Jane Fonda skończyła 80 lat. Czy ktoś w to uwierzy? | Justyna Kobus, Magazyn TVN24\nJej dzieciństwo było piekłem - samobójstwo matki, gwałt, obojętność słynnego ojca. Uwiodła kinomanów jako seksowna Barbarella w filmie Rogera Vadima, by przy kolejnym mężczyźnie zamienić się w lewicową aktywistkę. Mimo urody i talentu walczyła z kompleksami i z bulimią. Na pytanie: "Co robisz, że tak wyglądasz?" 80-letnia Jane Fonda mówi: "Miałam mnóstwo operacji plastycznych, nie wyglądałabym tak bez nich. No i marycha konserwuje".\nCo czuje 12-letnia dziewczynka, gdy słyszy, że mama podcięła sobie gardło brzytwą? Najpierw niedowierzanie. Wie już: w gazetach o znanych ludziach - a oni są znani - piszą kłamstwa. Tata i babcia powiedzieli przecież jej i bratu, że zmarła na atak serca. Jane myśli, że może najbardziej zaszkodziły mamie jej ucieczki ze szkoły. Tak naprawdę jednak śmierci matki oboje z bratem bardzo nie odczuli, bo nawet kiedy z nimi była, to jakby wcale jej nie było... Nieobecna duchem, jakby z innej planety. Potem znów wyjeżdżała "w to miejsce" - jak mówili oboje o tajemniczym celu matczynej podróży. Dopiero wiele lat po jej śmierci Jane odkryje, że tym miejscem był szpital psychiatryczny. Kiedy ojciec podczas krótkich przebłysków jej "normalności" zażąda rozwodu, już się nie podniesie. Parę dni później w szpitalu w Nowym Jorku popełni samobójstwo. Jane zapamięta na całe życie, że nie ma nic gorszego niż bycie porzuconą przez mężczyznę. Jako dorosła kobieta ze strachu przed tym będzie żyć życiem swoich kolejnych mężów - godzić się na ich nierzadko chore zachcianki, przejmować poglądy...\nNajmroczniejsze sekrety matki odkryje jednak wiele dekad później.\nMama kocha motyle\nMama kolekcjonuje motyle. Nie zawsze. Dopiero po kolejnym powrocie z "tego miejsca" zacznie chodzić na długie spacery na łąkę razem z Jane i łapać do siatki te najwspanialsze okazy. Potem, w domu, będzie je usypiać eterem i zatrzaskiwać w słoju, by na końcu przekłuć szpilką i mocować na białej tablicy nad stołem. Jane pamięta to wszystko, bo miała już wtedy 11 lat.\nUrodziła się 21 grudnia 1937 roku w Nowym Jorku. Ojciec Henry Fonda – wielki gwiazdor złotej ery Hollywood – zakochał się w urodziwej Frances Ford Seymour, dla której porzucił pierwszą żonę. Frances jest już wtedy wdową z kilkuletnią córeczką. Mimo iż w jej żyłach płynie krew królewska, (jest spokrewniona z trzecią żoną Henryka VIII, Jane Seymour) podobnie jak Henry Fonda zostanie socjalistką. Jane "z mlekiem rodziców" wyssała więc lewicowe poglądy, które potem przewrócą do góry nogami jej życie.\nZ dzieciństwa pamięta pudła pełne drogich zabawek, ukochaną nianię i wieczne, potworne kłótnie rodziców, z których żadne jej i młodszemu dwa lata bratu nie poświęcało wiele czasu. Z czasem Henry zacznie uciekać się do rękoczynów, biorąc objawy choroby żony za histerię. Celowo przedłuża pracę, by być z dala od rodziny. "Miałam 10 lat, gdy odkryłam, że nawet gdy tata jest z nami, to odlicza godziny do wyjazdu na Broadway, którego był niekwestionowaną gwiazdą. Ale nie umiałam mu powiedzieć, żeby został - w naszym domu nie mówiło się o uczuciach" - wspomina.\nFrances kocha męża, ale wie, że jest zdradzana. Jane nie pamięta, by mama się śmiała. Na wspólnych zdjęciach na jej pięknej twarzy widać smutek i cierpienie, jest outsiderką. Pamięta za to ciągłe rozmowy o chorobach i jej pobyty w szpitalu. Gdy mama ląduje "w tym miejscu", zajmuje się nimi babcia Seymour, matka Frances: "tradycyjna, surowa, niezłomna, dbająca o nasze fizyczne potrzeby, ale nieczuła" - napisze w swojej głośnej autobiografii "Jane Fonda. Moje życie".\nHenry Fonda i Frances Seymour Ford tuż po narodzinach Jane / Źródło: Wikipedia\nDzieciom ojciec okazuje troskę w wyjątkowych okolicznościach - na przykład gdy chorują. Jane z radością łamie ręce i nogi, w kolejnych bijatykach dostaje krwotoków z nosa, byle trafić w ojca ramiona. Gdy zachoruje na zakażenie krwi, ojciec odwiedza ją w szpitalu codziennie i trzyma za rękę. Tak wygląda pełnia szczęścia. Ale zwykle ich relacje wyglądają inaczej. Gdy ojciec zabierze ich pewnego dnia do cyrku, ten wypad opisze siedzący obok felietonista Radie Harris. "Henry przez całe przedstawienie nie odezwał do dzieci ani jednym słowem. A one były zbyt zastraszone, by się odezwać niepytane. Nie kupił im nawet hot doga, waty cukrowej, coli. Gdy przedstawienie się skończyło, wszyscy wstali i cicho wyszli. Było mi ich bardzo żal".\nW końcu pada złowieszcze słowo: rozwód. Ojciec wyznaje mamie, że kocha inną kobietę i nie bacząc na jej stan, chce odejść. Tej nocy Frances pokazuje 12-letniej Jane ślady licznych operacji plastycznych, często nieudanych, zniekształcone, obolałe ciało, źle umocowane implanty piersi, dowód partactwa lekarzy."Chciałam być piękna i wciąż młoda dla taty" - płacze. Jane patrzy przerażona. "Tamtej nocy przysięgłam sobie, że zrobię wszystko, by osiągnąć doskonałość, by nigdy nie przestał mnie kochać mój mężczyzna. Nieważne za jaką cenę" - wspomina w biografii. Dorosła Jane Fonda słowa dotrzyma.\nKilka dni po wiadomości o rozwodzie Frances znów trafi do szpitala. Wydaje się pogodzona z losem, spokojna. Nikt w domu nie zauważa, że do walizki z ubraniami wrzuca brzytwę. Pisze listy do dzieci, do matki i do Henry'ego. "Czemu nie poszłam z nią na górę, gdy mnie wołała. Czy kochałam za mało?" - będzie pytać sama siebie dorosła Jane. Mama odejdzie dokładnie w swoje 42. urodziny. Gdy pół wieku później Jane usłyszy od jej dawnej znajomej, jak pełną życia osobą, oparciem dla przyjaciół była jako młoda dziewczyna, nie uwierzy. Takiej matki nigdy nie poznała.\nO najmroczniejszych sekretach z jej życia nie napisze w śmiałej, intymnej autobiografii. Tylko dlatego, że ich wtedy jeszcze nie zna. Dopiero w 2014 roku trafi przypadkiem na dokumentację medyczną Frances, z której dowie się, że matka została zgwałcona w wieku ośmiu lat i molestowana jeszcze długo potem. Gwałcicielem miał być stroiciel fortepianów. Z dokumentacji wyczyta też, że aż dziewięciokrotnie zmuszana była do aborcji.\nTe traumatyczne wydarzenia odbiją się na całym życiu matki. Po latach lekarze zdiagnozują u niej chorobę afektywną dwubiegunową (zaburzenia psychiczne, w przebiegu których występuje zarówno depresja, jak i stany maniakalne). Fonda będzie wstrząśnięta. "W chwili gdy to przeczytałam, nagle jej życie mi się poukładało.Zrozumiałam przyczyny niekończących się operacji plastycznych, poczucie winy, nieumiejętność kochania dzieci" - powie w wywiadzie dla "Dujour" w 2015 roku.\nO tym, co spotkało ją samą, opowie jednak dopiero w marcu br.\nHenry Fonda w głośnej sztuce broadwayowskiej "Mr Roberts" / Źródło: Wikipedia\nGreta Garbo i ptaki w głowie\nKilka miesięcy po samobójstwie Frances, w tym samym roku, Henry Fonda poślubi Susan Blanchard, zaledwie 9 lat starszą od jego córki aktorkę i poetkę. Sam ma lat 45. Jane zapiera dech, kiedy się spotykają - młoda macocha (także socjalistka), jest najpiękniejszą kobietą, jaką widziała w życiu. Ale ojciec szybko i z niej uczyni obiekt krytyki i kpiny. Jane natychmiast polubi, wręcz pokocha Susan, a ich przyjaźń przetrwa trzeci rozwód ojca i następne jego żony. To Susan zaszczepi w niej ziarenko feministycznego buntu, które wykiełkuje w Paryżu pod okiem wielkiej Simone Signoret.\nPoczątkowo słyszy, że zamieszkają wszyscy wspólnie w Nowym Jorku, ale to się zmienia. Ojciec wyśle ją do szkoły z internatem. Jane uczy się wtedy tańca na nowojorskiej Fire Island, a potem trafia do Vassar College w Poughkeepsie, gdzie jest krnąbrną, choć dobrą uczennicą. "Spędziłam tam cztery lata i wyniosłam również inne, pozaszkolne nauki - koleżanka pokazała mi, jak jeść i być szczupłą, pozbywając się pokarmu z żołądka. Jadłyśmy więc, aż pękały nam brzuchy, a potem wsadzałyśmy palce do gardła i przeczyszczałyśmy się. Nie wiedziałyśmy, że to wyniszczająca choroba - bulimia. Przeżyłam z nią 25 lat" - wyzna po latach. Z czasem choroba się nasili, a dziewczynka będzi wymuszać wymioty nawet po zjedzeniu dwóch kęsów posiłku. Jane miewa też okresy, w których bulimię zastępuje anoreksja.\nW tej chorobie ma swój udział jej ojciec. - Dorastałam w poczuciu, że jestem gruba. Tata nie mówił tego wprost, ale na przykład prosił kolejną z żon, by powiedziała mi, że nie powinnam nosić bikini, albo że desery są nie dla mnie. Myślałam jak mama, że aby być kochaną, muszę być idealna. Bulimia to zawsze brak akceptacji - wspomina.\nJane zainteresuje się aktorstwem w 1954 roku, gdy wystąpi z ojcem w charytatywnym przedstawieniu "The Country Girl". On tradycyjnie nie powie ani słowa o tym, jak wypadła. O tym, że powinna chociażby spróbować aktorstwa, usłyszy podczas wakacji na francuskiej Riwierze od wielkiej... Grety Garbo. Gwiazda pływa w morzu obok niej, naga. "Zapytała mnie, czy chcę zostać aktorką i dodała, że jej zdaniem mam warunki, więc warto spróbować. Była wysportowana, pewna siebie, ale wówczas już nie doskonała – podkreśla Fonda. - Miała wtedy 54 lata i na dobre porzuciła kino. A wciąż była kochana i podziwiana przez fanów. Pomyślałam wtedy, że może jednak doskonałość nie jest warunkiem szczęścia - dodaje.\nPo odejściu z Vassar College Jane udaje się do Paryża na dwa lata, by studiować sztukę i malarstwo. Wtedy jeszcze nie ma pojęcia, jak wielki wpływ na jej życie i karierę będzie miało to miasto i jak zmienią ją ludzie, których pozna. Na krótko wróci do Ameryki, bo nim zacznie karierę aktorską, będzie pracowała jako modelka. Pojawi się na okładkach wszystkich liczących się magazynów - młoda, piękna, naturalna, z idealną figurą. Ale wciąż pełna kompleksów, skłonna wierzyć, że zawdzięcza to bardziej znanemu nazwisku niż własnym walorom.\nJedna z pierwszych sesji Fondy dla "Vogue'a" w 1959 r. / Źródło: mat.prasowe\nPamiętając słowa Garbo, pójdzie jednak na zajęcia do słynnego Actors Studio Lee Strasberga. "Siedziałam tam za Marylin Monroe. Pojawiała się w płaszczu, w kąciku, nie zabierała głosu. Byłam równie przerażona jak ona" – wspomina.\nKiedy w szkole prezentuje swoje ćwiczenie, Lee Strasberg ocenia: "Masz talent, wiesz o tym?". I to wystarczy. "Poczułam, że otwiera mi się głowa i wylatują z niej ptaki. Byłam panią świata" – wyzna po latach w programie "Za drzwiami Actors Studio". Jak ojciec zadebiutuje na Broadwayu, stamtąd szybko trafi na mały, a potem na duży ekran. Nie są to jednak znaczące role ani ważne filmy, mimo że Jane staje się znana. Po sześciu filmach w Ameryce decyduje się wyjechać do pracy w Paryżu.\nRoger Vadim, czyli miłość po francusku\nNowy rozdział jej życia zaczyna się z chwilą, gdy agent mówi jej, że pytał o nią Roger Vadim. Najpierw nie chce z nim pracować. Francuski reżyser jest już wtedy po rozwodzie z BB, a także z kolejną żoną, za to w związku z Catherine Deneuve. Ma sławę odkrywcy gwiazd i donżuana. Mimo zaleceń agenta, by na spotkaniu z Vadimem wyglądać seksownie, idzie na nieumalowana, potargana, w dżinsach i podkoszulku. Pewna, że mu się nie spodoba. Bardzo się myli, choć upłyną trzy lata, nim znów się spotkają.\nW 1963 roku w Paryżu pracuje nad filmem René Clémenta "Koty" u boku Alaina Delona, z którym miał ją połączyć romans. Jeden z wielu, jaki przeżyła nad Sekwaną. Ale żaden nie może równać się z tym, co wbrew jej wcześniejszym zapewnieniom, wydarzy się między nią i Vadimem, niebawem jej mężem i ojcem córki Vanessy. Bo gdy spotkają się po raz drugi, Jane ukształtowana w purytańskiej Ameryce, jest już inną kobietą - przyjaciółką francuskiej gwiazdy Simone Signoret, jej męża Yves'a Montanda i Delona. Jej biografka napisze o Signoret: "Dała Jane wyobrażenie o tym, kim może stać się kobieta: niezależna, samodzielna i kochająca". I oczywiście piękna. To ona sprawi, że nowa Jane dojrzeje do związku z Vadimem, a z czasem oboje będą symbolizować rewolucję seksualną, która właśnie dociera do Ameryki, choć we Francji dokonała się dekadę wcześniej.\nFonda, mając w pamięci tragedię matki, przez większość życia pozwoli "lepić się" kolejnym mężczyznom na ich modłę. Vadim przewróci więc jej życie do góry nogami. I choć reżyserem Francuz nie jest wybitnym, to mężczyzną fascynującym, do tego gruntownie wykształconym i niezwykle przystojnym. Nareszcie jest szczęśliwa. Paryż pokocha od pierwszego wejrzenia - jego zalotność, elegancję, tak obcą Ameryce. Jedyne, co ją niepokoi, to ponowne napady bulimii, tak silne, że ukrywanie ich przed otoczeniem przychodzi jej z trudem.\nW autobiografii Jane napisze wprost: "Zawsze prowadziłam bogate życie seksualne, co zawdzięczam moim mężom, ale najbardziej pomysłowy był Roger, który dla urozmaicenia seksu zapraszał do naszego łóżka inne kobiety. Czasami jedną, czasami dwie... Nigdy nie fantazjowałam o seksie z kobietami, trójkątach, czworokątach. Ale z czasem polubiłam to! Nie widziałam w tym nic zdrożnego, bo naszemu małżeństwu robiło to dobrze. Poza tym byłam zakompleksiona i uważałam, że widocznie ja mu nie wystarczam. Vadim był wspaniały, a ja bałam się, że mnie rzuci, nie chciałam tego, bo z nim czułam się o wiele więcej warta" – zwierza się publiczności w Actors Studio.\nVadim w książce "Moje trzy żony" potwierdza, że Fonda miała mnóstwo kompleksów. Nie była pewna ani urody, ani talentu. Miała za to wielki głód intelektualny i potrzebę rozwoju. O tym, jak potrafi być piękna i seksowna przekona ją w ich wspólnych filmach. I choć ten najgłośniejszy - mowa o "Barbarelli" - trąci kiczem, powstał po to, by świat mógł odkryć urodę i seksapil Jane Fondy. "Barbarella" uczyniła Fondę amerykańską BB i symbolem seksu. Wyleczyła z kompleksów, w jakie wpędził ojciec. Ale wbrew swobodzie obyczajowej, jaką Vadim wręcz wymusił w ich związku, Jane nie czuła się ani wolna, ani szczęśliwa. Tęskni za wyłącznością, bez potrzeby dzielenia się swoim mężczyzną z innymi kobietami. I wtedy przychodzi propozycja roli w filmie Sydneya Pollacka "Czyż nie dobija się koni?", który jak mówi, okaże się przełomem w jej życiu - zawodowym i prywatnym.\nTrailer filmu Rogera Vadima "Barbarella" / Wideo: Paramount Pictures\nCzyż nie dobija się niespełnionych związków?\nFilm Sydneya Pollacka, za który Fonda otrzymuje swoją pierwszą nominację do Oscara, to opowieść o ludziach, walczących o nagrodę pieniężną w morderczym maratonie tanecznym. Ten maraton to metafora życia - współzawodnictwo, rozstania, samotność, zdrada i nagroda, która okazuje się niewspółmierna do poniesionych kosztów. "To był mój pierwszy zaangażowany społecznie film, który w dodatku ilustrował moją życiową sytuację i wywarł na mnie wielki wpływ. Byłam w ciąży z mężczyzną, którego postanowiłam zostawić i film mi w tym pomógł" - wyznaje Jane.\nFormalnie rozwód nastąpi dopiero w 1973 r., kiedy planuje kolejne małżeństwo, ale do kraju wróci już w 1970. Rok później dostanie pierwszego Oscara, za rolę w sensacyjnym dramacie "Klute" Alana J. Pakuli, w którym zagra call girl, pomagającą odnaleźć zaginionego mężczyznę. I znów to Vadimowi zawdzięcza swój sukces. Początkowo chce z roli zrezygnować - tydzień spędzony w prawdziwym burdelu, wśród alfonsów i prostytutek, utwierdzi ją w przekonaniu, że nie potrafi być jedną z nich. Pakula jednak nie chce słyszeć o odmowie. "Wtedy przypomniałam sobie te wszystkie panienki, które sprowadzał do naszego łóżka Vadim, ich pogmatwane losy, i tak znalazłam klucz do roli" – wspomina.\n"Barbarella" - Jane Fonda jako piękna kosmitka w filmie Vadima / Źródło: Bettmann/Getty Images\nFonda wróci do Ameryki w aureoli kobiety wyzwolonej. Media układają fantazyjne opowieści o seksualnych orgiach, w jakich miała rzekomo brać udział. Nigdy nie zaprzeczy ani nie potwierdzi krążących historii, w których padają nazwiska hollywoodzkiej śmietanki. Wkrótce jednak wydarzy się coś, co na dalszy plan zepchnie obyczajowe smaczki i uczyni z niej wroga numer jeden części Ameryki.\nDla niektórych jest nim zresztą do dziś.\nHanoi Jane - wróg Ameryki\nPo powrocie Jane poświęci się temu, co przesłoni nawet jej karierę zawodową - działalności antywojennej. Na wiadomość, że rekruci szkoleni są niczym maszynki do zabijania Wietnamczyków, rozpoczyna tour po bazach armii, przekonując do zakończenia wojny. Wraz z Donaldem Sutherlandem zakłada grupę Free The Army (FTA) (Uwolnić Armię), agitującą przeciwko wojnie. Interesuje się nimi FBI, a podstawieni ludzie kolportują historie, jakoby... szykowali zamach na prezydenta. Jane nie pomaga sprawie, oświadczając publicznie, że to, czego Wietnam naprawdę potrzebuje, to... "zwycięstwo Vietcongu" - komunistycznej armii walczącej o Wietnam Południowy. Choć wojna zbliża się powoli do końca, a na jej zakończenie nalega 80 procent Amerykanów, większość jest zniesmaczona.\n18-miesięczna córka Jane, Vanessa, zostaje na czas eskapady zdeponowana u ojca w Paryżu. Opuszczona "na rzecz sprawy" Vanessa nazywa ojca "maman" - po francusku "mama".\nI właśnie wtedy w życiu Fondy pojawi się Tom Hayden - bohater lewicy, z długimi warkoczami - uczestnik brutalnego strajku studenckiego na Uniwersytecie Columbia w 1968 roku. Kiedy ona wygłasza swoje antywojenne przemówienie, on staje za kulisami. Jane powie tego dnia przyjaciółce o mężczyźnie, z którym chce spędzić resztę życia. Dzięki wsparciu Haydena decyduje się na samotną podróż do Wietnamu Północnego w 1972 roku. Ma zebrać dowody na to, że USA celowo bombardowały wietnamskie groble na rzece. Przerażona stopniem dewastacji pyta wietnamskich gospodarzy, czy mogłaby przemówić w radiu, by odwołać amerykańskich pilotów bombowców. Apeluje o niebombardowanie terenów, których mieszkańcy zginą od wybuchu albo trochę później z pragnienia. Ale to, co zdarzy się później, doprowadzi do oskarżenia jej o zdradę.\nJane zostaje zabrana do wietnamskiej instalacji obrony powietrznej na obrzeżach Hanoi. Tam Wietnamczycy śpiewają na jej cześć i proszą, by zaśpiewała dla nich. Błysk flesza. Jeden, drugi, potem kolejny. "O mój Boże. Wygląda jakbym próbowała zestrzelić samoloty amerykańskie wraz z wietnamskimi żołnierzami, niech te zdjęcia nigdy nie trafią w ręcę prasy" - krzyczy, gdy dotrze do niej, co zrobiła. Ale mleko już się rozlało i przeciwnicy, nigdy jej tego nie zapomną.\nGdy wróci do kraju, weterani z Wietnamu mają ją za zdrajczynię. Ci najbardziej oburzeni domagają się nawet jej aresztowania, ktoś wnioskuje o.... "ucięcie języka Hanoi Jane". Ten przydomek przylgnie do niej jak szkarłatna litera. I już się nie odklei, choć zostanie oczyszczona z podejrzeń. "Pojechałam tam, by ujawnić kłamstwa administracji Nixona, a zrobiono ze mnie wroga żołnierzy, którym całe lata pomagałam" - żali się w autobiografii, ale dopiero po latach oficjalnie przeprosi weteranów i przyzna, że zdjęcia, zrobione w 1972 roku w Wietnamie z żołnierzami komunistycznej Północy, były wielkim błędem.\nTrailer filmu "Czyż nie dobija się koni?" / Wideo: Palomar Pictures\nPrawie jak marionetka\nW Tomie Haydenie Jane zakocha się miłością ślepą i nieprzytomną. "Panuje przekonanie, że dawałam się swoim mężom wodzić za nos jak marionetka i faktycznie tak było przez lata, asertywności nauczyłam się dopiero po sześćdziesiątce" - wyzna w autobiografii. Dla Haydena, którego poślubi w 1973 roku gotowa jest jednak na wszystko. Kiedy urodzi się ich syn, nazwie go Troi, po... Nguyenie Van Troi, męczenniku Vietcongu, który próbował zabić sekretarza obrony USA Roberta McNamarę. Później zmieni to imię na Troy.\nZ nowym mężem mieszka w małym domku, bo Tom pogardza bogactwem, co nie przeszkadza mu 17 lat później, po rozwodzie z Jane, zażądać 30 mln dolarów "zadośćuczynienia". Odmówi przed ślubem podpisania intercyzy, którą sporządzi jej adwokat. Jane nie chce go denerwować, poza tym wierzy, że spędzi z nim resztę życia. (Po rozstaniu z "burżujką" Hayden zostanie bogatym człowiekiem).\nNa razie jednak ich domu pilnują przyjaciele brata, bo Jane odbiera pogróżki. Gdy wychodzi na ulicę, lecą zgniłe jaja. Gdy presja jest tak wielka, że wracają napady bulimii, pali jointy na strychu - Hayden nie pozwala na to w domu. Tom krytykuje niemal wszystko, co robi. Nienawidzi jej powierzchowności seksownej Barbarelli, więc Jane przeprasza i zmienia image o 180 stopni. Max Palevsky, producent i przyjaciel, wspomina: "Tom używał Jane bezwstydnie. Nie rozumiałem, jak mogła być tak głupia. Publicznie okazywał jej pogardę, a ona zachowywała się jak posłuszna dziewczynka".\nZ czasem nauczy się ukrywać przed mężem swoje poczynania. Z dala od niego zrobi jeden z najlepszych swoich filmów "Powrót do domu" - historię miłosną o sparaliżowanym weteranie z Wietnamu, (zagra go John Voight, ojciec Angeliny Jolie), która zdobędzie trzy nagrody Akademii, w tym dla niej, jako najlepszej aktorki 1977 roku. Ma teraz dwie statuetki na koncie, podczas gdy jej wielki ojciec - żadnej. Tom jest zazdrosny o sławę żony. Zaczyna pić. Wiedząc, że mąż potrzebuje wielkich sum na kampanię wyborczą, Jane szuka sposobu na zarobienie pieniędzy. W 1982 roku uruchamia studio ćwiczeń o nazwie "Trening", które zmienia w imperium fitness o wartości 20 milionów dolarów. 17 milionów przeznacza na kampanię męża. Tom i tak przegrywa, nie zostaje senatorem, choć marzy mu się prezydentura.\nJane Fonda z ojcem Henrym Fondą i z pierwszym Oscarem / Źródło: Frank Edwards/Archive Photos/Getty Images\nZ początkiem lat 80. Tom "pociesza się" na boku w związkach z seksownymi aktywistkami lewicy. Gardzi treningami Jane, ale garściami bierze pieniądze ze sprzedaży rekordowych 17 milionów kaset wideo żony. Jane czuje się samotna, ma romans z wrażliwym i utalentowanym Svenem Nykvistem - wielkim operatorem, współpracownikiem Ingmara Bermana. Ale wciąż ma duszę rewolucjonistki. Walczy również o prawa Indian - co podsuwa jej Marlon Brando - i o równouprawnienie dla Afroamerykanów.\nZaczyna prowadzić wykłady o feminizmie, choć sama żyje w układzie patriarchalnym. Branżowe media obiega jej wywiad, w którym na pytanie, czy czegoś żałuje, odpowiada: "Tylko tego, że nigdy nie zostałam kochanką Che Guevary i nigdy go nawet nie poznałam. Cóż to musiał być za mężczyzna!".\nI znowu jest na ustach wszystkich.\nPojednanie i zdrada\nRodzina Jane darzy Toma niechęcią, a ojciec wręcz nienawiścią. Jego relacje z córką poprawiają się nieco, gdy Jane znowu zostanie matką. Do prawdziwego pojednania Jane i Henry'ego dochodzi jednak dopiero pod koniec jego życia. Co ciekawe, dokonuje się ono na oczach świata w obsypanym Oscarami filmie Marka Rydella "Nad złotym stawem".\nJane znajduje tę sztukę i wiedząc, że ojciec jest umierający, uznaje, że to ostatnia szansa, by mogli wspólnie zagrać w filmie. Trudne relacje między ojcem i córką są niczym wyjęte z ich życia. Ale nikt nie chce robić filmu, wiedząc, jak bardzo Henry jest chory. Jane zostaje sama jego producentką. "W filmie jest scena, w której matka (w tej roli wielka Katharine Hepburn, która dla wytwórni jest gwarancją sukcesu) mówi do córki: "Idź wreszcie do niego, powiedz mu, co czujesz. Ile chcesz czekać? Ma już 80 lat". A córka idzie i mówi ojcu: "Bądźmy przyjaciółmi". Jane wspomina w Actors Studio: "Za każdym razem, gdy ćwiczyliśmy tę scenę, płakałam. Od pierwszych prób. I nadal płaczę, gdy ją oglądam. Ale na planie nagle dostałam 'suchych oczu'. Wtedy ojciec niespodziewanie dotknął mojej ręki - łzy popłynęły same".\nFilm odnosi sukces, zbiera wspaniałe recenzje i zdobywa trzy Oscary - w tym ten, którego Jane jest od początku pewna: dla Henry'ego Fondy za najlepszą rolę męską. Trzecią swoją statuetkę zgarnia też Katharine Hepburn, rekordzistka wszech czasów. Upragniony Oscar dla ojca cieszy córkę nie mniej niż jego samego (rok wcześniej Henry odbiera honorowego za całokształt dokonań). Tego za rolę w "Nad złotym stawem" odebrać już sam nie jest w stanie. W jego imieniu robi to córka.\nKilka miesięcy później, w wieku 77 lat, Henry Fonda umiera. Pogodzony z Jane. Spełniony.\nHenry Fonda w ostatnim swoim filmie "Nad złotym stawem", nagrodzony Oscarem za rolę / Źródło: Wikipedia\nMałżeństwo z Tomem powoli staje się fikcją. W noc, gdy jego żona kończy 51 lat, powie jej, że zakochał się w innej kobiecie. Jane wyrzuci go ze wspólnej sypialni, a potem z domu. Zbierze jego rzeczy w plastikowe torby i po prostu spuści na dół z okna.\nGłęboko przygnębiona, zdradzona i porzucona pedałuje na rowerze treningowym po pięć godzin dziennie. Ale należy do niepokonanych. Już wkrótce przejdzie trzecią, radykalną zmianę - jako trofeum los "podaruje" jej trzeciego męża. Znowu podporządkuje się mężczyźnie, ale tym razem będzie nim prawicowy miliarder, który użyczy jej luksusu, jaki dla drugiego męża odrzuciła. W 1991 roku Jane Fonda poślubi Teda Tunera, magnata medialnego, właściciela m.in. stacji CNN, który na całe życie zostanie jej przyjacielem, nawet gdy zniknie już namiętność i para postanowi się rozstać.\nNa pierwszej randce, chcąc ją sobie zjednać, Turner powie: "Mam przyjaciół, którzy są komunistami: Gorbaczow jest moim kumplem i tak samo jest z Castro". Tylko Jane jest już na innym etapie życia. Oficjalnie odcina się od swoich występów przeciwko wojnie w Wietnamie, publicznie przeprosi "wszystkich dzielnych żołnierzy, których moje młodzieńcze wybryki mogły urazić". W 1990 roku gra w średnio udanym filmie "Stanley i Iris" u boku Roberta De Niro, po czym ku zdumieniu wszystkich postanawia wycofać się z kina. I dotrzymuje słowa.\nJane Fonda na festiwalu w Cannes w 2015 r. / Źródło: PAP/EPA\nPół życia kochałam Redforda\nMimo że wytwórnie i producenci kuszą ją jak mogą propozycjami, przez kolejnych 15 lat Jane nie postawi nogi na planie filmowym. Zajmuje się tym, co uwielbia robić najbardziej prócz aktorstwa: pracą społeczną. Propaguje świadome rodzicielstwo, organizuje spotkania poświęcone problemom Trzeciego Świata, ochronie zwierząt, jodze, kręci też interwencyjne reportaże oraz dokumenty. Porzuca maniakalne uprawianie aerobiku i przyznaje, że zaczęła się już czuć jak niewolnica własnego ciała.\nChoć jej trzecie małżeństwo rozpada się po dekadzie, wciąż są z Turnerem przyjaciółmi. Obok innych przedsięwzięć on finansuje fundację Jane zajmującą się dziewczynami, które padły ofiarą gwałtu. W marcu tego roku Jane Fonda wyznaje w końcu w wywiadzie z aktorką Brie Larson: "Podobnie jak kiedyś moja matka, również padłam jako dziecko ofiarą gwałtu, wielokrotnie też byłam molestowana". Jej fundacja organizuje wykłady dla kobiet i uświadamia im, że wbrew sugestiom otoczenia nie przyczyniły się w żaden sposób do tego, co je spotkało. Fonda mówi: "Młode kobiety mają tendencję do umniejszania ciężaru tych zbrodni, ponieważ obwiniają siebie. Też długo myślałam, że to moja wina, że może zrobiłam lub powiedziałam nie to, co należało. To nieprawda, wina leży wyłącznie po stronie waszego oprawcy, jesteście wyłącznie ofiarami".\nTrailer filmu z Jane Fondą i Robertem Redfordem "Nasze noce" / Wideo: Netflix\nJane Fonda to kobieta pełna skrajności. Przyznaje, że po rozstaniu z Tedem Turnerem przez siedem lat żyła w celibacie. Potem poznała Richarda Perry'ego, producenta muzycznego, z którym, jak mówi, miała najlepszy seks w życiu. Rozstali się w ubiegłym roku, ale wciąż mają dobre kontakty.\nPrzyznaje, że jest już w wieku, w którym dokonuje się podsumowań, choć ich nie znosi. We wrześniu odebrała Honorowe Złote Lwy za całokształt dokonań artystycznych, wspólnie z Robertem Redfordem, wielokrotnym partnerem filmowym z planu. Ich trzykrotną wspólną pracę - podczas realizacji "Obławy" Arthura Penna z 1966 roku, komedii "Boso w parku", gdzie zagrali świeżo upieczone małżeństwo i na planie "Elektrycznego jeźdźca" Sydneya Pollacka - pamięta zapewne większość kinomanów. Teraz doszedł film numer cztery: "Nasze noce" - nostalgiczna opowieść o uczuciu dwójki leciwych sąsiadów, osamotnionych po śmierci najbliższych. Obraz zebrał znakomite recenzje.\nPo odebraniu nagrody w Wenecji wzruszona Fonda zdradza: "Pół życia kocham się w Robercie Redfordzie. Z każdym filmem zakochiwałam się w nim od nowa". A w przywoływanej autobiografii dodaje: "Ze wszystkich gwiazdorów, z jakimi pracowałam, jest jedynym, o którego wszystkie kobiety pytają. jak całuje. Odpowiadam: Bajecznie, choć tylko dla mnie, bo sam nie znosi scen miłosnych. Żałuję, że za każdym razem, gdy spotykaliśmy się na planie, byliśmy oboje w związkach".\n"Nie miałem bladego pojęcia, że Jane się we mnie kocha i jestem zdumiony" - odpowiada Redford w rozmowie z "Daily Telegraph". Dodaje, że z Fondą zawsze łączyły ich bardzo bliskie relacje i świetnie się dogadywali. "Była między nami, jako ludźmi, prawdziwa chemia. Mogliśmy ją przez to wykorzystywać podczas pracy" - wyjaśnia. Dlatego, gdy Redford przejmie obowiązki producenta "Naszych nocy", do roli ekranowej partnerki natychmiast zaproponuje Fondę.\nMijający tydzień upływa Jane na fetowaniu 80. urodzin - na udzielaniu wywiadów i retrospekcjach filmów z jej udziałem. Przyjaciele, wytwórnie, dla których nakręciła 60 filmów, organizują bankiety, agencje udostępniają najnowsze zdjęcia wiecznie pięknej gwiazdy. Choć podkreśla, że nie czuje się uprawniona do dawania rad i popełniła w życiu mnóstwo błędów, na jedną się odważy: "Przyzwyczailiśmy się do tego, że kobiety w dzisiejszym świecie muszą być doskonałe. To obligatoryjny przymus. Trzeba wyrzucić doskonałość z naszego życia. Szukajmy zamiast niej pełni".\nJane Fonda w 2015 r. na festiwalu w Cannes / Źródło: PAP/EPA\nanna_rosicka 26 December 2017\nNie ma szczęśliwych gwiazd, bo nie mają szans w tym piekle hollywoodzkim na normalność. Masz rację januar@. Ale Hanoi Jane ma szczęście, że zaczęła rozrabiać w Wietnamie gdy już polowanie na czarwnice w Ameryce dobiegało końca. W sumie dziwie się, że tak szybko wybaczyło jej Hollywood to, co w tekście jest zresztą niezwykle ciekawie rozwiń\njanuar74 26 December 2017\nCzy gwiazdy Hollywood bywaja szczęśliwe? Miewają szczęsliwe dzieciństwa, choć jedna albo jeden? Zdaje się, że szans na normalność nie mają żadnych , czytając ich życiorysy. Tu trafiło na silną kobietę, inna skończyłaby jako ćpunka albo pijaczka, jak większość z nich. Smutne.


Jesteśmy specjalistami w dziedzinie automatyki pojazdowej. Naszą specjalizacją jest naprawa automatycznych skrzyń biegów w sposób możliwie jak najlepszy i szybki, aby nasi klienci mogli znów cieszyć się z wygody jazdy własnym samochodem.\nPosiadamy warsztat w centrum Warszawy, gdzie serwisujemy pojazdy osobowe, dostawcze terenowe lub ciężarowe. Zajmujemy się także naprawą automatycznych skrzyń biegów w maszynach gospodarczych, przemysłowych i budowlanych.\nNaprawiamy skrzynie biegów różnego typu, renomowanych i znanych producentów jak np. PEUGEOT, ALFA ROMEO, GMC, FORD, FIAT, HONDA, BENTLEY, ASTON MARTIN, JATCO, DAEWOO, OPEL, MACLAREN, CHRYSLER, BMW, MERCEDES-BENZ oraz inne.\nPosiadamy solidne doświadczenie w branży motoryzacyjnej. Korzystamy tylko z najlepszego sprzętu do diagnostyki komputerowej jak VAS, TECH 2, SALUS, LAUNCH oraz używamy tylko nowych części zamiennych, znanych producentów.\nNa wszystkie nasze usługi udzielamy nawet do 12 miesięcy pisemnej gwarancji, a wycena naprawy, niezależnie od Państwa decyzji jest całkowicie za darmo!\nJeżeli posiadają Państwo problem z automatyczną skrzynią biegów lub są Państwo zainteresowani jej przeglądem to serdecznie zapraszamy do kontaktu z naszym konsultantem i uzyskaniu więcej cennych informacji!


nigdy nie jezdzilem dieslem... nie mam pojecia co powiedziec w tym temacie\nSzymon...właśnie "wszystko" przed chwilą w tym temacie powiedziałeś... ;]p\nten sam rok (czyli '98) to ja uważam za "starą budę" a nowa po 2001 ale to szczegół\n'98 diesel ze 700f wydaje się atrakcyjniejszą ofertą, z tym że to znów chyba stary silnik 1.9, który nie pali mniej niż 1.2 benzyna a różnica w cenie paliw jest. Właściwie to ważniejsza w tym przypadku wydaje mi się kondycja auta i wybrał bym to w lepszym ogólnie stanie. Sprawdź w internecie co oba auta miały robione na poprzednich 2 przeglądach technicznych. To czasami daje wyobrażenie o kondycji auta.\nTak zerknąłem na ebay'a. Sorry, jęsli to nie to czego szukasz.\nOba silniki mają podobną moc i spalanie. Diesele ogólnie są żywotniejsze. Jeśli kondycja aut podobna to wybrałbym diesel'a.\n...z tego co mi wiadomo to jest to wersja II...czy już taka "beczko...podobna"\nKonrad...jedno z przedstawionych przez Ciebie aut...jak najbardziej......\n...ale wróćmy do tematu...wątek dotyczy TYLKO I WYŁĄCZNIE CLIO... ;]p\nKonrad czy może mieszkasz w Edim?\n...hymmm...chyba dziś się już nic więcej od dobrych ludzi nie dowiem...\nno pewnie ze bierz :]\nzartuje.. ja bardzo lubie clioweczki ale po prostu sprawdz co to za auto.. jesli chodzi o komfort i ogolna bezproblematycznosc auta - polecam, jesli zas chodzi o osiagi - jesli nie wymagasz duzo to tez bedzie dobre:)\nZerknij na silnik i sprawdz koniecznie blache (radze w kom silnika poogladac) - bo to warto zerknac czy sie ta blacha juz nie posypala :]\nOgolnie jesli wsio jest oki i cena przyzwoita - to polecam - do smigania po miescie ywstraczy a dosc tanie w utrzymaniu autko :)\ntato jak najbardziej tak:) sam przesiadllem sie z 2,0 na 1,4 i stwierdzam ze on nie pali:)no chyba ze samochodzik ma byc przedluzka penisa :) w takim wypadku duzy silnik jest podstawa:)\n...dzięki...za kolejną dawkę info...przyznam że już nie liczyłem na żadne wpisy...a tu niespodzianka...\n...nocne...marki działają... ;]\n...skoro apetyt rośnie w miarę jedzenia...to czekam na kolejne... ;]p\n...ponieważ w/g mnie...i chyba większości twierdzących że znają się na rzeczy...opcja diesel jest zdecydowanie lepszą opcją...\n1,2 petrol - 1998 - CLIO II\n1,9 diesel - 1998 - CLIO II\n...a co Wy myślicie na ten temat?\n...różnica w opłatach nie powinna być duża...\nsilniki wysokoprezne wymagaja troski:) a kto sie przejmuje samochodzikiem za 600L;)\nbenzyna to jest to...lejesz petrola i tyle a na koniec zycia odwolaj sie do mojego nicka:)\nmanok...coco - dzięki !...nawet nie wiesz jak mi fajnie nastroiłeś humor... ;]p\ntez slyszalem, ze diesel'e wymagaja wiekszej troski, ale tak czy inaczej wytrzymuja wiecej niz benzyniaki. Jesli oba auta sa w podobnym stanie technicznym, wieku i przebiegu oraz cenie to chyba diesel bedzie lepszym rozwiazaniem. Tak mi sie wydaje. Tax wlasciwie ten sam, ubezpieczenie tez. Wedlug danych katalogowych diesel pali tylko minimalnie mniej niz 1.2 benzyna wiec przy obecnych cenach paliw 1.2 wypada odrobine lepiej.\nmieszkalem w Edim przez 3 lata, teraz przenioslem sie do Broxburn, czyli nadal prawie w Edynburgu;-)\ncos od siebie skrobne ;) again\nspojrz na stronke www.renaultclio.pl - znajdziesz tam wszelkie informacje o clio jakie ciebie interesuja (strona mojego przyjaciela btw :)\nprzy zakupie auta 10-letniego - bo takie wchodzi tu wrchube spodziewaj sie roznych rzeczy wyniklych z zaniedban serwisow, czy tez uzyszkodnika.\nNie wierze w hitorie ze auto po kobiecie, od pierwszego wlasciciela...\nzadaj sobie pytanie na ile to auto ma ci starczyc - bedziesz jezdzil rok/ dwa? dluzsze trasy?\nsamochod sam w sobie jest OK, przestronny wygodny, malo awaryjny (kwestia jaka ma historie)\njesli chodzi o serwis - robi sie go do 60k mil - poki jest gwarancja - w przypadku renault wygasa po 3 latach - przyjmij ze auto od 2001-2002 jest serwisowane w roznych miejscach.\nbenzyna - odpalasz sprawdzasz, rozgrzewasz silnik, sprawdzasz czy nie dymi na niebiesko, bialo - uszkodzenie pierscieni - generalnie bedzie pil olej,\njedziesz po zwyklej drodze i sluchasz czy nie puka :P , o rdze bym sie nie martwil, nie widzialem 8-letniego clio zjedzonego przez ruda....\nzreszta chcesz kupic auto a 600-800. to kup,ale sprawdz\n-czy ma dobre oponki,\n-hamulce, - jak zle to do wymiany, wlacznie z plynem hamulcowym\n-czy czasem nie masz masla pod korkiem wlewu oleju (uszk uszczelka pod glowica), sprawdz zbiorniczek plynu czy czasem nie ma czegos o konsystencji musztardy (uszk. jw) ,\n-uklad kierownizcy czy nie cieknie maglownica(tutaj nie pamietam czy w tym silniku nie bylo czsem wspomagania elektrycnzego)\n- oblukac auto pod wzgledem wszelkich wyciekow\npotem lac i jezdzic dupy se nie zawracac, jak sie powaznie zepsuje - sprzedac, bo naprawy mogąciebie zjesc\ndla swietego spokoju wymienic rozrzad - no chyba ze masz kogos kto zajrzy na pasek - jesli nie widac napisow - do wymiany- jesli sa widoczne - mozna wymiane odlozyc na jakis czas\n- przy tym przebiegu z rozrzadem warto wymienic pompe wody\ndiesel, przypuszczam ze bedzie tam jesli jest to 1,9 - diesel (d) lub diesel z turbinka (dT) - jest to dosyc solidna konstrukcja, pije wszystko, i cholernie zywotne, co tu sie wymienia sprawdza? pewnie jak wyzej,\nna goracym silniku (polowa wskazania temp) , srawdzic czy nie kopci\nsamo ladne zadbane wnetrze, moze oznaczac ze auto zostalo wreszcie wyczyszczone ;)\nobecnie :R Laguna '07 2,0 dCi\nkiedys :R19, R21, R Laguna\nps. Dany, jak tam dziewietnaska?\nJeszcze raz bardzo serdecznie dziękuję...szczególnie Tobie Krzysztof...za bardzo rzeczową...szczegółową odp. na moje pytanie...\n(... i napiszę jutro jakie wrażenia...bo dziś jestem troszkę mało przytomny...)\nDany...Daniel a Tobie przede wszystkim należy się WIELKIE DZIĘKI za sam wiesz co... ;]]]\nPozdro i do zoo... ;]]]\n..."siju tumoro...jak mawiają tubylcy... ;]p\nTrzymam kciuczki Tata za dobry zakup i tyle - byle sluzylo tobie conajmniej tyle i tak dobrze jak mi sluza "renatki" :)\nKrzysiek.. : moja r19 bije wszlekie rekordy - bezproblemowej jazy, wkurzajacego piszczenia w kole (mech juz dal sobie spokoj z kombinowaniem co to jest), zywotnosci i cudu strasznie mocnego lakieru na ktorym oryginalna blacharka w stanie szczatkowym sie trzyma :]\nI powiem to glosno i dobitnie - nie nowe auta ktore mialem, nie inne uzywane - ale wlasnie ta szkocka 19 stka jest moim najlepszym motoryzacyjnym zakupem. Najlepiej wydane 160 funtow w moim zyciu .:D A pomyslec ze miala przejechac tylko 1000 mil :]\nCzego i tobie Tatku zycze :)\n...jeszcze raz dzięki...Danny ;]]]\n...dodam jeszcze tak dla przedstawienia sytuacji...że na tą chwilę w grze pozostało tylko CLIO II - 1,9 diesel (info. dla Krzyśka - jest to chyba najprostsza wersja tego rodzaju silnika...bez turbiny)...\n...okazało się bowiem że model CLIO II - 1,2 petrol...jest w takim stanie (oczywiście stan z ogłoszenia...opisywał chyba inny egzemplarz... ;p ) że praktycznie z marszu został odrzucony...\n(p.s. Krzysztof jeszcze raz dzięki za rady...dziś mam zamiar jeszcze raz dokładnie oglądnąć tego diesla biorąc sobie szczególnie pod uwagę Twój powyższy wpis... ;]]] )\n...i mimo że z muzą ten wątek ma niewiele wspólnego...pozwolę sobie (wybaczcie moje muzyczne zboczenie... ;p) zadedykować wszystkim Pozytywnie Życzliwym ;]]]\nno kupiles czy nie ?:> :P\n...z ciężkim sercem muszę odp. że miał za dużo zabezpieczeń...\n...i nie dało się go ukraść... ;]p\na moze ona miala pusty bak, i dlatego odpalic jej nie mogles :P:P


Na naszej jurze sezon w pełni, choć niektórzy już marudzą, że trochę za gorąco...\nMonika Dębowska na Shock the Prorok VI.5+/6 (fot. zycienazapasie.blogspot.com)\nW oczekiwaniu na pełne rozkręcenie się wakacyjnych tripów nasze dziewczyny póki co cisną ostro w okolicznych ogródkach skalnych. Zacznijmy od tak lubianego przez wszystkie panie Pochylca. Właśnie na Pochyłym swoją najtrudniejszą tegoroczną realizacje zaliczyła Monika Dębowska która uporała się z sytą kombinacją Shock the Prorok VI.5+/6. To już druga tak trudna linia w dorobku zawodniczki ze Śląska.\nW ciągłej eksploracji wapiennych rejonów nie ustaje Karolina Ośka. Krakowianka, która teraz jest ewidentnie w niezłej formie poprawiła na Smoleniu swój "personal best" w stylu on-sight pokonując ciągową linię Modus Ponens VI.5. Karolina co prawda twierdzi, że jest to droga raczej po kalmeczkach, ale znając jej siłę palców i widząc chwyty jakich bez najmniejszych problemów się przytrzymuje raczej nie brał bym tej wypowiedzi poważnie:-)\nRównież na północ od Krakowa wspinała się ostatnio Asia Niechwiedowicz zwana Niedźwiedziem. I dość szybko, bo zaledwie w kilku próbach uporała się z dwoma liniami cenionymi na VI.5+. Najpierw padły Moce Piekielne na Okienniku, a kilka dni później równie wymagająca Gorączka Sobotniej Mocy na Popielarce. Oczywiście Niedźwiedź odfajkowała też do kompletu kilka VI.5, na czele z bulderowym Nagłym Atakiem Murarza VI.5/5+.\nZ dwoma Vi.5+ rozprawiła się też Ania Drozdowska. Głównym podbojem zawodniczki Korony było pokonanie projektu w który pierwsze wstawki zaliczyła trzy sezony temu - mowa o drodze Siedem Nieszczęść z Albatrosa w Słonecznych Skałach. Nieco mniej czasu zajęło jej pokonanie Wachty na Dniestrze w Dolinie Brzoskwini.


National Gratitude Month 2021: Why focusing on the positive helps improve physical and mental well-being - Beacon Lens\nBrak komentarzy do National Gratitude Month 2021: Why focusing on the positive helps improve physical and mental well-being\nNiesamowita moc wdzięczności może zmienić nas z koncentrowania się na negatywach do doceniania tego, co jest pozytywne w naszym życiu. Poświęcenie czasu na przypomnienie sobie wszystkich rzeczy, za które należy być wdzięcznym – zwłaszcza podczas pandemii – ten prosty akt wdzięczności, doceniania dobra w naszym życiu i ludzi wokół nas, może pomóc w poprawie zdrowia fizycznego, emocjonalnego i psychicznego. A ponieważ listopad to #NationalGratitudeMonth, jest to miłe przypomnienie, że prosta czynność poświęcenia czasu na wdzięczność może pomóc poprawić nasze życie.\nJakość bycia wdzięcznym poprawia samopoczucie fizyczne i psychiczne.\n„Wdzięczność wymazuje negatywność. Za każdym razem, gdy myślisz „to nie jest mój dzień”, zatrzymaj się na chwilę i zacznij zastanawiać się nad wszystkim, za co musisz być wdzięczny”, powiedział Glenn… „Pomyśl o wszystkim, co już masz, a nie o wszystkim, co masz chcieć. To, co większość z nas ma, jest znaczące, po prostu ostatnio nie przejrzeliśmy listy i nie zrobiliśmy inwentaryzacji. Takie podejście może nam pomóc docenić to, co mamy”.\nGlenn MacFarlane, prezes\nBadania wykazały, że wdzięczność może poprawić nasz nastrój, zmniejszyć stres i radykalnie poprawić ogólny poziom zdrowia i samopoczucia. Wdzięczni ludzie mają średnio mniej chorób związanych ze stresem, mniej depresji i niższego ciśnienia krwi.\nSą też bardziej sprawni fizycznie, szczęśliwsi, lepiej zamożni finansowo, bardziej zadowoleni ze swoich relacji osobistych i zawodowych oraz bardziej lubiani. Dzieci, które wyrażają wdzięczność, mają jeszcze większe szanse na zdobycie szóstki w szkole!1,2,3\nKsiążka „Projekt Wdzięczności”” bada, w jaki sposób wdzięczność może przeprogramować mózg, co może prowadzić do fizycznych korzyści. I może nie mieć znaczenia, czy dziękujesz drugiej osobie, czy sile wyższej, aby uzyskać jakąś korzyść. Badanie z Virginia Commonwealth University School of Medicine donosi, że duchowość może poprawić jakość życia związaną ze zdrowiem wśród dorosłych cierpiących na choroby neurologiczne.\nZnalezienie powodów do dziękczynienia może być jedynie kwestią rozpoznania każdego czynu i przypadku w naszym życiu, w którym dziękczynienie jest uzasadnione.\nOto trzy proste rzeczy, które możesz zrobić, aby praktykować wdzięczność podczas Miesiąca Wdzięczności:\nZałóż dziennik i napisz o czymś, za co jesteś wdzięczny.\nPodziel się swoją wdzięcznością z innymi.\nDoceniaj dobre rzeczy.\nPodążanie za tymi krokami może prowadzić do większego poczucia szczęścia, co może poprawić życie rodzinne i zawodowe. Tak więc, siadając do kolacji z okazji Święta Dziękczynienia, spróbuj podziękować. To może przejść długą drogę do szczęśliwszego i zdrowszego nowego roku.\nTagi: depresja, wdzięczność, szczęśliwszy, psychiczne samopoczucie, korzyści fizyczne,\nBiegać czy nie biegać: to NIE jest pytanie Czerwiec 22, 2015\nRozwiązanie problemu niedoboru psychiatrów dziecięcych - nie wymaga nauki rakietowej, wystarczy telefoniczna pomoc techniczna! Grudzień 1, 2015\nPomaganie mamom i dzieciom Luty 16, 2016


Kulinaria | apatyczny tematyczny informator\nTradycyjna, lokalna kuchnia to oryginalna bomba kaloryczna, niemniej jednak nie sposób się oprzeć jej smakom oraz zapachom. Obfitość mięs, przyrządzanych na różnorodne sposoby, zupy, dania mączne, perfekcyjne kiełbasy, wyrób piekarski, potrawy z warzyw – jak bigos, kapusta zasmażana, kiszona, buraczki ze śmietaną, pichcona fasola, ziemniaki, oraz marynowane grzyby i ogórki to przymiotniki polskiej kuchni. Wprawdzie przyswoiliśmy wiele elementów innych kuchni, jak np. żydowskiej, ukraińskiej, w dalszym ciągu jesteśmy wierni rodzimym pierogom, kapuśniakowi, grochówce, kotletom schabowym czy klopsikom. Które potrawy są specyficzne dla kuchni? Przystawka, to befsztyk tatarski z surowego mięsa wołowego, śledzie w rozmaitych postaciach, plaster smażonego boczku zawijany na śliwce.\nZupy powoli odchodzą z domowego menu, nie gotuje się już ich tak nieraz, przeważnie poprzestajemy na jednym daniu obiadowym, ale jeśli pojawiają się na stole, jest to rosół, pomidorowa, ogórkowa, kapuśniak, krupnik, jarzynowa, barszcz czerwony, biały czy też żurek na kiełbasie. Drugie danie, zwłaszcza jeżeli ma być jednym posiłkiem obiadowym, to standardowy schabowy z ziemniakami i kapustą duszoną, kotlety mielone, żeberka pieczone, sztuka mięsa bez jakichkolwiek zahamowań z sosem chrzanowym, zrazy zawijane podawane z kaszą, eskalopki cielęce, pieczona lub też gotowana golonka, wątróbki drobiowe smażone z cebulką, wieprzowina duszona lub ewentualnie pieczona. W dawnych czasach, na stołach królowała kaczka bądź też gęś nadziewana jabłkami, i zwierzyna podawana na różnorodne sposoby.


» Mrok Zaginięć [2-os, bn, hetero, romans, kryminał, komedia, tajemnice]\n#1 17-03-2020 o 19h39\nThea powraca do małego miasteczka Lubine i spotyka swojego przyjaciela z dzieciństwa, lecz on kompletnie się zmienił pod względem swego charakteru. Aurelius od jej powrotu ukrywa wiele rzeczy, którymi by się z nią dawniej dzielił, stał się bardziej milczący, jak i mrukliwy. W celu, by poznać całą prawdę wraz z przyczyną zmiany chłopaka, Thea zgadza się na podejrzany układ udzielenia pomocy w poszukiwaniu jego zaginionej rodziny. Z wieloma poszukiwanymi ludźmi, jak i tajemniczymi zjawiskami w mieście, czy poza przyjacielem nic się nie zmieniło?\nObie znamy, kochamy i przestrzegamy!\nAurelius Crayon - @Lashanti\nThea - @Neyu\n>> AURELIUS CRAYON\nŹródło obrazka - Pinterest\n| ∎ Aurelius Crayon ∎|\n| ∎ 20 lat ∎ |\n| ∎ Mężczyzna ∎ |\n| ∎ Demiseksualny ∎|\n|∎ Urodziny - 16 Maja ∎ |\n| ∎ Byk ∎ |\n|∎ Singiel ∎|\n|∎ Wzrost - 175 cm ∎ |\n| ∎ Waga - 69 kg ∎|\n| ∎ oczy - miodowe ∎ |\n| ∎ karnacja - jasno-brązowa ∎|\n|∎ Kolor Włosów - Brąz ∎ |\n∎ Miłośnik Kotów.\n∎ Kolekcjoner statków w butelce.\n∎ Lubi rozwiązywać różne zagadki, lecz jest beznadziejny w rozwiązywaniu krzyżówek.\nOstatnio zmieniony przez Lashanti (17-03-2020 o 20h12)\n#2 17-03-2020 o 23h18\n❝ H E R H E A R T W A S A S E C R E T G A R D E N\nA N D T H E W A L L S W E R E V E R Y H I G H . ❞\nvis. Kyoko Kirigiri\nT H E A M O R G E N S T E R N\n❝ T H E S I L E N C E A F T E R R A I N . . .\nH O W Q U I C K L Y T H E S K Y P U L L S H E R S E L F T O G E T H E R . ❞\n❥ Thea Morgenstern ♡ brak zdrobnień bądź ksywek ♡ 20 lat ♡ ♀ ♡ heteroseksualna ♡ heteromantyczna\n❥ pochodzi z miasta Lubine ♡ brytyjskie korzenie ♡ urodzona 6 października ♡ zodiakalna waga ♡ grupa krwi B RH+\n❥ realistka ♡ melancholik ♡ introwertyk ♡ altruistka ♡ indywidualistka ♡ ateistka ♡ umysł; ścisły\n❥ dba o środowisko przyrodnicze ♡ posiada ogromne serce względem zwierząt ♡ potrafi grać na fortepianie\n❥ interesuje się kryminologią; czyta książki i gazety, ogląda filmy paradokumentalne ♡ hobbystycznie rozwiązuje krzyżówki i sudoku\n❥ nie przepada za słodyczami ♡ lubuje się w ostrych potrawach ♡ pomimo dojrzałego wieku ubóstwia maskotki\n❥ 167 wzrostu ♡ 47 kilogramów ♡ liczne blizny na dłoniach ♡ brak piercingu, tatuaży ♡ lekki makijaż\n❥ klepsydra, zgrabna, chuda ♡ wysoka, lekka ♡ brak widocznych kości ♡ szorstkie dłonie ♡ zadbane paznokcie\n❥ blada cera ♡ lawendowe włosy ♡ fiołkowe oczy ♡ wąskie usta ♡ mały i prosty nos\n❶ imię "Thea" jest pochodzenia starogreckiego i oznacza ono "bogini"; stało się ono składnikiem imienia "Dorothea" znaczącego "dar od bogini"\n❷ nazwisko "Morgenstern" jest pochodzenia niemieckiego i oznacza ono "gwiazda poranna"\n❸ posiadaczka talassofobii; paniczny lęk przed morzem\n❹ ma dokuczliwą alergię na rośliny strączkowe\n❺ nosi rękawiczki, aby ukryć swoje blizny na rękach przed niechcianymi i ciekawskimi oczami\n❻ jej najbliższym przyjacielem z dzieciństwa jest Aurelius, z którym dzieliła się swoimi wszystkimi najskrytszymi sekretami\n❼ blizny nabyła podczas nieumiejętnego kontaktu z nożem motylkowym, który otrzymała od ojca na jej trzynaste urodziny\n❽ kiedyś próbowała się nauczyć rysowania, lecz bardzo prędko straciła chęci i cierpliwość, gdyż nic nie była wstanie przenieść na kartkę papieru\n❾ w szkole podstawowej nie miała kolorowo; Thei uprzykrzała życie trzyosobowa grupka dziewcząt, które podczas wycieczki na plażę, podtapiały ją i nie chciały jej pozwolić wypłynąć na powierzchnię, gdyż uznały, że to jest zabawne, gdyby nie interwencja Aureliusa, to Thea prawdopodobnie udusiłaby się; po tym incydencie omija morze szerokim łukiem\n❿ nie wiadomo z jakiego powodu; nienawidzi ona śpiewać\nOstatnio zmieniony przez Neyu (21-03-2020 o 20h06)\n#3 21-03-2020 o 18h31\n|∎ Aurelius Crayon ∎|\nW małym miasteczku takim jak Lubine było to naturalne, że jeśli mieszkałeś w pewnych obszarach miasta, każdy znał każdego. Nowi koledzy Aureliusa może byli natarczywi, ale ze względu na jego cichą naturę, przynajmniej zostawili go teraz w spokoju. Brzęczenie, jak i powtarzające się wiadomości na każdym lokalnym kanale w telewizji zaczęły go męczyć.\n- Na razie nikt nie wie, gdzie można znaleźć jakiś ślad, który mógłby być wskazówką dla profesjonalistów. Poszukiwani-\nWyłączył telewizor. Miał już dosyć słuchania tej samej śpiewki robionej przez media, nawet w komforcie własnego domu. Stary model jego telewizora nie przynosił mu żadnej ulgi. Być może inni słuchali najnowszych wieści ze spokojnym sercem, lecz gdy owe wiadomości dotyczą bezpośrednio ciebie, jest to męczący proces, który mu przypominał o dniu, gdzie jego bliscy wyparowali z powierzchni ziemi.\nDom, jaki niedawno był pełny życia, wiał teraz pustką. Życie w takich opustoszałych czterech ścianach nie było złe, ale również nie należało do najlepszych. Przebywanie w kuchni pełnej garnków, krzątania się i bez hałasu robionego przez jego młodszą siostrę nie było już takie same, ani nie sprawiało mu przyjemności podczas gotowania. Salonu ze staro-modnymi, kremowymi sofami, szklanym stołem i ojca trzymającego lampkę wina po ciężkim dniu pracy też już nie widział. Mama narzekająca na bałagan w ich pokojach oraz ciągle kurzące się dywany nie przemawiała długimi tyradami o zachowaniu porządku w domu.\nAurelius był tu po prostu sam, siedzący w staromodnym salonie z wyłączonym telewizorem i z dzienną dawką odświeżania mu pamięci w lokalnych wiadomościach, że jego rodzina zaginęła. Tamten dzień pojawiał się w jego koszmarach, nie mógł się dodzwonić do żadnego członka rodziny.\nJego rodzina jest pierwszym przypadkiem serii zaginięć ludzi z miasta, więc gdy grupa dziennikarzy chciała zadać mu pytania, odsyłał ich ze swoją własną standardową przemową. W końcu nie mogli oni naruszać jego prywatności, jeśli nie wyraża zgody. Policja nawet ma go na liście podejrzanych, lecz Aurelius wątpił, że jego imię zapisane na papierze coś jej da.\nCała sprawa sprawiła, że myślał o Thei jego przyjaciółce z dzieciństwa. Ona lubiła rozwiązywać takie intrygi, jednak wyjechała do innego miasta kilka lat temu i ich kontakt się już dawno urwał. Po prostu życie sprawiło, że ich drogi się obecnie rozeszły. Poza tym Aurelius nie był pewien czy Thea nie przeszła jakiejś przemiany, on osobiście przeszedł mnóstwo zmian po jej przeprowadzce. Jego charakter zmienił się na tyle, by przebywać w innej grupie przyjaciół i towarzystwie niż tym z przeszłości.\nJednak czyż nie jest tak czasem z przyjaźnią? Ludzie, którzy nam byli kiedyś bliscy mogą stać się zupełnie kimś innym, obcym po upływie dwóch lat, a nawet roku. Nagle twoje zainteresowania ulegają zmianie, inne kręgi powodują trudny do nazwania dystans i osoba, jaka wydawała ci się z początku „Bliska” powoli się oddalała, przebywając w swoim własnym towarzystwie do punktu, w jakim stopniowo stała się „Obca". Nić porozumienia, jaką mieliście później, zostaje zerwana oraz podążacie innymi ścieżkami w życiu.\nTak to czasem się kończy. Bez żadnych zdrad, negatywnych uczuć czy gorzkich wspomnień, po prostu podążaniem w przeciwnym kierunku na rozgałęzionej drodze. W końcu istnieją różne formy przyjaźni, prawda?\nMiał miłe wspomnienia z Theą i zawsze będzie jej wdzięczny za to, że go wspierała w poprzednich etapach jego życia, on też ją wspierał, kiedy mógł. W końcu od tego byli przyjaciele.\nThea, która zawitała jego obecne myśli, zaprowadziła go do oazy wspomnień. Aurelius założył swój szary dres oraz wyszedł na spacer po mieście. Być może było to głupim pomysłem, jednak potrzebował czasu dla siebie oraz chwili wytchnienia. Przypomniał sobie o sekretnej bazie pod starym dębem, gdzie w przeszłości się bawił z Theą, a obecnie szedł tam, by karmić bezdomne koty. Spoglądanie na ten dąb i obserwowanie gromadki kotów, było bardzo uspokajającym doświadczeniem, które zawsze oczyszczało jego zaplątane myśli.\nJaki powinien być jego następny krok, żeby osiągnąć swój cel? Czy znajdzie osobę, która przyjęłaby jego prośbę podczas tego wyścigu kota za myszą?\nOstatnio zmieniony przez Lashanti (24-03-2020 o 03h17)\n#4 26-03-2020 o 02h04\nParę dni wcześniej - cieszyła się na myśl, że wraca do miasteczka, w którym dorastała i wiodła beztroskie życie. Kiedyś zrobiłaby wszystko, aby nie opuszczać przytulnych zakątków Lubine, lecz Thea, będąc młodą nastolatką, nie miała nic do gadania i pod żadnym pozorem nie mogła podważyć decyzji rodziców, nawet gdy była gotów zapierać się rękami i nogami. W tamtej sytuacji nie miała prawa do głosu, a odległe plany matki i ojca urzeczywistniły się, wzbudzając u małej Morgenstern rozpaczliwe koszmary. Nie potrafiła wyobrazić sobie życia bez tegoż miasteczka, a przede wszystkim bez Aureliusa, który zawsze był przy jej boku - na dobre i na złe. Miała go tak po prostu zostawić? Porzucić jak wieloletnie rzeczy, które walały się po jej pokoju, zabierając jedynie przestrzeń? Ceniła ich przyjaźń ponad własne życie. Dlaczego rodzice zmusili ją, aby zniszczyła coś, co było dla niej najważniejsze na całym świecie?\nNigdy nie zapomniała ich wspólnego ostatniego dnia. Czuła się, jakby jej świat rozpadł się na miliard, drobnych kawałeczków, jakby najrozmaitsze barwy świata straciły swój blask. Miała wrażenie, jakby wzięła do swoich rąk nożyczki, którymi przecięła łączącą ich więź. Pamięta ten płacz i ból, które niosły ze sobą jej słowa "żegnaj". Mimo wszystko obiecywali sobie kontakt, obiecywali sobie, że nigdy o sobie nie zapomną, jednakże Thea wiedziała, że to był koniec. Nieunikalny koniec wszystkiego.\nByła wściekła i rozgoryczona na swoich rodziców. Dziecinne zachowanie, aczkolwiek znienawidziła ich po części. Obwiniała ich o wszystkie złe rzeczy, które jej się przytrafiły, nawet jeśli czasem były one z jej własnej winy. Nie potrafiła im wybaczyć. Wypominała im, że musiała zniszczyć najdroższą jej sercu przyjaźń. Po tym wszystkim nie umiała z nimi rozmawiać, a w domu było słychać awantury niemalże każdego dnia. Nie obchodziło ją to, że raniła osoby, które ją kochały całym swym sercem, które chciały dla niej dobrze. Obchodziło ją jedynie to, że to ona została zraniona - wszystko inne nie miało najmniejszego znaczenia.\nZ upływem lat zapracowała sobie na to, by wrócić samodzielnie do Lubine. Tęskniła za miasteczkiem i za Aureliusem; możnaby rzec, że ciągle myślała o tym pięknym dniu, gdy w końcu tam wróci. Rodzice ją nie zatrzymywali, ponieważ pierwszy raz - od tak dawna - ujrzeli ją prawdziwie szczęśliwą. Poprosili ją oto, aby utrzymywała z nimi kontakt, gdyż będą bardzo za nią tęsknić - zgodziła się. Pomimo przeogromnego żalu do nich - nie była wstanie im odmówić. Wiedziała, że gdyby powiedziała "nie", to prawdopodobnie byłby to najbardziej bestialski czyn, jakiego dopuściłaby się wobec nich.\nTak więc - takim sposobem - wyglądała za okno pociągu, słuchając muzyki w zupełnej ciszy. Czuła się nieswojo. Nie miała pojęcia jak bardzo jej przyjaciel z dzieciństwa się zmienił. Miała obawy, że nie rozpozna jej. Bała się, że tak naprawdę się zawiedzie tym przyjazdem. Niepokoiła się, że wraca bez jakiegokolwiek celu. Była świadoma, że rozdrapuje stare rany, lecz nie potrafiła tak po prostu odejść. Musiała się upewnić, że wszystko z nim w porządku, nawet jeśli będzie ją to niewyobrażalnie kosztować. Thea była na tyle zdeterminowana, żeby kolejny raz doszczętnie się zniszczyć.\nPodróż dłużyła jej się niemiłosiernie. Miała wrażenie, że znajduje się już dziesięć godzin w tym zatęchłym pociągu, gdzie w rzeczywistości spędziła jedynie półtorej godziny. Czekało ją kolejne trzydzieści minut, nim będzie jej dane wyjście na zewnątrz. Morgenstern powoli zaczynała mieć poczucie klaustrofobii, chociaż przenigdy nie miała żadnego problemu z przebywaniem w ciasnych pomieszczeniach - tak teraz - przedział, w którym siedziała, zaczął jej doskwierać swym brakiem swobodnej przestrzeni. Przymknęła oczy, myśląc wciąż tylko o jednym, aby jak najszybciej dotrzeć do celu.\nWyskoczyła z pociągu jak poparzona, gdy ten w końcu zatrzymał się na stacji w Lubine. Prędko stawiała kroki, rozglądając się na prawo i lewo, przypominając sobie te wszystkie bolesne wspomnienia. Przygryzła dolną wargę, czując, jak ogarnia ją fala smutku. Przyspieszyła kroku, aby jak najszybciej dotrzeć do domu cioci Agathy, która była ostatnim członkiem jej rodziny, który mieszkał w Lubine. Thea miała niewyobrażalne szczęście, że ciocia Agatha nie myślała kiedykolwiek o przeprowadzce. Kobieta ją dobrze rozumiała, gdyż darzyła miasteczko tym samym uczuciem, co Thea.\nDroga zajęła jej paręnaście minut, gdyż ciocia Agatha mieszkała nieco dalej od dworca Lubine. Morgenstern spojrzała na drewniane, odrobinę przestarzałe drzwi, po czym głośno zapukała. Nie musiała długo czekać. Drzwi wręcz natychmiast stanęły otworem, a ona została przywitana ogromnym uściskiem z miliardem całusów.\n- Ach, Thea, jak ja się stęskniłam! Nie rozumiem dlaczego Eva wpadła na ten szalony pomysł z przeprowadzką. Tutaj żyje się pięknie i cudownie, a Lubine jest niezastąpionym miejscem na dalsze, swobodne oraz spokojne życie. - prawiła jak najęta.\n- Też nie wiem ciociu. - przytaknęła, próbując ominąć przykry dla niej temat.\n- Próbowałam ją przekonać, aby została, żeby sobie jeszcze raz wszystko dokładnie przemyślała, czy na pewno tego chce. Mówiłam jej, że nie możesz tak z dnia na dzień zostawić wszystko i wszystkich za swoimi plecami. Powtarzałam, że to będzie dla ciebie zbyt duży szok. Odradzałam jej, ale ona uparcie dążyła do tej przeklętej przeprowadzki, bo ubzdurała sobie jakieś Avine. Twierdziła, że to duże miasto i tam jest więcej możliwości na jasną przyszłość. Próbowałam nawet przekabacić Jonathana na swoją stronę, ale on popierał jej stronę!! Nie rozumiem ich toku myślenia, moja złotko... - biadoliła, gorączkowo gestykulując rękoma.\n- Wiem, ciociu, dziękuję ci za to z całego serca. - oznajmiła kojąco z ciepłym uśmiechem na twarzy.\n- Ależ nie ma za co! Zrobiłabym wszystko dla takiej kruszynki jak ty! Ja wiedziałam, że najlepszym miejscem dla ciebie jest Lubine - żadne inne super-miasto.\n- Przynajmniej ty to wiedziałaś. - odpowiedziała cicho, odkładając walizki przy schodach prowadzących ku górze, gdzie od dziś znajdował się jej nowy pokój.\n- Co chciałabyś zjeść? Mogę zrobić naleśniki albo jakieś placuszki. - zapytała rozpromieniona.\n- Na razie nic. Pamiętaj, że pod żadnym pozorem nie tknę niczego słodkiego. Nienawidzę słodyczy, ciociu. - przypomniała. - Muszę iść, mam coś ważnego do zrobienia. Pogadamy, gdy już wrócę, obiecuję.\n- Pewnie, uważaj tylko na siebie!\nZamknąwszy za sobą drzwi, tylko tyle usłyszała, gdy przekroczyła próg domu. Odetchnęła z ulgą, po czym ruszyła przed siebie, jakby nigdy wcześniej nie opuściła Lubine. Szła żwawo, podziwiając okolice, którą tak dawno widziała, a która wcale a wcale się nie zmieniła. Łapała ją nostalgia, która sprawiała leciutki uśmiech w kącikach jej ust. To było oczywiste, że Thea należała do tego miasteczka i właśnie tutaj było jej miejsce, bo tylko tutaj czuła się dobrze. Lubine pozostało takie, jakie go zapamiętała - za wiele się nie zmieniło, co wzbudzało w niej pozytywne emocje, jak i wspomnienia.\nChciała się spotkać z Aureliusem. Chciała go zobaczyć i oznajmić, że wróciła i nigdzie się już nie wybiera, że zostanie tu bez względu na wszystko. Ale nie miała pojęcia, gdzie mógłby być w obecnej chwili. Wiedziała tylko to, że jeżeli ma go ujrzeć, to pod starym dębem, przy którym zawsze się bawili i spędzali wspólnie czas. Tak, to było jedyne miejsce, które przyczyni się do ich pierwszego spotkania po latach, o ile Aurelius ją w ogóle rozpozna. Zacisnęła dłonie w pięści, przyśpieszając kroku, by lada moment zauważyć znajome drzewo, które z każdym krokiem się powiększało na jej horyzoncie. Uśmiechnęła się, przypominając sobie stare, dobre czasy.\nPodbiegła, a gdy już znalazła się w zasięgu dębu, to przyłożyła dłoń do jego pnia i uniosła głowę ku górze. Korona drzewa delikatnie kołysała się na wietrze, tak samo jak jej rozpuszczone, lawendowe włosy. Przygryzła dolną wargę, wzdychając. Nie było tu Aureliusa. Nie miała pojęcia, czy był tu wcześniej, czy będzie później, czy w ogóle przychodzi i pamięta o tym miejscu. Czy w ogóle pamięta o niej i o ich przyjaźni. Spuściła głowę, wlepiając swój wzrok w przyłożoną do pnia dłoń. Zacisnęła mocniej palce na korze drzewa. Skąd Thea miała pewność, że może się tak bardzo zawieźć w swoich działaniach.\nOstatnio zmieniony przez Neyu (26-03-2020 o 10h56)


Przeprowadzka - na co zwrócić uwagę, wybierając firmę przeprowadzkową\nKB.pl Inne Koszty ekspoatacji Dom i mieszkanie Przeprowadzka - na co zwrócić uwagę, wybierając firmę przeprowadzkową\nUsługi transportowe w naszym kraju cieszą się dużym zainteresowaniem. Właściciel sklepu lub biura z trudem obejdzie się bez pomocy specjalistów podczas przeprowadzki. Koszt transportu różni się w zależności od firmy. Wydatki zależą od ważnych czynników: rodzaju ładunku, wagi i gabarytów, odległości do pokonania. Dla każdego klienta głównym problemem jest koszt dostawy mienia, ponieważ zależy mu na tym, aby ta usługa była jak najtaniej i razem z tym była gwarantowana jakość usługi.\nW obrębie miasta firmy przeprowadzkowe stosują stawkę godzinową. Z reguły, ona jest ustalona jako cena za wynajem pojazdu i kierowcy. Na terenie Wrocławia średnia cena za wynajęcie busa do przeprowadzki z pomocą kierowcy wynosi 100 złotych za godzinę. Cena za dodatkowych pracowników do załadunku i rozładunku dolicza się dodatkowo. Koszt za pracę dodatkowej osoby wynosi 30zł/godz. Jeżeli jeden z adresów znajduję się w okolice miasta za usługę trzeba dopłacić od 30 do 70 złotych.\nFirmy przeprowazkowe mają pojęcia minimalnej kwoty zamówienia.Ta kwota określa minimalny koszt usługi, która obejmuje podstawienie auta pod adres, załadunku i czasu pracy. We Wrocławiu większość firm z branży przeprowadzki określają ten czas w półtorej godziny.\nWiele osób uważa, że taryfa na przeprowadzki obejmuje tylko zużycie paliwa. W rzeczywistości tylko 50% kosztów przeznacza się na paliwo, reszta trafia do: odpisy amortyzacyjne (na remont i przegląd techniczny); wynagrodzenie kierowcy; wynagrodzenie za pracę dla pracowników, działu księgowości itp.\nDlaczego nagle cena większa od planowanej\nCena na usługę będzie wyższa, kiedy mamy mieszkanie na wysokim piętrze bez windy. Zniesienia mebli w takich warunkach zajmuje więcej czasu niż zwykle. Na cenę usługi wpływa również dostępność miejsca dla zaparkowania samochodu pod bramą. Przy planowaniu przeprowadzki również trzeba brać pod uwagę termin. Praca w święta ta weekendy płatna dodatkowo. A przeprowadzka w godzinę szczytu będzie droższa ponieważ trafimy do korku i za ten czas też będziemy musieli zapłacić.\nPrzewóz rzeczy wielkogabarytowych\nDo rzeczy wielkogabarytowych zaliczamy; pianino, fortepian, sejf, sprzęt medyczny, bankomaty, duże ksera, antyki. Cena przewozu takich ładunków zależy od wagi ciężaru. Oprócz wagi również doliczymy cenę za wnoszenia bez windy albo za wykorzystania specjalistycznych urządzeń.\nCzy warto zamawiać usługę dodatkowe?\nProfesjonalna firma przeprowadzkowa oferuje nie tylko transport ładunków ale stara się zapewnić pełen zakres usług. Czasami warto zamówić dodatkowe usługi tacy jak rozkręcanie i skręcanie mebli, pakowanie mebli sprzętu AGD. Pracownicy firmy przeprowadzkowej mają potrzebne narzędzia do rozkręcania (skręcanie) mebli oraz doświadczenia. Zamówienia tych usług daje możliwość zaoszczędzić czas oraz pieniądze. Przy zamówienie usługi pakowania płacimy dodatkowo za kartony, stretcz, taśmę oraz folie bambelkową. Równiez można zamówić kartony dla samodzielnego pakowania u firmy przeprowadzkowej wtedy pracownik firmy dostarczy kartony do klienta w uzgodniony termin.\nBardzo trudnym zadaniem jest zorganizowanie przeprowadzki do innego miasta, zwłaszcza kiedy trzeba przetransportować mebli i inne wielkogabarytowe rzeczy. Koszt przeprowadzek międzymiastowych składa się z ceny za wynajem pojazdu i kierowcy. Jeżeli potrzebujemy osób do załadunku i rozładunku to płacimy dodatkowo według cennika. Z naszego doświadczenia wiemy że z standardowym zleceniami dobrze da rady ekipa z dwóch pracowników. Dodatkowo do ceny za wynajem pojazdu i pracowników doliczamy koszt za trasę. Koszt za trasę liczymy w dwie strony. Za przejechany kilometr trzeba zapłacić około 2 złotych.\nKażda firma transportowa powinna mieć aktualne ubezpieczenia OC działalności gospodarczej związanej z przeprowadzkami. W razie uszkodzenia ładunku w trakcie przeprowadzki ubezpieczalnia wypłaci odszkodowanie.\nJak dobrze wybrać firmę przeprowadzkową w mieście Wrocław?\nOprócz zastosowania się do powyższych wskazówek, warto też sprawdzić obszar działania danego przedsiębiorstwa. Wybrane firmy oferują transport do innych miast, a nawet państw. Kolejną kwestią są samochody wykorzystywane w czasie przeprowadzki. Należy sprawdzić ich maksymalną ładowność oraz wymiary przestrzeni ładunkowej. Te informacje powinny być dostępne na firmowej stronie internetowej Przykład takiej strony: https://przeprowadzki-wroclaw.com.pl/\nDobrą praktyką jest zaznajomienie się ze sposobem zabezpieczenia przewożonego ładunku, który również powinien być opisany na stronie. Nie bez znaczenie jest też życzliwość pracowników wykonujących usługę przeprowadzki lub transportu mienia. Wybrane firmy, po ustaleniach telefonicznym lub mailowych, oferują dostawę w dniu zamówieniu. Ta opcja może być kluczowa dla niektórych zamawiających.\nwp przeprowadzki praktyczne porady poradnik porady ekspertów mieszkanie kupno mieszkania\n~Paweł / 04 stycznia 2022 09:01\nOto jak zaoszczędzić podczas przeprowadzki


Powstanie komiks o Tatarach\nKultura,Wiadomości\t1 stycznia 2014, 13:01\nkomiks kultura polska Tatarzy ubój rytualny wiadomości Komiks „Tatariada” przedstawi tatarskie rytuały, tradycje oraz świąteczne zwyczaje. Druk planowany jest na koniec 2014 roku.\nTatarski meczet w Bohonikach. Fot. Lilly M/Wikimedia\nJak informuje Polska Agencja Prasowa, inicjatywa Muzułmańskiego Związku Religijnego w RP finansowana jest z budżetu Ministerstwa Administracji i Cyfryzacji.\nKomiks, który ukaże się w nakładzie 500 egzemplarzy, przedstawi rytuały i zwyczaje przede wszystkim Ramadan Bajram oraz Kurban Bajram – święta ofiarowania, które w ubiegłym roku wzbudziło głośne kontrowersje związane z przeprowadzonym podczas święta ubojem rytualnym zwierząt (bez ogłuszenia).\nKomiks przedstawi także tatarską kuchnię (chociażby przyrządzanie pierekaczewników – tradycyjnej tatarskiej potrawy) oraz przebieg obrzędów, takich jak na przykład azan – włączenie dziecka do wspólnoty muzułmańskiej.\nTatarzy stanowią najmniej liczną grupę etniczną w Polsce. W ostatnim spisie powszechnym pochodzenie tatarskie zadeklarowało około 2 tysiące osób.\nMoże zainteresuje Cię również:Infoafera: Firmy chcą wyjaśnieńKard. Dziwisz opublikuje osobiste notatki Jana Pawła II, które miały z...\tzeŚwiata.plameryka


Indiańska barnsoletka Apacz z koralików BOHO - Martikoral\nCena: 39,98 zł PLN dostawa od: 12,99 zł\nBarwna, indiańska bransoletka w stylu BOHO z koralików szklanych, wykonana ręcznie techniką tkania na krośnie. Kontrastujące kolory tworzą ekstrawagancką, ale bardzo radosną mieszankę. Dodatkową ozdobę stanowi niebieski chwost z muliny.\nKoraliki marki Toho rozmiar 11.\nZakończenia i zapięcie metalowe w kolorze antycznego brązu.\nSzerokość bransoletki – 1,5 cm\nDługość – 17,5 cm + 2,5 cm regulacji (na specjalne życzenie mogę dopasować rozmiar)\nDługość – 17,5 cm + 2,5 cm regulacji (Na specjalne życzenie mogę dostosować rozmiar do indywidualnych potrzeb)\nTkanie koralikami na krośnie\nKońcówki i zapięcie - metalowe w kolorze antycznego brązu.\nChwost z muliny\n· pisemnie na adres: Martikoral, ul. Opatkowicka 56, 30-499 Kraków (Polska),\nJeżeli otrzymałeś produkt, to proszę odesłać lub przekazać go do mnie na adres: ul. Opatkowicka 56, 30-499 Kraków (Polska), niezwłocznie, a w każdym razie nie później niż 14 dni od dnia, w którym poinformowałeś nas o odstąpieniu od niniejszej umowy. Termin jest zachowany, jeżeli odeślesz produkt przed upływem terminu 14 dni. Będziesz musiał ponieść bezpośrednie koszty zwrotu produktu. Odpowiadasz tylko za zmniejszenie wartości produktu wynikające z korzystania z niego w sposób inny niż było to konieczne do stwierdzenia charakteru, cech i funkcjonowania produktu.\nZadaj pytanie dotyczące produktu: Indiańska barnsoletka Apacz z koralików BOHO\nZawieszka do bransoletki - diament ażur\nKolekcja "bransoletki na bogato" - No.65\nAby otrzymać darmową dostawę w butiku Martikoral i zaoszczędzić na wysyłce 12,99 zł kup jeszcze produkty za 120,00 zł .\nSprawdź całą ofertę butiku Martikoral .\nBransoletka skórzana dwa paseczki koń


www.muzulmanie.com - Polka przed sądem za wspieranie dżihadystów\nJesteś tutaj: Strona główna Artykuły Polka przed sądem za wspieranie dżihadystów\nPolka przed sądem za wspieranie dżihadystów\nOpublikowano: środa, 21, styczeń 2015 06:59\nPrzed sądem w Duesseldorfie w Niemczech rozpoczyna się dziś proces trzech kobiet oskarżonych o wspieranie dżihadystów. Jedną z oskarżonych jest Polka wychowana w Niemczech.\n25-letnia Karolina R., która posiada także niemieckie obywatelstwo, kilka lat temu przeszła na islam. Następnie wyszła za mąż za członka organizacji Państwo Islamskie, walczącego na Bliskim Wschodzie.\nWedług prokuratury, kobieta przekazywała swojemu mężowi sprzęt wideo wykorzystywany do nagrywania filmów propagandowych. Miała też dostarczyć dżihadystom ponad 10 tysięcy euro. Niemieccy śledczy oskarżyli Polkę o wspieranie terroryzmu.\nKobieta od kilku miesięcy przebywa w areszcie. Grozi jej do 10 lat więzienia. Oskarżona jak dotąd nie odniosła się do stawianych jej zarzutów.\nOceń artykuł Polka przed sądem za wspieranie dżihadystów


Michał Karmowski Blog - Strona 3\nMichał Karmowski Blog\nOdp: Michał Karmowski Blog\nCzekamy na to ile czasu zajmuje przygotowanie jedzenia\nWczoraj dzień rozpocząłem bez porannego cardio, musiałem przesunąć trening na wsześniejszą godzinę bo miałem wizytę u lekarza. Musiałem sobie wstrzyknąć blokadę w bark bo ból był tak duży , że nie mogłem wogóle trenować. Nawet zwykłe czynności w ciągu dnia sprawiały mi ogromną trudność, lekarz nie chciał mi tego zrobić ale ja się uparłem i mam. Dziś jest dużo lepiej rano normalne cardio na bieżni i po południu plecy fajnie przetrenowane, wieczorem jeszcze jedna sesja 30 min na maszynie eliptycznej , a teraz siedzę i jem ostatni posiłek 300g kurczaka i 50g masłą jori.\ndieta i suplementacja bez zmian a jutro w końcu dzień wolny zrobię tylko 2 sesje cario po 30 min\nPo wczorajszym dniu wolnym od treningu siłowego dziś nadszedł dzień aby przetrenować klatkę i bicepsy, był to wyjątkowy dzień bo trenowałem razem z Markiem Olejniczakiem u Radka w Poznaniu\nOley zaczarował moje najsłabsze grupy mięśniowe i mam nadzieję, że teraz coś się ruszy…, wszystko będziecie mogli zobaczyć na KO, bo byli z nami chłopaki i kręcili filmik, póżniej w nietypowej scenerii nagralismy kolejny odcinek „Zapytaj Trenera” , ale nie będę zdradzał więcej szczegółów.\nDieta i suplementacja do dziś bez zmian czyli 450g [Tylko zarejestrowani użytkownicy mogą widzieć linki. Kliknij tutaj, aby się zarejestrować] , 520g węglowodanów, 130g tłuszczu, ale od jutra lekkie zmiany o których będę pisał na bieżąco.\n-wyciskanie na maszynie hammer na górę klatki 2x 15, 1x 10, 1x 6 +6+6 drop set\n-rozpiętki głową w dół 4 x12\n-wyciskanie na maszynie hammer na dół kaltki 2x 12, 1x 10, 1×8+6+6 drop set\n-przenoszenie hantla za głowę 2 x15\n-uginanie jednorącz z uchwytem wyciągu dolnego 1×20, 1x 15,1×10, 1×8+6+6 drop set\n-uginanie ramion z drążkiem wyciągu dolnego na modlitewniku 4 x12\n-uginanie z gryfem stojąc 3x 21\n-uginanie ramion z hantlami chwyt młotkowy 3×12\noczywiście rano przed śniadaniem 30 min cardio na bieżni\nOd dwóch dni jestem na zmniejszonej ilości węglowodanów ale na tej samej kaloryczności bo dodałem tłuszczu, przez te dwa dni zeszło trochę wody którą trzymam ja jem więcej węgli. Teraz dieta wygląda następująco:\n2 miarki [Tylko zarejestrowani użytkownicy mogą widzieć linki. Kliknij tutaj, aby się zarejestrować] powder, 2 miarki l- [Tylko zarejestrowani użytkownicy mogą widzieć linki. Kliknij tutaj, aby się zarejestrować] extreme, 6 caps l-carnitine complex, 4 caps clenburexin\n1-600g białek jaj, 200g płatków owsianych, 100g awokado, – jointXpack, vitalXpack, 2 g vit c strong\n2,3-300g piersi z kurczaka, 75g ryżu ,40g orzechów\npo treningu 40g [Tylko zarejestrowani użytkownicy mogą widzieć linki. Kliknij tutaj, aby się zarejestrować] z isolate 100, 2 miarki bcaa powder, 2 miarki l-glutamine extreme, 2 g vit c strong\n20 min póżniej 250g ryby, 100g ryżu\n4,5-300g kurczaka, 75g ryżu, 20g oleju lnianego\n6-300g steka, 50g masłą orzechowego , 2 miarki l-glutamine extreme\ndo całęgo dnia dolewam 40 oleju na wszystkie posiłki , to za te obcięte węgle\nDziś zrobiłem jeden z lepszych treningów klatki i bicepsów, zastosowałem nowe metody metringowe które używam na kilka tygodni przed startem aby poprawić jakość umięśnienia, bardzo lubię te treningi i taką intensywność. Od czwartku jestem na zmniejszonej ilości węglowodanów i zeszło mi trochę wody , najbardziej widać to po brzuchu, jestem typem który najwięcej wody gromadzi zawsze na brzuchu i to mój problem , bo wtedy ciężko jest ocenić czy to woda czy tłuszcz, dieta cały tydzień bez zmian aż do czwartku czyli wizyty u Radka, znowu jedziemy razem z Oleyem i będziemy trenować barki i tricepsy.\nnowy odcinek "Zapytaj trenera":\nWczoraj kolejny mocny trening pleców z dużą intensywnością i drop setami, 2 sesje cardio i muszę przyznać , że bardzo się cieszę z dnia wolnego , bo jestem naprawdę bardzo zmęczony.\n-ściąganie drążka z góry do klatki chwyt neutralny 3 serie i dropset\n-wiosłowanie sztanga w opadzie 4 serie i dropset\n-wiosłowanie hantlem jednorącz 4 serie\n-ściaganie uchwytów hammera do bioder sidząc 3 serie i dropset\n-ciągi 4 serie po 12p\n-pec dec 3 serie i dropset\n-szrugsy z hantlami 3 serie i dropset\n-unosznie ramion z hantlami leżąc na ławce skośnej 3 serie 15p\n…tutaj moje ulubione jedzonko, stek wołowy i pieczony ziemniak w restauracji „LA VITA” oczywiście\ndieta jeszcze dziś bez zmian a od jutra kolejne obcięcie węglowodanów i dodatek kcal w formie tłuszczu\n5 tyg do startu ...\n1-600g białek jaj, 150g płatków owsianych, 150g awokado, – jointXpack, vitalXpack, 2 g vit c strong\nZapraszam do oglądania kolejnych odcinków z cyklu „Zapytaj Trenera”\nPo bardzo mocnym wtorkowym treningu pleców , wczoraj przetrenowałem triceps z bicepsem i zrobiłęm w końcu wolne. Teraz kiedy zostało tak niewiele do zawodów życie nabrało jeszcze większego tempa i ciężko wygospodarować czas na na jakiś relaks. Poranne aeroby zaczynają sprawiać kłopot bo nie mogę się rano dobudzić a każda stracona minuta to przestawiony dzień Nie ukrywam , że stratowanie w sezonie jesiennym to dla mnie nowość zwłaszcza , że mam coś w sobie z „niedżwiedzia ” i zapadam w zimowy sen.\n-ściąganie uchwytu górnego wyciagu do klatki\n-wiosłowanie gryfem w opadzie\n-wiosłowanie sztangielką jednorącz\n-ściaganie uchwytów maszyny hammer do bioder\n-tył barków na maszynie pec dec\ndieta i suplementacja dalej bez zmian czyli:\njedynie dziś w dzień wolny od treningu zmniejszyłem ilość węglowodanów o 60g , obciąłem je z posiłku 5 ale dałem 300g fasoli szparagowej , którą uwielbiam.\nNiedziela upłynęła pod hasłem „regeneracja” i pojechałem nawet z rodzinką na pyszną rybę do „Gościńca dla przyjaciół”, zjadłem tam 400g pstrąga w warzywach i trochę ziemniaków aby posiłek był kompletny, oczywiście rano przed śniadaniem zrobiłęm zaplanowaną sesję treningu aerobowego na bieżni i przyjąłęm po 2 miarki [Tylko zarejestrowani użytkownicy mogą widzieć linki. Kliknij tutaj, aby się zarejestrować] powder i l- [Tylko zarejestrowani użytkownicy mogą widzieć linki. Kliknij tutaj, aby się zarejestrować] extreme. Była też sauna a wieczorem odwiedził mnie masażysta i skatował mnie masażem tkanek głębokich. Dziś trzeba było wrócić do ciężkiej pracy nad sobą i zrobiłem klatke i dwa ćwiczenia na tricepsy, teraz trening trochę się zmienił sesje są krótsze ale bardziej intensywne.\nPo sobotnim bardzo ciężkim treningu nóg niedzielę spędziłem relaksowo we Władysławowie gdzie udałem się z moją rodzinką na weekend do spa Velaves. Korzystaliśmy tam z sauny, basenów i masaży. Mieliśmy pokój z widokiem na morze a w bufecie serwowali również dietetyczne jedzenie solę z grilla i ryż basmatti. W niedzielę rano pani na kuchni zrobiła mi jajecznicę z 20 białek więc nie miałem stresu że będą jakieś odstępstwa od diety. Po śniadaniu zrobiłem zaplanowany trening cardio i resztę dnia odpoczywałem. Od dziś zmieniam trening aerobowy , będę teraz robił jedna sesje ponieważ mam dużo zajęć w klubie i nie wyrabiam się czasowo. Obcinam również trochę węglowodany ale bez dodawania tłuszczu czyli lekko kaloryczność idzie w dół.\n60 min cardio bieżnia\n4,5-300g kurczaka, 50g ryżu, 25g oleju lnianego\nostatni sobotni trening nóg:\n-wypychanie jednonóż na suwnicy\naerobów, bark, bcaa, białka, blog, diety, doda, ego, fit, fitness, forma, formie, forum, gdzie, glutamina, gym, hantlami, intensywnych, jedzenia, karmowski, klubie, kulturystyka, kurczaka, leżąc, ławce, michal, michał, mięśnie, moc, mocno, mocny, nowość, nutrition, oliwa, online, pleców, portal, portalu, przygotowanie, punkty, ramion, serie, sponsor, szrugsy, sztanga, sztangielką, ściaganie, trec, treningiem, treningu, vita, węglowodanów, wiosłowanie, wody, września, zawodach\nMichał Kita na Fighters Arena Łódź 2 ! Arnold Inne dyscypliny sportu 0 03-03-2011 10:00\nMichał Ilnicki News Łukasz Sylwetki Polskich Kulturystów 2 09-01-2011 13:58\nWitam wszystkich forumowiczów Michał Krajewski Michał.K Przedstaw się! 3 05-12-2010 21:19\nMy Blog ;) SynSula Offtopic 10 12-03-2009 13:40


Olszewki - Dźwierzuty\nOlszewki - Wiadomości i artykuły\nDzień kobiet w Olszewkach\nPanie z Olszewek wraz z wiosną obudziły się do życia społecznego -założyły stowarzyszenie i już planuje pierwsze działania.\nKarnawałowe spotkania ze św. Mikołajem\nW Olszewkach i w Stankowie odbyły się karnawałowe spotkania ze św. Mikołajem. Podczas imprez dzieci ze wsi Olszewki i Stankowo nie tylko wspólnie bawiły się, ale również otrzymały z rąk Mikołajów ze Stankowa i Olszewek prezenty.\nNowe boisko - nowe możliwości dla mieszkańców Olszewek\nSołtys Olszewek wspólnie z Radą Sołecką intensywnie pracują, aby pobudzić mieszkańców sołectwa do działań na rzecz swojej miejscowości. Przy wsparciu władz gminy oraz zaangażowaniu mieszkańców powstało boisko, które stało się chętnie odwiedzanym miejscem do spędzania czasu wolnego i rozwijania sportowych umiejętności.


RODZINA ŚLĄSKA. Cywka: Sędziowie debilami nie są, ale czasem dają się nabrać | Gazeta Wrocławska\nRODZINA ŚLĄSKA. Cywka: Sędziowie debilami nie są, ale czasem dają się nabrać\nJakub Guder 9 grudnia 2013, 14:04\nAdam Cywka na mecze Śląska Wrocław chodzi regularnie z 14-letnim synem Staszkiem. - To on mnie tym zaraził - przyznaje. Z aktorem Teatru Polskiego we Wrocławiu, wykładowcą akademickim i kibicem Śląska Wrocław, rozmawia Jakub Guder.\nPana zawód i zawód piłkarza mają coś wspólnego ze sobą. W obu przypadkach "udajecie". Często, jak zawodnik udaje faul, to mówi się, że "przyaktorzył"\nNa pewno nie zgodzę się z tym, że łączy nas udawanie... To znaczy my udajemy, ale kreujemy przez to jakąś rzeczywistość na potrzeby spektaklu. Ale niech będzie - przyjmijmy, że aktor "udaje"...\nTo duże uproszczenie?\nTak. W Barcelonie jest cały dział treningu, który uczy udawania, że się zostało sfaulowanym. Chodzi o to, żeby sędzia w to uwierzył. W internecie można znaleźć takie filmiki.\nAktorsko - jak najlepiej udawać faul? Mój kuzyn, który grał w niższych ligach, mówił żonie, że jak głośno krzyczy po faulu na nim, to mu nic nie jest.\nDokładnie. Cała sztuka polega na tym, żeby nie "przefajnować" w tym udawaniu. Oczywiście sędziowie nie są debilami, ale czasami dają się nabrać. Zawsze lepsze jest przeciwnikiem dobrego. W naszym zawodzie też tak jest. Jeśli chcemy być na siłę śmieszni lub na siłę tragiczni, to jest to nieprawdziwe. Widz albo nie identyfikuje się z tym, albo marszczy czoło i mówi na przykład, że aktor strasznie jęczy. Wszystko musi być poparte prawdą. Jeśli przegniemy w jedną albo w drugą stronę, to arbiter nie da się nabrać, a my wyjdziemy na pajaców.\nTak. Zaraził mnie tym mój 14-letni syn Staszek. Wabikiem był tak naprawdę nowy stadion. Kiedy poszliśmy na mecz Polska - Włochy, to przyznam szczerze, że pierwszy raz w życiu byłem na meczu na stadionie, a przecież byłem już po 40... Wcześniej nie ciągnęło mnie na Oporowską, ale też poziom nie wskazywał, że może być ciekawie. Zresztą z tym poziomem to wciąż jest różnie. Atmosfera na Pilczycach zrobiła na nas ogromne wrażenie. No i zaczęliśmy chodzić na mecze.\nCzyli wszystko dzięki synowi.\nDokładnie. Ja na początku nie miałem zielonego pojęcia, kto gra, jacy zawodnicy. On tymczasem wcześniej zaraził się Śląskiem w jednej z wrocławskich szkółek piłkarskich. Teraz dla nas to jest ogromna przyjemność, kiedy możemy na spotkanie WKS-u iść razem. Chociaż, oczywiście, on jest bardziej zaangażowany kibicowsko. Gdyby mógł, to poszedłby na młyn, ale nie ze względy na poglądy, tylko na oddanie klubowi. Ja mu to wybijam z głowy, bo idąc tam, jednak utożsamia się ze wszystkimi, którzy tam są, a mnie się to średnio podoba.\nGdy poszedł Pan pierwszy raz na Śląsk, to nie był Pan zniesmaczony? Umówmy się - doping nie zawsze jest kulturalny.\nFunkcjonował taki mit, że młyn i kibole stwarzają bardzo duże niebezpieczeństwo. Dzisiaj tak nie jest. Środki bezpieczeństwa są takie, że jeśli już coś ma się wydarzyć, to po meczu. Chodzę na Śląsk trzeci sezon i właściwie nigdy nie było żadnych zajść. Natomiast nawet przy moim bardzo dużym dystansie do prawicowo-narodowych i ksenofobicznych haseł, które czasem wygłaszane są przez kiboli, to trzeba im przyznać, że oni robią atmosferę meczu. Nawet jeśli na naszym stadionie jest 8 tys. ludzi, to młyn zawsze, konsekwentnie, od początku do końca wspiera drużynę. Oprawy, które przygotowują, są godne obejrzenia.\nZima nie odstrasza przed ostatnimi meczami w tym roku?\nWłaśnie mówiłem synowi, że to fatalnie, kiedy na stadion nie można iść w t-shircie. Odpowiedział, że najlepiej wspomina nasz wspólny wyjazd na mecz Śląska do Krakowa w listopadzie. W tych grubych kurtach, kiedy trzeba wkładać kalesony i dwie pary skarpet (śmiech).\nŁawa 10.12.2013 10:57:06\nTak to dno\nadfs 09.12.2013 22:26:26\ni nacjonalista, a może nawet faszysta\nTylko Śląsk 09.12.2013 22:22:29\nZgadzam się z aktorem, a na mecze chodzę od 30 lat. Dla wszystkich krytyków mam informację już wkrótce otworzą Narodowe Forum Muzyki, muzeum Pana Tadeusza itp. przybytki. Tam niebędzie tzw. kiboli i przypominania naszej historii i to wszystko za ponad 550 mln +etaty dla znajomków.\nfgnngf 09.12.2013 21:17:47\nP.solny 09.12.2013 18:26:12\nNo szczególnie ostatnio 4000 - dno!!!\nbubu 09.12.2013 15:58:50\njasne,szczególnie te patriotyczne,haha\npp 09.12.2013 14:39:37\n"Nawet jeśli na naszym stadionie jest 8 tys. ludzi, to młyn zawsze, konsekwentnie, od początku do końca wspiera drużynę. Oprawy, które przygotowują, są godne obejrzenia. "\njuz proponuję ustawić tą poprzeczkę do 4000, tak jak ostatnimi czasy.


PAIH | Motoryzacja\nStrona główna > Inwestuj w Polsce > Sektory > Motoryzacja\nDochód sektora: 153,42 mld PLN (2018; wzrost 3% r/r)\nUdział w produkcji przemysłowej: 10,5% (udział produkcji sprzedanej w obszarze produkcji wyrobów przemysłowych, 2018)\nLiczba zatrudnionych: 202,7 tys. osób w produkcji pojazdów samochodowych, przyczep i naczep, 124,7 tys. osób w produkcji maszyn i urządzeń (oficjalne dane GUS, 2018)\nŚrednia pensja w sektorze: 5 309,37 PLN (średnia krajowa w sektorze przemysłowym w 2018 r.: 5 121,91 PLN)\nLiczba firm w sektorze: 342 firmy (Produkcja pojazdów samochodowych, przyczep i naczep, firmy zatrudniające więcej niż 49 pracowników)\nProdukcja roczna: 451,6 tys. samochodów osobowych, 202,1 tys. samochodów użytkowych (dostawczych oraz ciężarowych) oraz 5,9 tys. autobusów\nWartość eksportu: 28,7 mld EUR (wzrost 3,8% r/r)\nStan zobowiązań z tytułu BIZ: 10,3 mld EUR (NBP, 2018)\nDane dotyczą podmiotów gospodarczych, w których liczba pracujących przekracza 49 osób.\nGeografia sektora motoryzacyjnego w Polsce (zakłady OEM)\nW ostatniej dekadzie Polski przemysł motoryzacyjny odnotował 100% wzrost mierzony produkcją sprzedaną. Ten niebagatelny sukces, czyniący motoryzację drugim największym sektorem przemysłowym w Polsce (10,1% udziału), nie jest kwestią przypadku, ale rezultatem konsekwentnej pracy przedsiębiorców oraz atrakcyjności inwestycyjnej kraju. Zarówno w wymiarze liczb bezwzględnych, jak również w ujęciu jakościowym Polska w tej części Europy to kraj o największej liczbie osób w wieku produkcyjnym posiadających solidne wykształcenie techniczne, zarówno na poziomie średnim jak i wyższym. 1,4 mln studentów, z czego ponad 300 tys. na kierunkach inżynierskich stanowi potencjał, który przekłada się bezpośrednio na znakomite wyniki finansowe oraz jakościowe firm inwestujących w Polsce. Aspekt wielkości kraju, jego zróżnicowania regionalnego i dostępu do zasobów kadrowych jest szczególną przewagą Polski w regionie Europy Centralnej w czasie kiedy walka o talenty przekłada się bezpośrednio na możliwość dalszego rozwoju firm motoryzacyjnych. Warto zauważyć, iż wydajność pracy na jednego zatrudnionego w sektorze motoryzacyjnym w Polsce wyniosła w 2016 r. 770,9 tys. PLN, co pozycjonuje motoryzację wśród najbardziej wydajnych sektorów przemysłu przetwórczego.\nCo – oprócz aspektu wysokich kwalifikacji i dostępności pracowników - czyni Polskę wyjątkową dla branży motoryzacyjnej?\nDostępność Transportowa – Zrealizowane (3 249 km) oraz planowane (4 400 km) w najbliższych latach inwestycje w rozwój autostrad i dróg ekspresowych przełożą się wkrótce na 5. pozycję Polski w Europie pod względem długości sieci dróg najwyższej kategorii (wyprzedzając Wielką Brytanię). Także znaczące inwestycje w rozwój terminali portowych, szczególnie kontenerowych - pozwoliło na pozyskanie przez polskie porty regularnych połączeń obsługiwanych przez największe statki z Azją i resztą Europy. De facto, polskie porty stają się bramą dla transportu morskiego dla krajów regionu.\nMożliwości Kooperacyjne – Obecność ponad 660 firm poddostawczych z certyfikatem IATF 16949:2016, jak również cztery fabryki pojazdów samochodowych (2 x VW Pojazdy Użytkowe, FCA oraz Grupa PSA z fabryką Opla), 6 fabryk autobusów (Solaris, MAN, Scania, Volvo, Autosan, URSUS/AMZ) oraz jedna fabryka pojazdów ciężarowych MAN stanowią o szansach współuczestniczenia w tworzeniu wartości dodanej tego sektora. Specjalnością Polski jest produkcja silników samochodowych czego przykładem są fabryki Volkswagena, Toyoty (dwa zakłady), FCA, Opla oraz obecnie budowany zakład Daimlera. Nie bez znaczenia pozostaje również geograficzna bliskość pozostałych krajów regionu Europy Centralnej o rozwiniętym sektorze motoryzacyjnym,\nE-Mobilność – Oficjalnym priorytetem dla kraju jest rozwój elektromobilności. Specjalne programy ulg oraz dofinansowania dla producentów (program E-bus), jak również wspierające rozwój infrastruktury na rzecz e-mobilności stworzą dodatkowe szanse biznesowe. Szacowana łączna wartość programów związanych z tym zagadnieniem może wynieść w okresie najbliższych dziesięciu lat nawet 19,4 mld PLN.\nEfektywność Finansowa – Atrakcyjny system zachęt inwestycyjnych obejmujący bezpośrednie wsparcie gotówkowe oraz zwolnienia podatkowe to jeden z elementów mających wpływ na wyniki finansowe. Niemniej ważna jest także organizacja pracy oraz pozostałe koszty operacyjne, które w Polsce pozostają na konkurencyjnym poziomie. Przykładowo, w zakresie obciążeń z tytułu ubezpieczeń społecznych procentowa wielkość narzutu na wynagrodzenia brutto płatna przez pracodawcę osiąga w Polsce drugi najniższy poziom wśród krajów regionu.\nDziałalność B+R – Dojrzały ekosystem współpracy z uczelniami oraz wysoka jakość kształcenia stwarzają solidne podwaliny pod rozwój działalności badawczo-rozwojowej. Centra B+R takich firm jak ZF TRW, Delphi, Wabco, Faurecia, Nexteer, Tenneco, Eaton, Valeo, Mahle, GKN Driveline są tego dobrym przykładem.\nNajwięksi poddostawcy Tier 1 oraz 2 w Polsce\nInwestycja firmy Daimler w Jaworze\nNiemiecka firma zadecydowała w 2016 roku o wyborze Jawora w województwie dolnośląskim jako miejsca realizacji nowego zakładu produkcji silników samochodowych. Projekt o wartości 500 mln EUR stworzy wysokiej jakości miejsca pracy dla 1000 pracowników. W nowoczesnej fabryce będą produkowane czterocylindrowe silniki do samochodów osobowych Mercedes-Benz. Nowy zakład będzie połączeniem najwyższych standardów branży motoryzacyjnej z ideą „Przemysł 4.0” i ma ambicję stać się punktem odniesienia w sektorze produkcji silników. Zlokalizowana w bezpośrednim sąsiedztwie budowanej obecnie drogi ekspresowej S3 działka zapewnia dostęp do wykwalifikowanych pracowników z doświadczeniem w branży motoryzacyjnej (bliskość Legnicy, Wałbrzycha oraz Wrocławia, tradycyjnie związanych z przemysłem), jak również znakomite połączenie z siecią dróg szybkiego ruchu w Niemczech oraz w dłuższej perspektywie z Republiką Czeską. Samorząd Jawora pozyskał środki zewnętrzne na sfinansowanie przebudowy drogi lokalnej zapewniającej wysoki standard dojazdu do działki inwestora, jak również pozostałych terenów 400 ha strefy inwestycyjnej.\nInwestycja firmy LG w Kobierzycach\nKoreańska firma LG Chem zdecydowała w 2016 roku o realizacji projektu budowy zakładu produkcji baterii do samochodów elektrycznych w Kobierzycach niedaleko Wrocławia. Inwestycja o wartości 290 mln EUR i zatrudnieniu 700 pracowników wpisuje się w rządowy program rozwoju elektromobilności w Polsce. Wysokokapitałowy projekt wiąże się z utworzeniem 135 miejsc pracy dla osób z wykształceniem wyższym oraz – oprócz stworzenia w Kobierzycach globalnego centrum produkcji akumulatorów xEV – przełoży się na możliwość rozwoju prac badawczych w regionie. Krótko po ogłoszenie powyższych planów inwestycyjnych koreański koncern zdecydował o rozszerzeniu projektu o ponad 1,05 mld EUR oraz utworzeniu kolejnych 800 miejsc pracy.\nPrzemysł motoryzacyjny jest sektorem priorytetowym dla polskiego rządu. Główne formy wsparcia w Polsce dostępne dla inwestorów z branży motoryzacyjnej obejmują:\nzwolnienia z podatku dochodowego na terenie Specjalnych Stref Ekonomicznych;\nbezpośrednie wsparcie gotówkowe z tytułu realizacji nowych projektów inwestycyjnych;\nzwolnienie z podatku od nieruchomości na podstawie stosownych przepisów lokalnego samorządu obowiązujących w miejscu realizacji inwestycji;\nróżne formy wsparcia na zatrudnienie osób bezrobotnych oferowane przez Powiatowe Urzędy Pracy,\nwsparcie w ramach współfinansowane ze środków unijnych programów przeznaczonych na wspieranie działalności B+R (np. Innomoto),\nulga podatkowa na działalność B+R.\nW celu uzyskania dodatkowych informacji dotyczących pomocy publicznej dostępnej w Polsce proszę odwiedzić stronę internetową Polskiej Agencji Inwestycji i Handlu S.A.: http://www.paih.gov.pl/dlaczego_Polska/zachety_inwestycyjne\nLinki do związanych z sektorem polskich stowarzyszeń itd.:\nPolski Związek Przemysłu Motoryzacyjnego - www.pzpm.org.pl\nPolska Izba Motoryzacji - www.pim.pl\nPolska Grupa Motoryzacyjna – www.pgm.org.pl\nStowarzyszenie Dystrybutorów i Producentów Części Motoryzacyjnych – www.sdcm.pl