00196 006388 20639311 na godz. na dobę w sumie\nAby rozpocz(cid:261)ć lektur(cid:266), kliknij na taki przycisk , który da ci pełny dost(cid:266)p do spisu tre(cid:286)ci ksi(cid:261)(cid:298)ki. Je(cid:286)li chcesz poł(cid:261)czyć si(cid:266) z Portem Wydawniczym LITERATURA.NET.PL kliknij na logo poni(cid:298)ej. LEWIS WALLACE BEN-HUR Opowiadanie historyczne z czasów Jezusa Chrystusa 2 Tower Press 2000 Copyright by Tower Press, żda(cid:276)sk 2000 3 ROZDZIAŁ I D(cid:298)abel-Zubleh, jest to pasmo gór około pi(cid:266)ćdziesi(cid:266)ciu mil długie, z którego, patrz(cid:261)c na wschód, widzi si(cid:266) Arabi(cid:266). żł(cid:266)bokie parowy, napełniaj(cid:261)ce si(cid:266) w deszczowej porze strumie- niami p(cid:266)dz(cid:261)cymi do Jordanu lub do Morza Martwego, ogólnego zbiornika wód w tych stro- nach, utrudniaj(cid:261) przebycie tych gór. Jednym z tych parowów, pod(cid:261)(cid:298)ał w kierunku wschodnio- północnym podró(cid:298)ny ku płaskim jak stół równinom. Człowiek ten mógł mieć lat czterdzie(cid:286)ci pi(cid:266)ć. Broda bujna, niegdy(cid:286) czarna, dzi(cid:286) przypró- szona siwizn(cid:261), spadała mu na piersiś twarz ciemn(cid:261), koloru brunatnego, osłaniał zawój zwany kefia, tak szczelnie, (cid:298)e spod niego zaledwie barw(cid:266) oblicza i du(cid:298)e czarne oczy, cz(cid:266)sto w niebo si(cid:266) wznosz(cid:261)ce, mo(cid:298)na było dostrzec. Żałdziste ubranie, pospolicie na wschodzie u(cid:298)ywane, nie pozwalało widzieć całej postaci, tym bardziej, (cid:298)e siedział na rosłym wielbł(cid:261)dzie, a nad je(cid:296)d(cid:296)- cem i zwierz(cid:266)ciem wznosił si(cid:266) niewielki namiot w rodzaju parasola, przytwierdzony do sio- dła. Kiedy wielbł(cid:261)d wychylił si(cid:266) z parowu, sło(cid:276)ce ju(cid:298) wzeszło na niebie i o(cid:286)wieciło pustyni(cid:266). Ulegaj(cid:261)c wrodzonemu instynktowi, wyci(cid:261)gn(cid:261)ł szyj(cid:266) i przyspieszył kroku, zmierzaj(cid:261)c ku wschodniemu horyzontowi. Nikt nie puszcza si(cid:266) w pustyni(cid:266) dla przyjemno(cid:286)ciŚ ci, których zadanie (cid:298)ycia lub interes tu p(cid:266)dzi, wiedz(cid:261), (cid:298)e (cid:286)cie(cid:298)ki te choć prowadz(cid:261) od (cid:296)ródła do (cid:296)ródła i od pastwiska do pastwiska zasłane s(cid:261) ko(cid:286)ćmi trupów. Có(cid:298) wi(cid:266)c dziwnego, (cid:298)e nawet serce najodwa(cid:298)niejszego szejka, gdy wjedzie w królestwo piasków, szybszym uderza t(cid:266)tnem. I nasz podró(cid:298)ny nie wygl(cid:261)da na człowieka jad(cid:261)cego bez celuś nikt go nie (cid:286)ciga, bo ani razu nie spojrzał poza siebieś nie zdra- dza równie(cid:298) obawy ni grozy, nie czuje, zda si(cid:266), nawet samotno(cid:286)ci. Nagle, o godzinie dziesi(cid:261)- tej, zwierz(cid:266) zatrzymało si(cid:266) w biegu, wydaj(cid:261)c ryk pełen (cid:298)alu i skargi. Je(cid:296)dziec zbudził si(cid:266) jak- by ze snu, rozsun(cid:261)ł firanki buraahu, spojrzał na sło(cid:276)ce, potem na okolic(cid:266), a zadowolony, za- wołałŚ „nareszcie, nareszcieĄ” Po czym zło(cid:298)ył r(cid:266)ce na piersiach, wzniósł głow(cid:266) i modlił si(cid:266) w milczeniu. Spełniwszy t(cid:266) pobo(cid:298)n(cid:261) powinno(cid:286)ć, wyrzekł miłe dla wielbł(cid:261)da słowaŚ ikhĄ ikhĄ które jest rozkazem, aby ukl(cid:261)kł. Z wolna, mrucz(cid:261)c z zadowolenia, usłuchał wierny towarzysz, a je(cid:296)dziec zsun(cid:261)ł nog(cid:266) po gładkiej szyi wielbł(cid:261)da i stan(cid:261)ł na piasku. Człowiek ten był propor- cjonalnej budowy, niezbyt wysoki, ale silnyś rozlu(cid:296)niwszy sznurek przytwierdzaj(cid:261)cy kefi(cid:266) na głowie, odsłonił twarz, barwy, jak ju(cid:298) si(cid:266) rzekło, prawie murzy(cid:276)skiej. Czoło miał szerokie, nos orli, zewn(cid:266)trzne k(cid:261)ty oczu podniesioneś włosy bujne, o metalicznym odbłysku, spadły w licznych splotach na ramiona. Poznać w nim było źgipcjanina. Podró(cid:298)ny nasz miał na sobie kamis, czyli biał(cid:261), bawełnian(cid:261) koszul(cid:266) z w(cid:261)skimi r(cid:266)kawami, ozdobion(cid:261) haftem koło szyi i na piersiach, a si(cid:266)gaj(cid:261)c(cid:261) kostek. Strój ten uzupełniał płaszcz br(cid:261)zowy, zwany abba. Na nogach miał sandały przytrzymane rzemykami z mi(cid:266)kkiej skóry. Lecz rzecz niezwykle dziwna, (cid:298)e podró(cid:298)ny, chocia(cid:298) sam był tylko w pustyni, nie miał przy sobie (cid:298)adnej broni, ani nawet laski, któr(cid:261) pogania si(cid:266) wielbł(cid:261)da. (cid:285)wiadczyło to o jego odwadze lub te(cid:298) o jego ufno(cid:286)ci w jak(cid:261)(cid:286) nadzwyczajn(cid:261) opiek(cid:266)... Stan(cid:261)wszy na ziemi(cid:266), zapragn(cid:261)ł rozruszać dług(cid:261) podró(cid:298)(cid:261) (cid:286)cierpni(cid:266)te członki i przeszedł si(cid:266) kilka razy w t(cid:266) i ow(cid:261) stron(cid:266), nie oddalaj(cid:261)c si(cid:266) od miejsca, w którym spocz(cid:261)ł jego wierny to- 4 warzysz podró(cid:298)y. Od czasu do czasu zatrzymywał si(cid:266), a przecieraj(cid:261)c oczy r(cid:266)koma, badał pu- styni(cid:266) a(cid:298) do ostatnich jej kra(cid:276)cówś po ka(cid:298)dym takim przegl(cid:261)dzie na jego twarzy pojawiał si(cid:266) wyraz zawodu, lekki, ale tłumacz(cid:261)cy, (cid:298)e kogo(cid:286) oczekiwał. Jaki(cid:298) cel, jaki powód mógł zawie(cid:286)ć tego człowieka w tak odległe ustronie? Chocia(cid:298) nie mógł ukryć wra(cid:298)enia doznanego z zawodu, nie stracił jednak nadziei, (cid:298)e ocze- kiwany go(cid:286)ć przyb(cid:266)dzieś wyj(cid:261)ł bowiem z pudła przypi(cid:266)tego do siodła g(cid:261)bk(cid:266) i małe naczynie z wod(cid:261) do obmycia pyska, oczu i nozdrzy wielbł(cid:261)dowi. Po tym zaopatrzeniu wiernego towa- rzysza, wyj(cid:261)ł z tego samego schowka płótno w białe i czerwone pasy, wi(cid:261)zk(cid:266) cienkich dr(cid:261)(cid:298)- ków i grub(cid:261) lask(cid:266). żdy t(cid:261) lask(cid:261) kilka razy poruszył, okazało si(cid:266), (cid:298)e była ona dobrze obmy(cid:286)lo- nym sprz(cid:266)tem, gdy(cid:298) składa si(cid:266) z kilku mniejszych cz(cid:266)(cid:286)ci, daj(cid:261)cych si(cid:266) rozsun(cid:261)ć na długi kij, wi(cid:266)kszy od człowieka. T(cid:266) wysok(cid:261) podpor(cid:266) wbił podró(cid:298)ny w ziemi(cid:266), a naokoło niej umie(cid:286)cił mniejsze dr(cid:261)(cid:298)ki, na których rozci(cid:261)gn(cid:261)ł płótno, i znalazł si(cid:266) jak w domu, mo(cid:298)e mniejszym ni(cid:298) dom emira lub szejka, ale bardzo wygodnym. Zarz(cid:261)dziwszy tak wszystkim, oddalił si(cid:266) na mał(cid:261) odległo(cid:286)ć i raz jeszcze bacznie popatrzył po okolicy, lecz nie spostrzegł nic prócz szakala kłusuj(cid:261)cego po równinie i orła białego szy- buj(cid:261)cego ku zatoce Akaba. Podró(cid:298)ny uległ widocznie uczuciu samotno(cid:286)ci, bo zwrócił si(cid:266) do wielbł(cid:261)da i rzekł niskim głosem w j(cid:266)zyku nieznanym pustyniŚ „Dom masz daleko, lecz Bóg jest z nami. Ufajmy i cze- kajmy”. Jakby uspokojony własnymi słowy, wyj(cid:261)ł nieco fasoli z kieszeni u siodła, a wło(cid:298)ywszy je do torby, zawiesił u pyska wielbł(cid:261)dowi, który chciwie jadł ulubiony sobie przysmak. W(cid:266)- drownik przypatrywał si(cid:266) chwil(cid:266) z zadowoleniem zwierz(cid:266)ciu i znów pu(cid:286)cił oko na zwiady w przestrze(cid:276) piaszczyst(cid:261), bezgraniczn(cid:261), rozpalon(cid:261) padaj(cid:261)cymi pionowo promieniami sło(cid:276)ca. – Przyjd(cid:261) – rzekł wreszcie sam do siebie. – Ten, który mnie tu przywiódł i ich przywie- dzie. Trzeba, abym był gotowy na ich przyj(cid:266)cie. – To mówi(cid:261)c, wyj(cid:261)ł przywiezione z sob(cid:261) zapasy do wieczerzy. Składały si(cid:266) one z soku palmowego i wina w bukłaku, baraniny suszo- nej i w(cid:266)dzonej, chleba i sera. Nie brakło te(cid:298) owoców, jak granatowych jabłek syryjskich zwa- nych shami i wybornych daktyli. To wszystko zaniósł do namiotu, zło(cid:298)ył jedzenie na kobiercu i nakrył je trzema kawałkami jedwabnego płótna, którymi lepsze towarzystwo na wschodzie, stosownie do przyj(cid:266)tego zwyczaju, przykrywa sobie kolana podczas jedzenia. Z liczby nakryć domy(cid:286)lić si(cid:266) było mo(cid:298)na liczby biesiadników. Uko(cid:276)czywszy przygotowania, wyjrzał nasz podró(cid:298)ny znowu, zbadał horyzont i – o rado- (cid:286)ciĄ ujrzał na wschodzie ciemny jaki(cid:286) punkt. Widok tego punktu czy cienia wywarł na nim dziwne wra(cid:298)enie, stan(cid:261)ł jakby skamieniały z szeroko rozwartymi oczyma, dreszcz wstrz(cid:261)sn(cid:261)ł jego członkami. Tymczasem spostrze(cid:298)ony punkt rósł ci(cid:261)gle, niebawem miał wielko(cid:286)ć ludzkiej r(cid:266)ki, dalej przybrał dokładniejsze kształty, a w ko(cid:276)cu ukazał si(cid:266) całkiem wyra(cid:296)nie drugi taki sam wielbł(cid:261)d, jak poprzedni, du(cid:298)y i biały, z hondahem, czyli podró(cid:298)n(cid:261) lektyk(cid:261), jakich u(cid:298)y- waj(cid:261) w Hindostanie. źgipcjanin zło(cid:298)ył r(cid:266)ce na piersiach i spojrzał ku niebu. – Wielki jest BógĄ – zawołał, a oczy zaszły mu łzami. Przybyły zbli(cid:298)ył si(cid:266) i stan(cid:261)ł. I on tak(cid:298)e w tej chwili zdawał budzić si(cid:266) ze snu. Obejmował wzrokiem wielbł(cid:261)da, namiot i stoj(cid:261)cego u wej(cid:286)cia człowieka, zatopionego w modlitwie. Wi- dok ten wzruszył go widocznie – skrzy(cid:298)ował równie(cid:298) na piersi r(cid:266)ce, pochylił głow(cid:266) i modlił si(cid:266) w milczeniu. Po chwili zsiadł z wielbł(cid:261)da, stan(cid:261)ł na piasku i zbli(cid:298)ył si(cid:266) ku źgipcjaninowi, który równie(cid:298) szedł mu naprzeciw. Przez chwil(cid:266) patrzyli na siebie i u(cid:286)cisn(cid:266)li si(cid:266). – Pokój tobie, sługo prawdziwego Boga – rzekł nowo przybyły. – I tobie pokój, bracie w prawdziwej wierzeĄ pokój tobie i powitanie – odpowiedział źgip- cjanin gor(cid:261)co. – Nowo przybyły był to człowiek wysoki i chudy, twarz jego szczupła, cery miedzianej, oczy zapadłe, błyszcz(cid:261)ceś białe włosy i broda spływały mu na piersi. Broni, rów- nie(cid:298) jak pierwszy, nie miał (cid:298)adnej, a ubranie nosił, jakiego u(cid:298)ywaj(cid:261) mieszka(cid:276)cy HindostanuŚ 5 Na głowie, ponad fezem, zwini(cid:266)ty w szerokie zwoje szal tworzył turban, suknie miał stylem podobne do szat źgipcjanina, tylko abba była krótsza, bo spod niej wychodziły szerokie spodnie u kostki (cid:286)ci(cid:261)gni(cid:266)te. Na nogach, zamiast sandałów, nosił pantofle z czerwonej skóry, w palcach spiczasto zako(cid:276)czone. Prócz pantofli reszta jego ubrania była z białego płótna. Po- stawa cała pełna wspaniało(cid:286)ci i powagi, gdy podniósł twarz z piersi źgipcjanina, w oczach jego błyszczały łzy. – Bóg jest wielkiĄ – zawołał po przywitaniu. – Błogosławieni ci, którzy Mu słu(cid:298)(cid:261) – dodał źgipcjanin. – Patrz, oto i trzeci przybywa. Obaj zwrócili wzrok ku północy, sk(cid:261)d ju(cid:298) całkiem wyra(cid:296)nie widać było wielbł(cid:261)da równie białego jak poprzedni i płyn(cid:261)cego niby okr(cid:266)t. – Stali w milczeniu, a(cid:298) nowy podró(cid:298)nik przy- był, zsiadł i zbli(cid:298)ył si(cid:266) do nich. – Pokój tobie, mój bracie – rzekł (cid:286)ciskaj(cid:261)c Hindusa. Mieszkaniec Hindostanu odrzekłŚ Niechaj si(cid:266) spełnia wola Pana. Ostatni z podró(cid:298)nych nie był wcale podobny do swych towarzyszyŚ budowa jego w(cid:261)tlej- sza, cera biała i rozwiane włosy tworzyły jakby aureol(cid:266) wokół jego pi(cid:266)knej, wolnej od nakry- cia głowy. W gor(cid:261)cym spojrzeniu ciemnoniebieskich oczu błyszczały rozum i odwaga. Rów- nie(cid:298) jak tamci bez broni, spod zwojów fenickiego purpurowego płaszcza, z wielkim udrapo- wanego wdzi(cid:266)kiem, wysuwała si(cid:266) tunika z krótkimi r(cid:266)kami, wyci(cid:266)ta u szyi, zebrana sznurem w pasie, a si(cid:266)gaj(cid:261)ca zaledwie kolan. R(cid:266)ce, nogi szyj(cid:266) miał obna(cid:298)one, a chocia(cid:298) zdawał si(cid:266) liczyć ponad pi(cid:266)ćdziesi(cid:261)t lat, nic prócz powagi w obcowaniu nie znamionowało tego wieku, bo dusza i ciało ur(cid:261)gały wpływowi czasu. Nie potrzeba mówić, z którego przybywał kraju, bo ka(cid:298)dy odgadł w nim na pewno żreka. żdy r(cid:266)ce nowo przybyłego opadły z ramion źgipcjanina, ten rzekł głosem wzruszonymŚ Pierwszy stan(cid:261)łem na miejscu przeznaczonym, czuj(cid:266) si(cid:266) wi(cid:266)c wybranym na sług(cid:266) mych braciŚ oto i namiot rozpi(cid:266)ty, chleb do łamania gotowy, pozwólcie, niech czyni(cid:266) m(cid:261) powinno(cid:286)ć. To mówi(cid:261)c, zaprowadził obu do namiotu, a zdj(cid:261)wszy sandały z ich nóg, umył je, po czym zwil(cid:298)ył r(cid:266)ce swych go(cid:286)ci i otarł je r(cid:266)cznikiem. żdy tak dopełnił pierwszych praw go(cid:286)cinno(cid:286)ci, obmył sam siebie i rzekłŚ – Pomnijmy, bracia, (cid:298)e pełnimy słu(cid:298)b(cid:266), do której potrzeba siłś wzmocnijmy wi(cid:266)c ciało po- (cid:298)ywieniem, a dusz(cid:266) opowiadaniem sk(cid:261)d i po co przybywamy. To powiedziawszy, zaprowadził biesiadników na uczt(cid:266) i posadził tak, (cid:298)e wzajemnie do siebie byli zwróceni. Równocze(cid:286)nie pochyliły si(cid:266) ich głowy, r(cid:266)ce skrzy(cid:298)owały na piersiach i gło(cid:286)no odmówili prost(cid:261) modlitw(cid:266)Ś „Ojcze wszystkich – Bo(cid:298)eĄ – co tylko mamy, od Ciebie pochodziś przyjm nasze dzi(cid:266)ki i pobłogosław nam, pozwalaj(cid:261)c i dalej sprawować wol(cid:266) Twoj(cid:261)”. Wymówiwszy ostatnie słowa, spojrzeli ze zdumieniem po sobie, bo oto ka(cid:298)dy mówił j(cid:266)zy- kiem nigdy pierwej nie słyszanym, a mimo to rozumiał co powiedział. Dusze ich zadrgały wielkim wzruszeniem, a po cudzie tym poznali, i(cid:298) Bóg jest po(cid:286)ród nich. Stosownie do ówczesnej rachuby, powy(cid:298)sze spotkanie miało miejsce w roku 747 po zało- (cid:298)eniu Rzymu, w miesi(cid:261)cu grudniu, a wi(cid:266)c w zimie i to wyj(cid:261)tkowo ostrej jak na wybrze(cid:298)e Mo- rza (cid:285)ródziemnego. Nasi podró(cid:298)ni gaw(cid:266)dzili, jedz(cid:261)c i pij(cid:261)c, a źgipcjanin, jako gospodarz, przemówiłŚ – Dla podró(cid:298)nego nie ma nic słodszego na obczy(cid:296)nie, jak usłyszeć własne imi(cid:266) z ust przy- jaciela. Przed nami wiele dni wspólnego (cid:298)ycia, czas nam si(cid:266) poznać, a je(cid:286)li taka wola wasza, niech zacznie ten, który ostatni do nas doł(cid:261)czył. Z wolna, ostro(cid:298)nie jakby licz(cid:261)c si(cid:266) z wyrazami, uczynił żrek zado(cid:286)ć wezwaniu, i rzekłŚ – To co mam powiedzieć, tak jest nadzwyczajne, i(cid:298) nie wiem od czego zacz(cid:261)ć i jak si(cid:266) wy- razić. Nie rozumiem cz(cid:266)sto sam siebie, silnie jednak wierz(cid:266), i(cid:298) to co czyni(cid:266), jest wol(cid:261) Pana, a słu(cid:298)ba dla Niego ci(cid:261)gł(cid:261) rado(cid:286)ci(cid:261). Kiedy rozwa(cid:298)am otrzymane posłannictwo czuj(cid:266) niewysło- wione szcz(cid:266)(cid:286)cie i szczyc(cid:266) si(cid:266) nim. 6 Wzruszenie nie pozwalało mu mówić dalej, a towarzysze odczuwaj(cid:261)c jego słowa, spu(cid:286)cili oczy. – Daleko st(cid:261)d na zachód. – mówił żrek – dalej, le(cid:298)y kraina, której pami(cid:266)ć nigdy nie zagi- nie, bo jej zawdzi(cid:266)cza ludzko(cid:286)ć swe najczystsze zachwyty. Nie my(cid:286)l(cid:266) ci mówić o sztukach pi(cid:266)knych, filozofii, wymowie, poezji i wojnie. O moi bracia, sława mej ojczyzny b(cid:266)dzie po wsze czasy (cid:286)wiecić m(cid:261)dro(cid:286)ci(cid:261) zawart(cid:261) w ksi(cid:266)gach, a głosz(cid:261)c(cid:261) całemu (cid:286)wiatu wol(cid:266) Tego, któ- rego szukać idziemy. Kraina, o której mówi(cid:266), to żrecja, a ja jestem Kasprem, synem Kleante- sa, Ate(cid:276)czyka. Naród mój, ci(cid:261)gn(cid:261)ł dalej, oddany był nauce i ja nie odrodziłem si(cid:266) od mych przodków. Dwaj nasi najsławniejsi filozofowie ucz(cid:261) o duszy ludzkiej i jej nie(cid:286)miertelno(cid:286)ci, wierz(cid:261) w istnienie Boga i Jego najdoskonalsz(cid:261) sprawiedliwo(cid:286)ć. Liczne szkoły filozoficzne wiodły spór o te dwie zasady, a ja brałem je za przedmiot mych studiów, jako jedyne godne zastanowienia i badania. Przeczuwałem, (cid:298)e istnieje zwi(cid:261)zek mi(cid:266)dzy Bogiem a dusz(cid:261), ale ry- chło spostrzegłem, (cid:298)e umysł ludzki mo(cid:298)e ten zwi(cid:261)zek tylko do pewnego stopnia wyja(cid:286)nić, dalej wiedza jego napotyka na nieprzezwyci(cid:266)(cid:298)one zapory, których bez pomocy nadzwyczaj- nej nie usunie. Tej pomocy wzywałem i szukałem, ale nikt nie odpowiedział na me wołanieś opu(cid:286)ciłem wi(cid:266)c szkoły i miasto. Na te słowa wyn(cid:266)dzniał(cid:261) twarz Hindusa rozja(cid:286)nił powa(cid:298)ny u(cid:286)miech zadowolenia. – W północnej stronie mej ojczyzny, w Tessalii – mówił żrek – jest góra, sławna jako przybytek bogówś tam rz(cid:261)dzi Zeus, którego żrecy czcz(cid:261) ponad wszystkie bogiś góra ta zowie si(cid:266) Olimpem. Tam udałem si(cid:266), a znalazłszy jaskini(cid:266) na zboczu góry, zamieszkałem w niej. Oddaj(cid:261)c si(cid:266) rozmy(cid:286)laniom, błagałem ka(cid:298)dym westchnieniem o objawienie. Ufno(cid:286)ć moja była wielka, wierz(cid:261)c w Boga niewidzialnego, ale wszechmocnego, wierzyłem w mo(cid:298)liwo(cid:286)ć Jego odpowiedzi, gdy o ni(cid:261) cał(cid:261) dusz(cid:261) błagać b(cid:266)d(cid:266). – Ach, i otrzymałe(cid:286) odpowied(cid:296), nieprawda(cid:298)? – zawołał Hindus, wznosz(cid:261)c w gór(cid:266) r(cid:266)ce. – Słuchajcie mnie, bracia – mówił żrek dalej, z trudno(cid:286)ci(cid:261) opanowuj(cid:261)c wzruszenie. – Drzwi mojej pustelni wychodziły na morze, na zatok(cid:266) Cermaik. Pewnego dnia ujrzałem człowieka spadaj(cid:261)cego z pomostu okr(cid:266)tu, który wła(cid:286)nie podniósł kotwic(cid:266) i rozwin(cid:261)wszy (cid:298)a- gle, odbijał od l(cid:261)duś mimo wypadku dopłyn(cid:261)ł ów człowiek do brzegu i znalazł u mnie schro- nienie i opiek(cid:266). Był to Izraelczyk, uczony w historii i prawach swego naroduś on mnie po- uczył, (cid:298)e Bóg, którego wzywałem i czciłem, istnieje rzeczywi(cid:286)cie i (cid:298)e przed wiekami był prawodawc(cid:261) i królem Izraela. Có(cid:298) to było, je(cid:286)li nie objawienie, o którym marzyłem? Wiara moja nie była pró(cid:298)naŚ Bóg usłyszał wołanie moje i wysłuchał je. – Jak wysłuchuje tych, którzy żo wzywaj(cid:261) z wiar(cid:261) – rzekł Hindus. – Czemu(cid:298), niestety – dodał źgipcjanin – tak mało jest takich, którzy rozumiej(cid:261) objawienieĄ – To jeszcze nie wszystko – ci(cid:261)gn(cid:261)ł żrek.– Człowiek ten, tak cudownie mi zesłany, po- wiedział mi jeszcze, (cid:298)e jak dot(cid:261)d objawienie było tylko dla ludu Izraela i nadal pozostanie jego własno(cid:286)ci(cid:261)ś prorocy, którzy w pierwszych wiekach po objawieniu mówili z Panem, zo- stawili obietnic(cid:266), (cid:298)e On przyjdzie znowu, a to drugie Jego przyj(cid:286)cie oczekiwane jest obecnie, ka(cid:298)dej chwili, w Jerozolimie. Ten, który ma przyj(cid:286)ć, b(cid:266)dzie królem izraelskim. – Jak to, nic nie uczyni Pan dla reszty (cid:286)wiata? – zapytałem. – Nie, odparł dumnie, my jeste(cid:286)my Jego wybranym ludem. Odpowied(cid:296) ta nie zniweczyła wcale moich nadzieiś nie mogłem przypu(cid:286)cić, aby Bóg miał ograniczyć Sw(cid:261) miło(cid:286)ć i miło- sierdzie na jeden tylko naród, jakby na jedn(cid:261) rodzin(cid:266). Postanowiłem koniecznie zbadać t(cid:266) tajemnic(cid:266) i wreszcie udało mi si(cid:266) przełamać pych(cid:266) Izraelity, który mi wyznał, (cid:298)e jego ojcowie byli tylko wybranymi sługami, przeznaczonymi do przechowania wiary w prawdziwego Bo- ga, aby kiedy(cid:286) (cid:286)wiat poznał (cid:298)yw(cid:261) prawd(cid:266) i był zbawiony. żdy Judejczyk mnie opu(cid:286)cił, zosta- łem samś dusza moja przej(cid:266)ła si(cid:266) korn(cid:261) modlitw(cid:261) i błaganiem, aby mi było danym ogl(cid:261)dać Króla, gdy przyjdzie i oddać mu cze(cid:286)ć. Raz w nocy. siedz(cid:261)c u drzwi mej jaskini, rozmy(cid:286)lałem i usiło- wałem zbli(cid:298)yć si(cid:266) do tajemnic mego istnienia, a przy(cid:286)wiecała mi wiara w jednego Boga. Nagle, na ciemnej morza powierzchni ujrzałem gwiazd(cid:266)ś z wolna zwi(cid:266)kszała si(cid:266) i wznosiła, zbli(cid:298)aj(cid:261)c si(cid:266) 7 ku mnieś nareszcie stan(cid:266)ła nad moj(cid:261) głow(cid:261), tu(cid:298) u moich drzwi tak, (cid:298)e jej (cid:286)wiatło padało mi wprost na oblicze. Padłem na ziemi(cid:266) i usn(cid:261)łem, a we (cid:286)nie słyszałem głos mówi(cid:261)cyŚ – KasprzeĄ Wiara twoja zwyci(cid:266)(cid:298)yłaĄ B(cid:261)d(cid:296) błogosławionyĄ Z dwoma innymi, którzy przyj- d(cid:261) z dalekich kra(cid:276)ców ziemi, zobaczycie Tego, który jest obiecany, aby(cid:286)cie o Nim (cid:286)wiadczy- li, gdy b(cid:266)dzie potrzeba cudów na potwierdzenie Jego prawdziwo(cid:286)ci. Wsta(cid:276), id(cid:296), a ufaj(cid:261)c Du- chowi, który ci(cid:266) prowadzić b(cid:266)dzie, spotkasz ich. Wstałem rano, a Duch towarzyszył mi w(cid:286)ród blasku (cid:286)wiatła ja(cid:286)niejszego nad sło(cid:276)ce. Wzi(cid:261)łem moje pustelnicze zapasy, ubrałem si(cid:266) jak dawniej i wyj(cid:261)łem ukryty skarb, który z sob(cid:261) niegdy(cid:286) przyniosłem. Wła(cid:286)nie przepływał okr(cid:266)t, zawołałem na(cid:276), zabrał mnie i zawiózł do Antiochii, gdzie kupiłem wielbł(cid:261)da i przybory do podró(cid:298)y. Przez ogrody i sady, zdobi(cid:261)ce brzegi Orontesu, przybyłem do źmessy, Damaszku, Bostry i Żiladelfii, a stamt(cid:261)d tu. Oto, bra- cia, moja historia, niech(cid:298)e teraz posłucham waszej. źgipcjanin i Hindus spojrzeli po sobieś pierwszy wzniósł r(cid:266)ce, drugi skłonił głow(cid:266) i rzekłŚ – Brat nasz dobrze mówił, oby moje słowa równ(cid:261) były napełnione m(cid:261)dro(cid:286)ci(cid:261). Zamilkł, a po chwili namysłu rzekłŚ – Znać mnie b(cid:266)dziecie, bracia, pod imieniem Melchiora. Mówi(cid:266) do was j(cid:266)zykiem, je(cid:286)li nie najstarszym na (cid:286)wiecie, to najdawniej u(cid:298)ywanym w pi(cid:286)mie – my(cid:286)l(cid:266) o indyjskim sanskrycie. Urodziłem si(cid:266) w Hindostanie braminem. Religia ta pozostawiła w duszy mojej dziwn(cid:261) pró(cid:298)- ni(cid:266). Szukałem przeto spokoju i ukojenia w samotno(cid:286)ciś szedłem wzdłu(cid:298) żangesu a(cid:298) do (cid:296)ródła wód tego(cid:298) w(cid:286)ród gór Himalajskich. Tu wi(cid:266)c, gdzie pierwotna jeszcze przyroda n(cid:266)ci m(cid:266)drca samotno(cid:286)ci(cid:261), a wygna(cid:276)ca obietnic(cid:261) bezpiecze(cid:276)stwa, postanowiłem przebywać tylko z Bogiem i w(cid:286)ród modlitwy i postu oczekiwać (cid:286)mierci. Tu zabrakło Melchiorowi głosu, a chude r(cid:266)ce splotły si(cid:266) jak do modlitwy. Po chwili mówił dalej. – Pewnej nocy, chodz(cid:261)c w samotno(cid:286)ci, zawołałem z ut(cid:266)sknieniemŚ Kiedy(cid:298) przyjdzie Bóg i wybawi mnie? Czy(cid:298) jest odkupienie? Nagle (cid:286)wiatło o(cid:286)wieciło ciemno(cid:286)ci, a zmieniaj(cid:261)c si(cid:266) w gwiazd(cid:266), zbli(cid:298)yło si(cid:266) ku mnie i zatrzymało si(cid:266) nad moj(cid:261) głow(cid:261). Ol(cid:286)niony niezwykł(cid:261) jasno- (cid:286)ci(cid:261), padłem na ziemi(cid:266) i usłyszałem głos mówi(cid:261)cy łagodnieŚ Miło(cid:286)ć twoja zwyci(cid:266)(cid:298)yła. B(cid:261)d(cid:296) błogosławiony, synu IndiiĄ Odkupienie si(cid:266) zbli(cid:298)a. Z dwoma innymi, którzy przyjd(cid:261) z dalekich stron (cid:286)wiata, ujrzycie Odkupiciela i b(cid:266)dziecie (cid:286)wiadczyć o Jego przyj(cid:286)ciu. Wsta(cid:276) rano i id(cid:296) na spotkanie towarzyszy, a cał(cid:261) wiar(cid:266) złó(cid:298) w Duchu, który ciebie i ich wie(cid:286)ć b(cid:266)dzie. – Od tego czasu (cid:286)wiatło pozostało ze mn(cid:261)ś wiedziałem, (cid:298)e było ono znakiem obecno(cid:286)ci Ducha. Rano ruszyłem w drog(cid:266), któr(cid:261) tu przyszedłem, w otworze góry znalazłem kamie(cid:276) wielkiej warto(cid:286)ciś który sprzedałem w Hurdwar. Przez Lahor, Kabul i Yezd przybyłem do Ispahanu, gdzie kupiłem wielbł(cid:261)da. Stamt(cid:261)d wiodła mnie gwiazda do Bagdadu, gdzie, nie zastawszy (cid:298)adnej karawany, postanowiłem podró(cid:298)ować sam bez trwogi, bo Duch był i jest ze mn(cid:261)Ą O jak(cid:298)e wielka jest łaska, której doznali(cid:286)my, jak(cid:298)e wspaniała, o bracia, chwała naszaĄ Zobaczymy Odkupiciela, b(cid:266)dziemy mówić do Niego i oddamy Mu cze(cid:286)ćĄ – Sko(cid:276)czyłem bra- ciaĄ żrek, pełen uniesienia, gło(cid:286)no wypowiadał swoje zadowolenieś źgipcjanin za(cid:286) zacz(cid:261)ł sw(cid:261) opowie(cid:286)ć z charakterystyczn(cid:261) powag(cid:261)Ś – Pozdrawiam was, bracia moi. Cierpieli(cid:286)cie wiele, dzieliłem wasz(cid:261) bole(cid:286)ć, ciesz(cid:266) si(cid:266) wspólnie zwyci(cid:266)stwem. Posłuchajcie teraz mojej historii. Napiwszy si(cid:266) wody z obok stoj(cid:261)cego bukłaka, tak zacz(cid:261)ł mówićŚ – Urodziłem si(cid:266) w Aleksandrii, z rodu ksi(cid:261)(cid:298)(cid:261)t i kapłanów, wychowanie odebrałem stosow- ne do mego rodu. Bardzo wcze(cid:286)nie uczułem niezadowolenie z nauki religii, tycz(cid:261)cej duszy po (cid:286)mierci. Wierzyłem, (cid:298)e dusza ludzka do wy(cid:298)szych celów jest przeznaczona i ton(cid:261)c w rozmy- (cid:286)laniach, ujrzałem jasno, (cid:298)e (cid:286)mierć jest tylko punktem rozstania, po którym (cid:296)li id(cid:261) na pot(cid:266)pie- nie, wierni za(cid:286) wierze i sprawiedliwo(cid:286)ci wznosz(cid:261) si(cid:266) do wy(cid:298)szego (cid:298)ycia, pełnego rado(cid:286)ci wiekuistejŚ (cid:298)ycia z Bogiem i w Bogu. Opu(cid:286)ciłem (cid:286)wiat, poszedłem tam, gdzie nie było ludzi, 8 ale był Bóg. Udałem si(cid:266) w gł(cid:261)b Afryki. Na wysokiej górze, u której stóp wije si(cid:266) szeroka rze- ka zamieszkałem. Dłu(cid:298)ej ni(cid:298) rok góra ta była mi domem, owoc palm (cid:298)ywił ciało, modlitwa dusz(cid:266). Pewnej nocy przechadzałem si(cid:266) w(cid:286)ród palm w pobli(cid:298)u jeziora, wołaj(cid:261)c w my(cid:286)liŚ ludz- ko(cid:286)ć ginie, kiedy(cid:298) przyjdziesz, o Bo(cid:298)e? miałbym nie widzieć odkupienia? Zwierciadło wody (cid:286)wieciło gwiazdami, jedna z nich zdawała si(cid:266) poruszać i zni(cid:298)ać nad powierzchni(cid:266) wody, od której nabrała nowego blasku, ol(cid:286)niewaj(cid:261)cego wzrok, i z wolna posun(cid:266)ła si(cid:266) ku mnieś zatrzy- mała si(cid:266) wreszcie nad moj(cid:261) głow(cid:261) tak blisko, (cid:298)e zdawało mi si(cid:266), i(cid:298) j(cid:261) r(cid:266)k(cid:261) dosi(cid:266)gn(cid:266). Padłem na ziemi(cid:266) i ukryłem twarz w dłoniach, a głos nieziemski dał si(cid:266) słyszećŚ Dobre twoje uczynki zwyci(cid:266)(cid:298)yły. Z dwoma innymi z dalekiego (cid:286)wiata zobaczycie Zbawiciela i (cid:286)wiadczyć o Nim b(cid:266)dziecie. Wsta(cid:276) i id(cid:296) na ich spotkanie, a gdy wszyscy przyb(cid:266)dziecie do (cid:286)wi(cid:266)tego miasta Je- ruzalem, pytajcie ludzi, gdzie jest Ten, który si(cid:266) narodził król (cid:298)ydowski? Albowiem widzieli- (cid:286)my Jego gwiazd(cid:266) na Wschodzie, idziemy, aby Mu oddać cze(cid:286)ć. A złó(cid:298) ufno(cid:286)ć w Duchu, któ- ry ci(cid:266) prowadzić b(cid:266)dzie. – Na potwierdzenie tych słów (cid:286)wiatło rozproszyło ciemno(cid:286)ci i zostało ze mn(cid:261), rz(cid:261)dziło mn(cid:261) i prowadziło. żwiazda wiodła mnie wzdłu(cid:298) rzeki do Memfis, gdzie zaopatrywałem si(cid:266) we wszystko co potrzebne na pustyni. Kupiłem wielbł(cid:261)da i przybyłem bez odpoczynku przez Suez i Kufilch, przez kraje Moabu i Ammonu a(cid:298) do tego miejsca. Bóg z nami, braciaĄ Ulegaj(cid:261)c wewn(cid:266)trznej sile, wszyscy trzej wstali i podali sobie r(cid:266)ce. – Czy(cid:298) mo(cid:298)e być wyra(cid:296)niejsze i wznio(cid:286)lejsze powołanie? – mówił Baltazar. – żdy znaj- dziemy Pana, bracia, wraz z nami wszystkie pokolenia cze(cid:286)ć mu oddadz(cid:261)Ą Po tych słowach zapanowało milczenie przerywane westchnieniami i u(cid:286)wi(cid:266)cone łzami. Była to rado(cid:286)ć nieopisana, rado(cid:286)ć dusz u brzegów zdroju (cid:298)ycia, dusz spoczywaj(cid:261)cych w Od- kupicielu i upojonych obecno(cid:286)ci(cid:261) BogaĄ W ko(cid:276)cu r(cid:266)ce ich opadły, wszyscy wyszli z namiotu, pustynia była spokojna jak niebo, sło(cid:276)ce zachodziło, wielbł(cid:261)dy spały. Za chwil(cid:266) zwini(cid:266)to namiot, resztki zapasów schowano do pudła, po czym podró(cid:298)ni wsiedli na wielbł(cid:261)dy, a źgipcjanin przewodniczył im. Jechali z wolna w(cid:286)ród chłodnej nocyś wielbł(cid:261)- dy szły równym tempem. Podró(cid:298)ni jechali pogr(cid:261)(cid:298)eni w gł(cid:266)bokiej zadumie. Ksi(cid:266)(cid:298)yc wznosił si(cid:266) powoli, a trzy wysokie białe postacie cicho przesuwały si(cid:266) w jego (cid:286)wietle. Nagle w powietrzu nad nimi, nie wy(cid:298)ej ni(cid:298) wierzchołek najbli(cid:298)szego pagórka, zaja- (cid:286)niał płomie(cid:276)Ś serca podró(cid:298)nych zabiły przyspieszonym t(cid:266)tnem, dreszcz przenikn(cid:261)ł ich i wszyscy jakby jednym zawołali głosemŚ „żwiazdaĄ żwiazdaĄ Bóg z namiĄ” 9 ROZDZIAŁ II W otworze zachodniego muru Jerozolimskiego tkwiły d(cid:266)bowe drzwi zwane bram(cid:261) Betle- jemsk(cid:261) lub Jopejsk(cid:261). Plac, znajduj(cid:261)cy si(cid:266) przed t(cid:261) bram(cid:261), jest jedn(cid:261) z najznaczniejszych cz(cid:266)- (cid:286)ci miasta. Za dni Salomona był tu wielki handel, brali w nim udział kupcy z źgiptu i bogaci handlarze z Tyru i Sydonu. Od tego czasu min(cid:266)ło trzy tysi(cid:261)ce lat, ale i dzi(cid:286) jeszcze odbywa si(cid:266) targi na tym miejscu. Była trzecia godzina dnia ((cid:297)ydzi liczyli godziny pocz(cid:261)wszy od wschodu sło(cid:276)caś pierwsz(cid:261) godzin(cid:261) była pierwsza po wschodzie sło(cid:276)ca) i wiele ludzi ju(cid:298) si(cid:266) rozeszłoś jednak(cid:298)e tłok nie- wiele si(cid:266) zmniejszył. Mi(cid:266)dzy nowo przybyłymi szczególn(cid:261) uwag(cid:266) budziła grupa składaj(cid:261)ca si(cid:266) z m(cid:266)(cid:298)czyzny, kobiety i osła. M(cid:266)(cid:298)czyzna stał przy o(cid:286)le, trzymaj(cid:261)c rzemie(cid:276), na którym go prowadziłś oparł si(cid:266) na kiju, który mu słu(cid:298)ył do pop(cid:266)dzania osła i podpierania si(cid:266). Ubiór jego taki jak wszystkich innych (cid:297)ydów, tylko wydaje si(cid:266) być nowym. S(cid:261)dz(cid:261)c z rysów twarzy, liczył około pi(cid:266)ćdziesi(cid:266)ciu lat, rozgl(cid:261)da si(cid:266) niepewnie i ciekawie, co dowodzi, (cid:298)e jest tu obcy. Osioł zajada wi(cid:261)zk(cid:266) zielonej trawy, jakiej pełno na targu, i zadowolony nie zwa(cid:298)a na to, co si(cid:266) dokoła niego dzieje, ani te(cid:298) na kobiet(cid:266) siedz(cid:261)c(cid:261) na jego grzbiecie w mi(cid:266)kko wysłanym siodle. Postać niewiasty okrywa z wierzchu lekka wełniana suknia, a biała zasłona osłania głow(cid:266) i szyj(cid:266). Od czasu do czasu uchylała nieco zasłony, aby spojrzeć dokoła. Wreszcie zaczepił kto(cid:286) nieznajomego m(cid:266)(cid:298)aŚ – Czy nie jeste(cid:286) Józefem z Nazaretu? Mówi(cid:261)cy stał tu(cid:298) obok zapytanego. – Tak mnie nazywaj(cid:261) – odparł Józef, zwracaj(cid:261)c si(cid:266) ku pytaj(cid:261)cemu z powag(cid:261) – A ty... achĄ pokój tobieĄ wszak(cid:298)e(cid:286) mój przyjaciel rabbi Samuel. Wzajemnie pozdrawiam ci(cid:266) – rzekł rabbi, a patrz(cid:261)c na kobiet(cid:266), dodał po chwiliŚ pokój to- bie, twemu domowi i wszystkim przyjaciołom twoim. Przy ostatnich słowach poło(cid:298)ył r(cid:266)ce na piersi, pochylił głow(cid:266) ku kobiecie, która odsun(cid:261)w- szy zasłony, ukazała oblicze jeszcze prawie dzieci(cid:266)ce. Znajomi podali sobie r(cid:266)ce, jakby je mieli do ust podnie(cid:286)ć, w ostatniej chwili jednak cofn(cid:266)li u(cid:286)cisk, ka(cid:298)dy pocałował swoj(cid:261) r(cid:266)k(cid:266), kład(cid:261)c potem dło(cid:276) na czole. – Na waszych szatach tak mało pyłu – rzekł rabbi – zapewne noc przep(cid:266)dzili(cid:286)cie tu w mie- – Nie – odparł Józef– wczoraj zd(cid:261)(cid:298)yli(cid:286)my przed noc(cid:261) tylko do Betanii, tam nocowali(cid:286)my, (cid:286)cie ojców naszych. a o brzasku pu(cid:286)cili(cid:286)my si(cid:266) dalej. – A zatem macie jeszcze podró(cid:298) przed sob(cid:261) – czy mo(cid:298)e do Joppy? – Nie tak daleko, tylko do Betlejem. Zachowanie si(cid:266) rabbiego, dot(cid:261)d szczere i przyjacielskie, zmieniło si(cid:266) teraz, oblicze nabrało gro(cid:296)nego, pos(cid:266)pnego wyrazu, a z gardła ozwał si(cid:266) chrapliwy głos. – Tak, tak – widz(cid:266) – urodziłe(cid:286) si(cid:266) w Betlejem i wieziesz tam córk(cid:266), aby być wpisanym w ksi(cid:266)gi stosownie do rozkazu cesarza. Dzieci Jakuba s(cid:261) w niewoli, jak niegdy(cid:286) w źgipcie, ale nie masz ani Moj(cid:298)esza, ani Jozuego. żdzie(cid:298) nasza pot(cid:266)gaĄ Józef odpowiedział, nie zmieniaj(cid:261)c ani głosu, ani postawyŚ – Niewiasta ta, nie jest moj(cid:261) córk(cid:261). 10 Rabbi nie zwa(cid:298)aj(cid:261)c na to tłumaczenie, mówił dalejŚ – Có(cid:298) robi(cid:261) zeloci w żalilei? – Jestem cie(cid:286)l(cid:261), a Nazaret mie(cid:286)cin(cid:261) – odparł Józef rozwa(cid:298)nie – ulica przy której stoi ławka moja, nie prowadzi do (cid:298)adnego wi(cid:266)kszego miasta. Obrabianie drzewa i piłowanie desek za- biera mi tyle czasu, (cid:298)e nie mog(cid:266) brać udziału w sporach stronnictw. – Przecie(cid:298) jeste(cid:286) (cid:297)ydem – rzekł rabbi powa(cid:298)nie – jeste(cid:286) (cid:297)ydem, i to z pokolenia Dawidaś nie s(cid:261)dz(cid:266), aby(cid:286) ch(cid:266)tnie płacił inn(cid:261) danin(cid:266), jak t(cid:266), któr(cid:261) dawny zwyczaj nakazał składać Jeho- wie. Józef milczał, a jego przyjaciel mówił dalejŚ Nie (cid:298)al(cid:266) si(cid:266) bynajmniej na podwy(cid:298)szenie po- datku... denar, to nic. Ale czym(cid:298)e jest ten podatek, je(cid:286)li nie obraz(cid:261) naszej narodowo(cid:286)ci, je(cid:286)li nie uległo(cid:286)ci(cid:261) wobec tyrana. Powiedz. Powiedz mi, jest(cid:298)e to prawd(cid:261), (cid:298)e Juda mieni si(cid:266) Mesja- szem? Musisz to wiedzieć, bo (cid:298)yjesz w(cid:286)ród jego uczniów. – Słyszałem od jego zwolenników to samo – odpowiedział Józef. W tej chwili uchyliła si(cid:266) zasłona i twarz niewiasty zabłysła przed okiem rabbiego, pi(cid:266)k- no(cid:286)ć jej rozja(cid:286)niało wejrzenie pełne uroku, a rumieniec oblał czoło i twarz, po czym zasłona ukryła wszystko. Rabbi zapomniał o czym mówił i cichym głosem rzekłŚ Córka twoja jest skromna. – Nie jest moj(cid:261) córk(cid:261) – powtórzył Józef. Ciekawo(cid:286)ć rabbiego rosła, co widz(cid:261)c nazareta(cid:276)czyk, dodał spiesznieŚ jest córk(cid:261) Joachima i Anny z Betlejem, o których pewnie słyszałe(cid:286), gdy(cid:298) cieszyli si(cid:266) dobr(cid:261) sław(cid:261). – Tak – potwierdził rabbi z uszanowaniem – znałem ich, ród wiedli od Dawida, znałem ich dobrze. – Nie (cid:298)yj(cid:261) ju(cid:298) – mówił dalej Józef – umarli w Nazarecie i zostawili dom. Oto ich córka, która nie mog(cid:261)c inaczej doj(cid:286)ć do swej własno(cid:286)ci, musiała podług naszego prawa, za(cid:286)lubić najbli(cid:298)szego krewnego. Jest wi(cid:266)c moj(cid:261) (cid:298)on(cid:261). – Teraz rozumiem, jako urodzeni w Betlejem, udajecie si(cid:266) tam stosownie do rzymskiego edyktu, aby swe imiona podać do spisu ludno(cid:286)ci. Mówi(cid:261)c te słowa, załamał rabbi r(cid:266)ce ze zgroz(cid:261), a spojrzawszy ku niebu, wołałŚ – Bóg Izra- ela (cid:298)yjeĄ w prawicy Jego zemstaĄ – To rzekłszy, odwrócił si(cid:266) i spiesznie odszedł. A tak(cid:298)e Józef z mał(cid:298)onk(cid:261), poniewa(cid:298) osioł ich si(cid:266) posilił, ruszył drog(cid:261) w stron(cid:266) Betlejem. Sło(cid:276)ce silnie przypiekało, tote(cid:298) Maryja zdj(cid:266)ła zasłon(cid:266), ukazuj(cid:261)c głow(cid:266) bez nakrycia. Miała wi(cid:266)cej ni(cid:298) pi(cid:266)tna(cid:286)cie lat. Twarz owalna, cery bladawej, nos kształtny, wargi nieco rozwarte i pełne, nadawały ustom wyrazu słodyczy, czuło(cid:286)ci i ufno(cid:286)ciś oczy du(cid:298)e niebieskie, r(cid:266)ce długieś (cid:286)liczne, złote włosy spadały w cudnej z cało(cid:286)ci(cid:261) harmonii na jej ramiona. Z całej jej postaci bił blask niezwykłej czysto(cid:286)ci. Cz(cid:266)sto zwracała wzrok ku niebu, a dr(cid:298)(cid:261)ce jej usta wymawiały słowa modlitwy. Józef zwracał si(cid:266) od czasu do czasu ku niej, a widok jej napeł- niał go rado(cid:286)ci(cid:261). Tak przebyli wielk(cid:261) równin(cid:266) i dotarli do wzgórza Mar źlias, a przeszedłszy przez dolin(cid:266), przybyli do Betlejem. Natłok ludu był wielki, a Józef widz(cid:261)c takie przepełnienie, zacz(cid:261)ł si(cid:266) l(cid:266)kać, czy znajdzie pomieszczenie dla Maryi. Nie zatrzymuj(cid:261)c si(cid:266) dłu(cid:298)ej i na nikogo nie zwracaj(cid:261)c uwa- gi, szedł dalej i stan(cid:261)ł dopiero u drzwi gospody miasta przy rozstajnych drogach. Aby dobrze zrozumieć, co si(cid:266) nazareta(cid:276)czykowi wydarzyło w gospodzie, trzeba wiedzieć, (cid:298)e gospody na Wschodzie niczym nie były podobne do gospod ludów zachodnich. Nazywano je khnami z perskiego, a były to po prostu ogrodzone miejsca, ale bez domów i szałasów, cz(cid:266)- sto bez bramy lub jakichkolwiek drzwi. Obieraj(cid:261)c miejsce na tak(cid:261) gospod(cid:266), my(cid:286)lano tylko o cieniu, ochronie osób, ich dobytku i wodzie. Takie były gospody, w których odpoczywał Jakub, gdy szedł po (cid:298)on(cid:266) do Padan- Aram, a podobne do nich mo(cid:298)na dzi(cid:286) jeszcze widzieć na oazach pustyni. Niektóre z nich, szczególnie przy go(cid:286)ci(cid:276)cach wiod(cid:261)cych do wielkich miast, jak mi(cid:266)dzy Jerozolim(cid:261) a Aleksan- dri(cid:261), były urz(cid:261)dzone po ksi(cid:261)(cid:298)(cid:266)cemu, były to zwykle fundacje królewskie. Tego rodzaju khany były wtedy domem i własno(cid:286)ci(cid:261) szejka, który wywierał st(cid:261)d wpływ na całe swoje pokolenie. 11 Ostatecznym przeznaczeniem takiej budowy mniej było pomieszczenie i ugoszczenie podró(cid:298)- nych, a raczej były one targowicami, twierdzami, punktami zbornymi dla kupców i rzemie(cid:286)l- ników – czasem tylko schronieniem dla spó(cid:296)nionych lub zbł(cid:261)kanych podró(cid:298)nychś zreszt(cid:261) w(cid:286)ród tych murów, jak rok długi, załatwiano rozmaite sprawy s(cid:261)dowe i targowe, jak na miej- skich rynkach. W zwykłych gospodach nie było ani gospodarza, ani gospodyni, słu(cid:298)(cid:261)cego lub kucharkiś stró(cid:298) u bramy przedstawiał cały zarz(cid:261)d i wszelk(cid:261) władz(cid:266). Nikt tu nie rozkazywał ani nikt nie podawał rachunkówś wynikiem tego systemu było, (cid:298)e ka(cid:298)dy przybywaj(cid:261)cy przywoził (cid:298)yw- no(cid:286)ć dla siebie i zwierz(cid:261)t lub nabywał je od kupców b(cid:266)d(cid:261)cych wła(cid:286)nie w gospodzie. Tak sa- mo było z łó(cid:298)kiem i posłaniemś wła(cid:286)ciciel i zarz(cid:261)dca dawał tylko wod(cid:266), odpoczynek, opiek(cid:266) i schronienie, a dawał je dobrowolnie i bezinteresownie. W miejscowo(cid:286)ci takiej jak Betlejem, gdzie był jeden tylko szejk, nie mogło być wi(cid:266)cej go- spódś a nazareta(cid:276)czyk, chocia(cid:298) tu urodzony, nie mógł liczyć na go(cid:286)cinno(cid:286)ć w mie(cid:286)cie, tym bardziej, (cid:298)e od dawna tu nie mieszkał. Co wi(cid:266)cej, spis dla którego tu przybył, mógł trwać ty- godnie, a nawet miesi(cid:261)ce, gdy(cid:298) rzymskie prowincjonalne władze odznaczały si(cid:266) tak(cid:261) powol- no(cid:286)ci(cid:261), (cid:298)e weszła w przysłowie. Wobec tego niepodobna było zamieszkać u znajomych lub krewnych, a Józef w miar(cid:266) jak zbli(cid:298)ał si(cid:266) do gospody, coraz pop(cid:266)dzał osła, choć było pod gór(cid:266), a droga była nabita lud(cid:296)mi, którzy z wielkim hałasem prowadzili bydło, konie, wielbł(cid:261)- dy. Widz(cid:261)c natłok obcych, Józef niepokoił si(cid:266), czy znajdzie gdziekolwiek pomieszczenie, bo rzeczywi(cid:286)cie tłum oblegał drzwi gospody, a podwórze jej, jakkolwiek obszerne, było przepeł- nione. Tu(cid:298) u bramy siedział na du(cid:298)ym pniu cedrowym stró(cid:298) gospody, włócznia jego o mur oparta, a pies le(cid:298)ał u stóp jego. – Pokój Jehowy z Tob(cid:261) – rzekł Józef, dotarłszy w ko(cid:276)cu do stró(cid:298)a. – Czego mnie (cid:298)yczysz i ja tobie (cid:298)ycz(cid:266), a co posi(cid:266)dziesz, niech si(cid:266) mno(cid:298)y tobie i dzieciom twoim – odparł stró(cid:298) powa(cid:298)nie, nie ruszaj(cid:261)c si(cid:266) wcale. – Urodziłem si(cid:266) w Betlejem – rzekł Józef rozwa(cid:298)nie – czyli(cid:298) nie znajd(cid:266) miejsca dla.. – Nie ma. – Słyszeli(cid:286)cie mo(cid:298)e o mnie, jestem Józef z Nazaretu. Tu jest dom ojców moich, bo jestem z pokolenia Dawidowego. Słowa te podtrzymywały nadziej(cid:266) nazareta(cid:276)czykaś je(cid:286)li one go zawiod(cid:261), ka(cid:298)de inne nie zdadz(cid:261) si(cid:266) na nic, nawet ofiara kilku syklów. Być synem Judy, to cenna rzecz – ale nierównie cenniejsz(cid:261) w opinii pokole(cid:276) było, być z domu Dawidowego – nie było nic zaszczytniejszego. Z uszanowaniem powstał stró(cid:298) z miejsca swego i rzekłŚ rabbi, nie mog(cid:266) ci powiedzieć, kiedy te drzwi po raz pierwszy si(cid:266) otwarły na powitanie podró(cid:298)nego, dawniej to pewno ni(cid:298) tysi(cid:261)c lat, a od tego czasu nigdy nie zamkn(cid:266)ły si(cid:266) przed dobrym człowiekiem, je(cid:286)li tylko było miejsce, na którym by spocz(cid:261)ł. żdy(cid:286)my tak post(cid:266)powali z obcymi, jak(cid:298)e inaczej mieliby(cid:286)my czynić ze swoimi? A jednak musi być prawda, kiedy stró(cid:298) tego domu mówi potomkowi Da- widaŚ „nie ma miejscaĄ” Dlatego pozdrawiam ci(cid:266) na nowo, a je(cid:286)li chcesz si(cid:266) sam przekonać, chod(cid:296) ze mn(cid:261), a poka(cid:298)(cid:266) ci, (cid:298)e nie ma miejsca w gospodzieŚ ani w izbach, ani w podwórzu, ani na dachu. Mog(cid:266) ci(cid:266) zapytać rabbi kiedy przybyłe(cid:286)? – Dopiero przed chwil(cid:261). Stró(cid:298) u(cid:286)miechał si(cid:266), mówi(cid:261)cŚ – Obcy, który mieszka po(cid:286)ród was, niechaj b(cid:266)dzie jak jeden z was i b(cid:266)d(cid:266) go miłować jak siebie. – Czy nie tak mówi prawo, rabbi? Józef milczał. – Je(cid:286)li takie jest prawo, czy(cid:298) mog(cid:266) powiedzieć takiemu, który pierwej przybyłŚ Id(cid:296) swoj(cid:261) drog(cid:261), bo oto przybył inny, który zajmie miejsce twoje? – Józef słuchał mowy jego spokojnie. – żdybym nawet tak powiedział, czyli(cid:298) miejsce to nale(cid:298)ałoby si(cid:266) tobie? Patrz, jak wielu czeka od dziewi(cid:261)tej. 12 – Któ(cid:298) s(cid:261) ci wszyscy ludzie? – zapytał Józef, wskazuj(cid:261)c na tłum – i co ich tu sprowadza? – To, co zapewne i ciebie, rabbi, edykt cesarski. – Tu stró(cid:298) rzucił pytaj(cid:261)ce spojrzenie na nazareta(cid:276)czyka, potem mówił dalej – ta przyczyna (cid:286)ci(cid:261)gn(cid:266)ła wi(cid:266)ksz(cid:261) cz(cid:266)(cid:286)ć tych, którzy s(cid:261) w gospodzie. Prócz tego przybyła wczoraj karawana jad(cid:261)ca z Damaszku do Arabii i Dolnego źgiptu. To, co tu widzisz najbli(cid:298)ej, nale(cid:298)y do tej karawany, tak ludzie, jak i wielbł(cid:261)dy. Józef jeszcze nie ust(cid:261)pił. – Podwórze takie obszerne – rzekł. Tak, ale całe zało(cid:298)one tłumokami, pakunkami jedwabiu, korzenia i innymi towarami, Tu twarz podró(cid:298)nego zaszła smutkiem, oczy spu(cid:286)cił na dół i rzekł wzruszonyŚ Nie dbam o siebie, ale mam (cid:298)on(cid:266) z sob(cid:261), noc ciemna, zimniejsza na tej wysoko(cid:286)ci ni(cid:298) w Nazarecie, nie mo(cid:298)e ona sp(cid:266)dzić nocy pod gołym niebem. Czy nie znalazłoby si(cid:266) dla niej jakie miejsce w mie(cid:286)cie? – Ci ludzie – odrzekł stró(cid:298), wyci(cid:261)gn(cid:261)wszy r(cid:266)k(cid:266) w kierunku tłumu stoj(cid:261)cego przed bram(cid:261) – byli wszyscy w mie(cid:286)cie i mówi(cid:261), (cid:298)e wszystko jest zaj(cid:266)te. Znów Józef patrzył w ziemi(cid:266), mó- wi(cid:261)c na wpół do siebieŚ „ona taka młodaĄ je(cid:286)li jej u(cid:286)ciel(cid:266) posłanie na wzgórzu, zimno j(cid:261) za- bije”. Potem znów przemówił do stró(cid:298)aŚ – Mo(cid:298)e znali(cid:286)cie jej rodziców Joachima i Ann(cid:266) z Betlejem, równie(cid:298) z rodu Dawidowego? – W młodo(cid:286)ci mojej znałem ich, byli to sprawiedliwi ludzie. Mówi(cid:261)c to, spu(cid:286)cił stró(cid:298) oczy w zamy(cid:286)leniu, nagle podniósł głow(cid:266) i rzekłŚ – Nie mog(cid:266) zrobić miejsca dla ciebie, rabbi, ale bez dobrej rady nie puszcz(cid:266) ci(cid:266). Ile(cid:298) was osób jest? Józef zamy(cid:286)lił si(cid:266), a potem odpowiedziałŚ – Tylko (cid:298)ona i ja. – Dobrze, nie sp(cid:266)dzicie nocy na dworze. Sprowad(cid:296) (cid:298)on(cid:266), a spiesz si(cid:266), bo gdy sło(cid:276)ce zaj- – Błogosławi(cid:266) ci błogosławie(cid:276)stwem podró(cid:298)nego bez dachu, błogosławie(cid:276)stwo go(cid:286)cia nie dzie za gór(cid:266), rychło noc nadejdzie. ominie ci(cid:266) równie(cid:298). Mówi(cid:261)c to nazareta(cid:276)czyk, spiesznie wrócił do Maryi, któr(cid:261) w czasie rozmowy ze stró(cid:298)em gospody zostawił w pewnym oddaleniu, a wróciwszy z ni(cid:261), rzekłŚ – Oto ta, o której mówiłem. Maryja miała twarz odsłoni(cid:266)t(cid:261). – Niebieskie oczy i złote włosy – zauwa(cid:298)ył po cichu stró(cid:298), patrz(cid:261)c na Maryj(cid:266) – takim był młody Dawid, gdy (cid:286)piewał Saulowi. Bior(cid:261)c rzemienne lejce z r(cid:261)k Józefa, rzekł do MaryiŚ – Pokój Tobie, córko Dawida – a do Józefa – rabbi, pójd(cid:296) za mn(cid:261). Szli w(cid:261)skim przej(cid:286)ciem, które wiodło przez podwórze gospody, a potem ku wapiennym wzgórzom, wznosz(cid:261)cym si(cid:266) za gospod(cid:261) po zachodniej stronie. – Prowadzisz nas do jaskini – zauwa(cid:298)ył Józef. – Jaskinia, do której idziemy – rzekł, zwracaj(cid:261)c si(cid:266) do Maryi stró(cid:298) – była schronieniem twojego dziada Dawidaś sprowadzał on tu przed niebezpiecze(cid:276)stwem swoje bydło z pól, a (cid:298)łoby ich s(cid:261) tu jeszcze, jak były za jego dniś pó(cid:296)niej, gdy był królem, szukał w tej starej cha- cie zdrowia i odpoczynku. Lepiej odpocz(cid:261)ć pod dachem, gdzie on sypiał, ni(cid:298) w podwórzu lub przy drodze. Ale oto i chatka przed jaskini(cid:261). Chata była niska i ciasna, wła(cid:286)ciwie była wej(cid:286)ciem do skały, z któr(cid:261) była zł(cid:261)czona, i nie miała (cid:298)adnego okna. Prócz wrót na wielkich zawiasach i (cid:286)cian (cid:298)ółt(cid:261) polepionych glin(cid:261), nie było nic wi(cid:266)cej. W czasie, gdy odsuwano drewniane rygle, Maryja zsiadła z osła, a stró(cid:298), otworzywszy wrota, zawołałŚ chod(cid:296)cieĄ Podró(cid:298)ni weszli, rozgl(cid:261)daj(cid:261)c si(cid:266) wokoło, i wnet spostrzegli, (cid:298)e chata słu(cid:298)yła tylko do za- krycia otworu jaskini czy groty, prawdopodobnie naturalnej, długiej około czterdziestu stóp, 13 dziewi(cid:266)ć do dziesi(cid:266)ciu wysokiej, a dwana(cid:286)cie do pi(cid:266)tnastu szerokiej. (cid:285)wiatło padało przez drzwi i dostatecznie o(cid:286)wietlało wn(cid:266)trze, tak (cid:298)e mo(cid:298)na było widzieć nierówn(cid:261), pełn(cid:261) wyboi podłog(cid:266), na której le(cid:298)ały resztki siana, słomy i innych domowych zapasów, zajmuj(cid:261)cych cały (cid:286)rodek komory. Przy (cid:286)cianach były niskie, kamienne (cid:298)łoby dla owiec, bez (cid:298)adnych zagrodze(cid:276) ani klatek. Jakkolwiek (cid:286)mieci i słoma pokrywały wszelkie zagł(cid:266)bienia podłogi, a paj(cid:266)czyny wisz(cid:261)ce tu i ówdzie, wygl(cid:261)dały jak kawałki brudnego płótna, miejsce to nie było gorsze od wn(cid:266)trza gospody. – Wejd(cid:296)cie – rzekł przewodnik – cokolwiek tu znajdziecie, jest przeznaczone dla takich, jak wy podró(cid:298)nych, bierzcie wi(cid:266)c. Potem rzekł do MaryiŚ – Mo(cid:298)esz tu spocz(cid:261)ć? – Miejsce to jest (cid:286)wi(cid:266)te – odpowiedziała. – (cid:297)egnam was. Pokój z wamiĄ żdy poszedł – podró(cid:298)ni zaj(cid:266)li si(cid:266) uporz(cid:261)dkowaniem jaskini. O oznaczonej godzinie przed wieczorem ustał hałas i ruch w gospodzie, a zapanowała uro- czysta ciszaŚ w tym bowiem czasie ka(cid:298)dy Izraelita, z r(cid:266)koma skrzy(cid:298)owanymi na piersiach, zwracał si(cid:266) ku Jerozolimie, modl(cid:261)c si(cid:266). Była to (cid:286)wi(cid:266)ta dziewi(cid:261)ta godzina dnia, w której skła- dano ofiar(cid:266) w (cid:286)wi(cid:261)tyni na górze Moria. żdy modlitw(cid:266) sko(cid:276)czono ruch na krótki czas rozpo- cz(cid:261)ł si(cid:266) na nowoś jedni zasiedli do wieczerzy, drudzy zabierali si(cid:266) do spoczynku. Chwil(cid:266) pó(cid:296)- niej (cid:286)wiatła pogasły, zapanowała cisza, i wszyscy poukładali si(cid:266) do snu. Nagle, około północy, kto(cid:286) na dachu zawołałŚ Wstawajcie, bracia, wstawajcie i patrzcie, jak niebiosa gorej(cid:261). Na głos ten ludzie półsenni, siadali na posłaniu, patrzyli nic nie rozumiej(cid:261)c, a spojrzawszy na niebo, budzili si(cid:266) od razu, lecz jeszcze niczego poj(cid:261)ć nie mogli. Ruch z dachu przeszedł na podwórze, wkrótce cała ludno(cid:286)ć z gospody i podwórza, patrzyła ze zdziwieniem na niebo. I widzieli promie(cid:276) (cid:286)wiatła, zaczynaj(cid:261)cy si(cid:266) na skłonie nieba poni(cid:298)ej najbli(cid:298)szej gwiazdy, sk(cid:261)d uko(cid:286)nie padał na ziemi(cid:266)ś u szczytu promienia (cid:286)wieciła modra gwiazda, rzucaj(cid:261)ca (cid:286)wie- tlan(cid:261) smug(cid:266) niby snop promieni. Z boków jasno(cid:286)ć spływała łagodnie, ł(cid:261)cz(cid:261)c si(cid:266) z ciemno- (cid:286)ciami nocy. a rdze(cid:276) jej grzał jak sło(cid:276)ce. Zjawisko zdawało si(cid:266) tkwić na najbli(cid:298)szej górze i tworzyło blade uwie(cid:276)czenie szczytu wapiennych wzgórz. Było tak jasno, (cid:298)e ludzie widzieli wzajemnie swoje twarze i wyryte na nich zdziwienie. Promie(cid:276) (cid:286)wiecił ci(cid:261)gle, zdziwienie pocz(cid:266)ło zmieniać si(cid:266) w boja(cid:296)(cid:276) i l(cid:266)kś boja(cid:296)liwsi dr(cid:298)eli, odwa(cid:298)niejsi rozmawiali szeptem. – Widziałe(cid:286) kiedy co(cid:286) podobnego? – pytał jeden. – Zdaje mi si(cid:266) (cid:298)e (cid:286)wiatło wisi nad gór(cid:261)ś nie mog(cid:266) powiedzieć co to jest, nigdy czego(cid:286) po- dobnego nie widziałem – brzmiała odpowied(cid:296). – Czy(cid:298)by to spadaj(cid:261)ca gwiazda? – zapytał inny niepewnym głosem. – Skoro gwiazda spadnie, (cid:286)wiatło ga(cid:286)nie. – Ju(cid:298) wiem – zawołał jeden – pasterze ujrzeli lwa i za(cid:286)wiecili ogie(cid:276), aby go zatrzymać z dala od trzody. Najbli(cid:298)szy s(cid:261)siad mówi(cid:261)cego odetchn(cid:261)ł swobodniej i rzekł twierdz(cid:261)coŚ Tak, to co innego, gdy(cid:298) dzi(cid:286) tyle trzód rozbiegło si(cid:266) w dolinie. no, jeszcze by płomie(cid:276) nie był tak jasny. – Nie, nieĄ żdyby wszystkie drzewa z całej judzkiej doliny na jeden stos zło(cid:298)ono i zapalo- Widz(cid:261)c, (cid:298)e nic si(cid:266) dalej nie dzieje gro(cid:296)nego, ludzie uspokoili si(cid:266) i nast(cid:261)piła cisza. Bracia – przerwał j(cid:261) wreszcie (cid:297)yd o s(cid:266)dziwym obliczu – powiadam wam, jasno(cid:286)ć ta, to drabina, któr(cid:261) ojciec nasz Jakub widział we (cid:286)nie. Niech b(cid:266)dzie błogosławiony Bóg ojców na- szych. 14 ROZDZIAŁ III O dwie mniej wi(cid:266)cej mile na południowy wschód od Betlejem le(cid:298)y dolina oddzielona od miasta pasmem wzgórz. Rosn(cid:261) na niej drzewa karłowateŚ d(cid:266)by, sosny i morwy. Poniewa(cid:298) dolina ta zasłoni(cid:266)ta jest od wiatrów północnych, słu(cid:298)y czy to latem, czy te(cid:298) zim(cid:261) za doskonałe pastwisko dla trzód, które tu pasterze zaganiaj(cid:261). Niedaleko od miasta znajdowało si(cid:266) wielkie schronisko dla owiec, dok(cid:261)d mogli si(cid:266) pasterze wraz ze swymi trzodami schronić. Było to miejsce otoczone murem wysoko(cid:286)ci człowieka i ubezpieczone dokoła g(cid:266)stymi krzakami cier- niowymi, aby dziki zwierz, jak lew lub pantera, nie wpadł do owczarni i nie uczynił szkody. Poprzedniego dnia, w którym zaszły co dopiero opowiedziane wypadki, przybyła pewna licz- ba pasterzy ze swymi trzodami do doliny i od wczesnego ju(cid:298) ranka brzmiały zaro(cid:286)la nawoły- waniami, hukiem siekier, beczeniem kóz i owiec, rykiem bydła i szczekaniem psów. O za- chodzie sło(cid:276)ca sp(cid:266)dzano trzody do zagród, a gdy wieczór zapadł, pasterze zapalili wielki ogie(cid:276) niedaleko bramy, posilili si(cid:266) skromn(cid:261) wieczerz(cid:261) i siedli, aby odpocz(cid:261)ć i pogwarzyć, zostawiaj(cid:261)c zawsze jednego na stra(cid:298)y. Widok tych ludzi dziwne robił wra(cid:298)enie – nie nakrywaj(cid:261) nigdy głów, tote(cid:298) twarde włosy stercz(cid:261) wypalonymi przez sło(cid:276)ce k(cid:266)pkami, brody k(cid:266)dzierzawe, splecione w warkocze zasła- niaj(cid:261) szyj(cid:266) i piersi, dodaj(cid:261)c postaciom wyrazu dziko(cid:286)ci. Za odzienie słu(cid:298)(cid:261) im skóry kozie lub baranie na zewn(cid:261)trz włosem obrócone, grubym pasem w biodrach uj(cid:266)te, a zostawiaj(cid:261)ce r(cid:266)ce i nogi obna(cid:298)one a(cid:298) do kolan. Stroju dopełniały małe woreczki zwieszone z prawego ramienia, a zawieraj(cid:261)ce zapasy (cid:298)ywno(cid:286)ci i kamienie do tradycyjnej procy, w któr(cid:261) ka(cid:298)dy był uzbrojony. Obok ka(cid:298)dego le(cid:298)ał kij pasterski, symbol powołania i bro(cid:276) przeciw napa(cid:286)ci. Rozmawiali o swych trzodach i przygodach tego dnia, a(cid:298) sen skleił ich powieki. Noc była jasna, mro(cid:296)na, gwia(cid:296)dzista, bez (cid:298)adnego wiatru. Atmosfera była czysta, jak nig- dy, czuć było jaki(cid:286) (cid:286)wi(cid:266)ty powiew, jakby przeczucie, (cid:298)e niebo zbli(cid:298)y si(cid:266) ku ziemi, aby jej szepn(cid:261)ć wie(cid:286)ć dobr(cid:261). Przy wej(cid:286)ciu do zagrody chodził miarowym krokiem b(cid:266)d(cid:261)cy na stra(cid:298)y pasterzś czasem, usłyszawszy jaki(cid:286) głos w(cid:286)ród (cid:286)pi(cid:261)cej trzody lub krzyk szakala od strony gór, przystawał i na- słuchiwał. Północ si(cid:266) zbli(cid:298)ała. Poszedł wi(cid:266)c ku ognisku, aby zbudzić zmieniaj(cid:261)cego go paste- rza, gdy nagle oblała go niezwykła jasno(cid:286)ć, łagodna, niby ksi(cid:266)(cid:298)ycowaś ujrzał cał(cid:261) dolin(cid:266), pa- stwiska, trzod(cid:266), wszystko jak za jasnego dnia. Dreszcz wstrz(cid:261)sn(cid:261)ł nim całym. Spojrzał w gó- r(cid:266), nie widział gwiazdy, (cid:286)wiatło jakby z otwartego w niebie okna padało na ziemi(cid:266)ś wielce przera(cid:298)ony pocz(cid:261)ł wołaćŚ – WstawajcieĄ WstawajcieĄ Psy zacz(cid:266)ły skomlić ze strachu. Trzody zbiły si(cid:266) w jedn(cid:261) kup(cid:266). Pasterze zerwali si(cid:266) na równe nogi i chwycili za bro(cid:276). – Co si(cid:266) dzieje? – pytali. – PatrzcieĄ – zawołał stró(cid:298) – Niebo w płomieniachĄ Nagle jasno(cid:286)ć nabrała jeszcze siły, pasterze zakrywaj(cid:261)c oczy, padali na twarześ nagle usły- szeli głos pełen niepoj(cid:266)tego urokuŚ – Nie bójcie si(cid:266). Słuchali. 15 – Nie bójcie si(cid:266), bo oto oznajmiam wam wielk(cid:261) rado(cid:286)ć, która napełni wszystkie narody ziemi. żłos pełen słodyczy, spokoju, czysty, poruszył ich do gł(cid:266)bi i napełnił ufno(cid:286)ci(cid:261). Ukl(cid:266)kli z czci(cid:261) i ujrzeli w(cid:286)ród jasno(cid:286)ci postać ludzk(cid:261) w szacie nadzwyczajnej biało(cid:286)ci, ponad jej ramio- nami wznosiły si(cid:266) ko(cid:276)ce skrzydełś nad głow(cid:261) postaci (cid:286)wieciła gwiazda, r(cid:266)ce wzniosła nad pasterzami, błogosławi(cid:261)c im, a twarz jej była dziwnie spokojna i cudownie pi(cid:266)kna. Nieraz judejscy pasterze słyszeli i rozmawiali o aniołach, (cid:298)adna te(cid:298) w(cid:261)tpliwo(cid:286)ć nie po- wstała w ich sercach, a w uniesieniu my(cid:286)leliŚ „Chwała Bo(cid:298)a jest po(cid:286)ród nasś Bóg posłał do nas Anioła, jak kiedy(cid:286) posyłał do proroków Swoich”. Anioł mówił dalejŚ Dzi(cid:286) narodził si(cid:266) wam Zbawiciel w mie(cid:286)cie Dawidowym, którym jest I znów nast(cid:261)piła cisza, a słowa jego wyryły si(cid:266) w sercach pasterzy. – A dla was jest znakiem to, (cid:298)e znajdziecie niemowl(cid:261)tko owini(cid:266)te w pieluszki, poło(cid:298)one w Chrystus Pan. (cid:298)łobie – mówił anioł. (cid:285)wi(cid:266)ty posłaniec nie mówił ju(cid:298) wi(cid:266)cejś został jednak jeszcze chwil(cid:266)ś a gdy pasterze stali oniemieli, pojawiły si(cid:266) niezliczone zast(cid:266)py aniołów, chwal(cid:261)cych Boga, mówi(cid:261)cychŚ „Chwała Bogu na wysoko(cid:286)ciach, a na ziemi pokój ludziom dobrej woli”. Ten hymn pełen uroczystych tonów brzmiał długo i powtarzał si(cid:266) wiele, wiele razy. Nareszcie anioł wzniósł w niebo oczy, z wolna poruszył skrzydłami, roztaczaj(cid:261)c je powa(cid:298)- nie, a były one wewn(cid:261)trz białe jak (cid:286)nieg i mieni(cid:261)ce niby muszle morskie. Rozpostarłszy skrzydła, uniósł si(cid:266) lekko, bez trudu i znikn(cid:261)ł wraz ze (cid:286)wiatłem. Długo jeszcze po jego odej- (cid:286)ciu słychać było z górnych sfer hymn, w miar(cid:266) oddalenia cichn(cid:261)cyŚ „Chwała Bogu na wyso- ko(cid:286)ciach, a na ziemi pokój ludziom dobrej woli”. żdy pasterze oprzytomnieli, patrzyli na siebie ze zdziwieniem, nareszcie jeden z nich rzekłŚ – To był żabriel, posłaniec Pana do ludzi. Wszyscy milczeli. – Chrystus Pan si(cid:266) narodziłś albo(cid:298) nie tak mówił? Wtedy drugi odzyskał mow(cid:266) i odpowiedziałŚ – Tak mówił. – Wszak mówił tak(cid:298)e, (cid:298)e to si(cid:266) stało w mie(cid:286)cie Dawidowym, a to jest Betlejemś przecie(cid:298) mamy znale(cid:296)ć dzieci(cid:266) owini(cid:266)te w pieluszki. – I poło(cid:298)one w (cid:298)łobie. Ten, który mówił pierwszy, patrzył zamy(cid:286)lony w ogie(cid:276), nareszcie rzekł jakby nagłym opa- nowany postanowieniemŚ – Jedno jest tylko miejsce w Betlejem. gdzie s(cid:261) (cid:298)łoby jedno tylko, w jaskini w pobli(cid:298)u za gospod(cid:261). Bracia, chod(cid:296)my zobaczymy to, co si(cid:266) stało. Kapłani, dokto- rowie i uczeni w Pi(cid:286)mie od dawna oczekuj(cid:261) Chrystusa Mesjasza i oto narodził si(cid:266), a Pan dał znak nam, po którym poznamy żo. Chod(cid:296)my oddać mu pokłon. – Jak(cid:298)e zostawimy trzod(cid:266)? – Pan strzec jej b(cid:266)dzie. Spieszmy si(cid:266)Ą Wszyscy wstali i opu(cid:286)cili zagrod(cid:266). Min(cid:266)li góry, miasto i stan(cid:266)li u bramy gospody, u której zastali stró(cid:298)a. – Czegó(cid:298) chcecie? – zapytał. – Widzieli(cid:286)my dzisiaj wielkie rzeczy i usłyszeli(cid:286)my wielk(cid:261) nowin(cid:266). – Widzieć... i my(cid:286)my widzieli, ale nic nie słyszeli(cid:286)my. I có(cid:298) słyszeli(cid:286)cie? – Chcemy i(cid:286)ć do jaskini, aby si(cid:266) o wszystkim przekonać. Chod(cid:296) z nami i zobacz własnymi oczami. – Daremna drogaĄ – Bynajmniej, narodził si(cid:266) MesjaszĄ – Mesjasz? Sk(cid:261)d to wiecie? – Chod(cid:296) i patrz. Stró(cid:298) roze(cid:286)miał si(cid:266) pogardliwie. – Mesjasz? – powtórzył – po czym chcecie żo poznać. 16 – Urodził si(cid:266) dzisiejszej nocy i le(cid:298)y w (cid:298)łobie. Tak nam oznajmiono. A jest tylko jedno miejsce w Betlejem, gdzie s(cid:261) (cid:298)łoby. – W jaskini? – Tak jest...chod(cid:296) z nami. Przeszli podwórze gospody, nie zatrzymywani ju(cid:298) przez nikogo, mimo (cid:298)e niektórzy w go- spodzie nie spali i rozmawiali o (cid:286)wiatło(cid:286)ci, któr(cid:261) w nocy widzieli. Drzwi do jaskini stały otworem. Wewn(cid:261)trz błyszczał przyćmionym (cid:286)wiatłem kaganek. Przybyli weszli (cid:286)miało do wn(cid:266)trza. Pokój wamĄ – rzekł stró(cid:298), zwracaj(cid:261)c si(cid:266) do Józefa. Oto przyszli ludzie, którzy szukaj(cid:261) Dzieci(cid:261)tka, które narodziło si(cid:266) tej nocy, owini(cid:266)te jest w pieluszki i lezy w (cid:298)łobie. Promie(cid:276) rado(cid:286)ci przebiegł po obliczu Józefa. Zwróciwszy si(cid:266) ku wn(cid:266)trzu jaskini wskazał r(cid:266)k(cid:261) i rzekłŚ – Tam otoĄ I zaprowadził ich do (cid:298)łobu, w którym le(cid:298)ało Dzieci(cid:261)tko. Przy (cid:286)wietle kaganka ujrzeli nie- mowl(cid:266) i ogl(cid:261)dał je w niemym podziwie. Dzieci(cid:266) nie ruszało si(cid:266) i było podobne do ka(cid:298)dego innego nowo narodzonego dzieci(cid:266)cia. – To jest Chrystus – rzekł jeden z pasterzy. – Chrystus – powtórzyli wszyscy, padaj(cid:261)c na kolana i oddaj(cid:261)c Mu cze(cid:286)ć. Jeden z nich po- wtarzał z uniesieniemŚ – Oto Pan, pełne s(cid:261) niebiosa i ziemia chwały Jego. Ci pro(cid:286)ci ludzie całowali brzeg sukni Matki i z rado(cid:286)ci(cid:261) odeszli. Wracaj(cid:261)c przez gospod(cid:266), opowiadali wszystkim co ich spotkało, a id(cid:261)c przez miasto i cał(cid:261) drog(cid:266) z powrotem do trzód, (cid:286)piewali hymn AniołówŚ „Chwała Bogu na wysoko(cid:286)ciach, a na ziemi pokój ludziom dobrej woliĄ” Wie(cid:286)ć o narodzeniu Chrystusa Pana rozeszła si(cid:266) po całej okolicy, a (cid:286)wiatło, które wi- dziano, potwierdzało opowie(cid:286)ć. W nast(cid:266)pnych dniach ciekawe tłumy nawiedzały jaskini(cid:266), wielu wierzyło, ale wi(cid:266)kszo(cid:286)ć naigrawała si(cid:266) i szydziła. 17 ROZDZIAŁ IV Drog(cid:261) od Shechem, jedenastego dnia po narodzeniu Dzieci(cid:261)tka, po południu, zbli(cid:298)ali si(cid:266) m(cid:266)drcy do Jerozolimyś przeszedłszy strumie(cid:276) Cedron, spotykali mnóstwo ludzi, którzy sta- wali i ciekawie im si(cid:266) przypatrywali. żeograficzne poło(cid:298)enie Judei było bardzo korzystne, gdy(cid:298) le(cid:298)ała na głównej drodze wio- d(cid:261)cej przez pustyni(cid:266). Kupcy, w(cid:266)druj(cid:261)cy tym szlakiem musieli przeje(cid:298)d(cid:298)ać przez Jerozolim(cid:266), gdzie opłacali cło od przywiezionych towarów.\n<a href="https://cyfroteka.pl/ebooki/Ben_Hur-ebookRO/p02012337i020" target="_blank" title="Ben Hur [Lewis Wallace] - KLIKAJ I CZYTAJ ONLINE" > <img src="https://cyfroteka.pl/images/BRD.png" style="border:none;background:none transparent;box-shadow:none;-webkit-box-shadow:none;-webkit-border-radius:0;border-radius:0;" alt="Ben Hur [Lewis Wallace] - KLIKAJ I CZYTAJ ONLINE"/></a>


Potwór czy oszustwo? - Paranormal Zone\nFilm pt. "Mysterious creature in the woods" przesłany przez użytkownika Audrée Tanguay Fréchette, ma rzekomo pokazywać dziwne stworzenie podobne do Golluma, które uchwycono w lesie. Film wywołał wiele kontrowersji wśród wielu youtuberów ze względu na są dziwną naturę.\nTajemnicze stworzenie, którego domniemane ruchy wyglądają jak ruchy golema z filmu Władca Pierścieni. To coś miało się pokazać na półwyspie Gaspé w Quebec w Kanadzie. Film nakręcono z samochodu. Sam materiał wzbudził wiele kontrowersji. Film obejrzano już około 0,5 miliona razy i trafił do wielu popularnych serwisów w tym do Daily Mail.\nOryginalny film na YouTube dostał wiele komentarzy, w których ludzie próbują dotrzeć do sedna tego co faktycznie na nim nakręcono. Niektórzy komentatorzy podkreślają fakt, że łoś na którym skupił się operator wydaje się nie zwracać uwagi na dziwne stworzenie. Niektórzy uważają, że to wskazuje na możliwość, że patrzymy na edytowany film i istota została nałożona na niego już po nakręceniu.\nInni, którzy wierzą, że stworzenie jest prawdziwe sugerują, że autor uchwycił międzywymiarową istotę, dlatego łoś jej nie wyczuł.\nJeśli dokładnie obejrzymy film, zauważymy trzy rzeczy, które go dyskwalifikują. Po pierwsze, nagły ruch rzekomej istoty. Jest osobliwy sam w sobie. Ponadto, jeśli przyjrzymy się uważnie to spostrzeżemy odbicie przedniej szyby (w lewym dolnym rogu) i małą okrągłą plamę na przedniej szybie, tuż nad miejscem, w którym pojawia się istota.\nWszystkie te wskazówki - smuga, stworzenie i odbicie w szybie - poruszają się z tą samą prędkością. Gdy kamera idzie w górę, punkty również. Kiedy kamera przesuwa się w lewo one również. Innymi słowy, wszystkie trzy punkty są zsynchronizowane. Wniosek, może być to film CGI, czyli zwykłe fałszerstwo.\nNiestety takie próby zaistnienia w świecie szkodzą tylko poważnym badaniom UFO, ale także zjawiskom paranormalnym jak i kryptozoologicznym.


Dzień Dziecka w Ognisku "Grochów" - Centrum Wspierania Rodzin „Rodzinna Warszawa”\nDzień Dziecka w Ognisku „Grochów”\nJest taka świąteczna piosenka, której słowa brzmią „I wish it could be Christmas everyday” („chciałbym, aby Święta były codziennie„). Zachowując ogólne przesłanie, odniosłybyśmy je również do Dnia Dziecka. Bo choć staramy się, aby w naszym Ognisku Dzień Dziecka był każdego dnia, to czasem przytłoczeni jesteśmy ilością nauki i zadań domowych. Dajemy się zwariować i zapominamy jak mało potrzeba do szczęścia.\nJednak 1 czerwca to dzień szczególny. Międzynarodowy Dzień Dziecka został ustanowiony w 1954 przez Zgromadzenie Ogólne Organizacji Narodów Zjednoczonych (ONZ) dla upowszechniania ideałów i celów dotyczących praw dziecka zawartych w Karcie Narodów Zjednoczonych. Jest obchodzony od 1955 roku. I choć nie we wzystkich krajach przypada na 1 czerwca, to zawsze jest datą specjalną, nie tylko dla dzieci.\nNie inaczej było tym razem w naszym Ognisku 🙂 Było słodko, sportowo i kreatywnie, czyli tak, jak lubimy najbardziej! Dzień zaczęłyśmy od zakupów – lody i składniki niezbędne do przygotowania pyszności dla naszych „małych” pociech 🙂 Od rana krzątałyśmy się w kuchni piekąc muffinki i doprawiając lemoniadę. Ciocia Ania wspierała nas swoimi kubkami smakowymi. „Za słodka„, „za kwaśna„, „jakaś dziwna” i wreszcie sukces! Odkryłyśmy idealną recepturę. A potem przyszły dzieci. I się zaczęło…\nFlowersticki. Kto dłużej utrzyma kwiatka w powietrzu? Kto podrzuci go wyżej? Kto zrobi bardziej wyszukaną ewolucję? Bez wątpienia stajemy się w tym coraz lepsi. Slackline (balans na linie). Technika już prawie opanowana. Wiemy, jak szukać równowagi. Wiemy, jak stawiać stopy. Jeszcze trochę i będziemy chodzić bez asekuracji. Zgadnij kto to? Znamy się nie od dziś a ta zabawa i tak sprawia czasem problemy. Dwie drużyny przedzielone wysokim parawanem. Koc w dół i szybko krzyknij imię osoby po drugiej stronie. Proste? Wcale nie. Spróbujcie sami 🙂 Czas dopełniliśmy grą w siatkówkę, zabawą w „piłka parzy” oraz „ląd/woda”.\nAtrakcją dnia była zabawa „Derdianie”. Jest to gra symulująca spotkanie dwóch kultur. Uczestników dzieli się na dwie grupy – konstruktorów i Derdian. Zadaniem konstruktorów jest nauczenie Derdian budowy mostu, który połączy ich wyspę ze stałym lądem. Derdianie z kolej mają swój własny system znaków i wartości często sprzeczny z ogólnie obowiązującymi normami. Zabawy było co nie miara. Derdianie bardzo zaangażowali się w swoje role. Konstruktory przygotowali świetny projekt mostu. Czy udało się wykonać zadanie? To pozostanie naszą tajemnicą. Jeśli chcecie poznać scenariusz gry, zapraszamy do źródła: Haji-Kella M., Gry symulacyjne, [w:] Uczenie się międzykulturowe. Pakiet szkoleniowy T-Kit, Wydawnictwo Rady Europy, Strasburg 2000, s. 62.\nMiędzynarodowy Dzień Dziecka w Ognisku zakończyliśmy wspólnymi lodami oraz brakiem dyżurów. Szaleństwo? Owszem, ale w końcu jest to podobno jedyny taki dzień w roku… 🙂\nDodatkowo tego dnia grupa dzieci biorących udział w projekcie Mistrzowie Kodowania została zaproszona przez firmę Samsung na Stadion Narodowy na podsumowanie zajęć, czyli Finał II Edycji Mistrzów Kodowania. Na Stadionie czekało na nas mnóstwo atrakcji. Jedną z nich była wystawa Centrum Nauki Kopernik, podczas której mogliśmy robić małe doświadczenia naukowe. Świetnie się bawiliśmy. Inne atrakcje znajdowały się na murawie, przy kolorowych stoiskach gdzie można było rozwiązywać zagadki, pojeździć na mechanicznym byku, porobić żarty z klaunami, zrobić zwierzaka z balonika.Atrakcji było mnóstwo, nie sposób było się nudzić. Zjedliśmy też smaczny obiad, deser i otrzymaliśmy upominki – to się nazywa Dzień Dziecka 🙂 Organizatorom serdecznie dziękujemy za świetną zabawę!\nCiocia Dżasta, Ciocia Gosia i Ciocia Ania 🙂


6 listopada 2017 u lekarza\nNa pewno nie jeden raz zdarzają się nam takie sytuacje, kiedy boli nas żołądek, czujemy gniecenie w tak zwanym dołku, a więc w okolicach splotu słonecznego, w dodatku jest nam słabo, mamy nudności, czasami wymioty – wszystkie te objawy mogą świadczyć, że najprawdopodobniej mamy tak zwane zatrucie pokarmowe. Wiele osób w takich sytuacjach nawet nie idzie do lekarza, po prostu stosuje przez pewien czas głodówkę, a więc powstrzymanie się od spożywania pokarmów, przy czym ważne jest w tym momencie nawadnianie organizmu – dobrze działa niesłodzona herbata z mięty albo nawet zwykła herbata. Jeżeli jednak sytuacja jest tego rodzaju, że takie bóle powtarzają się, co pewien czas, lub tez ból trwa o wiele za długo jak na zwykłe zatrucie pokarmowe, należy udać się do lekarza pierwszego kontaktu, bowiem może okazać się, że cierpimy na owrzodzenie żołądka. Jest to poważne schorzenie, powodów powstania tej choroby może być wiele, a zazwyczaj jest tak, że nie tylko jeden, lecz kilka czynników jednocześnie składa się na powstanie choroby w danym organizmie. Bardzo szkodzą dla naszego żołądka takie czynniki jak palenie papierosów, picie alkoholu, zwłaszcza piwa czy wytrawnych win, ponadto nieregularne żywienie i stres. Jeśli te czynniki połączą się, jest wielce prawdopodobne, że nabawimy się owrzodzenia żołądka, a to już jest choroba przewlekła, której nie można lekceważyć.


Jaki czajnik elektryczny jest najzdrowszy? - Magazyn Ceneo.pl\nData publikacji: Sobota, 12.06.2021\nWielu z nas nie wyobraża sobie kuchni bez czajnika elektrycznego. Urządzenia te skutecznie wypierają ich gazowe odpowiedniki. Wszystko dlatego, że zagotowanie wody w czajniku elektrycznym pozwala oszczędzić cenny czas. Podczas wyboru czajnika elektrycznego zwykle zwracamy uwagę na jego wygląd, rzadziej na moc. Kluczowy jednak powinien być wpływ czajnika elektrycznego na nasze zdrowie. Jaki czajnik zatem będzie najzdrowszy?\nJaki czajnik elektryczny najzdrowszy? Czego nie wybierać?\nNajwiększą popularnością wśród czajników elektrycznych cieszą się modele z plastiku. Są lekkie, nie nagrzewają się podczas gotowania i mają bardzo atrakcyjne ceny. Ich minusem może być dość toporny design, jednak cena oraz inne walory sprawiają, że to właśnie plastikowe czajniki elektryczne są najczęściej wybierane.\nCzy najczęściej wybierane równa się najzdrowsze? Otóż nie! Plastikowe czajniki elektryczne są daleko w tyle w rankingu tych najzdrowszych. Być może spotkałeś się z opinią, że woda po gotowaniu w takim czajniku ma przykry zapach, dla niektórych zupełnie nie do zniesienia. Może być to efektem mikroskopijnych fragmentów plastiku przenikających do napoju. Oczywiście, producenci czajników wykorzystują plastik odporny na wysokie temperatury, jednak mimo to maleńkie cząsteczki mogą przenikać do wody.\nPrzeczytaj także: czajnik elektryczny: ranking\nNajzdrowszy czajnik elektryczny\nJeśli zależy ci na zdrowiu twoim oraz twoich domowników, lepiej zrezygnuj z plastikowego czajnika elektrycznego. O wiele lepszym wyborem będzie czajnik ze stali nierdzewnej. Stal nierdzewna, jak sama nazwa wskazuje, jest odporna na korozję oraz na przenikanie substancji zawartych w materiale do gotowanej wody.\nCzajnik ze stali nierdzewnej jest znacznie zdrowszy niż plastikowy. Jest również nieco droższy, a podczas gotowania może się nagrzewać. Warto jednak zwrócić uwagę na design czajników ze stali nierdzewnej – zwykle prezentują się one znacznie lepiej niż ich plastikowe odpowiedniki.\nJaki czajnik elektryczny najzdrowszy? Dobrym wyborem będzie czajnik ceramiczny. Ceramika jest bowiem najzdrowszym materiałem do gotowania wody. Takie czajniki są też proste w czyszczeniu. Ponadto świetnie prezentują się we wnętrzach w stylu vintage, ale nie tylko!\nWśród czajników ceramicznych z pewnością znajdziesz coś dla siebie. Elektryczny czajnik ceramiczny ma jednak swoje wady. Przede wszystkim – jest on znacznie droższy niż czajnik plastikowy czy ze stali nierdzewnej. Ponadto to modele podatne na uszkodzenia.\nPrzeczytaj także: Czajnik elektryczny z regulacją temperatury: ranking\nCzajniki szklane to w ostatnim czasie prawdziwy hit! Wyglądają intrygująco, a dodatkowo zaliczane są do najzdrowszych czajników elektrycznych. Mają podobne właściwości do czajników ceramicznych – łatwo utrzymać je w czystości. Ponadto doskonale prezentują się w nowoczesnych wnętrzach, a gotowanie w nich wody to prawdziwy spektakl.\nNiewątpliwą zaletą czajników szklanych jest też ich cena – są bowiem znacznie tańsze niż te ceramiczne. Nie są to jednak produkty idealne. Podczas gotowania znacznie się nagrzewają, a upadek na podłogowe płytki może grozić rozbiciem czajnika.\nJaki czajnik elektryczny jest najzdrowszy – podsumowanie\nJeżeli właśnie stoisz przed wyborem najzdrowszego czajnika elektrycznego, lepiej zrezygnuj z kupowania plastikowego modelu. O wiele lepszym wyborem będzie ten ze stali nierdzewnej. Jeśli jednak zależy ci nie tylko na zdrowiu, lecz także pięknym, designerskim wyglądzie czajnika elektrycznego, postaw na czajnik szklany bądź ceramiczny. Oba uznawane są za najzdrowsze czajniki elektryczne, a przy okazji mogą wyglądać naprawdę wspaniale!


Nowelizacja zamówień publicznych nabiera tempa. | Marcin Lampart i Partnerzy - Blog\nStrona głównaNowelizacja zamówień publicznych nabiera tempa.\n21 stycznia, 2016 Marcin Lampart - Radca Prawny - oficjalny blog Zamówienia Publicznedyrektywy, nowelizacja, zamówienia publiczne\nProjekt ten przewiduje zmiany w ustawie Prawo zamówień publicznych w zakresie niezbędnym do wdrożenia do polskiego porządku prawnego obligatoryjnych regulacji nowych dyrektyw Parlamentu Europejskiego i Rady dot. zamówień publicznych, tj. dyrektywy 2014/24/UE z dnia 26 lutego 2014 r. w sprawie zamówień publicznych, uchylającej dyrektywę 2004/18/WE oraz dyrektywy 2014/25/UE z dnia 26 lutego 2014 r. w sprawie udzielania zamówień przez podmioty działające w sektorach gospodarki wodnej, energetyki, transportu i usług pocztowych, uchylającej dyrektywę 2004/17/WE.\nZapraszam do dyskusji nt. planowanych zmian PZP. Dalsze losy projektu będziemy oczywiście śledzić na bieżąco i wszelkie istotne informacje zamieszczać niezwłocznie na naszym blogu.\n← Pracodawca może czytać prywatną korespondencję pracownika\nUdostępnienie dokumentacji medycznej zmarłego pacjenta →


Trzymajcie mnie, bo lecę… | CHAD-erka\n« Urojone urojenia\nIdą Święta… »\nTrzymajcie mnie, bo lecę…\nWczoraj wydawało mi się, że wychodzę na prostą. Nawet zamarzyła mi się lekka górka. A dziś? Wystarczy jedno słowo, bym zaczęła jechać po równi pochyłej. Znowu poczucie winy i strach, co ja narobiłam. A najgorsze, że chciałam dobrze („dobrymi chęciami…”), propozycja wydawała mi się odpowiednia i na miejscu. Co się okazało? Że narzucam swoją wolę. Gdybym była w manii, to mogłabym się z tym zgodzić. Bo moja wola byłaby jedyną słuszną. Ale teraz? Wyjście z tą propozycją było dla mnie wystarczająco trudne, biorąc pod uwagę konsekwencje właśnie dla mnie (gotowanie, sprzątanie), a okazało się… szkoda gadać. Chcę się schować, ukryć, zapomnieć:( Oby do jutra, bo już wiem, że mimo złudzenia poprawy tak naprawdę to gibię się na krawędzi i byle zdarzenie spycha mnie na dół. Potrzebuję wsparcia.\nMam wrażenie, że Depakina zamyka pewne obszary w mózgu. Redukuje odczuwanie, dzięki czemu łatwiej jest wyrównać nastrój w okolicy punktu zero. Ale wystarczą jakieś dodatkowe emocje (bez znaczenia negatywne czy pozytywne) i zanika zbawienne działanie leku a pojawia się w pełnej krasie psychika afektywna. Łatwiej wysuwją się na plan pierwszy i lęki i euforia. I znowu zaczyna dominować to zmienione postrzeganie świata, świata z nadmiarem bólu, ale i z ponadprzeciętną ilością kolorów. Podobno dlatego jesteśmy bardziej twórczy od innych, tak wielu znanych było dwubiegunowych. Tylko ten nadmiar wrażliwości niestety czasem straszliwie boli.\nChciałabym umieć malować. Przenieść na płótno te barwy, miraże, dziwne obrazy ukazujące się pod powiekami w manii. I te mroczne, przerażające sceny, które gnębią w okresie depresji. Albo umieć robić zdjęcia, które oddają w pełni i piękno i brzydotę świata. A tymczasem nie potrafię nic. Mam wrażenie, że nic po sobie nie zostawię, że moje istnienie jest całkowicie nieistotne a potrzebne tylko w celu wypełnienia luki demograficznej. Nie wniosłam nic od siebie a kilka osób wycierpiało sporo przeze mnie… więc po co? Nie wierzę w Boga, niebo ani piekło. Nie pociesza mnie wizja raju, nie przeraża wizja piekła. Jeśli nadal chcę trwać to dla siebie i tych kilku osób które jeszcze we mnie wierzą. A może jednak moja osoba obarczona chorobą psychiczną ma do zrealizowania jakiś niepoznany jeszcze cel. Może w przypływie natchnienia stworzę jeszcze coś istotnego?\nZnowu robi się ciemno, koniec kolejnego dnia. Jutro złapię Świrologa i kajając się poproszę jednak o receptę. A mogłam już od tygodnia wspomagać się antydepresantem. Taka, cholera, dzielna chciałam być:( no to mam za swoje. Potem jeszcze jakieś 2 tygodnie żeby zadziałało… dam radę, co mam innego do roboty?\nThis entry was posted on Grudzień 12, 2007 at 1:49 pm and is filed under Bez kategorii.\tYou can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. You can leave a response, or trackback from your own site.


Żaneta i ja\nsandomierz.gosc.pl → Żaneta i ja\nWiktoria ze swoją ulubioną wiolonczelą\nMa marzenia i pasję. – Wprawdzie znamy się zaledwie trzy lata, ale mam wrażenie, jakby to było o wiele dłużej – stwierdza Wiktoria Sasiela z Tarnobrzega.\nJest uczennicą ostatniej klasy gimnazjum i jedną z setek wolontariuszy, którzy zgłosili swój akces do pomocy podczas przyszłorocznych Światowych Dni Młodzieży. – Będę opiekować się grupą moich rówieśników, która przyjedzie do Tarnobrzega, niewykluczone, że również zostanę skierowana do Sandomierza. Największym marzeniem Wiktorii jest przyjęcie jej do orkiestry, która będzie odpowiedzialna za oprawę muzyczną podczas spotkania papieża Franciszka z młodymi w Krakowie. – Wysłałam swoje podanie z prośbą i teraz czekam na odpowiedź. To takie moje wielkie marzenie. Nigdy wcześniej nie byłam na spotkaniu z ojcem świętym, to byłby pierwszy raz.\nWiktoria w tym roku szkolnym kończy edukację w Państwowej Szkole Muzycznej I Stopnia w Tarnobrzegu w klasie wiolonczeli. I grając na tym instrumencie, chciałaby włączyć się w uświetnienie wizyty papieskiej. – Byłby to jednocześnie wyraz mojego głębokiego uwielbienia dla Pana Boga oraz wdzięczności za wszystkie doznawane łaski.\nTak, jak to czyniłam podczas niedawnego Koncertu Uwielbienia, który odbył się w Stalowej Woli na zakończenie 9-dniowych Oazowych Rekolekcji Muzycznych.\nDzień przed ich rozpoczęciem wróciła z trzytygodniowego pobytu w Anglii u swojej cioci. Pierwsze, co zrobiła po wejściu do domu, było przywitanie się z... Żanetą. – Trzy tygodnie bez ćwiczeń to bardzo długo, bałam się, że palce odwykły od grania i trudno mi będzie wytrzymać kilkugodzinne warsztaty. Poza tym stęskniłam się za nią, i to bardzo, mam nadzieję, że ona za mną również – śmieje się Wiktoria.\nKim jest Żaneta Rzępolińska? – To moja ukochana wiolonczela. A nazwisko to już wymysł mamy – mówi z uśmiechem. – Bardzo się lubimy i czasami nawet ze sobą rozmawiamy. Razem z Żanetą występowałyśmy na dwóch wielkich koncertach kolędowych, które odbyły się w naszym kościele pw. św. Barbary w styczniu tego i ubiegłego roku. Wiktoria należy do Ruchu Światło–Życie, wcześniej zaś przynależała do parafialnej scholi, w której śpiewała. Od kiedy rozpoczęła naukę w szkole muzycznej, do której namówiła ją Agnieszka Gawrońska, prowadząca scholę, podczas warsztatów i koncertów uwielbieniowych gra na wiolonczeli. – Mam nadzieję, że zakwalifikuję się do orkiestry na ŚDM, a jeśli nie, to i tak będę miała co robić jako wolontariuszka tu, na miejscu, w naszej diecezji – dodaje młoda wiolonczelistka.


„Stary człowiek i morze” – streszczenie szczegółowe ostatnidzwonek.pl\n„Był starym człowiekiem, który łowił ryby w Golfstromie pływając samotnie łodzią i oto już od osiemdziesięciu czterech dni nie schwytał ani jednej”. Z tego względu mieszkańcy wioski nazywali go „salao”, co można przetłumaczyć na „wielce pechowy”. Po każdym powrocie z pustą siecią do portu, na rybaka oczekiwał pomagający mu chłopiec. Przez pierwsze czterdzieści dni wypływali na połowy razem, ale z czasem rodzice zabronili synowi przebywania ze starcem w obawie, iż jego pech przeniesie się na ich potomka.\n„Stary był suchy i chudy, na karku miał głębokie bruzdy. Brunatne plamy po niezłośliwym raku skóry, występującym wskutek odblasku słońca na morzach tropikalnych, widniały na jego policzkach. Plamy te biegły po obu stronach twarzy, a ręce miał poorane głębokimi szramami od wyciągania linką ciężkich ryb. Ale żadna z tych szram nie była świeża. (...)Wszystko w nim było stare prócz oczu, które miały tę samą barwę co morze i były wesołe i niezłomne”. Santiago, bo tak miał na imię stary rybak, miewał już dłuższe okresy posuchy. Niegdyś zdarzyło się, iż przez osiemdziesiąt siedem dni nie złowił ani jednej ryby, by przez trzy kolejne tygodnie, dzień po dniu, wyciągać z sieci same wielkie sztuki. Wtedy pomagał mu chłopiec, który nigdy w niego nie zwątpił. Santiago nauczył młodego pomocnika wszystkiego, co sam wiedział na temat połowu ryb. Zdawał sobie sprawę, iż nikt, poza nimi dwoma nie wierzył, że wreszcie pech go opuści. Po osiemdziesiątym czwartym dniu bez złowionej choćby jednej ryby, gdy poskładali już cały sprzęt, chłopiec zaprosił starca do Tarasu, gdzie zamierzał kupić mu piwo. Mężczyzna zgodził się, choć nie był zachwycony koniecznością przebywania z innymi rybakami.\n„Siedzieli na Tarasie i wielu rybaków podkpiwało ze starego, ale on się nie gniewał”. Starszym było najzwyczajniej w świecie żal biednego Santiago, lecz nie dawali tego po sobie poznać. Mężczyźni rozmawiali ze sobą głośno o swoich udanych połowach oraz wszelkich sprawach natury technicznej, które z tym się wiązały. W sieciach okolicznych rybaków znajdowały się zazwyczaj dwa gatunki ryb, marliny lub rekiny. Te pierwsze sprzedawali do składu, skąd były transportowane na targ do Hawany. Drugie zaś skupywała od nich lokalna przetwórnia.\nPogoda tego dnia była słoneczna i przyjemna. Chłopiec prosił starca, by ten pozwolił sobie pomóc. Santiago twierdził, iż lepiej będzie, jeśli młody pójdzie pograć w baseball. Tytułowy bohater uważał, że przez postawienie mu piwa jego przyjaciel dowiódł, iż już jest mężczyzną. Wspomniał także ich pierwszy wspólny połów. Chłopiec miał wtedy pięć lat, a zbyt wcześnie wyciągnięta ryba z wody przez Santiago omal go nie zabiła. Nieletni pomocnik pamiętał doskonale każdy drobny szczegół tamtego wydarzenia, włącznie z zapachem krwi, który uniósł się w powietrzu po tym, jak starzec zatłukł rybę pałką.\nSantiago żółwie cenił za:\na) ostrożność i długowieczność\nb) zwinność i mądrość\nc) elegancję i żwawość\nd) przezorność i żywotność


Jakie Paliwo Do Hondy Jazz | Dane techniczne, Tuning, Opinie, Blokady, Cena. Tematy Skuterowo.com | Wszystko o\nJakie Paliwo Do Hondy Jazz\nWięcej o Jakie Paliwo Do Hondy Jazz w portalu Jednoślad.pl\n... dwa lata temu należałem do dość nietypowej grupy użytkowników. jeździłem skuterem przez całą jesień i zimę, jeździłem, bo musiałem. miałem do wyboru marznięcie na przystanku, albo wydawanie setek na Paliwo do samochodu. skuter przy niesprzyjających temperaturach również generował koszty, ale niematerialne. to był strach, z oczywistych względów. bynajmniej nie byłem się o skuter (o dziwo chiński skuter wytrzymał sól ...\n... przednie lampy jak wam wspominaliśmy dobrze komponują się z całą czachą. tak, mogą przypominać japońskie motocykle. to celowo. pewnie też zwróciliście uwagę na koła - szerokie, masywne, jakby zajumane z Jakie 250tki. do tego ogromne tarcze hamulcowe z przodu i z tyłu oraz jeden z najmocniejszych punktów programu - wydech. trzeba też wspomnieć o dzielonej kanapie, która w gruncie rzeczy może ...\n... się, że wlatując w krajową siódemkę mogę zapomnieć o autostradzie. będę się tłuc na tej jednojezdniówce i co chwilę zwalniać w terenie zabudowanym?! o nie! na pewno musi być Jakie odbicie do a1 na wysokości mławy. dzwonie do kumpla: - ty, stary jak odbić z siódemki do a1? - a gdzie jesteś? - na wysokości mławy - no to po co kombinujesz? jedź ...\n... honda nsr 125 mimo niewielkiej pojemności skokowej silnika w pełni zasłużyła na miano motocykla sportowego. była produkowana przez 15 lat od 1988 Do 2003 roku i nadal jest poszukiwana wśród używanych motocykli. zapewne wielu zadaje sobie pytanie czemu tak jest. przecież to dwusuw, nie jest tak trwały jak czterosuw i dużo pali. w ...\n... honda nsr 125 to absolutny hit japońskiej myśli technicznej. super design, powalające osiągi (jak na 125 ccm) i legendarna jakość. tej motocykl był i jest marzeniem ogromnej rzeszy jednośla Do niestety jego produkcja zakończyła się w 2003 roku. pozostaje zatem rynek używanych nsr 125. zyskała na popularności przez co jest rozchwytywana na rynku wtórnym. wszystko dzięki nowej ustawie o 125 ...\n... na minutę podczas, kiedy tę samą prędkość 125'tka osiąga nie przekraczając 5 tysięcy. mówię oczywiście uśredniając, bo te wyniki mega zależą od tego, z jaką konstrukcją mamy do czynienia, Jakie są przełożenia. ale wracając nieco do tematów mniejszych pojemności, czterosuwowe 50'tki spalają bardzo podobnie. ja przez długi czas jak miałem swoją prywatną 50'tkę czterosuwową to spalałem w okolicach 2-2.2 ...\n... wdzięczna za wasze zaangażowanie, pozytywne i wszystkie negatywne opinie. one są dla nas bardzo istotne. ciepło przyjęliście naszego motovloga szybcy i wolni. w nim opowiadamy o nowych motocyklach i motorowerach Jakie trafiają do jednoślad.pl, dzielimy się emocjami i opiniami dotyczącymi jazdy na dwóch kółkach. już dziś możemy wam zdradzić, że wkrótce zobaczycie nasz zupełnie nowy cykl wideo. będziemy tworzyć go wraz ...\n... sportowo-turystyczny motocykl, którego produkcja ruszyła w 2004 roku. motocykl został stworzony w celu uzupełnienia luki na rynku 125-tek, którą pozostawiła po sobie honda nsr 125. wizualnie cbr 125 jest bardzo zbliżona Do hondy cbr 600. nowoczesny design przywodzi na myśl rasowe ścigacze, więc pod tym względem maszyna za ...\n... imprezie zagości między innymi junak 806 125, który teraz został dodatkowo wyposażony w elektroniczny wtrysk paliwa oraz system cbs. sportowy skuter zyskał na dynamice, jednocześnie tracąc nieco apetyt na Paliwo do tego skuter może pochwalić się w elektroniczną deską rozdzielczą, tradycyjnym obrotomierzem oraz światłami typu full led o dużej efektywności. motor show w poznaniu to także kolejna okazja do poznania ...\n... 50-ki przestały być passe. w marcu w tym segmencie zanotowano 38,2% wzrost względem roku ubiegłego. w przypadku motorowerów cały pierwszy kwartał zamknął się liczbą 3 699, co oznacza 25,6% wzrostu w porównaniu Do analogicznego okresu 2016r. wynik ten jest jednak bardzo skromny w porównaniu z latami wcześniejszymi. w rankingu marek pierwsze miejsce niezmiennie zajmuje romet motors (1 406 szt.). jego sprzedaż wzrosła o 61,8%. ...\nWięcej o Jakie Paliwo Do Hondy Jazz przeczytasz na Forum Jednoślad.pl\n... cylek + głowica rms 70, wydech kundo rapid, wariator + przeciwtalerz sportowy wm. Jakie dać do tego rolki na oko ? na serii najlepiej chodził na 5g. ...\n... witam chciałbym zapytać co jest powodem tego że z gaźnika od strony wlotu powietrza tryska powietrze i Paliwo do filtra powietrza. ...\n... witam mam mbk ovetto (yamaha neos) nie wiem Jakie rolki do niego podchodzę 15x12 powinnyu być ale mam wario polini i ie wiem czy do tego wario podchodzą takie rolki? ...\n... witam Jakie rolki będą odpowiednie do chinskiego skutera 4t chodzi mi tu głównie o ich wagę pytam bo przyspieszenie spada wiec nadchodzi czas wymiany z gory dziekuje za pomoc ...\n... witam! posiadam oryginalne sprzęgło w skuterze, Jakie byłyby odpowiednie do niego sprężynki? ...\n... Jakie rolki wybraćdo chińczyka 4t myślałem nad 5,5g czy to dobry wybór ? ...\n... witam ,wczoraj zgubiłem śruby od pokrywy w moim peugeocie vivacity (2002 r ) o.0 . nie wiem Jakie tam muszą być śruby ,dlatego podjadę do obi bo tam powinni mieć tylko nie wiem co mam powiedzieć sprzedawcy ;/ . bd wdzięczny jeżeli powiecie co będę musiał podać ...\n... w niej cylinder metrakit mk series 50cc http://sklep.mieloch.pl/product_info.php?products_id=880&oscsid=a07eb33b52439dfa89f4a392bcc6372f apka na tym cylku wyciaga 90-95km licznikowe mam zamiar kupić do niej wario i niewiem Jakie zeby skuter bujal mi się tak samo 95km lub troszkę więcej i zeby lepiej przyspieszala proszę o pomoc z gory wielkie dzięki :-o :mrgreen: :mrgreen: ...\n... i brat stwierdził że wyczyści bak paliwa octem ale zrobił to niedokładnie i ocet dostał się do gaźnika i może nawet do cylindra przy próbie odpalenia przelewa gaźnik i Paliwo cieknie z filtra powietrza . skuter raz odpala na dosłownie 2/3 sekundy i gaśnie . wymieniłem gaźnik i tak samo . co może być tego przyczyną ? ...


Kawalerka na sprzedaż, Warszawa Mokotów Obrzeżna, 408 063 PLN, 47 m2, domy-25880 | Domy.pl\nKawalerka na sprzedaż: Warszawa, Mokotów, Obrzeżna\nCena: 408 063 PLN\nCena za m²: 8682,19 PLN / m²\nINDEPRO - biuro sprzedaży dewelopera. Największy wybór ofert z rynku pierwotnego. Z NAMI KUPUJESZ BEZ PROWIZJI - BEZPIECZNIE - Z GWARANCJĄ NAJNIŻSZEJ CENY! - PROFESJONALNA OBSŁUGA I WSPARCIE SPECJALISTÓW. Mieszkanie jednopokojowe składające się z 33 metrowego pokoju z wyjściem na 6 metrowy balkon. Mieszkanie ma oddzielną 5-metrową kuchnię i 4 metrową łazienkę. Mieszkanie jest na I piętrze. POLECAM!Nowoczesne osiedle apartamentowe realizowane w trzech etapach, powstające na Mokotowie, w sąsiedztwie centrum handlowo-rozrywkowego Galeria Mokotów i kompleksu biurowego Mokotów Business Park. To idealne miejsce dla ludzi ceniących sobie komfort i wygodę oraz szanujących swój czas. Dogodna lokalizacja umożliwia szybki dojazd do centrum miasta oraz na lotnisko, a sąsiedztwo Galerii Mokotów zapewnia wygodę robienia zakupów i spędzania wolnego czasu. Ponadto w okolicy znajduje się także wiele placówek szkolno dydaktycznych oraz banków i budynków biurowych. Zróżnicowane rozkłady mieszkań oraz wysoki standard wykończenia stanowią o wyjątkowości projektu. Doskonałą komunikację zapewnią liczne linie autobusowe oraz sieć trakcji tramwajowych. Dodatkowym atutem jest starodrzew otaczający osiedle oraz naturalny kamień na elewacji. Starannie zagospodarowany zielenią dziedziniec jest miejscem wypoczynku dla dorosłych i dzieci. Budynki charakteryzują się dużymi, drewnianymi oknami, zapewniającymi optymalne nasłonecznienie oraz doskonałą termoizolację. Zróżnicowane rozkłady apartamentów, dbałość o detal oraz elementy kamiennej elewacji z przestronnymi balkonami i tarasami spełniają oczekiwania nawet najbardziej wymagających Klientów. Wysoki standard wykończenia stanowi o wyjątkowości projektu. Konstrukcja żelbetonowa słupy i podciągi. Ściany wypełniająca pustak ceramiczny. Okna i drzwi balkonowe drewniane. Parapety wewnętrzne z konglomeratu. Wykończenie podłóg balkonów i tarasów-płytki tarasowe. Termin realizacji IV kwartał 2015 rok. Zakup za gotówkę i na kredyt. Wyjątkowy system wpłat:10%-10%-80%.Więcej informacji oraz dodatkowe zdjęcia znajdą Państwo na naszej stronie internetowej indepro.pl. W celu zarezerwowania terminu oględzin lub uzyskania szczegółowych informacji zapraszamy do bezpośredniego kontaktu z doradcą INDEPROlub centralą firmy . Wszystkie oferty INDEPRO dostępne są w usłudze KUP BEZ PROWIZJI! GWARANTUJEMY BEZPIECZNY ZAKUP. INDEPRO zajmuje się profesjonalną i kompleksową obsługą transakcji na rynku nieruchomości. Jesteśmy jedną z największych firm działających na terenie Krakowa i okolic. Wyróżnia nas szeroka oferta, duża ilość sprzedanych nieruchomości oraz kompetentni pracownicy. Jako pierwsi, z dużym sukcesem wprowadziliśmy usługę umożliwiającą bezprowizyjny zakup wszystkich naszych nieruchomości. Dzięki wysokiej skuteczności, zaangażowaniu i miłej atmosferze w 100% realizujemy oczekiwania naszych klientów. Liczba wyświetleń ogłoszenia: 6\nMieszkanie na sprzedaż: Warszawa Mokotów Obrzeżna Numer ogłoszenia: domy-25880\nZdecydowaną zaletą nieruchomości jest bliskie sąsiedztwo metra. Stacja metra Metro Służew oddalona jest o 1,8 km.\nDworzec kolejowy Warszawa Okęcie znajduje się w odległości 1 km, natomiast dworzec autobusowy Warszawa Zachodnia oddalony jest o 5,5 km. Pomoc medyczna\nInne bankomaty w okolicy to Bankomat ING Bank Śląski oddalony o 300 m i Bankomat Cash4You oddalony o 350 m. W sąsiedztwie znajduje się Kwiaciarnia w odległości 625 m, Księgarnia w odległości 575 m oraz Filemon w odległości 375 m. Urząd pocztowy Poczta Warszawa 68 oddalony jest od nieruchomości o 775 m, natomiast posterynek policji Komenda Główna Policji zlokalizowana jest w odległości 1,3 km. Sklepy\nJesteś zainteresowany ofertą? Interesuje mnie oferta numer 25880 - Mieszkanie na sprzedaż, Warszawa, Mokotów, Obrzeżna, powierzchnia: 47 m², pokoje: 1, cena: 408 063 PLN. Proszę o kontakt.


Lustrzanka analogowa Praktica MTL 5 B + obiektyw Tamron 35-70mm F3.5 Macro\nStrona główna / Aparaty analogowe / Lustrzanki małoobrazkowe / Lustrzanka analogowa Praktica MTL 5 B + obiektyw Tamron 35-70mm F3.5 Macro\nKod produktu: PrakticaMTL5B-Tamron35-70F3-5Macro\n+Optyka w dobrym stanie (mikroryski lub paproszki bez wpływu na zdjęcia)\n+ popularne mocowanie obiektywu – system M42, łatwy i tani w rozbudowie\nLustrzanka analogowa Praktica to aparat solidny i dobrze przemyślany. Wyposażony jest w dobry światłomierz, w tym zestawie także w świetnej jakości uniwersalny obiektyw Tamron 35-70mm F3.5 Macro. Zmienna ogniskowa 35-70mm, jasność już od F3.5 oraz zdolność ostrzenia w sferze macro dają bardzo dużo możliwości.\nSfera macro oznacza w tym wypadku mocno skrócony dystans minimalny, co pozwala na fotografowanie detali z bardzo bliska, uzyskując większe niż normalnie powiększenie.\nWaga obiektywu nie jest duża, a mimo to fajnie równoważy rozmiar korpusu, dzięki czemu całość świetnie leży w dłoni. Komplet jest jest wyjątkowo uniwersalny i sprawdzi się zarówno przy fotografowaniu ludzi, jak i reportażu, fotografii ulicznej oraz plenerze.\nLustrzanka analogowa Praktica MTL5B + obiektyw Tamron Macro – świetny zestaw dla początkującego amatora\n444,00 zł 349,00 zł\n373,00 zł 333,00 zł\nLustrzanka analogowa Nikon Nikkormat FT2 + obiektyw Nikkor 50mm/F1,4


2 mld zł dla Telewizji Polskiej to jeszcze nic. Ujawniono nowe dane | WTV\nAutor Michalina Kobla - 14 Maja 2020\n2 mld zł dla Telewizji Polskiej to jeszcze nic. Ujawniono nowe dane\nTVP zdecydowało o podniesieniu wynagrodzenia zarządowi - wynika z danych z rocznego sprawozdania telewizji publicznej. Poniżej przedstawiamy szczegółowe informacje na ten temat.\nPrzypomnijmy, że niedawno prezydent Andrzej Duda podpisał ustawę, na mocy której telewizja publiczna otrzymała blisko 2 mld w ramach rekompensaty z tytułu utraconych opłat abonamentowych. Tym razem kontrowersje może budzić fakt znacznego zwiększenia sumy pieniędzy przeznaczanej członkom zarządu.\nTVP przedstawia sprawozdanie za ubiegły rok\nJuliusz Braun, członek Rady Mediów Narodowych postanowił przekazać najnowsze dane, które otrzymał od szefa rady Krzysztofa Czabańskiego. Jak wynika z publikacji, wynagrodzenia zarządu za ubiegły rok wzrosły ponad dwukrotnie w porównaniu z rokiem poprzednim. Sprawozdanie nie wykazuje jednak, skąd ten wzrost. Kwota wynagrodzenia poszczególnych członków opiewa na kwotę - 2,18 mln zł.\nPonadto warto dodać, że w 2019 r. telewizja odnotowała 89 mln zł zysku. - Zysk był możliwy wyłącznie ze względu na wysoką kwotę tzw. rekompensaty przyznanej w trakcie roku obrotowego ustawą sejmową z 2019 r. - ocenił Braun. Rząd przeznaczył na Telewizję Polską kolejno: 980 mln zł, 1,2 mld oraz 1,95 mld.\nWarto zauważyć, że z oświadczenia wynika, że jedynie 5 proc. gospodarstw domowych płaci regularnie abonament. "Liczba gospodarstw domowych płacących abonament radiowo-telewizyjny terminowo (lub z opóźnieniem nie większym niż trzy miesiące) spadła do najniższego poziomu w historii i wynosi 700 tys.", czytamy w sprawozdaniu.\nPodano także informacje o znacznym spadku przychodów z reklam. Wyniosły one 745 mln zł, o 46 mln mniej niż w roku poprzednim.


Odżywka do włosów suchych, zniszczonych Repair&Targeted Care - NIVEA\nNumer pozycji 82756 (827560154050)\nOdżywka intensywnie odżywia oraz regeneruje włosy. Dzięki niej włosy łatwo się rozczesują oraz są miękkie w dotyku. Dla moich włosów w sam raz.\nOdżywka ma gęstą konsystencje, jest wydajna, świetnie rozprowadza się na włosach, ma ładny zapach, odżywia i dodaje włosom blasku.\nŁadnie pachnie, dobrze się po nim rozczesuje wlosy.\nZawiera: Aqua , Stearyl Alcohol, Cetyl Alcohol, Stearamidopropyl Dimethylamine, Dimethicone, Panthenol, Hydrolyzed Keratin , Lanolin Alcohol (Eucerit®), Macadamia Integrifolia Seed Oil, Orbignya Oleifera Seed Oil, Oryzanol, Silicone Quaternium-18, Guar Hydroxypropyltrimonium Chloride, Trideceth-6 , Trideceth-12 , C12-15 Pareth-3, Cocamidopropyl Betaine, Sodium Chloride, Lactic Acid, Citric Acid, Phenoxyethanol, Linalool, Butylphenyl Methylpropional, Geraniol, Benzyl Alcohol, Alpha-Isomethyl Ionone


CARISMA - Nieruchomości w Hiszpanii: dom/willa Costa Blanca Północ Altea Hills 5 pok 4 syp 182 m2\nŚródziemnomorska willa położona w spokojnej...\nŚródziemnomorska willa położona w spokojnej okolicy w Altea Hills\n1 659 103 PLN\nŚródziemnomorska willa położona w spokojnej okolicy w ekskluzywnym, zamkniętym kompleksie złożonym z 7 domów w Altea Hills. Zapewniona ochrona 24h/7.\nPowierzchnia mieszkalna rozlokowana na dwóch poziomach. Na parterze znajdują się: hol wejściowy, salon z jadalnią i wyjściem na taras, oddzielna, wyposażona kuchnia (granitowy blat roboczy, płyta indukcyjna, piekarnik, okap, zmywarka, lodówka Panasonic), główna sypialnia z prywatną łazienką i garderobą. Piętro zaś zajmują 3 sypialnie, łazienka oraz taras. Dom posiada piwnicę, która może zostać przearanżowana na piętro mieszkalne.\nW wyposażeniu: ogrzewanie podłogowe, klimatyzacja, wyposazenie domu, mozliwa jest reinstalacja kominka, podwojne przeszklenie okien, automatyczny system nawadniania ogrodu,\nDo nieruchomości przynależy duże miejsce parkingowe.\nNa terenie osiedla znajdują sie wspólny basen oraz tereny zielone do dyspozycji lokatorow\nPytanie dotyczy oferty ID: : 17982\nWilla w Altea Hills blisko plaży\ncena: 375 000 € 420 000 € (-11%)\nWilla w Altea Hills z widokiem na morze i góry