego z popularnych kurortów w Tajlandii.


Ibiza – wyspa morskich kąpieli, kultury i rozrywki\nTrzecia co do wielkości wyspa Balearów oferuje ogromną paletę możliwości urlopowego wypoczynku. Na zwolenników klasycznego urlopu nad morzem czekają na Ibizie rozległe plaże z wieloma propozycjami sportów wodnych i innych wodnych uciech. Doskonale spełnia tego rodzaju oczekiwania m.in. najdłuższa i najpopularniejsza plaża na wyspie: Playa d'en Bossa, odległa o 4 kilometry od miasta Ibiza. Można tam wypożyczać rowery wodne i kajaki, korzystać z szybkich Jet-Ski, doznawać emocji podczas przejażdżek ciągniętymi przez motorówki tzw. Bananaboots, ale także nurkować i pływać na deskach surfingowych. Nie do pogardzenia są także liczne bary i restauracje w bezpośrednim sąsiedztwie plaży.\nIbiza dla miłośników kultury\nW programie pobytu przybyszów bardziej zainteresowanych kulturą absolutnie znaleźć się powinny antyczna forteca Dalt Vila oraz starówka w mieście Ibiza. Pradawne umocnienia, wpisane dziś na listę światowego dziedzictwa kulturowego UNESCO, służyły niegdyś utrwalaniu władzy hiszpańskich dynastii królewskich i miały za zadanie bronić wyspę przed napaściami wojsk tureckich i Berberów. Dzisiaj tymi samymi wąskimi uliczkami spacerują turyści, podziwiając m.in. rozciągające się z murów Dalt Vila widoki wraz z leżącą na horyzoncie sąsiednią wyspą Formentera. Obok prastarych budowli uwagę gości wyspy przyciągają ślady, jakie pozostawiło tutaj wielu znanych artystów. Na Ibizie zapraszają liczne atelier, dostępne przez cały rok dla miłośników sztuki. Kto chciałby zyskać bardziej przekrojową wiedzę na ten temat, dla tego otworem stoją sale wystawowe miejscowego Muzeum Sztuki Współczesnej (MACE). Placówka ta posiada zbiory dzieł malarstwa i innych sztuk plastycznych, które powstały na wyspie od 1959 r. do chwili obecnej lub też w istotny sposób są z Ibizą związane.\nIbiza dla odkrywców\nUrlopowiczom pragnącym schronić się przed gorącym hiszpańskim słońcem możemy polecić wycieczkę do jednej z wielu jaskiń, które dostępne są na Ibizie dla turystów. Obok jaskiń Cova des vi oraz Cova de ses Fontenelles szczególnie polecić warto jaskinię w Can Marçà z jej imponującymi formacjami skalnymi we podziemnym wnętrzu. Wspaniałym przeżyciem, w tym zwłaszcza dla dzieci, jest tam widok podziemnego wodospadu. Wejście do tej jaskini znajduje się na północ od portu w Sant Miquel. Urlopowicze, którzy wolą raczej słońce, a jednocześnie szukają ciszy i spokoju, mogą z kolei odbywać na Ibizy fantastyczne wędrówki. Idealnym celem pieszych wędrówek jest wierzchołek najwyższego wzniesienia wyspy Sa Talaia. Ma on tylko 475 metrów wysokości. Zatem wejście nań nie stanowi problemu nawet dla początkujących amatorów wędrówek, zaś poniesiony wysiłek wynagradzają przepiękne widoki z najwyższego punktu wzniesienia.\nIbiza dla smakoszy\nKulinarnie rzecz biorąc ma Ibiza do zaoferowania mnóstwo smakołyków kuchni śródziemnomorskiej, w tym na przykład duszone w smacznym sosie kalmary czy też ryby z rusztu. Typowy miejscowy deser to Flaó – ciasto z koziego sera z miętą. Amatorzy dobrych win z pewnością nie pogardzą rodzimymi produktami. Najbardziej rozpowszechnionymi na wyspie gatunkami winnej latorośli są Monastrel i Garnache służące do produkcji win czerwonych oraz odmiana o nazwie Malvasía stanowiąca podstawę win białych.\nIbiza – party i inne rozrywki\nWśród młodszych wiekiem wczasowiczów Ibiza cieszy się opinią miejsca nieustających party i zabawy. Z pewnością nie bez przyczyny. Wiadomo bowiem nie od dziś, że każdego roku tysiące osób przyjeżdżają tu głównie w jednym celu: zabawić się na spektakularnych imprezach w licznych klubach i dyskotekach. Do tych ostatnich należy m.in. Privilege, uważana za największą dyskotekę na świecie.\nPort lotniczy Ibiza (IBZ) oddalony jest o około 8 kilometrów od głównego miasta wyspy. Wygodny dojazd zapewniają taksówki i autobusy. Bezpośrednie przeloty z Berlina-Schönefeld oferować będzie od 1 maja 2015 r. Germania. Trwający niespełna trzy godziny lot na Ibizę oferowany będzie przez tego przewoźnika w poniedziałki i piątki. Natomiast airberlin wozi swych pasażerów na tę hiszpańską wyspę do pięciu razy tygodniowo. Start z lotniska Berlin-Tegel.


pozycjonowanie gdańsk, proszę o pomoc - Na forum wszystkie tematy\nStrona główna > Biznes > Agencje Reklamowe > pozycjonowanie gdańsk, proszę o pomoc\npozycjonowanie gdańsk, proszę o pomoc\nChce zamówić pozycjonowanie gdańsk strony www, lecz nie wiem, kogo konkretnie wybrać żeby uzyskać wysoką pozycję?\nDla tych, których interesuje profesjonalne pozycjonowanie katowice stron www mogę polecić firmę https://www.computerbest.pl, jaka jest bardzo dobrze przygotowana. Oni są w stanie nam pomóc i zrobią to najlepiej jak się da. Efekty są u nich najlepsze.\nWedług mnie pozycjonowanie swiętochłowice to super rozwiązanie i daje naprawdę bardzo dobrze efekty, aczkolwiek tanio może być kłopot, niemniej jednak kto wie?


Dom na sprzedaż - Grudziądz (gw) - Nowa Wieś - BAJ-DS-3709 - 141.01m² - Baj Home\n4 467,77 zł/m2 cena: 630 000 zł\nBiuro nieruchomości BAJ HOME ma przyjemność zaoferować Państwu domy jednorodzinne z poddaszem użytkowym w zabudowie bliźniaczej, które budowane są w Nowej Wsi koło Grudziądza. Powierzchnia całkowita każdego z domów wynosi 141,01 m2. Dom nr.1 i 2 zostanie wykonany w standardzie deweloperskim na działce o powierzchni 666 m2. Do dnia aktu notarialnego nastąpi podział macierzystej działki na części z osobnymi księgami wieczystymi dla każdej z nieruchomości. Przewidywany termin oddania budynku to III kwartał 2022 roku.\n-nieruchomość nr.1 - 630 000 zł\n-nieruchomość nr.2 - 630 000 zł\nŚciany konstrukcyjne wybudowane będą z keramzytu, który charakteryzuje się bardzo dobrą wytrzymałością, izolacyjnością cieplną i akustyczną oraz ocieplone zostaną styropianem o grubości 15 cm. Elewacja budynku wykonana będzie z tynku mineralnego i ozdobiona zostanie elementami imitującymi drewno w kolorze orzech. Ściany wewnętrzne na parterze oraz poddaszu wykończone zostaną tynkiem maszynowo - gipsowym, zagruntowane farbą jednowarstwową z wyłączeniem kotłowni oraz dwóch łazienek. Strych zostanie ocieplony wełną mineralną grubości 25 cm. Na parterze będzie wykonany strop teriva, a na poddaszu konstrukcja lekka, płyta gipsowo - kartonowa. W budynku zamontowane zostaną energooszczędne trzyszybowe okna w kolorze białym. Konstrukcję dachu dwuspadowego o nachyleniu 40 st. pokryje dachówka betonowa CREATON w kolorze antracyt pół połysk. Inwestor decydując się na szereg nowoczesnych rozwiązań technicznych i funkcjonalnych zadba o oszczędność w utrzymaniu domów przyszłym użytkownikom. W związku z tym rozprowadzona zostanie po całym domu instalacja ogrzewania podłogowego (bez pompy ciepła). Instalacje elektryczne zostanie rozprowadzona po całym budynku. W projekcie domu dokonano zmiany elewacji, którą stanowić będzie imitacja deski w kolorze jasny orzech, a balustrady balkonów wykonane będą ze szkła hartowanego. Rozwiązanie bliźniacze budynków pozwala na mniejsze zużycie ogrzewania, dzięki eliminacji elewacji bocznej, które w tym przypadku charakteryzuje się wykonaniem dwuwarstwowej ściany ze styropianem. Ściana ta świetnie izoluje akustyczność zapewniając przy tym ciszę i spokój we wnętrzu, oddzielając przy tym segmenty dwóch domów. Do nieruchomości doprowadzona jest woda i kanalizacja gminna oraz prąd. Nieruchomość będzie otoczona ogrodzeniem panelowym w kolorze antracyt. Front ogrodzenia będzie wykonany z nowoczesnych paneli modułowych i bramy wjazdowej z przygotowaną instalacją pod automatykę. Taras oraz podjazd do domu, zostaną wyłożone kostką brukową.\n1. Wiatrołap - 2,93 m2\n2. Korytarz - 10,99 m2\n3. Salon + aneks kuchenny - 25,63 m2\n4. Pokój - 9,60 m2\n5. Pokój - 13,50 m2\n6. Schody - 4,92 m2\n7. Łazienka - 6,13 m2\n8. Pralnia i kotłownia - 8,29 m2\n9. Garderoba - 1,58 m2\n1. Korytarz - 13,20 m2\n2. Pokój - 8,44 m2\n3. Pokój - 9,14 m2\n4. Łazienka - 6,05 m2\n6. Pokój - 16,61 m2\n- około 100 m do drogi publicznej asfaltowej,\n- w pobliżu: przystanek komunikacji podmiejskiej, szkoła podstawowa, przedszkole, sklep spożywczy,\nSymbol oferty BAJ-DS-3709\nPowierzchnia 141,01 m²\nPowierzchnia użytkowa 141,01 m²\nPowierzchnia kuchni 25,63 m2\nOferujemy Państwu parterowy dom jednorodzinny z poddaszem użytkowym, położony w ładnym otoczeniu, przy ulicy Łąkowej w Nowej Wsi koło Grudziądza. Dom o powierzchni użytkowej 162,65m2, usytuowany jest na działce o powierzchni 997m2. Wybudowano jednorodzinny, parterowy ...\n2 951,12 zł


7 zasad tworzenia “LRN”, która skutecznie podnosi efektywność działań każdego dnia | Mindset AS Consulting\nZ poprzedniego artykułu dowiedziałeś się jak radzić sobie z odwlekaniem działań przybliżających Cię do Twojego celu lub marzenia. Jeśli zrobiłeś ćwiczenie i wdrożyłeś je w życie, to dodatkowo potrafisz już koncentrować się na tym czego pragniesz.\n1. Gdy wiesz czego chcesz, doprecyzuj kiedy chcesz to osiągnąć, zastanów się czy jest to realne, a jeśli tak, to zacznij od pierwszego małego kroku w tym kierunku.\n“Nawet najdalszą podróż zaczyna się od pierwszego kroku”\n“Najmniejsza pozytywna zmiana w dniu dzisiejszym, może skrajnie odmienić dzień jutrzejszy”\n2. Skupiaj się na zaczynaniu i kończeniu jednego pojedynczego zadania z całego zbioru zadań dotyczących całego “projektu”, które mają doprowadzić Cię do celu.\n“Nie patrz na całe akwarium, patrz tylko na jedną wybraną rybę”\n3. Projekty mogą być różne: od projektu “rzucę palenie”, “schudnę”, “będę się zdrowo odżywiać”, ” zmienię pracę”, ” nauczę się języka obcego”, “zdobędę kompetencje skutecznego Lidera”,”wejdziemy na nowe rynki zbytu”, “rozwinę firmę o kolejne oddziały, sklepy, lokale”, po projekt “budowa domu”. Przy każdym kolejnym zadaniu, zadaj sobie pytanie:\nczy to zadanie, które zamierzasz wykonać jest istotne i prowadzi Cię do realizacji Twojego celu?\n“Aby coś uprościć, wystarczy zrobić 2 rzeczy: określić to, co istotne i wyeliminować całą resztę”\n7 ZASAD TWORZENIA LISTY RZECZY NAJWAŻNIEJSZYCH “LRN”\nMoi klienci z coachingów i warsztatów z zarządzania sobą w czasie, mają wymierne efekty, gdy wejdzie im w nawyk robienie ” listy rzeczy najważniejszych”. Niektórym z klientów polecam ją jako jeden ze sposobów na lepsze usypianie, wtedy dodatkowo zalecam, abyś blisko łóżka miał/a karteczki na wpisanie tych spraw, które przypominają Ci się przed spaniem i nie pozwalają zasnąć. Wszystkim menedżerom, handlowcom i innym pracownikom polecam tę listę jako metodę na poprawę efektywności działania, co daje satysfakcję, przybliża do celów indywidualnych i celów firmy, w której pracują.\nSkuteczna Lista Rzeczy Najważniejszych “LRN” każdego dnia, to metoda, która pozwoli Ci poprawić efektywność i utrzymać wytrwałość w dążeniu do celu. Dodatkowo wspiera lepszy sen. Każdego dnia przed spaniem zaplanuj najważniejsze rzeczy do wykonania na dzień następny. Twój umysł się wyciszy, bo zabierzesz mu z głowy w konkretne miejsce to, o czym musiał pamiętać i nieustannie sobie przypominać, dzięki temu możesz spokojnie zasnąć, to co zapisałeś czeka na Ciebie w bezpiecznym miejscu. Spisując listę trzymaj się kilku zasad:\nzasada 1: napisz ją na przyklejanej kartce, którą rano zawiesisz nad lub obok miejsca swojej pracy.\nzasada 2: najważniejsze rzeczy czyli takie, które prowadzą Cię w kierunku wyznaczonego celu i Ty masz wpływ na ich realizacje. Możesz dla przypomnienia napisać sobie u góry Twój cel.\nzasada 3: każde zadanie, żeby było efektywne doprecyzuj i opatrz konkretną liczbą, np. zamiast ” zdobyć nowych klientów” zapisz ” przeprowadzić 5 rozmów telefonicznych zakończonych ustaleniami…”, zamiast ” uporządkować skrzynkę mailową” zapisz ” posegregować maile na 3 grupy i zrobić to w 20 minut”\nzasada 4: jako pierwsze wpisz zadanie najtrudniejsze, a pozostałym nadaj priorytety i w takiej kolejności je wykonuj. Nie zabieraj się za drugie zadanie jeśli nie zrobiłeś pierwszego. Gdy wykonasz najważniejsze zadanie osiągniesz satysfakcję, bo przybliży Cię ono znacznie do celu i dzięki temu w dobrym nastroju zabierzesz się do kolejnych zadań. Dodatkowo z rana nasz umysł i ciało są najbardziej wypoczęte, co powinno sprzyjać dobrej jakości wykonania tego zadania.\nzasada 5: plan dnia też powinien być realny, zaplanuj czas na posiłki, dojazdy i odpoczynek, a jeśli masz zmysł twórczy, zapamiętujesz obrazami, to możesz narysować symbole “skojarzenia” przy każdym z zadań, użyć kolorów do różnych kategorii zadań czy pokolorować swoją listę ( nie rezygnuj jednak z zapisania zadaniami słowami, pamiętaj, żeby było skuteczne, ma być konkretne i opatrzone liczbami), itd.”\nzasada 6: każde zrealizowanie zadanie wykreśl z listy, to daje ogromną satysfakcję i pozostaje w naszej pamięci, zwiększając poczucie sprawczości, kontroli i satysfakcji.\nzasada 7: jeśli czegoś mimo wszystko nie udało się zrealizować wpisz to na kolejną listę. Starą listę z wykreślonymi zadaniami potrzymaj jeden dzień przyklejoną blisko miejsca Twojej pracy, obok listy na nowy dzień. Ta stara lista będzie Ci przypominać, że jesteś bliżej realizacji swojego celu o cały ten spis zadań, które już wykonałeś, że potrafisz to zrobić, jesteś dobrze zorganizowany, masz wpływ, zrobiłeś to. You do it!\nNie ma efektów bez działań, zacznij od poniedziałku!\nJeśli zacząłeś robić listy “LRN” prześlij uśmiechniętą buźkę w komentarzu do postu na Facebooku.\nMoże kiedyś zorganizujemy konkurs na najciekawszą formę takiej listy, co Ty na to?\nlink do wspominanego wyżej artykułu: https://wp.me/p9xVuz-gT


Atos, Republika Mnichów (Grecja) | Blog podróżniczy Paweł Krzyk\nAtos, Republika Mnichów (Grecja)\nAutonomiczna Republika Góry Atos, relacja cz. I\nAutonomiczna Republika Góry Atos, relacja cz. II\nAutonomiczna Republika Góry Atos, relacja cz. III\nAutonomiczna Republika Góry Atos, informacje praktyczne\nAtos, film z podróży\nAutonomiczna Republika Góry Atos, (Republika Mnichów), relacja z podróży część I\nMało kto wie, co to takiego jest Święta Góra Atos, czy Autonomiczna Republika Góry Atos. Nazywają ja także potocznie Republiką Mnichów. To greckie terytorium zależne, ale rządzące się własnymi prawami. Otoczone mgiełką tajemnicy, jedno z miejsc w świecie nie tolerujące obecności kobiet, a od mężczyzn wymagające specjalnego zezwolenia na wjazd. Leży na półwyspie w południowej części greckiego Półwyspu Chalcydyckiego. Góra Atos dała nazwę całemu półwyspowi, zwanemu zresztą ze względu na swą niedostępność Wyspą Atos.\nPodróż do Świętej Góry prawosławia rozpoczyna się od greckiego miasta Saloniki (gr. Thesaloniki). Po przylocie z Warszawy znalazłem nocleg w centrum starego miasta. Jestem w Salonikach po raz kolejny i mam okazję zwiedzić najciekawsze zabytki- w dobie kryzysu w Grecji. Przy leżącym w centrum Placu Arystotelesa w licznych kawiarniach, barach i restauracjach, tłumy. Sądzę, że Grecy nie przejmują się sytuacją gospodarczą swojego kraju, wszędzie tłoczno, wesoło i gwarno. Marzec nie jest szczytem sezonu, więc nie byli to… turyści. Stojąca na nadmorskiej promenadzie, tak zwana Biała Wieża, jest najbardziej charakterystycznym miejscem miasta. Zbudowana w szesnastym wieku za czasów otomańskiego sułtana Sulejmana Wspaniałego, była fragmentem fortyfikacji miejskich. Kilka minut spaceru od hotelu dzieliło mnie od najstarszej budowli Salonik – Rotundy. Jest chyba najlepszym przykładem burzliwych dziejów miasta. Została zbudowana w czasach rzymskich na przełomie trzeciego i czwartego wieku jako Panteon, świątynia Zeusa. Następnie zaadaptowano ją na mauzoleum cesarza Galeriusza, później została przekształcona w świątynię chrześcijańską a ponad tysiąc lat później Turcy dodali minaret, i zamienili w meczet. W pobliżu stoi, najczęściej chyba fotografowany zabytek miasta – Łuk Galeriusza- niegdyś z Rotundą i pałacem tworzył kompleks budowli. Galeriusz wzniósł go na pamiątkę zwycięstwa nad Persami, zdobią go płaskorzeźby opisujące zwycięską bitwę.\nWczesnym rankiem miejskim autobusem dotarłem do leżącego na peryferiach Salonik Dworca autobusowego Chalkidiki Bus Station (końcowy przystanek miejscowego autobusu 45A). Stąd odjeżdżają dalekobieżne autobusy do Ouranoupolis – niewielkiego miasteczka położonego u nasady Półwyspu Athos, które jest jedyną bramą wjazdową do Republiki Mnichów. W malowniczo rozłożonym nad Morzem Egejskim miasteczku zanocowałem w Pension Vasiliki. Miejscowość żyje tylko z turystyki, tu zatrzymują się wszyscy pielgrzymi i turyści jadący na Świętą Górę. Z trzech stron półwysep otaczają urwiste i niedostępne brzegi Morza Egejskiego. Ja znajduję się od czwartej strony, gdzie łączy się z resztą Grecji, ale nie biegnie tutaj żadna droga i nie wolno tamtędy chodzić- nadzorowana granica oraz skalisty teren i gęsty las. Jedynym możliwym połączeniem z wyspą– półwyspem jest prom z Ouranoupolis do Daphne. Warto pospacerować uliczkami i pozaglądać do sklepików czy restauracyjek, zwłaszcza wieczorem, aby pokontemplować zachód słońca nad szklanką piwa- czy drinkiem ouzo (grecka wódka). Można wynajętą łódką popłynąć na wysepki, rozrzucone w zatoce między półwyspami Athos i Sithonia.\nZ samego rana w dniu następnym oczywiście, pierwsze kroki skierowałem do biura pielgrzymkowego po moją wizę- specjalne zezwolenie mnisich władz , tzw. diamonitirion. Wokół kłębią się inni przedstawiciele płci brzydszej, w tym sporo pielgrzymów w towarzystwie prawosławnych księży. Nie ma problemu, po okazaniu paszportu i wniesieniu opłaty, mam dokument zezwalający na wjazd i wstęp do klasztorów (foto). Diamonitrion otrzymać można tylko w dniu wyjazdu i w oparciu o niego kupić bilet na prom. Oficjalnie wydawanych jest dziennie tylko 100 pozwoleń wstępu dla pełnoletnich prawosławnych i 10 dla pozostałych wyznań- niepełnoletnim musi towarzyszyć ojciec. Natychmiast potem trzeba stanąć w kolejce do kasy sprzedającej bilety na prom- wybrałem największy „Bazos” (6,9 euro). Płynie wolno, ale można spokojnie popatrzeć na innych podróżnych, również mnichów wracających na Atos. Po wypłynięciu najlepiej widać największy zabytek Ouranoupolis, bizantyjską wieżę będącą symbolem miasteczka. Zbudowano ją w 1344 roku jako wieżę obserwacyjną, do ostrzegania mnichów o zbliżaniu się piratów. Oficjalnie nazywają ją Tower of Ouranoupolis. Wewnątrz znajduje się niewielkie muzeum archeologiczne.\nWydaje mi się, że praktyka dotycząca ograniczeń ilościowych pielgrzymów może być inna. Mój prom do Dafni- głównego portu Atosu, był wypełniony około dwustu pasażerami. Z Ouranopulis wypływają trzy dziennie, plus dodatkowe z Irassos po drugiej stronie półwyspu. Przez dwie godziny wolno płynąłem na Świętą Górę, jak piszą: przesyconą obecnością Boga, relikwiami męczenników, cudownymi, „nie-ręką-ludzką” pisanymi ikonami.\nPo drodze dyskretnie podglądam życie na pokładzie: pielgrzymów i mieszkańców Republiki Mnichów, oraz czytam posiadane materiały na temat miejsca, do którego się zbliżam. Cieszyłem się, ponieważ zaczynała się dla mnie nowa przygoda: płynąłem ku tajemniczym klasztorom chrześcijańskiej religii, której obrządku wcześniej nie znałem. Spośród dwudziestu monastyrów chciałem odwiedzić najciekawsze. Atos posiada obecnie specjalny status autonomii z niespotykanymi nigdzie indziej postanowieniami, na przykład automatycznym nadawaniem obywatelstwa greckiego mnichom przyjętym na stałe do poszczególnych klasztorów. To również terytorium o statusie wyłączonym z Unii Europejskiej, której przepisy antydyskryminacyjne byłyby nie do pogodzenia z tradycją Republiki. Oprócz monastyrów (klasztorów), na Atos działają mniejsze wspólnoty mnichów lub miejsca, w których mogą żyć zakonnicy-pustelnicy. Zależnie od ilości zamieszkujących je mnichów posiadają one status: skitów, kaliwii (chaty), kelii (cele), i drobniejszych pustelni. Oprócz klasztorów greckich znajduje się tam również rosyjski, bułgarski i serbski (kiedyś też gruziński)- obecnie są zamieszkiwane przez niespełna dwa tysiące trzystu mnichów.\nNa Atos znajduje się skarbiec gromadzonych przez dziesięć wieków dzieł sztuki- architektury, malarstwa tablicowego i ściennego, rękodzieła artystycznego. Jest mało znany i trudno dostępny. W przewodnikach i folderach rzadko można natrafić na zdjęcia wnętrza cerkwi czy reprodukcje ikon. Na całym terytorium obowiązuje zakaz filmowania i nagrywania dźwięku; w większości monasterów nie wolno fotografować wnętrz świątyń; wstęp do bibliotek i skarbców jest możliwy wyłącznie za specjalnym zezwoleniem Ministerstwa Spraw Zagranicznych Grecji oraz Patriarchy Konstantynopola.\nPróbuję planować moje zwiedzanie, gdyż chciałoby się zobaczyć jak najwięcej z tego żywego, egzotycznego muzeum na wolnym powietrzu, miejsca, do którego jedzie się jak w „maszynie czasu”. Postanowiłem odłożyć decyzję do czasu przybycia do Karies. Podpatruję z wody kolejne budowle. Niektóre znajdują się wyżej na zboczach i wtedy na brzegu posiadają przystanie dla pasażerów i przewozu zaopatrzenia. Niżej dwa pierwsze widoczki- drugie zdjęcie przedstawia przystań do Klasztorów Kostamonitou i Zografou.\nProm zawija do kolejnych przystani na dwie minuty i płynie dalej. Wkrótce w zasięgu wzroku pojawił się, zbudowany w jedenastym wieku klasztor Dochiariou. Nad dachami wystaje wysoka wieża obronna, z której mnisi wypatrywali pirackich statków. Wieża nie zdołała jednak obronić klasztoru- został złupiony przez piratów w szesnastym wieku. Klasztorna biblioteka przechowuje dwa tysiące manuskryptów i piętnaście tysięcy dzieł drukowanych.\nKika minut później podziwiam Klasztor Xenophonts. Założony został w dziesiątym wieku przez błogosławionego Ksenofona- jest poświęcony świętemu Georgiosowi (czyli po naszemu świętemu Jerzemu). Zamieszkuje go trzydziestu pięciu mnichów.\nNastępny klasztor jest okazały, błyszczy zielonymi dachami- rosyjski Klasztor Aghios Panteleimon. Wysiadają na tej przystani rosyjscy pielgrzymi. Powstał w dwunastym wieku, ale najszybszy rozwój klasztoru miał miejsce w wieku dziewiętnastym, kiedy monastyr wspomagali finansowo carowie Rosji. Rosyjscy pielgrzymi, którzy zaraz po Grekach stanowią najliczniejszą grupę odwiedzających, ze zrozumiałych względów obowiązkowo go odwiedzają.\nPort w Dafni był końcowym przystankiem promu. Od stolicy republiki jest odległy o pół godziny jazdy autobusem po kiepskiej, utwardzonej betonem drodze. Przez Dafni trafia na półwysep niezbędne mnichom zaopatrzenie, materiały budowlane itp. „Port” Dafni to kilka domów i nieco betonowego nabrzeża. Początkowo zamierzałem przesiąść się na kolejny prom i popłynąć dalej wzdłuż brzegu do końca półwyspu, jednak nie było takiej możliwości. Postanowiłem udać się do Karies. Spojrzałem na drogę wijącą się ostro pod górę i skorzystałem z komunikacji autobusowej. Bardzo malownicza trasa początkowo przechodzi wzdłuż brzegu morza w pobliżu Klasztoru Xiropotamou, potem pośród zalesionych wzgórz do stolicy Karies. Wszystkie autobusy i mniejsze busiki kończą bieg na placyku w centrum.\nStolica Republiki Mnichów de facto bardziej przypomina wioskę: parę knajpek, sklepów spożywczych, zakłady usługowe typu piekarnia czy poczta, oraz coś w rodzaju dworca autobusowego, z którego odjeżdżają mikrobusy do niektórych klasztorów. Pracują w nich cywile, nie dowiedziałem się ilu cywilów zamieszkuje na półwyspie (choć pytałem). Całe Karies z dwustu trzydziestoma mieszkańcami, to praktycznie jedna uliczka o długości około dwustu metrów i placyk przed najstarszym kościołem. Urok Karies polega na braku współczesnej architektury. Trakty komunikacyjne są brukowane kamieniami. Asfaltu i betonu znajdziesz trochę tylko odcinkami, na zakrętach dróg rozmywanych przez górskie potoki. Ulica w Karies kończy się na niewielkim placu, na którym stoi Protaton – najważniejszy i najstarszy kościół Świętej Góry. Protaton od zawsze był siedzibą najwyższego kapłana na Athosie. W środku przechowywana jest cudowna ikona Matki Boskiej „Axion Estin”- w całości pokryta srebrem. Kościół nie jest wart zwiedzania, wnętrze wypełniają konstrukcje podtrzymujące ściany przed zawaleniem.\nPo prawej stronie kościoła szerokie białe schody prowadzą do siedziby najwyższych władz Autonomicznej Republiki Góry Atos. Zarząd Atos jest sprawowany przez Świętą Wspólnotę (gr. Iera Koinotis), która liczy dwudziestu przedstawicieli wszystkich klasztorów Atos i spotyka się na posiedzeniach dwa razy w tygodniu. Decyzje dotyczące całej społeczności podejmowane są większością głosów. Święta Wspólnota nie jest organem nadrzędnym wobec klasztorów, lecz zajmuje się mediacją między nimi w razie konfliktów, oraz koordynuje współpracę. Zwierzchników (przeorów) w poszczególnych klasztorach wybierają w tajnym głosowaniu mnisi z danego klasztoru. Tylko, że okazja do wyborów zdarza się rzadko, bo zwyczajowo funkcja jest sprawowana dożywotnio.\nPaństwo greckie jest obecne na terenie republiki pod postacią: dwóch małych urzędów pocztowych (w Karies i Dafni), posterunku policji i „gubernatora” mianowanego przez rząd Grecji. Sklepy z zaopatrzeniem można znaleźć tylko w Dafni i Karies. Najwięcej jednak jest z dewocjonaliami i ofertą prawie w całości skierowaną do pielgrzymów. Na pewno zaciekawia bogactwo oferowanych ikon, z których wiele pokrytych jest srebrem. Oprócz drukowanych, koneserzy znajdą ręcznie malowane kopie świętych obrazów. Nigdzie nie spotkasz, wszechobecnego gdzie indziej blichtru i reklam.\nJestem w centrum Republiki Mnichów, więc zainteresowany przyglądam się ich życiu codziennemu, robionym sprawunkom, wyglądowi, ubiorom i zachowaniu. Na ulicach Karies widzi się ich wielu i nie ma większego problemu z robieniem zdjęć. Na pewno wszyscy są brodaci i w czarnych strojach. Jednym z najbardziej kontrowersyjnych problemów ostatnich lat była kwestia używania na półwyspie telefonów komórkowych, rozstrzygnięta po myśli zwolenników nowoczesności – na Atosie znajduje się jedna antena i nie miałem problemów z zasięgiem. Normalnym widokiem jest widok mnicha „smerfującego” w telefonie komórkowym.\nPrzypomnę, że od jedenastego wieku (1060 rok) Autonomiczna Republika Góry Atos jest całkowicie niedostępna dla płci żeńskiej. Zakaz rozciąga się dodatkowo na zwierzęta hodowlane. Źródła podają, że zakaz wstępu dla płci niemęskiej był zniesiony (co najmniej) raz, kiedy to w czternastym wieku Atos odwiedził serbski car z małżonką. Zakaz ten nosi nazwę grecką avaton. Statki i łodzie, na których pokładzie znajdują się kobiety, nie mogą zbliżyć się do linii brzegowej na odległość mniejszą niż pięćset metrów.\nUderza w Karies duża liczba wałęsających się kotów- podglądałem, wszystkie między nogami miały samcze atrybuty. Kotek nie widziałem- a jak jest z myszami J? Czyżby mnisi sprowadzali tylko te rodzaju męskiego J, lub dopilnowywali aby w pierwszej kolejności koty zjadały myszy rodzaju żeńskiego J. Dowcipkuję sobie, ale przyznajcie… te zwyczaje mogą rozweselać!\nIstotą wyprawy na Athos jest piesze wędrowanie pomiędzy klasztorami. Aby nie korzystać z rzadko kursujących autobusów i promów, warto wybrać klasztory położone w odległości kilku godzin marszu od siebie. Wyruszając po śniadaniu, dobrze jest dotrzeć na miejsce do godz. 16.00– wtedy zaczyna się wieczorna liturgia. Udział w modlitwach nie jest obowiązkowy, ale z pewnością mile widziany (choć wyznawcy innych religii często nie są wpuszczani w cerkwi dalej niż do pierwszego pomieszczenia).\nJeżeli zdrowie- lub pogoda nie pozwalają na dalekie piesze wędrówki, można na niektórych odcinkach przejechać minibusami. Po rozeznaniu możliwości transportowych, ułożyłem plan zwiedzenia (w informacjach praktycznych pokazałem rozkład jazdy). Około godziny trzynastej każdego dnia można przejechać z Karies minibusami, prawie w każdy odległy zakątek półwyspu. Postanowiłem drugi dzień spędzić na jeździe minibusami pomiędzy klasztorami w pobliżu Karies- po wschodniej stronie. Natomiast dzień trzeci pieszo i autobusem dotrzeć na kraniec półwyspu. Ostatniego dnia wrócić do Karies a następnie popłynąć promem „Agia Anna” po zachodniej stronie do końca półwyspu, i wrócić do Ouranopulis. Na mapce pokazuję trasę zwiedzania.\nKolejnym problemem okazał się nocleg. Obecnie większość klasztorów wymaga wcześniejszej rezerwacji miejsca- ja jej nie zrobiłem. Dzięki rozmowom z mnichami dowiedziałem się, że duże klasztory mają większe możliwości i zawsze przyjmują wszystkich chętnych. Są to: Skete Ag. Andreas (Św. Andrzeja) w Karies oraz Klasztory: Pantokratoros i Megistis Lavras. Podpytuję jak dojść do Skete Świętego Andrzeja- to tylko dwieście metrów pod górę- widać jego kopulaste dachy. Poszedłem spytać, czy mnie przyjmą? – oczywiście tak.\nSkity są budowlami podległymi klasztorom, ale niejednokrotnie mnisi żyją w nich według jeszcze surowszej reguły. Często są one położone w pobliżu klasztorów głównych, ale w przypadku Skitu Świętego Andrzeja sytuacja jest odmienna – jest skitem rosyjskiego klasztoru Świętego Pantelejmona, który znajduje się w innej części półwyspu. Pokazuje dawną supremację mnichów rosyjskich w republice- udało im się- skit jest większy od przeciętnego klasztoru. Wraz z grupą prawosławnych pielgrzymów witają mnie kieliszkiem ouzo i zagryzką w postaci słodkiej galaretki loukomi. Moja wiza- diamonitirion, zapewnia mi w monastyrach noclegi i jedzenie, nie trzeba za nie dodatkowo płacić- podobnie jak za poczęstunki w odwiedzanych klasztorach. Poczęstunki są zróżnicowane i zwykle składają się one z: kawy, loukumi (galaretki w cukrze), tsipouro (mocny bimber z winogron- podobno na Atos wytworzony po raz pierwszy) lub ouzo, oraz szklanki zimnej wody. Otrzymałem łóżko w domu pielgrzyma, jako nie prawosławny w innym dormitorium niż reszta- aby nie sprawiać kłopotu w sprawach modlitewnych… O godzinie szesnastej wszyscy mnisi i goście klasztoru wchodzą na posiłek do wielkiej sali. Wszyscy zatrzymują się i następuje krótka modlitwa na stojąco. Potem odsuwana jest długa ławka od stołu i siadamy. Każdy wlewa sobie „papu” w postaci gęstej zupy warzywnej. Lektor zaczyna czytać żywoty świętych. Do zimnej zupy dodatkiem był: chleb, plasterek czerwonego ugotowanego buraka, oliwki, jabłko, kiwi i woda. W pewnym momencie jest gong, lektor przestaje czytać, wszyscy wstają i wychodzą.\nPo kolacji mnisi i pielgrzymi wychodzą na dziedziniec i jest to najlepsza okazja do rozmowy. O godzinie osiemnastej trzydzieści rozpoczęła się wieczorna modlitwa w katolikonie (kościół)- zrozumiałem niestety tylko wielokrotnie powtarzane słowa „Kyrie elejson”…\nPoza uczestnictwem w liturgii jedyną atrakcją wieczorną może być otwarcie „ławki”- klasztornego sklepiku z dewocjonaliami. Wbrew pozorom było sporo zainteresowanych zakupem, zwłaszcza ikon. Na czwartą rano zapowiedzieli ceremonię religijną- chciałem to zobaczyć w kościele prawosławnym. W nocy nieco zmarzłem i z ochotą poderwałem się gdy o wpół do czwartej rano rozległ się dźwięk symandru (deska, w którą uderza się drewnianym młotkiem), wzywający do cerkwi. Rosjanin, z którym tam wszedłem, mówił mi, że ceremonia jest pełna mistycyzmu. W katolikonie u Świętego Andrzeja pozwalają mi wejść tylko do pierwszej części, gdzie znajdują się stojaki na świeczki- dalej mogę wejść, ale nie w czasie ceremonii. W mojej części jest jeszcze mnich staruszek- w przerwach drzemki, zajmujący się usuwaniem wypalonych świeczek. Jedynym oświetleniem są malutkie lampki przed świętymi ikonami. Wierni oraz mnisi wchodzą i wychodzą, a wewnętrzu trwają monotonne modlitwy, czytanie, śpiewy i kilkakrotne okadzanie wszystkich zakątków świątyni. Znowu rozumiałem tylko kilka słów- tym razem „Kyrie elejson” i „Alleluja”. O siódmej rano jeden z mnichów wyszedł i chodził po terenie z deszczułką i młotkiem- było to kolejne wezwanie do modlitwy dla mnichów i pielgrzymów. Podobnie jest wieczorem.\nI jeszcze kilka uwag związanych z ceremoniałem świątynnym:\nmnogość świec i intensywne kadzenie powoduje, że ściany i sufit są ciemne (okopcone),\ntrochę zaskoczył następny zwyczaj. W cerkwiach wierni tradycyjnie całują jedną, dwie główne ikony. U prawosławnych Greków ikon do całowania jest kilkanaście we wszystkich częściach cerkwi i cały ceremoniał powtarzają – na początku i końcu,\ndodatkowo występuje zwyczaj wykonywania szeregu ukłonów, klęcząc z dotykaniem ziemi palcami.\nDla mnie, największą różnicą w ceremoniale chrześcijańskim pomiędzy Grecją i Polską jest to, że u nas wierni czynnie uczestniczą we mszy: śpiewają i modlą się. Na Atos to wszystko jest zarezerwowane dla mnichów- wierni stoją lub siedzą, nie otwierając ust, poza setkami przeżegnań i ukłonów.\nWiedziałem, że w kościele prawosławnym ceremoniał jest długotrwały, ale nie sądziłem, że po czterech i pół godzinie jeszcze się nie zakończy. Nie czekałem na śniadanie i o godzinie ósmej trzydzieści wyszedłem na plac z minibusami.\nCzęść druga relacji znajduje się niżej.\nRepublika Mnichów, relacja z podróży część II\nDrugi poranek na Świętej Górze rozpoczął się na placu z minibusami w Karies. Udało mi się znaleźć grupkę rosyjskojęzycznych pielgrzymów, zainteresowanych identyczną trasą. Ruszamy razem wynajętym minibusem- pojechałem za piętnaście euro do czterech klasztorów po wschodniej stronie półwyspu. Pierwszy był Klasztor Iviron.\nWszystkie klasztory wybudowano jako budowle obronne według stałego planu architektonicznego. Zbudowane są na planie prostokąta, przeważnie na wzniesieniu, przez co ich wysokie ściany zapewniały klasztorom bezpieczeństwo z kilku stron. Na środku każdego klasztoru znajduje się katolikon czyli główna świątynia, w której gromadzą się mnisi i pielgrzymi na wspólnej modlitwie. Katolikon jest otwierany na czas modlitwy i zwiedzający w innych godzinach mogą się srogo zdziwić, lub liczyć na przychylność dyżurnego mnicha, który na chwilę cerkiew otworzy. Pozostałe budynki klasztorne są wzniesione wokół dziedzińca a całość otoczona murami.\nMnisi prawosławni na Atos bardzo gorliwie czczą Matkę Bożą. W kościelnej literaturze, Atos, nazywany jest „Ogrodem Bogurodzicy”. Wiąże się to z piękną legendą, która twierdzi, że Matka Boża zmierzała na statku w towarzystwie Świętego Jana Ewangelisty z Joppy na Cypr, by odwiedzić Łazarza. Statek zniesiony silnym wiatrem musiał zmienić kurs i zakotwiczył u wybrzeży Atosu – w pobliżu klasztoru Iviron. Matka Boża zeszła na ląd i zachwycona pięknem półwyspu zwróciła się do swego Syna z prośbą, aby uczynił ten kraj jej ogrodem. Prośba została wysłuchana i od tego czasu chrześcijanie obrządku wschodniego nazywają Atos Ogrodem Bogurodzicy, odmawiając prawa wstępu na półwysep innym kobietom…\nIvron zachwyca swoim położeniem nad brzegiem morza na tle ośnieżonej góry. Jego historia sięga dziesiątego wieku a nad monastyrem sterczy potężna wieża obronna, otoczona wysokimi murami. Iviron zajmuje trzecie miejsce na hierarchicznej liście klasztorów Atosu. Kiedyś był gruziński, ostatni mnisi z Gruzji zmarli w 1955 roku.\nJak w każdym klasztorze i tutaj gośćmi zajmuje się anglojęzyczny zakonnik, nazywany archondariki. Od wrót monastyru strzałki wskazują drogę do jego kantorka. Przywitał mnie kawą, wodą, kieliszkiem ouzo i talerzykiem z lukumi.\nOtworzył cerkiew i oprowadził po monastyrze- piękny kościół bez oświetlenia z malunkami po sam szczyt kopuł i wspaniałym ikonostasem. Zaprosił do sklepiku z dewocjonaliami i … ruszyłem w dalszą drogę.\nJadę tym razem serpentynami pod górę. Monastyr Filotheou położony jest w górskim krajobrazie i otoczony polami warzywnymi. Pochodzi również sprzed dziesięciu wieków, lecz katolikon sięga tylko dwóch wieków wstecz. Obecnie zamieszkuje go pięćdziesięciu mnichów.\nWita mnie sympatyczny gospodarz i opowiada o klasztorze oraz katolikonie. Piękny ikonostas wraz z ogromnym żyrandolem w części centralnej świątyni, aż się prosi o utrwalenie fotograficzne- niestety nic z tego, nie wspominając o rejestracji obrazu i dźwięku. Na Atos nie potrzeba kłopotać się płynami do picia- wszędzie woda nadaje się do picia. W każdym monastyrze znajdzie się wodopój do uzupełnienia zapasów.\nZjeżdżam szutrową drogą w kierunku morskiego brzegu i zatrzymuję się na punkcie widokowym przed Monastyrem Karakallou. Każdego zadowoliłaby panorama, wznoszącego się na wysokiej nadmorskiej skale klasztoru na tle ośnieżonych szczytów. Z daleka widać wysokie obronne mury z potężną wieżą. Klasztor jest niewielki- zamieszkiwany przez dwudziestu pięciu mnichów. Niedawno został odrestaurowany, zrobiono to z wielką dbałością o zachowanie pierwotnego wyglądu, przy zastosowaniu takich samych materiałów jak przed wiekami. Kościół poświęcono apostołom Piotrowi i Pawłowi- podobnie jak poprzednie jest wspaniale przyozdobiony. Jestem jedynym gościem. Mnich archondariki opowiada mi szczegółowo o historii klasztoru i poszczególnych ikon- zwłaszcza o najstarszej, całkowicie pokrytej srebrem ikonie Matki Boskiej. Opowiada mi o swojej bytności w Polsce- w Warszawie i Krakowie.\nPrawie we wszystkich klasztorach na Świętej Górze można zobaczyć intensywnie prowadzone prace remontowe i modernizacyjne. Normalnym widokiem są wysokie dźwigi budowlane. Konserwacja zabytków Atos prowadzona jest dzięki funduszom Unii Europejskiej. Jak wygląda klasztor po remoncie można zobaczyć na przykładzie Karakallou. Jadąc dalej zmierzam w kierunku północnym i zatrzymuję się na kolejnych miejscach z widokami na powyginane wybrzeże, stare wieże strażnicze… Plaże z tej strony półwyspu są krótkie i kamieniste.\nW dalszej trasie ledwo utwardzone szutrem drogi, wiją się skrajem półwyspu. Wody z topniejącego śniegu i lodu częstymi kaskadami spływają do morza. Niejednokrotnie aby przejść suchą nogą, trzeba by przedostać się po rachitycznych mostkach. Podobał mi się postój w pobliżu Milopotamos- dawne miejsce obronne połączono ze współczesnymi domostwami zakonnymi i winnicami (przynależy do Monastyru Megistis Lavras).\nWczesnym popołudniem dotarłem do Klasztoru Pantokratoros. Klasztor jest jednym z najwcześniejszych i w hierarchii monastyrów zajmuje siódmą pozycję. Jest malowniczo położony na skarpie nadmorskiej. Spacer do niego z góry od strony drogi, sprawił mi dużą frajdę. Szedłem w dół i podziwiałem urodę tego miejsca. Drewniane balkony wystają poza obręb murów zewnętrznych i stanowią o jego urodzie. Nazwa monasteru wzięła się z popularnego w prawosławiu wizerunku Chrystusa jako Pana Wszechświata, Pantokratora.\nDo klasztorów prowadzą zwykle jedne umocnione drzwi wejściowe. O zachodzie słońca we wszystkich klasztorach zamyka się bramy i do wschodu nikt nie wejdzie ani go nie opuści. Po zapadnięciu zmroku, na nic zda się dobijanie do nich. W Pantokratosie tak jak wszędzie: zgłosiłem się do archontariki, okazałem diamonitirion, wpisałem do księgi gości i otrzymałem „przydział” łóżka w przyjemnej siedmioosobowej sali. Zostałem przywitany tradycyjnie: kieliszkiem z winogronowym bimbrem, kawą i słodką galaretką- dzisiaj po raz czwarty- to takie odświeżające, zaczyna mi się to podobać a nie czuję się wstawiony! Od tego momentu żyje się rytmem monasteru. Klasztor lśni odnowionymi ścianami i współczesnymi instalacjami wewnętrznymi, na przykład kaloryfery centralnego ogrzewania.\nPoszedłem na spacer po okolicy. Z tyłu mam niezwykły widok na domy kryte kamieniami łupkowymi, konwie winne oraz mały porcik osłonięty przed morskimi falami. Kiedyś właśnie tędy przybywało do klasztoru wszelkie zaopatrzenie. Obecnie zbudowano szutrową drogę z Karies do Pantokratora i droga morska utraciła znaczenie. Czasami wypływają dwoma posiadanymi łodziami po ryby, ale jedzą je tylko z okazji świąt. Podglądam kwitnące zwiastuny wiosny i podziwiam odsłonięty całkowicie biały szczyt Atos. W górze nad monastyrem błyszczą rosyjskie kopuły Skete Profite Ilia. Podpatruję pracę mnicha przyjmującego pielgrzymów i robię notatki. Częstują mnie herbatą i bardzo słodkimi śliwkami w syropie- nieźle smakują z sucharami (grecki poczęstunek).\n– Próbowaliście może czekolady wyprodukowanej przez mnichów?- Jak nie przepadam za czekoladą, to ta była „mniam-niusia” i najlepsza c cytryną.\nCeremoniał w poszczególnych klasztorach nieco się różni. W Pantokratorze o siedemnastej wszyscy zbierają się na liturgię wieczorną, trwającą około godziny. Katolikon wewnątrz nie odróżnia się specjalnie od innych. Bezpośrednio po nabożeństwie uczestnicy przechodzą do wspólnej sali na kolację. Jest skromna, ale obfita – jakiś makaron z warzywami, plasterek fety, jabłko i coś słodkiego- napojem jest woda. Dostałem posiłek- taki jaki mnisi i ich goście jadają dwa razy dziennie. Zjadłem ze smakiem, szczęśliwy, że nikt nie czyta świętych tekstów i nie trzeba się martwić, że jedzenie się skończy… Współczułem brodatym mieszkańcom klasztorów i skitów: ja jadłem u nich te specjały przez trzy dni. A oni jedzą je… latami, ciągle to samo, raz lub dwa razy dziennie (są wegatarianami).\nWe wczesnorannych modlitwach nie uczestniczyłem. Po szóstej rano w jadalni sam się obsłużyłem, przy moim stole czekała zastawa- pozostali zjedli wcześniej. Z jabłkiem w kieszeni ruszyłem pieszo do widocznego w oddali na klifie skalnym Monastyru Stavronikita. Skalna dróżka wiodła zboczem stromego zbocza wśród jeżyn i kolczastych, niskich krzewów. To zdecydowanie droga dla pielgrzymów w obuwiu odpornym na przemoczenie i zakrywającym kostki. Problemem były strumyczki, które również wybrały sobie tę drogę- dobrze gdy zmierzały tylko w dół w stronę szumiącego w oddali morza.\nMówili, że droga zajmuje około pół godziny. W moich przemoczonych sandałkach zajęło mi więcej. Może powodem było podziwianie kolejnych widoków: a to górskie wierzchołki, wiekowe drzewa oliwne czy opuszczone pustelnie. W końcu stanąłem oczarowany przed „zameczkiem”- tak wyglądał kolejny warowny Klasztor Stavronikita. Najlepszy widok był przy ścieżce, koło opuszczonej kaplicy z blaszanym dachem. Porzuconych budowli na Atosie widziałem więcej. Obecnie chyba mniej mnichów decyduje się na życie pustelników. Zbudowany tysiąc lat temu klasztor kilkakrotnie padał łupem piratów. Nic zatem dziwnego, że w końcu stał się twierdzą z basztą w środku..\nW drodze do bramy idę wzdłuż estakady historycznego akweduktu. Wodę mnisi posiadają z nowoczesnego, współczesnego wodociągu, ale akwedukt przydaje klasztorowi malowniczości. Ciekawe co dłużej wytrzyma: plastyk czy antyczne mury- nie założyłbym się! Klasztor świeci nowością po generalnym remoncie. Jest najmniejszym klasztorem w państwie mnichów- ciasny wewnątrz. O siódmej piętnaście rano biciem w wielki symander przy bramie, wołają na modlitwę. Kładę plecak przy bramie klasztoru i w grupie mnichów wchodzę do ciemnego wnętrza. Katolikon jest równie mały i prawie taki sam jak inne… – zapalam świeczki w rodzinnych intencjach.\nWarto wspomnieć o niezwykłych zbiorach przechowywanych w klasztornych czeluściach. Tutaj przeczytałem o legendzie ikony. Jedną z najsłynniejszych ikon Atosu jest ikona „Świętego Mikołaja Streidas z Miry Niosącego Ostrygi”. Co ciekawe, nie jest umieszczona w centralnym złotym ikonostasie, lecz w bocznej nawie. Bezcenny oryginał sprzed ponad tysiąclecia stoi oparty na małym postumencie, ledwo widoczny w dymie świec, nieco odchylony do całowania. To jedna z najcenniejszych i najbardziej czczonych ikon greckich. Według legendy ikona została wyrzucona do morza podczas plądrowania Konstantynopola, a potem przeniesiona na brzeg Atosu przez morskie ostrygi.\nŚcieżki pomiędzy klasztorami są oznakowane, jednak… przy użyciu greckiego alfabetu, lub zaznacza się tylko kółkiem początek szlaku. Warto kupić w Karies dokładną mapę. Znalazłem ścieżkę w stronę Karies i idę dalej, gdyż czeka mnie dwie godziny marszu- cały czas pod górę. Robię sobie wyliczanki- byle do zakrętu, tylko, że ta droga składa się wyłącznie z zakrętów. Na postoju, gdy nogi weszły do … przegryzłem samolotowymi ciasteczkami, które znalazły się w kieszeni bezrękawnika. Potem dumałem- tuptając w górę, jak znaleźć jakiś następny punkt orientacyjny? Byle dojść do kolejnego odpoczynku, gdy połapałem się, że doszedłem do celu. Jestem z powrotem przy minibusach w Karies. Spocony jak mysz z ulgą usiadłem przy kubku kawy\nCzęść III znajduje się niżej.\nRepublika Mnichów, relacja z podróży część III\nDo klasztoru Megistis Lavras jechałem ponad godzinę taksówką zbiorczą (7 euro). Jest przeciwieństwem do widzianych dzisiaj rano- znajduje się najwyżej w hierarchii, jest największym i najstarszym klasztorem w Republice Mnichów.\nI teraz trochę historii.\nZa początek życia klasztornego na Athos uważa się powstanie w dziewięćset sześćdziesięciu trzecim roku Wielkiej Ławry (gr. Meghisti – największa). W pierwszych latach istnienia był to jedynie niewielki budynek z kilkoma celami i kaplicą. Z myślą o przyszłej mnisiej wspólnocie twórca Wielkiej Ławry, Atanazy z Atos, opracował zbiór reguł, porządkujących życie codzienne zakonników, które miało koncentrować się na pracy na roli oraz modlitwie. Od tego czasu życie monastyczne trwa bez przerw, mimo… czterystu lat panowania Turków i … islamu. Zapobiegliwość mnichów spowodowała, że nawet podczas drugiej wojny światowej, mimo ciężkiej okupacji Grecji, Góra Atos, jako terytorium pod osobistą opieką Adolfa Hitlera, przetrwała nietknięta.\nGrecka konstytucja jednoznacznie reguluje status Atos jako obszaru autonomicznego pod władzą rządu Grecji i jurysdykcją religijną patriarchy Konstantynopola (starożytny Kościół, którego początki sięgają czasów apostolskich- założony przez apostoła Andrzeja). Wszyscy mnisi podejmujący życie na Athos są automatycznie uznawani za osoby narodowości greckiej. Nie ma natomiast możliwości zamieszkania na półwyspie dla osób niebędących wyznawcami prawosławia. Ze względu na wielką wartość historyczną i kulturalną Atos został wpisany na listę … UNESCO.\nA jak się zostaje mnichem na Atos?\nZa filary życia zakonnika uważa się czystość, ubóstwo i posłuszeństwo. Warunkiem przyjęcia do jednego z klasztorów Atos jest ukończenie osiemnastu lat, uregulowanie kwestii stanu cywilnego i spraw spadkowych oraz wyrażenie nieprzymuszonej woli dołączenia do mnisiej wspólnoty. Nowicjusze są zobowiązani do zerwania wszystkich związków ze światem świeckim. Okres próby, przed złożeniem ślubów wieczystych, trwa dwa lata. Wszystkie monastery Atos posiadają identyczny rozkład dni, który rozpoczyna się o czwartej rano modlitwami i nabożeństwem jutrzni (msza święta). Po śniadaniu około siódmej większość mnichów idzie do pracy, trwającej do siedemnastej i przerywanej obiadem. Pracować jest gdzie, bo każdy monastyr utrzymuje ogród, winnicę czy pola uprawne. Czymś przecież trzeba wykarmić mnichów i codziennie przynajmniej kilkunastu pielgrzymów. Dzień kończy się nieszporami około siedemnastej a bezpośrednio po nabożeństwie posiłkiem, oraz czasem na indywidualne modlitwy w celach.\nZ parkingu patrzę na ogromną bryłę klasztoru, znad której sterczy kilka dźwigów budowlanych. Obok mam drogowskazy ścieżek, którymi można przyjść pieszo- od Karies to droga siedmiogodzinna. Podobnie, ścieżka wiedzie tutaj od strony południowej- od Skete Agia Anna. Ta ostatnia droga wydaje się najciekawszą, ale jest długaśnym i trudnym górskim szlakiem, w czasie którego można nawet dotrzeć na szczyt góry. Możliwy jest nocleg poniżej szczytu, w kaplicy położonej na wysokości tysiąca pięćset metrów… Niestety w zimie i wczesną wiosną śnieg, lód i roztopy uniemożliwiają przejście. Nie jeżdżą tam nawet minibusy- droga jest nieprzejezdna.\nMegistis Lavras znajduje się na skalistym urwisku morskim sto sześćdziesiąt metrów ponad poziomem morza i przystani (arsenas). Nad nim rozpościera się panorama Tsiakmaki, jednego ze szczytów Atos (1344 m.). Monastyr przypomina potężną twierdzę z zębatymi blankami i wieżą.\nWchodzi się przez potężne, okute drzwi wejściowe- aby można je było zamknąć, połówki skrzydeł jeżdżą po specjalnych szynach. Furtianem jest mnich ze sklepu z pamiątkami. Podpytuję go o zwyczaje związane z otwieraniem i zamykaniem klasztoru- jest tak jak w innych klasztorach. Furtian w marcu zamyka nabijane ćwiekami odrzwia o dziewiętnastej trzydzieści a otwiera o szóstej rano. W drodze do części noclegowej klasztoru rozglądam się z zainteresowaniem- teren wewnątrz w porównaniu i innymi, jest ogromny. Witają mnie kieliszkiem, dużym kawałkiem galaretki, mocną grecką kawą i szklanką wody. Mówią,\n– wpisz się do księgi gości- nikt nawet mojej „wizy” nie sprawdzał.\n– masz miejsce w sali wieloosobowej.\n– Kiedy odbywają się ceremonie?\n– modlitwa o szesnastej trzydzieści a po niej kolacja.\n– Jeżeli chcesz wrócić minibusem do Karies, wpisz się na tę listę…- odjazd jutro o szóstej czterdzieści pięć.\nI wszystko. W salce na piętrze mam za towarzyszy dwóch młodych Rosjan i starszego Greka. Zostawiłem bagaż i planuję wymarsz, do znajdującego się w odległości godzinnego spaceru Skete Timos Prodromos. Planuję czas- może zdążę, przed … zatrząśnięciem furty na głucho. Idę brukowaną obłymi głazami ścieżką, najpierw wzdłuż dużych pól, sadu i wiekowych drzew oliwnych, oraz równie długowiecznych cyprysów. Wchodzę do lasu i niestety po piętnastu minutach muszę zawrócić- ścieżka jest zawalona do wysokości dwóch- trzech metrów, połamanymi, kostropatymi drzewami. Widocznie są pozostałościami zimy, których dotychczas nie usunięto. Na pójście inną droga, którą jeżdżą samochody, było niestety za późno.\nPoza murami klasztornymi po raz pierwszy na Atos zauważyłem „ślad grecki”. Był to posterunek policji z dwoma flagami: greckim krzyżem i atoskim wizerunkiem dwugłowego orła.\nWyszedłem więc zwiedzić dostępne budynki na dziedzińcu klasztornym. Na wewnętrznym terenie przeważa niska zabudowa. Czułem się jak w średniowieczu, gdyby nie dostrzegać współczesnych instalacji i dwóch dźwigów ułatwiających prowadzenie remontu kapitalnego- część wielopiętrowych budynków przy murach zewnętrznych posiada tylko ściany pionowe. Dla mnie, to taka podróż wstecz w czasie. Nakryte kamieniami niskie budynki, bardzo grube ściany i łamigłówki schodów są miejscem zamieszkania mnichów. W jedenastym wieku w Wielkiej Ławrze żyło siedmiuset mnichów- dziś około pięćdziesięciu i cywilna obsługa techniczna.\nWidoczne w środku: kopuły i czerwone ściany, oznaczają katolikon- wewnątrz był najpiękniejszy z dotychczas oglądanych. Z kronik wiadomo, że przy budowie zginął razem z sześcioma innymi założyciel klasztoru- mnich Atanazy (gr. Athanasios), zawaliła się kopuła. Głównej ikony Matki Boskiej prawie nie widać- z wyjątkiem twarzy, cała zniknęła pod srebrną warstwą. W przedsionku katolikonu byłem sam, więc mogłem ustrzelić fotki bogatemu wzornictwu.\nNaprzeciw kościoła znalazłem wielką jadalnię, zbudowaną na planie krzyża. Ma rzędy kamiennych stołów i wspaniałe, choć wymagające renowacji freski na ścianach i sklepieniach. Kolację spożyłem w towarzystwie tylko pielgrzymów- trochę mi już brakuje ciepłych posiłków. Na noc założyłem zatyczki, Grek chrapie jak smok, a w nocy wszyscy idą na jutrznię… Pospałem do szóstej i przegryzam z wodą swoje krakersy. Muszę odjechać minibusem do Karies, jeżeli mam opuścić mnisi kraj w terminie.\nRozpoczął się mój ostatni dzień przygody na Świętej Górze. W drodze powrotnej pielgrzymi namówili kierowcę, aby za jedno euro opłaty więcej zboczył do Agios Afanasios Afonitis. Jest to pierwsza siedziba pustelnika Atanazego, obecnie niewielka kapliczka przytulona do skały obok tryskającego z niej źródła. Według legendy, Matka Boska, Anastazemu w tym miejscu wskazała źródło wody do picia. Zaskoczony zobaczyłem w kapliczce: paczkę kawy, palnik gazowy, naczynie do gotowania i filiżanki- niezwykły to prezent dla strudzonego pielgrzyma.\nPo dziesiątej wracam autobusem z Karies do przystani Dafni, by o dwunastej trzydzieści szybką łodzią „Agia Anna” odpłynąć w kierunku południowo-wschodnim. Płynie do końca półwyspu, zawijając do wszystkich przystani a potem wraca szybko do Ouranoupolis. Nie mam szans wejść do znajdujących się po drodze klasztorów, więc postanowiłem zobaczyć je z wody.\nPierwszy postój jest w przystani klasztoru Simones Petras. Łódź przybija dziobem na kilkadziesiąt sekund do przystani: wyjście, wejście, podanie paczek… i dalej! Za ostrogą skalną przystani zaskoczony podnoszę wzrok w górę, na stromym zboczu majaczą mury klasztoru- niepodobne do innych. Bardziej przypomina klasztory tybetańskie lub środkowoazjatyckie warowne wioski- wygląda jak orle gniazdo na wysokim klifie nadmorskim. Zamieszkuje go sześćdziesięciu mnichów i ma opinię najbardziej kosmopolitycznego klasztoru na półwyspie.\nPo kwadransie od odpłynięcia z arsanas Simonos Petra, znalazłem się przy kolejnym klasztorze, tym razem położonym tuż nad morzem- to Agios Grigoriou. Klasztor Świętego Grzegorza, zbudowano w czternastym wieku. Zamieszkuje go siedemdziesięciu mnichów.\nPotem zza skały wynurzył się czternastowieczny Monastyr Dionisiou. Jego sylwetka zlewa się z potężną górą, a strzeliste budynki wyrastają z kamiennego zbocza nad wodą. Posiada kolekcję ikon i malowanych manuskryptów. Ostatnim klasztorem przed końcem półwyspu Atos jest Święty Paweł. Jest ledwo widoczny, jak orle gniazdo- ukryte kilkaset metrów od wybrzeża w głębi doliny. Monastyr Świętego Pawła (Aghiu Pavlou) został założony w dziesiątym wieku przez świętego mnicha Pawła z innego klasztoru– Xeropotamou. W wieku czternastym został opuszczony, ale odrodził się dzięki wsparciu różnych monarchów, między innymi z Serbii. Trapiony był przez różne plagi: w tysiąc dziewięćset drugim roku spłonął, a w dziewięć lat pózniej klasztor został zalany po ulewnych opadach… – teraz już starannie odbudowany… Mimo, że to mój imiennik, wymuszone wizą ograniczenie pobytu do czterech dni, uniemożliwiło mi odwiedzenie go. Robię zdjęcia z daleka.\nGóry stają się coraz wyższe, zbocza bardziej strome. Czasem pokazują się wodospady- jeden z nich sięga kaskadami samego szczytu góry.\nKlasztory usytuowane na zachodnim wybrzeżu skończyły się. Oprócz nich na Atos jest łącznie dwanaście skitów (sub-klasztorów). Ostatnim religijnym miejscem na mojej drodze jest leżący wysoko na zboczu Skete Santa Anna. Na szerokim zboczu znajduje się kilkadziesiąt domostw i pustelni. Właśnie stąd trzeba ruszyć, jeżeli chce się przejść pieszo do Wielkiej Ławry. Tam nie ma żadnych dróg, tylko ścieżki- trudne do przejścia przy niepogodzie. Moja łódź płynie dalej i zakręcamy na wschód do trzech przystani za cyplem Cape Pinnes.\nOstatnim przystankiem były Karaulia i Katsokaliouie. To tylko betonowe platformy na postój dla koników, które wykorzystywane są do transportu w kierunku mnisich domostw- pustelni, wysoko na zboczach górskich (mnisi albańscy). Mieszkańcy Athos mogą mieszkać również indywidualnie. Wtedy sami troszczą się o swoje potrzeby życiowe i mieszkaniowe. Zwłaszcza z wody można zauważyć, że część indywidualnych zabudowań ma charakter wygodnych rezydencji, podczas gdy inne to skromne pustelnie. Na Athos regularnie wypoczywają osobistości państw europejskich, w tym także z domów królewskich. Na pewno jednak nie mieszkają w miejscach, gdzie zaopatrzenie wędruje do góry na końskim grzbiecie.\nW taki sposób mój pobyt w mnisim państwie się zakończył. Wysiadłem z „Agia Anna” w porcie Ouranoupoli . Przenocowałem i odjechałem autobusem do Salonik. W miasteczku strzeliłem sobie fotkę w mnisiej czapce- nie wyglądałem zbyt „dostojnie”, chyba z braku długaśnej, spiczastej lub krzaczastej brody. Spytałem jednego z mnichów, Joba (Hiob) z Jekaterynburga w Rosji,\n– jak to jest ze skracaniem owłosienia mnisich twarzy. Usłyszałem, że\n-około jeden na stu tnie włosy- wtedy brody pozostają krzaczastymi.\n– Nie ścinanie owłosienia na brodzie, powoduje jej wydłużanie, skręcanie i formowanie w trójkąt.\n– A dlaczego nie ścinają?\n– Gdyby Bóg chciał, aby mężczyzna nie miał brody i wąsów, toby mu ich nie dał!\nPo takiej odpowiedzi, gromko roześmialiśmy się obydwaj. Ten sam sympatyczny mnich powiedział mi, że\n– brak drogi na półwysep znacznie podraża ich życie. -Jednak wolą takie rozwiązanie, gdyż nie chcą być „zadeptani” przez hordy na przykład skośnookich turystów.\nZeszło na temat kłopotów z otrzymaniem wizy. Powiedział, że\n– teraz z dziesięcioma wizami dziennie i tak jest lepiej niż przed rokiem 1986, kiedy to wydawano tylko cztery wizy dla nieprawosławnych… na miesiąc!\nNa europejskim, zurbanizowanym i przewidywalnym kontynencie, wydaje mi się, że pokazałem miejsce niezwykłe i unikalne w skali świata. Mam nadzieję, że dokładam cegiełkę popularyzującą ten specyficzny zakątek. Poza tym sądzę, że ta relacja wraz z informacjami praktycznymi może być dla chętnych przewodnikiem po Republice Mnichów.\nNiżej znajdują się Informacje praktyczne i organizacyjne.\nAutonomiczna Republika Góry Atos, (Republika Mnichów) informacje praktyczne (na marzec 2017).\nInformacje ogólne: Wspólnotę Góry Athos tworzy 20 monasterów (klasztorów), wymienianych zawsze w stałej kolejności. Liczba ta i hierarchia mają charakter stały. Są to:\nGórzysta powierzchnia półwyspu wynosi 335,63 km2 (wymiary półwyspu około 50 x 10 km). Różnica czasowa: plus 1 godzina do czasu naszego, tzn. gdy u nas jest np. 12.00, to na Atos jest 13.00.\nRelacje z Góry Atos w Internecie są nieliczne z wyjątkiem obcojęzycznych sprawozdań z pielgrzymek wyznawców prawosławia.\nKiedy jechać? W terminach takich jak do Grecji. Klimat śródziemnomorski, ale trzeba wziąć pod uwagę, że Góra Atos ma 2033 metry… wysokości i zwyczajnie w porze zimowo-wiosennej jest tam … zimno. Noce bywają chłodne nawet w lecie, a zimą regularnie pada śnieg. Niezbędne będą spodnie z długimi nogawkami. Najlepszą porą na podróż jest wiosna. Od marca do czerwca nie ma wielkich upałów, wszystko pięknie kwitnie i się zieleni. Jesień to też dobry czas – od września do listopada. Lepiej unikać miesięcy letnich (dużo turystów i upały).\nJęzyk urzędowy: grecki oraz w klasztorach: koine, cerkiewnosłowiański, rosyjski, serbski, gruziński, bułgarski, rumuński\nInternet i telefony, prąd, wtyczki: Telefony GSM nasze działają. Prąd i wtyczki takie jak w Polsce.\nCeny: podobne do greckich.\nBezpieczeństwo: kraj bezpieczny. Na całym obszarze obowiązuje ścisły zakaz filmowania.\nTransport, jak dojechać i zezwolenie na wjazd: Pomimo formalnej przynależności do Unii Europejskiej (jako Grecja), aby tam wjechać musisz uzyskać wizę wjazdową, czyli diamonitirion. Uprawnia on do spędzenia w klasztorach trzech nocy. Warto zabrać się za jego załatwianie kilka miesięcy wcześniej, gdyż listy chętnych zapełniają się szybko, zwłaszcza w okolicach świąt i wakacji. Zawiłości athoskiej biurokracji, ścieżki półwyspu, formularze rezerwacji, numery kontaktowe do klasztorów oraz wiele innych praktycznych informacji opisuje strona Przyjaciół Athos, http://www.athosfriends.org/\nPielgrzym musi uzyskać pisemne pozwolenie na wizytę na górę Athos w „Góra Athos Office”. Biuro Athos jest czynne: od poniedziałku do soboty od 9,00 do 13,00. Adres:109 Str. Av. Egnatias – 54622 Thesaloniki Grecja. Tel.:+30 2310 252 578, mail:athosreservation@gmail.com. Nie pisz na inne adresy wymienione na stronie internetowej, gdyż są nieaktualne. Najlepiej zrobić to dużo wcześniej przez telefon lub mailem (najlepiej po angielsku). Po uzgodnieniu terminu wizyty należy wysłać mailem do biura kopię paszportu. Dodatkowo trzeba potwierdzić rezerwację na dwa tygodnie przed terminem wizyty.\nPielgrzymi mogą przybyć do Ouranoupolis samochodem lub autobusem z Thesalonik. Jest to około 120 km od lotniska w Thesalonikach. W Thesalonikach dalekobieżne autobusy do Ouranopuilis odjeżdżają codziennie rano z peryferyjnej Chalkidiki Bus Station (końcowy przystanek miejscowego autobusu 45A- najlepiej kupić od razu bilet powrotny – odjazdy ok.6,15, 8,00 …). Mały Ouranoupolis ma swoją stronę internetową, przez którą można rezerwować zakwaterowanie: www.ouranoupoli.gr.\nPo przyjeździe (rano) w dniu wyjazdu do Atos, od razu trzeba pójść do biura „Góra Athos biuro dla pielgrzymów”, wydającego papierowe zezwolenia na wjazd do Republiki. Mieści się w centrum miasta przy stacji benzynowej. Biuro czynne jest od 08,00 rano codziennie- w tym soboty i niedziele. Ten dokument- tzw. „diamonitirion”, jest wymagany do wejścia na prom, oraz uprawnia do przybywania w klasztorach (koszt 35,00 EUR dla nieortodoksyjnych, 25,00 EUR -ortodoksyjni i 18,00 EUR dla studentów). Najciekawszy turystycznie prom odpływa o godzinie 9,45– bilet za 6,90 EUR (Ferry Boat). Rezerwacje na łodzie do Atos można zrobić pod numerem telefonu (0030) 23770 21041. Najlepiej przyjechać poprzedniego dnia i zanocować.\nNa zdjęciach: trasa z Thesalonik do Ouraunopolis oraz rozkład jazdy promów.\nIdea zwiedzania Atos polega na pieszym wędrowaniu pomiędzy klasztorami. Na Atos istnieje transport mikrobusami, które odjeżdżają z placyku w centrum stolicy Karies. Można wynająć cały minibus w uzgodnionym terminie (dla siebie czy grupki jadącej razem), lub pojechać znacznie taniej w określonym terminie wg rozkładu jazdy. Na zdjęciu pokazuję pełną informację z rozkładem i cenami. Dowolnie skomponujesz sobie sposób dojazdu. Zwykle odjeżdżają z Karies około godziny 9-10 rano do klasztorów. Stamtąd odjeżdżają w dniu następnym wcześnie rano ok. 6-7.00. Autobus z przystani promowej Dafni do Karies odjeżdża po przybyciu promu (3,5 EUR, pół godziny jazdy pod górę). Autobus z powrotem do Dafni odjeżdża z Karies o 10,30. Informacji szczegółowych na temat minibusów można zasięgnąć pod numerem tel .: 0030-23770-23266.\nMożna popłynąć wzdłuż brzegów półwyspu także szybką łodzią „Agia Anna”. Na „Agia Anna” pielgrzymi mogą dotrzeć do klasztorów i skites z południowo-zachodniej części Góry Athos: M. Simonos Petra, M. Grigoriou, M. Dionizego, M. Agiou Paulou i Skiti Agias . Niżej rozkład jazdy. Szczegóły mojego poruszania się po Atos znajdziesz w relacji.\nW drodze powrotnej z Ouraunopolis do Thesalonik autobusy dalekobieżne kursują wg rozkłady jazdy, który pokazałem na kolejnym zdjęciu.\nTransport w Thesaloniki na lotnisko: Z lotniska w ciągu dnia kursują 3 autobusy. Do centrum i najważniejszych punktów miasta najlepszym rozwiązaniem jest linia nr 78 (ekspres), która jedzie z lotniska przez centrum, plac Arystotelesa, Dworzec Kolejowy aż do Dworca Autobusowego, gdzie kończy swoją trasę. Linia kursuje przez 24h na dobę, a częstotliwość w sezonie (lipiec-sierpień) co 20 minut, w pozostałych miesiącach co pół godziny. W nocy co godzinę. Koszt biletu na tą linię to 2 euro, na wszystkie pozostałe 1 euro.\nProwiant: „Gościnność nie jest niczyim obowiązkiem” – głoszą często napisy na murach klasztorów i trzeba się z tym liczyć. Warto zabrać ze sobą prowiant na kilka dni. Często, jeśli nie dotrzemy do klasztoru w porze posiłku, zostaniemy bez jedzenia. Poza tym na długich trekkingach i przy wyjściu na szczyt trzeba mieć dodatkowe zapasy. Woda jest zdatna do picia i nie trzeba zabierać ze sobą butelkowanej.\nThesalomniki: Kastoria Hotel ul. Leontos Sofou 17- pokój 1-osobowy za 23 EUR. W samym centrum miasta, wart polecenia. W pobliżu kilka innych hoteli.\nOuranoupolis: Pension Vasiliki- pokój 2 osobowy za 20 EUR. Zlokalizowany w centrum przy Biurze dla pielgrzymów- ze śniadaniem, wart polecenia.\nPrzewodniki: nie szukałem, wystarczyły mi informacje z Internetu, oraz informacje na miejscu. Ważna jest też dobra mapa, ścieżki są słabo oznaczone – często tylko na początku szlaku na kamieniach są wymalowane farbą kółka. Często napisy są tylko po grecku. Warto kupić na miejscu w Karies mapkę.\nAtos: wędrówka pomiędzy niezwykłymi, bardzo historycznymi klasztorami. Patrz w relacji.\nThesaloniki: centrum miasta.\nOuranoupolis: centrum miasteczka.\nTego mini kraju nigdy nie odwiedzą kobiety. Zajrzyj do filmu HD z Republiki Mnichów.


Olej rzepakowy tłoczony na zimno, rafinowany, nierafinowany? Jaki olej rzepakowy wybrać, aby był zdrowy? - MediGo\nJednym z najpowszechniej stosowanych olei w kuchni zdecydowanie jest ten rzepakowy. Niektórzy uważają, że wszelkiego rodzaju tłuszcze są złe, warto jednak pamiętać, że najistotniejsze będzie to, po jaki konkretnie produkt sięgamy. Olej rzepakowy występuje w dwóch głównych odsłona – rafinowany i nierafinowany – czym się różnią? Co wybrać dla zdrowia?\nOlej rzepakowy to produkt zaliczany do tłuszczy roślinnych, z racji tego, że wytwarzany jest z nasion rzepaku. Jednocześnie, co wielu może zaskoczyć, uważany jest on za jeden ze zdrowszych tłuszczy. Co więcej, w Polsce cieszy się on wyjątkowo dużą popularnością, łatwo znaleźć go na półkach sklepowych, często gości na naszych kuchniach i co istotne – jest stosunkowo tani. Wprawdzie kiedyś nie był kojarzony zbyt dobrze, z racji posiadania szkodliwych kwasów erukowych, jednak metody uprawy się zmieniły i już dawno nie ma z tym problemu.\nCo więcej, olej rzepakowy bogaty jest w wiele pozytywnych dla zdrowia witamin i minerałów, choć na jego prozdrowotne właściwości ma też wpływ to, w jaki sposób jest wytwarzany. Do dyspozycji mamy dwa rozwiązania – olej nierafinowany i rafinowany. Czym się różnią?\nOlej rzepakowy nierafinowany – czym jest?\nNierafinowany olej rzepakowy tłoczony na zimno to zdrowa wersja oleju (spichlerz-zdrowia.pl), którą szczególnie zaleca się do codziennego spożywania. Można go z powodzeniem stosować bez podgrzewania, na przykład do sałatek i innych dań na zimno. Jego wytworzenie także wygląda inaczej, bowiem pozyskuje się, bo poprzez wyciskanie nasion rzepaku przy wykorzystaniu niskiej temperatury, przez co zachodzą naturalne procesy opierające się o tarcie pomiędzy poszczególnymi nasionami. Plusem jest także fakt, iż nie dodaje się do niego żadnych sztucznych składników. Posiada liczne właściwości prozdrowotne, bogactwo kwasu omega-6 i omega-3, dzięki czemu wspomaga obniżenie cholesterolu czy funkcjonowanie układu krwionośnego. Dodatkowo wymienia się też tutaj witaminę A, E, K.\nOlej rzepakowy rafinowany – cechy\nOlej rafinowany od nierafinowanego różni się tym, że jest on używany do smażenia i podgrzewania, poza tym ten typ produktu uzyskuje się poprzez zastosowanie bardzo silnych czynników chemicznych, między innymi rozpuszczalników i przy okazji stosuje się do tego bardzo wysokie temperatury. Jest tani, można na nim smażyć i piec, ale jednocześnie jest on pozbawiony najistotniejszych składników odżywczych. Niestety ten typ oleju nie należy do najzdrowszych, jako że nienasycone kwasy tłuszczowe zmieniają się w szkodliwe tłuszcze trans. Produkt ten jest też w znacznej mierze pozbawiony dobroczynnych składników mineralnych i witamin – występuje ich zdecydowanie mniej, niż w odpowiedniku nierafinowanym.\nPod wieloma względami olej rzepakowy nierafinowany jest zdrowszą alternatywą. Wystarczą jedynie dwie łyżki dziennie dodać do posiłku, by dostarczyć swojemu organizmowi niezbędnych składników odżywczych. Jeżeli chodzi o wartości prozdrowotne, znacznie przewyższa on olej rafinowany, jednak nie można na nim smażyć, co zdecydowanie możliwe jest w drugim przypadku. Najlepiej sprawdza się do dań, które nie zostają poddane obróbce termicznej, czyli są podawane na zimno. Olej rzepakowy rafinowany, z racji tłoczenia w wysokich temperaturach wytraca sporą część swoich prozdrowotnych składników – nie zostaje ich całkowicie pozbawiony, jednak nie jest on już tak zdrowy, jak jego nierafinowany odpowiednik. Poza tym doskonale sprawdza się przy pieczeniu i smażeniu i pod tym względem uważany jest za jeden z lepszych tłuszczy.\n← Detoks narkotykowy – zacznij lepsze życie\nNa jakie choroby orzeczenie o niepełnosprawności? →\nKomentarz do “Olej rzepakowy tłoczony na zimno, rafinowany, nierafinowany? Jaki olej rzepakowy wybrać, aby był zdrowy?”\n15 czerwca 2022 o 11:41\nZawsze wydawało mi się, że olej rzepakowy jest koszmarnie niezdrowy, a tu proszę – wystarczy tylko wiedzieć, jaki rodzaj wybrać i po kłopocie 🙂


Tag 500 plus | Tygodnik Bydgoski\n1 lut 17:48\nSiedem miliardów złotych w ramach „500+” otrzymały dotąd rodziny w regionie\n1 lutego rozpoczął się nowy okres składania wniosków w programie „Rodzina 500 +”. Obecnie ze wsparcia korzysta 348 tysięcy dzieci w województwie kujawsko-pomorskim.\nRodzina 500 Plus: Tysiące wniosków złożono elektronicznie. Teraz można już składać wnioski papierowe\nOd czwartku (1 sierpnia) wnioski o świadczenie w rządowym programie Rodzina 500 Plus można składać w formie papierowej. Przez ostatni miesiąc wnioski były składane wyłącznie w formie elektronicznej. Do Urzędu Miasta Bydgoszczy wpłynęło ich niemal 28 tysięcy – informuje ratusz.\nRatusz uruchomił wyszukiwarkę wniosków 500 Plus i Dobry Start\nDzięki wyszukiwarce każdy mieszkaniec może sprawdzić na jakim etapie jest jego wniosek o świadczenie. Ze względu na duży napływ wniosków, informacje o zarejestrowaniu wniosku mogą pokazywać się z opóźnieniem – informuje ratusz.\nWalczą z wykluczeniem – nowa „piątka” Prawa i Sprawiedliwości\n500 plus na każde dziecko, „trzynastka” dla emerytów, zerowy PIT37 dla młodych, obniżenie kosztów pracy i przywrócenie połączeń autobusowych pomiędzy gminami i powiatami – to propozycje Prawa i Sprawiedliwości. Na konferencji prasowej w Bydgoszczy więcej o tych pomysłach mówił poseł Piotr Król.


Devil’s Third zadebiutuje przed końcem 2014 roku. Nie będzie wersji PC | GRYOnline.pl\nWiadomość gry 3 stycznia 2014, 10:36\nPrzez blisko półtora roku nie mieliśmy żadnych wieści na temat Devil’s Third, trzecioosobowej gry akcji od Tomonobu Itagakiego, czyli osoby stojącej za takimi tytułami jak Dead or Alive czy Ninja Gaiden. Na szczęście milczenie zostało w końcu przerwane – w wywiadzie dla japońskiego serwisu 4Gamer.net (przetłumaczonym przez Siliconerę) wspomniany deweloper zdradził, że jego najnowsze dzieło jest już gotowe w około 80 procentach i powinno zadebiutować w ciągu rozpoczętego właśnie roku.\nDevil’s Third na screenie sprzed kilku lat – z pewnością nie zaszkodziłoby, gdyby w międzyczasie nieco zmodernizowano oprawę graficzną.\n”Przyszły rok [wywiad pochodzi z końcówki grudnia – dop. aut.] będzie tym, w którym wypuścimy konsolową grę Devil’s Third” – powiedział Itagaki. – „Na tę chwilę jest ona gotowa w około 80 procentach i widzimy już na horyzoncie koniec prac. Musimy jeszcze zapewnić jej odrobinę szlifowania. To również jeden z powodów, dla których zdecydowałem się pracować niezależnie. (…) Pragnę przeprosić wszystkich fanów, którzy gdzieś tam czekają, za to, że musieliście się martwić.”\nW powyższej wypowiedzi warto zwrócić uwagę na sformułowaie „konsolowa gra”. Wygląda na to, że od czasu porzucenia Devil’s Third przez pierwotnego wydawcę, nieistniejące już THQ, zrezygnowano z przygotowania pecetowej wersji omawianego tytułu. Mało tego, nie sprawdziły się też nieco późniejsze doniesienia o połączeniu tworzącego grę zespołu Valhalla Game Studios z koreańskim Doobic Game Studios, które miało zaowocować wypuszczeniem produkcji na komputery osobiste i tablety. Tym samym docelowymi platformami sprzętowymi Devil’s Third pozostają na tę chwilę konsole Xbox 360 i PlayStation 3.\nOficjalna strona internetowa gry Devil’s Third\nDevil’s Third zostało zapowiedziane w połowie 2010 roku jako trzecioosobowa gra akcji, łącząca elementy slashera i shootera. Fabułę osadzono w bliskiej przyszłości, a gracz miał mieć do dyspozycji dwie grywalne postacie, będące świetnie wyszkolonymi wojownikami i żołnierzami. Niestety, po niedługim czasie ustał napływ informacji o tym tytule, a w połowie 2012 roku dowiedzieliśmy się, że Valhalla Game Studios straciło wsparcie wydawcy. Na szczęście wygląda na to, że zespół Tomonobu Itagakiego zdołał kontynuować pracę jako niezależny deweloper.\ngrydaty premier / opóźnienia (gry) Valhalla Game Studios Tomonobu Itagaki X360PS3\nGry w pudełkach: najciekawsze oferty na weekend 4-5 stycznia