Pasolini według Ferrary - cud kultury\nPasolini według Ferrary\nAnnaLuboń 1 Bez kategorii reżyser\tPermalink 0\nPasoliniego Abla Ferrary zobaczyłam dopiero teraz, podczas Festiwalu Nowe Horyzonty. Obawiałam się trochę tego filmu. Że skoro o Pasolinim, musi być obsceniczny, a skoro Ferrara, musi być niepokojący. No i demoniczny, skoro Dafoe, prawda? Oczywistości.\nA tymczasem nie. Ferrara pokazuje kilkadziesiąt ostatnich godzin życia Pasoliniego. Delikatnie, leniwie, sennie, totalnie bez dramatu. Pier Paolo Pasolini był przecież nie tylko reżyserem skandalizujących filmów, które jednak oprócz odważnych scen, były tak dobre i niosły taki przekaz intelektualny, że nic nie zagrozi ich miejscu w historii światowego kina. Był też intelektualistą, poetą, osobowością – dziś powiedzielibyśmy – medialną. Był prorokiem, który obalał system, ultrainteligentnym obserwatorem i komentatorem hipokryzji współczesnego mieszczaństwa, które snobując się na sztukę, dusiło się z oburzenia podczas premier jego filmów.\nOstatniego, Salo, czyli 120 dni Sodomy nie zdążył zobaczyć w kinie. Ale w filmie Ferrary jest scena, w której Pasolini wydaje polecenia asystentce, co zrobić, żeby nawet jego producenci nie zobaczyli Sodomy w całości i nie kazali wycinać odważnych scen. Film miał premierę w Paryżu już po śmierci reżysera.\nCo można robić w ostatnich godzinach życia, kiedy nie ma się świadomości, że koniec jest blisko? Że to już? Pier Paolo właśnie wrócił ze Szwecji, opowiada znajomym tak było, pije rano świeżo parzoną kawę, którą w filiżance z delikatnej porcelany podaje mu matka, Susanna. Czyta Corriere della Sera, omawia z asystentką bieżące sprawy, odwiedzają go przyjaciele, z innymi umawia się na kolację w zaprzyjaźnionej knajpie – dla niego zawsze otwartej. Ale przedtem udziela wywiadu dla nowego dodatku o książkach poważnej gazety. Pytania są zbyt śmiałe, politycznie, światopoglądowo, religijnie – trochę go męczą, obiecuje dziennikarzowi, że odpisze mu sam, wieczorem i rano wyśle do redakcji. Jadąc na kolację mija bar, w którym młodzi chłopcy prężą się i błyskają zalotnymi spojrzeniami, jak na wystawie sklepowej. Zwalnia. Mija. Podczas kolacji opowiada o nowym filmie – dziwny święty wędruje do nieba, ale ciągle nie może do niego dojść, to nie szkodzi, samo zobaczenie ziemi z oddali jest świadomością świętych. W rolę bohatera tego filmu, który odtwarza z wyobraźni Pasoliniego Ferrara – wciela się dawny, legendarny kochanek włoskiego reżysera, Ninetto Davoli – dziś siwiutki jak gołąbek, śmieszny, groteskowy.\nPasoliniemu zostało już niewiele czasu, ale nie wie o tym. Niespiesznie kończy wieczór tym razem zatrzymując się przy barze z chłopcami. Jeszcze kilka scen, których nigdy by przecież nie było, gdyby tego wieczoru Pasolini nie umarł. Na plaży w Ostii, pod Rzymem, nocą, w scenerii, która miała być romantyczna, a była miejscem zdrady i morderstwa. O śmierci Pasoliniego zawsze mówiono, że była w jakiś sposób spójna z jego życiem. Że też była aktem twórczości. Słynny reżyser niegodnie zatłuczony przez męską prostytutkę. Być może przez morderców wynajętych przez tych, którym nie podobała się jego postawa i jego życie.\nPasolini na planie filmu „Ewangelia według świętego Mateusza”, pocztówka, którą kiedyś dostałam z Rzymu\nW filmie Ferrary panuje spokój nieuniknionego końca. Precyzyjnie dobrane słowa, wątki i kadry odsyłają do życia i twórczości Pasoliniego, ale nie w sposób encyklopedyczny – zaledwie aluzyjnie. Nikt się nie spieszy, ani Ferrara przeplatając rzeczywiste życie Pasoliniego z inscenizacją jego życia wewnętrznego, ani Dafoe, sunący miękkim, eleganckim krokiem po pokojach rzymskiego apartamentu, po ulicach miasta, aż do końca bez strachu, pewnie.\nWillem Dafoe to chyba jedyny aktor, który zagrał i Jezusa, i diabła. Idealny kandydat do roli Pier Paolo Pasoliniego. Pasolini był ateistą, komunistą, homoseksualistą, zdeklarowanym antyfaszystą (ale tu jest cień osobisty: faszystą był jego ojciec), skandalistą i intelektualistą. Nie wierzył w Boga, ale kochał czerpać z Biblii – nawet jeśli Mateusza Ewangelistę pozbawił w tytule filmu przymiotnika „święty”. Być może jestem niewierzący, ale tęsknię za wiarą – mówił dziennikarzowi. Balansował na granicy bluźnierstwa i epifanii.\nW filmie o Pasolinim grają włoscy aktorzy. Ale nie mówią po włosku, tylko po angielsku, z ewidentnym akcentem. Dafoe wtrąca czasem kilka słów po włosku, przechodzi jednak zaraz na angielski. Ten zabieg w jakiś niezwykły sposób pozwala aktorowi być zarówno postacią, jak i nim samym składającym hołd bohaterowi tego filmu. Pasolini forever.\nW 1975 roku, kiedy Pasolini nie doczekawszy premiery swojego ostatniego filmu, zostaje zabity nocą na plaży pod Rzymem, Abel Ferrara ma 24 lata, realizuje pod pseudonimem film pornograficzny ze swoją dziewczyną, a jego pierwsze kinowe filmy powstaną dopiero za cztery lata. Willem Dafoe ma 2o lat, bawi się w eksperymentalny teatr w Wisconsin po tym, jak rzucił studia i marzy o przeprowadzce do Nowego Jorku. Artystycznie, intelektualnie i życiowo – ich jeszcze nie ma, a jego już nie ma. A jednak spotkają się za 40 lat i wszystko zagra jak elementy układanki tak dobrze widzianej z góry.\nAbel Ferrara wśród swoich najważniejszych mistrzów wymienia Pasoliniego. Mieszka w Rzymie, dokąd przeniósł się po 11 września.\nWillem Dafoe także mieszka w Rzymie, od 10 lat jego żoną jest włoska reżyserka i aktorka, Giada Colagrande.\nZafascynował mnie opis tego filmu. Muszę go kiedyś obejrzeć. I ta pocztówka…co za historia w ogóle. Pozdrawiam 🙂


Praca Za Granicą » Holandia - Dam pracę » Ogłoszenie nr 1032438\nMiejsce pracy: Beek, Horst\nPoszukujemy osób zainteresowanych pracą w dziale hospitality u jednego z naszych Klientów na terenie Holandii. Do Twoich głównych zadań będzie należeć pomoc pracownikom tymczasowym podejmującym pracę za granicą. Będziesz odpowiedzialny za wydawanie pracownikom odpowiednich sprzętów (rowery, klucze do aut, mieszkań) i dysponowanie autami służbowymi. Do Twoich zadań należeć będzie również pomoc w uzyskaniu numeru BSN oraz dostarczenie dokumentów pracowników do biur. Będziesz nadzorował też relokacje pracowników oraz udzielał pomocy w umawianiu wizyt lekarskich.\nJeśli cechują Cię dobre zdolności organizacyjne oraz lubisz nieść pomoc innym, zostań członkiem zespołu Hospitality! Aplikuj wysyłając CV w języku angielskim!\n- wynagrodzenie 11, 53 Euro brutto/h, comiesięczne przelewane na Twoje konto\nOgłoszenie nr 1032438\n- PRACOWNIK DZIAŁU HOSPITALITY W HOLANDII (M/K)\nCopyright © 2006 - 2021 Nawigator. Wszelkie prawa zastrzeżone. (0.076 s)


Joanna Wójcik - Kandydat na europosła w: Okręg nr 13 - województwo lubuskie i zachodniopomorskie\nUrodzona w 1968 r. Kandydatka Lewicy Razem.\nUkończyła studia na Uniwersytecie Szczecińskim.\nDziałaczka Partii Razem.\nW wyborach samorządowych w 2018 r. bez powodzenia kandydowała na radną Sejmiku Województwa Zachodniopomorskiego z ramienia Partii Razem.


Wszystko o: folii polietylenowej - dobre-wieści.pl\nUżycie polietylenu o dużej gęstości pozwala na wytworzenie materiału charakteryzującego się względnie dużą elastycznością, a zarazem imponującą trwałością. To właśnie te dwie jakże ważne cechy łączy w sobie Folia polietylenowa. Jej wysoka odporność przejawia się w postaci braku reakcji na działania skrajnie różnych czynników atmosferycznych czy po prostu czynników zewnętrznych, w tym również i czynników mechanicznych.\nPonadto kolejnym atutem będzie brak obecności jakichkolwiek substancji toksycznych. Folia polietylenowa nie zawiera w sobie szkodliwych związków, ani też związków zapachowych, dzięki czemu jest materiałem bezwonnym i bezpiecznym w użyciu.\nFolia polietylenowa zastosowanie\nWiększość osób skojarzy folię polietylenową z branżą spożywczą, ale wbrew temu, co można by przypuszczać, jest ona o wiele bardziej wszechstronnym tworzywem. Nawet częściej używa się jej czy to w przemyśle, czy to w branży budowlanej bądź remontowej. Folia polietylenowa zastosowanie to przecież nie tylko produkcja woreczków śniadaniowych. Materiał ten w wielu przypadkach spełnia znacznie bardziej odpowiedzialne funkcje, co jest szczególnie widoczne w przypadku zastosowania go podczas budowy nowych obiektów.\nZ folii polietylenowej można bowiem utworzyć skuteczne zabezpieczenia dla różnych elementów wznoszonych budynków – m.in. dla izolacji akustycznej i termicznej, zastosowanych na podłogach, ale też i po prostu dla dachu bądź stolarki (drzwiowej oraz okiennej).\nRóżne odmiany produktów\nTyp folii polietylenowej każdorazowo powinien być dostosowany do jej przeznaczenia. Dopiero w momencie, gdy wie się, co z taką folią chce się zrobić, można sprawdzić, jakie jej warianty oferuje folia polietylenowa producent. Podstawowa różnica tyczy się przeważnie gęstości. Na podstawie tego kryterium wyboru można wyróżnić trzy odmiany folii: folię HDPE, folię LDPE oraz folię MDPE.


Jak usprawnić... Sprawdzone strategie zwiększające wydajność\nSTRONA GŁÓWNA > Artykuł > Sprawdzone strategie zwiększające wydajność zespołu projektowego\n03.04.2016 31.03.2016 Dawid Fionik\nWprowadzenie – jak usprawnić pracę?\nDążenie do usprawnienia pracy jest tym, co wyróżnia firmy odnoszące sukcesy od tych przeciętnych. Nowatorskie produkty, wydajna produkcja i zaangażowany personel to atrybuty firmy, w której wciąż zadawane jest pytanie: jak usprawnić pracę?.\nZespoły projektowe firm produkcyjnych są często pomijane w programach ulepszania pro- duktów i procesów. We właściwym środowisku zespoły te mogą wykroczyć poza obszar projektowania produktów i usprawnić inne obszary ważne dla działalności firmy. Zespoły projektowe mogą pomóc w skróceniu czasu wprowadzenia produktu na rynek, zmniejszeniu liczby błędów produkcyjnych, obniżeniu kosztów i zwiększeniu przychodów.\nJeśli firmy oczekują od zespołów projektowych zaangażowania w procesy optymalizujące działania, muszą zapewnić im odpowiednie środowisko pracy. Nie wymaga to wprowadzania daleko idących zmian w sposobie funkcjonowania firmy. To prawda, że niektóre legendy biznesu zaczynały od śmiałych, radykalnych pomysłów, jednak proces ciągłego usprawniania polega na wprowadzaniu niewielkich zmian, które zapewniają wymierne efekty.\nZwiększenie produkcji zakładu o 6% rocznie może nie wydawać się niczym wielkim, ale po dwunastu latach wydajność będzie już ponad dwukrotnie większa. Wskaźnik zwrotu z inwestycji osiągnie bardzo wysoki poziom. Eksperci oceniają, że nowy, rewolucyjny wynalazek ma szansę na odniesienie sukcesu mieszczącego się w przedziale od 0,1 do 10%.1 Najlepszą strategią jest skupienie się na szeregu mniejszych innowacji, które wspólnie pozwolą osiągnąć duże zyski.\nTa publikacja dotyczy przede wszystkim strategii, w ramach których zasada ciągłego ulepszania jest implementowana w zespołach projektowych. Przedstawia sposoby zachęcania zespołów projektowych do podjęcia ważnych i ciekawych wyzwań, zapewniania im odpowiednich narzędzi, optymalizowania ich czasu pracy dzięki lepszym harmonogramom, a także umożliwiania im współudziału w tworzeniu procesów produkcyjnych i sprzedażowych.\nIdentyfikacja i automatyzacja powtarzalnych czynności\nProjektanci poświęcają wiele godzin każdego dnia na wykonywanie powtarzalnych zadań, jednak „powtarzalne” nie zawsze znaczy „proste”. Wiele powtarzalnych zadań ma krytyczne znaczenie dla procesu projektowania. Kiedy w projekcie konieczne jest zastosowanie elementów takich, jak strefy mocowania, żebra, występy czy gniazda z zaokrągleniami, każdy z nich ma istotny wpływ na ostateczny kształt produktu. To samo dotyczy na przykład wstawiania otworów na śruby czy sekcji wentylacyjnych. Opracowywanie kalkulacji kosztów i tworzenie list materiałowych, które odbywa się na końcu procesu projektowania, to kluczowe, acz wyjątkowo powtarzalne, czynności w ramach planowania zasobów produkcyjnych.\nTo właśnie z uwagi na powtarzalność, czynności te doskonale nadają się do automatyzacji. Jeśli projektant musi cały czas klikać te same przyciski i naciskać te same klawisze, dany proces można najprawdopodobniej oskryptować lub zapisać za pomocą kreatora.\nNarzędzia z zakresu automatyzacji mogą pomóc w zaoszczędzeniu kilku godzin dziennie, eliminując powtarzalne czynności.\nWszystkie powyższe zadania i wiele innych można zautomatyzować, korzystając z narzędzi dostępnych w systemach CAD 3D. Oto przykłady narzędzi do automatyzacji:\nFunkcje bibliotek — SOLIDWORKS® Toolbox, części bibliotek i ich opcje\nAutomatyczne umieszczanie łączników i tworzenie otworów — Kreator otworów SOLIDWORKS, narzędzie Seria otworów i łączniki Smart Fastener\nKonfiguracje części i tabele konfiguracji\nSzyki części i operacji\nAplikacje do automatyzacji projektowania, takie jak EXALEAD OnePart®\nMakra Visual Basic®\nInterfejsy formatujące i kopiujące dane do innych systemów\nDzięki automatyzacji rutynowych zadań i cyfrowej bibliotecestandardowych oraz często używanych części projektanci mogą szybciej usprawniać produkty, zmniejszając przy tym koszty i zwiększając konkurencyjność.\nIdentyfikowanie popełnionych błędów i unikanie podobnych w przyszłości\nNawet najlepsi inżynierowie popełniają błędy, a nowe koncepcje projektowe prawie nigdy nie działają idealnie za pierwszym razem. Różnica między zespołami projektowymi odnoszącymi sukcesy a pozostałymi sprowadza się do umiejętności uczenia się na błędach. Zespoły z sukcesami na koncie szybciej wychwytują niedociągnięcia, dzięki czemu nie przytłaczają ich one pod koniec prac. Sprawdzają, co poszło nie tak i wykorzystują doświadczenie, aby usprawnić kolejne produkty. Wyeliminowanie błędów w funkcjonowaniu produktu może pomóc w obniżeniu kosztów obsługi gwarancyjnej oraz uniknięciu odpowiedzialności cywilnej z tytułu wad produktu i zwiększeniu zadowolenia klientów. Oszczędności wynikające z unikania błędów są doskonale widoczne w podsumowaniu projektu.\nNajczęściej występujące błędy dzielą się na dwie kategorie: strukturalne i operacyjne. Błędy strukturalne to wszystkie problemy wynikające z niedopracowania projektu. Problemy strukturalne mają wpływ na przydatność lub funkcjonalność produktu.\nBłędy operacyjne mają miejsce, kiedy produkt działa zgodnie z projektem, ale nie funkcjonuje w sposób wydajny. Na przykład produkt ulega awarii z uwagi na czynniki środowiskowe, takie jak korozja czy spękania, lub psuje się przy standardowym obciążeniu. Także problemy z oprogramowaniem, również sprzętowym, mogą sprawić, że produkt będzie mało wydajny, a niebezpieczna czy niestabilna konstrukcja może stanowić zagrożenie dla użytkownika. Mało atrakcyjny wygląd lub źle zaprojektowane elementy obsługowe to przykłady niedociągnięć operacyjnych, jeśli z ich powodu kupujący ma złą opinię o produkcie.\nNiektóre z tych problemów można wychwycić na etapie tworzenia prototypu, jednak prototypowanie pochłania dużo środków i czasu. Oprogramowanie inżynieryjne może ograniczyć koszty i zadbać o harmonogram projektu, zastępując prototypy na różnych etapach procesu projektowania. Oprogramowanie pozwala projektantom na eliminowanie w porę wielu typowych przyczyn błędów. Oto kilka przykładów:\nModele bryłowe 3D wygenerowane w oprogramowaniu CAD mogą pomóc w odpowiednim dopasowaniu elementów i znalezieniu nachodzących na siebie części.\nSymulacja kinematyczna umożliwia projektantom stworzenie wizualizacji przedstawiającej pracę części ruchomych.\nSymulacja dynamiczna pozwala inżynierom ocenić wpływ obciążeń bezwładnościowych na pracę urządzeń działających z dużą szybkością.\nAnaliza metodą elementów skończonych (FEA) pomaga w stworzeniu wizualizacji rozkładu naprężeń lub temperatur w obiektach bryłowych, a następnie usunięciu koncentracji naprężeń lub przegrzewających się elementów, które mogą być przyczyną problemów.\nTesty z symulacją upuszczenia pomagają inżynierom w zidentyfikowaniu słabych obszarów, które są narażone na uszkodzenia.\nKontrole pod kątem możliwości wyprodukowania pozwalają sprawdzić, czy projekty są gotowe do wykonania odlewu, obróbki mechanicznej lub operacji z wykorzystaniem arkuszy blach przed faktycznym rozpoczęciem produkcji.\nRealistyczne renderowanie umożliwia projektantom przeprowadzenie symulacji wyglądu produktów, w tym materiałów i wykończeń.\nSzybkie budowanie prototypów pozwala na wyprodukowanie złożonych części odlewanych bez specjalistycznych narzędzi i poznanie fizycznego wyglądu produktów, zanim kosztowne narzędzia zostaną opracowane.\nOprogramowanie do oceny wpływu na środowisko, takie jak SOLIDWORKS Sustainability, może pomóc inżynierom w dobraniu przyjaznych dla środowiska materiałów już na początku procesu opracowywania produktu.\nFirmy mogą porównać wpływ różnych materiałów na środowisko i ograniczyć liczbę komponentów nieekologicznych.\nWykorzystanie danych CAD\nJeśli firma wykorzystuje dane CAD wyłącznie do tworzenia rysunków, nie wykorzystuje w pełni możliwości projektów 3D. Modele CAD obsługują różne operacje, które pozwalają na uniknięcie błędów w procesie produkcyjnym, a także awarii czy marnotrawstwa materiałów. Lepsza wydajność może również pomóc w zdobyciu nowych klientów dzięki możliwości złożenia bardziej dopracowanych ofert.\nWarto wziąć pod uwagę potencjalne oszczędności nakładów i czasu, które można uzyskać, wykorzystując dane CAD 3D podczas opracowywania narzędzi i podczas produkcji. Modele CAD 3D mogą pomóc w zaprojektowaniu tulei, umocowań, form czy matryc tak, aby już za pierwszym razem zostały wykonane właściwie. Jeśli firma zleca projektowanie narzędzi i produkcję na zewnątrz, odpowiednie modele 3D można łatwo udostępnić dostawcom. Twoja firma, pomagając dostawcom w obniżeniu kosztów, znajdzie się w lepszej pozycji negocjacyjnej.\nInżynierowie produkcji mogą wykorzystać modele 3D jako wzorce do porównania z danymi z urządzeń do pomiaru współrzędnych i zautomatyzowanych skanerów chmur punktów, co pozwoli im upewnić się, że narzędzia i próbki zostały wykonane z zachowaniem odpowiednich proporcji. Analiza tolerancji pomaga sprawdzić, czy rysunki produkcyjne obejmują tolerancje uwzględniające realia projektu i koszty. Dane wyodrębnione z modeli CAD 3D mogą również pomóc w oszacowaniu kosztów, wagi i czasu produkcji.\nWcześniej projektanci byli odpowiedzialni za tworzenie produktów, a sprzedażą zajmowali się handlowcy i specjaliści od marketingu. Dzięki oprogramowaniu do projektowania wspomaganego komputerowo i umiejętnościom inżynieryjnym zespoły projektowe mogą również wspierać sprzedawców. Wiele zadań wykonywanych przez inżynierów projektowych pozwala sprzedawcom na szybkie przygotowywanie dokładnych ofert.\nAutomatyzacja procesu sporządzania ofert przetargowych\nJeśli firma sprzedaje produkty wykonywane na zamówienie, większa liczba szczegółów w ofercie pomoże w zdobyciu klienta. Oprogramowanie CAD pozwala zespołom projektowym na stworzenie konfigurowalnych projektów w ciągu kilku minut, a nie godzin czy dni. Aplikacje takie, jak DriveWorksXpress czy DriveWorks mogą oszacować koszty i zautomatyzować proces przygotowywania ofert dzięki prostym formularzom.\nAutomatyzacja ułatwia gromadzenie i ponowne wykorzystywanie danych CAD w przypadku projektów wykonywanych na zamówienie, które są podobne, ale nie takie same. Jeśli firma sprzedaje komponenty wykorzystywane przez inne systemy, modele 3D obok danych technicznych produktu mogą przyczynić się do zwiększenia sprzedaży. Inżynierowie projektowi Twoich klientów chętniej przyjrzą się Twoim produktom, jeśli otrzymają modele 3D w często stosowanych formatach, które można łatwo zintegrować z projektami.\nWygląd produktów jest bardzo ważny. Modele CAD można wykorzystać do stworzenia realistycznych renderingów przedstawiających produkty w najlepszym świetle. Renderingi pomagają pracownikom działu marketingu w opracowaniu stron internetowych i publikacji bez czekania na zdjęcia fizycznych prototypów. Dzięki wcześniejszemu zaprezentowaniu wizualizacji projektów sprzedawcom mogą oni pozyskać opinie klientów, zainteresować ich i zachęcić wcześniej do zakupów.\nBrak wystarczającej ilości czasu na zakończenie pracy to jeden z czynników, które najbardziej demoralizują zespoły projektowe. Sytuacja staje się jeszcze gorsza, kiedy projektanci są często przerzucani z jednego projektu do drugiego i nie kończą żadnego z nich.\nOprogramowanie do tworzenia harmonogramów zapewnia kierownikom informacje potrzebne do podjęcia obiektywnych decyzji. Dzięki niemu kierownicy i liderzy zespołów mogą szybko ocenić wpływ opóźnień lub przeniesienia personelu do innego projektu. Wskutek wyeliminowania nierealistycznych terminów zwiększa się wydajność i rośnie morale pracowników.\nW sprzedaży dostępnych jest wiele programów do tworzenia harmonogramów. W przypadku biur inżynieryjnych warto wybrać taki, który pozwala na definiowanie zasobów (osób, które współtworzą zespół projektowy) i stosowanie ich do różnych projektów. Programy do tworzenia harmonogramów przydatne w biurach projektowych to m.in. PMDesk. Szukając oprogramowania, należy pamiętać, że programy do tworzenia harmonogramów pracowniczych mogą nie sprawdzić się w przypadku harmonogramów projektowych. Takie programy są tworzone z myślą o firmach i instytucjach prowadzących działalność w sposób ciągły, np. sklepach detalicznych, centralach telefonicznych, magazynach czy centrach medycznych.\nTwórcy oprogramowania potrzebują sugestii klientów, które pomogą im w usprawnieniu produktów. Przekazywanie komentarzy jest czasochłonne i przez to wiąże się z kosztami. Warto jednak pamiętać o dążeniu do usprawniania produktów — poświęcony na to czas przełoży się na wyższą wydajność projektantów w przyszłości. Oto działania, które zespół projektowy może podjąć, aby usprawnić wykorzystywane oprogramowanie:\nDołączyć do programów monitorowania wydajności, które pomagają dostawcom w zwiększeniu szybkości i niezawodności działania. Nie wiąże się to z dużym wysiłkiem i nic nie kosztuje.\nFormalnie zgłaszać błędy napotkane przez siebie i współpracowników. Usterki nie zostaną usunięte, jeśli nikt ich nie zgłosi.\nSpotykać się z twórcami oprogramowania i sugerować usprawnienia, które zwiększą wydajność.\nPrzesyłać sugestie online i pozostać w kontakcie z kierownikami projektów z regionalnych lub krajowych grup użytkowników.\nZapoznać dostawców ze swoim procesem roboczym i danymi w swoim biurze. Pokazać im, jak używane jest oprogramowanie, i zasugerować, które funkcje można jeszcze dopracować. Twórcy oprogramowania doceniają możliwość poznania opinii swoich klientów.\nZnajdowanie środków na szkolenia\nGdyby 20 projektantów traciło tylko 30 minut dziennie z powodu słabego przeszkolenia, kosztowałoby to firmę ok. 100 000 PLN rocznie (0,5 godz./osobę x 20 osób x 40 PLN/godz. x 250 dni roboczych w roku). Jeśli jednak firma poświęcałaby jeden dzień w miesiącu na przeszkolenie jednego pracownika, koszt pracy wyniósłby ok. 76 800 PLN (20 osób x 40 USD/ godz. x 96 godz.). Zaoszczędzone 23 200 PLN można wydać na dodatkowe szkolenia i materiały instruktażowe. Wydajność lepiej wyszkolonych pracowników będzie przynosić korzyści w kolejnych latach, a straconego czasu nie da się już odzyskać.\nZapoznaj się z ofertą szkoleń DPS Software. Wszystkie szkolenia z zakresu CAD/CAM/CAE/PDM znajdziesz pod adresem www.dps-software.pl/szkolenia\nPlanując szkolenia, pamiętaj o podstawowych zasadach:\nPracownicy powinni poznawać tylko te funkcje, które są niezbędne na ich\nPrzekaż sprzedawcom lub konsultantom, którzy będą przeprowadzać szkolenia, wykaz tematów adekwatnych do specyfiki wykonywanych zadań.\nDostosuj pomoce naukowe tak, aby uwzględniały praktyki projektowe stosowane w Twojej firmie.\nZmotywowany, aktywny zespół projektowy może być najcenniejszym zasobem firmy produkcyjnej. Projektowanie produktów i dane generowane w ramach tego procesu zwiększają wydajność produkcji oraz sprzedaż. Zespoły projektowe tworzą, z użyciem łatwo dostępnych danych produktów pozwalających zaplanować odpowiednie narzędzia lub modeli gotowych do wstawienia do projektów klienta, własność intelektualną która jest wyjątkowo cenna w odpowiednich okolicznościach.\nFirmy, które nieustannie dążą do usprawnienia procesu projektowania, będą odnosiły sukcesy w przyszłości.\nNowe funkcje w oprogramowaniu SOLIDWORKS 2021 CAE


Psycholog online i terapia online Kraków - ATFC Centrum Psychoterapii\nATFC Centrum Psychoterapii już od ponad 12 lat niesie pomoc psychologiczną w formie psycholog online jak również psychoterapeuta online. Doświadczenie zdobywane w tym zakresie pozwoliło nam nie tylko wyprzedzić konkurencję w biegłości i skuteczności pracy ale przede wszystkim zdobyć zaufanie wielu ludzi, którym okazana profesjonalna pomoc pozwoliła zacząć zdrowo funkcjonować i cieszyć się każdym dniem. W dobie Internetu nie wyobrażamy sobie, aby pomoc psychologiczna nie wyszła w stronę pacjenta poza ściany gabinetu, szczególnie w sytuacjach kryzysów światowych, z jakimi się borykamy. I choć jest to forma dużo bardziej wymagająca niż praca w gabinecie stacjonarnym – tak dla pacjenta jak i psychologa - doświadczenie pokazuje, że dla chcących, potrzebujących i sięgających po pomoc nie ma ograniczeń, a efekty nieraz przerastają same oczekiwania. Atutem usług psycholog online i psychoterapeuta online jest przede wszystkim możliwość skorzystania z pomocy przez osoby praktycznie w każdej części świata, gdzie tylko istnieje zasięg Internetu. Do korzystania z psychoterapii przez Internet często motywują trudności z posługiwaniem się biegle językiem kraju, w którym mieszka pacjent, trudny a czasem niemożliwy dostęp do polskich specjalistów, odległość od gabinetu stacjonarnego nie zawsze możliwa do pokonania, czy takie względy jak niepełnosprawność lub lęk społeczny. Poprzez usługi psycholog online i psychoterapeuta online docieramy tam, gdzie specjalista w gabinecie stacjonarnym nie ma możliwości dotrzeć. Zachęcamy jednak do spotkania się z psychologiem lub psychoterapeutą w gabinecie w Krakowie w miarę zaistniałych możliwości podczas pobytu w kraju. Taki kontakt nie tylko jest urealniający ale pozwala na zastosowanie narzędzi, nie możliwych do zastosowania w formule online.\nSpecjaliści dostępni online\nW ramach usług psycholog online i psychoterapeuta online ATFC Centrum Psychoterapii oferuje psychoterapię indywidualną oraz konsultacje psychologiczne za pośrednictwem Internetu. Sesja psychoterapii online prowadzona jest najczęściej za pośrednictwem programu Skype lub oprogramowania ustalonego indywidualnie ze specjalistą. Trwa, podobnie jak w przypadku terapii stacjonarnej 50 minut, nie rzadziej niż raz w tygodniu w paradygmacie reprezentowanym przez psychoterapeutę. Konieczne jest zapewnienie sobie przez pacjenta odpowiednich warunków do prowadzenia komfortowej rozmowy, jak również stabilnego dostępu do Internetu. Warunki konsultacji psychologicznych przez Internet są zbieżne do prowadzonych w gabinecie i wymagają również stabilnego łącza oraz możliwości przeprowadzenia spokojnej rozmowy.\nPomoc psychologiczna online 24h\nNasi specjaliści mają zapewnione warunki komfortowego i bezpiecznego prowadzenie sesji w ramach usług psycholog on-line i psychoterapia on-line. Nie jesteśmy jednak w stanie uniknąć działania siły wyższej, dlatego też w przypadkach niezależnych od nas trudności z siecią liczymy na wyrozumiałość naszych pacjentów zdając sobie sprawę, że może to być sytuacja trudna. W takim przypadku oferujemy wsparcie w ramach naszych osobistych możliwości i kompetencji. Psychoterapia online podlega u nas, podobnie jak psychoterapia stacjonarna, superwizji u certyfikowanego superwizora.\nSpecyficznymi formami świadczonej przez nas pomocy są również: psycholog online chat oraz psycholog online 24h, o które można zapytać naszych specjalistów poprzez e-mail lub formularz kontaktowy. Zapraszamy do zapoznania się z psycholog online opinie oraz psychoterapeuta online opinie na naszej stronie głównej.\nPsycholog online i w gabinecie stacjonarnym\nMimo że psycholog online stanowi wygodną opcję dla zapracowanych, wiele osób woli spotkać się ze specjalistą w cztery oczy. Przytulnie urządzony, komfortowy gabinet to idealne miejsce dla szczerych rozmów, a bezpośredni kontakt z psychologiem ułatwia nawiązanie nici zaufania oraz sympatii. ATFC Centrum Psychoterapii oferuje nie tylko wirtualne konsultacje, ale też stacjonarne spotkania w krakowskim gabinecie. Dzięki komfortowym meblom oraz przemyślanej aranżacji, pacjent poczuje się podczas wizyty bezpieczny i odprężony. Psycholog zapewnia dyskrecję, podchodzi do problemów pacjenta z taktem i uwagą. Jego kojąca obecność sprzyja redukowaniu napięcia i zachęca do otwartości. Zarówno psycholog online, jak i wizyta w stacjonarnym gabinecie to duży krok w stronę dobrego samopoczucia oraz przezwyciężenia życiowych przeszkód. ATFC Centrum Psychoterapii zaprasza do konsultacji.


Zebrałem pytania ze skrzynki mailowej, facebooka i od znajomych interesujących się NBA. Nie jest ich znowu aż tak wiele, wszystkich interesuje:\nCzy GSW pobiją rekord Byków?\nWiem, że ostatnio wiele było o mistrzach i niektórych już nudzi ten temat dlatego napiszę krótko. Do końca sezonu musieliby zrobić 49-8. Jeśli zachowają zdrowie. Jeśli sztab szkoleniowy po zapewnieniu sobie awansu do playoffs jeszcze przed All-Star Game nie zacznie oszczędzać składu, dając np. dwa tygodnie wolnego Andre Iguodali na podreperowanie mocy, nie mam wątpliwości. Osiągną 72-74 zwycięstwa. Like it or not.\nCo czeka Cavs?\nOto zespół, którego losy dopiero poznamy. Aktualnie oszczędzają siły. Grają wolno i bez polotu. Na pewno można o nich powiedzieć jedno: nie mają problemu ze zdobywaniem punktów. Już teraz (bez wirtuozerii Kyrie Irvinga) zaliczają topowy rating ofensywny. Kevin Love, JR Smith, a także Matthew Dellavedova i James Jones z ławki to pierwsza liga jeśli chodzi o rzuty zza łuku. A czego nie rozrzucą to wykreują Irving na spółę z LeBronem.\nIch problem leży po drugiej stronie boiska. Ci sami zawodnicy, których wymieniłem przed chwilą stanowią o słabości obrony Cavs. Póki co fatalnie zbierają, nie ma komu zablokować rzutu, presja na piłce nie istnieje. Myślicie, że można zewrzeć szyki i zacząć rotować jak po sznurku ot tak, w połowie sezonu? Że powrót Irvinga zmieni coś w szyku defensywnym? Że JR Smith zacznie myśleć? Że Mo Williams ustoi na nogach?\nCo się zmieni wraz z nadejściem wiosny? LeBron będzie grał na 100%, Mozgov podreperuje kolano, względnie dostanie blokadę i każą mu biegać szybciej, Iman Shumpert będzie stroszył paproć na głowie udając, że należy do elity ligowych stoperów, Tristan Thomspon znów będzie agresorem. Oto kluczowe postaci. Irving wrzuci swoje, K-Love zbierze swoje. Jak daleko zajadą? Do Finałów.\nCzy Spurs jeszcze się liczą?\nNawet nie zaczynajcie. Już pięć lat temu, gdy otwieraliśmy portal mówiło się, że są za starzy by liczyć się w playoffs. I co? Całkowicie zdominowali playoffs 2014 (to była najpiękniejsza koszykówka, jaką oglądałem na żywo przez 20 lat) a rok wcześniej tytuł ukradł im bezczelnie Ray Allen.\nDziś karty w klubie rozdają nowe gwiazdy: Kawhi Leonard i LaMarcus Aldridge, co nie znaczy, że stara gwardia odeszła w niebyt. Gdzie tam! Tim Duncan w wieku 139 lat to (obok Draymonda Greena) najlepszy obrońca podkoszowy NBA (!) Tony Parker znów robi absurdalne 56% z gry, a szczuplutki i rześki Manu dyryguje drugim składem.\nI choć daleko im jeszcze do organizacji gry, jaką prezentowali w Finałach 2014, dzisiejsi Spurs grają ELITARNĄ obronę, zauważyliście? Najlepiej zbierająca ekipa NBA. Najmniej popełnianych przewinień, najlepszy rating defensywny na 100 posiadań. Duncan wie o zastawieniu wszystko, Aldridge i Leonard na skrzydłach są dłużsi niż penis mrówkojada:\nGregg Popovich nieco wcześniej niż ma to w zwyczaju uruchomił najważniejsze działa, musi na czas zgrać chłopaków, stąd krótkie rotacje i więcej minut dla starterów niż bywało to ostatnimi laty w tej części sezonu. Swoją drogą byłoby to niezwykle ciekawe zestawienie. Chaos w którym brylują Warriors przeciwko harmonii i porządkowi komandosów Popovicha.\nMVP 14 Grudzień, 2015 at 14:04\nKto jeszcze o tytuł?\nHouston, LA Clippers, Oklahoma.\nfeelseeker 14 Grudzień, 2015 at 14:12\nczytam sobie wcinając bagiete, a tu nagle penis mrówkojada…litości:D\ndsds 14 Grudzień, 2015 at 14:34\nCavs na 99% w finale ( jedynie kontuzja LeBrona by w tym przeszkodzila) . Spursow bym nie skreslal w finale zachodu z Warriors bo mimo wszystko sa lepsza druzyna niz rok temu. Dodanie Aldridge’a i rozwoj Leonarda jest widoczny choc GSW oczywiscie beda faworytami w tym pojedynku no i raczej powtorka finalow bedzie\ndol 14 Grudzień, 2015 at 14:35\nJuż nie przesadzajcie, że tytuł Spursom ukradł Ray Allen. Nadal był 7 mecz, w którym Miami zagrali świetnie, ale o tym już nikt nie pamięta. Co do GSW, uważam że jeśli zdrowie dopisze i nie będą się oszczędzać to pobiją rekord. O pozycje w Finałach poczekajmy do rozpoczęcia playoffów, wtedy skłądy będą na maksa dopieszczone.\nPrzyczajony 14 Grudzień, 2015 at 14:38\n1) Poprawka w akapicie o SAS, Duncan nie ma 139 lat:)\n2) o tytuł wg mnie powalczą GSW, OKC, Clippers, którzy może w końcu sprostają oczekiwaniom i na pewno Cavs. W sumie to wydaje mi się , ze finały przez następne 2-3 lata będą takie same :/ Szkoda, że nie pojawi się jakiś team na którego nikt nie stawia, a którzy zrobią furorę\npels23 14 Grudzień, 2015 at 14:41\nMam pytanie: Jakiej długości jest penis mrówkojada?\nLBJ Krol 14 Grudzień, 2015 at 14:46\nCzy Ray Allen skradł tytuł Spurs ?\nJa bym tak nie powiedział rzucił niesamowicie, no ale zawsze zostawał 7 mecz, w którym wygrało Miami a pierwszych skrzypców wcale nie grał Ray.\nabudabi1 14 Grudzień, 2015 at 14:56\n@dol tutaj wg chodzilo bardziej o psychike. Jakbys sie czul gdybys przegral, praktycznie wygrany mecz na wage tytułu? Sas byli strasznie zdezorienowani i przygaszeni. Rzut Allena to byl prawdziwy dagger.\nhuboss 14 Grudzień, 2015 at 15:02\nCzy zrobicie artykuł w którym wpiszecie kogo każda drużyna potrzebuje do składu?\nBobciu 14 Grudzień, 2015 at 15:22\nPenis mrówkojada = wzrost Aldridge’a + wzrost Leondard’a / szerokość trumny – szerokość w barach Duncana.\nasdf 14 Grudzień, 2015 at 15:29\nWszyscy ciągle gadają jak to Allen ukradł Spurs tytuł, ale gdyby akcję wcześniej Leonard trafił 2 wolne zamiast 1, to trójka Allena nic by nie dała, więc po części sami sobie przegrali ten finał 😉\nrly? 14 Grudzień, 2015 at 15:51\nHouston nie jest zadnym kandydatem do tytułu.\nfanbasketu 14 Grudzień, 2015 at 15:59\nAkurat Donatas Motiejunas to całkiem inny gracz niż TJ, czy Capela. Bardzo się cieszę, że chłopak wrócił po kontuzji i uważam go za ważnego gracza tej drużyny i całkiem innego od wspomnianej dwójki\nwielmozny pan P 14 Grudzień, 2015 at 16:01\nWarriors grają w zbyt szybkim tempie aby wytrzymać kondycyjnie sezon i pobić jednocześnie rekord. Nie mają doświadczenia i halfcourt game Bulls. Sądzę, że lekko przystopują, zadowolleni wysoką przewagą i spokojnie zrobią to HCa, lecz nic poza tym. 68-69 wins – tyle wg mnie uzbierają. rekord nakładałby na nich dodatkowo presję KONIECZNOŚCI wygrania mistrzostwa, co mogłoby ich spalić mentalnie. Generalnie, rekord byłby nieprtaktyczny dla tak młodego zespołu. Playoffs nie wymagają rekordów regular season, to zupełnie odrębna część rozgrywek. Bulls też nie szli na rekord. Pobili go przyupadkiem, po prostu tak się złożyło. Warriors od pewnego mometnu zaczeli bardzo o tym myślec, wg mnie, położyli na sobie zbyt duże oczekiwania, a efekt… cóz, przegrali ze słabymi Bucks. Tak to jest kiedy zaczyna się niezdrowa presja na wygrywanie wszystkiego, bo jakiś tam rekord jest do pobicia. i widac, ze Warriors po prostu są normalnym zespołem koszykówki, a nie drużyną wszech czasów etc.\nSpurs ofk będą się liczyć. cavs także. Oni są pragmatyczni, szczyt formuy będzie szuykowany na maj i czerwiec. Ocenianie ich dzisiaij, właściwie mija się z celem. Wiadomo, ze są w połowie przygotowań. Cavs zapewne zrobią HCa w Eastern ,a Spurs doskonale wiedzą, że vs warriors i tak będą musieli przynajmnmiej raz wygrać na ich terenie, niewazne, mając HCA czy go nie mając. i wiedzą, że mają na tyle doświadczenia, rutynowanuych graczy, oraz najlepszego coacha w lidze, ze jesli będą w formie, to będą w stanie tego dokon ać i wygrać serię. Jesli nie będą w formie, albo Warriors bedą lepsi,to NIE. to aż tak proste. wiedzą, ze HCA tego nie zmieni, bo na poziomie takiej rywalizacji własne boisko nie jest żadnym kluczowym cvzynnikiem. decyduje forma, jakośc gry i matchup.\ndorzuciłbym jeszcze Thunder, bo mają m,nóstwo talentu i jesli to eksploduje, to w best of seven mogą pokonać wszystkich. seria będzie im służyć bardziej niż długi reagular season. Durant, Ibaka, Westbrook, to jest kopalnia możliwości.\nmemphis mogą się liczyć o tyle, ze będą w stanie pokrzyżować szyki np,. warriors. Mają na nich narzędzia. zatem, nie będą im lezeć Spurs, ale Warriors całkiem całkiem i w takim układzie Grizzlies mogą zmienić losy rywalizacji w Western i otwozryć drogę Spursom do kolejnych Big Finals.\nW Eastern zapewne nie ma nikogo kto w serii będzie w stanie ograć cavaliers. Niestety, to będzie gra do jednej bramki. Heat wyglądają obiecująco i mają ciągle Dwyane’a Wade’a, który wzorowo lideruje i wpływa swoją mentalnością na drużynę, ale w serii z Cavs zabraknie im potencjału. Hawks nadal nie mają go to guya, wariantów B na playoffs, a także po prostu 6 biegu, którym mogliby zaskoczyć w serii. Grają dobrze i poprawnie, ale solidność to za mało na cavs. Bulls uśpieni, ale kto wie, m ogą wiele zdziałać, jesli poprawią defensywę, a Rose będzie rozwijał kolegów, a nie próbował wszystkim dowieśc, ze nadal jest świuetnuy. jego indywidualne ambicje i próba uszczęsliwiania na siłę zespołu, są kontrproduktywne. Bulls potrzebują point guarda, a nie scoring guarda w jego osobie.\nRockets i Clippers są tak niepewni, że aż trudno okreslać ich szanse w playoffs. wysoki potencjał i psychika borderline. z 3-1 na 3-4, albo załamanie po słabej końcówce game2 – codziennośc. trudno w nich uwierzyć jako contenderów.\nmatrix 14 Grudzień, 2015 at 16:25\n(…)nie mam wątpliwości. Osiągną 72-74 zwycięstwa. Like it or not.\nJa bym się wstrzymał, wystarczy jeden kryzys formy i skończy się na znacznie mniej niż 70 wygranych. Były już przypadki kosmicznych startów i miernych końcówek\nShinine555 14 Grudzień, 2015 at 17:02\n@wielmozny pan p,\nLubię twoje wypowiedzi ale czy ty człowieku oglądałeś bulls ? Bo nie rozumiem w którym momencie Rose próbował udowadniać swoją świetność stara się wprowadzać właśnie to co Hoiberg chce wprowadzić ciągły ruch piłki i szybkie przejscie na połowe przeciwnika, niestety przy kontrach przeważnie jest pierwszy na polowie przeciwnika bo reszta sie opierdziela a jak już rozprowadzają piłke to bierze się za rzucanie częstsze jak mecz na koniec jest na styku albo trzeba odskoczyc ( jest dobry zwłaszcza w koncowkach). Nie bronie go tylko mowie jak jest a fakt jest taki że nawet wjezdzając pod kosz najpierw szuka czy ktos nei jest sam (najczesciej Pau ) więc do neigo idzie podanie a jak go nei podwajaja to zdobywa spokojnie pkt, mial może jedynei pojedyncze akcje w ktorych mogl zachowac sie inaczej 😉 (mówie z wlasnych obserwacji a nie widziałem chyba tylko 1 czy 2 meczów)\nJeżeli idzie o defensywe pojedynczy gracze jak Mirotic troche nie nadazaja w obronie ale statystycznie mają lepsza defensywe niż rok temu u Thibodeu obecnie to chyba 5 lub 6 w lidze i najnizsza skutecznosc przeciwników z pola. Ich problem to nadal offensywa a dokładniej skutecznosc, Rose po zdjęciu maski lepiej gra jak nei patrzec nie traci tak piłki (przynajmniej w ostatnim meczu) McDermot regularnie rzuca za 3, za to Butler troche slabiej i Snell znowu sie pogubił (ale to juz pisałem po preseson że raczej nic z niego nei bedzie) No i wszyscy zdaje się zapominają że Bulls grają jeszcze przynajmniej przez miesiąc bez najlepszego strzelca druzyny za 3 Dunleavego który też spokojnei co mecz 10+pkt daje.\nCo do tego kandydatów do finału Houston czy Clippers to śmieszne typy, maja sklad ale mentalnosć zespołu na poziomie DLeague. Cavs faworytem sa ale na tym etapie zakładać że nie posypią się do playoffow albo że specjalnei teraz tak a nie inaczej grają a potem na bank zaczna wszyscy dobrze grac to tez wrozenie z fusow 😉\nmichu0192 14 Grudzień, 2015 at 17:06\nCo do serii GSW. Jednym się to udaje na początku jednym w środku. Więc nie mów hop przed zachodem słońca. (hehe) Jak ktoś napisał – grają szybko, co może ich kosztować wytrzymałością, a Celtics pokazali, że drużyny “agresywne” że tak powiem idealnie na nich pasują. Nigdy nie patrze odlegle w przeszłość, bo jeżeli nawet Green złapie kontuzje(wypluć) to oni się trochę posypią, bo jest to mega kot. Kto im zagrozi? Na pewno OKC jak Westbrook odpali beast mode (nie mylić z idiot mode haha), Celtics, Cavs, Spurs i pewnie przypadkowe drużyny typu Jazz. Co do OKC -tam jest straszny burdel po prostu jeszcze, ale ostatnio lepiej grają. Jedyne co mnie martwi tam to, to, że Westbrook oddaje ciągle więcej rzutów od KD.\nlikemike 14 Grudzień, 2015 at 17:13\n“czy powrót Irvinga zmieni coś w szykach defensywnych Cavs?”\njak dla mnie zmieni i to dużo 🙂 niestety chyba na gorsze ;p\nEdward Nashton 14 Grudzień, 2015 at 17:15\nDuncan 139 lat ? Chyba wam się wkradł jakiś chochlik… przecież rok temu kończył dopiero 126\nmurzyn89 14 Grudzień, 2015 at 17:41\nCo do OKC…\nNie miałem okazji oglądać zbyt dużo meczów w ich wykonaniu, ale chciałbym zobaczyć kilka akcji Westbrooka grającego bez piłki (wzorem GSW i Stepha). Po zasłonach, czekającego w rogu albo ścinającego pod kosz. Jak to sobie wyobrażę to aż mnie ciarki przechodzą 😛 ile to otwiera możliwości eeeeehhhhhh\nMVP 14 Grudzień, 2015 at 18:46\n^ nie jestem pewny czy on tak potrafi.\nDame Dolla 14 Grudzień, 2015 at 18:47\nmurzyn89 14 Grudzień, 2015 at 20:09\ntzn że wciąż ma pole do rozwoju i nie osiągnął maksimum potencjału 😉 hehe. żeby nie było to wcale nie chcę zrobić z niego SG i uważam, że jego przegląd parkietu pomiomo 11ast/mecz jest wciąż niedoceniany. sick! nie do pomyślenia. w kontekście najlepszych podających są wymieniani przed nim Paul, Rondo, Rubio, Wall. A spójrzmy teraz na to, że cała ta czwórka to first pass PG czego nie da się powiedzieć o Westbrooku a mimo to jest drugi w asystach. Odszedłem od tematu 🙂\nchodzi mi o to, że RW dominuje na piłce, a drużyna staje się jednowymiarowa. widzimy że nie działa to w Wizards, Kings i średnio w Clips (zawsze wymieniani w gronie faworytów a sukcesów brak) mnogość opcji, gra kombinacyjna jest w cenie w dzisiejszej nba, coraz mniej izolacji i pick’n’rollów, a OKC się nie potrafi przystosować.\nJimmyN 14 Grudzień, 2015 at 21:07\n@przyczajony, obawiam się że jesteś typem gościa któremu zabierali kanapki w szkole ;p\nJimmyN 14 Grudzień, 2015 at 21:20\nGSW grają świetnie i im kibicuję, ale mogą mieć ciężko, nie grali jeszcze żadnego meczu z Od KC, Cavs, Spurs. W Lutym będą też mieć 7 meczową serię wyjazdów do min.LA, Atlanty i Oklahomy, bardzo możliwe że już wtedy będą się oszczędzać. Dużo nam powiedzą następne mecze, czy do końca roku zdarzy się jakaś przegrana, czy zaliczą kolejną zwycięską serię. Już w piątek grają znów z Milwaukee, obstawiam że janek i reszta dostaną nauczkę i zostaną rozniesieni :))\nCiuus 14 Grudzień, 2015 at 22:45\nKto może zatrzymać GSW…..\nCzytam, a tu jest Cavs O.o Wolne żarty….\nObecność samograja LeBrona nie oznacza, że Cavs są w stanie wygrać z GSW. Co więcej uważam, że nawet BOSTON grając zespołową koszykówkę, a nie ball hogi mają większą szansę na pokonanie GSW co udowodnili zmuszając GSW do dwóch dogrywek. Zabrakło doświadczenia w końcówce.\nCiuus 14 Grudzień, 2015 at 22:51\nWielmożny Pan P pomylił Rose’a z LeBronem 🙂 Któremu czasem odpala się mod “co, ja nie zrobię” i zbiera, blokuje i najlepiej jakby asystował sam sobie bo on musi zrobić staty, a koledzy popatrzą….\nW tym sezonie Rose jest mocno w cieniu Jimmyego i to on robi grę Bulls’om.\nCiuus 14 Grudzień, 2015 at 22:54\nAle to trzeba RW mocno trzasnąć w dekiel aby odpalić mózg 🙂\nGość poza piłką i obręczą nie widzi nic.\nAle dalej męczą go na PG mimo, że gość nie ma pojęcia o zagrywkach zespołu. A small ball mają pod ręką = rozgrywający z prawdziwego zdarzenia + RW na SG, Durant na PFie i Ibaka na wzór Greena z GSW 🙂 Nie wieżę, że Ibakę nie stać na taką grę.\nNajwiększe metamorfozy NBA


Odpowiedź na petycję. Ministerstwo Zdrowia - WegeMaluch.pl\nBadania Isntytutu "Pomnik - Centrum Zdrowia Dziecka" wskazują na to, że rozwój fizyczny u dzieci wegetariańskich przebiega harmonijnie i mieści się w granicach normy, choć generalnie są one szczuplejsze niż rówieśnicy, a rozwój intelektualny nieco tę normę przekracza. Wegetarianizm praktykowany w prawidłowy sposób jest zdrowy na wszystkich etapach życia oraz w połączeniu z aktywnym trybem życia dieta wegetariańska może być stosowana u dzieci, pod warunkiem prawidłowego jej zbilansowania, suplementacji witaminą B12 oraz dokonywania okresowej oceny rozwoju i wzrastania.W opinii Ministra Zdrowia każde dziecko - niezależnie od sposobu żywienia - powinno być objęte stałą, profilaktyczną opieką zdrowotną. Szkoły, przedszkola i żłobki nie mają podstaw prawnych, aby wymagać zaświadczeń lekarskich dotyczących żywienia dzieci wegetariańskich ani podważać zasadności stosowania żywienia wegetariańskiego. Jednocześnie należy zastrzec, że zagadnienie oceny stosowania diet bezmięsnych u dzieci w różnych wieku nie należy również do kompetencji organów kontroli. W związku z powyższym, organy Państwowej Inspekcji Sanitarnej, które nadzorują warunki higieniczno-sanitarne w obiektach produkcji i obrotu żywności, nie mają podstaw prawnych do egzekwowania sposobu żywienia w obiektach *żywienia (*przyp. red.) zbiorowego (np. w szkołach, przedszkolach, żłobkach).\nNależy zwrócić uwagę na fakt, że w niektórych przypadkach trudnością w zapewnieniu żywienia wegetariańskiego w żłobku, przedszkolu czy szkole może być obecność niewielkiej liczby dzieci w placówce, które wymagałyby przygotowania odrębnych posiłków lub braku przygotowania kadry w zakresie żywienia wegetariańskiego. Za organizację i jakość żywienia w ww. obiektach są odpowiedzialni właściciele lub dyrektorzy placówek, którzy mogą umożliwić rodzicom przynoszenie przez nich żywności dla dziecka, w takim przypadku powinni zapewnić higieniczne warunki przechowywania i podawania pożywienia - odpowiednie do rodzaju przyniesionej żywności i zgodne z przepisami rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 852/2004 z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie higieny środków spożywczych (Dz. Urz. UE L 139 z 30.04.2004, str. 1; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 13, t.34, str. 319). Zapewnienie żywienia wegetariańskiego w placówkach oświatowych jest trudne ze względów organizacyjnych i niekiedy może być niemożliwe, jednakże brak możliwości wyboru menu wegetariańskiego nie może być argumentowany troską o zdrowie dziecka.\nW odniesieniu do cytowanych w petycji fragmentów pochodzących z publikacji opracowanych w roku 2011 w ramach programu zdrowotnego Ministra Zdrowia, istotne byłoby w przyszłości zwrócenie większej uwagi na zagadnienie wegetarianizmu w publikacjach, by nie pogłębiać uprzedzeń wobec tej formy żywienia.\nStanowisko w zakresie żywienia dzieci wegetariańskich zostanie przekazane Ministrowi Edukacji Narodowej oraz Ministrowi Pracy i Polityki Społecznej.\nMinister Zdrowia wystąpi również do Pełnomocnika Rządu ds. Równego Traktowania, aby ujął zagadnienie dyskryminacji dzieci wegetariańskich na terenach placówek oświatowych w Krajowym Programie Działań na Rzecz Równego Traktowania na lata 2013 - 2015. Być może, pomocne byłoby wystosowanie zapytania do jednostek publicznych, o to czy zapewniają żywienie wegetariańskie - tak by ułatwić *rodzicom (*przyp. red) w obecnym stanie prawnym dotarcie do szkół, przedszkoli i żłobków, które są gotowe podjąć się opieki nad dzieckiem wegetariańskim.\nJednocześnie, uprzejmie informuję, że dieta ściśle wegańska ze względu na niedostateczną wiedzę dotyczącą odpowiedniego jej zbilansowania, nie jest zalecana w żywieniu zbiorowym, szczególnie wśród dzieci i młodzieży.\nCieszymy się przeogromnie. Z chwilą, gdy otrzymaliśmy odpowiedź Ministerstwa Zdrowia tańczyliśmy, skakaliśmy i tupaliśmy z radości. To niesamowite, że Nam - Wegemaluchom udało się zmienić podejście do tematu diety wegetariańskiej Ministerstwa Zdrowia i Instytutu Żywności i Żywienia. Łatwo nie było.\nDrodzy, dzielcie się tą informacją, udostępniającie ją i szerzcie tę wiadomość. Oczwiście zdajemy sobie sprawę, że w naszym kraju nic od razu się nie dzieje i zawsze znajdzie się ktoś, kto tylko "prychnie" na tę i inne odpowiedzi odnośnie diety wegetariańskiej, ale wtedy - uśmiechnijcie się - i używając słowa "proszę" żądajcie respektowania i poszanowania swoich praw. Proszę nie walczcie, bo tylko będąc fair wobec świata - nawet tego nieprzychylnego - osiągnęliśmy suckes.\nDziękujemy wszystkim, którzy podpisali się pod petycją lub o niej wspominali. Dziękujemy również tym, którzy pisali o petycji i odpowiedziach na nią, niezależnie od tego czy wspominano przy tym wegemaluch.pl czy nie.\nWażne, że informacja szła w świat i żyła własnym życiem. Zatem.... Go Vege!!!\nDziękujemy Ministerstwu Zdrowia - w szczególności Departamentowi Matki i Dziecka, Pani Dyrektor Dagmarze Korbasińskiej oraz jej współpracownikom. Dziękujemy Dyrekcji i pracownikom Instytutu Żywności i Żywienia, zaangażowanym w pracę nad opiniami dot. petycji, Instytuowi 'Pomnik - Centrum Zdrowia Dziecka' profesorowi Januszowi Książykowi. Pani Mgr Małgorzacie Desmond, Pani Dr n med. Anecie Czerwonogrodzkiej-Senczyna.\nPobierz oryginalny dokument odpowiedzi Ministerstwa Zdrowia\nRóżnice Instytucji Państwowych w podejściu do diety wegetariańskiej w wyniku petycji wegemaluch.pl\nInstytut Żywności i Żywienia w normach żywienia opublikowanych w 2008 roku twierdził, że "polski system oświaty publicznej nie zakłada możliwości stosowania diety wegetariańskiej i wegańskiej wśród najmłodszych. W „Rekomendacjach dla realizatorów żywienia z zakresu prawidłowego żywienia dzieci w przedszkolach” z 2011 roku, czytamy że „w żywieniu dzieci nie zaleca się stosowania diet, które wykluczają wszystkie produkty pochodzenia zwierzęcego (dieta wegańska). Dieta ta nie pokrywa zapotrzebowania na wiele składników odżywczych, co może prowadzić do ich niedoborów w organizmie, a konsekwencji do zaburzeń prawidłowego wzrostu dzieci”.\nDyrektorzy publicznych placówek oświatowych wymagali od rodziców przynoszenia zaświadczenia lekarskiego od lekarza specjalisty informującego, że dziecko jest na diecie bezmięsnej.\nDyrektorzy również nie wyrażali zgody na przynoszenie przygotowanych posiłków argumentując to ewentualnymi karami nałożonymi przez Główny Inspektorat Sanitarny oraz brakiem możliwości przechowywania jedzenia.\nInstytut Żywności i Żywienia uznał, że: "Prawidłowo zbilansowana dieta laktoowowegetariańska i laktowegetariańska zapewnia niezbędne składniki odżywcze i może być stosowana u dzieci i młodzieży."\nMinisterstwo Zdrowia: "Szkoły, przedszkola i żłobki nie mają podstaw prawnych, aby wymagać zaświadczeń lekarskich dotyczących żywienia dzieci wegetariańskich ani podważać zasadności stosowania żywienia wegetariańskiego."\n"organy Państwowej Inspekcji Sanitarnej, które nadzorują warunki higieniczno-sanitarne w obiektach produkcji i obrotu żywności, nie mają podstaw prawnych do egzekwowania sposobu żywienia w obiektach *żywienia (*przyp. red.) zbiorowego (np. w szkołach, przedszkolach, żłobkach)."\n"Za organizację i jakość żywienia w ww. obiektach są odpowiedzialni właściciele lub dyrektorzy placówek, którzy mogą umożliwić rodzicom przynoszenie przez nich żywności dla dziecka, w takim przypadku powinni zapewnić higieniczne warunki przechowywania i podawania pożywienia"\n"Minister Zdrowia wystąpi również do Pełnomocnika Rządu ds. Równego Traktowania, aby ujął zagadnienie dyskryminacji dzieci wegetariańskich na terenach placówek oświatowych w Krajowym Programie Działań na Rzecz Równego Traktowania na lata 2013 - 2015."\n"Stanowisko w zakresie żywienia dzieci wegetariańskich zostanie przekazane Ministrowi Edukacji Narodowej oraz Ministrowi Pracy i Polityki Społecznej."\nNiniejszym uważamy, że nasza rola w sprawie uznania diety wegetariańskiej jako równoprawnej, pełnej i wartościwej - została zakończona ogromnym sukcesem dzięki wspaniałym ludziom z którymi w tej sprawie wymienialiśmy pisma, spotykaliśmy się i rozmawialiśmy.\nPozostałe odpowiedzi na petycję:\nPrzeczytaj również: Odpowiedź na petycję. Instytut Żywności i Żywienia\n« Mona planuje ciasteczkowy biznes\nMamusiu, powiedz mi coś ciepłego….. 'kożuszek' »


Przygarnęli szczeniaka. Teraz okazało się, że to niedźwiedź – Wprost\nDwa lata temu przygarnęli szczeniaka. Teraz okazało się, że to... niedźwiedź\nDodano: 15 maja 2018, 17:14 1\nNiedźwiedź / Źródło: YouTube\nW 2016 roku mieszkająca w chińskim Kunming Su Yun przyniosła do domu małego szczeniaczka. Dopiero po dwóch latach wszyscy zorientowali się, że nie jest to mastif tybetański, tylko... potężny niedźwiedź.\nSu Yun przekazała w rozmowie z mediami, że "pies" wciąż rósł i miał ogromny apetyt. Według jej relacji, dziennie potrafił zjeść "pudełko owoców i dwa wiadra z makaronem". Rodzina zorientowała się, że coś jest nie tak, gdy pewnego dnia "pies" zaczął stawać na dwóch nogach i w ten sposób chodzić, co nie przydarza się zazwyczaj psom.\n– Im bardziej rósł, tym bardziej wyglądał jak niedźwiedź. Trochę boje się niedźwiedzi – przyznaje Su Yun.\nRodzina poprosiła o pomoc organizację Yunnan Wildlife Rescue Center i ostatecznie niedźwiedź znalazł się pod jej opieką. Personel był nieco przestraszony, gdyż zwierzak chodząc na dwóch łapach ma metr wysokości. Potwierdzono już, że jest to zagrożony wyginięciem czarny niedźwiedź azjatycki.


Teatralna – JC – Młodzieżowy Dom Kultury\nTeatralna – JC\nKary fizyczne nie działają. Dzięki nim dziecko uczy się m.in. manipulować, jak uniknąć kary, zamiast rozumieć, dlaczego powinno zachowywać się w określony sposób. Dlatego bite dzieci mogą mieć problemy z przestrzeganiem zasad życia społecznego. Bite dzieci wyrastają na ludzi z problemami.


Rok 2018 przejdzie do historii jako ten, w którym ze szczególną mocą ujawniła się prawdziwość tezy, że Bliski i Środkowy Wschód są jądrem geopolityki światowej. I to niezależnie od tego, jakie wydarzenia mają równocześnie miejsce w Europie, Azji Południowej lub na Dalekim Wschodzie.\nWszystko, co dzieje się na szeroko rozumianym Bliskim Wschodzie, prędzej czy później będzie mieć polityczne lub ekonomiczne reperkusje w najbardziej odległych nawet częściach świata. Dzieje się tak nie tylko ze względu na „klątwę czarnego złota”, czyli uzależnienie współczesnej cywilizacji od ropy naftowej i gazu ziemnego, które wciąż w większości pochodzą właśnie z tego regionu. Ważną rolę odgrywają tu bowiem również odwieczne konflikty etniczne, polityczne oraz religijne, takie jak ten izraelsko-palestyński, czy rywalizacja sunnicko-szyicka i muzułmańsko-chrześcijańska oraz spory arabsko-perskie, a także arabsko-tureckie. Do tego dochodzą takie zjawiska, jak ekstremizm i terroryzm islamski, przewlekła niestabilność polityczna i ekonomiczna, masowe migracje czy proliferacja technologii uzbrojenia.\nSpośród wszystkich państw bliskowschodnich szczególne znaczenie ma Arabia Saudyjska – największy i najbogatszy kraj regionu, przez kilka ostatnich dekad będący niekwestionowanym liderem świata arabskiego i regionalnym mocarstwem. I tak jak rozwój wydarzeń na Bliskim Wschodzie wpływa na geopolitykę globalną, tak sytuacja w Arabii ma bezpośrednie przełożenie na to, co dzieje się w całym regionie.\nŚwiat zamarł z przerażenia i niedowierzania, gdy w połowie października 2018 roku potwierdziły się doniesienia o brutalnym mordzie dokonanym w saudyjskim konsulacie w Stambule na dziennikarzu Dżamalu Chaszodżdżim. Ten żyjący na emigracji na Zachodzie saudyjski publicysta był zdeklarowanym przeciwnikiem patriarchalnego systemu społeczno-politycznego panującego w Arabii Saudyjskiej i zagorzałym krytykiem jej władz, z obecnym królem Salmanem na czele. Według na wskroś feudalnej i teokratycznej filozofii działania monarchii Saudów, krytyka władcy z Rijadu, pretendującego jednocześnie do roli największego autorytetu moralnego i religijnego sunnickiego islamu (król tradycyjnie nosi tytuł Strażnik Dwóch Świętych Meczetów, czyli Mekki i Medyny), jest zbrodnią największą z możliwych. Sposób, w jaki postanowiono wymierzyć „sprawiedliwość”, pokazał jednak światu prawdziwe oblicze królestwa i równocześnie naraził kraj na międzynarodowy ostracyzm. Co gorsza, po raz kolejny w ostatnich miesiącach poważnie nadszarpnął i tak słabą już reputację oraz międzynarodową pozycję Rijadu. Wielu ekspertów jest przekonanych, że Saudyjczycy popełnili w ten sposób symboliczne geopolityczne samobójstwo.\nMord dokonany na Chaszodżdżim jak w soczewce skupia i uwypukla wiele negatywnych procesów społecznych, politycznych i cywilizacyjnych, toczących współczesną Arabię Saudyjską niczym powoli rozwijający się nowotwór, sprawiających, że państwo to coraz szybciej schodzi do roli drugorzędnego gracza w regionie. Dziesięciolecia funkcjonowania systemu ustrojowego opartego na kumoterstwie, korupcji oraz faworyzowaniu rozbudowanych układów klanowo-plemienno-rodowych, a do tego demoralizacji spowodowanej niewyobrażalnym bogactwem zapewnianym przez petrodolary zrodziły w końcu trujące owoce. Degeneracja struktur państwa saudyjskiego oraz degrengolada moralna elit politycznych, w całości wywodzących się z rozległej (ponad 20 tys. członków!) rodziny królewskiej i osób bezpośrednio z nią powiązanych, długo ukrywane i przemilczane (także przez zachodnich sojuszników Rijadu), musiały ostatecznie ujrzeć światło dzienne.\nNoszący wszelkie cechy plemiennej wendetty mord Chaszodżdżiego stał się więc kamyczkiem, który zainicjował lawinę, pędzącą do tego w najmniej przewidywalnych kierunkach. Reperkusje już zaczynają być odczuwalne nie tylko w samej Arabii Saudyjskiej, lecz także w całym regionie, a nawet w odległych częściach świata. A to dopiero początek. Nieudolną operację uciszenia Chaszodżdżiego przeprowadzono bowiem w najgorszym z możliwych momentów. Pogorszenie się sytuacji Arabii Saudyjskiej wzmocniło kryzys wizerunkowy monarchii, z jakim boryka się ona co najmniej od chwili, gdy w 2015 roku na tronie w Rijadzie zasiadł król Salman. Schorowany i sędziwy monarcha od początku rządów polega na kolejnych następcach tronu, z których żaden nie okazał się wystarczająco kompetentny – ani Muhammad ibn-Nadjif (odsunięty za rzekomą nielojalność), ani Muhammad ibn Salman.\nTen ostatni, najprawdopodobniej osobiście odpowiedzialny za operację usunięcia Chaszodżdżiego, już od dawna jest obwiniany o doprowadzenie Arabii Saudyjskiej do największego kryzysu w historii. Okazuje się, że rację mieli analitycy niemieckiego wywiadu, którzy już w 2015 roku, czyli dwa lata przed wyznaczeniem księcia na następcę tronu Saudów, uznali jego sposób rządzenia za źródło większości problemów Arabii Saudyjskiej na arenie międzynarodowej.\nWraz z osłabianiem pozycji Arabii Saudyjskiej w gruzy obraca się cała regionalna konstrukcja geopolityczna, od niemal czterech dekad tworzona z mozołem przez Rijad, ze znaczną pomocą Stanów Zjednoczonych oraz innych zachodnich sojuszników. Zachód przez lata widział w tym kraju ostoję regionalnej stabilności, strategicznej przeciwwagi dla szyickiego Iranu i sunnickich ruchów ekstremistycznych, ale też wszelkich rewolt i zawieruch, naruszających regionalne status quo. Przez całe lata Arabia faktycznie słynęła z wyważonej i przewidywalnej, choć równocześnie zdecydowanej i skutecznej, polityki międzynarodowej. Od czasu I wojny w rejonie Zatoki Perskiej (1991 rok) Rijad miał więc odgrywać rolę regionalnego żandarma – w interesie Stanów Zjednoczonych i Zachodu. Ten strategiczny aksjomat odszedł niestety do historii w 2015 roku.\nPolityka Saudów, skłócenie się Rijadu z Omanem, a później jego restrykcje wobec Kataru, doprowadziły do rozpadu Rady Współpracy Państw Zatoki Perskiej (Gulf Cooperation Council – GCC), jeszcze niedawno będącej skutecznym narzędziem działania w subregionie Zatoki Perskiej. Arabia Saudyjska i jej protegowani ponieśli też w ostatnich latach geopolityczne porażki w wielu miejscach regionu. Tak jest np. w Iraku, gdzie sunnickie formacje polityczne i paramilitarne, którym patronowali Saudowie, zostały zepchnięte w cień przez proirański rząd centralny, co uczyniło z tego kraju niemalże protektorat Teheranu. Tak jest też w Syrii, gdzie Rijad już ponad trzy lata temu zrezygnował z aktywnego wspierania zbrojnej antyrządowej rebelii sunnickiej, cedując to zadanie na swych ówczesnych sojuszników z GCC. Zdecydowanie ułatwiło to reżimowi Baszszara al-Asada zdobycie przewagi w wojnie domowej, a wspierającym go Rosjanom – odzyskanie wpływów w Lewancie. Również w Libanie saudyjskie wpływy topnieją z roku na rok, co jest efektem m.in. umacniania się pozycji szyickiego Hezbollahu i rosnącej aktywności irańskiej. Rijad próbował zatrzymać bieg wydarzeń, sięgając po niestandardowe metody. W listopadzie 2017 roku nałożył dwutygodniowy areszt domowy na przybyłego z wizytą do Królestwa libańskiego premiera Sada al-Haririego jako karę za nadmierne ustępstwa polityczne jego kraju wobec szyitów. Saudowie szybko tracą także, na rzecz Turcji i Iranu, wpływ na sprawę palestyńską, będącą dotychczas jednym ze sztandarowych obszarów działania Rijadu i krajów GCC.\nGwoździem do trumny polityki saudyjskiej, a pośrednio również amerykańskiej, na Bliskim Wschodzie jest nieudana politycznie i militarnie interwencja w Jemenie. Kampania, mająca być w założeniu saudyjskich planistów krótką i błyskotliwą akcją ukazującą potęgę militarną Królestwa, stała się trwającym już czwarty rok strategicznym koszmarem, drenującym zasoby i siły Rijadu (dotychczasowe koszty wojny szacuje się na ponad 200 mld dolarów, czyli około 200 mln dolarów dziennie). Ponadto sposób jej prowadzenia – daleki od standardów cywilizowanego świata – naraził Arabię Saudyjską na falę międzynarodowej krytyki i potępienia, które niejako rykoszetem dotknęły też USA. Wszystko to otwiera coraz szerzej pole działania dla tradycyjnych regionalnych rywali Rijadu: wracającej do dawnych osmańskich korzeni Turcji oraz szyickiego Iranu.\nAmbicje na miarę mocarstwa\nTurcja pod rządami Partii Sprawiedliwości i Rozwoju, kierowanej przez charyzmatycznego Recepa Tayyipa Erdoğana, od kilkunastu lat systematycznie zbacza z kursu wyznaczonego niemal sto lat temu przez Mustafę Kemala Atatürka. Celem tych działań jest odzyskanie miejsca w gronie regionalnych mocarstw i powrót do czasów świetności imperium osmańskiego, kiedy Turcy mieli realny wpływ na sytuację międzynarodową, wykraczający daleko poza Bliski Wschód. Erdoğan, żeby zrealizować te plany, nie obawia się radykalnych zmian w polityce zagranicznej – takich jak znaczące ochłodzenie relacji z Europą i USA, porzucenie dobrych do niedawna stosunków z Izraelem oraz zbliżenie z dotychczasowymi tradycyjnymi rywalami Turcji: Rosją i Iranem. Niezmienne w strategii Ankary pozostaje jedynie rywalizowanie z Arabami, zwłaszcza z Królestwem Saudów. Dlatego wybór Stambułu jako miejsca egzekucji Chaszodżdżiego był dla władz w Ankarze najlepszym prezentem.\nWybujałe geopolityczne ambicje Ankary pchnęły ją do bezpośredniego zaangażowania militarnego w sąsiedniej Syrii. Nie było to możliwe, dopóki istniała „stara” armia i jej kadra oficerska stojąca na straży świeckości republiki. Nieudany pucz z lipca 2016 roku dał ekipie Erdoğana szansę na dokonanie głębokich czystek w siłach zbrojnych, zwłaszcza w korpusie oficerskim, co ostatecznie usunęło ostatnią formalną przeszkodę do realizacji strategii mającej na celu budowę „nowej Turcji”.\nInterwencję w Syrii podjęto oficjalnie w celu poparcia tamtejszej „demokratycznej” opozycji, w istocie jednak przeciwko syryjskim Kurdom, coraz mocniej artykułującym swe dążenia autonomiczne. Zarówno w wymiarze politycznym, jak i militarnym przebieg tej operacji daleki jest od oczekiwań. Co gorsza, polityka międzynarodowa Ankary realizowana w ostatnich trzech latach sprawiła, że kraj ten znalazł się w ostrym konflikcie z Zachodem. Nie jest to sytuacja komfortowa, chociażby ze względu na członkostwo Turcji w NATO. Ponadto na jej terytorium wciąż przebywa około 3 mln uchodźców z Syrii, z których większość chce jak najszybciej dostać się do Europy.\nNa słabości Rijadu korzysta też Islamska Republika Iranu (IRI), która jest głównym beneficjentem burzliwych przemian geopolitycznych ostatnich kilku lat na Bliskim Wschodzie. Teheran odnotowuje największe w historii sukcesy w polityce regionalnej. Zdołał ostatecznie rozciągnąć kontrolę ideologiczną i polityczną na wszystkie państwa regionu tworzące szyicki półksiężyc, czyli obszar rozciągający się od Libanu i Syrii, przez Irak, po Iran, a nawet dalej na Wschód, aż po szyickie rejony Afganistanu i Pakistanu. Doliczyć do tego należy też silne wpływy w Jemenie (Ruch Hutih), w Strefie Gazy (palestyński Ruch Hamas) oraz popularność na szyickich ulicach miast Bahrajnu i wschodniej Arabii Saudyjskiej. A wszystko to w czasie, gdy Iran zyskał wśród zachodniej opinii publicznej nimb bohaterskiego obrońcy Iraku przed Państwem Islamskim w latach 2014–2015.\nOcieplenie wizerunku Iranu miało duży wpływ na powodzenie negocjowanego porozumienia w sprawie programu nuklearnego (Joint Comprehensive Plan of Action – JCPOA), zawartego w 2015 roku, które miało doprowadzić do zniesienia sankcji i otwarcia irańskiej gospodarki na świat. Nic zatem dziwnego, że irański prezydent Hasan Rouhani niedawno oświadczył: „Jeszcze nigdy w swej historii Islamska Republika Iranu nie miała bezpośredniego politycznego wpływu aż na cztery arabskie stolice w regionie – Bejrut, Damaszek, Bagdad i Sanę”. Cel ten, postawiony w 1979 roku przez ojca założyciela IRI, ajatollaha Ruhollaha Chomeiniego, został osiągnięty dopiero teraz.\nTeraz jest to szczególnie niekorzystne dla osłabionego Rijadu, ale przede wszystkim dla Waszyngtonu. Prezydent Donald Trump zarzucił całkowicie nieskuteczną politykę bliskowschodnią swego poprzednika Baracka Obamy, realizowaną pod hasłami resetu wobec Iranu i świata islamu, wspierania „demokratycznych” rewolt w regionie oraz zakładającą faworyzowanie Palestyńczyków kosztem strategicznych interesów bezpieczeństwa Izraela. Obecna administracja USA wróciła do wcześniejszych aksjomatów polityki amerykańskiej wobec tego regionu, wśród których na pierwszym miejscu znajduje się wspieranie tamtejszych sojuszników, zwłaszcza Izraela i Arabii Saudyjskiej, bez względu na okoliczności. Ostatnie wydarzenia sugerują jednak, że Rijad nadużył zaufania Amerykanów i ich cierpliwość się wyczerpuje.\nAdministracja prezydenta Trumpa została zmuszona do zakrojonych na szeroką skalę działań wobec regionu, które anonimowy dyplomata USA określił dosadnie jako „sprzątanie bałaganu po Saudach”. Jeszcze w ubiegłym roku podjęto kroki zmierzające do odwrócenia niekorzystnych tendencji politycznych w Iraku, w dużej mierze będących następstwem pochopnej decyzji Baracka Obamy o wycofaniu całości sił amerykańskich z tego kraju. Amerykanom ostatecznie udało się, przy wsparciu regionalnych sojuszników, zapobiec miażdżącemu zwycięstwu sił proirańskich w irackich wyborach parlamentarnych w maju 2018 roku.\nRównolegle w sąsiedniej Syrii zwiększono amerykańską obecność militarną w ramach bezpośredniego wsparcia dla Syryjskich Sił Demokratycznych, formacji zrzeszającej tamtejszych Kurdów i Arabów. Żołnierze operujący na wschód od Eufratu nie tylko likwidują pozostałe tam jeszcze niewielkie enklawy tzw. Państwa Islamskiego, lecz także samą swą obecnością skutecznie stawiają tamę planom zajęcia tej części kraju przez Turków, Rosjan i Irańczyków. Aby utrudnić ostateczną realizację planów Teheranu, Amerykanie dążą równocześnie do przecięcia biegnących przez południowo-wschodnią Syrię lądowych szlaków komunikacyjnych łączących Iran z Libanem.\nKolejnym ważnym krokiem obecnej administracji USA stały się wypowiedzenie w maju 2018 roku umowy JCPOA, a także zapowiedź ponownego nałożenia sankcji politycznych, ekonomicznych i finansowych na Iran oraz wszystkie państwa i podmioty biznesowe z nim współpracujące, również zachodnie. To dość radykalne działanie, zważywszy, że inni sygnatariusze umowy (tj. pozostali stali członkowie Rady Bezpieczeństwa ONZ oraz Niemcy) nie zamierzają iść w ślady Waszyngtonu. Powodem decyzji USA były obawy, że nieuwzględnienie w JCPOA mechanizmów weryfikacji i kontroli nad rozbudowanym irańskim programem rakietowym sprawia, że całe porozumienie staje się co najmniej niepełne, jeśli nie wręcz nieskuteczne. Istnieją bowiem uzasadnione podejrzenia, że od trzech dekad Teheran konstruuje i udoskonala rakiety balistyczne głównie z myślą o ich wykorzystaniu jako nosicieli głowic atomowych.\nSytuacja strategiczna wokół Syrii i w Lewancie pozostaje patowa, Waszyngton nie ma na razie wobec tego regionu spójnej i długofalowej strategii, i reaguje ad hoc na posunięcia głównych rywali. Ci zaś zdają się grać według precyzyjnie rozpisanego scenariusza, którego jednym z celów jest dążenie do wciągnięcia Stanów Zjednoczonych w strategiczną pułapkę, tym razem w Syrii. Zwłaszcza Moskwa chętnie widziałaby Amerykę po raz kolejny uwikłaną w przewlekły, asymetryczny konflikt, odciągający uwagę od innych kierunków działań, takich jak np. Azja Centralna, Zakaukazie, Europa Środkowo-Wschodnia czy Arktyka.\nTen ostatni region staje się stale rosnącym źródłem niepokoju i obaw Kremla. Postępujące zmiany klimatyczne sprawiają bowiem, że arktyczna pokrywa lodowa topnieje w szybkim tempie, co zwiększa dostępność tamtejszych akwenów dla żeglugi – także okrętów wojennych potencjalnych wrogów. Proces ten powoduje, że Rosja po raz pierwszy od stuleci nie może się czuć na arktycznej Północy naprawdę bezpiecznie.\nDzisiaj Moskwa z ogromnym niepokojem obserwuje wzrost aktywności Zachodu, w tym NATO, w rejonach subarktycznych. Można się więc spodziewać, że w najbliższym czasie Rosjanie zrobią wszystko, aby skierować strategiczną uwagę USA i jego sojuszników na inne obszary Eurazji. Niewiadomą pozostaje, czy będzie to eskalacja wojny na Ukrainie, reaktywacja konfliktów w Naddniestrzu lub Gruzji, czy też „testowanie” sojuszu północnoatlantyckiego w krajach bałtyckich lub przesmyku suwalskim. Dogodnym miejscem mogącym skutecznie zaabsorbować uwagę Amerykanów i ich sojuszników jest też Afganistan. Sukcesy systematycznie odnoszone w ostatnich latach przez talibów wraz z rosnącą aktywnością lokalnej prowincji Państwa Islamskiego oraz słabnącą pozycją prozachodniego rządu w Kabulu sprawiają, że Waszyngton ma problem w tym regionie. Zakończenie operacji ISAF w 2014 roku i związane z tym radykalne ograniczenie obecności sił międzynarodowych pod Hindukuszem okazało się zbyt pochopne. Ponadto rosnący w siłę afgański Taliban wciąż jest ściśle powiązany z Al-Kaidą i tak jak przed 2001 rokiem, dopuszcza ją do kontrolowanego przez siebie terytorium Afganistanu. W efekcie zarówno skomplikowana sytuacja geopolityczna w regionie bliskowschodnim, jak i załamanie sytuacji bezpieczeństwa w Afganistanie sprawiają, że zmniejsza się skuteczność walki z ekstremizmem islamskim i jego głównymi organizacyjnymi strukturami: IS oraz Al-Kaidą. Państwo Islamskie, choć rozbito jego kalifat w Syrii i Iraku, wciąż ma komórki rozsiane niemal po całym świecie. Aktywność wielu tych ogniw IS systematycznie rośnie, co odsuwa w czasie perspektywę ostatecznego pokonania tej organizacji. Podobnie Al-Kaida po latach pozostawania w cieniu kalifatu zaczyna wracać do dawnej formy i skali aktywności, zwłaszcza w regionie afgańsko-pakistańskim, w Jemenie, Afryce Północnej i Wschodniej.\nSkoncentrowanie uwagi Waszyngtonu na Bliskim Wschodzie to również geopolityczne marzenie Pekinu. Chiny, jako jedyne wśród współczesnych globalnych potęg zainteresowanych sytuacją na Bliskim Wschodzie, nie mają tam swoich sił zbrojnych. Co nie oznacza, że nie śledzą zachodzących w tej części świata wydarzeń, zwłaszcza że rozwijająca się gospodarka Państwa Środka potrzebuje coraz większych dostaw ropy naftowej, zapewnianych przede wszystkim przez Arabię Saudyjską.\nChińczycy doskonale zdają sobie sprawę, że zmuszenie Stanów Zjednoczonych – ich głównego strategicznego rywala w wymiarze ponadregionalnym i największego potencjalnego wroga militarnego na zachodnim Pacyfiku – do zintensyfikowania zaangażowania na Bliskim Wschodzie oznacza niemal automatycznie zmniejszenie ich możliwości działania w regionie Azji Wschodniej. I to mimo oficjalnie zadeklarowanej przez Waszyngton kilka lat temu nowej strategii, znanej jako „zwrot ku Azji”. W ostatnich miesiącach Pekin podjął zatem kroki mające ułatwić Amerykanom skupienie się na porządkowaniu Bliskiego Wschodu. Przede wszystkim chodzi tu o skłonienie reżimu północnokoreańskiego do podjęcia dialogu politycznego z USA. Proces powolnego ocieplenia stosunków między Waszyngtonem a Phenianem doskonale wpisuje się w obecną chińską strategię. Podobnie jak równie zaskakujące dla wielu obserwatorów nagłe odprężenie w relacjach Chin z Japonią oraz złagodzenie chińskiej retoryki wobec spornych obszarów na Morzu Wschodniochińskim.\nPrzede wszystkim sytuacja geopolityczna w Europie oraz relacje państw euroatlantyckich powinny jednak szczególnie niepokoić prezydenta USA i urzędników jego administracji. W większości aktualnych problemów i obszarów współczesnych stosunków międzynarodowych Stany Zjednoczone prezentują bowiem odmienne stanowisko niż ich najbliżsi sojusznicy z Europy Zachodniej. W wielu przypadkach, takich jak sprawa palestyńska i relacje z Izraelem, kwestia syryjska czy problem przyszłości układu z Iranem i sankcji nałożonych przez USA na ten kraj – rozbieżności interesów, stanowisk i polityk między Ameryką a Europą zdają się powoli wykluczać jakąkolwiek efektywną współpracę. A lista spraw, w których można spisać takie amerykańsko-europejskie „protokoły rozbieżności”, stale się wydłuża.\nW tym kontekście trzeba pamiętać o wspomnianym wcześniej ochłodzeniu stosunków amerykańsko-tureckich. Sytuacja taka już sama w sobie jest niepokojąca, bo naraża na szwank sprawne funkcjonowanie wspólnoty transatlantyckiej. Problem staje się jeszcze poważniejszy, gdy uwzględni się celowe podsycanie już istniejących sporów w łonie tej wspólnoty – oraz kreowanie nowych – przez tych graczy międzynarodowych, którzy uważają szeroko rozumiany Zachód za rywala lub wręcz śmiertelnego wroga. Państwa takie jak Rosja, Chiny czy Iran chętnie widziałyby osłabienie społeczności euroatlantyckiej, zwłaszcza sojuszu północnoatlantyckiego. Od kilku lat można więc zaobserwować próby wbijania klina w harmonijne w miarę do niedawna relacje Europy i Ameryki.\nWszystko to rodzi obawy o efektywność wspólnoty transatlantyckiej, a przede wszystkim NATO, głównie na poziomie politycznym, w przypadku zaistnienia czasu próby, czyli autentycznego konfliktu zbrojnego (klasycznego lub hybrydowego) z udziałem któregoś z członków sojuszu i związanej z tym konieczności uruchomienia wszystkich procedur przewidzianych traktatem waszyngtońskim, z art. 4 i 5 na czele. Czy podzielona wewnętrznie wspólnota transatlantycka byłaby w stanie sprostać wyzwaniu, wymagającemu szybkości w podejmowaniu decyzji oraz zdecydowania, ale też (a może zwłaszcza) jednomyślności? Czy np. Turcja, skłócona już nie tylko tradycyjnie z Grecją, lecz także z USA, nie spowalniałaby nieodzownych decyzji politycznych i wojskowych NATO w razie kryzysu w Europie Wschodniej z udziałem Rosji – swego nowego sojusznika na Bliskim i Środkowym Wschodzie? Czy państwa starej Unii Europejskiej, powiązane z Rosją rozlicznymi i lukratywnymi interesami ekonomicznymi, byłyby skłonne poświęcić te biznesy, aby „umierać za Warszawę” (bądź Rygę, Tallin lub Wilno)?\nPytania te pozostają bez odpowiedzi i należy mieć nadzieję, że nigdy nie przyjdzie stawiać ich w rzeczywistości. Jakie zatem wnioski płyną dla Polski i perspektyw jej bezpieczeństwa z obecnej sytuacji geopolitycznej w Eurazji? Po pierwsze, należy umacniać sojusz północnoatlantycki. Po drugie, musimy kierować się w polityce bezpieczeństwa i obrony starą i sprawdzoną maksymą rzymską „si vis pacem, para bellum” – chcesz pokoju, szykuj się do wojny. Równie ważne staje się umacnianie współpracy wielostronnej w Europie Środkowo-Wschodniej i Południowej (m.in. w ramach Grupy Wyszehradzkiej i projektu Międzymorza). Nie należy traktować tych działań jako alternatywy dla NATO, ale raczej jako jego wzmocnienie – inicjatywy te budują klimat solidarności regionalnej, niezbędnej na wypadek zaostrzenia sytuacji międzynarodowej w naszej części świata. Fundamentalne znaczenie ma zacieśnianie więzi strategicznych i militarnych z USA, wyrażające się rotacyjną obecnością pododdziałów US Army na terytorium Polski i wspólnymi ćwiczeniami, budową w naszym kraju elementu amerykańskiego systemu obrony przeciwrakietowej, a docelowo także stałą dyslokacją sił amerykańskich. Niezależnie jednak konieczne jest również rozwijanie i wzmacnianie naszych własnych zdolności w zakresie obrony.\nPod koniec drugiej dekady XXI wieku geopolityka światowa wyraźnie weszła w ostry zakręt. Narasta liczba międzynarodowych sporów i kryzysów, rośnie napięcie w wielu regionach i obszarach relacji między państwami. Czas pokaże, czy społeczność międzynarodowa wyjdzie z tej sytuacji bez większych wstrząsów, czy też nastąpi przesilenie w postaci kolejnego konfliktu na dużą skalę w którejś części globu. Niezależnie od rozwoju wydarzeń, musimy być jednak gotowi na każdy scenariusz.\nautor zdjęć: Petros Giannakouris / AP Foto / East News


plan trasy prosba o ocene. • Informacje praktyczne - pytania i odpowiedzi - Forum Bieszczady - BieszczadzkieForum.pl\nplan trasy prosba o ocene.\nprzez alegorn » 3 lip 2013, o 11:05\nprzedstawię plan trasy , prośbą jest byście ocenili go, doradzili ewentualne zmiany, istotne - to trasa z zwykłymi ludźmi tzn bede z nimi szedł, wiec nawigacja nie powinna być problemem , ale będą musieli to przejśc z plecakami..\n1. baligród(ok 7 rano), kiczera, rabe, huczwice jeziorko bobrowe, chryszczata, zwiezło duszatyń\n2. duszatyń mików maguryczne, p. żebrak, jaworne, kołonice\n3. kołonice, jabłonki, łopiennik - łopienka\n4 łopienka, hyrcza, korbania - bukowiec - (polańczyk?)\ninteresują mnie zwłaszcza uwagi co do drugiego dnia, chodził kto ostatnio po magurycznym? jak wygląda okolica dawej kołonicy ?\nzastanawiam się nad zmodyfikowaniem trochę tego dnia o krąglice - ale to już muszę sprawdzić, jak ekipa będzie sprawna...


Firmy - Powłoki, pokrycia, wykładziny podłogowe, z tworzyw modułowych, do lodowisk i torów jazdy na wrotkach - Polska | Katalog firm Kompass\nFirmy - Powłoki, pokrycia, wykładziny podłogowe, z tworzyw modułowych, do lodowisk i torów jazdy na wrotkach - Polska\nPowłoki, pokrycia, wykładziny podłogowe, z tworzyw modułowych, do lodowisk i torów jazdy na wrotkach\nWyspecjalizowaliśmy się w obrocie artykułami pochodzenia Hiszpańskiego tj. oliwami i oliwkami oraz koncentratami spożywczymi. Drugą grupą produktów są owoce w puszkach: ananasy, brzoskwinie, gruszki, mandarynki i koktajle owocowe. Naszą ofertę uzupełniają warzywa konserwowe: groszek, kukurydza, papryka, szparagi. Dużą część oferty stanowi koncentrat pomidorowy dostępny w opakowaniach 240 kg dp 0,70 kg oraz pochodne od niego sosy do pizzy wysokiej jakości. Jesteśmy również jednym z większych importerów tuńczyka w puszcze z Tajlandii i frytury do głębokiego smażenia.


Izolacja natryskowa budynków przemysłowych | Lider Budowlany\nProdukcja przemysłowa generuje wysokie koszty, dlatego właściciele firm, stawiając na oszczędności, szczególnie starają się obniżać wydatki związane z energią. Jednym ze sposobów na cięcie kosztów w okresie jesienno – zimowym jest izolacja budynków przemysłowych metodą natrysku pianki poliuretanowej. Z pozytywów niesionych za sobą przez piany poliuretanowe korzystają firmy z wielu branż. Bardzo często są to gospodarstwa rolne, które ocieplają budynki inwentarskie czy przechowalnie owoców i warzyw.\nPotrzeba docieplania budynków jest kwestią bezsporną. Jednak inwestorzy często nie wiedzą na jaką technologię izolacji się zdecydować. Metoda natrysku pianki poliuretanowej jest w przypadku obiektów przemysłowych najbardziej opłacalna, ze względu na to, że piana posiada bardzo dobre parametry cieplne a czas jej „montażu” jest niewielki i wynosi średnio 1000 m2 dziennie. Dodatkowo dzięki swoim właściwościom pianka jest wytrzymała i nie musi być modernizowana tak jak inne materiały izolacyjne. Producenci i instalatorzy pian poliuretanowych podkreślają również ich odporność na związki chemiczne, promienie UV oraz warunki atmosferyczne.\nNatrysk pian poliuretanowych realizuje firma IZO-EXPERT z Wrześni, która swoje usługi realizuje na terenie całego kraju i za granicą. W zakresie budownictwa przemysłowego jak i mieszkaniowego oferta firmy obejmuje zarówno termoizolację budynków na zewnątrz jak i wewnątrz pianą zamknięto komórkową. Piany te, w porównaniu z otwarto komórkowymi pozwalają na osiągnięcie termoizolacyjności o bardzo korzystnym współczynniku przewodzenia ciepła, przy takiej samej grubości.\n– Jeżeli chodzi o instalację pian zamknięto komórkowych w budynkach przemysłowych to jej minimalna grubość może wynosić od 1 do 3 cm dla pomieszczeń inwentarskich lub od 6 do 8 cm w przypadku chłodni – mówi właściciel firmy IZO-EXPERT.\nJednym z najważniejszych elementów dotyczących ocieplenia naszego domu jest odpowiednie zabezpieczenie dachu i poddasza. Zastosowanie metody ocieplania pianką poliuretanową doskonale sprawdza się również w tym przypadku. Izolacja natryskowa jest przygotowywana za pomocą specjalnych urządzeń i maszyn wysokociśnieniowych. Do głównych zalet tego rozwiązania zaliczamy:\n* wysoka skuteczność izolacji natryskowej pianką poliuretanową powoduje, że koszty związane z inwestycją zwracają się bardzo szybko,\n* pokrycie dachu jednolitą powłoką pianki poliuretanowej zapewnia brak pęknięć i mostów termicznych,\n* pianka poliuretanowa skutecznie izoluje powierzchnie przed wilgocią,\n* zastosowanie izolacji natryskowej znacznie ogranicza straty ciepła, co automatycznie pozwala na zmniejszenie kosztów związanych z ogrzewaniem budynków,\n* bardzo wysoki poziom szczelności konstrukcji – 99,4%, pianka poliuretanowa wypełnia wszelkie nieszczelności, nawet te najtrudniej dostępne,\n* trwałość izolacji – pianka pur ma stałe właściwości (nie kurczy się, nie utlenia się), nie zmieniają się jak w przypadku innych form ocieplania, które z biegiem czasu obniżają swoją skuteczność.\nWewnątrz pomieszczeń stosuje się piankę PUR o gęstości 35 kg/m3. Tego typu pianka pozwala na uzyskanie niezwykle szczelnej izolacji, przy nikłym obciążeniu konstrukcji budynków zarówno nowopowstałych jak i takich, w których termoizolację należy poprawić. Bardzo ciekawym rozwiązaniem, w przypadku budynków inwentarskich jest natryskiwanie specjalnego rodzaju twardej pianki na ściany, które mogą być niszczone przez zwierzęta. Struktura i twardość tej pianki zapobiegają wydziobywaniu jej przez drób.\n– Natrysk pianki poliuretanowej może mieć miejsce w przypadku dowolnej powierzchni, płaskiej lub nieregularnej, wykonanej z dowolnych materiałów takich jak szkło, drewno, beton, blacha oraz innych – mówi właściciel firmy – Ocieplany obiekt musi być jednak czysty, suchy a minimalna temperatura powietrza w trakcie zakładania piany nie może być niższa niż 15 st. C w plusie. Gdy instalacja piany przebiega na zewnątrz budynku, nie może wiać – dodaje.\nW przypadku termoizolacji budynków na zewnątrz, firma IZO-EXPERT stosuje piankę o gęstości 65 kg/m3. Piankę tego typu używa się najczęściej do izolowania dachów oraz innych powierzchni zewnętrznych. Proces ten polega na natrysku pianki PUR oraz specjalnej farby, która cechuje się odpornością na promienie UV. Metoda natrysku pianki poliuretanowej gwarantuje najwyższą szczelność ocieplenia, przy czym nie obciąża ona całej konstrukcji oraz stanowi zabezpieczenie przed przedostawaniem się wód opadowych.\nZastosowanie pianki poliuretanowej pozwala na osiągnięcie:\n– wysokie termoizolacyjności budynków, której współczynnik przewodzenia ciepła wynosi λ = 0020-0,025 W/mK;\n– zabezpieczenie konstrukcji metalowych przed korozją;\n– zabezpieczenie konstrukcji drewnianych przed grzybami i pleśnią;\n– szybka realizacja średnio 1000 m² w ciągu dnia (uzależnione od rodzaju zastosowanego materiału);\n– bardzo długa żywotność (powyżej 30 lat);\n– pianka PUR w niewielkim stopniu obciąża konstrukcję.\nStosowanie technologii natrysku jest możliwe praktycznie na każdym elemencie budynku, w zakresie ocieplania: dachów nowopowstałych, istniejących konstrukcji dachowych, fundamentów (pianka PUR z powodzeniem może zastąpić standardowy styropian),basenów, rur grzewczych i chłodniczych, silosów magazynowych. Firma IZO-EXPERT, na pianki daje 20 lat a na ich instalację 5 lat gwarancji. Okres ten można zwiększyć w przypadku zakontraktowania regularnych przeglądów ocieplenia.\nZ pełną ofertą firmy IZO-EXPERT można zapoznać się na stronie: www.izo-expert.pl\n62-300 Września, Obłaczkowo 11c, woj. wielkopolskie\nLiczba odwiedzin: 1308 | Data publikacji: 2013-10-07\nSłowa kluczowe: izolacja hal, pianka poliuretanowa natrysk, izolacja budynków inwentarskich, izolacja kurnika, ocieplenia pianką poliuretanową, natryskowa pianka poliuretanowa, ocieplenia kurników, izolacja pianka natryskowa, izolacja przechowalni spożywczych, ocieplenia budynków inwentarskich, ocieplenia hal, ocieplenia przechowalni spożywczych, termoizolacja przemysłowa


Środki chemiczne do bieżącego czyszczenia - Cleanlogis\nKleen Alco II\nŚrodek na bazie alkoholu, szybkoschnący, do bieżącego czyszczenia Wartość pH: 7 Wygląd: klarowny, niebieski płyn Zapach: przyjemnie świeży Gęstość: 990 g/l Idealny płyn myjący do często uczęszczanych i sprzątanych powierzchni, dla których ważny jest niski koszt sprzątania. Z uwagi na zawartość alkoholu oraz szybkie wysychanie, szczególnie nadaje się do bieżącego mycia powierzchni, które zaraz po umyciu mają być uczęszczane. Idealny do utrzymania czystości w miejscach takich jak klatki schodowe, kamienice, bloki ...\nKleen Blue Star Ocean\nEkologiczny, bardzo silny koncentrat, wzmocniony mikro emulsją o uniwersalnym zastosowaniu - do mycia i doczyszczania wszystkich powierzchni wodoodpornych. Wartość pH: 9 Wygląd: klarowny, niebieski płyn Zapach: przyjemnie świeży Gęstość: 1000 g/l Zoptymalizowany ultra zwilżający środek do pielęgnacji elastycznych wykładzin podłogowych o wysokiej wodoodporności. Do bieżącego czyszczenia jedno lub dwu stopniowego. Blue Star Ocean został specjalnie opracowany do wykładzin podłogowych zabezpieczonych fabrycznie powłoką PU. ...\nKleen Quintab Clean\nUniwersalny środek czyszczący w formie tabletek. 1 tabletka na 8-10 l wody. Wygląd: niebieska tabletka w wodorozpuszczalnej folii Zapach: świeży Quintab Clean to ultra zwilżający, wysoce aktywny środek do bieżącego czyszczenia wszystkich wodoodpornych powierzchni. Optymalny do bieżącego czyszczenia w 1- lub 2-etapowym procesie mycia oraz w automatach czyszczących. Podczas codziennej pielęgnacji usuwa min.: ogólne, oleiste i tłuste zabrudzenia, pozostałości osadów wapiennych.\nKleen Sensative Lemon\nŚrodek na bazie alkoholu, szybkoschnący, o zapachu świeżej cytryny Wartość pH: 7,5 Wygląd: przeźroczysty, żółtawy płyn Zapach: przyjemnie świeży, cytrusowy Gęstość: 1000 g/l Alkoholowy środek do bieżącego czyszczenia i pielęgnacji twardych powierzchni wodoodpornych, takich jak: PCV, linoleum, kamień, klinkier nieglazurowany, płytki podłogowe, lakierowany parkiet, guma, ceramika i metal itp.\nGotowy środek do miejscowego czyszczenia zabrudzeń z tłuszczu, długopisu, pieczątek Wartość pH: 9 Wygląd: bezbarwny płyn Zapach: przyjemnie owocowy Gęstość: 10-20 g/l Gotowy środek do punktowego czyszczenia powierzchni głównie z tworzyw sztucznych i metalu odpornych na działanie rozpuszczalników, m,in. biurek z tuszu, ołówka, długopisu.\nKleen Ultra Glasrein\nŚrodek do powierzchni szklanych, szyb, luster Wartość pH: 10 Wygląd: klarowny, niebieski płyn Zapach: świeży Gęstość: 990 g/l Wysokiej jakości, gotowy do użycia, środek do czyszczenia okien, szyb, witryn sklepowych, luster, ram okiennych, lakierowanego drewna, aluminium, monitorów, gładkich powierzchni z tworzyw sztucznych.


O jakich ważnych rzeczach można się dowiedzieć na temat kierowania przedsięwzięciem na na odpowiednim szkoleniu | Moda Codziennie\nO jakich ważnych rzeczach można się dowiedzieć na temat kierowania przedsięwzięciem na na odpowiednim szkoleniu\nW każdym przedsiębiorstwie kiedy niekiedy coś się konstruuje lub ulepsza. Podczas wznoszenia wiaty lub innych drobnych pracach nie ma dużego kłopotu, w sposób intuicyjny wówczas kierujemy przedsięwzięciami. Jeżeli jest to projekt z jakim do sobie radę jeden człowiek nie będzie czym w gruncie rzeczy zarządzać.\nCzasami jednakże przedsięwzięcia są o wiele bardziej karkołomne. Takowym zadaniem może być już budowanie hali fabrycznej czy dajmy na to badania nad jakimkolwiek farmaceutykiem. Wszystkie te zadania spełniają warunki definicji projektu według nauk o zarządzaniu. Podług tej definicji projektem jest zadanie ambitne, rozłożone w dłuższym okresie czasu a jego efekty muszą być mierzalne oraz możliwe do osiągnięcia. W podobnych wypadkach konieczna będzie praca (zobacz pośrednictwo pracy za granicą) całego zespołu osób, nierzadko specjalistów z wielu dziedzin by projekt sfinalizował się sukcesem.\nCzyżby komentarze z serwisu (http://www.zelwak.pl/) były aż tak interesujące, że masz chęć zostawić swój? Nakłaniamy Cię gorąco. Będzie to dla nas wielka pomoc.\nKierownik zespołu natomiast winien posiadać praktyczne zdolności, m.in. z obszaru planowania czy też kosztorysowania. Każda podobna kolektywna praca przebiega według jakiegoś konkretnego programu. Z pewnością mogą tu wesprzeć wspomnianego managera zespołu szkolenia z zarządzanie projektami. Mogą pomóc mu one przede wszystkim uporządkować posiadaną już wiedzę z zarządzania, a być może takie instruktaże wskażą im praktyczne rozwiązania problemów związanych z przedsięwzięciem. A może ich być sporo. Zresztą, początkową rzeczą jakiej się dowiaduje słuchacz szkolenia zarządzanie projektami będzie wiadomość, że kłopotów nie da się uniknąć (można zobaczyć tutaj). Mało tego, jednym z nadrzędnych zadań kierownika każdego projektu będzie identyfikowanie oraz zapobieganie trudnościom właśnie. Naturalnie wypracowano procedury które większość najczęstszych komplikacji pomogą rozwiązać, dla przykładu problemy związane z rządzeniem czasem czy motywacją członków zespołu. Rozwiązywanie obydwu tych problemów jest wyjątkowo ważkie w inwestycjach długookresowych, bądź takich które łączą wiele dyscyplin w sobie (na przykład badania naukowe). Pamiętajmy iż w obydwu tych przypadkach dobre zaplanowanie czasu może mieć bardzo istotne znaczenie dla zakończenia przedsięwzięcia pełnym sukcesem, obojętnie czego przedsięwzięcie dotyczy.


Francuski piesek w Gruzji - Ewa Wieleżyńska wiele o winie\nFrancuski piesek w Gruzji\nMoi i Gruzja. Fot. Dominik Śmiałowski\nZbliża się północ i lotnisko w Warszawie jest niemal puste. Przyjemne, choć złudne poczucie, że wszystko mogłoby się wydarzyć. Można by być tam albo tu. Polecieć na Zachód albo na Południe. Zacząć inne życie gdzieś indziej. Lizbona już odleciała, Nowy Jork startuje. Albo jeszcze do Barcelony bym chciała. Tymczasem jestem tu, w grupce nieznających się, ale mających się poznać dziennikarzy i czekam na samolot do Tbilisi. Oprócz nas jest jeszcze gromada potrząsających pejsami Żydów z Mea Szarim, nerwowych i hałaśliwych, tłoczących się przed gejtem do Tel Awiwu. Żaden scenarzysta nie wymyśliłby tego lepiej, tych późnych lotów, które zawsze korytarzem nocy wiozą nieprzytomnych pasażerów wgłąb ziemi, do kotła świata, gdzie wygotowała się nasza nieświadomość, nasze ego, a może nawet i dusza (niech Bóg ten i tamten mi wybaczą). Sobie dywaguję... i wtedy na zimną posadzkę pada jak krowi placek dowcip o karlicy u ginekologa, a między nawiązującymi pierwszy kontakt kompanami mojej wyprawy krążą już piersióweczki z burbonem. Robię minę numer 5: Dżizasss, nie znam was, kochani. I numer 6: jestem tu tylko przypadkiem. Na jakiego grzyba była mi ta Gruzja? Hę, panienko? Golniesz łyka?\nGruzja nie jest dla panienek. Choć i im potrafi działać na wyobraźnię – zwłaszcza gdy panienka zajmuje się winem lub po prostu pija wino. Najstarsze ślady kultury winiarskiej znaleziono na tych terenach. I to tutaj, jak chce mitologia, znajdowała się święta góra Ararat, u stóp której Noe zatrzymał arkę, by osiąść i zasadzić winorośl. Jest jeszcze parę innych historii: Argonauci po złote runo wyprawili się do strarożytnej Kolchidy, a Zeus przywiązał Prometeusza do skał Kaukazu. Osip Mandelsztam pisał (cytuję za bywalcem Gruzji, Wojciechem Góreckim), że "kultury Kauzkazu i Czarnomorza to księgi, z których uczyli się pierwsi ludzie". I litera tych ksiąg jest w Gruzji czytelna. Wystarczy przejść się po Tbilisi – mieście, gdzie patrzą sobie w oczy synagoga, meczet, kościół rzymskokatolicki i cerkiew, i gdzie co i raz, jak wszędzie w Gruzji, potykamy się o kilkusetletnie ruiny. Architektura miasta to historyczny i histeryczny galimatias. Wiejskie domki z tradycyjnymi drewnianami balustradami sąsiadują z sowieckimi odrapanymi dolarowcami oraz wystrzelonymi w kosmos rezydencjami współczesnych notabli, które na karkołomnych konstrukcjach, dyndając nad przepaścią, wznoszą się ku niebu, odzwierciedlając ambicje ich mieszkańców.\nNadziewane bakłażany Fot. Dominik Śmiałowski\nO popularności Gruzji wśród Polaków decyduje jednak coś innego niż fascynacja korzeniami europejskiej i wschodniej wrażliwości. We wszystkich relacjach powtarza się przede wszystkim zachwyt nad gruzińską gościnnością i kulturą stołu. Taką, jakiej u nas nastawionych racjonalnie i funkcjonalnie do życia (i w tym sensie w dużo wiekszej mierze należących do świata Zachodu), już nie ma. A za którą tęsknimy, bo wschodniej skłonności do ekscesów nie wytrzebiliśmy z naszych trzewi. Gruzińska supra, wywodząca sie z aramejskiego ssopra, oznaczającego jedzenie rozłożone na rozścielonej tkaninie, to zastaw się, a postaw się. Nikt we współczesnym świecie nie jest w stanie przejeść takich ilości. Panienki oraz ludzie umiaru będą mieli ścisnięte serca i wątroby na myśl o tym, że część z tych dóbr niechybnie wyląduje w koszu. Nie mówiąc już o tym, że słabsze organizmy – sowicie podlewane winem, ciągnące się w nieskończoność biesiady po prostu wykończą. I na niewiele się zda, że w trakcie supry nie pije się spontanicznie, a jedynie na zawołanie tamady, mistrza ceremonii, który nadaje ucztowaniu rytm. Tamada przeplata biesiadę toastami i udziela pozwolenia na toasty innym – pije się tylko po nich, ale za to do dna. A wychyla się kielichy za miłość, istnienie, trwanie i śmierć... Stół, jak często wskazują badacze Gruzji, jest metaforą celu życia, które spełnia się tylko o tyle, o ile dzielimy je z innymi. Przy tym gruzińskiem stole Polacy łacno płyną. Folgują sobie tak w jedzeniu, prześcigując się, kto pożre więcej chinkali, jak w piciu, któremu gruziński rytuał udziela legitymizacji. Polak w Gruzji czuje się bezpiecznie. Z jednej strony Gruzja jest na tyle kulturowo bliska, by nie poczuł się w niej obco; z drugiej, na tyle egzotyczna, że może w niej sobie popuścić wodze, zrzucając więzy krępujących go konwenansów. Polak na wycieczce w Gruzji to nieustająca balanga – dowcipy o blondykach i karlicach też.\nFot. Ewa Wieleżyńska Trzeciego dnia strzelającemu coraz większego wewnętrznego focha francuskiemu pieskowi we mnie przyszedł w sukurs tamada. Był faktycznie mistrzem ceremonii, przy którym doświadczenie stołu nabrało innego wymiaru. Potrafił wydobyć z każdego to, co w nim było najlepszego. Udzielał głosu paniom i panom, którzy wywołani do tablicy oratorskiego popisu, przełamywali własne ograniczenia, odnajdywali w sobie pokłady fantazji, dowcipu, brawury, a nawet czułości dla bliźnich, o którą być może sami siebie nie podejrzewali. Panienka musiała zawierzyć własnej spontaniczności, francuski piesek spuścić z tonu. Wybaczyć dowcipy o karlicach. Przynajmniej na chwilę. Gruzińska supra nie pozwala na dzielenie się w podgrupy, na kłótnie i niesnaski, wszyscy – chcą tego czy nie chcą – stają się wspólnotą. Panienka czasem się wyluzowuje. Jak brzmiał ten cytat? Zawiesza herbaciarnię argumentów i otwiera nocny bar doświadczenia. Czy jakoś tak...\nMirosław Pawlina – urodzony tamada. Fot. Dominik Śmiałowski Artykuł pierwotnie ukazał się w "Magazynie Wino".


Z cyklu: zdjęcie, które zabija - Mario, dlaczego? Sport\nZ cyklu: zdjęcie, które zabija - Mario, dlaczego?\nMario Gomez, jeden z najgorętszych piłkarzy reprezentacji Niemiec, flagowa klata Bayernu Monachium i niedoszły bromance Lukasa Podolskiego od dłuższego czasu postępuje na drodze do wizualnej autodestrukcji. Jednak o ile prawie nam się udało zmilczeć jego nową frzyurę składającą hołdy największym dokonaniom niemieckiej muzyki rozrywkowej lat dziewięćdziesiątych, to tego, co powyżej zmilczeć już nie możemy. Dziewczęta, ogłaszamy modowy alarm! To nie są ćwiczenia.\nMario Gomez, dlaczego? Skrzywdzony Mario, skrzywdzeni piękni chłopcy Bayernu... Mario Gomez, flagowa klata Bayernu Monachium i niedoszły bromance Lukasa Podolskiego od dłuższego czasu postępuje na drodze do wizualnej autodestrukcji. Mario Gomez, jeden z najgorętszych piłkarzy reprezentacji Niemiec, flagowa klata Bayernu Monachium i niedoszły bromance Lukasa Podolskiego od dłuższego czasu postępuje na drodze do wizualnej autodestrukcji. Jednak, o ile prawie nam się udało zmilczeć jego nową fryzurę składającą hołdy największym dokonaniom niemieckiej muzyki rozrywkowej lat dziewięćdziesiątych, to jego zdjęć zrobionych dla internetowego sklepu FC Bayernu zmilczeć już nie możemy. Dziewczęta, ogłaszamy modowy alarm! To nie są ćwiczenia. Oczywiście udział Mario w reklamowaniu kolekcji ubrań swojego klubu zasługuje na gorącą pochwałę, aczkolwiek przy tej okazji należy podkreślić, że nie jest on jedyną ofiarą tej reklamy i tej kolekcji, z której mało kto wyszedł obronną ręką, a jeśli już to raczej obronnym biczfejsem, jak w przypadku Holgera Badstubera. Skrzywdzonych zostało wielu pięknych chłopców, którzy w niezgrabnych pozach, z niezręcznymi minami i rażącym retuszem zachęcają do kupowania ubrań sygnowanych logiem największego klubu z Monachium, a jednak Mario wyszedł chyba na tym wszystkim najgorzej, z tym upartym dążeniem jego włosów do zanegowania grawitacji... No cóż, jest nam po prostu bardzo smutno i musimy się napatrzeć szybko na coś innego...\nOczywiście udział Mario w reklamowaniu kolekcji ubrań swojego klubu zasługuje na gorącą pochwałę, aczkolwiek przy tej okazji należy podkreślić, że nie jest on jedyną ofiarą tej reklamy i tej kolekcji, z której mało kto wyszedł obronną ręką, a jeśli już to raczej obronnym biczfejsem, jak w przypadku Holgera Badstubera. Skrzywdzonych zostało wielu pięknych chłopców, którzy w niezgrabnych pozach, z niezręcznymi minami i rażącym fotoszopem (retuszem) zachęcają do kupowania ubrań sygnowanych logiem największego klubu z Monachium, a jednak Mario wyszedł chyba na tym wszystkim najgorzej, z tym upartym dążeniem jego włosów do zanegowania grawitacji... No cóż, jest nam po prostu bardzo smutno, i musimy się napić napatrzeć szybko na coś innego....