Rzucić wszystko i wyjechać: Jak zorganizować roczne wakacje i nie zbankrutować? - Glamki.se.pl\nRelaks glamki.se.pl Relaks W wolnej chwili Rzucić wszystko i wyjechać: Jak zorganizować roczne wakacje i nie zbankrutować?\nRzucić wszystko i wyjechać: Jak zorganizować roczne wakacje i nie zbankrutować?\nPopularny na Zachodzie gap year cieszy się coraz większą popularnością nad Wisłą. Nie ważne, czy skończyłeś właśnie liceum czy harujesz dniem i nocą w korporacji - życiowa przygoda czeka na Ciebie. Nie warto marnować tej szansy. Publikujemy mały przewodnik, jak zorganizować sobie roczne wakacje i przy okazji nie zbankrutować!\nTagi: gap year, gap year gdzie wyjechać, jak zorganizować gap year, wakacje 2014\nRzucić wszystko i wyjechać: Jak zorganizować roczne wakacje i nie zbankrutować? fot. Pinterest\nŻycie w tropikach, kurs jogi w Indiach, praktykowanie buddyzmu w Himalajach czy językowe kursy we Włoszech? Marzenie o długich wakacjach i dalekich podróżach pozostaje tą jedną rzeczą, którą prawie każdy z nas odkłada na później. Przyczyn jest wiele. A że w przyszłości pieniędzy będzie więcej, a że czasu teraz nie ma, a że szkoła i praca na głowie... Prawda jest jednak taka, że jeśli nie zaczniemy poważnie zastanawiać się nad przygodą życia teraz, za kilka lat będzie to jeszcze bardziej skomplikowane, a - być może - prawie niemożliwe. Carpe diem powiada łacińskie przysłowie. Może warto wziąć sobie starożytną mądrość do serca i wyruszyć w podróż życia właśnie w tej chwili?\nGap Year - czas na to, by dorosnąć\nZanim spakujecie walizkę\nWarto poważnie zastanowić się nad celem podróży oraz długością pobytu za granicą. Sprawdzić miejsca, które chcielibyście zobaczyć. Julia Robert w kultowym filmie Jedz Módl się i Kochaj wybrała trzy różne destynacje. Włochy dla nauki języka i smacznej kuchni. Indie dla duchowego spokoju i medytacji oraz Bali dla znalezienia miłości. Brzmi interesująco? Spróbuj stworzyć swój własny plan. Pamiętaj o różnego rodzaju wolontariatach. W Szwajcarii czy Szkocji wiele farmerów oferuje bezpłatne zakwaterowanie, wyżywienie i niemałe kieszonkowe w zamian za kilka dni pracy przy gospodarstwie. Z kolei na Sri Lance, w Chinach czy w Indonezji możesz znaleźć pracę nauczyciela angielskiego. Oczywiście inne języki (np. francuski, hiszpański, niemiecki) również wchodzą w grę. Jeśli chcielibyście się wybrać aż na koniec świata, Australia może być Waszym lądem marzeń. Od tego roku młodzi Polacy mogą ubiegać się o roczne pracownicze wizy w ramach tzw. Working Holidays.\nJak sfinansować swój wyjazd i nie pójść z torbami?\nSposobów jest naprawdę wiele, a koszty nie są wcale tak niebotyczne, ja to mogliście sobie wyobrażać. Na początek najlepiej mieć bilet w dwie strony (przykładowo: Warszawa - Szanghaj 2500 zł w dwie strony) oraz 1500 dolarów na kieszonkowe. W niektórych azjatyckich krajach to jest wielka fortuna i te pieniądze z łatwością wystarczą na życie w kraju na co najmniej 2 miesiące (nie pracując przy tym). Dla tych, którzy posiadają już własne mieszkanie - idealnym rozwiązaniem byłoby wynajęcie swojego lokum na czas podróży. Wówczas nie musielibyście się martwić o finanse podczas wojaży. Jak piszą na forach doświadczeni blogerzy, dobrą i tanią destynacją może być indyjska Goa (południowy stan położony 500 km od Mumbaju), gdzie miesięczny koszt utrzymania wynosi ok. 2500 zł (mieszkanie, wyżywienie, internet, skuter, kieszonkowe). Jeszcze tańszym rozwiązaniem byłaby Kambodża czy Wietnam. Tam miesięczne koszty życia będą wahać się pomiędzy 1500 a 2000 zł.\nMacie pomysł na swój własny gap year? Podzielcie się z nami w komentarzach! Więcej o pomysłach na Gap Year przeczytacie tutaj: 365 dni wolnego, czyli pomysły na własny rozwój.\n8 rzeczy, które musisz mieć w ...\nZaczęły sie wakacje 2014! To czas, by nadrobić książkowe i filmowe zaległości, obkupić się na wyprzedażach i zadbać o siebie. Zobaczcie, bez czego nie wyobrażamy sobie lipca - nasze letnie must have na ...


Potrzebujesz pomocy w walce z rozstępami? Już dziś wybierz jeden z wysokiej klasy kremów na rozstępy, jakie są całkowicie bezpiecznym rozwiązaniem. Ponadto skóra odzyska zdrowy wygląd - będzie bardziej napięta i elastyczna, a rozstępy, które były głębokie i duże, staną się płytkie i ledwo zauważalne. Warto też wspomnieć, ze kremy te znakomicie sprawdzają się w przypadku osób, które borykają się z nieestetycznymi pasmami, powstałymi na skutek ciąży, drastycznego odchudzania, przybierania na wadze i im podobnych czynników. Działanie tego rodzaju leków polega na silnym odżywieniu i wzmocnieniu skóry, co pozwala zapobiec pojawieniu się kolejnych prążków. Przekonaj się o tym już dzisiaj. Na pewno nie pożałujesz.


Dwa Teatry - Sopot 2015. Święto teatru w telewizji i radiu pod znakiem trzech jubileuszy - Telemagazyn.pl\n28.06.2015 19:53, W telewizji\nXV Festiwal Teatru Polskiego Radia i Teatru Telewizji Polskiej "Dwa Teatry – Sopot 2015" obywać się będzie w dniach 27-29 czerwca. Wydarzenie relacjonować będą: TVP1, TVP2, TVP Gdańsk, TVP Kultura i TVP Polonia, Anteny Polskiego Radia i strona dwateatry.tvp.pl.\n– XV Festiwal "Dwa Teatry – Sopot 2015" będzie największym z dotychczasowych jeśli chodzi o liczbę konkursowych spektakli (18) i słuchowisk (29). Nowością, godną jubileuszowej edycji, będzie gala otwarcia festiwalu w sopockiej Operze Leśnej, gdzie wystąpi Leszek Możdżer i Polska Filharmonia Kameralna Sopot pod dyrekcją Wojciecha Rajskiego. Ponadto, w tym roku obchodzimy dwa inne, znacznie ważniejsze jubileusze – 250-lecie powstania teatru publicznego w Polsce i 90. urodziny Polskiego Radia – wokół których zbudowaliśmy w tym roku program imprez towarzyszących – zapowiada Krzysztof Domagalik, dyrektor artystyczno-programowy festiwalu ze strony TVP.\nAż 18 spektakli w konkursie telewizyjnym i 29 słuchowisk w radiowym rywalizować będzie o tegoroczne Grand Prix. Dwa zespoły jury przyznawać będą także nagrody indywidualne w poszczególnych – artystycznych i zawodowych – kategoriach. W jury telewizyjnym zasiądą: Teresa Budzisz-Krzyżanowska, Mikołaj Grabowski, Marek Kuczyński, Marek Pruchniewski i Adam Sikora. Słuchowiska oceniać będą: Krzysztof Gordon, Jerzy Limon, Maria Pakulnis, Edward Pałłasz i Elżbieta Pleszkun-Olejniczakowa.\nWyniki obrad jury ujawnione będą podczas gali zakończenia festiwalu (29 czerwca – transmisja w TVP Kultura i TVP Gdańsk o godz. 19:00; w nocy z 29/30 czerwca – skrót w TVP1 o godz. 00.10 i 30 czerwca – w TVP Polonia o godz. 15:50). Zanim to jednak nastąpi, podczas gali otwarcia (27 czerwca – transmisja w TVP Kultura i TVP Gdańsk o godz. 19:00; 28 czerwca – skrót w TVP2 o godz. 23:05 i 29 czerwca – w TVP Polonia o godz. 14:15) wręczona zostanie Wielka Nagroda Festiwalu. Za wybitne osiągnięcia aktorskie w Teatrze TV i Teatrze PR otrzymają ją tym razem Maja Komorowska i Marian Opania.\nTradycją stało się już, że festiwal będzie miał swój aspekt międzynarodowy. Gościem tegorocznego festiwalu będzie tureckie RADIO ANKARA, które zaprezentuje swoje słuchowisko. Akcenty tureckie znajdą się także w programie imprez towarzyszących. W poprzednich latach festiwalowa publiczność miała okazję zapoznać się ze spektaklami i słuchowiskami Arte France (2014 r.), z Rosji (2013 r.) i angielskiej BBC (2012 r.).\nPo raz drugi festiwalowi towarzyszyć będzie przedstawienie teatralne z projektu "Internetowy Teatr dla szkół". To nowatorska inicjatywa TVP, wykorzystująca nowoczesną technologię jako sposób dotarcia z kulturą do masowej młodej widowni. 26 czerwca w studiu TVP Gdańsk Teatr Miniatura wystawi spektakl „Zostań przyjacielem”, który przez kodowane łącza internetowe transmitowany będzie do setek szkół w całej Polsce. Ponadto uczestnicy festiwalu, 27 czerwca w sopockim Teatrze Wybrzeże, zobaczą spektakl "Gniazdo" Teatru PUK-PUK z Miejskiego Ośrodka Kultury w Świdniku – zwycięzcy konkursu TVP w "Internetowym Przeglądzie Uczniowskich Zespołów Teatralnych 2014".\nW ramach obchodów 250-lecia powstania teatru publicznego w Polsce, podczas festiwalu, zaprezentowane zostaną spektakle w cyklu "Teatr Narodowy w Teatrze Telewizji" oraz "W roli głównej: Bogusławski".\nNa czas festiwalu Telewizja Polska uruchomi kanał wirtualny "TVP Festiwal Dwa Teatry" dostępny na Platformie hybrydowej TVP, w Internecie na tvpstream.tvp.pl oraz w aplikacji mobilnej TVP Stream.\nXV festiwal "Dwa Teatry – Sopot 2015" odbędzie się pod patronatem: Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego oraz Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji.\nOrganizatorami festiwalu są: Telewizja Polska S.A. i Polskie Radio SA, a współorganizatorami: Samorząd Województwa Pomorskiego oraz Miasta: Sopot, Gdańsk i Gdynia. Producentem wykonawczym festiwalu jest TVP Gdańsk. Funkcję dyrektorów artystyczno-programowych powierzono: Krzysztofowi Domagalikowi z ramienia TVP i Januszowi Kukule ze strony Polskiego Radia. Sponsorem Głównym festiwalu jest Grupa Lotos.\ndwa teatry dwa teatry sopot 2015 dw ateatry festiwal dwa teatry festiwal teatru polskiego\nGdzie są dostępne dla ludzi - płyty/cd-romy/wideo ze słuchowiskami przez te wszystkie lata!?


SHOW - FILMOTEKA Serwisu Kinowego RESINET.PL\nCzarek – drobny oszust i fałszywy uzdrowiciel, znalazł się w poważnych kłopotach. Musi uciekać przed ciężarną Beatką i jej mafijną rodzinką, która w sytuacji podbramkowej zrobi wszystko, aby uniknąć straszliwego skandalu. Nic dziwnego, że informacja o naborze do nowego „reality show” jest dla naszego bohatera prawdziwym zrządzeniem losu.\nTak oto Czarek wraz z dziewiątką innych kandydatów trafia do specjalnie wybudowanego Domu – studia tv na samotnej, dzikiej wyspie na jeziorze. Zaczyna się gra między uczestnikami, nawiązują się pierwsze sojusze, konflikty i romanse. Czarek próbuje zdobyć względy najsympatyczniejszej uczestniczki programu – Ali. Program realizuje ambitna Dorota, która zrobi wszystko, żeby namówić uczestników do maksymalnego ekshibicjonizmu. Ponieważ nagroda jest rekordowo duża – wynosi dwa miliony złotych – walka przybiera coraz ostrzejszą formę.\nJuż po kilku dniach mieszkańcami Domu wstrząsa niespodziewana śmierć jednej z uczestniczek. Uczestnicy i widzowie w audiotele zgodnie postanawiają, żeby nie przerywać programu. Ale, jak się okazuje, nie przewidzieli konsekwencji tego „incydentu”. Odcięci od świata bohaterowie programu stają w obliczu śmiertelnego niebezpieczeństwa. Ktoś morduje uczestników gry, a Czarek, zdemaskowany jako recydywista, jest oczywiście głównym podejrzanym. Sytuacja przypomina „10 murzynków” Agaty Christie i mimo, że kamery śledzą każdy krok uczestników gry, morderca pozostaje nieuchwytny.\nNa oczach telewidzów trwa wyścig o... życie? Sławę? Pieniądze? Wychodzą na jaw prawdziwe intencje i charaktery uczestników tej osobliwej gry. Czarek, zakochany w Ali, zrobi wszystko, by uchronić dziewczynę przed grożącymi jej niebezpieczeństwami. Show must go on...\nrepertuar› filmy› SHOW


Dariusz Kubicki: Na boisku musi być równowaga\nWiadomości24 » Sport » Piłka nożna » Dariusz Kubicki: Na boisku musi być równowaga\nData dodania: 2007-09-06 13:37\nRozmowa z Dariuszem Kubickim, trenerem piłkarzy drugoligowej Lechii Gdańsk.\n- Na razie minęło kilka dni. Wszyscy zawodnicy jednak ochoczo trenują. To zespół o naprawdę dużym potencjale.\n- Słynie pan z twardej ręki, a więc i treningi zapewne lekkie nie są?\n- Wie pan, zawód piłkarza nie jest łatwy. A treningi nie mają być bardzo ciężkie, a przede wszystkim atrakcyjne dla piłkarzy i urozmaicone. I widzę, że zawodnicy chętnie wykonują poszczególne ćwiczenia.\n- Na co kładzie pan największy nacisk, bo na pewno wie pan, jak poprzednio wyglądały treningi?\n- Oczywiście. Jestem po rozmowie z Tomaszem Borkowskim i znam cały mikrocykl. Każdy trener ma jednak swój warsztat i swoje zasady pracy. Na pewno cały czas poznajemy się z zawodnikami, bo to jest bardzo istotne. Atmosfera w drużynie poprawiła się już po ostatnim zwycięstwie nad Motorem w Lublinie. A poza tym to pracujemy nad taktyką, wytrzymałością i w zasadzie nad wszystkim po trochu. Pracujemy też nad skutecznością, bo sytuacje są, ale pada z nich za mało goli.\n- Jako piłkarz grał pan w obronie, czy zatem największą wagę będzie pan przykładał do gry defensywnej Lechii?\n- Pozycja na jakiej grałem nie ma żadnego znaczenia. Musi być równowaga pomiędzy defensywą i ofensywą. Nie można jednak tracić aż tyle goli, jak to miało miejsce ostatnio w przypadku gdańskiego zespołu.\n- Co zmieni się w grze Lechii?\n- Trudno powiedzieć. Na razie jestem w Gdańsku zbyt krótko, żeby cokolwiek mogło się znacząco zmienić. Potrzebujemy trochę czasu. Poza tym już w Lublinie postawa zespołu była lepsza.\n- Przewiduje pan rewolucję kadrową w podstawowej "11"?\n- Za wcześnie, żeby o tym mówić. Cały czas obserwuję piłkarzy podczas treningów i z każdymi kolejnymi zajęciami mam coraz większą wiedzę. Mam też jeszcze kilka dni, żeby podjąć decyzję o składzie zespołu na najbliższy mecz z ŁKS Łomża.\n- Sztab szkoleniowy pozostaje bez zmian?\n- Czy Lechia jeszcze w tym sezonie może włączyć się do walki o Orange Ekstraklasę?\n- To będzie uzależnione od wyników. W najbliższych meczach musimy zdobyć komplet punktów. Za dużo ich zostało straconych i teraz trzeba to nadrobić. Każdy mecz jest teraz dla Lechii meczem o wszystko.\n- Jest pan pazerny na zwycięstwa. Jak chce pan to zaszczepić zawodnikom?\n- Swoją osobowością, stylem bycia, moim dążeniem do wygrywania kolejnych meczów. Zawodnicy muszą zrozumieć, że dzięki zwycięstwom mogą tylko zyskać. Oczekuję od wszystkich piłkarzy w każdym meczu walki na całym boisku o trzy punkty.\n- Czeka pan na mecze Lechii z Arką?\n- Na razie to koncentruję się na spotkaniu niedzielnym z ŁKS Łomża. To nasz najbliższy mecz, a więc w chwili obecnej najważniejszy. Oczywiście słyszałem, jak prestiżowe są spotkania Lechii z Arką, tym bardziej że takich meczów w Trójmieście dawno już nie było. Zawodnicy po to trenują, żeby zagrać właśnie w takich spotkaniach. Na nie przyjdzie jednak czas, a na razie trzeba skoncentrować się na najbliższym przeciwniku.\n- Piłkarze Lechii łapią sporo kartek. Już pauzował Artur Andruszczak, a teraz to samo czeka Pawła Pęczaka. Co zamierza pan z tym zrobić?\n- Już jestem po indywidualnych rozmowach z zawodnikami. Ta sytuacja musi się poprawić. Nie można dostawać tyle kartek, żeby w połowie rundy już pauzować.\n- Jak pan ocenia poziom rozgrywek w drugiej lidze?\n- Przede wszystkim jest bardzo wyrównany. Stąd było tyle zaskakujących wyników i sporo takich jeszcze padnie. W drugiej lidze liczy się głównie walka, chociaż nie brakuje zawodników dobrze wyszkolonych technicznie. Na pewno jednak gra jest bardziej chaotyczna niż w Orange Ekstraklasie.\nTagi: piłka nożna II liga Lechia Gdańsk Kubicki


Płacz | Tygodnik Powszechny\nStrona główna » Felietony » Płacz\nNa plac przed mauzoleum dowozi zwiedzających specjalny zielony tramwaj.\nNajczęściej są to zorganizowane grupy: wycieczki z zakładów pracy, młodzieżowe brygady budowlane, dzieci z nauczycielami, delegacje z poszczególnych prowincji. Właściwie nie powinno się nazywać ich "zwiedzającymi". Lepiej byłoby powiedzieć: "pielgrzymi", odwiedziny mauzoleum mają w sobie bowiem coś z religijnej ceremonii.\nRówne, zdyscyplinowane kolumny przybyłych zjeżdżają ruchomymi schodami w dół na plac przed właściwym wejściem do mauzoleum. Po drodze specjalne rolki ścierają kurz z ich butów. Potem pielgrzymi muszą przejść przez bramki kontrolne; skanery rzadko wyłapują coś niedozwolonego, bo opiekunowie grup już zawczasu zadbali o zastosowanie się do przepisów. Kolejny ruchomy chodnik wiezie przybyłych do sali, w której panuje półmrok. Wszędzie słychać nastrojową, żałobną muzykę. Na tle ściany, podświetlonej na biało, czerwono i niebiesko, stoi wielki...


Kroniki Wardstone 10. Krew Stracharza [Joseph Delaney] << KLIKAJ I CZYTAJ ONLINE\nAutor: Joseph Delaney Liczba stron: 348\nISBN: 978-83-7686-383-2 Data wydania: 2016-10-03\nTytuł oryginału: Spook’s Blood First published by Bodley Head an imprint of Random House Children’s Books Wydanie pierwsze, Wydawnictwo Jaguar, Warszawa 2013 Typografia na okładce i stronie tytułowej w wydaniu polskim: Magdalena Zawadzka/Aureusart Typografia rozdziałów: Andrzej Chojecki Redakcja: Anna Pawłowicz, Ewa Holewińska Korekta: Aneta Szeliga Skład i łamanie: EKART Copyright © Joseph Delaney, 2012 Cover illustration © Talexi Taini, 2012, Illustrations copyright © David Wyatt 2012 Copyright for the Polish edition © 2013 by Wydawnictwo Jaguar The right of Joseph Delaney to be identified as the author of this work has been asserted in accordance with the Copyright, Designs and Patents Act 1988. Książka dla czytelników w wieku 10+ ISBN 978-83-7686-383-2 Adres do korespondencji: Wydawnictwo Jaguar Sp. Jawna ul. Kazimierzowska 52 lok. 104 02-546 Warszawa www.wydawnictwo-jaguar.pl Wydanie pierwsze w wersji e-book Wydawnictwo Jaguar, Warszawa 2015Skład wersji elektronicznej:Virtualo Sp. z o.o.\nSpis treściDedykacjaCzas odbudowyŚwięte przedmiotyMnóstwo krwiTa, którą kochasz najbardziejDziewczyna jeszcsze nam się przydaPół historiiPrzeprawa jest niebezpiecznaRozprawa na temat mororiiSiódmi synowieTchórzliwa panikaKlątwa czarownic z PendleGorszy od śmierciNie ujrzę śwituRuszam na ZachódWampirzy bógWątpiodółPaktNajniebezpiecznejsze miejsceWarunki umowyJak za dawnych czasówPuste oczodołyOd północy do śwituTchórzPółnocKrew stracharzaWszystkie rozdziały dostępne w pełnej wersji książki.\nKto jest kim Tom Thomas Ward jest siódmym synem siódmego syna. To oznacza, że urodził się z pewnymi zdolnościami, dzięki którym idealnie nadaje się na stracharza. Widzi i słyszy umarłych, jest naturalnym przeciwnikiem Mroku. Nie znaczy to jednak, że Tom się nie boi – a będzie potrzebował całej swej odwagi, by odnieść sukces tam, gdzie wcześniej zawiodło dwudziestu dziewięciu innych uczniów. Stracharz Stracharz jest człowiekiem jedynym w swoim rodzaju. Wysoki i groźny z wyglądu, nosi długi czarny płaszcz z kapturem i nie rozstaje się z laską oraz ze srebrnym łańcuchem. Podobnie jak jego uczeń Tom, jest leworęczny i urodził się jako siódmy syn siódmego syna. Od ponad sześćdziesięciu lat strzeże Hrabstwa przed stworami Mroku.Alice Tom nie potrafi zdecydować, czy Alice jest dobra, czy zła. Dziewczyna umie przepłoszyć łobuzów z wioski, jest spokrewniona z dwoma okrutnymi klanami czarownic (Malkinami i Deane’ami) i zdarza jej się posługiwać czarną magią. Ale nauczono ją tej magii wbrew jej woli i kilka razy pomogła dzięki niej Tomowi w niebezpieczeństwie. Sprawia wrażenie wiernej przyjaciółki – lecz czy można jej ufać? Mama Mama Toma zawsze wiedziała, że jej syn zostanie uczniem stracharza. Nazywa go swym darem dla Hrabstwa. Choć jest kochającą matką i świetnie zna się na ziołach, różni się od innych kobiet. Pochodzi z Grecji i niewiele wiadomo o jej przeszłości. Jak również o wielu innych rzeczach z nią związanych…Grimalkin Grimalkin to obecna zabójczyni klanu Malkinów. Bardzo szybka i silna, kieruje się własnym kodeksem honorowym i nigdy nie zniża się do oszustwa. Choć jednak honorowa, ma też swoją mroczną stronę i ponoć zdarza jej się torturować jeńców. Niedawno zawarła osobliwy sojusz z Tomem Wardem przeciwko wspólnemu wrogowi, Złemu. Czy jednak można do końca zaufać prawdziwej służce Mroku?Zły Zły to ucieleśnienie Mroku, najpotężniejszy z jego mieszkańców i najstarszy ze starych bogów. Ma wiele innych imion: Diabeł, Szatan, Lucyfer, Ojciec Kłamstw. Tom Ward i jego sojusznicy zdołali odrąbać mu w starciu głowę, ale prawdziwa walka o to, by zniszczyć go na dobre, dopiero się zaczyna...\nStracharz przysiadł na zwalonym pniu w swym ogrodzie w Chipenden. Przez gałęzie drzew przeświecały roztańczone promienie słońca, powietrze wibrowało od ptasich śpiewów. Był ciepły wiosenny poranek pod koniec maja – najpiękniejszy okres w Hrabstwie. Wyglądało na to, że sytuacja się poprawia. Ja siedziałem na trawie, łapczywie pochłaniając śniadanie, a tymczasem mój mistrz, dla odmiany wyraźnie zadowolony, uśmiechał się do siebie, patrząc w stronę domu. Dochodziły stamtąd odgłosy piłowania; czułem zapach trocin. Robotnicy odbudowywali dom, poczynając od dachu. Budynek spalili żołnierze wroga, teraz jednak wojna w Hrabstwie dobiegła końca i nastał czas odbudowy, mogliśmy wrócić do swego życia stracharza i jego ucznia, walczących z najróżniejszymi stworami z Mroku – boginami, duchami, widmami i czarownicami. – Nie pojmuję, czemu Alice odeszła ot tak, bez słowa – poskarżyłem się. – To do niej niepodobne. Zwłaszcza że wie, iż wkrótce ruszymy na wschód i nie będzie nas co najmniej parę dni. Moja przyjaciółka Alice zniknęła trzy dni wcześniej. Rozmawiałem z nią w ogrodzie, na moment odszedłem, by powtórzyć coś stracharzowi, uprzedzając, że wrócę za kilka chwil. Kiedy się zjawiłem, jej już nie było. Z początku się nie martwiłem, potem jednak nie przyszła na kolację i od tej pory jej nie widziałem. Stracharz westchnął. – Wiem, że niełatwo ci się z tym pogodzić, chłopcze, ale możliwe, że odeszła na dobre. Ostatecznie przez dłuższy czas pozostawaliście razem, związani koniecznością użycia słoja krwi. Teraz Alice może wędrować swobodnie. A po tym, jak została zaciągnięta w Mrok i tam uwięziona, bardzo się zmieniła. Słowa mistrza zabrzmiały surowo. Mimo faktu, że Alice od lat nam pomagała, nadal jej nie ufał. Urodziła się w Pendle i przez dwa lata pobierała nauki u wiedźmy; John Gregory byłby zadowolony, gdyby już więcej jej nie spotkał. Podczas wyprawy do Grecji Alice sporządziła słój krwi, by nie dopuścić do nas Złego; w przeciwnym razie porwałby nas oboje w Mrok. Teraz już go nie potrzebowaliśmy. Uwięziliśmy Złego i odcięliśmy mu głowę – obecnie pozostającą pod pieczą Grimalkin, wiedźmy zabójczyni. Grimalkin uciekała przed sługami Złego. Gdyby udało im się połączyć głowę swego pana z jego ciałem, znów mógłby swobodnie krążyć po ziemi i z pewnością zemściłby się straszliwie. Skutki tego byłyby potworne nie tylko dla Hrabstwa lecz i dla całego świata: zaczęłaby się nowa era Ciemności. Ale na razie zyskaliśmy nieco czasu, by znaleźć sposób, który zniszczyłby Złego raz na zawsze. Ostatnie słowa mistrza zabolały mnie najbardziej. Zły zaciągnął Alice w Mrok; po powrocie uległa dramatycznej przemianie. Jej włosy zbielały, lecz prócz zmiany fizycznej obawiałem się też, że ucierpiała jej dusza – że bardziej zbliżyła się do Mroku. Alice lękała się tego samego. Może naprawdę już nie wróci? Może nie potrafi już przebywać w pobliżu ucznia stracharza? Po czterech latach wspólnego stawiania czoła niebezpieczeństwom bardzo się zaprzyjaźniliśmy i myśl o tym, że nasze drogi zaczynają się rozchodzić, bardzo mnie zasmuciła. Przypomniałem sobie coś, co powiedział mi kiedyś ojciec – choć był tylko zwyczajnym farmerem, nie brakło mu mądrości i gdy dorastałem, przekazał mi wiele prawd o życiu. – Posłuchaj, Tomie – rzekł pewnego razu. – Musisz pogodzić się z faktem, że na tym świecie wszystko podlega nieustannym zmianom. Nic nie pozostaje wiecznie takie samo. Musimy nauczyć się z tym żyć. Miał rację: byłem szczęśliwy, mieszkając w domu z rodziną. Teraz mama i tato umarli i nie zdołałbym już powrócić do swego dawnego życia. Miałem jednak nadzieję, że moja przyjaźń z Alice jeszcze nie dobiega końca. – Co to za miejsce: Todmorden? – spytałem, zmieniając temat. Dyskusje z mistrzem na temat Alice nie miały sensu. – Cóż, chłopcze, obowiązki nigdy nie zawiodły mnie do tego miasta, ale wiem o nim co nieco. Todmorden leży dokładnie na wschodniej granicy Hrabstwa, wyznaczonej przez rzekę Calder. Połowa miasta należy do Hrabstwa, połowa pozostaje poza nim. Bez wątpienia ludzie zza rzeki mają inne zwyczaje i tradycje. Przez ostatnie dwa lata sporo podróżowaliśmy – najpierw do Grecji, potem na wyspę Monę i w końcu do Irlandii. Każda z tych krain oznaczała nowe problemy i trudności do pokonania. Fakt, iż tym razem nasz cel nie jest aż tak odległy od domu, nie oznacza, że możemy pozwolić sobie na brak czujności. Pożar, prócz domu, strawił też bibliotekę mistrza – dziedzictwo wielu pokoleń stracharzy, pełne wiedzy o tym, jak walczyć z Mrokiem. Teraz zaś otrzymaliśmy wiadomość, że w Todmorden można znaleźć zbiór ksiąg na temat Mroku. Tydzień wcześniej tajemniczy gość uderzył późnym wieczorem w dzwon na wierzbowych rozstajach i pozostawił nam liścik. Choć krótki, okazał się nader treściwy: Szanowny panie Gregory, z wielkim smutkiem dowiedziałam się o zniszczeniu pańskiej biblioteki w Chipenden. Proszę przyjąć wyrazy współczucia. Jednakże mam nadzieję, że zdołam jakoś panu pomóc, dysponuję bowiem bogatym zbiorem ksiąg na temat Mroku. Może niektóre przydałyby się panu? Jestem gotowa sprzedać je za rozsądną cenę. Gdyby był pan zainteresowany, proszę odwiedzić mnie wkrótce w Todmorden. Mieszkam w domu na końcu ulicy Krzywej. Jejmość Fresque Z całej biblioteki mojego mistrza pozostała tylko jedna księga – Bestiariusz, który własnoręcznie napisał i zilustrował. Było to jednak coś więcej niż książka – żywy, stale uzupełniany dokument, spisywany przez jego uczniów, w tym także moją ręką. Stanowił zapis jego pracy i tego, co odkrył z pomocą innych. Teraz mistrz miał nadzieję uzupełnić bibliotekę. Odmówił jednak zabrania książek z niewielkiego zbioru we młynie na północ od Caster, w którym niegdyś mieszkał Bill Arkwright, jego dawny uczeń. Mistrz miał nadzieję, że pewnego dnia znów osiądzie tam jakiś stracharz; wówczas nowy mieszkaniec także potrzebowałby owych ksiąg. John Gregory spodziewał się, iż wizyta w Todmorden stanie się pierwszym krokiem wiodącym do odnowy biblioteki. Początkowo mistrz zamierzał wyruszyć natychmiast, lecz przede wszystkim zależało mu na odbudowie domu, toteż godzinami ślęczał nad planami i rozpiskami robót z majstrem. Miał wykaz najważniejszych spraw do załatwienia i ukończenie nowej biblioteki było jedną z nich. Zachęcałem go, bo chciałem opóźnić wymarsz, by dać Alice szansę powrotu. – Jaki sens ma kupowanie nowych książek, skoro brak nam biblioteki, by je tam umieścić? – spytałem. Stracharz zgodził się, dzięki czemu zyskałem więcej czasu. W końcu jednak nadeszła chwila, gdy mieliśmy wyruszyć na spotkanie z jejmość Fresque. ***Po południu, godzinę przed ruszeniem w drogę, ja też napisałem liścik. Zaadresowałem go do nieobecnej Alice. Kochana Alice, dlaczego odeszłaś tak bez słowa? Martwię się o ciebie. Jeszcze dziś wyruszamy z mistrzem do Todmorden, by sprawdzić kolekcję książek, o której usłyszeliśmy. Powinniśmy wrócić za parę dni. Uważaj na siebie. Tęsknię za tobą. Tom Gdy przypiąłem list do tylnych drzwi, poczułem chłód – pojawiające się czasami ostrzeżenie, że w pobliżu kręci się stworzenie z Mroku. Usłyszałem, jak ktoś się zbliża. Laskę odstawiłem wcześniej pod ścianę, toteż chwyciłem ją i obróciłem się twarzą do niebezpieczeństwa, unosząc broń w obronnej pozycji na ukos. Ku swemu zdumieniu ujrzałem przed sobą Alice. Uśmiechała się, sprawiała jednak wrażenie zmęczonej i wymizerowanej, jakby odbyła właśnie długą męczącą podróż. Chłód szybko znikał. Alice nie była wrogiem, lecz to krótkie ostrzeżenie mnie zaniepokoiło. Zastanawiałem się, w jakim stopniu została skażona Mrokiem. – Alice! Bardzo się o ciebie martwiłem. Dlaczego odeszłaś bez uprzedzenia? Postąpiła krok naprzód i bez słowa uścisnęła mnie mocno. Po paru chwilach odsunąłem ją. – Wyglądasz na porządnie zmęczoną, ale bardzo się cieszę, że cię widzę – oznajmiłem. – Twoje włosy odzyskują dawną barwę. Wkrótce staną się takie jak przedtem. Przytaknęła, lecz uśmiech zniknął z jej twarzy. Wyglądała teraz na bardzo poważną. – Mam ci coś bardzo ważnego do powiedzenia, Tomie. Najlepiej, żeby stary Gregory też tego wysłuchał. Wolałbym jeszcze chwilę porozmawiać z nią sam na sam, Alice jednak uparła się, że musimy natychmiast zobaczyć się ze stracharzem. Poszedłem po niego. Popołudnie było słoneczne, więc mój mistrz skierował się w stronę ławki w zachodnim ogrodzie. Obaj usiedliśmy, Alice natomiast stała. Z trudem powstrzymałem śmiech, bo przypomniało mi się, jak wiele razy stracharz stał tam, udzielając mi nauk, podczas gdy ja notowałem. Teraz wraz z mistrzem zamieniliśmy się w dwóch uczniaków. Lecz to, co miała nam do powiedzenia Alice, wkrótce przegnało uśmiech z mojej twarzy. – Uciekając z głową Złego, Grimalkin schroniła się w Wieży Malkinów – oznajmiła. – To długa historia, bez wątpienia sama opowie wam dokładnie, co ją spotkało… – Czy głowa Złego wciąż pozostaje przy niej, bezpieczna? – wtrącił stracharz. – Było ciężko, lecz Grimalkin jak dotąd zdołała ją ochronić. Łatwo jej jednak nie będzie. Mam złe wieści. Wyznawcy Złego zabili Agnes Sowerbutts. – Biedna Agnes – ze smutkiem pokręciłem głową. – Bardzo mi przykro. Agnes była ciotką Alice i w przeszłości kilka razy nam pomogła. – Jedna z sióstr lamii także zginęła, pozostała jedynie druga, Slake. Tylko ona broni wieży. Oblegają ją i nie zdoła opierać się wiecznie. Z tego, co mówi Grimalkin, musisz się tam udać jak najszybciej. To bardzo ważne, Tomie. Lamie przestudiowały księgi twojej mamy i dowiedziały się, że to ona spętała Złego. Slake uważa, że analizując uważnie proces spętania, może zdołasz wymyślić, jak wykończyć go na dobre. Pęta w pewien sposób ograniczały moc Złego. Gdyby jednak udało mu się mnie zabić, rządziłby naszym światem przez sto lat, a potem musiałby powrócić w Mrok. Oczywiście dla istoty nieśmiertelnej to bardzo krótki czas. A gdyby udało mu się namówić do tego jedno ze swych dzieci, syna bądź córkę czarownicy, wówczas Zły mógłby przez wieczność władać światem. Istniał jeszcze trzeci sposób, który na to pozwalał: musiałby jedynie przeciągnąć mnie na stronę Mroku. – Zawsze podejrzewałem, iż to mama mogła go spętać – mruknąłem. Ostatecznie byłem jej siódmym synem spłodzonym z tatą, także siódmym synem i tym samym byłem wybrańcem – bronią w walce ze Złym. Pęta dotyczyły właśnie mnie, a jaki inny wróg Złego był dość potężny, by tego dokonać? Stracharz pokiwał potakująco głową, lecz nie sprawiał wrażenia zachwyconego. Każde użycie magii budziło w nim niepokój. W chwili obecnej sojusz z Mrokiem stanowił konieczność, ale mistrzowi się to nie podobało. – Też tak myślałam – przyznała Alice. – Ale jest jeszcze coś, Tomie. Niezależnie od tego, czego trzeba i niezależnie od innych wymagań, musisz to zrobić w wigilię Wszystkich Świętych. Wchodzi tu w grę siedemnastoletni cykl. To musi się stać w następne Halloween – trzydziestą czwartą rocznicę pęt narzuconych przez twoją mamę. To zaś oznacza, że zostało nam niewiele ponad pięć miesięcy… – Cóż, chłopcze – rzekł stracharz – lepiej udaj się jak najszybciej do Wieży Malkinów. To znacznie ważniejsze niż książki do nowej biblioteki. Z wizytą w Todmorden możemy zaczekać do twojego powrotu. – A pan nie idzie? – spytałem. Mistrz pokręcił głową. – Nie, chłopcze, nie tym razem. W moim wieku wilgoć Hrabstwa zaczyna niszczyć stawy i stare kolana bolą mnie bardziej niż kiedykolwiek. Tylko bym cię spowolnił. Z pomocą dziewczyny zdołasz dotrzeć niepostrzeżenie do wieży. Poza tym masz już za sobą lata nauki; czas, byś zaczął myśleć i zachowywać się jak stracharz, którym wkrótce zostaniesz. Wierzę w ciebie, chłopcze. Nie wysłałbym cię samego, gdybym sądził, że sobie nie poradzisz.\nPo tej rozmowie spędziłem godzinę z psami. Szpon i jej dwa dorosłe szczeniaki, Krew i Kość, to wilczarze, szkolone do polowań na wodne wiedźmy. Należały do Billa Arkwrighta, stracharza, który zniknął, walcząc u naszego boku z Mrokiem w Grecji. Teraz uważałem je za własne – choć mój mistrz wciąż nie zgodził się dać im stałego domu. Obiecał, że zwróci uwagę na psy podczas naszej nieobecności, wiedziałem jednak, że jest zajęty planowaniem remontu domu; co więcej, dolegały mu kolana, toteż bez wątpienia przez większość czasu pozostawi je na łańcuchach. Zabrałem je na długi spacer, pozwalając, by się wyhasały. Po godzinie od powrotu ruszyliśmy w drogę. Maszerowaliśmy szybko. Dźwigając torbę i laskę, podążałem w ślad za Alice na wschód, w stronę Pendle. Zamierzaliśmy dotrzeć tam tuż przed zachodem słońca, przekroczyć granicę pod osłoną ciemności, po czym skierować się wprost do Wieży Malkinów. Pod ubraniem, w pochwie wykutej dla mnie przez Grimalkin, dźwigałem Klingę Przeznaczenia, broń, którą podarował mi jeden z największych bohaterów Irlandii, Cuchulain. Wiedźma zabójczyni nauczyła mnie, jak się nią posługiwać, teraz miecz stanowił cenną dodatkową broń. Z parogodzinnym zapasem przeprawiliśmy się przez rzekę Ribble i zmierzając na północ, od zachodniej strony okrążyliśmy wielkie złowieszcze wzgórze, czując otaczający je chłód. Pendle to miejsce szczególnie zdatne do uprawiania magii Mroku. To dlatego mieszka tam tak wiele czarownic. My jednakże znajdowaliśmy się w bezpieczniejszej części Pendle: wioski trzech głównych wiedźmich klanów leżały na południowym wschodzie, za wzgórzem. Wiedzieliśmy, że klany są podzielone: część z nich popierała Złego, część się mu sprzeciwiała. Sytuacja była wielce skomplikowana, lecz jedno pozostawało pewne – uczeń stracharza nie byłby mile widziany w tym okręgu. Okrążyliśmy Downham, a potem północną stronę wzgórza i znów skręciliśmy na południe. Teraz z każdym krokiem zbliżaliśmy się do niebezpieczeństwa, toteż postanowiliśmy ukryć się w niewielkim zagajniku i zaczekać, aż zapadnie zmrok. Alice obróciła się do mnie, jej blada twarz jaśniała w półmroku. – Mam ci więcej do powiedzenia, Tomie – oznajmiła. – Równie dobrze mogę zrobić to teraz. – Zachowujesz się okropnie tajemniczo. Czy to coś złego? – spytałem. – Pierwsza część nie – choć druga może cię zmartwić, więc zacznę od łatwiejszej. Kiedy twoja mama spętała Złego, użyła dwóch świętych przedmiotów. Jeden z nich leży w skrzyni w Wieży Malkinów. Drugi może być wszędzie, musimy go odnaleźć. – Zatem jeden już mamy, to jakiś początek. Co to? – Grimalkin nie wie. Slake jej go nie pokazała. – Czemu nie? Dlaczego lamia miałaby o tym decydować? Jest strażniczką skrzyni, nie jej właścicielką. Alice zawahała się przez chwilę. – To nie był pomysł Slake, tylko twojej mamy. Nakazała, by nikt prócz ciebie nie wiedział co to ani tego nie oglądał. – Slake znalazła to w zapiskach mamy w skrzyni? – Nie, Tomie. – Alice ze smutkiem pokręciła głową. – Twoja mama objawiła się lamii i jej to powiedziała. Ze zdumieniem spojrzałem na Alice. Od śmierci mamy raz jeden miałem z nią kontakt, na statku w drodze powrotnej z Grecji – ale jej nie widziałem, poczułem jedynie ciepło. W owym czasie byłem pewien, że zjawiła się, by pożegnać się z synem. Lecz w miarę upływu czasu coraz bardziej wątpiłem, czy faktycznie takie zdarzenie miało miejsce. Teraz całe spotkanie wydawało mi się raczej snem niż jawą. Ale czy naprawdę mogła rozmawiać ze Slake? Po co miałaby mówić coś Slake? Czemu nie mnie bezpośrednio? Muszę to wiedzieć – jestem jej synem! Nagle poczułem gniew, usiłowałem nad nim zapanować, lecz oczy zapiekły mnie od napływających łez. Okropnie tęskniłem za mamą. Dlaczego nie skontaktowała się ze mną? – Wiedziałam, że to cię zmartwi, Tomie, ale proszę, postaraj się nie myśleć w taki sposób. Być może łatwiej jej przyszło nawiązać kontakt ze Slake. Ostatecznie obie są lamiami. I powinnam powiedzieć ci coś jeszcze. Grimalkin wspomniała, że siostry lamie mówiły o niej, jakby wciąż żyła. I że oddawały jej cześć. Nazywały ją Zenobią. Odetchnąłem głęboko, by się uspokoić. To miało sens. Mama była pierwszą z lamii – potężną i złą służką Mroku. Zmieniła się jednak: po ślubie z tatą w końcu odwróciła się od swojego dawnego życia i została nieprzyjaciółką Złego. – Może pomówi ze mną, kiedy dotrzemy do wieży? – rozważałem. – Niedobrze jest rozbudzać w sobie płonne nadzieje, Tomie. Ale owszem, to możliwe. Chciałabym cię prosić o coś jeszcze. To dla mnie ważne, ale zrozumiem, jeśli odmówisz. – Jeżeli to dla ciebie ważne, Alice, nie odmówię. Znasz mnie przecież. – Po prostu… W drodze do wieży będziemy przechodzić obok Wiedźmiego Jaru. Grimalkin mówiła, że jego część spłonęła od ognia podłożonego przez popleczników Złego, którzy ją ścigali, ale Agnes Sowerbutts mogła przetrwać. Była nie tylko moją ciotką, ale też przyjaciółką, Tomie. Bardzo mi pomogła. Jeśli wciąż tam jest, chciałabym porozmawiać z nią po raz ostatni. – Sądziłem, że lepiej jest trzymać się z dala od martwych czarownic; im dłużej zostają w jarze, tym bardziej się zmieniają, zapominają o dawnym życiu, rodzinie i przyjaciołach. – W większości to prawda, Tomie – ich charakter zmienia się na gorsze, co oznacza, że żywe i martwe wiedźmy rzadko zadają się ze sobą. Ale Agnes umarła całkiem niedawno i jestem pewna, że wciąż mnie pamięta. – A co, jeśli jednak przeżyła? Nie możemy tak po prostu zapuścić się w dolinkę pełną martwych czarownic. Niektóre są naprawdę silne i niebezpieczne. – Grimalkin mówiła, że w tej chwili najpewniej pozostała tylko jedna. Ale miałyśmy z Agnes sygnał, używałam go, gdy chciałam się z nią spotkać. Sama mnie go nauczyła. To krzyk ptaka trupiarza. On ją sprowadzi. Słońce zaszło, w zagajniku zapadł mrok. Noc była pogodna, księżyc miał wzejść dopiero za kilka godzin, lecz niebo iskrzyło się od gwiazd. Trzymając się osłony żywopłotów, rozpoczęliśmy powolny marsz na południe, w stronę wieży i w końcu dotarliśmy do wschodniej granicy Wiedźmiego Jaru. Widzieliśmy stąd zniszczenia poczynione przez ogień – szerokie pasmo spalonych drzew przecinało jar na pół. Pożar musiał strawić mnóstwo martwych wiedźm, wiele sprzymierzonych ze Złym. Pojąłem, iż jego wyznawcy uczynią wszystko, byle tylko odzyskać głowę. Zatrzymaliśmy się pięćdziesiąt jardów od południowego krańca dolinki. Dostrzegłem tu ślady straszliwej bitwy stoczonej przez Grimalkin z czarownicami wroga. Wiedźma zabójczyni była niezwykle groźna, zastanowiły mnie jednak rozmiary ścigającej ją grupy – a także rola, jaką odegrała w tych wydarzeniach Alice. Moja towarzyszka uniosła dłonie do ust i posłała w ciemność upiorny krzyk. Trupiarz – albo kozodój – lata nocą, a jego okrzyk sprawił, że po plecach przebiegł mi dreszcz. Potężna wodna wiedźma Morwena używała jednego z tych ptaków jako swego pobratymca i pozostały mi po niej przerażające wspomnienia. Przypomniałem sobie, jak wyłoniła się z moczarów, zahaczyła mnie szponem i próbowała wciągnąć pod wodę, by wysączyć ze mnie krew. Nie potrafiłem odróżnić krzyku Alice od prawdziwego głosu ptaka, wyjaśniła jednak, iż lekko go zmodulowała, by Agnes poznała, że to ona. Co pięć minut powtarzała krzyk. Za każdym razem drżałem, słysząc jego upiorne echo wśród drzew. Za każdym razem, gdy rozpływał się w ciemności, serce biło mi mocniej: złe wspomnienia powracały falą. Szpon odgryzła palec wiedźmy i ocaliła mi życie. W przeciwnym razie czarownica zawlokłaby mnie w głąb bagna i zanim zdążyłbym utonąć, wyssałaby mi krew. Odepchnąłem od siebie te myśli i próbowałem zachować spokój, spowalniając oddech, tak jak nauczył mnie mistrz. Alice już miała się poddać, gdy po ósmej próbie poczułem nagły chłód. Było to ostrzeżenie, że zbliża się coś z Mroku. Wokół zapadła nienaturalna cisza. Potem zaszeleściła trawa, coś cicho mlaskało. Jakiś stwór przesuwał się ku nam po błotnistej ziemi. Wkrótce usłyszałem szuranie i sapanie. Po chwili ujrzeliśmy pełznącą ku nam martwą wiedźmę. To mogła być każda z nich, łaknąca krwi, biorąca nas za łatwą zdobycz, toteż zacisnąłem mocniej dłoń wokół laski. Alice szybko powęszyła dwukrotnie, szukając zagrożenia. – To Agnes – wyszeptała. Słyszałem, jak wiedźma obwąchuje ziemię, odnajdując drogę ku nam. A potem ją zobaczyłem: żałosne stworzenie, na widok którego żal ścisnął mi gardło. Zawsze była z niej czysta i porządna kobieta, dumna gospodyni; teraz miała na sobie poszarpaną suknię pokrytą błockiem, w tłustych włosach wiły się robaki. Cuchnęła zgniłymi liśćmi. Nie musiałem się martwić, że zapomniała; gdy tylko dotarła bliżej, zaczęła płakać, łzy ściekały jej po policzkach i skapywały w trawę. W końcu usiadła i ukryła twarz w dłoniach. – Wybacz, że tak się wlokłam, Alice! – zawołała, ocierając łzy grzbietem dłoni. – Kiedy zmarł mój mąż, sądziłam, że gorzej być nie może – tak bardzo za nim tęskniłam wiele długich lat – ale teraz widzę, że się myliłam. Nie mogę przywyknąć do takiego trwania. Żałuję, że ogień mnie nie strawił. Nigdy już nie wrócę do swojego domu, by wieść dawne wygodne życie. Nigdy już nie będę szczęśliwa. Gdybym choć zachowała siły. Mogłabym wówczas nocą wędrować i polować z dala od tego paskudnego jaru. Ale jestem za słaba, by schwytać cokolwiek większego. Mogę liczyć jedynie na chrząszcze, krety i myszy! Alice długą chwilę milczała. Mnie też nie przyszła do głowy żadna odpowiedź. Jak mógłbym pocieszyć nieszczęsną Agnes? Nic dziwnego, że większość żywych czarownic trzymała się z dala od martwych krewniaczek. Widok kogoś w tak opłakanym stanie mógł sprawić wyłącznie ból. Żadne słowa nie zdołałyby jej pomóc. – Posłuchaj, Tomie, chciałabym zamienić parę słów tylko z Agnes. Nie wadzi ci to? – spytała w końcu Alice. – Oczywiście, że nie. – Wstałem szybko. – Zaczekam tam. Oddaliłem się, dając Alice kilka chwil na osobności z ciotką. Po prawdzie chętnie stamtąd odszedłem. Bliskość Agnes budziła we mnie smutek i niepokój. Po pięciu minutach Alice zbliżyła się ku mnie, jej oczy lśniły w blasku gwiazd. – A co, gdyby Agnes była naprawdę silna, Tomie… Zastanów się, co by to oznaczało? Nie tylko trwałoby jej się lepiej, na co zasłużyła, ale też byłaby bardzo użyteczną sojuszniczką. – O czym ty mówisz, Alice? – spytałem nerwowo, wiedząc, że moja przyjaciółka nie jest skłonna do próżnych rozważań. – A gdybym uczyniła ją silną? – Z pomocą magii Mroku? – Tak. Mogłabym to zrobić… Pytanie brzmi, czy powinnam. Jak sądzisz?\nSądziłem, że po śmierci czarownicę opuszcza cała magia, pozostawiając jedynie żądzę krwi. Jak więc mogą jej pomóc twoje czary? – spytałem Alice. – To prawda, martwa wiedźma nie ma już magii w kościach. Ale mogę posłużyć się moją i na jakiś czas dodać jej sił – odparła. – Z czasem nowa moc osłabnie, lecz przez wiele lat ulżę jej trwaniu w jarze. Kiedy siły znów ją opuszczą, umysł i tak zacznie słabnąć, toteż nie będzie tęskniła za dawnym życiem. Nie ma w tym niczego złego. Alice nie przekonała mnie jednak do końca. – Ale co z jej ofiarami? Co z tymi, których zabije, pragnąc krwi? Teraz przynajmniej karmi się owadami i małymi zwierzątkami – nie ludźmi! – Będzie piła wyłącznie krew sług Złego: starczy jej na długo! A każdy zabity zmniejszy grożące nam niebezpieczeństwo i zwiększy prawdopodobieństwo, że uda nam się zniszczyć Złego po kres czasów. – Możesz być pewna, że ograniczy się tylko do nich? – Znam Agnes. Dotrzyma złożonej obietnicy – każę jej to przyrzec, nim cokolwiek uczynię. – Ale co z tobą, Alice? Co z tobą? – zaprotestowałem, lekko podnosząc głos. – Za każdym razem, gdy korzystasz ze swych magicznych mocy, przybliżasz się do Mroku. Dokładnie ten sam argument przywołałby mój mistrz. Byłem przyjacielem Alice i martwiłem się o nią; musiałem to rzec. – Korzystam z moich mocy, abyśmy przeżyli, żebyśmy mogli wygrać. Ocaliłam cię przecież przed czarownicą Scarabek i koźlimi magami z Irlandii, prawda? To magią powstrzymałam wiedźmy uciekające z głową Złego, przekazałam jej część Grimalkin, by mogła zabić naszych nieprzyjaciół. Gdybym tak nie zrobiła, ona by zginęła, ja także, a głowa Złego połączyłaby się z ciałem. To było konieczne, Tomie. Zrobiłam to, co niezbędne. Ta sprawa jest równie ważna. – Równie ważna? Na pewno nie chcesz pomóc Agnes, bo ci jej żal? – A jeśli nawet, to co? – odparowała gniewnie Alice, jej oczy zalśniły. – Czemu nie miałabym pomagać przyjaciołom tak jak tobie, Tomie? Ale uwierz mi, to coś więcej, znacznie więcej. Coś się wydarzy, jestem tego pewna. Wyczuwam, jak coś zbliża się ku nam z przyszłości – coś mrocznego i strasznego. Być może Agnes zdoła nam pomóc. Żeby przeżyć, będziemy potrzebowali silnej Agnes. Zaufaj mi, Tomie, tak będzie najlepiej. Umilkłem, przepełniony straszliwym niepokojem. Alice coraz swobodniej posługiwała się magią Mroku. Przelała moc w Grimalkin, teraz chciała dodać sił martwej wiedźmie. Czym to się skończy? Wiedziałem, że cokolwiek powiem i tak nie posłucha. Nasza przyjaźń zmieniała się na gorsze. Alice nie ceniła już sobie moich rad. Przez chwilę patrzyliśmy po sobie gniewnie, lecz po kilku sekundach moja towarzyszka obróciła się na pięcie i wróciła do Agnes. Przykucnęła, położyła lewą dłoń na głowie martwej czarownicy i przemówiła do niej cicho. Nie słyszałem, co mówi, ale odpowiedź Agnes zabrzmiała głośno jak dzwon. Składały się na nią zaledwie dwa słowa: – Tak, przyrzekam. Alice zaczęła mówić śpiewnym głosem. Wypowiadała mroczne zaklęcie. Nuciła coraz głośniej i głośniej, szybciej i szybciej – aż w końcu rozejrzałem się nerwowo, pewien, że wszystkie martwe wiedźmy z jaru usłyszą ją i przyjdą po nas. Przebywaliśmy teraz na ich terenie: zaledwie parę mil na południe leżały trzy wioski tworzące Diabelski Trójkąt. W pobliżu mogli kręcić się szpiedzy, hałas z pewnością zdradzi im naszą obecność. Nagle Agnes wydała z siebie mrożący krew w żyłach wrzask i szarpnęła się do tyłu, odrywając od Alice. Padła na trawę, jęcząc i skomląc, młóciła dokoła rękami i nogami, jej ciałem wstrząsały spazmy. Zaniepokojony, podszedłem do Alice. Czyżby zaklęcie poszło nie tak? – Za parę chwil się uspokoi – oznajmiła pocieszająco Alice. – Bardzo boli, bo to potężna magia, ale uprzedziłam ją, nim zaczęłyśmy. Pogodziła się z tym, o tak. Agnes jest bardzo dzielna. Zawsze była. Po paru chwilach Agnes przestała się zwijać i podniosła na czworaki. Kilka minut kasłała i krztusiła się, po czym wstała z ziemi i uśmiechnęła się do nas po kolei. W jej twarzy dostrzegłem ślad dawnej Agnes. Mimo brudnej skóry i obszarpanych, poplamionych krwią łachmanów wydawała się spokojna i pewna siebie. Lecz w jej oczach płonął głód, którego nigdy nie widziałem u żywej Agnes. – Chce mi się pić! – Rozglądała się dokoła zachłannym, skupionym wzrokiem; wyglądało to bardzo przerażająco. – Potrzebuję krwi! Potrzebuję mnóstwa, mnóstwa krwi! Ruszyliśmy na południe. Alice szła przodem, tuż za nią dreptała Agnes, ja zamykałem pochód. Co i rusz rozglądałem się dokoła i zerkałem za siebie. W każdej chwili spodziewałem się ataku. Nasi wrogowie – czarownice służące Złemu – mogli podążać za nami albo też przyczaić się na naszej drodze; mimo swego stanu, Zły nadal mógł się z nimi porozumiewać. Wykorzysta każdą sposobność, byle nas dopaść. A Pendle nawet w najlepszych czasach pozostawało miejscem bardzo niebezpiecznym. Maszerowaliśmy w całkiem niezłym tempie, a Agnes, która wcześniej jedynie mozolnie pełzała, teraz z łatwością dotrzymywała kroku Alice. Księżyc miał wkrótce wzejść – wiedziałem, że musimy dotrzeć do tunelu pod wieżą, nim jego światło ukaże naszą obecność wszystkim w okolicy. Zastanawiałem się, jak się miewa Slake, jedyna pozostała przy życiu lamia. W jakim stopniu przekształciła się w swoją skrzydlatą postać? Możliwe, że nie potrafi już mówić – co oznacza, że nie będę mógł porządnie jej wypytać. Musiałem dowiedzieć się jak najwięcej o owych świętych przedmiotach. Liczyłem też, że w jakiś sposób zdołam nawiązać kontakt z mamą. Wkrótce nasza trójka maszerowała już skrajem Wroniego Lasu. Nasz cel był blisko: gęsty zagajnik, który wyrósł na starym opuszczonym cmentarzu. Wejście do tunelu mieściło się mniej więcej pośrodku. Docierało się do niego przez ossuarium, zbudowane dla nieboszczyków wywodzących się z majętnej rodziny. Choć większość kości usunięto, gdy cmentarz został zdesakralizowany, ich szczątki pozostały. Alice zatrzymała się nagle i ostrzegawczo uniosła rękę. Widziałem jedynie kilka nagrobków pośród chaszczy, usłyszałem jednak, jak węszy szybko trzy razy, szukając zagrożenia. – Przed sobą mamy czarownice, czekają na nas, to zasadzka. Musiały zauważyć nasze przybycie. – Jak wiele? – spytałem, ściskając mocniej laskę. – Są trzy, Tomie. Ale wkrótce wywęszą naszą obecność i dadzą znać pozostałym. – W takim razie muszą umrzeć szybko! – oznajmiła Agnes. – Są moje! Nim zdążyliśmy zareagować, pomknęła naprzód, przedzierając się przez gąszcz ku niewielkiej polanie otaczającej ossuarium. Czarownice w różnym stopniu radzą sobie z węszeniem niebezpieczeństwa; o ile Alice jest w tym bardzo dobra, niektórym idzie to całkiem kiepsko. Co więcej, atak zaimprowizowany i natychmiastowy może kompletnie zaskoczyć wroga. Wkrótce na polanie rozległy się krzyki, piskliwe, rozdzierające, przepełnione grozą i bólem. Gdy doścignęliśmy Agnes, dwie czarownice już nie żyły, a ona pochylała się nad trzecią: ręce i nogi kobiety szarpały się spazmatycznie, a tymczasem ciotka Alice wysysała z jej szyi krew wielkimi haustami. Wstrząsnęła mną szybkość, z jaką Agnes się zmieniła: nie przypominała już wcale łagodnej, życzliwej kobiety, która tak często pomagała nam w przeszłości. Patrzyłem ze zgrozą, Alice jednak na widok mojego niesmaku wzruszyła tylko ramionami. – Zgłodniała, Tomie. Kimże jesteśmy, by ją osądzać? Na jej miejscu zachowalibyśmy się tak samo. Po paru chwilach Agnes uniosła głowę i uśmiechnęła się szeroko wargami splamionymi krwią. – Zostanę tu i dokończę – oświadczyła. – Wy ukryjcie się bezpiecznie w tunelu. – Wkrótce zjawi się więcej nieprzyjaciół, Agnes – przypomniała Alice. – Nie zostawaj zbyt długo. – Nie obawiaj się, dziecko, wkrótce was dogonię. A jeśli po nich przyjdą następne, tym lepiej! Z wielką niechęcią zostawiliśmy ją przy posiłku i ruszyliśmy w stronę ossuarium. Budynek wyglądał niemal tak, jak go zapamiętałem z ostatniej wizyty, niecałe dwa lata wcześniej, tyle że młodziutki jawor, który przebił jego dach, był teraz wyższy i szerszy, a liściasta kopuła okrywająca dom umarłych jeszcze grubsza, tak że wewnątrz zalegał gęsty mrok. Alice wyciągnęła z kieszeni spódnicy ogarek i gdy razem weszliśmy w mrok ossuarium, na końcu knota zamigotał płomyk, ukazując pokryte pajęczynami płaskie nagrobki, a także ciemną dziurę w ziemi prowadzącą do tunelu. Przyjaciółka ruszyła przodem, zaczęliśmy się czołgać. Po jakimś czasie tunel rozszerzył się i mogliśmy wstać, przyspieszając kroku. Dwakroć przystawaliśmy, by Alice mogła powęszyć, wkrótce jednak minęliśmy niewielkie jeziorko, niegdyś strzeżone przez zabójczego utopca – bezokiego trupa utopionego marynarza, zaklętego magią Mroku. Zniszczyła go jedna z lamii i nie pozostał po nim żaden ślad – rozczłonkowane ciało już dawno zatonęło w mule na dnie. Jedynie słaba nieprzyjemna woń przypominała, że kiedyś było to bardzo niebezpieczne miejsce. Wkrótce dotarliśmy do podziemnych wrót starożytnej wieży. Szybkim krokiem mijaliśmy ciemne, wilgotne lochy, w niektórych z nich wciąż pozostały szkielety ofiar torturowanych przez klan Malkinów. Teraz nie było tu już żadnych dusz: podczas poprzedniej wizyty mój mistrz dołożył wszelkich starań, by odesłać je wszystkie do światła. Niedługo znaleźliśmy się w olbrzymiej cylindrycznej podziemnej sali i ujrzeliśmy filar obwieszony łańcuchami: w sumie było ich trzynaście, do każdego uczepiono małe martwe zwierzę: szczury, króliki, kota, psa i dwa borsuki. Pamiętałem ich krew skapującą do zardzewiałego wiadra, teraz jednak stało obok puste, a martwe stworzenia skurczyły się i zaschły. – Grimalkin twierdziła, że lamie zbudowały ten szafot podczas rytuału – głos Alice zabrzmiał niewiele głośniej od szeptu. – To ofiara dla twojej mamy. Skinąłem głową. Podczas naszych poprzednich odwiedzin zastanawialiśmy się ze stracharzem, do czego miał służyć ów szafot. Teraz już wiedziałem. Miałem do czynienia z czymś, co zupełnie nie przypominało ciepłej, troskliwej osoby, którą zapamiętałem. Mama żyła znacznie dłużej niż zwykły człowiek i czas spędzony na farmie w roli kochającej żony i matki siedmiu chłopców był dla niej względnie krótki. Wcześniej była pierwszą z lamii; robiła rzeczy, o których wolałem nie myśleć. Dlatego właśnie nigdy nie zdradziłem mistrzowi jej prawdziwej tożsamości. Nie mógłbym znieść świadomości, iż wie o tym, czego dokonała, i że źle o niej myśli.\n<a href="https://cyfroteka.pl/ebooki/Kroniki_Wardstone_10__Krew_Stracharza-ebookRO/p100837i177142" target="_blank" title="Kroniki Wardstone 10. Krew Stracharza [Joseph Delaney] - KLIKAJ I CZYTAJ ONLINE" > <img src="https://cyfroteka.pl/images/BRD.png" style="border:none;background:none transparent;box-shadow:none;-webkit-box-shadow:none;-webkit-border-radius:0;border-radius:0;" alt="Kroniki Wardstone 10. Krew Stracharza [Joseph Delaney] - KLIKAJ I CZYTAJ ONLINE"/></a>


Media&Work Wrocław • Media&Work Agencja Komunikacji Medialnej we Wrocławiu\n52-214 Wrocław, Grota-Roweckiego 168/8\nMisją firmy Media&Work Agencja Komunikacji Medialnej jest dostarczanie zintegrowanych, nowatorskich usług redakcyjno-reklamowych dla firm i instytucji. Łącząc unikalne treści z działaniami PR i komunikacją marketingową, pomagamy naszym Klientom zdobyć przewagę konkurencyjną.\nKreatywnie łączymy działania informacyjne z reklamowymi. Dzięki niepowtarzalnym treściom zapewniamy zwiększenie rozpoznawalności marek i produktów naszych...\nKreatywnie łączymy działania informacyjne z reklamowymi. Dzięki niepowtarzalnym treściom zapewniamy zwiększenie rozpoznawalności marek i produktów naszych Klientów.\nDla realizacji misji stale unowocześniamy i powiększamy ofertę usług, dostosowując ją do zmieniających się wymagań rynku, a nasi redaktorzy, copywriterzy i marketingowcy są gotowi rozwiązać wszelkie problemy i tym samym pomóc naszym Klientom odnieść sukces w biznesie.\n-chcesz wypromować swoją markę w mediach,\n-chcesz wydać czasopismo firmowe,\n-potrzebujesz zespołu do aktualizacji stron i portali internetowych.\nMARKETING INTERNETOWY (PR)\nUSŁUGI REDAKCYJNE (Usługi redakcyjne)\ncustom publishing, E-BOOKI, E-PUBLIKACJE\nBusiness - Wyświetleń w branży Mass media: 617936 - Odwiedzin: 8193


Wycieczka "Poznaj Police i okolice" - Sama Rama\nWycieczka "Poznaj Police i okolice"\nPKC "Sama Rama" wspólnie ze Szkoła Podstawową nr 3 w Policach od wielu lat realizuje program pod hasłem "Turystyczna Szkoła". W ramach programu organizowane są krajoznawcze wycieczki rowerowe i piesze. W dniu 5 czerwca uczniowie klasy V c wraz z wychowawczynią Danutą Kozub wzięli udział w wycieczce rowerowej do rezerwatu "Świdwie", a w dniu 28 czerwca 2012 r. wyruszyli pieszo by poznać tajniki miasta Police.\nPierwszą ciekawostką mijaną codziennie na drodze do szkoły są dwie rzeźby usytuowane przed polickim MOK-iem. Są to prace polickiego artysty Zbigniewa Szyerwiela o nazwie "Żniwiarka" i "Pasterz". Policzanin rzeźbi nie tylko dłutem w kamieniu ale również świetnie posługuje się spawarką i palnikiem tworząc niebywałe dzieła metaloplastyki.\nKolejną ciekawostką był budynek dworca kolejowego, przy którym uczniowie dowiedzieli się chyba po raz pierwszy, że obecny budynek ulokowany jest na miejscu poprzedniego, drewnianego dworca z 1897 roku. Na starych widokówkach mogli zobaczyć jak wyglądała poprzednia budowla. Obecny dworzec powstał w 1942 r.\nIdąc dalej młodzież wysłuchała historii związanych z ul. Grunwaldzką i położonymi przy niej budynkami poczty, milicji i nieistniejącego ratusza staromiejskiego.\nI tak wycieczka doszła do rynku, na którym porównywano istniejącą zabudowę, z tą którą utrwaliły widokówki. Na zakończenie wizyty na pl. Chrobrego wykonano serię pamiątkowych zdjęć.\nKolejnym zwiedzanym obiektem był kościół Niepokalanego Poczęcia NMP, przy ul. Wojska Polskiego. Obejrzeliśmy nie tylko mury świątyni, ale dzięki uprzejmości ks. Wojciecha Czerwińskiego zobaczyliśmy jego wnętrze, a nawet przygotowywaną do zabiegów konserwatorskich kazalnicę z końca XIX w.\nDalej wycieczka udała się na teren Polickiego Lapidarium, gdzie dowiedziała się szczegółów jego powstania oraz usytuowania poszczególnych elementów.\nPo obejrzeniu Lapidarium zdecydowano się na chwilę odpoczynku, którą młodzież przeznaczyła na baraszkowanie na pobliskim placu zabaw.\nMiejscem nie związanym z zabytkową architekturą miasta była rzeka Łarpia i most przy ul Dębowej umożliwiający wejście na wyspę Polickie Łąki.\nNa końcu wspomnianej ulicy stał (prawie do połowy XX w.) kościół szachulcowy, który również zobaczono już tylko na zdjęciu.\nPo czym udaliśmy się na ul. Palmową gdzie oglądaliśmy architekturę budynku "Drei Bruder" (Trzech Braci) a następnie przy ul. Asfaltowej stojącą do dziś willę Reusch, a także stację kolejową Mścięcino niczym nie przypominającą tej na widokówce z przełomu ubiegłego stulecia.\nIdąc dalej Lasem Mścięcińskim weszliśmy na teren Miasteczka Rzemieślniczego usytuowanego w budynkach po filii obozu zagłady Stuthoff funkcjonującego tu do 1945 r. Poznaliśmy ulokowanie samego obozu oraz wysłuchaliśmy informacji związanych też z jego działalnością. Odwiedziliśmy też pomniki postawione tu ku czci pomordowanych więźniów, a także obejrzeliśmy dawny budynek komendantury obozu.\nWędrując dalej Lasem Mścięcińskim zatrzymaliśmy się na chwilę przy sklepie "Lidl" gdzie wychowawczyni klasy zaprosiła nas na lody. Wycieczkę zakończono przed budyniem SP nr 3.\nPo wakacjach planowana jest kolejna wycieczka do polickiej "Galerii historycznej".


Imagine Realm - Big Bad Dice\nJesteś w: Strona główna » Imagine Realm\nTag archives for Imagine Realm\nAdrian Abramowicz Wyścig Odkrywców – Recenzja – Kto pierwszy dookoła świata2017-12-02T12:15:30+00:00 Gry PlanszoweNo Comment\nKwestia przygód oraz podróży dookoła świata w grach planszowych nie jest zbyt intensywnie eksploatowana. Po namyśle potrafię wymienić ledwie parę tytułów na przestrzeni ostatnich kilkunastu lat które nawiązują do przecież…\nAleksandra Szakoła Wyścig Odkrywców – Unboxing Gry2017-11-02T16:46:27+00:00 Gry PlanszoweNo Comment\nWitajcie :) dzisiaj przygotowałam dla Was unboxing, już finalnej wersji gry Wyścig Odkrywców od wydawnictwa Imagine Realm. Bez zbędnego gadania przejdźmy zatem do sedna sprawy. W cztery świata strony z grą…\nAleksandra Szakoła Wyścig Odkrywców – Wrażenia z testowania prototypu2017-05-29T04:37:43+00:00 Gry PlanszoweNo Comment\nHej, hej:) dzisiaj przygotowałam dla Was wpis dotyczący swoich wrażeń, obserwacji oraz ogólnej oceny prototypu gry Wyścig Odkrywców od młodziutkiego wydawnictwa Imagine Realm. Aktualnie na polskim portalu crowdfundingowym trwa kampania na…\nAleksandra Szakoła Wyścig Odkrywców startuje 8 maja!2017-05-07T08:44:12+00:00 Gry PlanszoweNo Comment\nWitajcie :) wieczorową porą spieszę z nowymi informacjami. Mianowicie 8 maja a to już niebawem, rusza z kopyta kampania gry Wyścig Odkrywców. Kampania będzie dostępna na polskim serwisie crowdfundingowym Gra…\nAleksandra Szakoła Debiut wydawnictwa Imagine Realm zwieńczony sukcesem!2017-03-18T12:22:46+00:00 Gry PlanszoweNo Comment\nWitajcie:) ostatni dzień weekendu niestety powoli dobiega końca. Jutro znowu ten nieszczęsny poniedziałek, ale z nami i z uśmiechem macie szansę wyjść z niego bez szwanku. Dzisiaj przygotowałam dla Was…


Samotnie wychowując dziecko - rozwód - 2020\nBycie samotnym rodzicem nigdy nie jest łatwe. Rodzice wychowują dziecko samotnie z powodu różnych okoliczności, takich jak rozwód, porzucenie, śmierć i z wyboru - czy to przez urodzenie samotnej matki, czy adopcję. Każda sytuacja ma swój własny zestaw problemów i problemów, które nie są podobne do innych, z wyjątkiem faktu, że rodzic musi stawić czoła problemom sam. W tej serii artykułów, „Raising a Child Alone”, przyglądamy się każdemu zestawowi okoliczności i ich wyjątkowości, próbując pomóc samotnym rodzicom w rozpoznaniu pułapek ich sytuacji i pokazać samotnym rodzicom niektóre z dostępnych opcji, jeśli chodzi do rozwiązywania problemów.\nRozwód jest prawdopodobnie najczęstszą przyczyną samotnych rodziców i prawdopodobnie jedną z najczęściej pisanych; kilka rzeczy trzeba jednak powtarzać po prostu dlatego, że chociaż są one tak dobrą radą, są również najtrudniejszymi sprawami do rozwiązania, jeśli chodzi o rozwód.\nIdealną sytuacją jest polubowny rozwód z ustaloną wizytą i wsparciem. Wydaje się jednak, że polubowny rozwód, zwłaszcza gdy w grę wchodzą dzieci, jest rzadkością. Ustalona wizyta i wsparcie są konieczne bez względu na sytuację i powinny być obsługiwane przez sędziego w momencie przyznania rozwodu. Jeśli nie czujesz, że adwokaci są odpowiednio objęci ubezpieczeniem, pamiętaj, aby o tym wspomnieć i poprosić o bezpośrednią obsługę. Jeżeli Twoi prawnicy wydają się unikać tej kwestii, masz pełne prawo do zmiany pełnomocnictwa lub przedstawienia go sędziemu. Nie pozwól, aby ten ważny aspekt twojej przyszłości został pominięty - ma on decydujące znaczenie dla szczęścia twojego dziecka i ciebie w przyszłości.\nNiestety wydaje się, że większość rozwodów jest pogrążona w problemach, a problemy z małżeństwa często prowadzą do problemów z wizytami i / lub alimentów. Najważniejszą osobą w tych okolicznościach jest dziecko. Rodzice są (miejmy nadzieję!) Dorosłymi i powinni mieć skłonność do własnych zranień. Ale dzieci muszą być chronione i powinny być brane pod uwagę we wszystkich kontaktach między rodzicami.\n• Nigdy nie mów negatywnie o drugim rodzicu dziecku lub przed nim.\n• Nie proś dziecka o szpiegowanie lub podważanie, gdy przebywają z drugim rodzicem.\n• Nie używaj odwiedzin lub wsparcia dzieci jako zemsty, kary lub dźwigni przeciwko drugiemu rodzicowi.\n• Nawet w gorszych sytuacjach utrzymuj neutralne środowisko, gdy oboje rodzice są w obecności dziecka.\n• W przypadkach, gdy tylko jedno z rodziców (lub żadne z nich) dąży do uprzejmości, skorzystaj z neutralnej strony (wspólnego przyjaciela lub krewnego) w razie potrzeby, aby zorganizować odbiór lub porzucenie dzieci.\n• Upewnij się, że twoje dziecko (dzieci) WIEDZA, że rozwód nie jest ich winą! Dzieci szybko obwiniają się za rozpad rodziny. Podkreśl, że nie tylko nie są przyczyną, ale nic nie mogli zrobić, aby powstrzymać rozwód.\nTo będzie trudny czas dla wszystkich; rodzice muszą jednak mieć pewność, że dbają nie tylko o własne potrzeby, ale także o dzieci. Doradztwo - zarówno indywidualne, jak i rodzinne - jest zdecydowanie zalecane.\nInstrukcje Wideo: Brzydka prawda o samotnym macierzyństwie - Wojna Idei #18 (Październik 2020).\nWychowanie samotnie - rozwód, samotni rodzice, samotni rodzice, samotne rodzicielstwo, samotne rodzicielstwo, rodzicielstwo, rozwód, wsparcie, alimenty, odwiedziny, dzieci\nRadzenie sobie z traumą porzucenia\nPo rozwodzie uczestniczyłem w grupie wsparcia, gdzie rozmawialiśmy o emocjonalnym samopoczuciu rozwodów. Jednym z podniesionych argumentów było to, że bardzo różni się utrata małżonka przez rozwód...\nProgramy mentoringu rówieśniczego i niepełnosprawność dzieci\nWykazano, że programy mentorskie dla rówieśników i koleżanki dla studentów z niepełnosprawnością fizyczną i rozwojową, przewlekłymi stanami zdrowia lub innymi wyzwaniami przynoszą korzyści...


Botero, Setagaya - recenzje restauracji - TripAdvisor\nWyszukaj Azja›Japonia›Kanto›Prefektura Tokio›Tokio›Setagaya›Setagaya Restauracje›Botero\nPokaż też MapaSatelitarna Aktualizacje mapy są wstrzymane. Przybliż, aby zobaczyć zaktualizowane informacje. Wyzeruj przybliżenie Trwa aktualizowanie mapy… Wróć do mapy Znajdź trasę 1-17-17 Komazawa, Setagaya, Prefektura Tokio Nazwa/adres w miejscowym języku Botero\n1-17-17 Komazawa, Setagaya, Prefektura Tokio Aby ułatwić nawigację po lokalizacji Setagaya, podajemy nazwę i adres tej firmy w miejscowym języku\nNazwa w miejscowym języku BOTERO\nAdres w miejscowym języku 駒沢1-17-17\nWskazówki Drukuj +81 3-3410-5922\nWięcej informacji Dodaj zdjęcie Znasz obiekt Botero? Zostań pierwszą osobą, która opisze swoje wrażenia! Napisz recenzję\nBotero — podobne obiekty, przeglądane przez podróżnych\nSetagaya, Tokio Wszystkie restauracje w: Setagaya (4788) Dodaj zdjęcie\nLinki sponsorowane * Shiro-Hige's Cream Puff Factory Nr 1 wśród 4 788 restauracji w lokalizacji Setagaya\nLiczba recenzji: 46 Kuchnie: Kawiarnia\nShirube Shimokitazawa Nr 2 wśród 4 788 restauracji w lokalizacji Setagaya\nLiczba recenzji: 115 Kuchnie: Japońska, Azjatycka\nStarbucks Coffee, Futago Tamagawa Tsutaya Kaden Nr 3 wśród 4 788 restauracji w lokalizacji Setagaya\nRojiura Curry Samurai Shimokitazawa Nr 4 wśród 4 788 restauracji w lokalizacji Setagaya\nLiczba recenzji: 33 Kuchnie: Zupy\nMidori Sohonten Umegaokahonkan Nr 5 wśród 4 788 restauracji w lokalizacji Setagaya\nTit-chai　thaifood restaurant Nr 6 wśród 4 788 restauracji w lokalizacji Setagaya\nDin Tai Fung (Tamagawa Takashimaya Branch) Nr 7 wśród 4 788 restauracji w lokalizacji Setagaya\nDaikanyama ASO Celeste Futagotamagawa Nr 8 wśród 4 788 restauracji w lokalizacji Setagaya\nTaiwannikumanrugan Nr 9 wśród 4 788 restauracji w lokalizacji Setagaya\nSeijoarupusu Nr 10 wśród 4 788 restauracji w lokalizacji Setagaya\n1-17-17 Komazawa, Setagaya, Prefektura Tokio Lokalizacja:\nPytania? Uzyskaj odpowiedzi od pracowników i klientów obiektu Botero.\nWskazówki dotyczące publikacji Otrzymuj powiadomienia o nowych odpowiedziach na Twoje pytania. Zadaj pytanie Zazwyczaj zadawane pytania: Czy w ofercie są posiłki bezglutenowe? Czy w obiekcie obowiązują zasady dotyczące ubioru? Czy psy mogą przebywać na zewnętrznym patio? W pobliżu obiektu Botero Najlepiej oceniane atrakcje w pobliżu 193 recenzje(-i) Komazawa Olympic Park\n56 recenzje(-i) Hasegawa Machiko Art Museum\n17 recenzje(-i) Sakura Shrine\nPrzeglądaj wszystkie atrakcje Najlepiej oceniane restauracje w pobliżu 9 recenzje(-i) Tenkaippin Komazawa\n10 recenzje(-i) Rou Gyoza Roku\n12 recenzje(-i) Gyoza no Fukuho Komazawa


Najnowsza powieść Michała Witkowskiego, „Fynf und cfancyś”, ukazała się z niemałym opóźnieniem. Nakład wstrzymano po aferze z furażerką z (domniemanym) symbolem SS, w jakiej pisarz pojawił się na jednej z imprez w kwietniu 2015 roku. Padały oskarżenia o propagowanie faszyzmu (z zawiadomieniem prokuratury włącznie), niesmaczny dowcip i przekraczanie granic nieprzekraczalnych. Pisarz wyszedł jednak z awantury obronną ręką, choć wydaje się, że jedynie nieliczni znaleźli klucz interpretacyjny do kreacji pisarza (mam na myśli m.in. Kingę Dunin i jej artykuł „Spedalić SS, spedalić kapitalizm”, dostępny w „Dzienniku Opinii” na stronie „Krytyki Politycznej”), a powieść, choć wydawnictwo szumnie zapowiadało wstrzymanie nakładu oraz zawieszenie współpracy, a także jednoznacznie odcinało się od pozaliterackich poczynań pisarza, ukazała się jesienią 2015 roku. Wiadomo, skoro nakład był już wydrukowany, honorarium pisarza zaś pokaźne (jeśli wierzyć przechwałkom samego Witkowskiego), na wycofanie się z publikacji było już znacznie za późno, zastosowano więc strategię „na przeczekanie”, co zapewne promocyjnie tylko powieści pomogło. Jednak to nie medialna burza (i to raczej taka w szklance wody…) jest najistotniejsza w „Fynf und cfancyś”.\nW najnowszej powieści Witkowski powraca do bohaterów i miejsc znanych już z „Lubiewa” – Milana z Bratysławy, tzw. Dianki, oraz Michała o wdzięcznym pseudonimie Fynf und cfancyś, który zawdzięcza ćwierćmetrowemu przyrodzeniu. Bohaterowie spotykają się w Wiedniu, gdzie wykonują zawód strichera – męskiej prostytutki. Obaj przyjechali z Europy Wschodniej, zwabieni wizją łatwo osiągalnego bogactwa i niczym nieograniczonej konsumpcji. Ich losy potoczyły się jednak zupełnie inaczej. Fynf und cfancyś, cwany i obrotny, dostaje się do środowiska szwajcarskich milionerów jako luksusowy „chłopiec do towarzystwa”, z kolei Dianka, nie tak zaradna, ląduje na dworcu jako bezdomna. Wydawać by się mogło, że Witkowski odcina kupony od swojej wcześniejszej twórczości, najpierw wydając poszerzoną wersję „Lubiewa bez cenzury”, w międzyczasie pisząc dwa quasi-kryminały, „Drwala” i „Zbrodniarza i dziewczynę”, w których nawiązywał do miejsc i postaci ze swojej najgłośniejszej powieści, a teraz – rozbudowując narrację o Diance na wiedeńskim bruku. Nic bardziej mylnego – „Fynf und cfancyś” nie jest po prostu dodatkiem narracyjnym do „Lubiewa”. Jak do tej pory strategia pisarska Witkowskiego opiera się na łączeniu własnych powieści w jeden, niekoniecznie doskonale spójny, tekstowy kolaż – w „Drwalu” znane z „Lubiewa” Międzyzdroje i ślady po „Margot”, a także estetyka „pastewna” i szemrane interesy z lat 80. i 90. z „Barbary Radziwiłłówny z Jaworzna-Szczakowej”, w „Zbrodniarzu i dziewczynie” ciotowski Wrocław i detektywistyczne wsparcie ciot w śledztwie, a z kolei w „Fynf und cfancyś” – fabuła oparta na jednym z rozdziałów „Lubiewa”, choć nie brakuje i tematów podobnych do tych z „Barbary Radziwiłłówny…” – „niedyskretny urok lat 90.” i marzenia Europy Wschodniej o Zachodzie. A wszystko podlane obficie pedalskim (queerowym) sosem.\n„Fynf und cfancyś” to tylko pozornie historia o dwóch męskich prostytutkach ze Wschodu. Do największych zalet powieści należą gawędziarski rozmach i potoczysta narracja, niepozbawiona niekiedy brutalności i dosłowności. Witkowski celuje w wartkim, jędrnym języku, od którego trudno się oderwać, nawet jeśli to, o czym czytamy, to bezdomność, gwałt, podłość, szwajcarskie burdele i wszelkie wydzieliny ciała. Autor rozwija także swój niepospolity słuch do rozmaitych odmian i rejestrów języków obcych, dając próbkę tajskiego angielskiego, szwajcarskiego niemieckiego, radosnej paplaniny polsko-niemieckiej, słowackiego oraz wszystkich powyższych naraz. Żywa mowa, a także barwni, wielowymiarowi bohaterowie, dowcipne i celne opisy, zmysł obserwacji – nie można Witkowskiemu odmówić mistrzowskiego rzemiosła. Pod warstwą językową kryje się wiele. W „Fynf und cfancyś” można znaleźć brutalną i wyjaskrawioną charakterystykę zachodniego kapitalizmu. Chłopcy ze Wschodu w latach ’90, tuż po upadku muru berlińskiego, marzą o przynależności do świata Zachodu, który w ich mniemaniu wygląda mniej więcej jak w serialu – blichtr, bogactwo, markowe ciuchy, a wszystko to na wyciągnięcie ręki: „W domu cały czas miałem poczucie, że Konin to nie jest to, co mi się należy. Że ten świat, który pokazują w Dynastii, gdzieś tam istnieje, a tu jest tylko jakaś nędzna podróba tego świata” (s. 187). Fynf unf cfancyś marzy głównie o zakupach, o kolejnych ciuchach i kosmetykach, bywaniu w modnych kawiarniach i restauracjach, na przyjęciach na „daczach bogaczy”, w końcu – o związaniu się z milionerem i korzystania z przywilejów dostępnych jedynie najbogatszym. Prostytucja, seksualna eksploatacja, dosłowność, czasami wręcz wulgarność nie są obliczone na skandal; to podszewka czystego, sterylnego, doskonale poukładanego, bogatego i niemieckojęzycznego Zachodu. Witkowski wydobywa jaskrawe kontrasty i reguły rządzące tym światem: „Będą stały puste apartamenty w Hiltonach, ale Diankę wygonią z metra, ze śmietnika, z bramy. Przyspieszony kurs: kapitalizm w weekend dla komunistycznego dziecka z niedawnej Czechosłowacji. Nie masz pieniędzy, to kop w dupę, bez sentymentów. Jak zarobisz, to chętnie cię powitamy, wtedy będziemy cię całować w dupę” (s. 28). Pokazuje snujących się po parkach i dworcach narkomanów, zaraz obok banków, kawiarni, luksusowych sklepów i ich eleganckich klientów. Daje także doskonały obraz sytego, zachodniego mieszczaństwa: „Zachodnia klasa średnia to jednak potrzebuje do zapełnienia tych swoich mieszkań przedmiotów! Jakieś futerały na wszystko, jakieś prawidła do butów, stojaki na parasole, kółka do serwetek (…), roboty kuchenne, szejkery, odświeżacze powietrza, nawilżacze powietrza, odkurzacze stojące i czołgające się (…). Di chodziła oczarowana po tym królestwie przedmiotów jak Alicja w krainie mieszczańskich czarów” (s. 46). Lista przedmiotów zapełniających mieszkanie, tu znacznie skrócona, przywodzi na myśl obszerne wyliczenia rodem z „Gargantui i Pantagruela”. „Ci ludzie byli ulepieni z jakiejś innej gliny niż ona. Te ich jakieś rasowe koty, te ich designerskie filiżaneczki! (…) Oni nie oczekiwali niczego poza kasą i bezpieczeństwem” (s. 51) – nie tego szukają bohaterowie Witkowskiego. Poza stanem posiadania chcą przygody, dreszczyku emocji, codziennie nowych doznań. Ich głód jest nieopanowany. Zarabiają, żeby wydawać, i to od razu – na siebie i swoje przyjemności, stąd w tej prozie ze szczegółami podane są marki: bielizny (Calvin Klein), kosmetyków (Chanel, Clinique), ubrań (Diesel, Lacoste, Ralph Lauren), samochodów (Porche), nazwy drogich, szwajcarskich hoteli i lokali. Rzeczywistość zachodnia jest ściśle ometkowana i to metka świadczy o wartości, ale też tożsamości. Bohaterowie szybko przystosowują się do nowych warunków, a Fynf und cfancyś odkrywa, że w płaceniu za seks w ogóle nie chodzi o seks: „Może ja mam być tylko taką akuszerką ich prawdziwych tożsamości, które po pijaku i w sytuacji bycia z osobą opłaconą, a więc potulną, po prostu z nich wychodzą? Czyżbym niechcący odkrył patent na zostanie najlepszą kurwą na świecie?” (s. 184). Wyposażony w nowo nabytą wiedzę zaczyna kalkulować, manipulować, inwestować – głównie w siebie – a tym samym wygryza konkurencję i awansuje, kolejno z prostytutki dworcowej przez kawiarnianą, aż do upragnionego związku na stałe z milionerem. Sprzedaje nie tylko ciało, ale przede wszystkim narrację, dokładnie taką, jakiej klient potrzebuje. Konfabuluje, zmyśla, koloryzuje, stylizuje się, stara się spełnić wszelkie oczekiwania bogatego klienta, którego usiłuje rozpracować i pozyskać. Marketing i PR w weekend dla średniozaawansowanych.\nNarrator powieści, Michał Fynf und cfancyś, może być częściowo utożsamiany z autorem. Konfabuluje on swoim klientom, za każdym razem opowiadając inną barwną historię swojego życia, uwodzi ich opowieściami. Podobnie czyni sam autor, już to przyznając się do tożsamości ze swoim narratorem, już to zacierając ślady. Witkowski sugerował w wywiadach, że powieść opiera się na jego życiowych doświadczeniach, a następnie mylił tropy, pisząc o Koninie jako mieście rodzinnym bohatera. Nawiązuje do swoich głośnych stylizacji, m.in. pokazywania się wszędzie z pluszowym prosiaczkiem, przypisując ten zabieg Fyn fund cfancyś. Sugeruje także w tekście, że zgodził się na lokowanie produktu w powieści, aby zarobić i móc w spokoju pisać kolejną powieść w Międzyzdrojach – pytanie, kto? Czy to wtrącenie odautorskie, czy dalsza część narracji Fynf und cfancyś? Przy okazji promocji wcześniejszych powieści pisarz posługiwał się także pseudonimem swojego bohatera. Czy więc Michał Witkowski puszczał się ze szwajcarskimi milionerami? Nie o ten rodzaj tożsamości autora z narratorem mi chodzi: obaj notorycznie konfabulują i koloryzują, przebierają się, zmieniają i szokują. Nie istnieje jeden poważny literat w burym swetrze, Michał Witkowski i jego pojechane, celebryckie wcielenie Miss Gizzy. Michaśka Literatka, Michał Witkowski, Miss Gizzy, Fynf und cfancyś – strategia literacka i medialna Witkowskiego została zaszyfrowana w zmiennych opowieściach narratora „Fynf und cfancyś”. Dla Witkowskiego literatura jest poniekąd prostytucją – ciągłym wymyślaniem coraz bardziej fantastycznych życiorysów, zostawianiem i zacieraniem śladów, przebieranką, grą. Tutaj nie tańcowały dwa Michały – pisarz i celebryta – ale nieskończenie wiele Witkowskich i każdy równie prawdziwy, co zmyślony. Tak jak wszystko, co znajdziemy w jego brawurowej powieści.\nMichał Witkowski: „Fynf und cfancyś”. Wydawnictwo Znak. Kraków 2015.


Kolorowanki Aniołki Bożonarodzeniowe do druku i wydruku online\nKolorowanki Aniołki Bożonarodzeniowe\nAnioły i aniołki to wszystko mamy dla Was w tym jednym dziale. Znajdziemy tutaj duże obrazki które dzieki Wam jeżeli wybierzecie opcję online staną się kolorowe na naszej stronie. Jeżeli zdecydujemy się na pobranie PDF lub druk to w domu dokonczyć malować można je kredkami lub farbkami. Zobacz także już niedługo nowe szablony i wiele więcej związanego z takimi aniołami dla dzieci.\nAnioł z pasterzami\nAnioł przyleciał do pasterzy aby zwiastować im nowinę o narodzinach Jezusa. Jest to bardzo trudna kolorowanka ale jeśli już ćwiczyłeś kolorowanie innych...\nAniołki poczuły już magię świąt na dobre. Jednak do świąt pozostało jeszcze trochę czasu bo mamy dopiero początek grudnia, ale jak widać...\nMały uśmiechnięty aniołek czeka na nas w dzisiejszej malowance abyśmy go pomalowali. Musisz tym razem malować bardzo starannie aby nie wyjść za...\nAniołek to jeden z symboli Świąt Bożego Narodzenia. Dzisiejszy obrazek przedstawia małego aniołka, który trzyma w rękach gwiazdkę. Naszym zadaniem będzie wybrać...\nAnioł – sam ten motyw przejawia się w wielu religiach na całym świecie. Jednak najbardziej popularny jest w religii chrześcijańskiej. Właśnie w kolorowankach ten motyw też się przewija i możemy go zobaczyć w różnych religiach. Mamy obrazki które są dość proste i nawet najmniejszy gracz którzy odwiedzi nasz portal online spokojnie sobie da radę z takim obrazkiem. Również możemy zdecydoać się jeżeli mamy większe możliwości na kolorowanie trudniejszych obrazków na stronie. Mamy sporą paletę z kolorami dzięki czemu z pewnością kolor jaki Wam się spodobał wybierzecie i będziecie z finalnego wyglądu bardzo zadowoleni.\nAniołki – przyjęły się w naszej kulturze i nawet w herbach różnych miast mamy okazję je zobaczyć. Jednym z takich miast jest Biała Podlaska. JUż niebawem będzie dział z łączeniem kropek gdzie właśnie te postacie pojawią się z w nich i będziemy mieli szersze grono zabaw dla małych dzieci i oczywiście tych starszych również. Pamiętajcie, że przy wyboerze kolorowanek pierwszy z przycisków daje nam możliwość malowania online, natomiast dopiero drugi z nich opcję drukowania tego obrazka.


Wyświetlacz wspólna katoda - tematy na elektroda.pl\nwyświetlacz wspólna katoda\nZnaleziono około 545 wyników dla: wyświetlacz wspólna katoda\nPodstawowa forma zapytania: wyświetlacz wspólny katoda\nPoczątkujący Elektronicy marrioo 24 Lis 2007 22:57 Odpowiedzi: 0 Wyświetleń: 894\nMikrokontrolery AVR Lukaszek_69 03 Paź 2010 14:13 Odpowiedzi: 1 Wyświetleń: 4105\nwitam, mam problem z wykonaniem układu tzn z doborem matrycy LED do schematu. tutaj jest ten układ, o który mi chodzi : i pytanie brzmi jaką matrycę zastosować mogę bo tego OHT-358 nigdzie nie mogę dostać. dostałem link ze stroną wyświetlaczy: i zastanawiam się czy ma to być matryca ze wspólną...\nProjektowanie Układów bartek3579 23 Lut 2008 20:02 Odpowiedzi: 1 Wyświetleń: 1697\nuppss. Mój błąd, oczywiście chodziło o wyświetlacze wspólna katoda i takie mam na płytce, którą zakupiłem do celów testowych. Natomiast moja złożona ma wyświetlacze 1,8 i 1,5 cala wspólna anoda.\nMikrokontrolery BlueDraco 28 Maj 2017 14:10 Odpowiedzi: 7 Wyświetleń: 1947\nPoczątkujący Elektronicy kamel_w 10 Kwi 2009 12:38 Odpowiedzi: 7 Wyświetleń: 1545\nMikrokontrolery piotrva 08 Maj 2012 07:51 Odpowiedzi: 5 Wyświetleń: 782\ntiny2313 i LED wspólna katoda\nproblem jak w temacie - czy 2313 wydoli prądowo przy bezpośrednim sterowaniu wyświetlacza 7 segmentowego ze wspólną katodą ? w sumie jest ich 4 w multipleksie, a katody miały by byc sterowane z OC NPN z innego portu.\nMikrokontrolery alnus 22 Maj 2006 22:18 Odpowiedzi: 4 Wyświetleń: 1205\nProjektowanie Układów oj 02 Lis 2008 20:15 Odpowiedzi: 12 Wyświetleń: 5337\nWitam. Ten dekoder umożliwia wyświetlanie (na wyświetlaczu o wspólnej anodzie :!: ) liczb 0÷9 po zwarciu odpowiedniego przycisku (gdy wszystkie są rozwarte - wyświetlana jest "8"). Aby móc wyświetlać znaki A÷F należy "dołożyć" jeszcze 5 przycisków i odpowiednią ilość właściwie połączonych diod. Pozdrawiam. ps....\nWitam Więc na czym stanął ten projekt. Jestem ciekaw bo również próbuje poprawić mój wyświetlacz na 5ciu siedmiosegmentowcach (SC23-12GWA) Natrafiłem na problem konwersji napięć (w manualu jest nap przewodzenia 2-2,5V ale już nie piszą że to jest na pojedynczą diodę a tych jest kilka w segmencie)...\nProjektowanie Układów kawel 10 Mar 2008 18:55 Odpowiedzi: 31 Wyświetleń: 5186\nCzy byłby ktoś w stanie na poniedziałek przerobić płytkę, aby pasowała ona do 3 pojedynczych wyświetlaczy ze wspólną anodą? Za wiele punktów do zaoferowania nie mam, jednakże jakby komuś bardzo zależało mógłbym trochę dokupić. Ponieważ jeszcze nie jestem w stanie sam tego przerobić, za mało wiem póki...\nProjektowanie Układów shdw 11 Maj 2008 18:17 Odpowiedzi: 9 Wyświetleń: 5484\nOptoelektronika NCinek 12 Lut 2009 00:09 Odpowiedzi: 2 Wyświetleń: 1007\nZa "drugiego" BC, czyli T9 mogę wstawić jakiś mocniejszy tranzystor? Przy wyświetlaniu cyfry 8 długo by on nie pożył. Jeden segment zżera nawet 100mA, więc cały wyświetlacz (cyfra 8) jakieś 0,8A.\nProjektowanie Układów lekto 30 Paź 2014 07:42 Odpowiedzi: 3 Wyświetleń: 1227\nPoczątkujący Elektronicy HD-VIDEO 08 Sie 2015 02:27 Odpowiedzi: 2 Wyświetleń: 471\nOgłoszenia Elektronika Matheu 15 Lis 2015 15:31 Odpowiedzi: 2 Wyświetleń: 717\nInne Serwis junek 11 Maj 2007 13:27 Odpowiedzi: 2 Wyświetleń: 1944\nDIY Poczekalnia _Arecki_ 14 Lut 2016 19:36 Odpowiedzi: 21 Wyświetleń: 10077\nWitaj 1. Są rózne wersje programu do pica dla wyświetlaczy wspólna katoda i anoda 2. Wymień pica na nowy i zaprogramuj jeszcze raz Ja zlozyłem taki miernik i ruszył bez problemu Pozdrawiam Andrzej\nProjektowanie Układów Hamster_71 29 Gru 2007 23:14 Odpowiedzi: 5 Wyświetleń: 1238\nPoczątkujący Elektronicy Petros 08 Wrz 2007 14:19 Odpowiedzi: 5 Wyświetleń: 2457\nZe specyfikacji tego układu wynika iż obsługuje on wyświetlacze ze wspólną katodą, które od strony katod są sterowane przez tranzystory o polaryzacji NPN. Wystarczy zobaczyć do noty aplikacyjnej tego układu. Jest tam przykładowy schemat na którym widać jak podłączyć ten układ. Są też w tej nocie podane...\nPoczątkujący Naprawy Katoo 22 Mar 2012 18:28 Odpowiedzi: 2 Wyświetleń: 1412\nMikrokontrolery Xitami 31 Gru 2014 22:32 Odpowiedzi: 5 Wyświetleń: 1167\nProjektowanie Układów stasiu2323 02 Cze 2004 18:44 Odpowiedzi: 7 Wyświetleń: 1796\nSterowanie wyświetlaczami siedmiosegmentowymi.\nWitam. Po pierwsze to zamieszczaj raczej wyraźne rysunki bo z takiego niewiele widać :-) (zresztą sam się przypatrz). Po drugie to jak rozumiem ten żółty wyświetlacz to wspólna katoda, a ten czerwony to wspólna anoda. Jeśli tak to świecą oba naraz bo masz je na stałe podciągnięte do zasilania (WA)...\nPoczątkujący Elektronicy Sirser 18 Sie 2005 21:28 Odpowiedzi: 4 Wyświetleń: 1109\nDIY Poczekalnia Addi 02 Sty 2012 14:09 Odpowiedzi: 3 Wyświetleń: 3243\nMikrokontrolery kazwita 04 Gru 2010 12:56 Odpowiedzi: 3 Wyświetleń: 3492\n[Sprzedam] Duże wyświetlacze 7-segmentowe, 70mm.\n1. 4 wyświetlacze na płytce, czerwone, wspólna katoda. Wysokość wyświetlacza 56mm, tło czerwone. 15pln za moduł 4 szt 2. 2 +1 wyświetlacze wysokość 70mm, czerwone, wspólna katoda, tło szare 8pln za 3 sztuk 3. 4 wyświetlacze wysokość 70mm czerwone, wspólna anoda, 2szt tło czerwone i 2szt z...\nElementy elektroniczne Bazar eurotips 25 Mar 2016 22:43 Odpowiedzi: 0 Wyświetleń: 822\nwyswietlacze zawsze mają wspólną katodę lub anodę (tylko jedna nóżka na 7 segmentów), jest ona wspólna dla wszystkich segmentów. Tutaj wyświetlacze są multipleksowane. Tranzystory połączone z anodami (na schemacie jest błąd - zamiast napisu katody u góry powinno byc anody) nasycasz po kolei zmieniając...\nMikrokontrolery mateusz_1991sc 17 Mar 2010 18:55 Odpowiedzi: 11 Wyświetleń: 2758\nMikrokontrolery AVR Pi0trek121 13 Wrz 2012 22:07 Odpowiedzi: 12 Wyświetleń: 2943\n[89c2051][C/Keil]Sterowanie wyświetlaczem LED\nTak się tego nie robi! Do multipleksowania wyświetlaczy użyć timerów. Tutaj masz artykuł który na temat multipleksowania wyświetlaczy napisałem. Jeśli pomógł.. liczę na click: W artykule wykorzystuję co prawda wyświetlacze ze wspólną katodą.. ale zasada sterowania jest podobna.. tylko że wspólną...\nMikrokontrolery Ravender 28 Mar 2009 10:28 Odpowiedzi: 1 Wyświetleń: 1610\nProjektowanie Układów kucm 30 Cze 2005 00:34 Odpowiedzi: 7 Wyświetleń: 2966\nPoczątkujący Elektronicy vibrasphere 13 Lis 2005 09:52 Odpowiedzi: 2 Wyświetleń: 1080\nCiekawy jest układ 4543. Potrafi sterować wyświetlaczem ze wspólną anodą albo katodą. Są też inne np. 4511, ale zazwyczaj mogą sterować tylko wyświetlaczem ze wspólną katodą. Dlatego proponuję ten pierwszy.\nProjektowanie Układów szod 15 Cze 2012 18:01 Odpowiedzi: 5 Wyświetleń: 1408\nPoczątkujący Naprawy ArekBe 06 Lis 2014 18:57 Odpowiedzi: 2 Wyświetleń: 552\nPrzecież każdy wyświetlacz 8-cyfrowy, czy mozaika 8 x8 ma 8 wspólnych anod i 8 wspólnych katod. Anody łączysz do wyjść anod, a katody - do wyjść katod. Proste?\nMikrokontrolery BlueDraco 26 Mar 2017 17:07 Odpowiedzi: 6 Wyświetleń: 525\nDIY Konstrukcje Mariuszek15 15 Maj 2008 12:34 Odpowiedzi: 121 Wyświetleń: 34339\nWitaj Jeżeli jesteś pewien prawidłowości połączeń w układzie, to może się pomyliłeś i zastosowałeś wyświetlacze ze wspólną katodą zamiast anodowych? Najprawdopodobniej tak, zobacz tu: Wyraźnie w opisie zaznaczono "WK" , czyli wspólna katoda... Pzdr.\nPoczątkujący Elektronicy artur s 18 Maj 2008 13:16 Odpowiedzi: 7 Wyświetleń: 896\nMikrokontrolery AVR tmf 23 Kwi 2010 19:44 Odpowiedzi: 1 Wyświetleń: 1406\nSterownik wyświetlaczy LED ze wspólną anodą.\nPoszukuję jakiegoś sterownika który wysteruje mi kilka wyświetlaczy siedmiosegmentowych LED ze wspólną anodą. Potrzebuję coś na wzór MAX7219, który jest dla wyświetlaczy z katodą i drogi. Czy znajdzie się coś dla wyświetlaczy ze wspólną anodą?\nProjektowanie Co i Gdzie Kupić ? Adam Ś. 09 Sty 2013 20:33 Odpowiedzi: 2 Wyświetleń: 2649\nTeoria i Laborki Carabus 30 Gru 2013 22:33 Odpowiedzi: 5 Wyświetleń: 2082\nht16k33 - podłączenie dwóch wyświetlaczy led\nNie wiem czy się zasugerowałem tym,że moduł może obsłużyć 1024 diody ale w każdym razie pomieszałem pojęcia. Miałem na myśli dwa czterocyfrowe wyświetlacze. Kolega D214d2k podał słuszne rozwiązanie , zwracam honor i dziękuję. Dziękuję również kolegom ghost2000 oraz emarcus za trzeźwiące myśli. :) Tak...\nArduino rafik73 12 Mar 2018 10:29 Odpowiedzi: 11 Wyświetleń: 645\nZamiast tranzystorów należy użyć buforów. Bufor to wzmacniacz prądowy - układ Darlingtona. Bufory pozwolą użyć wyświetlacza o wspólnej katodzie albo o wspólnej anodzie, wszystko zależy od oprogramowania mikrokontrolera.\nPoczątkujący Naprawy bpj 13 Lut 2010 20:43 Odpowiedzi: 7 Wyświetleń: 2442\nWitam, Witam, Może niektórym problem ten się wyda banalny, ale dla mnie jest on skomplikowany. Tak więc mam następujący problem. Chce do procesora ATmega1280 podłączyć taki nie tędy droga, należy zastosować układ wyświetlacza sekwencyjnego , zobacz, np. , gdzie przedstawiona jest kompletna...\nPoczątkujący Naprawy Quarz 18 Paź 2009 21:55 Odpowiedzi: 5 Wyświetleń: 1413\nPoczątkujący Naprawy predom 23 Lis 2009 18:56 Odpowiedzi: 15 Wyświetleń: 12449\nPoczątkujący Naprawy chemik75 07 Sie 2011 06:45 Odpowiedzi: 7 Wyświetleń: 4739\nWitam forumowiczów. Jestem początkujący w programowaniu w języku c, a muszę zrobić projekt w którym będę odczytywał wartość z przetwornika ADC w zakresie 0-5V i wyświetlał ją na dwóch wyświetlaczach 7 seg multipleksowanych wspólna katoda. Wejście ADC ma być na porcie PA ,Wyjście PB obsługuje wyświetlacz,...\nMikrokontrolery Początkujący 2rs232 09 Gru 2013 21:18 Odpowiedzi: 3 Wyświetleń: 852\nWitam Zobacz w TME wyświetlacze SC52-11L.... SC56-11L.... SA52-11L.... SA56-11L.... Odpowiednio wspólna katoda i wspólna anoda, na Twoim miejscu jak się nie boisz programowania...\nMikrokontrolery DosinskY 11 Kwi 2009 07:53 Odpowiedzi: 15 Wyświetleń: 6382\nWitam! Zastosuj np. rozwiązanie polecone przez Kolegę Dar.El , czyli 2 x 4094 rejestry przesuwające (połączone kaskadowo - nie "pożrą" ci portów procesora i z jednego procka wysterujesz wtedy wiele takich wyświetlaczy), do których zapisujesz z procesora szeregowo dane do wyświetlenia (w tym czasie...\nProjektowanie Układów r2d2004 09 Lis 2008 18:45 Odpowiedzi: 4 Wyświetleń: 2063\nMikrokontrolery AVR endo_mif 08 Lip 2009 10:42 Odpowiedzi: 16 Wyświetleń: 8926\nNie ma żarówek ,tylko segmentowy dwucyfrowy wyświetlacz diodowy ,zmiana koloru możliwa po przez nakładkę innego koloru ale efekt marny więc pozostaje wymiana na segment w innej barwie co nie jest specjalnie trudne a i z kolorem nie powinno być problemu ,trzeba tylko sprawdzić czy zastosowany tam wyświetlacz...\nRadiotechnika Serwis miroix 11 Sty 2010 17:03 Odpowiedzi: 6 Wyświetleń: 3311\n[ZL3AVR] Wyświetlacz siedmiosegmentowy\nW zestawie uruchomieniowym stosowane są wyświetlacze siedmiosegmentowe z wspólną anodą. Niestety przez pomyłkę wlutowałem wyświetlacze, ale ze wspólną katodą. Problemu by nie było gdyby nie tranzystor sterujący... Owszem mogę wylutować wyświetlacze i wlutować inne, ale zastanawiam czy czy nie ma innego...\nMikrokontrolery atom1477 17 Paź 2009 00:55 Odpowiedzi: 1 Wyświetleń: 972\nMikrokontrolery AVR Bobo[PL] 10 Lut 2013 22:34 Odpowiedzi: 4 Wyświetleń: 1458\nMikrokontrolery maximus22_kr 19 Lut 2017 13:45 Odpowiedzi: 6 Wyświetleń: 954\nWyświetlacz LED VQE24\nMam pytanko, jaki to wyświetlacz, czy ze wspólną anodą czy ze wspólną katodą, bo za żadną chol.... nie mogę nigdzie tego znaleźć a w tej chwili nie mam dostępu do tego wyświetlacza żeby sprawdzic to miernikiem, dziekuje i pozdrawiam\nRadiotechnika Serwis GRIN 17 Cze 2004 11:27 Odpowiedzi: 1 Wyświetleń: 1067\nProponuję ci poszukać notę aplikacyjną scalaka z serii TTL 7447 (wyświetlacz ze wspólną anodą) lub 7448 (wyświetlacz ze wspólną katodą) i tam napewno będzie wewnętrzny schemat logiczny tych scalaków. Pozdrawiam wszystkich jjanek\nPoczątkujący Elektronicy Mariopi 15 Kwi 2005 00:54 Odpowiedzi: 2 Wyświetleń: 1487\nInne Serwis artur.lubin 18 Mar 2006 21:09 Odpowiedzi: 5 Wyświetleń: 1879\nukład 7447 (OC) i podlączanie wyświetlacza led\nwitam, mam problem z podłączeniem 7-segmentowego led do układu 7447N (BCD TO SEVEN-SEGMENT DISPLAY OC 15V), symulacji dokonuję w multisimie. otóż mam przykładowy układ jak na rysunku jednak układ nie działa, zadna dioda się nie świeci. Gdy zamienię sterownik na 7448N (BCD TO SEVEN-SEGMENT...\nProjektowanie Układów Xweldog 20 Gru 2008 20:46 Odpowiedzi: 3 Wyświetleń: 3098\nProjektowanie Układów tobbit 22 Sie 2009 19:23 Odpowiedzi: 4 Wyświetleń: 1385\n[Kupię] wyświetlacz led VQE14D\nNiestety kolegi wyświetlacze są ze wspólną katodą. Mój to wspólna anoda poza tym pracuje ich razem 4 szt (osiem pól) multipleksowo. Dzięki za chęci. ---------------------- edit: ... rozwiązałem wymieniając wszystkie wyświetlacze na inne zamontowane na płytce (adapterze). Dziękuję za odpowiedzi. temat...\nInne Bazar tos18 06 Lis 2010 17:29 Odpowiedzi: 3 Wyświetleń: 2334\nAtmega128 i wyświetlacz dużych gabarytów\nNajprawdopodobniej to jakiś sporych rozmiarów 7-segmentowy LED, które rzeczywiście wymagają do jasnego świecenia wyższego napięcia/prądu niż zwykłe diody, czy mniejsze LED'y, ale nie wiem w czym problem pytającego. Chcesz załączać napięcie ok. 20V z procesora AVR - co za problem dać 8 tranzystorów dużej...\nMikrokontrolery AVR atom1477 27 Wrz 2011 18:07 Odpowiedzi: 17 Wyświetleń: 1450\nMultipleksowanie wyświetlacza 7-seg, 6(!) CYFR czy da radę ?\nTypowy układ do multipleksowania: Wyświetlacz 7 segmentowy, 6 cyfr połączonych równolegle segmentami wspólna anoda/katoda każdej cyfry na osobnym tranzystorze. Jednak cyfr jest aż 6 i każda będzie się świeciła tylko 1/6 czasu. Czy to jest praktyczne rozwiązanie? Wyświetlacz ma 4,5mcd(at)20mA...\nMikrokontrolery arecoag 12 Kwi 2016 15:56 Odpowiedzi: 5 Wyświetleń: 474\nUkład jest tak prosty, że nie ma sensu go rysować. Przy sterowaniu multipleksowym wyświetlaczy LED, niezależnie czy WA, czy też WK wystarczy wykorzystać drivery ULN i UDN oraz zatrzaski np. 573. Załóżmy, że sterujesz wyświetlaczami 16-segmentowymi ze wspólną anodą oraz że masz dostępną szynę danych...\nProjektowanie Układów JanWI 22 Kwi 2003 18:29 Odpowiedzi: 4 Wyświetleń: 3376\nWyświetlacz TFK/027 TDSR5156 10 nóżek schemat wyprowadzeń\nWitam! Potrzebuję do częstotliwościomierza taki wyświetlacz. Mam pytanie:która nozka przynależy do segmentu świecącego i czy jest to układ ze wspólną katoda czy ze wspólna anoda??? Z góry dziękuję za odpowiedż.\nInne Serwis JarekDex 07 Paź 2003 20:36 Odpowiedzi: 1 Wyświetleń: 1086\nPoczątkujący Elektronicy jacobs242 11 Maj 2006 20:23 Odpowiedzi: 3 Wyświetleń: 1557\nWitam ponownie. Juz wszystko sie wyjaśniło głupi błąd ale spędziłem nad nim kilka dni wiec napisze może komuś sie przyda a wiec błąd polegał na tym ze wyświetlacze maja wspólną anodę a max6955 wspólną katodę w błąd wprowadziło mnie to ze kilka segmentów świeciło to chyba przez multipleksowanie. Temat...\nMikrokontrolery Mari@@@n 16 Maj 2008 18:50 Odpowiedzi: 1 Wyświetleń: 1389\nElementy elektroniczne Bazar marck1 16 Lis 2010 17:57 Odpowiedzi: 0 Wyświetleń: 1038\nPoczątkujący Naprawy oj 17 Lut 2013 22:23 Odpowiedzi: 6 Wyświetleń: 1206\nProjektowanie Układów Anonymous 01 Sie 2007 04:41 Odpowiedzi: 5 Wyświetleń: 2398\nWyświetlacz Led 4x14,2 mm\nW porządku, ale jeszcze jakiś schemat do tego A to wspólna katoda, wspólna anoda multipleks czy co? i czy dało by rade cos bez układów scalonych. Pewnie ze by dało, w sam raz na wystawę osobliwości... Przygotuj worek tranzystorów, sporo laminatu i nie licz na gotowy schemat ;)\nPoczątkujący Naprawy Mirek Z. 15 Lip 2012 17:27 Odpowiedzi: 7 Wyświetleń: 1725\nA czy nie prościej i taniej w układzie gdzie przecież już jest mikro-kontroler, dodać mosfet N sterowany PWM-em w linii wspólnej katody wyświetlacza i fotorezystor do pomiaru oświetlenia? W przypadku wyświetlacza o wspólnej anodzie dodać mosfet P w linii zasilania anody. Łatwiej, taniej i elementy bardziej...\nDIY Zagranica Kubald 13 Sie 2012 18:40 Odpowiedzi: 2 Wyświetleń: 4539\nPoczątkujący Elektronicy sp3ots 24 Mar 2013 19:58 Odpowiedzi: 3 Wyświetleń: 966\nDziękuję za odpowiedź. Do tej pory używałem 74HC595 i wyświetlaczy ze wspólną anodą, tam trzeba na 1 wyświetlacz 50 Hz odświeżania, czyli na osiem robi się 400 Hz, no i napięcie trzeba podać większe. Tutaj dzieje się to niemal automatem, po prostu wygoda, tyle, że wyświetlacze muszą być wspólna katoda...\nMikrokontrolery Początkujący maximus22_kr 02 Mar 2017 10:43 Odpowiedzi: 7 Wyświetleń: 1095\nElementy elektroniczne Bazar marekhab 01 Lis 2016 19:20 Odpowiedzi: 0 Wyświetleń: 3609\nEfekty serwis qr 18 Lut 2018 20:10 Odpowiedzi: 7 Wyświetleń: 1263\nMikrokontrolery uzi18 05 Sty 2011 11:17 Odpowiedzi: 15 Wyświetleń: 4737\nPoczątkujący Elektronicy -DezerteR- 10 Kwi 2005 19:26 Odpowiedzi: 8 Wyświetleń: 6531\nOk, dzięki za rady, postaram się coś zrobić. Zostaje tylko pytanie co z wyświetlaniem kodu BDC - 16 wyświetlaczy i 16 dekoderów? Da się to jakoś inaczej rozwiązać? Może tak jak w wyświetlaczach multipleksowych - współdzielenie wyprowadzeń mikrokontrolera przez połączenie w grupy segmentów - jeden...\nPoczątkujący Elektronicy tos18 10 Gru 2013 18:44 Odpowiedzi: 29 Wyświetleń: 7119\nPoczątkujący Elektronicy krychu0505 22 Cze 2014 23:46 Odpowiedzi: 7 Wyświetleń: 1110\nPoczątkujący Elektronicy rb401 17 Lut 2017 01:06 Odpowiedzi: 26 Wyświetleń: 1839\nWitam wszystkich. Posiadam zewnętrzny moduł autopilota współpracujący z symulatorem lotu Microsoftu. Jest to niewielka płytka z układami, przełącznikami, impulsatorami oraz wyświetlaczami LED. Poprzez port USB komunikuje się z komputerem. . Po ustawieniu parametrów lotu (wartości wyświetlane są na...\nPoszukuję pilnie kupię wyświetlacz dwu polowy LTD 432Y-YF Poszukuję Kupię Wyświetlacz ze wspólną Katodą wyświetlacz dwu cyfrowy Dwu-Polowy LTD 432Y-YF Pomocy gdzie można coś takiego zdobyć może ktoś wie gdzie mozna dostac taki wyswietlacz !!!!!!! W sanoku i okolicach a tzkże w Przemyślu jest...\nElementy elektroniczne Bazar murata 19 Maj 2008 21:21 Odpowiedzi: 1 Wyświetleń: 696\nMikrokontrolery adamowicz 28 Kwi 2009 11:07 Odpowiedzi: 4 Wyświetleń: 2163\nWitam, od niedawna uczę się podstaw AVR w C, w tym celu kupiłem sobie zestaw uruchomieniowy w którym posiadam 4 osobne 1 cyfrowe wyświetlacze LED 7 segmentowe ze wspólną katodą. Napisałem sobie prosty program "licznik", który zlicza to sobie od 0 do 9 na jednym wyświetlaczu po wciśnięciu switcha. Rodzi...\nMikrokontrolery AVR dondu 11 Sie 2011 11:41 Odpowiedzi: 33 Wyświetleń: 3997\nPoczątkujący Naprawy Błażej 29 Cze 2012 13:57 Odpowiedzi: 6 Wyświetleń: 1850\nPIC16F628A - wyświetlacz 7 segmentowy zapala złe fragmenty\nWitajcie moi drodzy. Mam nietypowy problem z wyświetlaczem 7-segmentowym przy mikrokontrolerze PIC. Wszystko działa tak, ze zapalają się nieodpowiednie (?) segmenty. Mam wrażenie, ze błąd tkwi w sposobie w jaki zapalam poszczególne piny, ale przecież kolejne bity odpowiadają kolejnym stanom wyjść...\nMikrokontrolery PIC p.kaczmarek2 25 Lut 2015 11:52 Odpowiedzi: 8 Wyświetleń: 1920\nZamiennik dla wyświetlacza LED\nChyba podałeś zły pierwszy link, gdyż jest tam cała gama wyświetlaczy i nie wiadomo, o który ci chodzi. Zawsze możesz znaleźć pdf danego wyświetlacza i sam porównać, czy układ wyprowadzeń jest jednakowy. Pamiętaj, najważniejsze jest sprawdzenie, czy wyświetlacz ma wspólna katodę czy anodę!\nPoczątkujący Elektronicy Freddy 09 Mar 2016 17:19 Odpowiedzi: 9 Wyświetleń: 459\nWitam. Zmuszony zostałem do założenia tematu, ponieważ znalazłem niewiele informacji, na nurtujący mnie problem. Otóż posiadam Presidenta Wilsona, radio sprawne, problem polega jedynie na braku wyświetlacza... Znalazłem taki temat Zależało by mi, na schemacie owej konstrukcji. Ewentualnie na opisie...\nCB Radio Olek II 17 Lis 2017 11:26 Odpowiedzi: 4 Wyświetleń: 588\nCD4026 i 7-segmetowy wyświetlacz\nWitam! mam dwa pytania co do podłączenia układów CD4026 z wyświetlaczem na wspólnej katodzie: 1. układ 4026 ma dwie nóżki zasilające (8-Vss i 16-Vdd). Jeśli dobrze rozumiem, to na 8 podłączam "+" a na 16 "0". Czy tak? 2. czy sterując wyświetlaczem przy pomocy 4026 konieczne jest stosowanie resystorów...\nElementy Elektroniczne - zamienniki i identyfikacja oj 20 Mar 2006 00:34 Odpowiedzi: 1 Wyświetleń: 939\nMęczę się z tym już drugi dzień. Jaki jest footprint na wyświetlacz siedmiosegmentowy? Konkretniej ten element się nazywa REDCC, czyli wyświetlacz czerwony ze wspólną katodą. Jeżeli trzeba stworzyć własnego footprinta, jak to się robi? Proszę o pomoc. ps. Protel 99SE\nJest to wyświetlacz cztero-cyfrowy o wspólnej katodzie .Można go zmontować z pojedyńczych lub podwójnych wyświetlaczy typu LED.\nElementy elektroniczne Bazar Koleszek1 22 Cze 2007 16:23 Odpowiedzi: 2 Wyświetleń: 810\ndo sterowania jednym wyświetlaczem 7segmentowym w zupełności wystarczy ci prostszy i nieco tańszy procek - popularny ATtiny2313. Możesz do niego tą kostę wyświetlacza podłączyć i sterować - wprost statycznie bez multipleksowania .... wszystkie segmenty podłączyć przez rezystorki do jednego portu a wspólna...\nMikrokontrolery AVR zincum 25 Sie 2009 13:15 Odpowiedzi: 17 Wyświetleń: 6157\nMikrokontrolery slaweks86 31 Sty 2010 23:32 Odpowiedzi: 4 Wyświetleń: 1416\nPoczątkujący Naprawy cirrostrato 21 Maj 2010 09:23 Odpowiedzi: 6 Wyświetleń: 3007\nPoczątkujący Naprawy tadzik85 30 Kwi 2011 19:55 Odpowiedzi: 14 Wyświetleń: 4460\nPoczątkujący Elektronicy aj123 09 Sty 2013 18:06 Odpowiedzi: 40 Wyświetleń: 6837\nCześć, chciałem zapoznać się z multipleksowaniem wyświetlaczy 7-seg (wspólna katoda). Na początek pomyślałem, że trzeba zrobić jakąś funkcję, która przekształci cyfrę na wartość heksadecymalną jej odpowiadającą. Żeby to sprawdzić napisałem program który liczy do 10: [syntax=cpp]//Nauka obsługi wyświetlaczy //Atmega8...\nMikrokontrolery Początkujący afterparty 28 Lut 2013 18:58 Odpowiedzi: 17 Wyświetleń: 1968\nwyświetlacz wspólna katoda czujnik defrost lodówka samsung głośna praca silnika renault wyłączyć synchronizacja pionowy panasonic ustawić dźwięk technics a700mk2 głośnik zamiast mikrofonu kamera logitech opticum dekoder a4tech myszka bloody


Bikini Vogue Comfort Sophie - Gatta - Sklep Online\nGatta.pl · Bielizna · Majtki · Majtki bikini · Majtki bikini z siateczkowymi wstawkami Vogue Comfort Sophie\nPotrzebujesz ultrawygodnych i pięknie wyglądających majtek? Bikini Vogue Comfort Sophie jest tym, czego szukasz!\nLaserowe cięcie i cieniutki materiał są tym, co wyróżnia majtki Vogue Comfort Sophie, abyś czuła się w nich wyjątkowo wygodnie.\nKlasyczny krój bikini został wzbogacony o wstawki z cieniutkiej siateczki. W ten sposób bielizna nabrała bardziej zmysłowego charakteru i stylowego wyglądu. To sprawia, że będziesz czuć się w niej nie tylko komfortowo, ale i pięknie.\nMajtki bikini Sophie sprawdzą się zarówno na co dzień, jak i w stylizacjach na ważne okazje. Dzięki temu, że są dostępne w ponadczasowym czarnym kolorze, wykorzystasz je w wielu strojach.\nKod produktu: 0041619s\nskład: 82% poliamid, 18% bawełna\nDobrze leżą, idealne dla obcisłych sukienek. Jestem zadowolona z zakupu.\nten model jest wyjątkowo delikatny dla skóry i bardzo przewiewny, majtki nie podrażniają skóry. wybrałam standardowy rozmiar i jest w porządku